[Sunnysunnysunny]

I've come to realize that when you're always available for people, they eventually stop valuing you. 

Your time, effort, and consistency become so normal to them that they start taking everything you do for granted. 

They begin to think, "Whether we ask or not, he'll give update us every day anyway," and that mindset slowly turns into a lack of respect. that's when appreciation slowly disappears and respect starts to fade.

I've experienced this personally. I spent countless hours giving regular daily updates and putting in genuine effort, expecting nothing more than basic respect in return. Unfortunately, even that became too much for some people to offer.

Because of that, I've decided that I no longer want to entertain or put extra effort into people who don't appreciate or respect what I do. Respect should always be mutual, and if it's missing, there's no point in continuing to give your time and energy.

From now on, I'm choosing to invest my time where it's valued and my efforts where they're respected.

I can continue—I'm just take my time  because I've learned that not everyone deserves unlimited access to my time, attention, and effort.

Respect should never be expected as a favor. It should be the minimum anyone receives when they genuinely invest their time and energy.

So, I'm choosing boundaries over being taken for granted, self-respect over people-pleasing, and peace over unnecessary expectations.

[Sunnysunnysunny]

రక్త కధన రంగం సిరీస్

 
1 st :- అందని జాబిలి అమ్మ కోసం ==== మీ అందరికీ తెలుసు ఈ కధ మిగిలిన అనుష్క మరియు భావన కధల కంటే కొన్ని రోజులు ముందు జరుగుతున్నట్లు రాస్తున్నాము...

1.     సోను తన అమ్మతో జరగబోయే తమ పెళ్లి కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు?
2.     ఇన్ని ఏళ్లు తన దైవం గా కొలిచిన భర్త ఏ ఇప్పుడు అన్నిటికీ కారణం ? అసలు ఎవరు అతను?
3.     3 అమ్మయిలను చంపాలి అనుకుంటున్నారు ఒకరు అల్కా మిగిలిన ఇద్దరు ఎవరు? ఆధీర ఎవరు?
4.     సురేష్ చోప్రా ఎందుకు అల్కా ని 25 ఏళ్లు వచ్చే వరకు ప్రాణాలతో ఉండాలి అని చెప్పాడు?
5.     అసలు కొన్ని రోజులు ముందు ఏం జరిగింది ? పూనమ్ దేవి ఏం చేయబోతుంది?

2 nd :- అమ్మతో అపరిచిత బందం

6.     భావన తన గతం చెప్పింది మరి విజయ్ కూడా చెప్పి ఉంటాడా?
7.     అలేఖ్య .. భావన , విజయ్ కి అంత క్లోస్ ఎలా అయింది ఎందుకంటే మీకు పూనమ్ దేవి ఎపిసోడ్ లో అంటే రాబోయే రోజుల్లో ముగ్గురు బాగా దగ్గర అవ్వబోతున్నారు అని అర్ధం అయి ఉంటుంది?
8.     విజయ్ గతం తెలిస్తే భావన ఒప్పుకుంటుందా?? అలేఖ్య ప్రేమ విజయ్ తెలుసుకుంటాడా?
 
3 rd :- కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా

9.      అన్నీ నిజాలు తెలిసిన పిల్లల .. మాస్టర్ మైండ్ రితీక తన శత్రులకు ఏం చేయబోతుంది?
10.  అయేషా ఇంకా  ఎందుకు సురేష్ చోప్రా ని కలిసిన విషయం చెప్పట్లేదు?
11.  సన్నీ , అల్కా ఎలా కలవబోతున్నారు?
12.  అసలు అనుష్క ఎవరు? తన గతం ఏంటి? ఎందుకు ఇక్కడే ఉంటుంది?
13.  ఒకే ఇంట్లో ఉండే సన్నీ , అయేషా ఇద్దరు అల్కా కి దగ్గర అవ్వబోతున్నారు.. మరి మన అనుష్క, పూనమ్ ఇద్దరు ఒకే సిటీ లో ఉన్నారు ? పిల్లల ద్వారా కలుస్తారా?
 
రక్తం దాహం :-

14. సురేష్ చోప్రా ముంబై లో భావన చేసిన  దాని గురించి ఏం ప్లాన్ చేశాడు ? భావన అని తెలుసా?
15. సురేష్ చోప్రా..  సోనూ ని చంపడానికి విజయవాడ వచ్చిన్నపుడు ఏం జరిగింది?
16. మరి పూనమ్ దేవి ఎపిసోడ్ లో అల్కా పై దాడి చేసిన వారిని ఏం చేయబోతున్నాడు ?
17. అసలు పూనమ్ దేవి భర్త .. అల్కా ని ఎందుకు చంపాలి అనుకుంటున్నాడు ? మరొక ఇద్దరినీ కూడా?
18. ఆధీర , రావు కి ఉన్న సంబందం ఏంటి ?
19.  పూనమ్ దేవి అండ్ డెత్ ఏంజెల్స్  బ్రతికి ఉన్నట్లు ఆధీర కి తెలుసా?
20.  అసలు వీళ్ళు అంతా అల్కా మరియు మరొక ఇద్దరినీ ఏ ఎందుకు చంపాలి అని అనుకుంటున్నారు?
 
పూనమ్ దేవి మళ్ళీ తన ప్రాణం అయిన ఇద్దరిని కలుస్తుందా??
పూనమ్ దేవి తయారు చేసిన బ్లాక్ స్క్వాడ్ ఎవరు?
వీళ్ళు అంతా కలిసి రక్త కధన రంగం లో సృష్టించే యుద్దం మరింత భయంకరంగా ఉంటుంది..  

[Sunnysunnysunny]

I don't know how many want's the Bhavana update .. if you could possible please update sunny bro

లేట్ నైట్ అప్డేట్ చేస్తాను బ్రదర్..

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)

సమయం: రాత్రి 10:30 గంటలు
 
వాతావరణం: కిటికీ బయట వర్షం వెలిసింది. నిశ్శబ్దమైన గదిలో డిమ్ లైట్ వెలుగుతోంది. మంచం మీద భావన, విజయ్ ఒకరికొకరు అత్యంత సమీపంగా కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
విజయ్ భావన బుగ్గలను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని ప్రేమగా చూస్తుంటాడు. భావన సిగ్గుతో కళ్లు వంచుకుంది.
 
అమ్మ : (మెల్లగా తల పైకెత్తి) "ఏం ఆలోచిస్తున్నావు విజయ్?"
 
నేను : "నా కాబోయే భార్యను ఎలా ప్రేమించాలో, ఏ క్షణంలోనూ ఆ ప్రేమ తగ్గకుండా ఎలా చూసుకోవాలో ఆలోచిస్తున్నాను భావన."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో ఎర్రబడుతూ, గుసగుసగా) "విజయ్... నువ్వు ఇప్పుడే అది చేయాలనుకుంటున్నావా... ఆ బంధంలోకి అడుగుపెట్టాలా?"
 
నేను: "నీకు ఏ అభ్యంతరం లేకపోతే... అవును."
 
అమ్మ: (నా చేతులు పట్టుకుని తన గుండెలకు హత్తుకుంటూ) "నేను నీకు ఒకటి చెప్పాలనుకుంటున్నాను విజయ్... ఇప్పుడు నా శరీరం, నా ప్రాణం అంతా నీ ఆధీనంలోనే ఉన్నాయి. నీకు ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు నన్ను పూర్తిగా నీదానిగా చేసుకో. నేను ఎప్పటికీ కాదనను."
 
విజయ్ ముందుకు వంగి భావన పెదవులపై మృదువుగా ముద్దు పెడతాడు. ఆ స్పర్శకు భావన శరీరం ఒక్కసారిగా వణుకుతుంది. విజయ్ ఆమె కళ్లలోకి చూస్తాడు.
 
నేను: "నిజానికి నాదీ చాలా మంచి ఆలోచనే భావన... కానీ పెళ్లి కాకుండా నువ్వు గర్భవతి అయితే ఈ సమాజం నిన్ను తప్పుగా అనుకుంటుంది. నిన్ను వేలెత్తి చూపడం నాకు ఇష్టం లేదు."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో తల దించుకుంటూ) "నేను అవుతాను ... కానీ నాకు 37  ఏళ్ళు."
 
నేను: (ఆమె గడ్డం పట్టుకుని ముఖం పైకి తిప్పుతూ) "ఇప్పుడు వయసు గురించి చెప్పాల్సిన అవసరం ఉందా భావన? మీరు కూడా..."
 
అమ్మ: (చిలిపిగా నవ్వుతూ) "నేను ఊరికే అలా అంటున్నాను బాబా... ఏమైనా, నా వయసుతో నీకు ఏ సమస్యా లేనప్పుడు, నాకు కూడా ఇతరులతో ఏ సమస్యా లేదు... లోకం ఏమనుకుంటుందో నాకు అనవసరం."
 
నేను: "సరే, అలాగే చేస్తాను... గర్భం రాకుండా జాగ్రత్త పడతాను."
 
అమ్మ: "నిజం చెప్పు విజయ్... నాకు కనీసం నలుగురు పిల్లలు కావాలి."
 
నేను: (ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేస్తూ) "నలుగురు పిల్లలా? అది కూడా ఇప్పుడేనా?"
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ నా గుండెలపై కొడుతూ) "ఎందుకంత ఆశ్చర్యపోతున్నావు... నా గర్భాన్ని నింపలేవా?"
 
నేను: "భావన... నేను నీ గర్భాన్ని నాలుగు సార్లే కాదు, పది సార్లు నింపగలను. కానీ నీకు కూడా ఏ సమస్యా ఉండకూడదు కదా."
 
అమ్మ: "ఒకవేళ ఉన్నా, నేను భరిస్తాను... దాని గురించి నువ్వేం బాధపడకు."
 
నేను: "అంటే దీని ప్రకారం, నేను ప్రతి సంవత్సరం నిన్ను ప్రెగ్నెంట్ చేయాలన్నమాట."
 
అమ్మ: (తీవ్రమైన సిగ్గుతో ముఖం దాచుకుంటూ) "బహుశా అవును..."
 
నేను: "అంటే నువ్వు ఒకేసారి ఇద్దరు పిల్లలకి పాలు తాగించాలి... సిద్ధమేనా?"
 
అమ్మ: "విజయ్... అబ్బా .. ఇప్పుడు ఆపుతావా..."
 
నేను: "ఓయ్, నేను నిజం చెబుతున్నాను..."
 
అమ్మ: (నా కళ్లలోకి ఆరాధనగా చూస్తూ) "అవును... నేను నీ పిల్లలకి తినిపిస్తాను, నా ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా పెంచుతాను. ఇప్పుడు సంతోషంగా ఉందా."
 
భావన తన చీర చెంగును పక్కకు జరుపుతూ విజయ్ చేతిని తీసుకుని తన గుండెలపై ఉంచుతుంది.
 
నేను: "ఇప్పుడు నాకు సైజు పేరుకే తెలుసు భావన... అంటే, నేను దాన్ని కొంచెం చూశాను, అది 34 అవునో కాదో అనిపించింది."
 
అమ్మ: (విజయ్ బుగ్గ మీద గట్టిగా ముద్దు పెడుతూ) "అది 34 మాత్రమే... కానీ నా భర్త దాన్ని అంతగా ప్రేమించాలి అంటే అది 36 అవ్వాలి."
 
నేను: "సరే... నేను దానికి ఇంకా ఎక్కువ ప్రేమ చూపిస్తే అది 38 అయితే?"
 
అమ్మ: (కిలకిలా నవ్వుతూ) "అప్పుడు నేను మళ్ళీ కొత్త బ్రా కొనాలా ఏంటి?"
 
విజయ్ నవ్వుతూ భావనను మంచం మీద వెల్లకిలా పడుకోబెడతాడు. ఆమె కంటి రెప్పలు వణుకుతుంటాయి. విజయ్ ఆమె మీదకు వంగి ఆమె మెడను, పెదాలను ముద్దులతో ముంచెత్తుతాడు.
 
అమ్మ: (గట్టిగా శ్వాస పీల్చుకుంటూ) "ఆహ్... స్స్స్... విజయ్..."
 
విజయ్ భావన శారీరక సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, ఆమె బ్లౌజ్ పైనుంచే రొమ్ములను గట్టిగా నొక్కుతాడు. ఆమె నాభి దగ్గరకు వెళ్లి ముద్దు పెట్టుకుంటూ కామాన్ని రెచ్చగొడతాడు.
 
ఇద్దరూ నియంత్రణ కోల్పోయే సమయానికి విజయ్ ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గుతాడు. ఎందుకంటే, పెళ్లికి ముందే తొందరపడితే ఆమెను మోసం చేసినట్లు అవుతుందని అతని మనస్సాక్షి అడ్డుకుంటుంది.
 
అమ్మ: (ఆశ్చర్యంతో కళ్లు తెరిచి) "ఎందుకు ఆగావు విజయ్? ఇప్పుడు నీకేమైంది?"
 
నేను: "లేదు భావన... నాకేమీ కాలేదు. నిజానికి, నాకే చాలా జరుగుతోంది. నిన్ను ఇలా కాసేపు ముద్దుపెట్టుకుంటూ ఉంటే నేనే మైమరచిపోతాను. ఏమో, బహుశా ఏమీ వేసుకోకుండా నీతో చేసేస్తే అది తప్పు అవుతుందేమోనని భయం."
 
అమ్మ: (క్షణకాలం ఆలోచించి, అతని పట్ల గౌరవం పెరగగా) "ఏమైందిలే... నీకు ఇలా అనిపిస్తే సరేలే. అయితే ఇప్పుడు పద పడుకుందాం. రేపు ఉదయాన్నే మన పనులకు వెళ్ళాలి కదా."
 
నేను: "అవును, రేపు సెలవు లేదు కదా."
 
అమ్మ: "నాకు కూడా కోచింగ్ సెంటర్ ఉంది."
 
నేను: "అయితే సెలవు తీసుకో రాకూడదా?"
 
అమ్మ: "నేను తీసుకోలేను విజయ్. నేను ఇప్పటికే చాలా సెలవులు తీసుకున్నాను. నేను ఇలాగే సెలవులు తీసుకుంటూ ఉంటే పిల్లలకు ఎవరు పాఠాలు చెబుతారు?"
 
నేను: "కనీసం ఒక్కటైనా చెయ్యి... మధ్యాహ్నం క్లాసులు ఉదయాన్నే ముగించుకుని వచ్చేయ్."
 
అమ్మ: "అవును, అలా చేస్తే బాగుంటుంది."
 
నేను: (ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకుని పక్కకు లాక్కుంటూ) "ఆ తర్వాత... మనం మన కొత్త బంధాన్ని ప్రారంభిద్దాం."
 
అమ్మ: "ఉమ్... ఇప్పుడు పక్కకు జరుగు, నన్ను పడుకోనివ్వు... దుర్మార్గుడా."
 
ప్రదేశం: ఐటీ ఆఫీస్ బేస్
సమయం: మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం 1:30 గంటలు
 
ఆఫీస్ లో విజయ్ ఒక రెస్పాన్సిబుల్ టీమ్ మెంబర్ . తన సిస్టమ్ ముందు చాలా సీరియస్ గా కోడింగ్ ప్రాజెక్ట్ చూస్తున్నాడు. అతనికి  కొత్తగా  జాయిన్ అయిన అలేఖ్య ను ప్రాజెక్టు గురించి చెప్పమని చెప్పారు
 
అలేఖ్య తన ఫైల్స్ పట్టుకుని అతని డెస్క్ దగ్గరకు వస్తుంది. ఆమె కళ్లు అతని గాయపడిన చేతిని, అతని గంభీరమైన ముఖాన్ని ఆరాధనగా చూస్తుంటాయి.
 
అలేఖ్య: (గుండె వేగం పెరుగుతుండగా, గొంతు సవరించుకుని) "విజయ్... నువ్వు నేను అడిగిన మార్కెటింగ్ కోడ్స్ అండ్ డాక్యుమెంటేషన్ కంప్లీట్ చేశావా. ఒకసారి చెక్ చేయాలి ?"
 
నేను (విజయ్): (సిస్టమ్ నుండి తల పైకెత్తి, ప్రొఫెషనల్ గా నవ్వుతూ) "యా, షూర్ అలేఖ్య గారు. ఇక్కడ కూర్చోండి."
 
అలేఖ్య అతని పక్కన ఉన్న చైర్ లో కూర్చుంటుంది. విజయ్ సిస్టమ్ లో ఫైల్స్ ఓపెన్ చేసి చూపిస్తుంటే, అతని శరీరం నుండి వచ్చే ఒక మగతనం కూడిన సువాసన ఆమెను మత్తులోకి నెడుతుంది.
 
ఆమె చూపులు సిస్టమ్ స్క్రీన్ పై కాకుండా, విజయ్ పెదవుల మీద, అతని షార్ప్ కళ్ల మీద నిలిచిపోతాయి.
 
అలేఖ్య: (అతని కళ్లలోకి చూస్తూ, మంత్రముగ్ధురాలై మెల్లగా) "గ్రేట్ వర్క్ విజయ్ గారు. మీరు కొత్తగా జాయిన్ అయినా చాలా త్వరగా వర్క్ క్యాచ్ అప్ చేశారు. ఐ యామ్ రియల్లీ ఇంప్రెస్డ్."
 
నేను : థాంక్  యు  అలేఖ్య గారు
 
అలేఖ్య : "నా ప్రాణాలు కాపాడిన దేవుడి తో వర్క్ చేయడం నా అదృష్టం విజయ్."
 
నేను: (ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ) "ఏమన్నారు?"
 
అలేఖ్య: (వెంటనే కంగారుగా తడబడుతూ) "ఆ... ఏం లేదు... నా టీమ్ లో మీరు వర్క్ చేయడం చాలా హ్యాపీగా ఉంది అంటున్నాను."
 
నేను: (నవ్వుతూ) "థాంక్యూ. బట్ ఈ వర్క్ లో ఏదో మ్యాజిక్ ఉంది. బై ది వే, మీ చేతికి ఇక్కడ చిన్న గాయం అయినట్టుంది? ఏమైంది?"
 
(విజయ్ అడగ్గానే అలేఖ్య కంగారుగా తన చేతిని దాచుకుంటుంది.అది నిన్న రాత్రి RAW ట్రైనింగ్ లో పడ్డ దెబ్బ)
 
అలేఖ్య: (కళ్లు తిప్పుకుంటూ) "అది... ఏమీ లేదు విజయ్ , చిన్న స్క్రాచ్ అంతే. మీరు మీ గాయాన్ని జాగ్రత్తగా చూసుకోండి."
 
విజయ్ ఆమె కళ్లలోని ఆరాధనను, తపనను చూడగలుగుతాడు కానీ ఏమీ అర్థం కాక మౌనంగా ఉండిపోతాడు. అలేఖ్య తన ఫైల్స్ తీసుకుని వెనుదిరుగుతుంది. 'నువ్వు నా టీమ్ మెంబర్ వి మాత్రమే కాదు విజయ్... నా జీవితానికి తోడు వి కూడా' అని మనసులోనే అనుకుంటూ తన సీట్ లోకి వెళ్తుంది.
 
ప్రదేశం: అలేఖ్య గది
సమయం: రాత్రి 9:00 గంటలు
 
అలేఖ్య అలసటతో, విజయ్ జ్ఞాపకాలతో మంచం మీద వాలింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది. స్క్రీన్ పై ప్రాణ స్నేహితురాలు 'అల్కా' పేరు చూసి ఎంతో సంతోషంగా ఫోన్ లిఫ్ట్ చేస్తుంది.
 
అలేఖ్య: "హలో అల్కా! ఏంటే పిచ్చిదానా, కలుస్తాను అని చెప్పావు?"
 
అల్కా: (గొంతు చాలా బరువుగా, కన్నీళ్లు ఆపుకుంటూ) "అలేఖ్య... నేను... నేను వైజాగ్ వెళ్ళిపోతున్నానే."
 
అలేఖ్య: (షాక్ తో మంచం మీద నుండి లేచి నిలబడి) "ఏంటి!! వైజాగ్ వెళ్ళిపోతున్నావా?"
 
అల్కా: (ఏడుస్తూ) "అవునమ్మా... వర్ష అక్క నన్ను వైజాగ్ బ్రాంచ్ కి ట్రాన్స్ఫర్ తీసుకుని వెళ్ళమని చెప్తుంది. రేపు పొద్దున్నే ఫ్లైట్. మరికొన్ని రోజుల్లో వర్ష అక్క కూడా షిఫ్ట్ అయిపోతుంది ."
 
అలేఖ్య: (కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతుండగా, గొంతు వణుకుతూ) "అల్కా... నన్ను వదిలేసి ఎలా వెళ్తావే?! దయచేసి వెళ్ళొద్దని వర్ష అక్కకి చెప్పొచ్చు కదా?"
 
అల్కా: (తీవ్రమైన వేదనతో) "నేను మాత్రం నిన్ను వదిలి ఎలా ఉండగలను అలేఖ్య? కానీ నాన్న, అన్నయ్యల నరకం నీకు తెలిసిందే కదా... ఈ సిటీలో అక్క లేకుండా నేను ఒక్కదాన్నే ఉండలేను. నాకు ఇక్కడ ఏదైనా అవుతుందేమో అని అక్క చాలా భయపడుతోంది. అందుకే తప్పడం లేదు."
 
(అలేఖ్య మౌనంగా ఏడుస్తూ ఉండిపోతుంది. ఒకవైపు విజయ్ ను రోజు ఆఫీస్ లో చూస్తూ కూడా తన మనసులోని ప్రేమను చెప్పలేక లోపల రగిలిపోతున్న బాధ... మరోవైపు తనకున్న ఏకైక ప్రాణ స్నేహితురాలు దూరం అయిపోతోందన్న నిస్సహాయత... ఆ రెండు ఎమోషన్స్ అలేఖ్యను నలిపేస్తుంటాయి.)
 
అల్కా: (కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ) "సరే ఏడవకు అలేఖ్య... నా బాధలు పక్కన పెట్టు. అసలు విషయం చెప్పు... నీ లవ్ స్టోరీ ఏమైంది? ఆఫీస్ లో నీ విజయ్ ఎలా ఉన్నాడు?"
 
అలేఖ్య: (కళ్లల్లో కన్నీళ్లు వస్తూనే, విజయ్ పేరు వినగానే పెదవులపై చిన్న చిరునవ్వు తెచ్చుకుంటూ) "అతను నా టీమ్ లో మెంబర్ అల్కా... రోజు నా కళ్ల ముందే ఉంటాడు. నన్ను చాలా కేరింగ్ గా పలకరిస్తాడు.
 
కానీ... అతని కళ్లలోకి చూస్తే నా మనసులోని మాట బయటకు రావడం లేదు. నేను చెప్పలేక చచ్చిపోతున్నాను. పైగా నిన్న అతనితో  ఎవరో స్కూటీ మీద తీసుకువస్తాడు ... ఆమె ఎవరో, అతనితో ఆమెకున్న సంబంధం ఏంటో తెలీక నా గుండె తరుక్కుపోతోంది."
 
అల్కా: "బాధపడకు అలేఖ్య... నీ ప్రేమ చాలా స్వచ్ఛమైనది. నువ్వు ఆఫీస్ లో ఉన్నా, నేను వైజాగ్ లో ఉన్నా... మన స్నేహం ఎప్పటికీ మారదు. నీ లవ్ అప్‌డేట్స్ నాకు రోజూ ఇస్తూనే ఉండాలి."
 
అలేఖ్య: "తప్పకుండా అల్కా... నువ్వు వైజాగ్ వెళ్లినా నా గుండెల్లోనే ఉంటావు. నేను నిన్ను కలవడానికి వైజాగ్ వస్తాను. ప్రామిస్."
 
అల్కా: "ప్రామిస్!"
 
ఇద్దరూ ఫోన్ కట్ చేస్తారు. అలేఖ్య ఫోన్ ను గుండెలకు హత్తుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తుంది. అటు ఫ్రెండ్ దూరం కావడం, ఇటు విజయ్ కి తన ప్రేమ చెప్పలేకపోవడం ఆమెను అగాధంలోకి నెట్టేస్తాయి.
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (హాల్)
సమయం: మరుసటి రోజు రాత్రి 9:30 గంటలు
 
(రాత్రి భోజనం ముగిసింది. ఇద్దరూ హాల్లో కూర్చుని ఉన్నారు. విజయ్ భావన చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
 
నేను: "అయితే నీకేమనిపిస్తుంది భావన... నిన్నటి పెళ్లి గురించి ఏం ఆలోచించావు?"
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ) "ఏంటి..."
 
నేను: "నీకేమీ తెలియదన్నట్టు నటిస్తున్నావు... చెప్పు భావన."
 
అమ్మ: (గంభీరంగా మారి, నా కళ్లలోకి చూస్తూ) "విజయ్... ఈ విషయం మీ కుటుంబ సభ్యులకు తెలిస్తే నువ్వేం చేస్తావు? వాళ్లు మన పెళ్లిని ఒప్పుకుంటారా?"
 
(విజయ్ మనసు ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైంది. ఆమె కన్న కొడుకుననే నిజాన్ని దాచి, భర్తగా మారాలనుకుంటున్న అతని నిర్ణయం సమాజానికి తెలిస్తే జరిగే ఘోరం అతని కళ్లముందు కదలాడింది.)
 
నేను: "సరే, నాకు తెలుసు భావన... మన బంధంతో మా కుటుంబ సభ్యులు ఎప్పటికీ సంతోషంగా ఉండలేరు. అందుకే నేను ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను."
 
అమ్మ: "ఏం నిర్ణయం విజయ్?"
 
నేను: "మన బంధం గురించి నేను వాళ్లకు ఎప్పటికీ చెప్పను."
 
అమ్మ: (కళ్లలో కన్నీళ్లతో) "ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ విజయ్... పెళ్లి సమయంలో కనీసం నీ కుటుంబ సభ్యులైనా నన్ను కోడలిగా స్వీకరించి ఆశీర్వదించడానికి ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. ఇప్పుడు నాకు నువ్వు తప్ప ఎవరూ లేరు. నాకంటూ ఒక కుటుంబం కావాలి విజయ్."
 
నేను: (బాధను దిగమింగుకుంటూ) "నాకు తెలుసు భావన... కానీ వారికి చెప్పకపోవడమే అందరికీ మంచిది."
 
అమ్మ: "నా వయసు పెద్దది కాబట్టే నువ్వు ఇంట్లో చెప్పడానికి భయపడుతున్నావా విజయ్?"
 
నేను: "క్షమించు భావన... అలా కాదు..." (తన మనసులో: అసలు కారణం నా కన్నతల్లివి నువ్వు అనే నిజం ఎలా చెప్పను భావన?)
 
అమ్మ: "ఏదైతేనేం... కానీ మన పెళ్లికి కనీసం నీ తరఫున నానమ్మ అయినా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. మెల్లగా నా గురించి ఆమెకు చెప్పడం మొదలుపెట్టు... బహుశా ఎప్పటికైనా ఆమె నమ్ముతుందేమో."
 
నేను: (ఆమెను ఓదార్చడానికి దగ్గరకు తీసుకుంటూ) "సరే... నువ్వు చెప్పినట్లే చేస్తాను. నానమ్మకు, అత్తయ్యకు కూడా మెల్లగా చెబుతాను."
 
అమ్మ: (నా గుండెలపై వాలిపోతూ) "విజయ్... నీకు తెలియకపోవచ్చు కానీ గడిచే ప్రతి క్షణం నాకు చాలా ప్రత్యేకమైనది. నీ చేతుల్లో నేను సురక్షితంగా ఉన్నాననిపిస్తోంది."
 
వాతావరణాన్ని తేలిక చేయడానికి విజయ్ ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకుని కిలికిలిగా నవ్విస్తాడు.
 
నేను: "ఏదేమైనా... నేను నిన్నటి రాత్రి గురించి ఆలోచిస్తున్నాను. పెళ్లి తర్వాత మన ఫస్ట్ నైట్ ఎలా ఉంటుందో తెలుసా?"
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ) "ఛ... నువ్వు అప్పుడే చాలా అసహనంగా ఉంటున్నావు... పెళ్లి తర్వాత నువ్వు నన్ను మంచం దిగనిచ్చేలా లేవు."
 
నేను: "అవును... ఆ రోజు నీ ఒంటి మీద ఒక్క బట్ట కూడా ఉండదు. ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు నిన్ను నా ప్రేమతో ముంచెత్తుతాను."
 
అమ్మ: "ఒకవేళ నువ్వు అలసిపోతే?"
 
నేను: "నువ్వు వండిన కమ్మటి వంట తిని మళ్లీ నా శక్తిని పుంజుకుంటాను."
 
అమ్మ: "సరే ఇప్పుడు ఎక్కువగా కలలు కనకు... నాకు ఆలస్యం అవుతోంది... నన్ను ఇప్పుడు పడుకోనివ్వు."
 
భావన నవ్వుతూ నిద్రపోవడానికి సిద్ధమవుతుంది. విజయ్ వెనుక నుండి ఆమెను హత్తుకుని పడుకుంటాడు. ఆమె శ్వాస నిలకడగా మారడం చూసి ఆమె నిద్రపోయిందని అర్థం చేసుకుంటాడు.
 
నచ్చిన వ్యక్తి గుండెలపై చేయి వేసి ఒక పక్క తన బుజం పై తల పెట్టి నిద్రపోయే సుఖం . శృంగారంలో కూడా ఉండదు ఏమో భావన అంత ప్రశాంతంగా విజయ్ గుండె చప్పుడు వింటూ నిద్రలోకి జారుకుంది.
 
విజయ్ ఆలోచనలు: విజయ్ కిటికీ గుండా నల్లటి ఆకాశాన్ని చూస్తుంటాడు. అతని మనసులో భయం, ఉత్కంఠ. ఇప్పటివరకు తను ఏ అమ్మాయితోనూ శారీరక బంధంలో లేడు.
 
కేవలం వీడియోల్లో చూసిందే తప్ప రేపు భావనతో జరగబోయే ఆ అనుభూతిని తలచుకుని అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది.
 
ఒకవైపు అలేఖ్య తన కోసం ఆఫీసులో మౌనంగా తపిస్తుంటే...
 
ఇటు భావన తనను భర్తగా అంగీకరించి సిద్ధంగా ఉంది. కథ ఏ మలుపు తిరుగుతుందో తెలియని ఆ సందిగ్ధతతో విజయ్ కళ్లు మూసుకుంటాడు.
 
ప్రదేశం: విజయ్ ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: ఉదయం 8:30 గంటలు
 
ఉదయం కిటికీల గుండా సూర్యరశ్మి గదిలోకి ప్రసరిస్తోంది. విజయ్ నెమ్మదిగా కళ్లు తెరిచాడు. పక్కన బెడ్ వైపు చూశాడు. అక్కడ భావన లేదు. అప్పుడే ఆమె కోచింగ్ సెంటర్ ట్యూషన్‌కి వెళ్లి ఉంటుందని అతనికి అర్థమైంది.
 
కానీ బెడ్ పక్కనే ఒక చిన్న కాగితం మడతపెట్టి ఉంది. విజయ్ దాన్ని తెరిచి చదివాడు.
 
భావన రాసిన చీటీ:
"నా కోసం ఆగు... నేను త్వరగా వస్తాను..."
 
ఆ చీటీని చూడగానే విజయ్ పెదవులపై ఒక అందమైన నవ్వు విరిసింది. అతను ఆ కాగితాన్ని గట్టిగా ముద్దాడి పక్కన పెట్టాడు. వెంటనే స్నానానికి వెళ్లాడు.
 
కొద్దిసేపటికి స్నానం ముగించి, ఫ్రెషప్ అయి కిందకి వచ్చాడు. డైనింగ్ టేబుల్ మీద భావన అప్పటికే టిఫిన్ సిద్ధం చేసి ఉంచింది. విజయ్ తింటూ గడియారం వైపు చూశాడు.
 
సమయం అప్పుడే 9:00 అయింది. ఆమె రావడానికి ఇంకా చాలా సమయం ఉంది.
 
విజయ్ (తనలో తాను): 'అమ్మ 1 గంటకు వస్తుంది... కాబట్టి నాకు ఇంకా చాలా సమయం ఉంది. బహుశా నేను ఉదయం నుంచే ఆ మూడ్‌లో ఉన్నాను.
 
ఇప్పుడు ఆ సమయం ఎట్టకేలకు వచ్చింది. మేమిద్దరం ఈ కొత్త బంధాన్ని ఏర్పరచుకోబోతున్నాము. అమ్మకి, నాకు మధ్య ఉన్న బంధం శాశ్వతంగా తెగిపోబోతోంది...
 
ఇప్పుడు మా మధ్య ఒక కొత్త బంధం ఏర్పడబోతోంది. నేను నా నిజం దాచుకున్నాను... అందుకే తర్వాత ఏం జరుగుతుందో అని ఆలోచించడానికి కూడా ఇష్టపడలేదు.
 
ఇప్పుడు నేను నా కాబోయే భార్య అయిన మా అమ్మ గురించి మాత్రమే పట్టించుకుంటున్నాను, మరే విషయం గురించి కాదు.'
 
విజయ్ సోఫాలో కూర్చుని ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాడు. మొదటిసారి సెక్స్ చేయబోతున్నందున తనలో ఏదో తెలియని ఉత్సాహం, ఆందోళన ఉన్నాయి.
 
విజయ్ (తనలో తాను): 'ఇప్పుడు నేను కండోమ్ కూడా తీసుకురావాలి. ఎందుకంటే మేమిద్దరం అది లేకుండా చేయబోవడం లేదు. ఏదేమైనా నాకు సెక్స్ లోని ఇతర విషయాలు తెలియవు...
 
అందుకే ఇంటర్నెట్ తెరిచి చూడాలి. నా కాలేజీ రోజుల్లో నా స్నేహితులు మొదటిసారి ఎక్కువ సేపు సెక్స్ చేయలేరని తరచుగా చెప్పేవారు.
 
నేను ఇంతకుముందు కూడా చాలా పోర్న్ వీడియోలు చూసేవాడిని, అందులో ఏమేమి చేస్తారో, ఎలా చేయాలో... భంగిమలు మొదలైనవి నాకు తెలుసు.
 
కానీ వీడియోలకు, నిజ జీవితానికి చాలా తేడా ఉంటుంది. ఇంటర్నెట్‌లో పోర్న్ తప్ప నాకు మరేమీ కనిపించలేదు.'
 
విజయ్ కిటికీలోంచి బయటకు చూశాడు. ఇంకా చాలా సమయం మిగిలి ఉండటంతో, బయటకు వెళ్లి కండోమ్ కొనాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
 
ప్రదేశం: ముంబై వీధులు – ఒక చిన్న మెడికల్ షాప్
సమయం: ఉదయం 10:30 గంటలు
 
విజయ్ రోడ్డుపై నడుస్తూ మెడికల్ షాపు వైపు వెళ్లాడు. ఒక మెడికల్ షాపు దగ్గర ఆగాడు. తను చాలాసార్లు మెడికల్ షాపుకు వెళ్లాడు కానీ కండోమ్ కొనడానికి ఎప్పుడూ వెళ్లలేదు.
 
అందుకే కండోమ్‌లు కొనడానికి అతనికి చాలా సిగ్గుగా అనిపించింది. నెమ్మదిగా షాపు దగ్గరికి వెళ్లాడు. అక్కడ ఒక అంకుల్ కూర్చుని ఉన్నారు. ఆయనతో ఏం చెప్పాలో విజయ్ కి అర్థం కాలేదు.
 
నేను (విజయ్): " నాకు అది కావాలి... అది..."
 
దుకాణదారుడు: "అవును నీకు ఏమి కావాలో చెప్పు నాయనా..."
 
ఆయన ముందు నేరుగా చెప్పడానికి విజయ్ కి చాలా సిగ్గుగా అనిపించింది. కళ్లు తిప్పి షాప్ మూలలో చూశాడు. అక్కడ కండోమ్ పెట్టెలు కనిపించాయి. విజయ్ మెల్లగా తన వేలితో వాటి వైపు చూపించాడు.
 
నేను: "అదిగో నాకు అది కావాలి..."
 
దుకాణదారుడు: (నవ్వుతూ) "అయితే నీకు కండోమ్‌లు కావాలని స్పష్టంగా చెప్పు నాయనా... ఇందులో సిగ్గుపడటానికి ఏముంది?"
 
నేను: (నకిలీ నవ్వు నవ్వుతూ, లోపల చాలా సిగ్గుపడుతూ) "ఆ... అవును."
 
(దుకాణదారుడు కండోమ్ ప్యాకెట్ తీసి విజయ్ చేతిలో పెట్టాడు.)
 
దుకాణదారుడు: "ఇది తీసుకో... దీనికి 120 రూపాయలు అవుతుంది..."
 
(విజయ్ డబ్బులు ఇచ్చి వెంటనే అక్కడి నుండి వెళ్ళబోయాడు. అప్పుడే దుకాణదారుడు అతనిని ఆపాడు.)
 
దుకాణదారుడు: "ఆగు..."
 
నేను: (వెనక్కి తిరిగి, అర్థం కాక) " దయచేసి చెప్పండి."
 
దుకాణదారుడు: (కౌంటర్ కింద నుండి ఒక ప్యాకెట్ తీసి) "ఓయ్, ఇది కూడా తీసుకో..."
 
నేను: "ఇదేంటి..."
 
దుకాణదారుడు: "ఇది వయాగ్రా.... దీనితో నువ్వు ఎక్కువ సమయం ఆదా చేసుకోవచ్చు... ఎదుటి వ్యక్తిని కూడా సంతోషంగా ఉంచాలి కదా..."
 
నేను: (తీవ్రమైన ఇబ్బందిగా ఫీలవుతూ) "సరే.... దీని ధర ఎంత..."
 
దుకాణదారుడు: " రూపాయలు..."
 
(విజయ్ జేబులోంచి డబ్బులు తీసి దుకాణదారుడికి ఇచ్చాడు.)
 
దుకాణదారుడు: (చిలిపిగా కంటి సైగ చేస్తూ) "నేను కూడా నా యవ్వనంలో చాలా మంది అమ్మాయిలతో ఇలా చేసేవాడిని... అప్పుడు ఇది చాలా ఉపయోగపడింది, ఈ రోజు నీకు కూడా ఉపయోగపడుతుంది..."
 
నేను: " నేను ప్రేమించేది ఒకే అమ్మాయిని. త్వరలోనే ఆమెనే పెళ్లి చేసుకోబోతున్నాను..."
 
దుకాణదారుడు: "సరే, మంచిది..."
 
విజయ్ ఇక అక్కడ ఆగకుండా వెంటనే వెళ్ళిపోయాడు.

[Sunnysunnysunny]

విజయ్ ఇక అక్కడ ఆగకుండా వెంటనే వెళ్ళిపోయాడు. అక్కడ జరిగిన సంభాషణ తలచుకుంటే అతనికే నవ్వొచ్చింది. మనుషులు కూడా చాలా విభిన్నంగా ఉంటారు అనిపించింది.

 
దారిలో వెళ్తుండగా, ప్రతిసారీ కొనే పూలు కొన్నాడు. కానీ ఈ రోజు ఒక ప్రత్యేకమైన రోజు కాబట్టి, మరింత విడి పూలు తో పాటు ఒక కుంకుమ ఉండ కూడా కొన్నాడు.
 
దానితో అమ్మతో శృంగారం చేసినప్పుడు ఆమె తన పెళ్ళైన భార్య అనే అనుభూతి కలుగుతుందని అనుకున్నాడు.
 
వెళ్లే ముందు కొంచెం దూరంలో ఉన్న పూల దుకాణం దగ్గర ఆగి, మరికొన్ని గులాబీ  పూలు కూడా కొన్నాడు. భావన చక్కగా తయారై తిరిగి వస్తే, అచ్చం పెళ్ళైన ఆడదానిలా కనిపిస్తుంది...
 
 ఏదేమైనా తను తన భార్యతో శృంగారం చేయబోతున్నాడు. శృంగారం చేయడానికి విజయ్ పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉన్నాడు.
 
