03-10-2026, 01:30 PM
--------------
Part 264:
--------------
எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சும் ஒண்ணோட ஒண்ணு கலந்து, அந்த ரூம்க்குள்ள ஒரு சூட்ட கிளப்பிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட எச்சிலும், என் எச்சிலும், என் மதனநீரும், அவன் விந்தோட மிச்சமும் கலந்து...
எங்க உதடுகளுக்கு நடுவுல ஒரு பிசுபிசுப்பான, ஆனா போதையான டேஸ்ட்டை உருவாக்குச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டு, அவனை இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவன் என் மேல சாஞ்சுக்கிட்டு, என்னோட கீழ் உதட்டைத் தன் பல்லால கடிச்சு உறிஞ்சிக்கிட்டு இருந்தான்.
'ஸ்மாக்... சளக்... ம்ம்ம்...'
அந்த முத்தத்தோட சத்தம், சத்தமா கேட்டுச்சு.
நான் சுகத்துல என் கண்களை இறுக்க மூடிக்கிட்டு, அவன் நாக்கை என் நாக்கால சுருட்டிப் பிடிச்சுச் சப்பிக்கிட்டு இருந்தேன்.
ஒரு ரெண்டு மூணு நிமிஷம், எந்த ஒரு பிரேக்கும் இல்லாம அந்த கிஸ் தொடர்ந்துகிட்டே இருந்துச்சு.
ஆனா... எனக்கு மூச்சு முட்ட ஆரம்பிச்சதும், நான் மெதுவா என் முகத்தை பின்னாடி இழுத்தேன்.
அவனும் என்னைய போர்ஸ் பண்ணாம, தன் உதடுகளை என் உதட்டுல இருந்து விலக்குனான்.
'ச்ளக்...'னு ஒரு சத்தத்தோட எங்க முத்தம் பிரிஞ்சுது.
ரெண்டு பேரோட உதடுகளுக்கும் நடுவுல, எச்சில் ஒரு மெலிசான கம்பி மாதிரி நீண்டு, அருந்து போச்சு.
என் நெஞ்சு வேகமா ஏறி ஏறி எறங்குச்சு, மூச்சு வாங்குறதுக்காக.
அவனும் என் முகத்துக்கு பாத்துக்கிட்டே, மூச்சு விட்டுக்கிட்டு இருந்தான்.
நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டு, எந்த வார்த்தையும் பேசாம இருந்தோம்.
ஒரு பெரிய உச்சக்கட்டத்துக்கு அப்புறம் வர்ற நிம்மதி... அது எங்க ரெண்டு பேரோட முகத்துலயும் தெரிஞ்சுது.
அவன் என் மேல இருந்த தன் வெயிட்டை லேசாக் குறைச்சுக்கிட்டான்.
அந்த சிமெண்ட் தரையில, என் பக்கத்துல அப்படியே மல்லாக்கச் சாஞ்சு படுத்தான்.
அவன் படுத்ததும், தன் வலது கையை நீட்டி, என் தலைக்குக் கீழ ஒரு தலையணை மாதிரி வெச்சான்.
"இங்க வாடி..."
அவன், ஒரு முனகிகிட்டே, என்னையத் தன்பக்கம் இழுத்தான்.
நான் எந்த தயக்கமும் இல்லாம, இயல்பா, என் தலையை அவனோட தோள்பட்டையில சாச்சுக்கிட்டேன்.
அவனோட கைகள் என் கழுத்தைச் சுத்தி, என் முதுகை ஆசையாத் தடவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ஒருக்களிச்சுப் படுத்து, என் ஒரு காலை அவனோட கால் மேல தூக்கிப் போட்டுக்கிட்டேன்.
என் உடம்பு... அவனோட யூனிஃபார்ம் மேல முழுசா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
என் முலைகள் ரெண்டும் அவனோட நெஞ்சுப் பகுதியில அழுந்தி நசுங்குச்சு.
அந்தத் துணியோட சொரசொரப்பு என் தோல்ல உரசும்போது, ஒரு வித்தியாசமான ஃபீலிங்.
அவனோட நெஞ்சுக்குள்ள, அவனோட ஹார்ட்பீட் 'டப்... டப்... டப்...'னு வேகமாத் துடிக்கிறதை, நான் தெளிவாப் ஃபீல் பண்ணேன்.
நான் என் கண்களை மூடிக்கிட்டு, அந்த அமைதியான ரூம்க்குள்ள...
ஒரு வாட்ச்மேனோட கைகளுக்குள்ள, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரிச் சுருண்டு படுத்துக் கிடந்தேன்.
அந்த ரூம்ல இருந்த சில்லுனு காத்து, என் குண்டியிலயும், முதுகுலயும் பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
ஆனா அவனோட உடம்புல இருந்து வந்த சூடு, எனக்கு கதகதப்பைக் குடுத்துச்சு.
அவன் என் கலைஞ்ச தலைமுடியைத் தன் விரல்களால மெதுவாச் கோதி விட்டுக்கிட்டே இருந்தான்.
நான் அவனோட கழுத்துக் கிட்ட முகத்தைப் புதைச்சு, அவனோட வேர்வை வாசனையை ஆழமாச் சுவாசிச்சேன்.
அவன் உடம்புல இருந்து வந்த வாசம்... அது எனக்கு பிடிச்சுருந்துச்சு.
ஒரு ரெண்டு நிமிஷம்... நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்படியே எந்த அசைவும் இல்லாமக் கட்டிப்பிடிச்சுப் படுத்துக் கிடந்தோம்.
என் உடம்புல இருந்த நடுக்கம் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அடங்கி, நான் முழுசா ரிலாக்ஸ் ஆனேன்.
ஆனா...
நான் ரிலாக்ஸ் ஆக ஆக...
எனக்குள்ள இருந்த போதை கொஞ்சம் கொஞ்சமாத் தெளிய ஆரம்பிச்சுது.
சுகம் கண்ணை மறைச்சிருந்த நேரம் போயி... இப்போ நிஜ உலகம் என் கண் முன்னாடி வந்து நிக்க ஆரம்பிச்சுது.
என் முழங்கால்கள்ல ஒரு எரிச்சல்.
அவ்ளோ நேரம் சிமெண்ட் தரையில முட்டி போட்டு நின்னதால, அங்க தோல் உரிஞ்சு வலிக்க ஆரம்பிச்சுது.
என் புண்டைக்குள்ள ஒரு பாரம்.
அவனோட சுன்னி வெறியோட உள்ள போயிட்டு வந்த தழும்புகள், என் அடிவயிறு முழுக்கப் பரவி இருந்துச்சு.
என் முலைகள், என் கழுத்து, என் கன்னம்... எல்லா இடத்துலயும் அவனோட விந்து காஞ்சு போய், ஒரு மாதிரி பிசுபிசுனு இழுத்துப் பிடிச்சுது.
இது எல்லாத்தையும் என் உடம்பு ஒண்ணொண்ணா உணர ஆரம்பிச்சப்போ...
என் மனசு ரியாலிட்டிக்கு வந்துச்சு.
'அடக் கடவுளே... நான் இப்போ எங்க இருக்கேன்?'
