Thriller ❤️ అందని జాబిలి.. అమ్మ❤️ కోసం

[Sunnysunnysunny]

హలో ఫ్రెండ్స్.

ఈ కధ ఒక ముగ్గురు ఫ్రెండ్స్ మరియు వాళ్ళ అమ్మల  గురించి .. 

కధలోని పాత్రలు 

1. సోనూ 

2. పూనమ్  > సోనూ తల్లి 

3. అభినవ్ 

4. పూజ   >అభినవ్ తల్లి 

5. రాజ్ 

6. అంజలి > రాజ్ తల్లి 

[Sunnysunnysunny]

హలో మిత్రులారా.

మీరు చాలా కథలు చదివి ఉంటారు, నేను అంతగా చదవలేదు. కథలు అంటే ఏమీ కాదు, వాటికి మన సొంత జీవితాల నుండే స్ఫూర్తి ఉంటుంది. మనం చూసిన లేదా చదివిన దానికి మన ఊహను కొద్దిగా జోడిస్తాము, అలా మనం కాగితంపై రాసేదే కథగా మారుతుంది. చాలా మంది అబ్బాయిలలాగే, నాకు కూడా కాలేజీ రోజుల నుండి ఒక హాబీ ఉండేది. ఆ హాబీ పేరు రక్తసంబంధీకుల మధ్య లైంగిక సంబంధం (INCEST). అవును, ఇది ఒక విచిత్రమైన హాబీ. ఏమీ చేయకుండా, కేవలం ఊహించుకోవడం ద్వారానే ఇది చాలా సరదాను, ఉత్సాహాన్ని ఇస్తుంది. ఆ కాలేజీ రోజుల్లో, ల్యాప్‌టాప్‌పై గంటల తరబడి గడపడం, కాలేజీకి ఎగ్గొట్టడం, రక్తసంబంధీకుల మధ్య లైంగిక సంబంధం గురించిన కథలు చదవడం, రక్తసంబంధీకుల మధ్య లైంగిక సంబంధం గురించిన వీడియోలు చూడటం. ఇవన్నీ కలిసి నన్ను ఒక విభిన్న ప్రపంచంలోకి తీసుకెళ్లాయి.


నేను రాయబోయే కథ బహుశా ఇతర కథల కంటే భిన్నంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఇందులో శృంగారం ఉండదు. కానీ అవును, ఈ రోజుల్లో ప్రజలు శృంగారం కాకుండా అనేక ఇతర విపరీత కోరికలను పెంచుకున్నారు, అలాంటి కోరికలకు రక్తసంబంధీకుల మధ్య లైంగిక సంబంధం కూడా ఏమాత్రం తక్కువ కాదు. ఒక్కటి మాత్రం చెప్తా ఇ కథ ఒక్కరికి అందరికి nachuthundi . I promise you all...


ఇది విజయవాడలోని సన్నీ అనే అబ్బాయి కథ. అతనికి 22ఏళ్లు, అతను ఒక కళాశాల విద్యార్థి. చదువులో చాలా చురుకైనవాడు. సన్నీ తండ్రి రావు కు విజయవాడలో ఒక చిన్న నగల దుకాణం ఉంది. ఆయన ఎల్లప్పుడూ వ్యాపారంలో నిమగ్నమై ఉంటాడు మరియు తన వ్యాపారాన్ని ఎలా విస్తరించాలా అని ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.
సన్నీని ఇంట్లో సోను అని పిలుస్తారు. సోను అమ్మమ్మ కూడా ఇంట్లోనే ఉంటుంది, ఆమె అప్పుడప్పుడు ఊరికి వెళ్తుంటుంది. సన్నీ చదువులో చాలా మంచివాడు. అతనికి ఎక్కువ స్నేహితులు లేకపోయినా, స్థానికంగా ఇద్దరు స్నేహితులు ఉన్నారు. ఒకరు అభినవ్, మరొకరు రాజ్. ముగ్గురూ కలిసి అడ్మిషన్ తీసుకోవడంతో, ఇద్దరూ సన్నీ చదివే కాలేజీలోనే చదువుకుంటారు. సన్నీ ఒక ఉన్నత మధ్యతరగతి కుటుంబానికి చెందినవాడు, కానీ అభినవ్ చాలా ధనిక కుటుంబానికి చెందినవాడు. అతని తండ్రికి ఒక షాపింగ్ మాల్ మరియు ఒక పెద్ద బంగ్లా ఉన్నాయి. రాజ్ కూడా సోను లాగే ఉన్నత మధ్యతరగతి కుటుంబానికి చెందినవాడే.


నేను ఇంకా సోను తల్లిని ఎందుకు పరిచయం చేయలేదని మీరు ఆశ్చర్యపోతూ ఉండవచ్చు... అంటారు కదా, ఉత్తమమైన విషయాలు చివర్లో వస్తాయని. సోను తల్లి పేరు పూనమ్ దేవి, వయస్సు 39 సంవత్సరాలు. ఆమె ఒక గృహిణి మరియు ఆమె తన సమయాన్ని ఎక్కువగా ఇంట్లో, మార్కెట్‌లో, ఇంట్లో తన అమ్మమ్మతో మాట్లాడుతూ, లేదా ఫోన్‌లో బంధువుల కూడా ఆమెతో మాట్లాడుతూ గడుపుతుంది.

పూనమ్ దేవి చాలా అందమైన మహిళ. ఆమె 5 అడుగుల 6 అంగుళాల పొడవు ఉంటుంది. ఆమె చర్మం పాలలా తెల్లగా ఉంటుంది. ఆమెకు పెద్ద కళ్ళు, నడుము పై వరకు చేరే ఒత్తైన జుట్టు ఉన్నాయి. ఇంట్లో అయినా, బయట అయినా, లేదా ఏదైనా ఫంక్షన్‌లో అయినా ఆమె ఎల్లప్పుడూ చీర కట్టుకుంటుంది. రాత్రి పడుకునేటప్పుడు కూడా, ఆమె తన పాత చీర, జాకెట్‌లోనే ఉంటుంది.

[Sunnysunnysunny]

పూనమ్ దేవి అందాన్ని వర్ణించడానికి నా దగ్గర మాటలు లేవు, అయినా ప్రయత్నిస్తాను. ఆమెకు పెద్ద కళ్ళు ఉన్నాయి. బుగ్గలు కొద్దిగా బొద్దుగా ఉంటాయి, కానీ మరీ అంత కాదు. ఆమె పెదవులు గులాబీ రంగులో ఉంటాయి మరియు ఆమె చిరునవ్వు చాలా మధురంగా ఉంటుంది. ఆమె ఎప్పుడూ చెవులకు చెవిపోగులు పెట్టుకుంటుంది మరియు కొన్నిసార్లు ఫంక్షన్లకు ముక్కుపుడక కూడా ధరిస్తుంది. ఆమె మెడ కూడా సురాహీలా చాలా అందంగా ఉంటుంది మరియు ఆమె ఎప్పుడూ దానిపై మంగళసూత్రం ధరించి ఉంటుంది. ఆమె ఏదైనా ఫంక్షన్‌కు బయటకు వెళ్లినప్పుడు, బంగారు గొలుసు కూడా ధరిస్తుంది. ఆమె చేతులకు ఎప్పుడూ గాజులు, కాళ్లకు కాలి గజ్జెలు ఉంటాయి. ఆమె బ్లౌజును చూస్తేనే, దేవుడు సోను తల్లిని చాలా శ్రద్ధగా సృష్టించి ఉంటాడనే భావన కలుగుతుంది. అది ఒక పెద్ద బ్లౌజు, అది మరీ లోతైనది లేదా లో-కట్ కాదు, కానీ ఆమె వీపు వెనుక భాగం కొద్దిగా తెరిచి ఉంటుంది, దానివల్ల ఆమె చాలా తెల్లగా, నునుపుగా ఉండే వీపులో గణనీయమైన భాగం కనిపిస్తుంది, కానీ ఆమె బయటకు వెళ్లినప్పుడు అది కూడా చీరతో కప్పబడి ఉంటుంది. బ్లౌజు లోపల బ్రా లేదు, పూనమ్ దేవి బయటకు వెళ్లినప్పుడు మాత్రమే బ్రా ధరిస్తుంది. ఆమె ఎప్పుడూ చేతులు లేని బ్లౌజు వేసుకోలేదు కానీ, ఆమె దగ్గర ఒకటి రెండు పొట్టి చేతుల బ్లౌజులు ఉండేవి, వాటివల్ల ఆమె తెల్లని, మృదువైన బాహువులు తళతళలాడేవి.





