13-04-2026, 05:49 PM
-----------
Part 145:
-----------
"மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ ஏமாற்றத்தோட, ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி கூப்பிட்டான்.
நான் அந்த போர்வையை என் கழுத்து வரைக்கும் இழுத்துப் போத்திக்கிட்டு இருந்தேன்.
ஸ்க்ரீன்ல அவனோட முகம் அப்படியே மொத்தமா மாறிப் போயிருந்துச்சு.
கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, என் அழகை முழுசாப் பார்க்கப் போறோம்ங்குற ஒரு வெறியில, கண்கள் விரிய உக்காந்திருந்தான்.
ஆனா இப்போ, நான் போர்வையோட என் முகத்தை மட்டும் காட்டுனதும், அவன் முகம் அவ்ளோ பாவமா சுருங்கிடுச்சு.
அவன் ஏமாந்து போய்ப் பார்க்குற அந்த லுக்கைப் பார்த்ததும், எனக்குள்ள என்னையறியாம ஒரு குறும்பான சிரிப்பு வந்துச்சு.
நான் என் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டு, ஒன்னும் தெரியாத ஒரு ரொம்ப இன்னசென்ட்டான பொண்ணு மாதிரி ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.
"என்ன மேடம் இது?" னு அவன் அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டான்.
"என்ன ஆச்சு பிரகாஷ்?" னு நான் ரொம்ப கேஷுவலா, என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக் கேட்டேன்.
"ஏன் மேடம் போர்வையைப் போத்திக்கிட்டீங்க?"
"இப்போதானே டிரஸ்ஸைக் கழட்டுறேன்னு சொன்னீங்க?"
"நான் அவ்ளோ ஆசையா வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்... இப்போ போர்வையைப் போத்திக்கிட்டீங்களே?" னு அவன் அடுக்கடுக்காக் கேள்விகளைக் கேட்டான்.
"ஆமா, கழட்டிட்டேன்... ஆனா எனக்கு ரொம்பக் குளிருது பிரகாஷ்..." னு நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி சிணுங்குனேன்.
"குளிருதா? பேன்-ஐ ஆஃப் பண்ணிடுங்க மேடம்..."
"ஆஃப் பண்ண முடியாது... எனக்கு பேன் இல்லாம தூக்கம் வராது... உப்பசமாவும் இருக்கு" னு நான் சொன்னேன்.
"என்ன தூக்கமா? என்ன மேடம் சொல்றீங்க? நீங்க என்ன தூங்கப் போறீங்களா?" னு அவன் பதற்றமாக் கேட்டான்.
அவன் அவ்ளோ டென்ஷன் ஆகுறதைப் பார்க்கும்போது, எனக்கு அவ்ளோ சந்தோஷமா இருந்துச்சு.
இவன்... என் ஒரு சின்னப் பார்வைக்காக, என் போர்வையோட ஒரு ஓரத்துக்காக இப்போ எப்படி ஏங்கித் தவிக்குறான் பாருங்களேன்.
ஒரு பொண்ணா எனக்குக் கிடைச்ச அவ்ளோ பெரிய பவர் இது.
"ஆமா பிரகாஷ்... எனக்கு ரொம்பத் தூக்கம் வருது... அவ்ளோ டயர்டா இருக்கு." னு நான் ஒரு கொட்டாவி விடுற மாதிரி ரொம்ப அழகா நடிச்சேன்.
"நோ மேடம்... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் தூங்காதீங்க..." னு அவன் உடனே ஸ்க்ரீன் முன்னாடி கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.
"வேண்டாம் பிரகாஷ்... நீ முன்னாடியே கேம்ல தோத்துட்ட..."
"நான் உனக்கு ரெண்டு நிமிஷம் தான டைம் கொடுத்தேன்? நீ பத்து நிமிஷத்துக்கு மேல எடுத்துக்கிட்ட..."
"சோ உனக்கு எதுவும் கிடையாது... நீ தோத்துட்ட... நான் தூங்கப் போறேன்." னு நான் சொல்லிட்டுப் போனை லேசாத் திருப்புனேன்.
"ஐயோ மேடம்... ப்ளீஸ்... என் மேல கொஞ்சமாவது இரக்கப்படுங்க மேடம்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ பாவமா உடைஞ்சு கேட்டான்.
"என்னால முடியாது... எனக்குக் கண்ணைச் சுத்துது, குட் நைட்." னு நான் மறுபடியும் அவனைச் சீண்டினேன்.
"மேடம்... ப்ளீஸ் கட் பண்ணிடாதீங்க..."
"என் ஹார்ட் எவ்ளோ ஃபாஸ்ட்டா அடிக்குது தெரியுமா மேடம்?"
"அது நெஞ்சை உடைச்சுக்கிட்டு வெளியவே வந்துடும் போல அவ்ளோ வேகமாத் துடிக்குது..."
"நீங்க இப்படிப் பாதியில விட்டுட்டுப் போனா, நான் பைத்தியம் ஆகிடுவேன் மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ எமோஷனலாப் பேசினான்.
அவன் ரொம்ப மரியாதையா, ஆனா அவ்ளோ தவிப்போட கெஞ்சினான்.
"நான் என்ன பண்றது பிரகாஷ்? எனக்கு நிஜமாவே தூக்கம் வருது..." னு நான் மறுபடியும் மறுபடியும் அதே காரணத்தைச் சொன்னேன்.
"ப்ளீஸ் மேடம்... அந்த அழகை எனக்காக ஒரே ஒரு தடவை காட்டுங்க மேடம்..."
"நீங்க அவ்ளோ அழகான தேவதை... ஒரு செகண்ட் நான் அந்த அழகைப் பார்க்குறேன்... ப்ளீஸ்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.
நான் கொஞ்ச நேரம் அவனை அப்படியே தவிக்க விட்டுட்டு, எந்தப் பதிலும் சொல்லாம வேடிக்கை பார்த்தேன்.
அவன் கெஞ்சக் கெஞ்ச எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஈகோ அவ்ளோ பெருசா வளர்ந்துச்சு.
அப்புறம் ரொம்ப மெதுவா...
"சரி... உனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருந்தா... நான் ஒரு கண்டிஷன் சொல்றேன்..." னு நான் மெதுவா இழுத்தேன்.
"என்ன கண்டிஷன் மேடம்? நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் கேட்குறேன்... நீங்க உசுரைக் கேட்டாக் கூடக் கொடுத்துடுவேன்..." னு அவன் உடனே ஓகே சொன்னான்.
"உன் கண்ணை நல்லா மூடிக்கோ..." னு நான் ஒரு செக்ஸியான ஸ்மைலோட சொன்னேன்.
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் பிரகாஷ் அப்படியே கன்பியூஸ் ஆகிட்டான்.
அவனோட முகம் அப்படியே ஸ்க்ரீன்ல ஒன்னுமே புரியாம முழிச்சுது.
"கண்ணை மூடிக்கவா? என்ன மேடம் சொல்றீங்க?" னு அவன் குழப்பமாக் கேட்டான்.
"ஆமா... கண்ணை நல்லா இறுக்கமா மூடிக்கோனு சொன்னேன்." னு நான் திரும்பவும் சொன்னேன்.
"கண்ணை மூடினா... அப்புறம் எப்படி மேடம் நான் உங்க அழகைப் பார்க்க முடியும்?" னு அவன் ரொம்ப அப்பாவியாக் கேட்டான்.
அவன் கேட்ட விதத்தைப் பார்த்ததும் எனக்குப் பயங்கரமாச் சிரிப்பு வந்துச்சு.
"அதெல்லாம் உன் இஷ்டம்... ஆனா நான் சொல்றதை நீ செஞ்சாகணும்..."
"நீ கண்ணை மூடுனா நான் காட்டுவேன்... இல்லனா நான் தூங்க போறேன்." னு நான் செல்லமா மிரட்டுனேன்.
அவனுக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல.
கண்ணை மூடினா என்னைக் பார்க்க முடியாது, கண்ணைத் திறந்தா நான் கட் பண்ணிடுவேன்.
இந்த ரெண்டுக்கும் நடுவுல மாட்டிக்கிட்டு அவன் திருதிருனு முழிச்சான்.
நான் போர்வையை என் வாய்க்குக் குறுக்க வெச்சுக்கிட்டு, அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சேன்.
நான் சிரிக்கும்போது, என் உடம்பு குலுங்கி, அந்தப் போர்வைக்கு அடியில இருந்த என் முலைகளும் சேர்ந்தே லேசா ஆடுச்சு.
அதைப் பார்த்ததும் அவன் முகம் இன்னும் தவிப்பா மாறிச்சு.
"மேடம்... ப்ளீஸ் என்னைப் போட்டு இப்படி விளையாடாதீங்க மேடம்... எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் கெஞ்சினான்.
"சரி சரி... ரொம்பப் பாவமா இருக்கு... நான் காட்டுறேன்..." னு நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.
"தேங்க்ஸ் மேடம்..." னு அவன் நிம்மதியாப் பெருமூச்சு விட்டான்.
"ஆனா ஒரு ரூல்..." னு நான் மறுபடியும் நிறுத்தினேன்.
"சொல்லுங்க மேடம்..."
"வெறும் பார்க்க மட்டும்தான் செய்யணும்... வேற எந்தக் கேள்வியும் கேட்கக் கூடாது... ஓகேவா?" னு நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.
"ஓகே மேடம்... ப்ராமிஸ்... நான் வெறும் பார்க்க மட்டும்தான் செய்வேன், எந்தக் கேள்வியும் கேட்க மாட்டேன்..." னு அவன் உடனே சம்மதிச்சான்.
நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.
என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு படபடனு அடிச்சுது.
நான் என் இடது கையால போனைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, என் வலது கையை அந்தப் போர்வையோட மேல் ஓரத்துல வெச்சேன்.
என் மெல்லிய விரல்கள் அந்த போர்வையைப் பிடிச்சதும், பிரகாஷ் ஸ்க்ரீன்ல மூச்சை முழுசா அடக்கிக்கிட்டுப் பார்த்தான்.
அவன் கண்கள் இமைக்கவே இல்லை.
நான் சடன்னு அந்தப் போர்வையை விலக்கல.
எப்பவுமே எல்லாமே ஈஸியா கிடைச்சிடக் கூடாது.
அவனை அணுஅணுவாச் சூடேத்தணும்னு நினைச்சு, ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா...