என் மைண்ட் சுதாரிச்சுக்கிட்டு அலற ஆரம்பிச்சுது.
'இது அபார்ட்மெண்ட் சர்வீஸ் ரூம்!'
'கார்த்திக்.., அவரு மேல 9வது மாடியில மீட்டிங்ல இருக்காரு.'
'நான் இங்க... கீழ வந்து, ஒரு போட்டு துணி கூட இல்லாம...'
'ஒரு வாட்ச்மேனோட கைகளுக்குள்ள, அவன் கஞ்சிய என் உடம்பெல்லாம் பூசிக்கிட்டு அம்மணமா படுத்துக் கிடக்குறேனே!'
இந்த நினைப்பு வந்த அடுத்த செகண்ட்...
எனக்குள்ள ஒரு குற்ற உணர்ச்சி என்னையத் தாக்குச்சு, என் புருஷன் வீட்ல இருக்குறப்பவே, நான் இப்படி பண்ணிருக்க கூடாதுனு.
நான் மெதுவா என் கண்களைத் திறந்து, அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல ரூமைச் சுத்திப் பாத்தேன்.
ஒரு மூலைல நான் போட்டுட்டு வந்த டீ-ஷர்ட் அனாதையாப் கிடந்துச்சு.
இன்னொரு மூலைல என்னோட ட்ராக் பேண்ட் சுருண்டு கிடந்துச்சு.
அதுங்களப் பாக்கும்போது, எனக்கு என்னவோ ஆனா மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்!
எப்படி இவன் என்னை இவ்ளோ ஈஸியா மயக்கி, இப்படி பண்ணி வெச்சுருக்கான்?
என் மனசுக்குள்ள இந்தக் கலவரம் ஓடிக்கிட்டு இருக்கும்போது...
பிரகாஷ்... அவன் எதைப்பத்தியும் கவலைப்படாம, நிம்மதியா, ஒரு ராஜாவாட்டாம் என் கூந்தலைக் கோதிக்கிக்கிட்டு இருந்தான்.
திடீர்னு...
அவன் குரல் ஒலிச்சுது.
"எப்படி இருந்துச்சுடி...?"
அவன் மெதுவா, ஆனா ஒரு கர்வத்தோட, பெருமையா அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டான்.
அவன் குரல்ல இருந்த அந்தச் சாட்டிஸ்பேக்ஷன்...
'உன்னை நான் எவ்ளோ சூப்பரா ஓத்தேன் பாத்தியா'ங்குற திமிரு... அது அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.
அந்தக் கேள்வி என் காதுல விழுந்த அடுத்த செகண்ட்...
எனக்குள்ள அவ்ளோ நேரமா அடைக்கி வெச்சிருந்த பயம், குற்ற உணர்ச்சி, அவமானம் எல்லாமே சேர்ந்து...
ஒரு கோபமா, எரிச்சலா வெடிச்சு வெளிய வந்துச்சு.
'எப்படி இருந்துச்சா? எப்படி இருந்துச்சுனு கேக்குறான் பாரு பொறுக்கி!'
நான் சடார்னு, அவனோட நெஞ்சுல இருந்து என் தலையை எடுத்தேன்.
அவசரமா எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.
நான் திடீர்னு உக்காந்ததப் பாத்துட்டு, அவன் குழப்பமா என்னைய நிமிர்ந்து பாத்தான்.
நான் என் கலைஞ்ச முடியை வேகமா அள்ளிப் பின்னாடி போட்டேன்.
என் கண்கள்ல இப்போ பதற்றமும், கோபமும் கொழுந்து விட்டு எரிஞ்சுது.
"டேய்...!"
"நீ என்னடா பண்ணி வெச்சிருக்க என்னைய?"
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் விரிச்சு, என் உடம்பைக் காட்டிப் பரிதாபமா, கோபமாக் கேட்டேன்.
அவன் நான் இப்படி கேட்டதை அவன் எதிர்பார்க்கல.
"பவி... என்ன ஆச்சுடி?"
அவன் ஒண்ணுமே புரியாத மாதிரி, என்னைப் பாத்துக் கேட்டான்.
"என்னாச்சாம்... என்னாச்சுனு கேக்குறான் பாரு!"
நான் என் கையை ஓங்கி, அவனோட நெஞ்சுல 'பளார்'னு ஒரு அடி அடிச்சேன்.
அது ஒண்ணும் அவ்ளோ பெரிய அடி இல்ல... கோபத்துல செல்லமா அடிக்கிற மாதிரித் தான் இருந்துச்சு.
ஆனா என் கோபம் நிஜமானது.
"நீ என்னடா சொன்ன போன்ல எங்கிட்ட?"
நான் என் விரலை நீட்டி, அவனை விசாரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
"என்ன சொன்ன நீ? ஜஸ்ட் கீழ வா, நான் சும்மா உன்னை ஒரு தடவை பாக்கணும்னு கெஞ்சுன... அப்படித்தானே?"
நான் , அவனோட ஒவ்வொரு பொய்யையும் அடுக்க ஆரம்பிச்சேன்.
அவன் நான் பேசுறதப் பாத்துட்டு, தரையில படுத்தபடியே தன் ஒரு கையைத் தலைக்குக் கீழ வெச்சுக்கிட்டு, என்னையே ரசிச்சுப் பாக்க ஆரம்பிச்சான்.
அவன் முகத்துல எந்த பயமோ, பதற்றமோ இல்ல.
"சொல்லுடா... வாக்கிங் போற மாதிரி வா... நான் தூரத்துல இருந்து உன்னை பாத்துக்கிறேன்னு எவ்ளோ நல்லவன் மாதிரி சீன் போட்ட?"
"நம்ம ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசிக்க வேணாம், ஒரு ஸ்மைல் கூடப் பண்ண வேணாம்னு சொன்னியா இல்லையா?"
நான் என் கண்களை உருட்டி, அவனை மிரட்டுற மாதிரி கேட்டேன்.
அவன் லேசாத் தன் புருவத்தைத் தூக்கி, எந்தப் பதிலும் சொல்லாம என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.
"நான் கூட சரி பாவம்னு, உனக்காகத் தான் ரிஸ்க் எடுத்து இங்க வந்தேன்..."
"அப்புறம், நீ என்னை என்னடா சொன்ன? ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்... உன்னைத் தொடக் கூட மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்ணுனல?"
"இப்போ என்னடா பண்ணி வெச்சிருக்க?"
நான் என் முகத்தை மூடிக்கிட்டு, ஒரு விரக்தியோட கேட்டேன்.
"என் துணியை கழட்டி வீசி, இந்த தரையில என்னையக் குப்புறப் போட்டு..."
"என்னைய முட்டி போட வெச்சு..."
நான் பேசப் பேச, எனக்கே நான் பண்ணுன காரியம் ஞாபகம் வந்து வெட்கமா இருந்துச்சு.
ஆனாலும் நான் நிப்பாட்டல.
"அது மட்டுமா? ஏதோ பச்சைக் குழந்தை மாதிரி, என் நெஞ்ச கடிச்சுச் சப்பி..."