బ్లౌజు లోపలి భాగం సైజు నాకు తెలియదు కానీ ఆమె బ్లౌజును బట్టి చూస్తే అది కనీసం 36 సైజు ఉండాలి. ఆమె తెల్లని ఛాయను చూస్తేనే, ఎప్పుడూ లోపల దాగి ఉండే ఆమె వక్షోజాలు ఎంత తెల్లగా ఉంటాయో మీరు ఊహించవచ్చు. మీ ఊహకే నేను వాదిలేస్తున్నా. మనం బ్లౌజు కిందకు కొంచెం పైకి లేపితే, పూనమ్ దేవికి చాలా తెల్లని, నునుపైన నడుము, అలాగే ఆమె పొట్ట కూడా తెల్లగా, నునుపుగా, వంపులతో ఉంటుంది. వెన్నలా ఉంటుంది. నడుముకు ఇరువైపులా ఒక మడత ఉండటం వల్ల ఆమె నడుము మరింత అందంగా కనిపిస్తుంది. ఆమె పొట్టపై సరైన మోతాదులో కొవ్వు ఉంది, అది లావుగా కనిపించకుండా చాలా వంపులతో ఉంటుంది. ఆమె చీరను నడుము కింది వరకు కాకుండా, నడుము నుండి పొట్టలో గణనీయమైన భాగం కనిపించేలా కట్టుకుంటుంది.. కానీ ఆమె అదృష్టం ఏమిటి, చీర బయటకు వచ్చినప్పుడు దాని పల్లునే అందంగా చూపిస్తుందని ఎవరైనా ఎందుకు గమనిస్తారు. పొట్ట మధ్యలో గుండ్రంగా, లోతుగా ఉండే బొడ్డు ఉంది, అది 5 రూపాయల నాణెం కంటే కొంచెం పెద్దదిగా ఉంటుంది. కానీ ఆమె దాన్ని ఎప్పుడూ దాచిపెడుతుంది. ఆమె పావడా, చీర కిందకు కట్టి ఉంటాయ్ .
 ఆమె పిరుదులు చాలా గుండ్రంగా, పెద్దగా ఉన్నాయి, బహుశా 38 సైజులో ఉంటాయి. ఆమె నడిచేటప్పుడు, ఆమె నడుము, పిరుదులు కొద్దిగా ఊగుతాయి. ఆమె పావడా లోపల ప్యాంటీలు కూడా వేసుకుంటుంది, ఆమె శరీరం చాలా నునుపుగా  ఉంటుంది. అవును, మీరు అనుకుంటున్నది నిజమే. ఆమె తన యోని వెంట్రుకలను కూడా ప్యాంటీల లోపల ఉంచుకోదు, అందుకే ఆమె యోని చాలా నునుపుగా, శుభ్రంగా, మెరిసేలా ఉంటుంది. ఆమె తెల్లని తొడలు కూడా చాలా సెక్సీగా ఉంటాయి. ఆమెకు  వెనుక పిరుదులు ఫుట్‌బాల్ అంత పెద్దవిగా ఉంటాయి, అయినప్పటికీ అంతే తెల్లగా, మృదువుగా ఉంటాయి. అంతేకాదు, సోను తల్లి పాదాలు కూడా ఎంత నునుపుగా, మృదువుగా ఉంటాయంటే, వాటిపై చేయి పెడితే జారిపోవచ్చు. కాబట్టి ఆమె తల నుండి కాలి వరకు అందానికి ప్రతిరూపం అని మీకు అర్థమయ్యే ఉంటుంది.

ఒక రోజు ఉదయం, సోను ఎప్పటిలాగే కాలేజీకి వెళ్లేందుకు రెడీ అవుతున్నాడు. పూనమ్ దేవి కిచెన్‌లో అల్పాహారం తయారు చేస్తూ,
“సోను, తినకుండా బయటికి వెళ్లొద్దు” అని ప్రేమగా పిలిచింది.
సోను నవ్వుతూ, “అమ్మ, నాకు ఆలస్యమవుతోంది… కాలేజీలో తింటాను” అన్నాడు.
అప్పుడే పూనమ్ దేవి కొంచెం కఠినంగా,
“ఎంత బిజీ అయినా, ఆరోగ్యం ముఖ్యం. ముందుగా తిను” అని చెప్పింది.
అమ్మ మాట వినకుండా ఉండలేక, సోను టేబుల్ దగ్గర కూర్చొని త్వరగా తినడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ సమయంలో అమ్మ అతన్ని చూసుకుంటూ, చిన్నప్పుడు లాగే ప్రేమగా మాట్లాడింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత, సోను కాలేజీకి బయలుదేరాడు. బయటికి వెళ్తూ, “బై అమ్మ” అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.
కాలేజీలో అభినవ్, రాజ్ ఇద్దరూ ఇప్పటికే వచ్చి సోను కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు.
“రా సోను, ఇవాళ అసైన్‌మెంట్ సబ్మిట్ చేయాలి… రెడీనా?” అని అభినవ్ అడిగాడు.
సోను నవ్వుతూ, “నిన్న రాత్రే పూర్తి చేశా” అన్నాడు.
రాజ్ మాత్రం కొంచెం టెన్షన్‌గా,
“నాకు ఇంకా పూర్తి కాలేదు… సార్ చాలా స్ట్రిక్ట్” అని చెప్పాడు.
ముగ్గురూ కలిసి క్లాస్‌లోకి వెళ్లారు. ఆ రోజు క్లాస్‌లో లెక్చరర్ ఒక కొత్త ప్రాజెక్ట్ గురించి చెప్పారు. అది చాలా ముఖ్యమైనదని, గ్రూప్‌గా పని చేయాలని చెప్పారు.
అభినవ్ వెంటనే, “మన ముగ్గురం కలిసి చేద్దాం” అన్నాడు.
సోను, రాజ్ ఇద్దరూ అంగీకరించారు.
ఇది వాళ్ల జీవితంలో ఒక కొత్త మలుపు అవుతుందని అప్పటికి వాళ్లకు తెలియదు…


ఆ రోజు సాయంత్రం, సోను ఇంటికి తిరిగి వచ్చేసరికి ఇంట్లో ఒక చిన్న నిశ్శబ్దం కనిపించింది. సాధారణంగా ఈ సమయానికి పూనమ్ దేవి టీవీ చూస్తూ లేదా అమ్మమ్మతో మాట్లాడుతుంటుంది.
“అమ్మ… నేను వచ్చాను” అని సోను లోపలికి అడుగుపెట్టాడు.
కిచెన్ దగ్గర నుంచి పూనమ్ దేవి స్వరం వినిపించింది—
“వచ్చావా సోను… చేతులు కడుక్కో, నేను టీ పెడతాను.”
సోను ఆమె ముఖం వైపు ఒకసారి గమనించాడు. ఎప్పటిలానే నవ్వుతోంది… కానీ ఆ నవ్వులో ఏదో చిన్న బాధ దాగి ఉన్నట్టుగా అనిపించింది.
టీ తాగుతూ, సోను మెల్లగా అడిగాడు:
“అమ్మ… ఏమైనా అయిందా?”
పూనమ్ దేవి కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దంగా ఉండి,
“ఏమీ కాదు బాబూ… నీకు unnecessary tension ఎందుకు?” అని చెప్పింది.
కానీ తల్లిని బాగా తెలిసిన సోనుకి అది నిజం కాదని అర్థమైంది.
రాత్రి భోజనం తర్వాత, సోను అమ్మమ్మ దగ్గర కూర్చున్నాడు.
“అమ్మమ్మ… అమ్మ ఏమైనా tension లో ఉందా?” అని అడిగాడు.
అమ్మమ్మ నెమ్మదిగా చెప్పింది:
“నీ నాన్నగారి business కొంచెం నష్టాల్లో ఉంది అంటున్నారు… అప్పుల గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటోంది.”
ఆ మాట విన్న వెంటనే సోను మనసు భారంగా మారింది.
ఇంతకాలం తనకు తెలియకుండా అమ్మ ఒంటరిగా బాధపడుతుందనే ఆలోచన అతన్ని కలచివేసింది.
ఆ రాత్రి, పడకపై పడుకున్నా కూడా సోనుకి నిద్ర పట్టలేదు.
“ఇప్పుడు నేను ఏదైనా చేయాలి… కుటుంబానికి తోడుగా ఉండాలి” అని మనసులో నిర్ణయించుకున్నాడు.
అది అతని జీవితంలో ఒక పెద్ద మార్పుకి ఆరంభం అయింది…

[Sunnysunnysunny]

Not able to upload any PIcs from my phone, Can anyone help me how to upload pics from the Phone here or even Gifs. 
Please mention pin to pin . I don't have enough knowledge on it.

[Venrao]

నైస్ స్టార్ట్

[hisoka]

nice start.

[Sunnysunnysunny]

నేను చెప్పినట్లుగా, సోను ప్రస్తుతం తన  స్నేహితులైన అభినవ్ మరియు రాజ్‌లతో కలిసి కాలేజీలో చదువుకుంటున్నాడు. కాలేజీలో 3 కలిసి ప్రాజెక్ట్ చెయాలి. ఆ ప్రాజెక్ట్ వల్లా 3 అలోచనలు మారిపోతాయీ అని  తెలియదు..