ప్రదేశం: ముంబై వీధులు (అలేఖ్య కార్ లో)
సమయం: ఉదయం 10:00 గంటల నుండి మధ్యాహ్నం 1:30 గంటల వరకు
 
(అలేఖ్య పొద్దునే వచ్చి విజయ్ కోసం ఇంటి బయట ఒక్కసారి అయిన చూసి వెళ్దాం అని తన కార్ లో కూర్చుని విజయ్ ని ఫాలో అవుతూ వస్తోంది.
 
విజయ్ మెడికల్ షాప్ వద్ద ఆగి, సిగ్గుపడుతూ కండోమ్స్ మరియు వయాగ్రా కొనడం... ఆ తర్వాత దారిలో పూలు, కుంకుమ కొనుక్కుని ఎంతో ఉత్సాహంగా వెళ్లడం ఆమె కళ్లారా చూసింది.
 
ఆ దృశ్యం అలేఖ్య గుండెను నిలువునా చీల్చేసింది. నిన్న రాత్రి తన ప్రాణ స్నేహితురాలు అల్కా వైజాగ్ వెళ్ళిపోతోందని చెప్పిన బాధ ఒకవైపు...
 
తను ప్రాణంగా ప్రేమించే విజయ్ మరొక మహిళ కోసం ఇవన్నీ కొంటున్నాడన్న నిస్సహాయత మరోవైపు ఆమెను ఊపిరి ఆడకుండా చేస్తున్నాయి. ఏడుస్తూనే విజయ్ ని ఫాలో అవుతూ భావన ఇంటి వరకు వచ్చింది.
 
విజయ్ ఆ ఇంట్లోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకోవడం చూసి కార్ లోనే స్టీరింగ్ పై తల పెట్టి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది.)
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలు
 
(ఇంటికి రాగానే విజయ్ పడకగదిని చాలా శుభ్రంగా అలంకరించాడు. మంచంపై ఉన్న బెడ్ షీట్ ని చక్కగా ఉతికిన దానితో మార్చి, దానిపై పూలను అందంగా చల్లాడు.
 
గది అంతా మల్లెపూల సువాసనతో గాల్లో తేలిపోతోంది. అలంకరణ పూర్తయ్యాక, అమ్మకు ఏ చీర కట్టాలా అని ఆలోచించాడు.
 
శృంగారం చేసేటప్పుడు ఆమె పూర్తిగా అలంకరించుకున్న పెళ్లికూతురులా కనిపించాలన్నది అతని ఆశ. పెళ్లికూతురు అనగానే అతనికి అమ్మ కట్టుకునే ఆ పట్టుచీర మాత్రమే గుర్తొచ్చింది.
 
ఆ సమయంలో ఆమెను చూడటం విజయ్ కి చాలా ఇష్టం. అందుకే ఆమె రాగానే ఆ చీర కట్టుకోమని అడగాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. విజయ్ చాలా సంతోషంగా, ఉత్సాహంగా ఉన్నాడు.
 
కానీ సమయం అస్సలు గడవటం లేదు. గడియారం ముల్లులు ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. చివరకు గడియారంలో సమయం 1:30 అయింది.
 
బయట డోర్ బెల్ మోగడం వినపడింది. విజయ్ త్వరగా హాల్లోకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి తలుపు తెరిచాడు. గుమ్మం ముందు భావన నిలబడి ఉంది.
 
భావనను చూడగానే విజయ్ సంతోషపడ్డాడు. ఆమె లోపలికి రాగానే తలుపు వేసి, అమాంతం ఆమెను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. విజయ్ లేవడం చూసి భావన ఆశ్చర్యపోయింది.
 
అమ్మ (భావన): "ఏయ్ ఏం చేస్తున్నావ్... అబ్బా..."
 
నేను (విజయ్): "భావన, నాకు ఉదయం నుంచి చాలా దాహంగా ఉంది... ఇప్పుడు త్వరగా రా..."
 
తనకు సహనం తప్పిందని భావనకు అర్థమైంది. ఆమె సిగ్గుపడుతూ విజయ్ ని ఒక మూలకు నెట్టింది.
 
అమ్మ: "పో కామం ఏ ఉంది ఆ కళ్ళల్లో ఛీ ..."
 
నేను: (ఆమెను మళ్లీ దగ్గరకు లాక్కుంటూ) "చెప్పు భావన..."
 
కానీ భావన అతన్ని ఆటపట్టించాలనుకుంది. అతని సహనంతో ఆడుకుంటోంది.
 
అమ్మ: "లేదు... నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది. నేను ముందు తినాలి... తర్వాత చూద్దాంలే..."
 
విజయ్ కి కోపం వచ్చింది, ముఖం చిన్నబోయింది. ఆ ముఖం చూసి భావన కిలకిలా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.
 
అమ్మ: "కోపం వద్దు విజయ్... ట్యూషన్ తర్వాత బయట కొంచెం తిన్నాను. నాకు ఆకలిగా లేదు."
 
నేను: (సంతోషంగా) "నిజమేనా?"
 
అమ్మ: (విజయ్ కి దగ్గరగా వచ్చి) "అవును, పూర్తిగా నిజం... నాకు కూడా చాలా ఆకలిగా ఉంది విజయ్..."
 
(భావన విజయ్ పెదవులపై గట్టిగా ముద్దు పెట్టింది.)
 
నేను: "నువ్వు నీ పుట్టినరోజున వేసుకున్న బట్టలే వేసుకుంటావా భావన? పెళ్ళైన స్త్రీలు వేసుకునే బట్టలే వేసుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను, నీ నిజ స్వరూపాన్ని చూడాలనుకుంటున్నాను..."
 
అమ్మ: "నీకు ఎవరు చెప్పారు... పెళ్ళైన స్త్రీలే  ఎర్ర చీర కట్టుకుంటారని?"
 
నేను: "అలాంటిదేమీ లేదు, కానీ నువ్వు అందులో చాలా విభిన్నంగా, అందంగా కనిపిస్తావు..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "దాని గురించి చింతించకు... నేను కూడా ముందుగానే ఒకటి ఆలోచించాను..."
 
నేను: "సరే అదేంటి?"
 
అమ్మ: "ఇప్పుడే నీకు అన్నీ చెప్పాలా ఏంటి... లోపలికి రా... ముందు నేను స్నానం చేసి వస్తాను..."
 
ఇద్దరూ పడకగదిలోకి వెళ్లారు. అక్కడ పూలతో అలంకరించిన మంచాన్ని చూసి భావన ఆశ్చర్యపోయి, చాలా సిగ్గుపడింది. విజయ్ ఆమెను వెనుక నుండి కౌగిలించుకున్నాడు.)\
 
నేను: "మన పెళ్లి రాత్రి ఏర్పాట్లు... నీకు ఎలా అనిపించింది భావన?"
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ) "పెళ్లి లేకుండా పెళ్లి రాత్రి ఉండదు విజయ్... ఏయ్... ముందు నన్ను పెళ్లి చేసుకో. అప్పుడు దీన్ని శోభనం అనొచ్చు..."
 
నేను: "హ్హ... అయితే నీ దగ్గర ఇప్పుడున్న మంగళసూత్రం నాకు ఇవ్వు, నేను ఇప్పుడే నీ మెడలో కడతాను..."
 
అమ్మ: "సరేలే.. ఆగు"
 
(భావన తన పర్సు తెరిచి... అందులోంచి ఒక చిన్న ప్యాకెట్ విజయ్ చేతిలో పెట్టింది.)
 
నేను: "ఇదేంటి..."
 
అమ్మ: "ముందు తెరిస్తేనే నీకు తెలుస్తుంది..."
 
(విజయ్ ఆ ప్యాకెట్ తెరిచి చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. అందులో ఒక మంగళసూత్రం ఉంది. అతను ఆ మంగళసూత్రాన్ని చేతిలో పట్టుకున్నాడు.)
 
నేను: "ఇప్పుడెందుకు దీని అవసరం భావన?"
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు మళ్లీ నా మీద కోపం తెచ్చుకోవాలనుకుంటున్నావా?"
 
నేను: "ఓ అలా కాదు భావన, ఈరోజే ఎందుకు అని అడుగుతున్నాను... ఎందుకు... మీకు నిజంగా ఇప్పుడే పెళ్లి చేసుకోవాలని ఉందా?"
 
అమ్మ: "ఈరోజు నాకు ఇది కడితే దాన్ని పెళ్లి అనరు కదా వెర్రివాడా... అసలు ఒక పండితుడు మంత్ర పూజ చేస్తేనే పెళ్లి జరిగినట్టు అంటారు. అది కూడా ఏడు ప్రదక్షిణలు చేశాక... అయినా నేను చెప్పాను కదా... మనం పెళ్లి చేసుకుంటే అది మీ కుటుంబం ముందే జరుగుతుంది కదా..."
 
నేను: "అయితే ఇదంతా ఎందుకు తెచ్చావు?"
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ) "మనం పెళ్లి చేసుకునేటప్పుడు ఇది నేను వేసుకుంటే , నేను నీ భార్య అయ్యాననే భావన కలుగుతుందని అనుకున్నాను..."
 
నేను: "సరే అయితే నేను ఇది వేయనా మెడలో, ఇప్పుడే నీకు వేస్తాను . సింధూరం కూడా తెచ్చాను..."
 
అమ్మ: "వద్దు..."
 
నేను: "ఎందుకు..."
 
అమ్మ: "ఈరోజు అదంతా నేనే పెట్టుకుంటాను... పెళ్లి రోజున నువ్వు నాకు అన్నీ కట్టు ..."
 
నేను: (నకిలీ కోపంతో) "ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ భావన..."
 
అమ్మ: "నీకు అంత త్వరగా కోపం వస్తుందా..."
 
(భావన విజయ్ చేతుల్లోకి వచ్చి, అతని కళ్లలోకి చూస్తూ అడిగింది.)
 
అమ్మ: "విజయ్, నా గురించి నానమ్మ కి చెప్పావు కదా?"
 
(ఇప్పుడు భావనకు ఏం చెప్పాలో విజయ్ కి అర్థం కాలేదు. అబద్ధం చెప్పక తప్పలేదు.)
 
నేను: "అవును, ఈరోజే చెప్పాను."
 
అమ్మ: (సంతోషంతో కళ్లు మెరుస్తూ) "నువ్వు నిజం చెబుతున్నావా విజయ్?"
 
నేను: "అవును భావన."
 
అమ్మ: "మరి ఆమె ఏమంది?"
 
(ఇకపై అబద్ధం చెప్పడం సరికాదనిపించింది, కానీ విజయ్ కి వేరే దారి లేదు.)
 
నేను: "నాకు నచ్చిన అమ్మాయి ఒకటుందని చెప్పాను. మొదట నేను ఒక అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నానంటే ఆమె నమ్మలేదు. కానీ తర్వాత నేను ఆ అమ్మాయిని చాలా ప్రేమిస్తున్నాను అని చెప్పేసరికి ఒప్పుకుంది... ప్రస్తుతానికి నేను ఆమెకు నీ వయసు ఇంకా చెప్పలేదు..."
 
(ఈ మాట వినగానే భావన చాలా సంతోషపడి విజయ్ బుగ్గల మీద ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టింది.)
 
అమ్మ: "ఓ వావ్ విజయ్... నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది... కనీసం ఏదో ఒకటి చెప్పావు... ఇప్పుడు ఇలా చేయడం సరికాదని నాకు అనిపించదు ... కానీ ఏమైనా... అంటే నేను మీ ఇంటి కోడలిని కావడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టదు అన్నమాట... ఐ లవ్ యూ విజయ్..."
 
(భావన మళ్లీ విజయ్ బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టింది.)
 
నేను: "ఐ లవ్ యూ టూ... భావన..."
 
అమ్మ: "లవ్ యు టూ విజయ్ ... ఈ మంగళసూత్రం నాకు బాగుంటుంది కదా విజయ్?"
 
నేను: "అవును, నేను నీకు పెట్టి ఉంటే ఇంకా బాగుండేది."
 
అమ్మ: "ఓ... సరే బంగారం... అయినా, ఇది చాలా పొట్టిగా ఉంది, చూడు..."
 
(విజయ్ మంగళసూత్రాన్ని చేతిలోకి తీసుకుని చూశాడు.)
 
నేను: "ఇది నీ ఉబ్బిన రొమ్ముల కింద వరకే వచ్చినట్టుంది భావన..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో ముఖం దాచుకుంటూ) "ఓ... ఇంకెంత సిగ్గుపడతావు... నేను చెప్పిందే సరైనది... మంగళసూత్రం పొట్టిగా ఉంది... అది తర్వాత వస్తుందిలే..."
 
అమ్మ: "అవును, నాకు తెలుసు... దీన్ని చాలా కష్టపడి తెచ్చాను... ఎందుకంటే పెళ్లి తర్వాత నువ్వు నాకు పొడవాటి మంగళసూత్రం కట్టాలని నేను కోరుకుంటున్నాను..."
 
(అకస్మాత్తుగా విజయ్ కి తను గతంలో కన్న కల గుర్తొచ్చింది. అందులో తను భావనకు పెళ్లిరోజు కానుక ఇవ్వడానికి వెళ్లాడు... 

కలలో భావన నాభికి చాలా కింద వరకు, అంటే ఆమె పూకు వరకు ఉన్న పొడవాటి మంగళసూత్రం కట్టుకుని ఉంది. 

అప్పుడు భావన నిన్న తనకు నలుగురు పిల్లలు కావాలని చెప్పిన విషయం గుర్తొచ్చింది. దీని అర్థం ఇదేనా... 

దీని అర్థం తన కలలు కేవలం కలలు మాత్రమే కాకుండా, జరగబోయే నిజమా... 

దీని అర్థం ఇప్పుడు నిజంగా కూడా తమకి పెళ్లయిపోతుందా? మరియు తమకు పిల్లలు పుడతారా?)
 
 
అలేఖ్య వేదన – అల్కాతో కన్నీటి సంభాషణ
 
ప్రదేశం: అలేఖ్య గది
సమయం: మధ్యానం 1:00  గంట
 
(అలేఖ్య తన గదిలో బెడ్ పై బోర్లా పడుకుని ఏడుస్తోంది. జ్వరం వళ్లు కాలుస్తోంది. ఉదయం విజయ్ ని ఫాలో అవుతూ మెడికల్ షాప్ వద్ద అతను కండోమ్స్ కొనడం చూసిన క్షణం నుండి ఆమె ప్రాణం ముక్కలైపోయింది.
 
ఆ బాధను తట్టుకోలేక తన ఏకైక ప్రాణ స్నేహితురాలు అల్కాకు ఫోన్ చేసింది. అల్కా వైజాగ్ వెళ్లిపోయింది అనే  బాధ కూడా ఆమెను చంపేస్తోంది.)
 
అలేఖ్య: (ఏడుస్తూ, వణుకుతున్న గొంతుతో) "హలో... అల్కా..."
 
అల్కా: (కంగారుగా) "అలేఖ్య! ఏమైందే? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? ఒంట్లో బాగోలేదా?"
 
అలేఖ్య: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "నా ప్రాణం పోతోందే అల్కా... నేను తట్టుకోలేకపోతున్నాను. ఉదయం నేను విజయ్ ని కార్ లో ఫాలో అయ్యాను. అతను...
 
అతను ఒక మెడికల్ షాప్ కి వెళ్లి కండోమ్స్, వయాగ్రా కొన్నాడు అల్కా! దారిలో పూలు, కుంకుమ కొనుక్కుని ఒక ఇంట్లోకి వెళ్లాడు. ఆ ఇంట్లో నిన్న అతనికి క్యారేజ్ తెచ్చిన మహిళ ఉంది.
 
వాళ్లిద్దరి మధ్య అంత శారీరక బంధం ఉందా అల్కా? నా గుండె పగిలిపోతోంది..."
 
అల్కా: (ఫోన్‌లో కన్నీళ్లతో) "అయ్యో అలేఖ్య... ఏడవకే పిచ్చిదానా. నువ్వు అతన్ని అంతలా ప్రేమిస్తున్నావు కదా, కనీసం నీ మనసులో మాట అతనికి చెప్పొచ్చు కదా?"
 
అలేఖ్య: "నేను చెప్పలేకపోతున్నాను అల్కా... ఒకవైపు నువ్వు నన్ను వదిలేసి వైజాగ్ వెళ్ళిపోయావు. ఈ సిటీలో నా బాధ పంచుకోవడానికి నువ్వు కూడా లేవు. నేను రోజు ఆఫీసులో అతన్ని చూస్తూ కూడా ఏమీ మాట్లాడలేక చచ్చిపోతున్నాను. నా ప్రేమను ఎలా వ్యక్తపరచాలో తెలియడం లేదు..."
 
అల్కా: "బాధపడకు అలేఖ్య, నీ ప్రేమ చాలా స్వచ్ఛమైనది. ఆ విజయ్ నీ కళ్లల్లో ఉన్న ఆరాధనను కచ్చితంగా గుర్తిస్తాడు. నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు..."
 
అలేఖ్య ఫోన్ కట్ చేసి, కన్నీళ్లతో విజయ్ స్కెచ్ వైపు చూస్తూ ఏడుస్తూ ఉండిపోయింది.

[Sunnysunnysunny]

హలో అందరికీ ,, రేపటి తో 3 కధల నిజాలు చాలా వరకు బయట పడతాయి. 

ఇప్పుడే ఇచ్చిన  “ అందని జాబిలి అమ్మ కోసం “ కధ లో మరి  కొంత  నిజం మీకు తెలుస్తుంది. మిస్ చేయకుండా చదవండి.. 

ఎందుకంటే తరువాత నుండి కధ అంత అక్కడి నుండి ఏ స్టార్ట్ అవుతుంది.

 
అలాగే “ భావన & విజయ్”  ల ఎపిసోడ్ కూడా సిద్దంగా ఉంది. వీలు అయిన అంత త్వరగా మీకు అప్డేట్ వస్తుంది ..
 
ఇంకా అయేషా గురించి కూడా మీకు రాబోయే ఎపిసోడ్ లో తెలుస్తుంది..
 
నేను ముందు నుండి చెప్తున్నట్లు అసలు అనుష్క ఎవరు ఆమె ఏమి చేయగలదు అనే నిజం మీకు త్వరలో తెలుస్తుంది..
 
ఇంకా కధకి గతం మూలం అయిన పూనమ్ దేవి గురించి కూడా తెలుస్తుంది.. కానీ అది సోనూ మరియు పూనమ్ దేవిలా పెళ్లి తరువాత ఏ ??
 
ఇంకా భావన కి విజయ్ గతం తెలిసిన రోజు ఏం అవుతుందో తెలీదు ??

[Sunnysunnysunny]

నువ్వు అసలు రచయితవు కాదు సన్నీ బాబు, మా కోసం నీ నిద్ర హారాలు మానేసి రాసిన గొప్ప దేవుడివి, ఎలా అయ్యా ఇన్ని ఆలోచనలు చెయ్యగలుగుతున్నావు, మీరు వేరయ్య....

I think poonam already known by rao has behind this on previous episodes, why again you question how poonam devi find rao behind it

కొంచెం రెస్ట్ తీసుకోండి స్వామి

Thankyou sunny garu

పూనమ్ గారు తన గత 2 నెలలు ముందు ఏం జరిగిందో గుర్తుచేసుకుంటున్నారు.. . మిగిలిన 2  కధలు కంటే అందని జాబిలి అమ్మ కోసం మనం కొంత ముందుకి రాసుకున్నాం.

[Sunnysunnysunny]

హలో,, 

చాలా మంది అభ్యర్ధన మేరకు " అందని జాబిలి అమ్మ కోసం " కధని మెయిన్ పేజీ కి మార్చడం జరిగింది. దయచేసి గమనించండి. 


అలాగే ఈరోజు 3 కధల  అప్డేట్స్  ఉండబోతున్నాయి.. 

భావన , విజయ్ లా కలయిక మీ అందరికీ నచ్చుతుంది అని ఆశిస్తున్నాను


stay tuned........

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పూలతో అలంకరించిన పడకగది)
సమయం: మధ్యాహ్నం 1:50 గంటలు
 
(మంచం మీద భావన తెచ్చిన మంగళసూత్రాన్ని చూస్తూ విజయ్ ఆలోచనలలో మునిగిపోయాడు. అతని ముఖంలో ఏదో తెలియని సందిగ్ధత, కానీ భవిష్యత్తులో తన కల నిజం కాబోతోందనే ఒక బలమైన నమ్మకం ఏర్పడింది.)
 
నేను (విజయ్): "సరే భావన... నువ్వు వెళ్లి త్వరగా తయారవ్వు. నేను ఇక్కడే ఈ పూల మంచం మీద నీ కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను."
 
అమ్మ (భావన): (సిగ్గుపడుతూ, తన పర్సులో ఉన్న సింధూరం డబ్బాను కూడా తీసుకుంటూ) "సరే విజయ్... నేను ఇప్పుడే సిద్ధమై వస్తాను."
 
(భావన తన చేతిలో ఉన్న సింధూరం డబ్బాతో గది నుండి బయటకు వెళ్ళింది. ఆమె వెళ్లగానే విజయ్ మంచం పక్కన ఉన్న తన జేబులోంచి వయాగ్రా మాత్రను బయటకు తీశాడు. ఆ మాత్రను చూస్తుంటే అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.)
 
నేను (తనలో తాను): 'భావనతో నా మొదటి శృంగారం ఇది... ఒకవేళ అతిగా ఉద్రేకపడి నేను త్వరగానే స్పృహ కోల్పోతానేమో, లేదా ఆ ఉద్రేకంలో నాకు వెంటనే స్ఖలనం జరిగిపోతుందేమో అని భయంగా ఉంది. భావనను పూర్తిగా తృప్తి పరచాలి...'
 
(విజయ్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా ఆ వయాగ్రా మాత్రను నోట్లో వేసుకుని, నీళ్లతో మింగాడు. గది కిటికీలు అన్నీ మూసివేసి, మంచం మీద భావన కోసం నిరీక్షిస్తూ కూర్చున్నాడు.)
 
సుమారు ఇరవై నిమిషాల సుదీర్ఘ నిరీక్షణ తర్వాత...
 
బయట కాలి గజ్జల శబ్దం వినిపించింది. ఛమ్... ఛమ్... అంటూ వస్తున్న ఆ శబ్దం విజయ్ చెవుల్లో అమృతంలా ప్రతిధ్వనించింది.
 
పడకగది తలుపులు నెమ్మదిగా తెరుచుకున్నాయి. విజయ్ కళ్లప్పగించి చూస్తూ అలాగే ఉండిపోయాడు.


 
భావన నిండుగా ముస్తాబైన కొత్త పెళ్లికూతురిలా లోపలికి నడిచి వస్తోంది. ఎర్రటి పెళ్లి చీర, ముత్యాల హారాలు, మెడలో మంగళసూత్రం, నొసటన ఎర్రటి పవిత్రమైన సింధూరం...
 
ఆమె ముఖంలో కొత్తగా పెళ్లయిన స్త్రీల కళ ఉట్టిపడుతోంది. భావన నెమ్మదిగా విజయ్ వైపు నడుస్తూ వచ్చి మంచం మీద అతని పక్కన కూర్చుంది.
 
నేను: (మంత్రముగ్ధుడై చూస్తూ, తక్కువ స్వరంతో) "భావన... నువ్వు నిజంగా చాలా అంటే చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు. ఈరోజు నువ్వు అచ్చం పెళ్ళైన ముత్తైదువులా కనిపిస్తున్నావు..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో ముఖం తిప్పుకుంటూ, ఎర్రబడుతూ) "విజయ్... పెళ్లయిన తర్వాత నేను ప్రతిరోజూ నీకోసం ఇలాగే తయారవ్వాలని అనుకుంటున్నాను..."
 
నేను: (ఆమె రెండు చేతులు నా చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ) "అవును భావన... నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉండాలి.
 
నువ్వు మెడలో మంగళసూత్రం కట్టుకుని, నీ పాపిటలో ఎర్రటి సింధూరం పెట్టుకుని నా కళ్లముందు కనిపిస్తుంటే నా మనసుకి ఎంత ఆనందంగా ఉందో తెలుసా భావన...
 
పెళ్లి తర్వాత కూడా దాన్ని ఇలాగే ఉంచుకో. నువ్వు ప్రతిరోజూ నా కోసం ఇలాగే శృంగార దేవతలా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను."
 
అమ్మ: (కళ్లలోకి చూస్తూ, ముద్దుగా) "సరే  విజయ్... నీ కోసం అయిన  ఇకపై నేను ఇలాగే ఉంటాను."
 
(విజయ్ భావన అలంకారాన్ని తాకుతూ, ఆమె వేసుకున్న నగలను చూస్తూ మురిసిపోయాడు.)
 
నేను: "వద్దు... నేను ఒక పని చేస్తాను భావన. నువ్వు చెప్పినట్టుగా నేను నీకు నాభి వరకు వేలాడే ఒక పొడవాటి మంగళసూత్రం కడతాను. కానీ దానితో పాటు నువ్వు ఇలాంటివి మొత్తం మూడు మంగళసూత్రాలు మెడలో కట్టుకోవాలి!"
 
అమ్మ: (ఆశ్చర్యంగా నవ్వుతూ) "మూడు మంగళసూత్రాలా? ఎందుకు విజయ్?"
 
నేను: "ఒకటి పొడవాటిది... ఇంకొకటి నీ ఈ ఉబ్బిన రొమ్ముల మధ్యకు వచ్చేలా పొట్టిది... మరొకటి దానికంటే చాలా చిన్నది. అలా మూడు మంగళసూత్రాల మధ్య నీ అందాన్ని చూస్తుంటే నా మనసులో, ముఖంలో ఎంత సంతోషం కనిపిస్తుందో నాకు మాత్రమే తెలుసు..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ విజయ్ భుజంపై తల వాల్చి) "అలాగేలే పిచ్చోడా... నీ సంతోషం కోసం నేను ఆ మూడు మంగళసూత్రాలూ కట్టుకుంటాను. కానీ... ఇప్పుడు నువ్వు నన్ను ఇంకేదైనా కూడా కట్టుకోమంటావా?
 
కేవలం ఈ నగలు పెట్టుకుంటేనే నా బరువు 4-5 కిలోలు పెరిగిపోతుందేమో అనిపిస్తోంది..."
 
నేను: (ఆమె నడుముపై చేయి వేసి దగ్గరకు లాక్కుంటూ) "నగలు నీ బరువును పెంచినా... నా హృదయంలో నీ స్థానాన్ని పెంచాయి భావన."
 
(ఆ క్షణంలో విజయ్ మళ్లీ లోతైన ఆలోచనలో పడ్డాడు. తను గతంలో కన్న కలల్లో భావన ఎలాగైతే ప్రవర్తించిందో, ఏ విధంగానైతే అలంకరించుకుందో... ఇప్పుడు తన కళ్లముందు అచ్చం అలాగే జరుగుతోంది. ఆ కలలన్నీ కేవలం భ్రాంతి కాదు... జరగబోయే నిజాలు అని అతనికి పూర్తిగా అర్థమైంది.)
 
భావన నెమ్మదిగా విజయ్ కి మరింత దగ్గరగా జరిగి, అతని పక్కనే మంచం మీద పడుకుంది. గదిలో నిశ్శబ్దం అల్లుకుంది.
 
వయాగ్రా ప్రభావం విజయ్ నరనరాల్లో ప్రవహిస్తుంటే, పక్కనే పడుకున్న తన పెళ్ళైన భార్య భావనను ఎప్పుడు కౌగిట్లోకి తీసుకోవాలో అని అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.
 
(మంచం మీద భావన పక్కన పడుకున్న విజయ్ కి ఏదో ఆలోచన వచ్చింది. అతను నెమ్మదిగా లేచి, భావన పాదాల దగ్గరకు వెళ్లాడు.)
 


అమ్మ : (ఆశ్చర్యంగా తల పైకెత్తి చూస్తూ) "విజయ్... అక్కడికి ఎందుకు వెళ్లావు..."
 
నేను (విజయ్): "ఇక్కడి నుంచే మొదలుపెడితే ఎలా ఉంటుందని అనుకున్నాను భావన... ఎందుకంటే నీ కాలికి కట్టిన ఈ గజ్జల మధురమైన శబ్దం నా మనసుకు చాలా అంటే చాలా ఆనందాన్నిచ్చింది..."
 
విజయ్ నెమ్మదిగా ముందుకు వంగి, భావన మెత్తని పాదాలను ముద్దాడటం మొదలుపెట్టాడు. కొన్నిసార్లు ఆమె పాదాలను, కొన్నిసార్లు ఆ అందమైన గజ్జలను తాకుతూ ముద్దులు కురిపించాడు.
 


అది చూసి భావన గుండెల్లో ఏదో అలజడి మొదలైంది. ఆమె మనసులోనే సిగ్గుతో నవ్వుకుంది.
 
అమ్మ: (ఒళ్లు పులకరిస్తుండగా) "విజయ్... ఇంకెంతసేపు అలా పాదాల దగ్గరే చేస్తూ ఉంటావు, పైకి రా..."
 
విజయ్ నెమ్మదిగా పైకి జరిగి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. భావన కళ్లలోకి మత్తుగా చూశాడు.
 
అమ్మ: (శ్వాస వేగం పెరుగుతుండగా) "ఇప్పుడు చెప్పు... ఎక్కడ చేయాలి?"
 
నేను: "చెప్పు భావన... ఎక్కడికి వెళ్ళమంటావు? అక్కడ చేస్తాను..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ) "నీ ఇష్టం..."
 


నేను: (ఆమె చీర అంచులను చూస్తూ) "కింద... అక్కడ చేయనా..."
 
అమ్మ: (ఒక్కసారిగా సిగ్గుతో ముడుచుకుపోతూ) "ఛీ ... అక్కడ చేయరు, వెర్రివాడా..."
 
నేను: "హహహా  భావన, అక్కడ కూడా చేస్తారు... నువ్వు ఎప్పుడూ వీడియోలలో చూడలేదా ఏంటి?"
 
అమ్మ: (మొహం ఎర్రబడుతుండగా) "ఛీ .. నాకు నచ్చదు... అంత మురికి చోట ఎలా చేస్తారు విజయ్..."
 
నేను: "సరే అయితే... నీకు నచ్చినట్టే మొదట నీ మృదువైన పెదవులతోనే మొదలుపెడతాను..."
 
విజయ్ నెమ్మదిగా ముందుకు వంగి భావన పెదవులను ముద్దాడటం మొదలుపెట్టాడు. ఆ తర్వాత ఆమె సున్నితమైన బుగ్గలను ముద్దులతో ముంచెత్తాడు.
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో కిటికీ బయట మళ్లీ భారీ వర్షం మొదలైంది. చల్లటి గాలి కిటికీ గుండా లోపలికి వస్తూ వారి దేహాలను తాకుతోంది. గదిలో కామం మరింత వేడెక్కింది.


 
(విజయ్ మళ్లీ భావన పెదవులను ముద్దాడుతున్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో భావన ఉబ్బెత్తు రొమ్ములు విజయ్ ఛాతీకి గట్టిగా ఒత్తుకున్నాయి.
 
ఇద్దరూ నియంత్రణ కోల్పోయిన పిచ్చివాళ్లలా ఒకరినొకరు కసిగా ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టారు. భావన నోటి నుండి మెల్లగా మూలుగులు వస్తున్నాయి.
 
అమ్మ: "ఉమ్మ్... ఆహ్... విజయ్...హ్హ హ్హ అహః "
 
భావన విజయ్ చేతిని తీసుకుని తన రొమ్ములపై ఉంచింది.
 
విజయ్ ఎంతో మెత్తగా, దూదిలా ఉన్న ఆమె గుండ్రటి రొమ్ములను తన వణుకుతున్న చేతులతో నెమ్మదిగా నొక్కడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ స్పర్శకు భావన గట్టిగా మూలగడం ప్రారంభించింది.
 
అమ్మ: "స్స్స్... ఆహ్హ్...ఉఫ్ఫ్ఉఫ్ఫ్ "
 
విజయ్ ఒక చేత్తో ఆమె రొమ్ములను నొక్కుతూ, మరో చేత్తో ఆమె మెడను, పెదవులను ముద్దాడుతున్నాడు.
 
అప్పుడే విజయ్ గమనించాడు... భావన వణుకుతున్న చేతులతో అతని చొక్కా గుండీలను ఒక్కొక్కటిగా విప్పుతోంది.
 
అమ్మ: "విజయ్..హ్హ ......... నీ చొక్కా విప్పు..."
 
విజయ్ వెంటనే తన చొక్కాను విప్పి పక్కన పడేశాడు. ఆపై భావనను పక్కకు తిప్పి, ఆమె వెనుకకు వెళ్లాడు. ఆమె వీపును ముద్దుపెట్టుకుంటూ, బ్లౌజ్ హుక్స్  తీయడానికి చేతులు వెనక్కి వేశాడు.
 
ఒక్కొక్క హుక్ విప్పుతుంటే అతని చేతులు వణుకుతున్నాయి. చివరి హుక్ కూడా విప్పేసి, తన చేతులను బ్లౌజ్ లోపలికి పోనిచ్చి, ఆమె నగ్న ఎద సంపదని పట్టుకున్నాడు.
 
ఆమె మృదువైన నగ్న రొమ్ములను విజయ్ చేతుల్లో పట్టుకోవడం ఇదే మొదటిసారి. ఆ స్పర్శకు అతను తన నియంత్రణను పూర్తిగా కోల్పోయాడు. కాస్త బలంగా వాటిని నొక్కాడు.
 


అమ్మ: "ఆహ్హ్.....విజయ్....ఆహ్హ్హ్.....అమ్మా ...........వాటిని నెమ్మదిగా నొక్కు, నేను పారిపోతానేమో..."
 
నేను: (ఆమె వీపును, నెక్ బోన్ ని ముద్దుపెట్టుకుంటూ మత్తుగా) "ఇప్పుడు నీకు ఎలా చెప్పాలి భావన... నువ్వు నన్ను పూర్తిగా పిచ్చెక్కించావు. నీ రొమ్ములు నిజంగా అద్భుతంగా ఉన్నాయి... దేవతా రూపం నీది..."
 
విజయ్ మళ్లీ అదే బలంతో వాటిని నొక్కడం మొదలుపెట్టాడు. భావనలో ఇంత కాలం దాచుకున్న కామోద్రేకం ఊగిపోతోంది.
 
అమ్మ: "ఆహ్హ్.....విజయ్ నా బ్లౌజు... ఇలాగే కొనసాగించు....ఇంకెంతకాలం వాటిని బట్టల వెనుక అణచిపెడుతూ ఉంటావు... వాటిని కూడా ప్రేమించు.  ప్లీజ్ ......"
 
విజయ్ భావన బ్లౌజును పూర్తిగా తీసి పక్కన పడేశాడు. ఆమె నగ్న రొమ్ములను మొదటిసారి కళ్లారా చూశాడు. ఆ గుండ్రటి, లావుపాటి సళ్ళ  అందానికి అతని మడ్ద అండర్ వేర్ లో కడ్డీలా పూర్తిగా నిటారుగా అయ్యింది.
 
భావన రొమ్ములు చాలా లావుగా, గుండ్రంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాయి. విజయ్ వాటిని నెమ్మదిగా నొక్కడం మొదలుపెట్టగా, భావన చనుమొనలు గట్టిపడటం విజయ్ గమనించాడు.
 
నేను: "భావన... నీకు ఎలా అనిపిస్తోంది..."
 
అమ్మ: "ఆహ్....స్స్... విజయ్... వాటిని ఇలా నెమ్మదిగా నొక్కు...అబ్బబ్బబ్బా .. .............."
 
నేను: "ఇప్పుడు నేను వాటిని చీకాలి భావన... నేను ఈరోజు నుండి వీటిని ఎంతగా ప్రేమిస్తానంటే, ఇవి 34 సైజు నుండి 36... ఆపై 38 అవుతాయి... నువ్వు చూస్తూ ఉండు."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ, మూలుగుతూ) "విజయ్....ఆహ్....స్స్....అయితే ఇప్పుడు వాటిని నీ పెదవులతో ప్రేమించు..."
 
నేను: "అలాగే వాటి రుచి కూడా చూడాలి ..."
 
(విజయ్ భావనను వెల్లకిలా పడుకోబెట్టి, నెమ్మదిగా ఆమె రొమ్ములను నొక్కుతూ, ఆమె ఎడమ రొమ్మును తన నోట్లోకి తీసుకున్నాడు.)
 
అమ్మ: "స్స్.....ఆహ్.....విజయ్....ఉఫ్ఫ్ఉఫ్ఫ్.............హ్మ్ం ,,,"
 


విజయ్ తన నాలుకతో ఆమె చనుమొనను నాకుతూ, మధ్యమధ్యలో పెదవులతో జుర్రుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. భావన తన చేతిని విజయ్ జుట్టులోకి పోనిచ్చి నిమరడం ప్రారంభించింది.
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు నువ్వు ఒకదానినే ప్రేమిస్తావా విజయ్.... అయితే రెండోదాన్ని కూడా నీ పెదవులతో ప్రేమించు..." (భావన తన కుడి రొమ్ము వైపు చూపిస్తూ అంది)
 
విజయ్ వెంటనే ఆ రెండో రొమ్ము మీదకు జరిగి ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఆమె చనుమొనను నాకుతూ, నెమ్మదిగా తన పళ్లతో కొరకడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
అమ్మ: "ఆహ్హ్హ్... ఏం చేస్తున్నావ్... కొరకకు విజయ్... నొప్పి...అమ్మా............"
 
నేను: "ఈరోజు నువ్వు నన్ను ఏమీ అనకూడదు భావన... నన్ను నా పద్ధతిలో ప్రేమించనివ్వు..."
 
విజయ్ ఆమె రొమ్ములను నొక్కుతూ, కొరుకుతూ ఉండటంతో భావన ఆ సుఖకరమైన నొప్పితో విజయ్ ని గట్టిగా పట్టుకుని మూలగడం హ్మ్ంహ్మ్ం ,,,,,,,,,అహఃఅహః ....అనడం మొదలుపెట్టింది.
 
కానీ కొంతసేపటికి ఆమె కూడా ఆ నొప్పిలోని సుఖాన్ని ఆస్వాదించడం ప్రారంభించింది.
 


అమ్మ: "స... స... స్స్స్స్స్స్... ఆహ్హ్హ్... నెమ్మదిగా కొరుకు విజయ్..."
 
విజయ్ ఆమె రొమ్ములను నొక్కుతున్నప్పుడు, ఆమె మెడలో ఉన్న చిన్న మంగళసూత్రం పదే పదే మధ్యలోకి వస్తోంది. విజయ్ దాన్ని పక్కకి జరుపుతున్నాడు.
 
అమ్మ: "ఏమైంది విజయ్? మంగళసూత్రం చాలా చిన్నదిగా ఉంది కదా... దానితో కూడా నీకు ఇబ్బందిగా ఉందా? ఇంకా మూడు మంగళసూత్రాలు వేసుకోవడం గురించి మాట్లాడుతున్నావ్...ఛీ "
 
నేను: "నాకు ఇప్పుడు నా పెదవులతో నీ అందమైన రొమ్ముల ప్రతి భాగాన్ని ప్రేమించాలని ఉంది భావన...
 
ఒకవేళ నీ మంగళసూత్రం మధ్యలోకి వస్తే కొంత చోటు మిస్ అవుతుంది కదా, అందుకే దాన్ని పక్కన పెడుతున్నాను..."
 
(భావన సిగ్గుపడుతూ విజయ్ కళ్లల్లోకి చూసింది.)
 
అమ్మ: "విజయ్... నేను ఇంక ఈ కామాన్ని భరించలేను... ఇప్పుడే చేసేయ్..."
 
(((భావన ఇంత వరకు తన శరీరం పైన కామం తో చూసే వారిని చూసింది అలాగే తన భర్త కి బలవంతంగా తన శరీరాన్ని అప్పగించింది.. అప్పటి నుండి విజయ్ స్పర్శ తప్ప తనకి మరొక మగ స్పర్శ తెలియకపోవడం వాళ్ళ ముందు త్వరగా విజయ్ తో కలిసిపోవాలి అని ఆరాటంగా ఉంది ........)))
 