"உன்னோடது, எல்லாம் வாய்க்குள்ளயே கொட்டி வெச்சிருக்க..."
"இப்போ என் உடம்பெல்லாம் அது பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு!"
நான் என் தாடையில, கழுத்துல காஞ்சு போயிருந்த விந்தைத் தொட்டுக் காட்டி, எரிச்சலோட கத்துனேன்.
"நீ ஒரு பெரிய பிராடுடா நாயே!"
"எவ்ளோ ஈஸியா என்னையப் பிரெயின்வாஷ் பண்ணி, மயக்கி, இப்படி பண்ணி வெச்சுருக்க..."
"இப்போ எப்படி நான் மேல போவேன்?"
"உன்னால, நான் எவ்ளோ தப்பு பண்ணிட்டேன் பாரு?"
என் குற்ற உணர்ச்சி முழுசும் வார்த்தைகளா வெளிய வந்துச்சு.
நான் மூச்சு விடாம, டென்ஷனா, கோபமா புலம்பிக்கிட்டே இருந்தேன்.
ஆனா... பிரகாஷ்?
அவன் பதறல. என்னையச் சமாதானப்படுத்தவோ, இல்ல 'சாரி பவி'னு சொல்லவோ ட்ரை பண்ணல.
நான் திட்டுறதையும், என் வாயால எல்லாத்தையும் விவரிக்கிறதையும்...
அவன் ரசனையோட, கர்வத்தோட கேட்டுக்கிட்டு இருந்தான்.
நான் திட்டத் திட்ட... அவன் முகத்துல ஒரு சின்னச் சிரிப்பு அரும்ப ஆரம்பிச்சுது.
"ஹா... ஹா... ஹா...!"
அந்தச் சிரிப்பு... அது சாதாரணம இல்ல.
அதுல ஒரு கர்வம் இருந்துச்சு.
ஒரு பொண்ணை அவளோட கண்ட்ரோல உடைச்சு, முழுசாத் தன் கண்ட்ரோல்ல கொண்டு வந்துட்டோம்ங்குற திமிரு அந்தச் சிரிப்புல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.
ஆனா எனக்கு.
'இவன் என்ன லூசா? இல்ல என்னையப் பாத்துக் கிண்டல் பண்றானா?'
'நான் இங்க குற்ற உணர்ச்சியில தவிச்சுகிட்டு இருக்கேன்...'
'இவன் என்னடான்னா கேஷுவலா, என்னையப் பாத்து நக்கலாச் சிரிக்கிறான்!'
எனக்குக் கோபம் உச்சிக்கு ஏறுச்சு.
"டேய்... என்னடா சிரிப்பு வேண்டி கிடக்கு இப்போ?"
நான் என் கையை ஓங்கி, மறுபடியும் அவனோட நெஞ்சுல அடிச்சேன்.
"சத்தம் போடாதடா..."
ஆனா அவன் சுலபமா என் கையைப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.
அவன் சிரிப்பை குறைச்சுக்கிட்டு, என்னோட முகத்தை ரசனையாப் பாத்தான்.
"பவி..."
அவன் குரல் சாஃப்ட்டா, அதே சமயம் ஒரு கிண்டல் கலந்த டோன்ல இருந்துச்சு.
"நீ ஏன்டி இப்போ இவ்ளோ டென்ஷன் ஆகுற?"
"நான் போன்ல உன்கிட்ட சொன்னது எல்லாம் உண்மை தான்டி..."
அவ எக்ஸ்பிளனேஷன் குடுக்க ஆரம்பிச்சான்.
"நான் நிஜமாவே உன்னைச் சும்மா ஒரு தடவை பாக்கணும்னு தான் நெனச்சேன்."
"நீ வாக்கிங் போற மாதிரி வெளியில வந்தா, நான் தூரத்துல இருந்து உன்னை பாத்துக்கலாம்னு தான் பிளான் பண்ணேன்."
அவன் என் கையை தடவிக்கிட்டே, வெள்ளந்தியாச் சொல்ற மாதிரி சொன்னான்.
"அது சரி, அப்புறம் எதுக்குடா இப்படிலாம் பண்ணுன இப்போ?"
நான் என் கோபத்தை விடாம, அவனை முறைச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.
"பின்ன என்ன பண்ண சொல்ற பவி?"
அவன் லேசா எந்திரிச்சு உக்காந்து, என் முகத்துக்கு நேரா வந்தான்.
"நீ கீழ வந்த... அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல நான் உன்னைப் பாத்தேன்."
"நீ போட்டுருந்த டீ-ஷர்ட்... அதுல உன்ன பாக்குறப்போ..."
"உன் காம்பு ரெண்டும் அந்தத் துணிய முட்டிக்கிட்டு, விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு..."
"நீ கும்முனு, ஒரு தேவதை மாதிரி என் முன்னாடி வந்து நின்ன..."
"அந்த நிமிஷத்துல... நீயே சொல்லு, யாரால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியும்?"
அவன் என்னைய வர்ணிச்சு, தன் ஆசையை நியாயப்படுத்துனான்.
"உன்னைப் பாத்ததும் நானே என் கண்ட்ரோல்ல இல்லடி..."
"நான் சொன்னது எல்லாம், உன்ன பாத்ததுமே காத்துல பறந்துடுச்சு."
"அதான்டி."
அவன் கேஷுவலாச் சொல்லிட்டு, என் கன்னத்துல வழிஞ்சிருந்த விந்தை லேசாத் தன் கட்டை விரலால் தடவுனான்.
அது எனக்குள்ள ஒரு லேசான சிலிர்ப்பைக் குடுத்துச்சு, ஆனாலும் நான் அதை வெளிய காட்டிக்கல.
"ப்ராமிஸ் பண்ணுனியே... தொட மாட்டேன்னு?"
நான் மறுபடியும் என் பாயிண்ட்டைப் பிடிச்சு, அவன் பண்ணுன தப்பு மாதிரி சொல்ல நெனச்சேன்.
"ஆமாடி... ஆனா உன்னைப் பாத்ததும் எனக்கு வேற ஒண்ணுமே தோணல."
"அதுவுமில்லாம... இந்த இடம் எவ்ளோ சேஃப் தெரியுமா?"
அவன் அந்த ரூமை ஒரு தடவை சுத்திப் பாத்துட்டுச் சொன்னான்.
"நான் ஏதோ பிளான் பண்ணி, பண்ணல பவி..."
"இங்க நம்ம என்ன பண்ணாலும், எவ்ளோ சத்தம் போட்டாலும் வெளியில ஒருத்தருக்கும் கேக்காது."
"இந்த ரூம்க்கு பகல்லயே யாரும் வர மாட்டாங்க, நைட்ல சொல்லவா வேணும்?"
"யாரும் இந்த நேரத்துல இங்க வர மாட்டாங்கங்குற தைரியத்துல தான், நான் என் இஷ்டத்துக்கு பண்ணுனேன்."
"நீ அவ்ளோ சத்தம் போட்ட... கத்துன... யாராச்சும் வந்தாங்களா?"
அவன் வார்த்தைகள்ல இருந்த திமிரு, எனக்கு இன்னும் எரிச்சலைக் கிளப்புச்சு.