సోను చదువులో చాలా బాగా రాణించి, ఇంటర్లో మొదటి ర్యాంకు సాధించాడు. తన జీవితం మారబోతోందని అతనికి అస్సలు తెలియదు. కాలేజీ ఇంటి నుండి కొంచెం దూరంగా ఉండటంతో, సోను మరియు రాజ్ అభినవ్ కారులో కలిసి వెళ్ళేవారు. సోనుకు వయసు పెరుగుతోంది, మరియు ప్రతి యువకుడిలాగే, అతనిలో లైంగిక కోరికలు కలగడం ప్రారంభించాయి. రాజ్ కూడా అలాంటి పరిస్థితిలోనే ఉన్నాడు. కానీ అభినవ్ పాఠశాల రోజుల నుండి కొంచెం తెలివైనవాడు. అతను ఒక ధనవంతుడి కొడుకు, చదువులో కొంచెం వెనుకబడినప్పటికీ, తన సమయాన్ని ఎక్కువగా వీడియో గేమ్స్ ఆడుతూ లేదా ఇంటర్నెట్‌లో శృంగార కథలు లేదా శృంగార వీడియోలు చూస్తూ గడిపేవాడు. కారులో కాలేజీకి వెళ్తున్నప్పుడు, సోను, అభినవ్ మరియు రాజ్ నెమ్మదిగా శృంగారం గురించి మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు మరియు ఆ సంభాషణ రోజురోజుకు పెరుగుతున్నట్లు అనిపించింది. కొన్నిసార్లు అభినవ్ కారులోనే సోను మరియు రాజ్ కోసం శృంగార కథలు లేదా శృంగార వీడియోలను ప్లే చేసేవాడు మరియు సోను, రాజ్ చదువుతూ తమ సమయాన్ని గడిపేవారు. అదేవిధంగా, ఒకట్రెండు నెలల తర్వాత, సోనుకు కూడా సెక్స్ పట్ల ఆసక్తి పెరగడం మొదలైంది. బహుశా ఇప్పుడు అభినవ్ చూపిస్తున్న సాధారణ శృంగార కథలు లేదా వీడియోలు వారికి ఇప్పుడు అది నచ్చడం లేదు. సోను ఈ విషయాన్ని అభినవ్‌కు చెప్పగా, అతను చింతించవద్దని, ఇకపై సోనుకు, రాజ్‌కు జీవితాంతం ఆసక్తి తగ్గని కొన్ని కథలు లేదా వీడియోలు చూపిస్తానని చెప్పాడు. అభినవ్ ఆమెను అక్రమ సంబంధాల కథలు లేదా వీడియోల ప్రపంచంలోకి ఒక ప్రయాణానికి తీసుకెళ్లబోతున్నాడని సోనుకు అస్సలు ఊహ లేదు.

సోను: రే
అభినవ్, హ్మ్, ఈ శృంగార కథలు చదివి నీకు విసుగు వచ్చి ఉంటుంది, ఆ వీడియోలను కూడా నువ్వు ఇక ఆస్వాదించడం లేదు కదా.

అభినవ్: చింతించకు సోను, నేను మీకు అసలైన దానిని ఇంకా పరిచయం కూడా చేయలేదు. అవి అలాంటివి, వాటిలోని ఆనందం ఎప్పటికీ తగ్గదు. మీరు ఎంత చదివినా, చూసినా, అనుభూతి చెందినా, ఆనందం పెరుగుతూనే ఉంటుంది.

సోను: అవేమిటి?

అభినవ్: ఓ, నేను నీకు చెప్తాను, ఎందుకు టెన్షన్ పడుతున్నావు, కానీ నేను నీకు ఒక విషయం చెబితే నువ్వు తప్పుగా అనుకోవు. నేను దానిని కేవలం ఫాంటసీ కోసం మాత్రమే చూపించాను, అందులో ఇంకేమీ లేదు.

సోను: ఓ అవును మిత్రమా, నేను దానిని తప్పుగా అనుకోను, ఎందుకంటే మనం చాలా మంచి స్నేహితులం మరియు మన మధ్య ఎలాంటి రహస్యాలు లేవు.

అభినవ్: సరే అయితే ఈరోజు కాలేజీకి బంక్ కొడదాం, ఎలాగూ ఈరోజు రెండే లెక్చర్లు ఉన్నాయి, ఆ తర్వాత మనం లాంగ్ డ్రైవ్‌కి వెళ్లి ఆ అవుట్‌స్టేషన్ పార్క్‌లో కూర్చుందాం.

సోను: సరే మిత్రమా అలాగే, కానీ సన్, ఈ బంక్ కొట్టే విషయం ఎవరికీ తెలియకూడదు, ముఖ్యంగా మన ఇంట్లో.

అభినవ్: నీకెలా తెలుస్తుందిలే, ఎలాగూ మేం కాలేజీకి రోజూ వెళ్తాం కదా, ఒక్కసారి కాలేజీ ఎగ్గొడితే కొండ బద్దలయ్యేదేంటి.

ఆ రోజు సోను, అభినవ్ కాలేజీ ఎగ్గొట్టారు. రాజ్ ఆ రోజు అక్కడ లేడు, అతను తన కుటుంబంతో కలిసి ఊరికి వెళ్ళాడు. దాంతో సోను, అభినవ్ మాత్రమే కాలేజీ ఎగ్గొట్టి, కారులో కూర్చుని లాంగ్ డ్రైవ్‌కు వెళ్లి నగరం శివార్ల వైపు వెళ్లారు.

అభినవ్: అవును సోను, చూడు ఇక్కడ చాలా నిశ్శబ్దంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది.

సోను: అవును, ఇది చాలా నిశ్శబ్దమైన ప్రదేశం, మైళ్ల దూరం వరకు ఎవరూ కనిపించలేదు.

అభినవ్: సరే, ఈరోజు నీకు ఒక ప్రత్యేకమైన విషయం చూపిస్తాను, దానికి నువ్వు దానంతట అదే అభిమానివి అయిపోతావని నాకు నమ్మకం ఉంది.

సోను: అవును దయచేసి చూపించు, ఇక్కడ ఏమేమి ఉన్నాయో నేను కూడా చూడాలని నిన్నటి నుండి అనుకుంటున్నాను.

ఇప్పుడు అభినవ్ తన ల్యాప్‌టాప్‌ను బయటకు తీసి, తన ఫోన్ నుండి నెట్‌కు కనెక్ట్ చేసి, కొన్ని మంచి అక్రమ సంబంధ కథలను చూపించడం ప్రారంభించాడు. ఆ కథలన్నీ కేవలం తల్లి-కొడుకుల కథలే.

సోను ఇప్పుడు మైకంలో ఉన్నట్టుగా ఆ కథలు చదవడం మొదలుపెట్టాడు. అతను కథలు చదువుతుంటే, అభినవ్ తన ఫోన్‌లో కొన్ని వీడియోలు చూస్తున్నాడు. ఈరోజు ఇద్దరూ కాలేజీకి ఎగ్గొట్టారు, అందువల్ల చాలా ఖాళీగా ఉన్నారు. సోను కేవలం రెండు మూడు గంటల్లోనే మూడు నాలుగు పెద్ద కథలు చదివి పూర్తి చేశాడు. ఈ చలికాలంలో కూడా అతని నుదుటి నుండి చెమటలు ధారగా కారుతున్నట్లు అనిపించింది. ప్రతి కథ చదివిన తర్వాత, తనను తాను శాంతపరచుకోవడానికి అన్నట్టుగా బ్యాగ్ నుండి ఒక వాటర్ బాటిల్ తీసి నీళ్ళు తాగుతున్నాడు. బహుశా సోను పరిస్థితిని చూసి, ఆ కథలు చదివిన తర్వాత సోనులో ఒక రకమైన వింతైన అశాంతి ఉందని అభినవ్ కూడా ఇప్పుడు గ్రహిస్తున్నాడేమో.

అభినవ్: ఏమైంది సోను, ఆ కథలు చదివావా?

సోను: అవును మిత్రమా, చదివాను, కానీ అవన్నీ తల్లి కొడుకుల గురించే, అందులో తప్పేమీ లేధా??

అభినవ్: ఓ, అందులో తప్పేముంది, ఈ కథలు రాసిన వాళ్ళు కేవలం ఫాంటసీ కోసమే రాశారు, అయినా ఈ రోజుల్లో అబ్బాయిలు మాత్రమే అక్రమ సంబంధాల ఫాంటసీ రాస్తున్నారు మిత్రమా.

సోను: సరే కానీ ఇలా ఆలోచించడం తప్పు కాదు కదా, అంటే మా అమ్మ గురించి ఊహించుకోవడం.

అభినవ్: సోను, నిజ జీవితంలో ఎవరూ అలా చేయడం లేదు. పైగా, కొన్ని విదేశాల్లో రక్తసంబంధీకుల మధ్య లైంగిక సంబంధాలు కూడా చట్టబద్ధమని నేను విన్నాను. అందుకే అక్కడ చాలా ఏళ్లుగా రక్తసంబంధీకుల మధ్య లైంగిక సంబంధాల వీడియోలు కూడా తీస్తున్నారు.

సోను: సరే అదంతా బాగానే ఉంది కానీ నీకు అపరాధ భావన కలగడం లేదా?

