[yazhiniram]

---------------
Part 183 - 2
---------------

திடீர்னு... "பீப்... பீப்..." னு ஒரு சத்தம்.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

என் காதுல அந்த லிஃப்ட் டிஜிட்டல் போர்டோட சத்தம் விழுந்துச்சு.

அந்த லிஃப்ட் லேசா ஸ்லோ ஆகுற மாதிரி ஒரு உணர்வு என் காலுக்குத் தெரிஞ்சது.

அது அஞ்சாவது மாடிக்கு வந்துருச்சுனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

யாரோ வெளிய இருந்து லிஃப்ட் பட்டனை அமுக்கியிருக்காங்க.

ஆனா நாங்க இன்னும் அந்த முத்தத்துல இருந்து விலகல.

என் உதடுகள் அவனோட உதடுகளோட ஒட்டிக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

சட்டுனு அந்த லிஃப்ட் கதவு தொறக்க ஆரம்பிச்சுது.

கதவு லேசா விலகுனதும், வெளிய இருந்து ஒரு சில்லுன காத்து உள்ள வந்துச்சு.

அந்தக் காத்து என் முகத்துல பட்ட அந்த செகண்ட்...

என் மைண்ட்ல ஒரு பெரிய அலாரம் அடிச்சுது.

'அய்யோ, யாராவது பாத்துட போறாங்க!' னு என் மனசு அலறுச்சு.

நான் டக்குனு என் கைகளை அவனோட கழுத்துல இருந்து எடுத்தேன்.

அவனோட நெஞ்சைப் பிடிச்சு லேசாப் பின்னாடி தள்ளிட்டு, நான் அவசரம் அவசரமா விலகினேன்.

என் நெஞ்சு படபடனு ஏறி எறங்குச்சு.

நான் கீழ குனிஞ்சு, தரைல கிடந்த அந்த டஸ்ட்பின் கவர அவசரமா கையில எடுத்தேன்.

என் தலைமுடி எல்லாம் கலைஞ்சு போயிருந்துச்சு.

நான் என் ஒரு கையால என் முடிய அள்ளிப் பின்னாடி போட்டேன்.

என் சுடிதார் ஷால் லேசா விலகியிருந்துச்சு, அதச் சரி பண்ணி என் நெஞ்சை மூடிக்கிட்டேன்.

நான் இதெல்லாம் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கும்போதே...

அந்த லிஃப்ட் கதவு முழுசாத் தொறந்துடுச்சு.

நான் நிமிர்ந்து வெளிய பாத்தேன்.

அங்க... ரெண்டு சின்னப் பசங்க நின்னுக்கிட்டு இருந்தாங்க.

ஒரு பத்து, பன்னிரண்டு வயசு இருக்கும் அவங்களுக்கு.

அவங்க கையில ஒரு பேட் வெச்சுக்கிட்டு நின்னாங்க.

நான் அப்புடியே பதறிப் போய், லிஃப்ட்டோட ஒரு மூலைல போய் நின்னுக்கிட்டேன்.

அந்தப் பசங்க என்னைய ஒரு மாதிரி குழப்பமாப் பாத்தாங்க.

'இந்த ஆன்ட்டி ஏன் இப்புடி பண்றாங்க?' னு அவங்க மூஞ்சில ஒரு கேள்வி தெரிஞ்சது.

ஆனா அவங்களுக்கு எதுவும் புரியல.

நான் என் மூச்சு வாங்குறத கண்ட்ரோல் பண்ண அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேன்.

என் கன்னம் ரெண்டும் முத்தம் குடுத்த வெக்கத்துல தக்காளி மாதிரிச் சிவந்து போயிருந்துச்சு.

அதை மறைக்க நான் என் தலைய லேசாக் குனிஞ்சுகிட்டேன்.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் பேசிக்கிட்டே லிஃப்ட்க்குள்ள ஏறுனாங்க.

அவங்க நேராப் போய் பதினொன்னாவது மாடி பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணாங்க.

நான் என் கண்களால ஓரமாப் பிரகாஷப் பாத்தேன்.

அவனப் பாத்ததும் எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

ஒரு செகண்ட் முன்னாடி என்னைய வெறியாச் சப்புன அதே ஆள் தானா இவன்னு தோணுச்சு.

அவன் இப்போ அவ்ளோ சீரியஸா, ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான வாட்ச்மேன் மாதிரி நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கைகள் ரெண்டையும் பின்னாடி கட்டிக்கிட்டு, ரொம்ப டீசன்ட்டா நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் முகத்துல அந்த முத்தத்தோட எந்த ஒரு அறிகுறியும் இல்ல.

அவனோட அந்த நடிப்பப் பாக்கும்போது எனக்குள்ள லேசாச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

ஆனா நான் அத வெளிய காட்டிக்காம அமைதியா நின்னேன்.

நான் கையில அந்த குப்பை டப்பாவை பிடிச்சுக்கிட்டு ஒரு நல்ல குடும்பப் பொண்ணு மாதிரிப் போஸ் குடுத்தேன்.

லிஃப்ட் கதவு மறுபடியும் சாத்திக்கிச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் அவங்களுக்குள்ள ஏதோ கிரிக்கெட் பத்திப் பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்க கவனம் எங்க மேல இல்ல.

லிஃப்ட் மேல நோக்கிப் போக ஆரம்பிச்சுது.

அந்த ரெண்டு பசங்களும் லிஃப்ட்டோட கதவைப் பாத்து நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்க முதுகு தான் எனக்குத் தெரிஞ்சது.

என் நெஞ்சு இன்னும் படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

ஒரு நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி நடந்த அந்த முத்தம் என்னோட மூச்சுல இன்னும் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என்னோட உதடுகள் லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் ஹார்ட் பீட் இன்னும் நார்மலுக்கு வரல.

அப்போ, அந்த லிஃப்ட் கண்ணாடியில அவனோட முகம் எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அவன் பார்வை நேரா என் மேல தான் இருந்துச்சு.

அவன் என்னையத் தான் உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்த சீரியஸ்னஸ் சட்டுனு மறைஞ்சு, ஒரு குறும்பு எட்டிப் பாத்துச்சு.

அவன் லேசா என்னைப் பாத்துக் கண்ணடிச்சான்.

நான் அதிர்ச்சியில என் கண்களை லேசா விரிச்சேன்.

'இந்த பசங்க முன்னாடி இவன் என்ன சேட்டை பண்றான்?' னு என் மனசு பதறுச்சு.

நான் என் கண்ணாலயே அவனுக்கு 'சும்மா இரு'னு ஒரு சிக்னல் குடுத்தேன்.

என் பார்வை அவனத் திட்டுற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா அவன் முகத்துல எந்த ஒரு பயமும் இல்ல.

அவன் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் என்னையப் பாத்துட்டு, பின்னாடி கட்டியிருந்த அவனோட கைகளை மெதுவா ரிலீஸ் பண்ணான்.

அதைப் பாத்ததும் என் தொண்டை லேசா வறண்டு போச்சு.

'இவன் என்ன பண்ணப் போறான்?' னு என் மைண்ட் அலர்ட் ஆச்சு.

நான் என் கையில இருந்த அந்த காலி குப்பை டப்பாவை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவனோட இடது கை, அவனோட உடம்பை விட்டு லேசா விலகி என் பக்கம் வர ஆரம்பிச்சுது.

நான் கண்ணாடியில அதைப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

அவன் கை என் பக்கம் வர வர, என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் முன்னாடி நின்னுகிட்டு, தோனியப் பத்திப் பேசிட்டு இருக்காங்க.

அவங்களுக்குப் பின்னாடி, இவனோட கை என்னையத் தேடி வருது.

நான் மறுபடியும் என் பார்வையால அவன முறைச்சேன்.

'வேணாம்டா, பசங்க இருக்காங்க, அமைதியா இரு'னு என் மூஞ்சி அவ்ளோ தவிப்போட அவனப் பாத்துச்சு.

நான் என் புருவத்தை லேசாச் சுருக்கி அவனத் தடுத்து நிறுத்த ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா அவன் முகம் ரொம்ப கூலா, என்னையச் சீண்டுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவனோட கை இப்போ என்னோட சுடிதார் ஷால் பக்கத்துல வந்துருச்சு.

எந்த நிமிஷமும் அவன் கை என் மேல பட்டுடும்ங்குற அந்த எதிர்பார்ப்பு...

அது என் உடம்புக்குள்ள ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்குச்சு.

நான் என் மூச்சை லேசா அடக்கி வெச்சுக்கிட்டேன்.

என் கால் விரல்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா அந்த செருப்புக்குள்ள சுருங்கிப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அவனோட விரல்கள் மெதுவா என்னோட சுடிதார் துணிய உரச ஆரம்பிச்சுது.

அவன் என்னையத் தொடப் போறான்னு தெரிஞ்சதும் என் புண்டை ஆட்டோமேட்டிக்கா ஈரமாச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு செகண்ட் அப்படியே இழுத்துப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அப்போ... திடீர்னு என்னோட இடுப்புப் பகுதியில அவன் தொடுற மாதிரி ஃபீல் ஆச்சு.

நான் சட்டுனு என் கண்ணக் கீழ கொண்டு போனேன்.

பிரகாஷோட இடது கை மெதுவா நகர்ந்து வந்து, என் சுடிதார் வழியா என்னோட இடுப்பத் தொட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கை விரல்கள் என் இடுப்புச் சதையில லேசா அழுத்துச்சு.

நான் அதிர்ச்சியோட அவனைப் பாத்தேன்.

அவன் முகம் நேரா லிஃப்ட் கதவப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

யாரோ பாத்தா, அவன் ரொம்பச் சின்சியரா நின்னுட்டு இருக்கற மாதிரி தான் தெரியும்.

ஆனா அவனோட கை மட்டும் எனக்குக் கீழ வேலையக் காட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட கட்டை விரல் என்னோட இடுப்பு வளைவுல ரொம்ப சாஃப்ட்டாத் தடவுச்சு.

இந்தச் பசங்க முன்னாடி இவன் இப்டிப் பண்றானேனு எனக்கு ஒரு பக்கம் பதற்றமா இருந்துச்சு.

ஆனா இன்னொரு பக்கம்... இது ஒரு வார்த்தையில சொல்ல முடியாத த்ரில்லைக் குடுத்துச்சு.

நான் என் கண்களாலேயே அவனைப் பாத்து ஒரு வார்னிங் குடுத்தேன்.

'என்ன பண்ற நீ? கைய எடு...' னு என் பார்வை அவனக் கோபமாத் திட்டுச்சு.

ஆனா நான் அவன் கையத் தட்டி விடல.

நான் தடுத்து நிறுத்துவேன்னு அவன் நெனச்சான்.

ஆனா நான் அமைதியா நின்னதப் பாத்து அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் தைரியம் வந்துச்சு.

அவன் என் பார்வையப் புரிஞ்சுக்கிட்டு, லேசா அவன் தலையச் சாச்சு என்னையப் பாத்தான்.

அவன் கண்ணாலயே, 'சின்னப் பசங்க தான... அவங்களுக்கு ஒன்னும் தெரியாது...' னு ஒரு சிக்னல் குடுத்தான்.

அவன் குடுத்த அந்தச் சிக்னல், என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆக்குச்சு.

'அவனுக பாக்கலடி, உன்னைய தெரியாம தான் நான் தொடுறேன்'னு அவனோட பார்வை சொல்லுச்சு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு அவனை பாத்தேன்.

அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள இருந்த கண்ணாடியில நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டோம்.

அவனோட கை இப்போ என் இடுப்ப விட்டு மெதுவா நகர்ந்து பின்னாடி போச்சு.

அவன் கை பின்னாடி நகரும்போது, என் சுடிதார் துணி லேசா கசங்குச்சு.

அவனோட விரல்கள் என்னோட பின்பக்கத்தத் தேடிப் போச்சு.

என் குண்டி மேல அவனோட கை மெதுவா வந்து உக்காந்துச்சு.

அங்க பட்டதும் எனக்குள்ள ஒரு சின்ன நடுக்கம் ஓடிச்சு.

என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்கு மேலயே அவன் என் குண்டிய ரொம்ப சாஃப்ட்டாப் பிசைஞ்சான்.

அவன் பிசையுற வேகம் மெதுவா, ஆனா ரொம்ப அழுத்தமா இருந்துச்சு.

அவனோட அஞ்சு விரல்களும் என் குண்டிச் சதையப் பிடிச்சு லேசாக் கசக்குச்சு.

நான் எந்த ஒரு சத்தமும் வெளிய வராம இருக்க, என் மூச்ச அடக்கி வெச்சுக்கிட்டேன்.

என் வாய் லேசாத் தொறந்து இருந்துச்சு, ஆனா சத்தம் மட்டும் வெளிய வரல.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்த மோகம் இப்போ உச்சிக்கு ஏற ஆரம்பிச்சுது.

முன்னாடி ரெண்டு பசங்க நின்னுக்கிட்டு இருக்காங்க.

ஆனா அவங்களுக்குப் பின்னாடி, என் குண்டி இவனோட கைக்குள்ள சிக்கித் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

இந்த நெனப்பே என்னைய ஒரு மாதிரி கிறுக்குப் பிடிக்க வெச்சுது.

என் முகம் கண்ணாடி வழியா அவனப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கண்களும் கண்ணாடி வழியா என்னையவே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தக் கண்ணாடியில நடந்த அந்தப் பார்வை... அது ஒரு அழகான கவிதை மாதிரி இருந்துச்சு.

நாங்க ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசிக்கல.

எங்க உதடுகள் மூடித் தான் இருந்துச்சு.

ஆனா எங்க ரெண்டு பேரோட கண்களும் ஆயிரம் கதையப் பேசுச்சு.

அவன் கண்கள் என்னையப் பாத்து, 'உன் உடம்ப நான் ரொம்ப மிஸ் பண்றேன்...' னு சொல்லுச்சு.

'நேத்து ராத்திரி இந்த உடம்ப எப்டிப் பிசைஞ்சேன் ஞாபகம் இருக்கா?'னு அவன் பார்வை என்னையக் கேட்டுச்சு.

அவன் பிசையப் பிசைய, என்னோட புண்டை இன்னும் கொஞ்சம் தவிப்போடத் துடிச்சுது.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள ஒரு லேசான ஈரம் கசியுறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் அவனப் பாத்து என்னோட கண்களாலேயே ஒரு பதில் சொன்னேன்.

என்னோட கண்கள் அவனுக்கு ஒரு சத்தியம் பண்ணுச்சு.

'உனக்கு பொறுமையே இல்லடா. நான் இங்கதான் இருக்கான், அவசரப்படாத' னு என் பார்வை அவனுக்கு ஒரு பிராமிஸ் பண்ணுச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் ஏதோ சத்தமாச் சிரிச்சுப் பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்களுக்குப் பின்னாடி இப்டி ஒரு ரொமான்ஸ் நடக்குதுனு அவங்களுக்குத் துளி கூடத் தெரியாது.

அவங்க சிரிப்புச் சத்தம் தான் அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள கேட்டுச்சு.

ஆனா எனக்குள்ள, என் நரம்புகள்ல ஒரு போர்க்களமே நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

இந்தத் திருட்டுத்தனமான சீண்டல் எனக்குள்ள ஒரு அடங்காத மோகத்தை ஏத்துச்சு.

நான் என் கால்களை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

என் உடம்புக்குள்ள இருக்குற அந்த ஜூஸ் இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச் சுரந்துச்சு.

அது என் தொடையில லேசாப் படுற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் என் பார்வைய அவன்கிட்ட இருந்து எடுக்கவே இல்ல.

அவனோட கண்கள் என்னைய அப்படியே முழுங்குற மாதிரி பாத்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் என் குண்டியில இருக்குற அந்த வளைவுகளைத் தேடித் தேடிப் பிசைஞ்சுது.

ஒவ்வொரு தடவை அவன் பிசையும்போதும், என் உடம்பு லேசா முன்னாடி நகர்ந்துச்சு.

நான் என்னையக் கண்ட்ரோல் பண்ண அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேன்.

யாருக்கும் எந்தச் சந்தேகமும் வராத மாதிரி அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

ஆனா எனக்கு மட்டும் தான் அவனோட அந்தத் தொடுதலோட வேகம் தெரிஞ்சது.

அவனோட கட்டை விரல் என்னோட குண்டி இடுக்குல லேசாப் பட்டுச்சு.

அந்த எடத்துல அவன் தொட்டதும்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, என் கண்ணை ஒரு செகண்ட் மூடித் திறந்தேன்.

அவன் அதைப் பாத்துட்டு இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பிசைஞ்சான்.

அந்த லிஃப்ட் ரொம்ப மெதுவா மேல போயிட்டு இருக்குற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

ஒவ்வொரு செகண்டும் எனக்கு ஒரு வருஷம் மாதிரி நகர்ந்துச்சு.

இந்தச் சின்ன லிஃப்ட்க்குள்ள, இந்த வெளிச்சத்துல, இவன் என்னைய இப்டிப் படுத்துறானேனு நான் தவிச்சேன்.

ஆனா அந்தத் தவிப்பு எனக்கு ரொம்பப் புடிச்சுருந்துச்சு.

அவன் என் குண்டிய லேசா ஒரு அழுத்தம் குடுத்துட்டு அப்புடியே கைய வெச்சுக்கிட்டான்.

அந்த அழுத்தம் எனக்குள்ள ஒரு செக்ஸியான கிறக்கத்தக் குடுத்துச்சு.

நான் அவனுக்கு முழுசா அடங்கிட்டேன்னு அவனுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சிடுச்சு.

அவன் என் குண்டியில இருந்து கைய எடுக்காமலேயே என்னையப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் தங்களோட பேட்டக் கீழ வெச்சுட்டு ஏதோ சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்க பேட் சத்தம் கேட்டதும் நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

ஆனா அவன் அசையல.

அவன் ரொம்ப நிதானமா என் குண்டிய லேசாத் தடவிக்கிட்டே இருந்தான்.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்தப் பசியை அவன் இன்னும் அதிகமாக்கிக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் என் கையில இருந்த டஸ்ட்பின்ன பிடிச்சுக்கிட்டே என்னோட நெஞ்ச லேசா நிமிர்த்துனேன்.

என் முலைகள் அந்தச் சுடிதாருக்குள்ள லேசாத் தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவனோட பார்வை என் கண்ணாடியில இருந்து மெதுவா இறங்கி என் நெஞ்சுப் பக்கம் போச்சு.

அவன் என் முலைகளைப் பாக்குறத நான் கண்ணாடியிலயே பாத்தேன்.

அவன் பார்வை படும்போதே என் காம்புகள் இன்னும் விறைச்சுப் போச்சு.

அவன் என் குண்டியப் பிசைஞ்சுகிட்டே என் முலைகளைப் பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

அந்த ஒரு பார்வை எனக்குள்ள ஆயிரம் மின்சாரம் பாய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் என் கால்களை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்த ஈரம் இப்போ என் பேண்ட்டிய நனைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என்னைய ஒரு பொம்மை மாதிரி ஆட்டி வெச்சுக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் அவனோட அந்தத் தொடுதலுக்கு அவ்ளோ அடிமையாகிட்டேன்.

அவனோட ஒவ்வொரு விரல் அசைவும் எனக்கு ஒரு புது உலகத்தைக் காட்டுச்சு.

நான் அந்த லிஃப்ட் கண்ணாடியில என்னையவே ஒரு தடவ பாத்தேன்.

என் முகம் அவ்ளோ பிரகாசமா, ஒரு போதையில மிதக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் கண்கள்ல அவ்ளோ ஒரு ஆசை தேங்கிக் கிடந்துச்சு.

நான் ஒரு பொண்ணா இப்போ அவ்ளோ முழுமையா ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் கார்த்திக்கோட பொண்டாட்டிங்குற நெனப்பு கூட இப்போ என் மைண்ட்ல இல்ல.

நான் இப்போ வெறும் பவித்ரா... இவனோட ஆசைக்காகத் துடிக்குற ஒரு பொண்ணு.

அவன் என் குண்டிய இன்னும் ஒரு தடவ நல்லா அழுத்திப் பிசைஞ்சான்.

நான் என் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டு லேசா என் இடுப்பப் பின்னாடி தள்ளுனேன்.

அவனோட கைக்குள்ள என்னோட குண்டிய நான் இன்னும் கொஞ்சம் வசதியாக் குடுத்தேன்.

அவன் அதைப் புரிஞ்சுக்கிட்டு இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையா வருடினான்.

அப்போ... 'டிங்...' னு ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு.

லிஃப்ட் ஏழாவது மாடிக்கு வந்துருச்சு.

நான் எறங்க வேண்டிய ஃப்ளோர் வந்ததும், அவன் சட்டுனு அவனோட கைய என் குண்டியில இருந்து எடுத்துட்டான்.

அவன் மறுபடியும் வாட்ச்மேன் போஸ்க்கு மாறிட்டான்.

லிஃப்ட் கதவு தொறந்துச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் எனக்கு வழி விட்டாங்க.

"தேங்க்ஸ் தம்பி..." னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொல்லிட்டு வெளிய வந்தேன்.

நான் வெளிய வரும்போது, ஒரு செகண்ட் திரும்பிப் பிரகாஷப் பாத்தேன்.

அவன் என்னையே பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

நான் அவனப் பாத்து ஒரு சிரிப்பச் சிரிச்சேன்.

அந்தச் சிரிப்புல, என்னோட அத்தனை ஆசையும் இருந்துச்சு.

அவனும் லேசாப் புன்னகைச்சான்.

லிஃப்ட் கதவு மெதுவாச் சாத்திக்கிச்சு.

நான் திரும்பி நடந்து என் வீட்டு வாசலுக்கு வந்தேன்.

சத்தமே இல்லாமக் கதவத் தள்ளிட்டு உள்ள போனேன்.

உள்ள போனதும் கதவச் சாத்திட்டு, நேரா அந்த கெஸ்ட் பெட்ரூம் பக்கம் போனேன்.

கார்த்திக் என்ன பண்ணிட்டு இருக்காருனு பாக்க லேசா எட்டிப் பாத்தேன்.

அவரு லேப்டாப்ப மடியில வெச்சுக்கிட்டு, ஸ்கிரீனையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரோட உலகம் அந்த லேப்டாப்க்குள்ள மட்டும் தான் சுழன்றுகிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட பொண்டாட்டி இப்போ வெளிய போயி ஒரு வாட்ச்மேன்கிட்ட முத்தம் குடுத்துட்டு, அவனோட கையில குண்டியப் பிசைய விட்டுட்டு வந்துருக்கானு அவருக்கு ஒரு பர்சன்ட் கூடத் தெரியாது.

அவரு லேப்டாப்ல ஏதோ டைப் பண்ணிக்கிட்டு இருக்குறதப் பாத்ததும் எனக்குள்ள ஒரு நிம்மதி.

எதுவுமே நடக்காத மாதிரி நான் கிச்சன் பக்கம் திரும்பினேன்.

ஆனா என் உதட்டுல இருக்குற ருசியை நான் மறுபடியும் லேசா நக்கிக்கிட்டேன்.

[yazhiniram]

------------
Part 184
------------

ஆனா என் உதட்டுல ஒட்டியிருக்குற ருசியை நான் மறுபடியும் லேசா நக்கிக்கிட்டேன்.

அந்த ருசி என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.

நான் நேரா கிச்சனுக்குப் போனேன்.

சிங்க்ல தண்ணியத் தொறந்து விட்டேன்.

என் கைகளைக் கழுவ ஆரம்பிச்சேன்..

என் உடம்பு இன்னும் அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள நடந்த விஷயத்துல இருந்து மீளல.

என்னோட நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு இழுத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் கையைத் துடைச்சுக்கிட்டு மெதுவா ஹாலுக்கு வந்தேன்.

டிவிய ஆன் பண்ணேன்.

சோபாவுல ரொம்பச் சோர்வா உக்காந்துக்கிட்டேன்.

ஏதோ ஒரு மியூசிக் சேனல் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா என் கவனம் அந்த டிவியில இல்ல.

என் மனசு பூரா அந்த லிஃப்ட் கண்ணாடியில தெரிஞ்ச பிரகாஷோட முகம் தான் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் தொடைகளை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு சேர்த்துப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள இன்னும் ஒரு ஈரமான பிசுபிசுப்பு இருந்துச்சு.

இந்த அமைதியான ஞாயிற்றுக்கிழமை காலைல, என் வீட்டுக்குள்ள நான் ஒரு சாதாரணமா உக்காந்துருக்கேன்.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள ஒரு புயலே அடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

கார்த்திக் உள்ள ரூம்க்குள்ள லேப்டாப்பும் கையுமா உக்காந்துருக்காரு.

நான் டிவி ஸ்கிரீனையே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் உதடுகள்ல இன்னும் அந்த முத்தத்தோட ஈரம் ஒட்டியிருக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

ஒரு அரை மணி நேரம் அப்புடியே போயிருக்கும்.

நான் என் உலகத்துல தனியா மிதந்துகிட்டு இருந்தேன்.

திடீர்னு காலிங் பெல் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு.

'டிங் டாங்...'

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

'யாரா இருக்கும் இந்த நேரத்துல?' னு என் மனசு கேட்டுச்சு.

நான் சோபாவுல இருந்து மெதுவா எந்திரிச்சேன்.

என்னோட சுடிதார ஒரு தடவை செக் பண்ணிக்கிட்டேன்.

என் கழுத்துல இருக்குற அந்த ரகசிய மார்க்ஸ் எல்லாம் நல்லா மறைஞ்சுருக்கானு பாத்துக்கிட்டேன்.

ஷால் கரெக்ட்டா நெஞ்ச மூடியிருக்கானு சரி பண்ணிக்கிட்டேன்.

என் முடி எல்லாம் நீட்டா இருக்கானு ஒரு தடவை கைகளால கோதி விட்டுக்கிட்டேன்.

நான் நடந்து போய் மெயின் டோரத் தொறந்தேன்.

கதவத் தொறந்ததும், வெளிய நின்ன ஆளப் பாத்து எனக்கு என்னவோ மாதிரி ஆயிடுச்சு.

வெளிய நிக்கிறது ராஜ்.

என் மனசுக்குள்ள சட்டுனு ஒரு ஷாக் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

கதவு பெல் அடிச்சப்போ நான் வேற யாரோனு தான் நெனச்சேன்.

ஆனா இவர நான் சுத்தமா எதிர்பார்க்கல.

ஒரு அரை மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் நான் லிஃப்ட்க்குள்ள பிரகாஷ் கூட இருந்தேன்.

அவனோட அந்த அணைப்புல உருகிட்டு வந்தவ நான்.

என் நரம்புகள்ல இன்னும் அந்த லிஃப்ட் முத்தத்தோட சூடு அடங்கவே இல்ல.

என் உதட்டுல பிரகாஷோட எச்சில் ருசி இன்னும் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

என் மனசு பூரா அந்த வாட்ச்மேனோட சீண்டல்கள் தான் நிறைஞ்சு இருந்துச்சு.

நான் அவனுக்காகத் தான் நேத்து ராத்திரி ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்லாம மாடியில அம்மணமா நின்னேன்.

அவனுக்கு என்னோட உடம்பப் பரிமாறி, அவனோட விரல்களால குத்த வாங்கித் துடிச்சேன்.

அவனோட அந்த சுன்னிய என் வாய்க்குள்ள வெச்சுச் சப்புன நெனப்பு தான் என் மண்டைக்குள்ள ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல நாங்க சேந்து உருண்ட அந்த நிமிஷங்கள் என் கண்ணுக்குள்ளயே சுத்துச்சு.

நான் இனிமே பிரகாஷுக்குத் தான்னு என்னோட நரம்புகள் எல்லாம் சத்தியம் பண்ணி வெச்சுருக்கு.

அந்த மயக்கத்துல இருந்து நான் இன்னும் சுத்தமா மீளவே இல்ல.

அந்தக் குள்ளமான வாட்ச்மேன் தான் இப்போ என் மனசப் பூரா ஆக்கிரமிச்சுருக்கான்.

ஆனா இப்போ...

ராஜு-அ பாத்த உடனே என்னோட மைண்ட் ஏன் நான் பிரகாஷ்கிட்ட போனேங்கற காரணத்தை காட்டுச்சு.

நேத்து ராத்திரி டின்னர் முடிஞ்சதும், இவர் தான் முதன் முதல்ல என்னோட நரம்புகளைச் சுண்டி இழுத்தாரு.

என்னைய இந்த சோபால முலைய கடிச்சு வெச்சு, பிசைஞ்சாறு.

அதுவரைக்கும் எனக்கு அப்புடி ஒரு இன்பம் இருக்குறதே தெரியாது.

சோபால என்னைய படுக்கபோட்டு, அவர் பொண்டாட்டி வெறும் பாத்து அடி வெளிய இருக்கறப்போவே,

என் பாண்ட், என்னோட ஜட்டி எல்லாத்தையும் உருவி,

என் புண்டைய நக்கி ருசி பாத்த அதே ஆள்.

அவர் நேத்து என்னோட பேண்ட்டியக் கழட்டிட்டு, என் தொடைக்கு நடுவுல அவர் முகத்தப் புதைச்சப்போ தான் எனக்குள்ள அந்த ஆசையே முழிச்சுக்கிச்சு.

அவர் நாக்கு என்னோட இதழ்கள்ல பட்ட அந்த செகண்ட் தான் என்னோட கண்ட்ரோல் வேலி உடைஞ்சுச்சு.

அவர் குடுத்த அந்த இன்ப அதிர்ச்சி தான், என்னைய அடுத்தடுத்த தப்புகளுக்குக் கூட்டிட்டுப் போச்சு.

இவர் மட்டும் நேத்து என்னையத் தொடாம இருந்திருந்தா...

நான் ஒருவேளை பிரகாஷைத் தேடி மாடிக்குக் கண்டிப்பாப் போயிருக்கவே மாட்டேன்.

அவன் முன்னாடி என் டிரஸ்ஸைக் கழட்டிப் போட்டுட்டு ஒரு கிறுக்கி மாதிரி நின்னுருக்க மாட்டேன்.

என்னோட அந்தத் திருட்டுத்தனமான உறவுக்குப் பிள்ளையார் சுழி போட்டதே ராஜ் தான்.

இவரோட அந்தத் தொடுதல் தான் என்னோட மூளைய வேலை செய்ய விடாமப் பண்ணுச்சு.

நான் ஒரு தப்பு பண்றோம்ங்குற நெனப்பையே இவர் தான் என்னைய விட்டுப் போக வெச்சாரு.

அவர் என்னைய ஒரு பொம்மை மாதிரி வளைச்சப்போ நான் எந்த எதிர்ப்பும் காட்டல.

மாறாக, அவர் செஞ்ச அத்தனை சீண்டல்களுக்கும் நான் என்னைய அறியாமலே சம்மதம் குடுத்தேன்.

இவரோட அந்த அதிகாரமான சீண்டல் தான் என்னைய எனக்கே புதுசா அறிமுகப்படுத்துச்சு.

ஒரு பொண்ணா எனக்குள்ள எக்கச்சக்க மோகம் அடைஞ்சு கிடக்குனு இவர் தான் எனக்குக் காட்டுனாரு.

இவரோட பக்குவமான, அதிகாரமான அப்ரோச்தான் என்னைய ஒரு நிமிஷம் மெய்மறக்க வெச்சுது.

ஆனா இப்போ, என் மனசு என்னமோ பிரகாஷோட முரட்டு சுன்னிக்குதான் அதிகமா ஏங்குது.

பிரகாஷோட சைஸ்தான் என்னைய ரொம்பவே கிறங்க வெச்சுருச்சு.

அவனோட எக்கச்சக்கமான காதலான பார்வைக்கு நான் மயங்கிட்டேன்.

என் புண்டை இப்போ பிரகாஷோட அந்த விரல்களுக்காகத் தான் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

அவனோட அந்த வாசம் தான் எனக்கு இப்போ பிடிச்ச வாசமா மாறிடுச்சு.

நான் ஒரு செக்யூரிட்டிக்கு இம்புட்டு தூரம் வளைஞ்சு குடுப்பேன்னு நானே நெனச்சுக் கூடப் பாக்கல.

ஆனாலும், வாசல்ல நிக்கிற ராஜ் சாரப் பாக்கும்போது எனக்குள்ள எந்த ஒரு வெறுப்பும் எனக்குள்ள வரல.

பதிலா, என்னைய ஒரு தப்பான வழிக்குக் கூட்டிட்டுப் போன இவரப் பாக்க எனக்கு ஒரு வித்யாசமான த்ரில்லா இருந்துச்சு.

இவரோட அந்த கிளாஸியான, ரொம்ப டீசன்ட்டான மூஞ்சிக்குப் பின்னாடி எக்கச்சக்க திருட்டுத்தனம் இருக்குனு எனக்குத் தெரியும்.

இவரப் பாக்குற யாருமே இவரு இன்னொருத்தன் பொண்டாட்டியோட புண்டையத் திருட்டுத்தனமா நக்குவார்னு நெனச்சுக் கூடப் பாக்க மாட்டாங்க.

அது எனக்கு இவரப் பாக்கும்போது ஒரு கிலுகிலுப்பக் குடுத்துச்சு.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருக்கற அந்த ரகசியம் என்னைய லேசாப் புன்னகைக்க வெச்சுது.

அவர் என்னைய ஒரு ஜென்டில்மேன் மாதிரிப் பாத்துச் சிரிக்கும்போது, எனக்குள்ள ஒரு விதமான ஈர்ப்பு வந்துச்சு.

இவரோட அந்த ஸ்டைலான அப்ரோச் தான் என்னைய முதல்ல மயக்குச்சு.

நான் இப்போ இந்த நிலைக்கு வந்திருக்கேன்-னா அதுக்கு முழு காரணமும் இவரோட அந்தத் தைரியம் தான்.

என்னை உடைச்சு, என்னைய இப்டி ஒரு தவிப்புல தள்ளுனவரப் பாக்கப் பாக்க எனக்குள்ள ஒரு கிறக்கம்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பக்கம் பிரகாஷ் இருந்தாலும், இவரப் பாத்ததும் என் உடம்பு என்னையயே அறியமா ஒரு ரியாக்‌ஷன் குடுத்துச்சு.

அவரு என்னைய ஒரு பார்வையிலயே எடை போடுற மாதிரி உத்துப் பாத்தாரு.

அந்தப் பார்வை என்னைய அப்புடியே உரிச்சுப் பாக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

நேத்து ராத்திரி இவர் என் காம்பை லேசாத் திருகிப் பிசைஞ்ச அந்த வலி இன்னும் என் நெஞ்சுல இருக்கு.

இவரோட அந்தப் பார்வையை நான் நேருக்கு நேராச் சந்திக்க ஒரு செகண்ட் தயங்கினேன்.

ஒரு சில நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி வரைக்கும் என் மைண்ட்ல  பிரகாஷ், அந்த லிஃப்ட், அவனோட அந்த கைகள்னு நெனச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா இப்போ என் கண் முன்னாடி ராஜ் நிக்கிறதப் பாத்ததும்...

எனக்குள்ள இருந்த அந்த நெனப்பு உடனே மாறிடுச்சு. 

இப்போ இவர் என்ன பண்ணபோறாரோங்கிற மாதிரியான எண்ணத்தால அந்த எண்ணங்களை மறக்கடிக்க வெச்சுடுச்சு.

அவரு ஒரு பிளாக் கலர் போலோ டீ-ஷர்ட், லைட் கலர் ட்ராக் பேண்ட் போட்டுக்கிட்டு அவ்ளோ கிளாஸியா நின்னாரு.

அந்த நாற்பத்தி எட்டு வயசுலயும் அவருக்கு இருக்குற அந்த கம்பீரம் என்னைய மிரள வெச்சுது.

அவர் கையில ஒரு சின்ன பிளாஸ்டிக் கண்டெய்னர் இருந்துச்சு.

என்னைப் பாத்ததும் அவர் முகத்துல ஒரு அழகான, ஜென்டில்மேன் சிரிப்பு வந்துச்சு.

"ஹாய் பவி..." னு அவர் ரொம்ப சாஃப்ட்டா கூப்பிட்டாரு.

அவர் குரல் என் காதுல பட்டதும் என் நரம்புகள் எல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

"ரேணு காலையில ஒரு ஸ்பெஷல் ஸ்வீட் செஞ்சா..."

"அதான் உனக்கும் கார்த்திக்குக்கும் குடுத்துட்டுப் போலாம்னு வந்தேன்..." னு அவர் டீசன்ட்டாச் சொன்னாரு.

அவர் வாய் அப்புடிச் சொன்னாலும், அவரோட கண்கள் நேரா என் முகத்துல இல்ல.

அவர் பார்வை மெதுவா எறங்கி என்னோட நெஞ்சுப் பக்கம் போச்சு.

நான் போட்டுருக்கற இந்த ஹை-நெக் சுடிதார அவர் கண்கள் ரொம்ப உன்னிப்பாப் பாத்துச்சு.

அவரோட பார்வை, என்னோட சுடிதாரக் கழட்டுற மாதிரி எனக்குப் பட்டுச்சு.

என் ஹார்ட் பீட் இப்போ வேற ஒரு வித்யாசமான ரிதத்துல அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அவர் பார்வை என் முலைகள் மேல பட்டதும், என் காம்புகள் ஆட்டோமேட்டிக்கா விறைச்சுப் போச்சு.

அந்தப் பேடட் பிராவுக்குள்ள என் காம்புகள் உரசும்போது ஒரு லேசான கூச்சம்.

அவரோட இந்த ஒரு பார்வை என்னைய ரொம்ப வீக் ஆக்குச்சு.

அவர் என்னையப் பாத்துக்கிட்டே அவரோட நாக்கால லேசா அவர் உதட்ட நக்கிக்கிட்டாரு.

அவர் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

"இந்த டிரஸ்ல ஒரு கியூட்டான, அழகா பேக் பண்ணுன ஸ்வீட் பாக்ஸ் மாதிரி இருக்க பவித்ரா..." னு அவர் சொன்னாரு.

அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தை எனக்குள்ள ஆயிரம் அர்த்தங்களக் கடத்துச்சு.

அது சுடிதாரப் பத்திப் பேசுற மாதிரி இருந்தாலும், என்னையத் தான் அப்புடி வர்ணிக்கிறாருனு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

என் முகம் சட்டுனு செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

எனக்கு வெக்கமா இருந்துச்சு.

நான் என் பற்களால கீழ் உதட்ட லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"உள்ள வாங்க அண்ணா..." னு நான் மெதுவா, ஒரு தயக்கத்தோடக் கூப்பிட்டேன்.

நான் வழி விட, அவர் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே உள்ள வந்தாரு.

அவர் உள்ள வந்ததும், அவர் உடம்புல இருந்து வந்த பெர்ஃப்யூம் வாசம் ஹால்ல பரவிச்சு.

அவர் நேரா போய் சோபாவுல உக்காந்துக்கிட்டாரு.

அவர் பேசுற சத்தம் கேட்டதும், கெஸ்ட் ரூம்ல இருந்த கார்த்திக் கதவத் தொறந்துட்டு வெளிய வந்தாரு.

ராஜைப் பாத்ததும் கார்த்திக் முகத்துல ஒரு பிரகாசமான சிரிப்பு.

"ஹேய் ராஜ் சார்! வாங்க வாங்க! உக்காருங்க!" னு கார்த்திக் உற்சாகமாக் கூப்பிட்டாரு.

கார்த்திக் வேகமா நடந்து வந்து ராஜ்க்கு பக்கத்துல இருக்குற சோபாவுல உக்காந்தாரு.

அவங்க ரெண்டு பேரும் ஆபிஸ் விஷயங்களப் பத்திப் பேச ஆரம்பிச்சாங்க.

நான் அவங்களப் பாத்துட்டு, "நான் லெமன் ஜூஸ் போட்டு எடுத்துட்டு வர்றேன்..." னு சொல்லிட்டு கிச்சனுக்குப் போனேன்.

நான் கிச்சனுக்குள்ள போனதும், என் முதுக யாரோ பாக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

நான் லேசாத் திரும்பிப் பாத்தேன்.

ராஜ் என்னையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

நான் கிச்சனுக்குள்ள நுழைஞ்சு, பிரிட்ஜத் தொறந்து ரெண்டு லெமன் எடுத்தேன்.

கத்தியால அந்த லெமனைப் பாதியா நறுக்குனேன்.

ஒரு பாத்திரத்துல தண்ணி ஊத்தி, அந்த லெமனைப் பிழிய ஆரம்பிச்சேன்.

நான் லெமனைப் பிழியும்போது என் கைகள் லேசா நடுங்குச்சு.

ஹால்ல கார்த்திக் அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சுப் பேசிக்கிட்டு இருக்காரு.

யாரு கூட?

நேத்து ராத்திரி என்னோட புண்டைய நக்கி எனக்கு மூட் ஏத்தி விட்ட அதே ஆள் கூட.

என் புருஷன் சகஜமா, எந்த ஒரு சந்தேகமும் இல்லாம அந்த ஆள் கூடப் பேசிட்டு இருக்காரு.

இந்த நெனப்பு வந்ததும் எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான கிறக்கம் ஏறுச்சு.

எனக்கு அப்புடியே மூச்சு வாங்குச்சு.

ஆனா ஹால்ல உக்காந்துருக்க என் புருஷனுக்கு இது எதுவுமே தெரியாது.

அவரோட மேனேஜர் என் உடம்பை எப்டி எல்லாம் கையாண்டாருனு கார்த்திக்குக்குத் துளி கூட ஐடியா இல்ல.

இந்த ரகசியம் எனக்குள்ள ஒரு பவர்புல்லான திமிரக் குடுத்துச்சு.

நான் சர்க்கரை போட்டு, ஜூஸை நல்லாக் கலக்கி விட்டேன்.

ஐஸ் கியூப்ஸ் எடுத்து ரெண்டு கிளாஸ்ல போட்டேன்.

அந்தச் சில்லுன கிளாஸை ஒரு ட்ரேயில வெச்சுக்கிட்டு நான் கிச்சன விட்டு வெளிய வந்தேன்.

நான் ட்ரேயைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டு ரொம்ப மெதுவா, ஒரு நளினமா நடந்து வந்தேன்.

என் நடையில ஒரு வித்யாசமான மிதப்பு இருந்துச்சு.

நான் நேரா வந்து அந்த சென்டர் டேபிள் மேல ட்ரேயை வெச்சேன்.

ஒரு கிளாஸைக் கார்த்திக் கையில குடுத்தேன்.

இன்னொரு கிளாஸை எடுத்து ராஜ் பக்கம் நீட்டுனேன்.

அவர் அந்த கிளாஸை வாங்கும்போதே, அவரோட விரல்கள் என்னோட விரல்கள் மேல ரொம்ப லேசா உரசுச்சு.

அந்தச் சின்ன ஸ்பரிசம் என் உடம்புக்குள்ள ஒரு மின்சாரம் பாய்ச்சுச்சு.

"தேங்க்ஸ் பவித்ரா..." னு அவர் என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னாரு.

நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே, கார்த்திக்குக்குப் பக்கத்துல இருந்த சோபாவுல போய் உக்காந்தேன்.

நான் என் கால்களச் சேத்து வெச்சுக்கிட்டு உக்காந்தேன்.

ஆனா என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட தொடைகள் லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

கார்த்திக் அந்தச் சில்லுன ஜூஸை ஒரு வாய் குடிச்சாரு.

"அப்பா... ரொம்ப ரெஃப்ரெஷிங்கா இருக்கு..." னு கார்த்திக் சொன்னாரு.

அப்புறம் கார்த்திக் ரொம்பச் சாதாரணமா, "சோ, நேத்து டின்னர் எப்டி இருந்துச்சு சார்?" னு கேட்டாரு.

அவரு அப்புடிக் கேட்டதும் என் நெஞ்சு ஒரு செகண்ட் நின்னு துடிச்சுது.

"பவி சொன்னா, நீங்க டெசர்ட் சாப்பிடுறதுக்காக ரொம்ப நேரம் வெயிட் பண்ணீங்கனு..." னு கார்த்திக் கேஷுவலாச் சொன்னாரு.

கார்த்திக் இதச் சொன்னதும், ராஜ் கையில இருந்த கிளாஸை லேசாத் தன் உதட்டுக்கிட்ட கொண்டு போனாரு.

அவர் ஜூஸை உறிஞ்சுறப்போ, அவரோட கண்கள் அந்த கிளாஸோட விளிம்பைத் தாண்டி நேரா என்னையப் பாத்துச்சு.

அந்தப் பார்வையில அவ்ளோ ஒரு குறும்பு, ஒரு விளையாட்டுத்தனம் இருந்துச்சு.

"டின்னர் ரொம்ப ஃபெண்டாஸ்டிக்கா இருந்துச்சு கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்ப ஸ்மூத்தாச் சொன்னாரு.

அவர் குரல்ல ஒரு திருட்டுத்தனம் ஒழிஞ்சுருந்துச்சு.

"ஆனா உண்மையச் சொல்லணும்னா..."

அவர் லேசா இழுத்தாரு.

"நான் என்னோட டெசர்ட்ட இன்னும் முழுசாச் சாப்பிட்டு முடிக்கல..." னு அவர் சொல்லிட்டு என்னைய உத்துப் பாத்தாரு.

அவர் அப்புடிச் சொன்னதும் எனக்கு அப்புடியே தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.

என் காலோட விரல்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா சுருங்கிப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

என் முகம் டக்குனு சூடாகி, செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

நான் என் பற்களால என்னோட உள் கன்னத்தை அவ்ளோ இறுக்கமாப் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்கு ஒரு பக்கம் சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு, இன்னொரு பக்கம் ஒரு பயங்கரமான கிறக்கமாவும் இருந்துச்சு.

கார்த்திக் முகத்துல ஒரே குழப்பம்.

"என்ன சொல்றீங்க சார்? நீங்க டெசர்ட் சாப்பிடலையா?" னு கார்த்திக் ரொம்ப இன்னசென்ட்டா கேட்டாரு.

அவருக்கு இதுக்குள்ள இருக்குற அந்த டபுள் மீனிங் சுத்தமாப் புரியல.

ராஜ் லேசாச் சிரிச்சாரு.

அந்தச் சிரிப்பு அவ்ளோ டெவில்லிஷா, என்னையச் சீண்டுற மாதிரி இருந்துச்சு.

"ஓஹ், நாங்க கொஞ்சம் ஸ்வீட் சாப்பிட்டோம் கார்த்திக்..."

ராஜ் கேஷுவலா, ஆனா ஒரு சிரிப்போட சொன்னாரு.

அவர் சொன்ன அந்த டோன்லேயே அவரு இப்போ ஏதோ தேவ இல்லாத ஒண்ணா சொல்லி என்னை சீண்ட போறாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

"மொதல்ல ஒரு சாஃப்ட்டான, உருண்டையான பால் பணியாரம் சாப்பிட்டேன்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.

அவர் 'பால் பணியாரம்'னு சொல்லும்போது, அவரோட கண்கள் நேரா என்னோட இடுப்புப் பகுதியத் தான் பாத்துச்சு.

என் சுடிதாருக்கு மேலேயே, என்னோட தொப்புள் இருக்குற எடத்த அவர் பார்வை அப்படியே ஸ்கேன் பண்ணுச்சு.

அவர் என்ன சொல்றாருனு எனக்கு டக்குனு உறைச்சுது.

நேத்து ராத்திரி அவரு என் தொப்புளை நக்கி உறிஞ்சத தான் சொல்லறாருனு. 

அவர் உடனே அப்படி சொன்னதுமே.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே ஜிவ்வுனு இழுத்துச்சு.

நான் என் கைகளால என்னோட சுடிதார் ஷாலை டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

கார்த்திக் இதுக்கு என்ன சொல்லப் போறாருனு நான் ரொம்பத் தவிப்போட அவரைப் பாத்தேன்.

கார்த்திக் முகத்துல எந்த ஒரு சந்தேகமும் இல்ல.

"பால் பணியாரமா? சூப்பர் சார்..." னு கார்த்திக் ரொம்ப உற்சாகமாச் சொன்னாரு.

"பவி அதுலாம் செஞ்சால..."

"நீங்க சொல்லிதான் எனக்கு தெரியுது..." னு கார்த்திக் ஒரு கொழந்த மாதிரி கம்ப்ளைன்ட் பண்ணாரு.

அவரு அப்புடிச் சொன்னதும் ராஜ் என்னைப் பாத்து ஒரு ஸ்மைல் பண்ணாரு.

"ஆமா கார்த்திக், எனக்குச் செஞ்சு குடுத்த அந்தப் பால் பணியாரம் ரொம்ப சாஃப்ட்டா, ரொம்ப டேஸ்ட்டா இருந்துச்சு..."

"வாயில வெச்ச உடனே அப்படியே உருகிடுச்சு..." னு ராஜ் என் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டே சொன்னாரு.

அவர் வார்த்தைகள் என் மைண்ட்ல ஏதோ ஒரு மேஜிக் பண்ணுச்சு.

என் புருஷன் முன்னாடியே, என்னோட தொப்புளை பத்தி இன்னொரு ஆம்பளை இப்டிச் சொல்றதக் கேக்க எனக்கு எப்டியோ இருந்துச்சு.

என் கால் விரல்கள் எல்லாம் தரைல சுருங்கிப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

"அதுக்கப்புறம்..." ராஜ் மறுபடியும் தொடங்குனாரு.

"ரெண்டு தித்திப்பான, பவுன்ஸியான ரசகுல்லா சாப்பிட்டேன்..." னு அவர் சொன்னாரு.

அவர் 'ரசகுல்லா'னு சொல்லும்போது, அவரோட பார்வை மெதுவா மேல ஏறிச்சு.

நேரா என்னோட சுடிக்குள்ள இருக்குற முலைகளையே அவர் கண்கள் பாத்துச்சு.

அவர் கண்கள் என்னோட மார்பையே குடையுற மாதிரி பாத்துச்சு.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுச்சு.

"ஆனா அந்த ரசகுல்லா எனக்கு அவ்ளோ ஈஸியாக் கிடைச்சிடல கார்த்திக்..." னு ராஜ் ஒரு புதுக் கதைய ஆரம்பிச்சாரு.

அவர் என்ன சொல்லப் போறாருனு எனக்குப் புரியல.

நான் என் மூச்சை அடக்கி வெச்சுக்கிட்டு அவரையே உத்துப் பாத்தேன்.

"பவித்ரா எனக்கு அந்த ரசகுல்லாவைக் குடுக்கவே இல்ல..."

"எனக்கு ரசகுல்லா எதுவும் இல்லனு சொல்லிட்டா..." னு ராஜ் கார்த்திக்கைப் பாத்து ஒரு கம்ப்ளைன்ட் பண்ற மாதிரிச் சொன்னாரு.

நேத்து ராத்திரி நான் பிரா போடாம வெறும் அந்த லூசான டீ-ஷர்ட் போட்டுட்டுப் போயிருந்தேன்.

அவர் கேட்டதும் நான் வேணாம்னு தடுத்தேன்.

நான் தடுத்ததத் தான் அவர் இப்போ சொல்றாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

"ஆனா எனக்கு நல்லாத் தெரியும், அவ கிட்ட ரெண்டு பிரெஷ்ஷான ரசகுல்லா இருந்துச்சுனு..."

"அவங்க அதப் பத்திரமா மறைச்சு வெச்சுருந்தா..."

"எனக்கு அதச் சாப்பிட்டாகணும்னு ஒரு அடங்காத ஆசை வந்துருச்சு..."

"நான் விடுவேனா?"

"அவ வேணாம்னு சொன்னாலும், நான் கொஞ்சம் போர்ஸ் பண்ணி, பிடிவாதமா அந்த ரெண்டு ரசகுல்லாவையும் நானே எடுத்துக்கிட்டேன்..." னு ராஜ் ரொம்ப ஹஸ்கியாச் சொன்னாரு.

அவர் 'நானே எடுத்துக்கிட்டேன்'னு சொல்லும்போது, அவரோட வலது கை விரல்கள் காத்துல ஏதோ பிசையுற மாதிரி ஒரு லேசான ஆக்‌ஷன் பண்ணுச்சு.

அதைப் பாத்ததும் எனக்கு அப்புடியே தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.

நேத்து அவர் என் முலையத் தன் கைகளுக்குள்ள முழுசாக் கவ்விப் பிசைஞ்சது என் கண் முன்னாடி வந்துச்சு.

அவரோட கைக்குள்ள என் முலைகள் எப்டி நசுங்குச்சுனு என் உடம்புக்கு நல்லாவே ஞாபகம் இருக்கு.

அவர் பற்களால கடிச்சு இழுத்து அந்த ரசகுல்லாவ எப்டிச் சுவைச்சாருனு எனக்குத் தெரியும்.

அந்த இடது பக்க முலைல அவர் குடுத்த அந்த நீலக் கலர் மார்க் இப்போ கூடச் சுடிதாருக்கு அடியில இருக்கு.

அந்தத் தழும்பு இருக்குற எடம் லேசாத் துடிச்சுது.

என் காம்புகள் ரெண்டும் பிராவுக்குள்ள முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

இந்த நேரத்துல கார்த்திக் என்ன சொல்லப் போறாருனு நான் பயந்துட்டேன்.

கார்த்திக் முகத்துல இப்போ ஆச்சரியம் வந்துருச்சு.

"பவி... நீ இதெல்லாம் கூடச் செஞ்சியா? எனக்குத் தெரியவே தெரியாதே!" னு கார்த்திக் என்னையப் பாத்துச் சர்ப்ரைஸா கேட்டாரு.

"ஏன் பவி, சார் வீட்டுக்கு வந்துருக்காரு, அவருக்குப் போயி ஸ்வீட் குடுக்காம இப்டிக் கஞ்சத்தனம் பண்ணிருக்க?"

"அவர் பாவம், கேட்டு வாங்கிச் சாப்பிட்டுருக்காரு பாரு..." னு கார்த்திக் என்னையக் கோபப்படுற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டுச் சொன்னாரு.

என் புருஷன் சொல்றதக் கேட்டு எனக்குச் சிரிப்ப கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல.

ஆனா அவர் பக்கத்துலயே உக்காந்துருக்காரு.

நான் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு என்னோட சிரிப்பையும், என்னோட அந்த முனகலையும் அடக்கிக்கிட்டேன்.

என் முகம் அவ்ளோ வெக்கத்துல தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் கன்னம் ரெண்டும் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

கார்த்திக் என்னையப் பாத்துக் கேட்டதும், எனக்கு வார்த்தையே வரல.

நான் ஏதோ திக்கித் திக்கிப் பேச ட்ரை பண்ணேன்.

"அது... அது வந்து... அவருக்கே சுகர் இருக்குனு ரேணு அக்கா சொன்னாங்க..."

"அதான் நான் வேணாம்னு... தடுத்தேன்..." னு நான் ஒரு வழியாச் சமாளிச்சேன்.

"அதுக்காக ரெண்டு ரசகுல்லா சாப்பிட்டா ஒன்னும் ஆகிடாது பவி..." னு கார்த்திக் ராஜ்க்கு சப்போர்ட் பண்ணாரு.

ராஜ் என்னைப் பாத்து ஒரு புன்னகை சிந்தினாரு.

"ஆமா கார்த்திக், அந்த ரசகுல்லா அவ்ளோ ஜூஸியா இருந்துச்சு..."

"ஒரு தடவ சாப்பிட்டா, மறுபடியும் மறுபடியும் சாப்பிடத் தூண்டுற மாதிரி அவ்ளோ ஸ்வீட்டா இருந்துச்சு..." னு ராஜ் என்னையச் சீண்டுனாரு.

அவர் என்னைய அப்புடிச் சீண்டச் சீண்ட, என்னோட உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு ரியாக்‌ஷன் நடக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

என்னோட நிலைமையப் பாத்து ராஜ் நளினமா அந்தப் பேச்சை அவரோட கண்ட்ரோல்ல கொண்டு போனாரு.

"அது மட்டுமில்ல கார்த்திக்..." னு ராஜ் தொடர்ந்தாரு.

இப்போ அவரோட குரல் கம்மியா, ஒரு ஹஸ்கியான கிசுகிசுப்பா மாறிடுச்சு.

"அதுக்கப்புறம்... சூடான தேன் அல்வா ஒன்னு இருந்துச்சு..." னு அவர் ரொம்ப ஆழமாச் சொன்னாரு.

அவர் 'தேன் அல்வா'னு சொன்ன அந்த செகண்ட்...

அவரோட கண்கள் என்னோட முலைகள்ல இருந்து அப்படியே கீழ எறங்கி, என்னோட மடிப் பக்கம் போச்சு.

என்னோட தொடைகளுக்கு நடுவுல, அந்தச் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குப் பின்னாடி மறைஞ்சுருக்குற என்னோட புண்டையவே அவர் அவ்ளோ உன்னிப்பாப் பாத்தாரு.

நேத்து அவர் என் பேண்ட்டியக் கழட்டிட்டு, என்னோட அந்தத் தேனை எப்டி நக்கிக் குடிச்சார்னு அந்தப் பார்வையே சொல்லுச்சு.

அவர் அந்த எடத்தப் பாத்ததும், என்னோட தொடைகள் ரெண்டும் ஆட்டோமேட்டிக்கா ஒன்னோடு ஒன்னு இறுக்கமா ஒட்டிக்கிச்சு.

என் புண்டைல இருந்து சட்டுனு ஒரு ஜூஸ் சுரந்து, என்னோட பேண்ட்டியப் பிசுபிசுனு நனைச்சுது.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே ஒரு மாதிரி சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் கால் விரல்கள் எல்லாம் தரைல அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

இந்தச் சீண்டல் எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான கிறக்கத்தை ஏத்துச்சு.

என் புருஷன் முன்னாடியே, என்னோட புண்டையப் பத்தி இன்னொரு ஆம்பளை இப்டிச் சொல்றதக் கேக்க எனக்கு மெய்மறந்து போற மாதிரி இருந்துச்சு.

"அந்தத் தேன் அல்வா பாக்க அவ்ளோ டெலிஷியஸா இருந்துச்சு கார்த்திக்..." னு ராஜ் ஒரு பெருமூச்சோட சொன்னாரு.

"அதுல இருந்து அவ்ளோ தேன் ஒழுகிக்கிட்டு இருந்துச்சு..."

"அந்தத் தேனோட வாசமே என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது..."

"நான் அந்தச் சூடான தேனை ரொம்ப மெதுவா என் நாக்கால டேஸ்ட் பண்ணேன்..."

அவர் 'நாக்கால'னு சொல்லும்போது, அவர் உண்மையிலயே என் புண்டைய நக்குன சுகம் என் தொடை நரம்புகள்ல ஊடுருவிச்சு.

என் உடம்பு லேசா ஒரு நடுக்கத்தோட சிலிர்த்துச்சு.

"அது அவ்ளோ சூடா, அவ்ளோ தித்திப்பா இருந்துச்சு கார்த்திக்..."

"நான் அந்த அல்வாவ முழுசாச் சாப்பிடலாம்னு அவ்ளோ ஆசையாப் போனேன்..."

"ஆனா நான் அத அப்போதான் கொஞ்சம் சாப்பிட ஆரம்பிச்சேன்..."

"ரேணு வந்து என்னையத் தடுத்துட்டா..." னு ராஜ் ரொம்பப் பாவமா, ஒரு சோகமான மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டுச் சொன்னாரு.

அவர் நேத்து ரேணுகா வந்ததால தான் பாதியிலயே நிப்பாட்டுனாருங்குறத இப்டி எவ்ளோ அழகாச் சொல்றாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

அவர் அப்புடிச் சொன்னதும், கார்த்திக் சத்தமாச் சிரிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாரு.

"ஹாஹாஹா... ரேணுகா மேடம் உங்க டயட்ட ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா ஃபாலோ பண்றாங்க போல..." னு கார்த்திக் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னாரு.

கார்த்திக்குக்கு அது ஏதோ ஒரு பொண்டாட்டி தன் புருஷனோட டயட்டக் கண்ட்ரோல் பண்ற ஒரு சாதாரணக் கதையாத் தான் தெரிஞ்சது.

அவருக்குப் பின்னாடி இருக்குற அந்த உண்மையான கதை ஒரு துளி கூடப் புரியல.

கார்த்திக் சிரிக்கச் சிரிக்க, என் நெஞ்சு படபடனு எகிறிடுச்சு.

என் புருஷன் முன்னாடியே, என்னோட ஈரமான புண்டையப் பத்தி ராஜ் இப்டிப் பேசி, என்னைய ஏங்க வைக்கிற அந்த விதம்...