மில்லிமீட்டர் பை மில்லிமீட்டரா அந்தப் போர்வையைக் கீழ இறக்க ஆரம்பிச்சேன்.
என் கைகள் அவ்ளோ ஸ்லோவா அந்தப் போர்வையை என் தாடையில இருந்து கீழ இழுத்துச்சு.
அந்தப் போர்வை என் கழுத்தோட ஸ்கின்னை உரசிக் கிட்டு கீழ இறங்குச்சு.
அந்தத் துணியோட சாஃப்ட்னஸ் என் சூடான உடம்புல பட்டதும் எனக்கு அவ்ளோ சிலிர்ப்பா இருந்துச்சு.
முதல்ல... என்னோட அந்த மெல்லிய, நீளமான கழுத்து வெளிய வந்துச்சு.
அந்த லைட் வெளிச்சத்துல, என் கழுத்து அவ்ளோ பளபளனு ஒரு பளிங்குச் சிலை மாதிரி தெரிஞ்சது.
என் கழுத்தோட வளைவு அவ்ளோ நேர்த்தியா, ஒரு ஓவியம் மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் மூச்சு விடும்போது, என் தொண்டைக்குழியில இருந்த அந்த நரம்பு லேசாத் துடிக்கிறது ஸ்க்ரீன்ல அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.
பிரகாஷ் அந்த இடத்தையே வெறிச்சுப் பார்த்தான்.
அவனோட தொண்டையில எச்சில் முழுங்குற சத்தம் எனக்குக் கேட்டுச்சு.
"ஆஹ்... மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா முனகினான்.
நான் போர்வையை இன்னும் ஒரு இன்ச் கீழ இறக்கினேன்.
இப்போ... என் கழுத்துக்குக் கீழ இருந்த அந்தச் செக்ஸியான காலர் போன் மெதுவா வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது.
ஒரு பொண்ணோட அழகே அந்தப் போன்லதான் இருக்குனு சொல்லுவாங்க.
என்னோட அந்த ரெண்டு எலும்புகளும் அவ்ளோ அழகா, லேசாப் புடைச்சுக்கிட்டுத் தெரிஞ்சது.
அந்த எலும்புகளுக்கு நடுவுல இருந்த அந்தச் சின்னக் குழி...
அதுல அந்த லைட் வெளிச்சம் பட்டு, ஒரு சின்ன நிழல் விழுந்திருந்துச்சு.
அது அவ்ளோ செக்ஸியா, அவ்ளோ டீப்பா இருந்துச்சு.
என் ஸ்கின் எந்த ஒரு தழும்பும் இல்லாம, எந்த ஒரு மார்க்கும் இல்லாம அவ்ளோ சுத்தமா இருந்துச்சு.
நான் அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கேமராவைப் பார்த்தேன்.
என் கலைஞ்ச முடிகள் என் தோள்பட்டையில விழுந்து கிடந்துச்சு.
அந்த இருட்டான ரூம்ல, நான் மட்டும்தான் ஒரு தேவதை மாதிரி அந்த வெளிச்சத்துல மின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்.
நான் மறுபடியும் என் கையை லேசா நகர்த்தினேன்.
போர்வை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறங்குச்சு.
என் தோள்பட்டையோட மேல் பகுதி முழுசா வெளிய வந்துச்சு.
அந்த பேன் காத்து என் நிர்வாணமான தோள்பட்டையில பட்டதும், என் உடம்பு சிலிர்த்துப் போச்சு.
என் முலைகளோட மேல் பகுதி... அந்த வெள்ளையான இடம் கொஞ்சமா வெளிய தெரிய ஆரம்பிச்சுது.
பிரகாஷோட கண்கள் அப்படியே வெளிய வந்துடும் போல விரிஞ்சது.
அவனோட மூச்சு சத்தம் அவ்ளோ வேகமா கேட்டுச்சு.
"மேடம்... ப்ளீஸ்..." னு அவன் தவிப்போட முனகினான்.
நான் போர்வையை இன்னும் ஒரு ரெண்டு மில்லிமீட்டர் கீழ இழுத்தேன்.
இப்போ... என் ரெண்டு முலைகளுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த கிளீவேஜ் ஸ்க்ரீன்ல தெரிய ஆரம்பிச்சுது.
நான் பிரா போடாததாலயும், என் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்துப் போர்வையைப் பிடிச்சிருந்ததாலயும்...
என் ரெண்டு பெரிய முலைகளும் ஒன்னோட ஒன்னு லேசா நெருங்கிப் போயிருந்துச்சு.
அந்த நெருக்கத்துல, நடுவுல இருந்த அந்தப் பிளவு அவ்ளோ டீப்பா, ஒரு பள்ளத்தாக்கு மாதிரி உருவாகியிருந்துச்சு.
அந்தப் பிளவுக்குள்ள இருட்டு அவ்ளோ அழகாப் படிஞ்சிருந்துச்சு.
என் முலைகளோட அந்த மேல் வளைவு, ரெண்டு பலூன் மாதிரி அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா, தொய்வே இல்லாம நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.
அந்த ஸ்கின் அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, அவ்ளோ ஒயிட்டா, லைட்ல அப்படியே தகதகனு மின்னுச்சு.
என் நெஞ்சு வேகமா ஏறி இறங்கும்போதெல்லாம், அந்தப் பிளவும் சேர்ந்தே அசைஞ்சது.
அந்தப் பிளவுக்கு நடுவுல... என்னோட வேர்வை ஒரு சின்னத் துளியா அந்த லைட்ல பளபளத்துச்சு.
நான் அவ்ளோ ஆசையோட அந்த ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.
பிரகாஷ் அப்படியே மூச்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, ஒரு சிலை மாதிரி உக்காந்திருந்தான்.
அவன் கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே மாட்டித் தவிச்சுது.
நான் கரெக்ட்டா அந்த இடத்துல, போர்வையை அப்படியே நிறுத்திட்டேன்.
என் முலைக்காம்புகளை நான் அவனுக்குக் காட்டல, வெறும் அந்தப் பிளவோட நிறுத்திக்கிட்டேன்.
"அவ்ளோதான்..." னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமா, என் புருவத்தைத் தூக்கி, ஒரு குறும்பான பார்வையோட சொன்னேன்.
பிரகாஷ் அப்படியே ஷாக் ஆகிட்டான்.
அவன் ஏதோ ஒரு கனவுல இருந்து சடன்னு முழிச்ச மாதிரி ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தான்.
"என்ன மேடம் இது? அவ்ளோதான்னா?" னு அவன் அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டான்.
"ஆமா... நீ கேட்ட? நான் காட்டிட்டேன்..." னு நான் ரொம்ப கேஷுவலாச் சமாளிச்சேன்.
"ஐயோ மேடம்... நான் இதைக் கேட்கல... அந்த மாம்பழங்களை முழுசாக் காட்டுங்கனு தான கேட்டேன்..." னு அவன் அவ்ளோ பாவமாக் கெஞ்சினான்.
"இதுவே உனக்கு அதிகம் பிரகாஷ்..."
"நான் இவ்ளோ தூரம் காட்டுனதே பெரிய விஷயம்..." னு நான் அவனை லேசாக் கலாய்க்கிற மாதிரி, கொஞ்சம் திமிராச் சீண்டினேன்.
"நீ என் ரூல்ஸை மீறுற... நீ எதுவும் கேட்கக் கூடாதுனு தான நான் சொன்னேன்?" னு நான் அவனை மிரட்டுனேன்.
"சாரி மேடம்... ஆனா என்னால தாங்க முடியல..."
"உங்களோடத பார்க்கப் பார்க்க... எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு மேடம்..."
"அது எவ்ளோ அழகா, அவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கு..."
"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்காக அந்தப் போர்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்குங்க..." னு அவன் மறுபடியும் கெஞ்சினான்.
"நோ பிரகாஷ்..." னு நான் அவனைப் பார்த்துச் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.
நான் சிரிக்கும்போது என் முலைகள் அந்தப் போர்வைக்குள்ள லேசா அசைஞ்சது, அதை அவன் வெறிச்சுப் பார்த்தான்.
நான் அவனை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் வம்பிழுக்கலாம்னு நினைச்சு அமைதியா இருந்தேன்.
ஸ்க்ரீன்ல என்னோட அந்த ஆழமான பிளவை மட்டுமே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்த பிரகாஷ்.
அவனோட முகம் அவ்ளோ பாவமா, ஏதோ பெரிய பொக்கிஷத்தைப் பறிகொடுத்த மாதிரி தவிப்பா இருந்துச்சு.
"மேடம்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ நடுக்கத்தோட வெளிய வந்துச்சு.
"என்ன பிரகாஷ்? போதுமா? நான் போர்வையை மூடிக்கவா?" னு ரொம்ப இன்னசென்ட்டா கேட்டேன்.
அவன் உடனே பதறிப்போய், தன் ரெண்டு கைகளையும் கேமரா முன்னாடி கும்பிடுற மாதிரி வெச்சான்.
"ஐயோ மேடம்... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் மூடிடாதீங்க..." னு அவன் பதறுனான்.
"ஏன்? நான் உனக்கு காட்டிட்டேன்ல?" னு நான் கேஷுவலா கேட்டேன்.
"இல்ல மேடம்... நீங்க பாதிதான் காட்டியிருக்கீங்க... நான் அந்த முழு அழகையும் பார்க்கணும் மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம், அந்தப் போர்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்குங்க..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கெஞ்சினான்.
"நோ பிரகாஷ்... நான் காட்ட மாட்டேன்..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.
"ஏன் மேடம்? நான் என்ன தப்பு பண்ணேன்?" னு அவன் தவிச்சான்.
"நீ தப்பு பண்ணல... ஆனா... எனக்கு வெக்கமா இருக்கு..." னு நான் உண்மைய சொன்னேன்.
"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்காக..."
"எனக்கு அந்த ஒரு பிச்சையைப் போடுங்க..." னு அவன் அவ்ளோ பாவமாப் பேசுனான்.
"நீ இப்படிப் பேசுறது எனக்குப் பிடிக்கல பிரகாஷ்..." னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிச் சொன்னேன்.
"சாரி மேடம்... ஆனா என் மனசு அவ்ளோ துடிக்குது..."
"அந்த மாம்பழங்களை முழுசாப் பார்க்காம நான் என்னால இருக்க முடியாது..." னு அவன் திரும்பவும் கெஞ்சினான்.