అభినవ్: నీకెందుకు అపరాధ భావన కలుగుతోంది? ఇదంతా కేవలం ఊహకు సంబంధించిన విషయం, కదా? నీకు ఇది నచ్చకపోతే, నేను ఈ కథలను నీకు సరిగ్గా చూపించను.

సోను: సరే  ఈ రోజుకి ఇంతే చాలు, పద వెళ్దాం.

అభినవ్: హహ, సరే, మంచిది, పద వెళ్దాం.

ఇప్పుడు సోను, అభినవ్ కారు ఎక్కి ఇంటికి బయలుదేరారు.  విన్న కథలు సోను మనసులో మెదులుతూనే ఉన్నాయి, అవి అతని మనసు నుండి బయటకు వెళ్ళడం లేదు. సోను ఇంటికి చేరుకునేసరికి, అతని తల్లి పూనం దేవి హాలులో దాదితో మాట్లాడుతోంది. అతను నేరుగా తన గదిలోకి వెళ్లి, లేకపోతే తన బుద్ధి పోతుందేమోనని భావించి, ముందుగా స్నానం చేశాడు.

కొన్ని రోజుల్లో మొదటి సంవత్సరం కాలేజీ పరీక్షలు జరగనున్నాయి, కాబట్టి సోను కూడా చదవడం మొదలుపెట్టాడు, కానీ రాత్రి పడుకున్నప్పుడల్లా అవే కథలు అతని మనసులో మెదులుతూనే ఉన్నాయి. తన అంతరంగంలో, బహుశా అలాంటి కథలు మరిన్ని చదవాలని అతనికి అనిపించి ఉండవచ్చు, కానీ పరీక్షల కారణంగా, తన మనసును అదుపులో ఉంచుకోవడం అతనికి చాలా కష్టంగా ఉంది. మరోవైపు, అతని స్నేహితుడు అభినవ్ చదువులో వెనుకబడి, పరీక్షలు ఉన్నా లేకపోయినా తన సొంత ప్రపంచంలోనే బ్రతికేవాడు. అతను ఇప్పుడు అక్రమ సంబంధాల ప్రపంచంలో మునిగిపోయినట్లుగా ఉంది. అతను అక్రమ సంబంధాల కథలు మరియు వీడియోలలో నిపుణుడిలా కనిపించేవాడు, అంతేకాక ఇంట్లో తన తల్లిని కూడా వెంబడించేవాడు.

అభినవ్ తల్లి పేరు పూజా .నాజూకుగా, ఉత్సాహంగా ఉండే 43 విజయవాడలో
సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్  సీనియర్ ఇన్‌స్పెక్టర్‌గా పనిచేసేది.

ఆమె శరీరాకృతి ఒక ప్రత్యేకమైన కలయిక—కొద్దిగా బొద్దుగా ఉండటం వల్ల ఆమె వంపుసొంపులు, ముఖ్యంగా నడుము, తుంటి భాగాలలో, మరింత స్పష్టంగా కనిపించేవి. కానీ ఆమె ఫిట్‌గా, సెక్యూరిటీ అధికారి యూనిఫాంలో చాలా బలంగా, కండరాలతో కనిపించేది.

ఆమె వక్షోజాలు నిండుగా, చక్కటి ఆకృతితో ఉండి, ఖాకీ యూనిఫాం కింద కొత్త రూపాన్ని సంతరించుకున్నాయి. ఆమె జుట్టు ముడి ఆమె ముఖాన్ని మరింత పదునుగా చేసింది.

ఆమె కళ్లలో ఒక లోతైన మెరుపు ఉండేది, అది నియమ నిబంధనలతో పాటు, ఒక ప్రత్యేకమైన శృంగారభావనను కూడా దాచిపెట్టింది.

ప్రతి ఉదయం, ఆమె యూనిఫాం ధరించి, ఇంటి నుండి బయలుదేరి, తన పనిలో ఎంతగా నిమగ్నమయ్యేదంటే, ప్రజలు ఆమెను "ఐరన్ లేడీ" అని పిలవడం మొదలుపెట్టారు.

కానీ ఇంట్లో, ఆమె అదే కఠినత్వం ప్రేమపూర్వక స్వరంగా మారేది, ముఖ్యంగా తన కొడుకు  విషయంలో. కానీ ఇంట్లో, ఆమె కఠినమైన తల్లి కారణంగా పూజకు దూరంగా ఉన్నట్లు అతనికి తరచుగా అనిపించేది, కానీ అతని కళ్ళలో ఆమె పట్ల లోతైన గౌరవం, దాగివున్న ప్రేమ ఉండేవి, బహుశా దానిని అతను కూడా ఎప్పుడూ పూర్తిగా గుర్తించలేదేమో.
ఒక రాత్రి, పూజ స్టేషన్ నుండి ఆలస్యంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆమె యూనిఫాం కొంచెం కళ తప్పిపోయింది, మరియు ఆమె తలపాగా నుండి జుట్టు జారి ముఖం మీద పడి ఉంది.

ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది, డ్రాయింగ్ రూమ్ నుండి మాత్రమే ఒక మసక వెలుగు వస్తోంది. కొడుకు ఇంకా అక్కడే కూర్చుని, తన పుస్తకంలో లీనమై ఉండటం ఆమె చూసింది.

అతని కుర్తా కొద్దిగా తెరిచి ఉంది, మరియు అతని ముఖంలో అలసట యొక్క వింత కాంతి ఉంది. పూజ తన బ్యాగ్‌ను పక్కన పెట్టి, జుట్టు చిక్కులు సరిచేసుకుని, అతని వద్దకు వెళ్లి,, ఇంత ఆలస్యంగా చదివావా? వెళ్లి పడుకో, ఉదయాన్నే కాలేజీ ఉంది," అంది.

కొడుకు ఆమె వైపు చిరునవ్వుతో చూసి, "అమ్మా, ఇంకొంచెం సేపే. ఈ అధ్యాయం పూర్తి చేయగానే, నేను ప్రశాంతంగా నిద్రపోతాను," అన్నాడు.

అతని గొంతులో ఒక మృదుత్వం ఉంది, అతని కళ్ళు క్షణకాలం పూజ ముఖంపై ఆగిపోయాయి.

పూజ అతని పక్కన కూర్చుంది, కొంచెం దగ్గరగా—బహుశా అవసరమైన దానికంటే కొంచెం దగ్గరగా. ఆమె తన చేతిని అతని భుజంపై ఉంచి, సున్నితంగా నిమురుతూ,

"ఎందుకు ఇంత కష్టపడతావు? కనీసం కొంచెం విశ్రాంతి అయినా అవసరం." అంది. ఆమె గొంతులో ఒక వింత వెచ్చదనం ఉంది, అది కొడుకు
హృదయాన్ని తాకింది.

అతని తల్లి అంత అందంగా ఏమీ లేదు, కానీ అక్రమ సంబంధం గురించిన ఆలోచనలు ఎప్పుడూ అతని మనసులో మెదులుతూ ఉండేవి; ఆమెను చూడకుండా అతను ఉండలేకపోయేవాడు.

రాజ్ కూడా చదువులో నిమగ్నమయ్యాడు, పరీక్షలు దగ్గర పడ్డాయి. పూనమ్ దేవి జీవితం ప్రతిరోజూలాగే సాగిపోతోంది. ఆమె ఉదయం నిద్రలేచి, స్నానం చేసి వంటగదికి వెళ్లేది. పనిమనిషి ఉదయం సహాయం చేయడానికి వచ్చి వెళ్ళిపోయేది. తాతయ్య కూడా ఉదయం నిద్రలేచి పూజ చేసేవారు. సోను తండ్రి రావు కూడా ఉదయం అల్పాహారం చేసి 9 గంటలకల్లా తన దుకాణానికి బయలుదేరి, సాయంత్రం 6 గంటలకు మాత్రమే తిరిగి వచ్చేవారు. సోను ఇప్పుడు తన గదిలో బందీగా ఉండి, పరీక్షలకు సిద్ధమవుతున్నాడు. పూనమ్ దేవి అతని గదికి వెళ్లి టీ, కాఫీ ఇచ్చేది. కేవలం మధ్యాహ్న భోజనం, రాత్రి భోజనం లేదా అల్పాహారం సమయంలో మాత్రమే అందరూ కలిసి బల్ల దగ్గర కూర్చుని తినేవారు.

పరీక్షలు వచ్చాయి, సోను కష్టపడి చదివి ప్రతి పరీక్షను బాగా రాశాడు. ఈరోజు పరీక్షలకు చివరి రోజు, అందుకే సోను తన తల్లి పూనం దేవితో, ఈరోజు స్నేహితులతో సినిమా చూడటానికి వెళ్తే ఆలస్యంగా వస్తానని చెప్పాడు. చివరి పరీక్ష ముగియగానే సోను, అభినవ్, రాజ్ కలిసి లాంగ్ డ్రైవ్‌కు వెళ్లారు. తర్వాత వాళ్ళు తమకు ఇష్టమైన ప్రదేశానికి వెళ్లి కూర్చున్నారు.

అభినవ్: ఏంటి సోను, అవును ఆ కథలు మళ్ళీ చదవాలనిపిస్తోందా?