அது எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத, ஒரு உச்சத்தைக் குடுத்துச்சு.

நான் என் கால்கள உரசிக் கிட்டே, என் சீட்ல லேசா நெளிஞ்சேன்.

இந்த விளையாட்டு என்னைய அப்புடியே சொர்க்கத்துல மிதக்க வெச்சுது.

[yazhiniram]

-------------
Part 185:
-------------

இந்த விளையாட்டு என்னைய அப்புடியே சொர்க்கத்துல மிதக்க வெச்சுது.

கார்த்திக் முகத்த நான் உத்துப் பாத்தேன்.

அவர் முகத்துல ஒரு கள்ளங்கபடம் இல்லாம, ஏதோ ஸ்வீட் தான்னு நம்புறது தெரிஞ்சது.

அவருக்கு நிஜமாவே எதுவும் புரியல.

ராஜ் ஏதோ நிஜமான ஸ்வீட்டப் பத்தித் தான் பேசுறாருனு அவர் நம்பிட்டாரு.

"பவி..." னு அவர் மெதுவா என்னைக் கூப்பிட்டாரு.

"நம்ம வீட்ல இந்த ஸ்வீட்லாம் இருக்கா?" னு அவர் இன்னசென்ட்டா கேட்டாரு.

என் புருஷனோட அந்த வெள்ளந்தியான மூஞ்சியப் பாக்க எனக்கே தர்மசங்கடமா இருந்துச்சு.

அவருக்குத் தன் பொண்டாட்டியப் பத்தி ஒரு துளி கூடச் சந்தேகம் வரல.

அவர் மூஞ்சியப் பாக்கப் பாக்க எனக்குக் கஷ்டமாவும், அதே நேரத்துல சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு.

"எனக்கு நம்ம வீட்ல இதுலாம் இருக்கானே தெரியல?"

அவர் கேக்குற தொனியில ஒரு ஏமாற்றம் இருந்துச்சு.

அவர் என்னைய உத்துப் பாத்துக்கிட்டு பதிலுக்காக வெயிட் பண்ணாரு.

"எப்போ செஞ்ச இதெல்லாம்?"

இந்தக் கேள்வியக் கேட்டதும் என் நெஞ்சுக்குள்ள இடி விழுந்த மாதிரி ஆச்சு.

'நேத்து நைட் உங்க மேனேஜர் என் கிச்சன்ல வெச்சு என்னைப் பிசையும்போது செஞ்சேன்'னு சொல்ல முடியுமா?

என்னோட நரம்புகள் எல்லாம் லேசாச் சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் மூளை ஒரு செகண்ட் வேலை செய்றத நிப்பாட்டிடுச்சு.

"இல்ல கடையில ஏதும் வாங்குனியா?"

அவர் அடுக்கடுக்காக் கேள்வியைக் கேட்டாரு.

இந்தக் கேள்விக்கு நான் என்ன பதில் சொல்றதுனு எனக்குத் தெரியல.

கார்த்திக் என்னையவே பாத்துக்கிட்டு உக்காந்துருந்தாரு.

அவர் கண்கள நேராப் பாக்க எனக்கு லேசாத் தயக்கமா இருந்துச்சு.

நான் என் வாயை லேசாத் தொறந்தேன்.

எதாவது ஒரு பொய்யச் சொல்லிடலாம்னு தான் நெனச்சேன்.

ஆனா என் தொண்டையில இருந்து ஒரு வார்த்தை கூட வெளிய வரல.

நான் திருதிருனு முழிச்சுக்கிட்டு உக்காந்துருந்தேன்.

என் கைகள் ஆட்டோமேட்டிக்கா என் சுடிதார் ஷாலைப் பிடிச்சுக் கசக்குச்சு.

திடீர்னு எப்டி ஒரு பேக்கரி பேரப் பொய் சொல்றதுனு என் மூளைக்கு எட்டல.

நான் பதற்றத்துல என் நகத்தைக் கிள்ள ஆரம்பிச்சேன்.

நான் ஏதாவது உளறி, கார்த்திக் முன்னாடி மாட்டிக்கிட்டா என்ன பண்றதுனு மனசு தவிச்சுது.

என் மூச்சு லேசா வேகமா ஏறி எறங்குறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

என் உடம்புல ஒரு லேசான நடுக்கம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்குறத ராஜ் பாத்தாரு.

நான் இப்டிப் பயத்துல முழிக்கிறதப் பாக்க அவருக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

அவர் முகத்துல ஒரு ரகசியமான, திருட்டுத்தனமான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் மாட்டிக்கிட்டுத் தவிக்கிறத அவர் முழுசா என்ஜாய் பண்ணாரு.

'எப்டி உன்னைய லாக் பண்ணேன் பாத்தியா'னு அவர் கண்ணாலயே எங்கிட்ட கேட்டாரு.

அவர் என்னைய இப்டிச் சீண்டுறது எனக்குப் பதற்றமாவும் ஆனா அதே நேரத்துல உள்ளுக்குள்ள ஒரு த்ரில்லிங்கை குடுத்துச்சு.

நான் அவரோட வலையில முழுசாச் சிக்கிக்கிட்டேன்.

நான் அவரப் பாத்து, 'எதாவது சொல்லுங்க'னு கண்ணாலயே கேட்டேன்.

அவர் முன்னாடி சாஞ்சாரு.

அவர் அந்தப் பேச்சப் பெர்ஃபெக்ட்டா அவரோட கண்ட்ரோல்ல எடுத்தாரு.

"ஓஹ் ஆமா கார்த்திக்..." னு ராஜ் ஒரு புன்னகையோட சொன்னாரு.  

அவர் கார்த்திக் கிட்டப் பேசிக்கிட்டே, என்னைப் பாத்து லேசாக் கண்ணடிச்சாரு.

அந்தக் கண் சிமிட்டல் என்னைய என்னவோ பண்ணுச்சு.

என் அடிவயிறு லேசா ஜிவ்வுனு இழுத்துச்சு.

"பவித்ரா கிட்ட அந்த ஸ்வீட் இருந்துச்சு..."

அவர் வார்த்தைகள் என் நரம்புகளைச் சுண்டி இழுத்துச்சு.

"ஆனா மொதல்ல அவ அத எனக்குக் குடுக்க ரொம்பத் தயங்குனா..."

ஆமா, நேத்து அவர் என் முலையப் பிடிச்சப்போ நான் வேணாம்னு தான தடுத்தேன்.

அதத் தான் அவர் இப்போ ஸ்வீட் குடுக்கத் தயங்குனானு கார்த்திக் கிட்டச் சொல்றாரு.

அவர் இப்டிச் சாமர்த்தியமா டபுள் மீனிங்ல பேசுறதக் கேக்கக் கேக்க எனக்கு உடம்பெல்லாம் சூடாகிடுச்சு.

"ரொம்பக் கூச்சப்பட்டா..."

'உங்க முன்னாடி எந்தத் துணியும் இல்லாம நிக்கும்போது கூச்சமா இருக்காதா பின்னே?'னு என் மனசு அவர்கிட்ட கேட்டுச்சு.

"ஆனா உன் வைஃப் ரொம்ப ஸ்வீட்டான பொண்ணு கார்த்திக்..."

இந்த வார்த்தைய அவர் என் புருஷனப் பாத்துச் சொன்னப்போ, எனக்குப் மூச்சே நின்ன மாதிரி ஆயிடுச்சு.

என் முகம் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

என் கன்னங்கள் ரெண்டும் சூடாகித் தகதகனு எரிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் பார்வையக் கீழ கொண்டு போய் என் மடியப் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் புருஷன் முன்னாடியே உக்காந்துகிட்டு, என்னோட ரகசியங்களை இப்டி ஓப்பனாச் சொல்றாரேனு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

அவர் கொஞ்சம் கூடப் பயப்படல.

எந்த ஒரு பதற்றமும் இல்லாம, ரொம்பக் கேஷுவலா அவர் இதப் பண்ணாரு.

இந்தச் சம்பவம் எனக்குள்ள ஒரு புது த்ரில்லைக் குடுத்துச்சு.

என் வாழ்க்கையில நான் இப்டி ஒரு நிலைமைய எக்ஸ்பீரியன்ஸ் பண்ணதே கிடையாது.

நான் மறுபடியும் என் கண்களைத் தூக்கி அவரப் பாத்தேன்.

"நான் கேட்டதும், அவளே அன்பா எனக்கு அதக் குடுத்தா..." னு ராஜ் ரொம்ப ஸ்மூத்தாச் சொன்னாரு.

அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் ரெண்டு அர்த்தம் இருந்துச்சு.

அவர் பேசுன விதம் ரொமான்டிக்கா, ஆனா என்னைய அப்புடியே உருக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவர் 'கூச்சப்பட்டா', 'அன்பாக் குடுத்தா'னு சொன்னப்போ என் நரம்புகள் எல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

நேத்து கிச்சன்ல நான் எப்டித் தயங்கி நின்னு, அப்புறம் என் இடுப்ப அவரு பிசைய விட்டேன்னு எனக்கும் அவருக்கும் மட்டும் தான் தெரியும்.

ராஜ் குடுத்த அந்த நாட்டி காம்ப்ளிமென்ட் என் நெஞ்சுக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

என் முகம் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

என் கன்னங்கள் ரெண்டும் சூடாகித் தகதகனு எரிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் பார்வையக் கீழ கொண்டு போய் என் மடியப் பாத்துக்கிட்டேன்.

ராஜோட அந்தத் தைரியம் என்னைய அப்புடியே மெய்மறக்க வெச்சுது.

என் புருஷன் முன்னாடியே உக்காந்துகிட்டு, என்னோட ரகசியங்களை இப்டி ஓப்பனாச் சொல்றாரேனு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

அவர் கொஞ்சம் கூடப் பயப்படல.

எந்த ஒரு பதற்றமும் இல்லாம, ரொம்பக் கேஷுவலா அவர் இதப் பண்ணாரு.

இந்தச் சம்பவம் எனக்குள்ள ஒரு புது த்ரில்லைக் குடுத்துச்சு.

என் வாழ்க்கையில நான் இப்டி ஒரு நிலைமைய எக்ஸ்பீரியன்ஸ் பண்ணதே கிடையாது.

என் தொடைக்கு நடுவுல எக்கச்சக்கமான ஈரம் சுரக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் போட்டுருந்த அந்தப் பேண்ட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு போயிருந்துச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா கார்த்திக் இது எதையுமே கவனிக்கல.

அவர் இன்னும் அந்த நிஜமான சாப்பாட்டப் பத்தித் தான் யோசிச்சுக்கிட்டு இருக்காரு.

அவர் சத்தமாச் சிரிச்சாரு.

"பவி, நீ ஏன் சார் கிட்ட ஸ்வீட்ட மறைச்சு வெச்ச?"

"அவர் நம்ம வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட் இல்லையா?"

"நீ தாராளமாக் குடுத்துருக்கலாம்ல?" னு கார்த்திக் அன்பா என்னையக் கண்டிச்சாரு.

என் புருஷன் என்னைய இப்டித் திட்டுனதப் பாத்து எனக்குள்ள ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

கார்த்திக் முகத்தை நான் ஒரு செகண்ட் உத்துப் பாத்தேன்.

அவர் நிஜமாவே நான் ஏதோ ஒரு ஸ்வீட் பாக்ஸை ஃபிரிட்ஜுக்குள்ள ஒளிச்சு வெச்சுட்டேன்னு ரொம்ப சீரியஸா நம்பிட்டு இருக்காரு.

அவரோட அந்த இன்னசென்ட்டான மூஞ்சியப் பாக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு பரிதாபம் வரல.

பதிலா, 'எவ்வளவு முட்டாளா இருக்கீங்க'னு கத்தணும் போல இருந்துச்சு.

'அவர் ஸ்வீட்ட கேக்கல கார்த்திக், என்னோட உடம்பக் கேட்டாரு...' னு நான் மனசுக்குள்ள கத்துனேன்.

'அவர் கேக்குறது கடையில விக்கிற ஸ்வீட் இல்ல.'

'உங்க பொண்டாட்டியோட தொடைகளுக்கு நடுவுல ஊறுற ஸ்வீட்.'

'நீங்க அவரோட ஆசைக்குத் தான் இப்போ என்னையத் திட்டிட்டு இருக்கீங்க'னு நான் என்னோட மனசுக்குள்ளயே சொல்லிக்கிட்டேன்.

உங்க பழைய மேனேஜர் உங்க முன்னாடியே உங்க பொண்டாட்டிய அனுபவிக்கப் பர்மிஷன் கேக்குறாரு.

நீங்களும் 'தாராளமாக் குடு பவி'னு அவருக்குப் பச்சைக் கொடி காட்டுறீங்க.

இத நெனக்கும்போதே என் மூளை நரம்புகள் எல்லாம் சூடாகி ஒரு மயக்கத்துல மிதந்துச்சு.

நான் அப்புடியே உறைஞ்சு போய், என் கைகளப் பிணைச்சுக்கிட்டு உக்காந்துருந்தேன்.

நான் இப்டித் தவிக்கிறத, ராஜ் ரொம்ப ரசனையா உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவர் கண்கள்ல ஒரு விவரிக்க முடியாத குறும்பு டான்ஸ் ஆடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் திக்கித் திணறுறதப் பாத்து அவர் மனசுக்குள்ள எந்த அளவுக்கு என்ஜாய் பண்றாருனு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

என் புருஷனப் பேச்சாலயே ஏமாத்தி, என்னையக் கண்ணாலயே வதைக்கிற அவரோட அந்தத் தைரியம்...

அது என்னைய அப்புடியே சிலிர்க்க வெச்சுது.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, மூச்சக் கண்ட்ரோல் பண்ண ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டேன்.

என் கண்ணாலயே அவரப் பாத்து, 'ஏன் தேவை இல்லாம பேசுறீங்க. போதும் என்ன விடுங்க'னு ஒரு செல்லமான கெஞ்சலோட பாத்தேன்.

ஆனா அவர் என்னைய விடுறதா இல்ல.

இந்த ஹால் பூரா ஒரு விவரிக்க முடியாத மோகம் பரவி இருந்துச்சு.

ராஜோட ஒவ்வொரு பார்வையும் என்னையச் சீண்டிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அவர் என்னோட புருஷன பேச்சாலயே மொத்தமா மயக்கி வெச்சுருந்தாரு.

கார்த்திக் இப்போ ராஜ் வலையில ஒரு கொழந்த மாதிரி விழுந்துட்டாரு.

ராஜ் அவர் கையில இருந்த லெமன் ஜூஸை இன்னொரு வாய் குடிச்சாரு.

அவர் ஜூஸை முழுங்கும்போதே, அவரோட பார்வை என் மேல இருந்து விலகவே இல்ல.

அந்த ஜூஸோட சில்லுன தன்மை அவருக்கு எப்டி இருந்துச்சோ, ஆனா அவர் பார்வை என் உடம்ப சுட்டெரிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவர் கண்கள் நேரா என்னைப் பாத்துச்சு.

அந்தப் பார்வையில என்னையப் பத்தின ஒரு மரியாதையும் இருந்துச்சு, அதே நேரத்துல ஒரு அடங்காத வெறியும் இருந்துச்சு.

ஆனா அவர் பார்வையில நான் ஒரு விலையுயர்ந்த பொக்கிஷம் மாதிரி தெரிஞ்சேன்.

அவர் என்னைய மொத்தமா அடையணும்னு நினைக்கிற வெறி அவர் கண்ணுல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

"கரெக்ட் கார்த்திக்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.

அவர் குரல்ல ஒரு காந்தம் மாதிரி ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.

"எனக்கு நிஜமாவே அந்த ருசி ரொம்பப் புடிச்சுருந்துச்சு..."

அவர் 'ருசி'னு சொன்ன அந்த வார்த்தை, நேத்து அவர் என் உடம்ப ருசிச்ச அத்தனை ஞாபகங்களையும் என் மூளைக்குள்ள கொண்டு வந்துச்சு.

நேத்து அவர் என் புண்டையில வாய் வெச்சுப் பண்ணி என்னை தூண்டி விட்டது என் கண்ணுக்குள்ள வந்து போச்சு.

என் அடிவயிறு லேசா ஜிவ்வுனு சுருங்கி விரிஞ்சது.

நான் போட்டுருக்கற சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட ஜூஸ் லேசாப் பிசுபிசுனு கசியுறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அந்த சூட்டுல சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் புருஷன் இங்கயே ஒரு அடி தூரத்துல உக்காந்துருக்காரு.

அவருக்குக் கொஞ்சம் கூடச் சந்தேகம் வராத மாதிரி, ராஜ் என்னைய இப்டி ஒரு உச்சத்துக்குக் கொண்டு போறாரு.

அவர் எவ்ளோ அழகா வார்த்தைய வெச்சு விளையாடுறாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

அந்த 'தேன் அல்வா'ங்குற வார்த்தை என்னோட அந்த புண்டைய தான் சொல்லறாருனு என் உடம்புக்கு நல்லாவே தெரியும்.

நான் என்னோட தொடைகளை ரெண்டையும் ரொம்ப இறுக்கமா ஒன்னோடு ஒன்னு சேர்த்துப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

என் மூச்சுக்காத்து லேசா ஸ்பீடா வர ஆரம்பிச்சுது.

"நான் கண்டிப்பா அந்தத் தேன் அல்வாவச் சாப்பிட்டு முடிச்சுக் தீருவேன்..." னு அவர் அப்புடியே அடிச்சுச் சொன்னாரு.

அவர் வார்த்தைகள்ல ஒரு பிடிவாதம், ஒரு அதிகாரமான உரிமை இருந்துச்சு.

'நீ குடுக்காட்டாலும் நான் கண்டிப்பா எடுத்துக்குவேன்'னு சொல்ற மாதிரி ஒரு திமிர் அதுல இருந்துச்சு.

அவர் 'தேன் அல்வா'னு சொன்னப்போ, அவரோட பார்வை வேணும்னே கீழ எறங்குச்சு.

அவர் கண்கள் என்னோட தொடைக்கு நடுவுல தான் பாத்துச்சு.

அவர் பார்வை பட்ட அந்த எடம் என் சுடிதாருக்கு அடியில துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அது எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல நடக்குற ஒரு சைலெண்டான பிராமிஸ் மாதிரி இருந்துச்சு.

'நான் கண்டிப்பா மறுபடியும் உன்னைய ருசி பாப்பேன்'னு அவர் கண்ணாலயே எனக்குச் சத்தியம் பண்ணாரு.

இந்தச் சம்பவம் அதோட உச்சிக்குப் போயிட்டு இருந்துச்சு.

கார்த்திக் ரொம்பச் சந்தோஷமாத் தலைய ஆட்டுனாரு.

அவருக்குத் தன் ஹால்ல இப்டி ஒரு ரொமான்ஸ் பூத்துக்கிட்டு இருக்குறது ஒரு பர்சன்ட் கூடத் தெரியல.

"கண்டிப்பா சார்..." னு கார்த்திக் ரொம்ப மரியாதையாச் சொன்னாரு.

அப்புறம் அவர் என்னைப் பாத்துத் திரும்புனாரு.

"பவி, அந்த அல்வால மீதி ஏதும் இருந்தா சாருக்கு எடுத்து வை..."

"அவர் எப்பக் கேட்டாலும் குடு..." னு கார்த்திக் எங்கிட்ட சொன்னாரு.

அவர் அப்புடிச் சொன்னதும் என் காதுகளையே என்னால நம்ப முடியல.

என் புருஷன் மூஞ்சிய நான் ஒரு நிமிஷம் வெறிச்சுப் பாத்தேன்.

அவர் ரொம்ப கேஷுவலா, ஒரு சாதாரண ஸ்வீட்டப் பத்திப் பேசுற மாதிரிச் சொல்லிட்டு இருக்காரு.

ஆனா அவர் என்ன சொல்றாருனு அவருக்கே தெரியல.

அவர் என்னைய, என்னோட உடம்பை அவரோட பழைய மேனேஜருக்கு ஆஃபர் பண்ற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

என் புருஷனே என்னைய இன்னொருத்தருக்குச் சர்வ் பண்ணச் சொல்றாரு.

இந்த நெனப்பு என்னைய அப்புடியே கிறங்கடிச்சுது.

என் நரம்புகள் எல்லாம் லேசா நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.

எனக்குள்ள ஒரு மாதிரி வித்யாசமான ஃபீல் வந்துச்சு.

கார்த்திக் எந்தக் குழப்பமும் இல்லாம இப்டிச் சொல்றதப் பாத்து எனக்குத் திகைப்பா இருந்துச்சு.

ஒரு பக்கம் என் புருஷன், இன்னொரு பக்கம் என்னைய அனுபவிக்கத் துடிக்குற ஆள்.

நான் ராஜ்-யே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் இங்க உக்காந்துகிட்டு எப்டித் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்னு அவர் ரொம்ப உன்னிப்பாப் பாத்தாரு.

நான் என் பற்களால கீழ் உதட்டக் கடிச்சுக்கிட்டுச் சூடா மூச்சு விட்டேன்.

என் மூச்சு வாங்குறதையும், என் முகம் சிவந்து போயிருக்கறதையும் அவர் ரசிச்சாரு.

ஒரு புருஷன் தன் பொண்டாட்டியப் பத்தி எதுவுமே தெரியாம இப்டிப் பேசுறத அவர் ரொம்ப என்ஜாய் பண்ணாரு.

அவருக்கு இது ஒரு கேம் மாதிரி ரொம்ப எக்சைட்டிங்கா இருந்துச்சு.

அவரோட பார்வை என்னைய அப்புடியே உரிச்சுப் பாக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

இந்தச் சுடிதார் போட்டு நான் என்னதான் மறைச்சு உக்காந்துருந்தாலும், என் உடம்புக்குள்ள நடக்குற தவிப்பு அவருக்குத் தெரியும்.

அவர் கண்ணுல என்னையச் சீண்டுற ஒரு வித்யாசமான சிரிப்பு தெரிஞ்சது.

எங்க ரெண்டு பேரோட கண்களும் லாக் ஆகி இருந்துச்சு.

அவர் கண்ணுல ஒரு ஸ்பெஷலான ஈர்ப்பு தெரிஞ்சது.

'பாத்தியா, உன் புருஷனே உன்னைய எனக்குக் குடுக்கச் சொல்லிட்டாரு'னு அவர் பார்வை சொல்லுச்சு.

அந்தப் பார்வையப் பாத்ததும் என் உடம்பு லேசா ஒரு ஜெர்க் ஆச்சு.

அவர் என்னையத் தவிக்க விடுறது அவருக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருக்குனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் எப்டி பதில் சொல்றேன்னு அவர் ரொம்ப ஆவலா எதிர்பாத்துட்டு இருந்தாரு.

நான் லேசா என் மூச்சை உள்ளிழுத்தேன்.

என் நெஞ்சு அந்தச் சுடிதாருக்குள்ள லேசா ஏறி எறங்குச்சு.

அதைப் பாத்துட்டு அவர் உதட்டுல ஒரு டெவில்லிஷான சிரிப்பு வந்துச்சு.

எனக்குத் திக்கித் திணறுறதப் பாக்கப் பாக்க அவருக்கு ஒரு த்ரில் கிடைக்குது.

நான் இந்த வலையில இருந்து தப்பிக்கவே முடியாது.

தப்பிக்கவும் எனக்கு இஷ்டம் இல்ல.

இது எனக்கு ரொம்பப் புதுசா, எக்ஸ்ட்ரீமா இருந்துச்சு.

என் புருஷன் பக்கத்துலயே உக்காந்துருக்காரு.

ஆனா என் மனசு, என் உடம்பு எல்லாமே ராஜ் சாரோட கன்ட்ரோல்ல இருக்கு.

அவர் கேக்குறதுக்கு நான் இப்போ என்னோட சம்மதத்தக் குடுத்தே ஆகணும்.

என் உதட்டுல ஒரு வெக்கமான, அழகான சிரிப்பு வந்துச்சு.

நான் கார்த்திக்கைப் பாக்கல, நேரா ராஜ் கண்ணப் பாத்துக்கிட்டே பதில் சொன்னேன்.

"... கண்டிப்பா வைக்கிறேன்..." னு நான் ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா முனகினேன்.

என் வாய்ஸ் ஒரு கிசுகிசுப்பு மாதிரி தான் வெளிய வந்துச்சு.

ஆனா அது ராஜ்க்கு ரொம்ப கிளியரா கேட்டுச்சு.

அந்தப் பதில் அவருக்கு ஒரு புது எனர்ஜியக் குடுத்துச்சு.

நான் சம்மதம் சொன்னதும் அவர் முகம் இன்னும் பிரகாசமா மாறுச்சு.

ராஜ் என்னைப் பாத்து ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சாரு.

அந்தச் சிரிப்புல ஒரு வெற்றிப் பெருமிதம் இருந்துச்சு.

"குட்... நான் வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருப்பேன்..." னு அவர் சொன்னாரு.

அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என்னைய ஒரு மயக்கத்துல தள்ளுச்சு.

நான் அந்தச் சோபாவுல ஒரு சிலை மாதிரி உறைஞ்சு போயி உக்காந்துருந்தேன்.

கார்த்திக் இப்போ மறுபடியும் என்னைப் பாத்து கோபப்பட்டாரு.

"பவி, ரேணுகா மேடம் தடுத்தப்போ நீ சாருக்குச் சப்போர்ட் பண்ணியிருக்கணும்..."

"அவருக்கு அந்த அல்வாவ டின்னர் அப்போவே குடுத்துருக்கலாம்ல?" னு கார்த்திக் என்னையக் கேள்வி கேட்டாரு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு அலறல் கேட்டுச்சு.

'அய்யோ லூசு கார்த்திக், அவர் என்ன பேசுறாருனு உங்களுக்குக் கொஞ்சூண்டு கூடப் புரியலையா?'

அவர் கேக்குறது கடையில விக்கிற ஸ்வீட் இல்ல.

உங்க பொண்டாட்டியோட தொடைகளுக்கு நடுவுல ஊறுற ஸ்வீட்.

'அவர் என்னோட புண்டைய நக்கிக் குடிக்கிறதுக்குப் பத்திப் பேசிட்டு இருக்காரு!' னு என் மூளை கத்துச்சு.

நீங்க என்னடானா என்னையவே எடுத்து அவருக்குப் பரிமாறச் சொல்றீங்களேனு எனக்குத் தோணுச்சு.

என் புருஷனோட இந்த முட்டாள்தனத்தப் பாத்து எனக்குத் திக்கித் திணறுச்சு.

ஆனா வெளிய நான் அமைதியா உக்காந்துருந்தேன்.

கொஞ்சம் நார்மலா அந்தப் பேச்ச நான் மெயின்டெய்ன் பண்ண வேண்டி இருந்துச்சு.

நான் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு என் முகத்துல ஒரு சிரிப்ப வரவெச்சுக்கிட்டேன்.

"அடுத்த தடவ கண்டிப்பா நான் குடுத்துடுறேன்..." னு நான் திக்கித் திக்கிச் சொன்னேன்.

என் குரல் லேசா நடுங்குச்சு.

நான் இப்டித் தவிச்சுக்கிட்டுப் பேசுறத ராஜ் ரசனையாப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரோட அந்தப் பார்வை, என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் பதற்றமாக்குச்சு.

அதே நேரத்துல எனக்குள்ள ஒரு வித்யாசமான கிறக்கத்த ஏத்துச்சு.

என் புருஷன் முன்னாடியே, என்னைய இப்டி ஒரு இக்கட்டான நிலைமையில வெச்சு அவர் விளையாடுறாரு.

அந்த விளையாட்டுல நான் ஒரு பொம்மை மாதிரி மாட்டிக்கிட்டேன்.

நான் திக்கித் திணறுறதப் பாக்கப் பாக்க அவருக்கு ஒரு த்ரில் கிடைக்குதுனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

என் கண்கள் கார்த்திக்கையும் ராஜ்-யும் மாறி மாறிப் பாத்துச்சு.

ராஜ் மறுபடியும் அவரோட பார்வையை என் மேல திருப்புனாரு.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுச்சு.

அவர் இப்போ என்ன சொல்லப் போறாருனு எனக்குப் புரியல.

நான் என் மூச்ச அப்புடியே அடக்கி வெச்சுக்கிட்டு அவரையே பாத்தேன்.

அவர் உதட்டுல அந்த சிரிப்பு இன்னும் மாறல.

"ஏன் அடுத்த தடவ வரைக்கும் வெயிட் பண்ணனும்?"

"நான் இப்போவே அதச் சாப்பிடலாமா பவித்ரா?" னு அவர் கேட்டாரு.

இந்தக் கேள்வி என் காதுல விழுந்த அந்த செகண்ட், என் உடம்பே ஒரு ஜெர்க் ஆச்சு.

'இப்போவே சாப்பிடலாமா'னு அவர் கேக்கும்போது, அவர் என்ன மீன் பண்றாருனு என் நரம்புகளுக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு.

அவர் இப்போவே என் புண்டைய நக்கணும்கிறதத் தான் இப்டி ஓப்பனா என் புருஷன் முன்னாடியே கேக்குறாரு.

இந்தத் தைரியம், திமிர்... அது என்னைய அப்புடியே உருக்கிடுச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள ஒரு புது ஜூஸ் சுரந்து வழியுறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் எதுவுமே சொல்ல முடியாம, என் கீழ் உதட்டப் பற்களால கவ்விக்கிட்டு உக்காந்துருந்தேன்.

அவர் கண்கள் என்னைய அப்புடியே எரிக்கிற மாதிரி உத்துப் பாத்துச்சு.

அவர் எப்டி இப்டி ஒரு கேள்விய என் புருஷன் முன்னாடியே கேக்குறாருனு எனக்குத் திகைப்பா இருந்துச்சு.

இந்தக் கேள்விக்கு நான் என்ன பதில் சொல்றதுனு எனக்குத் தெரியல.

என் மூளை வேலை செய்றத நிப்பாட்டிடுச்சு.

கார்த்திக் என்னைய ஒரு மாதிரி குழப்பமாப் பாத்தாரு.

'ஒரு சாதாரண ஸ்வீட் குடுக்குறதுக்கு இவ ஏன் இப்டித் திக்கித் திணறுறா?' னு அவர் மூஞ்சில ஒரு கேள்வி தெரிஞ்சது.

நான் கஷ்டப்பட்டு என் வாயத் தொறந்தேன்.

இந்தச் சிக்கல்ல இருந்து தப்பிக்க எதாவது சொல்லணும்னு நெனச்சேன்.

"நான்... நான் கிச்சன்ல போய் அப்புறம் செக் பண்றேன்..." னு நான் வழிய மாத்தி விட்டேன்.

"ஆனா மொதல்ல நீங்க ரெண்டு பேரும் இந்த லெமன் ஜூஸைக் குடிங்க..." னு நான் ரொம்ப அவசரமாச் சொன்னேன்.

ராஜ் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே அந்த ஜூஸ் கிளாஸை மறுபடியும் கையில எடுத்தாரு.

கார்த்திக்கும் அவரோட ஜூஸைக் குடிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

அவங்க ரெண்டு பேரும் அந்த ஜூஸைக் குடிச்சு முடிக்கிற வரைக்கும் நான் அமைதியா உக்காந்துருந்தேன்.

எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான தவிப்பு ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'இந்த வலையில இருந்து நான் எப்டித் தப்பிக்கப் போறேன்?' னு என் மனசு யோசிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

நான் அந்த சோபாவுல அப்புடியே தொலைஞ்சு போய் உக்காந்துருந்தேன்.

[yazhiniram]

இதுவரை இந்தக் கதையைப் படித்து ஆதரவு அளித்த அனைவருக்கும் முதலில் என் மனமார்ந்த நன்றிகள்.

இந்த பதிவை எழுதுவது எனக்கு எளிதான விஷயம் அல்ல. அதே நேரத்தில், இதை சொல்லாமல் தொடர்ந்து எழுதுவதும் எனக்கு முடியவில்லை. அதனால் நேராக விஷயத்துக்கு வருகிறேன்.

இந்த முடிவை நான் கோபத்தில் எடுக்கவில்லை. யார்மீதும் தனிப்பட்ட வருத்தமோ குற்றச்சாட்டோ இல்லை. ஆனால் நீண்ட நாட்களாக மனதில் தேங்கிக்கொண்டிருந்த ஏமாற்றத்தின் விளைவாகத்தான் இந்த முடிவை எடுக்கிறேன்.

ஒரு அத்தியாயம் எழுதுவது என்பது வெறும் சில பக்கங்கள் எழுதிப் பதிவிடுவது அல்ல. குறிப்பாக இந்தக் கதையைப் பொறுத்தவரை, ஒவ்வொரு காட்சியும், ஒவ்வொரு உரையாடலும், ஒவ்வொரு உணர்வும் வாசகர்களிடம் சரியாகச் சென்று சேர வேண்டும் என்பதற்காக நான் நிறைய நேரமும் உழைப்பும் செலவிடுகிறேன். சில நேரங்களில் ஒரு காட்சியை பல முறை மாற்றி எழுதுகிறேன். ஒரு கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை வாசகர்கள் உணர வேண்டும் என்பதற்காக நுணுக்கமாக வேலை செய்கிறேன்.

ஆனால் அதற்கு கிடைக்கும் எதிர்வினையைப் பார்க்கும்போது, உண்மையாகச் சொன்னால் எனக்கு ஏமாற்றமாக இருக்கிறது.

சில மாதங்களுக்கு முன்பு இருந்ததைப் போல கதையைப் பற்றிய ஆக்கபூர்வமான விவாதங்களோ, கதாபாத்திரங்களைப் பற்றிய கருத்துப் பரிமாற்றங்களோ, கதையின் ஓட்டம் குறித்த பகுப்பாய்வுகளோ, அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளைப் பற்றிய யூகங்களோ இப்போது பெரிதாகக் காணப்படுவதில்லை.

அதைவிட வருத்தமளிப்பது, சில கருத்துகளின் தரம். ஒரு கதாபாத்திரத்தின் உணர்வுகள், அவளுடைய மனநிலை, அவள் எடுக்கும் முடிவுகள் அல்லது கதையின் பின்னணியைப் பற்றி பேசுவதற்குப் பதிலாக, சிலர் மிகவும் தரம் தாழ்ந்த வார்த்தைகளில் கதாபாத்திரங்களை விமர்சிப்பதையோ அல்லது இழிவுபடுத்துவதையோ மட்டுமே செய்கிறார்கள்.

ஒரு கதாபாத்திரத்தை விரும்பாமல் இருக்கலாம். அவளுடைய செயல்களுடன் உடன்படாமல் இருக்கலாம். அதைப் பற்றிய விமர்சனங்களையும் நான் ஏற்றுக்கொள்வேன். ஆனால் வெறுமனே அவமானப்படுத்துவதற்காக எழுதப்படும் கருத்துகள் எந்த ஆக்கபூர்வமான விவாதத்திற்கும் உதவுவதில்லை.

உண்மையாகச் சொன்னால், அப்படிப்பட்ட கருத்துகளைப் படிக்கும் போது, நான் இவ்வளவு நேரமும் உழைப்பும் செலவழித்து எழுதுவது யாருக்காக என்ற கேள்வி எனக்குள் எழுகிறது. கதையின் உணர்வுகளையும் கதாபாத்திரங்களையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கும் வாசகர்களுக்காகவா, இல்லை வெறுமனே இழிவான கருத்துகளை எழுதுவதற்காக மட்டும் காத்திருக்கும் சிலருக்காகவா என்ற எண்ணம் பலமுறை வந்திருக்கிறது.

சில நேரங்களில் அந்த கருத்துகளைப் படிக்கும்போது, நான் எழுதியதை உண்மையாக உள்வாங்கிப் படித்தார்களா என்ற கேள்வியே எனக்குள் எழுகிறது.

நான் யாரிடமும் பாராட்டுகளை எதிர்பார்க்கவில்லை. எல்லோரும் வந்து "சூப்பர்", "அருமை" என்று சொல்ல வேண்டும் என்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. கதையில் குறைகள் இருந்தால் அதைச் சொல்லலாம். பிடிக்காத விஷயங்களை விமர்சிக்கலாம். நான் அதையும் ஏற்றுக்கொள்வேன். ஆனால் குறைந்தபட்சம் கதையோடு ஈடுபட்டு, அதில் இருக்கும் உணர்வுகளை உணர்ந்து, அதைப் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு மட்டும் எனக்கு இருக்கிறது.

ஒரு எழுத்தாளருக்கு வாசகர்களின் எண்ணிக்கை மட்டும் முக்கியமல்ல. அவர் எழுதும் விஷயம் யாரையாவது உண்மையாகத் தொட்டதா, யாராவது அதை உணர்ந்து வாசிக்கிறார்களா என்பதுதான் முக்கியம். அதுதான் தொடர்ந்து எழுதுவதற்கான ஊக்கத்தைக் கொடுக்கும்.

ஆனால் சமீப காலமாக அந்த ஊக்கம் எனக்கு கிடைப்பதில்லை.

நான் செலுத்தும் உழைப்புக்கும், அதற்கு கிடைக்கும் வாசகர் ஈடுபாட்டுக்கும் நடுவில் மிகப்பெரிய இடைவெளி இருப்பதாகவே உணர்கிறேன். இந்தக் கதையின் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் நான் செலுத்தும் கவனமும் உணர்வும் இங்கு பிரதிபலிக்கவில்லை என்று தோன்றுகிறது.

இன்னும் ஒரு விஷயத்தை வெளிப்படையாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

இந்த முடிவுக்கு காரணம் கதையைத் தொடர முடியாத நிலை அல்ல. உண்மையில், இந்தக் கதைக்காக நான் ஏற்கனவே 40-க்கும் மேற்பட்ட அத்தியாயங்களை எழுதி முடித்து வைத்திருக்கிறேன். கதையின் அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகள் என்ன, கதாபாத்திரங்களின் பயணம் எங்கு செல்லப் போகிறது என்பதெல்லாம் எனக்கு தெளிவாகவே இருக்கிறது.

அதாவது, கதையைத் தொடர உள்ளடக்கம் இல்லை என்பதல்ல பிரச்சனை.

பிரச்சனை என்னவென்றால், அந்த அத்தியாயங்களை இங்கே தொடர்ந்து பதிவிட வேண்டும் என்ற ஆர்வம் இப்போது எனக்கு இல்லை.

ஏனென்றால் ஒரு எழுத்தாளராக, நான் பல மணி நேரங்கள் செலவழித்து எழுதும் விஷயங்களுக்கு கிடைக்கும் எதிர்வினையைப் பார்க்கும்போது, அந்த முயற்சிக்கு உரிய மதிப்போ ஈடுபாடோ கிடைக்கவில்லை என்ற உணர்வுதான் அதிகமாக வருகிறது.

40-க்கும் மேற்பட்ட அத்தியாயங்கள் தயாராக இருந்தும், அவற்றை இங்கே பதிவிட வேண்டும் என்ற எண்ணம் வராத அளவுக்கு இந்த நிலை என்னை பாதித்திருக்கிறது.

மேலும் ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன்.

இது ஒரு காமக்கதை என்பதால், சிலருக்கு இதை எழுதுவது மிகவும் எளிதான விஷயம் போலத் தோன்றலாம். அல்லது இதை வெறும் "dirty story" என்று நினைக்கலாம்.

ஆனால் ஒரு எழுத்தாளராக நான் அதை அப்படிப் பார்க்கவில்லை.

இந்தக் கதையில் காமம் இருக்கலாம். உடலுறவுக் காட்சிகள் இருக்கலாம். ஆனால் அதற்குள் மனிதர்களின் உணர்வுகள், உறவுகள், மனநிலைகள், ஆசைகள், வலிகள், ஏமாற்றங்கள், குழப்பங்கள் எல்லாமே இருக்கின்றன. அவற்றை நம்பகமாகவும் உணர்வுபூர்வமாகவும் எழுதுவதற்கு நான் செலவிடும் நேரம் மிகவும் அதிகம்.

சில நேரங்களில் ஒரு அத்தியாயத்தின் உணர்வுகளை சரியாகக் கொண்டு வருவதற்கே பல மணி நேரங்கள் செலவாகின்றன. ஒரு காட்சியை மீண்டும் மீண்டும் படித்து திருத்துகிறேன். ஒரு உரையாடலை பல முறை மாற்றுகிறேன். அதனால் இது வெறும் "dirty story" என்று சொல்லிவிட்டு கடந்து செல்லக்கூடிய விஷயம் அல்ல.

என்னைப் பொறுத்தவரை, இது ஒரு படைப்பு. நான் முழு மனதோடும், நேரத்தோடும், உழைப்போடும் உருவாக்கிய ஒரு வேலை.

இந்தக் கதையில் காமம் இருப்பதால், அதற்குக் குறைவான மதிப்போ அல்லது குறைவான தரத்தில் வாசகர் ஈடுபாடோ கிடைக்க வேண்டும் என்று நான் ஒருபோதும் நினைக்கவில்லை. எந்தக் கதைக்கும் கிடைக்க வேண்டிய அதே அளவிலான கவனமும், ஆக்கபூர்வமான விமர்சனமும், உண்மையான கருத்துப் பரிமாற்றமும் இதற்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்று தான் எதிர்பார்க்கிறேன்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, இங்கே நான் அந்த அனுபவத்தைப் பெறவில்லை.

அதனால் தான் இந்தத் தளத்தில் இந்தக் கதையைத் தொடர்ந்து பதிவு செய்வதை நிறுத்த முடிவு செய்துள்ளேன்.

பவித்ராவின் பயணத்தையும், இந்தக் கதையின் உணர்வுகளையும் உண்மையாக ரசித்து வாசிக்க விரும்பும் வாசகர்கள் இன்னும் இருக்கிறார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன். அவர்களுக்காகவே இந்தக் கதையை வேறு ஒரு தளத்திற்கு மாற்றப் போகிறேன்.

அங்கு இந்தக் கதையை வெறும் காமக் காட்சிகளுக்காக மட்டும் அல்லாமல், அதற்குள் இருக்கும் உணர்வுகள், கதாபாத்திரங்கள், உறவுகள் மற்றும் பயணத்தைப் புரிந்துகொண்டு வாசிக்க விரும்பும் சரியான வாசகர்களை சென்றடையச் செய்ய முயற்சிப்பேன்.

புதிய தளத்தின் விவரங்களை விரைவில் பகிர்கிறேன்.

இந்த முடிவு திடீரென்று எடுக்கப்பட்டதல்ல. நீண்ட நாட்களாக யோசித்து, பல முறை மனதில் போராடி எடுத்த முடிவு.

இதுவரை உண்மையாகக் கதையை வாசித்து, நீளமான கருத்துகளைப் பகிர்ந்து, கதாபாத்திரங்களைப் பற்றி விவாதித்து, என்னை தொடர்ந்து ஊக்கப்படுத்திய வாசகர்கள் அனைவருக்கும் என் இதயப்பூர்வமான நன்றிகள். உங்கள் ஆதரவுதான் இவ்வளவு தூரம் என்னை கொண்டு வந்தது.

மற்றவர்கள்மீது எந்த கோபமும் இல்லை. ஆனால் தற்போதைய சூழலில், நான் செலுத்தும் முயற்சிக்கும் கிடைக்கும் ஈடுபாட்டிற்கும் இடையே உள்ள இந்தப் பெரிய வித்தியாசத்துடன் தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு எனக்கு மனமில்லை என்பதுதான் உண்மை.

அதனால் இந்த முடிவு.

நன்றி.

[yazhiniram]

என் கடைசி பதிவுக்குப் பிறகு நிறைய கருத்துகள் வந்தன.

சிலர் என்னுடைய முடிவை புரிந்துகொள்ள முயற்சித்தார்கள். சிலர் அவர்கள் விருப்பத்தை பகிர்ந்தார்கள். சிலர் தனிப்பட்ட முறையில் தொடர்புகொண்டு கதையைத் தொடரும்படி கேட்டுக்கொண்டார்கள்.

அவர்களுக்கு முதலில் என் நன்றிகள்.

உண்மையாகச் சொன்னால், அந்த கருத்துகளையும் செய்திகளையும் படித்த பிறகு நான் மீண்டும் யோசித்தேன்.

அதன் விளைவாக ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கிறேன்.

ஏற்கனவே நான் எழுதி வைத்திருக்கும் அடுத்த 40+ அத்தியாயங்களை இங்கே தொடர்ந்து பதிவிடுகிறேன்.

அதற்குப் பிறகு இந்தக் கதையைத் தொடர்வதா, வேறு தளத்திற்கு மாற்றுவதா, அல்லது வேறு ஏதாவது முடிவு எடுப்பதா என்பதை அப்போது தீர்மானித்துக்கொள்கிறேன்.

ஆனால் இந்த வாய்ப்பில் சில விஷயங்களைத் தெளிவாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

நிறைய பேர் எனக்கு பல விதமான ஆலோசனைகளை வழங்கியிருக்கிறார்கள்.

"இங்கேயே தொடருங்கள்."

"இந்த முடிவு உங்கள் எழுத்தை பாதிக்கும்."

"வேறு எழுத்தாளர்கள் இப்படிச் செய்யவில்லை."

"அந்த எழுத்தாளர் கூட இப்படிச் செய்யவில்லை."

இப்படிப் பல கருத்துகள் வந்தன.

அவர்களுடைய அக்கறையை நான் மதிக்கிறேன். ஆனால் நான் எதிர்பார்த்தது ஆலோசனைகள் அல்ல.

ஒரு எழுத்தாளராக நான் எதிர்பார்ப்பது கதையைப் பற்றிய உண்மையான கருத்துகள்.

ஒரு கதாபாத்திரத்தின் முடிவு ஏன் சரியாகத் தோன்றவில்லை என்று சொல்லலாம்.

ஒரு காட்சி ஏன் வேலை செய்யவில்லை என்று சொல்லலாம்.

கதையின் வேகம் பற்றி பேசலாம்.

ஒரு உணர்வு சரியாக வந்து சேரவில்லை என்று சொல்லலாம்.

ஒரு வாசகராக உங்களுக்கு என்ன வேலை செய்தது, என்ன வேலை செய்யவில்லை என்பதைச் சொல்லலாம்.

அப்படிப்பட்ட கருத்துகள்தான் ஒரு எழுத்தாளருக்கு உதவும்.

ஆனால் நான் ஏன் ஒரு முடிவை எடுக்கிறேன் என்று சொல்லும்போது, அதைப் பற்றி பேசாமல் நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று மட்டும் சொல்லிக்கொண்டிருப்பது எனக்கு தேவைப்பட்ட பதில் அல்ல.

மேலும், என்னை வேறு எழுத்தாளர்களுடன் ஒப்பிட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

அவர்கள் அவர்களுடைய பயணத்தை நடத்துகிறார்கள்.

நான் என்னுடைய பயணத்தை நடத்துகிறேன்.

அவர்களுடைய முடிவுகள் அவர்களுடையது.

என்னுடைய முடிவுகள் என்னுடையது.

இன்னொரு விஷயம்.

இது என்னுடைய முதல் கதை.

நான் பெரிய எழுத்தாளர் அல்ல.

என்னை விட அனுபவமும் திறமையும் கொண்ட எழுத்தாளர்கள் நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள்.

அதை நான் மறுப்பதில்லை.

ஆனால் இது என்னுடைய கதை.

இதற்காக இரவு நேரங்களை செலவழிப்பதும் நான்தான்.

இதற்காக நூற்றுக்கணக்கான பக்கங்கள் எழுதுவதும் நான்தான்.

ஒரு காட்சியை சரியாக்க மீண்டும் மீண்டும் திருத்துவதும் நான்தான்.

ஒரு கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை சரியாக வெளிப்படுத்த பல மணி நேரங்கள் யோசிப்பதும் நான்தான்.

அதனால் இந்தக் கதையை எங்கே, எப்படி, எந்த வடிவத்தில் தொடர்ந்து எழுத வேண்டும் என்பதை முடிவு செய்யும் உரிமையும் என்னிடம்தான் இருக்கிறது.

அதேபோல் இன்னொரு விஷயத்தையும் சொல்ல வேண்டும்.

இது ஒரு காமக்கதை என்பதால், சிலர் இதை வெறும் உடலுறவுக் காட்சிகளின் தொகுப்பாக மட்டுமே பார்க்கிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது.

ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை இது வெறும் காமக்கதை அல்ல.

இதில் காமம் இருக்கிறது.

ஆனால் அதைவிட கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகள் இருக்கின்றன.

அவர்களின் உறவுகள் இருக்கின்றன.

அவர்களின் முடிவுகள் இருக்கின்றன.

அவர்களின் ஆசைகள், பலவீனங்கள், குற்ற உணர்வுகள், மனக்குழப்பங்கள் இருக்கின்றன.

அவற்றை எழுதுவதற்காகத்தான் நான் அதிக நேரம் செலவிடுகிறேன்.

சில நேரங்களில் ஒரு காட்சியை எழுதுவதை விட, அந்தக் காட்சிக்கான உணர்வை சரியாகப் பிடிப்பதற்கே அதிக நேரம் செலவாகிறது.

அதனால் இது வெறும் "dirty story" என்று சொல்லிவிட்டு கடந்து செல்லக்கூடிய விஷயம் அல்ல.

என்னைப் பொறுத்தவரை இது ஒரு கதை.

நான் முழு மனதோடும், நேரத்தோடும், உழைப்போடும் உருவாக்கிய ஒன்று.

அதனால்தான் சில கருத்துகளைப் படிக்கும்போது ஏமாற்றமாக இருக்கிறது.

ஒரு கதாபாத்திரத்தை விரும்பாமல் இருக்கலாம்.

அவளுடைய முடிவுகளுடன் உடன்படாமல் இருக்கலாம்.

கடுமையாக விமர்சிக்கலாம்.

அதில் எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை.

ஆனால் வெறுமனே இழிவான வார்த்தைகள், கதையின் உள்ளடக்கத்தைப் பற்றி எந்தப் புரிதலும் இல்லாமல் எழுதப்படும் கருத்துகள் ஒரு எழுத்தாளருக்கு எந்த மதிப்பையும் தருவதில்லை.

எனக்கு பாராட்டுகள் மட்டும் தேவையில்லை.

என்னுடைய கதையை எல்லோரும் விரும்ப வேண்டும் என்றும் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.

ஆனால் குறைந்தபட்சம் அதை வாசித்த பிறகு அதைப் பற்றி சிந்தித்து எழுதப்பட்ட ஒரு கருத்து வேண்டும்.

பலர் "கருத்துகளைப் பற்றி ஏன் இவ்வளவு கவலைப்படுகிறீர்கள்?" என்று கேட்கலாம்.

அதற்கான பதில் எளிது.

ஒரு எழுத்தாளருக்கு கருத்துகள் என்பது வெறும் பாராட்டுகளுக்காக அல்ல.

எந்த விஷயங்கள் வாசகர்களைத் தொட்டன, எந்த உணர்வுகள் வேலை செய்தன, எந்த இடங்களில் குழப்பம் இருந்தது, எந்த கதாபாத்திரங்கள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின என்பதைக் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு வழி.

அதனால்தான் நான் கருத்துகளை மதிக்கிறேன்.

ஒரு கதையை எழுதுவது தனியாக நடக்கும் வேலை என்றாலும், அதை வளர்ப்பது எழுத்தாளரும் வாசகரும் சேர்ந்து செய்யும் பயணம்தான்.

அந்தப் பயணத்தில் உண்மையான கருத்துகளுக்கும் ஆக்கபூர்வமான விமர்சனங்களுக்கும் நான் எப்போதும் மதிப்பு கொடுப்பேன்.

அதனால்தான் நான் தேடுவது பாராட்டுகளை அல்ல.

உண்மையாக வாசிக்கும் வாசகர்களை.

கதையைப் பற்றி சிந்தித்து கருத்து சொல்லும் வாசகர்களை.

கதாபாத்திரங்களைப் பற்றி விவாதிக்கும் வாசகர்களை.

அதுதான் ஒரு எழுத்தாளராக எனக்கு முக்கியம்.

எனவே, இந்தக் கதையை உண்மையாக வாசித்து வருபவர்களுக்காக அடுத்த 40+ அத்தியாயங்களை தொடர்ந்து பதிவிடுகிறேன்.

அதற்குப் பிறகு என்னுடைய முடிவு என்ன என்பதை நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

அதுவரை, கதையைப் பற்றிப் பேசுங்கள்.

கதாபாத்திரங்களைப் பற்றிப் பேசுங்கள்.

உங்களுக்கு பிடித்ததைச் சொல்லுங்கள்.

பிடிக்காததைச் சொல்லுங்கள்.

விமர்சியுங்கள்.

ஆனால் அதை ஒரு வாசகராகச் செய்யுங்கள்.

அதுதான் நான் கேட்கும் ஒரே விஷயம்.

நன்றி.

[yazhiniram]

-----------
Part 186
-----------

ராஜூம் கார்த்திக்கும் அவங்க கையில இருந்த ஜூஸைக் குடிச்சு முடிச்சாங்க.

அதுக்கப்புறம் அவங்க பேச்சு அப்புடியே ஆபிஸ் சம்பந்தமான விஷயங்களுக்குத் திரும்பிடுச்சு.

ஏதோ அவரோட பிசினஸ் பத்தி ராஜ் கார்த்திக்குக்கு எக்ஸ்பிளைன் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

கார்த்திக் ரொம்ப ஆர்வமா முன்னாடி சாஞ்சு உக்காந்து அதைக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவங்க யூஸ் பண்ணுன அந்த வார்த்தைகள் எதுவுமே என் மூளைக்குள்ள போகல.

நான் என் கையில இருந்த அந்த காலி ஜூஸ் கிளாஸை மட்டும் லேசாத் தடவிக்கிட்டே உக்காந்துருந்தேன்.

என் நெஞ்சு இன்னும் ரொம்ப வேகமா அடிச்சுக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

என் மூச்சை ரொம்ப மெதுவா இழுத்து விட்டு, என்னைய நானே கொஞ்சம் நார்மல் ஆக்கிக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ஒரு நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி நடந்த அவரோட சீண்டலோட தாக்கம் என்னைய விட்டு இன்னும் விலகல.

ராஜ் ரொம்பக் கூர்மையா என்னைய கவனிச்சுக்கிட்டே இருந்தாரு.

நான் அவங்க பேச்சில ஈடுபாடு இல்லாம, வேற ஏதோ உலகத்துல மிதக்குறத அவர் ஈஸியாப் புரிஞ்சுக்கிட்டாரு.

சட்டுனு அவர் அந்த ஆபிஸ் பேச்ச அப்புடியே நிப்பாட்டுனாரு.

அவரோட கவனம் கார்த்திக்கை விட்டுட்டு முழுசா என் பக்கம் திரும்புச்சு.

அவர் உக்காந்துருந்த பொசிஷனை லேசா மாத்திக்கிட்டாரு.

அவர் பேசுற டோன் சட்டுனு கேஷுவலா மாறுச்சு.

"வேலை பத்திப் பேசுனது போதும் கார்த்திக்..." னு அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னாரு.

"உண்மையச் சொல்லணும்னா, பவித்ராவோட சமையல் ரொம்ப அபாரமா இருக்கு."

அவர் நிஜமாவே சமையலப் பத்திப் பேசுறாரானு என் மூளை ஒரு செகண்ட் குழம்புச்சு.

இல்ல என்னையப் பத்திப் பேசுறாரானு எனக்கு டக்குனு புரியல.

ஆனா அவர் கண்ணுல இருந்த அந்தப் குறும்பான பார்வை, அவர் என்ன மீன் பண்றாருனு எனக்குத் தெளிவாச் சொல்லுச்சு.

"நான் டெய்லி பவித்ரா கையால சமைச்சதச் சாப்பிட்டா, ரொம்ப சீக்கிரம் குண்டாகிடுவேன் போல," னு ராஜ் வாய் விட்டுச் சிரிச்சாரு.

இந்த வார்த்தைய அவர் சொல்லும்போது, அவர் கண்கள் நேரா என்னைப் பாத்துச்சு.

நான் எப்டி ரியாக்ட் பண்றேன்னு அவர் ரொம்ப உன்னிப்பாக் கவனிச்சாரு.

"நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நாள் பூரா சாப்டுட்டே இருப்பேன்னு" னு என்னைய உத்து பாத்துட்டே சொன்னாரு.

நான் மெதுவா கார்த்திக் மூஞ்சியப் பாத்தேன்.

கார்த்திக் முகத்துல எந்த ஒரு ரியாக்‌ஷனும் இல்ல.

"ஆமா சார், அவ சமையல் ரொம்ப நல்லா இருக்கும்," னு கார்த்திக் ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னாரு.

"பவி எல்லாமே அவ்ளோ டேஸ்ட்டாச் செய்வா..." னு வேற கார்த்திக் சொன்னாரு.

என் புருஷன் சொன்னதைக் கேட்டதும் எனக்குச் சிரிப்பக் கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல.

நான் என் பற்களால என்னோட உள் கன்னத்தை அவ்ளோ டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

'அய்யோ கார்த்திக், அவர் எந்தச் சமையலப் பத்திப் பேசுறாருனு உங்களுக்குத் தெரியலையே!'

'அவர் சொல்றது உங்க பொண்டாட்டியோட உடம்ப!'

நான் மனசுக்குள்ளயே அப்புடியே கத்திச் சிரிச்சேன்.

'அவர் கொஞ்சம் கொஞ்சமா சாப்பிடணுமுன்னு சொல்லறது என்னயதான்னு உங்களுக்கு எப்டிப் புரியும்?'

என் புருஷனோட இந்த முட்டாள்தனமான பதிலப் பாத்து எனக்கு ஒரு பக்கம் பாவமா இருந்துச்சு.

ராஜ் என் புருஷனப் பேச்சாலயே எப்டி ஏமாத்துறாருனு பாக்க த்ரில்லா இருந்துச்சு.

ராஜ் மறுபடியும் என்னைப் பாத்து ஒரு ஸ்மைல் பண்ணாரு.

அந்த ஸ்மைல்ல, 'உன் புருஷன ஒன்னும் புரியாம தவிக்கறன் பாரு'னு ஒரு வெறி தெரிஞ்சது.

அவர் கண்ணாலயே என்னைய கிண்டல் பண்ணாரு.

நான் அந்தப் பார்வைய நேருக்கு நேராச் சந்திக்க முடியாமத் தவிச்சேன்.

நான் என் பார்வையக் கீழ குனிஞ்சுகிட்டு லேசா வெக்கப்பட ஆரம்பிச்சேன்.

அவரோட பார்வை என் முகத்துல இருந்து லேசாத் தொண்டை பக்கம் எறங்குச்சு.

நான் போட்டுருந்த அந்த சுடிதார் மேலேயே அவர் கண்கள் ஒரு ரவுண்டு அடிச்சுது.

அவர் பார்வை என் கழுத்துல ஆரம்பிச்சு, என் நெஞ்சுப் பக்கம் வந்து லேசா நின்னுச்சு.

அப்புறம் மெதுவா என் இடுப்பு வளைவத் தாண்டிப் பாத்தாரு.

"ஆனா பவித்ராவப் பாரு கார்த்திக்..." னு ராஜ் மறுபடியும் பேச்சத் தொடங்குனாரு.

"இவ வீட்ல இப்டி விதவிதமாச் சமைக்கிறா."

"ஆனா அவ உடம்ப எவ்வளவு அழகா மெயின்டெய்ன் பண்றாங்க பாருங்க."

அவர் இப்டிச் சொன்னதும் நான் லேசா நெளிஞ்சேன்.

"ரொம்பக் கச்சிதமான வளைவுகளோட இருக்கா," னு அவர் எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாமச் சொன்னாரு.

இந்த வார்த்தை என் காதுல பட்டதும் என் உடம்பே ஒரு நிமிஷம் உறைஞ்சு போச்சு.

ஒரு நாற்பத்தி எட்டு வயசு ஆளு, என் அப்பா வயசு, என் புருஷன் முன்னாடியே என்னோட உடம்பு வளைவுகளப் பத்திப் புகழுறாரு.

இந்தத் தைரியம் அவருக்கு எப்படி வந்துச்சுனு எனக்குத் திகைப்பா இருந்துச்சு.

அவர் 'வளைவுகள்'னு சொல்லும்போது, அவரோட பார்வை என்னோட நெஞ்சுப் பகுதியத் தான் ரொம்ப நேரம் பாத்துச்சு.

"பாக்குறதுக்குச் சன்னமாத் தெரிஞ்சாலும், அவங்க ஸ்ட்ரக்ச்சர் ரொம்ப ஃபிட்டா இருக்குல கார்த்திக்," னு ராஜ் இன்னும் கொஞ்சம் டீடைலாப் பேசுனாரு.