"ச்சீ... மறுபடியும் அந்த வார்த்தையைச் சொல்ற..." னு நான் கோபப்படுற மாதிரி நடிச்சேன்.
"சாரி மேடம்... எனக்கு வேற எப்டிச் சொல்றதுனு தெரியல..."
"உங்க மாம்... அந்த முழு நிலவை நான் பார்க்கணும்..." னு அவன் மாத்திச் சொன்னான்.
"நான் காட்டுனா... நீ என்னைப் பத்தித் தப்பா நினைக்க மாட்டியா?" னு நான் அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா கேட்டேன்.
"கடவுள் மேல சத்தியமா மேடம்... நான் உங்களைத் தப்பா நினைக்கவே மாட்டேன்..."
"நான் உங்களை என் உசுரு இருக்கிற வரைக்கும் மறக்க மாட்டேன் மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ சென்டிமென்டாப் பேசுனான்.
"நீ இதைப் பார்த்துட்டு... நாளைக்கு ஏதாவது ப்ரப்ளேம் பண்ணுவியா?" னு நான் ஒரு பயந்த பொண்ணு மாதிரி கேட்டேன்.
"ஐயோ... என்ன வார்த்தை மேடம் சொல்லிட்டீங்க?"
"நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் கேட்பேன்... ஏன் மேடம் என்னய சந்தேக படுறீங்க" னு அவன் சொன்னான்.
"ப்ராமிஸ்ஸா?" னு நான் என் கண்களை விரிச்சுக் கேட்டேன்.
"என் மேல ப்ராமிஸ் மேடம்... "
"ஜஸ்ட் என் கண்ணால ரசிப்பேன்... அவ்ளோதான்..." னு அவன் உருகினான்.
"எனக்கு ரொம்பப் பயமா இருக்கு பிரகாஷ்..." னு நான் மறுபடியும் தயங்குனேன்.
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"என்னோட தேவதையை நான் ஏமாத்த மாட்டேன்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.
அவன் கெஞ்சக் கெஞ்ச, எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஈகோ அவ்ளோ பெருசா வளர்ந்துச்சு.
ஒரு முரட்டு ஆம்பளை, என் ஒரு சின்னப் பார்வைக்காக இப்படி நாய் மாதிரி கெஞ்சுறான்.
"சரி... நீ இவ்ளோ கெஞ்சுறதால... நான் காட்டலாம்னு நினைக்கிறேன்..." னு நான் மெதுவா இழுத்தேன்.
"நிஜமாவா மேடம்? தேங்க்ஸ்... மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ சந்தோஷப்பட்டான்.
"ஆனா..." னு நான் மறுபடியும் நிறுத்துனேன்.
"என்ன மேடம்? சொல்லுங்க... என்ன ரூல்ஸ்னாலும் நான் கேட்குறேன்..." னு அவன் பதறுனான்.
"நீ பார்க்கும்போது ஒன்னும் சொல்ல கூடாது..."
"எந்தச் சத்தமும் போடக் கூடாது... நான் காட்டுறதை அப்படியே அமைதியா பாக்கணும். ஓகேவா?" னு நான் கண்டிஷன் போட்டேன்.
"ஓகே மேடம்... நான் மூச்சே விட மாட்டேன்... என் கண்ணை மட்டும் தான் திறந்து வெச்சிருப்பேன்..." னு அவன் உடனே சம்மதிச்சான்.
"ஒருவேளை நீ ஏதாது கேட்ட இல்ல சொன்ன... நான் உடனே காலைக் கட் பண்ணிடுவேன்." னு நான் எச்சரிச்சேன்.
"ப்ராமிஸ் மேடம்... நான் ஒரு சின்ன சத்தம் கூடப் போட மாட்டேன்..." னு அவன் தன் வாயை ஒரு கையால பொத்திக்கிட்டான்.
"குட்..." னு நான் செல்லமாச் சொல்லிட்டு, என் கைகளை மறுபடியும் அந்தப் போர்வையோட ஓரத்துல வெச்சேன்.
என் நெஞ்சு "தடதட" னு முன்னைவிட அவ்ளோ வேகமா அடிச்சுது.
இந்த உலகத்துல எந்த ஒரு ஆம்பளைக்கும், என் புருஷனுக்குக் கூட இவ்ளோ பொறுமையாக் கிடைக்காத ஒரு பாக்கியத்தை நான் இப்போ பிரகாஷுக்குக் கொடுக்கப் போறேன்.
நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து, என் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டேன்.
என் ரெண்டு கைகளாலயும் அந்தப் போர்வையை ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா, ஒரு சென்டிமீட்டர் கீழ இறக்கினேன்.
அந்தப் போர்வை என் முலைகளோட மேல் வளைவைத் தாண்டி மெதுவாச் சரிஞ்சது.
அந்தப் போர்வை விலக விலக, அந்த லைட்டோட பிரகாசமான வெளிச்சம் என் முழு மார்பகங்கள் மேலயும் பட ஆரம்பிச்சுது.
என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்தத் துடிப்பில, என் முலைகளும் சேர்ந்தே லேசா அதிர்ந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் போர்வையை இன்னும் ஒரு இன்ச் கீழ இறக்கினேன்.
அந்தப் போர்வையோட துணி என் வெள்ளையான ஸ்கின்னை உரசிக் கிட்டு கீழ போச்சு.
அந்த உரசல் எனக்கு அவ்ளோ பெரிய சிலிர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.
என் ரெண்டு முலைகளோட அந்த முழுமையான ஷேப் இப்போ ஸ்க்ரீன்ல அப்பட்டமாத் தெரிய ஆரம்பிச்சுது.
என் ஸ்கின் எந்த ஒரு சின்னத் தழும்பும் இல்லாம, ஒரு மார்பிள் சிலை மாதிரி அவ்ளோ பளபளன்னு மின்னுச்சு.
அந்த லைட் வெளிச்சம் என் முலைகளோட மேல் பகுதியில பட்டு, ஒரு கோல்டன் கலர் ஷேடை உருவாக்குச்சு.
என் முலைகள் அவ்ளோ ரவுண்டா, ஒரு பெரிய தேங்காய் சைஸ்ல அவ்ளோ வெயிட்டா இருந்துச்சு.
நான் பிரா போடாததால, அது இயற்கையா எவ்ளோ அழகா இருக்குமோ, அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா இருந்துச்சு.
எந்த ஒரு தொய்வும் இல்லாம அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.
போர்வை இன்னும் ஒரு மில்லிமீட்டர் கீழ இறங்குச்சு.
இப்போ அந்தப் போர்வை என் முலைக்காம்புகளுக்கு ரொம்பக் கிட்ட வந்துடுச்சு.
என் முலைகளோட அந்த அடிப் பகுதி தவிர, மத்த எல்லாமே ஸ்க்ரீன்ல கிளியராத் தெரிஞ்சது.
என் நெஞ்சுல இருந்த சின்னச் சின்ன நீல நிற நரம்புகள், அந்த வெள்ளையான ஸ்கின்ல லேசாத் தெரிஞ்சது.
அது என்னோட உடம்பை இன்னும் அவ்ளோ செக்ஸியா, அவ்ளோ ரியலா காட்டுச்சு.
நான் போர்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இழுத்தேன்.
என் முலைகளோட அந்த நடுப்பகுதியில இருந்த, டார்க்கான பிங்க் கலர் வட்டங்கள் மெதுவா வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது.
அந்த பிங்க் கலர் வட்டங்கள் அவ்ளோ பெருசா, ஒரு சின்ன காயின் சைஸ்ல அவ்ளோ அழகா இருந்துச்சு.
அந்த வட்டத்தோட ஸ்கின் அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, லேசாச் சுருங்கிப் போயிருந்துச்சு.
அந்த பேன் காத்து என் நிர்வாணமான நெஞ்சுல பட்டதும், அந்த வட்டங்கள் இன்னும் சுருங்கி, அவ்ளோ செக்ஸியான ஒரு ஷேப்புக்கு மாறிச்சு.
நான் ஃபைனலா, அந்தப் போர்வையை முழுசா என் முலைகளுக்குக் கீழ, என் வயிற்றுப் பகுதி வரைக்கும் இழுத்து விட்டுட்டேன்.
என் ரெண்டு முலைகளும்... எந்த ஒரு தடையும் இல்லாம, அந்தப் போர்வைக்குள்ள இருந்து சடன்னு வெளிய 'பாப்' ஆகி வந்துச்சு.
அப்பாடா... என்னோட முழு நெஞ்சழகும் இப்போ கேமரா முன்னாடி எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம அப்பட்டமா நின்னுச்சு.
அந்த வெளிச்சத்துல, என் முலைகளோட சென்டர்ல இருந்த அந்த முலைக்காம்புகள் முழுசா வெளிய வந்துச்சு.
அந்தக் காம்புகள் சாதாரணமா இல்லை...
ராஜ் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அதைக் கசக்கிப் பிழிஞ்சு, தன் பற்களால கவ்வி இழுத்துக் கடிச்சிருந்தார்.
அவர் கடிச்ச அந்த வெறியில, என் காம்புகள் ரெண்டும் சின்னக் கல்லு மாதிரி அவ்ளோ ஹார்டா, விறைச்சுப் போய் நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த பேன் காத்து பட்டதும், அது இன்னும் கொஞ்சம் நீண்டு, அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா என் முலைகளை விட்டு வெளிய நீட்டிட்டு நின்னுச்சு.
அந்தக் காம்புகள் ரெண்டும், ரெண்டு சின்ன செர்ரிப் பழம் மாதிரி அவ்ளோ கியூட்டா, அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.
அது மட்டுமில்லாம, அந்தக் காம்புகளைச் சுத்தி இருந்த அந்தப் பிங்க் கலர் வட்டத்துல...
ராஜோட பற்கள் பட்ட அந்த லேசான சிவப்புக் கறைகள் அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.
அவர் ரொம்ப முரட்டுத்தனமாக் கடிச்சதால, அந்த இடத்துல லேசான ரத்தக்கட்டு மாதிரி ஒரு கறை இருந்துச்சு.
அந்தச் சிவப்பான கறை, என் வெள்ளையான ஸ்கின்ல அவ்ளோ அப்பட்டமா, பளிச்சுனு தெரிஞ்சது.