రాజ్: ఓహ్ ఏ కథలు, నువ్వు నాకే చెప్పలేదు.

సోను: ఏయ్, అప్పుడు నువ్వు ఇక్కడ లేవు కదా, పెళ్ళికి వెళ్ళావు, నేను చదివాను, అభినవ్ నాకు చూపించాడు.

రాజ్: ఏయ్, నువ్వు నాకు కూడా చూపించావా, నాకు కూడా చదవాలనిపిస్తోంది.

ఇప్పుడు అభినవ్ ఆ కథలను రాజ్‌కు చూపించాడు, అతను వాటిని చదవడం మొదలుపెట్టాడు.

అభినవ్: సోను, అవి నీ దగ్గర కూడా ఉన్నాయి, నీకు కూడా చదవాలనిపిస్తోంది, అవి నా మొబైల్‌లో సేవ్ చేసి ఉన్నాయి.

సోను గట్టిగా వద్దని చెప్పాలనుకున్నాడు, కానీ ఎందుకో తెలియకుండానే వాటిని చదువుతుంటే అతనికి కూడా చాలా బాగుందనిపిస్తోంది.

అభినవ్: ఏయ్, ఇంతకు ముందు కాదు, ఇక్కడ ఎవరూ లేరు కదా, ఇది తీసుకో.

ఇప్పుడు సోను కూడా అభినవ్ మొబైల్ తీసుకుని కథలు చదవడం మొదలుపెట్టాడు. ఒక గంట గడిచింది.

రాజ్: ఏయ్ మిత్రమా, ఇవి తల్లి కొడుకుల మధ్య అక్రమ సంబంధాల కథలు.

అభినవ్: అవును, నీకు ఎందుకు నచ్చలేదు?

రాజ్: ఉమ్, అవి బాగున్నాయి మిత్రమా, కానీ నేను కూడా ఒకసారి రహస్యంగా చదివాను.

సోను: ఓ, రాజ్, నువ్వు ఒక రహస్య నీచుడివి. నువ్వు ఇంతకు ముందు కూడా చదివి నాకు చెప్పలేదు.

రాజ్: ఏయ్, నేను కూడా అదే అనుకున్నాను, కానీ మీరంతా తప్పుగా అనుకుంటారని, అందుకే మీకు చెప్పలేదు.

అభినవ్: ఏయ్, ఎందుకు తప్పు అనుకుంటున్నావు, ఈ రోజుల్లో అబ్బాయిలందరూ అవే చదువుతున్నారు మరియు అక్రమ సంబంధాల కథలకు డిమాండ్ ఉంది, చూడు, ప్రతి వెబ్‌సైట్‌లో అలాంటి కథలకే ఎక్కువ వీక్షణలు వస్తాయి.

సోను: అవును, కానీ ఈ కథలన్నీ చదివిన తర్వాత మనసు చెడిపోదా?

అభినవ్: ఏమవుతుందిలే, కథలు చదివాక జనాలు ఊహించుకుంటారు అంతే.

రాజ్: అవును, వాళ్ళు ఊహించుకుంటారు, కానీ ఈ తల్లి-కొడుకుల కథలు చదివాక అమ్మ గురించి ఊహించుకుంటారా?

ఇది వినగానే సోను కాళ్ళ కింద భూమి కుంగిపోయింది. అతను తన తల్లి పూనం దేవి గురించి ఎప్పుడూ ఇలా ఆలోచించలేదు. కానీ ఈ కథలు చదివి, తన స్నేహితుల కథలు విన్న తర్వాత, మొదటిసారిగా, తన తల్లి పూనం దేవి అందమైన ముఖం అకస్మాత్తుగా అతని మనసులో మెరిసింది, కానీ వెంటనే అతనికి అపరాధ భావన కలిగి, తన మనసును మళ్ళించుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. సోను మనసులో అకస్మాత్తుగా పూనం దేవి అందమైన ముఖం ప్రత్యక్షమైంది.

అతని స్నేహితులు అభినవ్, రాజ్ అక్రమ సంబంధాల గురించి మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు, సోనుకి మొదటిసారిగా తన తల్లి పూనం దేవి అందమైన ముఖం గుర్తొచ్చింది. అభినవ్, రాజ్ ఇప్పుడు వివరంగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు, సోను మాత్రం మౌనంగా వింటున్నాడు. అభినవ్: హే రాజ్, నాకైతే అక్రమ సంబంధాల కథల్లోనే అసలైన మజా ఉంటుందనిపిస్తుంది. రాజ్: అభినవ్, నువ్వు చెప్పింది నిజమే మిత్రమా, నేను ఒకసారి అక్రమ సంబంధాల కథ చదివినప్పుడు, వారం రోజుల పాటు దాని గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాను. అభినవ్: సరే, దేని గురించి ఆలోచిస్తున్నావో చెప్పు మిత్రమా. రాజ్: ఓ మిత్రమా, అదెలా సాధ్యం? అంటే అక్రమ సంబంధమా, ఏంటి మిత్రమా, దూరపు బంధువు లేదా కజిన్ అయితే పర్వాలేదులే, కానీ ఆ నిజమైన తల్లి కొడుకుల విషయం, అది చదివాక నా బుర్ర పాడైంది.

అభినవ్: మిత్రుడు సోనూ, నువ్వు కూడా ఏదైనా మాట్లాడాలి. ఎందుకంత మౌనంగా కూర్చున్నావు? సోనూ: లేదు, ఏమీ లేదు, ఈ కథలు రాసేవాళ్లకి రాయడానికి కావాల్సిన ప్రేరణ అంతా అక్రమ సంబంధాల నుంచే వస్తుందేమో అని ఆలోచిస్తున్నాను. అంటే, ఒక తల్లి కొడుకుల కథ రాశారంటే, ఆ రచయిత ముందుగా అన్నీ ఊహించుకుని రాసి ఉంటాడు. అభినవ్: అవును, ఊహించుకోకుండా ఎలా రాయగలడు, అదీ అన్ని పేజీలు, అన్ని లైన్లు. కొందరు ఇలాంటి కథలు చాలా రాశారు కదా. రాజ్: అవును, నేను చదివిన కథ చాలా పెద్దది, దాదాపు 40 పేజీల కథ. సోనూ: అవును, కానీ నా ఉద్దేశం ఏంటంటే, సొంత తల్లితో అలాంటిది ఊహించుకోవడంలో తప్పేమీ లేదు కదా, అది అపరాధ భావన కలిగించదా? అభినవ్: హేయ్ సోనూ, నువ్వేం ప్రపంచంలో బతుకుతున్నావ్, ఈ రోజుల్లో జనాలు ఎన్నో విషయాలు ఊహించుకుంటున్నారు, కానీ పాశ్చాత్య దేశాల్లో ఇలాంటి కథలు, వీడియోలు 60, 70వ దశకంలోనే వచ్చాయి. సోనూ: లేదు, నా ఉద్దేశం మళ్ళీ సొంత తల్లిని ఆ విధంగా చూడటం లేదా ఆమె గురించి ఆలోచించడం తప్పు అవుతుంది. అభినవ్ రెండు నిమిషాలు మౌనంగా ఉండి, ఆ తర్వాత మాట్లాడాడు. అభినవ్: నేను మీ ఇద్దరికీ ఒక నిజం చెప్పాలి, కానీ ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పొద్దు. రాజ్: అవును, అవును, చెప్పు మిత్రమా, నేను ఎవరికీ చెప్పను, ఎవరికీ చెప్పను. అభినవ్: నేను ఏడాదికి పైగా అక్రమ సంబంధాల కథలు చదువుతూ, వీడియోలు చూస్తూ ఉన్నాను. గత కొన్ని నెలలుగా మా అమ్మ గురించి ఆలోచనలు వస్తున్నాయి. ఇది విని సోను, రాజ్ ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

అభినవ్ మాటలు విని సోను, రాజ్ ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు, కానీ తాను అలా చేయడంలో తప్పేమీ లేదని అభినవ్ ఇప్పుడు వారిద్దరినీ ఒప్పించడం మొదలుపెట్టాడు. అభినవ్: మిత్రులారా, నేను తప్పు చేస్తున్నానని మీరు అనుకోకండి.. కానీ అక్రమ సంబంధాల కథలలో ఇంతగా మునిగిపోయిన తర్వాత, నా లాగా ఎవరూ ప్రవర్తించరు. అలాంటిది నేను మా అమ్మ వైపు చూస్తే, ఆమె ఇలాంటిదేమైనా చేసిందా అనిపిస్తుంది. అయినా, మా అమ్మ గానీ, మీ అమ్మ గానీ మార్కెట్‌కు గానీ, ఏదైనా ఫంక్షన్‌కు గానీ వెళితే, వేలాది మంది వారిని చూస్తూ ఉంటారు. ఒక మనిషి మనసులో ఏం ఆలోచిస్తున్నాడో మనం ఎలా చెప్పగలం?
సోను: అవును మిత్రమా, కానీ ఆమె నీ కన్నతల్లి, అలా ఆలోచించడం తప్పు. ఆమెను నీ గర్ల్‌ఫ్రెండ్‌గా చేసుకుంటే, అప్పుడు ఆమె గురించి ఆలోచించు. రాజ్: అవును అభినవ్, అక్రమ సంబంధాల కథలు, వీడియోలు చూడటం ఫర్వాలేదు, కానీ నీ కన్నతల్లిని ఆ కోణంలో చూడటం తప్పు. సోను చెప్పింది సరైనదే. అభినవ్: మీరు ఒకటి రెండు కథలు మాత్రమే చదివారు, మీకు ఇంకా తెలియదు. ఈ రోజుల్లో ఆన్‌లైన్‌లో చాలా మంది అబ్బాయిలు నా లాగే ఊహించుకుంటున్నారు, దీనివల్ల ఎవరికి హాని ఉంది? కేవలం చూడటం, ఆలోచించడం, ఊహించుకోవడం వల్ల ఏ హాని జరుగుతుంది?