"பொதுவாப் பொம்பளைங்க கல்யாணம் ஆகிக் கொழந்த பெத்தா கொஞ்சம் வெயிட் போடுவாங்க."

"ஆனா பவித்ராவுக்கு அந்த இடுப்புச் சதையோ, தொப்பையோ கொஞ்சூண்டு கூட இல்ல பாரு."

அவர் என் இடுப்பப் பத்திப் பேசும்போது, நேத்து அதே இடுப்ப அவர் எப்டிப் பிசைஞ்சாருனு எனக்குத் திக்னு ஞாபகம் வந்துச்சு.

"அவங்க முகம் எப்டி கொழந்த மாதிரி இருக்கோ, அதே மாதிரி அவங்க ஷேப்பும் ரொம்ப ஸ்லிம்மா இருக்கு."

"ஆனா எங்க எப்டி இருக்கணுமோ அப்புடி ரொம்பப் பெர்ஃபெக்ட்டா இருக்கு."

ராஜ் என் புருஷனைப் பாத்துப் பேசுற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டு, என்னைய அப்புடியே வார்த்தையால உரிச்சு எடுத்தாரு.

என் புருஷன் முன்னாடியே அவர் இப்டிப் பேசுறது எனக்கு தர்மசங்கடமா இருந்துச்சு.

நான் தலையக் குனிஞ்சுகிட்டு, என் சுடிதார் ஷாலை இன்னும் கொஞ்சம் இழுத்து என் நெஞ்சை மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா நான் அப்புடி இழுத்துப் போத்தும்போதே என் மார்பு இன்னும் கொஞ்சம் எடுப்பாத் தெரிஞ்சது.

அதைப் பாத்துட்டு ராஜ் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

கார்த்திக் இதக் கேட்டுட்டு முகம் சுளிப்பாருனு நான் ஒரு செகண்ட் பயந்தேன்.

ஆனா என் லூசுப் புருஷன் மூஞ்சியப் பாத்தா எனக்குச் சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு, அதே நேரத்துல ஒரு மாதிரி எரிச்சலாவும் இருந்துச்சு.

"ஆமா சார், அவ வீட்ல எப்பவும் ஏதோ ஒன்னு செஞ்சுக்கிட்டே, சாப்டுட்டே தான் இருப்பா."

"ஆனா அவளுக்கு உடம்பு போடவே போடாது," னு கார்த்திக் ரொம்பப் பெருமையாச் சொல்லிக்கிட்டாரு.

ராஜ் தன் பொண்டாட்டியோட இடுப்பையும், நெஞ்சையும் உத்துப் பாத்துப் புகழுறாருங்குற லாஜிக் கார்த்திக்குக்குச் சுத்தமாப் புரியல.

அவர் என்னையப் புகழ்றத ஏதோ தற்பெருமையா நெனச்சுக்கிட்டுத் தலையாட்டிக்கிட்டு உக்காந்துருக்காரு.

ராஜ் என்னையச் சீண்டுறாருனு தெரியாம, கார்த்திக் அவருக்குத் தாளம் போட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.

என் புருஷனோட இந்த முட்டாள்தனமும், ராஜோட இந்தத் தைரியமும் என்னைய ஒரு த்ரில்ல மாட்டி விட்டுச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு இழுத்துச்சு.

இந்த ஹால்ல நடக்குற இந்த டபுள் மீனிங் பேச்சு என்னைய அப்புடியே கிறங்கடிச்சுது.

என் முகம் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போய், ரொம்பச் சூடா இருந்துச்சு.

ஒரு பொண்ணா எனக்கு ரொம்ப வெக்கமா இருந்துச்சு.

"இப்டி ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான ஷேப்பை மெயின்டெய்ன் பண்றதுக்கு என்ன சீக்ரெட்?" னு அவர் ரொம்ப இயல்பாப் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டாரு.

அவர் 'ஷேப்'னு அழுத்திச் சொன்ன விதம் என்னைய அப்புடியே சூடாக்குச்சு.

கார்த்திக் ரொம்பச் சத்தமாச் சிரிச்சாரு.

"அது எனக்கே தெரியாது சார்."

"இவ வாக்கிங் போவா, வேற என்ன எக்சர்சைஸ் பண்றானு எனக்கே ஆச்சரியமாத் தான் இருக்கும்."

"நீயே சாருகிட்ட சொல்லு பவி," னு கார்த்திக் ரொம்ப ஈஸியா அந்தப் பொறுப்ப என்கிட்ட குடுத்துட்டாரு.

தன் பொண்டாட்டியோட உடம்பு வளைவுகளுக்கு என்ன காரணம்னு அவளையே சொல்லச் சொல்றாரு என் லூசுப் புருஷன்.

நான் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம என் கைகளை மடியில வெச்சுப் பிசைஞ்சுகிட்டு இருந்தேன்.

ராஜ் இப்போ ஒருக்களிச்சு உக்காந்துகிட்டு என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

என் கண்ணு கார்த்திக்கையும், ராஜையும் மாறி மாறிப் பாத்துச்சு.

நான் அப்புடியே என்ன சொல்றதுனு தெரியாமத் திக்கித் திணறிப் போனேன்.

அவரோட துருத்தி பாக்குற பார்வைய நான் நேருக்கு நேராச் சந்திக்க வேண்டி இருந்துச்சு.

நான் என் கைகள ரெண்டையும் ஒன்னாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

என் முகம் சூடாகி, செக்கச் செவேர்னு மாறிடுச்சு.

"நான்... நான் கம்மியாத் தான் சாப்பிடுவேன்... அண்ணா..." னு நான் மெதுவா முனகினேன்.

நான் சொன்னதை கேட்டதும், அவர் அப்புடியே முன்னாடி சாஞ்சு உக்காந்தாரு.

"சும்மா சொல்லக் கூடாது கார்த்திக்..."

அவர் குரல் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு கிசுகிசுப்பான சத்தத்துல வெளிய வந்துச்சு.

"பவித்ராவோட உடம்பு ரொம்பத் தனித்துவமா இருக்கு."

"பாக்குறதுக்கு ரொம்பத் ட்ரெடிஷனலான பொண்ணு மாதிரி இருக்கா."

"அதாவது, ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான ஹோம்லி லுக் ல..." னு அவர் சொல்லிட்டு லேசாச் சிரிச்சாரு.

அதுக்குக் கார்த்திக் உடனே, "ஆமா சார்,"னு சர்டிபிகேட் குடுத்தாரு.

ராஜ் என்னையப் பாத்து லேசாக் கண்ணடிச்சிட்டு, மறுபடியும் பேச்சத் தொடங்குனாரு.

"ஆனா பவியோட வளைவுகள் எல்லாம் ரொம்பக் கச்சிதமா, ஒரு சிற்பம் மாதிரி இருக்கு," னு அவர் சொன்னாரு.

"பொதுவாப் பொம்பளைங்க கிச்சன்லயே நின்னுகிட்டு இருந்தா, இடுப்புல சதை போட்டுடும்."

"ஆனா பவித்ராவுக்கு அந்த இடுப்புச் சதை கொஞ்சூண்டு கூட இல்ல."

அவர் இடுப்பப் பத்திப் பேசும்போது, அவரோட கண்கள் என்னோட சுடிதார் ஷாலுக்குக் கீழ இருக்குற என் இடுப்பத் தான் தேடுச்சு.

நான் வெக்கத்துல என் தலைமுடிய லேசாக் காதுக்குப் பின்னாடி ஒதுக்கி விட்டேன்.

என் முகம் பூராச் சிவந்து, ஒரு தக்காளி மாதிரி ஆயிடுச்சுனு எனக்குத் தெரியும்.

அவரு இதெல்லாம் ஒரு ஹெல்த் டிப்ஸ், ஃபிட்னஸ் பாராட்டுங்குற மாதிரி ரொம்பச் சீரியஸாக் கேட்டுக்கிட்டு உக்காந்துருந்தாரு.

"ஆமா சார்,," னு கார்த்திக் தலையை ஆட்டுனாரு.

அவர் யூஸ் பண்ணுன அந்த வார்த்தைகள் கார்த்திக்குக்கு ஒரு சாதாரணப் பாராட்டாத் தான் கேட்டுச்சு.

ஆனா எனக்கு மட்டும் தான் அந்த வார்த்தைகளோட நிஜமான அர்த்தம் தெரிஞ்சது.

நாங்க இப்டிப் பேசிட்டு இருக்கும்போதே, திடீர்னு ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு.

கெஸ்ட் ரூம்ல இருந்து ஏதோ பிரிண்டர் ஓடுற மாதிரி ஒரு கடகட சத்தம் வந்துச்சு.

கார்த்திக் டக்குனு தன் நெத்தியில கையால அடிச்சுக்கிட்டாரு.

"அடடா... காலையில ஒரு பிரிண்ட் கமாண்ட் குடுத்தேன் சார்."

"அது நெட்வொர்க் இஸ்யூனால இப்போதான் ஒர்க் ஆகுது போல."

"ஒரு நிமிஷம் இருங்க சார், நான் போய் அத ஆஃப் பண்ணிட்டு வந்துடுறேன்." னு சொல்லிட்டு கார்த்திக் அவசரமா எந்திரிச்சாரு.

அவரு எந்திரிச்சு அந்த கெஸ்ட் ரூம் பக்கம் வேகமா நடந்து போனாரு.

அவரு போன அந்த அடுத்த செகண்ட், இந்த ஹால்ல இருந்த அட்மாஸ்பியர் அப்புடியே மாறிடுச்சு.

என் புருஷன் கண்ணுக்குத் தெரியாத தூரம் போனதும், என்னோட அந்தப் பயம் கொஞ்சம் விலகுச்சு.

நான் டக்குனு என் தலையத் தூக்கி ராஜ் சார முறைச்சேன்.

நான் ரொம்பக் கோபமா, ஆனா சத்தமே வராம அப்புடியே கிசுகிசுப்பான குரல்ல கத்துனேன்.

"ஏன் இப்டி எல்லாம் அவர் முன்னாடியே கேக்குறீங்க?"

"அந்த டெசர்ட் பத்தி எல்லாம் ஏன் அவர்ட்ட சொல்றீங்க?" னு நான் அப்புடியே தவிப்போட கேட்டேன்.

என் குரல்ல ஒரு பதற்றமும், ஒரு செல்லக் கோபமும் இருந்துச்சு.

ஆனா ராஜ் முகம் கொஞ்சம் கூட மாறல.

அவர் எந்த ஒரு பதற்றமும் இல்லாம, ரொம்பக் கூலாச் சோபாவுல பின்னாடி சாஞ்சுகிட்டாரு.

அவர் உதட்டுல அந்த டெவில்லிஷான சிரிப்பு இன்னும் அப்புடியே ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"ரிலாக்ஸ் பவித்ரா, இது சும்மா ஒரு சாதாரணப் பேச்சு தான்."

"உன் புருஷனுக்கு எந்த ஒரு சந்தேகமும் வராது, அவர் இதப் பத்தி யோசிக்கக் கூட மாட்டான்," னு அவர் ரொம்ப மெதுவா முனகுனாரு.

அவர் அப்புடிச் சொன்னதும் எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல.

நான் ஏதோ பேச வாயத் தொறந்தேன்.

ஆனா அதுக்குள்ள, அவரோட பார்வை மறுபடியும் என்னோட மடிப் பக்கம் போச்சு.

அவர் கண்கள் என்னோட தொடைக்கு நடுவுல இருக்குற எடத்த அப்புடியே குடையுற மாதிரி பாத்துச்சு.

"சரி அத விடு..."

"எனக்கு தேன் அல்வா எப்போ கிடைக்கும்?" னு அவர் ஹஸ்கியாக் கேட்டாரு.

அவர் இப்டிக் கேட்டதும் என் உடம்புல ஒரு நடுக்கம் ஓடிச்சு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, என்னோட காமத் தவிப்ப அடக்க ட்ரை பண்ணேன்.

"உங்களுக்கு எதுவும் கெடையாது!" னு நான் ஷார்ப்பா, சத்தமே இல்லாமப் பதில் சொன்னேன்.

அதுக்குள்ள கார்த்திக் ரூம்ல இருந்து வெளிய வர்ற சத்தம் கேட்டுச்சு.

கார்த்திக் வேகமா நடந்து ஹாலுக்கு வந்தாரு.

"சாரி சார், அது பிரிண்ட் ஆக ஆரம்பிச்சுருச்சு, அதான் ஆஃப் பண்ணிட்டு வந்தேன்," னு சொல்லிக்கிட்டே கார்த்திக் சோபாவுல உக்காந்தாரு.

அவரு உக்காந்ததும், என்னையும் ராஜையும் மாத்தி மாத்திப் பாத்தாரு.

"சரி, இப்போ என்ன பேசிட்டு இருந்தீங்க?" னு கார்த்திக் ரொம்ப இயல்பா கேட்டாரு.

அவர் இப்போ எதாவது உளறிடுவாரோனு எனக்கு அவ்ளோ பயமா இருந்துச்சு.

நான் அவரைப் பாத்து என் கண்ணாலயே 'எதுவும் சொல்லிடாதீங்க'னு கெஞ்சினேன்.

ஆனா ராஜ் என்னைய ஒரு பொருட்டாவே மதிக்கல.

அவர் கார்த்திக்கைப் பாத்து ரொம்ப எஃபர்ட்லெஸ்ஸா, ரொம்பச் சாதாரணமாப் பதில் சொன்னாரு.

"ஒன்னும் இல்ல கார்த்திக், நான் பவித்ராகிட்ட அந்த அல்வாவ மறுபடியும் கேட்டேன்."

"ஆனா அவ இப்போ குடுக்க முடியாதுனு சொல்றா," னு ராஜ் என்னைய மாட்டி விட்டாரு.

அவர் அப்புடிச் சொன்னதும் என் காதுல ஏதோ 'விர்ர்ர்'னு சத்தம் கேட்டுச்சு.

கார்த்திக் டக்குனு என்னையப் பாத்துத் திரும்புனாரு.

அவரு மூஞ்சியில ஒரு சின்னக் கோபம் தெரிஞ்சது.

அவரு ராஜ்க்குத் தான் முழு சப்போர்ட் பண்ணாரு.

"பவி, என்ன பழக்கம் இது?"

"சார் கேக்குறத மொதல்ல குடு."

"அவர் நம்ம வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட், அவர் கேக்குறத இல்லனு சொல்லக் கூடாது," னு கார்த்திக் என்னைய கண்டிச்சாரு.

என் புருஷன் சொல்றதக் கேட்டு நான் அப்புடியே மெய்மறந்து போயிட்டேன்.

அவர் என்னைய, என்னோட உடம்ப அவரோட மேனேஜருக்குப் பரிமாறச் சொல்றாரு.

இந்த நிமிஷம் எனக்குள்ள ஒரு கிறக்கம் ஏறுச்சு..

நான் ரேணு அக்கா சொன்னதை சொல்லி சமாளிக்கலாம்னு முடிவு பண்ணேன்.

"ஆனா கார்த்திக், நேத்து ரேணு அக்கா இவருக்கு ஸ்வீட் எதுவும் குடுக்கக் கூடாதுனு ரொம்பக் கண்டிப்பாச் சொன்னாங்களே."

"அவருக்குச் சர்க்கரை வியாதி வந்திடும், அதனால ஸ்வீட் சாப்பிட கூடாதுனு சொன்னாங்க."

"அதான் நான் வேணாம்னு சொன்னேன்..." னு நான் அக்கறையான ஒரு ஹோஸ்ட் மாதிரி நடிச்சுப் பேசுனேன்.

என் குரல்ல ஒரு நியாயம் இருக்குற மாதிரி நான் அப்புடியே காட்டிக்கிட்டேன்.

ஆனா கார்த்திக் என்னோட இந்தக் கவலையக் கொஞ்சம் கூடப் பெருசா எடுத்துக்கல.

அவர் தன்னோட மேனேஜரக் குஷிப்படுத்தணும்ங்குறதுல மட்டும் தான் குறியா இருந்தாரு.

"அட விடு பவி..."

"என்னைக்காவது ஒரு நாள் சாப்பிட்டா சர்க்கரை லெவல்லாம் ஒன்னும் ஆகிடாது."

"சார் ஆசைப்பட்டுக் கேக்குறாரு, அவர் கொஞ்சமாச் சாப்பிடட்டும் விடு."

"நீ போயி மொதல்ல அத எடுத்துட்டு வா," னு கார்த்திக் ரொம்ப ஈஸியா அந்தப் பிரச்சனைய முடிச்சு வெச்சுட்டாரு.

என் புருஷன் சொன்னதக் கேட்டதும் என் மூளை அப்புடியே பிளாங்க் ஆயிடுச்சு.

எனக்கு என்ன ரியாக்ட் பண்றதுன்னே தெரியல.

என் லூசுப் புருஷன் சொன்ன வார்த்தையக் கேட்டதும் என் மைண்ட்ல ஒரு படமே ஓட ஆரம்பிச்சுது.

அவரு சொன்னத நான் நிஜத்துல செஞ்சா எப்டி இருக்கும்னு என் மனசு கற்பனை பண்ணிப் பாத்துச்சு.

'சரி, என் புருஷன் ரொம்ப ஆசைப்படுறாரு, அவர் ஆசைய நிறைவேத்திடுவோம்'னு நான் நிஜமாவே அதச் செஞ்சா எப்டி இருக்கும்னு யோசிச்சேன்.

அப்போ அவரோட ரியாக்சன் எப்பிடி இருக்கும்னு தோணுச்சு.

கற்பனையில, நான் அந்தச் சோபாவுல இருந்து மெதுவா எந்திரிச்சு நின்னேன்.

நான் எந்திரிக்கும்போது கார்த்திக் முகத்துல ஒரு பெருமை இருக்கும்.

'அப்பாடா, நம்ம பொண்டாட்டி, என் மேனேஜருக்கு ஸ்வீட் எடுத்துக்கப் போறா'னு அவர் மூஞ்சில ஒரு ரிலீஃப் தெரியும்.

நான் எந்திரிச்சு நின்னு, கார்த்திக்கப் பாத்து ஒரு சிரிப்போட, 'சரிங்க, நீங்க இவ்ளோ தூரம் சொல்றீங்க, நான் கண்டிபாக் குடுக்குறேன்'னு சொல்லுவேன்.

ஆனா நான் கிச்சன் பக்கம் போக மாட்டேன்.

அப்புடியே ஹால்ல நின்னுட்டு, என் ரெண்டு கைகளையும் என்னோட சுடிதார் டாப்போட ஓரத்துல வைப்பேன்.

மெதுவா அந்தத் துணியப் பிடிச்சு மேல தூக்குவேன்.

என் சுடிதார் டாப் என் நெஞ்சு வரைக்கும் அப்புடியே மேல ஏறும்.

என்னோட இடுப்பு, அந்தத் தொப்புள் குழி எல்லாம் அப்புடியே பளபளனு வெளிய தெரியும்.

கார்த்திக் இதைப் பாத்துட்டு முதல்ல ஒன்னும் புரியமா முழிப்பாரு.

'என்ன பவி,  இப்போ எதுக்கு டிரஸ்ஸ அட்ஜஸ்ட் பண்ற?'னு அவர் மூஞ்சியில ஒரு குழப்பம் இருக்கும்.

அவருக்கு நான் என்ன பண்ணப் போறேன்னு கொஞ்சம் கூடப் புரியாது.

ராஜ் அப்புடியே சோபாவுல சாஞ்சு உக்காந்துகிட்டு, கையக் கட்டிக்கிட்டு என்னையவே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருப்பாரு.

நான் என் கைகளக் இடுப்புக்கு கீழ கொண்டு போவேன்.

என்னோட சுடிதார் பேண்ட்டோட எலாஸ்டிக்கை என் விரல்களால பிடிப்பேன்.

அதுக்குள்ள இருக்குற என்னோட ஈரமான பேண்ட்டியையும் சேத்துப் பிடிப்பேன்.

கார்த்திக் முகத்த நேராப் பாத்துக்கிட்டே, அந்த ரெண்டு துணியையும் சேத்து அப்புடியே கீழ இழுப்பேன்.

அந்தத் துணி என் தொடைய உரசிக் கிட்டு மெதுவாக் கீழ எறங்கும்.

என் முழங்கால் வரைக்கும் அந்தத் துணியக் கழட்டி விட்டுட்டு நான் அப்புடியே நிப்பேன்.

நான் இப்போ இடுப்புக்குக் கீழ எந்தத் துணியும் இல்லாம அரை நிர்வாணமா அந்த ஹால்ல நிப்பேன்.

இப்போ கார்த்திக் மூஞ்சியப் பாக்கணும்.

அவர் கண்கள் ரெண்டும் வெளிய வந்துடுற மாதிரி பெருசா விரியும்.

அவருக்குப் பேச்சே வராது.

'பவி... என்ன... என்ன பண்ற நீ?' னு அவர் திக்கி மனசுக்குள்ளயே கேக்குற மாதிரி அவர் முகம் மாறும்.

அவரோட அந்த ஷாக்கான ரியாக்‌ஷனப் பாக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு  த்ரில் கிடைக்கும்.

ஆனா நான் அவரைக் கண்டுக்கவே மாட்டேன்.

நான் அரை நிர்வாணமா, என்னோட நிர்வாணத் தொடைகள் உரச நடந்து போய் ராஜ் உக்காந்துருக்கிற சோபாவுக்கு முன்னாடி நிப்பேன்.

அவர் முகத்துக்கு நேரா என்னோட இடுப்பக் கொண்டு போவேன்.

என் ரெண்டு தொடைகளையும் லேசா அகட்டி அவருக்கு வழி விடுவேன்.

என்னோட அந்த ரோஜாப் பூ இதழ்கள், அதோட அந்தப் பிங்க் நிறம், அவருக்கு அப்புடியே அப்பட்டமாத் தெரியும்.

அதுல இருந்து சுரக்குற அந்தத் தேன் என்னோட தொடையில பளபளனு வழியுறத அவர் பாப்பாரு.

நான் கார்த்திக்கப் பாத்து அப்புடியே கண்ணடிச்சிட்டு ஒரு டயலாக் சொல்லுவேன்.

'இந்தாங்க ராஜ், நீங்க அவ்ளோ ஆசையாக் கேட்ட தேன் அல்வா'னு சொல்லி என் புண்டைய அவரோட முகத்துக்கு நேரா நீட்டுவேன்.

ராஜ்  கார்த்திக்கப் பாத்து ஒரு நக்கலான ஸ்மைல் பண்ணுவாரு.

'உன் பொண்டாட்டி ரொம்ப ஸ்வீட் கார்த்திக்'னு அவர் கண்ணாலயே சொல்லுவாரு.

அப்புறம் எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம அப்புடியே முன்னாடி சாஞ்சு என் புண்டையத் தன் வாய்க்குள்ள கவ்விக்குவாரு.

அவர் நாக்கு என்னோட இதழ்கள விரிச்சு அந்தத் தேனை உறிஞ்சிக் குடிக்கும்.

'ச்லக்... சளக்...'னு அவர் என்னோட ஜூஸ்ஸ உறிஞ்சிச் சாப்பிடுவாரு.

அந்த சத்தம், இந்த அமைதியான ஹால்ல ரொம்பக் கிளியரா எதிரொலிக்கும்.

நான் அப்புடியே சுகத்துல, 'ஆஆஹ்... ம்ம்ம்...'னு என் புருஷன் முன்னாடியே சத்தமா முனகுவேன்.

இப்போ கார்த்திக்குக்கு மொத்தமா உறைக்கும்.

அவர் இவ்வளவு நேரம் மேனேஜருக்குக் குடுக்கச் சொன்ன 'அல்வா' என்னனு அவருக்கு அப்புடியே சுளீர்னு புரியும்.

அவர் தலைக்குள்ள ஏதோ பாம் வெடிச்ச மாதிரி அவர் அப்புடியே ஷாக்ல எந்திரிக்கப் பாப்பாரு.

'சார்... என்ன சார் இது? பவி... என்னடி பண்ற நீ?'னு அவர் பைத்தியம் பிடிச்ச மாதிரி கத்துவார்.

அவர் குரல் அப்புடியே அவமானத்துலயும், அதிர்ச்சியிலயும் உடையும்.

ராஜ் என் புண்டையில இருந்து வாய லேசா எடுத்துட்டு, உதட்ட நக்கிக்கிட்டே கார்த்திக்கப் பாப்பாரு.

'ஏன் கார்த்திக்... நீ தான மீதி இருந்தா எனக்குக் குடுக்கச் சொன்னீங்க?'

'உன் ஹாஸ்பிட்டாலிட்டி ரொம்பப் பிரமாதம் கார்த்திக்'னு ராஜ் ஹியூமரா, திமிரோட சொல்வாரு.

'உன் பொண்டாட்டியோட அல்வா நிஜமாவே உலகத் தரம் கார்த்திக்'னு அவர் நக்கலாப் பாராட்டுவாரு.

அவர் சொல்லிட்டு மறுபடியும் என் புண்டைக்குள்ள முகத்தப் புதைச்சுக்குவாரு.

கார்த்திக் அப்புடியே அவமானத்துல, ஷாக்ல, கூனிக்குறுகிச் சிலையாட்டம் நிப்பாரு.

இந்தக் கற்பனையில கார்த்திக் படுற அந்த அவமானம், அந்த ஷாக்...

அது எனக்குள்ள ஒரு சிரிப்ப வரவெச்சுது.

நான் மனசுக்குள்ள கார்த்திக்கப் பாத்து அப்புடியே கேள்வியாக் கேட்பேன்.

'இப்போ உங்களுக்கு ஓகேவா கார்த்திக்?'

'இப்போ சந்தோஷமா கார்த்திக்?'

'உங்க மேனேஜருக்குப் புடிச்ச ஸ்வீட்ட நான் ரொம்பத் தாராளமாவே பரிமாறிட்டேன்.'

'அவர் வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட் இல்லையா? அவர் எதக் கேட்டாலும் குடுக்கணும்னு நீங்க தான சொன்னீங்க?'

'நீங்க தான என்னையச் சப்போர்ட் பண்ணி எடுத்து வெக்கச் சொன்னீங்க?'

'இப்போ ஏன் மூஞ்சிய இப்டி பேய் அறைஞ்ச மாதிரி வெச்சுருக்கீங்க?'னு நான் அவர அப்புடியே வச்சு செய்ற மாதிரி கற்பனை பண்ணேன்.

'நீங்க என்னையத் தொட்டு எவ்ளோ நாள் ஆச்சு?'

'ஆனா உங்க பாஸ் ஒரு வார்த்தை கேட்டதும், நீங்களே என்னையத் தூக்கிக் குடுத்துட்டீங்க.'

'இப்போ அவர் என்னைய ருசிக்கிறத அப்புடியே கண்ணு குளிரப் பாத்து என்ஜாய் பண்ணுங்க கார்த்திக்'னு என் மனசு அவ்ளோ குறும்பாப் பேசுச்சு.

இந்தக் கற்பனை என் மூளைக்குள்ள வந்ததும் எனக்கு என்னவோ மாதிரி ஆயிடுச்சு.

எனக்குச் சத்தமாச் சிரிக்கிறதா இல்ல அப்புடியே வெக்கத்துல கத்துறதானே தெரியல.

என் புருஷன் முன்னாடியே, அவரை ஒரு முட்டாளாக்கிட்டு அவர் பாஸ் என் புண்டைய நக்குற மாதிரி நான் ஃபீல் பண்ணது என்னைய பைத்தியம் ஆக்குச்சு.

என் தொடைகள் ஆட்டோமேட்டிக்கா ஒன்னோடு ஒன்னு ரொம்ப டைட்டா உரசிக் கிச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள இருந்து ஒரு சுருக்குனு ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

அந்தப் பிசுபிசுப்பு என் தொடையில வழுக்குறத நான் நல்லாவே உணர்ந்தேன்.

ஒரு பக்கம் இது ரொம்ப ஹியூமரஸா, சிரிப்பா இருந்துச்சு.

இன்னொரு பக்கம், இது ஒரு தப்பான, வெக்கங்கெட்ட நெனப்பு என் உடம்ப அப்புடியே தீயா கொதிக்க வெச்சுது.

இந்த ஹால்ல, என் புருஷன் முன்னாடியே நான் இப்டி ஒரு வெக்கங்கெட்ட நெனப்ப நெனச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்.

நான் என்னைய அறியாமலே சத்தமாச் சிரிச்சுடுவேனோனு என் பற்களால என்னோட நாக்கைக் கவ்விக்கிட்டேன்.

என் உதடுகள் ரெண்டும் ஒரு சிரிப்ப மறைக்க ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டுத் துடிச்சுது.

நான் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு என் முகத்துல ஒரு சாதாரணச் சிரிப்ப வரவெச்சுக்கிட்டேன்.

ஆனா என் மூஞ்சியில ஓடுற அந்தத் தவிப்பும், சிரிப்பும் ராஜ்க்கு ஏதோ ஒரு ஹின்ட் குடுத்துச்சு.

அவர் என்னைய உத்துப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாரு.

என் மனசுக்குள்ள நான் சத்தமா அலறிக்கிட்டு இருந்தேன்.

'அய்யோ முட்டாள் கார்த்திக்! அவர் கேக்குறத நான் குடுக்கணும்னா...'

'நான் இங்கயே எந்திரிச்சு, என்னோட பேண்ட்டியக் கழட்டி அவரோட மூஞ்சியில என்னோட புண்டையத் தேய்க்கணும்!'

'அப்பதான் அவர் கேக்குற அந்த அல்வா அவருக்குக் கிடைக்கும்.'

'இது கூடப் புரியாம நீ என்னையப் போய் எடுத்துட்டு வா-னு சொல்றியே!' னு நான் மனசுக்குள்ள அப்புடியே குமுறுனேன்.

ஆனா வெளிய நான் ரொம்ப அமைதியா உக்காந்துருந்தேன்.

ஒரு கசங்கிய மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டு ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி நடிச்சேன்.

என் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துடக் கூடாதுனு நான் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டேன்.

நான் என் கீழ் உதட்டப் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

கார்த்திக் என்னையவே பாத்துக்கிட்டு உக்காந்துருந்தாரு.

"பவி, சீக்கிரம் எடுத்துட்டு வா..." னு அவர் மறுபடியும் நச்சரிச்சாரு.

ராஜ் என்னையப் பாத்து லேசாக் கண்ணடிச்சாரு.

'ஆமா பவித்ரா, கார்த்திக்கே சொல்லிட்டான், அப்புறம் என்ன?'னு அவர் பார்வை என்னையச் சீண்டுச்சு.

'நீ எடுத்துட்டு வர்றியா, இல்ல நானே எடுக்கட்டுமா?'னு அவர் கண்ணு கேட்டுச்சு.

நான் எந்திரிச்சு அப்புடியே ஓடிடலாம்னு கூடத் தோணுச்சு.

இந்தச் சிக்கல்ல இருந்து தப்பிக்க எதாவது ஒரு பொய் சொல்லணும்னு நெனச்சேன்.

"அது இப்போ வீட்ல இல்ல கார்த்திக்... நேத்தே எல்லாம் தீர்ந்து போச்சு..." னு நான் சொன்னேன்.

நான் ரொம்பச் சாதாரணமா, எந்தப் பதற்றமும் இல்லாமப் பொய் சொன்னேன்.

நான் சொன்ன அந்தப் பொய்யக் கேட்டு ராஜ் உதட்டுல ஒரு நக்கலான சிரிப்பு வந்துச்சு.

'அப்டியா? நேத்து நான் டேஸ்ட் பண்ணும்போதே இன்னும் நெறய இருந்துச்சே?'னு அவர் கண்ணு என்னைக் கேட்டுச்சு.

'உன் தொடைக்கு நடுவுல எவ்ளோ தேன் ஊறுதுனு எனக்குத் தெரியாதா?'னு அவர் பார்வை சொல்லுச்சு.

ஆனா கார்த்திக் என்னைய விடல.

அவர் என் பேச்ச நம்பத் தயாரா இல்ல.

"அப்டிலாம் இருக்காது பவி, நீ போயி கிச்சன்ல மொதல்ல செக் பண்ணு."

"கண்டிப்பாப் எதாவது கொஞ்சம் மீதி இருக்கும்," னு கார்த்திக் பிடிவாதமாச் சொன்னாரு.

அவர் 'பிரிட்ஜுக்குள்ள'னு சொன்னதும் எனக்கு மறுபடியும் சிரிப்பு வந்துச்சு.

"நான் சொல்றேன்ல கார்த்திக், அங்க நிஜமாவே எதுவும் இல்ல!" னு நான் சத்தமா ஆர்கியூ பண்ணேன்.

'ஏன்னா அந்த அல்வா பிரிட்ஜ்ல இல்லடா, என் பேண்ட்டிக்குள்ள ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு'னு என் மனசு அப்புடியே சொல்லிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'நீ இங்கயே வந்து செக் பண்ணிப் பாருடா லூசு'னு நான் என் புருஷனப் பாத்து மனசுக்குள்ள திட்டுனேன்.

அவர் தன்னோட மேனேஜருக்கு ஸ்வீட் குடுக்கணும்ங்குறதுல மட்டும் தான் குறியா இருந்தாரு.

ராஜ்  ரொம்ப கூலாத் தலைய ஆட்டிக்கிட்டு இந்த டிராமாவ ரசிச்சாரு.

"பரவால்ல கார்த்திக், பவித்ரா இல்லனு சொல்றல, விட்ரு," னு ராஜ் ரொம்ப நல்லவர் மாதிரிச் சொன்னாரு.

ஆனா அவர் என்னையப் பாத்துச் சிரிச்ச அந்தச் சிரிப்புல ஆயிரம் அர்த்தம் இருந்துச்சு.

"இல்ல சார், இவ சும்மாச் சொல்றா."

"நீ சும்மா வாயால சொல்லாத பவி."

"நீ மொதல்ல உள்ள போயி செக் பண்ணிட்டு அப்புறம் வந்து சொல்லு," னு கார்த்திக் அதிகாரமா என்னைய உள்ள போகச் சொன்னாரு.

என் புருஷனோட இந்த முட்டாள்தனத்த நெனச்சு எனக்குச் சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு.

அவர் என்னைய உள்ள போய்த் தேட சொல்ற அந்த விதம் என்னைய ரொம்ப இரிடேட் பண்ணுச்சு.

நான் வேற வழி இல்லாம அந்தச் சோபாவுல இருந்து மெதுவா எந்திரிச்சேன்.

ராஜ் சாரோட பார்வை என்னோட இடுப்புலயும் என்னோட பின்னாடியும் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

கார்த்திக்க மனசுக்குள்ளயே அப்புடியே திட்டிக்கிட்டு நான் கிச்சன் பக்கம் நடந்தேன்.

[yazhiniram]

-----------
Part 187
-----------

கார்த்திக்க மனசுக்குள்ளயே அப்புடியே திட்டிக்கிட்டு நான் கிச்சன் பக்கம் நடந்தேன்.

நான் கிச்சனுக்குள்ள நுழைஞ்சதும்...

அங்க இருந்த கவுண்டர் டாப் மேல என்னோட ரெண்டு கைகளையும் ஊனிக்கிட்டேன்.

என் தலைய லேசாத் தொங்கப் போட்டுக்கிட்டேன்.

"ஹப்பா..." னு என் வாயில இருந்து காத்து ரொம்பச் சூடா வெளிய வந்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள கார்த்திக் மேல அவ்ளோ ஒரு கடுப்பு.

'இவருக்கு என்ன முட்டாள் தனமா?'

'ஒரு மனுஷனுக்குக் கொஞ்சமாவது மூளை வேலை செய்யாதா?'

என் புருஷன நெனச்சு எனக்கு ஒரு பக்கம் கோபமாவும், இன்னொரு பக்கம் பரிதாபமாவும் இருந்துச்சு.

அவர் பக்கத்துல உக்காந்துருக்க ஆளு யாருனு அவருக்குத் தெரியல.

அந்த ஆளு, நேத்து ராத்திரி அவர் பொண்டாட்டியோட டிரஸ்ஸை உருவிப் போட்டுட்டு...

என் உடம்புல என்னென்ன வேலை பண்ணாருனு இவருக்கு ஒரு துளி கூடவா டவுட் வராது?

அவரு எவ்ளோ சாமர்த்தியமா வார்த்தையில விளையாடுறாரு.

ஆனா என் புருஷன் ஒரு கொழந்த மாதிரி அவர் சொல்றத எல்லாம் அப்படியே நம்புறாரு.

'தேன் அல்வா' வாம்...

அவர் வாயால அந்த வார்த்தையச் சொல்லும்போது எனக்கு உடம்பெல்லாம் எப்டிச் சிலிர்த்துச்சுனு எனக்கு மட்டும் தான் தெரியும்.

எங்க போவேன் நான் இப்போ அல்வாக்கு?

என் கிச்சன்ல இருக்குற எந்த ஸ்வீட்டும் அவருக்கு இப்போ வேணாம்.

அவருக்கு வேணுங்குற அல்வா என்னனு எனக்கு ரொம்ப நல்லாவே தெரியும்.

என் தொடைக்கு நடுவுல இப்போ பிசுபிசுனு ஒழுகிட்டு இருக்குற அந்த ஜூஸ் தான் அவரோட தேன் அல்வா.

ராஜ்... அவரு ஒரு மனுஷனே கிடையாது.

என் புருஷன உக்கார வெச்சுக்கிட்டே என்னையக் கண்ணாலயும் வார்த்தையாலயும் வச்சு செய்றாரு.

அவரோட அந்தத் தைரியம் என்னைய ரொம்பவே மிரள வச்சுது.

அதே நேரத்துல எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத கிறக்கத்தையும் ஏத்துச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

என் முகம் அவ்ளோ செக்கச் செவேர்னு சிவந்து, தொட்டாலே சுடுற மாதிரி அனலா இருந்துச்சு.

நான் இப்டியே ரொம்ப நேரம் கிச்சன்ல நிக்க முடியாது.

வெளிய கார்த்திக் என்னையத் தான் எதிர்பாத்துட்டு இருப்பாரு.

நான் எதாவது செஞ்சாகணும்.

நான் லேசா நிமிர்ந்து, அங்க இருந்த பிரிட்ஜ் டோரத் தொறந்தேன்.

பிரிட்ஜ்க்குள்ள இருந்து வந்த அந்தச் சில்லுன காத்து என் மூஞ்சில பட்டதும் எனக்குக் கொஞ்சம் இதமா இருந்துச்சு.

உள்ள சும்மாத் தேடுற மாதிரி நடிச்சேன்.

அங்க இருந்த சில பாத்திரங்களை வேணும்னே லேசா நகர்த்தி வச்சேன்.

அந்தப் பாத்திரங்கள் உரசும் சத்தம் ஹால்ல உக்காந்துருக்கவங்களுக்குக் கேக்கணும்னு நான் அப்புடிப் பண்ணேன்.

நான் நிஜமாவே ஸ்வீட் தேடுறேன்னு கார்த்திக் நம்பணும்.

ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அப்புடியே டைம் பாஸ் பண்ணேன்.

அப்புறம் பிரிட்ஜ் டோரச் சாத்திட்டு, ஒரு  மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

எதுவுமே நடக்காத மாதிரி...

ரொம்ப ரொம்பக் கேஷுவலா என் முகத்தை வச்சுக்கிட்டேன்.

நான் கிச்சன விட்டு மெதுவா வெளிய வந்தேன்.

நான் நேரா நடந்து வந்து கார்த்திக் பக்கத்துல நின்னுக்கிட்டேன்.

நான் வரும்போதே ராஜோட கண்கள் என்னையத் தான் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவர் கண்ணைப் பாக்காம, என் பார்வையை நேரா கார்த்திக் முகத்துல வச்சேன்.

"ஸ்வீட் எதுவும் இல்லங்க..."

"எல்லாம் நேத்தே காலி ஆயிடுச்சு..." னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும், கார்த்திக் முகத்துல உடனே ஒரு ஏமாற்றம் தெரிஞ்சுது.

அவர் ஒரு மாதிரி கொழப்பமா என்னையப் பாத்தாரு.

"என்ன பவி சொல்ற?"

"ஸ்வீட் இல்லையா?"

"இப்போதான சார் சொன்னாரு நீ வெச்சுருப்பனு?"

"நீ நேத்து செய்யலையா? இல்ல வெளிய கடையில எதாவது வாங்குனியா?"

கார்த்திக் அடுக்கடுக்காக் கேள்வியக் கேட்டாரு.

அவர் மூஞ்சியப் பாக்க இன்னசென்ட்டா இருந்துச்சு.

எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னே தெரியல.

நான் வாயத் தொறந்து ஏதோ சமாளிக்கப் போனேன்.

ஆனா நான் வார்த்தைய வெளிய விடுறதுக்கு முன்னாடியே...

ராஜ் ரொம்ப ஸ்மூத்தா அந்தப் பேச்சுக் குள்ள நுழைஞ்சாரு.

"அவ எனக்காகவே ரொம்ப ஸ்பெஷலா அதச் செஞ்சா கார்த்திக்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.

அவர் அப்புடிச் சொல்லும்போது, அவர் உடம்பு லேசா முன்னாடி சாஞ்சுது.

அவர் கண்கள் நேரா என் கண்ணைப் பாத்துச்சு.

"என்னையப் பாத்ததுக்கு அப்புறம் தான் அவ அந்த ஸ்வீட்டையே ரெடி பண்ண ஆரம்பிச்சா..."

"இப்போ கூட அவ அத எனக்காகத் தான் ரெடி பண்ணிக்கிட்டு இருக்கா..."

ராஜ் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அவ்ளோ அழுத்திச் சொன்னாரு.

அவர் சொல்றது என்னோட புண்டை ஜூஸ்ஸ பத்தித் தான்னு எனக்கு மட்டும்தான் உறைச்சுது. 

என் புருசனுக்கு ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் உறைக்கல.

நான் அவரப் பாத்துக்கிட்டே இப்போ ரெடி ஆகிட்டு இருக்கேன்.

எனக்குள்ள ஊறுற அந்த ஜூஸ் தான் அவர் சொல்ற அந்த ஸ்வீட்.

இந்த நேரத்துலயும் அவர் என்னைய இப்டிச் சீண்டுவாருனு நான் எதிர்பார்க்கல.

நான் என் மூச்ச அடக்கிக்கிட்டு அவரே பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

"ஆனா என்ன..." னு ராஜ் லேசா ஒரு சஸ்பென்ஸ் வச்சாரு.

அவர் முகம் இப்போ கார்த்திக் பக்கம் திரும்புச்சு.

"அவ அந்த ஸ்வீட்ட எங்கிட்ட இருந்து ரொம்பப் பத்திரமா மறைச்சு வச்சுருக்கா கார்த்திக்..."

"ரொம்ப டைட்டா... ரெண்டு லேயர் ரேப்பர்க்குள்ள அதப் பேக் பண்ணி வச்சுருக்கா..." னு ராஜ் ஹஸ்கியாச் சொன்னாரு.

அவர் 'ரெண்டு லேயர் ரேப்பர்' னு சொன்ன அந்த செகண்ட்...

அவரோட கண்கள் கார்த்திக் முகத்துல இருந்து மெதுவா விலகுச்சு.

என் முகத்துல இருந்து, என் கழுத்து, என் நெஞ்சுனு எறங்கி...

நேரா என்னோட இடுப்புக்குக் கீழ, என் தொடைகள் சேருற அந்த எடத்துல போய் நின்னுச்சு.

அவர் என்னோட அந்த சுடிதாரோட பேண்ட்டை அவ்ளோ உன்னிப்பாப் பாத்தாரு.

அவர் பார்வை பட்ட எடம் எனக்கு அப்புடியே சுட்டுச்சு.

சுடிதார் பேண்ட்... அதுக்கு உள்ள நான் போட்டுருக்கற என் பேண்ட்டி.

அது தான் அந்த ரெண்டு லேயர் ரேப்பர்.

அதுக்கு உள்ள இருக்குற அந்த ஸ்வீட் தான் அவருக்கு இப்போ வேணும்.

அவரோட அந்தப் பார்வை, என்னோட துணிய எல்லாம் கிழிச்சுட்டு உள்ள பாக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் நெஞ்சு 'திக் திக்' னு அடிச்சுச்சு.

என் கால் விரல்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா தரைல சுருண்டு பிடிச்சுக்கிச்சு.

நான் என்னைய அறியாமலே என் தொடைகளை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்கு அப்படியே தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.

என் புருஷன் பக்கத்துல உக்காந்துருக்காரு.

அவர் முன்னாடியே என் பேண்ட்டியப் பத்தி இந்த ஆளு எவ்ளோ ஓப்பனாப் பேசுறாரு.

கார்த்திக் இப்போ என்ன ரியாக்ட் பண்ணப் போறாருனு எனக்கு அவ்ளோ ஒரு பதற்றம்.

நான் பயத்தோட கார்த்திக் முகத்தைப் பாத்தேன்.

கார்த்திக் முகத்துல இப்போ கொழப்பம் இன்னும் அதிகமாயிடுச்சு.

அவர் புருவங்கள் ரெண்டும் சுருங்கிப் போயிருந்துச்சு.

"ரெண்டு லேயர் ரேப்பரா?"

"அது என்ன ஸ்வீட் பவி அப்டிப் பேக் பண்ணி வச்சுருக்க?" னு கார்த்திக் சீரியஸாக் கேட்டாரு.

அவர் என் கண்ண நேராப் பாத்துக் கேக்கும்போது எனக்குத் தொண்டை வறண்டு போச்சு.

நான் எச்சில் முழுங்க ட்ரை பண்ணேன், ஆனா முடியல.

"அவரு இவ்ளோ ஆசையாக் கேக்குறாருல..."

"சார் நம்ம வீட்டு கெஸ்ட் பவி..."

"அவர் கேக்குறத குடுக்காம நீ ஏன் அப்டி ஒளிச்சு வச்சுருக்க?"

"போய் அந்த ரேப்பரப் பிரிச்சு அவருக்கு அதக் குடு பவி..." னு கார்த்திக் கொஞ்சம் கண்டிப்பாச் சொன்னாரு.

கார்த்திக் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் மூளைக்குள்ள ஒரு இடி மாதிரி எறங்குச்சு.

'அந்த ரேப்பரப் பிரிச்சு அவருக்கு அதக் குடு பவி'

என் புருஷனே, இன்னொரு ஆம்பளைக்கு முன்னாடி என் டிரஸ்ஸைக் கழட்டிக் குடுக்கச் சொல்றாரு.

அவருக்கு நிஜமா எதுவும் தெரியாமத் தான் பேசுறாரு.

ஆனா அந்த வார்த்தைகள் குடுக்குற அர்த்தம் என்னைய அப்புடியே பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது.

நான் ஒரு சிலையாட்டம் அப்புடியே நின்ன எடத்துல உறைஞ்சு போய் நின்னேன்.

என் கைகள் ஆட்டோமேட்டிக்கா நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் விரல்கள இறுக்கமா மடக்கிக் கிட்டேன்.

ராஜ் இப்போ என்னையத் தான் பாத்துக்கிட்டு உக்காந்துருந்தாரு.

அவர் முகத்துல இப்போ ஒரு சிரிப்பு இருந்துச்சு.

நான் இப்டிச் சிக்கிக்கிட்டு, மாட்டிக்கிட்டுத் தவிக்கிறத அவர் ஒவ்வொரு செகண்டும் அவ்ளோ ரசிச்சாரு.

அவரோட அந்த ரசனையான பார்வை எனக்குள்ள ஒரு விதமான போதைய ஏத்துச்சு.

நான் எப்டி இதுக்குப் பதில் சொல்றது?

என் புருஷன்கிட்ட எப்டி இதச் சமாளிக்கிறது?

என் வாய் லேசாத் தொறந்து இருந்துச்சு, ஆனா ஒரு வார்த்தை கூட வெளிய வரல.


-----------
Part 188
-----------


என் வாய் லேசாத் தொறந்து இருந்துச்சு, ஆனா ஒரு வார்த்தை கூட வெளிய வரல.

நான் என் விரல்கள இறுக்கமா மடக்கிக் கிட்டேன்.

அவர் என்னையவே ஒரு மாதிரி கொழப்பமாவும், கொஞ்சம் கோபமாவும் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"சொல்லு பவி... ஏன் அப்டி ஒளிச்சு வச்சுருக்க?" னு அவர் மறுபடியும் கேட்டாரு.

என் புருஷனோட கேள்வி என் நெஞ்சுக்குள்ள இடி மாதிரி இறங்குச்சு.

அவருக்குப் பின்னாடி இருக்குற உண்மை கொஞ்சம் கூடப் புரியல.

அவர் கேக்குறது கடையில விக்கிற ஸ்வீட்ட பத்தி இல்ல.

அவர் மேனேஜர் கேக்குறது என்னோட தொடைகளுக்கு நடுவுல ஊறிக்கிட்டு இருக்குற அந்த இனிப்பப் பத்தி.

என் புண்டையப் பத்தித் தான் இவங்க ரெண்டு பேரும் பேசிட்டு இருக்காங்க.

நான் எதாவது சொல்லியே ஆகணும்.

"அது..." னு என் குரல் மெதுவா வெளிய வந்துச்சு.

"அது... அந்த ஸ்வீட்..."

நான் வார்த்தைகளத் தேடித் தவிச்சேன்.

"அது... இன்னும் சரியா ரெடி ஆகல..." னு நான் திக்கித் திக்கிச் சொன்னேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும் ராஜ் முகத்துல ஒரு புன்னகை.

"ரெடி ஆகலையா?" னு கார்த்திக் ஆச்சரியமாக் கேட்டாரு.

"ஆமா..." னு நான் தலைய ஆட்டுனேன்.

என் பார்வை இன்னும் அந்தத் தரைல தான் இருந்துச்சு.

"அதுக்கு... இன்னும் கொஞ்சம் டைம் ஆகும்..." னு நான் முனகினேன்.

"எவ்ளோ நேரம் ஆகும் பவி?" னு இப்போ ராஜ் என்னையச் சீண்டுற மாதிரி கேட்டாரு.

நான் என் கீழ் உதட்டப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"இன்னும்... ரெண்டு நாள் ஆகும்..." னு நான் ஏதோ ஒரு யோசனையில டக்குனு சொல்லிட்டேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும் ஹால்ல ஒரு அமைதி வந்துச்சு.

ரெண்டு நாள்.

நான் ஏன் ரெண்டு நாள்னு சொன்னேன்னு எனக்கே தெரியல.

ராஜ் என்னைய அப்புடியே கண் கொட்டாமப் பாத்தாரு.

அவர் முகத்துல இருந்த அந்தச் சிரிப்பு இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் பிரகாசமா மாறுச்சு.

"ரெண்டு நாளா? ஒரு ஸ்வீட் செய்ய இவ்ளோ டைம் ஆகுமா பவி?" னு கார்த்திக் ரொம்பக் கேஷுவலா கேட்டாரு.

நான் லேசாத் தலையத் தூக்கி கார்த்திக் முகத்தைப் பாத்தேன்.

"ஆமா... அது... நான் பிரெஷ்ஷா ரெடி பண்ணனும்..."

நான் வார்த்தைகளப் பொறுக்கி எடுத்துப் பேசுனேன்.

"நான் பிரெஷ்ஷா ஒரு பேட்ச் ரெடி பண்ணி... இன்னும் ரெண்டு நாள்ல கண்டிப்பாத் தர்றேன்..." னு நான் ஒரு வாக்குறுதி குடுத்தேன்.

நான் குடுத்த அந்த வாக்குறுதி எனக்கே ரொம்பப் புதுசா இருந்துச்சு.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும், ராஜோட முகம் அப்புடியே மலர்ந்துருச்சு.

அவர் நினைச்சதச் சாதிச்சுட்டாரு.

அவர் முகத்துல வந்த சந்தோஷமான சிரிப்பப் பாக்கப் பாக்க எனக்குள்ள ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

"பரவால்ல கார்த்திக்..." னு ராஜ் ஜென்டிலாச் சொன்னாரு.

"பவித்ரா எனக்காகப் பிரெஷ்ஷா ரெடி பண்ணித் தர்றேன்னு சொல்லிட்டா..."

"அதுக்காக நான் ரெண்டு நாள் வெயிட் பண்றதுல தப்பே இல்ல..." னு அவர் சொன்னாரு.

கார்த்திக் இப்போ சந்தோஷமாத் தலையாட்டுனாரு.

அவர் முகத்துல இருந்த அந்தத் டென்ஷன் எல்லாம் போயிடுச்சு.

"பாத்தீங்களா சார்..." னு கார்த்திக் ரொம்பப் பெருமையாச் சொன்னாரு.

"நான் சொன்னேன்ல, பவி உங்களுக்குக் கண்டிப்பா செஞ்சு குடுப்பானு..."

"அவ பிரெஷ்ஷாவே ரெடி பண்ணி உங்களுக்குக் குடுத்துடுவா சார்..." னு கார்த்திக் சாதாரணமாச் சொன்னாரு.

என் புருஷனே என்னைய இன்னொருத்தருக்குப் பிரெஷ்ஷா ரெடி பண்ணிக் குடுக்கச் சொல்றாரு.

ராஜ் இப்போ சோபாவுல இருந்து மெதுவா எந்திரிச்சாரு.

அவரோட அந்த ஆறு அடி உயரம் எனக்குள்ள ஒரு சின்னப் பயத்தக் குடுத்துச்சு.

அவர் எந்திரிச்சு நின்னு, அவரோட டீ-ஷர்ட்ட லேசா அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிட்டாரு.

கார்த்திக் அவரோட சேர்ல இருந்து எந்திரிச்சு நின்னாரு.

"சரி கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்ப மெதுவாப் பேச ஆரம்பிச்சாரு.

"நான் கிளம்புறேன்... ரொம்ப நேரம் டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டேன்..." னு அவர் சொன்னாரு.

"ஆமா, உங்களுக்கு என்ன வேணுமோ, அத என் புருஷன் வாயாலேயே கொடு னு சொல்ல வெச்சுடீங்கள"னு என் மனசுக்குள்ள திட்டிட்டே அவரை பாத்தேன்.

"அய்யோ, அப்புடிலாம் இல்ல சார்..." னு கார்த்திக் பவ்யமாப் பதில் சொன்னாரு.

ராஜ் மெதுவா நடந்து மெயின் டோர் பக்கம் போனாரு.

நான் அவருக்கு வழி விட்டு லேசா ஓரமா நின்னுக்கிட்டேன்.

அவர் டோர் கிட்ட போய் நின்னுட்டு, லேசாத் திரும்புனாரு.

அவர் முகம் இப்போ கார்த்திக் பக்கம் திரும்புச்சு.

"சோ, கார்த்திக்..." னு அவர் லேசா இழுத்தாரு.

அவர் இப்டி இழுக்கும்போதே, அவர் ஏதோ புதுசா ஒரு குண்டத் தூக்கிப் போடப் போறாருனு என் மனசு அலர்ட் ஆச்சு.

"இப்போ எனக்கு ஒரு சின்ன டவுட்..." னு ராஜ் சாதாரணமாச் சொன்னாரு.

"சொல்லுங்க சார்..." னு கார்த்திக் ஆர்வமாக் கேட்டாரு.

ராஜ் இப்போ என்னைப் பாத்து லேசா ஒரு புன்னகை சிந்தினாரு.

அந்தப் புன்னகையில ஒரு ஆயிரம் திருட்டுத்தனம் மறைஞ்சுருந்துச்சு.

"அந்த அல்வாக்காக... நான் இங்க உன் வீட்டுக்கு வரணுமா கார்த்திக்?"

அவர் அப்புடிக் கேட்டதும் என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

"இல்ல... அந்த அல்வா என்னைத் தேடி என் பிளாட்டுக்கு வருமா?" னு அவர் ஒரு பெரிய பாமைத் தூக்கிப் போட்டாரு.

அவர் அப்புடிக் கேட்ட அந்த செகண்ட்...

அவர் என்ன கேக்குறாருனு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுது.

ரெண்டு நாள் கழிச்சு, நான் அவரோட அந்தப் பிளாட்டுக்குத் தேடிப் போகணுமா?

இல்ல அவர் இங்க வந்து என்னைய அனுபவிப்பாரா?

அவர் என் புருஷன் முன்னாடியே எவ்ளோ தைரியமா, எங்கிட்ட டேட்டிங் பிக்ஸ் பண்றாரு.

இந்தத் தைரியம் தான் என்னைய அவர் மேல பைத்தியம் பிடிக்க வைக்குது.

கார்த்திக் முகத்தை நான் உத்துப் பாத்தேன்.

"அய்யோ சார்..." னு கார்த்திக் ஏதோ சொல்ல வாயத் தொறந்தாரு.

ஆனா கார்த்திக் பதில் சொல்றதுக்கு முன்னாடி நான் முந்திக்கிட்டேன்.

கார்த்திக் எதாவது உளறி, அவரை இங்க வரச் சொல்லிட்டா ரொம்பப் பெரிய ரிஸ்க் ஆகிடும்.

இங்க வீட்ல வச்சு எதாவது நடந்தா, இவரை என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாது,

அவரோ வீடுன்னா, ரேணுகா இருப்பாங்க, சோ அது பெட்டர்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

என் சுடிதார் ஷாலைப் பிடிச்சுக்கிட்டே, நேரா ராஜோட கண்ணப் பாத்தேன்.

"அந்த அல்வா... உங்களுக்கே, உங்க வீட்டுக்கே வரும் அண்ணா..." னு நான் உறுதியாச் சொன்னேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும், ராஜ் முகத்துல ஒரு ஆச்சரியம் கலந்த சந்தோஷம் வந்துச்சு.

நான் அவர் பிளாட்டுக்குத் தேடிப் போறேன்னு என்னோட வாயாலயே நான் ஒத்துக்குறதப் பாத்து அவர் ரொம்பத் த்ரில் ஆனாரு.

கார்த்திக் இப்போ என்னையப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சாரு.

"ஆமா சார், பவியே நேரா வந்து உங்களுக்கு அதக் குடுத்துடுவா..." னு கார்த்திக் சப்போர்ட் பண்ணாரு.

ஆனா நான் அதோட நிறுத்தல.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்தப் பொசசிவ்னெஸ், அந்தப் புது தைரியம் என்னைய இன்னொரு வார்த்தையச் சொல்ல வச்சுது.

நான் ராஜ பாத்து ஸ்ட்ரிக்ட்டா, ஆனா ஒரு கியூட்டான கண்டிப்போட சொன்னேன்.

"ஆனா ஒரு கண்டிஷன் அண்ணா..." னு நான் இழுத்தேன்.

"என்ன கண்டிஷன் பவித்ரா?" னு ராஜ் ஆர்வமாக் கேட்டாரு.

அவர் கண்கள்ல இப்போ என்னோட அந்த போல்ட்னெஸ்ஸ ரசிக்கிற ஒரு ஃபீல் இருந்துச்சு.

"நீங்க... அந்த அல்வால இருக்குற தேனை மட்டும் தான் டேஸ்ட் பண்ணனும்..."

நான் ரொம்ப அழுத்தி, ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் நிதானமாச் சொன்னேன்.

"வேற எதுவும்... கிடைக்காது..." னு நான் போல்டா முடிச்சேன்.

நான் என்ன சொல்றேன்னு ராஜ்க்கு அவ்ளோ கரெக்ட்டாப் புரிஞ்சுது.

நீங்க என்னோட அந்தத் தேனை மட்டும் தான் நக்கிக் குடிக்கணும்.

அதுக்கு மேல உள்ள விட்டு எதும் பண்ணக் கூடாது.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும், ராஜோட கண்கள் லேசா விரிஞ்சுது.

அவர் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

ஆனா, என் புருஷன் கார்த்திக் முகத்துல இப்போ பெரிய கொழப்பம்.

அவர் புருவங்கள் ரெண்டும் சுருங்கிப் போச்சு.

"என்ன பவி நீ..." னு கார்த்திக் கோபப்படுற மாதிரிப் பேசுனாரு.

நான் கார்த்திக் முகத்தைப் பயத்தோட பாத்தேன்.

"வெறும் தேனை மட்டும் எப்டிப் பவி சாப்பிட முடியும்?" னு கார்த்திக் கேட்டாரு.

"அவரு இவ்ளோ ஆசையா ரெண்டு நாள் வெயிட் பண்றாரு..."

"அவரை அந்த அல்வாவ முழுசாச் சாப்பிட விடு!"

[yazhiniram]

-------------
Part 189:
-------------

"அவரை அந்த அல்வாவ முழுசாச் சாப்பிட விடு!"

கார்த்திக் அப்புடிச் சொன்னதும், எனக்கு தூக்கி வாரி போச்சு.