அந்தப் பற்களோட தழும்பை நான் ஸ்க்ரீன்ல என் கண்ணால பார்த்ததும்... என் உடம்பு புல்லா ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.
நான் என் எச்சிலை ரொம்பச் சிரமப்பட்டு முழுங்கினேன்.
ஒரு ஆம்பளை, எந்த ஒரு அதிகாரமும் இல்லாம என் உடம்பைக் கசக்கிக் குதறியிருக்கான்.
அவன் வெச்ச அந்தத் தழும்பை, இப்போ இன்னொரு ஆம்பளை, ஒரு வாட்ச்மேன் லைவ்வா உக்காந்து ரசிச்சுப் பார்க்குறான்.
இந்த ரெண்டு ஆம்பளைகளோட ஆசைக்கும் நடுவுல, என் உடம்பு ஒரு விளையாட்டுக் பொருள் மாதிரி இருக்குங்குற நினைப்பு...
எனக்கு அவ்ளோ பெரிய த்ரில்லையும், ஒரு போதையையும் கொடுத்துச்சு.
எனக்கு ஒரு மாதிரி, என் உடம்பை இப்படி ஊருக்கே காட்டுறேனேங்குற வெக்கம் என்னை இன்னும் சூடேத்துச்சு.
என் புண்டைக்குள்ள இருந்து "சுருக்" னு மறுபடியும் ஒரு சூடான ஈரம் கசிஞ்சு என் தொடையை நனைச்சுது.
என் தொடைகள் ரெண்டும் அந்த ஈரத்துல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் வெக்கத்தோட என் கண்களை லேசாச் சரிச்சுப் போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.
நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி, "எப்டி இருக்கு?" னு கேக்குற மாதிரி என் பார்வை அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு.
பிரகாஷ் அப்படியே உறைஞ்சு போயிருந்தான்.
நான் சொன்ன மாதிரியே, அவன் மூச்சு விடுறதையே மொத்தமா நிப்பாட்டிட்டான்.
அவனோட அகலமான நெஞ்சு ஏறி இறங்குறது சடன்னு நின்னு போச்சு.
அவன் கண்கள்... அது கண்ணா இல்ல பெரிய கேமராவானு தெரியல.
அவ்ளோ பெருசா விரிஞ்சு, இமைக்கவே மறந்து என் முலைகளையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட முகம் அப்படியே ஒரு ஏதோ மாயலோகத்துக்குப் போன மாதிரி மாறிடுச்சு.
அவன் வாயை லேசாப் பிளந்துகிட்டு, எச்சில் ஒழுகுற அளவுக்கு அவ்ளோ பசியோட என் அழகைப் பார்த்தான்.
ஒரு பத்து செகண்ட்... அந்த வீடியோ கால்ல எந்த ஒரு சின்னச் சத்தமும் இல்லை.
நான் மூச்சு விடுற சத்தம் மட்டும்தான் என் ரூம்ல கேட்டுச்சு.
அவனோட அந்த ரியாக்ஷனைப் பார்க்கும்போது எனக்கு அவ்ளோ பெருமையா இருந்துச்சு.
என்னோட அழகு, ஒரு ஆம்பளையையே மூச்சு விடாம, பேச விடாம ஆக்கிடுச்சு.
நான் மெதுவா என் தொண்டையைக் கனைச்சுக்கிட்டு, ஒரு சின்ன ஸ்மைலோட கேட்டேன்.
"என்ன பிரகாஷ்? மூச்சே விட மாட்டேங்குற?" னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.
என் குரல் கேட்டதும் தான், அவன் ஏதோ சுயநினைவுக்கு வந்த மாதிரி ஒரு பெரிய மூச்சை "ஹப்பா..." னு வெளிய விட்டான்.
அவன் மூச்சு விட்ட சத்தம் என் போன் ஸ்பீக்கர்ல அவ்ளோ சத்தமா கேட்டுச்சு.
"மேடம்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ நடுங்குச்சு.
அவனால சரியாப் பேசக் கூட முடியல, வார்த்தைகள் எல்லாம் தொண்டைக்குள்ளயே மாட்டிக்குச்சு.
"என்ன?" னு நான் அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா, லேசாச் சிணுங்குனேன்.
"மை காட் மேடம்... நான்... இப்போ போன்ல பாக்குறப்போ இன்னும் சூப்பரா இருக்கு மேடம்"
"நீங்க நிஜமாவே ஒரு பொண்ணு தானா?" னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.
எனக்கு வெக்கத்துல முகம் எல்லாம் சிவந்து போச்சு.
"பின்ன நான் என்ன பேயா?" னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே, ரொம்பச் செல்லமாக் கேட்டேன்.
"இல்ல மேடம்... நீங்க ஒரு ஏஞ்சல்... ஒரு தேவதை..."
"நான் எதாவது கனவு காண்கிறேனானு எனக்குத் தெரியல மேடம்..."
"உங்க... உங்க முலை, சாரி சாரி , உங்க நிலவு... அது அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா இருக்கு மேடம்..."
"அப்படியே சாஃப்ட்டா, ஒரு பட்டுப் பஞ்சு மாதிரி அவ்ளோ கியூட்டா இருக்கு..." னு அவன் எந்த கெட்ட வார்த்தையும் யூஸ் பண்ணி அதை சமாளிச்சு, அவ்ளோ அழகா வர்ணிச்சான்.
அவன் என்னைக் 'கியூட்' னு சொன்னதும், எனக்குள்ள ஒரு சின்னப் பட்டாம்பூச்சி பறந்துச்சு.
"கியூட்டா இருக்கா?" னு நான் என் முலைகளை லேசா குனிஞ்சு பார்த்துக்கிட்டே கேட்டேன்.
நான் குனியும்போதெல்லாம், அந்த முலைகள் லேசா ஒன்னோட ஒன்னு உரசிக் கிட்டு ஆடுச்சு.
"ஆமா மேடம்..."
"ஒரு சிலைல கூட இவ்ளோ அழகா இருக்காது மேடம்..."
"அதுவும்... அதுவும் அந்த காம்பு... ஆஹ்... மை காட்..." னு அவன் சொல்லும்போதே அவன் தொண்டை கரகரத்துச்சு.
ராஜ் தழும்புகளை அவன் கவனிச்சிட்டானோனு எனக்கு ஒரு சின்னப் பதற்றம் வந்துச்சு.
"என்னோட காம்பு என்னாச்சு?" னு நான் என் மூச்சை இழுத்துப் பிடிச்சுக்கிட்டு, ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி கேட்டேன்.
"அது அவ்ளோ விறைப்பா... ரெண்டு சின்ன செர்ரிப் பழம் மாதிரி இருக்கு மேடம்..."
"அதைப் பார்க்கும்போதே எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..."
"அது சுத்தி அவ்ளோ சிவப்பா, அவ்ளோ கியூட்டாத் தெரியுது மேடம்..." னு அவன் அந்த பைட் மார்க்ஸை ஒரு நேச்சுரலான நிறம்னு நினைச்சுக்கிட்டு வர்ணிச்சான்.
அவன் அப்படி நினைச்சதும் எனக்கு அவ்ளோ நிம்மதியாவும், அதே சமயம் ஒரு பெரிய கர்வமாகவும் இருந்துச்சு.
"உங்க உடம்பு எவ்ளோ அழகா இருக்குனு உங்களுக்கே தெரியல மேடம்..."
"நான் மட்டும் இப்போ உங்க பக்கத்துல இருந்தா..." னு அவன் சொல்லி லேசா நிறுத்தினான்.
"இருந்தா... என்ன பண்ணுவ?" னு நான் என் குரலை அவ்ளோ சாஃப்ட்டா மாத்திக்கிட்டுக் கேட்டேன்.
"உங்களை அப்படியே கட்டிப் பிடிச்சு, அந்தச் செர்ரிப் பழங்களை என் வாயால முத்தம் கொடுப்பேன் மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும், என் நரம்பையெல்லாம் யாரோ சுண்டி இழுத்த மாதிரி இருந்துச்சு.
எனக்கு வெக்கம் தாங்க முடியல.
நான் ஒரு கல்யாணம் ஆனா பொண்ணு, ஆனா இப்போ ஒரு வாட்ச்மேன் என் முலைக்காம்புகளுக்கு முத்தம் கொடுப்பேன்னு சொல்றதை ரசிச்சுக் கேட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்.
என் முகம் ஃபுல்லா அவ்ளோ சூடாகி, என் கன்னங்கள் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.
நான் வீடியோல அவ்ளோ ப்ளஷ் பண்ணேன்.
நான் வெக்கத்துல என் கண்களைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.
எனக்கு மூச்சு ரொம்ப வேகமா வாங்க ஆரம்பிச்சுது.
"ஆஹ்..." னு நான் லேசா என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுப் பெருமூச்சு விட்டேன்.
என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.
நான் மூச்சு வாங்க வாங்க... என் ரெண்டு முலைகளும் அந்த வெளிச்சத்துல அவ்ளோ அழகா மேலயும் கீழயும் லேசா பவுன்ஸ் ஆச்சு.
நான் மூச்சு உள்ளிழுக்கும்போது அந்த முலைகள் அப்படியே விரிஞ்சு மேல ஏறுச்சு.
நான் மூச்சை வெளிய விடும்போது, அது லேசாத் துள்ளி கீழ இறங்குச்சு.
அந்தப் பெரிய முலைகள், எந்த ஒரு சப்போர்ட்டும் இல்லாம இப்படித் துள்ளித் துள்ளி ஆடுறதை ஸ்க்ரீன்ல பார்க்க அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.
அதை நேர்ல கேமரா வழியாப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்த பிரகாஷுக்கு, அப்படியே பைத்தியமே பிடிச்சுடுச்சு.
"ஆஹ்... மேடம்... ப்ளீஸ்... இப்டி மூச்சு வாங்காதீங்க..." னு அவன் முனகினான்.
"ஏன்?" னு நான் ரொம்ப இன்னசென்ட்டா கேட்டேன்.
"நீங்க மூச்சு விடும்போது... அது இப்டி ஆடுறதைப் பார்க்கும்போது, என் உடம்பெல்லாம் சூடேறுது மேடம்..."
"நான் ஏதோ சொர்க்கத்துல இருக்கிற மாதிரி இருக்கு மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகி என் அழகை வர்ணிச்சான்.