నేను: "హ్మ్ం భావన... కానీ దానికోసం నేను ముందు నీ చీరను విప్పాలి..."
 
అమ్మ: "అయితే నిన్ను ఎవరు ఆపుతున్నారు విజయ్....."
 
విజయ్ నెమ్మదిగా భావన చీరను, లంగాను విప్పడం మొదలుపెట్టాడు. భావన సిగ్గుతో కళ్లు మూసుకుంది. విజయ్ ఆమె చీరను పూర్తిగా తీసేయడంతో మొత్తం పూర్తి నగ్నంగా మారింది.
 

భావన సిగ్గుపడుతూ వెంటనే తన చేతిని తన పూకు మీద పెట్టుకుని దాచుకుంది. విజయ్ ఆమె చేతిని అక్కడి నుండి తీసి, తన చేతితో నెమ్మదిగా ఆమె పూకును నిమరడం మొదలుపెట్టాడు. భావన వెక్కి వెక్కి గట్టిగా మూలిగింది.
 
అమ్మ: "ఇక నన్ను ఆటపట్టించకు విజయ్, త్వరగా చేసేయ్...హ్హా అహఃఅహః ..ప్లీజ్..అమ్మా నా వాళ్ళ కాదు "
 
నేను: "సరే భావన... కానీ ఒక షరతు ఉంది..."
 
అమ్మ: (ఆశ్చర్యపోతూ కళ్లు తెరిచి) "ఏ షరతు విజయ్?"
 
నేను: "నువ్వు నా బట్టలు విప్పాలి..."
 
అమ్మ: (ఇబ్బందిగా ఫీలవుతూ) "వద్దు ప్లీజ్ వద్దు... మీరే విప్పండి... నాకు చాలా సిగ్గుగా ఉంది..."
 
విజయ్ భావన ముఖానికి దగ్గరగా వెళ్లాడు.
 
నేను: "ఇందులో సిగ్గుపడటానికి ఏముంది భావన? నీ సొంత భర్త బట్టలు విప్పడంలో సిగ్గుపడటానికి ఏముంది, ఇప్పుడు విప్పు..."
 
భావనకు ఇక వేరే దారి లేదు. ఆమె నెమ్మదిగా చేతులు చాచి విజయ్ అండర్‌వేర్‌ను కిందకి లాగింది. ఒక్కసారిగా నిటారుగా ఉన్న అతని పెద్ద సుల్లిని చూసి ఆమె కళ్లు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవయ్యాయి.
 
నేను: "ఏయ్... ఎందుకు అంత ఆశ్చర్యపోతున్నావు?"
 
అమ్మ: (కొంచెం భయపడుతూ) "విజయ్... నేను చేయలేనేమో... ఇది చాలా... చాలా పెద్దగా ఉంది..."
 
నేను: "ఇది అంత పెద్దదా భావన?"
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో కళ్లు కిందకి దించుకుని) "ఏమో విజయ్... నాకు చాలా నొప్పిగా ఉంటుంది... నేను 25 ఏళ్ళ క్రితం చేశాను... ఆ తర్వాత ఎప్పుడూ చేయలేదు..."
 
నేను: "భయపడకు భావన... నేను నిన్ను ఏ ఇబ్బంది పడనివ్వను. ఇప్పుడు దాన్ని నీ చేతితో పట్టుకుని నాకు కండోమ్ తొడుగు..."
 
అమ్మ: "వద్దు... నువ్వే తొడుక్కో... నాకు సిగ్గుగా ఉంది... దాని మీద నీకు నచ్చింది నువ్వే పూసుకో..."
 
నేను: "దేని మీద పూసుకోవాలి భావన?"
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ నవ్వుతూ) "అది... నీది..."
 
నేను: "దాన్ని ఏమంటారు చెప్పు..."
 
అమ్మ: "నాకు తెలియదు..."
 
నేను: "దాన్ని మడ్ద అంటారు భావన. నువ్వు నీ భర్తతో ఉన్నావు... నీ భర్త పురుషాంగానికి కండోమ్ పెట్టడానికి అంత సిగ్గా?"
 
అమ్మ: "విజయ్... ఇప్పుడు ఆపుతావా...అబ్బా.. ఛీ బూతులు .........."
 
(భావన విజయ్ ని ఎంతో ప్రేమగా, ఆరాధనగా చూసింది. త్వరగా చేయాలి అన్నట్లు )
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు చెయ్యి విజయ్... నేను అస్సలు భరించలేకపోతున్నాను...ప్లీజ్........."
 
విజయ్ మళ్లీ భావన పెదవులను ముద్దాడి, తనే స్వయంగా తన సుల్లికి కండోమ్ వేసుకున్నాడు. భావన సిగ్గుతో కళ్లు మూసుకుంది.
 
విజయ్ నెమ్మదిగా తన మడ్దతో భావన తడి పూకును రుద్దడం మొదలుపెట్టాడు. భావన ఒళ్లు వణుకుతూ మూలిగింది.
 
అమ్మ: "విజయ్... నన్ను ఇంకా హింసించకు... దయచేసి చేసేయ్... నేను భరించలేను..."
 
నేను: "నేను కూడా ఆగలేకపోతున్నాను భావన..."
 
విజయ్ నెమ్మదిగా తన మడ్ద తల భాగాన్ని లోపలికి పెట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. ఎంత గట్టిగా నొక్కిన లోపలికి పోవట్లేదు..  
 
అతని మడ్ద పూర్తిగా నిటారుగా ఉంది. అతను కొంచెం బలంగా నెమ్మదిగా లోపలికి తోయగానే భావన గట్టిగా కేక వేసింది.
 
అమ్మ: "ఆహ్... విజయ్... చాలా నొప్పిగా ఉంది... బయటకు తీసేయ్..." బలంగా నెట్టేసింది ఉఫ్ఫ్ఉఫూ ....
 


(విజయ్ వెంటనే తల భాగాన్ని బయటకు తీశాడు.)
 
నేను: "చూడు భావన... మొదట్లో కచ్చితంగా కొంచెం నొప్పిగా ఉంటుంది, కానీ నువ్వు కొంచెం భరించాలి భావన..."
 
అమ్మ: "అవును నాకు తెలుసు విజయ్... కానీ ఇది కొంచెం మరీ పెద్దగా ఉంది..."
 
నేను: (నవ్వుతూ) "అయితే ఇది నీకు చాలా మంచిదే కదా భావన..."
 
భావన సిగ్గుతో ముఖం దాచుకుంది.
 
(విజయ్ మడ్ద తల భాగాన్ని లోపలికి పెట్టడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు భావనకు విపరీతమైన నొప్పి రావడంతో అతను బయటకు తీశాడు. ఇద్దరిలోనూ టెన్షన్ పెరుగుతోంది.)
 
విజయ్ మెల్లగా భావన నగ్న శరీరం పై పడుకుని తన మడ్దని భావన పూకు పై తగులుతూ ఉండగా నవ్వాడు.
 
అమ్మ (భావన): (నొప్పితో కళ్లు తెరిచి, వణుకుతూ) "విజయ్... చాలా నొప్పిగా ఉంది. ఇక్కడ నొప్పిగా ఉంటుందేమో అని నాకు చాలా టెన్షన్ వస్తుంటే నువ్వేంటి నవ్వుతున్నావ్..."
 
నేను (విజయ్): "సరే భావన... నేను ఒక పని చేస్తాను... నేను వాసెలిన్ లేదా నూనె ఏదైనా రాస్తాను. అప్పుడు అది చాలా సులభంగా లోపలికి వెళ్తుంది."
 
అమ్మ: "హ్హ విజయ్... అలా చేస్తేనే బాగుంటుందా..."
 
విజయ్ మంచం మీద నుండి లేచాడు. పక్కనే ఉన్న డ్రాయర్ తెరిచి వాసెలిన్ డబ్బా తీశాడు. అతను మళ్లీ మంచం వైపు తిరిగాడు.
 
విజయ్ నగ్న శరీరాన్ని, వయాగ్రా ప్రభావంతో కడ్డీలా నిటారుగా, లావుగా నిలబడి ఉన్న అతని మడ్దని చూడగానే భావన సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయి తల దించుకుంది. విజయ్ కి అప్పటివరకు తెలియదు...
 
అమ్మ ఎప్పుడు అంతలా సిగ్గుపడుతుందో! బహుశా సెక్స్ పూర్తిగా ముగిశాకే అమ్మలోని సిగ్గు పోతుందేమో అని అతను అనుకున్నాడు.
 
విజయ్ మళ్లీ మంచం మీదకు వచ్చి, ఆమెలోని సిగ్గును పూర్తిగా పోగొట్టడానికి ఒక ప్లాన్ వేశాడు.
 
నేను: "భావన... సరే ఇప్పుడు నువ్వు కండోమ్ వేయలేదు కానీ... కనీసం ఈ వాసెలిన్ అయినా నా దానికి రాయి..."
 
అమ్మ: (ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేసి) "లేదోయ్... నేను రాయిను! నీకు ఏది రాయివాలనిపిస్తే నువ్వే రాయి..."
 
నేను: "చూడు భావన... ఈరోజు కాకపోతే రేపైనా నువ్వే దీన్ని నీ చేతుల్లోకి తీసుకోవాలి... కాబట్టి ఈరోజే రాయి.
 
మనం ఇది చేయడం చివరిసారి ఏమీ కాదు కదా... కాబట్టి ఇప్పుడు అస్సలు సిగ్గుపడకుండా రాయి."
 
భావనకు చాలా సిగ్గుగా అనిపించింది, సంకోచిస్తూ కూడా ఉంది. కానీ ఇప్పుడు ఆమెకు వేరే దారి లేక నెమ్మదిగా మంచం మీద లేచి నిలబడింది. విజయ్ ఆమె ముందు కాళ్లు చాపి కూర్చున్నాడు.
 
వాసెలిన్ డబ్బాను ఎంతో ప్రేమగా ఆమె చేతిలో పెట్టాడు. భావన వణుకుతున్న వేళ్లతో కొంచెం వాసెలిన్ తీసుకుని అలాగే ఆగిపోయింది.
 
నేను: "ఇప్పుడే ఎందుకు ఆగుతున్నావు భావన?... రాయి."
 
భావన తన చేతిని విజయ్ మడ్ద వైపు జరిపింది. కళ్లు మూసుకుని, ఆ వాసెలిన్ అంతా అతని మడ్ద తల (టోపీ) మీద పూసి... మొహం మరో వైపు తిప్పుకుంది.
 
నేను: "ఏయ్ ఇదేంటి భావన... ఇంతవరకే పెట్టాలా?... పూర్తిగా కింద వరకు పెట్టు."
 

[Sunnysunnysunny]

భావన తన చేతిని విజయ్ మడ్ద వైపు జరిపింది. కళ్లు మూసుకుని, ఆ వాసెలిన్ అంతా అతని మడ్ద తల (టోపీ) మీద పూసి... మొహం మరో వైపు తిప్పుకుంది.

 
నేను: "ఏయ్ ఇదేంటి భావన... ఇంతవరకే పెట్టాలా?... పూర్తిగా కింద వరకు పెట్టు."
 
అమ్మ: "విజయ్, ప్లీజ్... ఇప్పుడు నువ్వే లోపలికి పెట్టుకో..."
 


నేను: "నీ భర్త చెప్పేది నువ్వు వినకపోతే... నువ్వు నీ భర్తను గౌరవించట్లేదని అర్థం భావన."
 
అమ్మ: "అవును మరి... నువ్వు అధికారికంగా మాత్రమే భర్త అయ్యావు కదా..."
 
నేను: "అవును, మనకి ఇంకా సమాజం ముందు పెళ్లి కాలేదని నాకు తెలుసు... కానీ నేను నిన్ను నా మనసులో నా భార్యగా ఇప్పటికే పూర్తిగా అంగీకరించాను.
 
బహుశా నువ్వు నన్ను అలా భర్తగా అంగీకరించట్లేదేమో, అందుకే నా మాట వినకుండా ఇలా చేస్తున్నావు."
 
(ఆ మాట వినగానే భావనకు కొంచెం కోపం, మరింత ప్రేమ వచ్చాయి.)
 
అమ్మ: "ఇంకేమీ అనకు విజయ్... నేను నిన్ను నా మనసులో, నా ప్రాణంలో నా భర్తగా ఎప్పుడో అంగీకరించాను!"
 
నేను: (నవ్వుతూ) "ఓ పర్వాలేదు బుజ్జి... నేను సరదాగా అన్నాను. ఒక్క పని చెయ్యి... మన పెళ్లి తర్వాత ఈ మంగళసూత్రాన్ని ఇలాగే ప్రతిరోజూ మెడలో వేసుకో, నాకు చాలా నచ్చుతుంది."
 
అమ్మ: "మరి... నేను ట్యూషన్ లో ఉన్నప్పుడు పిల్లలు చూసి నన్ను ఏడిపిస్తే?"
 
నేను: "దానికేం భాగ్యం... దాన్ని నీ బ్లౌజు లోపలే దాచి వేసుకో, బయట ఎవరికీ కనిపించాల్సిన అవసరం లేదు."
 
అమ్మ: "సరే... నేను చూస్తాను... తర్వాత."
 
నేను: "సరే ఇప్పుడు ఇది కూడా చూడు... పాపం వాడు చాలా సేపటి నుండి అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు... వాడికి ఇంకా కోపం తెప్పించకు భావన..."
 
భావన సిగ్గుపడుతూ నెమ్మదిగా తన చేతిని ముందుకు చాచింది. విజయ్ మడ్ద తలపై ఉన్న వాసెలిన్‌ను తన మెత్తని అరచేతితో నెమ్మదిగా అతని మడ్ద అంతటికీ రాయడం మొదలుపెట్టింది.
 
మొదట్లో ఆమెకు చాలా సిగ్గుగా అనిపించింది... కానీ ఆ వేడి తగలగానే ఆమె తన నియంత్రణను కోల్పోతున్నట్లు అనిపించింది.
 


ఆమె వేళ్లతో అతని సుల్లిని నిమురుతుంటే విజయ్ కి స్వర్గం కనిపిస్తోంది. వయాగ్రా ప్రభావం వల్ల అతని మడ్ద మరింత ఉబ్బి, సైజ్ పెరగడం మొదలైంది.
 
అమ్మ: (ఉద్వేగంతో) "విజయ్... ఇది చాలా వేడిగా ఉంది..."
 
నేను: "బయట వర్షం వల్ల చాలా చల్లగా ఉంది భావన... ఒకవేళ ఈ చలిలో మధ్యలో ఏదైనా వేడి ఉంటే అది నా మడ్డకి , నీకూ మధ్యే... ఆ వేడి ప్రస్తుతం నీ పూకులో ఉంది."
 
(ఈ అనుభూతి విజయ్ కి సరికొత్తది. కానీ తను ఒక సాధారణ విషయంలా చూపిస్తూ ఆమెలోని సిగ్గు అనే ముసుగును తొలగించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.)
 
నేను: "నిజం భావన... ఇప్పుడు నీ చేతిలో ఆ మల్లెపువ్వు లాంటి నాది ఉంది కాబట్టి, నీకు ఖచ్చితంగా ఆ వేడి తెలుస్తుంది."
 
అమ్మ: "ఛీ బూతులు ఆపు అబ్బా... బ్యాడ్ బాయ్ ..."
 
నేను: "ఎలా అనిపించింది భావన?..."
 
అమ్మ: "ఏంటి..."
 
నేను: "నా దాని గురించి... ఇంకా దేని గురించి అడుగుతా..."
 
అమ్మ: "ఇంకేమీ ఆడగకు విజయ్ ఇష్..."
 
నేను: "ఏయ్, ఇప్పుడు ఇందులో చెప్పడానికి ఏముంది భావన...... ఆ... ఏయ్ నెమ్మదిగా..."
 
(భావన కామోద్రేకంలో విజయ్ సుల్లిని తన పిడికిలిలోకి తీసుకుని గట్టిగా పైకీ కిందకీ ఆడించడం మొదలుపెట్టింది.)
 
నేను: "నువ్వు ఇలా గట్టిగా పిసికితే... నాకు ఇప్పుడే స్ఖలనం అయిపోవచ్చు భావన..."
 
అమ్మ: "అలాంటిదేమీ జరగదులే..."
 
నేను: "అవును, నీకు బాగా తెలుసు కదా, మరి దాని గురించి ఎందుకు ఏమీ చెప్పడం లేదు?"
 
అమ్మ: " నేనేం చెప్పాలి విజయ్... నీకు ...మూయ్"
 
నేను: "నాకు అలా అనిపించింది... అయినా, నువ్వు దాన్ని 'మడ్ద' అని నీ నోటితో పిలిస్తే, ఆ మాట వినడానికే చాలా బాగుంటుంది."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో నిలువునా ఎర్రబడిపోతూ) "దాని పేరు నా ముందు చెప్పకు విజయ్... ఇది నన్ను చాలా ఇబ్బంది పెడుతోందని మాత్రమే చెప్తాను.."
 
నేను: "అయితే అమ్మాయికి నచ్చలేదా ..."
 
అమ్మ: "కానీ నొప్పి తగ్గడానికి ఏదైనా మార్గం ఉందా విజయ్..."
 
నేను: "ప్రస్తుతానికి లేదు... కానీ నొప్పిని భరించేలా నీలో ఉద్రేకాన్ని కొంచెం పెంచగలను..."
 
అమ్మ: "అదెలా..."
 
కామజ్వాల – గులాబీ రేకుల లాంటి పూకు
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: మధ్యాహ్నం 3:00 గంటలు
 
విజయ్ మెల్లగా లేచి వెళ్లి మంచం మీద భావన వెనుక కూర్చున్నాడు. ఆమెను వెనుక నుండి గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.
 
అమ్మ: "ఇలా వెనుక కూర్చుంటే నొప్పి ఎలా పోతుంది విజయ్......"
 
విజయ్ సమాధానం చెప్పకుండా తన రెండు చేతులను భావన రొమ్ముల మీద పెట్టాడు. వాటిని నెమ్మదిగా నొక్కుతూ, ఆమె వీపును, మెడను ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆపై నెమ్మదిగా తన చేతులను ఆమె నడుము మీదుగా కిందకి జరిపాడు. అతను ఇలా కేవలం 3-4 నిమిషాలు మాత్రమే చేశాడు. అంతే... భావన దేహంలో కామజ్వాలలు చెలరేగాయి.
 


ఆమె పూర్తిగా ఉద్రేకపడింది. ఆమె వేడి శ్వాస విజయ్ కి తగులుతోంది.
 
విజయ్ తన వేళ్లను ఆమె తడి పూకు మీద పెట్టి... నెమ్మదిగా నిమరడం మొదలుపెట్టాడు.
 
అమ్మ: (నడుము తిప్పుతూ, గట్టిగా శ్వాస పీల్చుకుంటూ) "ఆహ్.... విజయ్... ఏం చేస్తున్నావ్... ఇంకెంతకాలం నన్ను ఇలా తపించిపోయేలా చేస్తావ్...ఉఫ్ఫ్ఉఫ్ఫ్ ............"
 
విజయ్ ఒక చేత్తో ఆమె పూకును కొంచెం ఎక్కువ బలంతో నిమురుతూ, మరో చేత్తో ఆమె రొమ్ములను నొక్కుతున్నాడు. ఆమె మెడను, వీపును కసిగా ముద్దుపెట్టుకుంటున్నాడు.
 
నేను: "నేను కూడా అదే చేస్తున్నాను భావన... నీలో కొంచెం తడి ఎక్కువ అవ్వాలని... నా మడ్ద సులభంగా లోపలికి వెళ్లాలని..."
 
భావన కళ్ళు మూసుకుని విజయ్ కి పూర్తిగా సహకరిస్తోంది. వయాగ్రా మాత్ర వేసుకోవడం వల్ల కలిగిన ప్రభావం విజయ్ మడ్ద మీద స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. అది ఇనుప కడ్డీలా నిలబడింది.
 
విజయ్ భావనను ముందుకు తిప్పి, ఆమె చనుమొనను తన నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడప్పుడు ఆమె ఛాతీని ముద్దాడాడు.
 


అతను ఆమె చనుమొనలను తన లాలాజలంతో తడపడం వల్ల, బయట వీస్తున్న చల్లని గాలి తగిలి ఆమె చనుమొనలు మరింత గట్టిపడ్డాయి. భావన గట్టిగా మూలుగుతోంది.
 
అమ్మ: "స్స్స్.. స్స్స్.... విజయ్... ఇంకెంతసేపు ఇలా వేళ్లతో చేస్తావ్.... చంపేస్తున్నావ్...అమ్మ......"
 
నేను: (ఆమె కళ్ళలోకి ప్రేమగా చూస్తూ) "భావన... నీ పూకు అచ్చం గులాబీ రేకులంత మెత్తగా, అందంగా ఉంది... ఈ మెత్తదనాన్ని నేను ఇంకాస్త లోతుగా ఆస్వాదించాలనుకుంటున్నాను."
 
తన పూకు గురించి, అదీ విజయ్ నోటి నుండి అంతటి పొగడ్తలు వినేసరికి భావనకు విపరీతమైన సిగ్గు వేసింది.
 
అమ్మ: "కానీ... నన్ను బాధపడకుండా ఆనందించవచ్చు కదా విజయ్..."
 
నేను: "నువ్వు ఇంకా ఎక్కువ సుఖకరమైన బాధను అనుభవించాలి..."
 
అమ్మ: "అంటే..."
 
నేను: "నీకే అర్థమవుతుంది..."
 
విజయ్ భావనను మంచం మీద వెల్లకిలా పడుకోబెట్టాడు. నెమ్మదిగా ఆమె రొమ్ములను ముద్దుపెట్టుకుంటూ ఆమె బొడ్డు దగ్గరికి వచ్చాడు. అక్కడ తన నాలుకతో చుట్టూ నాకడం మొదలుపెట్టాడు.
 
విజయ్ కి దెంగడంలో తొందరపడాలని లేదు. ఎందుకంటే భావన తనతో పూర్తిగా సౌకర్యంగా ఉండాలని, తన సిగ్గును, నియమాలను వదిలేసి సెక్స్ ని ఆస్వాదించాలని అతను కోరుకున్నాడు.
 
నేను: "అయినా భావన... నీకు నాభి కింద వరకు వచ్చే మంగళసూత్రం కావాలని నువ్వు చెప్పావు కదా..."
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు ఈ ప్రశ్న ఏంటి విజయ్.... నన్ను ఇలా ఇంకెంత ఆటపట్టిస్తావు.... దయచేసి రా...అహః ..."
 
నేను: "ఇప్పుడు చెప్పు భావన... ఎక్కడి వరకు కావాలో..."
 
విజయ్ ఆమె పూకుని నిమరడం ఆపేశాడు. ఆ స్పర్శ ఆగగానే భావన ఆగలేకపోయింది. వెంటనే విజయ్ చెయ్యి పట్టుకుని... గట్టిగా లాగి తన తడి పూకు మీద పెట్టుకుంది.
 
ఆమెలో కామజ్వాలలు పూర్తిగా ప్రజ్వరిల్లాయని విజయ్ కి అర్థమైంది.
 
అమ్మ: (కళ్లల్లో కామంతో) "నేను బొడ్డు కింద అన్నాను విజయ్, బొడ్డు మీద కాదు..."
 
నేను: "ఓహ్ సరే..."
 
విజయ్ అమ్మ బొడ్డుకు కొంచెం కింద ముద్దుపెట్టాడు.
 
నేను: "సరిగ్గా ఇక్కడేనా..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ, ఒళ్లు తిప్పుకుంటూ) "వద్దు... ఇంకా కింద..."
 
విజయ్ ఇంకా కిందకి వెళ్లాడు... పూకు పైభాగంలో ముద్దుపెట్టాడు.
 
నేను: "ఇక్కడ..."
 
అమ్మ: "వద్దు విజయ్... ప్లీజ్..."
 
విజయ్ ఆమె పూకు పెదవుల దగ్గరకు వచ్చాడు. అతను అక్కడ ముద్దుపెట్టబోతుండగా భావన సిగ్గుతో తన చెయ్యి అడ్డం పెట్టుకుని పూకును దాచేసింది. విజయ్ నవ్వుతూ ఆమె చేతిపైనే ముద్దుపెట్టాడు.

 



నేను: "ఓహ్... ఎంత అద్భుతంగా ఉంది ఈ గులాబీ తోట..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ నవ్వుతూ) "అవును అద్భుతం... ఇక చాలు విజయ్..."
 
నేను: "నీకు అంత పొడవైన మంగళసూత్రం ఎందుకు భావన... అది కూడా ఈ గులాబీ రేకుల లాంటి నీ పూకును తాకేలా?"
 
అమ్మ: "నాకు ఏం చెప్పకు విజయ్... నాకు కావాలి... దీన్ని నేను కదా ధరించాలి..."
 
నేను: "అవును, కానీ నా పేరు మీద నువ్వు దాన్ని ధరించినప్పుడు... నేను అడగాలి కదా."
 
అమ్మ: (కళ్లు మూసుకుని మత్తుగా) "ఎందుకంటే... నీ మంగళసూత్రం ఈ పూకు రేకులను పదే పదే తాకుతున్నప్పుడు... నాకు ప్రతిసారీ నీ పురుషాంగపు స్పర్శే గుర్తొస్తుంది విజయ్..."
 
నేను: "ఓ... అయితే విషయం ఇది అన్నమాట... అయితే ఒకటి చేద్దాం... నేను నీ ముక్కుపుడక ఎలాగైతే పెడతానో, అలాగే నీ పెళ్లి తర్వాత ఇక్కడ పూకు పెదవులకు ఒక చిన్న ఉంగరం పెడతాను...
 
అప్పుడు నువ్వు నడుస్తున్నప్పుడు గానీ, కూర్చున్నప్పుడు గానీ నీకు ఎప్పుడూ నా స్పర్శ ఉన్నట్లే అనిపిస్తుంది."
 
అమ్మ: "సరే విజయ్... నాకేమీ అభ్యంతరం లేదు... నువ్వు బలవంతంగా నా ఒంటిపై ఏది ధరింపజేసినా, నేను ధరించడానికి సిద్ధమే...."
 
రెండు వేళ్ల ప్రవేశం – కామ సాగరం
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: మధ్యాహ్నం 3:15
 
విజయ్ ఇక అసలైన పని మొదలుపెట్టాడు. అతను మళ్లీ తన మధ్య వేలితో భావన పూకుని నిమరడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నెమ్మదిగా ఆ ఒక్క వేలిని ఆమె తడి పూకు లోపలికి చొప్పించాడు. లోపల విపరీతమైన వేడి, బిగుతు ఉన్నాయి.

 



అమ్మ: (నొప్పితో ఒక్కసారిగా కళ్లు తెరిచి) "ఆహ్... విజయ్... ఏం చేస్తున్నావ్...అహఃఅహః............."
 
నేను: "చూడు భావన... ఒక్క వేలికే నీకు ఇంత నొప్పి వస్తోంది... నా అంత పెద్ద మొడ్డ లోపలికి వెళితే ఇంకెంత బాధపడతావో ఆలోచించు..."
 
అమ్మ: "నన్ను ఇలా హింసించకు విజయ్... దయచేసి చెయ్యి...ఉఫ్ఫ్ఉఫ్ఫ్ .. ఆఅఆఆ అహః ..."
 
నేను: "ఇంకొంచెం సేపు ఓపిక పట్టు భావన..."
 
విజయ్ నెమ్మదిగా మళ్లీ తన వేలిని ఆమె పూకులోకి తోశాడు. అలా చేస్తూ మొత్తం వేలిని లోపలికి పెట్టాడు. భావన ఆ నొప్పితో, సుఖంతో వెక్కి వెక్కి అరుస్తుంది.
 
విజయ్ వేలిపై ఆమె పూకు గోడల ఒత్తిడి స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. లోపల లావా లాంటి వేడి ఉంది. విజయ్ ఆ ఒక్క వేలిని ఆమె పూకులోకి లోపలికి, బయటికి ఆడిస్తూ దెంగడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆపై ముందుకు జరిగి ఆమె చనుమొనను నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు. కింద వేలు లోపలికి, బయటికి కదులుతూనే ఉంది.

 



భావన గట్టిగా మూలుగుతూ, ఊపిరి గట్టిగా వదులుతోంది. ఆమె తన చేతితో విజయ్ జుట్టును బలంగా పట్టుకుని తన వైపు లాక్కుంటోంది.
 

వయాగ్రా మరియు కామం వల్ల విజయ్ కూడా నెమ్మదిగా స్పృహ కోల్పోతున్నాడు. ఇప్పుడు ఆమె చనుమొనలను చీకడానికి బదులుగా, అతను వాటిని కొంచెం గట్టిగా కొరకడం మొదలుపెట్టాడు.
 

అమ్మ: "ఆ..ఆ....ఆహ్హ్హ్....విజయ్...ఆహ్....ఇలా కొరకకు... చాలా నొప్పిగా ఉంది... ఆహ్హ్...అమ్మ.......ఆ....."
 

కానీ విజయ్ వినే స్థితిలో లేడు. అతనిలో మగతనం పూర్తిగా ప్రకోపించింది. భావనకు నొప్పిగా ఉంటుందని తెలిసినా, ఆమె దాన్ని చాలా ఆస్వాదిస్తోందని అతనికి అర్థమైంది.
 

విజయ్ సుమారు 2-3 నిమిషాలు అలాగే కసిగా కొరికాడు.
 

అమ్మ: (తన రొమ్ములను చూసుకుంటూ) "విజయ్... చూడు... అవి పూర్తిగా ఎర్రగా అయిపోయాయి... కొంచెం నెమ్మదిగా కొరుకు...అహః ,,,.. అఆఆ ......"

 



విజయ్ కి అర్థమైంది... చనుమొనలను కొరకడం సమస్య కాదని, మరీ గట్టిగా కొరకడమే సమస్య అని.
 

నేను: "అప్పుడేమో కొరకొద్దు అన్నావు... ఇప్పుడేమో నెమ్మదిగా కొరకమంటున్నావు... ఈరోజే నాతో నీ చనుబాలు పూర్తిగా తాగించేలా ఉన్నావు, ఒప్పుకుంటావా భావన?"
 

భావన కామంతో కూడిన ఒక మత్తు చిరునవ్వు నవ్వింది.
 

అమ్మ: "అవును విజయ్... కానీ ఒక్క రొమ్మునే కొరకకు... ఇక్కడ ఇంకొకటి కూడా ఉంది, దీన్ని కూడా కొరుకు... దానికి ఎంత కష్టపడ్డావో... దీనికి కూడా అంతే కష్టపడు..."
 

భావన విజయ్ ముఖాన్ని పైకి ఎత్తి తన ముందుకు లాక్కుంది. ముందుకు కదులుతూ ఆమె తన రెండో రొమ్మును విజయ్ నోట్లో పెట్టింది.
 

విజయ్ ఉద్రేకంతో దాన్ని కూడా గట్టిగా కొరకడం, జుర్రుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. భావన నొప్పితో విపరీతంగా మూలుగుతోంది. కానీ ఆ మూలుగులు నొప్పి కన్నా ఎక్కువగా కామం, ఉద్రేకం వల్ల వస్తున్నాయి.

 



బయట వీస్తున్న చల్లని గాలి, కరిచిన ఆమె చనుమొనలకు మందులా పనిచేస్తోంది. కింద పూకులో వేలు పెడుతున్న విజయ్ చేతి మీద భావన తన చెయ్యి పెట్టి...
 

ఇంకా వేగంగా చేయమని సైగ చేస్తూ అతనికి సహాయం చేయడం మొదలుపెట్టింది. ఆమెలోని కామజ్వాలలు అన్ని హద్దులనూ చెరిపేశాయి.
 

అమ్మ: (శ్వాస లయ తప్పుతుండగా) "విజయ్... ఇప్పుడు ఇంకో వేలు కూడా లోపలికి పెట్టు... దయచేసి... త్వరగా...అఅహః ......ఉఫ్ఫ్ఉఫ్ఫ్......"
 

భావన నోటి నుండి వచ్చిన ఆ మాటలు విజయ్ కి ఒక గ్రీన్ సిగ్నల్ ఇచ్చాయి. ఆమె తన సిగ్గు అనే తెరను పూర్తిగా తొలగించేసింది. విజయ్ తన ఒక వేలిని బయటకు తీసి...


ఇప్పుడు తన రెండు వేళ్లను భావన తడి పూకులో పెట్టి గట్టిగా ఒకేసారి లోపలికి తోశాడు!
 

అమ్మ: "ఆహ్... విజయ్... ఇది... ఆహ్... నువ్వేం చేస్తున్నావ్... ఉమ్మ్మ్...అఆఆ......"

 



అకస్మాత్తుగా రెండు వేళ్లు లోపలికి వెళ్లేసరికి భావన నొప్పితో వెక్కి వెక్కి అరవడం మొదలుపెట్టింది. విజయ్ ఆమె నోటి నుండి ఆ నొప్పి శబ్దం వినలేక...

 
వెంటనే ఆమె పెదవులను తన పెదవుల్లోకి తీసుకుని గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. నోటితో ముద్దు పెడుతూనే... కింద తన రెండు వేళ్లను లోపలికి, బయటకు వేగంగా ఆడించడం మొదలుపెట్టాడు.

 
భావన పూకు ఇప్పుడు పూర్తిగా మదన రసాలతో తడిసిపోయింది. విజయ్ వేళ్లు కూడా ఆ జిగట రసంతో నిండిపోయాయి. ఇప్పుడు విజయ్ కి దారి పూర్తిగా సుగమమైంది.

 
ఎందుకంటే అతను ఆమెను దెంగేటప్పుడు పూకు పూర్తిగా తడిగా ఉండాలని కోరుకున్నాడు... అప్పుడే అతని పెద్ద మొడ్డ లోపలికి సులభంగా వెళ్తుంది.
 
విజయ్ తన రెండు వేళ్లను ఇలా 2-3 నిమిషాల పాటు లోపలికి, బయటికి తీస్తూ దెంగాడు. భావన నొప్పితో, అంతులేని సుఖంతో ఏడుస్తూనే ఉంది. విజయ్ కాసేపు ఆగాడు.
 
అమ్మ: (రొప్పుతూ, చెమటలు పడుతుండగా) "ఆ... ఆ... ఈరోజు నువ్వు నా ప్రాణం తీసేస్తావేమో అనిపిస్తోంది విజయ్...అమ్మా....."
 
నేను: "నేనెలా చేయగలను బుజ్జి ... నువ్వు చెప్తే ఇంకో మూడో వేలు కూడా లోపలికి పెడతాను..."
 
అమ్మ: (భయంగా, కామంతో) "వద్దు అమ్మో వద్దు... నేను నీ దానితో దెంగించుకోవాలని అనుకుంటున్నాను అంతే... ఆ వేళ్లు వద్దు..."
 
నేను: "నా 3 వేళ్లు నీ పూకుకి కొంచెం తక్కువేనేమో భావన..."
 
భావనకు అర్థమైంది విజయ్ తనను ఆటపట్టిస్తూ, ఈ క్షణాన్ని పూర్తిగా ఆనందించే మూడ్‌లో ఉన్నాడని. ఆమె విజయ్ ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, అతని పెదవులకు దగ్గరగా జరిగి, అతని చెవిలో మెల్లగా, మత్తుగా ఆ పదాన్ని చెప్పింది.
 
అమ్మ: (గుసగుసగా) "ఇక చాలు విజయ్... నీ ఆ మొడ్డను నా లోపల పెట్టు..."
 
ఆ మాట వినగానే విజయ్ కి కొండంత సంతోషం వేసింది. వయాగ్రా వేసుకున్న అతని మడ్ద నరనరాల్లో రక్తం ఉరకలేస్తూ ఇంకొంత పెద్దదైంది.

[Sunnysunnysunny]

ఆ మాట వినగానే విజయ్ కి కొండంత సంతోషం వేసింది. వయాగ్రా వేసుకున్న అతని మడ్ద నరనరాల్లో రక్తం ఉరకలేస్తూ ఇంకొంత పెద్దదైంది.
 
నేను: "చాలా సంతోషంగా ఉంది భావన... నువ్వు చెప్పినట్లే నా ప్రియమైన భార్య... ఇవాళ నీ భర్త నీకు బాగా సేవ చేస్తాడు... ఇక చూడు..."
 
భావన సిగ్గుపడుతూ, విజయ్ ని గట్టిగా హత్తుకుని నవ్వడం మొదలుపెట్టింది. వారిద్దరి నగ్న దేహాలు ఒకరికొకరు లీనమై అసలైన శృంగార సామ్రాజ్యంలోకి అడుగుపెట్టడానికి సిద్ధమయ్యాయి.
 
ఈ కొత్త బంధాన్ని ఏర్పరచుకోబోయే ఆ మధుర సమయం రానే వచ్చింది. భావన విజయ్ ముందు నగ్నంగా మంచం మీద పడుకుని ఉంది.
 
విజయ్ కూడా ఆమె ముందు నగ్నంగా నిలబడి, చేతిలో తన మడ్దని పట్టుకుని ఉన్నాడు. ఇప్పటివరకు అతను తన మడ్ద తల భాగాన్ని మాత్రమే లోపలికి చొప్పించాడు.
 
నేను : (తనలో తాను) 'నాకు చాలా వింతైన భావన కలగడం మొదలైంది... ఎందుకంటే నేను నా మడ్దని  చొప్పించబోతున్న ఆ పూకు నుండే... నేను కూడా ఒకప్పుడు పుట్టాను.
 
ఏదో ఒకరోజు ఇదే కుత్తలో అమ్మ గర్భాన్ని నా వీర్యంతో నింపబోతున్నానని నమ్మడం నిజంగా కష్టంగా ఉంది... నేను మా అమ్మను మళ్లీ తల్లిని చేయబోతున్నాను... ఏదేమైనా దానికి ఇంకా చాలా సమయం ఉంది.'
 
ఈరోజు విజయ్ మొదటిసారి ఒకరితో శృంగారం చేస్తున్నాడు. అది మరెవరో కాదు, తన ప్రాణమైన భావన. నా మడ్దని  లోపలికి పెట్టిన తర్వాత, భావనకు నొప్పిగా ఉండటంతో దాన్ని మళ్ళీ బయటకు తీశాడు. ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ఆమె ఇది చేస్తోంది కాబట్టే ఇలా జరుగుతోందని అతనికి తెలుసు.
 
అమ్మ (భావన): (నొప్పితో కళ్లు మూసుకుని) "విజయ్... చాలా నొప్పిగా ఉంది... నేను దీన్ని భరించలేనేమో అనిపిస్తోంది..."
 
విజయ్ ఇప్పుడు భావన మీద పడుకుని ఆమె పెదాలను ఎంతో ఆప్యాయంగా ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: "ఇది కేవలం కొన్ని నిమిషాల విషయమే అని నాకు తెలుసు భావన... నన్ను ఒక్కసారి పూర్తిగా లోపలికి వెళ్ళనివ్వు, అప్పుడు నీకు ఏ నొప్పి అనిపించదు."
 
అమ్మ: "ఉమ్మ్... కానీ నువ్వు మరి లోపలికి వెళ్లాలి కదా..."
 
నేను: "నీకు కొంచెం తొందరగా ఉన్నట్లు ఉంది భావన..."
 
అమ్మ: (నకిలీ కోపం చూపిస్తూ, చిరునవ్వుతో) "హ్మ్ం ... నువ్వు గత రెండు రోజులుగా చాలా అసహనంగా ఉన్నావు. నువ్వు చచ్చిపోతావేమో అనిపించింది...
 
అందుకే నేను ఇవాళ బ్రా, ప్యాంటీ కూడా వేసుకోలేదు. అయినా నువ్వు బ్రా విప్పడానికే కూర్చుంటే, ఆ రోజులాగే గంటలు పడుతుంది... నువ్వు సమయం వృధా చేస్తావు."
 
నేను: (నవ్వుతూ) "సరే... నువ్వు చెప్పేదాన్ని బట్టి చూస్తే నాకంటే నువ్వే చాలా అసహనంగా ఉన్నట్టున్నావు భావన..."
 