என் காதுல விழுந்தது நிஜம் தானானு எனக்கு ஒரு நிமிஷம் புரியல.

என் புருஷன் என்ன சொல்றாருனு அவருக்குச் சத்தியமாத் தெரியல.

ஆனா அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தை, என்னைய அப்புடியே ஒரு தட்டுல வச்சு ராஜ்க்குப் பரிமாறுற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் என் பற்களால கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள கார்த்திக் மேல ஒரு பயங்கரமான எரிச்சல் இல்ல, ரொம்ப அதிகப்படியான கோபம் வந்துச்சு.

'இவருக்கு என்ன பைத்தியமா பிடிச்சுருக்கு?'

'எதிர்த்தாப்ல இருக்க ஆளு என்னையத் தான் அல்வானு சொல்லிட்டு இருக்காரு.'

'அது கூடப் புரியாம, அவரை முழுசாச் சாப்பிட விடுனு இவரே பர்மிஷன் குடுக்குறாரே.'

நான் கார்த்திக் மூஞ்சியப் பாத்தேன்.

அவர் முகம் ரொம்ப இன்னசென்ட்டா இருந்துச்சு.

ஒரு நல்ல ஹோஸ்ட்டா, வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட்டுக்கு ஸ்வீட் குடுக்கணும்ங்குறது மட்டும்தான் அவர் மைண்ட்ல ஓடிக்கிட்டு இருக்கு.

ஆனா அந்த கெஸ்ட், அவர் பொண்டாட்டியோட உடம்பைக் கேட்டுக்கிட்டு இருக்காருனு அவருக்குத் துளி கூடத் தெரியல.

நான் என்னைய நானே மனசுக்குள்ள திட்டிக்கிட்டேன்.

'பவி, நீ ஏன் இந்த ஆளப் போய் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்ட?'

'இவருக்குத் தன் பொண்டாட்டியப் பத்தின எந்த ஒரு அக்கறையும் இல்ல.'

'யாரோ ஒருத்தர் வந்து என்னோட அந்தரங்கத்தைப் பத்தி இப்புடி ஓப்பனாப் பேசுறாரு.'

'ஆனா இவரு அதுக்குச் சப்போர்ட் பண்ணிட்டு இருக்காரு.'

என் புருஷன் முன்னாடியே, என்னைய இப்புடிச் சீண்டுற அந்த ராஜோட தைரியம் என்னைய ரொம்பவே சுண்டி இழுத்துச்சு.

கார்த்திக் சொன்னதைக் கேட்டதும் ராஜ் ரொம்ப ஹேப்பியாகிட்டாரு.

அவர் கண்கள்ல ஒரு கள்ளத்தனமான சந்தோஷம் தெரிஞ்சது.

"கரெக்ட் கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்ப மெதுவாச் சொன்னாரு.

"எனக்கும் அத முழுசாச் சாப்பிடணும்னு தான் ஆசை..."

அவர் 'முழுசாச் சாப்பிடணும்'னு சொல்லும்போது, என்னோட தொடைகளுக்கு நடுவுல ஒரு நடுக்கம் வந்துச்சு.

அவர் இந்த வார்த்தையச் சொல்லும்போது, அவரோட பார்வை என் முகத்துல இருந்து லேசாக் கீழ இறங்குச்சு.

நேரா என்னோட நெஞ்சுப் பக்கம் வந்து நின்னுச்சு.

நான் என் கைகளை நெஞ்சுக்குக் குறுக்காக்கிக் கட்டிக்கிட்டேன்.

என்னைக்குமே இல்லாத ஒரு புதுத் தைரியம் இப்போ எனக்குள்ள வந்துச்சு.

நான் அவரை முறைச்சுப் பாத்தேன்.

என் கண்கள்ல ஒரு கோபம் இருந்துச்சு, ஆனா அதுக்குள்ள ஒரு பயமும் ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.

"அதுக்கெல்லாம் வாய்ப்பு இல்ல அண்ணா..." னு நான் வேணும்னே அழுத்திச் சொன்னேன்.

"ரேணு அக்கா உங்க டயட்ட பத்தி என்கிட்ட ரொம்பத் தெளிவாச் சொல்லிருக்காங்க... நீங்க ஸ்வீட் சாப்பிடக்கூடாது"னு சொன்னேன்.

நான் வேணும்னே அவரோட பொண்டாட்டி பேர உள்ள கொண்டு வந்தேன்.

"உங்களுக்குச் சீக்கிரமாச் சுகர் வந்துடும்..."

"அதனால இனிமே உங்களுக்கு அல்வாலாம் கிடையாது..."

"நீங்க அந்தத் தேனை மட்டும் கொஞ்சமா டேஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க... அதுவே உங்களுக்கு அதிகம்..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும் கார்த்திக் என்னைய ஒரு மாதிரி ஆச்சரியமாப் பாத்தாரு.

'என்ன பவி இப்டிப் பேசுறா?' னு கார்த்திக் முகத்துல ஒரு கொழப்பம்.

"இல்ல பவித்ரா..." னு ராஜ் மெதுவா முனகுனாரு.

அவர் குரல் இப்போ ஹஸ்கியா மாறிடுச்சு.

"எனக்குத் தேன் மட்டும் பத்தாது..."

"நீ குடுக்குற அந்த அல்வாவும் எனக்குக் கண்டிப்பா வேணும்..."

அதை கேட்டதுமே என் காம்புகள் ரெண்டும் ஆட்டோமேட்டிக்கா விறைச்சுப் போச்சு.

"அப்புறம்..." னு அவர் இழுத்தாரு.

"அந்த அல்வா இருக்குற தட்டும் சேர்த்து எனக்கு வேணும்..." னு அவர் ஸ்மூத்தாச் சொன்னாரு.

அவர் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும் எனக்கு அப்புடியே ஒரு நிமிஷம் ஒன்னுமே புரியல.

தட்டா?

அது என்ன புதுசா தட்டு?

நான் கொழப்பத்தோட அவர் முகத்தப் பாத்தேன்.

அல்வா ஓகே, தேன் ஓகே... இது என்ன நடுவுல தட்டு?

எனக்கு அவர் என்ன மீன் பண்றாருனு நிஜமாவே எனக்கு எட்டல.

"தட்டு எதுக்கு?" னு நான் என் புருவத்தச் சுருக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

என் குரல்ல இப்போ நடிப்பு இல்ல, கொழப்பம் தான் இருந்துச்சு.

அவர் கார்த்திக்கப் பாத்துக்கிட்டே எனக்கு எக்ஸ்பிளைன் பண்ண ஆரம்பிச்சாரு.

அவர் பார்வை கார்த்திக் மேல இருந்துச்சு, ஆனா அவர் பேசுன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என்னோட உடம்பப் பத்தித் தான்.

"எனக்குனு ஒரு சாப்பிடுற ஸ்டைல் இருக்கு கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்பக் கிளாஸியாச் சொன்னாரு.

"நான் எந்த ஒரு ஸ்வீட்டையும் அப்புடியே அவசர அவசரமா எடுத்து வாயில போட்டுக்க மாட்டேன்..."

"அதப் பொறுமையா ரசிச்சுச் சாப்பிடுறதுல தான் எனக்கு விருப்பம்..."

அவர் இப்டிச் சொல்லும்போதே என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

"மொதல்ல..." னு அவர் லேசா இழுத்தாரு.

அவர் கண்கள் இப்போ கார்த்திக்கப் பாக்குறத விட்டுட்டு நேரா என் முகத்தப் பாத்துச்சு.

"என் நாக்கோட நுனிய வச்சு..."

அவர் 'நாக்கோட நுனி' னு சொன்ன அந்த செகண்ட், என் தொடைக்கு நடுவுல எதோ சுருக்குனு இழுத்துச்சு.

"அந்த அல்வா மேல இருக்குற ஜீராப் பாகை ரொம்ப மெதுவாத் தொட்டு ருசி பாப்பேன்..."

நான் என் கால்கள லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

"அதுக்கப்புறம்..." ராஜ் தொடர்ந்து பேசுனாரு.

"என்னோட விரல்களப் பயன்படுத்தி..."

அவர் இப்போ அவரோட வலது கை விரல்கள லேசாத் தேய்ச்சுக் காட்டுனாரு.

"அந்த அல்வாக்குள்ள விட்டு..."

"ரொம்ப மெதுவா உள்ள நோண்டிச் சாப்பிடுவேன்..." னு அவர் சொன்னாரு.

அவர் 'உள்ள நோண்டிச் சாப்பிடுவேன்'னு சொன்னப்போ, எனக்கு மூச்சே நின்னு போச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்ட ரொம்ப இறுக்கமாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கன்னம் ரெண்டும் சூடாகித் தகதகனு எரிய ஆரம்பிச்சுது.

"அதுக்கப்புறம் தான் மெயின் பிக்சர் கார்த்திக்..." னு ராஜ் ஒரு சிரிப்போட சொன்னாரு.

கார்த்திக் இப்போ ரொம்ப ஆர்வமா, "என்ன சார் பண்ணுவீங்க?" னு கேட்டாரு.

கார்த்திக் கேக்குறதப் பாக்க எனக்கு அப்புடியே தலையில அடிச்சுக்கலாம் போல இருந்துச்சு.

ராஜ் இப்போ என்னைய அப்புடியே உரிச்சுப் பாக்குற மாதிரி ஒரு பார்வை பாத்தாரு.

"என்கிட்டயே ரொம்ப ஸ்பெஷலான ஒரு ஸ்பூன் வீட்ல இருக்கு கார்த்திக்..."

"அது நீளமான ஸ்பூன்..."

அவர் 'நீளமான ஸ்பூன்'னு சொல்லும்போதே எனக்குள்ள ஒரு நடுக்கம் ஓடிச்சு.

அவர் என்ன ஸ்பூனப் பத்திப் பேசுறாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு.

நேத்து ராத்திரி டின்னர் முடிஞ்சதும், அவரோட பேண்ட்டுக்குள்ள நான் பாத்த அந்தப் புடைப்பு என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

அவரோட சுன்னியத்தான் அவர் இப்போ ஸ்பூன்னு கார்த்திக் கிட்டச் சொல்றாரு.

"அந்த ஸ்பூனை எடுத்து..." னு ராஜ் லேசாத் தொண்டையைக் கனைச்சாரு.

"அந்தத் தட்டுக்குள்ள நல்லா உள்ள வரைக்கும் விடுவேன்..." னு அவர் ஹஸ்கியாச் சொன்னாரு.

அவர் 'தட்டுக்குள்ள உள்ள வரைக்கும் விடுவேன்'னு சொன்ன அந்த செகண்ட்...

எனக்கு அப்புடியே கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

இப்போ தான் எனக்குப் புரிஞ்சுது அவர் தட்டுனு எதைச் சொல்றாருனு.

என்னயத்தான் அவர் தட்டுனு சொல்றாரு.

அந்தத் தட்டுக்குள்ள அவரோட ஸ்பூனை உள்ள வரைக்கும் விடுவாராம்.

இந்த வார்த்தைய அவர் என் புருஷன் முன்னாடியே எவ்ளோ ஈஸியாச் சொல்றாரு.

"அல்வாக்குள்ள இருக்குற அந்த இனிப்பான ஜூஸ் எல்லாத்தையும் அந்த ஸ்பூனால ஒன்னாச் சேர்ப்பேன்..."

அவர் தொடர்ந்து என்னைய வதைச்சுக்கிட்டே இருந்தாரு.

"அப்புறம்..." னு அவர் ஒரு சின்ன கேப் விட்டாரு.

அவர் கண்கள் இப்போ ஒரு வெறியோட என்னையப் பாத்துச்சு.

"அதுல கொஞ்சம் சூடான... வீட்லயே காய்ச்சுன நெய்ய அந்த தட்டுக்குள்ள ஊத்துவேன்..."

சூடான நெய்!

அவர் இதச் சொன்னதும் என் மூளை அப்புடியே சுழன்றுச்சு.

அவர் நெய்னு எதை மீன் பண்றாருனு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுது.

அவரோட கஞ்சியத்தான் அவர் இப்போ சூடான நெய்னு சொல்றாரு.

அதை என்னோட தட்டுக்குள்ள ஊத்துவாராம்.

"அந்த நெய்ய ஊத்தி நல்லா மிக்ஸ் பண்ணுவேன்..."

"அப்புறம் அந்த அல்வாவ எந்த ஒரு மிச்சமும் இல்லாம..."

"முழுசாச் சாப்பிட்டு முடிப்பேன்..." னு ராஜ் திருப்தியாச் சொல்லி முடிச்சாரு.

அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஒரு சாப்பாட்டுப் பிரியர் ஒரு அல்வாவ பத்திப் பேசுற மாதிரி தான் வெளிய கேட்டுச்சு.

கார்த்திக் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

"அப்பா... நீங்க சொல்றதக் கேக்கும்போதே எனக்கே சாப்பிடணும் போல ஆசையா இருக்கு சார்..." னு கார்த்திக் இன்னசென்ட்டாச் சொன்னாரு.

என் புருஷன் சொன்னதைக் கேட்டு எனக்கு அப்புடியே நெஞ்சு வலிக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா எனக்குத் தெரியும் ராஜ் என்ன சொன்னாருனு.

அவர் நாக்கு... அவர் விரல்கள்... அவரோட அந்த ஸ்பூன்... அப்புறம் அந்தச் சூடான நெய்...

எல்லாமே என்னோட உடம்ப அவர் என்ன பண்ண போறேன் பாருங்கிற அர்த்ததோட தான் சொன்னாருன்னு.

என்னைய எப்டி அனுபவிப்பார்னு அப்பட்டமா என் புருஷன் முன்னாடியே ஒரு ஸ்கிரிப்ட் மாதிரிச் சொல்லிட்டாரு.

என் உடம்பு இப்போ என்னோட கண்ட்ரோல்லயே இல்ல.

என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட ஜூஸ் அப்புடியே லீக் ஆகித் தொடை வழியா லேசா எறங்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

என் பேண்ட்டி இப்போ முழுசா நனைஞ்சு போயிருந்துச்சு.

என் முழங்கால் ரெண்டும் நடுங்குறத என்னால நிறுத்தவே முடியல.

என் புண்டை இதழ்கள் லேசாத் தொறந்து, அவரோட அந்த ஸ்பூனுக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு கிறக்கம் எனக்குள்ள வந்துச்சு.

இந்த மனுஷன் என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய வார்த்தையாலயே ஓத்து முடிச்சுட்டாரு.

நான் அப்புடியே மூச்சு விடக் கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு நின்னேன்.


------------
Part 190
------------

நான் அப்புடியே மூச்சு விடக் கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு நின்னேன்.

என் உடம்புக்குள்ள இருக்கிற நரம்புகள் எல்லாம் ஒன்னாச் சேர்ந்து சுண்டி இழுத்துச்சு.

ராஜ் இப்போ என்னைய வார்த்தையாலயே ஓத்து முடிச்ச மாதிரி ஒரு ஃபீல் எனக்குள்ள ஓடுச்சு.

என் புருஷன் முன்னாடியே, அவர் என்னைய எப்டி அனுபவிப்பார்னு ஒரு ஸ்கிரிப்ட் மாதிரித் தெளிவாச் சொல்லிட்டாரு.

அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் மூளைக்குள்ள ஒரு படமா ஓட ஆரம்பிச்சுது.

அவரோட நாக்கு...

அவரோட விரல்கள்...

அவரோட அந்த ஸ்பூன்...

அப்புறம் அந்த நெய்.

இதெல்லாம் நெனைக்கும்போதே என் உடம்பு என் கண்ட்ரோல்லயே இல்லாமப் போயிடுச்சு.

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல இப்போ ஒரு மழை பேஞ்ச மாதிரி ஒரே ஈரம்.

என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட ஜூஸ் அப்புடியே லீக் ஆகித் தொடை வழியா எறங்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு.

என் பேண்ட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு, என்னோட சதையோட பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாம நடுங்குச்சு.

நான் நிக்கிற எடத்துலயே பேலன்ஸ் இல்லாம லேசாத் தள்ளாடுனேன்.

ஆனா கார்த்திக்... என் புருஷன்.

அவர் மூஞ்சிய நான் ஒரு செகண்ட் திரும்பிப் பாத்தேன்.

அவர் முகத்துல ஒரு கொழப்பம் கூட இல்ல.

ராஜ் ஏதோ ஒரு சூப்பரான ஃபுட் ரிவ்யூ குடுக்குற மாதிரி அவர் ரொம்ப ரசிச்சுக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவர் முகம் ரொம்ப வெள்ளந்தியா இருந்துச்சு.

"நிஜமாவே அந்த ஸ்வீட் அந்த அளவுக்கு டேஸ்ட்டா இருக்குமா சார்?" னு கார்த்திக் ரொம்ப ஆர்வமாக் கேட்டாரு.

அவர் கேட்ட தொனியப் பாத்து எனக்கு அப்புடியே தலையில அடிச்சுக்கலாம் போல இருந்துச்சு.

என் புருஷனுக்கு நிஜமாவே கொஞ்சமாவது உலக அறிவு இருக்கானு எனக்குச் சந்தேகம் வந்துருச்சு.

அவர் இந்த கேள்வியக் கேட்டதும், ராஜ் முகத்துல ஒரு புன்னகை வந்துச்சு.

ராஜ் இப்போ கார்த்திக்குக்குப் பதில் சொல்ல வாயத் தொறந்தாரு.

ஆனா அவரோட கண்கள் கார்த்திக்கப் பாக்கல.

அவர் பார்வை நேரா என் கண்ணுக்குள்ள தான் ஊடுருவிச்சு.

"இந்த உலகத்துலயே அது தான் கார்த்திக் பெஸ்ட் டேஸ்ட்..." னு ராஜ் ரொம்ப நிதானமாச் சொன்னாரு.

அவர் குரல்ல ஒரு விதமான ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.

அவர் என்னைய உத்துப் பாத்துக்கிட்டே ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் உச்சரிச்சாரு.

"நீ தான் அந்த அல்வாக்குச் சொந்தக்காரன்..."

"ஆனா நீ அதச் சரியாச் சாப்பிட்டு ரசிக்கிறதே இல்ல போல..."

அவர் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும் என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

"நீ அதச் சாப்பிடாம அப்புடியே வச்சுருக்க..."

"அட்லீஸ்ட் என்னையாவது அத மொத்தமாச் சாப்பிட்டு ரசிக்க விடு கார்த்திக்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.

இந்த வார்த்தைகள் என் மூளைக்குள்ள ஒரு இடி மாதிரி இறங்குச்சு.

என் புருஷன் என்னோட உடம்புக்குச் சொந்தக்காரர் தான்.

ஆனா அவர் என்னைய என்னைக்காவது ஒரு பொண்ணா மதிச்சுத் தொட்டுருக்காரா?

என் அழகை அவர் என்னைக்காவது ரசிச்சுருக்காரா?

ராஜ் சொன்னது நூறு சதவீதம் உண்மை.

கார்த்திக் என் உடம்பச் சொந்தம் கொண்டாடுறாரு, ஆனா அவர் அதத் தொட்டு ரசிக்கிறதே இல்ல.

ஆனா இங்க இன்னொரு ஆம்பளை, என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய ரசிக்கப் பர்மிஷன் கேக்குறாரு.

அவரோட அந்த அதிகாரமான பேச்சு என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.

கார்த்திக் இப்போ ரொம்பச் சந்தோஷமாத் தலையாட்டுனாரு.

"கண்டிப்பா சார், நீங்க அத முழுசாச் சாப்பிடுங்க..." னு கார்த்திக் கேஷுவலாச் சொன்னாரு.

என் புருஷனே என்னைய அவருக்குப் பரிமாறிட்டு இருக்காரு.

அவர் அறியாமலே எனக்கு அவர் பச்சைக் கொடி காட்டுறாரு.

அவர் பேசுன அந்த விதம், அவரோட அந்தத் தைரியம்...

அது என்னையப் பயமுறுத்துறதுக்கு பதிலா, எனக்குள்ள ஒரு புதுத் திமிரைக் குடுத்துச்சு.

ஆனா ராஜோட பேச்சை கேக்க கேக்க...

என் மனசுக்குள்ள இருந்த திருட்டுத்தனமான, குறும்புக்காரி முழிச்சுக்கிட்டா.

என் புருஷனோட இந்த முட்டாள்தனமும், ராஜோட அந்தத் திறமையான பேச்சும் என்னைய ரொம்பவே தூண்டி விட்டுருச்சு.

இந்த மனுஷன் என்னைய இவ்ளோ தூரம் வதைக்கிறாரே, நான் ஏன் சும்மா இருக்கணும்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

நான் இப்போ இந்த விளையாட்ட விளையாட முடிவு பண்ணேன்.

நான் மெதுவா என் நெஞ்ச நிமிர்த்திக்கிட்டேன்.

என் முகம் இப்போ ஒரு புதுப் பொலிவோட மாறிடுச்சு.

நான் ராஜ நேராப் பாத்தேன்.

என் உதட்டுல என்னைய அறியாமலே ஒரு கியூட்டான, திருட்டுத்தனமான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அவரைப் பாத்து லேசா ஒரு கண் சிமிட்டினேன்.

"உங்களுக்கு வேற என்ன வேணும்... அண்ணா?" னு நான் ரொம்பக் குறும்பாக் கேட்டேன்.

நான் இப்டிப் போல்டா, ஒரு சிரிப்போட கேட்டதப் பாத்து ராஜ் ஒரு செகண்ட் ஆச்சரியப்பட்டாரு.

அவர் நான் இப்டித் திருப்பிக் கேப்பேன்னு எதிர்பார்க்கல.

அவர் கண்கள்ல இப்போ ஒரு ரசனையான மின்னல் தெரிஞ்சது.

அவர் லேசாத் தொண்டைக்குள்ளயே ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சாரு.

"இப்போதைக்கு இது போதும்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.

அவர் கண்கள் என் முலைகள்ல இருந்து தொடை வரைக்கும் ஒரு தடவ ஸ்கேன் பண்ணுச்சு.

"ஆனா அந்த அல்வா என்னைத் தேடி நேரா என் பிளாட்டுக்கு வரும்போது..."

"அப்போ பாத்துக்கலாம்..." னு அவர் ரொம்ப ஸ்டைலாச் சொன்னாரு.

அவர் அப்புடிச் சொன்னதும் நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டோம்.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ஒரு சீக்ரெட்டான, குறும்புத்தனமான சிரிப்புப் பரிமாறப்பட்டுச்சு.

என் புருஷன் எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல நிக்குறாரு.

அவருக்கு எதுவுமே தெரியாது.

ஆனா எனக்கும் ராஜ்க்கும் நடுவுல இப்போ ஒரு பெரிய அக்ரிமென்ட் சைன் ஆகிடுச்சு.

நான் ரெண்டு நாள்ல அவரோட பிளாட்டுக்குத் தேடிப் போகப் போறேன்.

அங்க அவர் எனக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருப்பாரு.

அவரோட ஸ்பூனும், அவரோட நெய்யும் எனக்காகத் தயாரா இருக்கும்.

நான் அந்த நெனப்புலயே ரொம்ப மெதுவா என் கீழ் உதட்டப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கண்கள் அவரோட கண்களோட அப்புடியே லாக் ஆகி நின்னுச்சு.

அவர் முகத்துல இருந்த அந்த ஜென்டில்மேன் சிரிப்பு இப்போ வேற மாதிரியான சிரிப்பா மாறிடுச்சு.

என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள அந்த ஈரம் இன்னும் குறையவே இல்ல.

என் தொடைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு பிசுபிசுனு உரசிக் கிட்டே இருந்துச்சு.

[yazhiniram]

-----------
Part 191:
-----------

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த பார்வைக்கு ஆயிரம் அர்த்தம் இருந்துச்சு.

அவர் கிளம்புறதுக்காக ரெடி ஆகிட்டாரு.

கார்த்திக் இப்போ என்னையப் பாத்து லேசாத் திரும்புனாரு.

அவர் முகத்துல சாதாரணமான, ஒரு பொறுப்பான ஆள்  மாதிரி ஒரு எக்ஸ்பிரஷன்.

"பவி..." னு கார்த்திக் ரொம்ப அன்பாக் கூப்பிட்டாரு.

நான் என் கண்ணை ராஜ் மேல இருந்து விலக்கிட்டு, என் புருஷனப் பாத்தேன்.

என் நெஞ்சு இன்னும் படபடனு அடிச்சுக்கிட்டே தான் இருந்துச்சு.

"மறந்துடாத பவி..."

"சார் இவ்ளோ ஆசையாக் கேக்குறாரு..."

"நீ அந்த ஸ்வீட்ட நல்லாப் பிரெஷ்ஷா ரெடி பண்ணு."

"ரெண்டு நாள் கழிச்சு மறக்காம கொண்டு போய் அவருக்குக் குடுத்துடு."

கார்த்திக் ஒவ்வொரு வார்த்தையாச் சொல்லச் சொல்ல, அது என்னை கொடஞ்சு எடுத்துச்சு.

என் புருஷன் அக்கறையா, அவரோட மேனேஜருக்கு ஸ்வீட் செஞ்சு குடுக்கச் சொல்லி எனக்கு ஞாபகப்படுத்துறாரு.

கார்த்திக் சொல்றதக் கேட்டு, ராஜ் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவர் கார்த்திக்கப் பாத்து லேசாத் தலைய ஆட்டுனாரு.

"ஆமா கார்த்திக், எனக்கு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு..." னு ராஜ் மறுபடியும் சீண்டுனாரு.

நான் இப்போ கார்த்திக் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவரப் பாக்கப் பாக்க எனக்குள்ள ஒரு ஏமாற்றமும், அதே நேரத்துல ஒரு புதுத் தைரியமும் வந்துச்சு.

இந்த மனுஷன் என்னைய என்னைக்காவது ஒரு பொண்ணா முழுசா ரசிச்சுருக்காரா?

எனக்குள்ள இருக்குற ஆசைய அவர் என்னைக்காவது புரிஞ்சுக்க ட்ரை பண்ணிருக்காரா?

இல்ல.

அவருக்கு எப்பவும் அவர் வேலையும், அவரோட லேப்டாப்பும் தான் உலகம்.

இப்போ கூட, இன்னொரு ஆம்பளை என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய வார்த்தையால வச்சு செஞ்சுட்டு இருக்காரு.

ஆனா கார்த்திக்குக்கு அது கூடப் புரியல.

எனக்குள்ள அப்புடியே ஒரு வித்யாசமான கோபம் கலந்த குறும்பு எட்டிப் பாத்துச்சு.

என் புருஷனோட இந்த அறியாமையப் பாக்கப் பாக்க, எனக்குள்ள ஒரு த்ரில் உருவாச்சு.

நான் இந்த விளையாட்ட இன்னும் கொஞ்சம் அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டு போக முடிவு பண்ணேன்.

நான் மெதுவா கார்த்திக் கிட்ட ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி எடுத்து வச்சேன்.

என் சுடிதார் ஷாலைப் பிடிச்சுக்கிட்டே, இன்னசென்ட்டா நடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

நான் கார்த்திக் கண்ண நேராப் பாத்தேன்.

"கார்த்திக்..." னு நான் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டேன்.

கார்த்திக் என்னையக் கேள்விக்குறியோட பாத்தாரு.

நான் என் வார்த்தைகள ஒவ்வொன்னாப் பொறுக்கி எடுத்துப் பேசுனேன்.

"அது... உங்களோடது கார்த்திக்..."

நான் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும், ராஜோட பார்வை சட்டுனு என் மேல திரும்புச்சு.

அவர் கண்கள்ல ஒரு ஆச்சரியம் தெரிஞ்சது.

"அது உங்களுக்கான ஸ்வீட்..."

"நான் நிஜமாவே அதக் கொண்டு போய் அவருக்குக் குடுக்கட்டுமா?"

நான் என் புருஷனப் பாத்து ஓப்பனாவே கேட்டுட்டேன்.

என் குரல் லேசா நடுங்குச்சு.

ஆனா அந்த நடுக்கம் பயத்துல இல்ல, ஒரு கிறக்கத்துல வந்துச்சு.

"அது உங்களுக்குப் பிடிக்கும்ல?"

"உங்களுக்கு அதச் சாப்பிடணும்னு ஆசை இல்லையா கார்த்திக்?"

நான் இப்போ ஸ்வீட்ட பத்திப் பேசலனு எனக்கும் தெரியும், அங்க நிக்கிற ராஜ்க்கும் தெரியும்.

என்னோட உடம்பு, என்னோட அந்தத் தேன்... அது என் புருஷனுக்குச் சொந்தமானது.

அதை நான் இன்னொருத்தருக்குக் குடுக்கப் போறேன்.

அதக் கார்த்திக் எப்டி எடுத்துக்கப் போறாருனு பாக்க எனக்கு அவ்ளோ ஒரு தவிப்பு.

நான் இப்டிக் கேட்டதும், கார்த்திக் முகத்துல சாதாரணமான ஒரு ரியாக்‌ஷன் தான் வந்துச்சு.

அவர் லேசாச் சிரிச்சாரு.

"எனக்குத் தான் ஸ்வீட் ரொம்பப் பிடிக்காதே பவி..." னு கார்த்திக் உண்மையாச் சொன்னாரு.

அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தை எனக்குள்ள ஒரு இடி மாதிரி இறங்குச்சு.

'எனக்குத் தான் ஸ்வீட் ரொம்பப் பிடிக்காதே...'

இது எவ்ளோ பெரிய உண்மை.

அவருக்கு என் மேல, என் உடம்பு மேல எந்த ஒரு ஆசையும் இல்ல.

அவருக்கு என்னோட அந்தத் தேன் அல்வா மேல கொஞ்சமும் விருப்பம் இல்ல.

அவரோட இந்த பதில் என்னைய அப்புடியே அசைச்சுப் பாத்துச்சு.

நான் கார்த்திக்கையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவர் தொடர்ந்து பேசுனாரு.

"எனக்கு அது மேல அவ்ளோ இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லனு உனக்கே தெரியும்ல..."

"நான் எப்பயாவது ரொம்ப ரேராத் தான் ஸ்வீட் சாப்பிடுவேன்..." னு கார்த்திக் சொன்னாரு.

அவர் சொல்றது என்னவோ ஸ்வீட் பத்திதான், அவருக்கு ஸ்வீட் சுத்தமா புடிக்காது.

ஆனா எனக்கு தோணுனது அப்போ, அந்த ரெண்டு நிமிஷக் கடமைக்கு நடக்குற தாம்பத்தியத்தப் பத்தித் தான்.

எனக்கு அப்புடியே கண்ணுல தண்ணி வர்ற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா அது சோகத்துல வந்த தண்ணி இல்ல.

ஒரு பயங்கரமான ஏமாற்றத்துல.

என் புருஷனே எனக்கு என்னோட உடம்பு மேல விருப்பம் இல்லனு ஓப்பனாச் சொல்லிட்டாருங்கிற மாதிரி தோன ஆரம்பிச்சது.

அதுவும் இன்னொரு ஆம்பளை முன்னாடி.

"அவர் அவ்ளோ ஆசையாக் கேக்குறாரு பவி..."

கார்த்திக் இப்போ ராஜ பாத்து ஒரு சிரிப்போட சொன்னாரு.

"அவருக்கு அந்த டேஸ்ட் அவ்ளோ புடிச்சுப் போயிருக்கு..."

"நீ மொதல்ல அவருக்குக் கொண்டு போய்க் குடு."

கார்த்திக் எவ்ளோ ஈஸியா என்னைய விட்டுத் தர்றாருனு பாக்க எனக்குப் பிரமிப்பா இருந்துச்சு.

"நீ அவருக்குக் குடுத்துட்டு வா... அப்புறம் நம்ம பாத்துக்கலாம்..." னு கார்த்திக் கூலாச் சொல்லி முடிச்சாரு.

அவர் ஸ்வீட் பத்திதான் பேசுறாருங்கிறது அவருக்கு மட்டும்தான் புரியும்.

ஆனா எனக்கும் ராஜுக்கும் நடுவுல வேற ஓடிட்டு இருக்குனு அவருக்கு புரியல.

அவர் சொல்லி முடிச்ச அந்த செகண்ட்...

எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத, ஒரு முரட்டுத்தனமான மோகம் வெடிச்சுச்சு.

என் புருஷனே என்னைய இன்னொருத்தருக்குப் பரிமாறிட்டாரு.

அவருக்கு என்னோட அந்த இனிப்பு தேவை இல்லயாம்.

ராஜ் கேட்டாருங்குறதுக்காக, அவரோட ஆசையத் தீர்க்க என்னையப் போய்க் குடுக்கச் சொல்றாரு.

இது அவருக்கு என்னன்னே தெரியாம நடக்குற ஒண்ணுதான், அவர் நல்ல ஹாஸ்பிட்டாலிட்டி கொடுக்க அப்டி சொல்லறாரு.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள இது ஒரு அதிகாரப்பூர்வமான சம்மதம் மாதிரிப் பட்டுச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்புடியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

நான் ரொம்ப மெதுவாத் தலைய ஆட்டுனேன்.

"சரி கார்த்திக்..." னு நான் ஒரு கிறக்கமான குரல்ல சொன்னேன்.

என் பேண்ட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு போச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் அந்த ஜூஸ்ல பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என்னோட சொந்தப் புருஷன் என்னோட புண்டைய இன்னொரு ஆம்பளைக்குத் தாரை வார்த்துக் குடுத்துட்டாருங்கிற மாதிரி ஒரு பீல்.

இந்த நெனப்பே என்னைய அப்புடியே சொர்க்கத்துல மிதக்க வச்சுது.

நான் எந்த ஒரு தப்பும் பண்ணலங்குற ஒரு நிம்மதி எனக்குள்ள வந்துச்சு.

ராஜ் இப்போ இந்த மொத்த உரையாடலையும் கேட்டுக்கிட்டுத் தான் நின்னாரு.

அவர் முகத்துல இப்போ ஒரு முழுமையான, திருப்தியான சிரிப்பு வந்துருச்சு.

அவர் என்னைய ஒரு பார்வையாலயே அடைஞ்ச மாதிரிப் பாத்தாரு.

அவர் நெனச்சத விட இது ரொம்ப சுலபமா முடிஞ்சுருச்சு.

என் புருஷனே என்னைய அவருக்கு ரெடி பண்ணி அனுப்பி வைக்கிறாரு.

ராஜ் மெதுவா நடந்து கார்த்திக் கிட்ட வந்தாரு.

அவர் கார்த்திக்கோட தோள்பட்டையில நட்பா லேசாத் தட்டிக் குடுத்தாரு.

"ரொம்ப தேங்க்ஸ் கார்த்திக்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.

அவர் குரல்ல ஒரு நல்ல மனுஷன் தோரணை இருந்தாலும், அதுக்குள்ள ஒரு கள்ளத்தனம் இருந்துச்சு.

அப்புறம் ராஜ் மெதுவாத் திரும்பி என்னைப் பாத்தாரு.

அவர் கண்கள் என்னைய அப்புடியே ஆக்கிரமிச்சுது.

"உன் புருஷன் சொல்றதக் கேளு பவித்ரா..." னு ராஜ் ரொம்ப அழுத்தமாச் சொன்னாரு.

அவர் வார்த்தைகள்ல ஒரு அதிகாரம் இருந்துச்சு.

அது ஒரு சாதாரண அட்வைஸ் இல்ல.

என்னோட புருஷன் என்னைய அவருக்கு ஸ்வீட் செஞ்சு குடுக்க சொல்லிட்டாரு, அதுக்கு நான் எந்த மறுப்பும் சொல்லக் கூடாதுங்குற கட்டளை அது.

"கார்த்திக் சொல்ற மாதிரி, அந்த ஸ்வீட்ட நல்லாப் பிரெஷ்ஷா ரெடி பண்ணு..."

அவர் என்னையப் பாத்துச் சொல்லும்போதே எனக்கு உடம்பெல்லாம் சூடாகிடுச்சு.

நான் என் கண்ணை விலக்காம அவரே பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

என் உதடுகள் லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ராஜ் இப்போ மெயின் டோர் பக்கம் திரும்பி நடக்க ஆரம்பிச்சாரு.

கார்த்திக் அவருக்குப் பின்னாடியே போய் வழி அனுப்பப் போனாரு.

ராஜ் வாசப்படியத் தாண்டி வெளிய நின்னாரு.

அவர் லேசாத் திரும்பி என்னைப் பாத்தாரு.

கார்த்திக் இப்போ கொஞ்சம் தள்ளி நின்னுக்கிட்டு இருந்தாரு.

ராஜ் என்னைப் பாத்து ரொம்ப ஹஸ்கியா, ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல சொன்னாரு.

"நான் அந்த அல்வாக்காக ரொம்ப ஆசையா வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பேன்..."

அவர் இந்த வார்த்தையச் சொல்லும்போதே என் உசுரு அப்புடியே உருகுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவர் கண்கள் என்னோட கண்ண நேராப் பாத்துச்சு.

அவர் அப்புடியே என்னைப் பாத்து ஒரு செகண்ட் லேசாக் கண்ணடிச்சாரு.

அந்தக் கண் சிமிட்டல்...

அதுல ஆயிரம் மோகம், ஆயிரம் ஆசை ஒளிஞ்சு இருந்துச்சு.

நான் அப்புடியே உறைஞ்சு போய் நின்னேன்.

ராஜ் கார்த்திக்கப் பாத்து ஒரு ஸ்மைல் பண்ணிட்டு மெதுவா நடந்து போயிட்டாரு.

கார்த்திக் கதவச் சாத்திட்டு உள்ள வந்தாரு.

கதவு சாத்துன 'க்ளிக்' சத்தம் கேட்டதும், நான் அப்புடியே நின்ன எடத்துலயே நின்னேன்.

கார்த்திக் இப்போ என்னையப் பாத்து மெதுவா நடந்து வந்தாரு.

அவர் முகத்துல இப்போ ஒரு வித்யாசமான கொழப்பம் தெரிஞ்சது.

இவ்ளோ நேரம் கேஷுவலா, சிரிச்சுப் பேசிட்டு இருந்த என் புருஷன், இப்போ புருவத்தச் சுருக்கிக்கிட்டு நின்றாரு.

"பவி..." னு அவர் கூப்பிட்டாரு.

நான் என் போதைய மறைச்சுக்கிட்டு "சொல்லுங்க கார்த்திக்..." னு சொன்னேன்.

"ராஜ்க்கு என்ன ஆச்சு பவி?" னு அவர் ரொம்பக் குழப்பமாக் கேட்டாரு.

"ஏன் இவ்ளோ தூரம் அந்த ஸ்வீட்ட பத்தியே பேசிட்டு இருக்காரு?"

"எனக்கு என்னமோ இது வினோதமா இருக்கு பவி..."

"ஒரு ஸ்வீட்க்காக ஒரு மனுஷன் இப்டிப் பேசுவாரா?" னு கார்த்திக் இன்னசென்ட்டா கேட்டாரு.

"எனக்கு ஒன்னுமே புரியல பவி..." னு கார்த்திக் சொல்லிட்டுத் தலையச் சொறிஞ்சாரு.

என் புருஷன் இப்டிக் கேக்குறதப் பாக்க எனக்குள்ள ஒரு பக்கம் சிரிப்பு முட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு.

அவர் இப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சமா யோசிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாரு.

நான் என் முகத்தை நார்மலா வச்சுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

நான் என் வாய்ஸ்ல எந்த ஒரு மாற்றமும் வராத மாதிரிப் பேச ஆரம்பிச்சேன்.

"அது... அது வந்து கார்த்திக்..."

"அவருக்கு அந்த டேஸ்ட் ரொம்பப் பிடிச்சுருச்சு போல..."

நான் வார்த்தைகளத் தேடித் தேடிச் சொன்னேன்.

"ரேணு அக்கா வேற அவருக்கு வீட்ல ஸ்வீட் குடுக்குறது இல்ல போல..."

"அவருக்குச் சுகர் வந்துடும்னு ரொம்பக் கண்ட்ரோல் பண்றாங்க..."

"அதான் நம்ம வீட்ல ஸ்வீட்ட பாத்ததும் இப்டி ஆசையாப் பேசுறாருனு நெனைக்கிறேன்..." னு நான் சாதாரணமாச் சொல்லிச் சமாளிச்சேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும் கார்த்திக் கொஞ்சம் யோசிச்சாரு.

அவர் முகத்துல இருந்த கொழப்பம் லேசாத் தளர்ந்துச்சு.

அவர் லேசாத் தலைய ஆட்டுனாரு.

"ம்ம்ம்... இருக்கலாம் பவி..."

"வயசான காலத்துல எதப் பாத்தாலும் ஆச வரத் தான் செய்யும்..."

"ஆனா அவர் பேசுன விதம் கொஞ்சம் ஓவராத் தான் இருந்துச்சு..."

"அதுவும் உன்கிட்ட இப்டி ஸ்வீட் கேட்டு நிக்குறது பாக்கப் பாவமா இருக்கு..." னு கார்த்திக் சொன்னாரு.

அவர் 'பாவமா இருக்கு'னு சொன்னதும் எனக்கு அப்புடியே எக்குத்தப்பா ஏதோ ஆச்சு.

எனக்கு என் புருஷனப் பாக்கப் பாக்க ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

"எப்படியோ போகுது..."

"அவர் நம்ம கெஸ்ட், அதுவும் என்னோட பழைய மேனேஜர்..."

"நீ அந்த ஸ்வீட்ட நல்லா ரெடி பண்ணி அவருக்குக் குடுத்துடு பவி..."

"அவர் உன் ஸ்வீட் மேல ரொம்பவே பைத்தியமா இருக்காரு போல..." னு கார்த்திக் அக்கறையாச் சொல்லிட்டு, அவரோட ரூம் பக்கம் திரும்பினாரு.

"சரி கார்த்திக்..." னு நான் லேசாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் அவரோட லேப்டாப்ப பாக்கக் கெஸ்ட் ரூம்க்குள்ள போயிட்டாரு.

அவர் உள்ள போனதும், ஹால்ல மறுபடியும் ஒரு தனிமை வந்துச்சு.

ஆனா என் உடம்புல அந்தத் தனிமை இல்ல.

"உன் ஸ்வீட் மேல பைத்தியமா இருக்காரு"...

என் புருஷன் சொன்ன இந்த வார்த்தை என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் கேட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

நான் அப்புடியே அந்தச் சென்டர் டேபிள் மேல லேசாச் சாஞ்சுக்கிட்டேன்.

என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாமப் பின்னிக்குச்சு.

என்னால நிக்கக் கூட முடில.

என் உடம்பு இப்போ என்னோட கண்ட்ரோல்லயே இல்ல.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு மாதிரிப் பிடிச்சு இழுக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

என் தொடைக்கு நடுவுல எக்கச்சக்கமான ஈரம்.

நான் போட்டுருக்கற பேண்ட்டி இப்போ ஒரு மழைல நனைஞ்ச மாதிரி அவ்ளோ பிசுபிசுனு இருந்துச்சு.

அந்த ஜூஸ் லேசா என் தொடை வழியா எறங்குறத என்னால நல்லா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

நான் அப்புடியே அந்தச் சென்டர் டேபிள் மேல லேசாச் சாஞ்சுக்கிட்டேன்.

என் மூளை பூரா இப்போ ராஜ் கடைசியா அடிச்ச அந்தக் கண்ணடி தான் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புருஷன் என்னையத் தூக்கி அவர் கையில குடுத்துட்டாரு.

என் உதட்டுல ஒரு கிறக்கமான, திருட்டுத்தனமான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அப்புடியே ஒரு போதையில மிதக்குற மாதிரி என் கைகளால என் முகத்த மூடிக்கிட்டேன்.

[yazhiniram]

-------------
Part 192:
-------------

ராஜ் கிளம்பிப் போனதுக்கு அப்புறம் ஹால்ல ஒரு அமைதி வந்துச்சு.

அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் மூளைக்குள்ள ஒரு சினிமாப் படம் மாதிரி ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட ஸ்பூன்.

அவரோட சூடான நெய்.

இந்த வார்த்தைகளை நெனைக்கும்போதே என் தொடைகளுக்கு நடுவுல ஒரு மழை பேஞ்ச மாதிரி ஒரே ஈரம்.

என் புருஷனுக்கு நிஜமாவே கொஞ்சமாவது அறிவு இருக்கானு எனக்கு ரொம்பச் சந்தேகமா இருந்துச்சு.

அவரோட மேனேஜர் என் புண்டைய நக்குறதப் பத்தித் தான் பேசுறாருனு அவருக்கு ஒரு துளி கூடப் புரியல.

நான் அப்புடியே உக்காந்து ரொம்ப நேரம் அதே நெனப்புல இருந்தேன்.

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு, நான் மெதுவா எந்திரிச்சு கிச்சன் பக்கம் போனேன்.

சண்டேங்குறதால வீட்ல சமைக்குற வேலை இன்னும் முடியல இருந்துச்சு.

என் கைகள் வேலையச் செஞ்சாலும், என் மனசு வேற ஏதோ ஒரு உலகத்துல மிதந்துகிட்டு இருந்துச்சு.

ராஜ் என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய வார்த்தையால வச்சு செஞ்ச விதம் ரொம்பப் புதுசா இருந்துச்சு.

அவரோட தைரியம் என்னைய ரொம்பவே மிரள வச்சுது.

கிச்சன்ல இருந்த சூட்டுல எனக்கு லேசா வேர்க்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் முன்னாடியும் பின்னாடியும் நகர்ந்து வேலை செய்யும்போது, என் சுடிதார் துணி என் காம்புகள் மேல லேசா உரசுச்சு.

அது துணியில உரசும்போதெல்லாம் எனக்குச் சுளீர்னு ஒரு கூச்சம் நெஞ்சுல இருந்து பரவுச்சு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே வேலையப் பாத்தேன்.

மதியம் சாப்பாடு ரெடி ஆனதும், நான் கார்த்திக்கைக் கூப்பிட்டேன்.

அவர் லேப்டாப்ப மூடி வச்சுட்டு வந்து டைனிங் டேபிள்ல உக்காந்தாரு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் அமைதியா உக்காந்து சாப்பிட்டோம்.

அவர் சாப்பாட்டப் பாத்துக்கிட்டே சாப்பிட்டாரு, என் முகத்தக் கூட ஒரு தடவ நிமிர்ந்து பாக்கல.

அவருக்குத் தான் சாப்பிடுற சாப்பாடு மேல இருக்குற கவனம் கூட என் மேல இல்ல.

சாப்பிட்டு முடிச்சதும் அவர் கை கழுவிட்டு மறுபடியும் ரூம்க்குள்ள போயிட்டாரு.

நான் எல்லாப் பாத்திரத்தையும் கழுவி வச்சுட்டு, கிச்சனச் சுத்தம் பண்ணேன்.

வேலை எல்லாம் முடிஞ்சதும் எனக்கு ரொம்பச் சோர்வா இருந்துச்சு.

நான் பெட்ரூம்க்குப் போய் கொஞ்சம் நேரம் படுக்கலாம்னு நெனச்சேன்.

கட்டில்ல போய் சாஞ்சு படுத்தேன்.

ஆனா எனக்குக் கொஞ்சமும் தூக்கம் வரல.

என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு செல்லும் முழிச்சுக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் கண்ண மூடுனா, நேத்து மாடியில நடந்த அந்த விஷயங்கள் தான் வந்து போச்சு.

அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்.

பிரகாஷோட விரல்கள்.

அவன் என் புண்டைக்குள்ள குடைஞ்ச அந்த வேகம்.

அவன் நாக்கால என்னோட அந்த எடத்தத் துளைச்சு எடுத்த அந்த ருசி.

இதெல்லாம் நெனைக்க நெனைக்க என் தொடைகளுக்கு நடுவுல மறுபடியும் ஒரு பிசுபிசுப்பு வந்துச்சு.

நான் என் கால்கள லேசா அகட்டி வச்சுப் படுத்துருந்தேன்.

என் பேண்ட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு போயிருந்துச்சு.

நான் இங்கிட்டும் அங்கிட்டுமாப் புரண்டு புரண்டு படுத்தேன்.

மேல ஓடுற ஃபேனையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் உடம்புக்கு ஏதோ ஒன்னு தேவைப்பட்டுச்சு.

ஒரு ஸ்பரிசம், ஒரு தீண்டல், ஒரு அழுத்தம் என் உடம்புக்கு இப்போ ரொம்ப அவசியமா இருந்துச்சு.

ஆனா பக்கத்து ரூம்ல என் புருஷன் லேப்டாப்பும் கையுமா உக்காந்துருக்காரு.

அவர்கிட்டப் போய் சும்மா என்கூட டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணுங்கனு சொன்ன கூட, வேலை இருக்குனு சொல்லுவாரு .

கொஞ்சம் கொஞ்சமா இருட்ட ஆரம்பிச்சுது.

சாயங்காலம் போய், நைட் டைம் வந்துருச்சு.

நான் எந்திரிச்சு மறுபடியும் கிச்சனுக்குப் போனேன்.

கார்த்திக் வந்து சாப்பிட்டாரு.

சாப்பிட்டு முடிச்சதும் அவர் டிவியப் போட்டு நியூஸ் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

நான் கிச்சன் வேலையெல்லாம் முடிச்சுட்டுப் பாத்ரூம்க்குப் போனேன்.

முகத்தக் கழுவிட்டு, அந்த சுடிதாரைக் கழட்டிப் போட்டேன்.

ஒரு சாஃப்ட்டான காட்டன் நைட்டிய எடுத்து மாட்டிக்குட்டேன்.

நான் பெட்ரூம்க்கு வந்து கட்டில்ல படுத்தேன்.

ஒரு பத்து நிமிஷம் கழிச்சு கார்த்திக் ரூம்க்கு வந்தாரு.

நான் அவர் வந்து எப்பவும் போலத் திரும்பிப் படுத்துத் தூங்குவாருனு தான் நெனச்சேன்.

நான் என் போர்வைய லேசா இழுத்துப் போத்திக்கிட்டு என் போனை நோண்டிக்கிட்டு இருந்தேன்.

கார்த்திக் பெட்ல வந்து படுத்தாரு.

ஆனா இன்னைக்கு அவர் என்னைய விட்டுத் தள்ளிப் படுக்கல.

திடீர்னு அவர் என்னோட பக்கம் லேசாத் திரும்புனாரு.

நான் போனை வச்சுட்டு அவரப் பாத்தேன்.

"பவி..." னு சாதாரணமா கூப்பிட்டாரு.

நான் "சொல்லுங்க..." னு மெதுவாச் சொன்னேன்.

அவர் எந்த ஒரு முன்னுரையும் இல்லாம, டக்குனு அவரோட கைய நீட்டுனாரு.

என் நைட்டியோட கீழ்ப்பகுதியப் பிடிச்சு அப்புடியே என் இடுப்பு வரைக்கும் மேல தூக்குனாரு.

அவர் இப்டிப் பண்ணதும் என் முகம் அப்புடியே சுருங்கிப் போச்சு.

என் உதட்டுல ஒரு கிஸ் குடுக்கல.

என் கழுத்த லேசா வருடி விடல.

அவருக்கு மூட் வந்துருச்சு, அதனால அவர் காரியத்த ஆரம்பிச்சுட்டாரு.

நான் அப்புடியே கட்டில்ல மல்லாக்கப் படுத்துக் கிடந்தேன்.

அவர் லேசா எந்திரிச்சு என்னோட மேல ஏறுனாரு.

அவர் அவரோட ட்ராக் பேண்ட்ட லேசாக் கீழ இறக்கிட்டு முட்டி போட்டு நின்னாரு.

அவரோட அந்த உறுப்ப அவர் கையில பிடிச்சுக்கிட்டு நேரா என்னோட வாசல்ல கொண்டு வந்து வச்சாரு.

எனக்குள்ள எந்த ஒரு ஆசையும் இப்போ இல்ல.

என் புண்டை வறட்சியா, காஞ்சு போயிருந்துச்சு.

அவர் என்னோட வறட்சியப் பத்திச் சற்றும் கவலைப்படல.

அவர் அவரோட சுன்னிய அப்புடியே ஒரே தள்ளா என் புண்டைக்குள்ள தள்ளுனாரு.

"ஆஹ்..." னு நான் லேசா வலியோட முனகினேன்.

ஆனா அவர் அதை ஒரு பொருட்டாவே எடுத்துக்கல.

அவர் உடனே அவரோட இடுப்ப முன்னும் பின்னுமா ஆட்ட ஆரம்பிச்சுட்டாரு.

நான் அப்புடியே ஒரு மரக்கட்டை மாதிரிச் சலனமே இல்லாமப் படுத்துக் கிடந்தேன்.

அவரோட அந்த உறுப்பு எனக்குள்ள போயிட்டு வர்றது எனக்கு எந்த ஒரு இன்பத்தையும் குடுக்கல.

அது மெலிசா, சாதாரணமா இருந்துச்சு.

நேத்து ராத்திரி பிரகாஷோட அந்த ராட்சசத் தடி எனக்குள்ள சும்மா டச் பன்னதுக்கே நான் துடிச்ச துடிப்பு எனக்கு ஞாபகம் வந்துச்சு.

ஆனா இப்போ கார்த்திக்கோட இது... உள்ள போறதும் வெளிய வர்றதும் எனக்குப் பெருசா ஃபீல் ஆகவே இல்ல.

என் புண்டை அந்த உறுப்பப் பிடிச்சுக்கக் கூடப் படாத பாடு பட்டுச்சு.

கார்த்திக் ரொம்ப வேகமா, அவசர அவசரமா இடிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

அவர் மூச்சு வாங்குற சத்தம் இருட்டுல சத்தமாக் கேட்டுச்சு.

ஏதோ ஒரு மெஷின் வேலை செய்ற மாதிரி அவர் ரொம்ப மெக்கானிக்கலா ஓத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

நான் அவர் ஓக்குற கவுண்ட்ட மனசுக்குள்ள எண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

ஒன்னு... பத்து... இருபது... ஐம்பது...

அவ்வளவு தான்.

ஒரு நூறு செகண்ட் கூட ஆயிருக்காது.

கார்த்திக்கோட மூச்சு வாங்குற வேகம் மாறுச்சு.

அவரோட உடம்பு லேசா விறைச்சுச்சு.

அவர் இடுப்ப ரொம்ப வேகமா ஒரு அஞ்சு தடவ எனக்குள்ள தள்ளி அழுத்துனாரு.

"ஹப்பா..." னு ஒரு பெருமூச்சு விட்டாரு.

அவரோட தண்ணிய எனக்குள்ள ரொம்ப அவசரமாப் பீய்ச்சி அடிச்சாரு.

அவ்வளவு தான் அவரோட வேலை முடிஞ்சுது.

ரெண்டு நிமிஷம் கூட முழுசா ஆகல.

அவர் அப்புடியே என் மேல இருந்து விலகிச் சாஞ்சு படுத்தாரு.

அவரோட அந்த உறுப்பு எனக்குள்ள இருந்து ரொம்ப ஈஸியா உருவிக்கிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

அவர் அப்புடியே திரும்பிப் படுத்துக்கிட்டாரு.

பக்கத்துல இருந்த போர்வைய எடுத்து அவர் உடம்பு மேல போத்திக்கிட்டாரு.

ஒரு பத்து செகண்ட்ல, அவர் மூச்சு விடுற சத்தம் மாறிடுச்சு.

நான் அப்புடியே இருட்டுல சீலிங்கைப் பாத்துக்கிட்டே படுத்துக் கிடந்தேன்.

என் நைட்டி இன்னும் என் இடுப்புக்கு மேலேயே சுருண்டு கிடந்துச்சு.

என் தொடைகள் விரிஞ்சு, என் புண்டை காத்துல அப்புடியே ஓப்பனா இருந்துச்சு.

கார்த்திக்கோட அந்தத் தண்ணி லேசா என் புண்டை வழியா வெளிய கசிஞ்சு வந்துச்சு.

எனக்குள்ள ஒரு ஏமாற்றம்.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்த மோக நெருப்பு இப்போ ரொம்பப் பிரமாண்டமா எரியுது.

ஆனா அந்த நெருப்ப அணைக்குற திறமை கார்த்திக் கிட்ட கொஞ்சமும் இல்ல.

நான் பிரகாஷ நெனச்சுப் பாத்தேன்.

அவன் என்னையக் கட்டில்ல போட்டு எப்டி எல்லாம் புரட்டி எடுத்தான்.

அவனோட அந்த ஸ்டாமினா, அந்த வெறித்தனம்.

அரை மணி நேரமா என்னோட புண்டைய அவன் நக்கிக் கிழிச்ச அந்த விதம்.

என்னைக்குமே தீராத ஒரு தாகத்தோட அவன் என்னைய அனுபவிச்சான்.

அப்புறம் ராஜ் சார்...

அவர் என்னைய ஒரு விரலால கூடத் தொடல.

ஆனா அவர் வார்த்தையாலயே என்னைய எப்டி எல்லாம் ஏங்க வச்சாரு.

அவரோட அந்த அதிகாரமான சீண்டல்.

அவரோட டபுள் மீனிங் பேச்சுகள்.

ஒரு ஸ்பூன், கொஞ்சோண்டு நெய்னு அவர் சொன்னதுக்கே என் புண்டை எப்டி எல்லாம் ஈரமாச்சு.

ஆனா என் புருஷன்...

எனக்கு மூட் இருக்கா, நான் ரெடியா இருக்கேனானு கூட அவர் கேக்கல.

அவருக்கு வேணும், அவர் எடுத்துக்கிட்டாரு, முடிஞ்சுது.

என் கண்ணுல இருந்து லேசா ஒரு சொட்டுத் தண்ணி கசிஞ்சு என் காதோரம் வந்து விழுந்துச்சு.

அது குற்ற உணர்ச்சியில வந்த கண்ணீர் இல்ல.

ஒரு ஏமாற்றத்துல, ஒரு கோபத்துல வந்த கண்ணீர்.

என் கல்யாண வாழ்க்கை அவ்ளோ தான்.

இந்தக் கட்டில்ல எனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய அந்தச் சுகம் இனிமே ஒரு நாளும் கிடைக்கப் போறது இல்ல.

என் உடம்புக்குள்ள முழிச்சுக்கிட்ட அந்த மிருகத்துக்கு கார்த்திக்கால எந்த ஒரு தீனியும் போட முடியாதுனு எனக்கு ரொம்பத் தெளிவாப் புரிஞ்சுடுச்சு.

நான் ரொம்ப மெதுவா என் நைட்டியக் கீழ இழுத்து விட்டேன்.

பாத்ரூம் போய் கிளீன் பண்ணிட்டு வந்து படுத்துட்டேன்.

என் பக்கத்துல கிடந்த ஒரு தலையணைய எடுத்து என் நெஞ்சோடு இறுக்கிக் கட்டிக்கிட்டேன்.

என் உடம்புல இருக்குற அந்தத் தீராத ஆசை என்னைய ரொம்பப் படுத்தி எடுத்துச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் துடிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

நான் ஒரு பயங்கரமான விரக்தியில, அந்த இருட்டுல அப்புடியே தவிச்சுக்கிட்டே கிடந்தேன்.

ரொம்ப நேரம் கழிச்சு, அந்த ஏமாற்றத்தோடயே எனக்கு லேசாக் கண்ணு அசந்து தூக்கம் வந்துச்சு.

[yazhiniram]

------------
Part 193:
------------

ரொம்ப நேரம் கழிச்சு, அந்த ஏமாற்றத்தோடயே எனக்கு லேசாக் கண்ணு அசந்து தூக்கம் வந்துச்சு.

விடியற்காலைல அலாரம் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டுத் தான் நான் முழிச்சேன்.

கண்கள் ரெண்டும் தூக்கம் பத்தாம எரிச்சலா இருந்துச்சு.

பக்கத்துல திரும்பிப் பாத்தேன்.

கார்த்திக் ரொம்ப அமைதியாத் தூங்கிக்கிட்டு இருந்தாரு.

மெதுவாப் போர்வையை விலக்கிட்டு கட்டில்ல இருந்து எந்திரிக்க ட்ரை பண்ணேன்.

உடம்பெல்லாம் ஏதோ அடிச்சுப் போட்ட மாதிரி ஒரு சோர்வு.

கால்களைக் கீழ வச்சு நடக்கும்போதே தொடை நரம்புகள் எல்லாம் லேசா இழுத்துச்சு.

பாத்ரூம் போயிட்டு முகம் கழுவிட்டு நேரா கிச்சனுக்கு வந்தேன்.

மண்டே மார்னிங் எப்பவும் போல ரொம்ப பிஸியா ஸ்டார்ட் ஆச்சு.

அடுப்பப் பத்த வச்சுப் பாலைக் காய்ச்சுனேன்.