Part 145:
-----------
"மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ ஏமாற்றத்தோட, ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி கூப்பிட்டான்.
நான் அந்த போர்வையை என் கழுத்து வரைக்கும் இழுத்துப் போத்திக்கிட்டு இருந்தேன்.
ஸ்க்ரீன்ல அவனோட முகம் அப்படியே மொத்தமா மாறிப் போயிருந்துச்சு.
கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, என் அழகை முழுசாப் பார்க்கப் போறோம்ங்குற ஒரு வெறியில, கண்கள் விரிய உக்காந்திருந்தான்.
ஆனா இப்போ, நான் போர்வையோட என் முகத்தை மட்டும் காட்டுனதும், அவன் முகம் அவ்ளோ பாவமா சுருங்கிடுச்சு.
அவன் ஏமாந்து போய்ப் பார்க்குற அந்த லுக்கைப் பார்த்ததும், எனக்குள்ள என்னையறியாம ஒரு குறும்பான சிரிப்பு வந்துச்சு.
நான் என் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டு, ஒன்னும் தெரியாத ஒரு ரொம்ப இன்னசென்ட்டான பொண்ணு மாதிரி ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.
"என்ன மேடம் இது?" னு அவன் அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டான்.
"என்ன ஆச்சு பிரகாஷ்?" னு நான் ரொம்ப கேஷுவலா, என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக் கேட்டேன்.
"ஏன் மேடம் போர்வையைப் போத்திக்கிட்டீங்க?"
"இப்போதானே டிரஸ்ஸைக் கழட்டுறேன்னு சொன்னீங்க?"
"நான் அவ்ளோ ஆசையா வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்... இப்போ போர்வையைப் போத்திக்கிட்டீங்களே?" னு அவன் அடுக்கடுக்காக் கேள்விகளைக் கேட்டான்.
"ஆமா, கழட்டிட்டேன்... ஆனா எனக்கு ரொம்பக் குளிருது பிரகாஷ்..." னு நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி சிணுங்குனேன்.
"குளிருதா? பேன்-ஐ ஆஃப் பண்ணிடுங்க மேடம்..."
"ஆஃப் பண்ண முடியாது... எனக்கு பேன் இல்லாம தூக்கம் வராது... உப்பசமாவும் இருக்கு" னு நான் சொன்னேன்.
"என்ன தூக்கமா? என்ன மேடம் சொல்றீங்க? நீங்க என்ன தூங்கப் போறீங்களா?" னு அவன் பதற்றமாக் கேட்டான்.
அவன் அவ்ளோ டென்ஷன் ஆகுறதைப் பார்க்கும்போது, எனக்கு அவ்ளோ சந்தோஷமா இருந்துச்சு.
இவன்... என் ஒரு சின்னப் பார்வைக்காக, என் போர்வையோட ஒரு ஓரத்துக்காக இப்போ எப்படி ஏங்கித் தவிக்குறான் பாருங்களேன்.
ஒரு பொண்ணா எனக்குக் கிடைச்ச அவ்ளோ பெரிய பவர் இது.
"ஆமா பிரகாஷ்... எனக்கு ரொம்பத் தூக்கம் வருது... அவ்ளோ டயர்டா இருக்கு." னு நான் ஒரு கொட்டாவி விடுற மாதிரி ரொம்ப அழகா நடிச்சேன்.
"நோ மேடம்... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் தூங்காதீங்க..." னு அவன் உடனே ஸ்க்ரீன் முன்னாடி கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.
"வேண்டாம் பிரகாஷ்... நீ முன்னாடியே கேம்ல தோத்துட்ட..."
"நான் உனக்கு ரெண்டு நிமிஷம் தான டைம் கொடுத்தேன்? நீ பத்து நிமிஷத்துக்கு மேல எடுத்துக்கிட்ட..."
"சோ உனக்கு எதுவும் கிடையாது... நீ தோத்துட்ட... நான் தூங்கப் போறேன்." னு நான் சொல்லிட்டுப் போனை லேசாத் திருப்புனேன்.
"ஐயோ மேடம்... ப்ளீஸ்... என் மேல கொஞ்சமாவது இரக்கப்படுங்க மேடம்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ பாவமா உடைஞ்சு கேட்டான்.
"என்னால முடியாது... எனக்குக் கண்ணைச் சுத்துது, குட் நைட்." னு நான் மறுபடியும் அவனைச் சீண்டினேன்.
"மேடம்... ப்ளீஸ் கட் பண்ணிடாதீங்க..."
"என் ஹார்ட் எவ்ளோ ஃபாஸ்ட்டா அடிக்குது தெரியுமா மேடம்?"
"அது நெஞ்சை உடைச்சுக்கிட்டு வெளியவே வந்துடும் போல அவ்ளோ வேகமாத் துடிக்குது..."
"நீங்க இப்படிப் பாதியில விட்டுட்டுப் போனா, நான் பைத்தியம் ஆகிடுவேன் மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ எமோஷனலாப் பேசினான்.
அவன் ரொம்ப மரியாதையா, ஆனா அவ்ளோ தவிப்போட கெஞ்சினான்.
"நான் என்ன பண்றது பிரகாஷ்? எனக்கு நிஜமாவே தூக்கம் வருது..." னு நான் மறுபடியும் மறுபடியும் அதே காரணத்தைச் சொன்னேன்.
"ப்ளீஸ் மேடம்... அந்த அழகை எனக்காக ஒரே ஒரு தடவை காட்டுங்க மேடம்..."
"நீங்க அவ்ளோ அழகான தேவதை... ஒரு செகண்ட் நான் அந்த அழகைப் பார்க்குறேன்... ப்ளீஸ்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.
நான் கொஞ்ச நேரம் அவனை அப்படியே தவிக்க விட்டுட்டு, எந்தப் பதிலும் சொல்லாம வேடிக்கை பார்த்தேன்.
அவன் கெஞ்சக் கெஞ்ச எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஈகோ அவ்ளோ பெருசா வளர்ந்துச்சு.
அப்புறம் ரொம்ப மெதுவா...
"சரி... உனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருந்தா... நான் ஒரு கண்டிஷன் சொல்றேன்..." னு நான் மெதுவா இழுத்தேன்.
"என்ன கண்டிஷன் மேடம்? நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் கேட்குறேன்... நீங்க உசுரைக் கேட்டாக் கூடக் கொடுத்துடுவேன்..." னு அவன் உடனே ஓகே சொன்னான்.
"உன் கண்ணை நல்லா மூடிக்கோ..." னு நான் ஒரு செக்ஸியான ஸ்மைலோட சொன்னேன்.
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் பிரகாஷ் அப்படியே கன்பியூஸ் ஆகிட்டான்.
அவனோட முகம் அப்படியே ஸ்க்ரீன்ல ஒன்னுமே புரியாம முழிச்சுது.
"கண்ணை மூடிக்கவா? என்ன மேடம் சொல்றீங்க?" னு அவன் குழப்பமாக் கேட்டான்.
"ஆமா... கண்ணை நல்லா இறுக்கமா மூடிக்கோனு சொன்னேன்." னு நான் திரும்பவும் சொன்னேன்.
"கண்ணை மூடினா... அப்புறம் எப்படி மேடம் நான் உங்க அழகைப் பார்க்க முடியும்?" னு அவன் ரொம்ப அப்பாவியாக் கேட்டான்.
அவன் கேட்ட விதத்தைப் பார்த்ததும் எனக்குப் பயங்கரமாச் சிரிப்பு வந்துச்சு.
"அதெல்லாம் உன் இஷ்டம்... ஆனா நான் சொல்றதை நீ செஞ்சாகணும்..."
"நீ கண்ணை மூடுனா நான் காட்டுவேன்... இல்லனா நான் தூங்க போறேன்." னு நான் செல்லமா மிரட்டுனேன்.
அவனுக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியல.
கண்ணை மூடினா என்னைக் பார்க்க முடியாது, கண்ணைத் திறந்தா நான் கட் பண்ணிடுவேன்.
இந்த ரெண்டுக்கும் நடுவுல மாட்டிக்கிட்டு அவன் திருதிருனு முழிச்சான்.
நான் போர்வையை என் வாய்க்குக் குறுக்க வெச்சுக்கிட்டு, அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சேன்.
நான் சிரிக்கும்போது, என் உடம்பு குலுங்கி, அந்தப் போர்வைக்கு அடியில இருந்த என் முலைகளும் சேர்ந்தே லேசா ஆடுச்சு.
அதைப் பார்த்ததும் அவன் முகம் இன்னும் தவிப்பா மாறிச்சு.
"மேடம்... ப்ளீஸ் என்னைப் போட்டு இப்படி விளையாடாதீங்க மேடம்... எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் கெஞ்சினான்.
"சரி சரி... ரொம்பப் பாவமா இருக்கு... நான் காட்டுறேன்..." னு நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.
"தேங்க்ஸ் மேடம்..." னு அவன் நிம்மதியாப் பெருமூச்சு விட்டான்.
"ஆனா ஒரு ரூல்..." னு நான் மறுபடியும் நிறுத்தினேன்.
"சொல்லுங்க மேடம்..."
"வெறும் பார்க்க மட்டும்தான் செய்யணும்... வேற எந்தக் கேள்வியும் கேட்கக் கூடாது... ஓகேவா?" னு நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.
"ஓகே மேடம்... ப்ராமிஸ்... நான் வெறும் பார்க்க மட்டும்தான் செய்வேன், எந்தக் கேள்வியும் கேட்க மாட்டேன்..." னு அவன் உடனே சம்மதிச்சான்.
நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.
என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு படபடனு அடிச்சுது.
நான் என் இடது கையால போனைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, என் வலது கையை அந்தப் போர்வையோட மேல் ஓரத்துல வெச்சேன்.
என் மெல்லிய விரல்கள் அந்த போர்வையைப் பிடிச்சதும், பிரகாஷ் ஸ்க்ரீன்ல மூச்சை முழுசா அடக்கிக்கிட்டுப் பார்த்தான்.
அவன் கண்கள் இமைக்கவே இல்லை.
நான் சடன்னு அந்தப் போர்வையை விலக்கல.
எப்பவுமே எல்லாமே ஈஸியா கிடைச்சிடக் கூடாது.
அவனை அணுஅணுவாச் சூடேத்தணும்னு நினைச்சு, ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா...