సోను: అభినవ్, ఈ విషయం మీ అమ్మకు తెలిస్తే ఏమవుతుందో ఆలోచించు హాహా. అందుకే ఇవన్నీ ఆలోచించడం సరికాదని నేను అనుకుంటున్నాను. అభినవ్: సోను, ఒకవేళ నేను ఏదైనా తప్పు చేసి మా అమ్మకు తెలిస్తే ఏమవుతుంది, ఆమెకు కోపం వస్తుంది, నన్ను తిడుతుంది హాహా. అమ్మ మనల్ని చాలా ప్రేమిస్తుంది, ఆమె కోపం ఎక్కువసేపు ఉండదు హాహా. కానీ మన నాన్నలకు తెలియకూడదు హాహా. రాజ్: ఏయ్. మీ అమ్మ మీ నాన్నను నిలదీస్తే ఆయన పట్టించుకోడు, అప్పుడు అది నీ ఇష్టం హాహా.. నీ ఒక నెల పాకెట్ మనీ ఆపేస్తే అప్పుడు మీ నాన్న ఎలాంటివాడో నీకు తెలుస్తుంది హాహా. సోను: హాహా అభినవ్, నిజంగా మీ నాన్నకు తెలిస్తే ఈ విలాసాలన్నీ పోతాయని ఎందుకు అనుకున్నావు? అభినవ్: మిత్రులారా, మీరూ అంతే. నేను ఏ తప్పూ చేయనని నాకు తెలుసు, నేను ఇంట్లో కూర్చుని అమ్మను చూస్తూ ఉంటాను, నాన్న ఇంట్లో లేనప్పుడు ఈ కథలు చెబుతాను, నా ల్యాప్‌టాప్ మరియు ఫోన్‌లో ప్రతిదానికీ పాస్‌వర్డ్ పెట్టి భద్రపరుస్తాను.

సోను: సరే, కానీ స్నేహితుడు ఇంకా... సంభాల్ గురించి. రాజ్: అవును స్నేహితుడా, సంభాల్ గురించిన అక్రమ సంబంధాల కథలను కేవలం కల్పనగానే ఉంచు. అభినవ్: సరే, ఇప్పుడు మనకు కాలేజీ సెలవులు కూడా ఉన్నాయి, మనం ఒక పని చేద్దాం. నేను మీ ఇద్దరికీ ఈమెయిల్‌లో కొన్ని కథలు మరియు వీడియోలు పంపుతాను, మీరు వాటిని ఒక వారం పాటు చదివి, వీడియోలు చూసి, ఆ తర్వాత నేను చేసేది ఒప్పు లేదా తప్పు అని చెప్పండి. కానీ ఒక షరతు ఏంటంటే, నేను ఒక వారం పాటు మిమ్మల్ని కలవకూడదు మరియు మీరిద్దరూ ఆ కథలు మరియు వీడియోలన్నీ తప్పక చూడాలి. చెప్పండి, మీరు ఏ షరతుకు ఒప్పుకుంటారు? రాజ్: అవును, నేను షరతుకు ఒప్పుకుంటున్నాను, కానీ నాకు ఇందులో ఏమీ తప్పు అనిపించకపోతే, అప్పుడు మీరు నాకు రెస్టారెంట్‌లో KFC చికెన్ ట్రీట్ ఇవ్వాలి. సోను: అవును, అలాగే, కానీ ఈ విషయం ఇంకెవరికీ తెలియకూడదు, మరియు సోను, నాకు ఇందులో ఏమీ తప్పు అనిపించకపోతే, అప్పుడు నువ్వు కూడా మీ అమ్మ గురించి ఆలోచించడం మానేయాలి. అభినవ్: సరే, అలాగే.. అయితే ఈ సాయంత్రమే మీ ఇద్దరి ఈమెయిల్స్

[Sunnysunnysunny]

హాయ్. నేను ఇంతకు ముందు చెప్పినట్లుగా. ఫోటోలను అప్‌లోడ్ చేయడం గురించి నాకు ఎలాంటి పరిజ్ఞానం లేదు. దయచేసి ఎవరైనా నాకు మార్గదర్శనం చేయగలరా?

[appalapradeep]

Nice update

[ash.enigma]

Seeds are sown in those brains.. hoping to see sexy results

[Sunnysunnysunny]

ఫైల్స్ పంపిస్తాను. మనం సరిగ్గా ఈ రోజు నుండి ఒక వారం తర్వాత కలుద్దాం. వినండి, ఈలోగా మనం ఒకరినొకరు సంప్రదించుకోవద్దు. ఒక వారం తర్వాత మనం ఇక్కడే గ్రౌండ్‌లో కలుద్దాం. మీ ఇద్దరికీ సరే కదా? సోను కూడా అవునన్నాడు కానీ తన జీవితం పూర్తిగా 360 డిగ్రీల మలుపు తిరగబోతోందని బహుశా అతనికి తెలియదు.


సోను, రాజ్ ఇప్పుడు వారి వారి ఇళ్లకు వెళ్లారు. సాయంత్రం సుమారు 6 గంటలకు అభినవ్ కథలు, వీడియోల ఫైళ్లను వాళ్లిద్దరికీ ఈమెయిల్ చేశాడు. వాళ్లిద్దరికీ ఫైళ్లు పంపిన తర్వాత, అభినవ్ ఫోన్ చేసి వాటిని చూడమని కూడా చెప్పాడు. ఇప్పుడు కొంతసేపటి తర్వాత, రాత్రి 8 గంటలకు సోను తన తల్లి పూనం దేవి, తండ్రి, అమ్మమ్మతో కలిసి భోజనం చేశాక తన గదిలోకి వెళ్లి ల్యాప్‌టాప్ తెరిచాడు. అతను తన ఈమెయిల్‌లోకి లాగిన్ అయి చూసుకోగా, అది అభినవ్ ఈమెయిల్ అని, అందులో అతను ఒక పెద్ద జిప్ చేసిన ఫైల్‌ను పంపాడని గమనించాడు. అది దాదాపు 5 జీబీ ఉన్న ఫైల్. సోను దాన్ని అన్‌జిప్ చేయడం ప్రారంభించగానే, అందులో కథకు సంబంధించిన 5 పెద్ద పిడిఎఫ్ ఫైళ్లు, 4 వీడియోలు ఉన్నాయని చూశాడు. 'నేనేం చేయాలి, వీటిని చదవాలా... వీడియోలు చూడాలా వద్దా, నేను అభినవ్‌కు అబద్ధం చెప్పి వీడియోలన్నీ చూశాను...' అని సోను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. సోను తన ల్యాప్‌టాప్‌ను పక్కన పెట్టి వెళ్లిపోయాడు, కానీ ఈరోజు అతనికి ఎందుకో నిద్ర పట్టలేదు. రోజూ అతను 9 గంటలకే త్వరగా పడుకునేవాడు, కానీ ఈరోజు అతనికి అస్సలు నిద్ర పట్టలేదు. ఇప్పుడు అతను లేచి, మళ్ళీ ల్యాప్‌టాప్ తెరిచి, ఆ ఫైల్స్ చూడటం మొదలుపెట్టి, ఆ అక్రమ సంబంధ కథను చదవడం ప్రారంభించాడు... రాజ్ అప్పటికే ఒక కథ పూర్తి చేశాడు, అతను దాన్ని రెండు గంటలుగా చదువుతున్నాడు మరియు ఆ కథ చాలా శృంగారభరితంగా ఉండటంతో రాజ్ పదే పదే నీళ్ళు తాగుతూ తనను తాను ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