பக்கத்து அடுப்புல தோசை மாவை எடுத்து வெளிய வச்சேன்.

சட்னிக்குத் தேங்காய் உடைச்சு ரெடி பண்ணேன்.

என் கைகள் ஒரு மெஷின் மாதிரி ஆட்டோமேட்டிக்கா வேலையப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா என் மனசு மட்டும் இந்த கிச்சன்ல இல்ல.

கொஞ்ச நேரத்துல கார்த்திக் எந்திரிச்சு வர்ற சத்தம் கேட்டுச்சு.

அவர் நேராப் பாத்ரூம் போயிட்டு, ரெடியாகி வெளிய வந்தாரு.

நான் சூடாத் தோசை ஊத்தி டேபிள்ல கொண்டு போய் வச்சேன்.

அவர் உக்காந்து ரொம்ப அவசரமாக் சாப்பிட ஆரம்பிச்சாரு.

என்னை நிமிர்ந்து ஒரு பார்வை கூடப் பாக்கல.

"நான் கிளம்புறேன் பவி"னு சொல்லிட்டு, வேகமா எந்திரிச்சுப் போனாரு.

கதவு சாத்துன அந்த 'க்ளிக்' சத்தம் என் காதுல விழுந்துச்சு.

இப்போ இங்க நான் மட்டும் தான் இருக்கேன்.

கார்த்திக் போன அந்த நிமிஷம், என் சுத்தி இருந்த உலகமே ரொம்ப அமைதியா மாறிடுச்சு.

ஹால்ல இருக்குற கடிகாரம் ஓடுற சத்தம் மட்டும் தான் கிளியராக் கேட்டுச்சு.

நான் கிச்சன் மேடையைப் பிடிச்சுக்கிட்டு அப்படியே நின்னேன்.

அந்தத் தனிமை என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பயமுறுத்த ஆரம்பிச்சுது.

திடீர்னு, என் மூளைக்குள்ள ஒரு சுவிட்ச் போட்ட மாதிரி ஆச்சு.

நேத்து ராத்திரி ராஜ் உக்காந்து பேசுன வார்த்தைகள் என் காதுக்குள்ள ஒலிக்க ஆரம்பிச்சுது.

'உன் தட்டுக்குள்ள என்னோட ஸ்பூனை விடுவேன்'

'அதுல சூடான நெய்யை ஊத்துவேன்'

அவர் என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைப் பாத்துச் சொன்ன அந்த வரிகள்.

அதை நினைக்கும்போதே என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அதே நேரத்துல, பிரகாஷோட முகம் என் கண்ணுக்குள்ள வந்துச்சு.

அவனோட ராட்சசத சுன்னி, அவன் விரல்கள் என் உடம்பப் பதம் பாத்த அந்தத் தருணம்.

அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல நான் துடிச்ச துடிப்பு.

இந்த நினைவுகள் எல்லாம் ஒன்னாச் சேர்ந்து என் மனச தாக்க ஆரம்பிச்சுது.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் அடிவயிறு லேசா ஜிவ்வுனு ஒரு மாதிரி சுருங்கி விரிஞ்சுது.

நான் என்னையே அறியாமலே என் தொடைகளை ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

என் கைகள் மெதுவா என் நைட்டிக்கு மேலயே என் தொடையைத் தடவுச்சு.

என் புண்டைல ஈரம் பிசுபிசுனு சுரக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் ஒருக்களிச்சு நின்னுக்கிட்டு, மூச்சை லேசா உள்ளிழுத்து விட்டேன்.

உடம்புல இருக்குற அந்தச் சூடு என்னைய ஒரு மாதிரி கிறங்கடிச்சுது.

'பவி... என்ன பண்ணிட்டு இருக்க நீ?'னு என் உள்ளுணர்வு என்னைக் கேட்டுச்சு.

'நீ ஒரு கல்யாணம் ஆன பொண்ணு.'

'காலையிலேயே இப்படி தப்பான நினைப்புகளோட உக்காந்துருக்கியே.'

நான் என் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டி, அந்த நினைப்புகளை விரட்ட ட்ரை பண்ணேன்.

'வேணாம் பவி, இந்த எண்ணங்கள் உன்னை அழிச்சுடும்.'

'இந்த நினைப்புகளை இப்போவே நிறுத்து.'

'உன் உடம்பு கேக்குற இந்த ஆசைகளுக்கு நீ அடிமையாகக் கூடாது.'

நான் எனக்குள்ளயே அப்படியே ஸ்ட்ரிக்ட்டா சொல்லிக்கிட்டேன்.

இந்தத் தவிப்பை அடக்க எனக்கு ஏதாச்சும் பண்ணியாகணும்.

உடம்புல ஏறுன இந்தச் சூட்டைத் தணிக்கணும்.

கண்டிப்பா ஒரு பாத் எடுத்துட்டு, சாமி கும்பிட்டா எல்லாம் சரியாகிடும்னு தோணுச்சு.

நான் நேராப் பாத்ரூம் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

நல்லாச் சில்லுனு தண்ணியில தலைக்குக் குளிச்சா, இந்தத் தப்பான எண்ணங்கள் எல்லாம் அடிச்சுக்கிட்டுப் போயிடும்னு நினைச்சேன்.

பாத்ரூம்க்குள்ள போய் கதவை லாக் பண்ணேன்.

நான் போட்டுருந்த அந்த நைட்டியை மெதுவாக் கழட்டித் தரைல போட்டேன்.

இப்போ நான் அந்தப் பாத்ரூம் கண்ணாடி முன்னாடி ஒட்டுத்துணி இல்லாம நின்னேன்.

கண்ணாடில என்னோட உடம்பை நானே ஒரு தடவ பாத்துக்கிட்டேன்.

என் மார்பகங்கள் எந்த ஒரு பிடிமானமும் இல்லாமப் பாக்கவே ரொம்ப அம்சமா நின்னுச்சு.

என் இடுப்பு வளைவு, அந்தத் தொப்புள் குழி எல்லாம் பாக்க எனக்கே ஒரு மாதிரி திகைப்பா இருந்துச்சு.

ராஜ் சார் நேத்து என் உடம்பைப் புகழ்ந்து தள்ளுனது மறுபடியும் ஞாபகம் வந்துச்சு.

நான் உடனே பார்வையைத் திருப்பிட்டு, ஷவர் கீழ போய் நின்னேன்.

பைப் நாப்பைத் திருகுனேன்.

ஷவர்ல இருந்து சில்லுனு தண்ணி என் தலை மேல கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.

அந்தத் தண்ணி என் தலையில பட்டு, என் முகம் வழியா வழிய ஆரம்பிச்சுது.

அது என் உடம்பைக் குளிர வைக்கும்னு தான் நான் நினைச்சேன்.

ஆனா நடந்தது வேற.

அந்தச் சில்லுன தண்ணி என் முலைகள் மேல பட்டதும், என் காம்புகள் சட்டுனு விறைச்சுப் போச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் சூடாகி நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

தண்ணித் துளிகள் என் கழுத்துல இருந்து இறங்கி என் தொப்புள் குழிக்குள்ள நிறைஞ்சு வழிஞ்சுது.

அந்தச் சில்லுன தொடுதல் என் நரம்புகளுக்குள்ள ஒரு புது விதமான ஈர்ப்பை உண்டாக்குச்சு.

என் உடம்பு சிலிர்க்கிறத என்னால நிப்பாட்டவே முடியல.

நான் என் கைகளால என்னோட உடம்பைத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சேன்.

சோப்ப எடுத்து என் கழுத்து, என் தோள்பட்டை எல்லாம் தேய்ச்சேன்.

ரெண்டு நாளா நடந்த நினைவுகளை என் உடம்பை விட்டு உரிக்கணும்னு நான் ரொம்பப் பாடுபட்டேன்.

ஆனா நான் தேய்க்கத் தேய்க்க, எனக்குள்ள இருக்கிற ஆசை இன்னும் கொஞ்சம் எகிறிடுச்சு.

என் விரல்கள் என் முலைகள் மேல படும்போதெல்லாம் எனக்கு ஒரு கிறக்கம் வந்துச்சு.

என் உடம்பு தண்ணியில நனைய நனைய, எனக்குள்ள ஒரு சூடு பரவிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அது என்னைக் குளிர்விக்கல, மாறாக என்னைக் கொதிக்க வச்சுது.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

தண்ணி என் முதுகு வழியா வழிஞ்சு என்னோட குண்டி இடுக்குல இறங்குச்சு.

நான் அந்தப் பாத்ரூம் சுவத்துல சாஞ்சு நின்னுகிட்டு மூச்சு வாங்குனேன்.

எவ்ளோ ட்ரை பண்ணியும் என் மனசைக் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியல.

அந்த நினைவுகள் என்னை ஒரு பேய் மாதிரிப் பிடிச்சு ஆட்டுச்சு.

திடீர்னு என் பார்வை அந்த செல்ஃப் மேல இருந்த 'வீட்' கிரீம் மேல பட்டுச்சு.

என் கண்ணு ஆட்டோமேட்டிக்கா என் தொடைக்கு நடுவுல போச்சு.

என் புண்டை மேல இருந்த அந்த முடிகளைப் பாத்தேன்.

அது நான் ரொம்ப நாளா க்ளீன் பண்ணாம காடு மாதிரி வளர்ந்து இருந்துச்சு.

'இப்போ எதுக்கு அதைப் பாக்குற பவி?'னு என் மனசு என்னைத் திட்டுச்சு.

'நீ சுத்தமா, நல்ல குடும்ப பொண்ணா இருக்கணும்னு தான குளிக்க வந்த.'

ஆனா என் கைகள் என்னோட பேச்சைக் கேக்கல.

நான் என்னையே அறியாமலே என் கையை நீட்டி அந்த 'வீட்' கிரீமை எடுத்தேன்.

என் ஆழ்மனசு இப்போ என்னோட கன்ட்ரோல மீறி வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சுது.

நான் அந்த டியூப்பைத் தொறந்து, கொஞ்சம் கிரீமை என் விரல்கள்ல எடுத்துக்கிட்டேன்.

ரொம்ப மெதுவா என்னோட புண்டை மேட்டுல அந்த கிரீமை அப்ளை பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

என் விரல்கள் என் புண்டைச் சதையில படும்போதெல்லாம் எனக்குச் சுளீர்னு இருந்துச்சு.

நான் அந்த முடி இருக்கிற இடம் பூரா அந்த கிரீமைப் பூசுனேன்.

என் தொடை இடுக்குல, அந்தப் புண்டை இதழ்களோட ஓரத்துல எல்லாம் பொறுமையாத் தடவுனேன்.

நான் எனக்குள்ளயே ஒரு பொய்யான சமாதானம் சொல்லிக்கிட்டேன்.

'இது வெறும் சுத்தத்துக்காகத் தான் பண்றேன்.'

'எனக்கே பாக்க ஒரு மாதிரி இருக்கு, அதான் கிளீன் பண்றேன்.'

ஆனா என் மனசுக்கு ரொம்பத் தெளிவாத் தெரியும் நான் ஏன் இதைப் பண்றேன்னு.

இன்னைக்கு யாராவது ஒருத்தரோட நாக்கு என் புண்டையைத் தேடி வரலாம்.

இல்ல பிரகாஷோட சுன்னி என் புண்டைக்குள்ள நுழையலாம்.

அதுக்காக என்னோட இடத்தை ரொம்ப வழுவழுனு, பளிங்கு மாதிரி ரெடி பண்ணி வைக்கணும்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு எதிர்பார்ப்புல துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் அந்த கிரீம் காயுற வரைக்கும் நான் அப்படியே நின்னேன்.

அதுக்கப்புறம் அந்த ஸ்பேட்டூலாவ எடுத்து ரொம்ப மெதுவா அந்த முடியை எல்லாம் வழிச்சு எடுத்தேன்.

ஒவ்வொரு தடவ வழிக்கிறப்போவும் என்னோட அந்த இடம் அவ்ளோ சுத்தமா மாறுச்சு.

எந்த ஒரு முடியும் இல்லாம, என் சருமம் பளபளனு ஆச்சு.

நான் ஷவரைத் தொறந்து விட்டு, தண்ணியால அந்த இடத்தை நல்லாக் கழுவுனேன்.

கை வச்சுத் தேய்ச்சுக் கழுவும்போது, என் விரல்கள் என் புண்டை இதழ்கள் மேல உரசிக் கிச்சு.

அந்த ஸ்பரிசம் என்னை அப்படியே ஒரு நிமிஷம் சிலிர்க்க வச்சுது.

இப்போ என்னோட புண்டை, ரொம்ப மென்மையா, வழுவழுனு இருந்துச்சு.

நான் என் நடுவிரல வச்சு என்னோட புண்டை இதழ்களை லேசாத் தடவிப் பாத்தேன்.

அது அவ்ளோ மிருதுவா, ஈரமா, தொட்டாலே கரெண்ட் அடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

இந்த வழுவழுப்பை யாராவது ஒருத்தர் அவரோட நாக்கால சுவைச்சா எப்டி இருக்கும்னு ஒரு எண்ணம் வந்துச்சு.

அந்த நினைப்பு வந்ததும் என் தொடைக்கு நடுவுல மறுபடியும் ஜூஸ் சுரக்க ஆரம்பிச்சுது.

ராஜ் சார் நேத்து சொன்ன அந்த 'தேன் அல்வா'ங்குற வார்த்தை மறுபடியும் என் காதுல கேட்டுச்சு.

நான் உடனே என் கையை அங்கிருந்து எடுத்துட்டேன்.

அவசர அவசரமாக் குளியலை முடிச்சேன்.

ஒரு சுத்தமான டவலை எடுத்து என் உடம்பைத் தொடைச்சுக்கிட்டேன்.

என் தலைமுடியில இன்னொரு டவலைச் சுத்திக் கட்டிக்கிட்டுப் பாத்ரூம விட்டு வெளிய வந்தேன்.

என் ரூம்க்குள்ள வந்து கபோர்டைத் தொறந்தேன்.

இன்னைக்கு ஒரு சிம்பிளான, ஆனா ரொம்ப அழகான புடவை கட்டணும்னு தோணுச்சு.

ஒரு பிளைனான காட்டன் கலந்த சில்க் புடவையை எடுத்தேன்.

அதோட நிறம் என்னோட சருமத்துக்கு அவ்ளோ சூட்டா இருக்கும்.

அதுக்கு மேட்ச்சிங்கா ஒரு ஜாக்கெட் எடுத்தேன்.

உள்ள போடுறதுக்காக ரொம்ப மென்மையான பிரா ஒன்ன செலக்ட் பண்ணேன்.

ஒரு காட்டன் பாவாடைய எடுத்து மாட்டிக்கிட்டேன்.

நான் என்னோட பிராவை மாட்டும்போதே என் முலைகள் ரொம்பத் துடிப்போடா இருந்துச்சு.

பாவாடையை இடுப்புல கட்டும்போது, என்னோட அந்த க்ளீன் பண்ண புண்டை மேல பாவாடை துணி உரசிக் கிச்சு.

அந்த உரசலே எனக்குள்ள ஒரு புதுக் கூச்சத்தைக் கொடுத்துச்சு.

அவ்ளோ வழுவழுப்பா இருக்கிற அந்த இடத்துல துணி படுறப்போ ஒரு வித்யாசமான சிலிர்ப்பு.

நான் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு புடவையைக் கட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

ரொம்ப நேர்த்தியா, கொசுவம் எல்லாம் கரெக்ட்டா வச்சுப் புடவையைச் சொருகுனேன்.

என் இடுப்பு வளைவு லேசாத் தெரியுற மாதிரி, ஆனா ரொம்ப டீசன்ட்டா முந்தானையைப் போட்டேன்.

என் ஈரமான தலைமுடிய டவல்ல இருந்து ரிலீஸ் பண்ணேன்.

அந்த முடி என் முதுகு வழியா அப்படியே கீழ சரிஞ்சு விழுந்துச்சு.

தலைல ஈரம் சொட்டச் சொட்ட நான் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னேன்.

பாக்குறதுக்கு ஒரு குடும்பக் குத்துவிளக்கு மாதிரி பவ்யமா அவ்ளோ அழகா இருந்தேன்.

மல்லிகைப்பூ கொஞ்சம் பிரிட்ஜ்ல இருந்துச்சு.

அதை எடுத்து என் ஈர முடியில அழகா வச்சுக்கிட்டேன்.

நெத்தியில ஒரு சின்னப் பொட்டு.

நான் என்னையே கண்ணாடியில பாத்து ரொம்ப ஆச்சரியப்பட்டேன்.

என் முகத்துல அவ்ளோ ஒரு தேஜஸ், ஒரு அமைதி தெரிஞ்சது.

யாராவது என்னைப் பாத்தா, இவ மாதிரி அடக்க ஒடுக்கமான பொண்ணு, சுத்தமான பொண்ணு யாரும் இல்லனு தான் நினைப்பாங்க.

என் மனசுக்குள்ள எரியுற அந்தத் தவிப்பு வெளிய ஒரு துளி கூடத் தெரியல.

இந்த முரண்பாடு எனக்கே கொஞ்சம் விசித்திரமா இருந்துச்சு.

உடம்புக்குள்ள ஒரு மோக நெருப்பு, ஆனா வெளியில ஒரு பக்திப் பழம்.

நான் ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான ஹோம்லி லுக்கில ரெடி ஆயிட்டேன்.

புடவையைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு மெதுவா ரூம விட்டு வெளிய வந்தேன்.

என் மனசுல ஒரு குற்ற உணர்ச்சி லேசா எட்டிப் பாத்துச்சு.

நான் நேராப் பூஜை ரூம் பக்கம் நடந்தேன்.

சுவாமி படங்களுக்கு முன்னாடி போய் நின்னேன்.

அங்க இருந்த ஊதுபத்தியைப் பத்த வச்சேன்.

அந்த வாசம் பூஜை ரூம் பூராப் பரவிச்சு.

ஒரு சின்னக் காமாட்சி அம்மன் விளக்கைப் பத்த வச்சேன்.

அந்த விளக்கின் வெளிச்சத்துல சாமியோட முகம் ரொம்பக் கருணையாத் தெரிஞ்சது.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் ஒன்னாச் சேர்த்துக் கும்பிட்டேன்.

என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு உண்மையான வேண்டுதல் இருந்துச்சு.

'கடவுளே, என்னை மன்னிச்சுடு.'

'எனக்குள்ள இருக்கிற இந்த ஆசைகளை எல்லாம் அழிச்சுடு.'

'நான் ஒரு தப்பான வழிக்குப் போயிடக் கூடாது.'

'இந்தச் சிற்றின்பத்துக்காக என்னோட வாழ்க்கையை நான் தொலைச்சுடக் கூடாது.'

'என் மனசைக் கன்ட்ரோல் பண்ற சக்தியை எனக்குக் கொடு சாமி.'

'என் உடம்பு கேக்குற இந்த ஆசையில இருந்து என்னைக் காப்பாத்து.'

'நான் கார்த்திக்கோட பொண்டாட்டிங்குற நினைப்பை எப்பவும் எனக்குள்ள வை.'

நான் ரொம்ப உருக்கமா, மனசார வேண்டிக்கிட்டேன்.

ஆனா நான் இப்படி வேண்டிக்கிட்டு இருக்கும்போதே, என் பாவாடைக்கு அடியில என் புண்டை லேசாத் துடிச்சுது.

நான் எனக்காகவே என்னை ரெடி பண்ணி வச்சிருக்கேங்குற உண்மை என்னை உறுத்துச்சு.

நான் சாமிகிட்ட மன்றாடுனேன்.

என் கண்ணுல இருந்து ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் லேசா வழிஞ்சுது.

கடவுள்கிட்ட என்னோட பாரத்தை எல்லாம் இறக்கி வச்ச மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் கண்ணைத் தொறந்து விளக்கைப் பாத்தேன்.

அந்த வெளிச்சம் எனக்கு ஒரு நிம்மதியைக் கொடுத்துச்சு.

பூஜையை முடிச்சுட்டு, மெதுவாப் பூஜை ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

ஹாலுக்கு வந்து, சுவிட்ச் போர்டுல இருந்த ஃபேன் பட்டனைப் போட்டேன்.

ஃபேன் சுத்துற சத்தம் அந்த அமைதியான ஹால்ல கேட்டுச்சு.

நான் மெதுவா நடந்து போய் அந்தச் சோபால உக்காந்தேன்.

என் புடவையை லேசா இழுத்துச் சரி பண்ணிக்கிட்டு, சாஞ்சு உக்காந்தேன்.

முன்னாடி இருந்த சுவத்துல மாட்டியிருந்த கடிகாரத்தைப் பாத்தேன்.

மணி கரெக்ட்டா 9:40 ஆகுது.

[yazhiniram]

-----------
Part 194:
-----------


மணி கரெக்ட்டா 9:40 ஆகுது.

ஹால்ல அந்த சீலிங் ஃபேன் சுத்துற சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

வீடே ரொம்ப அமைதியா, ஒரு விதமான நிசப்தமா இருந்துச்சு.

நான் சோபாவுல அப்படியே தளர்ந்து போய் சாஞ்சு உக்காந்துருந்தேன்.

என் ஈரமான தலைமுடி என் முதுகுல பட்டு ஒரு சில்லுன உணர்வைக் கொடுத்துச்சு.

தலையில வச்சிருந்த அந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் ஹால் பூரா மெதுவாப் பரவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

மனசுக்குள்ள இப்போதான் பூஜை ரூம்ல சாமிகிட்ட வேண்டுன அந்த வார்த்தைகள் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'என்னைத் தப்பான வழிக்குப் போக விடாத சாமி.'

'என் மனசைக் கன்ட்ரோல் பண்ற சக்தியைக் கொடு.'

ஆனா என் உடம்பு? அது என் பேச்சைக் கேக்கத் தயாரா இல்ல.

அது வேற ஏதோ ஒரு உலகத்துல காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

உள்ள போட்டுருக்கற காட்டன் பாவாடை என்னோட சருமத்துல உரசும்போதெல்லாம் எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

நான் என் கால்களை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு சேர்த்து இறுக்கமா வச்சுக்கிட்டேன்.

இந்த அமைதி என்னை ரொம்பவே பயமுறுத்துச்சு.

நான் எவ்வளவு தான் கடவுள்கிட்ட வேண்டுனாலும், என் மனசுக்குள்ள ஒரு தவிப்பு அடங்கவே இல்ல.

திடீர்னு...

'டிங் டாங்...'

காலிங் பெல் அடிக்கிற சத்தம் அந்த அமைதியைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வந்துச்சு.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பட்டாம்பூச்சி சிறகடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் சட்டுனு சோபாவுல இருந்து துள்ளி எந்திரிச்சேன்.

என் ஹார்ட் பீட் டக்குனு எகிறிடுச்சு.

யாரா இருக்கும் இந்த நேரத்துல?

ஒருவேளை ராஜ்-ஆ இருக்குமோ?

அவர் இப்போ வந்துருப்பாரோ?

இல்ல... பிரகாஷா இருக்குமோ?

அவனோட முகம் என் கண்ணுக்குள்ள வந்து போச்சு.

அவன் ஏதாவது சாக்கு வச்சுக்கிட்டு என்னைப் பாக்க வந்துருப்பானா?

என் மூளை ஆயிரம் கேள்விகளைக் கேட்டுச்சு.

என் கால்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா மெயின் டோர் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் நடக்கும்போது என் புடவை லேசா விலகி என்னோட இடுப்பு வளைவைக் காட்டுச்சு.

அந்த ஃபேன் காத்து என்னோட இடுப்புச் சதையில பட்டதும் ஒரு சிலிர்ப்பு.

என் தொப்புள் குழி லேசா வெளிய தெரியுற மாதிரித் தான் நான் புடவையைக் கட்டியிருந்தேன்.

அதை மறைக்க எனக்குத் தோணல.

ஒருவிதமான தவிப்போட, மூச்சை அடக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு நான் கதவு கிட்டப் போனேன்.

என் கைகள் லேசா நடுங்குச்சு.

யாரோ என்னைத் தேடி வந்துருக்காங்கங்குற நினைப்பே என்னை ரொம்பத் தூண்டி விட்டுருச்சு.

கதவோட நாப்பை மெதுவாப் பிடிச்சுத் திருகுனேன்.

யாரா இருந்தாலும் சரி, நான் ரெடியா இருக்கேங்குற மாதிரி என் உடம்பு ஒரு எதிர்பார்ப்புல தவிச்சுது.

கதவை ரொம்ப மெதுவாத் தொறந்தேன்.

ஆனா வெளிய நின்ன ஆளைப் பாத்ததும் என் முகத்துல இருந்த அந்த எதிர்பார்ப்பு அப்படியே சுருங்கிப் போச்சு.

அங்க நின்னது ராஜ் சாரும் இல்ல, பிரகாஷும் இல்ல.

ஒரு இருபது வயசு மதிக்கத்தக்க ஒரு பையன் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் தோள்ல ஒரு பேக் மாட்டியிருந்துச்சு.

கையில ஒரு பேங்க் கவர் வச்சுக்கிட்டு ரொம்பச் சாதாரணமா நின்னாரு.

என் ஹார்ட் பீட் அப்படியே டவுன் ஆகிடுச்சு.

எனக்குள்ள ஒரு ஏமாற்றம் வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

"கார்த்திக் சார் வீடா?" னு அவன் ரொம்பச் சலிப்போட கேட்டான்.

"ஆமா... என்ன வேணும்?" னு நான் கேட்டேன்.

"கிரெடிட் கார்டு வந்துருக்கு மேடம், ஒரு சைன் பண்ணுங்க," னு ஒரு பேப்பரையும் பேனாவையும் நீட்டுனான்.

நான் அதை வாங்குறதுக்காகக் கையை நீட்டுனேன்.

அப்போ அந்தப் பையனோட கண்கள் நேரா என் முகத்துல இல்ல.

அவன் என்னோட ஈரமான தலைமுடியைப் பாத்தான்.

அப்புறம் அவன் பார்வை மெதுவா எறங்கி என்னோட நெஞ்சுப் பக்கம் போச்சு.

என் புடவைக்குள்ள லேசாத் தெரிஞ்ச என்னோட இடுப்பயும் அவன் கண்ணு நோட்டம் விட்டுச்சு.

அவன் என்னைய மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு மாதிரி பாக்குறத நான் கவனிச்சேன்.

அவன் பாத்த அந்தப் பார்வை எனக்கு உடனே கோபத்தை வரவச்சுது.

ராஜோ, பிரகாஷோ பாத்தா எனக்குள்ள ஒரு தவிப்பு வரும்.

ஆனா இந்த முகம் தெரியாத பையன் என்னைப் பாக்குறது எனக்கு ரொம்ப எரிச்சலா இருந்துச்சு.

நான் சட்டுனு என் புடவையை இழுத்து என் இடுப்பை மறைச்சுக்கிட்டேன்.

"ஹலோ... என்ன?"

"பேப்பரைக் குடுத்துட்டுப் போங்க," னு நான் கொஞ்சம் சத்தமாவே சீறுனேன்.

நான் அப்படிக் கத்துனதும் அந்தப் பையன் முகத்துல ஒரு பயம் வந்துச்சு.

அவன் டக்குனு தலையைக் குனிஞ்சுகிட்டான்.

"சாரி மேடம்... இந்தாங்க" னு திக்கித் திக்கிச் சொல்லிட்டுப் பேப்பரை எங்கிட்ட குடுத்தான்.

நான் என் முகத்தை ரொம்பக் கடுகடுனு வச்சுக்கிட்டு, பேனாவை வாங்கி ஒரு சைன் பண்ணிக் குடுத்தேன்.

அந்தக் கவரை வாங்கிக்கிட்டு டக்குனு கதவைச் சாத்துனேன்.

கதவைச் சாத்திட்டு அது மேலயே சாஞ்சு நின்னேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பக்கம் நிம்மதியா இருந்துச்சு.

எவனோ ஒருத்தன் என்னைத் தப்பாப் பாத்தப்போ, நான் அவனைத் தட்டிக் கேட்டுட்டேன்.

நான் இன்னும் ஒரு நல்ல குடும்பத்துப் பொண்ணாதான் இருக்கேங்குற ஒரு கர்வமா இருந்துச்சு.

ஆனா இன்னொரு பக்கம் என் மனசு என்னைக் கேலி பண்ணுச்சு.

'இதே இடத்துல ராஜோ, பிரகாஷோ நின்னுருந்தா நீ என்ன பண்ணியிருப்ப பவி?'

'அவங்க உன்னை எந்த மறைப்பும் இல்லாமப் பாக்க நீயே சம்மதிச்சுருப்பியே.'

'அவங்களுக்காகத் தானே நீ உன்னை இவ்வளவு க்ளீனா ரெடி பண்ணி வச்சுருக்க.'

இது எனக்கே ரொம்ப ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

ஒரு முகம் தெரியாத பையன்கிட்ட நான் எவ்ளோ கோபமா நடந்துகிட்டேன்.

ஆனா எனக்குப் பிடிச்சவங்க முன்னாடி நான் என்னையே இழக்கத் தயாரா இருக்கேன்.

என்னை அறியாமலே ஒரு பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டேன்.

நான் மெதுவா நடந்து வந்து மறுபடியும் சோபாவுல உக்காந்தேன்.

கையில இருந்த அந்த பேங்க் கவரை டிவியோட டேபிள் மேல வச்சேன்.

டிவி ரிமோட்டை எடுத்து ஏதோ ஒரு சானலை வச்சேன்.

டிவியில ஏதோ ப்ரோக்ராம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு, ஆனா என் கவனம் அதுல இல்ல.

என் கண்கள் மறுபடியும் மறுபடியும் அந்த மெயின் டோரையே பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் ஏன் அவங்களை இவ்வளவு எதிர்பார்க்குறேன்னு எனக்கே புரியல.

நேத்து நடந்த அந்த விஷயங்கள் என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுருச்சு.

என் உடம்புல இருக்குற அத்தனை செல்களும் அவங்களோட ஸ்பரிசத்துக்காக ஏங்கித் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

இப்படியே கொஞ்ச நேரம் போச்சு.

இந்தத் தனிமை என்னை இன்னும் அதிகமாத் தவிக்க விட்டுச்சு.

நான் என் கால் விரல்களைத் தரைல வச்சு லேசாத் தேய்ச்சுக்கிட்டேன்.

சுவத்துக் கடிகாரத்தைப் பாத்தேன்.

மணி இப்போ பத்தரை ஆகப் போகுது.

நான் சோபாவுல காலை மடிச்சு வச்சுக்கிட்டு ரிலாக்ஸா உக்காந்தேன்.

இன்னைக்குக் காலைல இவ்வளவுதான், ரொம்ப போர் அடிக்குதுனு மனசுக்குள்ள நெனச்சுக்கிட்டேன்.

யாரும் வரப் போறது இல்ல.

அப்பாடா, எந்தத் தொந்தரவும் இல்லாம ரிலாக்ஸ்-ஆ இருக்கலாம்னு எனக்கு நானே சொல்லிக்கிட்டேன்.

அப்போ...

'டிங் டாங்...'

மறுபடியும் காலிங் பெல் சத்தம்.

இந்த முறை சத்தம் கேட்டதும் என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே சிலிர்த்துப் போச்சு.

நான் உக்காந்த எடத்துல இருந்து அப்படியே துள்ளி எந்திரிச்சேன்.

என் மைண்ட் உடனே வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சுது.

கண்டிப்பா இப்போ யாரோ தெரிஞ்சவங்க தான் வந்துருக்கணும்.

ஒருவேளை பிரகாஷா இருக்குமோ?

இல்ல, ராஜ் ஏதாவது சாக்கு வச்சுக்கிட்டு வந்துருப்பாரோ?

ஆனா என் இன்னொரு மனசு என்னைக் கண்டிச்சுது.

'ரொம்பக் கற்பனை பண்ணாத பவி.'

'இப்போ மணி பத்தரை ஆகுது, குப்பை எடுக்குறவங்க வர டைம் இது.'

'அவங்க தான் குப்பை கவரை வாங்க வந்துருப்பாங்க.'

ஆனா என் கால்கள் அந்த லாஜிக்கைக் கேக்கத் தயாரா இல்ல.

நான் ரொம்ப வேகமா மெயின் டோர் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

போற வழியில இருந்த அந்த கண்ணாடியில என்னை ஒரு செகண்ட் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் முகம் ரொம்பப் பிரகாசமா, ஒரு எதிர்பார்ப்போட இருந்துச்சு.

என் புடவை முந்தானையை லேசா இழுத்து மார்புல சரியாப் போட்டுக்கிட்டேன்.

பாக்குறதுக்கு ஹோம்லியா, ஒரு டீசண்டான பொண்ணு மாதிரித் தெரியணும்னு சரி பண்ணேன்.

ஆனா அதே நேரத்துல என் இடுப்பு வளைவு லேசாத் தெரியுற மாதிரி அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிட்டேன்.

ஒரு பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டுக் கதவு கைப்பிடியைப் பிடிச்சேன்.

மெதுவா லாக் ஓபன் பண்ணி, கதவைத் தொறந்தேன்.

கதவைத் தொறந்ததும் வெளிய நின்னவங்களைப் பாத்து நான் அப்படியேநின்னுட்டேன்.

அங்க எந்த ஒரு குப்பை எடுக்குறவங்களும் இல்ல.

ராஜ்-ம் இல்ல.

மொத்தம் மூணு பேர் அங்க நின்னுக்கிட்டு இருந்தாங்க.

முன்னாடி ஒரு நடுத்தர வயசுல ஒரு லேடி நின்னாங்க.

அவங்க பக்கத்துல ஒரு ஃபார்மலான டிரஸ் போட்ட ஒரு ஆளு நின்னாரு.

அவர் கையில ஒரு பெரிய ரெஜிஸ்டர் நோட்டு இருந்துச்சு.

பாக்குறதுக்கு ஏதோ கவர்ன்மென்ட் ஸ்கூல் டீச்சர்ங்க மாதிரி இருந்தாங்க.

எனக்கு ஒன்னுமே புரியல.

"யாரு நீங்க?" னு நான் கொழப்பத்தோட கேட்டேன்.

"நாங்க மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புக்காக வந்துருக்கோம் மேடம்," னு அந்த ஆளு சொன்னாரு.

"ஓ..." னு நான் இழுத்தேன்.

என் பார்வை அவங்க ரெண்டு பேரையும் தாண்டிப் பின்னாடி போச்சு.

அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் பின்னாடி, லேசா ஓரமா இன்னொரு உருவம் நின்னுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அதைப் பாத்ததும் என் நெஞ்சு அப்படியே நிக்குதுனு தோணுச்சு.

அங்க நின்னது பிரகாஷ்.

அவனோட அந்தப் பழசான, கொஞ்சம் அழுக்கான செக்யூரிட்டி யூனிஃபார்ம்ல நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் பாக்கக் குட்டையா, கருப்பா, ஒரு மாதிரி இருந்தான்.

முன்னாடி நிக்கிற அந்தச் சுத்தமான அதிகாரிகளுக்கும் அவனுக்கும் சம்மந்தமே இல்லாத மாதிரி இருந்துச்சு.

ஏதோ எல்லா வீட்டுக்கும் போக சொல்லி அஸோஸியேஷன்ல இருந்து அனுப்பி இருப்பாங்களோ?

ஆனா அவனைப் பாத்த அந்த செகண்ட்...

என் மூச்சு அப்படியே காத்துல நின்னு போச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் சுண்டி இழுத்து, ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல...

திடீர்னு ஒரு ஸ்பார்க் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு வினாடியில, என்னோட புண்டை இதழ்கள் லேசாத் துடிச்சுது.

என் ஜட்டிக்குள்ள, எந்த ஒரு தூண்டுதலும் இல்லாம என் புண்டை மறுபடியும் ஈரமாச்சு.

அந்தப் புது ஜூஸ் சுரந்து என்னோட தொடை இடுக்குல பிசுபிசுனு ஒட்டுறத என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

அவன் முகத்தை நான் உத்துப் பாத்தேன்.

அவன் மூஞ்சியில எந்த ஒரு எக்ஸ்பிரஷனும் இல்ல.

ரொம்ப சீரியஸா, ஒரு பர்ஃபெக்ட்டான வாட்ச்மேன் மாதிரி நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த அதிகாரிகளுக்கு வழிகாட்டிட்டு வந்த ஒரு சாதாரண வேலையாள் மாதிரி அவன் முகம் இருந்துச்சு.

ஆனா எனக்குத் தெரியும், அந்த அமைதியான மூஞ்சிக்குப் பின்னாடி எவ்வளவு பெரிய ஒன்னு ஒளிஞ்சுருக்குனு.

அவன் என்னைப் பாத்து ஒரு சின்னச் சிரிப்பு கூடச் சிரிக்கல.

கண்கள்ல ஒரு சின்னச் சலனம் கூட இல்லாம என்னைப் பாத்தான்.

அந்தச் சீரியஸ்னஸ் எனக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் கிறக்கத்தை ஏத்துச்சு.

அவன் நடிக்குற அந்த விதம், எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருக்குற அந்த ரகசியத்தை ரொம்பத் த்ரில்லா மாத்துச்சு.

முன்னாடி நிக்கிற இந்த ரெண்டு அதிகாரிகளுக்கும் தெரியாது.

இந்த வீட்டுப் பொண்ணு, பின்னாடி நிக்கிற அந்த வாட்ச்மேன் கிட்ட எப்படிக் கதறினானு அவங்களுக்குத் துளி கூட ஐடியா இருக்காது.

இந்த நினைப்பே என்னை அப்படியே ஒரு கிறக்கத்துல தள்ளுச்சு.

என் முகம் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

நான் என் பற்களால கீழ் உதட்டை ரொம்ப மெதுவா, யாருக்கும் தெரியாமக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கால்களை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு சேர்த்து உரசிக் கிட்டேன்.

[yazhiniram]

------------
Part 195:
------------

என் கால்களை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு சேர்த்து உரசிக் கிட்டேன்.

கதவுக்கு வெளிய நின்ன அந்த மூணு பேர்ல, அந்த நடுத்தர வயசு லேடி என்னைப் பாத்து சிரிச்சாங்க.

அவங்களோட முகம் பாக்க, ஒரு கவர்ன்மென்ட் ஸ்கூல் டீச்சர் மாதிரி ஃபார்மலா இருந்துச்சு.

அவங்க கையில இருந்த ரெஜிஸ்டரைத் தொறந்து ஏதோ கேக்க வாயெடுத்தாங்க.

ஆனா அவங்க வார்த்தை வெளிய வர்றதுக்கு முன்னாடியே...

பின்னாடி நின்ன பிரகாஷ் லேசா ஒரு எட்டு முன்னாடி எடுத்து வச்சான்.

"இவங்க தான் பவித்ரா மேடம்... கார்த்திக் சாரோட வைஃப்..." னு அவன் பவ்யமா, ஒரு மரியாதையான குரல்ல அந்த லேடிகிட்ட சொன்னான்.

அவன் வாயில இருந்து வந்த அந்த 'மேடம்'ங்குற வார்த்தை என் காதுல பட்டதும் எனக்குள்ள என்னமோ பண்ணுச்சு.

நேத்து மாடியில என்னை என்ன பாடு படுத்துனான்.

பவி, பவித்ரா, வாடி, போடினுலாம் சொல்லிட்டு, இப்போ மேடம். எவ்வளவு மாற்றம்.

எனக்குள்ள இருந்த அத்தனை தயக்கத்தையும் உடைச்சு எறிஞ்சவன்.

ஆனா இப்போ, இந்த அதிகாரிகள் முன்னாடி என்னை அவ்ளோ ஒரு மரியாதையா அறிமுகப்படுத்துறான்.

'கார்த்திக் சாரோட வைஃப்'னு அவன் சொல்லும்போது, அவன் குரல்ல இருந்த அந்த பவ்யம் என்னைச் சிலிர்க்க வச்சுது.

ஆனா நான் என் முகத்தை ரொம்ப நார்மலா வச்சுக்கப் பாடுபட்டேன்.

"வணக்கம்ம்மா..." னு அந்த லேடி எங்கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சாங்க.

"நாங்க மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புக்காக வந்துருக்கோம்..."

நான் லேசாத் தலையை ஆட்டி, "சொல்லுங்க..." னு சொன்னேன்.

அவங்க அவங்களோட ரொட்டீனான கேள்விகளைக் கேக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

"வீட்ல எத்தனை பேர் இருக்கீங்க?"

"உங்க ஹஸ்பண்ட் என்ன வேலை பாக்குறாரு?"

"பசங்க எத்தனை பேர்?"னு ஒவ்வொன்னாப் பதிவு பண்ணிக்கிட்டாங்க.

நான் அவங்க கேக்குற எல்லாத்துக்கும் ரொம்ப அமைதியா பதில் சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன்.

பொறுமையா எல்லா விவரமும் கொடுத்தேன்.

என் ஈரமான முடி முதுகுல உரசும்போதெல்லாம் எனக்கு லேசாச் ஜிவ்வுனு இருந்துச்சு.

நான் என் புடவை முந்தானையை லேசா இழுத்து மார்புல சரியாப் போட்டுக்கிட்டேன்.

தலைல வச்சிருந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் அந்த இடத்துல லேசாப் பரவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அந்த லேடிகிட்டப் பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போதே...

என் கண்கள் என்னைய அறியாமலே பிரகாஷ் முகத்தைத் தேடிப் போச்சு.

அவன் அந்த அதிகாரிங்களுக்குப் பின்னாடி அமைதியா நின்னுகிட்டு இருந்தான்.

ஆனா அவனோட கண்கள் அமைதியா இல்ல.

அந்தக் கண்கள் என்னை அப்புடியே ஸ்கேன் பண்ணிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் பார்வை நேரா என் ஈரமான தலைமுடியில தான் விழுந்துச்சு.

தண்ணிச் சொட்டுற அந்த முடியைப் பாத்து அவன் லேசா எச்சில் முழுங்குனான்.

அப்புறம் அவனோட பார்வை அந்த மல்லிகைப்பூ மேல போச்சு.

நான் இப்படி நின்னுகிட்டு இருக்கிறதை அவன் ரொம்ப ரசிச்சான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

திடீர்னு அவனோட கண்கள் என் முகத்துல இருந்து லேசாக் கீழ எறங்குச்சு.

என் தொப்புள் குழி அந்தப் புடவைக்கு இடையில எட்டிப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட பார்வை நேரா அந்த இடுப்புச் சதையில தான் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என்னையப் பாக்குற அந்தப் பார்வையில ஒரு அடங்காத வெறி இருந்துச்சு.

அவன் கண்களே எங்கிட்ட நிறையப் பேசுச்சு.

அவன் பார்வை பட்டதும் என் தொடைக்கு நடுவுல சட்டுனு ஒரு ஈரம் கசிஞ்சுது.

நான் என் கீழ் உதட்டை யாருக்கும் தெரியாம லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கண்களாலயே அவனுக்கு ஒரு பதில் சொன்னேன்.

'என்னடா... பாக்காதத பாத்த மாதிரி பாத்துட்டு இருக்க... என்ன?'னு என் பார்வை அவன்கிட்டக் கேட்டுச்சு.

ஆனா என்னோட கேள்வி அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் தைரியத்தைக் கொடுத்துச்சு.

அவன் லேசாத் தன் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சான்.

அந்த லேடி அவங்களோட கேள்விகளை எல்லாம் கேட்டு முடிச்சாங்க.

"ரொம்ப தாங்க்ஸ்ம்மா..." னு சொல்லிட்டு அவங்க நோட்டை மூடினாங்க.

"வரோம்..." னு சொல்லிட்டு அவங்க ரெண்டு பேரும் திரும்பினாங்க.

பிரகாஷும் அவங்க பின்னாடியே போறதுக்காகத் திரும்புனான்.

அவங்க மூணு பேரும் அந்த காரிடார்ல நடந்து போற சத்தம் கேட்டுச்சு.

அவங்க போனதும் நான் மெதுவா அந்த கதவைச் சாத்துனேன்.

ஒரு ரெண்டு ஸ்டெப் எடுத்து வச்சுச் சோபாவை நோக்கிக் போகப் போனேன்.

அப்போ...

'டிங்...'

என் கையில இருந்த போன் சட்டுனு ஒரு சத்தம் போட்டுச்சு.

போனைத் தூக்கிப் பாத்தேன்.

வாட்ஸ்அப் நோட்டிபிகேஷன்.

மெசேஜ் அனுப்புனது பிரகாஷ் தான்.

அவசரமா நான் போனை அன்லாக் பண்ணேன்.

அவனோட சேட் விண்டோவை ஓபன் பண்ணேன்.

நேத்து ராத்திரி அவன் அனுப்புன சில மெசேஜ்கள் அப்படியே படிக்காம இருந்துச்சு.

ஆனா இப்போ, கடைசியா ஒரு புது மெசேஜ் வந்துருந்துச்சு.

அது அவன் இப்போ, ஒரு சில செகண்டுகளுக்கு முன்னாடி அனுப்புனது.

'இன்னைக்கு நீ ரொம்ப ரொம்ப அழகா இருக்க...'

அந்த வார்த்தையைப் படிச்சதும் என் உடம்புக்குள்ள ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சுது.

வெளிய அவ்வளவு மரியாதையா 'மேடம்'னு கூப்பிட்டவன்.

இப்போ போன்ல என்ன உரிமை எடுத்துக்கிட்டு மெசேஜ் பண்றான் பாரு.

அந்த மெசேஜைப் பாத்ததும் என் முகத்துல என்னைய அறியாமலே ஒரு பெரிய சிரிப்பு வந்துச்சு.

என் உதடுகள் ரெண்டும் அப்புடியே விரிஞ்சு ஒரு வெக்கமான புன்னகையைக் கொடுத்துச்சு.

என் கன்னம் ரெண்டும் சூடாகித் தக்காளி மாதிரிச் சிவந்து போயிருக்கும்னு எனக்கே தெரிஞ்சுது.

நான் போன் ஸ்கிரீனையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

நான் ரிப்ளை பண்றதுக்குள்ளயே, ஸ்கிரீன்ல 'டைப்பிங்...' னு வந்துச்சு.

அடுத்த மெசேஜ் வந்து விழுந்துச்சு.

'உன்னை மறுபடியும் பாக்கணும் போல இருக்கு.'

என் நெஞ்சு அடைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

அடுத்த மெசேஜ்: 'இப்பவே பாக்கணும்.'

இந்த வார்த்தையைப் படிச்சதும் என் கால் விரல்கள் தரைல சுருண்டு பிடிச்சுக்கிச்சு.

நான் என்ன பதில் சொல்றதுனு தெரியாமத் தவிச்சேன்.

உடனே சம்மதம் சொல்லிடக் கூடாதுனு என் மனசு சொல்லுச்சு.

கொஞ்சம் பிகு பண்ணனும்னு தோணுச்சு.

நான் டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

'நோ.'

அனுப்பிட்டேன்.

அடுத்த செகண்ட் அவன் ரிப்ளை பண்ணான்.

'ஏன்?'

நான் மறுபடியும் டைப் பண்ணேன்.

'உனக்கு டியூட்டி இல்லையா?'

அவன்கிட்ட இருந்து உடனே ஒரு ஸ்மைலி வந்துச்சு.

அப்புறம் டைப் பண்ணான்.

'உன்னை விட வேற எந்த வேலையும் எனக்கு முக்கியம் இல்ல.'

அவன் அப்புடி அனுப்புனதும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு பட்டாம்பூச்சி பறந்துச்சு.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே டைப் பண்ணேன்.

'பொய் சொல்லாத. போய் உன் டியூட்டியப் பாரு.'

அவன் விடல.

'நான் பொய் சொல்லல. சத்தியமாச் சொல்றேன். அவ்ளோ பெரிய ஒர்க் இல்ல. வேற வாட்ச்மன் டூட்டி பாத்துக்குவாங்க.'

'உன்னைப் சாரீல பாத்ததுல இருந்து எனக்கு என்னவோ மாதிரி இருக்கு.'

நான் என்ன ரிப்ளை பண்றதுனு தெரியாம ஸ்கிரீனைப் பாத்துக்கிட்டே நின்னேன்.

அவன் அடுத்த மெசேஜ் அனுப்புனான்.

'அந்த மல்லிகைப்பூ...'

'அந்த ஈரமான முடி...'

'நீ புடவை கட்டியிருந்த விதம்...'

'என்னால சுத்தமா கன்ட்ரோல் பண்ண முடில.'

அவன் ஒவ்வொரு வார்த்தையா அனுப்ப அனுப்ப, என் உடம்புல சூடு ஏறிக்கிட்டே போச்சு.

நான் மெதுவாச் சோபாவுல போய் உக்காந்துகிட்டேன்.

போனை ரெண்டு கையாலயும் பிடிச்சுக்கிட்டு டைப் பண்ணேன்.

'ஷ்ஷ்ஷ்... சும்மா இரு.'

'வேலைய பாருடா.'

அவன் ரிப்ளை: 'நான் கேபின் வந்துட்டேன்...'

'நான் இப்போ இந்த ரூம்ல தனியாத் தான் இருக்கேன்.'

' பிரீ-யா தான் இருக்கண். யாருமில்ல, இன்னொரு ஆள் கேட்ல இருக்காங்க...'

இத படிச்சதும் எனக்குக் கொஞ்சம் பயமாவும் த்ரில்லாவும் இருந்துச்சு.

'சரி. அதுக்கு இப்போ என்ன?' னு நான் கொஞ்சம் திமிரா டைப் பண்ணேன்.

அவன் கிட்ட இருந்து ஒரு கண்ணடிக்கிற ஸ்மைலி வந்துச்சு.

'நான் இப்போ வரட்டா?'

என் ஹார்ட் பீட் டக்குனு எகிறிடுச்சு.

இப்போ இவன் வீட்டுக்கு வந்தா என்ன நடக்கும்னு எனக்கு ரொம்ப நல்லாவே தெரியும்.

நான் இப்போதான் என்னை ரொம்பச் சுத்தமா ரெடி பண்ணி வச்சிருக்கேன்.

அவன் வந்தா கண்டிப்பா என்னை சும்மா விட மாட்டான்.

ஆனா பகல் நேரத்துல அவன் பிளாட்க்குள்ள வர்றது ரொம்ப ரிஸ்க்.

நான் அவசர அவசரமாக் டைப் பண்ணேன்.

'நோ டா. வேணாம்.'

'பகல் நேரத்துல யாராவது பாத்துட்டாப் பிரச்சனை ஆகிடும்.'

அவன் அனுப்புனான்: 'யாரும் பாக்க மாட்டாங்க பவி.'

அவன் என்னை 'பவி' னு கூப்பிட்டது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சுருந்துச்சு.

'ப்ளீஸ் பவி... ஒரு அஞ்சு நிமிஷம். பாத்த உடனே போய்டுவேன்.'

'உன்னைப் பாக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு.'

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு யோசிச்சேன்.

எவ்ளோ ஆசையா இருந்தாலும், இப்போ தப்பு பண்ணக் கூடாதுனு தோணுச்சு.

'மாட்டேன். இப்போ வேணாம்.'

'நீ உன் வேலையைப் பாருனு சொன்னேன்ல.'

நான் கொஞ்சம் கண்டிப்பா அனுப்புனேன்.

அவன் கிட்ட இருந்து ஒரு சோகமான ஸ்மைலி வந்துச்சு.

'நீ ரொம்பக் கல்நெஞ்சக்காரி.'

'நான் இங்க உனக்காகத் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன், உனக்குக் கொஞ்சமாவது இரக்கம் இருக்கா?'

அவன் இப்படி அனுப்புனதும் எனக்குள்ள ஒரு சின்னச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

நான் டைப் பண்ணேன்: 'எனக்கு இரக்கமே கிடையாது.'

'நீ என்ன பண்ணாலும் நான் இப்போ நீ ஒன்னும் பாக்க வேணாம்.'

அவன்: 'அப்டியா?'

நான்: 'ஆமா.'

அவன்: 'உன்னைப் பாத்து எனக்கு ஒன்னு தோணுச்சு, சொல்லட்டா?'

அவன் என்ன சொல்லப் போறான்னு தெரிஞ்சுக்க ஒரு பக்கம் ஆர்வம்.

இன்னொரு பக்கம், 'இவன் என்ன ஏடாகூடமாப் பேசப் போறானோ'ங்குற ஒரு தவிப்பு.

நான் என் போன் கீபோர்டுல டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

நான்: 'என்ன தோணுச்சு?'

மெசேஜ் சென்ட் ஆன அடுத்த செகண்டே, ஸ்கிரீன்ல 'டைப்பிங்...' னு காட்டுச்சு.

அடுத்த மெசேஜ் வந்துச்சு.

அவன்: 'நீ அந்தப் புடவையில, ஈரத் தலையோட நின்னதப் பாத்தப்ப...'

அவன்: 'தலைல அந்த மல்லிகைப்பூவ வச்சுக்கிட்டு, அமைதியா நின்ன...'

அவன்: 'உன்னை அப்படியே அள்ளித் தூக்கிட்டுப் போய், யாருக்கும் தெரியாம, எனக்கு மட்டும்னு வெச்சுக்கணும்னு தோணுச்சு...'

அவன் இப்படி சொன்னதும், அவனை இன்னும் வம்பிழுக்கனும்னு தோணுச்சு.

நான்: 'போதும், போதும் நிறுத்து. வேலையப் பாரு.'

நான் வேணும்னே கொஞ்சம் கண்டிப்பா அனுப்புனேன்.

அவன்: 'என்னால எந்த வேலையும் பாக்க முடில பவி.'

அவன்: 'என் கண்ணுக்குள்ளயே நீ தான் நிக்கிற.'

அவன்: 'எனக்கு உன்னை இப்போவே மறுபடியும் பாக்கணும்.'

இப்போவே பாக்கணுமா?

நான் பதற்றத்தோட சுவத்துக் கடிகாரத்தைப் பாத்தேன்.

நான்: 'முடியாது. இப்போதான் வாசல்ல வச்சுப் பாத்தியே, அப்புறம் என்ன?'

அவன்: 'அதுல எனக்கு போதுமானதா இல்ல பவி.'

அவன்: 'அங்க  எல்லாரும் இருந்தாங்க.'

அவன்: 'என்னால உன்னை நிம்மதியா ஒரு நிமிஷம் கூட ரசிச்சுப் பாக்க முடியல.'

அவன்: 'கண்ணு நிறைய உன்னைப் பாக்கணும்.'

அவன்: 'நான் மேல வரட்டா?'

'நான் மேல வரட்டா?'ங்குற அந்த ஒரு வரி என் உடம்புக்குள்ள என்னவோ பண்ணுச்சு.

அவன் இப்போ வீட்டுக்குள்ள வந்தா என்ன நடக்கும்?

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கற்பனைகள் ஓட ஆரம்பிச்சுது.

ஆனா இப்போ, பகல் நேரத்துல இது ரொம்ப ரிஸ்க்.

நான்: 'நோ. வேணாம்.'

நான்: 'யாராவது பாத்துட்டா அவ்ளோ தான், ரொம்பப் பிரச்சனை ஆகிடும்.'

நான்: 'நீ கீழயே இரு. மேல வராத.'

அவன்: 'ப்ளீஸ் பவி...'

அவன்: 'ஒரே ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்.'

அவன்: 'நான் எதுவுமே பண்ண மாட்டேன்.'

அவன் இப்போ  என்னைப் பாக்குறதுக்காகச் சின்னப் பையன் மாதிரி ஆசையாக் கெஞ்சுறது நல்லா இருந்துச்சு.

இது எனக்குள்ள ஒரு சின்னக் கர்வத்தைக் கொடுத்துச்சு.

அவன்: 'ப்ளீஸ்... நான் உன்ன ஜஸ்ட் பாக்கணும் அவ்ளோதான், தொடக்கூட மாட்டேன்.'

அவன்: 'ஜஸ்ட் உன்னை முழுசா, நிம்மதியா என் கண்ணால பாக்கணும்.'

அவன்: 'அந்தப் புடவையில நீ அவ்ளோ அழகா இருக்க.'

அவன்: 'தூரம் நின்னு உன்னைப் பாத்துட்டுப் போயிடுறேன்.'

நான் இந்த மெசேஜைப் படிச்சுட்டு அப்படியே சிரிச்சேன்.

உள்ள வந்தா இவன் சும்மாப் பாத்துட்டுப் போவானா?

எனக்கு இவனப் பத்தி நல்லாவே தெரியும்.

ஆனா அவனோட தவிப்பு எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

நான் மறுபடியும் அவனை ரிஜெக்ட் பண்ணேன்.

நான்: 'இல்ல வேணாம். நீ பொய் சொல்ற.'

நான்: 'நீ மேல வந்தா சும்மா இருக்க மாட்ட.'

அவன்: 'சத்தியமா பவி.'

அவன்: 'என் மேல உனக்கு நம்பிக்கை இல்லையா?'

அவன்: 'நான் தொடக் கூட மாட்டேன்.'

அவன்: 'உன் வாசல்ல நின்னு உன்னைப் பாத்துட்டு உடனே கீழ போயிடுறேன்.'

அவன்: 'ப்ளீஸ்... எனக்காக...'

அவன் எவ்ளோ தூரம் கெஞ்சுறான்னு பாக்கப் பாக்க என் மனசு லேசா ஆச்சு..

இவன் என் அழகுக்காக இவ்ளோ தூரம் ஏங்குறான்.

என் ஈர முடிக்கும், நான் வச்ச மல்லிகைப்பூவுக்கும் ஒருத்தன் பித்துப் பிடிச்சு அலைறான்.

நான் என் புடவை முந்தானையை லேசா விலக்கி என் நெஞ்சைப் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் முலைகள் ரெண்டும் பிராவுக்குள்ள ரொம்ப எடுப்பாத் தெரிஞ்சுது.

அவன் இதைப் பாக்கத் தான் அவ்ளோ ஆசைப்படுறான்.

ஆனா நான் அவனை இப்போ ரொம்பத் தவிக்க விடணும்னு நெனச்சேன்.

நான்: 'வேணாம்னா வேணாம் தான்.'

நான்: 'நீ இப்போ வர வேணாம்.'

நான்: 'உன் டியூட்டியப் பாரு. போ.'

அவன்: 'உன் முகத்தப் பாக்காம என்னால டியூட்டி பாக்க முடில பவி.'

அவன்: 'ஒரே ஒரு தடவை.'

நான்: 'நோ டா. சொன்னா கேளு.'

நான் கண்டிப்பா, ஆனா மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன ஆசையோட டைப் பண்ணேன்.

அவன் வரக் கூடாதுனு நான் சொல்றேன், ஆனா என் உடம்பு அவன் வரணும்னு தவிக்குது.

ஆனா நான் வார்த்தையில ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருந்தேன்.

நான்: 'இப்போ வரக் கூடாது. அவ்ளோ தான்.'

நான் இந்த மெசேஜ் அனுப்புனதுக்கு அப்புறம், கொஞ்ச நேரம் ஸ்கிரீன்ல எந்த மூவ்மென்ட்டும் இல்ல.

அவன் 'டைப்பிங்' காட்டல.

நான் அந்தச் சேட் விண்டோவையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

'ஒருவேளை நான் திட்டுனதுல கோபமாகிட்டானா?'னு என் மனசுக்குள்ள ஒரு பயம்.

இல்ல உண்மையிலயே வேலையைப் பாக்கப் போயிட்டானா?

என்னை இவ்ளோ தூரம் கெஞ்சுனவன், நான் வேணாம்னு சொன்னதும் அப்படியே விட்டுட்டானேனு ஒரு ஏமாற்றம்.

அப்போ... ஸ்கிரீன்ல மறுபடியும் 'டைப்பிங்...' வந்துச்சு.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுது.

அடுத்த மெசேஜ் வந்துச்சு.

அவன்: 'நான் உன்கிட்ட பர்மிஷன் கேக்கல பவி.'

இந்த ஒரு வரியில அவனோட டோன் அப்படியே தலைகீழா மாறிடுச்சு.

அடுத்த மெசேஜ்.

அவன்: 'நான் மேல வரேன். நீ கதவத் தொறக்குற.'

அவன் என்னைக் கெஞ்சல, எனக்கு ஆர்டர் போடுறான்.

என் வீட்டுக்குள்ள வர, என் புருஷன் இல்லாதப்போ வர, அவன் எங்கிட்ட பர்மிஷன் கேக்கலையாம்.

அவனோட இந்த அதிகாரம் என்னை அப்படியே உறைஞ்சு போக வச்சுது.

என் தொடைக்கு நடுவுல அந்தப் பிசுபிசுப்பு இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச் சுரந்துச்சு.

நான் அவனோட கண்ட்ரோல்ல முழுசாப் போயிட்டேன்.