மில்லிமீட்டர் பை மில்லிமீட்டரா அந்தப் போர்வையைக் கீழ இறக்க ஆரம்பிச்சேன்.
என் கைகள் அவ்ளோ ஸ்லோவா அந்தப் போர்வையை என் தாடையில இருந்து கீழ இழுத்துச்சு.
அந்தப் போர்வை என் கழுத்தோட ஸ்கின்னை உரசிக் கிட்டு கீழ இறங்குச்சு.
அந்தத் துணியோட சாஃப்ட்னஸ் என் சூடான உடம்புல பட்டதும் எனக்கு அவ்ளோ சிலிர்ப்பா இருந்துச்சு.
முதல்ல... என்னோட அந்த மெல்லிய, நீளமான கழுத்து வெளிய வந்துச்சு.
அந்த லைட் வெளிச்சத்துல, என் கழுத்து அவ்ளோ பளபளனு ஒரு பளிங்குச் சிலை மாதிரி தெரிஞ்சது.
என் கழுத்தோட வளைவு அவ்ளோ நேர்த்தியா, ஒரு ஓவியம் மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் மூச்சு விடும்போது, என் தொண்டைக்குழியில இருந்த அந்த நரம்பு லேசாத் துடிக்கிறது ஸ்க்ரீன்ல அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.
பிரகாஷ் அந்த இடத்தையே வெறிச்சுப் பார்த்தான்.
அவனோட தொண்டையில எச்சில் முழுங்குற சத்தம் எனக்குக் கேட்டுச்சு.
"ஆஹ்... மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா முனகினான்.
நான் போர்வையை இன்னும் ஒரு இன்ச் கீழ இறக்கினேன்.
இப்போ... என் கழுத்துக்குக் கீழ இருந்த அந்தச் செக்ஸியான காலர் போன் மெதுவா வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது.
ஒரு பொண்ணோட அழகே அந்தப் போன்லதான் இருக்குனு சொல்லுவாங்க.
என்னோட அந்த ரெண்டு எலும்புகளும் அவ்ளோ அழகா, லேசாப் புடைச்சுக்கிட்டுத் தெரிஞ்சது.
அந்த எலும்புகளுக்கு நடுவுல இருந்த அந்தச் சின்னக் குழி...
அதுல அந்த லைட் வெளிச்சம் பட்டு, ஒரு சின்ன நிழல் விழுந்திருந்துச்சு.
அது அவ்ளோ செக்ஸியா, அவ்ளோ டீப்பா இருந்துச்சு.
என் ஸ்கின் எந்த ஒரு தழும்பும் இல்லாம, எந்த ஒரு மார்க்கும் இல்லாம அவ்ளோ சுத்தமா இருந்துச்சு.
நான் அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கேமராவைப் பார்த்தேன்.
என் கலைஞ்ச முடிகள் என் தோள்பட்டையில விழுந்து கிடந்துச்சு.
அந்த இருட்டான ரூம்ல, நான் மட்டும்தான் ஒரு தேவதை மாதிரி அந்த வெளிச்சத்துல மின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்.
நான் மறுபடியும் என் கையை லேசா நகர்த்தினேன்.
போர்வை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறங்குச்சு.
என் தோள்பட்டையோட மேல் பகுதி முழுசா வெளிய வந்துச்சு.
அந்த பேன் காத்து என் நிர்வாணமான தோள்பட்டையில பட்டதும், என் உடம்பு சிலிர்த்துப் போச்சு.
என் முலைகளோட மேல் பகுதி... அந்த வெள்ளையான இடம் கொஞ்சமா வெளிய தெரிய ஆரம்பிச்சுது.
பிரகாஷோட கண்கள் அப்படியே வெளிய வந்துடும் போல விரிஞ்சது.
அவனோட மூச்சு சத்தம் அவ்ளோ வேகமா கேட்டுச்சு.
"மேடம்... ப்ளீஸ்..." னு அவன் தவிப்போட முனகினான்.
நான் போர்வையை இன்னும் ஒரு ரெண்டு மில்லிமீட்டர் கீழ இழுத்தேன்.
இப்போ... என் ரெண்டு முலைகளுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த கிளீவேஜ் ஸ்க்ரீன்ல தெரிய ஆரம்பிச்சுது.
நான் பிரா போடாததாலயும், என் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்துப் போர்வையைப் பிடிச்சிருந்ததாலயும்...
என் ரெண்டு பெரிய முலைகளும் ஒன்னோட ஒன்னு லேசா நெருங்கிப் போயிருந்துச்சு.
அந்த நெருக்கத்துல, நடுவுல இருந்த அந்தப் பிளவு அவ்ளோ டீப்பா, ஒரு பள்ளத்தாக்கு மாதிரி உருவாகியிருந்துச்சு.
அந்தப் பிளவுக்குள்ள இருட்டு அவ்ளோ அழகாப் படிஞ்சிருந்துச்சு.
என் முலைகளோட அந்த மேல் வளைவு, ரெண்டு பலூன் மாதிரி அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா, தொய்வே இல்லாம நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.
அந்த ஸ்கின் அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, அவ்ளோ ஒயிட்டா, லைட்ல அப்படியே தகதகனு மின்னுச்சு.
என் நெஞ்சு வேகமா ஏறி இறங்கும்போதெல்லாம், அந்தப் பிளவும் சேர்ந்தே அசைஞ்சது.
அந்தப் பிளவுக்கு நடுவுல... என்னோட வேர்வை ஒரு சின்னத் துளியா அந்த லைட்ல பளபளத்துச்சு.
நான் அவ்ளோ ஆசையோட அந்த ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.
பிரகாஷ் அப்படியே மூச்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, ஒரு சிலை மாதிரி உக்காந்திருந்தான்.
அவன் கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே மாட்டித் தவிச்சுது.
நான் கரெக்ட்டா அந்த இடத்துல, போர்வையை அப்படியே நிறுத்திட்டேன்.
என் முலைக்காம்புகளை நான் அவனுக்குக் காட்டல, வெறும் அந்தப் பிளவோட நிறுத்திக்கிட்டேன்.
"அவ்ளோதான்..." னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமா, என் புருவத்தைத் தூக்கி, ஒரு குறும்பான பார்வையோட சொன்னேன்.
பிரகாஷ் அப்படியே ஷாக் ஆகிட்டான்.
அவன் ஏதோ ஒரு கனவுல இருந்து சடன்னு முழிச்ச மாதிரி ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தான்.
"என்ன மேடம் இது? அவ்ளோதான்னா?" னு அவன் அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டான்.
"ஆமா... நீ கேட்ட? நான் காட்டிட்டேன்..." னு நான் ரொம்ப கேஷுவலாச் சமாளிச்சேன்.
"ஐயோ மேடம்... நான் இதைக் கேட்கல... அந்த மாம்பழங்களை முழுசாக் காட்டுங்கனு தான கேட்டேன்..." னு அவன் அவ்ளோ பாவமாக் கெஞ்சினான்.
"இதுவே உனக்கு அதிகம் பிரகாஷ்..."
"நான் இவ்ளோ தூரம் காட்டுனதே பெரிய விஷயம்..." னு நான் அவனை லேசாக் கலாய்க்கிற மாதிரி, கொஞ்சம் திமிராச் சீண்டினேன்.
"நீ என் ரூல்ஸை மீறுற... நீ எதுவும் கேட்கக் கூடாதுனு தான நான் சொன்னேன்?" னு நான் அவனை மிரட்டுனேன்.
"சாரி மேடம்... ஆனா என்னால தாங்க முடியல..."
"உங்களோடத பார்க்கப் பார்க்க... எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு மேடம்..."
"அது எவ்ளோ அழகா, அவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கு..."
"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்காக அந்தப் போர்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்குங்க..." னு அவன் மறுபடியும் கெஞ்சினான்.
"நோ பிரகாஷ்..." னு நான் அவனைப் பார்த்துச் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.
நான் சிரிக்கும்போது என் முலைகள் அந்தப் போர்வைக்குள்ள லேசா அசைஞ்சது, அதை அவன் வெறிச்சுப் பார்த்தான்.
நான் அவனை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் வம்பிழுக்கலாம்னு நினைச்சு அமைதியா இருந்தேன்.
ஸ்க்ரீன்ல என்னோட அந்த ஆழமான பிளவை மட்டுமே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்த பிரகாஷ்.
அவனோட முகம் அவ்ளோ பாவமா, ஏதோ பெரிய பொக்கிஷத்தைப் பறிகொடுத்த மாதிரி தவிப்பா இருந்துச்சு.
"மேடம்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ நடுக்கத்தோட வெளிய வந்துச்சு.
"என்ன பிரகாஷ்? போதுமா? நான் போர்வையை மூடிக்கவா?" னு ரொம்ப இன்னசென்ட்டா கேட்டேன்.
அவன் உடனே பதறிப்போய், தன் ரெண்டு கைகளையும் கேமரா முன்னாடி கும்பிடுற மாதிரி வெச்சான்.
"ஐயோ மேடம்... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் மூடிடாதீங்க..." னு அவன் பதறுனான்.
"ஏன்? நான் உனக்கு காட்டிட்டேன்ல?" னு நான் கேஷுவலா கேட்டேன்.
"இல்ல மேடம்... நீங்க பாதிதான் காட்டியிருக்கீங்க... நான் அந்த முழு அழகையும் பார்க்கணும் மேடம்..."
"ப்ளீஸ் மேடம், அந்தப் போர்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்குங்க..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கெஞ்சினான்.
"நோ பிரகாஷ்... நான் காட்ட மாட்டேன்..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.
"ஏன் மேடம்? நான் என்ன தப்பு பண்ணேன்?" னு அவன் தவிச்சான்.
"நீ தப்பு பண்ணல... ஆனா... எனக்கு வெக்கமா இருக்கு..." னு நான் உண்மைய சொன்னேன்.
"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்காக..."
"எனக்கு அந்த ஒரு பிச்சையைப் போடுங்க..." னு அவன் அவ்ளோ பாவமாப் பேசுனான்.
"நீ இப்படிப் பேசுறது எனக்குப் பிடிக்கல பிரகாஷ்..." னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிச் சொன்னேன்.
"சாரி மேடம்... ஆனா என் மனசு அவ்ளோ துடிக்குது..."
"அந்த மாம்பழங்களை முழுசாப் பார்க்காம நான் என்னால இருக்க முடியாது..." னு அவன் திரும்பவும் கெஞ்சினான்.