సోను కూడా ఇప్పుడు ఆ అక్రమ సంబంధ కథను చదవడం మొదలుపెట్టాడు. ఎప్పటిలాగే, అది కూడా ఒక తల్లి కొడుకుల మధ్య అక్రమ సంబంధ కథే, చాలా పొడవుగా, శృంగారభరితంగా ఉంది. చదవడం మొదలుపెట్టగానే, సోను ప్రపంచాన్ని మరిచిపోయి అందులో లీనమైపోయాడు. ఆ కథ 30 పేజీలది, అతను మొత్తం కథను ఒకేసారి చదవడం మొదలుపెట్టాడు. అది చల్లని జనవరి నెల, అతను దుప్పటి కప్పుకుని మంచం మీద ఆ కథ చదువుతున్నాడు. రాత్రి 9 గంటలకు చదవడం మొదలుపెట్టినా, నేరుగా 12 గంటలైంది. కథ అయిపోయాక, సోను లేచి, నీళ్ళు తాగి కిటికీ దగ్గర నిలబడ్డాడు. ఎందుకో తెలియదు కానీ, అతనికి ఒక వింత అనుభూతి కలుగుతోంది. నీళ్ళు తాగిన తర్వాత కూడా అతని గొంతు ఇంకా ఎండిపోతూనే ఉంది. బహుశా తన యవ్వనంలో ఇలాంటి అనుభూతి కలగడం ఇదే మొదటిసారి కావచ్చు. అతనికి నిద్ర పట్టనట్లుగా అనిపించింది. సోను కాసేపు మంచం మీద పడుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ కుదరలేదు. అతని మనసులో ఒకే ఒక్క ముఖం మెరుస్తూనే ఉంది, అది తన తల్లి పూనం దేవిది. ఎందుకిలా జరుగుతోంది? నేనేం చేయాలి? ఇది తప్పు, కాదా? అని అనుకుంటూ, సోను మంచం మీద అటూ ఇటూ దొర్లుతూనే ఉన్నాడు...

సోను ఇప్పుడు మంచం మీద అటూ ఇటూ దొర్లుతున్నాడు, అతని మనసులో అదే ఆలోచన నడుస్తోంది. ఇలా అటూ ఇటూ దొర్లుతూ, తాను ఎప్పుడు నిద్రలోకి జారుకున్నాడో సోనుకు తెలియనే లేదు. అప్పటికి ఉదయం ఆరు గంటలు అయింది. అది చలికాలం. హఠాత్తుగా సోను కళ్ళు తెరిచాడు. అతను ఒళ్ళు విరుచుకుని నెమ్మదిగా మంచం మీద నుండి లేచాడు. అతను హాలులోకి వెళ్ళినప్పుడు, ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉండటం చూశాడు. ఇంట్లో అందరూ నిద్రపోతున్నారు. అతను తన గదికి తిరిగి వచ్చాడు. తిరిగి వచ్చాక, అతను మళ్ళీ తన ల్యాప్‌టాప్‌ను తెరిచాడు. ఇప్పుడు అభినవ్ పంపిన ఒక అక్రమ సంబంధ వీడియో సోనుకు కనిపించింది. ఆ వీడియోలో తల్లి కొడుకుల శృంగారం, ఆ తర్వాత వారు విదేశంలో చేసే పని ఉన్నాయి. అది చూసిన తర్వాత, అపరాధ భావనతో సోను ఆ వీడియోను మూసివేశాడు. ఇలాంటివి చూడటం తప్పు అని అతను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. కొంత సమయం పట్టింది కానీ ఇప్పుడు బహుశా అతని మనసు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నప్పటికీ, అతని హృదయం మాత్రం దాన్ని చూడమని చెబుతోంది. మనసుకూ హృదయానికీ మధ్య జరిగిన ఈ పోరాటంలో, చివరికి యుద్ధాన్ని హృదయమే గెలిచింది. సోను మళ్ళీ లేచి, వీడియోను స్విచ్ ఆన్ చేసి చూడటం మొదలుపెట్టాడు. సోను కళ్ళు తిప్పకుండా ఆ 15 నిమిషాల వీడియో చూడటం మొదలుపెట్టాడు, ఆ తీవ్రమైన చలిలో కూడా సోను శరీరంలో ఒక వింత వెచ్చదనం ప్రవహించింది.

మొత్తం వీడియో చూసిన తర్వాత సోను దిగ్భ్రాంతి చెందాడు. అతను ఒక శృంగార వీడియోను చూడటం అదే మొదటిసారి కాదు, లేదా అది మరీ తీవ్రమైన వీడియో కూడా కాదు. కానీ అసలు విషయం ఏమిటంటే, అది తల్లి కొడుకుల మధ్య జరిగిన అక్రమ సంబంధానికి సంబంధించిన వీడియో. బహుశా ఇదే అతనికి అత్యంత ఉద్రేకానికి కారణమైంది. అందులో, ఒక కొడుకు వంటగదిలో తన సొంత అందమైన తల్లిని లొంగదీసుకుని, ఆ తర్వాత రొమాన్స్ చేసి ఆమెతో శృంగారం చేశాడు. ఇది బహుశా వీడియోలలో మాత్రమే జరుగుతుంది, నిజ జీవితంలో ఎప్పటికీ జరగదు.. ఇలా ఆలోచిస్తూ, సోను తన మనసును ఒప్పించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు, కానీ బహుశా అతని మనసు అందుకు అంగీకరించడం లేదు. ఇప్పుడు అతనికి హాలులో కొన్ని శబ్దాలు వినిపించాయి. అప్పటికి ఉదయం 7 గంటలు అయింది, తన తల్లి పూనమ్ దేవి నిద్రలేచి ఉంటుందని అతను భావించాడు. సోను అందమైన తల్లి పూనమ్ దేవి అతని మనసులో మెరిసింది, కానీ అతను తనలో తాను, "ఛీ ఛీ, ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? ఆమె నా తల్లి!" అని అనుకుని, తన దృష్టిని మళ్ళించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ సోను తన దృష్టిని మళ్ళించుకోగలడా?

[Sunnysunnysunny]

సోను ఇంట్లో :::

ఆ రోజు తర్వాత, సోను ప్రతి రాత్రి భోజనం చేశాక తన స్నేహితుడు అభినవ్ పంపిన కథ చదివి, ఆ తర్వాత వీడియో చూసి నిద్రపోవడం మొదలుపెట్టాడు. పగటిపూట కూడా, ఆ కథ, వీడియో గురించిన ఆలోచనలే అతని మనసులో మెదులుతూ ఉండేవి. అభినవ్ చెప్పింది నిజం కాబోతోందా? లేదు, అలా జరగదు. ఇలా తనకు తాను చెప్పుకోవడం ద్వారా, సోను తనలోని అపరాధ భావనను తగ్గించుకుంటున్నాడు. అదే వారంలో ఒకరోజు మధ్యాహ్నం, సోను తన గదిలో ఉన్నాడు, పూనమ్ దేవి వంటగదిలో ఉంది. సోను నీళ్ళు తాగడానికి గదిలోంచి హాలులోకి వచ్చాడు, అప్పుడు అకస్మాత్తుగా వంటగదిలో నిలబడి ఉన్న తన తల్లిపై అతని కళ్ళు పడ్డాయి. ఆ రోజు సోను తల్లి ఆకుపచ్చ చీర, నారింజ రంగు జాకెట్ ధరించింది. ఎందుకో తెలియదు కానీ, వంటగది కనిపించే హాలులోని సోఫాలో సోను కూర్చున్నాడు. సోను చూపు తన తల్లి వీపుపైనే నిలిచిపోయినట్లు అనిపించింది. ముందు వైపు శరీరం చీరతో కప్పబడి ఉన్నప్పటికీ, సోనుకు ఇప్పుడు హాలులో నుంచే ఆమె వీపు కనిపిస్తోంది.
 ఆమె బ్లౌజు వెనుక వైపు కొద్దిగా తెరిచి ఉంది, దాని మధ్యలో ఒక డ్రాస్ట్రింగ్ ఉంది. ఆమె తెల్లని, నునుపైన వీపు మెరుస్తోంది. వీపుకు కొంచెం కింద ఆమె నడుము కూడా సోనుకు కనిపించింది. నడుముకు ఇరువైపులా ఉన్న మడతలు ఎంత సెక్సీగా ఉన్నాయంటే, వాటిని చూస్తే ముసలివాడైనా ఉద్రేకపడతాడు. ఆమె నడుము మీద ఉన్న కొవ్వు ఆమె అందాన్ని మరింత పెంచుతున్నట్లుగా అనిపించింది. అకస్మాత్తుగా సోను తేరుకుని, 'నేనేం చూశాను?' అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. 'లేదు, లేదు, అమ్మను ఇలా చూడటం తప్పు.' అని లేచి తన గదిలోకి వెళ్ళాడు, కానీ అప్పటికే తన తల్లి శరీరం తన హృదయంలో, మనసులో ఒక గూడు కట్టుకున్నట్లుగా అనిపించింది.