భావన ఇప్పుడు తీవ్రమైన సిగ్గుతో నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు చెయ్యి విజయ్..."
 
విజయ్ కి అర్థమైంది... భావనకు కచ్చితంగా నొప్పిగా ఉంది... కానీ ఆమెలోని కామం ఆమెను ఆపలేకపోతోంది. ఆమె అతన్ని వదలడం లేదు. విజయ్ కూడా అదే పరిస్థితిలో ఉన్నాడు...
 
తనను తాను ఆపుకోలేకపోతున్నాడు. కానీ ఈ శృంగారాన్ని తొందరపడకుండా నెమ్మదిగా, పద్ధతిగా చేయాలనుకున్నాడు.
 
నేను: " భావన నేను ఏం చెయ్యాలో నువ్వే చెప్పు..."
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు నీకు తెలుసు ... నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో అదే చెయ్యి..."
 
నేను: "ఓ అవును, కానీ నీ నోటితో ఏం చెయ్యాలో చెప్పు..."
 
భావన సిగ్గుతో ముఖం మరో వైపుకు తిప్పుకుంది.
 
అమ్మ: (గుసగుసగా) "శృంగారం..."
 
నేను: "ఇలా కాదు... నా భార్య తన భర్త నుండి ఏమి కోరుకుంటుందో ప్రేమగా నన్ను అడగాలి..."
 
అమ్మ: "విజయ్... ఇప్పుడు ఆపుతావా..."
 
నేను: "చూడు భావన, నువ్వు నాకు చెప్పాలి... ఏది ఏమైనా సరే... అప్పుడే నేను ముందుకు వెళ్తాను."
 
అమ్మ: "అబ్బా ....విజయ్... ఇప్పుడు ఇదేం మొండితనం... నువ్వు కూడా..."
 
నేను: "నేను కొంచెం మొండిగానే ప్రవర్తిస్తాను... నేను ఇది నా భార్యను అడగడానికే చెబుతున్నాను, చెప్పు..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ, సిగ్గుతో ముఖం మరోవైపుకి తిప్పుకుంటూ) "విజయ్... ఇప్పుడు నాతో త్వరగా సెక్స్ చెయ్యి..."
 
నేను: (పెద్దగా నవ్వుతూ) "అబ్బో ఇది... అయినా నువ్వు కొంచెం చెప్పి ఉంటే బాగుండేది..."
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు నేను కొంచెం ఇంగ్లీషులో చెప్పాను కదా..."
 
నేను: "హేయ్, నువ్వు ఆ సెక్స్ అనే పదాన్ని తెలుగు లో చెప్పి ఉంటే బాగుండేది భావన..."
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు నాకేమీ చెప్పకు… నేను చెప్పాల్సింది ఇప్పటికే చెప్పేశాను విజయ్… నన్ను ఇంకెంత హింసిస్తావు…"
 
నేను: "హేయ్, నువ్వు కాలేజ్ టీచర్ వి  కదా, ఎవరితో ఏం మాట్లాడాలా, ఏం మాట్లాడకూడదో నీకు కూడా తెలిసి ఉండాలి కదా…"
 
అమ్మ: "నాకు అన్నీ తెలుసు…"
 
నేను: "అయితే చెప్పు మరి..."
 
అమ్మ: "వద్దు… నాకు చెప్పకు… అబ్బా పో …"
 
నేను: "ఇప్పుడు ఇంకెంత సిగ్గుపడతావు… చెప్పు భావన..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో ముఖం ఎర్రబడగా, నవ్వుతూ) "సెక్స్ సమయంలో కూడా ఇంత మాట్లాడుతావా... ఇక నవ్వకు విజయ్… ఇక్కడ నొప్పిగా ఉంటుందేమో అని నాకు టెన్షన్ వస్తుంటే నువ్వేం నవ్వుతున్నావ్…"
 
 
నెమ్మదిగా లోపలికి పెట్టడం వల్ల నొప్పి పెరుగుతుందని విజయ్ కి తెలుసు. అందువల్ల అతను తన మడ్దని  కొద్దిగా బయటకు తీసి, ఒకే ఒక బలమైన కుదుపుతో పూర్తిగా లోపలికి దూర్చాడు!
 
ఆ పరిస్థితిలో భావన అతనిని ముద్దు పెట్టుకోలేకపోవడంతో, విజయ్ స్వయంగా ఆమె పెదవులను తన పెదవుల మధ్య నొక్కేసి బంధించాడు. అతని బలమైన కుదుపుకు భావన గట్టిగా కేక వేసింది.
 
ఆ నొప్పితో ఆమె విజయ్ వీపు మీద తన గోళ్లతో గట్టిగా గీరింది. గోళ్ల గాట్లు అతని వీపు వరకు చేరాయి. విజయ్ మడ్ద ఇప్పుడు పూర్తిగా ఆమె పూకు లోపల ఉంది.
 
నొప్పి వల్ల భావన గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటోంది. విజయ్ రెండు నిమిషాల పాటు ఆమె మీద ఇలాగే నిశ్శబ్దంగా పడుకుని ఉండిపోయాడు. నెమ్మదిగా భావన శాంతించడం మొదలైంది.
 
ఆమె శ్వాస వేగం తగ్గింది. విజయ్ తన పెదవులను విడదీసి చూశాడు. భావన కళ్లలో కన్నీళ్లు ఉన్నాయి.
 
నేను: (ఆమె కన్నీళ్లను చేత్తో తుడుస్తూ) "ఇప్పుడు నీకు పర్వాలేదా భావన?"
 
అమ్మ: (రొప్పుతూ) "అహఃఅహః ,,,,విజయ్... నేను బాగానే ఉన్నాను... కానీ చాలా నొప్పి పెట్టింది..."
 
నేను: "నాకు తెలుసు భావన.... కానీ నేను నెమ్మదిగా చేసి ఉంటే ఇంకా ఎక్కువ నొప్పి పెట్టేది అందుకే ఒకేసారి మొత్తం లోపలికి దూర్చాను..."
 
అమ్మ: "నేను అర్థం చేసుకోగలను... కనీసం కొద్దికొద్దిగా అయినా పెట్టాల్సింది, కానీ నువ్వు మొత్తం ఒకేసారి పెట్టేశావు...అమ్మా.......నొప్పి....."
 
విజయ్ మళ్లీ భావన నిండు రొమ్ములను, ఆపై ఆమె నుదుటిని ముద్దులతో ముంచెత్తాడు.
 
నేను: "అయితే... నేను దెంగడం మొదలుపెట్టనా భావన..."
 
అమ్మ: "కాసేపు ఇలాగే ఉండనివ్వు విజయ్... దయచేసి ఆపు... లేకపోతే నాకు ఇంకా ఎక్కువ నొప్పి వేస్తుంది...ప్లీజ్.. హమ్మ్ ఉమ్మ ..ఉఫ్ఫ్ ..........."
 
నేను: "సరే, పర్వాలేదు..."
 
భావన విజయ్ ముఖాన్ని తన చేతులతో నిమురుతూ, ఎంతో ప్రేమగా అతని కళ్లలోకి చూస్తోంది.
 
నేను: "ఏంటి అలా చూస్తున్నావు?"
 
అమ్మ: "ఏమీ లేదు విజయ్... నేను నిన్ను చూస్తున్నాను అంతే... నువ్వు ఇప్పటివరకు నా జీవితంలోకి రాకుండా ఎక్కడ ఉన్నావో నాకు తెలియదు...
 
మనం కొన్ని సంవత్సరాల ముందే కలుసుకుని ఉంటే బాగుండేది... నా ఈ చీకటి జీవితం ఎప్పుడో ఆనందపు రంగులతో నిండిపోయి ఉండేది..."
 
నేను: (నవ్వుతూ) "అవును భావన... కానీ నేను నిన్ను ముందే కలుసుకుని ఉంటే, నువ్వు నన్ను చిన్న పిల్లాడివి అని పంపించేసేదానివి కదా..."
 
ఆ మాటలకు భావన కిలకిలా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె కళ్లలో విజయ్ పట్ల అంతులేని ఆరాధన కనిపిస్తోంది.
 
అమ్మ: "విజయ్, నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను... ఇప్పుడు నువ్వు లేకుండా ఒక్క రోజు కూడా నేను బ్రతకలేనేమో అనిపిస్తోంది..."
 
నేను: (ఆమె నుదుటిపై ముద్దాడుతూ) "భావన... నేను కూడా నిన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను..."
 
అమ్మ: "రేపటి నుండి ప్రతిరోజూ మంగళసూత్రం కట్టుకోవాలని నువ్వు చెప్పావు కదా, అందుకే ఇప్పుడు నేను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను...
 
బయట కాలేజీలో కట్టుకోను కానీ... ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు లేదా నీతో గదిలో ఉన్నప్పుడు మాత్రం తప్పకుండా కట్టుకుంటాను..."
 
నేను: "నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది భావన... అయినా నేను ఎలా కనిపిస్తున్నానో నువ్వు ప్రతిరోజూ చెబుతూ ఉంటావు కదా..."
 
అమ్మ: "నా సమాధానం ప్రతిరోజూ ఒకటే విజయ్... నువ్వే నా రాజువి... అత్యంత అందంగా కనిపిస్తున్నావు..."
 
నేను: "నాకూ తెలుసు... కానీ నువ్వు అలా చెప్తుంటే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. ఇవాళ నుండి నేను ఈ దిండు వాడకూడదని అనుకుంటున్నాను భావన...
 
దానికి బదులుగా నేను పడుకునేటప్పుడు నన్ను నీ ఈ నిండు రొమ్ములపై పడుకోబెడితే, నాకు చాలా మంచి నిద్ర పడుతుంది..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "సరే అలాగే... కానీ పడుకునేటప్పుడు కూడా దీన్ని ఇలాగే కొరుకుతూ ఉంటే ఎలా విజయ్?"
 
నేను: "కొరకను, అలాగే పడుకుంటాను... లేకపోతే నీకు నొప్పి వస్తుంది మళ్ళీ... కానీ ఇప్పుడు దాన్ని కొరుకుతున్నప్పుడు నీకు ఏ నొప్పి అనిపించనట్టు లేదు కదా..."
 
అమ్మ: "అవును నాకు తెలుసు... ఇప్పుడు నువ్వు నాకు ఎంత నొప్పి కలిగించినా నేను భరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను..."
 
నేను: "అది నిజమే..."
 
అమ్మ: "అయితే ఇప్పుడు చేద్దాం విజయ్..."
 
నేను: "ఏంటి...."
 
అమ్మ: "మనం ఇంతకుముందు ఆపిన ఆ పనే..."
 
నేను: "సరే, దాన్ని దెంగడం అంటారు భావన... నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావ్..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "నువ్వు చాలా సిగ్గరివి అనుకున్నాను విజయ్... కానీ నువ్వు పూర్తిగా ఒక కామ దెయ్యంలా... ఒక వెదవలా తయారయ్యావు."
 
విజయ్ భావన కళ్ళల్లోకి చూస్తూ నెమ్మదిగా తన మడ్దని బయటకు తీయడం మొదలుపెట్టాడు.
 
అమ్మ: "ఆహ్.... నెమ్మదిగా విజయ్... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... "
 
విజయ్ మడ్దని సగానికి పైగా బయటకు తీసి మళ్లీ ఒకేసారి లోపలికి పెట్టాడు. అప్పుడు భావన మళ్లీ సుఖకరమైన నొప్పితో వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.
 
నేను: "నేను ఇంకొంచెం సేపు ఆగాలా భావన..."
 
అమ్మ: "వద్దు విజయ్... నువ్వు లోపలికి పెట్టు... ఇప్పుడు అస్సలు ఆపకు...ఉఫ్ఫ్ఉఫ్ఫ్.. అమ్మా........."
 
నేను: "కానీ నీకు మళ్ళీ నొప్పి అనిపిస్తే..."
 
అమ్మ: "అనిపించనివ్వు... ఇప్పుడు నేను ఆ నొప్పిని కూడా భరిస్తాను... కానీ ఇప్పుడు ఆపకు, నీకు ఎంత కావాలంటే అంత కష్టాన్ని, సుఖాన్ని నాకు కలిగించు విజయ్... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... "
 
భావన ఇప్పుడు విజయ్ మడ్దని లోపలికి తీసుకోవడానికి ఎంతగానో ఆరాటపడుతోందని అతనికి అర్థమైంది. విజయ్ నెమ్మదిగా మూమెంట్స్ పెంచాడు. నొప్పి వల్ల భావన కళ్ళు మూసుకుంది.
 
విజయ్ ముఖాన్ని తన దగ్గరకు తీసుకుని, తన పెదవులతో అతని పెదవులను గట్టిగా నొక్కింది. విజయ్ నెమ్మదిగా ఆమె పూకులోపలికి, బయటకు తన మడ్దని  కదపడం మొదలుపెట్టాడు.
 
భావనకు ఖచ్చితంగా కొంత నొప్పిగా ఉంది... కానీ ఆమె ఆ నొప్పిని పట్టించుకోకుండా లోపలికి తీసుకుంటోంది. విజయ్ వేగం పెంచకుండా నెమ్మదిగా లోపలికి పెడుతూనే ఉన్నాడు.
 
భావన అతనిని ముద్దు పెట్టుకుంటూ, అతని చేతిని తన రొమ్ముల మీద పెట్టి, ముద్దు ఆపింది.
 
అమ్మ: "విజయ్... వాటిని గట్టిగా నొక్కుతూ కూడా నన్ను ప్రేమించు... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... "
 
నేను: "కానీ నేను దాన్ని కొరకాలని అనుకుంటున్నాను భావన…ఇంకా గట్టిగా.. చెయ్యి విజయ్ గట్టిగా ....."
 
భావన విజయ్ తలని తన రొమ్ముల వైపు లాక్కుంది…
 
అమ్మ: "అయితే కొరుకు… కానీ ఇప్పుడు అస్సలు ఆపకు… నన్ను ఇలాగే ప్రేమించు విజయ్…అఆఆ హ్హ హ్హ .. అహః .. అబ్బా.. "
 
భావన కామంతో స్పృహ తప్పిపోతోంది. విజయ్ ఆమె చనుమొనలను తన పెదవులతో నింపి, తన మడ్దతో ఆమె పూకును వేగంగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. ఇల్లంతా శృంగార శబ్దాలు ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి.
 
అమ్మ: "ఆహ్… విజయ్… వాటిని కొరుకు… ఆహ్… స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... "
 
విజయ్ ఆమె రొమ్ములను కొరుకుతూ వేగాన్ని పెంచడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ అప్పుడు పొరపాటున తొందరలో అతని కండోమ్ చిరిగిపోయింది! దాంతో విజయ్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.
 
నేను: "హేయ్ ఇదేంటి… ఇది కూడా ఇప్పుడే జరగాలా..."
 
అమ్మ: "ఏమైంది విజయ్...హమమహమమహమ్మ హ్హఅహః.................."
 
నేను: "ఏమీ లేదు… కండోమ్ చిరిగిపోయింది..."
 
అమ్మ: "ఆగు... నేను ఇంకో కొత్త కండోమ్ పెడతాను ..."
 
భావనలో ఈ కొత్త కామ రూపాన్ని చూసి విజయ్ ఆశ్చర్యపోయాడు. అతనికి కూడా ఆమెపై మరింత కసి పెరిగింది. అందుకే ధైర్యం చేసి ఆమెను తన కింద నుండి మార్చి, ఆమె వీపు మీదకు ఎక్కాడు.
 
అమ్మ: "ఏయ్... ఇలా ఎందుకు నా వెనుకకి వచ్చావు..."
 
నేను: "దాని గురించి నీకు తర్వాత తెలుస్తుందిలే భావన... ఇప్పుడు ముందు నా దానికి కండోమ్ పెట్టు..."
 
భావన కామవాంఛతో ఊగిపోతోంది. ఆమె ఒకసారి విజయ్ వైపు చూసి, చూపులు కిందకి దించి, అతని మడ్డకి కొత్త కండోమ్ తొడగడం మొదలుపెట్టింది.
 
నేను: "ఇప్పుడు కండోమ్ తొడిగావు కదా... అయితే కొంచెం వాసెలిన్ కూడా రాయి..."
 
అమ్మ: (వంకర నవ్వు నవ్వుతూ) "వద్దు... నాకు ఇప్పుడు అస్సలు ఓపిక లేదు..."
 
 
నేను: "ఏంటి విషయం భావన... ఇంత తొందరగా..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ) "అబ్బా ఇప్పుడు చెయ్యి... విజయ్..."
 
నేను: "నేను ఇప్పుడు చేయకపోతే నువ్వు..."
 
అమ్మ: (షాక్ అవుతూ) "అంటే..."
 
నేను: "అంటే... ఇప్పుడు నువ్వే నా మొడ్డ మీద కూర్చుని లోపలికి తీసుకోవాలి భావన..."
 
భావన బహుశా ఇదివరకు ఎప్పుడూ ఇలాంటి పొజిషన్ చేసి ఉండదు... అందుకే మొదట్లో ఒప్పుకోలేదు.
 
అమ్మ: "విజయ్... ఇప్పుడు ఇదేంటి... నువ్వే చెయ్యి నా వల్ల కాదు..."
 
నేను: "ఒక్కసారి ప్రయత్నించి చూడు భావన… నువ్వు కూడా చాలా ఆనందిస్తావు బంగారం… నువ్వు ఇంకా నా దగ్గర చాలా నేర్చుకోవాలి…"
 
భావనకు ఇప్పుడు వేరే దారి లేదు... ఎందుకంటే ఆమె దాహం ఇప్పుడు విపరీతంగా పెరిగింది. అందుకే ఆమె విజయ్ మీదకు ఎక్కి కూర్చుంది.
 
నేను: "ఇప్పుడు ఒక పని చెయ్యి… నా మడ్దని  నీ చేత్తో పట్టుకుని నీ లోపలికి పెట్టుకో…"
 
భావన ఇప్పటివరకు ఇలా మాట్లాడటానికి సంకోచించింది, అందుకే ఏమీ అనకుండా విజయ్ చెప్పినట్లే చేయడం మొదలుపెట్టింది.
 
ఆమె అతని మడ్దని  పట్టుకుని నెమ్మదిగా తన పూకులోకి తీసుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. భావన సిగ్గుతో విజయ్ వైపు చూడటం లేదు. మడ్ద సగం వరకే లోపలికి వెళ్లింది.
 
విజయ్ కి ఇక ఆగడం ఇష్టం లేక, వెంటనే ఆమె నడుము పట్టుకుని మొత్తం మడ్దని  కింద నుండి ఒకేసారి లోపలికి గట్టిగా తోశాడు!
 
అమ్మ: "స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... కనీసం ఆగు విజయ్....అబ్బా......."
 
నేను: "ఇప్పుడు నువ్వే వాసెలిన్ వద్దన్నావు, ఇప్పుడు నువ్వే ఇలా అరుస్తున్నావు..."
 
అమ్మ: "అయితే మాత్రం... ఎంత గట్టిగా తోసావు విజయ్... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా......."
 
నేను: "అవును నాకు తెలుసు... ఇప్పుడు ఇలాగే నా మీద కూర్చుంటావా..."
 
అమ్మ: "కానీ చూడు... నీది అకస్మాత్తుగా ఇంకా పెద్దదైపోయినట్లుంది విజయ్....... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా......."
 
నేను: "ఇలా..."
 
విజయ్ భావనను తన రెండు చేతుల్ని పొట్ట మీద పెట్టుకోమని చెప్పి... పైకి కిందకి ఎగరమని అడిగాడు. భావన ఇప్పుడు నెమ్మదిగా విజయ్ మొడ్డపై పైకి కిందకి కదులుతోంది.
 
విజయ్ సుల్లీ ఆ సుఖాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదిస్తోంది. భావన కళ్ళు మూసుకుని తన పిరుదులను పైకి కిందకి కదుపుతూ గట్టిగా మూలగడం మొదలుపెట్టింది. కొంతసేపటికి ఆమె తనంతట తానే వేగం పెంచింది!
 
భావన ఇప్పుడు విజయ్ దడ్డు మీద గెంతుతోంది. దానితో పాటు, ఆమె నిండు నగ్న రొమ్ములు కూడా పైకి కిందకి ఎగురుతున్నాయి. ఆ దృశ్యం నిజంగా అద్భుతంగా ఉంది.
 
పైనుంచి వీస్తున్న చల్లని గాలి ఒక విభిన్నమైన వాతావరణాన్ని సృష్టిస్తోంది. ఆమె మెడలో వేలాడుతున్న చిన్న మంగళసూత్రం ఆమె రొమ్ములపై ఎగురుతూ తాకుతోంది.
 
విజయ్ ఆమె మెడను నిమురుతూ తన స్పృహ కోల్పోతున్నాడు. అతను కూడా మెల్లగా మూలుగుతున్నాడు. ఇద్దరి గుండెలు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి.
 
నేను: "ఆహ్.... భావన.... నువ్వు ఇలా చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు... నువ్వు సాక్షాత్తూ ఆ రంభ కన్నా తక్కువ కాదు... ఈ రోజు నన్ను ఒక నిజమైన మగాడిని చేసావు భావన... మ్.ఆహ్... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా....."
 
భావన విజయ్ మడ్ద మీద వేగంగా గెంతుతోంది... ఇల్లంతా పచ్... పచ్... పచ్... పచ్... అనే శబ్దాలతో, ఆమె మూలుగులతో మారుమోగిపోతోంది. విజయ్ తన ఒక చేతిని భావన రొమ్ముల మీద పెట్టాడు.
 
భావన అతని చేతిని తన పెదవుల దగ్గరకు తీసుకుని అతని వేలిని చీకడం మొదలుపెట్టింది. అతని చేతిని ముద్దుపెట్టుకుంటూ, కళ్లు తెరిచి విజయ్ వైపు చూస్తూ అంది.
 
అమ్మ: "ఆహ్.... ఆహ్... ఆఫ్.... ఆహ్... విజయ్... కానీ ఈ రోజు నన్ను ఒక నిజమైన ఆడదాన్ని చేసావన్న సంగతి నేను ఎలా మర్చిపోగలను... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......
 
నేను ప్రాణంగా ప్రేమించే నా విజయ్ తో శృంగారం చేయడం ఇంత ఆనందాన్ని ఇస్తుందని నాకు తెలియనే లేదు... ఆహ్... ఆ ఆనందాన్ని నువ్వే ఇచ్చావు... నన్ను నీ భార్యగా చేసుకోవడం ద్వారా... విజయ్...."
 
భావన ఇంకా అతని మడ్ద మీద గెంతుతూనే ఉంది. విజయ్ ఆమె రొమ్ములను గట్టిగా నొక్కడం మొదలుపెట్టాడు... మరో చేత్తో ఆమె పిరుదులను నిమరడం ప్రారంభించాడు.
 
అమ్మ: "ఇంకా గట్టిగా నొక్కు విజయ్... నొక్కు ఇంకా గట్టిగా.... ఆహ్హ్హ్.... ఆహ్హ్... స్స్స్స్స్ స్...ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా"
 
విజయ్ కూడా అలాగే చేశాడు... ఒక చేత్తో ఆమె రొమ్ములను గట్టిగా నొక్కాడు. భావన ఆ సుఖకరమైన నొప్పిని ఆస్వాదిస్తూ గట్టిగా నిట్టూరుస్తోంది. విజయ్ ఆమె చనుమొనలను పట్టుకుని, లాగి, దెంగడం మొదలుపెట్టాడు.
 
అమ్మ: "ఆహ్హ్హ్.... ఆహ్.... ఏం చేస్తున్నావ్ విజయ్.... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......వద్దు ...."
 
నేను: "నీ చనుమొనలను లాగుతున్నాను భావన... అవి నా పెదవులలో సులభంగా సరిపోయేలా..."
 
విజయ్ ఆమె రొమ్మును లాగుతూ, దాన్ని తన వైపుకు కొద్దిగా కిందకి వంచాడు.
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు తీసుకో... విజయ్, దాన్ని నీ పెదవులలో నింపుకో... గట్టిగా కొరుకు... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......ఇంకా గట్టిగా .. .. "
 
(విజయ్ అలాగే చేశాడు... ఆమె చనుమొనలను గట్టిగా చీకడం, నాకడం మొదలుపెట్టాడు. భావన తన చేత్తో రొమ్మును పట్టుకుని అతని నోట్లో పెట్టింది. భావన మళ్లీ లేచింది... విజయ్ మడ్ద ఇంకా ఆమె పూకులోనే ఉంది.
 
భావన వేగంగా పైకి ఎత్తడానికి బదులుగా... భావన తన పిరుదులను ముందుకు వెనక్కి సర్కురల్ గా కదపడం మొదలుపెట్టింది. పూకు లోపల రాపిడి విపరీతంగా పెరిగింది.
 
నేను: "భావన... నీకు ఎలా అనిపిస్తోంది... నువ్వు ఆనందిస్తున్నావు కదా?"
 
అమ్మ: "ఆహ్మ..... ఆహ్... హా విజయ్ నేను చాలా ఆనందిస్తున్నాను... ఇప్పుడు నీ మడ్దని  అస్సలు బయటకు తీయకు, దానిని ఇలాగే నా లోపల ఉంచు... బయటకు తీయకు... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా......."
 
భావన తన పిరుదులను ముందుకు వెనుకకు కదుపుతూ విజయ్ మడ్ద మీద గట్టిగా రుద్దుతోంది. ఆమె ముందుకు వంగడం వల్ల... ఆమె మెడలోని ఆ పవిత్రమైన మంగళసూత్రం విజయ్ పెదాలను పదే పదే తాకుతోంది. భావన ఇప్పుడు కామవాంఛలో మునిగిపోయింది.
 
విజయ్ ఎప్పుడో తన నియంత్రణ కోల్పోయాడు. ఆమెను పట్టుకుని తన వైపుకు లాగి గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. ఆ సమయంలో భావన కదలకుండా ఆగిపోయింది. ఇద్దరూ పిచ్చివాళ్లలా ఒకరినొకరు ముద్దుపెట్టుకుంటున్నారు.
 
నేను: "ఇప్పుడు ఒక పని చెయ్యి భావన.... నీ పిరుదులను కొంచెం పైకి లేపు.... ఇప్పుడు నేను లోపలికి పెడతాను.... ఇప్పుడు నాకు నీ పాలు తాగాలని ఉంది భావన..."
 
భావన తన సిగ్గు అనే ముసుగును ఎప్పుడో తొలగించుకుంది. విజయ్ ఇలా చెప్పగానే... ఆమె తన పిరుదులను పైకి లేపింది.
 
విజయ్ తన మడ్దని  కింద నుండి లోపలికి పెట్టి... ఇప్పుడు ఎంతో వేగంగా ముందుకు వెనుకకు కదపడం మొదలుపెట్టాడు. అదే సమయంలో ఆమె రొమ్ములను ఆకలితో ఉన్న జంతువులా చీకడం మొదలుపెట్టాడు.
 
అమ్మ: "ఆహ్..... విజయ్..... నాకు ఇప్పుడు అవుట్ అయిపోయేలా ఉంది..... ఇంకా వేగంగా చెయ్యి విజయ్... వేగంగా.... ప్లీజ్... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా......."

[Sunnysunnysunny]

అమ్మ: "ఆహ్..... విజయ్..... నాకు ఇప్పుడు అవుట్ అయిపోయేలా ఉంది..... ఇంకా వేగంగా చెయ్యి విజయ్... వేగంగా.... ప్లీజ్... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా......."

 
విజయ్ ఇప్పుడు తన వేగాన్ని పతాక స్థాయికి పెంచాడు. అతను భావన పూకును ఉధృతంగా, కసిగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. బెడ్ నుండి శబ్దాలు వస్తున్నాయి.
 
అమ్మ: "హా... హా... ఇలా... ఇలా..... ఇప్పుడు అస్సలు ఆపొద్దు విజయ్..... నేను... నేను... ఇప్పుడు... ఆహ్హ్..... ఇలా చెయ్యి..... ఆహ్.... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా......."
 
మరికొన్ని నిమిషాలు వేగవంతమైన తోపులకు... భావనకు నీళ్ళు పడ్డాయి! ఆమెకు పూర్తిగా రసం స్ఖలించింది. ఆమె విపరీతమైన సుఖంతో విజయ్ పెదాలను ముద్దుపెట్టుకుంటూ అతని మీదకు వాలింది.
 
అతనిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె నోరు, ముక్కు నుండి వేడి శ్వాసలు విజయ్ కి తగులుతున్నాయి. భావన అతని మీద అలాగే కాసేపు పడుకుని ఉంది. అఆఆఆ...........ఉఫ్ఫ్ఉఫ్ఫ్ ...............................
 
అమ్మ: (ఊపిరి పీల్చుకుంటూ) "నీకు ఇంకా అవుట్ కాలేదా విజయ్..?"
 
నేను: "లేదు భావన, ఇంకా కాలేదు... బహుశా నేను ఉదయం ఆ మెడికల్ షాప్ లో వయాగ్రా వేసుకోవడం వల్ల వచ్చిన ప్రభావం కావచ్చు, అందుకే నేను త్వరగా స్ఖలనం చేయలేకపోయాను..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "నువ్వు పూర్తిగా ఒక జంతువువి విజయ్... చూడు నన్ను ఏం చేసావో... ఇంకా స్ఖలనం కాలేదని అంత నెమ్మదిగా అంటున్నావు..."
 
నేను: "నేనేం చేయగలను భావన... నీ శరీరం చాలా అద్భుతంగా, అందంగా ఉంది... బహుశా నా మడ్ద కూడా నీ అందం ముందు ఓటమిని అంగీకరించడానికి ఇష్టపడటం లేదు..."
 
భావన విజయ్ ని మళ్లీ ముద్దు పెట్టుకుంది.
 
అమ్మ: "పర్వాలేదు విజయ్... ఆ వేడి తగ్గేంత వరకు... అప్పటి వరకు నేను నీకు సహకరిస్తాను..."
 
విజయ్ ఇప్పుడు భావనను పైకి ఎత్తి తన తొడల మీద కూర్చోబెట్టుకుని ఆమె రొమ్ములను, మెడను, పెదవులను ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
 
అతని మడ్ద ఇంకా ఆమె పూకులోనే ఉంది. అతను తర్వాతి 10 నిమిషాల పాటు అలాగే సుదీర్ఘంగా చేస్తూ ఉన్నాడు. భావనకు మళ్లీ వేడి ఎక్కింది.
 
విజయ్ ఆమెను వెల్లకిలా పడుకోబెట్టి, తన మడ్దని  ఆమెలో పెట్టి, మళ్లీ ఉధృతంగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. ఇప్పుడు అతను తన మడ్దని  భావన పూకులోకి చాలా బలంగా తోస్తున్నాడు.
 
భావన గట్టిగా మూలుగుతోంది. ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ .....................
 
సుమారు 10 నిమిషాల సుదీర్ఘ సంగ్రామం తర్వాత... చివరకు విజయ్ కి కూడా స్ఖలనం అయ్యేలా అనిపించింది.
 
నేను: "ఆహ్... వూ... భావన... నాకు స్ఖలనం కాబోతోంది... నా వీర్యం వస్తోంది..."
 
విజయ్ ఈ మాట చెప్పగానే భావన తన రెండు కాళ్ళను అతని వీపు మీద గట్టిగా లాకి పెట్టి బంధించింది. తన చేతులతో అతని వీపును నిమిరింది. చివరికి విజయ్ వీర్యం పూర్తిగా బయటకు వచ్చింది.
 
వయాగ్రా ప్రభావం వల్ల చాలా ఎక్కువ మొత్తంలో వీర్యం కండోమ్ లోకి చిమ్మింది. విజయ్ భావన రొమ్ముల మీద తల పెట్టి తీవ్రమైన ఆయాసంతో ఊపిరి పీల్చుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నెమ్మదిగా అతను తన మడ్దని  బయటకు తీశాడు. అతని వీర్యం అంతా కండోమ్‌ను పూర్తిగా నింపేసింది. భావన ఎంతో ప్రేమగా విజయ్ తలను నిమురుతోంది.
 
ఇప్పుడు ఇద్దరూ కళ్ళు మూసుకుని... తమ గుండెచప్పుడును శాంతపరచుకోవడానికి నిశ్శబ్దంగా ఒకరినొకరు కౌగిలించుకుని పడుకున్నారు.
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పూల పడకగది)
సమయం: రాత్రి దాదాపు 8:00 గంటలు
 
తీవ్రమైన కామ సంగ్రామం ముగిసింది. గదిలో పరిమళించిన మల్లెపూల సువాసనల మధ్య, అలసటతో కూడిన ప్రశాంతత అల్లుకుంది. కిటికీ బయట వర్షపు చినుకుల సప్పుడు... లోపల ఇద్దరి శ్వాసల చప్పుడు.
 
విజయ్, భావన ఒకరి చేతుల్లో ఒకరు లీనమై మంచం మీద పడుకుని ఉన్నారు. ఇద్దరికీ మెలకువగానే ఉంది, కానీ ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోవడం లేదు.
 
ఆ నిశ్శబ్దంలో ఒక రకమైన సిగ్గు, ఇన్నాళ్లూ దాచిన బంధం అనుభూతిగా మారిన పారవశ్యం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. మా శరీరాలు ఇప్పుడు ఒకరివి ఒకటిగా మారిపోయాయి.
 
భావన మైమరపించే ఆ శృంగార శైలిని విజయ్ ఈరోజే మొదటిసారి చూశాడు. ఆమె కామపు వేడిలో స్పృహ కోల్పోయిన తీరు, ఆమె చేసిన ప్రతీ కదలిక అతని మనసులో శాశ్వతంగా ముద్రపడిపోయాయి.
 
ఇద్దరి మధ్య జరిగిన ఈ మొదటి కలయికను అతను జీవితంలో ఎప్పటికీ మర్చిపోలేడు. విజయ్ నెమ్మదిగా ఆమె ఒడిలోంచి లేచి, మంచానికి అవతలి వైపు తిరిగి లేచాడు.
 
అమ్మ (భావన): (విజయ్ వైపు తిరుగుతూ, ఆందోళనగా) "ఏమైంది విజయ్... ఎందుకు అంత సడన్‌గా పక్కకు లేచావు?"
 
నేను (విజయ్): "ఏమీ లేదు భావన... అలా పడుకున్నాను అంతే. ఇటు రా... నా దగ్గరకు రా."
 
భావన నెమ్మదిగా కదులుతూ మళ్లీ విజయ్ చేతుల్లోకి వచ్చి వాలింది. విజయ్ తన వెచ్చని వేళ్లతో ఆమె ముఖాన్ని, కనురెప్పలను ఎంతో ఆప్యాయంగా నిమురుతున్నాడు.
 
నేను: (ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ) " భావన ఇప్పుడు నీకు పర్వాలేదా... ఓకేనా?"
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో కళ్లు వంచుకుంటూ) "బహుశా... అంతా కొత్తగా ఉంది."
 
నేను: "నువ్వు చాలా అలసిపోయినట్టున్నావు భావన..."
 
అమ్మ: "అవును విజయ్... నేను నిజంగా చాలా అలసిపోయాను."
 
నేను: "నాకు తెలుసు భావన... కానీ, ఇవాళ నీకు నచ్చింది కదా?"
 
భావన ఒక్కసారిగా సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయి, విజయ్ ఛాతీపై తన పెదవులతో మృదువుగా ముద్దాడింది.
 
అమ్మ: (అతని గుండె చప్పుడు వింటూ) "అవును విజయ్.... చాలా బాగుంది... మన జీవితాంతం ఇలాగే ఒకరి చేతుల్లో ఒకరం లీనమై గడిచిపోవాలి."
 
నేను: "హా భావన... మన జీవితం ఇలాగే కలిసి గడిచిపోతుంది. నేను ఎప్పుడూ ఇక్కడే, నీ పక్కనే ఉంటాను. ప్రతిరోజూ రాత్రి నిన్ను నా చేతుల్లో ఇలాగే గట్టిగా హత్తుకుని నిద్రపుచ్చుతాను, ఇది నా ప్రామిస్."
 
అమ్మ: (చిన్నగా నవ్వుతూ) "మాట్లాడటంలో నీతో ఎవరూ పోటీ పడలేరు విజయ్... బహుశా నీ నోటి నుండి వచ్చే ఈ తియ్యటి మాటలే నన్ను నీ ప్రేమలో పూర్తిగా పడేలా చేశాయేమో."
 
నేను: "సరే... నా మాటలే నిన్ను పడేశాయా... మరి నీ ఈ మత్తు గొలిపే అందాన్ని చూశాక నేనేం కావాలి భావన?"
 
అమ్మ: (బుగ్గలు ఎర్రబడుతుండగా) "హా హా... నాకు తెలుసులే..."
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: రాత్రి 8:15 గంటలు
 
విజయ్ మెల్లగా భావన మెడలో ఉన్న ఆ చిన్న బంగారు మంగళసూత్రాన్ని తన చేతిలోకి తీసుకుని చూశాడు.
 
నేను: "భావన... ఇందాక నువ్వు నా మీద కూర్చుని ఆవేశంగా పైకి ఎగురుతున్నప్పుడు... నీ మెడలోని ఈ మంగళసూత్రం పదే పదే నా నోట్లోకి వచ్చేస్తుందేమో అన్నంతగా ఊగింది తెలుసా..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో కళ్లు పెద్దవి చేస్తూ) "అయ్యో... ఎందుకలా అనిపించింది విజయ్?"
 
నేను: "ఎందుకంటే... అప్పుడు నువ్వు చాలా సరదాగా, కసిగా నీ పిరుదులు ఊపుతూ నా మడ్డపై గెంతుతున్నావు కదా!"
 
అమ్మ: (తీవ్రమైన ఇబ్బందిగా ఫీలవుతూ, విజయ్ ని గిల్లుతూ) "అబ్బా... ఏమీ అనకు విజయ్... నాకు ముందే తెలుసు, నువ్వు ఎప్పుడూ ఇదే మాట చెప్పి నన్ను ఇబ్బంది పెడతావని."
 
నేను: (ఆమె నడుముపై చేయి వేసి లాగుతూ) "ఓహ్... నేనేదో నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టాలని చెబుతున్నానా భావన? నువ్వు ఇందాక సుఖంలో అన్న మాటలనే నేను కూడా చెబుతున్నాను.
 
వచ్చేసారి నేను నిన్ను ఎలా రమిస్తానో తెలుసా... నీ ఈ అందమైన పాదాలను నా భుజాల మీద పెట్టుకుని, అప్పుడు నేను నీ లోపలికి దూరుస్తాను...
 
నీ కాలి గజ్జల మధురమైన శబ్దం నా చెవుల్లో ప్రతిధ్వనించేలా వేగంగా దెంగుతాను."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ, అతని ముఖాన్ని పక్కకు నెడుతూ) "నువ్వు అసలు ఏం ఆలోచిస్తావో నాకేం తెలీదు విజయ్... అసలు ఇలాంటి ఆలోచనలతో ఎలా బతుకుతున్నావే?"
 
నేను: "నా మనసంతా ఎప్పుడూ నా భావనని ఎలా సంతోషపెట్టాలి, ఏ పొజిషన్ లో సుఖం ఇవ్వాలి అనే దాని గురించే ఆలోచిస్తుంది.
 
అయినా... వచ్చేసారి మనం శృంగారం ఎలా చేయాలో, ఏమేం చేయాలో నువ్వే చెప్పు భావన."
 
అమ్మ: "నాకేం తెలీదు పో... నువ్వు ఎప్పుడూ అలాంటి బూతు విషయాల గురించే ఆలోచిస్తావు."
 
నేను: "సరే... నీకు తెలియకపోతే నేను చెబుతాను, వచ్చేసారి నేను నిన్ను వెనక నుండి చేస్తాను."
 
అమ్మ: (అర్థం కాక) "అంటే... వెనక నుండి అంటే ఎలా విజయ్?"
 
నేను: (నెమ్మదిగా ఆమె చెవి దగ్గరకు వంగి, వెచ్చని శ్వాసతో గుసగుసగా) "ఓ... వెనక అంటే వెనుక భాగం కాదు భావన... దాన్ని కామశాస్త్రంలో 'డాగీ స్టైల్' అంటారు."
 