"ச்சீ... மறுபடியும் அந்த வார்த்தையைச் சொல்ற..." னு நான் கோபப்படுற மாதிரி நடிச்சேன்.
"சாரி மேடம்... எனக்கு வேற எப்டிச் சொல்றதுனு தெரியல..."
"உங்க மாம்... அந்த முழு நிலவை நான் பார்க்கணும்..." னு அவன் மாத்திச் சொன்னான்.
"நான் காட்டுனா... நீ என்னைப் பத்தித் தப்பா நினைக்க மாட்டியா?" னு நான் அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா கேட்டேன்.
"கடவுள் மேல சத்தியமா மேடம்... நான் உங்களைத் தப்பா நினைக்கவே மாட்டேன்..."
"நான் உங்களை என் உசுரு இருக்கிற வரைக்கும் மறக்க மாட்டேன் மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ சென்டிமென்டாப் பேசுனான்.
"நீ இதைப் பார்த்துட்டு... நாளைக்கு ஏதாவது ப்ரப்ளேம் பண்ணுவியா?" னு நான் ஒரு பயந்த பொண்ணு மாதிரி கேட்டேன்.
"ஐயோ... என்ன வார்த்தை மேடம் சொல்லிட்டீங்க?"
"நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் கேட்பேன்... ஏன் மேடம் என்னய சந்தேக படுறீங்க" னு அவன் சொன்னான்.
"ப்ராமிஸ்ஸா?" னு நான் என் கண்களை விரிச்சுக் கேட்டேன்.
"என் மேல ப்ராமிஸ் மேடம்... "
"ஜஸ்ட் என் கண்ணால ரசிப்பேன்... அவ்ளோதான்..." னு அவன் உருகினான்.
"எனக்கு ரொம்பப் பயமா இருக்கு பிரகாஷ்..." னு நான் மறுபடியும் தயங்குனேன்.
"ப்ளீஸ் மேடம்..."
"என்னோட தேவதையை நான் ஏமாத்த மாட்டேன்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.
அவன் கெஞ்சக் கெஞ்ச, எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஈகோ அவ்ளோ பெருசா வளர்ந்துச்சு.
ஒரு முரட்டு ஆம்பளை, என் ஒரு சின்னப் பார்வைக்காக இப்படி நாய் மாதிரி கெஞ்சுறான்.
"சரி... நீ இவ்ளோ கெஞ்சுறதால... நான் காட்டலாம்னு நினைக்கிறேன்..." னு நான் மெதுவா இழுத்தேன்.
"நிஜமாவா மேடம்? தேங்க்ஸ்... மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ சந்தோஷப்பட்டான்.
"ஆனா..." னு நான் மறுபடியும் நிறுத்துனேன்.
"என்ன மேடம்? சொல்லுங்க... என்ன ரூல்ஸ்னாலும் நான் கேட்குறேன்..." னு அவன் பதறுனான்.
"நீ பார்க்கும்போது ஒன்னும் சொல்ல கூடாது..."
"எந்தச் சத்தமும் போடக் கூடாது... நான் காட்டுறதை அப்படியே அமைதியா பாக்கணும். ஓகேவா?" னு நான் கண்டிஷன் போட்டேன்.
"ஓகே மேடம்... நான் மூச்சே விட மாட்டேன்... என் கண்ணை மட்டும் தான் திறந்து வெச்சிருப்பேன்..." னு அவன் உடனே சம்மதிச்சான்.
"ஒருவேளை நீ ஏதாது கேட்ட இல்ல சொன்ன... நான் உடனே காலைக் கட் பண்ணிடுவேன்." னு நான் எச்சரிச்சேன்.
"ப்ராமிஸ் மேடம்... நான் ஒரு சின்ன சத்தம் கூடப் போட மாட்டேன்..." னு அவன் தன் வாயை ஒரு கையால பொத்திக்கிட்டான்.
"குட்..." னு நான் செல்லமாச் சொல்லிட்டு, என் கைகளை மறுபடியும் அந்தப் போர்வையோட ஓரத்துல வெச்சேன்.
என் நெஞ்சு "தடதட" னு முன்னைவிட அவ்ளோ வேகமா அடிச்சுது.
இந்த உலகத்துல எந்த ஒரு ஆம்பளைக்கும், என் புருஷனுக்குக் கூட இவ்ளோ பொறுமையாக் கிடைக்காத ஒரு பாக்கியத்தை நான் இப்போ பிரகாஷுக்குக் கொடுக்கப் போறேன்.
நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து, என் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டேன்.
என் ரெண்டு கைகளாலயும் அந்தப் போர்வையை ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா, ஒரு சென்டிமீட்டர் கீழ இறக்கினேன்.
அந்தப் போர்வை என் முலைகளோட மேல் வளைவைத் தாண்டி மெதுவாச் சரிஞ்சது.
அந்தப் போர்வை விலக விலக, அந்த லைட்டோட பிரகாசமான வெளிச்சம் என் முழு மார்பகங்கள் மேலயும் பட ஆரம்பிச்சுது.
என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்தத் துடிப்பில, என் முலைகளும் சேர்ந்தே லேசா அதிர்ந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் போர்வையை இன்னும் ஒரு இன்ச் கீழ இறக்கினேன்.
அந்தப் போர்வையோட துணி என் வெள்ளையான ஸ்கின்னை உரசிக் கிட்டு கீழ போச்சு.
அந்த உரசல் எனக்கு அவ்ளோ பெரிய சிலிர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.
என் ரெண்டு முலைகளோட அந்த முழுமையான ஷேப் இப்போ ஸ்க்ரீன்ல அப்பட்டமாத் தெரிய ஆரம்பிச்சுது.
என் ஸ்கின் எந்த ஒரு சின்னத் தழும்பும் இல்லாம, ஒரு மார்பிள் சிலை மாதிரி அவ்ளோ பளபளன்னு மின்னுச்சு.
அந்த லைட் வெளிச்சம் என் முலைகளோட மேல் பகுதியில பட்டு, ஒரு கோல்டன் கலர் ஷேடை உருவாக்குச்சு.
என் முலைகள் அவ்ளோ ரவுண்டா, ஒரு பெரிய தேங்காய் சைஸ்ல அவ்ளோ வெயிட்டா இருந்துச்சு.
நான் பிரா போடாததால, அது இயற்கையா எவ்ளோ அழகா இருக்குமோ, அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா இருந்துச்சு.
எந்த ஒரு தொய்வும் இல்லாம அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.
போர்வை இன்னும் ஒரு மில்லிமீட்டர் கீழ இறங்குச்சு.
இப்போ அந்தப் போர்வை என் முலைக்காம்புகளுக்கு ரொம்பக் கிட்ட வந்துடுச்சு.
என் முலைகளோட அந்த அடிப் பகுதி தவிர, மத்த எல்லாமே ஸ்க்ரீன்ல கிளியராத் தெரிஞ்சது.
என் நெஞ்சுல இருந்த சின்னச் சின்ன நீல நிற நரம்புகள், அந்த வெள்ளையான ஸ்கின்ல லேசாத் தெரிஞ்சது.
அது என்னோட உடம்பை இன்னும் அவ்ளோ செக்ஸியா, அவ்ளோ ரியலா காட்டுச்சு.
நான் போர்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இழுத்தேன்.
என் முலைகளோட அந்த நடுப்பகுதியில இருந்த, டார்க்கான பிங்க் கலர் வட்டங்கள் மெதுவா வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது.
அந்த பிங்க் கலர் வட்டங்கள் அவ்ளோ பெருசா, ஒரு சின்ன காயின் சைஸ்ல அவ்ளோ அழகா இருந்துச்சு.
அந்த வட்டத்தோட ஸ்கின் அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, லேசாச் சுருங்கிப் போயிருந்துச்சு.
அந்த பேன் காத்து என் நிர்வாணமான நெஞ்சுல பட்டதும், அந்த வட்டங்கள் இன்னும் சுருங்கி, அவ்ளோ செக்ஸியான ஒரு ஷேப்புக்கு மாறிச்சு.
நான் ஃபைனலா, அந்தப் போர்வையை முழுசா என் முலைகளுக்குக் கீழ, என் வயிற்றுப் பகுதி வரைக்கும் இழுத்து விட்டுட்டேன்.
என் ரெண்டு முலைகளும்... எந்த ஒரு தடையும் இல்லாம, அந்தப் போர்வைக்குள்ள இருந்து சடன்னு வெளிய 'பாப்' ஆகி வந்துச்சு.
அப்பாடா... என்னோட முழு நெஞ்சழகும் இப்போ கேமரா முன்னாடி எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம அப்பட்டமா நின்னுச்சு.
அந்த வெளிச்சத்துல, என் முலைகளோட சென்டர்ல இருந்த அந்த முலைக்காம்புகள் முழுசா வெளிய வந்துச்சு.
அந்தக் காம்புகள் சாதாரணமா இல்லை...
ராஜ் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அதைக் கசக்கிப் பிழிஞ்சு, தன் பற்களால கவ்வி இழுத்துக் கடிச்சிருந்தார்.
அவர் கடிச்ச அந்த வெறியில, என் காம்புகள் ரெண்டும் சின்னக் கல்லு மாதிரி அவ்ளோ ஹார்டா, விறைச்சுப் போய் நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த பேன் காத்து பட்டதும், அது இன்னும் கொஞ்சம் நீண்டு, அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா என் முலைகளை விட்டு வெளிய நீட்டிட்டு நின்னுச்சு.
அந்தக் காம்புகள் ரெண்டும், ரெண்டு சின்ன செர்ரிப் பழம் மாதிரி அவ்ளோ கியூட்டா, அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.
அது மட்டுமில்லாம, அந்தக் காம்புகளைச் சுத்தி இருந்த அந்தப் பிங்க் கலர் வட்டத்துல...
ராஜோட பற்கள் பட்ட அந்த லேசான சிவப்புக் கறைகள் அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.
அவர் ரொம்ப முரட்டுத்தனமாக் கடிச்சதால, அந்த இடத்துல லேசான ரத்தக்கட்டு மாதிரி ஒரு கறை இருந்துச்சு.
அந்தச் சிவப்பான கறை, என் வெள்ளையான ஸ்கின்ல அவ்ளோ அப்பட்டமா, பளிச்சுனு தெரிஞ்சது.