"ஓ... அப்போ இங்க யாரும் வர மாட்டாங்க, யாரும் பாக்க மாட்டாங்கன்னு தெரிஞ்சு தான்,"
"என்னை இங்க வர சொல்லிருக்க, என்னை கேக்காமயே, என் துணியை எல்லாம் உரிச்சு வீசுனியா?"
நான் என் குரலை உயர்த்தி, அவனோட கண்ணைப் பாத்துக் கேட்டேன்.
"இதுக்கு பேரு தான்டா அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்கிறது..."
"நான் உன் மேல வெச்ச நம்பிக்கையை நீ ஏமாத்திட்டடா."
"நான் சும்மாப் பாத்துட்டுப் போலாம்னு அப்பாவியா வந்தேன்..."
"ஆனா நீ என்ன பண்ண?"
"என்னை ட்ரெஸ்லாம் கழட்டி, என்னய கீழ தள்ளி, பின்னாடி தூக்கி பிடிச்சு..."
"நான் வேணாம்னு தடுத்தும், என்னையப் போர்ஸ் பண்ணி, அசிங்கமாப் பண்ணி வெச்சிருக்க."
நான் ரொம்ப பாதிக்கப்பட்டவ மாதிரி, என் மேல எந்தத் தப்பும் இல்லாத மாதிரி சீன் போட்டேன்.
நான் திட்டுறதக் கேட்டு, அவன் மறுபடியும் லேசாச் சிரிச்சான்.
இந்தத் தடவை அந்தச் சிரிப்புல, என்னைய புரிஞ்சுகிட்ட மாதிரி ஒரு நக்கல் இருந்துச்சு.
அவன் என் முகத்துக்கு இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட வந்து, நேராப் பாத்தான்.
"அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்கிட்டேனா...?"
அவன் வார்த்தைகளை மெதுவா, அழுத்திச் சொன்னான்.
"உனக்கு ஒண்ணுமே தெரியாதா? நான் தான் உன்னைப் போர்ஸ் பண்ணேனா?"
அவன் என் முகத்த பாத்து கேட்டான்.
"பவி... நீ இப்படி உன்னையே ஏமாத்திக்காதடி."
அவன் குரல் இப்போ சீரியஸா மாறுச்சு.
"நேத்து மத்தியானம்... உன் வீட்ல வெச்சு நாம முதல் தடவையா ஒண்ணா இருந்தோம்ல?"
அவன் நேத்து நடந்ததை ஞாபகப்படுத்துனான்.
"அப்போ நான், இன்னொரு தடவ கேக்கும்போது நீ என்ன சொன்ன?"
நான் அமைதியா அவனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
"உடனே பயந்து போய், எதோ எதோ காரணம் சொல்லி நழுவுன..."
"உனக்கு ஆசை இருந்துச்சு... ஆனா நீ வேணும்னே தடுத்துட்ட."
"எனக்குத் தெரியும்டி உன்னைப் பத்தி."
அவன் என்னோட மனசை படிச்சு வெச்சிருந்தான்.
"இன்னைக்கும்... நான் உன்கிட்ட பர்மிஷன் கேட்டுருந்தா, நீ என்ன பண்ணிருப்ப?"
"'பவி, இங்க ஒகே வா?'னு நான் கேட்டிருந்தா... நீ என்ன சொல்லிருப்ப?"
அவன் எந்த மறைவும் இல்லாமக் கேட்டான்.
நான் என் கண்ணைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.
"உடனே பதறிப் போய், 'வேணாம் பிரகாஷ், சார் மேல இருக்காரு... நீ பாக்க தான கூப்பிட்ட, நா இப்போ போறேன்'னு மறுபடியும் எஸ்கேப் ஆகியிருப்ப."
"உன்னைய யோசிக்க விட்டா, நீ எப்பவுமே நோ தான்டி சொல்வ."
"அதனால தான்... நான் உன்னைய யோசிக்கவே விடல."
அவன் என் தோள்பட்டையை லேசாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.
"நீ நோ சொல்றதுக்கு முன்னாடியே... உன் பேண்ட்டை அவுத்துட்டேன்."
"நீ வேணாம்னு கத்துறதுக்குள்ளயே... உன்னோட புண்டைய டேஸ்ட் பண்ணிட்டேன்."
"நீ முடிவெடுக்குறதுக்குள்ள, நான் உன்னைய உச்சக்கட்டத்துக்கே கூட்டிட்டுப் போயிட்டேன்."
"உனக்குப் பிடிச்சதை, நீயா வாய் திறந்து ஒத்துக்க மாட்டேன்னு தெரிஞ்சு தான்டி... நானா உனக்கு கொடுத்தேன்டி."
அவன் சொல்லச் சொல்ல, எனக்குள்ள இருந்த கோபம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உடைஞ்சுது.
அவன் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் உண்மைனு எனக்குத் தெரியும்.
நான் வேணாம்னு வாயில சொன்னாலும், என் உடம்பு அவனுக்கு எவ்ளோ கோ-ஆபரேட் பண்ணுச்சுனு அவனுக்கு நல்லாவே தெரியும்.
நான் எந்த ஒரு தடையுமில்லாம, அவனோட முரட்டுத்தனத்தை அவ்ளோ ரசிச்சேன்.
அவன் என் கழுத்த தடவிக்கிட்டே...
என்னை தீவிரமா, ஒரு தீர்க்கமான பார்வையோட பாத்தான்.
"நான் போர்ஸ் பண்ணது உனக்குப் பிடிக்கலையா பவி?"
"நான் உன்னைய புரட்டிப் போட்டது... உனக்குப் பிடிக்கலையா?"
அவன் மெதுவா கேட்டான்.
"உன் முடியைப் பிடிச்சு தூக்கி, உன்னையத் தூக்கி நிக்க வெச்சு ஓத்தது... உனக்குப் பிடிக்கலையா?"
அவன் ஒவ்வொரு கேள்வியா கேட்டுக்கிட்டே வந்தான்.
"உனக்குப் பிடிக்கலனா... ஏன்டி உனக்கு அவளோ வந்துச்சு?"
"உனக்குப் பிடிக்கலனா... என் கஞ்சிய வாய்ல வெச்சுகிட்டது மட்டுமில்லாம, அத ஏன்டி, ஆசையா உறிஞ்சிக் குடிச்ச?"
அவன் என்னையக் கார்னர் பண்ணி, என் தப்பையெல்லாம் என் மூஞ்சியிலயே அடிச்சான்.
நான் செஞ்ச அத்தனை காரியங்களையும் அவன் வரிசையாச் சொல்லும்போது...
எனக்குள்ள இருந்த போலி கௌரவம் அழிஞ்சு, என்னோட அந்த ஆசை, மறுபடியும் என்னையத் தாக்குச்சு.
"சொல்லு பவி..."
அவன் முகம் என் முகத்துக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல வந்துச்சு.
அவன் குரல் இப்போ ஒரு மாதிரி மாயமா, என்னைய மயக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
"உன் மனசத் தொட்டுச் சொல்லு..."
"நிஜமாவே... நான் உன்னைப் பண்ணுனது உனக்குப் பிடிக்கலையா?"