అమ్మ: (ముఖం తిప్పేసుకుంటూ) "నువ్వు విజయ్... వద్దు, నాకు అలాంటి వింత పద్ధతులన్నీ అస్సలు నచ్చవు."
 
నేను: "అందుకే చెబుతున్నా... వచ్చేసారి ముందు నేనే ఆ పొజిషన్ లో చేస్తాను... నువ్వే చూస్తావు కదా ఆ స్టైల్ లో ఎంత అద్భుతమైన ఆనందం, సుఖం దొరుకుతుందో."
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: రాత్రి 8:30 గంటలు
 
భావన సిగ్గు తట్టుకోలేక వెంటనే మాట మార్చడానికి ప్రయత్నించింది.
 
అమ్మ: "సరే... ఆ సంగతి తర్వాత చూద్దాం. ఇప్పుడు నేనేం చేయాలి చెప్పు... నీకు బాగా ఆకలిగా ఉన్నట్టుంది కదా?"
 
నేను: "అవును భావన... నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది... కానీ నాకు బయట ఫుడ్ ఏదీ తినాలనిపించడం లేదు. ఇప్పుడు నువ్వు నా మడ్దని , రసాన్ని పూర్తిగా తిన్నావు కదా, నీ కడుపు నిండిపోయింది కదా..."
 
ఆ మాటలకు భావన కిలకిలా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.
అమ్మ: "పిచ్చోడా... నా నిండు రొమ్ముల నుండి ఇప్పుడే పాలు రావు కదా! నువ్వు వాటిని కేవలం నోట్లో పెట్టుకుని చీకావు అంతే కదా, మరి నీ కడుపు ఎలా నిండింది?"
 
నేను: "ఎప్పటికైనా మనకు పిల్లలు పుట్టినప్పుడు వాటి నుండి పాలు వస్తాయిలే భావన... అప్పుడు నేను నీ చనుబాలు తాగి నా కడుపు నింపుకుంటాను, అలాగే నీకూ తినిపిస్తాను."
 
అమ్మ: "అయితే ఆ రోజు వచ్చాక మొత్తం తాగేయ్... నేను ఇప్పుడు కిచెన్ లోకి వెళ్లి ఏదైనా వంట చేస్తాను, ముందు నువ్వు అన్నం తిను."
 
భావన మంచం మీద నుండి లేవడానికి సిద్ధమైంది.
 
నేను: "పర్వాలేదు లే భావన... వంట తర్వాత చేయొచ్చు, కానీ వెళ్లే ముందు కనీసం నాకు ఒక తీపి ముద్దు అయినా ఇవ్వు."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ లేస్తూ) "తర్వాత ఇచ్చుకోవచ్చులే విజయ్... ఇప్పుడు ఏమీ వద్దు, ఆగు."
 
భావన మంచం కిందకి దిగి నడవబోతుండగా... విజయ్ చప్పున ఆమె చెయ్యి పట్టుకుని, లాగి నేరుగా తన నిటారుగా ఉన్న మడ్ద మీద పెట్టుకున్నాడు.
 
నేను: "చూడు... నీ చేయి తగలగానే ఇది ఎలా లేచిందో... నీకు మళ్ళీ దీని కోసం కోరిక పుట్టినట్టుంది భావన..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో మొహం తిప్పుకుంటూ) "ఛ... వదులు ... నువ్వు పూర్తిగా ఒక కామ జంతువులా అయిపోయావు విజయ్!
 
ఇంతకుముందే మొదటిసారి అని కూడా లేకుండా నాకు చాలా నొప్పి పెట్టావు, ఇప్పుడు ఇంకా ఎక్కువ నొప్పి పెట్టాలనుకుంటున్నావా?"
 
నేను: "కానీ... ఇందాక నువ్వే చెప్పావు కదా నీకు నాది లోపల ఉంటే చాలా నచ్చిందని..."
 
అమ్మ: "అవును నచ్చింది... కానీ దీనికి కొంచెం సమయం పడుతుంది కదా విజయ్. నీకూ నిటారుగా అవ్వాలి, నాకూ లోపల అంతా బాగుండాలి కదా."
 
నేను: "నువ్వు ఒక్కసారి వంగి దాన్ని నీ నోటితో చీకితే... దీనికి అస్సలు సమయమే పట్టదు భావన. చూడు, నీ తడి పెదవుల నుండి బయటకు రాగానే ఒక్క దెబ్బకే ఇనుప కడ్డీలా నిటారుగా అవుతుంది."
 
భావన ఇంకా విజయ్ మడ్దని  తన చేతితో పట్టుకునే ఉంది.
 
అమ్మ: "ప్స్... నేను అస్సలు చీకను... నువ్వు ఆ ఫోన్ లో బూతు సినిమాలు చూడటం కొంచెం తక్కువ చెయ్ విజయ్! అందుకే నువ్వు ఇలాంటి మురికి పనులన్నీ నేర్చుకున్నావు."
 
నేను: "అవును... నేను దాని నుండే నేర్చుకున్నాను. కానీ ఆ ఓరల్ సెక్స్ అనేది ఒక విభిన్నమైన, అద్భుతమైన ఆనందాన్ని ఇస్తుందని కూడా నేను తెలుసుకున్నాను.
 
మన బంధంలో కొత్తగా ఏదైనా ప్రయత్నించడంలో నిజంగా ఒక విభిన్నమైన కిక్ ఉంటుంది. నువ్వేం చెబుతావు భావన?"
 
అమ్మ: "ఏదైతేనేం... నాకు మాత్రం అలాంటివి ఏమీ చేయకు..."
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: రాత్రి 8:45 గంటలు
 
విజయ్ మంచం మీద నుండి లేచి, వెనుక నుండి వెళ్లి భావన నగ్న దేహాన్ని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.
 
అమ్మ: (అతని స్పర్శకు కరిగిపోతూ) "విజయ్... ఇప్పుడు నన్ను వదులు ... మళ్లీ లోపలికి వద్దు ..."
 
(విజయ్ నెమ్మదిగా తన చేతిని కిందకి జరిపి, భావన తడి పూకు మీద పెట్టాడు.)
 
నేను: "చూడు భావన... వచ్చేసారి ఈ గులాబీ రేకుల లాంటి పూకును నా పెదవులతో ఎలా నింపుతానో...
 
నేను దాన్ని నా నాలుకతో ఎలా నాకుతానో చూడు, అప్పుడు నువ్వు కూడా ఎలా ఆనందిస్తావో నీకే తెలుస్తుంది."
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ) "వద్దు విజయ్... నేను ఏమీ చేయించుకోను..."
 
నేను: "సరే... నేను కూడా నువ్వు ఎలా చేయించుకోవో చూస్తాను కదా..."
 
అమ్మ: "నాకు ఇప్పుడే అంతా తెలుస్తుందిలే విజయ్..."
 
నేను: "ఓహో... నా కాబోయే భార్య గారు నగ్నంగానే కిచెన్ లోకి వెళ్లి వంట చేస్తారా ఏంటి?"
 
భావన తను ఇంకా పూర్తిగా నగ్నంగానే ఉందనే విషయాన్ని ఆ కామపు మత్తులో బహుశా మర్చిపోయింది.
 
విజయ్ అనగానే ఆమె ఉలిక్కిపడి, త్వరగా పక్కనే ఉన్న ఒక దుప్పటి తీసుకుని తన శరీరం మీద కప్పుకోబోయింది.
 
కానీ విజయ్ చిలిపిగా నవ్వుతూ తన చేత్తో ఆ దుప్పటిని గట్టిగా పట్టుకుని వెనక్కి లాగాడు. దాంతో ఆ దుప్పటి చేజారి, భావన మళ్లీ అతని కళ్లముందు పూర్తిగా నగ్నంగా నిలబడింది.
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో ఒంటిని దాచుకుంటూ) "విజయ్... ఇప్పుడు ఏం చేస్తున్నావ్ నువ్వు... నేను అర్జెంట్‌గా వంట చేయాలి, నాతో ఇలాంటి పనులు చేయకు."
 
నేను: "నన్ను చూడని ... నువ్వే ఎలా వంట చేస్తావో..."
 
కానీ విజయ్ స్పర్శకు, ఆ వాతావరణానికి భావనకు కూడా ఇప్పుడు మళ్లీ మూడ్ వచ్చింది. ఆమె ఆ నగ్నత్వంలోనే అలాగే మంచం మీద నుండి లేచి నిలబడింది.
 
ఆమె విజయ్ ముందే పూర్తిగా దిగంబరంగా నిలబడి ఉంది. విజయ్ పక్కనే ఉన్న టవల్ అందుకోవడానికి ముందుకు కదిలాడు. భావన నడుస్తుంటే ఆమె గుండ్రటి పిరుదులు వింతగా, సెక్సీగా కదులుతున్నాయి.
 
భావన కొంచెం దూరం నడిచి... లోపల ఉన్న నొప్పి వల్ల ఒక్కసారిగా ఆగి, మంచం అంచున కూర్చుండిపోయింది.
 
విజయ్ త్వరగా లేచి ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాడు... ఆమె నడుము పట్టుకుని దగ్గరకు లాక్కున్నాడు.
 
నేను: (కంగారుగా) "ఏమైంది భావన... ఇలా ఎందుకు అకస్మాత్తుగా కూర్చుండిపోయావు?"
 
అమ్మ: (నొప్పితో ముఖం చిన్నబోతూ) "ఆ నాకు ఇంకా అక్కడ చాలా నొప్పిగా ఉంది నీ బలమైన దెబ్బల వల్ల లోపల వచ్చిన నొప్పి తగ్గడానికి ఇంకాస్త సమయం పట్టేలా ఉంది విజయ్..."
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు
సమయం: రాత్రి 9:00 గంటలు
 
విజయ్ ఆమె బాధను చూసి తట్టుకోలేకపోయాడు. నెమ్మదిగా భావనను మంచం మీద నుండి లేపి, మళ్లీ బెడ్ పై పడుకోబెట్టాడు.
 
నేను: "భావన... నువ్వు ఇవాళ అస్సలు వంట చేయకు. నేనే కిచెన్ లోకి వెళ్లి వంట చేస్తాను, సరేనా?"
 
అమ్మ: (విజయ్ చేతిని పట్టుకుని, ఎంతో అధికారికంగా) "విజయ్... నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా... ఈ ఇంటి పనులన్నీ కేవలం ఇంటి ఆడవాళ్లు మాత్రమే చేయాలి. మరి ఈ ఇంట్లో ఆ ఆడదాన్ని, నీ కాబోయే భార్యను నేనే కదా... అర్థమైందా?"
 
నేను: "అవును అర్థమైంది... కానీ ఇప్పుడు నువ్వు ఆ నొప్పి వల్ల సరిగ్గా నడవలేకపోతున్నావు కదా భావన.
 
ఒకటి రెండు గంటల్లో ఆ నొప్పి అంతా సర్దుకుంటుంది. అప్పటివరకు నీకు నచ్చింది చేసుకో, ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకో."
 
అమ్మ: "అవును... బహుశా నేను రెస్ట్ తీసుకోవాల్సి రావచ్చు... కానీ ఈ రోజుకి ఇదే చివరిసారి విజయ్. వచ్చేసారి నుండి నువ్వు నా పనులేవీ అస్సలు చేయకూడదు... నేను ఒక్కదాన్నే అన్నీ చేసుకుంటాను... సరేనా?"
 
నేను: "హ్మ్ం, సరేలే... అయితే నేను రాత్రి భోజనానికి ఏం చెయ్యాలో చెప్పు..."
 
అమ్మ: (ఏదో ఆలోచిస్తూ, పెదవులను కొరుకుతూ) "ఉమ్మ్... ఒక పని చెయ్యి... ఈ రోజు వంట ఏమీ వద్దు. నువ్వు బయటికి వెళ్లి ఏదైనా తీసుకురా...
 
ఈ రోజు నాకు బిర్యానీ తినాలనిపిస్తోంది, అది తీసుకురా... దాంతో పాటు మంచి ఐస్ క్రీమ్ కూడా తీసుకురా."
 
విజయ్, భావన ఇద్దరూ బిర్యానీ తినే ఆలోచన విజయ్ కి కూడా చాలా సరైనదిగా అనిపించింది. భావన మంచం పక్కన ఉన్న తన పర్సులోంచి కొన్ని డబ్బులు తీసి విజయ్ కి ఇవ్వబోయింది.
 
నేను: (కోపంగా ఆ డబ్బులను పక్కకు నెడుతూ) "భావన! ఇప్పుడు మళ్లీ ఇదేం వ్యవహారం? నా ముందే డబ్బులు తీస్తావా?"
 
అమ్మ: (విజయ్ ని తన వైపుకు లాక్కుని, అతని పెదవులపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకుంటూ) "చూడు విజయ్... పెళ్లి తర్వాత ఈ సంసారాన్ని, ఇంటిని మనమిద్దరమే కలిసి నడపాలి కదా... నేను ఇవ్వాల్సి వస్తే తీసుకోవాలి కదా?"
 
నేను: "పెళ్లి తర్వాత సంగతి తర్వాత చూద్దాం... ఇప్పుడైతే ఆగు. నేను తెస్తాను, నా దగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయి... పర్వాలేదు."
 
అమ్మ: (నకిలీ కోపం ప్రదర్శిస్తూ, అతని కళ్లలోకి చూస్తూ) "ఎప్పుడూ చెప్తూనే ఉంటావు విజయ్... నిన్ను నా భార్యను చేసుకుంటాను, రాణిలా చూసుకుంటాను అని... కానీ చూడు, ఇప్పుడే నా నుండి ఎలా పారిపోతున్నావో."
 
విజయ్ నవ్వుతూ భావనను తన బాహువుల్లోకి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. భావన సిగ్గుతో ముఖం మరోవైపుకు తిప్పుకుంది.
 
నేను: "ఓ నా కాబోయే ప్రియమైన భార్యా... ఈ కాబోయే భర్త నిన్ను కొంచెం ప్రేమగా చూసుకోనివ్వు. నేను ఇప్పుడే బయటకు వెళ్లి, నువ్వు అడిగిన వేడి వేడి బిర్యానీ, ఐస్ క్రీమ్ తెచ్చి ఇస్తాను... నువ్వు ప్రశాంతంగా ఉండు."
 
అమ్మ: (చిరునవ్వుతో) "సరే వెళ్ళు విజయ్... నీకు నచ్చినట్టే చెయ్..."
 
విజయ్ నవ్వుతూ భావన నుదుటిపై ఎంతో పవిత్రంగా ముద్దు పెట్టాడు. ఆమెను బెడ్ పై పడుకోబెట్టి, రాత్రి భోజనం కోసం బిర్యానీ తేవడానికి బయటకు వెళ్లాడు.
 
బయట కురుస్తున్న చల్లని వర్షపు గాలిలో... విజయ్ మనసంతా తన భార్య భావన జ్ఞాపకాలతో, ఒక మధురమైన అనుభూతితో నిండిపోయింది.

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)

సమయం: రాత్రి 9:00 గంటలు
 
విజయ్ బయటి నుండి బిర్యానీ, 3-4 ఐస్ క్రీములు కొనుక్కుని ఇంటికి వచ్చాడు. గదిలోకి వెళ్లి చూసేసరికి భావన ఒంటిపై నూలుపోగు లేకుండా కేవలం ఒక చిన్న దుప్పటి కప్పుకుని పడుకుని ఉంది.
 
నేను (విజయ్): "నువ్వు నిద్రపోయి ఉంటావనుకున్నాను భావన..."
 
అమ్మ (భావన): (కళ్లు తెరిచి) "అవును నాకు బాగా నిద్ర వస్తోంది... కానీ ఆకలి కూడా వేస్తోంది విజయ్..."
 
నేను: "హ్మ్మ్... సరే... ఇదిగో చూడు నేను ఐస్ క్రీమ్ కూడా తెచ్చాను..."
 
అమ్మ: (ఆనందంగా) "అయితే దాన్ని వెళ్లి ఫ్రిజ్‌లో పెట్టు విజయ్..."
 
నేను: "బయట ఇంత చలిగా ఉంది... అయినా ఐస్ క్రీమ్‌ను ఫ్రిజ్‌లో పెట్టమంటావా?..."
 
(భావన నవ్వడం మొదలుపెట్టింది. విజయ్ ఐస్ క్రీమ్‌ను ఫ్రిజ్‌లో పెట్టి, బిర్యానీ ప్లేటు తీసుకుని మంచం దగ్గరకు వచ్చాడు.)
 
అమ్మ: "విజయ్... ఇంకొక పని చెయ్యి. బాత్రూమ్ లో గీజర్ ఆన్ చెయ్యి... మనం తిని ముగించేసరికి నీళ్ళు వేడెక్కుతాయి... నేను తిన్న తర్వాత స్నానం చేస్తాను."
 
నేను: "సరే..."
 
(విజయ్ బాత్రూంలో గీజర్ ఆన్ చేసి వచ్చాడు. ఇద్దరూ మంచం మీద కూర్చున్నారు.)
 
అమ్మ: "విజయ్, ఆ హ్యాంగర్ నుండి నా బ్రా తీసుకురా..."
 
నేను: "ఎందుకు భావన..."
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు ఇలాగే తినాలా ఏంటి? ఈ దుప్పటి పట్టుకుని నగ్నంగా కూర్చుని భోజనం తినాలా..."
 
నేను: "నేను ఇక్కడే ఉన్నాను కదా భావన… నేనే నీకు తినిపిస్తాను..."
 
అమ్మ: (చిరునవ్వుతో) "ఈరోజు నన్ను బట్టలు వేసుకోనివ్వవు అనుకుంటా… నువ్వు చాలా మురికిగా తయారయ్యావు విజయ్…"
 
నేను: "నువ్వే చెప్పాలి ఆ మాట, సరే ఆగు నేను కూడా బట్టలు తీసేశాను…"
 
అమ్మ: "అబ్బా ఛీ ఛీ ఛీ ,... త్వరగా నాకు తినిపించు, నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది…"
 
(విజయ్ భావనకు బిర్యానీ తినిపిస్తూ మధ్యలో తను తింటున్నాడు. భావన అతని వైపు ఎంతో ఆప్యాయంగా, ప్రేమగా చూస్తోంది. ఇద్దరూ భోజనం ముగించారు. విజయ్ ప్లేట్లను కిచెన్ లో పెట్టి తిరిగి వచ్చాడు.)
 
అమ్మ: "నాకు ఐస్ క్రీమ్ తినాలని ఉంది విజయ్, తీసుకురా పో..."
 
విజయ్ ఫ్రిజ్ నుండి ఐస్ క్రీమ్ తెచ్చాడు. ఇద్దరూ తింటుండగా విజయ్ కి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. అతను కావాలనే భావన కప్పుకున్న రగ్గును గట్టిగా పక్కకు లాగాడు. భావన ఇప్పుడు అతని కళ్లముందు పూర్తిగా నగ్నంగా ఉంది.
 
అమ్మ: "విజయ్... ఇప్పుడు ఏం చేస్తున్నావ్... చలిగా ఉంది దుప్పటి కప్పుకోనివ్వు..."
 
నేను: "నేను కూడా తినాలనుకుంటున్నాను భావన... నీ దగ్గర ఇన్ని తీపి వస్తువులు (స్వీట్స్) ఉన్నాయి కదా...
 
ఆలోచించు, నీ ఈ నగ్న శరీరంపై కొంచెం ఐస్ క్రీమ్ వేసుకుని తింటే ఇంకేమి స్వీట్స్ అవసరమవుతాయి?"
 
అమ్మ: "విజయ్... ఇప్పుడు ఏమీ మాట్లాడకు... నీ దుప్పటి ఇవ్వు..."
 
నేను: "ఇవ్వను... ఇప్పుడు నాకు ఇలాగే నిన్ను నగ్నంగా చూస్తూ ఐస్ క్రీమ్ తినాలని ఉంది...."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "నేను తినను...."
 
నేను: "సరే.... నేను కూడా చూస్తాను..."
 
(విజయ్ భావన మీదకు దూకి ఆమెపై వెల్లకిలా పడుకున్నాడు.)
 
నేను: "ఇప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్తావ్ భావన..."
 
అమ్మ: "వదిలేయ్ విజయ్... నేను ఇప్పుడే చేసుకున్నాం కదా..."
 
నేను: "మనం అది చేసి ఇప్పటికే గంటన్నర అయింది భావన..."
 
అమ్మ: "అవును అయితే గంటన్నర చాలు కదా..."
 
నేను: "నాకు సరిపోదు ..."
 
అమ్మ: "నాకు తెలియదు... నువ్వు పెళ్లి కాకముందే నాతో ఇలా చేస్తున్నావు, పెళ్లి తర్వాత నన్ను ఏం చేస్తావో ఎవరికి తెలుసు..."
 
నేను: "ఇప్పుడు నన్ను ఐస్ క్రీమ్ తిననివ్వు..."
 
(విజయ్ కొద్దిగా ఐస్ క్రీమ్ తీసుకుని భావన మృదువైన పెదవులకు పూశాడు.)
 
నేను: "ఇప్పుడు నీ నాలుక బయటకు చాపి కొంచెం నాకు భావన..."
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు నా నాలుకను కూడా తింటావా విజయ్..."
 
నేను: "హా... తినొచ్చు..."
 
(భావన తన నాలుక మీద కొంచెం ఐస్ క్రీమ్ ఉంచుకుంది. విజయ్ వెంటనే ఆ ఐస్ క్రీమ్ ఉన్న ఆమె నాలుకను తన పెదవుల మధ్యలోకి తీసుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆమె పెదవులను గాఢంగా ముద్దాడుతూ దాన్ని తిన్నాడు. ఆపై ఆమె మెడను ముద్దులతో ముంచెత్తాడు. భావనకు మళ్లీ కామం మేల్కొంది.
 
ఆమె కూడా కొంచెం క్రీమ్ తీసుకుని విజయ్ పెదవులకు పూసి, ముద్దు పెట్టుకుంటూ దాన్ని నాకేసింది. భావన పూర్తిగా అల్లరి మూడ్‌లోకి వచ్చింది. తన మెడలోని నగలు తీసి, తన నిండు యద సంపద చనుమొనలకు క్రీమ్ రాసుకుంది.
 
అమ్మ: (మత్తుగా) "విజయ్... నా చనుమొనలపై ఉన్న క్రీమ్ ని చీకు..."
 
(విజయ్ ఒక పిచ్చి జంతువులా ఆమె రొమ్ములపై పడి నాకడం మొదలుపెట్టాడు.)
 
అమ్మ: "ఆహ్... విజయ్... నా పాలు నెమ్మదిగా తాగు... ఎందుకంత తొందర..."
 
(విజయ్ కొద్దిసేపు ఆమె రొమ్ములను చీకి, కావాలనే కొంచెం క్రీమ్ తీసుకుని భావన పూకు పెదవులకు రాశాడు. ఆమె పూకును నాకుదామని కిందకు వంగాడు.
 
భావన సిగ్గుతో తట్టుకోలేక ఒక్కసారిగా లేచి నగ్నంగా బాత్రూమ్ వైపు పరుగెత్తింది.)
 
నేను: (నిరాశగా) "ఓహ్ ఇదేంటి భావన..."
 
అమ్మ: (బాత్రూమ్ తలుపు చాటు నుండి తొంగి చూస్తూ, నవ్వుతూ) "నేను స్నానం చేయాలి విజయ్, నన్ను ఇప్పుడు స్నానం చేయనివ్వు..."
 
నేను: "హాహా వెళ్ళు స్నానం చెయ్యి..."
 
అమ్మ: (వంకరగా చూస్తూ) "తలుపు తెరిచే ఉంది విజయ్... నువ్వు లోపలికి రావాలనుకుంటే రావచ్చు..."
 
ప్రదేశం: బాత్రూమ్ (వేడి షవర్ కింద)
సమయం: రాత్రి 9:45 గంటలు
 
విజయ్ వెంటనే తన బట్టలన్నీ విప్పేసి దిగంబరంగా బాత్రూంలోకి వెళ్లాడు. భావన ఒక మూలలో నిలబడి ఉంది.
 
విజయ్ షవర్ ఆన్ చేయగానే వేడి నీళ్లు వారిద్దరి నగ్న దేహాలపై పడటం మొదలైంది. విజయ్ తలుపు గడియ పెట్టాడు.
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు నన్ను ఇలాగే నగ్నంగా చూస్తూ ఉంటావా లేక ఏమైనా చేస్తావా విజయ్..."
 
విజయ్ అక్కడ ఉన్న షాంపూ బాటిల్ తీసుకుని, దాన్ని భావన నిండు సళ్ళపై పోశాడు. భావన నవ్వింది. ఆమె విజయ్ చేయి పట్టుకుని తన రొమ్ములపై పెట్టుకుంది.
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు ఇవి నొక్కుతావా లేక నేను అది కూడా చేయాలా..."
 
విజయ్ భావన రొమ్ములను గట్టిగా పిసకడం మొదలుపెట్టాడు. భావన తన చేతితో విజయ్ నిటారుగా ఉన్న మడ్దని పట్టుకుని నెమ్మదిగా పైకీ కిందకీ నిమరడం ప్రారంభించింది. విజయ్ మడ్ద ఇనుప కడ్డీలా మారింది.
 
నేను: "నువ్వు ఈ మంగళసూత్రం తీసేయాలి భావన… నీకు గుచ్చుకుంటుంది కదా…"
 
అమ్మ: " ఏది ఏమైనా నేను దీన్ని ఎప్పటికీ తీయను విజయ్…"
 
నేను: "ఓ దేవుడా, నీ మీద నాకు చాలా ప్రేమగా ఉంది నా పెళ్ళామా…"
 
(విజయ్ షవర్ కింద నీళ్లలోనే మోకాళ్లపై కింద కూర్చున్నాడు.)
 
అమ్మ: (అర్థం కాక) " ఏం చేస్తున్నావ్ విజయ్…"
 
(విజయ్ నెమ్మదిగా తన నాలుకతో భావన తడి పూకుని ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.)
 
అమ్మ: "విజయ్… చీ… ఏం చేస్తున్నావ్… అక్కడ నాకకు… ఇలా చేయకు…"
 
నేను: "ఏయ్, ఇందులో చీ అనడానికి ఏముంది భావన... నువ్వు చూడు..."
 
(విజయ్ ఆగకుండా తన నాలుకతో భావన పూకు పెదవులను నాకుతూనే ఉన్నాడు. మొదట్లో వద్దనుకున్నా, రెండు నిమిషాల్లో భావనకు ఆ అనుభూతి పిచ్చెక్కించింది. ఆమె తన చేతిని విజయ్ తలపై పెట్టి జుట్టును పట్టుకుంది.)
 
అమ్మ: "ఓహ్… విజయ్… ఇదంతా ఏం చేస్తున్నావ్… దయచేసి ఆపు…... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ ....................."
 
(విజయ్ తన వేళ్లతో భావన పూకు రేకులను కొద్దిగా విడదీసి, తన నాలుకను లోపలికి చొప్పించి ఉధృతంగా నాకుతున్నాడు.)
 
అమ్మ: "ఆహ్... విజయ్... దయచేసి ఆపు... ఆహ్... నెమ్మదిగా నాకు... నువ్వు నిజంగా చెడ్డ వాడివి ... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ ..................... నేను చాలా ఆనందిస్తున్నాను..."
 
భావన మాటలు వినగానే విజయ్ మరింత కసిగా నాకడం మొదలుపెట్టాడు. భావనకు సుఖంతో పిచ్చెక్కిపోతోంది. ఆమె విజయ్ తలను తన పూకుకి గట్టిగా అదిమిపట్టుకుంది.
 
అమ్మ: "ఆహ్..... హా.... విజయ్... ఇప్పుడు లే... నీ మొడ్డని నా పూకులో పెట్టు విజయ్... నాకు ఇక ఓపిక లేదు... విజయ్ దయచేసి లే..."
 
(విజయ్ పైకి లేచాడు. భావన వెంటనే అతని మడ్దని గట్టిగా పట్టుకుంది.)
 
నేను: "ఆగు భావన... నేను గదిలోకి వెళ్లి కండోమ్ తెస్తాను..."
 
(విజయ్ తలుపు తెరవబోతుండగా భావన అతన్ని ఆపింది.)
 
అమ్మ: "వద్దు విజయ్... కండోమ్ లేకుండానే ఇలాగే లోపల పెట్టు...."
 
నేను: (ఆశ్చర్యంతో షాక్ అవుతూ) "ఏంటి భావన... నీకు పిచ్చి పట్టిందా..."
 
అమ్మ: "నాకు తెలుసు... నువ్వే నాకు పిచ్చెక్కించిన వాడివి విజయ్...."
 
నేను: "కానీ దీని పర్యవసానాలు నీకు తెలుసు కదా... పెళ్లి కాకుండానే నిజంగా కండోమ్ లేకుండా చేస్తే..."
 
అమ్మ: "అవును, నాకు తెలుసు... ఒకవేళ నేను నీ వల్ల గర్భవతి అయితే ఏంటి విజయ్?..."
 
నేను: "అప్పుడు నీకేం సమస్య లేదా?"
 
అమ్మ: (భావోద్వేగంతో) "ఎలాగూ మనకి పెళ్లి కాబోతోంది కదా విజయ్... నన్నెందుకు ఇబ్బంది పెడుతున్నావు?
 
దయచేసి ఇలాగే కండోమ్ లేకుండా చెయ్యి... నా గర్భంలో... విజయ్... నీ విత్తనంతో నన్ను మళ్లీ తల్లిని చేయి విజయ్..."
 
నేను: "నీకు నిజంగా ఇదే కావాలా భావన..."
 
(భావన గోడ వైపు తిరిగి కూర్చుని, విజయ్ నగ్న మడ్దని తన తడి పూకు పెదవుల మీద పెట్టుకుంది.)
 
అమ్మ: "ఇక ఆగకు విజయ్... లోపల పెట్టు... నన్ను గర్భవతిని చెయ్యి... నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను..."
 
(ఏం జరుగుతుందో విజయ్ కి అర్థమవుతోంది. కానీ భావన కూడా అదే కోరుకుంది. ఆ సమయంలో తాను గర్భవతిని చేయబోయే స్త్రీ తన కన్నతల్లి తప్ప మరెవరూ కాదనే నిజం విజయ్ కి గుర్తుకు కూడా రాలేదు. అతని ముందు ఉన్న భావన అనే భార్యే అతనికి సర్వస్వమైంది.)
 
(విజయ్ నెమ్మదిగా తన నగ్న మడ్దని భావన నగ్న పూకులోకి తోశాడు. కండోమ్ లేకపోవడంతో ఆమె తడి పూకు వేడి విజయ్ అంగానికి స్పష్టంగా తగులుతోంది. విజయ్ నెమ్మదిగా తన వేగాన్ని పెంచాడు.)
 
అమ్మ: "అవును విజయ్... ఇలా చెయ్యి... వేగంగా దెంగు విజయ్... వేగంగా... చెయ్యి... ఆహ్... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ ....................."
 
నేను: "అవును నా పెళ్ళామా ... ఆహ్... హా... హా..."
 
(విజయ్ భావనను బాత్రూమ్ గోడకు ఆనించి వంచాడు. ఆమె రొమ్ములు కిందకు వేలాడుతున్నాయి. విజయ్ వెనుక నుండి డాగీ స్టైల్ లో ఆమె పూకును ఉధృతంగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు.
 
భావన రొమ్ములతో పాటు ఆమె మెడలోని మంగళసూత్రం కూడా గాలిలో ఊగుతోంది. అది చూసి విజయ్ కి ఇంకా ఎక్కువ ఉత్సాహం వచ్చింది.)
 
అమ్మ: "ఆ.... విజయ్... నన్ను బయటికి తీసుకెళ్ళు. ఇక్కడ స్థలం చిన్నదవుతోంది... మనం మంచం మీద దెంగుకుందాం...అమ్మా .............. ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ .....................
 
(విజయ్ భావనను తన మడ్ద మీదనే కూర్చోబెట్టుకుని గదిలోకి మోసుకొచ్చాడు. భావన బరువు ఎక్కువగా ఉన్నా అతను మోశాడు. మంచం మీద పడుకోబెట్టి ఆమె కాళ్లను వెడల్పు చేశాడు.)
 
నేను: "ఇప్పుడు నా మీదకి ఎక్కు భావన..."
 
(భావన విజయ్ మీదకు ఎక్కి కూర్చుంది. అతని మొడ్డపై పైకీ కిందకీ ఉధృతంగా ఎగరడం మొదలుపెట్టింది. వారి నగ్న, తడి శరీరాల కలయిక వల్ల 'పుచ్ పుచ్' అనే శృంగార శబ్దం ఇల్లంతా ప్రతిధ్వనిస్తోంది.)
 
అమ్మ: "ఆహ్... విజయ్... నీది చాలా లోపలికి దిగుతోంది... మంచం మీద చెయ్యి... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ ..................... నీ మడ్ద చంపేస్తుంది ......."
 
(విజయ్ భావనను మంచం మీద పడుకోబెట్టి, ఆమె పూకును గట్టిగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. సుమారు 30 నిమిషాల సుదీర్ఘ, తీవ్రమైన సంగ్రామం తర్వాత భావన భావప్రాప్తికి చేరువైంది.)
 
అమ్మ: "హా..హా..హాహ్గాహ్హ్... విజయ్ నాకు కార్పోతోంది... నా రసం కారుతోంది... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ ....................."
 
నేను: "భావన.... నాకు కూడా వీర్యం కారిపోతోంది... నీకు నిజంగా కావాలా... నీ పూకులోనే కార్చమంటావా..."
 
అమ్మ: (విజయ్ ని గట్టిగా కౌగిలించుకుని, మూలుగుతూ) "హా విజయ్.... నా పూకులోనే నీ వీర్యం అంతా కార్చు ... ఆహ్హ్హ్..
 
లోపలే కార్చు... నన్ను నీ బిడ్డకు తల్లిని చెయ్యి విజయ్... ఆహ్హ్హ్... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ ....................."
 
అలా పూర్తి ఆనందం తో మొదటి ఇద్దరి వేడి భావన పూకు లో నిలిచిపోయింది.. అలానే హత్తుకుని నిద్రపోయారు ఆ తల్లి కొడుకులు..
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (వంటగది)
సమయం: ఉదయం 6:30 గంటలు
 
కళ్లముందు రాత్రి జరిగిన ఆ మధురమైన జ్ఞాపకాలతో విజయ్ కి మెలకువ వచ్చింది. మంచం మీద భావన లేదు... ఆమె ఎప్పుడో లేచిపోయింది. విజయ్ లేచి నిలబడ్డాడు.
 
ఒంటిపై ఇంకా బట్టలు సరిగ్గా లేవు, కేవలం ఒక టవల్ మాత్రమే నడుముకు చుట్టుకుని బయటకు వచ్చాడు.
 
ఉదయాన్నే మగాడి శరీరం పొందే ఆ ఉద్రేకం వల్ల అతని మడ్ద టవల్ లోపల కడ్డీలా నిటారుగా నిక్కబొడుచుకుని ఉంది. విజయ్ వంటగది వైపు వెళ్లాడు. అక్కడ భావన అంత పొద్దున్నే వంట చేస్తోంది.
 
(విజయ్ నెమ్మదిగా వెనుక నుండి వెళ్లి భావన నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.)
 
అమ్మ (భావన): (ఉలిక్కిపడి, సిగ్గుతో ముడుచుకుపోతూ) "విజయ్... ఇప్పుడు ఏం చేస్తున్నావ్... వెళ్లి ప్రశాంతంగా కూర్చో, నేను నీ కోసం వంట చేస్తున్నాను కదా..."
 
నేను (విజయ్): "ఎందుకంత సిగ్గు పడుతున్నావు భావన... నిన్న రాత్రి ఎంత కూల్‌గా, ఎంత బోల్డ్‌గా ఉన్నావు..."
 
అమ్మ: (తిరిగి విజయ్ ని ఆపుతూ) "నిన్న ఏం జరిగిందో నాకు తెలుసు విజయ్... ఇప్పుడు వెళ్లి ప్రశాంతంగా కూర్చో..."
 
నేను: "సరేలే... నేను ఏమీ అనను... కానీ చూడు, ఈ ఉదయాన్నే నేను ఇక్కడ ఇలా నిలబడి ఉన్నాను... నువ్వేమైనా చెయ్యాలి కదా..."
 
అమ్మ: "ముందు వెళ్లి స్నానం చేసి ఫ్రెష్ అవ్వు విజయ్... నువ్వు టైమ్‌కి ఆఫీసు కి కూడా వెళ్ళాలి అన్న విషయం మర్చిపోకు..."
 
నేను: "అవును వెళ్ళాలి... ఎలాగూ వెళ్తాను కదా, దానికి ఇంత తొందర ఏముంది... కానీ ఈ ఉదయాన్నే నీ ముఖంలో ఉన్న ఈ నవ్వు చూస్తుంటే, నీ ఈ అందమైన శరీరం అంటే నాకు ఎంత ఇష్టమున్నా అది తక్కువైపోయినట్లు అనిపిస్తోంది భావన..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "నువ్వు చాలా మాట్లాడుతున్నావు విజయ్... ఇప్పుడు దయచేసి నన్ను వంట చేయనివ్వు..."
 
(విజయ్ ఆమె మాట వినలేదు. భావన ముందుకు వేసుకున్న జుట్టును మెల్లగా పక్కకు జరిపి, ఆమె మెడపై
నాజూగ్గా ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. భావన ఒళ్లు ఒక్కసారిగా జలదరించింది.)
 
అమ్మ: "విజయ్... ఇప్పుడు ఆపు... ఇప్పుడు అలా చేయకు..."
 
(విజయ్ ఆగకుండా భావన బ్లౌజు గుండీలు విప్పి, ఆమె నగ్న వీపుపై పెదవులతో ముద్దుల వర్షం కురిపించాడు. ఆ వెచ్చటి స్పర్శకు భావనకు కూడా మూడ్ వచ్చేసింది. కళ్ళు మూసుకుని కొంచెం ముందుకు వంగింది.)
 
అమ్మ: (కామపు మత్తులో) "విజయ్... నీ సమక్షంలో నాకెందుకు ఇలా పిచ్చెక్కిపోతుందో... నీలో నిజంగా ఏదో మాయ ఉంది విజయ్..."
 
(విజయ్ భావనను తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమెను అమాంతం తన బాహువుల్లోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు.)
 
అమ్మ: (విజయ్ టవల్ వైపు చూస్తూ) "చూడు... నీది ఎలా నిక్కబొడుచుకుందో...."
 
నేను: "అయితే ఇప్పుడు ఏదైనా చెయ్యి భావన... దాన్ని శాంతపరచడానికి..."
 
(భావన ఆలస్యం చేయకుండా తన పెదాలను విజయ్ పెదవులతో కలిపింది. ఇద్దరూ గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
 
భావన విజయ్ ని ప్రోత్సహిస్తూ తన రెండు కాళ్లను అతని వెనుకకు వేసి బంధించింది. ఇద్దరూ దారితప్పిన రెండు జంతువుల్లా పిచ్చిగా ముద్దుపెట్టుకుంటున్నారు. విజయ్ కిందకి వంగి భావన చీరను పైకి లేపాడు.)
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు దయచేసి మళ్ళీ కింద అలా చేయకు విజయ్..."
 
నేను: "నీకెందుకు నచ్చదు భావన..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "నేను అలా అనలేదు..."
 
(విజయ్ నవ్వి, భావన చీరను పూర్తిగా పైకి లేపి, ఆమె ప్యాంటీని పక్కకు జరిపి, ఆమె తడి పూకుని నాలుకతో నాకడం మొదలుపెట్టాడు.)
 
అమ్మ: "ఆహ్... విజయ్... నువ్వు నన్ను పిచ్చెక్కిస్తున్నావు... ఆహ్... నన్ను ఇలాగే నాకు..."
 
(భావన విజయ్ జుట్టును పట్టుకుని తన పూకుకి అదిమిపట్టుకుంది. విజయ్ సుమారు 10 నిమిషాల పాటు ఆమె పూకుని ఉధృతంగా నాకాడు. భావనకు బాగా వేడెక్కింది.)
 