அந்தப் பற்களோட தழும்பை நான் ஸ்க்ரீன்ல என் கண்ணால பார்த்ததும்... என் உடம்பு புல்லா ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.
நான் என் எச்சிலை ரொம்பச் சிரமப்பட்டு முழுங்கினேன்.
ஒரு ஆம்பளை, எந்த ஒரு அதிகாரமும் இல்லாம என் உடம்பைக் கசக்கிக் குதறியிருக்கான்.
அவன் வெச்ச அந்தத் தழும்பை, இப்போ இன்னொரு ஆம்பளை, ஒரு வாட்ச்மேன் லைவ்வா உக்காந்து ரசிச்சுப் பார்க்குறான்.
இந்த ரெண்டு ஆம்பளைகளோட ஆசைக்கும் நடுவுல, என் உடம்பு ஒரு விளையாட்டுக் பொருள் மாதிரி இருக்குங்குற நினைப்பு...
எனக்கு அவ்ளோ பெரிய த்ரில்லையும், ஒரு போதையையும் கொடுத்துச்சு.
எனக்கு ஒரு மாதிரி, என் உடம்பை இப்படி ஊருக்கே காட்டுறேனேங்குற வெக்கம் என்னை இன்னும் சூடேத்துச்சு.
என் புண்டைக்குள்ள இருந்து "சுருக்" னு மறுபடியும் ஒரு சூடான ஈரம் கசிஞ்சு என் தொடையை நனைச்சுது.
என் தொடைகள் ரெண்டும் அந்த ஈரத்துல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் வெக்கத்தோட என் கண்களை லேசாச் சரிச்சுப் போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.
நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி, "எப்டி இருக்கு?" னு கேக்குற மாதிரி என் பார்வை அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு.
பிரகாஷ் அப்படியே உறைஞ்சு போயிருந்தான்.
நான் சொன்ன மாதிரியே, அவன் மூச்சு விடுறதையே மொத்தமா நிப்பாட்டிட்டான்.
அவனோட அகலமான நெஞ்சு ஏறி இறங்குறது சடன்னு நின்னு போச்சு.
அவன் கண்கள்... அது கண்ணா இல்ல பெரிய கேமராவானு தெரியல.
அவ்ளோ பெருசா விரிஞ்சு, இமைக்கவே மறந்து என் முலைகளையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட முகம் அப்படியே ஒரு ஏதோ மாயலோகத்துக்குப் போன மாதிரி மாறிடுச்சு.
அவன் வாயை லேசாப் பிளந்துகிட்டு, எச்சில் ஒழுகுற அளவுக்கு அவ்ளோ பசியோட என் அழகைப் பார்த்தான்.
ஒரு பத்து செகண்ட்... அந்த வீடியோ கால்ல எந்த ஒரு சின்னச் சத்தமும் இல்லை.
நான் மூச்சு விடுற சத்தம் மட்டும்தான் என் ரூம்ல கேட்டுச்சு.
அவனோட அந்த ரியாக்ஷனைப் பார்க்கும்போது எனக்கு அவ்ளோ பெருமையா இருந்துச்சு.
என்னோட அழகு, ஒரு ஆம்பளையையே மூச்சு விடாம, பேச விடாம ஆக்கிடுச்சு.
நான் மெதுவா என் தொண்டையைக் கனைச்சுக்கிட்டு, ஒரு சின்ன ஸ்மைலோட கேட்டேன்.
"என்ன பிரகாஷ்? மூச்சே விட மாட்டேங்குற?" னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.
என் குரல் கேட்டதும் தான், அவன் ஏதோ சுயநினைவுக்கு வந்த மாதிரி ஒரு பெரிய மூச்சை "ஹப்பா..." னு வெளிய விட்டான்.
அவன் மூச்சு விட்ட சத்தம் என் போன் ஸ்பீக்கர்ல அவ்ளோ சத்தமா கேட்டுச்சு.
"மேடம்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ நடுங்குச்சு.
அவனால சரியாப் பேசக் கூட முடியல, வார்த்தைகள் எல்லாம் தொண்டைக்குள்ளயே மாட்டிக்குச்சு.
"என்ன?" னு நான் அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா, லேசாச் சிணுங்குனேன்.
"மை காட் மேடம்... நான்... இப்போ போன்ல பாக்குறப்போ இன்னும் சூப்பரா இருக்கு மேடம்"
"நீங்க நிஜமாவே ஒரு பொண்ணு தானா?" னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.
எனக்கு வெக்கத்துல முகம் எல்லாம் சிவந்து போச்சு.
"பின்ன நான் என்ன பேயா?" னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே, ரொம்பச் செல்லமாக் கேட்டேன்.
"இல்ல மேடம்... நீங்க ஒரு ஏஞ்சல்... ஒரு தேவதை..."
"நான் எதாவது கனவு காண்கிறேனானு எனக்குத் தெரியல மேடம்..."
"உங்க... உங்க முலை, சாரி சாரி , உங்க நிலவு... அது அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா இருக்கு மேடம்..."
"அப்படியே சாஃப்ட்டா, ஒரு பட்டுப் பஞ்சு மாதிரி அவ்ளோ கியூட்டா இருக்கு..." னு அவன் எந்த கெட்ட வார்த்தையும் யூஸ் பண்ணி அதை சமாளிச்சு, அவ்ளோ அழகா வர்ணிச்சான்.
அவன் என்னைக் 'கியூட்' னு சொன்னதும், எனக்குள்ள ஒரு சின்னப் பட்டாம்பூச்சி பறந்துச்சு.
"கியூட்டா இருக்கா?" னு நான் என் முலைகளை லேசா குனிஞ்சு பார்த்துக்கிட்டே கேட்டேன்.
நான் குனியும்போதெல்லாம், அந்த முலைகள் லேசா ஒன்னோட ஒன்னு உரசிக் கிட்டு ஆடுச்சு.
"ஆமா மேடம்..."
"ஒரு சிலைல கூட இவ்ளோ அழகா இருக்காது மேடம்..."
"அதுவும்... அதுவும் அந்த காம்பு... ஆஹ்... மை காட்..." னு அவன் சொல்லும்போதே அவன் தொண்டை கரகரத்துச்சு.
ராஜ் தழும்புகளை அவன் கவனிச்சிட்டானோனு எனக்கு ஒரு சின்னப் பதற்றம் வந்துச்சு.
"என்னோட காம்பு என்னாச்சு?" னு நான் என் மூச்சை இழுத்துப் பிடிச்சுக்கிட்டு, ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி கேட்டேன்.
"அது அவ்ளோ விறைப்பா... ரெண்டு சின்ன செர்ரிப் பழம் மாதிரி இருக்கு மேடம்..."
"அதைப் பார்க்கும்போதே எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..."
"அது சுத்தி அவ்ளோ சிவப்பா, அவ்ளோ கியூட்டாத் தெரியுது மேடம்..." னு அவன் அந்த பைட் மார்க்ஸை ஒரு நேச்சுரலான நிறம்னு நினைச்சுக்கிட்டு வர்ணிச்சான்.
அவன் அப்படி நினைச்சதும் எனக்கு அவ்ளோ நிம்மதியாவும், அதே சமயம் ஒரு பெரிய கர்வமாகவும் இருந்துச்சு.
"உங்க உடம்பு எவ்ளோ அழகா இருக்குனு உங்களுக்கே தெரியல மேடம்..."
"நான் மட்டும் இப்போ உங்க பக்கத்துல இருந்தா..." னு அவன் சொல்லி லேசா நிறுத்தினான்.
"இருந்தா... என்ன பண்ணுவ?" னு நான் என் குரலை அவ்ளோ சாஃப்ட்டா மாத்திக்கிட்டுக் கேட்டேன்.
"உங்களை அப்படியே கட்டிப் பிடிச்சு, அந்தச் செர்ரிப் பழங்களை என் வாயால முத்தம் கொடுப்பேன் மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும், என் நரம்பையெல்லாம் யாரோ சுண்டி இழுத்த மாதிரி இருந்துச்சு.
எனக்கு வெக்கம் தாங்க முடியல.
நான் ஒரு கல்யாணம் ஆனா பொண்ணு, ஆனா இப்போ ஒரு வாட்ச்மேன் என் முலைக்காம்புகளுக்கு முத்தம் கொடுப்பேன்னு சொல்றதை ரசிச்சுக் கேட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்.
என் முகம் ஃபுல்லா அவ்ளோ சூடாகி, என் கன்னங்கள் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.
நான் வீடியோல அவ்ளோ ப்ளஷ் பண்ணேன்.
நான் வெக்கத்துல என் கண்களைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.
எனக்கு மூச்சு ரொம்ப வேகமா வாங்க ஆரம்பிச்சுது.
"ஆஹ்..." னு நான் லேசா என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுப் பெருமூச்சு விட்டேன்.
என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.
நான் மூச்சு வாங்க வாங்க... என் ரெண்டு முலைகளும் அந்த வெளிச்சத்துல அவ்ளோ அழகா மேலயும் கீழயும் லேசா பவுன்ஸ் ஆச்சு.
நான் மூச்சு உள்ளிழுக்கும்போது அந்த முலைகள் அப்படியே விரிஞ்சு மேல ஏறுச்சு.
நான் மூச்சை வெளிய விடும்போது, அது லேசாத் துள்ளி கீழ இறங்குச்சு.
அந்தப் பெரிய முலைகள், எந்த ஒரு சப்போர்ட்டும் இல்லாம இப்படித் துள்ளித் துள்ளி ஆடுறதை ஸ்க்ரீன்ல பார்க்க அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.
அதை நேர்ல கேமரா வழியாப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்த பிரகாஷுக்கு, அப்படியே பைத்தியமே பிடிச்சுடுச்சு.
"ஆஹ்... மேடம்... ப்ளீஸ்... இப்டி மூச்சு வாங்காதீங்க..." னு அவன் முனகினான்.
"ஏன்?" னு நான் ரொம்ப இன்னசென்ட்டா கேட்டேன்.
"நீங்க மூச்சு விடும்போது... அது இப்டி ஆடுறதைப் பார்க்கும்போது, என் உடம்பெல்லாம் சூடேறுது மேடம்..."
"நான் ஏதோ சொர்க்கத்துல இருக்கிற மாதிரி இருக்கு மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகி என் அழகை வர்ணிச்சான்.
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)