Part 264:
--------------
எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சும் ஒண்ணோட ஒண்ணு கலந்து, அந்த ரூம்க்குள்ள ஒரு சூட்ட கிளப்பிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட எச்சிலும், என் எச்சிலும், என் மதனநீரும், அவன் விந்தோட மிச்சமும் கலந்து...
எங்க உதடுகளுக்கு நடுவுல ஒரு பிசுபிசுப்பான, ஆனா போதையான டேஸ்ட்டை உருவாக்குச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டு, அவனை இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
அவன் என் மேல சாஞ்சுக்கிட்டு, என்னோட கீழ் உதட்டைத் தன் பல்லால கடிச்சு உறிஞ்சிக்கிட்டு இருந்தான்.
'ஸ்மாக்... சளக்... ம்ம்ம்...'
அந்த முத்தத்தோட சத்தம், சத்தமா கேட்டுச்சு.
நான் சுகத்துல என் கண்களை இறுக்க மூடிக்கிட்டு, அவன் நாக்கை என் நாக்கால சுருட்டிப் பிடிச்சுச் சப்பிக்கிட்டு இருந்தேன்.
ஒரு ரெண்டு மூணு நிமிஷம், எந்த ஒரு பிரேக்கும் இல்லாம அந்த கிஸ் தொடர்ந்துகிட்டே இருந்துச்சு.
ஆனா... எனக்கு மூச்சு முட்ட ஆரம்பிச்சதும், நான் மெதுவா என் முகத்தை பின்னாடி இழுத்தேன்.
அவனும் என்னைய போர்ஸ் பண்ணாம, தன் உதடுகளை என் உதட்டுல இருந்து விலக்குனான்.
'ச்ளக்...'னு ஒரு சத்தத்தோட எங்க முத்தம் பிரிஞ்சுது.
ரெண்டு பேரோட உதடுகளுக்கும் நடுவுல, எச்சில் ஒரு மெலிசான கம்பி மாதிரி நீண்டு, அருந்து போச்சு.
என் நெஞ்சு வேகமா ஏறி ஏறி எறங்குச்சு, மூச்சு வாங்குறதுக்காக.
அவனும் என் முகத்துக்கு பாத்துக்கிட்டே, மூச்சு விட்டுக்கிட்டு இருந்தான்.
நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டு, எந்த வார்த்தையும் பேசாம இருந்தோம்.
ஒரு பெரிய உச்சக்கட்டத்துக்கு அப்புறம் வர்ற நிம்மதி... அது எங்க ரெண்டு பேரோட முகத்துலயும் தெரிஞ்சுது.
அவன் என் மேல இருந்த தன் வெயிட்டை லேசாக் குறைச்சுக்கிட்டான்.
அந்த சிமெண்ட் தரையில, என் பக்கத்துல அப்படியே மல்லாக்கச் சாஞ்சு படுத்தான்.
அவன் படுத்ததும், தன் வலது கையை நீட்டி, என் தலைக்குக் கீழ ஒரு தலையணை மாதிரி வெச்சான்.
"இங்க வாடி..."
அவன், ஒரு முனகிகிட்டே, என்னையத் தன்பக்கம் இழுத்தான்.
நான் எந்த தயக்கமும் இல்லாம, இயல்பா, என் தலையை அவனோட தோள்பட்டையில சாச்சுக்கிட்டேன்.
அவனோட கைகள் என் கழுத்தைச் சுத்தி, என் முதுகை ஆசையாத் தடவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ஒருக்களிச்சுப் படுத்து, என் ஒரு காலை அவனோட கால் மேல தூக்கிப் போட்டுக்கிட்டேன்.
என் உடம்பு... அவனோட யூனிஃபார்ம் மேல முழுசா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
என் முலைகள் ரெண்டும் அவனோட நெஞ்சுப் பகுதியில அழுந்தி நசுங்குச்சு.
அந்தத் துணியோட சொரசொரப்பு என் தோல்ல உரசும்போது, ஒரு வித்தியாசமான ஃபீலிங்.
அவனோட நெஞ்சுக்குள்ள, அவனோட ஹார்ட்பீட் 'டப்... டப்... டப்...'னு வேகமாத் துடிக்கிறதை, நான் தெளிவாப் ஃபீல் பண்ணேன்.
நான் என் கண்களை மூடிக்கிட்டு, அந்த அமைதியான ரூம்க்குள்ள...
ஒரு வாட்ச்மேனோட கைகளுக்குள்ள, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரிச் சுருண்டு படுத்துக் கிடந்தேன்.
அந்த ரூம்ல இருந்த சில்லுனு காத்து, என் குண்டியிலயும், முதுகுலயும் பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
ஆனா அவனோட உடம்புல இருந்து வந்த சூடு, எனக்கு கதகதப்பைக் குடுத்துச்சு.
அவன் என் கலைஞ்ச தலைமுடியைத் தன் விரல்களால மெதுவாச் கோதி விட்டுக்கிட்டே இருந்தான்.
நான் அவனோட கழுத்துக் கிட்ட முகத்தைப் புதைச்சு, அவனோட வேர்வை வாசனையை ஆழமாச் சுவாசிச்சேன்.
அவன் உடம்புல இருந்து வந்த வாசம்... அது எனக்கு பிடிச்சுருந்துச்சு.
ஒரு ரெண்டு நிமிஷம்... நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்படியே எந்த அசைவும் இல்லாமக் கட்டிப்பிடிச்சுப் படுத்துக் கிடந்தோம்.
என் உடம்புல இருந்த நடுக்கம் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அடங்கி, நான் முழுசா ரிலாக்ஸ் ஆனேன்.
ஆனா...
நான் ரிலாக்ஸ் ஆக ஆக...
எனக்குள்ள இருந்த போதை கொஞ்சம் கொஞ்சமாத் தெளிய ஆரம்பிச்சுது.
சுகம் கண்ணை மறைச்சிருந்த நேரம் போயி... இப்போ நிஜ உலகம் என் கண் முன்னாடி வந்து நிக்க ஆரம்பிச்சுது.
என் முழங்கால்கள்ல ஒரு எரிச்சல்.
அவ்ளோ நேரம் சிமெண்ட் தரையில முட்டி போட்டு நின்னதால, அங்க தோல் உரிஞ்சு வலிக்க ஆரம்பிச்சுது.
என் புண்டைக்குள்ள ஒரு பாரம்.
அவனோட சுன்னி வெறியோட உள்ள போயிட்டு வந்த தழும்புகள், என் அடிவயிறு முழுக்கப் பரவி இருந்துச்சு.
என் முலைகள், என் கழுத்து, என் கன்னம்... எல்லா இடத்துலயும் அவனோட விந்து காஞ்சு போய், ஒரு மாதிரி பிசுபிசுனு இழுத்துப் பிடிச்சுது.
இது எல்லாத்தையும் என் உடம்பு ஒண்ணொண்ணா உணர ஆரம்பிச்சப்போ...
என் மனசு ரியாலிட்டிக்கு வந்துச்சு.
'அடக் கடவுளே... நான் இப்போ எங்க இருக்கேன்?'