అమ్మ: (శ్వాస లయ తప్పుతుండగా) "విజయ్.... ఆగు.... ఇప్పుడు నీది నా లోపల పెట్టు త్వరగా.... నాకు సమయం కూడా తక్కువగా ఉంది..."
 
(విజయ్ పైకి లేచాడు. భావన విజయ్ టవల్ లోపల ఉన్న అతని మడ్దని గట్టిగా పట్టుకుంది.)
 
నేను: "నువ్వు చాలా అసహనంగా ఉంటున్నావు భావన...."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "అవును నాకు తెలుసు... ఏమీ అనకు త్వరగా చెయ్యి, నేను కూడా కాలేజీకి వెళ్ళాలి..."
 
(విజయ్ భావన కాళ్లలో ఒకదాన్ని పైకి లేపి... వెంటనే తన మడ్దని ఆమె పూకు లోపలికి తోశాడు.)
 
అమ్మ: "ఆహ్హ్హ్...... నెమ్మదిగా పెట్టలేవా విజయ్.."
 
నేను: "ఏమైంది బంగారం... కొంచెం ఓపిక పట్టు..."
 
(విజయ్ తన వేగాన్ని పెంచి, భావన పూకుని బలంగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. కిచెన్ లో శృంగార శబ్దాలు మారుమోగుతున్నాయి.)
 
అమ్మ: "ఆహ్... హా విజయ్... ఇంకా వేగంగా, వేగంగా... ఇలాగే చెయ్యి.... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... అమ్మా.......విజయ్ ....."
 
నేను: "హా..... ఇది తీసుకో.... ఆహ్హ్..... నువ్వు ప్రతిరోజూ మంగళసూత్రం కట్టుకుంటానని చెప్పావు కానీ అది నాకు కనిపించడం లేదు భావన...."
(
భావన తన బ్లౌజ్ విప్పేసింది.
 
అమ్మ: "నా బ్రా తీసేయ్ విజయ్... ... స్స్స్స్స్ స్..... ఆహ్హ్హ్..... "
 
విజయ్ బ్రా తీసేశాడు. భావన మెడలో మంగళసూత్రం ఉంది, కానీ అది ఆమె వక్షోజాల మధ్య బ్లౌజు లోపల దాగి ఉంది. విజయ్ కి నవ్వొచ్చింది.
 
విజయ్ భావనను తిప్పి, వెనుక నుండి తన మడ్దని ఆమె లోపల పెట్టి ఉధృతంగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. సుమారు 15 నిమిషాల వేగవంతమైన దెబ్బల తర్వాత... ఇద్దరూ ఒకేసారి స్ఖలనం చెందారు.
 
విజయ్ తన వీర్యాన్ని భావన పూకు లోపల కార్చేశాడు. ఇద్దరూ ఆయాసపడుతూ పక్కకు జరిగారు.
 
కొద్దిసేపటికి భావన తయారై వంట ముగించింది. విజయ్ పైకి వెళ్లి స్నానం చేసి, నీట్ గా డ్రెస్ వేసుకుని కిందకి వచ్చాడు. అతనికి బ్రేక్‌ఫాస్ట్ తినాలనిపించకపోవడంతో వద్దన్నాడు.
భావన అతని కోసం క్యారేజ్ బాక్స్ సిద్ధం చేసింది. ఇద్దరూ తమ తమ పనులకు బయలుదేరారు.
 
ప్రదేశం: ఐటీ ఆఫీస్ (టీమ్ లీడ్ విజయ్ డెస్క్)
సమయం: సాయంత్రం 5:30 గంటలు
 
రాత్రంతా నిద్రపోకుండా ఏడవడం, జ్వరం వల్ల అలేఖ్య ఆఫీస్ లో చాలా నీరసంగా ఉంది. ఉదయం నుండి కేవలం విజయ్ ని చూస్తూనే కాలం గడిపేసింది.
 
ఆఫీస్ సమయం ముగిసి అందరూ వెళ్తున్నారు. అలేఖ్య డెస్క్ దగ్గర నీరసంగా కూర్చుని ఉంది. విజయ్ ఆమెను గమనించాడు. ఆమె ముఖంలో ఏదో తేడా ఉందని గ్రహించి, ధైర్యం చేసి ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాడు.
 
నేను : "ఏమైంది అలేఖ్య గారు... బాగానే ఉన్నారా? ఈరోజు అంతా ఏదోలా ఉన్నారు..."
 
అలేఖ్య గొంతులో నుండి మాట రావడానికి కూడా ఓపిక లేదు. విజయ్ ఆమె వైపు చూసి, నెమ్మదిగా తన చేతిని ఆమె నుదుటిపై పెట్టాడు. అబ్బో... ఒళ్లు జ్వరంతో కాగిపోతోంది! విజయ్ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాడు.
 
నేను: "అయ్యో! మీకు విపరీతమైన జ్వరం ఉంది అలేఖ్య గారు! ఇలాంటి టైమ్ లో ఆఫీస్ కి ఎందుకు వచ్చారు? ఇంట్లోనే రెస్ట్ తీసుకోవాల్సింది కదా! మీరిక్కడే కూర్చోండి, నేను ఇప్పుడే వస్తాను."
 
(విజయ్ వెంటనే బయటకు వెళ్లాడు. అలేఖ్య కళ్లలో నుండి కన్నీళ్లు కారాయి. తను వెళ్లే వైపే ఆరాధనగా చూస్తూ ఉండిపోయింది. కొద్దిసేపటికి విజయ్ చేతిలో కొన్ని టాబ్లెట్స్, ఒక కొబ్బరిబొండం వాటర్ తో తిరిగి వచ్చాడు.
 
నేను: "ఇదిగోండి... ఈ కొబ్బరి నీళ్లతో ఈ టాబ్లెట్ వేసుకోండి. మీరు కార్ డ్రైవ్ చేయగలరా ఇప్పుడు?"
 
(అలేఖ్య మౌనంగా తల అడ్డంగా ఊపింది.)

[Sunnysunnysunny]

నేను: "ఇదిగోండి... ఈ కొబ్బరి నీళ్లతో ఈ టాబ్లెట్ వేసుకోండి. మీరు కార్ డ్రైవ్ చేయగలరా ఇప్పుడు?"

 
(అలేఖ్య మౌనంగా తల అడ్డంగా ఊపింది.)
 
నేను: "సరే... మీరేమీ కంగారు పడకండి."
 
(విజయ్ వెంటనే భావనకు ఫోన్ చేశాడు.)
 
నేను (ఫోన్ లో): "హలో భావన... మా ఆఫీస్ లో వర్క్ చేసే ఒక అమ్మాయికి అసలు ఒంట్లో బాగోలేదు, విపరీతమైన ఫీవర్ ఉంది. మనం ఆమెను వాళ్ల ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేద్దామా?"
 
భావన (ఫోన్ లో): "అయ్యో... అలాగే విజయ్! దానికి అడగడం దేనికి, వెంటనే తీసుకురా."
 
నేను: (అలేఖ్యతో) "అలేఖ్య గారు... మీరు కార్ కీస్ ఇవ్వండి, నేనే డ్రైవ్ చేస్తాను."
 
(ఆ మాట వినగానే అలేఖ్యకు ఎక్కడ లేని ఆనందం వేసింది. విజయ్ తన కార్ కీస్ తీసుకుని, అలేఖ్యను తీసుకుని బయట వెయిట్ చేస్తున్న భావన దగ్గరకు వెళ్లాడు.)
 
ప్రదేశం: అలేఖ్య కార్ లో ప్రయాణం
సమయం: సాయంత్రం 6:00 గంటలు
 
(విజయ్ కార్ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు. భావన ముందు సీట్లో కూర్చుంది, అలేఖ్య వెనుక సీట్లో ఉంది. భావన ముఖంలో కొత్త పెళ్లికూతురి కళ, ఒక రకమైన వెలుగు ఉట్టిపడుతోంది. భావన వెనక్కి తిరిగి అలేఖ్యను ఎంతో ప్రేమగా పలకరించింది.)
 
భావన: "హలో అమ్మా... నీ పేరేంటి?"
 
అలేఖ్య: (గొంతు ననుముకుంటూ) "నా పేరు అలేఖ్య అండి..."
 
భావన: (నవ్వుతూ) "చాలా మంచి పేరు. ఒంట్లో బాగులేకపోతే ఆఫీస్ కి రాకూడదు కదా అలేఖ్య. విజయ్ నాకు బంధువు అవుతాడు, తను చెప్పగానే నిన్ను సేఫ్ గా దింపాలని వచ్చాం."
 
(అలేఖ్య భావన వైపు చూసింది. భావన ఎంత ప్రేమగా మాట్లాడిందో చూసి అలేఖ్య మనసు తేలికపడింది. విజయ్ కూడా అద్దంలో నుండి అలేఖ్యను చూస్తూ చాలా జాగ్రత్తగా మాట్లాడాడు.)
 
(కార్ అలేఖ్య ఇంటికి మరో రెండు ఇళ్ల ముందే ఆగింది. అలేఖ్య కార్ తలుపు తీసి కిందకి దిగింది.)
 
అలేఖ్య: "అక్కా... మీరు ఈ కార్ తీసుకెళ్లండి. నేను రేపు ఆఫీస్ లో తీసుకుంటాను."
 
భావన: "అయ్యో వద్దులే అలేఖ్య... మీ కార్ నీ దగ్గరే ఉంచుకో."
 
అలేఖ్య: (ఎంతో ఆప్యాయంగా) "ప్లీజ్ అక్కా... మీరు నాకు అక్కతో సమానం, కాదనకండి. బయట వర్షం పడుతోంది, మీరు వర్షంలో ఇబ్బంది పడకండి. కార్ తీసుకెళ్లండి ప్లీజ్..."
 
భావన: (కరిగిపోయి) "సరేనమ్మా... థాంక్యూ. ఒంట్లో బాగుపడ్డాక వీలైతే ఒకసారి మా ఇంటికి రా, ఇద్దరం కూర్చుని మాట్లాడుకుందాం."
 
విజయ్: "జాగ్రత్తగా వెళ్లండి అలేఖ్య గారు, రెస్ట్ తీసుకోండి."
 
(భావన, విజయ్ కారులో వెళ్ళిపోయారు. అలేఖ్యకు ఇప్పుడు జ్వరం పూర్తిగా తగ్గిపోయినట్లు అనిపించింది. విజయ్ తనపై చూపించిన కేరింగ్, భావన తనను 'ఇంటికి రా' అని పిలిచిన ఆ ప్రేమపూర్వక ఆహ్వానం ఆమె గుండెను సంతోషంతో నింపేశాయి.)
 
ప్రదేశం: అలేఖ్య గది
సమయం: రాత్రి 8:00 గంటలు
 
(అలేఖ్య పరుగెత్తుకుంటూ గదిలోకి వెళ్లి, వెంటనే వైజాగ్ లో ఉన్న తన ప్రాణస్నేహితురాలు అల్కాకు ఫోన్ చేసింది.)
 
అలేఖ్య: (ఎంతో ఉత్సాహంగా, ఆనందభాష్పాలతో) "హలో అల్కా! అల్కా... నేను చెప్పేది వింటున్నావా!"
 
అల్కా: (కంగారుగా) "ఏంటే అలేఖ్య? ఉదయం ఏడ్చావు, ఇప్పుడేమో ఇంత హ్యాపీగా ఉన్నావు... ఏమైంది?"
 
అలేఖ్య: "అల్కా... ఇవాళ ఆఫీస్ లో నాకు విపరీతమైన జ్వరం వచ్చింది. విజయ్ నా నుదుటిపై చేయి పెట్టి చూశాడు... ఆ తర్వాత నా కోసం కొబ్బరి నీళ్లు, టాబ్లెట్స్ తెచ్చాడు. అంతటితో ఆగకుండా... తనే నన్ను డ్రాప్ చేస్తానని నా కార్ కీస్ తీసుకున్నాడు అల్కా!"
 
అల్కా: "అవునా! వావ్... మరి ఆ కార్ లో ఉన్న మహిళ ఎవరు?"
 
అలేఖ్య: "అక్కడే పెద్ద మ్యాజిక్ జరిగింది అల్కా! విజయ్ ఆ మహిళను కూడా కార్ లోకి ఎక్కించుకున్నాడు.
 
ఆమె పేరు భావన... విజయ్ కి బంధువు అవుతుందట. కానీ తెలుసా అల్కా... ఆమె రాక్షసి కాదు, దేవత! నాతో ఎంత ప్రేమగా మాట్లాడిందో తెలుసా?
 
నన్ను 'నువ్వు నాకు చెల్లివి/అక్కవి' అన్నట్లు చూసింది. వీలైతే వాళ్ల ఇంటికి రమ్మని కూడా పిలిచింది అల్కా!"
 
అల్కా: (నవ్వుతూ) "హమ్మయ్య! ఉదయం నుండి నీ ఏడుపు విని నేను చచ్చిపోయాను. ఇప్పుడు నీ వాయిస్ లో ఈ ఆనందం చూస్తుంటే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది అలేఖ్య."
 
అలేఖ్య: "అవునల్కా... విజయ్ నాపై చూపే ఆ కేరింగ్, భావన అక్క చూపించిన ఆ ఆప్యాయత... నా జీవితంలో ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను. విజయ్ నా వాడే అల్కా... నా ప్రేమ కచ్చితంగా గెలుస్తుంది!"
 
అలేఖ్య ఫోన్ హ్యాంగ్ చేసి, కిటికీ గుండా కురుస్తున్న వర్షాన్ని చూస్తూ విజయ్ జ్ఞాపకాల్లో మునిగిపోయింది.
 
ప్రదేశం: ముంబై వీధులు & గుడి
సమయం: సాయంత్రం 6:30 గంటలు
 
(విజయ్ కారు నడుపుతున్నాడు, పక్కన భావన కూర్చుని ఉంది. చాలా సేపటి వరకు ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం అల్లుకుంది.)
 
అమ్మ (భావన): (విజయ్ వైపు చూస్తూ, ఎంతో ఆప్యాయంగా) "విజయ్... మనం చాలా కాలంగా గుడికి వెళ్ళలేదు కదా... ఈరోజు వెళ్దామా?"
 
నేను (విజయ్): "సరే భావన వెళ్దాం... ఎలాగూ మనకు చాలా సమయం ఉంది కదా."
 
(విజయ్ కారును దగ్గర్లోని గుడి వైపు మళ్లించాడు. గుడి బయట భావన కోసం ఒక అందమైన మల్లెపూల దండ కొన్నాడు. ఇద్దరూ లోపలికి వెళ్లి స్వామివారి దర్శనం చేసుకున్నారు.
 
విజయ్ ఎంతో పవిత్రంగా గుడిలోనే భావన నుదుటిపై, పాపిటలో సింధూరం పెట్టాడు. ఆ తర్వాత ఇద్దరూ గుడి ప్రశాంతమైన ఆవరణలో కాసేపు కూర్చున్నారు.)
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ, విజయ్ చేతిని పట్టుకుని) "విజయ్... ఎలాగూ నాకు కొన్ని రోజుల్లో నీ వల్ల గర్భం రాబోతోంది... నువ్వు ఇప్పుడు మీ ఇంట్లో వాళ్లతో మాట్లాడాలి కదా..."
 
(ఆ హడావిడిలో, ఇన్నాళ్లుగా ఇంటి విషయాల గురించి భావనకు అబద్ధాలు చెబుతున్నానన్న విషయం విజయ్ కి గుర్తొచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు నిజం చెప్పలేక, మళ్లీ మరో అబద్ధం ఆడక తప్పలేదు.)
 
నేను: "భావన... నేను ఈ మధ్యాహ్నమే నానమ్మ  (నానమ్మ)తో ఫోన్ లో మాట్లాడాను. నీ వయసు గురించి నానమ్మ కి చెప్పాను... కానీ... నానమ్మ  ఈ సంబంధాన్ని ఒప్పుకోవడం లేదు భావన..."
 
(ఆ మాట వినగానే భావన ముఖం ఒక్కసారిగా పాలిపోయింది. కళ్లల్లో తీవ్రమైన బాధ. ఆమె మౌనంగా ఉండిపోయింది. ముఖం పక్కకు తిప్పుకుంది.)
 
నేను: "ఏమైంది భావన..."
 
అమ్మ: (గొంతు బొంగురుపోగా) "లేదు... ఏమీ లేదు..."
 
(భావన ఏడుస్తోందని విజయ్ కి అర్థమైంది. అతను వెంటనే ఆమె ముఖాన్ని తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. భావన కళ్లలో కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి.)
 
నేను: "ఇదేంటి భావన... ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?"
 
అమ్మ: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "ఇప్పుడు నాకు ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ లేరు విజయ్... కనీసం మన పెళ్లికి మీ కుటుంబం అయినా వచ్చి ఉంటే ఎంత బాగుండేది...
 
ఇప్పుడు మీ అమ్మమ్మ కూడా మన బంధాన్ని అంగీకరించడం లేదు.... 'నువ్వు నాతో శృంగారం చేస్తే, ఆ తర్వాత నన్ను వదిలేస్తావు విజయ్'... నాకు ఇప్పుడు చాలా భయంగా ఉంది..."
 
(విజయ్ గుడిలో జనం ఉన్నారని కూడా పట్టించుకోకుండా భావనను తన గుండెలకు గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.)
 
నేను: "పిచ్చిదానిలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు భావన... నేనెందుకు నిన్ను వదిలేస్తాను? నేను నిన్ను నిజంగా, ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను.
 
మన బంధం మధ్యలోకి ఎవరు వచ్చినా... నేను నిన్ను నా భార్యగా మనస్ఫూర్తిగా అంగీకరించాను. కాబట్టి ఇప్పుడు నిన్ను నా భార్యగా చేసుకుని తీరుతాను."
 
అమ్మ: "కానీ మీ కుటుంబం సంగతేంటి విజయ్..."
 
నేను: "మనం వాళ్లకు ఎప్పటికీ చెప్పము... మనం త్వరలోనే పెళ్లి చేసుకుంటాం."
 
అమ్మ: (ఇంకా ఏడుస్తూనే) "కానీ ఎప్పుడు విజయ్... నీకు అర్థం కావడం లేదా? నేను గర్భవతిని కావచ్చు... అది కూడా చాలా త్వరగా...
 
అప్పుడు ఏమైనా చెడు జరిగితే... లేదా వాళ్లు నిన్ను నాతో పెళ్లి చేసుకోనివ్వకపోతే నేను ఎలా బ్రతకాలి..."
 
నేను: "భావన, అలాంటిదేమీ జరగదు... నేను నీ కోసం ఇక్కడే ఉన్నాను."
 
అమ్మ: "నన్ను ఒక్కసారి మీ నానమ్మ తో మాట్లాడనివ్వు విజయ్... ఆమెను ఒప్పించడానికి నా వంతు ప్రయత్నం చేస్తాను... దయచేసి ఈ బంధం కోసం ఆమెను ఒప్పించు..."
 
నేను: "కంగారు పడకు భావన... అంతా బాగుంటుంది... నువ్వు కోరుకున్నట్లే జరుగుతుంది... పద ఇప్పుడు ఇంటికి వెళ్దాం, ఆలస్యమవుతోంది."
 
(విజయ్ భావన చీర కొంగుతో ఆమె కన్నీళ్లను ప్రేమగా తుడిచాడు. ఇద్దరూ గుడి బయటకు వచ్చారు. అక్కడ ఒక జ్యువెలరీ షాప్ కనపడింది. విజయ్ ఒకప్పుడు ఆ మంగళసూత్రాన్ని చూసిన అదే దుకాణం ముందు నిలబడ్డాడు.)
 
నేను: "భావన అది చూడు... పెళ్లి తర్వాత నువ్వు ఎలాంటి మంగళసూత్రం కట్టుకోవాలనుకుంటున్నావు?"
 
(భావన మనసంతా బాధగా ఉండటంతో మాట్లాడే మూడ్‌లో లేదు. మౌనంగా ఉండిపోయింది.)
 
నేను: "ఇప్పుడు చెప్పు భావన.... నీకెందుకు అంత కోపంగా ఉంది?"
 
అమ్మ: "లేదు, ఏమీ లేదు... ఇప్పుడు ఇంటికి వెళ్దాం. నేను ఇక ఇక్కడ ఉండాలనుకోవడం లేదు..."
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: రాత్రి 7:30 గంటలు
 
(ఇంటికి వెళ్ళాక, భావన స్నానం చేసి వంట చేయడానికి కిచెన్ లోకి వెళ్తోంది. ఆమె విజయ్ పై ఇంకా కోపంగానే ఉంది. విజయ్ వెళ్లి ఆమెను వెనుక నుండి తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.)
 
అమ్మ: (కోపంగా తల పక్కకి తిప్పుతూ) "విజయ్... వదులు ... నాకు ఇప్పుడు అస్సలు మూడ్ లేదు..."
 
(విజయ్ భావన జుట్టుని మెల్లగా పట్టుకుని ఆమెను శాంతపరచడానికి ప్రయత్నించాడు.)
 
నేను: "బాగా విను భావన, నీకు ఒక అద్భుతమైన విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను..."
 
అమ్మ: "ఏంటి... త్వరగా చెప్పు..."
 
నేను: "ఓహో... అయితే ముందు వచ్చి ఇక్కడ కూర్చో..."
 
(భావన వచ్చి విజయ్ పక్కన మంచం మీద కూర్చుంది.)
 
అమ్మ: "త్వరగా చెప్పు విజయ్..."
 
నేను: "నాకు ఎప్పుడూ నీ గురించి, నా గురించి కలలు వస్తుంటాయి భావన... ఈరోజు కూడా ఒక అందమైన కల వచ్చింది."
 
అమ్మ: "అయితే..."
 
నేను: "హేయ్... ముందు ఇది విను. మనం ఆసుపత్రి నుండి ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నాము... మన ఇంటి దగ్గర మా అత్తయ్య, అమ్మమ్మ మరియు మన ముగ్గురు పిల్లలు మన కోసం తంబూలంతో ఎదురు చూస్తున్నారు."
 
(భావన కోపంగా ఉన్న తన కళ్లను తిప్పి విజయ్ వైపు చూసింది.)
 
నేను: "అందరూ ఎందుకు ఎదురు చూస్తున్నారో తెలుసా... ఎందుకంటే ఈరోజు ఆ ఇంట్లోకి మరో చిన్న దేవత రాబోతోంది... అంటే, మన నాలుగో బిడ్డ, మన కూతురు! ఆమె అచ్చం నీలాగే ఉంది భావన..."
 
(ఆ మాట వినగానే భావన ముఖంలోని కోపం ఒక్క క్షణంలో మాయమైంది.)
 
నేను: "అత్తయ్య నీకు, ఆ చిన్న పాపకు హారతి ఇచ్చి లోపలికి ఆహ్వానించారు... అత్తయ్య అన్నారు... 'మనం ఇక్కడితో ఆపకూడదు, మీరు కనీసం మరో రెండు మూడు మంది పిల్లలను కనాలి' అని!"
 
(భావన ఇప్పుడు తన కోపాన్ని దాచుకోలేక సిగ్గుపడుతూ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.)
 
అమ్మ: "హ్మ్... నువ్వు మాట్లాడటం ఆపేస్తే నన్ను వెళ్లి వంట చేయనివ్వు విజయ్..."
 
నేను: (భావన తల మీద చేయి పెట్టి) "లేదు భావన, నీ మీద ఒట్టు... నాకు ఎప్పుడూ ఇలాంటి కలలే వస్తుంటాయి."
 
అమ్మ: "నువ్వు నిజం చెబుతున్నావా విజయ్..."
 
నేను: "అయితే నీ మీద ఎందుకు ఒట్టు వేసుకుంటాను చెప్పూ..."
 
అమ్మ: "సరే అయితే కల ఇంకా ఏమైంది..."
 
నేను: "అప్పుడే మా జూనియర్... అంటే మన పెద్ద కొడుకు అజయ్... మన మొదటి బిడ్డ నా వైపు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి నన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. అయినా, ప్రతి కలలోనూ నువ్వు అతన్ని కొడుకులాగే పిలుస్తావు..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "సరే... ఇక మిగతా పిల్లల సంగతేంటి?"
 
నేను: "రెండోవాడు నా చిన్న కొడుకు రవి... వాడు కొంచెం ప్రశాంతంగా, నిశ్శబ్దంగా ఉంటాడు... సాధారణంగా అమ్మమ్మ దగ్గరే ఆడుకుంటూ ఉంటాడు. ఇక మూడోది నా అత్యంత ప్రత్యేకమైన ముద్దుల కూతురు... అంటే మన ఇద్దరిదీ..."
 
అమ్మ: "తన పేరేంటి విజయ్?"
 
నేను: "నేను తనకి కోమల్ అని పేరు పెట్టాను... ఎందుకంటే తను కూడా నీలాగే చాలా సౌమ్యంగా, కోమలంగా ఉంటుంది. మరి ఆ నాలుగో చిన్న పాపకి నువ్వే పేరు పెట్టావు భావన..."
 
అమ్మ: (ఆత్రుతగా) "నేనేం పేరు పెట్టాను?"
 
నేను: "సంధ్య..."
 
(ఆ పేరు వినగానే భావన ఒక్కసారిగా షాక్ అయింది! ఆమె కళ్లలో నీళ్లు నిండిపోయాయి. విజయ్ ఆశ్చర్యపోయాడు.)
 
నేను: "ఏమైంది భావన... నేను ఇప్పుడు ఏమైనా తప్పుగా అన్నానా?"
 
అమ్మ: (కన్నీళ్లతో, వణుకుతున్న గొంతుతో) "విజయ్... నేను 20 ఏళ్ల క్రితం గర్భవతిగా ఉన్నప్పుడు ఈ పేర్ల గురించే ఆలోచించాను!
 
ఒకవేళ అప్పుడు అబ్బాయి పుడితే పేరు 'విజయ్' అని... అమ్మాయి పుడితే మా అమ్మ పేరు 'సంధ్య' అని పెట్టుకోవాలని అనుకున్నాను! నీకది ఎలా తెలిసింది విజయ్..."
 
(విజయ్ మనసులో అనుకున్నాడు: 'బహుశా ఈ ప్రపంచం గుండ్రంగానే ఉంది... నా కలలు కూడా నిజమైన జీవితాన్నే చూపిస్తున్నాయి'.)
 
(భావన విజయ్ ని అమాంతం హత్తుకుని అతని చేతుల్లోకి వాలింది.)
 
అమ్మ: "విజయ్.... నీ కలలు కచ్చితంగా నిజం కావాలి.... నేను నీకు నలుగురినే కాదు, ఇంకా ఎక్కువ మంది పిల్లలకు జన్మనిస్తాను.... కానీ కనీసం ఈ ఒక్క కల అయినా మన జీవితంలో నిజం కావాలి విజయ్..."
 
నేను: (ఆమె నుదుటిపై ముద్దుపెట్టుకుంటూ) "అవును భావన... అది నిజమవుతుంది... అది కచ్చితంగా నిజమవుతుంది, నువ్వు ఏమీ చింతించకు..."
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: రాత్రి 9:30 గంటలు
 
(కొద్దిసేపటి తర్వాత భావన వెళ్లి కమ్మటి వంట వండింది. ఇద్దరూ కలసి భోజనం చేశారు. ఆ తర్వాత మంచం మీద పడుకున్నారు.)
 
నేను: "ఇప్పుడు మనం ఏం చేయాలి భావన..."
 
అమ్మ: "నువ్వే చెప్పు..."
 
నేను: "అన్నట్టు భావన... నిన్ను నేను ఎప్పుడూ మోడర్న్ డ్రెస్‌లలో చూడలేదు. కాబట్టి నేను నీ కోసం మంచి మోడర్న్ డ్రెస్సులు తెస్తే వేసుకుంటావా?"
 
అమ్మ: "వద్దు బాబోయ్... మోడర్న్ డ్రెస్సులు నేను వేసుకోను..."
 
నేను: "ఓ అందులో ఏముంది భావన... నేను నిన్ను బయట వేసుకునేవి వేసుకోమనడం లేదు... రాత్రిపూట చాలా మంది ఆడవాళ్లు హాట్ నైటీలు వేసుకుంటారు కదా..."
 
అమ్మ: "కానీ నేను అలాంటివి వేసుకోను..."
 
నేను: (నవ్వుతూ) "అయితే నా బట్టలు వేసుకుంటావా భావన?"
 
అమ్మ: (కాసేపు ఆలోచించి) "అవును... నీ బట్టలు అయితే వేసుకోగలను..."
 
నేను: "సరే... సరే అయితే..."
 
(విజయ్ వెంటనే తన చొక్కాను (షర్ట్) తీసి భావనకు ఇచ్చాడు.)
 
అమ్మ: "ఇంకా ప్యాంటు కూడా ఇవ్వవా..."
 
నేను: "కేవలం నా షర్ట్ మాత్రమే వేసుకోవాలి... అది కూడా లోపల బ్రా, ప్యాంటీ ఏమీ లేకుండా! అర్థమైందా... వెళ్లి వేసుకో."
 
అమ్మ: (సిగ్గుతో) "విజయ్... నాతోనే ఇదంతా ఎందుకు చేయిస్తున్నావు..."
 
నేను: "నీకు ఇష్టం లేకపోతే వద్దని చెప్పవచ్చు భావన..."
 
అమ్మ: (నకిలీ కోపంతో) "నువ్వు ఎప్పుడూ నన్ను ఇలాగే ఆటపట్టిస్తావు..."
 
నేను: "ఓ నా రాణి... నీకెందుకు అంత కోపం?"
 
అమ్మ: "అవును, నువ్వు చాలా గొప్ప రాజువి మరి... నన్ను రాణి అని పిలుస్తున్నావు..."
 
నేను: (ఆమె ముక్కు మీద మెల్లగా ముద్దు పెడుతూ) "ఇప్పుడు వెళ్లి వేసుకో... లేకపోతే నేను ఉన్న ఈ బట్టలన్నీ తీసేసి ఆ తర్వాత అసలైనది మొదలుపెడతాను..."
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) " నేను వెళ్తున్నాను... కానీ నేను కేవలం నీ చొక్కా మాత్రమే వేసుకోవాలా?"
 
నేను: "అవును... షర్ట్ మాత్రమే, బ్రా వద్దు, ప్యాంటీ వద్దు, ఏమీ వద్దు..."
 
అమ్మ: "ఏంటి... ప్యాంటీ కూడా వేసుకోకూడదా..."
 
నేను: "అవును... నా ముందు ఎప్పుడూ నగ్నంగా లేనట్లుగా ఎందుకు అంత ఆశ్చర్యపోతున్నావు భావన?"
 
అమ్మ: "నోరు మూయ్... వెధవ..."
 
(భావన నవ్వుకుంటూ బాత్రూంలోకి వెళ్ళింది. విజయ్ తన ప్యాంటు, లోదుస్తులు విప్పేసి... కేవలం నడుముకు ఒక టవల్ మాత్రమే చుట్టుకుని భావన కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.)
 
(భావన బాత్రూమ్ నుండి బయటకు వచ్చింది. కేవలం విజయ్ లూజ్ షర్ట్ మాత్రమే వేసుకుని ఉంది. లోపల బ్రా, ప్యాంటీ లేకపోవడంతో ఆమె తొడలు, పాదాలు ఎంతో తెల్లగా, అందంగా మెరిసిపోతున్నాయి. భావన సిగ్గుపడుతూ విజయ్ దగ్గరకు వచ్చింది.)
 
నేను: "చూడు భావన... అందుకే కదా నీ భర్త మాట వినమంటున్నాను... ఎంత హాట్ గా, అందంగా కనిపిస్తున్నావో!"
 
అమ్మ: "హా... ఆపు... మరి నువ్వు ఈ టవల్‌లో ఎందుకు నిలబడి ఉన్నావు విజయ్?"
 
నేను: (ఆమెను చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ) "ఇప్పుడు శృంగారానికి సమయం వచ్చింది డార్లింగ్... మనం శృంగారం చేయకపోతే... నువ్వు ఎలా గర్భవతివై తల్లి అవుతావు? కాబట్టి ఈ భర్తను కొంచెం కష్టపడనివ్వు..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ, విజయ్ బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టి) "హా పర్వాలేదు... నేను నా భర్తతోనే కదా పడుకుంటున్నాను... ఈరోజు నేను ఎలా చేయాలో చెప్పు విజయ్..."
 
నేను: "అంటే నేను కొత్త భంగిమలు ప్రయత్నించాలా భావన?"
 
అమ్మ: "నాకు తెలియదు... నీకు ఏది సరైనదనిపిస్తే అది చెయ్యి..."
 
(విజయ్ భావనను మంచం మీదకు తీసుకెళ్లాడు. ఆమెను వెల్లకిలా పడుకోబెట్టి, అతను ఆమె వీపు వైపు పడుకున్నాడు.)
 
నేను: "ఇప్పుడు నా నడుముకున్న టవల్ విప్పేయ్ భావన..."
 
(భావన టవల్ విప్పేసింది. విజయ్ కింద నిటారుగా, కడ్డీలా నిలబడి ఉన్న లావుపాటి మడ్దని చూసి ఆమె సిగ్గుపడింది.)
 
అమ్మ: "నువ్వు దీన్ని ఎప్పుడూ ఇలాగే నిటారుగా ఉంచుతావా విజయ్... ఇప్పుడు చెప్పు తర్వాత నేనేం చేయాలి?"
 
నేను: "ఇప్పుడు నువ్వు నా మడ్దని నీ పెదవులతో ముద్దు పెట్టుకోవాలి... మరియు నెమ్మదిగా నీ నోట్లోకి తీసుకుని చీకాలి..."
 
అమ్మ: "శ్... వద్దు విజయ్ నాకు వద్దు... నా వల్ల కాదు..."
 
నేను: "ఓహ్... ఇందులో అంత అసభ్యంగా ఏముంది భావన?"
 
అమ్మ: "ఓహ్... అది అసభ్యమైన ప్రదేశం కదా విజయ్..."
 
నేను: "ఓహో... మరి నేను నీ పూకును ముద్దు పెట్టుకుని నాకినప్పుడు అభ్యంతరం లేదు కదా... నీ పెదవులు నా దానికి తగిలితే తప్పా?"
 
అమ్మ: (విజయ్ ని మెల్లగా కొడుతూ) "నోరు మూయ్... అది వేరే విషయం..."
 
నేను: "నా ముద్దుతో నీకు ఎలా ఆనందం కలుగుతుందో, నీ ముద్దుతో నాకూ అలాగే ఆనందం కలుగుతుంది భావన... సరే నీకు అది చేయడం ఇష్టం లేకపోతే వదిలేయ్..."
 
(భావనకు అర్థమైంది విజయ్ కి నిరాశ కలిగిందని. ఆమె విజయ్ ని సంతోషపెట్టాలనుకుంది.)
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు మళ్లీ అలా నటించకు విజయ్..."
 
నేను: "సరే అయితే ఇప్పుడు నన్ను నోటితో ముద్దు పెట్టుకో భావన... ఇది చూడు ఎలా నిలబడిందో..."
 
అమ్మ: "కానీ నాకు ఎలా చేయాలో అర్థం కావడం లేదు విజయ్..."
 
నేను: "ఓహ్... నువ్వు కూడా చాలా వీడియోలు చూసావు కదా... అందుకే నీకు తెలిసే ఉంటుంది..."
 
అమ్మ: "అవును... నాకు తెలుసు... ఇప్పుడు నేను దీన్ని పూర్తిగా తినేయాలా... ఆ వీడియోల్లో తిన్నట్టుగా?"
 
నేను: "నువ్వు అలా కూడా తినొచ్చు భావన... ఇది నీ కోసమే..."

[Sunnysunnysunny]

నేను: "నువ్వు అలా కూడా తినొచ్చు భావన... ఇది నీ కోసమే..."

 
(భావన విజయ్ మడ్దని తన చేతిలోకి తీసుకుంది. విజయ్ ఆమెను చూస్తున్నాడు.)
 
అమ్మ: "నేను ఇది చేస్తుండగా నువ్వు నన్ను చూడటం నాకు ఇష్టం లేదు..." (అంటూ పక్కనే ఉన్న టవల్ తీసి విజయ్ కళ్ల మీద వేసింది)
 
నేను: (టవల్ పక్కకు తీసేస్తూ) "నువ్వు నన్ను ఆనందింపజేస్తుంటే నేను చూడకపోతే ఏం ఉపయోగం భావన... నేను చూడాలి!"
 
(భావన నెమ్మదిగా కిందకి వంగి... విజయ్ మడ్ద తల భాగంపై ( తన మృదువైన పెదవులతో మెల్లగా ముద్దు పెట్టుకుంది. విజయ్ మడ్ద ఒక్కసారిగా అదిరింది!)
 
నేను: "ఆహ్... చూడు భావన... నీ ముద్దు దెబ్బకు నా పెనిస్ ఎలా అదిరుతోందో!"
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "నాకు తెలుసు... ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా కూర్చో... నేను చేయాల్సింది నన్ను చేయనివ్వు..."
 
(భావన తన నాలుక బయటకు చాపి... విజయ్ మడ్దని పై నుండి కింద వరకు నాకింది. నెమ్మదిగా తన నాలుకను అతని మడ్ద చుట్టూ తిప్పుతూ మర్దన చేయడం మొదలుపెట్టింది.)
 
నేను: "వావ్ భావన... నువ్వు కేవలం 5 నిమిషాల్లోనే అన్నీ నేర్చుకున్నావ్!"
 
(భావన నవ్వుతూ అతని మడ్దని నాలుకతో నాకుతోంది. ఆమె మెడలో ఉన్న మంగళసూత్రం విజయ్ పురుషాంగానికి పదే పదే తగులుతోంది. విజయ్ కి కామంతో ఊపిరి ఆడటం లేదు.)
 
నేను: "భావన... దాన్ని నీ నోట్లోకి తీసుకో భావన... ఇలా బయట నుండి ఎంతసేపు నాకుతావు?"
 
అమ్మ: "వద్దు విజయ్, నేను లోపలికి తీసుకోను... ఇది చాలా లావుగా ఉంది..."
 
నేను: "అయితే ఒకటి చెయ్యి... పై భాగాన్ని కొంచెం నోట్లోకి తీసుకో... తర్వాత నీకే అలవాటవుతుంది."
 
(భావన విజయ్ మడ్ద తల భాగాన్ని తన నోట్లోకి తీసుకుని చప్పరించడం మొదలుపెట్టింది. విజయ్ కామపు మత్తులో మైమరచిపోతున్నాడు.)
 
నేను: "నన్ను పిచ్చెక్కించావు భావన.... ఇప్పుడు దాన్ని పూర్తిగా లోపలికి తీసుకో..."
 
అమ్మ: (నోటి నుండి బయటకు తీసి, నవ్వుతూ) "వద్దు, ఈ రోజుకి నీకు ఇది చాలు... ఇప్పుడు నేను ఆనందిస్తాను... నా పద్ధతిలో!"
 
భావన విజయ్ వైపు చూస్తూ నవ్వి, తన ఒంటిపై ఉన్న విజయ్ షర్ట్ విప్పేసింది. ఇప్పుడు ఆమె రొమ్ములు , శరీరం పూర్తిగా నగ్నంగా ఉన్నాయి. భావన విజయ్ ముఖం దగ్గరకు వచ్చి...
 
తన తడి పూకును విజయ్ ఛాతీపై ఉంచి నెమ్మదిగా ముందుకు వెనక్కి రుద్దడం మొదలుపెట్టింది!
 
విజయ్ అస్సలు ఊహించలేదు భావన ఇలాంటిది చేస్తుందని. భావన స్టైల్ నిజంగా చాలా భిన్నంగా ఉంది. ఇప్పుడు ఆమెలోని సిగ్గు అంతా మాయమైపోయింది.
 
ఆమె ఈ కలయికను హాయిగా ఆస్వాదిస్తోంది. భావన తన తడి పూకుని విజయ్ రొమ్ముల మీద గట్టిగా రుద్దుతూ సుఖంతో మూలుగుతోంది.
 