ஆனா வெளிய அதைக் காட்டிக்கக் கூடாதுனு கஷ்டப்பட்டு டைப் பண்ணேன்.

நான்: 'ரொம்பத் தான் உனக்கு ஓவர் கான்ஃபிடன்ஸ்.'

நான் இப்புடி அனுப்புனதும், அவன் கிட்ட இருந்து உடனே ரிப்ளை வந்துச்சு.

அவன்: 'அது கான்ஃபிடன்ஸ் இல்ல பவி. எனக்கு உன் மேல இருக்குற உரிமை.'

இந்த உரிமைங்கிற வார்த்தை என் மனசுக்குள்ள ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்துச்சு.

நான் எந்த ரிப்ளையும் பண்ணாம அந்த ஸ்கிரீனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் என்ன டைப் பண்ணப் போறான்னு வெயிட் பண்ணேன்.

ஒரு நிமிஷம் எந்த மெசேஜும் வரல.

அவன் என்ன பண்றான்னு எனக்குப் புரியல.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்னத் தவிப்பு.

நான் போனை டேபிள் மேல வைக்கப் போனேன்.

அப்போ...

திடீர்னு என் போன் ஸ்கிரீன் மாறுச்சு.

வாட்ஸ்அப் சேட் ஸ்கிரீன் மறைஞ்சு, போன் ரிங் ஆக ஆரம்பிச்சுது.

ஸ்கிரீன்ல பாத்தேன்.

பிரகாஷ்...

வாட்ஸ்அப் ஆடியோ கால்.

அந்தப் பச்சை கலர் 'அக்செப்ட்' பட்டன் ஸ்கிரீன்ல துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அந்த ஸ்கிரீனையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

[yazhiniram]

------------
Part 196:
------------

நான் அந்த ஸ்கிரீனையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

போன் மறுபடியும் மறுபடியும் வைப்ரேட் ஆகிட்டு இருந்துச்சு.

பச்சை கலர் பட்டனை ஸ்வைப் பண்றதுக்கு என் விரல்கள் லேசாத் தயங்குச்சு.

ஆனா என் மனசு அதை எடுக்கச் சொல்லித் துடிச்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா அந்தப் பச்சை பட்டனை ஸ்வைப் பண்ணேன்.

போனை எடுத்து என் காதுல வச்சேன்.

நான் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல.

"பவி..." னு ஒரு குரல்  மெதுவா வந்துச்சு.

அந்தக் குரல்ல ஒரு தவிப்பு இருந்துச்சு.

"ப்ளீஸ் பவி... தயவுசெஞ்சு நான் சொல்றதக் கேளு."

நான் எதுவும் சொல்லாம அப்படியே அமைதியா இருந்தேன்.

"ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் மட்டும் தான்."

"உன்னை நேர்ல பாத்துட்டு உடனே போயிடுறேன்."

"சத்தியமா சொல்றேன், நான் வேற எதுவும் பண்ண மாட்டேன்."

அவன் கெஞ்சக் கெஞ்ச, என் உதட்டுல ஒரு குறும்பான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

"ஓஹோ..." னு நான் லேசா இழுத்தேன்.

"என்ன ஆச்சு உன்னோட அந்த உரிமை?"

"இப்போ கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரொம்ப ஓவர் கான்ஃபிடன்ஸா மெசேஜ் பண்ணியே?"

"நான் பர்மிஷன் கேக்கல, நீயே கதவத் திறப்பனு ரொம்பத் திமிராப் பேசுனியே?"

நான் வேணும்னே அவனைக் கிண்டல் பண்ணிப் பேசுனேன்.

என் குரல்ல ஒரு விளையாட்டுத்தனமான கண்டிப்பு இருந்துச்சு.

அவன் தொண்டையைக் கனைக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு.

"அது... சும்மா அனுப்புனேன் பவி."

"நீ வேணாம்னு சொல்றதப் பாக்க என்னால முடில."

"அதான் கொஞ்சம் அப்படி மெசேஜ் பண்ணேன்."

"ப்ளீஸ்... எனக்காகக் கதவத் திற."

அவன் அப்படி இறங்கி வந்து கெஞ்சுறதைப் பாக்க எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

என்னோட உடம்பு அவன் கெஞ்சலுக்கு ரொம்ப ஈஸியா ஒத்துழைக்க ஆரம்பிச்சுது.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பக்கம் ஏக்கம்.

வீட்ல யாரும் இல்ல, நான் ரொம்பத் தனிமையில இருக்கேன்.

அவன் வந்து என்னைப் பாத்துட்டு மட்டும் தான போகப் போறான்.

பாக்குறதுல என்ன தப்பு வந்துடப் போகுதுனு என் மூளை எனக்கு ஒரு சாக்கு சொல்லுச்சு.

நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருக்குற மாதிரி நடிச்சேன்.

"நான் தான் ஃபர்ஸ்ட்டே நோ சொல்லிட்டேன்ல."

"அப்புறம் ஏன் திரும்பத் திரும்பத் தொந்தரவு பண்ற?"

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் பெருமூச்சு விடுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

"ப்ளீஸ் பாவி.  எனக்கு உன்ன பாக்கணும் போல இருக்கு. நீ அவ்ளோ அழகா இருந்த."

"பாத்த உடனே போய்டுறேன். ப்ளீஸ் எனக்காக."

நான் என் புடவை முந்தானையை லேசா விரலால சுருட்டிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"சரி, நீ இங்க மேல வந்தா, அங்க கேட்ல உன்ன தேட மாட்டாங்களா?"

"உனக்கு டியூட்டி டைம் தான இப்போ?"

"யாராவது அபார்ட்மெண்ட் ஆளுங்க நோட் பண்ணிட்டாப் பிரச்சனை ஆகிடும்ல உனக்கு?"

என் குரல்ல இருந்த அந்த அக்கறையை அவன் புரிஞ்சுக்கிட்டான்.

நான் அவனுக்காக எவ்ளோ யோசிக்கிறேன்னு அவனுக்குத் தெரிஞ்சுடுச்சு.

அவன் சிரிச்சான்.

"அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல பவி."

"வேற ஒரு செக்யூரிட்டி இப்போ இருக்காரு."

"அவன் ஒரு கொஞ்ச நேரத்துக்கு கவர் பண்ணிப்பாரு."

"யாரும் என்னைத் தேட மாட்டாங்க."

"நீ ஒன்னும் ஒர்ரி பண்ணாத."

நான் என் பற்களால கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள இருக்கிற அந்த இரண்டு பக்கமும் சண்டை போட்டுச்சு.

வரச் சொல்லலாமா, வேணாமானு ஒரு லேசான குழப்பம்.

ஆனா என் தொடைக்கு நடுவுல இருக்கிற அந்தப் பிசுபிசுப்பு எனக்குப் பதிலச் சொல்லுச்சு.

நான் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டேன்.

"சரி... வா..." னு மெதுவா முனகினேன்.

நான் சம்மதம் சொன்னதும், மறுமுனையில அவன் சந்தோஷமா மூச்சு விடுறது கேட்டுச்சு.

நான் உடனே போனை கட் பண்ணிட்டேன்.

போனை எடுத்து சோபா மேல போட்டேன்.

என் கைகளை ரெண்டையும் ஒன்னாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

ஹால்ல குறுக்கும் நெடுக்குமா நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

என் மனசுக்குள்ள எனக்கு நானே சமாதானம் சொல்லிக்கிட்டேன்.

'அவன் சும்மாப் பாத்துட்டுத் தான் போகப் போறான்.'

'வேற எதுவும் நடக்கப் போறது இல்ல.'

'ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல அவன் கிளம்பிடுவான்.'

ஆனா என் உடம்பு அந்தச் சமாதானத்தை ஏத்துக்கத் தயாரா இல்ல.

நான் இப்போதான் அந்த இடத்த ரொம்பச் சுத்தமா, வழுவழுனு ரெடி பண்ணி வச்சிருக்கேன்.

அந்த இடம் இப்போ அவனுக்காக ரொம்பத் தவிப்போட காத்துக்கிட்டு இருக்கு.

அவனோட மான்ஸ்டர் சுன்னிய எனக்குள்ள எப்படியாவது இன்னிக்கி உள்வாங்கிக்கனும்னு என் நரம்புகள் எல்லாம் ஏங்குச்சு.

அவன் பாக்க மட்டும் தான் வர்றான்னு நான் வெளிய சொன்னாலும், உள்ளுக்குள்ள வேற ஏதோ எதிர்பார்த்தேன்.

நான் நடக்குறதை நிறுத்திட்டு, நேரா கண்ணாடி முன்னாடி போய் நின்னேன்.

என்னை ஒரு தடவை முழுசாப் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் புடவையோட மடிப்புகள் ரொம்ப நேர்த்தியா இருந்துச்சு.

அது என்னோட உடம்பு வளைவுகளை ரொம்ப அழகா எடுத்துக் காட்டுச்சு.

ஈரமான தலைமுடி முதுகுல சரிஞ்சு கிடந்துச்சு.

தலைல வச்சிருந்த அந்த மல்லிகைப்பூ கொஞ்சம் கூடக் கலையாம அப்படியே இருந்துச்சு.

நான் என் முந்தானையை லேசா அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிட்டேன்.

என் இடுப்புச் சதை லேசாத் தெரியுற மாதிரி புடவையை இறக்கி விட்டேன்.

அந்தத் தொப்புள் குழி ரொம்ப ரகசியமா எட்டிப் பாக்குற மாதிரி ரெடி பண்ணேன்.

ஒரு குடும்பப் பொண்ணு,  இன்னொரு ஆளுக்காக தன்னை இவ்வளவு அழகா அலங்கரிச்சுக்கிறதே ஒரு போதை தான்.

நான் கண்ணாடியைப் பாத்து ஒரு வெக்கமான சிரிப்புச் சிரிச்சேன்.

சரியா அஞ்சு நிமிஷம் ஆச்சு.

'டிங் டாங்...'

காலிங் பெல் சத்தம் ஹால்ல கிளியராக் கேட்டுச்சு.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் என் வயிற்றுக்குள்ள ஏதோ ஜிவ்வுனு இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள சட்டுனு ஒரு புது ஜூஸ் சுரந்து வழியுறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

அந்த ஈரம் என் தொடையில பட்டு ஒரு லேசான கூச்சத்தைக் கொடுத்துச்சு.

நான் என் கால்களை ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

ஒரு ஆழமான மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

என் முகத்தை ரொம்ப நார்மலா, கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா வச்சுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

மெதுவா நடந்து போய் கதவோட கைப்பிடியைப் பிடிச்சேன்.

லாக் ஓபன் பண்ணி, கதவை லேசாத் தொறந்தேன்.

வெளிய அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த வெளுத்துப் போன, கொஞ்சம் அழுக்கான செக்யூரிட்டி யூனிபார்ம்ல நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் மூஞ்சியில ஒரு எதிர்பார்ப்பு தெரிஞ்சது.

நான் அவனை உள்ள விடுறதுக்கு முன்னாடி, என் தலையை லேசா வெளிய நீட்டினேன்.

காரிடார் ரெண்டு பக்கமும் யாராவது வர்றாங்களானு செக் பண்ணேன்.

அங்க ஈ காக்கை கூட இல்ல, அந்த இடம் ரொம்ப அமைதியா இருந்துச்சு.

நான் கதவை இன்னும் கொஞ்சம் விரிச்சுத் தொறந்தேன்.

அவனைப் பாத்து என் கண்ணாலயே உள்ள வரச் சொல்லிச் சிக்னல் பண்ணேன்.

அவன் அவசரமா, ஒரு திருடன் மாதிரி உள்ள நுழைஞ்சான்.

நான் கதவை உடனே சாத்தி, உள்பக்கம் லாக் பண்ணேன்.

கதவு 'க்ளிக்' னு சாத்துன சத்தம் அந்த ஹால்ல கேட்டுச்சு.

இப்போ இந்த வீட்டுக்குள்ள நானும் அவனும் மட்டும் தான் இருக்கோம்.

இந்த நினைப்பே என் நரம்புகளுக்குள்ள ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சுச்சு.

கதவைச் சாத்திட்டு நான் அவன் பக்கம் திரும்புனேன்.

பிரகாஷ் அப்படியே நின்ன எடத்துல சிலையாட்டம் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் உடம்பு ஒரு இன்ச் கூட அசையல.

அவனோட கண்கள் அகலமா விரிஞ்சு, என் முகத்தையே பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் வாய் லேசாப் பிளந்து இருந்துச்சு.

அவன் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல.

அவனோட பார்வை என் ஈரமான தலைமுடியில இருந்து ஆரம்பிச்சுது.

அந்த மல்லிகைப்பூ வாசனை அவன் நாசியைத் துளைக்கிறத நான் கவனிச்சேன்.

அவன் லேசா மூச்சை இழுத்து அந்த வாசனையை அனுபவிச்சான்.

அப்புறம் அவனோட கண்கள் மெதுவா கீழ இறங்குச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த அழகான புடவை.

அது என்னோட சருமத்தோட ஒட்டி உறவாடுற விதம்.

என் முலைகள் பிராவுக்குள்ள முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற தோரணை.

எல்லாத்தையும் அவன் கண்கள் ஒரு ஸ்கேன் மெஷின் மாதிரிப் பாத்துச்சு.

அவனுக்குப் பேச்சே வரல.

அவன் அப்படியே உறைஞ்சு போய் என்னையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனோட அந்த ரியாக்‌ஷன் எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத மிதப்பைக் கொடுத்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை என் அழகைப் பாத்து இவ்வளவு தூரம் முடங்கிப் போறான்ங்குறது எனக்கு ரொம்பச் சந்தோஷமா இருந்துச்சு.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மார்புக்குக் குறுக்கே கட்டிக்கிட்டேன்.

ஒரு சிரிப்பு என் உதட்டுல வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அவனைப் பாத்து ரொம்பக் கிண்டலாப் பேசுனேன்.

"என்ன அப்படிப் பாக்குற?" னு நான் லேசாப் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

என் குரல்ல ஒரு விளையாட்டுத்தனமான சீண்டல் இருந்துச்சு.

அந்தக் கேள்வி கேட்டதும் அவன் லேசாச் சுயநினைவுக்கு வந்தான்.

அவன் தொண்டைக்குள்ள எச்சில் முழுங்குற சத்தம் எனக்குக் கேட்டுச்சு.

"பவி..." னு அவன் ரொம்ப முனகலான குரல்ல சொன்னான்.

"நீ... நீ அவ்ளோ அழகா இருக்க..."

"என்னால இதை நம்பவே முடில..."

அவன் வார்த்தைகள் ரொம்பத் தடுமாறி வெளிய வந்துச்சு.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்தப் பசியை நான் ரொம்ப ரசிச்சேன்.

"நீ ஒரு ஏஞ்சல் மாதிரி இருக்க பவி..."

அவன் சொல்லிக்கிட்டே லேசா ஒரு ஸ்டெப் என் பக்கம் எடுத்து வச்சான்.

அவன் கண்கள்ல ஒரு தவிப்பு இருந்துச்சு.

அவன் என்னைத் தொடப் போறான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

ஆனா நான் உடனே என் வலது கையை முன்னாடி நீட்டி அவனை நிறுத்துனேன்.

"நில்லு."

நான் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.

அவன் அப்படியே நின்னான்.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"நீ என்ன சொன்ன?"

"ஒரே ஒரு அஞ்சு நிமிஷம், என்னைப் பாத்துட்டு மட்டும் போயிடுறேன்னு தான கெஞ்சுன?"

"இப்போ பாத்துட்டியா?"

"உன் கண்ணு குளிர என்னைப் பாத்துட்டியா?"

"அப்போ உடனே கிளம்பு. போ."

நான் வேணும்னே அவனுக்கு ஒரு செக் வச்சேன்.

அவன் முகத்துல இப்போ ஒரு தவிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

அவனோட பார்வை மறுபடியும் என்னோட இடுப்புப் பக்கம் போச்சு.

அந்தப் புடவைக்கு இடையில தெரிஞ்ச என்னோட வெற்று இடுப்புச் சதையை அவன் வெறித்துப் பாத்தான்.

அவன் கண்கள் அந்தச் சதையப் பச்சையாத் திங்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

"எப்படி பவி இப்போ என்னால போக முடியும்?"

அவன் குரல் ரொம்பப் பரிதாபமா, ஒரு ஏக்கத்தோட வந்துச்சு.

"உன்னை இப்படிப் பாத்ததுக்கு அப்புறம் நான் எப்படிக் கீழ போவேன்?"

"என் உசுரே துடிக்குது பவி."

அவன் கெஞ்சிக்கிட்டே இன்னொரு ஸ்டெப் என் பக்கம் வந்தான்.

இப்போ எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ரொம்பக் கம்மியான இடைவெளி தான் இருந்துச்சு.

எனக்கும் அவனைத் தொடணும்னு உடம்பெல்லாம் அரிப்பு எடுத்துக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

என் நரம்புகள் அவனோட ஸ்பரிசத்துக்காகத் துடிச்சுது.

அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னி என் உடம்புக்குள்ள வரணும்னு என் தொடைக்கு நடுவுல இருக்கிற அந்த இடம் ஏங்குச்சு.

ஆனா அவன் கிட்ட வந்தப்போ...

அவன் மேல இருந்து ஒரு வித்யாசமான வாசம் என் மூக்குல பட்டுச்சு.

அது வேர்வை வாசம்.

அந்த அழுக்கான செக்யூரிட்டி யூனிபார்ம்ல இருந்த தூசு வாசம்.

காலையில இருந்து டியூட்டில இருந்ததால அவனோட உடம்புல இருந்து வந்த அந்த வாசம் என்ன லேசாத் தயங்க வச்சுது.

நான் இப்போதான் நல்லாச் சில்லுனு குளிச்சுட்டு, மல்லிகைப்பூ வச்சுட்டு ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்கேன்.

ஆனா இவன் இவ்வளவு வேர்வையோட, ஒரு அழுக்கு யூனிபார்ம்ல இருக்கான்.

நான் மறுபடியும் என் கையை நீட்டி அவனை நிறுத்துனேன்.

இந்த முறை என்னோட கண்டிப்பு கொஞ்சம் நிஜமாவே இருந்துச்சு.

"ஸ்டாப் டா. கிட்ட வராத."

நான் என் ஆள்காட்டி விரலை நீட்டி அவனை எச்சரிச்சேன்.

அவன் முகம் ரொம்பக் குழப்பமா மாறுச்சு.

"என்ன பவி?" னு அவன் தவிப்போட கேட்டான்.

அவன் என் கண்ணைப் பாத்துப் பரிதாபமாகக் கெஞ்சுனான்.

"எனக்கு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு பவி..."

"உன்னைத் தொடணும் போல இருக்கு..."

அவன் மறுபடியும் ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி வரப் போனான்.

நான் என் கையை அப்படியே நெஞ்சுல வச்சுக்கிட்டு லேசாப் பின்னாடி நகர்ந்தேன்.

"நோ டா, கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணு."

"என்கிட்ட வராத."

நான் சொல்லவும் அவன் அப்படியே உறைஞ்சு நின்னான்.

"ஏன்?" னு அவன் கேக்கும்போது அவன் குரல் லேசா உடைஞ்சுது.

"உன் டிரஸ்ஸைப் பாரு..."

"எவ்வளவு அழுக்கா இருக்குனு பாரு."

நான் அவனோட அந்த யூனிபார்மைப் பாத்து முகம் சுளிச்சேன்.

அவன் உடனே தன் டிரஸ்ஸைக் குனிஞ்சு பாத்தான்.

"இது டியூட்டி டிரஸ் பவி... இதுல வேலை பாத்தா அழுக்காகத் தான் செய்யும்."

"நான் என்ன பண்றது?" னு அவன் சாதாரணமாப் பதில் சொன்னான்.

அவன் சொல்லிட்டு மறுபடியும் என் மேல கைய வைக்க வந்தான்.

நான் சட்டென்று என் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டி அவனைத் தடுத்தேன்.

"இல்ல இல்ல. என்னைப் பாரு."

"நான் இப்போதான் குளிச்சுட்டு வந்து எவ்வளவு ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்கேன் பாரு."

"ஆனா நீ நேத்து மாட்டுன அதே யூனிபார்மைத் துவைக்காமப் போட்டுட்டு வந்துருக்க."

"அதுல ஒரே வேர்வை வாசம்."

நான் என் புடவை மடிப்புகளைப் பக்குவமாத் தடவி விட்டுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"உன்னோட இந்த அழுக்கான யூனிபார்ம் பட்டு என்னோட ஃப்ரெஷ்ஷான புடவை கசங்குறது எனக்கு இப்போ இஷ்டம் இல்ல டா."

நான் ரொம்பத் தெளிவா சொன்னேன்.

இப்போ அவன் என்னைத் தொடணும்னா, அவன் என்னை மாதிரிச் சுத்தமா வரணும்னு என் வார்த்தைகள் உணர்த்துச்சு.

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் அப்படியே என்னையே பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

அவனுக்கு நான் சொல்றதுல இருக்குற லாஜிக் புரிஞ்சுது.

ஆனா அந்த வெறியை அவனால கண்ட்ரோல் பண்ண முடிலங்குறது அவன் முகத்துல தெளிவாத் தெரிஞ்சுது.

நான் என் கையைக் கட்டிக்கிட்டு, அவனைப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

[yazhiniram]

------------
Part 197:
------------

நான் என் கையைக் கட்டிக்கிட்டு, அவனைப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

என் பார்வை அவனோட அந்த வேர்வை பிடிச்ச யூனிபார்ம் மேல இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் அப்படியே தன் தலையைக் குனிஞ்சு தன்னோட டிரஸ்ஸைப் பாத்தான்.

அவன் முகத்துல ஒரு சின்னக் குழப்பம்.

"நான் என்ன பண்றது பவி?" னு அவன் ரொம்பப் பரிதாபமாகக் கேட்டான்.

அவனோட குரலைக் கேக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு லேசான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"இது டியூட்டி டிரஸ் ஆச்சே."

"நான் இதத் தான போட்டு ஆகணும்?" னு அவன் தன்னோட நிலைமையைச் சொன்னான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு ஒரு செகண்ட் யோசிச்சேன்.

அப்போ என் மனசுல ரொம்பக் குறும்பான ஒரு ஐடியா வந்து எட்டிப் பாத்துச்சு.

நான் அவனை நேராப் பாத்தேன்.

"உனக்கு இப்போ எவ்ளோ நேரம் இருக்கு?" னு நான் கேட்டேன்.

அவன் நிமிர்ந்து என்னைப் பாத்தான்.

"என்ன பவி கேக்குற?"

"எவ்ளோ நேரம் உன்னை யாரும் கீழ கூப்பிட மாட்டாங்க?"

"உன்னோட அந்த இன்னொரு வாட்ச்மேன் எவ்ளோ நேரம் சமாளிப்பான்?"

நான் அடுக்கடுக்காக் கேள்வியைக் கேட்டேன்.

அவன் முகம் லேசா யோசிச்சுது.

"ஒரு மணி நேரம் யாரும் என்னைத் தேட மாட்டாங்க பவி. அப்டி தேடுனாலும் ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல"

"நிஜமாத்தானே?"

"சத்தியமா பவி."

"கீழ எதும் பிரச்சன ஆகிடாதே?"

"எதுவும் ஆகாது பவி, நான் சொல்லிட்டுத் தான் வந்தேன்."

"இப்போ உன்னை யாரும் டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டாங்களா?"

"கண்டிப்பா மாட்டாங்க பவி."

நான் என் தலையை லேசா ஆட்டிக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள நான் நெனச்ச அந்த ஐடியா ரொம்பத் தெளிவா உக்காந்துருச்சு.

"சரி, அப்போ ஒரு வேலை பண்ணு," னு நான் அதிகாரமாச் சொன்னேன்.

"என்ன பவி?"

"நீ இங்கயே இப்போ குளி."

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் கண்ணு ரெண்டும் அகலமா விரிஞ்சுது.

"என்னது? குளிக்கணுமா?"

"ஆமா."

"உன் வீட்லயா?"

"வேற எங்க?"

அவன் முகம் அப்படியே ஒரு ஆச்சரியத்துல உறைஞ்சு போச்சு.

"நீ என்ன சொல்ற பவி?"

"உனக்குப் புரியலையா?"

"இல்ல... என்னைக் குளிக்கச் சொல்றியா?"

"ஆமா பிரகாஷ்."

"மொதல்ல இந்த அழுக்கு டிரஸ்ஸைக் கழட்டிப் போடு."

நான் என் கையை நீட்டி பாத்ரூம் பக்கம் காட்டுனேன்.

"நல்லாச் சோப்புப் போட்டு உன்னோட அந்த வேர்வை நாத்தம் போற அளவுக்குக் குளி."

"அதுக்கப்புறம் என்ன நடக்குதுனு பாப்போம்."

நான் ரொம்பக் கிண்டலா, ஒரு கேலியான பார்வையோட அவனைப் பாத்துச் சொன்னேன்.

அவன் முகத்துல இப்போ பிரகாசமான ஒரு சந்தோஷம் ஒட்டிக்கிச்சு.

அவனுக்கு நான் என்ன மீன் பண்றேன்னு நல்லாவே புரிஞ்சுடுச்சு.

நான் இன்னைக்கு அவனுக்கு சம்மதம் கொடுக்கப் போறேங்குறது அவனோட மண்டைக்கு போயிடுச்சு.

அவன் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

"நிஜமாத் தான சொல்ற பவி?"

"நான் எப்பயாவது பொய் சொல்லிருக்கேனா?"

"எனக்கு சந்தோஷமா இருக்கு பவி."

"சந்தோஷப்பட்டுக் கிட்டே போய்க் குளி."

ஆனா அடுத்த செகண்ட் அவன் முகத்துல ஒரு சின்ன யோசனை வந்துச்சு.

"ஆனா பவி..." னு அவன் இழுத்தான்.

"என்ன ஆச்சு இப்போ?"

"என் டிரஸ்ஸ என்ன பண்றது?"

நான் அவனைப் புரியாமப் பாத்தேன்.

"அதாவது... நான் குளிச்சு முடிச்சுட்டு மறுபடியும் இந்த அழுக்கு யூனிபார்மைத் தான போடணும்?"

அவன் ரொம்பச் சாதாரணமா, ஆனா எதார்த்தமான ஒரு டவுட்டைக் கேட்டான்.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே என் தலையை ஆட்டுனேன்.

"நீ இங்க இருந்து கிளம்பும் போது அந்த டிரஸ்ஸைப் போட்டுக்கோ."

"அப்படியா சொல்ற? அப்போ குளிச்சதுக்கு அப்புறம்?"

"ஆமா, நீ எதுவும் போடாம அப்டியே இரு."

நான் ரொம்ப இயல்பா, எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாமச் சொன்னேன்.

அவன் என்னையே வெறித்துப் பாத்தான்.

"எதுவும் போட்டுக்க வேண்டாமா?" அவன் கேட்டான்.

"உனக்கு அதுல எதும் பிரச்சனையா?"

நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

அவன் உடனே அவசர அவசரமாத் தலையை ஆட்டுனான்.

"இல்ல பவி, எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல."

"அப்போ கழட்டு."

"இங்கயேவா?"

"ஆமா, இங்கயே கழட்டு."

என் ஹால்ல நின்னுகிட்டு நான்  எங்க அபார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேனை டிரஸ்ஸைக் கழட்டச் சொல்றேன்.

இந்த நெனப்பே எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத சிலிர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.

பிரகாஷ் முகம் பூரா ஒரு வெறியான சந்தோஷம்.

அவன் அந்த ஹால்ல நின்னுகிட்டே, தன் யூனிபார்ம் ஷர்ட் பட்டன்களை ஒன்னொன்னாப் கழட்ட ஆரம்பிச்சான்.

நான் என் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்கே கட்டிக்கிட்டு அவனை ரொம்ப உன்னிப்பாப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனோட கைகள் லேசாப் பதற்றத்துல நடுங்குச்சு.

"என்ன பட்டன் கழட்ட வரலையா?" னு நான் கிண்டல் பண்ணேன்.

"உன்னைப் பாத்துக்கிட்டே கழட்டுறதுனால கொஞ்சம் வெக்கமா இருக்கு பவி."

"சும்மாப் பில்டப் பண்ணாமச் சீக்கிரம் கழட்டுடா."

அவன் அந்த ஷர்ட்டை முழுசாக் கழட்டித் தரைல போட்டான்.

இப்போ அவனோட மேல் உடம்பு எனக்கு இந்த பகல் நேரத்துல ரொம்ப தெளிவா தெரிஞ்சுது.

"என்ன பவி அப்டிப் பாக்குற?"

"சும்மாத் தான் பாக்குறேன்."

"நான் பாக்க நல்லா இருக்கேனா?"

"ஏன் உனக்கு உன் மேல நம்பிக்கையே இல்லையா?"

"உன்னையும் என்னையம் கம்பேர் பண்ணி பாக்குறப்போ கொஞ்சம் தயக்கமா இருக்கு பவி. நீ அவ்ளோ அழகா இருக்க, நான் பாரு"

அவன் அப்டி பேசுனதும், என் மனசுல, உன் உடம்பு முக்கியம் இல்லடா, உன்கிட்ட இருக்கிறதுதான் முக்கியம்னு தோணுச்சு.

"பேசுனது போதும், பேண்ட்டைக் கழட்டு."

நான் அவனுக்கு ஆர்டர் போட்டேன்.

அவன் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவன் கைகள் அவனோட பேண்ட் ஜிப் பக்கம் போச்சு.

ஜிப்பை மெதுவாக் கீழ இறக்குனான்.

"உனக்குச் இப்பொ சிரிக்கணும் போல இருக்கா?"னு அவன் என்ன கேட்டான்.

"எனக்கு ஏன் இப்போ சிரிப்பு வரப் போகுது?"

"இல்ல, நான் இங்க நின்னுகிட்டு இப்டிக் கழட்டுறதைப் பாத்து உனக்குச் சிரிப்பு வருமானு கேட்டேன்."

"எனக்குச் சிரிப்பு வரல, நீ சீக்கிரம் கழட்டு."

அவன் பேண்ட் பட்டனைக் கழட்டிட்டு, அந்த யூனிபார்ம் பேண்ட்டைக் கீழ தள்ளுனான்.

அது அவனோட கால் வழியா நழுவித் தரைல விழுந்துச்சு.

இப்போ அதிசயமா ஜட்டி போட்ருந்தான்.

என் கண்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா அந்த ஜட்டி மேல போச்சு.

அங்க ஏற்கனவே ஒரு பெரிய மலை மாதிரி முட்டிக்கிட்டு நிக்கிறதை நான் கவனிச்சேன்.

"என்ன பவி, ரொம்ப நோட்டம் விடுற?"

"உன்னைத் தான் பாத்துக்கிட்டு இருக்கேன். எப்ப இருந்து ஜட்டி போடுற பழக்கம் வந்துச்சு."

அவன் சிரிச்சுட்டே"நான் போடுவேன். கொஞ்ச நாள் சும்மா போடாம இருந்தேன். இப்போ என்ன? உனக்கு பயமா இருக்கா?"

"பயம் எல்லாம் இல்ல. கழட்டு."

அவன் தன்னோட ரெண்டு கைகளாலயும் அந்த ஜட்டியோட எலாஸ்டிக்கைப் பிடிச்சான்.

மெதுவா, என்னைப் பாத்துக்கிட்டே அதைக் கீழ இறக்குனான்.

அந்த ஜட்டி அவனோட முழங்காலைத் தாண்டித் தரைல விழுந்த அந்த நிமிஷம்...

என் கண்கள் அப்படியே அகலமா விரிஞ்சுச்சு.

ஜட்டியில இருந்து ரிலீஸ் ஆனதும் அவன் சுன்னி சட்டுனு மேல எழும்பித் துடிச்சுது.

அது ஒரு ஸ்பிரிங் மாதிரி முன்னாடி வந்து என்னை மிரட்டுச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் என்னையே அறியாம ஒரு சின்னச் சத்தம் கொடுத்தேன்.

"என்ன பவி ஆச்சு?"

"ஒ... ஒன்னும் இல்ல."

"பாத்துப் பயந்துட்டியா?"

"சும்மா இரடா ."

நான் வார்த்தையில அப்படிச் சொன்னாலும் என் பார்வையை அங்க இருந்து எடுக்கவே முடியல.

அது நரம்புகள் புடைச்சு, ரொம்ப முரட்டுத்தனமா என்னைப் பாத்துச் சிரிக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் வாய்க்குள்ள எச்சில் சுரந்து தொண்டையில வறட்சியை உண்டாக்குச்சு.

"உனக்குப் வேணுமாடி?"

"..."

"சொல்லு?"

"சும்மா இருடா."

"உனக்காகத் தான் அது இப்படித் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு."

"நான் ஏதும் கேக்கலையே."

"உன் கண்ணு எங்கிட்ட வேணும்னு கேக்குதே."

அவன் சொல்றது நூறு சதவீதம் உண்மை.

என் மனசுக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய போர்க்களமே நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஒரு பத்து நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி தான் நான் சாமி ரூம்ல நின்னுகிட்டு மனமுருகி வேண்டுனேன்.

இந்தத் தப்பான எண்ணங்கள் என்னை விட்டுப் போகணும்னு சாமிகிட்டக் கெஞ்சினேன்.

ஆனா இப்போ?

என் கடவுள் என்னை ரொம்பச் சோதிக்கிறாருனு தோணுச்சு.

என் முன்னாடி ஒட்டுத்துணி இல்லாமஇவன், அதும் இப்படி ஒரு ராட்சச ஆயுதத்தோட நிக்குறான்.

என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாம லேசா நடுங்குச்சு.

எனக்கு இங்கயே அப்படியே மண்டியிட்டு உக்காந்து, அதை என் வாய்க்குள்ள வச்சு ஊம்பனும் போல ஒரு வெறித்தனமான ஆசை வந்துச்சு.

அதோட சூட்டை என்னோட உதடுகள்ல உணரணம்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

ஆனா நான் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு என்னோட ஆசைய மறைச்சுக்கிட்டேன்.

நான் என்னோட தோரணையை நான் விடல.

தொண்டைக்குள்ள வந்த எச்சிலைக் கஷ்டப்பட்டு முழுங்குனேன்.

என் கையை நீட்டி ஹால் வழியா இருக்குற பாத்ரூம் பக்கமாகக் காட்டுனேன்.

"போ."

"எங்க பவி?"

"பாத்ரூம்க்குள்ள போடா."

"நான் ரெடி."

"ரெடியாம்ல ரெடி. மொதல்ல போய்க் குளி."

நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டா, ஆனா ஒரு லேசான நடுக்கத்தோட சொன்னேன்.

பிரகாஷ் என்னைப் பாத்து சிரிச்சான்.

என் கண்கள் இன்னும் அவனோட சுன்னில தான் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குனு அவனுக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சுருச்சு.

அவன் எதுவும் பேசாம, அப்படியே திரும்பிப் பாத்ரூம் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சான்.

அவன் நடக்கும்போதெல்லாம் அது முன்னும் பின்னுமா ஆடுறதை நான் பின்னால இருந்து பாத்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

அவனோட சூத்தும் எனக்கு ஒரு வித்யாசமான ஈர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.

அவன் மெதுவாப் பாத்ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சான்.

நான் என் நின்ன எடத்துல இருந்து மெதுவா நடந்து அவனுக்குப் பின்னாடியே போனேன்.

அவன் பாத்ரூம்க்குள்ள போயிட்டு, கதவைச் சாத்துறதுக்காகக் கைப்பிடியைப் பிடிச்சான்.

"ஏய்..." னு நான் சத்தம் போட்டேன்.

அவன் அப்படியே நின்னு என்னைப் பாத்தான்.

"என்ன பவி?"

"கதவைச் சாத்தாதடா."

நான் ரொம்பத் தெளிவா அவனுக்கு ஆர்டர் போட்டேன்.

அவன் முகத்துல ஒரு பெரிய குழப்பம் வந்துச்சு.

"கதவைச் சாத்த வேணாமா?"

"ஆமா."

"நான் குளிக்கப் போறேன் பவி."

"தெரியும்."

"அப்புறம் ஏன் கதவைத் திறக்கச் சொல்ற?"

"எனக்கு... நான் பாக்கணும்."

இந்த வார்த்தையை நான் சொல்லும்போது என் கன்னம் ரெண்டும் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

எனக்கே ரொம்ப வெக்கமா இருந்துச்சு.

ஆனா என் ஆசையை என்னால கட்டுப்படுத்த முடில.

என் புருஷன் வீட்ல இல்லாதப்போ, இவன் என் பாத்ரூம்ல குளிக்கிறத நான் வாசல்ல நின்னு பாக்கணும்னு ஆசைப்பட்டேன்.

நான் சொன்னதைக் கேட்டதும் பிரகாஷ் முகத்துல ஒரு பெரிய சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

"நீ பாக்கணுமா பவி?"

"ஆமா. சும்மாப் பேசிக்கிட்டு இருக்காமத் தண்ணியத் தொறந்து விடு."

அவன் உடனே அந்தக் கதவை அப்படியே முழுசாத் திறந்து வச்சான்.

அவன் ஷவர் கீழ போய் நின்னுட்டு, டாப்பைத் திருகுனான்.

ஷவர்ல இருந்து தண்ணி சடசடனு கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.

நான் அந்தப் பாத்ரூம் வாசப்படியிலயே நின்னுகிட்டேன்.

பாத்ரூம் கதவு நிலவுல என் தோளைச் சாச்சு, என் கைகளைக் கட்டிக்கிட்டு ரொம்ப ரிலாக்ஸா நின்னேன்.

அவன் மேல அந்தச் சில்லுன தண்ணி கொட்டுறத நான் எமைக்காமப் பாத்தேன்.

தண்ணி அவனோட கருப்பான உடம்புல பட்டுத் தெறிச்சுது.

"தண்ணி சில்லுனு இருக்கா?"

"இல்ல பவி, சூப்பரா இருக்கு."

"நல்லாத் தேய்ச்சுக் குளி."

"என் முதுகுல தேய்ச்சு விடுறியா பவி?"

"அடி வாங்கிடுவ. நீயே தேய்ச்சுக்கோ."

நான் அவனைச் சீண்டிக்கிட்டே அவனோட உடம்பை ரசிச்சேன்.

தண்ணி அவனோட நெஞ்சுல பட்டு, அவனோட வயித்து வழியா வழிஞ்சு கீழ போச்சு.

நேரா அவனோட அந்த ராட்சசத் தடி மேல தண்ணி விழுந்து தெறிக்குற காட்சி...

அது என் கண்ணுக்கு அவ்ளோ ஒரு போதையா இருந்துச்சு.

அவன் தன்னோட கைகளால அந்த உறுப்பைத் தேய்ச்சுக் கழுவுனான்.

அவன் அதைப் பிடிச்சு ஆட்டும்போது, என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு சுருசுருப்பு ஓடிச்சு.

கேக்க என்னவோ இது அசிங்கமா இருக்கும், ஆனா என்னை அவ்ளோ ஈர்க்குற ஒரு காட்சியா அது இருந்துச்சு.

என் கண்கள்ல ஒரு விவரிக்க முடியாத வெறி இருந்துச்சு.

தண்ணி அவனோட கண் இமைகள்ல பட்டுச் சொட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் ஷவர் கீழ நின்னுகிட்டே தன் தலையைச் சிலுப்புனான்.

அவன் கண்கள் நேரா என் முகத்தைப் பாத்துச்சு.

நான் வாசல்ல நின்னு என் புடவை முந்தானையைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு நின்னதை அவன் ரொம்ப ரசிச்சான்.

"பவி..." னு அவன் தண்ணிச் சத்தத்துக்கு நடுவுல கூப்பிட்டான்.

"என்ன?"

"நீயும் வர்றியா?"

அவன் ஒரு கையை என் பக்கம் நீட்டி என்னைக் கூப்பிட்டான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுப் புன்னகைச்சேன்.

"நான் எதுக்கு வரணும்?"

"வா பவி, சேந்து குளிக்கலாம்."

"போடா லூசு."

"வா பவி, தண்ணி ரொம்ப இதமா இருக்கு."

"நான் வர மாட்டேன்."

நான் என் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டி மறுத்தேன்.

"ஏன் பவி?"

"என் புடவை நனைஞ்சுடும்டா."

"நனைஞ்சா என்ன பவி? கழட்டிப் போட்டுடலாம்."

"வாயை மூடு. நான் அவ்ளோ நேரம் கஷ்டப்பட்டு இந்தச் புடவையைக் கட்டியிருக்கேன்."

நான் என்னோட புடவையோட மடிப்புகளைக் கையால தடவி விட்டுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"இப்போ தண்ணியில வந்தா எல்லாம் வீணாகிடும்."

"பரவால்ல பவி, நீ வா."

"நீ மூடிட்டு குளிடா."

நான் என்னோட எல்லையை ரொம்பத் தெளிவா வச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்கு அவனோட நனையுறதை விட, அவனைப் பாக்குறது ரொம்பத் த்ரில்லா இருந்துச்சு.

"நீ வர்றியா இல்லையா பவி?"

"நான் இங்கயே நின்னு பாக்குறேன், அதுவே எனக்குப் போதும்."

[yazhiniram]

-----------
Part 198:
-----------

"நான் இங்கயே நின்னு பாக்குறேன், அதுவே எனக்குப் போதும்."

நான் கண்டிப்பா, ஆனா முகம் நிறைய ஒரு குறும்பான சிரிப்போட சொன்னேன்.

என் வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் அவன் முகத்துல ஒரு சின்ன ஏமாற்றம் தெரிஞ்சுது.

ஆனா அவன் எதுவும் சொல்லல.

அப்படியே அமைதியாத் திரும்பி நின்னுகிட்டான்.

அவனோட முதுகு இப்போ நேரா என் கண்ணுக்கு முன்னாடி இருந்துச்சு.

ஷவர்ல இருந்து கொட்டுற தண்ணி அவனோட தோள்பட்டையில பட்டுத் தெறிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தத் தண்ணி அவனோட முதுகு வழியா வழிஞ்சு கீழ எறங்குறதை நான் ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவன் கையில ஒரு சோப்பை எடுத்துக்கிட்டான்.

அதை வச்சு அவனோட கைகள்ல தேய்க்க ஆரம்பிச்சான்.

நான் அந்த கதவு நிலையில சாஞ்சு நின்னுகிட்டு, என்னோட புடவை முந்தானையை லேசா இழுத்து விட்டுக்கிட்டேன்.

திடீர்னு அவன் கையில சோப்போட என் பக்கம் லேசாத் திரும்புனான்.

அவன் முகத்துல ஒரு சின்னக் கொழந்தை மாதிரி ஒரு எக்ஸ்பிரஷன்.

"பவி..." னு ரொம்ப மெதுவா முனகுனான்.

"என்ன?" னு நான் லேசாப் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

"முதுகுல கொஞ்சம் சோப்புப் போட்டு விடுறியா?" னு அவன் கேட்டான்.

நான் என் கண்களை லேசா விரிச்சேன்.

"ஏன்? உனக்குக் கை எட்டாதா?" னு நான் கிண்டலா கேட்டேன்.

"சரியா எட்டல பவி."

"ப்ளீஸ்... நீயே கொஞ்சம் தேய்ச்சு விடு."

அவன் கையில சோப்பை நீட்டிக்கிட்டுப் பரிதாபமாகக் கேட்டான்.

அந்த செகண்ட், என் மனசுல ஒரு மின்னல் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய கேள்வி எட்டிப் பாத்துச்சு.

நான் கார்த்திக்கைக் கல்யாணம் பண்ணி இத்தனை வருஷம் ஆகுது.

என்னைக்காவது ஒரு நாள் நான் என் புருஷனுக்கு முதுகுல சோப்புப் போட்டு விட்டுருக்கேனா?

இல்ல... அவர் தான் என்னைக்காவது என்கிட்ட அப்படி கேட்டுருக்காரா?

கண்டிப்பா இல்ல.

எங்க கல்யாண வாழ்க்கையில அப்படி ஒரு அன்யோன்யமான தருணம் நடந்ததே கிடையாது.

அவர் எப்பவும் அவசர அவசரமாக் குளிச்சுட்டு ஆபிஸ் ஓடுறதுல தான் குறியா இருப்பாரு.

ஆனா இப்போ...

என் வீட்டு பாத்ரூம்க்குள்ள, ஒரு வாட்ச்மேன் அம்மணமா நின்னுக்கிட்டு எனக்குக் கட்டளை போடுறான்.

என் கைகளால அவனுக்குச் சோப்புப் போட்டு விடச் சொல்றான்.

இது எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத த்ரில்லைக் கொடுத்துச்சு.

ஒரு பக்கம் தப்புனு மூளை சொன்னாலும், அந்தத் தப்புல இருக்கிற சுவாரஸ்யம் என்னைக் கட்டிப் போட்டுச்சு.

எவ்வளவோ பண்ணிட்டோம் ஆல்ரெடி, இதுல என்ன ஆக போகுதுனு தோணுச்சு,

நான் யோசிச்சுக்கிட்டே நின்னதைப் பாத்து அவன் மறுபடியும் கூப்பிட்டான்.

"பவி... என்ன யோசிக்கிற?"

"ஒன்னும் இல்ல..."

"அப்புறம் ஏன் அமைதியா நிக்கிற?"

"நான் உள்ள வரணுமா?"

"ஆமா, வந்து கொஞ்சம் தேய்ச்சு விடு பவி."

"நோ... எனக்குப் புடவை நனைஞ்சுடும்."

"நனையாமத் தேய்ச்சு விடு."

"முடியாதுடா."

"ப்ளீஸ் பவி... எனக்காக..."

"நீ ரொம்பப் பண்ற பிரகாஷ்."

"ஒரே ஒரு நிமிஷம் தான் பவி."

"என் முதுகுக்குத் தேய்ச்சு விட்டுட்டு நீ வெளிய போயிடு."

"சத்தியமா?"

"சத்தியமா."

அவன் கெஞ்சுறதைப் பாக்கப் பாக்க என் மனசு லேசாத் திருப்தி அடைஞ்சுது.

என் புருஷன் என்கிட்டக் கேக்காத ஒரு உரிமையை, இவன் இவ்ளோ ஆசையாக் கேக்குறான்.

நான் மெதுவா ஒரு ஆழமான மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு ஈரமாவுறாத நான் உணர்ந்தேன்.

எனக்குள்ள இருந்த அந்தத் தயக்கத்தை, அந்தத் த்ரில் ஜெயிச்சுடுச்சு.

"சரி... குடு அந்தச் சோப்பை."

நான் ஒரு முடிவோட சொல்லிட்டு, என் கால்களை முன்னாடி எடுத்து வச்சேன்.

அந்தப் பாத்ரூம் டைல்ஸ் மேல காலெடுத்து வச்சேன்.

அந்தச் சில்லுன டைல்ஸ் என் பாதத்துல பட்டதும் ஒரு லேசான கூச்சம்.

நான் ரொம்ப ஜாக்கிரதையா, அந்த ஷவர் தண்ணி என் மேல பட்டுடாத மாதிரி ஓரமா நின்னேன்.

அவன் கையில இருந்து அந்தச் சோப்பை வாங்கினேன்.

நான் வாங்கும்போதே என் கையில இருந்த வளையல்கள் லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் 'க்ளிக் க்ளிக்'னு சத்தம் போட்டுச்சு.

அந்தச் சத்தம் பாத்ரூம்க்குள்ள ரொம்ப அழகா எதிரொலிச்சுது.

அவன் மறுபடியும் ஷவரைப் பாத்துத் திரும்பி நின்னுகிட்டான்.

அவனோட அந்த கருப்பான முதுகு என் கண்ணுக்கு முன்னாடி இருந்துச்சு.

நான் சோப்பை என் ரெண்டு கைகளுக்கும் நடுவுல வச்சு லேசாகத் தேய்ச்சேன்.

சோப்பு நுரை என் கைகள்ல வந்ததும், என் வலது கையை மெதுவா அவனோட முதுகுல வச்சேன்.

என் சாஃப்ட்டான கைகள் அவனோட சருமத்துல பட்ட அந்த செகண்ட்...

அவன் உடம்பு லேசா ஒரு ஜெர்க் ஆனதை நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் சோப்பை வச்சு அவனோட தோள்பட்டையில தேய்க்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவனோட சதை அவ்ளோ உறுதியா, முறுக்கேறி இருந்துச்சு.

நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவனோட முதுகுப் பகுதி பூரா சோப்பைத் தேய்ச்சேன்.

அந்தச் சோப்போட வாசனையும், அவனோட உடம்புல இருந்து வர்ற ஒரு விதமான ஆம்பளை வாசனையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என் நாசியைத் துளைச்சுது.

அந்த வாசனை என் மூளைக்குள்ள ஒரு விதமான கிறக்கத்தை ஏத்துச்சு.

என் கைகள் அவனோட முதுகுல மேலயும் கீழயுமா வழுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு.

அவனோட ஒவ்வொரு தசைக்கும் நான் சோப்புப் போட்டு மசாஜ் பண்ற மாதிரித் தேய்ச்சு விட்டேன்.

இந்தத் தொடுதல் எனக்குள்ள என்னென்னமோ பண்ணுச்சு.

நான் இப்போ தான் அந்த இடத்த ரொம்ப வழுவழுனு க்ளீன் பண்ணி வச்சுருந்தேன்.

என் கைகள் அவனோட முதுகுல உரச உரச...

என் பாவாடைக்கு அடியில, அந்த வழுவழுப்பான புண்டை சட்டுனு ஒரு துடிப்புத் துடிச்சுது.

ஒரு புது ஜூஸ் சுரந்து என் தொடை இடுக்குல லேசா இறங்குறதை நான் உணர்ந்தேன்.

"பவி..."

அவன் ரொம்ப ஹஸ்கியா முனகுனான்.

"என்ன?"

"உன் கை அவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கு."

நான் லேசாச் சிரிச்சேன்.

"சும்மாப் பேசாம இரு."

"நிஜமாத் தான்."

"உன் கை படும்போதே என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஆகுது."

"நான் சும்மாச் சோப்புத் தான்டா போடுறேன்."

"அதுவே எனக்கு ரொம்ப நல்லா இருக்கு பவி."

நான் அவனோட முதுகுல ஒரு செல்லமான அடி அடிச்சேன்.

"போதும், சோப்புப் போட்டாச்சு. நான் போறேன்."

நான் திரும்பப் போனேன்.

"ஏய்... இரு பவி."

அவன் டக்குனு என் கையைப் பிடிச்சான்.

"என்ன இப்போ?"

"முன்னாடி..."

அவன் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல சொன்னான்.

"முன்னாடி என்ன?"

"முன்னாடி நெஞ்சுலயும் கொஞ்சம் தேய்ச்சு விடு பவி."

நான் என் கண்களை லேசா விரிச்சேன்.

"அது தான் உனக்குக் கை எட்டுமே. நீயே தேய்ச்சுக்கலாம்ல?"

"ஆனா நீ தேய்ச்சு விடுற சுகம் வராது பவி."

"நான் வர மாட்டேன்."

"ப்ளீஸ் பவி..."

அவன் சொல்லிக்கிட்டே மெதுவா என் பக்கம் திரும்புனான்.

இப்போ அவனோட முகம் நேரா என்னைப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த ஷவர் தண்ணி அவனோட நெஞ்சுல பட்டுத் தெறிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"கொஞ்சம் தேய்ச்சு விடு பவி..." னு அவன் கெஞ்சுற மாதிரி முகம் வச்சான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் உடம்பு அவனைக் தொடணும்னு தான் தவிச்சுது.

"சரி... சும்மா நில்லு."

நான் என் கைகள்ல இருந்த சோப்பை வச்சு அவனோட நெஞ்சுல தேய்க்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவனோட நெஞ்சு முடிக்கு நடுவுல என் விரல்கள் நுழைஞ்சு வழுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு.

நான் தேய்க்கத் தேய்க்க, அவன் சுகமா மூச்சை உள்ளிழுத்து விட்டான்.

"ஹ்ம்ம்..." னு அவனோட தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு முனகல் சத்தம் வந்துச்சு.

அவன் நெஞ்சுல பட்டுத் தெறிக்கிற தண்ணித் துளிகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் மேல பட ஆரம்பிச்சுது.

நான் தள்ளி நின்னுருந்தாலும், அந்தச் சின்னச் சின்னத் துளிகள் என் சாரீ  மேல விழுந்துச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துலயே என் புடவையோட முன் பக்கம் லேசாக நனைய ஆரம்பிச்சுது.

அந்த காட்டன் புடவை தண்ணி பட்டதும் அப்படியே என்னோட உடம்போட ஒட்டிக்கிச்சு.

என் முலைகள் இருக்கிற இடம் லேசாக நனைஞ்சு, துணி உள்ள இழுத்துக்குச்சு.

அந்த ஈரமான துணி வழியா, நான் உள்ள போட்டுருந்த பிராவோட ஷேப் அப்படியே அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சுது.

ஈரமான துணி பட்டதும், என் காம்புகள் சட்டுனு விறைச்சுப் போச்சு.

பிரா துணியையும் தாண்டி என் காம்புகள் ரெண்டும் சின்னக் கல் மாதிரித் துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவனோட பார்வை டக்குனு என் நெஞ்சுப் பக்கம் போச்சு.

என் காம்புகள் நிக்கிறதை அவன் பாத்துட்டான்.

"பவி..." னு அவன் குரல் இன்னும் உடைஞ்சு போச்சு.

"என்ன?"

"நீ நனைஞ்சுட்ட..."

"எல்லாம் உன்னால தான். நான் அப்போவே சொன்னேன்ல?"

"ஆனா நனைஞ்சதும் நீ இன்னும் அழகா இருக்க பவி."

"அங்க பாக்காதடா."

"என்னால முடில பவி."

"உன் முலை ரெண்டும் அப்படியே புடவைக்கு வெளிய முட்டிக்கிட்டு நிக்குது."

"சும்மா இரு பிரகாஷ்."

நான் என்னைக் கோபமாத் திட்டிக்கிட்டாலும், எனக்குள்ள ஒரு வெக்கமான சந்தோஷம் இருந்துச்சு.

என் புடவை நனைஞ்சு என் காம்புகள் தெரியுறதை நான் பெருசா எடுத்துக்கல.

அதுக்குக் காரணம், நான் இப்போ ஒரு வித்தியாசமான போதையில மிதந்துகிட்டு இருந்தேன்.

நான் அவனோட நெஞ்சுல இருந்து மெதுவா என் கைகளைக் கீழ இறக்குனேன்.

அவனோட வயிறு வரைக்கும் சோப்பைத் தடவினேன்.

என் விரல்கள் அவனோட தொப்புள் குழி கிட்ட உரசுனப்போ, அவன் லேசாச் சிலிர்த்தான்.

என் கைகள் இன்னும் கீழ இறங்குச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு திக் திக் உணர்வு.

நான் என்ன பண்ணப் போறேன்னு எனக்கே கொஞ்சம் பயமா இருந்துச்சு.

ஆனா அந்தப் பயத்தை விட, அந்த ஆசை ரொம்பப் பெருசா இருந்துச்சு.

என் சோப்புப் போட்ட வழுவழுப்பான கைகள் அவனோட அடிவயிற்றைக் கடந்துச்சு.

நேரா... அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னிய தேடிப் போச்சு.

என் கைகள், அவனோட அந்த ராட்சசத் தடியை அப்படியே மொத்தமாக் கவ்விப் பிடிச்சுது.

நான் பிடிச்ச அந்த செகண்ட்...

"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..." னு அவன் வாயில இருந்து ஒரு பெரிய சீறல் சத்தம் வந்துச்சு.

அவன் சுன்னி என் கைக்குள்ள அப்படியே ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி ஹார்டா இருந்துச்சு.

நான் என் கைகள்ல இருந்த சோப்பு நுரையோட, அந்தத் தடியை மேலயும் கீழயுமாத் தடவ ஆரம்பிச்சேன்.

அது சூடா, நரம்புகள் புடைச்சுப் போய் இருந்துச்சு.

நான் கீழ இருந்து மேல வரைக்கும், அந்த வழுவழுப்பான சோப்போட சேர்த்து அதைக் கசக்கித் தேய்ச்சேன்.

என் கைக்குள்ள அது அப்படியே சுண்டிச் சுண்டித் துடிச்சுது.

ஒவ்வொரு தடவை நான் மேல இழுக்கும்போதும், அவன் ஒரு சுகமான முனகலோட என் முகத்தைப் பாத்தான்.

நான் என் பாத்ரூம்க்குள்ள நின்னுகிட்டு இருக்கேன்.

என் வீட்டுக்குள்ள, ஒரு வாட்ச்மேனோட சுன்னிய கையில பிடிச்சுச் சோப்புப் போட்டுத் தேய்ச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்.

இந்த நிலைமைய நான் கனவுல கூட நினைச்சுப் பாத்தது இல்ல.

என் புருஷனோடத கூட நான் இவ்வளவு அக்கறையா, ஆசையாத் தொட்டது கிடையாது.

ஆனா இப்போ வேற ஒரு ஆம்பளையோட தடியை என் கைகள்ல வச்சு விளையாடிக்கிட்டு இருக்கேன்.

இந்த விஷயம் என்னை அப்படியே பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு இழுத்துச்சு.

நான் இப்போதான் ஷேவ் பண்ணி வழுவழுனு வச்சுருக்கிற என் புண்டை...

அது இப்போ ஒரு எரிமலையா வெடிக்கிற மாதிரித் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள இருந்து ஒரு அடர்த்தியான ஜூஸ் லீக் ஆகுறதை நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

அது ரொம்பச் சூடா, பிசுபிசுனு என் தொடை இடுக்குல வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் கால்கள் லேசா நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.

"பவி..."

"என்னடா?"

"உன் கை பட்டதும் எனக்கு என்னமோ பண்ணுது."

"சும்மா நில்லு."

"நீ இப்படிச் சோப்புப் போட்டுத் தேய்ச்சா என்னால கன்ட்ரோல் பண்ண முடியாது பவி."

"பண்ண முடியலனா என்ன பண்ணுவ?"

நான் ஒரு திருட்டுத்தனமான சிரிப்போட அவனைக் கேட்டேன்.

"எனக்கு என்னவோ ஆகுதுடி."

"என்ன ஆனாழும் பரவால்ல, நீ தேய்ச்சு விடு பவி."

"இது ரொம்பச் சுகமா இருக்கு."

"உன் கை அவ்ளோ வழுவழுனு இருக்கு."

நான் அவனோட அந்த மொட்டுப் பகுதியில சோப்பை வச்சு லேசா வட்டமாத் தேய்ச்சேன்.

"ஆஆஹ்... பவி..." னு அவன் தலையைப் பின்னாடி சாய்ச்சுக்கிட்டான்.

அவனோட அந்த முனகல் சத்தம் என் காதுல தேன் மாதிரிப் பாய்ஞ்சுது.

நான் என் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் வேகமா முன்னும் பின்னுமா ஆட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

அந்தத் தண்ணிக்கு நடுவுல, என்னோட வளையல் சத்தமும், அவனோட முனகல் சத்தமும் அந்தப் பாத்ரூம் பூரா எதிரொலிச்சுது.

நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டு, அவன் தடியை என் கைக்குள்ள வச்சுப் பிசைஞ்சுகிட்டு இருந்தேன்.

[yazhiniram]

-----------
Part 199:
-----------

நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டு, அவன் தடியை என் கைக்குள்ள வச்சுப் பிசைஞ்சுகிட்டு இருந்தேன்.

சோப்பு நுரையோட சேர்த்து அதை மேலயும் கீழயுமாத் தடவும்போது எனக்குள்ள என்னென்னமோ நடந்துச்சு.

அவனோட முனகல் சத்தம் பாத்ரூம்க்குள்ள மெதுவா கேட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

ஒரு வழியா அதை நல்லாத் தேய்ச்சு க்ளீன் பண்ணேன்.

என் கை சட்டுனு அங்க இருந்து விலகுச்சு.

"திரும்பு டா..." னு நான் மெதுவா, ஆனா கொஞ்சம் அதிகாரமாச் சொன்னேன்.

அவன் முகம் கொழப்பமா என்னைப் பாத்துச்சு.

அவன் கண்கள்ல ஒரு கேள்விக்குறி இருந்துச்சு.

"திரும்பவா? ஏன் பவி?" னு அவன் முனகுனான்.

"இப்போ தான முதுகுல தேய்ச்சு விட்ட?"

"முன்னாடி கூட முடிஞ்சுதுல?"