என் மைண்ட் சுதாரிச்சுக்கிட்டு அலற ஆரம்பிச்சுது.
'இது அபார்ட்மெண்ட் சர்வீஸ் ரூம்!'
'கார்த்திக்.., அவரு மேல 9வது மாடியில மீட்டிங்ல இருக்காரு.'
'நான் இங்க... கீழ வந்து, ஒரு போட்டு துணி கூட இல்லாம...'
'ஒரு வாட்ச்மேனோட கைகளுக்குள்ள, அவன் கஞ்சிய என் உடம்பெல்லாம் பூசிக்கிட்டு அம்மணமா படுத்துக் கிடக்குறேனே!'
இந்த நினைப்பு வந்த அடுத்த செகண்ட்...
எனக்குள்ள ஒரு குற்ற உணர்ச்சி என்னையத் தாக்குச்சு, என் புருஷன் வீட்ல இருக்குறப்பவே, நான் இப்படி பண்ணிருக்க கூடாதுனு.
நான் மெதுவா என் கண்களைத் திறந்து, அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல ரூமைச் சுத்திப் பாத்தேன்.
ஒரு மூலைல நான் போட்டுட்டு வந்த டீ-ஷர்ட் அனாதையாப் கிடந்துச்சு.
இன்னொரு மூலைல என்னோட ட்ராக் பேண்ட் சுருண்டு கிடந்துச்சு.
அதுங்களப் பாக்கும்போது, எனக்கு என்னவோ ஆனா மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்!
எப்படி இவன் என்னை இவ்ளோ ஈஸியா மயக்கி, இப்படி பண்ணி வெச்சுருக்கான்?
என் மனசுக்குள்ள இந்தக் கலவரம் ஓடிக்கிட்டு இருக்கும்போது...
பிரகாஷ்... அவன் எதைப்பத்தியும் கவலைப்படாம, நிம்மதியா, ஒரு ராஜாவாட்டாம் என் கூந்தலைக் கோதிக்கிக்கிட்டு இருந்தான்.
திடீர்னு...
அவன் குரல் ஒலிச்சுது.
"எப்படி இருந்துச்சுடி...?"
அவன் மெதுவா, ஆனா ஒரு கர்வத்தோட, பெருமையா அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டான்.
அவன் குரல்ல இருந்த அந்தச் சாட்டிஸ்பேக்ஷன்...
'உன்னை நான் எவ்ளோ சூப்பரா ஓத்தேன் பாத்தியா'ங்குற திமிரு... அது அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.
அந்தக் கேள்வி என் காதுல விழுந்த அடுத்த செகண்ட்...
எனக்குள்ள அவ்ளோ நேரமா அடைக்கி வெச்சிருந்த பயம், குற்ற உணர்ச்சி, அவமானம் எல்லாமே சேர்ந்து...
ஒரு கோபமா, எரிச்சலா வெடிச்சு வெளிய வந்துச்சு.
'எப்படி இருந்துச்சா? எப்படி இருந்துச்சுனு கேக்குறான் பாரு பொறுக்கி!'
நான் சடார்னு, அவனோட நெஞ்சுல இருந்து என் தலையை எடுத்தேன்.
அவசரமா எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.
நான் திடீர்னு உக்காந்ததப் பாத்துட்டு, அவன் குழப்பமா என்னைய நிமிர்ந்து பாத்தான்.
நான் என் கலைஞ்ச முடியை வேகமா அள்ளிப் பின்னாடி போட்டேன்.
என் கண்கள்ல இப்போ பதற்றமும், கோபமும் கொழுந்து விட்டு எரிஞ்சுது.
"டேய்...!"
"நீ என்னடா பண்ணி வெச்சிருக்க என்னைய?"
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் விரிச்சு, என் உடம்பைக் காட்டிப் பரிதாபமா, கோபமாக் கேட்டேன்.
அவன் நான் இப்படி கேட்டதை அவன் எதிர்பார்க்கல.
"பவி... என்ன ஆச்சுடி?"
அவன் ஒண்ணுமே புரியாத மாதிரி, என்னைப் பாத்துக் கேட்டான்.
"என்னாச்சாம்... என்னாச்சுனு கேக்குறான் பாரு!"
நான் என் கையை ஓங்கி, அவனோட நெஞ்சுல 'பளார்'னு ஒரு அடி அடிச்சேன்.
அது ஒண்ணும் அவ்ளோ பெரிய அடி இல்ல... கோபத்துல செல்லமா அடிக்கிற மாதிரித் தான் இருந்துச்சு.
ஆனா என் கோபம் நிஜமானது.
"நீ என்னடா சொன்ன போன்ல எங்கிட்ட?"
நான் என் விரலை நீட்டி, அவனை விசாரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
"என்ன சொன்ன நீ? ஜஸ்ட் கீழ வா, நான் சும்மா உன்னை ஒரு தடவை பாக்கணும்னு கெஞ்சுன... அப்படித்தானே?"
நான் , அவனோட ஒவ்வொரு பொய்யையும் அடுக்க ஆரம்பிச்சேன்.
அவன் நான் பேசுறதப் பாத்துட்டு, தரையில படுத்தபடியே தன் ஒரு கையைத் தலைக்குக் கீழ வெச்சுக்கிட்டு, என்னையே ரசிச்சுப் பாக்க ஆரம்பிச்சான்.
அவன் முகத்துல எந்த பயமோ, பதற்றமோ இல்ல.
"சொல்லுடா... வாக்கிங் போற மாதிரி வா... நான் தூரத்துல இருந்து உன்னை பாத்துக்கிறேன்னு எவ்ளோ நல்லவன் மாதிரி சீன் போட்ட?"
"நம்ம ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசிக்க வேணாம், ஒரு ஸ்மைல் கூடப் பண்ண வேணாம்னு சொன்னியா இல்லையா?"
நான் என் கண்களை உருட்டி, அவனை மிரட்டுற மாதிரி கேட்டேன்.
அவன் லேசாத் தன் புருவத்தைத் தூக்கி, எந்தப் பதிலும் சொல்லாம என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.
"நான் கூட சரி பாவம்னு, உனக்காகத் தான் ரிஸ்க் எடுத்து இங்க வந்தேன்..."
"அப்புறம், நீ என்னை என்னடா சொன்ன? ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்... உன்னைத் தொடக் கூட மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்ணுனல?"
"இப்போ என்னடா பண்ணி வெச்சிருக்க?"
நான் என் முகத்தை மூடிக்கிட்டு, ஒரு விரக்தியோட கேட்டேன்.
"என் துணியை கழட்டி வீசி, இந்த தரையில என்னையக் குப்புறப் போட்டு..."
"என்னைய முட்டி போட வெச்சு..."
நான் பேசப் பேச, எனக்கே நான் பண்ணுன காரியம் ஞாபகம் வந்து வெட்கமா இருந்துச்சு.
ஆனாலும் நான் நிப்பாட்டல.
"அது மட்டுமா? ஏதோ பச்சைக் குழந்தை மாதிரி, என் நெஞ்ச கடிச்சுச் சப்பி..."
"உன்னோடது, எல்லாம் வாய்க்குள்ளயே கொட்டி வெச்சிருக்க..."