అమ్మ: "ఆహ్హ్మ్మ్... విజయ్..."
 
(భావన విజయ్ చెయ్యి పట్టుకుని తన రొమ్ములపై పెట్టుకుంది. విజయ్ ఆమె నిండు రొమ్ములను గట్టిగా పిసకడం మొదలుపెట్టాడు.)
 
నేను: "ఏమైంది భావన... ఈరోజు నువ్వు ఫుల్ మూడ్‌లో ఉన్నావు!"
 
అమ్మ: (విజయ్ నోటి మీద తన పూకును అదిమిపెడుతూ) "ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా పడుకో విజయ్... అస్సలు మాట్లాడకు..."
 
(భావన తన పూకుని విజయ్ నోటి మీద, పెదవుల మీద గట్టిగా రుద్దింది. విజయ్ తన నాలుకతో ఆమె పూకు రసాలను నాకాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత భావన ఆపి, విజయ్ పెదాలను గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకుంది.
 
ఆపై అతని మెడ నుండి కిందకి వచ్చి... అతని నిటారుగా ఉన్న మడ్డకి ముద్దులు పెట్టింది. ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా విజయ్ మడ్ద మీద కూర్చుంది!)
 
(భావన విజయ్ మడ్దని తన పూకులోకి దూర్చుకుని... తన పిరుదులను పైకి లేపుతూ దెంగించుకోవడం మొదలుపెట్టింది.
 
కింద విజయ్ తన నడుమును పైకి తోస్తూ ఆమెకు సహకరిస్తున్నాడు. గది అంతా వారి కామ మూలుగులు, తప్ తప్ తప్ తప్ అనే శృంగార శబ్దాలు మారుమోగుతున్నాయి.)
 
ఆ సమయంలో విజయ్, భావన సుమారు గంట సేపు ఏకధాటిగా, రకరకాల భంగిమల్లో దెంగించుకున్నారు. భావన పూకు లోపల విజయ్ తన వీర్యాన్ని మళ్లీ పవిత్రంగా పిచికారీ చేశాడు.
 
గంట సుదీర్ఘ సంగ్రామం ముగిసాక... ఇద్దరూ పూర్తిగా అలసిపోయి, ఒకరినొకరు గట్టిగా కౌగిలించుకుని మల్లెపూల మంచంపై నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
 
చూస్తుండగానే నెల పైన ఏ గడిచిపోయింది. రోజు కొత్తగా పెళ్లి అయిన జంట లా విచ్చల విడిగా దెంగుకున్నారు
 
ప్రదేశం: ముంబై వీధులు & భావన ఇల్లు
సమయం: ఉదయం 9:00 గంటలు
 
(విజయ్ చేతిలో కూరగాయల సంచి పట్టుకుని ఇంటి వైపు నడుచుకుంటూ వస్తున్నాడు. గత నెల రోజుల్లో తన జీవితం ఎంత వేగంగా, అందంగా మారిపోయిందో తలచుకుంటూ అతని పెదవులపై ఒక మధురమైన చిరునవ్వు విరిసింది.)
 
నేను : (తనలో తాను) 'గడిచిన ఈ నెల రోజుల్లో నా జీవితం పూర్తిగా మారిపోయింది. భావనకు, నాకు మధ్య ఉన్న సిగ్గు అనే సంకెళ్లు ఎప్పుడో తెగిపోయాయి.
 
ప్రతిరోజూ ఒకరిని విడిచి ఒకరం బ్రతకలేనంతగా మా ప్రేమ పెరిగింది. ప్రతీ క్షణం ఒక ఆదర్శ భార్యాభర్తల్లా ఒకరినొకరు ఆరాధించుకుంటూ గడిపాం.
 
భావన నన్ను ప్రతిరోజూ మా నానమ్మ తో మాట్లాడమని బలవంతం చేసేది... కానీ నేను ఏదో ఒక అబద్ధం చెప్పి ఆమెను శాంతపరిచేవాడిని. వచ్చే నెలలోనే మన పెళ్లి జరగాలని ఆమె పట్టుబడుతోంది.
 
నేను కూడా ఎవరికీ చెప్పకుండా ఇంట్లోనే నిశ్శబ్దంగా ఆమె మెడలో మంగళసూత్రం కట్టి భార్యగా చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను.'
 
(విజయ్ ఇంట్లోకి రాగానే భావన వంటగదిలో నుండి బయటకు వచ్చింది. ఆమె నొసటన పవిత్రమైన సింధూరం, మెడలో బ్లౌజ్ లోపల దాచుకున్న మంగళసూత్రం, ముఖంలో నూతన వధువు కళ ఉట్టిపడుతోంది.)
 
అమ్మ (భావన): (నవ్వుతూ) "వచ్చావా విజయ్... కూరగాయలు తెచ్చావా?"
 
నేను: "హా తెచ్చాను భావన... ఇదిగో తీసుకో."
 
అమ్మ: (విజయ్ దగ్గరకు వచ్చి, అతని భుజంపై చేయి వేసి) "ఈరోజు ఆదివారం కదా విజయ్... మధ్యాహ్నం మనం బయటకు వెళ్లి కాసేపు సరదాగా నడిచి వద్దామా? నాకు నీతో కలిసి బయట సమయం గడపాలని ఉంది."
 
నేను: (ఆమె నుదుటిపై ముద్దు పెడుతూ) "నువ్వు అడగాలే కానీ కాదనగలనా భావన? కచ్చితంగా వెళ్దాం..."
 
ప్రదేశం: ముంబై వీధులు (కారు ప్రయాణం - ఫ్లాష్ బ్యాక్ దృశ్యాలు)
సమయం: గత నెల రోజుల జ్ఞాపకాలు
 
(గడిచిన నెల రోజుల్లో మరో పెద్ద మార్పు జరిగింది. ఆఫీసు సమయాల్లో రోజు ఉదయం, సాయంత్రం అలేఖ్య తన కారులోనే విజయ్, భావనలను పికప్ చేసుకోవడం, డ్రాప్ చేయడం అలవాటుగా మారింది. ఆ ప్రయాణాల్లో అలేఖ్య, భావనల మధ్య అనుబంధం ఎంతో బలపడింది.)
 
(కారు ప్రయాణంలో చిన్న సీన్):
 
అలేఖ్య: (స్టీరింగ్ పట్టుకుని డ్రైవ్ చేస్తూ, అద్దంలో నుండి విజయ్ ని చూస్తూ) "భావన అక్కా... ఇవాళ ఈ విజయ్ గారు ఆఫీస్ లో టీమ్ మెంబర్స్ అందరినీ బాగా ఆటపట్టించారు తెలుసా!"
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ, విజయ్ వంక చూస్తూ) "అవునా అలేఖ్య! ఇంట్లో కూడా వీడు ఇంతే... ఎప్పుడూ నన్ను ఆటపట్టిస్తూనే ఉంటాడు."
 
నేను: "హేయ్... మీరిద్దరూ నా మీదే ఒక టీమ్ గా ఏర్పడ్డారా ఏంటి? రోజూ కారులో నాకు వ్యతిరేకంగానే కామెంట్స్ చేస్తున్నారు!"
 
అలేఖ్య: (కిలకిలా నవ్వుతూ) "మేము అక్కాచెల్లెళ్లం విజయ్ గారు... మీమీద కామెంట్ చేసే హక్కు మాకు ఉంది!"
 
(మరొక రోజు సాయంత్రం - ముగ్గురూ కలిసి గుడికి వెళ్లిన క్షణం):
 
(గుడి ప్రాంగణంలో విజయ్ భావనకు, అలేఖ్యకు ప్రసాదం తెచ్చి ఇస్తాడు. అలేఖ్య విజయ్ కళ్లలోకి ఆరాధనగా చూస్తూ ప్రసాదం అందుకోగా, విజయ్ స్పర్శకు ఆమె గుండెల్లో ప్రేమ తరంగాలు ఎగసిపడతాయి.
 
తను విజయ్ ని ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నా, భావన పట్ల విజయ్ కి ఉన్న ఆత్మీయతను చూసి తను వారి మధ్యలో ఎలాంటి ఇబ్బంది కలగకుండా మౌనంగానే తన ప్రేమను గుండెల్లో దాచుకుంటుంది.)
 
బాస్ కొడుకు పుట్టినరోజు వేడుక – ప్లానింగ్
ప్రదేశం: విజయ్ ఆఫీస్ / భావన ఇల్లు
సమయం: శనివారం సాయంత్రం
 
(రాబోయే సోమవారం రోజు విజయ్ కంపెనీ బాస్ తన కొడుకు మొదటి పుట్టినరోజు వేడుకను చాలా ఘనంగా ఏర్పాటు చేశాడు. ఆఫీస్ లోని టీమ్ మెంబర్స్ అందరినీ కుటుంబ సమేతంగా రమ్మని ఆహ్వానించాడు.)
 
అలేఖ్య: (ఆఫీస్ లో విజయ్ డెస్క్ దగ్గరకు వచ్చి) "విజయ్ గారు... సోమవారం ఈవినింగ్ బాస్ కొడుకు బర్త్‌డే పార్టీ ఉంది కదా... భావన అక్కను కూడా తీసుకుని రండి. మనం ముగ్గురం నా కారులోనే వెళ్దాం."
 
నేను: "అలాగే అలేఖ్య గారు... భావనకు కూడా చెబుతాను. తను కూడా వస్తుంది."
 
ప్రదేశం: భావన ఇంటి బయట & లోపల పడకగది
సమయం: సోమవారం సాయంత్రం 8:30 గంటలు
 
(బయట వీధిలో అలేఖ్య తన అందమైన కారును పార్క్ చేసి, డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చుని ఉంది. ఆమె ఎంతో అందంగా డ్రెస్సప్ అయి, విజయ్, భావనల కోసం ఎదురుచూస్తోంది. మనసులో విజయ్ ని చూడబోతున్నాననే ఉత్సాహం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.)
 
(ఇంటి లోపల పడకగదిలో... భావన ఒక పట్టు చీర కట్టుకుని అద్దం ముందు నిలబడి ఉంది. విజయ్ ఫార్మల్ షర్ట్, ప్యాంట్ వేసుకుని భావన వెనుక వచ్చి నిలబడ్డాడు.)
 
నేను: (భావన నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగా లాక్కుంటూ) "భావన... ఇవాళ ఈ చీరలో నువ్వు
దేవతలా ఉన్నావు తెలుసా..."
 
అమ్మ: (సిగ్గుపడుతూ, అతని చేతులను పక్కకు జరుపుతూ) "విజయ్... ఆగు... బయట అలేఖ్య కారులో వెయిట్ చేస్తోంది. ఆలస్యమవుతోంది, ముందు నీ షర్ట్ బటన్స్ సరిగ్గా వేసుకో."
 
నేను: "బయట అలేఖ్య ఉంటే ఉండనివ్వు భావన... కానీ నా భార్య ముస్తాబవుతుంటే ఈ భర్త ఊరికే ఎలా చూడగలడు?"
 
(విజయ్ భావనను తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమె పెదవులపై మృదువుగా ముద్దు పెట్టాడు. భావన అతని కౌగిలింతలో కరిగిపోతూ, అతని చొక్కా గుండీలను ప్రేమగా వేసింది.)
 
అమ్మ: (ఆప్యాయంగా అతని ముఖాన్ని నిమురుతూ) "చాలు లేవోయ్ ... ఇప్పుడు పద బయటకు వెళ్దాం. అలేఖ్య పాపం చాలా సేపటి నుండి వెయిట్ చేస్తోంది."
 
నేను: (ఆమె చేయి పట్టుకుని) "పదా నా రాణి..."
 
ప్రదేశం: విజయ్ ఇంటి బయట (అలేఖ్య కార్ వద్ద)
సమయం: రాత్రి 10:30 గంటలు
 
(అలేఖ్య కార్ డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చుని, తన ప్రాణస్నేహితురాలు అల్కాకు ఫోన్ చేసి మాట్లాడుతోంది. అకస్మాత్గా అవతలి వైపు విపరీతమైన అరుపులు, రౌడీలు కేకలు వేస్తున్న శబ్దాలు వినిపించాయి.
 
అధీర పంపిన గూండాలు అల్కాను చంపడానికి దాడి చేశారు. సంభాషణ మధ్యలోనే అల్కా చేతిలోంచి ఫోన్ జారి కింద పడింది.)
 
అలేఖ్య: (ఫోన్ పట్టుకుని వణుకుతూ, గట్టిగా అరుస్తూ) "అల్కా! అల్కా!! ఏమైందే? ఏమైంది అక్కడ? హలో... అల్కా!!"
 
అలేఖ్య: (కార్ లో పిచ్చిదానిలా ఏడుస్తూ, సీట్ మీద కొడుతూ) "అల్కా! ఏడవకురా... నీకేం కాదు! నీకేం కాదురా!! నేనున్నాను కదా..."
 
(ఏం చేయాలో తోచని అలేఖ్య, వెంటనే తన పెదనాన్న అయిన RAW చీఫ్ రఘురామ్‌కి ఫోన్ చేసింది. పరిస్థితిని వివరించింది. రఘురామ్ క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా, ఆమెను కాపాడగల ఏకైక అజేయ శక్తి 'పూనమ్ దేవి'కి అత్యవసర సమాచారం అందించాడు.)
 
ప్రదేశం: విజయ్ ఇంటి గుమ్మం వద్ద
సమయం: రాత్రి 10:35 గంటలు
 
(పార్టీకి వెళ్లడానికి నిండుగా ముస్తాబై బయటకు వచ్చిన విజయ్, భావనలకు కార్ దగ్గర అలేఖ్య పిచ్చిదానిలా కేకలు వేస్తూ ఏడవడం కనిపించింది. విజయ్ ఏమీ ఆలోచించకుండా పరుగున వెళ్లి అలేఖ్యను తన కౌగిలిలోకి తీసుకున్నాడు.)
 
విజయ్: (అలేఖ్యను గట్టిగా పట్టుకుని, ఆందోళనగా) "ఏమైంది అలేఖ్య? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్? ఏమైంది నీకు?"
 
(భయంతో వణుకుతున్న అలేఖ్య, విజయ్‌ని గట్టిగా హత్తుకుని అతని గుండెలపై తల పెట్టి ఏడుస్తోంది. కానీ... ఈ దృశ్యాన్ని చూసిన భావన గుండె ఒక్కసారిగా ముక్కలైంది!
 
తను ప్రాణంగా ప్రేమించిన విజయ్, మరొక అమ్మాయిని అంత దగ్గరగా హత్తుకుని ఉండటం ఆమె భరించలేకపోయింది.)
 
భావన (తనలో తాను కన్నీళ్లతో): 'విజయ్... నువ్వు కూడా నన్ను మోసం చేశావా? నా ప్రేమ కంటే ఈమెనే ఎక్కువైపోయిందా?'
 
(భావన అక్కడే నిలబడి అలేఖ్య ఫోన్‌లో వినబడుతున్న శబ్దాలను విని ఉంటే... నిజం తెలిసేది! కానీ విధి ఆడిన నాటకంలో ఆమె కన్నీళ్లతో వెనక్కి తిరిగి, వేగంగా ఇంట్లోకి వెళ్లిపోయి పడకగది తలుపులు గడియ పెట్టుకుంది.
 
విజయ్‌కి ఏం జరుగుతోందో అర్థం కాలేదు, కానీ అలేఖ్య బాధ చూసి తెలియకుండానే అతని కళ్లలోంచి కూడా కన్నీళ్లు వస్తున్నాయి.
 
(గదిలో ఒంటరిగా ఉన్న భావన నేల మీద పడి వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది. తనకంటూ మిగిలిన ఏకైక ప్రాణం విజయ్ కూడా దూరమయ్యాడనే వేదన ఆమెను దహిస్తోంది.
 
బయట అలేఖ్య ఫోన్‌లో 'పూనమ్' అనే పేరు వినిపిస్తోందన్న నిజం ఆమెకు తెలియక, ఒంటరిగా నరకం అనుభవిస్తోంది.)
 
(కారులో విజయ్ అలేఖ్యను ఓదారుస్తున్నాడు. కాన్ఫరెన్స్ కాల్ ద్వారా ఫోన్‌లో దారుణమైన మారణకాండ శబ్దాలు వినిపిస్తున్నాయి. కత్తుల నరికివేతలు, పేలుళ్ల శబ్దాలు... అలేఖ్య ఫోన్ నుండి ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి.)
 
విజయ్: (భయంతో, ఆశ్చర్యంతో) "అలేఖ్య... ఎవరు తను? ఆ రాక్షసుల మధ్యలోకి వెళ్లి అల్కాను కాపాడటానికి వచ్చింది ఎవరు?"
 
(ఫోన్ స్పీకర్‌లో ఉన్న అల్కా ఆ మాట వింది. అప్పటివరకు ఏడ్చిన అల్కా పెదవులపై ఒక గర్వకారణమైన చిరునవ్వు విరిసింది.)
 
అల్కా (ఫోన్‌లో): "మా అమ్మ!"
 
ప్రదేశం: RAW కాన్ఫరెన్స్ హాల్
సమయం: రాత్రి 10:42 గంటలు
 
RAW చీఫ్ రఘురామ్, సీనియర్ ఆఫీసర్ (ఫోన్ ఆడియో ద్వారా విజయ్, అలేఖ్య వింటున్నారు)
(స్క్రీన్ పై జరుగుతున్న ఊచకోతను చూస్తూ సీనియర్ ఆఫీసర్ వణుకుతున్నాడు.)
 
సీనియర్ ఆఫీసర్: "సార్... చెప్పండి, ఏంటి సార్ ఇదంతా? ఎవరు ఆ మహిళ?"
 
RAW చీఫ్ రఘురామ్: "ప్రపంచంలోనే అత్యంత ప్రమాదకరమైన 'హ్యూమన్ వెపన్' (మానవ ఆయుధం) ఏంటో నీకు తెలుసా? ఒకప్పుడు మిలిటరీ సీక్రెట్ ఫైల్స్‌లో దాచిన... 'బ్లాక్ స్క్వాడ్ (Black Squad)'!"
 
సీనియర్ ఆఫీసర్: (భయంతో) "కానీ సార్... ఆ స్క్వాడ్ అంతమైపోయి, ఆ ఫైల్ క్లోజ్ చేసి 20 ఏళ్లు అయింది కదా!"
 
RAW చీఫ్: "ఆ 'బ్లాక్ స్క్వాడ్'ని తయారు చేసిన అల్టిమేట్ లీడర్... పూనమ్ దేవి! బ్లాక్ స్క్వాడ్ ఏజెంట్ నంబర్ వన్! ఆమెకు ప్రపంచంలో ఏ ఆపరేషన్ చేయడానికైనా ఏ దేశం పర్మిషన్ అక్కర్లేదు.
 
ఇన్నాళ్లూ ఒక సాధారణ తల్లిలా ప్రశాంతంగా ఉంది... ఇప్పుడు ఆమె మేల్కొంటే ఎలా ఉంటుందో నీ కళ్లారా చూడు!"
 
(ఈ మాటలు వినగానే విజయ్ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినంత పనైంది! భావన ఇన్నాళ్లూ 'చనిపోయింది' అని రోజూ ఏడుస్తూ తలచుకునే ఆమె 'పూనమ్ అమ్మ' బ్రతికే ఉందనే నిజం విజయ్ కి అర్థమైంది. అతని కళ్లలో అంతులేని ఆనందం, ఉత్సాహం!)

[Sunnysunnysunny]

(అక్కడ దాడి ముగిసి, పూనమ్ దేవి అల్కాను రక్షించిందని ఫోన్ లో సమాచారం రాగానే ఫోన్ కట్ అయింది. విజయ్ మనసులో ఒక పెద్ద మెరుపు మెరిసింది. భావనను నేరుగా వైజాగ్ తీసుకెళ్లి పూనమ్ అమ్మ ముందు నిలబెడితే ఎంత ఆనందిస్తుందో అని ఆలోచించాడు.)

 
విజయ్: "అలేఖ్య... మనం ఇప్పుడే వైజాగ్ వెళ్దాం!"
 
అలేఖ్య: (ఆనందంతో విజయ్‌ని గట్టిగా కౌగిలించుకుంటూ) "నేను కూడా అదే అనుకుంటున్నాను విజయ్! ఇప్పుడే మన ముగ్గురికీ (విజయ్, భావన, అలేఖ్య) ఫ్లైట్ టికెట్స్ బుక్ చేస్తాను. నువ్వు వెళ్లి భావన అక్కను తీసుకురా!"
 
విజయ్: "ఓకే అలేఖ్య, నేను ఇప్పుడే వస్తాను!"
 
పడకగదిలో నేల మీద కూర్చుని ఏడుస్తున్న భావన పక్కనే ఉన్న ఆ బ్యాగ్ లో నుండి విజయ్ ఫోన్ రింగ్ అయింది. కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ భావన ఆ ఫోన్ స్క్రీన్ వైపు చూసింది.
 
స్క్రీన్ పై 'నానమ్మ ' అని ఉంది. భావన మనసులో ఎక్కడ లేని సంతోషం. ఈరోజే విజయ్ నానమ్మను నేరుగా మాట్లాడి, తమ పెళ్లికి ఒప్పించాలని భావించింది. కన్నీళ్ళు తుడుచుకుని ....
 
అమ్మ: (కంగారుగా, వినయంగా ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి) "హలో... నానమ్మ ..."
 
నానమ్మ  (ఫోన్‌లో): "హలో విజయ్... ఎలా ఉన్నావు బాబూ? ఈ మధ్య అసలు ఫోన్ చేయడం లేదు... నీతో పాటు ఒకసారి మీ అమ్మ భావనతో  మాట్లాడదామని చేశాను..."
 
అమ్మ: "సరే... అయ్యో నానమ్మ , నేను భావనని మాట్లాడుతున్నాను... విజయ్ నా గురించి మీకు చెప్పే ఉంటాడు కదా..."
 
(ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత తన కోడలు మాట్లాడుతోందని నానమ్మ అనుకుంది.)
 
నానమ్మ : "భావన... ఎలా ఉన్నావు?"
 
అమ్మ: " నానమ్మ ... నేను చాలా బాగున్నాను... మీరు ఎలా ఉన్నారు?"
 
నానమ్మ : "నేను బాగున్నాను అమ్మ... కానీ విజయ్ నిన్ను ఎప్పుడు కలిశాడు? నాకు తెలుసు... ఇన్ని ఏళ్ల తర్వాత ఈ బంధం హఠాత్తుగా ఏర్పడటం దత్తత లాంటిది అని ..."
 
(నానమ్మ ఉద్దేశం: 'విజయ్ చిన్నప్పుడే దూరమై, ఇన్నాళ్ల తర్వాత నిన్ను కలవడం ఏదో దత్తత బంధం లాంటిది కాదు' అని చెప్పడం.
 
కానీ భావన దాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకుంది. నానమ్మ  వయసు వ్యత్యాసం గురించి, పెళ్లి గురించి మాట్లాడుతోందేమో అనుకుంది.)
 
అమ్మ: (నానమ్మ  మాట మధ్యలోనే అడ్డుపడి) " నానమ్మ ... ఈ బంధం ఎందుకు దత్తత తీసుకోవడం లాంటిది అవుతుంది? ఎందుకంటే నేను వయసులో విజయ్ కంటే పెద్దదాన్నైనా...
 
ఏది ఏమైనా నేను విజయ్‌ని ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను! అతన్నే నా భర్తగా పెళ్లి చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను!"
 
(అవతలి వైపు పిడుగు పడినంత పనైంది! నానమ్మ  ఒక్కసారిగా షాక్‌కు గురైంది.)
 
నానమ్మ : (నోట మాట రాక, కోపంతో, వణుకుతూ) "భావనా! ఏం మాట్లాడుతున్నావ్... నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా?!"
 
అమ్మ: "నాకు ఏమీ చెప్పకు నానమ్మ ... నేను చెప్పేది విను... నువ్వు నాతో ఏమైనా చెప్పు, కానీ మా బంధాన్ని మాత్రం వద్దని అనకు..."
 
నానమ్మ : (గట్టిగా, రోదిస్తూ) "భావనా!! విజయ్ నీ కొడుకు! నువ్వు కన్న నీ సొంత కొడుకు వాడు! ఏం మాట్లాడుతున్నావమ్మా ?!"
 
ఆ ఒక్క మాట... భావన ప్రపంచాన్ని నిలువునా కూల్చేసింది! ఆమె కాళ్ల కింద భూమి జారిపోయినట్లయింది. గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ఆమె చేతిలోంచి ఫోన్ జారబోయింది.
 
అమ్మ: (గొంతు పూర్తిగా ఆగిపోయి, వణుకుతూ) "ఏం... ఏం మాట్లాడుతున్నావు నానమ్మ ..."
 
నానమ్మ : (ఏడుస్తూ) "ఆ విజయ్... నువ్వు 20 ఏళ్ల క్రితం కన్న నీ కొడుకే భావనా! వాళ్ల నాన్న గత నెలలోనే చనిపోయాడు... చనిపోయేముందు నీ వివరాలు చెప్పాడు.
 
'నా కన్నతల్లిని కలవాలి' అని విజయ్ నీ దగ్గరకు వచ్చాడు... కానీ నువ్వేంటి ఇదంతా చెబుతున్నావు? నాకేమీ అర్థం కావడం లేదే భావనా!"
 
భావన ఆ మాటను నమ్మలేకపోయింది. కాళ్లు నిలవక నేల మీద కూర్చుండిపోయింది. చేతులు, శరీరం వణికిపోతున్నాయి.
 
అమ్మ: (కన్నీళ్లతో, ఏడుస్తున్న గొంతుతో) "విజయ్... ఇతను... ఇతను నా కొడుకా???"
 
నానమ్మ : "అవును భావన... నువ్వు ఎక్కడికో బయటకు వెళ్లి ఉంటావని వాడు నాతో చెప్పాడు. '15-20 రోజుల తర్వాత వస్తుంది నానమ్మా, అప్పుడు నిన్ను మా అమ్మకు చూపిస్తాను' అన్నాడు... నీకు ఇవ్వడానికి నీ పెళ్లి చీర కూడా తెచ్చాడు..."
 
అమ్మ: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ, పిచ్చిదానిలా) "కానీ... కానీ విజయ్ నాతో ఎప్పుడూ చెప్పలేదు నానమ్మ ! అతను నా కొడుకని నా దగ్గర దాచాడు!"
 
నానమ్మ : "దీన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకోకు భావన... వాడు నీ కొడుకు... నీ దగ్గరకు వచ్చాడు... కానీ ఇదంతా ఏంటి భావనా..."
 
ఫోన్ కాల్ కట్ అయిపోయింది. భావనకు స్పృహ తప్పినంత పనైంది. పొట్ట మీద చేయి పెట్టుకుని, దాంతో తాను చేసిన ఆ ఘోరాన్ని తలచుకుంటూ, తను కన్న కొడుకునే భర్తగా మార్చుకుని శృంగారంలో తేలిపోయాననే ఆ భయంకరమైన అపరాధభావంతో గది మూలలో కూర్చుని గుండెలు బాదుకుంటూ ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.
 
నేను (విజయ్): "భావన... ఏమైంది? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?"
 
నేల మీద కూర్చుని ఉన్న భావన లేచి నిలబడింది. ఆమె కళ్లల్లో అంతులేని కోపం, అసహ్యం, కన్నీళ్లు ఉన్నాయి. విజయ్ దగ్గరకు వచ్చి... ఛెళ్ళున అతని చెంప పగులగొట్టింది!
 
ఒక్క దెబ్బతో ఆమె ఆగలేదు! విజయ్ ని ఛాతీపై, ముఖంపై పిచ్చిదానిలా, నిర్దాక్షిణ్యంగా కొడుతూనే ఉంది.
 
అమ్మ: (పిచ్చిదానిలా ఏడుస్తూ, కొడుతూ) "సిగ్గులేనివాడా! నా జీవితాన్ని నాశనం చేశావు! నాకెందుకు ఇలా చేశావురా... నాకెందుకు ఇలా చేశావు?!"
 
(విజయ్ కి అర్థమైపోయింది... తన రహస్యం భావనకు తెలిసిపోయిందని. అతను మౌనంగా ఆ దెబ్బలను భరించాడు. చివరికి భావన అలసిపోయి ఆగింది.)
 
నేను: (కన్నీళ్లతో ఆమెను పట్టుకోబోతూ) "భావన..."
 
అమ్మ: (విజయ్ ని గట్టిగా వెనక్కి తోసేస్తూ) "నన్ను తాకకు! నాకు దూరంగా ఉండు! అసలు ఎందుకు విజయ్... ఎందుకు?!
 
నా జీవితంతో ఆడుకుని నీకేం వచ్చిందిరా? నువ్వు నా కొడుకువనే నిజం నా దగ్గర ఎందుకు దాచావు?!"
 
నేను: (కన్నీళ్లు కారుస్తూ) "అమ్మ... దయచేసి నాకు ఒక్క అవకాశం ఇవ్వు, నేను చెబుతాను..."
 
అమ్మ: (రౌద్రంగా) "నాతో ఆ మాట అనే ధైర్యం కూడా చేయకు! నువ్వు నా మనసుతో, నా శరీరంతో ఆడుకున్నావు!
 
ఎన్నో ఏళ్లుగా నా కొడుకు ఎక్కడున్నాడో, ఎలా ఉన్నాడో, మంచివాడో కాదో అని తపించిపోయానురా... కానీ నా కొడుకు నా కళ్ల ముందే ఉండి... నా చేత ఈ పాపం చేయించాడా?!"
 
నేను: "ఒక్కసారి నా మాట వినమ్మా... ఆ తర్వాత నన్ను నీ ఇష్టం వచ్చినట్లు శిక్షించు, నేను చావడానికైనా సిద్ధమే!"
 
అమ్మ: (గుండెలు బాదుకుంటూ) "నువ్వు నన్ను ఎప్పటికీ కోలుకోలేని శిక్ష వేశావు విజయ్! నీకు అంతా తెలిసినప్పుడు నీకు సిగ్గు అనిపించలేదా?
 
ఇలాంటి పనులు చేస్తున్నప్పుడు ఒక్కసారైనా తప్పు చేస్తున్నావని అనిపించలేదా... నువ్వేం కొడుకువిరా?!"
 
నేను: (ఏడుస్తూ, కాళ్లపై పడబోతూ) "అమ్మా..."
 
అమ్మ: "పొరపాటున కూడా నన్ను 'అమ్మా' అని పిలవకు! నువ్వు ఈ పవిత్రమైన బంధానికి శాశ్వత అవమానం తెచ్చావు విజయ్!"
 
నేను: (ఆమె చేతులు పట్టుకుని) "ఒక్కసారి నేను చెప్పేది విను..."
 
అమ్మ: (చేతిని విదిలించుకుని) "పక్కకు జరుగు విజయ్! నా దగ్గరికి కూడా రాకు! అసలు నీ ముఖం కూడా నాకు చూడాలని లేదు... మళ్లీ నన్ను కలవడానికి కానీ, చూడటానికి కానీ నువ్వు ప్రయత్నిస్తే... నా శవాన్ని చూస్తావు! నా మీద ఒట్టు!"
 
(భావన తన ఫోన్‌ను బెడ్‌పై విసిరికొట్టి, తన హ్యాండ్‌బ్యాగ్ తీసుకుని, ఏడుస్తూ ఆ ఇంట్లో నుండి బయటకు పరుగెత్తి వెళ్ళిపోయింది!)
 
అలేఖ్య ప్రవేశం
 
ప్రదేశం: భావన ఇల్లు (పడకగది)
సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు
 
చాలా సేపటి నుండి విజయ్ బయటకు రాకపోవడంతో, కారులో ఉన్న అలేఖ్య లోపలికి వచ్చింది. అక్కడ జరుగుతున్నదంతా విన్న అలేఖ్యకు కళ్ల కింద భూమి బద్దలైనట్లయింది.
 
నోటి నుండి మాట రాలేదు. భావన వెళ్లిపోయిన తర్వాత, విజయ్ నేల మీద పడి పిచ్చివాడిలా ఏడుస్తున్నాడు.
 
అలేఖ్య మెల్లగా విజయ్ దగ్గరకు వచ్చి, అతని భుజంపై చేయి వేసి, అతన్ని తన కౌగిట్లోకి తీసుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టింది.
 
అలేఖ్య: (కన్నీళ్లతో, విజయ్ ని హత్తుకుని) "ఏం కాదు విజయ్... ఏం కాదు... అంతా సర్దుకుంటుంది. భావన అక్క పరిస్థితి అర్థం చేసుకోగలదు.
 
మనకు ప్రాణమైన వాళ్లు తెలియక ఏ తప్పు చేసినా మొదట్లో ఇలాగే అనిపిస్తుంది... కానీ వాళ్లు లేని రోజున ఆ వెలితి తెలుస్తుంది. అక్క కచ్చితంగా తిరిగి వస్తుంది విజయ్..."
 
నేను: (అలేఖ్య కళ్లలోకి చూస్తూ, కన్నీళ్లు తుడుచుకుని) "అమ్మ తిరిగి రావాలంటే... మనం వెంటనే వైజాగ్ వెళ్లాలి అలేఖ్య!"
 
అలేఖ్య: (అర్థం కాక) "వైజాగ్ ఆ? ఎందుకు విజయ్?"
 
నేను: "నేను నీకు అన్నీ తర్వాత చెబుతాను అలేఖ్య... ముందు పద, మనం వెంటనే వైజాగ్ బయలుదేరాలి!"
 
అలేఖ్య ఇంకేమీ అడగకుండా విజయ్ చేయి పట్టుకుంది. విజయ్, అలేఖ్యలు భావనను వెతుక్కుంటూ, ఆమె పూనమ్ అమ్మను కలిపే లక్ష్యంతో వైజాగ్ వైపు ప్రయాణమయ్యారు!
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఎయిర్పోర్టు బయట
సమయం: మరుసటి రోజు ఉదయం 8:00 గంటలు
 
విజయ్, అలేఖ్యలు ఫ్లయిట్ దిగి బయటకు వచ్చారు. విజయ్ కళ్లలో భావనను ఎలాగైనా కనుగొనాలనే ఆరాటం. అలేఖ్య తన ప్రాణస్నేహితురాలు అల్కా నంబర్‌కు పదే పదే ఫోన్ చేస్తోంది, కానీ అవతలి నుండి స్పందన లేదు.
 
అలేఖ్య: (ఆందోళనగా ఫోన్ చూస్తూ) "విజయ్... అల్కా ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయడం లేదు. ఎన్నిసార్లు ట్రై చేసినా రింగ్ అవుతూనే ఉంది కానీ ఎత్తడం లేదు..."
 
నేను (విజయ్): (దీర్ఘంగా ఊపిరి పీల్చుకుని, కొంతసేపు ఆలోచించి) "అలేఖ్య... ఇక్కడికి దగ్గర్లోనే మా ఊరు ఉంది. ముందు మనం అక్కడికి వెళ్దాం. నేను మా నానమ్మతో మాట్లాడాలి... భావన అక్కడికే వచ్చిందేమో తెలుసుకోవాలి."
 
అలేఖ్య: (అతని చేయి గట్టిగా పట్టుకుని) "సరే విజయ్... నువ్వు ఎక్కడికి రమ్మంటే అక్కడికి వస్తాను, పద వెళ్దాం."
 
ఇద్దరూ కలిసి విజయ్ సొంత ఊరి వైపు ప్రయాణమయ్యారు.
 
విడిపోయిన నీడలు – ముగిసిన ప్రేమకథ
 
ఒకప్పుడు భావన, విజయ్‌ల మధ్య చిగురించిన ఆ స్వచ్ఛమైన, విచిత్రమైన ప్రేమ బంధం... విధి వేసిన భయంకరమైన సత్యం అనే అడుగు కింద నలిగిపోయి ఇక్కడితో శాశ్వతంగా ముగిసిపోయింది.
 
కన్నతల్లిని తన భార్యగా భావించి ప్రేమించిన అపరాధభావంతో ఒకవైపు విజయ్, కన్నకొడుకునే భర్తగా అంగీకరించి తపించిన వేదనతో మరోవైపు భావన...
 
ఇద్దరి హృదయాల్లోనూ ఆరని గాయాలుగా మిగిలిపోయారు.
 
"విధి రాసిన విచిత్ర బంధాల్లో కొన్ని కలయికలు అమృతమైతే... మరికొన్ని నిజాలు ప్రాణాంతక విషమవుతాయి!
మోహపు చీకట్లను చీల్చుకుంటూ వచ్చిన 'సత్యం' వారి బంధాన్ని తుంచేసింది...
 
గతం జ్ఞాపకంగా మారినా, కన్నీళ్లు తుడిచినా... కొన్ని అధ్యాయాలకు ముగింపు పలకడమే కాలం ఇచ్చే ఏకైక తీర్పు!"
 
 
---------------------  సమాప్తం   ----------------------------

[Sunnysunnysunny]

నమస్కారం,


నేను రాస్తున్న అన్ని కథలను ఈ రోజుతో పూర్తిగా ముగించేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ఇకపై రాయాలనే ఆసక్తి నాకు పూర్తిగా పోయింది. అందుకే ఇప్పటివరకు నేను రాసినంత వరకు అన్ని భాగాలను ఈరోజే పోస్ట్ చేసేశాను.


దీనికి కారణం ఏంటో నాకే తెలీదు కానీ, ముక్కుసూటిగా చెప్పాలంటే 'పాఠకులే' కారణం. నా మనసంతా ఒక రకమైన నెగిటివిటీతో నిండిపోయింది. మనుషులు కేవలం ఒక 10 నిమిషాల ఆనందం కోసం లేదా ఏదో ఒక చిన్న విషయం కోసమే ఇంత ఎక్కువ ఆసక్తి చూపిస్తారా అనిపిస్తోంది. 


చాలా పెద్ద సిరీస్‌గా రాయాలనుకున్న నాకు, ఈ ప్రయాణంలో చాలా చేదు అనుభవాలు ఎదురయ్యాయి.


అన్నింటికంటే దారుణం ఏంటంటే... నా ప్రమేయం ఏమాత్రం లేకుండా, నా అనుమతి తీసుకోకుండా నా మూడు కథలను వేరే పెయిడ్ (Paid Subscription) సైట్లలో అమ్ముకుంటున్నారు. అది చాలదన్నట్లు, నేను టెలిగ్రామ్‌లో పోస్ట్ చేసే డైలీ ఎపిసోడ్‌లను కూడా కొంతమందికి మనీ బేస్డ్ రెగ్యులర్ అప్‌డేట్స్ అంటూ డబ్బులు వసూలు చేసి అమ్ముతున్నారు. ఇది నాకు చాలా సిగ్గుచేటుగా, బాధగా అనిపించింది.


నిజం చెప్పాలంటే... నా స్టోరీస్ కి, అప్‌డేట్స్ కి కేవలం 15 నుండి 20 మంది మాత్రమే లైక్స్ లేదా కామెంట్స్ ద్వారా రెస్పాండ్ అయ్యేవారు. నేను ఎప్పుడూ కూడా "లైక్ చేయండి, కామెంట్ చేయండి" అని మిమ్మల్ని అడగలేదు. కానీ, రాసే వాడిని ఎలా నిరుత్సాహపరచాలో అన్ని విధాలా ప్రయత్నిస్తూ కొందరు కామెంట్స్, పర్సనల్ మెసేజ్ లు పెడుతూనే ఉన్నారు.


మీకు ఒకరి రాతలు నచ్చకపోతే... ఇక్కడ చదువుకోవడానికి ఇంకా చాలా కథలు ఉన్నాయి, వాటిని చదువుకోండి. కానీ రాసే వాళ్లను మాత్రం దయచేసి డిస్సపాయింట్ చేయకండి. నా వైపు నుండి నేను అందరికీ చెప్పేది ఒక్కటే... రాసే వారికి కొంచెం సపోర్ట్ ఇవ్వండి. మీకు వారి రాతలు నచ్చకపోతే, మీకు నచ్చిన వేరే స్టోరీస్ చదువుకోండి.