"அப்புறம் ஏன் திரும்பச் சொல்ற?"

அவன் லேசாக் கண்ணைச் சுருக்கிக் கேட்டான்.

நான் அவனை ஒரு பார்வை பாத்தேன்.

"நான் சொன்னாத் திரும்பு. கேள்வி கேக்காத."

"எதுக்குனு நான் சொல்லணுமா உனக்கு?"

நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.

அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே, "சரிங்க மேடம், நீ என்ன சொன்னாலும் எனக்கு ஓகே தான்" னு சொன்னான்.

சொல்லிட்டு மெதுவா எனக்கு முதுகு காட்டித் திரும்புனான்.

அவனோட முதுகு இப்போ எனக்கு முன்னாடி இருந்துச்சு.

நான் மறுபடியும் கையில கொஞ்சம் சோப்ப எடுத்து நல்லா நுரை வர வச்சேன்.

என் கைகள் அவனோட இடுப்புக்குக் கீழ இறங்குச்சு.

அவனோட குண்டிச் சதைகள் மேல என் கையை ரொம்ப மெதுவா வச்சேன்.

அவன் உடம்பு குட்டையா, ரொம்பச் சாதாரணமாத் தான் இருந்துச்சு.

ஆனா அவனோட அந்தப் பின் பகுதி ரொம்ப இறுக்கமா, ஹார்டா இருந்துச்சு.

என் சாஃப்ட்டான கைகள் அந்தச் சதை மேல படும்போது அவனுக்கு ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

அவன் முதுகுத் தண்டு லேசா வளைஞ்சதை நான் பாத்தேன்.

"பவி..." னு அவன் லேசாத் தொண்டைக்குள்ளயே முனகுனான்.

"சும்மா நில்லுடா."

"அசையாம நில்லு."

நான் என் கைகளை வச்சு லேசா மசாஜ் பண்ற மாதிரித் தேய்ச்சேன்.

"உன் கை படும்போது எனக்கு என்னமோ பண்ணுது பவி."

"இந்த மாதிரி சுகத்தை நான் அனுபவிச்சதே இல்ல."

அவன் காதுக்குள்ளயே பேசுற மாதிரி ஹஸ்கியாச் சொன்னான்.

நான் எதையும் கண்டுக்காம அவனோட ரெண்டு குண்டிப் பக்கமும் சோப்புப் போட்டுத் தேய்ச்சேன்.

அந்த உருட்சியான சதை மேல என் கைகள் வழுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு.

நான் ரொம்ப உள்ள எல்லாம் கையை விட்டுத் தேய்க்கல.

அந்தச் சதையோட மேல்பகுதியில மட்டும் தான் என் விரல்கள் விளையாண்டுச்சு.

அந்தக் குண்டி இடுக்குல ரொம்ப ஆழமாப் போகாம, மேலோட்டமா க்ளீன் பண்ணேன்.

அந்த வழவழப்பான சோப்பு நுரையோட அவனைத் தேய்ச்சு விடுறது எனக்கே ஒரு புது அனுபவமா இருந்துச்சு.

எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத ஆசை முட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு.

எனக்கு மூச்சு லேசா வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

அவனோட மூச்சுக்காத்தும் கொஞ்சம் சத்தமா வெளிய வந்துச்சு.

பாத்ரூம்க்குள்ள அந்தச் சோப்போட வாசனையும், அவனோட வாசனையும் கலந்து என்னை ஏதோ பண்ணுச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு லேசா உரசிக் கிச்சு.

நான் போட்டுருந்த பாவாடைக்கு அடியில என் புண்டை சட்டுனு ஒரு துடிப்புத் துடிச்சுது.

ஒரு புது ஜூஸ் சுரந்து என் தொடை இடுக்குல லேசா இறங்குறதை நான் உணர்ந்தேன்.

"போதும்..." னு சொல்லிட்டு நான் டக்குனு என் கைகளை அவன் மேல இருந்து எடுத்துட்டேன்.

நான் நனைஞ்சுடக் கூடாதுனு கொஞ்சம் பின்னாடி நகர்ந்து நின்னுகிட்டேன்.

பாத்ரூம் சிங்க் கிட்டப் போய், பைப் தொறந்து என் கைகளை நல்லாக் கழுவுனேன்.

என் விரல்கள்ல இருந்த அந்தச் சோப்பு நுரையை எல்லாம் சுத்தமாத் தண்ணியில அலசுனேன்.

என் கைகளைத் தொடச்சுக்கிட்டு மறுபடியும் அவன் பக்கம் திரும்புனேன்.

"போய்த் தண்ணிக்கு அடியில நில்லு..." னு நான் கண்ணாடியைப் பாத்துக்கிட்டே சொன்னேன்.

"எல்லாத்தையும் க்ளீன் பண்ணு."

அவன் எதுவும் பேசாம ஷவர் தண்ணிக்கு அடியில போய் நின்னான்.

தண்ணி அவனோட உடம்புல பட்டு, அந்தச் சோப்பு நுரையை எல்லாம் அடிச்சுக்கிட்டுப் போச்சு.

நான் ஓரக் கண்ணால அவனைப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

அவன் தலையைச் சிலுப்பிக்கிட்டே உடம்பைத் தேய்ச்சுக் கழுவுனான்.

முன்னாடி இருந்த நுரையை எல்லாம் தண்ணியில கழுவி விட்டான்.

அவன் முகத்துல வழியுற தண்ணியைத் தன் கைகளால துடைச்சு விட்டான்.

அப்புறம் பின்னாடி திரும்பி, தன் கைகளால அவனோட குண்டிச் சதையை லேசா விரிச்சான்.

தண்ணி உள்ள பட்டு அந்த இடுக்குல இருக்கிற நுரை எல்லாம் க்ளீன் ஆகணும்னு அவன் அப்பிடிப் பண்ணான்.

அவன் அப்பிடி விரிக்கும்போது, அவனோட பின்பக்க ஓட்டை என் கண்ணுல பட்டுச்சு.

நான் சட்டுனு என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

என் கன்னம் ரெண்டும் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

"டேய்... என்ன பண்ற?" னு நான் லேசாச் சத்தம் போட்டேன்.

"க்ளீன் பண்றேன் பவி..." னு அவன் கேஷுவலாப் பதில் சொன்னான்.

"நீ தான சுத்தமா இருக்கணும்னு சொன்ன?"

"அதான் தண்ணி விட்டு நல்லாக் கழுவுறேன்."

அவன் வார்த்தையில ஒரு குறும்பு ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.

நான் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டே, "சீக்கிரம் கழுவுடா" னு சொன்னேன்.

அவன் சத்தமாச் சிரிச்சான்.

"சிரிப்பு வேற வருதா உனக்கு?"

"முடிஞ்சுது பவி."

"எல்லாம் சுத்தமாப் பளபளனு ஆயிடுச்சு."

அவன் ஷவர் நாப்பைத் திருகித் தண்ணியை ஆஃப் பண்ணான்.

திடீர்னு அந்தப் பாத்ரூம்க்குள்ள ஒரு அமைதி வந்துச்சு.

தண்ணி கொட்டுற சத்தம் நின்னுருச்சு.

ஆனா அவனோட உடம்புல இருந்து சொட்டுச் சொட்டாத் தண்ணி கீழ டைல்ஸ்ல விழற சத்தம் மட்டும் கேட்டுச்சு.

'டப்... டப்...' னு சத்தம் ரொம்பக் கிளியராக் கேட்டுச்சு.

"புல்லா குளிச்சிட்டியா?" னு நான் பாத்துக்கிட்டே கேட்டேன்.

"பளிச்சுனு இருக்கேன் பவி."

"நீயே வேணா செக் பண்ணிப் பாரு."

"எங்கயாவது அழுக்கு இருக்கானு பாரு."

அவன் என்னைப் பாத்து ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சான்.

அவனோட உடம்புல ஒரு துளி சோப்பு கூட இல்ல.

அந்த உடம்பு இப்போ ரொம்பச் சுத்தமா, சோப்பு வாசனையா நின்னுகிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவனை ஒரு பார்வையாலயே ஸ்கேன் பண்ணேன்.

நான் அங்க செல்ஃப்ல இருந்த ஒரு புது டவலை எடுத்தேன்.

ரொம்ப மென்மையான, பிங்க் கலர் டவல் அது.

நான் எதுவுமே பேசாம, அந்த டவலை அவன்கிட்ட நீட்டுனேன்.

அவன் என் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டே அதை வாங்குனான்.

அவனோட பார்வை என் முகத்தை விட்டு ஒரு செகண்ட் கூட விலகவே இல்ல.

நான் அந்தப் பாத்ரூம் மரக் கதவோட நிலையில சாஞ்சு நின்னுகிட்டு அவனை ரசிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவன் டவலை வச்சு முதல்ல அவனோட முகத்தைத் தொடைச்சான்.

அப்புறம் தலைமுடியை லேசாக் துவட்டிக்கிட்டான்.

தண்ணித் துளிகள் அவன் தலைமுடியில இருந்து தெறிச்சு விழுந்துச்சு.

அவனோட நெஞ்சு, கை, கால்னு எல்லா எடத்துலயும் ஈரத்தைத் தொடைச்சான்.

நான் என் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்கக் கட்டிக்கிட்டு அவனையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

என் புடவையோட முன் பக்கம் லேசாக நனைஞ்சு இருந்துச்சு.

அந்த ஈரத்துல என் முலைகள் ரொம்ப எடுப்பா, காம்புகள் துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் அதை ரொம்ப ரசனையாப் பாத்துக்கிட்டே தன் உடம்பைத் தொடைச்சான்.

அவன் உடம்புல தண்ணித் துளிகள் கொஞ்சம் கூட இல்லாமத் தொடைச்சு முடிச்சான்.

இப்போ அவன் டவலை இடுப்புல கட்டுவான்னு தான் நான் நெனச்சேன்.

ஆனா அவன் அப்படிப் பண்ணல.

அவன் ரொம்பக் கேஷுவலா, அந்த டவலை அப்படியே மடிச்சு அவனோட தோள்பட்டையில போட்டுக்கிட்டான்.

அவனோட இடுப்புல எந்த ஒரு துணியும் இல்ல.

அவன் முழு அம்மணமா எனக்கு முன்னாடி நின்னுகிட்டு இருந்தான்.

அவனோட அந்த ராட்சச சுன்னி, எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம நேரா என்னைப் பாத்து நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது இப்போவும் துடிச்சுக்கிட்டு, ரொம்ப ஹார்டா ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி நின்னது.

அது காத்துல லேசா மேலயும் கீழயுமா ஆடுறதப் பாக்கவே எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

எனக்கு ஒரு பக்கம் சிரிப்பாவும், இன்னொரு பக்கம் ரொம்பத் த்ரில்லாவும் இருந்துச்சு.

நான் என் பார்வையை அங்க இருந்து எடுக்காமலே, கொஞ்சம் குறும்பாக் கேட்டேன்.

"என்ன அது... அவ்ளோ கோபமா என்னையே பாத்துக்கிட்டு நிக்குது?"

நான் கேட்ட விதத்துல ஒரு சிரிப்பும் விளையாட்டுத்தனமும் ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.

அவன் என் கேள்வியக் கேட்டு சிரிச்சான்.

"அது உன் மேல கோபத்துல இல்ல பவி..."

"உன் மேல இருக்கிற ஆசையில அப்படி நிக்குது."

அவன் நக்கலா, ஆனா ஆசையோட பதில் சொன்னான்.

"ஆசையா? இதுக்குத் தனியா ஆசை வேற இருக்கா?"

நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"பின்ன? உன்னைப் பாத்ததும் அதுக்கு உசுரு வந்துருச்சு."

"காலையில இருந்து அது படாத பாடு படுது."

"இப்போ நீ உன் கையால சோப்புப் போட்டு விட்டதுல அது ரொம்ப குஷியாகிடுச்சு."

அவன் சொல்லும்போது அவன் கண்கள்ல ஒரு கள்ளத்தனம் இருந்துச்சு.

"ஆனா குளியல் முடிஞ்சிருச்சுல... அப்புறம் ஏன் இன்னும் அப்படியே நிக்குது?"

நான் வேணும்னே எதுவும் தெரியாத மாதிரி பேச்சை இழுத்தேன்.

"அதுகிட்ட சொல்லு... கொஞ்சம் அடங்கி இருக்கச் சொல்லு."

நான் என் ஆள்காட்டி விரலை நீட்டிச் செல்லமா மிரட்டுற மாதிரிச் சொன்னேன்.

அவன் தன் கைகளை ரெண்டையும் தூக்கிச் சரண்டர் ஆகுற மாதிரிப் போஸ் கொடுத்தான்.

"சத்தியமா அது இப்போ என் பேச்சைக் கேக்க மாட்டேங்குது பவி."

"உன் வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்சதுல இருந்து அது என் கண்ட்ரோல்லயே இல்ல."

"அதுக்கு உன் முகத்தைப் பாத்ததும் ஒரே சந்தோஷம்."

"நீயே அதப் பாத்து ஏதாச்சும் சொல்லிக் கண்ட்ரோல் பண்ணு."

அவன் இப்டிச் சொல்லும்போது எனக்குள்ள சிரிப்பு முட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு.

"லூசு... நான் சொன்னா அது கேக்குமா?"

நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

என் புடவை முந்தானையை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"கண்டிப்பாக் கேக்கும் பவி."

"அது இப்போ முழுசா உன் கன்ட்ரோல்ல தான் இருக்கு."

"நீ நினைச்சா அத என்ன வேணா செய்யலாம்."

"நீ நினைச்சா அத இன்னும் கொஞ்சம் உசுப்பேத்தலாம்."

"எல்லாமே உன் கைல தான் இருக்கு."

அவன் வார்த்தைகள்ல ஒரு ஆச, அதுல ஒரு தவிப்பு இருந்துச்சு.

ஆனா அவனோட அந்தத் தவிப்பு ரொம்ப அழகா வெளிய தெரிஞ்சுது.

அவன் என்னை எவ்ளோ அழகா அவனோட வழிக்குக் கொண்டு வரான்னு பாக்கப் பிரமிப்பா இருந்துச்சு.

"ரொம்பத் தான் பேசுற..."

"அதுக்கு அவ்ளோலாம் முக்கியத்துவம் கொடுக்க முடியாது."

நான் என் முகத்தை லேசாத் திருப்பிக்கிட்டு, ஒரு மிதப்போட சொன்னேன்.

அவன் என்னைப் பாத்து லேசா ஒரு கண் சிமிட்டினான்.

"நீ முக்கியத்துவம் கொடுக்கலனாலும் பரவால்ல பவி."

"அது உனக்காக எவ்ளோ நேரம் வேணாலும் இப்படித் காத்துக்கிட்டு நிக்கும்."

அவனோட அந்தப் பதில் என்னை அப்படியே ஒரு கிறக்கத்துல தள்ளுச்சு.

எனக்குள்ள ஒரு பெருமை.

அவன் சொல்றது நூறு சதவீதம் உண்மை தான்.

என்னைச் சுத்தி எவ்ளோ டீசண்டான ஒரு வீடு.

பகல்ல என் புருஷன் ஆபிஸ் போன நேரம்.

இந்த பளபளனு இருக்குற டைல்ஸ் தரைல, ஒரு ஆம்பளை எந்தத் துணியும் இல்லாம எனக்காகச் சுத்தமா நிக்கிறான்.

நான் சொன்ன ஒரே காரணத்துக்காகத் தன் உடம்பை தேய்ச்சுக் கழுவிக்கிட்டு என் முன்னாடி வந்து நிக்கிறான்.

அந்த முரட்டுத் தடி என்னைப் பாத்துத் துடிக்குது.

இந்தக் காட்சியே என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

என் வாய்க்குள்ள எச்சில் ஊறுறதை நான் உணர்ந்தேன்.

என் புண்டை ஆட்டோமேட்டிக்கா ஒரு துடிப்புத் துடிச்சுது.

நான் போட்டுருக்கிற ஜட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு போயிருந்துச்சு.

என் புண்டை, முலை, ஒவ்வொரு இடமும் எல்லாம் அவனோட அந்தத் தொடுதலுக்காகக் கெஞ்சுச்சு.

நான் என் பார்வையை மெதுவா அவனோட அந்த ராட்சச சசுன்னில இருந்து மேல கொண்டு வந்தேன்.

அவனோட அடிவயிறு, அந்த நெஞ்சு முடி, அவனோட கழுத்துனு கடந்து நேரா அவனோட கண்ணைப் பாத்தேன்.

அவனோட கண்கள் ரொம்பத் தீர்க்கமா என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எந்த ஒரு வார்த்தையும் இப்போ இல்ல.

அந்தப் பாத்ரூம் பூரா ஒரு அமைதி நிறைஞ்சுருந்துச்சு.

ஆனா அந்தப் பார்வையில அவ்வளவு ஒரு தவிப்பு, ஒரு பசி இருந்துச்சு.

என் உடம்பு கேக்குறது அவனுக்குப் புரிஞ்சுருச்சு.

அவனோட உடம்பு கேக்குறதை நான் நல்லாவே உணர்ந்துட்டேன்.

நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் முகம் ஒரு லேசான வெக்கத்துல சிவந்து இருந்துச்சு.

ஒரு வார்த்தை கூட நான் சொல்லல.

நான் மெதுவாத் திரும்பி, அந்தப் பாத்ரூம் வாசலை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

என் புடவையோட முன் பக்கம் ரொம்ப லேசாக நனைஞ்சு இருந்துச்சு.

அது என் மார்புலயும், இடுப்புலயும் ரொம்ப இறுக்கமா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் நடக்கும்போது என் இடுப்பு வளைவுகள் முன்னும் பின்னுமா ரொம்ப நேர்த்தியா ஆடுறது எனக்கே தெரிஞ்சுது.

என் முந்தானை காத்துல லேசாப் பறந்துச்சு.

நான் நேரா அந்த ஹாலைக் கடந்து மாஸ்டர் பெட்ரூம் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

என் நடையில ஒரு மிதப்பு, ஒரு கிறக்கம் இருந்துச்சு.

என் பின்னால, ஈரமான பாதங்கள் தரைல படுற 'சப் சப்'ங்குற சத்தம் கேட்டுச்சு.

பிரகாஷ் எந்தக் கேள்வியும் கேக்காம என் பின்னாடியே வந்துகிட்டு இருந்தான்.

அவனோட மூச்சுச் சத்தம் என் முதுகுக்குப் பின்னாடி ரொம்பக் கிளியராக் கேட்டுச்சு.

அவனோட அந்தத் தடி அவன் நடக்கும்போது குலுங்குற சத்தம் கூட எனக்குக் கேக்குற மாதிரி ஒரு பிரமை.

நான் ஒரு முறை கூடத் திரும்பிப் பாக்கல.

ஆனா அவன் என்னை முழுசாப் பின்னாடி இருந்து ரசிச்சுக்கிட்டே வர்றான்னு எனக்குத் தெரியும்.

என் மாஸ்டர் பெட்ரூம்க்குள்ள நான் ஒரு வாட்ச்மேனைக் கூட்டிட்டுப் போறேன்.

அதுவும் பட்டப் பகல்ல, என் புருஷன் வேலைக்குப் போயிருக்க நேரத்துல.

எங்க மாஸ்டர் பெட்ரூம் கட்டிலுக்கு அவனை நான் கூட்டிட்டுப் போறேன்.

இந்த நெனப்பு என் நரம்புகள்ல ஒரு விவரிக்க முடியாத த்ரில்லைக் கொடுத்துச்சு.

என் இதயத் துடிப்பு காதுக்குள்ளயே டப் டப்னு அடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் மெதுவா அந்த மாஸ்டர் பெட்ரூம் கதவைத் தொறந்து உள்ள போனேன்.

என் பின்னாடியே அவனும் ரொம்ப அமைதியா உள்ள வந்தான்.






-----------
Part 200:
-----------

என் பின்னாடியே அவனும் ரொம்ப அமைதியா உள்ள வந்தான்.

நான் திரும்பி அந்த மாஸ்டர் பெட்ரூம் கதவைச் சாத்துனேன்.

கதவு லாக் ஆகுற அந்த 'க்ளிக்' சத்தம் ரூம்க்குள்ள கேட்டுச்சு.

இப்போ இந்த நாலு செவுத்துக்குள்ள நானும் அவனும் மட்டும் தான் இருக்கோம்.

எங்களோட பெட்ரூம்க்குள்ள இன்னொரு ஆம்பள முழு அம்மணமா வந்து நிக்கிறான்.

இந்த நெனப்பே எனக்குள்ள ஒரு த்ரில்ல குடுத்துச்சு.

நான் கதவ சாத்துன உடனே ரூம்க்குள்ள ஓடிட்டு இருந்த ஏசியோட காத்து எங்க ரெண்டு பேர் மேலயும் பட்டுச்சு.

ஏசி ரொம்ப கூலிங்கா இருந்துச்சு.

எனக்கே அந்தச் சில்லுன காத்து பட்டதும் உடம்பு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.

நான் ஏசிய ஆப் பண்ண மறந்துட்டேன். அதான் இவ்ளோ குளிர்.

என் புடவை வேற முன்னாடி கொஞ்சம் நனைஞ்சு போய் இருந்துச்சு.

அந்த ஈரத் துணி மேல ஏசி காத்து பட்டதும் என் காம்புகள் ரெண்டும் மறுபடியும் விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

நான் என்னையவே இப்படிப் பாத்துட்டு இருக்கும்போது, பின்னாடி இருந்து ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு.

பிரகாஷ் பல்லு லேசாக் கடிக்கிற சத்தம்.

நான் திரும்பி அவனப் பாத்தேன்.

அவன் முழு அம்மணமா அந்த ஏசி காத்துல நின்னுகிட்டு இருந்தான்.

அவன் மேல அந்த ஈரத்துண்டு வேற.

தண்ணியில நனைஞ்சு வந்ததால, அவனோட உடம்புல கூஸ்பம்ப்ஸ் வந்திருந்துச்சு.

அவன் கைய ரெண்டையும் நெஞ்சுக்குக் குறுக்கக் கட்டிக்கிட்டு லேசா நடுங்கிக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் அப்டி நிக்கிறதப் பாக்க எனக்குச் சிரிப்பா வந்துச்சு.

"என்னடா... குளிருதா?" னு நான் ஒரு குறும்பான சிரிப்போட கேட்டேன்.

அவன் லேசாத் தலைய ஆட்டுனான்.

"ரொம்பக் கூலிங்கா இருக்கு பவி..." னு அவன் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

"பின்ன? ஈர உடம்போட ஏசி ரூம்க்குள்ள வந்தா குளிராதா?"

நான் அவனக் கிண்டல் பண்ணேன்.

அவன் என்னப் பாத்து ஒரு ஏக்கமாப் பாத்தான்.

"நீயும் ஈரமாத் தான இருக்க... உனக்குக் குளிரலயா?" னு அவன் கேட்டான்.

"எனக்கும் குளிரத் தான் செய்யுது..." னு நான் என் தோள லேசாக் குறுக்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.

நான் அப்டிச் சொன்னதும் அவன் முகத்துல ஒரு சந்தோஷம் வந்துச்சு.

"வா பவி...  நான் உன்ன கட்டிபிடிச்சுகிட்டா..."

"அப்போ குளிரு தெரியாது..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே என் பக்கம் ஒரு ஸ்டெப் எடுத்து வச்சான்.

அவன் கைய ரெண்டையும் விரிச்சுக்கிட்டு என்னக் கட்டிப் பிடிக்க வந்தான்.

ஆனா நான் அவன் கிட்ட மாட்டிக்கத் தயாரா இல்ல.

அவன் கிட்ட வரும்போது, நான் டக்குனு அவனோட கைக்கு அடியில குனிஞ்சு நழுவிப் போயிட்டேன்.

அவன் என்னைப் பிடிக்கப் போய், காத்துல கைய வச்சு ஏமாந்து நின்னான்.

நான் கொஞ்சம் தள்ளி நின்னுக்கிட்டு அவனைப் பாத்துச் சிரிச்சேன்.

"ஏய்... என்னடா பண்ற?" னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

அவன் முகம் லேசா ஏமாற்றமா மாறுச்சு.

"குளிருது பவி... ஒரு ஹக் குடு..." னு அவன் கெஞ்சுனான்.

"முடியாதுடா..."

நான் என் ஈரமான முடியப் பின்னாடி தள்ளி விட்டுக்கிட்டே சொன்னேன்.

அவன் மறுபடியும் என் பக்கம் வந்தான்.

இந்த முறை அவன் என்னைக் கட்டிப் பிடிக்க வர்ற மாதிரித் தெரியல.

அவன் முகம் என்னோட முகத்த நோக்கி வந்துச்சு.

அவன் எனக்கு ஒரு கிஸ் குடுக்க ட்ரை பண்ணான்.

அந்தக் குளிருல அவனோட சூடான உதடுகள என் உதட்டோட சேக்கப் பாத்தான்.

ஆனா நான் மறுபடியும் ரொம்பச் சுலபமா விலகிக்கிட்டேன்.

அவன் முகம் மறுபடியும் காத்துல தான் உரசும்.

அவனுக்கு இப்போ ரொம்ப ஏமாற்றமாப் போச்சு.

"என்ன பவி நீ..."

"நான் குளிருல நடுங்கிட்டு இருக்கேன், நீ என்னடானா விளையாடிட்டு இருக்க..." னு அவன் சிணுங்குனான்.

அவன் அம்மணமா நின்னுகிட்டு இப்டிக் கொழந்த மாதிரிச் சிணுங்குறதப் பாக்க எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

நான் அவனப் பாத்து ஒரு கியூட்டான ஸ்மைல் பண்ணேன்.

"நான் எப்போடா விளையாடுனேன்?"

"நீ தான என்னப் பிடிக்காமக் கோட்டை விட்ட..."

நான் வேணும்னே அவன உசுப்பேத்தி விட்டேன்.

அவன் இப்போ ஒரு முடிவோட என்னப் பாத்தான்.

"இந்த வாட்டி நீ தப்பிக்க முடியாது பவி..." னு சொல்லிக்கிட்டே மறுபடியும் வந்தான்.

நான் அங்க இருந்த டிரெஸ்ஸிங் டேபிள் கிட்ட போய் நின்னேன்.

என் ஈரமான புடவை என் உடம்போட அப்புடியே ஒட்டி இருந்துச்சு.

தலைல வச்சிருந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் அந்த ஏசி காத்துல ரூம் பூராப் பரவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கண்ணாடியில என்னையே ஒரு தடவ பாத்துக்கிட்டேன்.

நான் இப்போ ரொம்ப செக்ஸியா இருக்கேன்னு எனக்கே தோணுச்சு.

பிரகாஷ் என்னைப் பாத்துக்கிட்டே கிட்ட வந்தான்.

அவனோட கண்கள் என் மேல ஒரு வெறியோட இருந்துச்சு.

அவன் இந்த முறை என்னைக் கண்டிப்பாப் பிடிச்சிடுவான்னு அவனுக்கு ஒரு நம்பிக்கை.

அவன் என்னக் கட்டிப் பிடிக்கக் கைய விரிச்சுக்கிட்டு வந்தான்.

நான் அசையாம அவனையே பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவன் கை என்னைத் தொடுற அந்த செகண்ட்...

நான் டக்குனு என்னோட முழங்கால மடிச்சு, அப்புடியே கீழ உக்காந்துட்டேன்.

அவன் மறுபடியும் என்னக் கோட்டை விட்டான்.

அவன் என்னக் கட்டிப் பிடிக்கப் போய், மறுபடியும் காத்துல தான் முத்தம் குடுத்தான்.

அவனுக்கு இப்போ நிஜமாவே ஒரு விரக்தி வந்துருச்சு.

"பவி... நீ ரொம்பப் பண்ற..." னு அவன் கோபமாச் சொல்லிக்கிட்டே கீழ பாத்தான்.

ஆனா அவன் கீழ பாத்த அந்த செகண்ட்...

அவனோட அந்த ஏமாற்றம், கோபம் எல்லாம் அப்புடியே காணாமப் போயிடுச்சு.

ஏன்னா, நான் இப்போ அவனுக்கு முன்னாடி முட்டி போட்டு உக்காந்துருந்தேன்.

என் முகம் நேரா அவனோட இடுப்புக்குக் கீழ இருந்துச்சு.

நான் என்னோட ரெண்டு கையையும் என் மடியில வச்சுக்கிட்டு, அப்புடியே அண்ணாந்து அவனப் பாத்தேன்.

என் ஈரமான முடி என் தோள்பட்டை வழியா முன்னாடி விழுந்துருந்துச்சு.

நான் ஒரு கியூட்டான, ஆனா ஒரு திருட்டுத்தனமான பார்வையோட அவனப் பாத்தேன்.

அவன் என்னைக் கீழ உக்காந்துருக்கறதப் பாத்து அப்புடியே நின்னான்.

அவனுக்கு இப்போ எனக்கு முத்தம் வேணாம், ஹக் வேணாம்னு புரிஞ்சுடுச்சு.

நான் ஏன் இப்டி விளையாடுனேன், ஏன் அவனத் தொட விடலனு அவனுக்கு புரிஞ்சுருச்சு.

நான் அவனோட கிஸ்ஸுக்காக இப்டிப் பண்ணல.

எனக்கு வேணும்னு நெனச்சது அவனோட உதடுகள இல்ல.

அவனோட அந்த சுன்னியத் தான்.

நான் என் பார்வைய மெதுவா அவனோட முகத்துல இருந்து கீழ எறக்குனேன்.

அவனோட இடுப்புப் பகுதிக்கு என் கண்கள் வந்துச்சு.

அங்க...

அவனோட அந்த சுன்னியப் பாத்ததும் எனக்கு ஒரு செகண்ட் ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

பாத்ரூம்ல பாக்கும்போது அது ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி, நரம்புகள் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

ஆனா இப்போ...

இந்த ஏசி காத்துல, குளிரு தாங்காம அது அப்புடியே சுருங்கிப் போயிருந்துச்சு.

அது ஒரு எட்டு இன்ச் மான்ஸ்டர் மாதிரி இருந்த எடத்துல, இப்போ குட்டியா, ஒரு நாலு அஞ்சு இன்ச் தான் இருந்துச்சு.

அது அப்புடியே சாஃப்ட்டா, அவனோட தொடைகள் மேல சாஞ்சு கிடந்துச்சு.

அந்தக் குளிருல அவனோட கொட்டைகள் கூட அப்புடியே சுருங்கி, உடம்போட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அதப் பாத்துட்டு எனக்குள்ளயே சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

'என்னடா இது, பாத்ரூம்ல என்னைய மிரட்டுன மான்ஸ்டர் இப்போ இப்டிச் சுருண்டு கிடக்கு'னு நெனச்சேன்.

அது பாக்க இப்போ என் புருஷன் கார்த்திக்கோட விறைச்ச சைஸ் மாதிரி தான் இருந்துச்சு.

ஆனா கார்த்திக் விறைச்சாதன் இந்த சைஸ், இல்லனா ஒரு ரெண்டு மூணு இன்ச்-தான்.

ஆனா இவனோடது, அந்தக் குளிருல மாட்டிச் சுருங்கி, பயந்து ஒளிஞ்சுக்கிட்ட ஒரு கியூட்டான மான்ஸ்டர் மாதிரி இருந்துச்சு.

எனக்கு அதப் பாக்கப் பாக்க ரொம்ப ஆசையா வந்துச்சு.

என்னைத் தவிக்க விட்ட அந்த சுன்னி, இப்போ ஒரு குட்டிக் கொழந்த மாதிரிச் சுருங்கிப் போயிருக்கு.

நான் என்னோட ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா முன்னாடி கொண்டு போனேன்.

என் விரல்கள் லேசா நடுங்குச்சு.

ஆனா ஒரு வெக்கத்தோட, ஒரு த்ரில்லோட என் கைகள அவனோட அந்த சுன்னி மேல வச்சேன்.

என் மென்மையான விரல்கள் அவனோட அந்த சுருங்குன சுன்னி மேல பட்டதும்...

பிரகாஷ் அப்புடியே ஒரு சுகமான முனகல் குடுத்தான்.

"ஸ்ஸ்ஸ்... பவி..." னு அவன் சத்தம் போடுறது கேட்டுச்சு.

நான் அந்த சுன்னிய என் ரெண்டு கைகளாலயும் அப்புடியே ஏந்திக்கிட்டேன்.

அது என் கைக்குள்ள ரொம்ப சாஃப்ட்டா, பஞ்சு மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்த ஏசி காத்துல அதோட தோல் ரொம்பக் கூலிங்கா இருந்துச்சு.

நான் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சோப்புப் போட்டுத் தேய்ச்சதால, அதுல இருந்து ஒரு நல்ல சோப்பு வாசம் வந்துச்சு.

அது ஒரு துளி அழுக்கு கூட இல்லாமக் கியூட்டா இருந்துச்சு.

நான் அத என் கைகள்ல வச்சு லேசாப் பிசைஞ்சு குடுத்தேன்.

என் கட்டை விரலால அதோட மொட்டுப் பகுதியில லேசாத் தடவுனேன்.

அந்தச் சில்லுன சுன்னி என் உள்ளங்கையில உரசும்போதெல்லாம் எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

நான் என்னோட முகத்த இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட கொண்டு போனேன்.

அதோட வாசனை என் மூக்குல பட்டுச்சு.

அதுல ஒரு விதமான ஆம்பளை வாசனையும், சோப்பு வாசனையும் கலந்து இருந்துச்சு.

நான் ரொம்ப யோசிக்கல.

என் வீட்ல, என் புருஷன் இல்லாத நேரத்துல, ஒரு வாட்ச்மேனோட சுன்னிய கையில வச்சுருக்கேன்.

அந்தத் த்ரில் என்னை ரொம்பவே கிறங்கடிச்சுது.

நான் என் வாய மெதுவாத் தொறந்தேன்.

என் உதடுகள லேசா விரிச்சேன்.

என் முகத்த முன்னாடி கொண்டு போய், அந்தச் சுருங்குன சுன்னியோட மொட்ட என் உதடுகள்ல வச்சேன்.

அது ரொம்பச் சில்லுனு இருந்துச்சு.

என் உதடுகளோட சூடும், அந்த சுன்னியோட சில்லுன தொடுதலும் ஒரு வித்யாசமான ஃபீல் குடுத்துச்சு.

நான் அத அப்புடியே என் வாய்க்குள்ள மெதுவா உள்ள இழுத்தேன்.

அது சுருங்கி இருந்ததால, ரொம்ப ஈஸியா என்னோட வாய்க்குள்ள போயிடுச்சு.

நான் என் நாக்கால அதோட மொட்ட லேசாத் தடவிப் பாத்தேன்.

அது சாஃப்ட்டா என்னோட நாக்குல உரசுச்சு.

நான் முழுசா அந்த சுன்னிய என் வாய்க்குள்ள வச்சுக்கிட்டேன்.

என்னோட வாய்க்குள்ள இருந்த அந்தச் சூடு, அந்தச் சில்லுன சுன்னி மேல பட்டுச்சு.

அது ஒரு மாயாஜாலம் மாதிரி இருந்துச்சு.

என்னோட எச்சில், என்னோட நாக்கு, என்னோட உதடுகளோட சூடு...

இது மூணும் சேந்து அந்த சுன்னிக்கு ஒரு புது உசுரக் குடுத்துச்சு.

நான் அத என் வாய்க்குள்ள வச்சுக்கிட்டு லேசா உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சேன்.

என் நாக்கால அதோட நரம்புகள் மேல சுழட்டிச் சுழட்டி வருடினேன்.

நான் எப்டி வருடினேனோ, அதுக்கு ஏத்த மாதிரி அந்த சுன்னி ரியாக்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சுது.

அந்தச் சுருங்குன மான்ஸ்டர் இப்போ முழிக்க ஆரம்பிச்சுது.

என் வாய்க்குள்ளயே அது மெதுவா வளர ஆரம்பிச்சத என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

அதோட தோல் லேசாத் தடிமனா மாறுச்சு.

அது கொஞ்சம் கொஞ்சமா நீளமாக ஆரம்பிச்சுது.

என் தொண்டைக்குள்ள அது முட்ட ஆரம்பிச்சத நான் உணர்ந்தேன்.

ஒவ்வொரு செகண்டும் அது சைஸ்ல பெருசாகி, ஹார்டா மாறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"ஆஆஆஹ்... பவி..." னு பிரகாஷ் என்னோட தலைமுடிய பிடிச்சுக்கிட்டு முனகுனான்.

அவன் உடம்பு அப்புடியே விறைச்சுப் போச்சு.

நான் அவனோட தடியை என் வாய்க்குள்ளயே வச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஒரு சில செகண்டுகள்ல...

அந்தக் கியூட்டான குட்டி சுன்னி, மறுபடியும் அதோட பழைய முரட்டு சைஸ்க்கு வந்துருச்சு.

என் வாய்க்குள்ள அது அப்புடியே முட்டிக்கிட்டு, வெளிய வரத் துடிச்சுது.

என் கன்னங்கள் ரெண்டும் அதோட சைஸால லேசா விரிஞ்சுருந்துச்சு.

அது மறுபடியும் எட்டு இன்ச் மான்ஸ்டரா மாறி, நரம்புகள் புடைச்சுக்கிட்டு என் வாய்க்குள்ள துடிச்சுது.

அந்தத் துடிப்பு என்னோட நாக்குல படும்போது, எனக்குள்ள ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் மூளைக்குள்ள ஒரு மயக்கம் ஏறிச்சு.

நான் ஒரு ராட்சச சுன்னிய என் வாய்க்குள்ள வச்சுருக்கேங்குற நெனப்பு என்னை என்னவோ பண்ணுச்சு.

அந்தச் சூடு, அந்தச் சதையோட தொடுதல்...

இது எல்லாம் சேந்து என் நரம்புகள அப்புடியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் உடம்பு இப்போ முழுசா என்னோட கண்ட்ரோல விட்டுப் போயிடுச்சு.

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல...

அந்தப் பாவாடைக்கு அடியில...

என் புண்டை இப்போ ஒரு எரிமலை மாதிரி வெடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் இப்டி உக்காந்து இவனோட சுன்னிய ஊம்பிக்கிட்டு இருக்கேங்குற நெனப்பே எனக்குள்ள ஆசைய அள்ளிக் கொட்டுச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள இருந்து ஒரு அடர்த்தியான ஜூஸ் சட்டுனு லீக் ஆச்சு.

அது சூடா, பிசுபிசுனு என் தொடை இடுக்குல வழிஞ்சு எறங்குறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

[yazhiniram]

------------
Part 201:
------------

வழிஞ்ச ஜூஸோட ஈரம் என்னோட பாவாடைய லேசா நனைச்சுது.

என் வாய்க்குள்ள இப்போ அவனோட அந்த எட்டு இன்ச் ராட்சச சுன்னி முழிச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ஏசி குளிருல சுருங்கிப் போயிருந்தது.

இப்போ என் எச்சில் பட்டதும், என் வாயோட சூடு பட்டதும் அது ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி ஹார்ட் ஆயிடுச்சு.

என் ரெண்டு கன்னங்களும் அதோட சைஸைத் தாங்க முடியாம உப்பிக் கிடந்துச்சு.

நான் என் கண்ணை லேசா மேல தூக்கிப் பிரகாஷைப் பாத்தேன்.

அவன் கண்ணுல இப்போ ஒரு அடங்காத வெறி வந்துருச்சு.

என் தலைமுடியை அவன் ரெண்டு கையாலயும் ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

அவனோட விரல்கள் என்னோட ஈரமான முடிக்குள்ள நுழைஞ்சுச்சு.

அது என் மண்டைய லேசா அழுத்துச்சு.

நான் என் உதடுகளால அவனோட அந்தச் சுன்னிய இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கிக் கவ்வுனேன்.

ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி, மாடி டேங்க்கு அடியில அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல நடந்ததை நான் நெனச்சுப் பாத்தேன்.

அப்போவும் நான் இப்டித் தான் அவனுக்கு ஊம்பி விட்டேன்.

ஆனா அப்போ சூழல் வேற.

அவன் ஒரு மாதிரி அழுக்கா இருந்தான்.

அவன் சுன்னியில கூட ஒரு லேசான யூரின் வாடையும், வேர்வை உப்போட டேஸ்ட்டும் இருந்துச்சு.

அன்னைக்கு அந்த இருட்டுல, அந்தச் சூட்டுல அது ஒரு அனுபவமா இருந்துச்சு.

ஆனா இப்போ...

இப்போ எல்லாம் வேற மாதிரி இருந்துச்சு.

எங்க பெட்ரூம்க்குள்ள, ஏசி காத்து சில்லுனு வீசிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் இப்போதான் என்னோட கையால நல்லாச் சோப்புப் போட்டுக் குளிச்சுட்டு வந்து நின்னுக்கிட்டு இருக்கான்.

அவனோட சுன்னி சுத்தமா, பளிங்கு மாதிரி இருந்துச்சு.

அதுல எந்த ஒரு அழுக்கோ, வேர்வை நாத்தமோ இல்ல.

நான் என் கையால சோப்புப் போட்டுத் தேய்ச்ச அந்த நறுமணம் தான் இப்போ என் மூக்குல அடிச்சுது.

அது பாக்கவே ரொம்ப ஃப்ரெஷ்ஷா, சாப்பிடத் தூண்டுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தச் சுத்தமும், அந்த வாசனையும் என்னை இன்னும் கொஞ்சம் வேகமாச் செயல்பட வச்சுது.

நான் ரொம்ப ஆசையா என் வாயை முன்னும் பின்னுமா ஆட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

என் நாக்கால அதோட மொட்டுப் பகுதியைச் சுழட்டிச் சுழட்டி நக்கினேன்.

அது ரொம்ப டேஸ்ட்டா, ஒரு புது ஸ்வீட் மாதிரி என் நாக்குல இனிச்சுது.

"ஸ்ஸ்ஸ்... பவி..."

பிரகாஷ் என் முடியைப் பிடிச்சுக்கிட்டு அப்படியே முனகுனான்.

அவன் முனகல் சத்தம் இந்த ஏசி ரூம்க்குள்ள ரொம்பத் தெளிவா கேட்டுச்சு.

நான் என் வேகத்தைக் கொஞ்சம் கூட்டினேன்.

என் வாயை நல்லா விரிச்சு, அவனோட சுன்னியப் பாதி வரைக்கும் உள்ள இழுத்தேன்.

அப்புறம் மெதுவா வெளிய கொண்டு வந்தேன்.

என் உதடுகள் அதோட நரம்புகள் மேல உரசும்போது ஒரு வித்யாசமான ஃபீல் கிடைச்சுது.

நான் ஒவ்வொரு தடவ உள்ள இழுக்கும்போதும் "ச்லப்... ச்லப்..." னு ஒரு சத்தம் வந்துச்சு.

அந்தச் சத்தம் எனக்கே ரொம்பக் கூச்சமா இருந்துச்சு.

ஆனா அந்த கூச்சம் தான் என்னை இன்னும் அதிகமாத் தூண்டி விட்டுச்சு.

என் முலைகள் ரெண்டும் என் ஈரமான புடவைக்குள்ள அப்படியே விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

நான் கீழ முட்டி போட்டு உக்காந்து ஒரு வாட்ச்மேனுக்கு ஊம்பிக்கிட்டு இருக்கேன்.

அதுவும் என் பெட்ரூம்ல.

இந்த நெனப்பே என் நரம்புகள எல்லாம் சுண்டி இழுத்துச்சு.

நான் என் வாய்க்குள்ளயே "ம்ம்ம்... ம்ம்ம்..." னு ஒரு சுகமான சத்தம் கொடுத்தேன்.

என் எச்சில் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அதிகமா சுரந்து அவனோட சுன்னி பூரா நனைஞ்சுது.

அது இப்போ ரொம்ப வழுவழுனு, என் வாய்க்குள்ள ஈஸியாப் போயிட்டு வந்துச்சு.

அவனோட மொட்டுப் பகுதியில இருக்கிற அந்தச் குட்டி ஓட்டையில என் நாக்கு நுனியை வச்சு லேசாத் தடவுனேன்.

அப்டித் தடவும்போது அவன் இடுப்பு லேசா ஒரு ஜெர்க் ஆச்சு.

"ஆஹ்... ஏய்..." னு அவன் லேசாச் சீறுனான்.

அவன் துடிக்கிறதைப் பாக்கப் பாக்க எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

இந்த ராட்சசனை நான் என் வாய்க்குள்ள வச்சு கன்ட்ரோல் பண்றேங்குற நெனப்பு என்னை என்னவோ பண்ணுச்சு.

நான் இன்னும் கொஞ்சம் ஆர்வமா அதை உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சேன்.

என் கன்னங்கள் ரெண்டும் உள்ள குழி விழுற அளவுக்கு ரொம்ப டைட்டா அதை உறிஞ்சினேன்.

அவன் சுன்னியில இருக்கிற ரத்தம் பூரா என் வாய்க்குள்ள வந்துடுமோங்குற அளவுக்கு நான் போர்ஸ் கொடுத்தேன்.

"பவி... ஷ்ஷ்ஷ்... முடியலடி..."

அவன் என்னோட ஈர முடியைக் கோதி விட்டுக்கிட்டே சொன்னான்.

நான் இப்போ ஒரு விளையாட்டு விளையாட நெனச்சேன்.

அவன இன்னும் கொஞ்சம் ஏங்க வைக்கணும்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

என் வாயை ரொம்ப மெதுவா அவனோட சுன்னியில இருந்து வெளிய எடுத்தேன்.

"ச்லாப்பக்..." னு ஒரு சத்தத்தோட அது என் வாயை விட்டு வெளிய வந்துச்சு.

என் உதட்டுல இருந்து அவனோட மொட்டு வரைக்கும் ஒரு எச்சில் நீண்டு இருந்துச்சு.

அவனோட சுன்னி இப்போ என்னோட எச்சில்ல முழுசா நனைஞ்சு, பளபளனு மின்னுச்சு.

"ஏன்டி...?" னு அவன் ஒரு தவிப்போட கேட்டான்.

நான் அவனைப் பாத்து சிரிச்சேன்.

எதுவும் பேசாம, என் பார்வையை அவனோட சுன்னிக்குக் கீழ கொண்டு போனேன்.

அங்க அவனோட ரெண்டு உருண்டைகள்... அவனோட கொட்டைகள் தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

பாத்ரூம்ல குளிருல சுருங்கிப் போய் உடம்போட ஒட்டி இருந்த அந்த கொட்டைகள்...

இப்போ நல்லாத் தளர்ந்து தொங்குச்சு.

நான் என் முகத்தை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ கொண்டு போனேன்.

என் மூச்சுக்காத்து அந்த கொட்டைகள் மேல பட்டுச்சு.

அந்தக் காத்து பட்டதும் அது லேசாச் சுருங்கி விரிஞ்சுது.

நான் என் நாக்கை வெளிய நீட்டி, அந்த கொட்டைகள் மேல லேசா நக்கினேன்.

அது சாஃப்ட்டா, ஒரு மென்மையா இருந்துச்சு.

"ஸ்ஸ்ஆஆஆஹ்... பவி..."

பிரகாஷ் உடனே அவனோட ரெண்டு கையாலயும் என் தலையப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

நான் என் வாயை நல்லா விரிச்சு, அந்த ரெண்டு கொட்டைகளையும் ஒன்னா என் வாய்க்குள்ள உள்ள இழுத்தேன்.

அது ரொம்ப ஈஸியா என்னோட வாய்க்குள்ள போய் உக்காந்துருச்சு.

நான் அந்த கொட்டைகளை என் வாய்க்குள்ள வச்சுக்கிட்டு லேசா உருட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

என் நாக்கால அதைச் சுத்திச் சுத்தி விளையாண்டேன்.

நான் அதை லேசா என் உதடுகளால கவ்வி உறிஞ்சினேன்.

பற்கள் பட்டுடாம ரொம்பப் பக்குவமா, ரொம்ப ஆசையா அதைச் சப்பினேன்.

அவனோட முனகல் சத்தம் இப்போ கொஞ்சம் சத்தமாகவே கேட்டுச்சு.

"ஆஹ்... ஏய்... என்னடி பண்ற..."

அவன் இடுப்பு லேசா முன்னாடி வந்து என் வாய்க்குள்ள அழுத்துச்சு.

நான் என் ஒரு கையால அவனோட விறைச்ச சுன்னியப் பிடிச்சு மேலயும் கீழயுமா ஆட்டிக்கிட்டே இருந்தேன்.

இன்னொரு கையால அவனோட தொடைப் பகுதியைத் தடவிக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் இப்போ ஒரு சொர்க்கத்துல மிதந்துகிட்டு இருந்தான்.

நான் என் கண்ணை லேசா மேல தூக்கி அவனைப் பாத்தேன்.

அவன் கீழ என்னையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கண்ணுல ரொம்ப ஒரு பிரமிப்பு.

ஒரு அழகான, பளபளப்பான புடவை கட்டி, தலைல மல்லிகைப்பூ வச்சுக்கிட்டு...

ஒரு குடும்பப் பொண்ணு, அவனோட கொட்டைகளை வாயில வச்சுக்கிட்டு முட்டி போட்டு உக்காந்துருக்கா.

இந்தக் காட்சி அவனோட மூளைக்குள்ள ஒரு பெரிய இம்பாக்ட்டை உண்டாக்கிருக்கும்னு எனக்குத் தெரியும்.

அவன் என்னைப் பாக்குற அந்தப் பார்வையில ஒரு கிறக்கம் இருந்துச்சு.

அவன் இப்போ என் வாய்க்குள்ள அடங்கிப் போய் நிக்கிறான்.

நான் இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையா அவனோட கொட்டைகளை உறிஞ்சினேன்.

என் எச்சில் அந்த கொட்டைகள் பூரா நனைஞ்சு, அது பளபளனு மாறிடுச்சு.

அவனோட தொடை நரம்புகள் எல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் என் தலைமுடியை லேசாத் தடவிக்கிட்டே, "பவி... பவி..." னு முனகிக்கிட்டே இருந்தான்.

அவனோட ஒவ்வொரு முனகலும் எனக்குள்ள இருக்கிற ஆசையை இன்னும் கொஞ்சம் தூண்டி விட்டுச்சு.

நான் எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம, ரொம்ப ரசிச்சு அவனோட  கொட்டைய  சுவைச்சேன்.

ஒரு நிமிஷம் அப்படியே சப்பிட்டு, மெதுவா என் வாயை வெளிய எடுத்தேன்.

நான் மெதுவா என் முகத்தை மறுபடியும் மேல கொண்டு வந்தேன்.

அவனோட அந்தச் சிவந்த மொட்டுப் பகுதி கிட்ட என் உதடுகளைக் கொண்டு போனேன்.

நான் இப்போ ஊம்பல.

என் நாக்கைப் பட்டையா ஆக்கி, அந்த மொட்டுக்குக் கீழ இருக்கிற சென்சிட்டிவான எடத்துல தேய்ச்சேன்.

அந்த நரம்புப் பகுதியில என் நாக்கு உரச உரச அவன் துடிச்சான்.

"அம்மா... ஆஆஹ்..."

அவன் முழங்கால் லேசா நடுங்குறதை நான் பாத்தேன்.

அவன் கால்ல தெம்பு இல்லாமப் போயிட்டு இருக்குனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

இப்போ நான் இன்னும் கொஞ்சம் குறும்பு பண்ண நெனச்சேன்.

நான் என் உதடுகளை லேசா விரிச்சு, என்னோட பற்களை வெளிய கொண்டு வந்தேன்.

ரொம்ப மெதுவா, கொஞ்சம் வலிக்கிற மாதிரி...

அவனோட அந்த மொட்டோட ஓரத்துல என் பற்களால லேசாக் கடிச்சேன்.

"ஸ்ஸ்ப்ப்... ஆஹ்!"

பிரகாஷ் சட்டுனு இடுப்பப் பின்னாடி இழுத்தான்.

அவனுக்கு அது வலியா இல்ல, ஆனா ஒரு எதிர்பார்க்காத இன்ப அதிர்ச்சியா இருந்துச்சு.

நான் அவனை விடல.

என் கையால அவன் இடுப்பப் பிடிச்சு இழுத்து, மறுபடியும் என் பற்களால அந்த மொட்ட லேசாகக் கவ்வுனேன்.

பல்லால லேசாக் கீறுற மாதிரி, ஒரு சின்னக் குறும்பான கடி.

"ஏய்... பவி... என்னடி பண்ற..."

அவன் என்னோட தோள்பட்டைய ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

நான் என் பற்களால அப்படியே லேசா உரசிக் கிட்டே, என் நாக்கால அந்த எடத்த நக்கினேன்.

பல்லோட உரசலும், நாக்கோட ஈரமும் சேந்து அவனுக்கு ஒரு கிக் ஏத்துச்சு.

அவன் முகம் அப்படியே சுருங்கி, கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டான்.

"போதும் பவி... ஊம்புடி..." னு அவன் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

அவன் கெஞ்சுறதப் பாக்க எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே என் வாயை நல்லாத் திறந்தேன்.

இந்த முறை எனக்கு நான் ஒரு டாஸ்க் வெச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்கு இத உள்ள வரைக்கும் என் தொண்டைக்குள்ள விடணும்னு ஒரு ஆசை வந்துச்சு.

இது என் வாய்க்குள்ள எப்டி முழுசா போகும்னு எனக்குத் தெரியல.

ஆனா அதை எப்படியாவது பண்ணனும்னு என் மனசு தவிச்சுது.

நான் என் வாயை முடிஞ்ச அளவுக்கு ரொம்பப் பெரிசாத் திறந்தேன்.

அவனோட சுன்னிய என் வாய்க்குள்ள நேரா வச்சேன்.

மெதுவா, கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் தலையை முன்னாடி கொண்டு போனேன்.

அவன் மொட்டு என் நாக்கைத் தாண்டி, என் உள்நாக்கு கிட்டப் போச்சு.

இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தி உள்ள தள்ளுனேன்.

அது என் தொண்டைக் குழியில போய் முட்டுச்சு.

எனக்கு ஒரு குமட்டல் வந்துச்சு.

"க்கக்..." னு ஒரு சத்தம் என் தொண்டையில இருந்து வந்துச்சு.

என் கண்ணுல இருந்து சடார்னு கொஞ்சம் தண்ணி வந்துருச்சு.

அது என் மூச்சுக் குழாயை அடைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா நான் பின்னாடி வரல.

என் தொண்டையை லேசா ரிலாக்ஸ் பண்ண ட்ரை பண்ணேன்.

அவனோட சுன்னி என் தொண்டைக்குள்ள அப்படியே புதைஞ்சு இருந்துச்சு.

அவன் என் தலையை லேசாப் பின்னாடி இழுக்கப் பாத்தான்.

ஆனா நான் என் ரெண்டு கையாலயும் அவனோட இடுப்பை ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் விட மாட்டேன்னு அவனுக்குப் புரிய வச்சேன்.

நான் என்னோட எச்சிலை முழுங்குற மாதிரி ஒரு ஆக்‌ஷன் பண்ணேன்.

அது இன்னும் கொஞ்சம் உள்ள போச்சு.

என் தொண்டைக்குள்ள ஒரு சூடான, சதைப்பிடிப்பான ராடு இருக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்த ஃபீல் ரொம்பக் கஷ்டமா இருந்தாலும், அதுக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத கிக் இருந்துச்சு.

நான் அந்த மான்ஸ்டரை முழுசா என் வாய்க்குள்ள அடக்கிட்டேங்குற நெனப்பு என்னைப் புல்லரிக்க வச்சுது.

ஒரு பத்து செகண்ட் நான் அப்படியே என் தொண்டைக்குள்ள அதை வச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.

என் கண்ணுல இருந்து வந்த தண்ணி என் கன்னத்து வழியா வழிஞ்சு கீழ விழுந்துச்சு.

அவன் அப்படியே உறைஞ்சு போய் என் முகத்தையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அப்புறம் ரொம்ப மெதுவா நான் என் தலையைப் பின்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

அது கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் தொண்டையில இருந்து உருவிக்கிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

"ச்லாப்பக்..." னு ஒரு சத்தத்தோட அது என் வாயை விட்டு வெளிய வந்துச்சு.

"ஹப்பா..." னு நான் மூச்சு வாங்குற சத்தம் கேட்டுச்சு.

என் உதட்டுல இருந்து அவனோட மொட்டு வரைக்கும் ஒரு எச்சில் நீண்டு இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் அப்படியே மூச்சு விட மறந்து போய் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனோட கால்கள் நிஜமாவே இப்போ ரொம்ப நடுங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் பாத்ரூம் வாசல்ல நின்னுக்கிட்டு பேலன்ஸ் பண்ண முடியாமத் தவிச்சான்.

"நீ... நீ என்ன பண்ற பவி..."

அவன் குரல் தழுதழுத்து வந்துச்சு.

நான் அவனைப் பாத்து ரொம்பத் திருப்தியா ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சேன்.

நான் ரொம்ப மெதுவா என் தலையை முன்னும் பின்னுமா ஆட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

ஒவ்வொரு தடவையும் அது என் தொண்டைக்குள்ள போய் முட்டிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

"ஹக்... ஹக்..." னு என் தொண்டையில இருந்து ஒரு சத்தம் வந்துச்சு.

"ஆஆஹ்.. நீ செம்ம.."

அவனோட இடுப்பு ஆட்டோமேட்டிக்கா என் வாய்க்குள்ள இடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அவன் ஃபோர்ஸா இடிக்கல, ஆனா ஒரு ரிதமா, உள்ள வரைக்கும் இடிச்சான்.

அவனோட ஒவ்வொரு இடியும் என் தொண்டையில போய் நச்சுனு பட்டுச்சு.

நான் என் கண்ணை மூடிக்கிட்டு அந்தச் சுகத்தை அனுபவிச்சேன்.

என் கண்ணுல இருந்து வழிஞ்ச தண்ணி என் கன்னத்துல பட்டு லேசா எறிஞ்சுது.

என் எச்சில் பூரா வழிஞ்சு அவனோட சுன்னி மேலயும், என் தாடையிலயும் ஒழுகிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம அவனுக்கு வாய் போட்டுக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் புடவை முந்தானை கீழ விழுந்து கிடந்துச்சு.

என் முலைகள் ரெண்டும் என் ஈரமான ஜாக்கெட்டுக்குள்ள அப்படியே குலுங்குச்சு.

நான் இப்டி உக்காந்து ஒரு வாட்ச்மேனோட சுன்னியத் தொண்டைக்குள்ள வச்சு ஊம்பிட்டு இருக்கேன்...

அதுவும் எங்க பெட்ரூம்ல, ஏசி காத்துல...

இந்தச் சிச்சுவேஷன் என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் அடிவயிறு ரொம்ப வேகமாச் சுருங்கி விரிஞ்சுது.

அவன் என் தொண்டைக்குள்ள இடிக்க இடிக்க, என் புண்டைக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு வெடிக்கத் தயாராச்சு.

எனக்குள்ள அந்த ஆசை ரொம்பப் பெருசா எகிறிடுச்சு.

நான் என் கைகளால அவனோட சூத்தை பிடிச்சு இன்னும் கொஞ்சம் உள்ள இழுத்தேன்.

"ஆஹ்ஹ்.. ம்ம்மா..."

பிரகாஷ் அப்படியே கத்திக்கிட்டே என் முடியைப் பிடிச்சு இழுத்தான்.

அவனோட தொடைகள் ரெண்டும் என் கன்னத்துல வந்து இடிச்சுது.

நான் அந்த சுன்னிய முழுசா என் வாய்க்குள்ள வச்சுக்கிட்டு முனகுனேன்.

"ம்ம்ம்... ம்ம்ம்..." னு நான் குடுத்த சத்தம் அவனுக்கு இன்னும் கிறக்கத்தை ஏத்துச்சு.

என் உடம்பு இப்போ ஒரு உச்சக் கட்டத்தை நெருங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புண்டை இதழ்கள் ரொம்ப வேகமாத் துடிச்சுது.

நான் என்னோட தொடைகளை ஒன்னோடு ஒன்னு ரொம்ப டைட்டா உரசிக் கிட்டேன்.

[yazhiniram]

------------
Part 202:
------------

நான் என்னோட தொடைகளை ஒன்னோடு ஒன்னு ரொம்ப டைட்டா உரசிக் கிட்டேன்.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்து வழிஞ்ச அந்தச் சூடான ஜூஸ் என்னோட பாவாடையை நனைச்சுக்கிட்டு கீழ எறங்குச்சு.