"இப்போ என் உடம்பெல்லாம் அது பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு!"
நான் என் தாடையில, கழுத்துல காஞ்சு போயிருந்த விந்தைத் தொட்டுக் காட்டி, எரிச்சலோட கத்துனேன்.
"நீ ஒரு பெரிய பிராடுடா நாயே!"
"எவ்ளோ ஈஸியா என்னையப் பிரெயின்வாஷ் பண்ணி, மயக்கி, இப்படி பண்ணி வெச்சுருக்க..."
"இப்போ எப்படி நான் மேல போவேன்?"
"உன்னால, நான் எவ்ளோ தப்பு பண்ணிட்டேன் பாரு?"
என் குற்ற உணர்ச்சி முழுசும் வார்த்தைகளா வெளிய வந்துச்சு.
நான் மூச்சு விடாம, டென்ஷனா, கோபமா புலம்பிக்கிட்டே இருந்தேன்.
ஆனா... பிரகாஷ்?
அவன் பதறல. என்னையச் சமாதானப்படுத்தவோ, இல்ல 'சாரி பவி'னு சொல்லவோ ட்ரை பண்ணல.
நான் திட்டுறதையும், என் வாயால எல்லாத்தையும் விவரிக்கிறதையும்...
அவன் ரசனையோட, கர்வத்தோட கேட்டுக்கிட்டு இருந்தான்.
நான் திட்டத் திட்ட... அவன் முகத்துல ஒரு சின்னச் சிரிப்பு அரும்ப ஆரம்பிச்சுது.
"ஹா... ஹா... ஹா...!"
அந்தச் சிரிப்பு... அது சாதாரணம இல்ல.
அதுல ஒரு கர்வம் இருந்துச்சு.
ஒரு பொண்ணை அவளோட கண்ட்ரோல உடைச்சு, முழுசாத் தன் கண்ட்ரோல்ல கொண்டு வந்துட்டோம்ங்குற திமிரு அந்தச் சிரிப்புல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.
ஆனா எனக்கு.
'இவன் என்ன லூசா? இல்ல என்னையப் பாத்துக் கிண்டல் பண்றானா?'
'நான் இங்க குற்ற உணர்ச்சியில தவிச்சுகிட்டு இருக்கேன்...'
'இவன் என்னடான்னா கேஷுவலா, என்னையப் பாத்து நக்கலாச் சிரிக்கிறான்!'
எனக்குக் கோபம் உச்சிக்கு ஏறுச்சு.
"டேய்... என்னடா சிரிப்பு வேண்டி கிடக்கு இப்போ?"
நான் என் கையை ஓங்கி, மறுபடியும் அவனோட நெஞ்சுல அடிச்சேன்.
"சத்தம் போடாதடா..."
ஆனா அவன் சுலபமா என் கையைப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.
அவன் சிரிப்பை குறைச்சுக்கிட்டு, என்னோட முகத்தை ரசனையாப் பாத்தான்.
"பவி..."
அவன் குரல் சாஃப்ட்டா, அதே சமயம் ஒரு கிண்டல் கலந்த டோன்ல இருந்துச்சு.
"நீ ஏன்டி இப்போ இவ்ளோ டென்ஷன் ஆகுற?"
"நான் போன்ல உன்கிட்ட சொன்னது எல்லாம் உண்மை தான்டி..."
அவ எக்ஸ்பிளனேஷன் குடுக்க ஆரம்பிச்சான்.
"நான் நிஜமாவே உன்னைச் சும்மா ஒரு தடவை பாக்கணும்னு தான் நெனச்சேன்."
"நீ வாக்கிங் போற மாதிரி வெளியில வந்தா, நான் தூரத்துல இருந்து உன்னை பாத்துக்கலாம்னு தான் பிளான் பண்ணேன்."
அவன் என் கையை தடவிக்கிட்டே, வெள்ளந்தியாச் சொல்ற மாதிரி சொன்னான்.
"அது சரி, அப்புறம் எதுக்குடா இப்படிலாம் பண்ணுன இப்போ?"
நான் என் கோபத்தை விடாம, அவனை முறைச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.
"பின்ன என்ன பண்ண சொல்ற பவி?"
அவன் லேசா எந்திரிச்சு உக்காந்து, என் முகத்துக்கு நேரா வந்தான்.
"நீ கீழ வந்த... அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல நான் உன்னைப் பாத்தேன்."
"நீ போட்டுருந்த டீ-ஷர்ட்... அதுல உன்ன பாக்குறப்போ..."
"உன் காம்பு ரெண்டும் அந்தத் துணிய முட்டிக்கிட்டு, விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு..."
"நீ கும்முனு, ஒரு தேவதை மாதிரி என் முன்னாடி வந்து நின்ன..."
"அந்த நிமிஷத்துல... நீயே சொல்லு, யாரால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியும்?"
அவன் என்னைய வர்ணிச்சு, தன் ஆசையை நியாயப்படுத்துனான்.
"உன்னைப் பாத்ததும் நானே என் கண்ட்ரோல்ல இல்லடி..."
"நான் சொன்னது எல்லாம், உன்ன பாத்ததுமே காத்துல பறந்துடுச்சு."
"அதான்டி."
அவன் கேஷுவலாச் சொல்லிட்டு, என் கன்னத்துல வழிஞ்சிருந்த விந்தை லேசாத் தன் கட்டை விரலால் தடவுனான்.
அது எனக்குள்ள ஒரு லேசான சிலிர்ப்பைக் குடுத்துச்சு, ஆனாலும் நான் அதை வெளிய காட்டிக்கல.
"ப்ராமிஸ் பண்ணுனியே... தொட மாட்டேன்னு?"
நான் மறுபடியும் என் பாயிண்ட்டைப் பிடிச்சு, அவன் பண்ணுன தப்பு மாதிரி சொல்ல நெனச்சேன்.
"ஆமாடி... ஆனா உன்னைப் பாத்ததும் எனக்கு வேற ஒண்ணுமே தோணல."
"அதுவுமில்லாம... இந்த இடம் எவ்ளோ சேஃப் தெரியுமா?"
அவன் அந்த ரூமை ஒரு தடவை சுத்திப் பாத்துட்டுச் சொன்னான்.
"நான் ஏதோ பிளான் பண்ணி, பண்ணல பவி..."
"இங்க நம்ம என்ன பண்ணாலும், எவ்ளோ சத்தம் போட்டாலும் வெளியில ஒருத்தருக்கும் கேக்காது."
"இந்த ரூம்க்கு பகல்லயே யாரும் வர மாட்டாங்க, நைட்ல சொல்லவா வேணும்?"
"யாரும் இந்த நேரத்துல இங்க வர மாட்டாங்கங்குற தைரியத்துல தான், நான் என் இஷ்டத்துக்கு பண்ணுனேன்."
"நீ அவ்ளோ சத்தம் போட்ட... கத்துன... யாராச்சும் வந்தாங்களா?"
அவன் வார்த்தைகள்ல இருந்த திமிரு, எனக்கு இன்னும் எரிச்சலைக் கிளப்புச்சு.