ఏదో కొంచెం ఖాళీ సమయం దొరికినప్పుడు... సరే ఏదో ఒకటి రాద్దాం, అందరూ చదువుతారు, మనకూ కొంచెం మైండ్ రిలీఫ్ ఉంటుంది కదా అని ప్రతి ఒక్కరూ ఇక్కడ అందరి కోసం ఫ్రీగా రాస్తున్నారు. "సరే, మేము ఫ్రీగా చదవం" అనుకుంటే... మన సైట్ లోనే కొన్ని పెయిడ్ స్టోరీస్ కూడా ఉన్నాయి, వారికి మనీ ఇచ్చి అయినా మీరు చదువుకోవచ్చు. కానీ ఇలా కథలను దొంగిలించి అమ్మడం, నెగిటివ్ కామెంట్స్ చేయడం కరెక్ట్ కాదు.


టు బి ఫ్రాంక్... నేను చాలా చాలా డిస్సపాయింట్ అయ్యాను. ఎనీవే... ఇప్పటివరకు సపోర్ట్ చేస్తూ, నేను రాసిన మూడు కథలను మీరు ఎంజాయ్ చేశారని అనుకుంటున్నాను. ఒకవేళ నా కథలు మీకు నచ్చకపోయి ఉంటే... మిగిలిన వేరే రచయితల కథలతో మీరు ఎంజాయ్ చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.



సీ యూ ఆల్... బై!

[Sunnysunnysunny]

ముంబై తీరంలో భావన వేదన – రెడ్ అలర్ట్!

 
ప్రదేశం: ముంబై బీచ్ తీరం
సమయం: రాత్రి 11:30 గంటలు
  
హోరెత్తే సముద్రపు అలల హోరు... మనసును పిండేస్తున్న సుడిగాలి అలజడి. తీరం ఒడ్డున తడి ఇసుకలో ఒంటరిగా కూర్చుని, గుండెల్లోని దుఃఖాన్ని దిగమింగలేక నిశ్శబ్దంగా రోదిస్తోంది ఒక కన్నతల్లి.
 
అలల సప్పుడు మధ్య భావన ఒంటరిగా ఇసుకలో కూర్చుని ఏడుస్తోంది. ప్రపంచంలో సమస్తమూ కోల్పోయిన వ్యథ ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తోంది.
 


చిన్నతనంలో కన్నతల్లిని కోల్పోవడం, ఆ తర్వాత తల్లిగా వచ్చిన పూనమ్‌ను, ప్రాణమైన అనుష్కను, కడుపు పేగు తెంచుకుని పుట్టిన విజయ్‌ను దూరంగా ఉంచాల్సి రావడం...
 
తీరా ఇన్నేళ్లకు ఆ కొడుకే తన ముందుకు వస్తే, హద్దులు దాటి ప్రేమించి భర్తగా అంగీకరించాననే అపరాధభావం ఆమెను నలిపేస్తోంది.
 
భావన (ఏడుస్తూ, తనలో తాను): "దేవుడా... నాకే ఎందుకు ఈ శిక్ష? చిన్నప్పుడే అమ్మను తీసేసుకున్నావు... పూనమ్ అమ్మను, అనుష్కను దూరం చేశావు...
 
నా కడుపున పుట్టిన బిడ్డనే నా భర్తగా మార్చుకునేంత గుడ్డిదాన్ని చేశావా నన్ను? నేను చేసిన ఈ పాపానికి నా ప్రాణం పోయినా సరిపోదు..."
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... భావన ఐఫోన్ బిగ్గరగా "రైడ్ అలర్ట్" శబ్దంతో మోగింది! భావన తన ఇంటి చుట్టూ అత్యంత శక్తివంతమైన సెన్సార్స్, ఫేస్ రికగ్నిషన్ సిస్టమ్ అమర్చింది. గుమ్మం దగ్గరకు గుర్తింపు లేని అపరిచితులు వచ్చినా అది అలర్ట్ ఇస్తుంది.
 
భావన ఫోన్ స్క్రీన్ వైపు చూసింది. ఇంటి వెనుక గేట్ నుండి నల్లటి లాంగ్ ముసుగులు వేసుకున్న 10 మంది స్పెషల్ ఫోర్స్ గోడ దూకి లోపలికి వెళ్లడం కనిపించింది.
 
భావన ఏడుపు ఒక్కసారిగా గొంతులోనే ఆగిపోయింది! తన కొడుకు విజయ్‌కు ఏమైనా అవుతుందేమోనన్న భయం ఆమెను ఆవహించింది.
 
భావన: "విజయ్! విజయ్ ఇంట్లోనే ఉన్నాడు కదా..."
 
కంగారుగా అన్ని సీసీ కెమెరాలు ఓపెన్ చేసి చూసింది. కానీ ఇంట్లో కానీ, కారు దగ్గర కానీ విజయ్, అలేఖ్యలు కనిపించలేదు. భావనకు ఒక్కసారిగా థియేటర్లో జరిగిన దాడి గుర్తొచ్చింది.
 
ఆరోజు విజయ్ ముఖం చూసి అతని కోసం వచ్చారేమోనని భయపడి, వెంటనే విజయ్ ఫోన్‌కి కాల్ చేసింది. కానీ ఆ సమయంలో విజయ్, అలేఖ్యలు వైజాగ్ వెళ్లే ఫ్లైట్‌లో ఉండటంతో ఫోన్ కలవలేదు.
 
భావన ఆలస్యం చేయకుండా క్యాబ్ బుక్ చేసుకుని వేగంగా ఇంటికి చేరుకుంది. అక్కడ అంతా ప్రశాంతంగా ఉంది. ఆ రౌడీలు వెళ్ళిపోయారు.
 


భావన: (ఇల్లంతా పరిగెత్తుతూ, పిచ్చిదానిలా కేకలు వేస్తూ) "విజయ్! విజయ్!! ఎక్కడున్నావురా? నువ్వు నన్ను వదిలి ఎలా వెళ్తావు? విజయ్ నా వాడు... నేను నిన్ను ఎవరికీ ఇవ్వను!"
 
భావన హుటాహుటిన తన సీక్రెట్ కంట్రోల్ రూమ్‌లోకి వెళ్లింది. అలేఖ్య, విజయ్‌ల ఫోన్లను హ్యాక్ చేసి లాస్ట్ లొకేషన్, అలేఖ్య ఫోన్ లో వైజాగ్ టికెట్స్ బుక్ చేసిన హిస్టరీ చూసింది.
 
భావన: (కళ్లల్లో రౌద్రంతో) "ఆ అలేఖ్య నా విజయ్‌ని నా నుండి లాక్కుంటోందా? వైజాగ్ తీసుకెళ్తోందా?"
 
నేను ఎవరికి ఇవ్వను వాడు నా బిడ్డ .. వాడు నావాడు .. నాకోసం కాసేపు కూడా ఆగలేకపోయాడు సచ్చినోడు.
 
వెంటనే బయలుదేరబోతూ, అసలు ఆ 10 మంది ఎవరు, ఎక్కడికి వెళ్లారని ముంబై ట్రాఫిక్ సీసీ కెమెరాలను హ్యాక్ చేసి చూసింది. ఆ రౌడీల వెహికల్స్ కూడా ఎయిర్‌పోర్ట్ వైపు వెళ్లడం గమనించింది!
 
భావన: (రక్తం మరిగిపోతూ) "అంటే... వాళ్లు నా కొడుకుని చంపడానికి వైజాగ్ వెళ్తున్నారా? నా కొడుకు ఒంటిపై ఒక్క గీత పడినా... మొత్తం వైజాగ్ సిటీని ఏం చేస్తానో నాకే తెలియదు!"
 


25 ఏళ్లుగా దాచిన తన లెజెండరీ "బ్లాక్ సూట్ (Death Angel Suit)"ను బయటకు తీసింది. దాన్ని తొడుక్కుని, బయటకు ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా పైన ఒక లాంగ్ కుర్తా వేసుకుని వైజాగ్ విమానం ఎక్కింది!
 
ప్రదేశం: విజయ్ సొంత ఇల్లు (వైజాగ్)
సమయం: ఉదయం 8:30 గంటలు
 
విజయ్, అలేఖ్యలు వైజాగ్ లోని విజయ్ సొంత ఇంటికి చేరుకున్నారు. విజయ్‌ని చూడగానే ముసలి నానమ్మ ఆనందంతో ఎదురొచ్చింది.
 
నానమ్మ: "ఒరేయ్ విజయ్! వచ్చావా బాబూ... ఏదీ, అమ్మ ఎక్కడ? భావన ఎక్కడరా?"
 
నేను (విజయ్): "అమ్మ ముంబైలోనే ఉందమ్మా... ఇంకో రెండు రోజుల్లో వస్తుంది."
 
నానమ్మ: "అదేంట్రా... నిన్న ఫోన్ లో భావనకు ఏమైంది? ఏదో పిచ్చిపిచ్చిగా మాట్లాడింది?"
 
నేను: (కంగారుగా అబద్ధం చెప్తూ అలేఖ్య వైపు చూసి కన్నుకొట్టి) "అయ్యో నానమ్మా... నిన్న నువ్వు మాట్లాడింది అమ్మ భావనతో కాదు... ఇదిగో ఈ అమ్మాయితో!"
 
(అలేఖ్య ఒక్క క్షణం షాక్ అయింది! విజయ్ ప్లీజ్ అని సైగ చేయడంతో సైలెంట్ అయింది.)
 


నానమ్మ: (అలేఖ్యను చూసి సంబరపడుతూ) "అబ్బో... మాట్లాడింది నువ్వా తల్లి .. ఎంత అందంగా బొమ్మలా ఉన్నావు తల్లీ! ఏం పేరు నీది?"
 
అలేఖ్య: "నా పేరు అలేఖ్య అండి..."
 
నానమ్మ: (ఎంతో ప్రేమగా ఆమె చేయి పట్టుకుని) "రామ్మా... కుడికాలు పెట్టి లోపలికి రామ్మా..."
 
(అలేఖ్య మనసులో పొంగిపొర్లుతున్న ఆనందం! ఈ క్షణం ఇక్కడే ఆగిపోతే బాగుణ్ణు అనిపించింది. నడుస్తున్న విజయ్ చేయి పట్టుకుంది.)
 
నేను: "ఏమైంది అలేఖ్య?"
 
అలేఖ్య: (ఎంతో ప్రేమగా) "ఇద్దరం కలిసి తొలి అడుగు పెడదాం విజయ్..."
 
(విజయ్‌కి ఏమీ అర్థం కాలేదు. అలేఖ్య, విజయ్‌లు ఇద్దరూ ఒక కొత్త దంపతుల్లా కుడికాలు పెట్టి ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టారు.)
 
నానమ్మ: "మీ అమ్మనాన్నలు ఏం చేస్తారమ్మా? మన పెళ్లి వాళ్లకు ఇష్టమేనా?"
 
అలేఖ్య: "వాళ్లకు కూడా చాలా ఇష్టం నానమ్మా..."
 
నానమ్మ: "మరి నీకు ఇష్టమేనా తల్లి?"
 
(అలేఖ్య సిగ్గుపడుతూ విజయ్ వైపు చూసింది. విజయ్ కవర్ చేయడానికి ప్రవేశించాడు.)
 
నేను: "అబ్బో నానమ్మా... ముందు ఆకలవుతోంది, ఏమైనా పెట్టే ఏర్పాటు చూడు. ఈ ప్రశ్నలు తర్వాత అడగొచ్చులే!"
 
నానమ్మ: "అయ్యో నా మతిమరపు మండ ! పిల్లలు ప్రయాణం చేసి వచ్చారు, తినే ఉంటారో లేదో... మీరిద్దరూ వెళ్లి ఫ్రెషప్ అవ్వండి, నేను అన్నీ సిద్ధం చేస్తాను."
 
(నానమ్మ వంటగది వైపు వెళ్తుండగా, అలేఖ్య పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి నానమ్మ కాళ్లపై పడింది.)
 
అలేఖ్య: (కన్నీళ్లతో) "నన్ను ఆశీర్వదించండి నానమ్మా... నాకు విజయ్‌తో జీవితం పంచుకోవడం కంటే వేరే ఏ కోరికా లేదు. నా ప్రాణం ఉన్నంతవరకు విజయ్‌తోనే జీవించేలా నన్ను ఆశీర్వదించండి..."
 
(ఆ మాట వినగానే విజయ్‌కి భూమి గిర్రున తిరిగినట్లయింది!)
 
నానమ్మ: (ఆనందంతో అలేఖ్య తలపై చేయి పెట్టి) "చల్లగా ఉండు తల్లీ! నువ్వు ఈ ఇంటి కోడలివి మాత్రమే కాదు... నా కూతురివి కూడా!"
 
(నానమ్మ లోపలికి వెళ్లగానే విజయ్ అలేఖ్య వైపు కోపంగా, ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.)
 
నేను: "అలేఖ్య! ఏంటి ఇదంతా? ఏం చేస్తున్నావ్ నువ్వు?"
 
అలేఖ్య: (ఇన్నాళ్లూ మౌనంగా ఉన్న అలేఖ్య మొదటిసారి నోరు విప్పి) "ఆ రోజు థియేటర్‌లో నువ్వు రౌడీల నుండి నన్ను కాపాడిన రోజే... నిన్ను నా సర్వస్వంగా భావించాను విజయ్!
 
నీకు, భావన అక్కకు ఉన్న ప్రేమ ఏంటో నాకు తెలుసు. నేను మీ ఇద్దరి మధ్యలోకి రాను... అలా అని నా జీవితంలోకి విజయ్ తప్ప ఇంకెవరూ రారు!"
 
(అలేఖ్య ప్రశాంతంగా తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. విజయ్ షాక్‌లో ఉండిపోయాడు.)
 
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్ & హోటల్ రూమ్
సమయం: ఉదయం 10:00 గంటలు
 
(భావన వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ల్యాండ్ అయింది. దిగగానే ఒక మూలకు వెళ్లి తన డార్క్ వెబ్ లాప్‌టాప్ ఓపెన్ చేసి ముంబై, వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్ సీసీటీవీ ఫుటేజ్ నుండి తన విజువల్స్ అన్నింటినీ డిలీట్ చేసి ఆనవాళ్లు లేకుండా చేసింది.)
 


(విజయ్ లొకేషన్ ట్రాక్ చేయగా... ఊరిలోని నానమ్మ ఇంటి దగ్గర ఉన్నట్లు చూపించింది. నానమ్మకు ఏ ముఖం పెట్టుకుని కనిపించాలో తెలియక... విజయ్ తనకు ఫోన్ చేసే వరకు ఆగాలని నిర్ణయించుకుంది. వైజాగ్ బీచ్ రోడ్‌లో ఒక హోటల్ రూమ్ బుక్ చేసుకుంది.)
 
(హోటల్ రూమ్‌కి వెళ్తున్న భావనకు అకస్మాత్తుగా తీవ్రమైన అలసట వచ్చింది. కళ్లు తిరగడం, కడుపులో వికారం (Vomiting feeling), తీవ్రమైన ఆకలి మొదలయ్యాయి.)
 
భావన: (పొట్ట పట్టుకుని) "ఉమ్మ్... తీవ్రమైన బాధలో ఉన్నాను కదా, అందుకే ఇలా కళ్లు తిరుగుతున్నాయేమో..."
 
హోటల్ రూమ్‌కి వెళ్లగానే ఫ్రేషప్ అయి, తన సూపర్‌ కంప్యూటర్‌ని ఆన్ చేసింది. 'డెత్ ఏంజెల్' మళ్లీ మేల్కొంది. ఆమె వేళ్లు వేగంగా కీబోర్డ్ పై కదులుతున్నాయి. ఆ రోజు ముంబై నుండి వైజాగ్ వచ్చిన విమానం సీసీటీవీ ఫుటేజ్ చెక్ చేస్తోంది.
 
అకస్మాత్తుగా... స్క్రీన్ పై ఉన్న ఒక దృశ్యం దగ్గర భావన చూపులు ఆగిపోయాయి! సీసీటీవీలో 7.6 అడుగుల ఎత్తు, రాక్షసుడి లాంటి శరీరంతో అత్యంత భయంకరంగా ఉన్న ఒక వ్యక్తి కనిపించాడు!


 
భావన: (షాక్‌తో గట్టిగా అరుస్తూ) "లేదు... లేదు!! ఇది నిజం కాకూడదు!!"
 
భావన రెండు చేతులు వణికిపోతున్నాయి, నోటి నుండి మాట రావడం లేదు! అతను వేరెవరో కాదు... వినాశనానికి రూపమైన మోస్ట్ వాంటెడ్ “ ఆధీర “!
 
ప్రదేశం: విజయ్ ఇల్లు (వైజాగ్)
సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు
 
(వైజాగ్ ఇంట్లో అలేఖ్య గదిలో కూర్చుని ఉండగా అల్కా ఫోన్ చేసింది.)
 
అల్కా: "హలో అలేఖ్య! ఏంటే ఉదయాన్నే అన్నిసార్లు ఫోన్ చేశావ్? అంతా బాగుందా?"
 
అలేఖ్య: (భావన, విజయ్‌ల గొడవ గురించి ఏమీ చెప్పకుండా) "అల్కా! నేను వైజాగ్ వచ్చాను. నేను చాలా చాలా హ్యాపీగా ఉన్నాను తెలుసా! నేను మా అత్తయ్యగారి (నానమ్మ) ఇంటికి వచ్చాను!"
 
అల్కా: (నోరు వెళ్లబెట్టి) "ఏంటి!! అత్తయ్యగారి ఇల్లా??"
 
అలేఖ్య: "అవును! విజయే నన్ను వైజాగ్ వెళ్దామని తన ఇంటికి తీసుకొచ్చాడు. నానమ్మకు నన్ను ఇంటి కోడలిగా పరిచయం చేశాడు!"
 


అల్కా: (బెడ్‌పై లేచి నిలబడి డ్యాన్స్ వేస్తూ) "ఏయ్! పెళ్లి కళ వచ్చేసిందే భామా... వైజాగ్ భామా! వావ్
అలేఖ్య... ఐ యామ్ సో హ్యాపీ!"
 
అలేఖ్య: "అబ్బా... ఆపేయ్వే పాడు పాటలు! నాకో హెల్ప్ చెయ్ అల్కా... విజయ్ నీకు ఫోన్ చేసి మనం ఎప్పుడు కలుద్దాం అని అడిగితే...
 
నువ్వు ఊరిలో లేవని, అమ్మతో కలిసి బయటకు వెళ్లానని, రావడానికి 3 రోజులు పడుతుందని చెప్పు. ఈలోపు నా కాబోయే భర్తతో నేను కొంచెం క్లోజ్ అవుతాను ప్లీజ్!"
 
అల్కా: (నవ్వుతూ) "సరే సరే... నేను మేనేజ్ చేస్తానులే! మీరిద్దరూ కలవడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది."
 
అలా మొదలు అయిన విజయ్, అలేఖ్య రెండు రోజుల ఏకాంతం.
 
మొదటి రోజు రాత్రి
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఇల్లు (హాల్ & పడకగది)
సమయం: రాత్రి 10:30 గంటలు
 
నానమ్మ ఇంట్లో ఒకే బెడ్‌రూమ్ ఉండటంతో, విజయ్ అలేఖ్యకు ఆ గది ఇచ్చి తను హాల్లోని సోఫాపై పడుకోవడానికి సిద్ధమయ్యాడు. పడుకునే ముందు అలేఖ్య మెల్లగా తలుపు తీసి బయటకు వచ్చింది.
 
అలేఖ్య: (కిలకిలా నవ్వుతూ, విజయ్ ని చూస్తూ) "ఏంటి విజయ్ గారు... మీ సొంత ఇంట్లోనే మీకు సోఫా శిక్ష పడిందా?"
 
నేను (విజయ్): "నవ్వకు అలేఖ్య... మా నానమ్మ ముందు నిన్ను పద్ధతిగల అమ్మాయి అనుకున్నాను, కానీ నువ్వు ఇంత అల్లరి పిల్లవి అని ఇప్పుడే తెలిసింది. అయినా నిన్ను లోపల పడుకోబెట్టి నేను హాల్లో నిద్రపోవడం నా అదృష్టం అనుకోవాలి."
 
అలేఖ్య: (మెల్లగా నడుచుకుంటూ వచ్చి సోఫా పక్కన కింద కూర్చుంది) "విజయ్... నిజం చెప్పనా? నాకు ఈ హాల్ లో పడుకోవాలని ఉంది. కానీ నానమ్మ ఏమైనా అనుకుంటుందని లోపలికి వెళ్లాను. అక్కడ ఒంటరిగా నాకు నిద్ర పట్టడం లేదు..."
 
నేను: "అయ్యో పిచ్చిదానా... భయపడకు, నేను బయటే ఉన్నాను కదా. వెళ్లి పడుకో."
 
అలేఖ్య: (విజయ్ జేబులోంచి ఫోన్ లాక్కుంటూ) "అబ్బ... ఫోన్ పక్కన పెట్టండి విజయ్. నాతో మాట్లాడండి."
 
(అలేఖ్య సోఫాకి ఆనుకుని కూర్చుంది. విజయ్ పైకి లేచి కూర్చున్నాడు. ఇద్దరి మధ్య వాతావరణం చాలా ప్రశాంతంగా, వెచ్చగా మారింది.)
 
ఇద్దరూ మాట్లాడుకుంటుండగా అలేఖ్య ముఖం కొద్దిగా గంభీరంగా మారింది. ఆమె చూపులు దూరంగా నిలిచిపోయాయి.
 
అలేఖ్య: "విజయ్... నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. నానమ్మ పొద్దున్నుంచి మా అమ్మనాన్నల గురించి అడుగుతోంది కదా... నేను వాళ్లకు ఇష్టమే అని అబద్ధం చెప్పాను."
 
నేను: (ఆశ్చర్యంగా) "అబద్ధమా? ఎందుకు అలేఖ్య?"
 
అలేఖ్య: (కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతుండగా, తక్కువ స్వరంతో) "ఎందుకంటే... ఇప్పుడు నన్ను పెంచిన అమ్మనాన్నలు నా సొంత వాళ్లు కారు విజయ్..."
 
(విజయ్ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాడు. అలేఖ్య వైపు చూశాడు.)
 
అలేఖ్య: "నా సొంత అమ్మనాన్నలు నేను చాలా చిన్న వయసులో ఉన్నప్పుడే ఒక చనిపోయారు. ఇప్పుడు ఉన్న నాన్న... నా సొంత నాన్నకు ప్రాణస్నేహితుడు.
 
నన్ను వాళ్ల సొంత కూతురికంటే ఎక్కువగా చూసుకున్నారు, ఏ లోటూ రానివ్వకుండా పెంచారు. కానీ... లోలోపల 'నాకంటూ సొంత రక్తబంధం ఎవరున్నారు?' అనే ఒక వెలితి నన్ను రోజూ తొలిచేసేది విజయ్..."
 
అలేఖ్య కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు రాలాయి. విజయ్ మనసు ద్రవించిపోయింది. అతను ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా అలేఖ్యను తన వైపు లాక్కుని ఎంతో ఆప్యాయంగా ఓదార్చాడు.
 
నేను: (ఆమె కన్నీళ్లు తుడుస్తూ) "ఏడవకు అలేఖ్య... నువ్వు ఒంటరిదానివి కావు. నిన్ను ప్రాణంగా చూసుకునే తల్లిదండ్రులు ఉన్నారు...
 
నీకోసం తపించే అల్కా ఉంది... ఈ నానమ్మ ఉంది... అక్క భావన ఉంది  ఇంక కేరింగ్ గా చూసుకోడానికి నేను కూడా ఉన్నా. రక్తబంధం కంటే అనుబంధమే గొప్పది అలేఖ్య."
 
(అలేఖ్య విజయ్ మాటలకు కరిగిపోయింది. మెల్లగా తన తలను విజయ్ భుజంపై వాల్చింది. విజయ్ ఆమెను తన భుజానికి ఆనించి, తలను నిమురుతూ ఓదార్చాడు.
 


ఆ వెచ్చటి కౌగిలింతలో అలేఖ్యకు జీవితంలో ఎన్నడూ లేనంత సురక్షితమైన భావన కలిగింది. కొద్దిసేపటికే ఆమె విజయ్ భుజంపైనే కళ్లు మూసి హాయిగా నిద్రలోకి జారుకుంది.
 
రెండవ రోజు ఉదయం
 
ప్రదేశం: ఇంటి వెనుక వైపు (స్నానాల గది దగ్గర)
సమయం: ఉదయం 7:30 గంటలు
 
మరుసటి రోజు ఉదయం విజయ్ కి నలుగు పెట్టి తలస్నానం చేయించడానికి నానమ్మ పెద్ద గిన్నెలో సున్నిపిండి, నూనె తెచ్చింది.
 
నానమ్మ: "ఒరేయ్ విజయ్... ఇలా కూర్చోరా, నీకు పద్ధతిగా నలుగు పెడతాను."
 
(అప్పుడే పూల చీర కట్టుకుని, తడి జుట్టుతో ఎంతో అందంగా తయారై వచ్చిన అలేఖ్య పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది.)
 
అలేఖ్య: (నానమ్మ చేతిలోని గిన్నె లాక్కుంటూ) "అయ్యో నానమ్మా... మీరు ఎందుకు కష్టపడతారు? నేను ఉన్నాను కదా! ఈరోజు విజయ్ గారికి నేనే నలుగు పెట్టి స్నానం చేయిస్తాను!"
 
నానమ్మ: (మురిసిపోతూ) "అబ్బో... కొత్త పెళ్లికూతురికి అప్పుడే భర్త సేవపై ఎంత శ్రద్ధో! సరేనమ్మా, మీ ఇష్టం!"


 
(నానమ్మ నవ్వుకుంటూ లోపలికి వెళ్లగానే, విజయ్ కంగారుపడ్డాడు.)
 
నేను: "ఏయ్ అలేఖ్య! ఏం చేస్తున్నావ్? నువ్వు నాకు నలుగు పెట్టడం ఏంటి?"
 
అలేఖ్య: (విజయ్ పక్కన కూర్చుని, చిలిపిగా నవ్వుతూ) "ఎందుకు పెట్టకూడదా విజయ్ గారు? ఊరికే కూర్చోండి..."
 
అలేఖ్య తన మృదువైన చేతులతో విజయ్ తలకు నూనె రాసి, మర్దన చేయడం మొదలుపెట్టింది. విజయ్ బుగ్గలకు, చేతులకు సున్నిపిండి రుద్దుతోంది. విజయ్ ఆమె వైపు చూశాడు...
 
అలేఖ్య ముఖంపై పడుతున్న తడి జుట్టు, ఆమె నవ్వు, ఆ అమాయకత్వం చూసి విజయ్ ఒక్క క్షణం మైమరచిపోయాడు.
 
నేను: (తనలో తాను) 'ఈ పిల్లలో ఎంత స్వచ్ఛమైన ప్రేమ ఉందో... ముద్దుగా ఎంత అల్లరి చేస్తోందో!'
 
(అలేఖ్య విజయ్ కి తలపై నీళ్లు పోసి, ఆప్యాయంగా స్నానం చేయించింది. విజయ్ కి ఆమెను చూస్తే ఎంతో ముచ్చటగా అనిపించింది. 

కానీ మరుక్షణమే అతనికి ముంబైలో ఉన్న భావన గుర్తుకు వచ్చి 'తప్పు' అని మనసులోనే అనుకున్నాడు.)
 
ప్రదేశం: విజయ్ ఇల్లు (పడకగది & పూజ గది)
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలు
 
(నానమ్మ కొత్తగా పెళ్లయ్యే దంపతులు చేసే లక్ష్మీ పూజను విజయ్, అలేఖ్యలతో చేయించింది. పూజలో ఇద్దరూ పక్కపక్కనే కూర్చున్నారు. విజయ్ అలేఖ్య బొట్టు దిద్దగా, ఆమె సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయింది.)
 
పూజ ఐపోయాక ఇద్దరు గదిలోకి వెళ్లారు. విజయ్ గదిలో అల్మారాలో బట్టలు సర్దుతున్నాడు. అలేఖ్య అక్కడ నిలబడి చూస్తోంది. అకస్మాత్తుగా గోడపై ఒక పెద్ద బల్లి కనిపించింది.
 
అలేఖ్య: (గట్టిగా కేక వేస్తూ) "అమ్మో! బల్లి!!"
 
(అలేఖ్య భయంతో ఉలిక్కిపడి, విజయ్ ని వెనుక నుండి గట్టిగా కౌగిలించుకుంది! ఆమె విజయ్ వీపుకి పూర్తిగా ఒత్తుకుపోయి నడుమును పట్టుకుంది.)
 
నేను: (నవ్వుతూ) "ఏయ్ అలేఖ్య... చిన్న బల్లికే అంత భయమా? వదులు... నన్ను వదులు."
 
అలేఖ్య: (కళ్లు మూసుకుని, ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుంటూ) "వదలను! అది వెళ్లేదాకా వదలను! నాకు చాలా భయం విజయ్..."
 
నేను: "అది వెళ్ళిపోయిందిలే పిచ్చిదానా... ఇటు చూడు."
 
(అలేఖ్య మెల్లగా కళ్లు తెరిచి విజయ్ కళ్లల్లోకి చూసింది. విజయ్ వెనక్కి తిరిగి ఆమె వైపు చూశాడు. ఇద్దరి ముఖాలు అత్యంత సమీపంలో ఉన్నాయి.
 
అలేఖ్య శ్వాస విజయ్ కి తగులుతోంది. ఆ క్షణంలో ఇద్దరి మధ్య ఒక మధురమైన నిశ్శబ్దం అల్లుకుంది.
 
ప్రదేశం: హాల్
సమయం: రాత్రి 8:00 గంటలు
 
విజయ్ మనసంతా ముంబైలోనే ఉంది. భావన ఏమైపోయిందో అని అతను పదే పదే ఆందోళన చెందుతున్నాడు.
 
నేను: "అలేఖ్య... అల్కా వాళ్లు ఎప్పుడు వస్తారు? మనం ముంబై ఎప్పుడు బయలుదేరుతున్నాం? ఇప్పటికే రెండు రోజులు అయిపోయింది కదా..."
 
అలేఖ్య: (చిలిపిగా ముఖం తిప్పుకుంటూ, నాటకమాడుతూ) "అబ్బో... విజయ్ గారికి అప్పుడే ముంబై వెళ్లాలని ఉందా? అల్కా వాళ్లకు ఇంకా కొంచెం పని ఉందంట విజయ్... ఇంకో రెండు రోజులు పడుతుందట!"
 
నేను: "ఏంటి? ఇంకో రెండు రోజులా? నువ్వు కావాలనే నన్ను ఇక్కడే ఉంచడానికి అబద్ధం చెప్పడం లేదు కదా?"
 
అలేఖ్య: (నవ్వుతూ విజయ్ చేయి పట్టుకుని) "అయ్యో... నేనెందుకు అబద్ధం చెప్తాను? ఉన్నన్ని రోజులు నానమ్మతో, నాతో హ్యాపీగా ఉండక ఎందుకంత తొందర మీకు?"
 
అలేఖ్య విజయ్‌ని పదే పదే ఏడిపిస్తూ, తన చిలిపి పనులతో ఇల్లంతా సందడి చేసింది. నానమ్మ ప్రేమ, అలేఖ్య అమాయకమైన ఆరాటం, కొత్త దంపతుల్లా వాళ్లు చేసిన అల్లరి పనులు... ఆ రెండు రోజులను ఒక అందమైన కావ్యంగా మార్చేశాయి.
 
మరొక వైపు గత రెండు రోజులు భావన జీవితం......
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ బీచ్‌లోని హోటల్ రూమ్
సమయం: ఉదయం 11:30 గంటలు
 
హోటల్ రూమ్‌లో భావన తన సూపర్ కంప్యూటర్ ముందు కూర్చుని ఉంది. ఆమె శరీరంలో నీరసం రోజురోజుకూ పెరుగుతోంది...
 
కళ్లు తిరగడం, కడుపులో వికారం, విపరీతమైన ఆకలి అవుతున్నాయి. 'బాధలో ఉన్నాను కదా అందుకే ఇలా ఉందేమో' అనుకుంటూ భావన ఆ భావనను పక్కన పెట్టింది.
 
భావన వేళ్లు కీబోర్డ్ పై రాకెట్ వేగంతో కదులుతున్నాయి. ఎవరికీ ఏమాత్రం అనుమానం రాకుండా వైజాగ్ నగరంలోని ప్రతీ సిసిటీవీ కెమెరాని, నగర పైకప్పు నుండి ప్రసారమయ్యే ప్రైవేట్ సటిలైట్ సిగ్నల్స్‌ని తన పూర్తి కంట్రోల్‌లోకి తీసేసుకుంది. వైజాగ్ నగరం అంతా ఇప్పుడు భావన చేతివేళ్లపై నడుస్తోంది!
 
భావన: (కళ్లల్లో తీవ్రమైన ఏకాగ్రతతో) "విజయ్ ఉన్న మా నానమ్మ ఇంటి చుట్టూ 2 కిలోమీటర్ల రేడియస్‌లో ఏం కదిలినా నాకు తెలియాలి..."
 
భావన సటిలైట్ సిస్టమ్ ద్వారా ఆ 10 మంది రౌడీల కదలికలను ట్రాక్ చేసింది. ఆ ట్రైన్డ్ రౌడీలు నగరంలోని ఒక డిగ్రీ కాలేజ్ దరిదాపుల్లో ఎక్కువ కదలికలు చూపిస్తూ, అక్కడే రహస్యంగా తిష్ట వేసినట్లు గుర్తించింది.
 


కానీ... ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో కనిపిించిన ఆ 7.6 అడుగుల రాక్షసుడు అధీర మాత్రం ఏ సీసీటీవీకీ దొరకకుండా మాయమయ్యాడు!
 
భావన: (హృదయ స్పందన వేగమవుతుండగా, వణుకుతున్న గొంతుతో) "అధీర... అధీర ఏ కెమెరాకీ దొరకడం లేదంటే, అతను సొంతంగా ఒక సైలెంట్ డెత్ ప్లాన్ వేస్తున్నాడని అర్థం!
 
అధీర ఎంతటి నరరూప రాక్షసుడో నాకు తెలుసు... విజయ్ ని కాపాడుకోవడానికి నా ప్రాణాలు పోయినా పర్వాలేదు!"
 
వెంటనే భావన విజయ్, అలేఖ్యల ఇద్దరి ఫోన్లను హ్యాక్ చేసింది. శత్రువుల జిపిఎస్ ట్రాకర్లకు వాళ్ల ఫోన్లు దొరక్కుండా...
 
వాళ్ల టవర్ లొకేషన్‌లు నిమిష నిమిషానికీ నిరంతరం మారిపోయేలా ఒక సైబర్ షీల్డ్ క్రియేట్ చేసింది. ఇప్పుడు అధీర గ్యాంగ్ ప్రపంచంలో ఏ టెక్నాలజీ వాడినా విజయ్, అలేఖ్యలను లొకేట్ చేయలేరు!

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: హోటల్ రూమ్

సమయం: మరుసటి రోజు రాత్రి
 
రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి... విజయ్ నుండి ఒక్క ఫోన్ కాల్ కూడా రాలేదు. భావన బెడ్‌పై కూర్చుని ఏడుస్తోంది.
 
భావన: (కన్నీళ్లతో, తనను తాను తిట్టుకుంటూ) "నన్ను పూర్తిగా మర్చిపోయావా విజయ్? ఒక్కసారి కూడా ఫోన్ చేయలేదు... ఛా! ఆ రోజు నేను నా మీదే ఆవేశపడి ఒట్టు వేసుకున్నాను.
 


తొందరపడకుండా విజయ్ చెప్పేది ఒక నిమిషం వినుంటే ఎంత బాగుండేది? కన్న కొడుకుని ప్రేమించాననే నాలోని ఈ ఆవేదన నన్ను చంపేస్తోంది విజయ్..."
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఇల్లు
సమయం: రాత్రి 8:00 గంటలు
 
(వైజాగ్ ఇంట్లో అలేఖ్య రూమ్‌లో ఉండగా... అల్కా ఫోన్ చేసింది.)
 
అల్కా: (ఫోన్‌లో ఎంతో ఉత్సాహంగా) "ఒసేయ్ అలేఖ్య! రేపు వైజాగ్ లోని మా తమ్ముడి కాలేజీలో ఒక పెద్ద ఫెస్ట్, ప్రోగ్రామ్ ఉంది తెలుసా! చాలా పెద్ద ఈవెంట్... చాలా బాగుంటుంది!
 
రేపు ఉదయమే అమ్మ (పూనమ్ దేవి), నేను, వర్ష అక్క అందరం అక్కడికి వస్తున్నాం. నువ్వు కూడా విజయ్‌ని తీసుకుని కాలేజీ ఫెస్ట్‌కి రా! రేపు నీకు ఒకరిని పరిచయం చేయాలి!"
 


అలేఖ్య: (సంతోషంతో గెంతుతూ) "యాహూ!! నిజంగానా! అయితే రేపు వస్తున్నాం అల్కా... ఆగు ఆగు! ఏంటే అంత మాట అన్నావు?
 
ఒకరిని పరిచయం చేయాలా? దొంగ మొహమా... నా దగ్గర ఏదో దాస్తున్నావు, ఏంటది చెప్పు!"
 
అల్కా: (నవ్వుతూ) "ఏం లేదులేవే... రేపు మీరు కాలేజీకి వచ్చాక చెప్తాను. బై బై!"
 
(అల్కా ఫోన్ కట్ చేసింది. అలేఖ్య ఎగిరి గంతేసి హాల్లో ఉన్న విజయ్ దగ్గరకు పరుగెత్తింది.)
 
(అలేఖ్య పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి విజయ్ ముందు నిలబడింది.)
 


అలేఖ్య: "విజయ్! విజయ్! రేపు ఉదయాన్నే మనం ఒక పెద్ద కాలేజ్ ఫెస్ట్‌కి వెళ్తున్నాం. అక్కడికి అల్కా, వాళ్ల అమ్మ పూనమ్ దేవి గారు, వర్ష అక్క అందరూ వస్తున్నారు! మనం రేపు వాళ్లను కలవబోతున్నాం!"
 
(ఆ మాట వినగానే విజయ్‌కి ఒక్కసారిగా కొండంత ఆనందం వేసింది! ఇన్నాళ్లుగా తను ఎదురుచూస్తున్న సమయం రానే వచ్చింది.)
 
నేను (విజయ్): (ఆనందాన్ని ఆపుకోలేక) "థాంక్యూ! థాంక్యూ సో మచ్ అలేఖ్య!!"
 


(విజయ్ ఏమీ ఆలోచించకుండా ఆ సంతోషంలో అలేఖ్యను అమాంతం పైకి ఎత్తుకుని, ప్రేమగా గిరగిరా తిప్పేశాడు! అలేఖ్య నవ్వుతూ అతని భుజాలను పట్టుకుంది.)
 
అలేఖ్య: (మనోస్వగతం) 'ఈ క్షణం నా జీవితంలో ఎప్పటికీ ఉండిపోవాలి విజయ్...'
 
విజయ్ భావనకు ఇష్టమైన పూనమ్ అమ్మను, కుటుంబాన్ని రేపు కలవబోతున్నామన్న ఉత్సాహంలో ఉన్నాడు. కానీ...
 


ఆ కాలేజ్ ఫెస్ట్ జరిగే ప్రదేశమే అధీర రౌడీలు తిష్టవేసిన స్థలమని, రేపే వాళ్లందరి జీవితాల్లో ఒక ఆఖరి రోజవుతుందని, ఒక భయంకరమైన రక్తపాతం జరగబోతోందని అక్కడ ఉన్న ఎవరికీ తెలియదు!

[Sunnysunnysunny]

హలో అందరికీ , 


మన రీడర్స్ లో ఒకరు పంచుకున్న గతం గురించి ఒక కొత్త కధ మొదలు పెట్టాను. 

https://xossipy.com/thread-74751-post-62...pid6274989 ----- తొలి ప్రేమ --------


చదివి మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియచేస్తారు అని అనుకుంటున్నా..