என் வாய்க்குள்ள அவனோட அந்த எட்டு இன்ச் இரும்பு ராடு முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அது இன்னும் ஹார்டா என் தொண்டைக்குள்ள இடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் கண்ணை மூடிக்கிட்டு அந்தச் சுகத்தை அப்படியே அனுபவிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனோட இடுப்பு ஆட்டோமேட்டிக்கா என் வாய்க்குள்ள முன்னும் பின்னுமா போயிட்டு வந்துச்சு.

நான் என்னோட ரெண்டு கையாலயும் அவனோட சூத்தை கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் எச்சில் வழிஞ்சு அவனோட சுன்னி பூரா நனைஞ்சு பளபளனு இருந்துச்சு.

நான் என் தொண்டைக்குள்ள சுன்னிய வச்சுக்கிட்டு லேசா முனகுனேன்.

நான் அவனோட கஞ்சிய என் தொண்டைக்குள்ள வாங்கணும்னு நான் ஆசைப்பட்டேன்.

ஆனா...

திடீர்னு அவன் என்னோட ரெண்டு தோள்பட்டையையும் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

அவனோட விரல்கள் என் ஈரமான ஜாக்கெட் மேல அழுந்துச்சு.

அவன் ஃபோர்ஸா என்னைப் பின்னாடி தள்ளுனான்.

நான் கொஞ்சம் கூட இதை எதிர்பார்க்கல.

"போதும் பவி..." னு ஒரு ஹஸ்கியான குரல்ல சொன்னான்.

எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல.

நான் என் வாயில இருந்து அவனோட சுன்னிய வெளிய எடுக்க விரும்பல.

அதை முழுசா அனுபவிக்கணும்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

"ம்ம்ம்..." னு நான் கொழந்த மாதிரிச் சிணுங்குனேன்.

என் கண்கள்ல ஒரு ஏக்கம் இருந்துச்சு.

என் புருவத்தை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டு அவனைப் பாத்தேன்.

ஆனா அவன் என்னை விடல.

என் தோளைப் பிடிச்சு லேசா மேல தூக்குனான்.

அவனோட கைகள்ல ஒரு பலம் இருந்துச்சு.

"எழுந்திருடி..." னு அவன் சொன்னான்.

நான் ரொம்ப தயக்கமா என் வாயைப் பின்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

அவனோட சுன்னி என் தொண்டையில இருந்து மெதுவா வெளிய வந்துச்சு.

"ச்லாப்பக்..." னு ஒரு சத்தத்தோட அது என் வாயில இருந்து உருவிக்கிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

நான் அப்படியே முட்டி போட்டு உக்காந்துகிட்டு அவனையே பாத்தேன்.

அவன் சுன்னி எச்சில்ல பளபளனு மின்னிக்கிட்டு, காத்துல லேசா ஆடுச்சு.

அதுல இருந்து ஒரு சொட்டு ப்ரீ-கம் கசிஞ்சு கீழ விழப் பாத்துச்சு.

அது இன்னும் துடிச்சுக்கிட்டுத் தான் இருந்துச்சு.

"ஏன்டா..." னு நான் கேக்குற மாதிரி அவனைப் பாத்தேன்.

அவன் எந்த பதிலும் சொல்லல.

என் ரெண்டு கைகளையும் பிடிச்சு என்னைத் தூக்கி விட்டான்.

நான் லேசாத் தள்ளாடிக்கிட்டே எந்திரிச்சு நின்னேன்.

என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாம நடுங்குச்சு.

இப்போ நாங்க ரெண்டு பேரும் நேருக்கு நேரா நின்னுகிட்டு இருக்கோம்.

அவன் முழு அம்மணமா நிக்கிறான்.

நான் ஈரமான புடவையோட, நனைஞ்ச தலையோட நிக்கிறேன்.

என் வாயலாம்  அவனோட சுன்னி வாசத்தோட நின்னேன்.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எந்த ஒரு இடைவெளியும் இல்ல.

அவனோட அந்த சுன்னி நேரா என்னோட புடவைக்கு மேல என் புண்டைக்கிட்ட வந்து இடிச்சுது.

அந்தச் சூடு என் பாவாடையைத் தாண்டி என் புண்டைக்குள்ள உரைச்சுது.

என் முலைகள் ரெண்டும் அவனோட நெஞ்சுல பட்டு உரசப் பாத்துச்சு.

என் ஈரமான புடவை அவனோட உடம்புல ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அவனைப் பாத்து ஏதோ கேக்க வாயைத் திறந்தேன்.

ஆனா அடுத்த செகண்ட்...

அவன் என் மேல பாய்ஞ்சான்.

அவனோட ரெண்டு கைகளும் என் இடுப்பைச் சுத்தி வளைச்சு என்னைத் தூக்குச்சு.

அவனோட உதடுகள் நேரா என் உதடுகள் மேல வந்து மோதிச்சு.

"ச்லப்..." னு ஒரு சத்தத்தோட அவன் எனக்கு ஒரு லிப் லாக் முத்தம் குடுத்தான்.

அவன் நாக்கு ஃபோர்ஸா என் வாய்க்குள்ள நுழைஞ்சுது.

என் உதடுகளை அவன் பற்களால லேசாக் கவ்வி இழுத்தான்.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

என் வாய்க்குள்ள இப்போ ஒரு வித்யாசமான டேஸ்ட்.

அது கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி என் வாயில இருந்த அவனோட சுன்னியோட டேஸ்ட்.

என் எச்சிலும், அவனோட சுன்னியில இருந்து வந்த அந்தப் ப்ரீ-கம்மும் கலந்து ஒரு டேஸ்ட் இருக்கும்ல...

அந்த டேஸ்ட்ட இப்போ அவன் என் வாயில இருந்து உறிஞ்சிக் குடிக்கிறான்.

எனக்கு அது ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருந்தாலும், அதுக்குள்ள ஒரு கிக் இருந்துச்சு.

அவனுக்குப் பத்தல.

அவன் என் எச்சிலைக் குடிக்கிற மாதிரி என் நாக்கைச் சப்பினான்.

நான் என்னோட ரெண்டு கைகளையும் அவனோட கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டுக்கிட்டேன்.

அவனோட பின் தலையில இருந்த முடியை என் விரல்களால கோதி விட்டேன்.

எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சுக்காத்தும் ஒன்னாச் சேர்ந்துச்சு.

ஏசி காத்து ரொம்ப கூலிங்கா இருந்தாலும், எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ஒரு நெருப்பு எறிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என்னோட மேல் உதட்டை ஒரு தடவ, கீழ் உதட்டை ஒரு தடவ மாத்தி மாத்தி உறிஞ்சினான்.

நான் அவனுக்கு ஈடு குடுத்து என் நாக்கை அவன் வாய்க்குள்ள விட்டேன்.

அவன் நாக்கும் என் நாக்கும் ஒன்னோடு ஒன்னு சுழட்டி சுழட்டி சண்டை போட்டுச்சு.

அவனோட எச்சில் என் வாய்க்குள்ள வந்துச்சு.

நான் அதை அப்படியே முழுங்குனேன்.

என் உடம்பு இப்போ முழுசா அவனோட கண்ட்ரோல்ல போயிட்ட மாதிரி இருந்துச்சு.

அவனோட கைகள் என் இடுப்புச் சதையப் புடவைக்கு மேலேயே பிசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவனோட உடம்போட இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா ஒட்டிக்கிட்டேன்.

அவனோட சுன்னி என் தொடைக்கு நடுவுல வச்சு அழுத்துச்சு.

அவன் ஒரு முனகலோட என் இடுப்ப இன்னும் டைட்டாப் பிடிச்சான்.

ரொம்ப நேரம் நாங்க அப்படியே முத்தம் குடுத்துக்கிட்டே இருந்தோம்.

மூச்சு விட முடியாம அவன் என் உதடுகளை விட்டு விலகுனான்.

ஆனா அவன் என்னை விட்டுத் தள்ளிப் போகல.

அவனோட முகம் அப்படியே சரிஞ்சு என்னோட கழுத்துப் பக்கம் போச்சு.

அவனோட மூக்கு என்னோட ஈரமான தலைமுடிக்குள்ள நுழைஞ்சுது.

நான் குளிச்சுட்டு வந்தப்போ என் தலையில கொஞ்சம் மல்லிகைப்பூ வச்சுருந்தேன்.

அந்தப் பூவோட வாசனையும், என் தலைமுடியில இருந்த ஈர வாசனையும் சேர்ந்து ஒரு வாசம் வரும்ல...

அந்த வாசம் நேரா அவனோட மூக்குக்குள்ள போச்சு.

"ஹ்ம்ம்ம்..." னு அவன் ஒரு நீண்ட மூச்சை உள்ளிழுத்தான்.

அந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் அவனை ஏதோ பண்ணுச்சு.

அவன் மூஞ்சியை என் முடிக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாப் புதைச்சுக்கிட்டான்.

என் கழுத்தோரமா அவனோட உதடுகள் பட்டுச்சு.

"பவி... நீ என்னடி இவ்ளோ வாசனையா இருக்க..." னு அவன் முனகுனான்.

அவன் குரல் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு கிறக்கத்தோட வந்துச்சு.

என் உடம்புல இருந்து வர்ற ஒரு இயல்பான வாசனையும், அந்தப் பூ வாசனையும் அவனப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

அவன் மூச்சுக்காத்து ரொம்பச் சூடா என் கழுத்துல பட்டுச்சு.

அந்த ஏசி குளிருல, அவனோட மூச்சுக்காத்து படும்போது எனக்கு ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

என் உடம்புல இருக்குற ரோமங்கள் எல்லாம் சிலிர்த்துக்கிச்சு.

அவன் உதடுகள் என்னோட தாடை ஓரத்துல லேசா உரச ஆரம்பிச்சுது.

அவனோட நாக்கு வெளிய வந்து என் கழுத்தைச் சுத்தி லேசா நக்க ஆரம்பிச்சுது.

அது ரொம்பச் சூடா, ஒரு ஈரம் கலந்த தொடுதலா இருந்துச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

"ஆஆஹ்... பிரகாஷ்..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

என் சிணுங்கல் சத்தம் அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் வேகத்தைக் குடுத்துச்சு.

அவன் அதைத் தொடர்ச்சியாப் பண்ணான்.

என் கழுத்துல ஒரு இடத்துல அவனோட உதடுகளை வச்சு டைட்டாக் கவ்வி உறிஞ்சினான்.

"ஸ்ஸ்ப்ப்... ஆஹ்..." னு நான் முனகிக்கிட்டே என் தலையைப் பின்னாடி சாய்ச்சேன்.

அவன் உறிஞ்சுற வேகம் எனக்குப் பக்குனு இருந்துச்சு.

அங்க மறுபடியும் ஒரு சிவப்பான மார்க் விழும்னு எனக்குத் தெரியும்.

ஆனா நான் அவனைத் தடுக்கல.

என் முதுகு லேசா வளைஞ்சுது.

நான் என் இடுப்பை வளைச்சு அவனோட முரட்டு உடம்போட இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா ஒட்டிக்கிட்டேன்.

அவனோட ரெண்டு கைகளும் இப்போ என் குண்டிச் சதை மேல இருந்துச்சு.

என் புடவைக்கு மேலேயே அவன் என்னோட குண்டியைப் பிசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனோட விரல்கள் என் குண்டிச் சதையப் பிடிச்சு நசுக்குச்சு.

ஒவ்வொரு தடவை அவன் பிசையும்போதும் என் புண்டை ஆட்டோமேட்டிக்காத் துடிச்சுது.

அவனோட அந்த விறைச்ச சுன்னி என் புண்டைக்கு நேரக் குத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கால்களை லேசா அகட்டி வச்சுக்கிட்டேன்.

அவனோட சுன்னி நேரா என் பாவாடைக்கு மேல என் புண்டை ஓட்டையில இடிச்சுது.

அது அவ்ளோ ஹார்டா, சூடா இருந்துச்சு.

அவன் என் கழுத்துல மாத்தி மாத்தி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டே இருந்தான்.

கழுத்துல இருந்து கொஞ்சம் கீழ எறங்கி என்னோட நெஞ்சுப் பகுதிக்கு வந்தான்.

என் ஈரமான ஜாக்கெட் மேலேயே அவன் முகம் பட்டுச்சு.

அந்த ஜாக்கெட் குள்ள என் முலைகள் ரெண்டும் ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் காம்புகள் விறைச்சுப் போய் ஜாக்கெட் துணியத் துளைக்கிற மாதிரி நின்னுச்சு.

அவனோட மூக்கு அந்த ஈரமான துணி மேல பட்டுச்சு.

என் உடம்போட வாசனைய அவன் ரசிச்சான்.

அவன் என் கழுத்தை விட்டு எடுக்காம லூசு மாதிரி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டே இருந்தான்.

அவனோட நாக்கு என் கழுத்து நரம்புகள் மேல விளையாண்டுச்சு.

இப்போ அவன் என்ன செஞ்சாலும் ஏத்துக்கக் கூடிய ஒரு நிலைமையில நான் இருந்தேன்.

நான் என் கைகளால அவனோட முதுகப் பிடிச்சுப் பிறாண்டினேன்.

என் நகங்கள் அவனோட சதை மேல லேசாக் கீறுச்சு.

அவன் ஒரு சிணுங்கலோட என்னோட இடுப்ப இன்னும் டைட்டாப் பிடிச்சான்.

"பவி... நீ என்னடி பண்ணி வச்சுருக்க..."

அவன் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே என் காதுக்குள்ள முனகுனான்.

"உன் வாசம் என்னைக் கொல்லுதுடி..."

"நீ எனக்கு வேணும்டி..."

நான் எந்த பதிலும் சொல்லாம அவனோட முடியப் பிடிச்சு இழுத்தேன்.

அவன் முகத்தை என் கழுத்துல இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்திப் புதைச்சுக்கிட்டான்.

அந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் அந்த ரூம் பூராப் பரவி ஒரு ரொமான்டிக்கான சூழலை உருவாக்குச்சு.

ஆனா நாங்க பண்றது ரொமான்ஸ் இல்ல, ஒரு காம விளையாட்டு.

என் புண்டை இப்போ ரொம்பப் பசியோட துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

அவனோட அந்த சுன்னி எப்ப என்னோட உடம்புக்குள்ள போகும்னு என் நரம்புகள் எல்லாம் காத்துக்கிட்டு இருக்கு.

அவன் என்னோட கழுத்தை விட்டுப் பின்னாடி வரல.

அங்கயே அவனோட உதடுகளை வச்சு விளையாடிக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் என் கண்களை மூடிக்கிட்டு அந்தச் சுகத்தை அப்படியே அனுபவிச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.

இந்த நிமிஷம், இந்த செகண்ட்... இது எனக்கு மட்டும் சொந்தமானதுனு நான் ஃபீல் பண்ணேன்.


-------------
Part 203:
-------------

என் கண்ண மூடிக்கிட்டு அவனோட முத்தத்தை அப்படியே அனுபவிச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.

பிரகாஷ் என் கழுத்துல இருந்து மெதுவா அவனோட முகத்தை வெளிய எடுத்தான்.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் முகத்துல சூடாப் பட்டுச்சு.

நான் என் கண்ணை லேசாத் திறந்து அவனைப் பாத்தேன்.

அவன் கண்கள்ல இப்போ ஒரு புது விதமான ஈர்ப்பு தெரிஞ்சுது.

என்னை அப்படியே முழுசா அவனுக்குள்ள கொண்டு வரணும்னு அவன் நினைக்கிறது எனக்குப் புரிஞ்சுது.

அவனோட ரெண்டு கைகளும் என் இடுப்புல இருந்து மெதுவா மேல ஏறுச்சு.

என் முதுகு வழியா ஊர்ந்து, நேரா என் தோள்பட்டைக்கு வந்துச்சு.

அவனோட உள்ளங்கை என் ஈரமான ஜாக்கெட் மேல படும்போது எனக்கு ஒரு சிலிர்ப்பு.

அவன் கைகள் இப்போ என்னோட புடவை முந்தானையில விளையாட ஆரம்பிச்சுது.

நான் கஷ்டப்பட்டு, நேர்த்தியா அந்தப் புடவையைக் கட்டியிருந்தேன்.

ஆனா இப்போ அவன் கைகள் என்னைப் பிரிக்கப் போகுதுனு நெனைக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு கிக் ஏறுச்சு.

நான் என் தோள்பட்டையில அந்த முந்தானையை சேஃபாப் பின் பண்ணி வச்சுருந்தேன்.

அவன் விரல்கள் அந்த சேஃப்டி பின்னைத் தேடிப் பிடிச்சுது.

அவனோட விரல்களுக்கு அந்தப் பின்னைத் திறக்குறது கொஞ்சம் கஷ்டமாத் தான் இருந்துச்சு.

ஆனா அவன் பொறுமையா, என் சருமத்துல குத்திடாத மாதிரி அதை மெதுவாத் திறந்தான்.

அந்தப் பின் ஓபன் ஆகுற 'க்ளிக்' சத்தம் என் காதுக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல கேட்டுச்சு.

அவன் அதை எடுத்து அப்படியே கீழ தரைல போட்டான்.

'டிங்...' னு அது டைல்ஸ்ல விழுந்த சத்தம் இந்த ஏசி ரூம்க்குள்ள ரொம்பக் கிளியராக் கேட்டுச்சு.

அடுத்த பின்னைத் தேடினான்.

என் நெஞ்சுக்குக் குறுக்க ஒரு பின் போட்டிருந்தேன்.

அவன் கைகள் என் மார்புக்கு முன்னாடி வந்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் லேசா என் முலைகள் மேல உரசுச்சு.

அந்த உரசல் எனக்குள்ள ஒரு உணர்வை கொடுத்துச்சு.

அவன் அந்தப் பின்னையும் லேசாத் திறந்து, அதையும் தரைல போட்டான்.

இப்போ அந்தப் புடவை முந்தானை எந்த ஒரு பிடிமானமும் இல்லாம இருந்துச்சு.

அவன் அதை ரொம்ப மெதுவா, ஒரு கிஃப்ட் பேப்பரைத் திறக்குற மாதிரித் திறந்தான்.

முந்தானை மெதுவா என் தோள்ல இருந்து கீழ சரிஞ்சுது.

என் ஈரமான ஜாக்கெட் இப்போ எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம அவன் கண்ணுக்குக் காட்சியளிச்சுது.

என் முலைகள் ரெண்டும் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள அப்படியே டைட்டா முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

என் காம்புகள் விறைச்சுப் போய், ஜாக்கெட் துணியத் துளைக்கிற மாதிரி வெளிய துருத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் அதைப் பாத்ததும் லேசா எச்சில் முழுங்குனான்.

நான் என் முகத்தை லேசாக் குனிஞ்சுகிட்டு ஒரு வெக்கமான சிரிப்புச் சிரிச்சேன்.

அவன் இப்போ என்னோட இடுப்புல சொருகி இருந்த அந்தப் புடவையோட நுனியைப் பிடிச்சான்.

அவன் என்னைப் பாத்துக்கிட்டே அத லேசாப் பிடிச்சு இழுத்தான்.

நான் அப்படியே ஒரு பொம்மை மாதிரி நின்னுகிட்டு இருந்தேன்.

அவன் இழுக்க இழுக்க, நான் என் நின்ன எடத்துலயே மெதுவாச் சுழல ஆரம்பிச்சேன்.

ஒரு ரவுண்ட்... ரெண்டு ரவுண்ட்...

நான் லேசாத் திரும்பத் திரும்ப, அந்தப் புடவை என் உடம்பை விட்டுப் பிரிஞ்சுக்கிட்டே வந்துச்சு.

அந்தச் சில்க் கலந்த காட்டன் துணி என் இடுப்புச் சதையில உரசிக் கிட்டு நழுவுச்சு.

அந்த உரசல் எனக்குள்ள ஒரு கூச்சத்தைக் குடுத்துச்சு.

நான் சுழலும்போது என் தலைமுடி காத்துல லேசாப் பறந்துச்சு.

அந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் மறுபடியும் அவனைச் சுத்திப் பரவிச்சு.

அவன் என் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டே, இப்போ அவன் கைய கொசுவத்துக்குள்ள விட்டு அந்தப் புடவையை இழுத்தான்.

அவன் இப்போ கத்துக்கிட்டான், எப்படி புடவைய அழகா கழட்டுறதுனு.

என் உடம்புல இருந்து அந்தத் துணி கொஞ்சம் கொஞ்சமா விலகுறது எனக்கு ஒரு புது ஃபீல்.

நான் என் புருஷனுக்காகக் கூட இப்படிப் புடவையைக் கழட்டி நின்னது கிடையாது.

ஆனா இப்போ ஒரு வாட்ச்மேன் என்னோட துணியை அவுத்துக்கிட்டு இருக்கான்.

கடைசியா அந்தப் புடவை முழுசா என்னை விட்டு விலகி, என் காலுக்குக் கீழ ஒரு வட்டம் மாதிரிப் படிஞ்சு கிடந்துச்சு.

நான் இப்போ வெறும் ஜாக்கெட், பாவாடையோட மட்டும் நிக்கிறேன்.

என் பாவாடை ரொம்ப மெல்லிசா, என் தொடையோட ஒட்டி இருந்துச்சு.

என் உடம்புல பாதி எடை குறைஞ்ச மாதிரி ஒரு லேசான ஃபீல் எனக்கு வந்துச்சு.

அவன் அந்தப் புடவையை அப்படியே தரைல விட்டுட்டு, என்னையே பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

அவனோட அந்த ராட்சச சுன்னி இப்போ எந்தத் தடையுமில்லாம என்னைப் பாத்து நரம்புகள் புடைக்க நின்னுச்சு.

நான் என் கைகளை முன்னாடி கட்டிக்கிட்டு, லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"என்ன..." னு நான் ரொம்ப ஹஸ்கியாக் கேட்டேன்.

அவன் முகத்துல எந்தப் பதிலும் இல்ல.

ஆனா அவன் கண்கள்ல ஒரு திட்டம் இருந்துச்சு.

அவன் லேசா முன்னாடி வந்தான்.

என் காலுக்குக் கீழ கிடந்த அந்தப் புடவை மேலேயே அவன் கால்களை வச்சான்.

அவனோட அந்த விறைச்ச சுன்னி இப்போ என் பாவாடைக்கு மேல என் தொடையில இடிச்சுது.

நான் லேசாப் பின்னாடி நகரப் போனேன்.

ஆனா அவன் என்னைய நகர விடல.

திடீர்னு அவனோட ஒரு கையை என் முதுகுக்குப் பின்னாடி குடுத்தான்.

இன்னொரு கையை என்னோட முழங்காலுக்கு அடியில, என் பாவாடையோட சேத்துப் பிடிச்சான்.

"ஏய்..." னு நான் ஒரு சத்தம் குடுத்தேன்.

அடுத்த செகண்ட், அவன் என்னைய அப்படியே அலேக்காத் தூக்கிட்டான்.

நான் காத்துல மிதக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

என் கால்கள் தரைல இருந்து மேல எழும்புச்சு.

நான் ஆட்டோமேட்டிக்கா என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டுக்கிட்டேன்.

நான் அவனோட நெஞ்சோட ரொம்ப டைட்டா ஒட்டிக்கிட்டேன்.

அவனோட உடம்புல என் முலைகள் ரெண்டும் நச்சுனு போய் இடிச்சுது.

அவன் என்னைய ரொம்ப ஈஸியா, ஒரு கொழந்தையத் தூக்குற மாதிரித் தூக்கிட்டான்.

"பிரகாஷ்..." னு நான் மூச்சு வாங்குனேன்.

அவன் என்னைப் பாத்து ஒரு திருட்டுச் சிரிப்புச் சிரிச்சான்.

அவன் எந்த பதிலும் சொல்லாம, என்னைத் தூக்கிக்கிட்டுத் திரும்பினான்.

அவன் என்னையத் தூக்கிக்கிட்டு நேராப் பெட் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சான்.

என் ஹார்ட் பீட் இப்போ டபுள் மடங்கு வேகத்துல அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

இந்தக் கட்டில்... கார்த்திக்கும் நானும் படுக்குற கட்டில்.

என் புருஷனோட பெட்.

அப்பப்போ அவரோட கடமைக்காக ரெண்டு நிமிஷம் என்னைய யூஸ் பண்ற இடம்.

அந்தச் சாஃப்ட்டான பெட் நேரா என் கண்ணுக்கு முன்னாடி இருந்துச்சு.

இன்னைக்கு பட்டப் பகல்ல, என் புருஷன் ஆபிஸ் போன நேரத்துல...

ஒரு வாட்ச்மேன் முழு அம்மணமா என்னை அந்தப் பெட்டுக்குத் தூக்கிக்கிட்டுப் போறான்.

இந்த நெனப்பே என் புண்டைக்குள்ள ஒரு சூடான ஜூஸை வரவழைச்சுது.

நான் அவன் கழுத்தை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு அவனையே பாத்தேன்.

அவன் என்னையக் கொண்டு போய்ப் பெட் ஓரத்துல நின்னாான்.

நான் அவன் கழுத்த இன்னும் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என்னை மெதுவா இறக்கி வைப்பான்னு தான் நான் நெனச்சேன்.

ஆனா அவன் என்னை லேசாப் பெட் மேல இறக்கி வைக்கல.

எந்த ஒரு எக்ஸ்பிரஷனும் இல்லாம, என்னைய அப்படியே அந்த மெத்தை மேல தூக்கிப் போட்டான்.

"ஆஹ்..." னு நான் சத்தம் போட்டுக்கிட்டே அந்த மெத்தைல போய் விழுந்தேன்.

அது ரொம்ப சாஃப்ட்டான ஸ்ப்ரிங் மெத்தைங்குறதால, நான் விழுந்ததும் லேசாப் பவுன்ஸ் ஆனேன்.

என் உடம்பு அந்த ஸ்ப்ரிங்ல பட்டு மேல எழும்பி மறுபடியும் கீழ உக்காந்துச்சு.

நான் அப்படியே மல்லாக்கப் பெட்ல கிடந்தேன்.

என் தலைமுடி பின்னாடி பிரிஞ்சு விழுந்து கிடந்துச்சு.

அது நேரா கார்த்திக் தலை வச்சுப் படுக்குற அந்தத் தலையணை மேல பரவி இருந்துச்சு.

என் ஈர முடி பட்டு அந்தப் பில்லோ கவர் நனைய ஆரம்பிச்சுது.

என் பாவாடை காத்துல லேசா விலகி, என் தொடையை பாதி வரைக்கும் காட்டுச்சு.

நான் லேசா என் தலையைத் தூக்கி முன்னாடி பாத்தேன்.

அவன் அந்தப் பெட் ஓரத்துல, ஒரு ராட்சசன் மாதிரி நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் முழுசா அம்மணமா, கைகள் ரெண்டையும் இடுப்புல வச்சுக்கிட்டு நின்னான்.

அவனோட அந்த எட்டு இன்ச் சுன்னி, எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம நேரா என்னைப் பாத்து நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது இப்போவும் ஒரு இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய், லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அதுல இருந்து ஒரு சொட்டு ப்ரீ-கம் கசிஞ்சு கீழ விழப் பாத்துச்சு.

அவன் நின்னுக்கிட்டு என்னைப் பாக்குற அந்தப் பார்வை...

அதுல ஒரு உரிமை இருந்துச்சு, ஒரு திமிர் இருந்துச்சு.

என் புருஷனோட கட்டில்ல, ஒரு வாட்ச்மேன் என் முன்னாடி அம்மணமா நின்னு என்னைய அனுபவிக்க ரெடியா இருக்கான்.

இந்தக் காட்சி என் மூளைக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத கிறக்கத்தைக் குடுத்துச்சு.

நான் எந்த ஒரு தப்பும் பண்ணலங்குற ஒரு நிம்மதி எனக்குள்ள வந்துச்சு.

என் புருஷன் என்னைய ஒரு நாளும் இப்டித் தூக்கிப் போட்டது கிடையாது.

ஆனா இவன்... இவனோட ஒவ்வொரு ஆக்‌ஷனும் என்னைப் பைத்தியம் ஆக்குது.

நான் பெட்ல கிடந்துகிட்டே என் கால்களை லேசா அகட்டி வச்சேன்.

என் பாவாடை இன்னும் கொஞ்சம் மேல ஏறுச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் அந்த ஏசி காத்துல சில்லுனு ஆச்சு.

ஆனா என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு நெருப்பு எறிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கைகளை மெதுவா என் ஜாக்கெட் மேல வச்சேன்.

அவன் கண்கள் என் கைகளையே ஃபாலோ பண்ணுச்சு.

"பவி..." னு அவன் முனகலான குரல்ல கூப்பிட்டான்.

அந்த ஒரு வார்த்தை, இந்த ரூம்க்குள்ள ஒரு புது உலகத்தையே உருவாக்குச்சு.

[yazhiniram]

------------
Part 204:
------------

அந்த ஒரு வார்த்தை, இந்த ரூம்க்குள்ள ஒரு புது உலகத்தையே உருவாக்குச்சு.

அவனோட குரல்ல இருந்த ஆசை என்னை என்னவோ பண்ணுச்சு.

அவன் அப்புடியே மெதுவா பெட் மேல ஏறினான்.

அவனோட ஒரு முழங்கால் அந்த சாஃப்ட்டான மெத்தைல அழுந்துச்சு.

பெட் லேசா ஒரு பக்கம் சாஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

அடுத்த காலையும் பெட் மேல எடுத்து வச்சான்.

அவன் மெதுவா ஊர்ந்து என் மேல வந்தான்.

நான் என் கண்ணை இமைக்காம அவனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனோட ரெண்டு கைகளையும் என் உடம்புக்கு ரெண்டு பக்கமும் வச்சுக்கிட்டான்.

அவன் என்னைய முழுசா லாக் பண்ணிட்டான்.

அவனோட விறைச்ச சுன்னி என் பாவாடைக்கு மேல என் தொடையில லேசா உரசிக் கிட்டு வந்துச்சு.

அது எவ்ளோ சூடா இருக்குனு அந்தத் துணியைத் தாண்டியும் என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

அவன் முகம் இப்போ என் முகத்துக்கு நேரா மேல இருந்துச்சு.

நான் அவன் எனக்கு முத்தம் குடுப்பான்னு தான் நெனச்சேன்.

என் உதடுகளை லேசா விரிச்சு அவனுக்காக வெயிட் பண்ணேன்.

ஆனா அவன் முகம் என் முகத்துக்கு வரல.

அவன் அப்புடியே கீழ இறங்குனான்.

அவனோட முகம் என் நெஞ்சைத் தாண்டி கீழ போச்சு.

அவன் முகம் நேரா என் தொப்புள் கிட்ட வந்து நின்னுச்சு.

அவனோட சூடான மூச்சுக்காத்து என் தொப்புள் குழி மேல பட்டுச்சு.

எனக்கு அப்புடியே உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி சிலிர்த்துச்சு.

பிரகாஷ் என் தொப்புளையே அப்புடியே விழுங்குற மாதிரிப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் வயித்துல படும்போதெல்லாம் என் உடம்பு தூக்கித் தூக்கிப் போட்டுச்சு.

அவனோட தாடி முடி என் வயித்துல உரச ஆரம்பிச்சுது.

அந்த முடி லேசாக் குத்துறப்போ எனக்கு ஒரு வித்யாசமான கூச்சம் வந்துச்சு.

நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"ஸ்ஸப்பா... என்னடா பண்ற..." னு நான் மெதுவா முனகுனேன்.

அவன் எந்த பதிலும் சொல்லல.

அவனோட சூடான உதடுகள என் தொப்புள் மேல வச்சான்.

என் சில்லுன வயித்துல அவனோட சூடான உதடு பட்டதும் எனக்குள்ள கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் என்னைய அறியாம என் கைகளால அந்தப் பெட்ட டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் என் தொப்புளச் சுத்தி முத்தம் குடுக்க ஆரம்பிச்சான்.

ஒவ்வொரு முத்தமும் எனக்குள்ள ஒரு கிக்கை ஏத்துச்சு.

அவன் நாக்கு மெதுவா வெளிய வந்துச்சு.

அது என் தொப்புள் குழிக்குள்ள நுழைஞ்சுது.

"ஆஹ்..." னு நான் லேசாக் கத்திட்டேன்.

என் இடுப்பு ஆட்டோமேட்டிக்கா மேல தூக்குச்சு.

அவன் நாக்கு அந்தப் சின்னக் குழிக்குள்ள சுழட்டிச் சுழட்டி விளையாண்டுச்சு.

எனக்கு ரொம்பக் கூச்சமா இருந்துச்சு.

அந்தக் கூச்சம் என்னையச் சிரிக்க வச்சுது.

"ஹிஹி... ஏய்... கூசுதுடா..." னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே நெளிஞ்சேன்.

ஆனா அவன் கேக்குற நிலைமையில இல்ல.

அவன் என் தொப்புள முழுசா நக்கி எடுத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் பெட்ல முன்னும் பின்னுமா நெளிஞ்சுகிட்டு இருந்தேன்.

என் புண்டை இப்போ ரொம்ப வேகமாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அந்தக் கூச்சமும், அவனோட அந்த முத்தமும் சேந்து எனக்குள்ள ஆசையத் தூண்டி விட்டுச்சு.

என் பாவாடைக்கு அடியில என் பேண்ட்டி இப்போ முழுசா நனைஞ்சு போயிடுச்சு.

ஒரு சூடான ஜூஸ் என் தொடை இடுக்குல வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என் தொப்புளுக்குள்ள முகம் புதைச்சு உறிஞ்சினான்.

"ஸ்ஸ்ப்ப்... பிரகாஷ்... ப்ளீஸ்..." னு நான் சிணுங்குனேன்.

என் முலைகள் ரெண்டும் என் ஈரமான ஜாக்கெட்டுக்குள்ள விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் முகம் இப்போ தொப்புள விட்டு லேசா மேல ஏறுச்சு.

என் இடுப்பு வளைவுல அவனோட நாக்கால ஒரு கோடு போட்டான்.

என் சதைய லேசாப் பற்களால கடிச்சு இழுத்தான்.

"ஆஆஹ்..." னு நான் மறுபடியும் கத்துனேன்.

அவனோட கைகள் என் இடுப்பைப் பிடிச்சு அழுத்துச்சு.

நான் நகர முடியாதபடி என்னைய லாக் பண்ணான்.

"சும்மா படுடி..." னு அவன் முனகுனான்.

அவன் குரல் என் வயித்துக்குப் பக்கத்துல இருந்து ஹஸ்கியாக் கேட்டுச்சு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு அந்தச் சுகத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவனோட தாடி குத்துற அந்தச் சொர சொரப்பும், நாக்கோட அந்த வழவழப்பும் என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.

என் மூச்சு ரொம்ப வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

நான் என் கைகளால அவனோட முடியப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் தலைய லேசா வருடி விட்டேன்.

அவன் என் தொப்புளைச் சுத்தி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டே மெதுவா மேல வந்தான்.

அவனோட சூடான முகம் என் நெஞ்சுக் கிட்ட வந்துச்சு.

என் ஜாக்கெட் ஏற்கனவே தண்ணியில நனைஞ்சு, என் உடம்போட அப்புடியே ஒட்டி இருந்துச்சு.

அந்த ஜாக்கெட் குள்ள பிரா இல்லாததால, என் காம்புகள் ரொம்பத் தெளிவா வெளிய தெரிஞ்சுது.

அவனோட பார்வை இப்போ என் ஜாக்கெட் மேல போச்சு.

அந்த ஏசி காத்துல என் முலைகள் ரொம்ப எடுப்பா நின்னுச்சு.

அவன் அதைப் பாத்ததும் லேசா எச்சில் முழுங்குனான்.

அவனோட விரல்கள் மெதுவா மேல வந்துச்சு.

என் ஜாக்கெட்டோட அந்த முதல் ஹூக் கிட்ட அவனோட கை வந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் அந்த முதல் ஹூக்கைத் தொடப் போச்சு.

ஆனா அந்த செகண்ட்...

எனக்கு இப்போ ஒரு விளையாட்டு விளையாடணும்னு தோணுச்சு.

அவன் அவ்ளோ ஈஸியா என் ஜாக்கெட்ட கழட்டிடக் கூடாதுனு நெனச்சேன்.

அவன் விரல் அந்த ஹூக்கைப் பிடிக்கப் போனப்போ...

நான் சட்டுனு என் ரெண்டு கையையும் கீழ கொண்டு வந்தேன்.

அவனோட ரெண்டு மணிக்கட்டையும் என் கைகளால டக்குனு பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"வேணாம்... இரு..." னு நான் செல்லமா, கிசுகிசுப்பான குரல்ல சொன்னேன்.

நான் என் கண்ணை லேசாச் சிமிட்டி அவனப் பாத்தேன்.

அவன் என்னையக் கொஞ்ச நேரம் அப்புடியே பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் அவனத் தடுக்குறதப் பாத்து அவன் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவன் லேசாச் சிரிச்சான்.

"என்னடி..." னு அவன் ரொம்ப லோவான குரல்ல கேட்டான்.

"வேணாம்... எனக்கு வெக்கமா இருக்கு..." னு நான் பொய் சொன்னேன்.

நிஜத்துல எனக்குக் கொஞ்சமும் வெக்கம் இல்ல.

எனக்கு அவனோட தொடுதல் இப்போ உடனே வேணும்.

ஆனா அவன உசுப்பேத்தணும், அவனோட திமிரத் தூண்டி விடணும்னு அப்டிச் சொன்னேன்.

"வெக்கமா இருக்கா?" னு அவன் நக்கலாக் கேட்டான்.

"ஆமா..." னு நான் தலைய ஆட்டுனேன்.

"இவ்ளோ நேரம் இல்லாத வெக்கம் இப்போ எங்க இருந்துடி வந்துச்சு?"

"தெரியல... ஆனா கழட்டாத..."

நான் என் கைகளால அவனோட மணிக்கட்ட இன்னும் லேசாப் பிடிச்சுத் தள்ளுனேன்.

அவன் என்னோட கண்களை நேராப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தான்.

அவனோட பார்வையில இப்போ ஒரு வெறி வந்துருச்சு.

நான் தள்ள தள்ள, அவன் உடம்புல எந்த அசைவும் இல்ல.

நான் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுத் தள்ளுனாலும், அவன் கைய ஒரு இன்ச் கூட என்னால நகர்த்த முடில.

என் சின்னக் கைகள் அவனோட மணிக்கட்டப் பிடிச்சுக்கிட்டுத் தவிச்சுது.

அடுத்த செகண்ட், அவன் ஒரு முடிவுக்கு வந்தான்.

அவனோட ஒரு கையால என்னோட ரெண்டு கைகளையும் பிடிச்சான்.

அவனோட கை கரடுமுரடா இருந்துச்சு.

என் ரெண்டு கைகளையும் அவன் ஒரே கைக்குள்ள அப்புடியே அடக்கிட்டான்.

அவன் அப்புடியே என் கைகளைத் தூக்குனான்.

என் ரெண்டு கைகளையும் என் தலைக்கு மேல கொண்டு போனான்.

அந்தப் பெட்ல, என் தலைக்கு நேர் மேல என் கைகளை வச்சு ஒரே கையால அழுத்துனான்.

இப்போ என்னோட ரெண்டு கைகளும் என் தலைக்கு மேல முழுசா லாக் ஆகிடுச்சு.

என்னால அசைக்கக் கூட முடில.

நான் அப்புடியே சிலையா பெட்ல படுத்துக்கிடக்கிறேன்.

என் நெஞ்சு இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"இப்போ என்னடி பண்ணுவ?" னு அவன் என் முகத்துக்கு நேரா வந்து கேட்டான்.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் உதட்டுல பட்டுச்சு.

நான் எந்த பதிலும் சொல்லாம அவனையே ஆச்சரியமாப் பாத்தேன்.

என் மூச்சு இன்னும் வேகமாச்சு.

"விடுடா..." னு நான் சும்மாப் பேருக்குச் சிணுங்குனேன்.

"மாட்டேன்டி..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே கீழ பாத்தான்.

இப்போ அவனோட இன்னொரு கை ஃப்ரீயா இருந்துச்சு.

அவன் அந்த ஃப்ரீயான கைய மெதுவா கீழ கொண்டு போனான்.

என் ஜாக்கெட் ஹூக் கிட்ட அவனோட விரல்கள் மறுபடியும் வந்துச்சு.

நான் தலைக்கு மேல கை லாக் ஆகி, எதுவும் பண்ண முடியாமப் படுத்துருந்தேன்.

என் உடம்பு பூரா ஒரு நடுக்கம் ஓடிச்சு.

அவன் என்ன செய்யப் போறான்னு எனக்குத் தெரியும்.

ஆனா அந்த நிமிஷத்துக்காக என் புண்டை அவ்ளோ பசியோட காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் அந்த முதல் ஹூக்கைப் பிடிச்சுது.

என் ஜாக்கெட் ரொம்ப டைட்டா இருந்ததால, அந்த ஹூக் ரொம்ப இறுக்கமா மாட்டி இருந்துச்சு.

அவனுக்கு அத ஒரு கையால திறக்குறது கொஞ்சம் கஷ்டமாத் தான் இருந்துச்சு.

அவன் அன்னிக்கு மாதிரி கிழிச்சுடுவானோனு பயந்தேன்.

ஆனா அவன் கொஞ்சம் கூடப் பதறல. அவன் கத்துக்கிட்டான் போல.

அவன் விரலால லேசா அழுத்திப் பொறுமையா அந்த ஹூக்கை இழுத்தான்.

'க்ளிக்...' னு அந்த முதல் ஹூக் திறக்குற சத்தம் அந்த அமைதியான ரூம்க்குள்ள கேட்டுச்சு.

முதல் ஹூக் திறந்ததும், என் கழுத்துக்குக் கீழ இருந்த அந்தப் பிரஷர் லேசாக் குறைஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

என் ஜாக்கெட் லேசா விலகி, என் நெஞ்சுக் குழி வெளிய தெரிஞ்சுது.

அவன் அதப் பாத்துக்கிட்டே அடுத்த ஹூக் கிட்டப் போனான்.

'க்ளிக்...' னு ரெண்டாவது ஹூக் ஓபன் ஆச்சு.

இப்போ என் நெஞ்சுப் பகுதி இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாத் தெரிய ஆரம்பிச்சுது.

அந்தப் பிளவு, என் முலைகளுக்கு நடுவுல இருக்குற அந்த ஆழமான கோடு வெளிய தெரிஞ்சுது.

அவன் கண்ணு அப்புடியே அந்த எடத்துல ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் என் நெஞ்சைப் பாத்துக்கிட்டே மூணாவது ஹூக்கைப் பிடிச்சான்.

என் கைகள் இன்னும் அவனோட முரட்டுப் பிடியில என் தலைக்கு மேல லாக் ஆகித் தான் இருந்துச்சு.

நான் லேசா நெளிய ட்ரை பண்ணேன், ஆனா அவன் பிடியை இன்னும் கொஞ்சம் டைட் பண்ணான்.

"அசையாதடி..." னு அவன் ஆர்டர் போட்டான்.

அந்தக் கட்டளைக்கு நான் அப்புடியே அடிபணிஞ்சேன்.

நாலாவது ஹூக், அப்புறம் அஞ்சாவது ஹூக்...

அவன் விரல்கள் ரொம்ப லாவகமா, பொறுமையா ஒவ்வொன்னாத் திறந்துச்சு.

'க்ளிக்... க்ளிக்...' னு வரிசையா எல்லாம் ஓபன் ஆச்சு.

என் ஜாக்கெட் இப்போ ரெண்டா விலகிப் போச்சு.

அந்த ஈரமான துணி என்னோட முலைகளை விட்டு விலக விலக...

என் பிரா இல்லாத முலைகள் இப்போ முழுசா வெளிய தெரிய ஆரம்பிச்சுது.

அந்த ஏசி காத்து நேரா என் முலைகள் மேல பட்டுச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் சின்னக் கல் மாதிரி விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் கண்கள் அப்புடியே விரிஞ்சு போச்சு.

அவனோட மூச்சுக்காத்து ரொம்ப வேகமா, சத்தமா வெளிய வந்துச்சு.

கடைசி ஹூக்கையும் அவன் கழட்டிட்டான்.

இப்போ அந்த ஜாக்கெட் எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம என் உடம்பு மேல சும்மாப் போத்தி இருந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் என்னையப் பாத்து ஒரு பெருமூச்சு விட்டான்.

அவன் முகத்துல ஒரு வெற்றி தெரிஞ்சுது.

என் வெக்கத்தையும் திமிரையும் உடைச்சு, என்னையத் திறந்திட்டோங்குற மிதப்பு.

அவன் மெதுவா அந்த ஜாக்கெட்டோட ரெண்டு ஓரத்தையும் பிடிச்சான்.

அவனோட சூடான விரல்கள் என் நெஞ்சுச் சதை மேல லேசா உரசுச்சு.

அந்த உரசல் எனக்குள்ள ஒரு கூச்சத்தைக் குடுத்துச்சு.

அவன் அந்தத் துணிய என் தோள்பட்டையில இருந்து மெதுவாப் பின்னாடி இழுத்தான்.

நான் பெட்ல படுத்துருந்ததால, அவன் என்னைய லேசா மேல தூக்குனான்.

என் கைகள் இப்போவும் அவனோட பிடியில தலைக்கு மேல இருந்துச்சு.

அவன் ரொம்ப ஈஸியா அந்த ஈரமான துணிய என் உடம்பை விட்டு உருவுனான்.

அந்த ஜாக்கெட் என் முலைகளை உரசிக் கிட்டு, என் கைகள் வழியா நழுவிப் போச்சு.

என் உடம்புல இருந்து அந்தத் துணி பிரியுற ஃபீல் ரொம்பத் த்ரில்லா இருந்துச்சு.

அவன் அந்த ஜாக்கெட்ட முழுசாக் கழட்டி, பெட்ல தூக்கி வீசுனான்.

அது போய் அந்தப் பக்கம் விழுந்துச்சு.

இப்போ என் உடம்போட மேல்பகுதியில ஒரு ஒட்டுத்துணி கூட இல்ல.

என் கைகளை மேல தூக்கி வச்சுருக்கறதால, என் முலைகள் ரெண்டும் ரொம்ப எடுப்பா, டைட்டாத் தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அந்தச் சில்லுன ஏசி காத்துல என் உடம்பு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.


------------
Part 205:
------------

அந்தச் சில்லுன ஏசி காத்துல என் உடம்பு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.

என் ஜாக்கெட் இப்போ என்ன விட்டுப் பிரிஞ்சு தரைல கிடக்கு.

பிரகாஷ் என் மேல அப்புடியே குனிஞ்சு நின்னான்.

அவனோட முகம் என் முகத்துக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல இருந்துச்சு.

அவன் கண்கள் என் முலைகளை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் போட்டுருந்தது ஒரு மெல்லிய காட்டன் பிரா.

பாத்ரூம்ல தண்ணியில பட்டு அது லேசாக நனைஞ்சுருந்துச்சு.

அந்த துணி என் முலைகளோட அப்புடியே ஒட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் அந்தக் குளிருல விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு.

பிராவ தாண்டி அது வெளிய துருத்திக்கிட்டுத் தெரிஞ்சுது.

அவன் அதையே பாக்குறதப் பாத்து எனக்கு வெக்கமா இருந்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கைகள் ரெண்டும் இப்போவும் என் தலைக்கு மேல அவனோட பிடியில தான் இருந்துச்சு.

அவன் என்னையப் பாத்து ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சான்.

அவனோட அந்தச் சிரிப்புல ஆயிரம் அர்த்தம் ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.

இப்போ அவனோட பார்வை மெதுவாச் கீழ இறங்குச்சு.

என் நெஞ்சைத் தாண்டி, என் வயிறு பக்கம் போச்சு.

அவனோட ஒரு கை என் தலைக்கு மேல என் கைகளைப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

இன்னொரு ஃப்ரீயான கை மெதுவா என் இடுப்பைத் தேடி வந்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் என் சாஃப்ட்டான வயித்துல பட்டதும் நான் சிலிர்த்தேன்.

அவன் விரல்கள் என் இடுப்பு வளைவுல உரசிக் கிட்டுப் போச்சு.

என் பாவாடையோட மேல் பகுதி கிட்ட அவனோட கை வந்துச்சு.

நான் எப்பவுமே புடவை கட்டும்போது பாவாடையை ரொம்ப டைட்டாக் கட்டுவேன்.

இடுப்புல அந்த நாடாவை வச்சு ரெண்டு முடிச்சுப் போட்டுருந்தேன்.

அப்போ தான் புடவை நழுவாம, இடுப்பு ஷேப் அழகாத் தெரியும்னு கட்டுனேன்.

ஆனா இப்போ அந்த முடிச்சு அவனுக்கு ஒரு தடையா இருந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் அந்த நாடாவோட முடிச்சைத் தொட்டுப் பாத்துச்சு.

அது இறுக்கமா, என் சதையோட பதிஞ்சு இருந்துச்சு.

அவன் ஒரு கையால அந்த முடிச்சை அவிழ்க்க ட்ரை பண்ணான்.

ஆனா அது அவ்ளோ ஈஸியா வரல.

அவன் விரல்கள் லேசாத் தடுமாறுச்சு.

"என்னடி இவ்ளோ டைட்டாக் கட்டிருக்க..." னு அவன் முனகுனான்.

நான் அவனப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சேன்.

"அது அப்டித் தான்..." னு நான் சொன்னேன்.

அவன் என்னப் பாத்து ஒரு பார்வை பாத்தான்.

அப்புறம் என் தலைக்கு மேல பிடிச்சுருந்த என் கைகளை மெதுவா விட்டான்.

இப்போ அவனோட ரெண்டு கைகளும் ஃப்ரீ ஆயிடுச்சு.

நான் என் கைகளைக் கீழ கொண்டுபோய் அவனை தடுக்கலாம்னு நெனச்சேன்.

ஆனா எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஆச என்னைய அசைய விடல.

நான் என் கைகளை மேலயே வச்சுக்கிட்டேன்.

தலையணையில என் கைகளை ரெண்டையும் சும்மாப் போட்டுக்கிட்டேன்.

அவன் இப்போ ரெண்டு கைகளாலயும் என் பாவாடை நாடாவைப் பிடிச்சான்.

அவனோட விரல்கள் அந்த மெல்லிய கயித்துல விளையாண்டுச்சு.

அவன் கொஞ்சம் பலம் குடுத்து அந்த முடிச்சை இழுத்தான்.

அந்த நாடா என் இடுப்புச் சதையில லேசா அழுந்துச்சு.

"ஆஹ்... மெதுவாடா..." னு நான் சிணுங்குனேன்.

அவன் என்னப் பாத்து கண்ணடிச்சான்.

அடுத்த செகண்ட், அந்த முடிச்சு அவிழ்ந்துருச்சு.

அந்தக் கயிறு தளர்ந்ததும், என் இடுப்பைச் சுத்தி இருந்த அந்த இறுக்கம் சட்டுனு போயிடுச்சு.

என் வயிறு அப்புடியே ரிலாக்ஸ் ஆன மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

ரொம்ப நேரமா மூச்சு அடக்கி வச்சுருந்த மாதிரி, இப்போ ஃப்ரீயா மூச்சு விட்டேன்.

அவன் அந்த நாடாவை ரெண்டு பக்கமும் பிரிச்சு விட்டான்.

இப்போ என் பாவாடை எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாமத் தளர்ந்து கிடந்துச்சு.

அவன் அவனோட ரெண்டு கைகளையும் என் இடுப்புக்கு ரெண்டு பக்கமும் வச்சான்.

அந்தப் பாவாடையோட ஓரத்தை ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சான்.

அவன் முகத்துல இப்போ ஒரு தீர்மானமான பார்வை.

அவன் என்னப் பாத்துக்கிட்டே, அந்தப் பாவாடையைக் கீழ இழுத்தான்.

அது என் இடுப்புல இருந்து மெதுவா நழுவ ஆரம்பிச்சுது.

அந்தத் துணி என் உடம்பை உரசிக் கிட்டு கீழ போகுற உணர்வு எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

அவன் இழுக்க இழுக்க, என் பாவாடை என் தொடைகளைத் தாண்டி கீழ போச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் இப்போ அந்த ஏசி காத்துல பட்டுச் சில்லுனு ஆச்சு.

நான் அவனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் என் பாவாடையை என் முழங்கால் வரைக்கும் இழுத்தான்.

அவன் இழுக்குற வேகத்துக்கு, என் உடம்பு பெட்ல லேசா முன்னாடி நகர்ந்துச்சு.

கடைசியா அந்தப் பாவாடை என் கால்களை விட்டு முழுசா வெளியே வந்துருச்சு.

அவன் அந்தத் துணியை அப்படியே ஒரு கையால சுருட்டிப் பிடிச்சான்.

எந்த ஒரு யோசனையும் இல்லாம, அதைப் பெட்டை விட்டுத் தரைல வீசுனான்.

அது பறந்து போய் தரைல விழுந்துச்சு.

இப்போ இந்த ரூம்க்குள்ள ஒரு அமைதி.

ஏசி ஓடுற அந்தச் சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுச்சு.

நான் இப்போ என் பெட்ல, நடு மையத்துல படுத்துருக்கேன்.

என் உடம்புல இப்போ புடவை இல்ல, ஜாக்கெட் இல்ல, பாவாடை இல்ல.

நான் போட்டுருக்கிறது வெறும் பிராவும் ஜட்டியும் மட்டும்தான்.

அந்த பிரா லேசான ஈரத்தோட என் முலைகளைக் கவர் பண்ணியிருந்துச்சு.

நான் போட்டுருந்த ஜட்டி ஒரு லைட் பிங்க் கலர் காட்டன் ஜட்டி.

அது இப்போ முழுசா நனைஞ்சு போய் இருந்துச்சு.

என் தொடை இடுக்குல வழிஞ்ச அந்த ஜூஸ் பட்டு, ஜட்டியோட நடுப்பகுதி இருண்டு போயிருந்துச்சு.

அந்த ஈரம் என் புண்டையோட ஷேப்பை அப்பட்டமா வெளிய காட்டுச்சு.

அவன் முகம் இப்போ நேரா என் காலுக்கு நடுவுல, கொஞ்சம் தள்ளி இருந்துச்சு.

அவனோட கண்கள் நேரா என் ஈரமான ஜட்டியப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தப் பார்வை எவ்ளோ பசியோட இருந்துச்சுனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் அப்புடியே பெட்ல மல்லாக்கக் கிடக்குறேன்.

ரூம்ல இருந்த டியூப் லைட் வெளிச்சம் ரொம்பப் பிரகாசமா என் மேல பட்டுச்சு.

அந்த வெளிச்சம் என் உடம்போட ஒவ்வொரு வளைவையும் தெளிவாக்காட்டுச்சு.

என் தொடை, என் இடுப்பு, என் நெஞ்சுனு எல்லா எடமும் பளபளனு மின்னுச்சு.

திடீர்னு என் மனசுல ஒரு வித்யாசமான யோசனை வந்துச்சு.

ஒரு ரெண்டு நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி வரைக்கும் நான் எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம இருந்தேன்.

அவன் சுன்னிய என் வாய்க்குள்ள வச்சு அவ்ளோ ஆசையா ஊம்பிக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் தொண்டை வரைக்கும் இடிக்கும்போது கூட நான் வெக்கப்படல.

ஆனா இப்போ...

இந்த வெளிச்சத்ல, வெறும் உள்ளாடையோட ஒரு ஆம்பளை முன்னாடி படுத்துருக்கேன்ங்குற நெனப்பு என்னை அடிச்சுது.

அதுவும் என் கட்டில்ல.

நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணு, ஒரு கொழந்தைக்கு அம்மா.

இந்தச் சமூகம் சொல்லிக் குடுத்த அந்த அடக்கம், அந்த வெக்கம் சட்டுனு என்னைப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

என் மனசுக்குள்ள தப்பு செய்றோமோங்குற பயம் இல்ல.

ஆனா ஒரு பொண்ணுக்கு இயல்பா வர்ற அந்தத் தயக்கம், ஒரு பச்சாதாபம் என் உடம்பை ஆக்கிரமிச்சுது.

சட்டுனு என் கன்னம் ரெண்டும் சூடாகிச் செவந்து போச்சு.

என் உடம்பே ஒரு மாதிரி வெக்கத்துல கூசுச்சு.

நான் என்னைய அறியாமலேயே ரியாக்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

தலைக்கு மேல இருந்த என் ரெண்டு கைகளையும் டக்குனு கீழ கொண்டு வந்தேன்.

என் நெஞ்சுக்குக் குறுக்க என் கைகளை வச்சு ரொம்ப டைட்டாக் கட்டிக்கிட்டேன்.

என் ஈரமான பிரா மேல என் கைகளை வச்சு என் முலைகளை மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

அந்தப் பிளவு, என் காம்புகள் வெளிய தெரியக் கூடாதுனு கைகளை வச்சு மூடிக்கிட்டேன்.

அதே செகண்ட், விரிஞ்சு கிடந்த என் ரெண்டு கால்களையும் டக்குனு சேத்துக் கட்டிக்கிட்டேன்.

என் தொடைகளை ஒன்னோடு ஒன்னு ரொம்ப டைட்டா அழுத்திக்கிட்டேன்.

என் முழங்கால்களைச் சேர்த்து வச்சு, என் ஈரமான ஜட்டி அவன் கண்ணுக்குத் தெரியாத மாதிரி மறைச்சேன்.

நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரிச் சுருண்டு படுத்துக்கிட்டேன்.

என் முகத்தை அவனப் பாக்க முடியாம ஒரு பக்கமாகத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

என் தலைமுடி என் முகத்து மேல விழுந்து என் வெக்கத்தை மறைக்க ட்ரை பண்ணுச்சு.

நான் என் உதட்டை இறுக்கக் கடிச்சுக்கிட்டுப் பெட்ஷீட்டைப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

எனக்கே ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

இவ்ளோ தூரம் வந்த அப்புறம், இப்போ போய் நான் ஏன் இப்டி வெக்கப்படுறேன்னு எனக்குப் புரியல.

ஆனா என்னால அந்த வெளிச்சத்ல அவனோட பசியான பார்வையை ஃபேஸ் பண்ண முடில.

என் உடம்பு அவனப் பாத்து ரொம்பக் கூசுச்சு.

நான் அப்புடியே கைகளைக் குறுக்கக் கட்டிக்கிட்டு, முழங்காலைச் சேத்து வச்சுக்கிட்டுத் தவிச்சேன்.

"பவி..." னு பிரகாஷ் முனகுனான்.

நான் அவனப் பாக்காமலேயே, "பாக்காதடா..." னு சிணுங்குனேன்.

என் குரல் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு கொழந்தை சிணுங்குற மாதிரி வந்துச்சு.

"திரும்புடா..." னு நான் மறுபடியும் முனகுனேன்.

பிரகாஷ் ஒரு செகண்ட் எந்த ரியாக்‌ஷனும் காட்டல.

அவன் அப்புடியே உறைஞ்சு போய் என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவளுக்கு என்ன ஆச்சுனு அவனுக்குப் புரியல.

ஆனா அடுத்த செகண்ட், அவன் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு, அவ்ளோ ஆசையா ஊம்பி விட்ட ஒரு பொண்ணு...

இப்போ திடீர்னு ஒரு கன்னிப் பொண்ணு மாதிரி வெக்கப்பட்டு உடம்பை மறைக்கிறதப் பாக்க அவனுக்கு ரொம்பப் புதுசா இருந்துச்சு.

இந்த விளையாட்டு அவனுக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

அவளோட இந்தத் தயக்கம், இந்த வெக்கம் அவனோட நரம்புகளை இன்னும் சுண்டி இழுத்துச்சு போல.

அவன் சுன்னி சட்டுனு ஒரு துடிப்புத் துடிச்சுது.

அது இன்னும் கொஞ்சம் ஹார்டாகிப் பெட்ஷீட்ட குத்துற மாதிரி விறைச்சு நிக்கிறதை நான் ஓரக்கண்ணால பாத்தேன்.

அவன் முகம் இப்போ ஒரு வெறியோட, ஆனா ஒரு குறும்பான ஈர்ப்போட இருந்துச்சு.

அவன் முழங்கால் போட்டுக்கிட்டே பெட்ல கொஞ்சம் முன்னாடி நகர்ந்து வந்தான்.

அவனோட உடம்பு மெதுவா என் பக்கம் நெருங்கி வந்துச்சு.

நான் இன்னும் என் கைகளை நெஞ்சுல கட்டிக்கிட்டு, தொடைகளைச் சேத்து வச்சுக்கிட்டு முகம் திருப்பிக் கிடந்தேன்.

என் ஹார்ட் பீட் இப்போ என் தொண்டைக்குள்ள அடிக்கிற மாதிரித் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.