"ஓ... அப்போ இங்க யாரும் வர மாட்டாங்க, யாரும் பாக்க மாட்டாங்கன்னு தெரிஞ்சு தான்,"
"என்னை இங்க வர சொல்லிருக்க, என்னை கேக்காமயே, என் துணியை எல்லாம் உரிச்சு வீசுனியா?"
நான் என் குரலை உயர்த்தி, அவனோட கண்ணைப் பாத்துக் கேட்டேன்.
"இதுக்கு பேரு தான்டா அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்கிறது..."
"நான் உன் மேல வெச்ச நம்பிக்கையை நீ ஏமாத்திட்டடா."
"நான் சும்மாப் பாத்துட்டுப் போலாம்னு அப்பாவியா வந்தேன்..."
"ஆனா நீ என்ன பண்ண?"
"என்னை ட்ரெஸ்லாம் கழட்டி, என்னய கீழ தள்ளி, பின்னாடி தூக்கி பிடிச்சு..."
"நான் வேணாம்னு தடுத்தும், என்னையப் போர்ஸ் பண்ணி, அசிங்கமாப் பண்ணி வெச்சிருக்க."
நான் ரொம்ப பாதிக்கப்பட்டவ மாதிரி, என் மேல எந்தத் தப்பும் இல்லாத மாதிரி சீன் போட்டேன்.
நான் திட்டுறதக் கேட்டு, அவன் மறுபடியும் லேசாச் சிரிச்சான்.
இந்தத் தடவை அந்தச் சிரிப்புல, என்னைய புரிஞ்சுகிட்ட மாதிரி ஒரு நக்கல் இருந்துச்சு.
அவன் என் முகத்துக்கு இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட வந்து, நேராப் பாத்தான்.
"அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்கிட்டேனா...?"
அவன் வார்த்தைகளை மெதுவா, அழுத்திச் சொன்னான்.
"உனக்கு ஒண்ணுமே தெரியாதா? நான் தான் உன்னைப் போர்ஸ் பண்ணேனா?"
அவன் என் முகத்த பாத்து கேட்டான்.
"பவி... நீ இப்படி உன்னையே ஏமாத்திக்காதடி."
அவன் குரல் இப்போ சீரியஸா மாறுச்சு.
"நேத்து மத்தியானம்... உன் வீட்ல வெச்சு நாம முதல் தடவையா ஒண்ணா இருந்தோம்ல?"
அவன் நேத்து நடந்ததை ஞாபகப்படுத்துனான்.
"அப்போ நான், இன்னொரு தடவ கேக்கும்போது நீ என்ன சொன்ன?"
நான் அமைதியா அவனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
"உடனே பயந்து போய், எதோ எதோ காரணம் சொல்லி நழுவுன..."
"உனக்கு ஆசை இருந்துச்சு... ஆனா நீ வேணும்னே தடுத்துட்ட."
"எனக்குத் தெரியும்டி உன்னைப் பத்தி."
அவன் என்னோட மனசை படிச்சு வெச்சிருந்தான்.
"இன்னைக்கும்... நான் உன்கிட்ட பர்மிஷன் கேட்டுருந்தா, நீ என்ன பண்ணிருப்ப?"
"'பவி, இங்க ஒகே வா?'னு நான் கேட்டிருந்தா... நீ என்ன சொல்லிருப்ப?"
அவன் எந்த மறைவும் இல்லாமக் கேட்டான்.
நான் என் கண்ணைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.
"உடனே பதறிப் போய், 'வேணாம் பிரகாஷ், சார் மேல இருக்காரு... நீ பாக்க தான கூப்பிட்ட, நா இப்போ போறேன்'னு மறுபடியும் எஸ்கேப் ஆகியிருப்ப."
"உன்னைய யோசிக்க விட்டா, நீ எப்பவுமே நோ தான்டி சொல்வ."
"அதனால தான்... நான் உன்னைய யோசிக்கவே விடல."
அவன் என் தோள்பட்டையை லேசாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.
"நீ நோ சொல்றதுக்கு முன்னாடியே... உன் பேண்ட்டை அவுத்துட்டேன்."
"நீ வேணாம்னு கத்துறதுக்குள்ளயே... உன்னோட புண்டைய டேஸ்ட் பண்ணிட்டேன்."
"நீ முடிவெடுக்குறதுக்குள்ள, நான் உன்னைய உச்சக்கட்டத்துக்கே கூட்டிட்டுப் போயிட்டேன்."
"உனக்குப் பிடிச்சதை, நீயா வாய் திறந்து ஒத்துக்க மாட்டேன்னு தெரிஞ்சு தான்டி... நானா உனக்கு கொடுத்தேன்டி."
அவன் சொல்லச் சொல்ல, எனக்குள்ள இருந்த கோபம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உடைஞ்சுது.
அவன் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் உண்மைனு எனக்குத் தெரியும்.
நான் வேணாம்னு வாயில சொன்னாலும், என் உடம்பு அவனுக்கு எவ்ளோ கோ-ஆபரேட் பண்ணுச்சுனு அவனுக்கு நல்லாவே தெரியும்.
நான் எந்த ஒரு தடையுமில்லாம, அவனோட முரட்டுத்தனத்தை அவ்ளோ ரசிச்சேன்.
அவன் என் கழுத்த தடவிக்கிட்டே...
என்னை தீவிரமா, ஒரு தீர்க்கமான பார்வையோட பாத்தான்.
"நான் போர்ஸ் பண்ணது உனக்குப் பிடிக்கலையா பவி?"
"நான் உன்னைய புரட்டிப் போட்டது... உனக்குப் பிடிக்கலையா?"
அவன் மெதுவா கேட்டான்.
"உன் முடியைப் பிடிச்சு தூக்கி, உன்னையத் தூக்கி நிக்க வெச்சு ஓத்தது... உனக்குப் பிடிக்கலையா?"
அவன் ஒவ்வொரு கேள்வியா கேட்டுக்கிட்டே வந்தான்.
"உனக்குப் பிடிக்கலனா... ஏன்டி உனக்கு அவளோ வந்துச்சு?"
"உனக்குப் பிடிக்கலனா... என் கஞ்சிய வாய்ல வெச்சுகிட்டது மட்டுமில்லாம, அத ஏன்டி, ஆசையா உறிஞ்சிக் குடிச்ச?"
அவன் என்னையக் கார்னர் பண்ணி, என் தப்பையெல்லாம் என் மூஞ்சியிலயே அடிச்சான்.
நான் செஞ்ச அத்தனை காரியங்களையும் அவன் வரிசையாச் சொல்லும்போது...
எனக்குள்ள இருந்த போலி கௌரவம் அழிஞ்சு, என்னோட அந்த ஆசை, மறுபடியும் என்னையத் தாக்குச்சு.
"சொல்லு பவி..."
அவன் முகம் என் முகத்துக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல வந்துச்சு.
அவன் குரல் இப்போ ஒரு மாதிரி மாயமா, என்னைய மயக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
"உன் மனசத் தொட்டுச் சொல்லு..."
"நிஜமாவே... நான் உன்னைப் பண்ணுனது உனக்குப் பிடிக்கலையா?"
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)