సోను తన గదికి తిరిగి వచ్చి, తన తల్లిని అలా చూడటం తప్పు అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ తర్వాత తన మనసును మళ్లించుకోవడానికి ఆన్‌లైన్‌లో కొన్ని ఆటలు ఆడటం ప్రారంభించాడు. ఇప్పుడు వారంలో ఐదు రోజులు గడిచిపోయాయి మరియు సోను, అభినవ్ పంపిన కథలన్నీ చదివి, వీడియోలన్నీ చూశాడు. అతను కొన్ని వీడియోలను పదే పదే కూడా చూశాడు. అక్రమ సంబంధాల ప్రభావానికి లోనైన ఇతర అబ్బాయిలలాగా, సోను తన తల్లి గురించి అసభ్యంగా ఆలోచించలేని స్వభావం కలవాడు. కానీ తల్లి-కొడుకుల మధ్య అక్రమ సంబంధంలో ఎవరూ కాదనలేని ఒక విచిత్రమైన ఆకర్షణ ఉందని అతను కూడా అనుభూతి చెందడం ప్రారంభించాడు. బహుశా ఒక కొడుకు చిన్నప్పటి నుండి తన తల్లికి అత్యంత సన్నిహితంగా ఉంటాడు, మరియు ఒక తల్లి కూడా తన కొడుకును అందరికన్నా ఎక్కువగా ప్రేమిస్తుంది. బహుశా ఇది కూడా ఒక కారణం కావచ్చు, తల్లి-కొడుకుల మధ్య అక్రమ సంబంధం అనే కల్పన మరే ఇతర రకమైన కల్పనలోనూ కనపడనంత ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. ఆ కథలోని అంశాలు సోనును కూడా తీవ్రంగా ఉత్తేజపరిచాయి: కొడుకు తన తల్లి అందాన్ని వర్ణించడం, ప్రేమతో ఆమెను బుజ్జగించడానికి ప్రయత్నించడం, తల్లి తన కొడుకుకు నచ్చజెప్పడానికి ప్రయత్నించడం, తల్లి అతనికి భరోసా ఇవ్వడానికి నిరాకరించడం, మరియు కోపంలో కూడా దాగి ఉన్న ప్రేమ. ఈ విషయాలన్నీ సోను రక్తాన్ని గడ్డకట్టించినట్లు అనిపించాయి. బహుశా, అతను కూడా ఇప్పుడు అక్రమ సంబంధాల ప్రపంచంలోకి ప్రవేశించి, బయటకు రావడానికి సంకోచిస్తున్నాడేమో.
•
 
వారం ముగియబోతోంది, అనుకున్న ప్రకారం స్నేహితులందరూ రేపు కలుసుకోవాలి. కానీ సోను ఇక దాని గురించి ఆలోచించడం లేదు. అతను ఇప్పుడు వేరే సందిగ్ధంలో ఉన్నాడు. ఇంట్లో తన తల్లి పూనమ్ దేవిని చూసినప్పుడల్లా, ఇష్టం లేకపోయినా ఆమె పట్ల ఆకర్షితుడయ్యేవాడు. ఈరోజు, అతను హాలులో కూర్చున్నప్పుడు, అతని తల్లి టవల్‌తో బాత్రూమ్ వైపు వెళ్తోంది. బాత్రూమ్ హాలు నుండి కొద్ది దూరంలోనే ఉంది. అతని తల్లి ఎప్పుడూ తన చీర, జాకెట్‌ను బాత్రూమ్‌లోకి తీసుకువెళ్లేది, బయటకు వచ్చే ముందు లోపల బట్టలు మార్చుకోదు. బాత్రూమ్ చాలా పెద్దది, అందుకేనేమో లోపల బట్టలు మార్చుకోవడంలో ఇబ్బంది ఉండేది కాదు. సోను సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాడు, అతని అమ్మమ్మ కూడా దగ్గర్లో కూర్చుంది. సరిగ్గా అప్పుడే మధ్యాహ్నం అతని తల్లి టవల్, గంధం ముద్దతో బాత్రూమ్ వైపు వెళ్తోంది. సోను చూపు మళ్ళీ తన అందమైన తల్లిపై పడింది, అతను కూడా ఆమె వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు. పూనమ్ దేవి పిరుదులు కదులుతుండగా సోను గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.
 బాత్రూమ్ తలుపు ఇప్పుడు మూసుకుపోయింది. కానీ ఒకటి రెండు నిమిషాల తర్వాత, సోను సోఫాలోంచి లేచి ఫ్రిజ్ దగ్గరకు వెళ్ళాడు. ఆ ఫ్రిజ్ బాత్రూమ్‌కు దగ్గరగా ఉండేది, ఇప్పుడు అతనికి తన తల్లి ధోవతి శబ్దం వినిపించసాగింది. ఫ్రిజ్‌లో ఉన్న ఐస్ క్యూబ్స్ లాగా అతను గడ్డకట్టుకుపోయాడు. బహుశా తన తల్లి రెండు చేతులు పైకెత్తి బ్లౌజు విప్పుతున్నప్పుడు మాత్రమే ఈ శబ్దం వస్తుందని అతనికి అర్థమైంది. చేతులు నిండుగా పెట్టుకుని ధోవతి కట్టుకునే స్త్రీలను మీరు ఎప్పుడైనా గమనిస్తే, చేతులు పైకెత్తినప్పుడు ధోవతి ఎక్కువ శబ్దం చేస్తుందని మీకు తెలుస్తుంది.
ఈ ఆలోచనతో, సోను గడ్డకట్టినవాడిలా బిగుసుకుపోయాడు. అతని తల్లి లోపల బ్లౌజు విప్పుతోంది. ఆ ఆలోచన మాత్రమే ఏ కొడుకునైనా ఉత్సాహపు పరాకాష్టకు చేర్చడానికి సరిపోతుంది. సోను అప్పటికే ఆ పరాకాష్టలో ఉన్నాడు.

కొంతసేపటికి, మూత్రం చప్పుడు తగ్గిపోయింది. బహుశా సోను వాళ్ళ అమ్మ స్నానం చేయడానికి ముందే చేతులతో మూత్రం కడుక్కుని ఉంటుంది. ఇప్పుడు, షవర్ నుండి నీళ్ళు పడుతున్న శబ్దం లోపలి నుండి రావడం మొదలైంది. లోపల వాళ్ళ అమ్మ పూర్తిగా నగ్నంగా ఉందేమో అని సోనుకి మళ్ళీ ఆలోచన వచ్చింది... ఇంత ఆలోచించాక, అతనికి మళ్ళీ స్పృహ వచ్చి తన గదిలోకి వెళ్ళాడు. అభినవ్ మాటలు నిజమవుతున్నాయని అతను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. కేవలం ఒక వారంలోనే నాకు ఇలాంటి ఆలోచనలు రావడం మొదలయ్యాయి. ఇది తప్పు, కానీ నేనేం చేయగలను, నన్ను నేను ఎంత నియంత్రించుకోవడానికి ప్రయత్నించినా, నా వల్ల కావడం లేదు. రేపు నిజం చెబితే అభినవ్ అడుగుతాడు, నా గురించి ఏమైనా తప్పుగా అనుకుంటాడా లేక నేను కూడా ఒక మూగ రాక్షసుడిగా మారిపోతానా. మరి అప్పుడు రాజ్ ఏమనుకుంటాడు? ఈ విషయాలన్నీ సోను మనసులో మెదులుతున్నాయి... అభినవ్ ఒక సంవత్సరంగా ఈ పరిస్థితిలోనే ఉన్నాడు. బహుశా అభినవ్ చెప్పింది నిజమేనేమో. సోను సాయంత్రం వరకు ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాడు, రాత్రికి రేపు అభినవ్‌ను కలిసినప్పుడు నిజం చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. నిజం చెబితే ఏం జరుగుతుందో కూడా అతను తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు. ఏదేమైనా, అభినవ్ మరియు రాజ్ అతని ప్రాణ స్నేహితులు, వాళ్ళు ప్రతీదీ పంచుకునేవారు. ఇక రాజ్... రాజ్ ఏం చేస్తూ ఉంటాడు... ఈ విషయం సోనుకి కూడా తెలుసుకోవాలని ఉంది... ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానాల కోసం సోను రేపటి వరకు వేచి ఉండాల్సి వచ్చింది.
•
 
మరుసటి రోజు ఉదయం, సోను మంచం మీద ఉండగా అతనికి అభినవ్ నుండి ఫోన్ వచ్చింది. ఉదయం 11 గంటలకు వాళ్ళ కమ్యూనిటీ పార్కులో కలుద్దామని అతను చెప్పాడు. సోను స్నానం చేసి అల్పాహారం తినడానికి కూర్చున్నాడు. అది ఆదివారం కావడంతో, అతని తండ్రి కూడా ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. అతని తల్లి, పనిమనిషి వంటగదిలో రొట్టెలు చేస్తున్నారు. అమ్మమ్మ కూడా వచ్చి భోజన బల్ల దగ్గర కూర్చుంది. కొద్దిసేపటి తర్వాత, సోను వాళ్ళ అమ్మ అందరి కోసం పళ్ళెంలో వేడి వేడి రొట్టెలు తీసుకువచ్చింది. సోను బల్ల దగ్గర తన తల్లిదండ్రులకు ఎదురుగా కూర్చున్నాడు. ఎందుకో తెలియదు గానీ, అతను తింటూ తన తల్లి వైపే చూస్తూ ఉన్నాడు. వాళ్ళ అమ్మ పెదవులతో రొట్టె ముక్కను నోట్లో పెట్టుకున్నప్పుడల్లా, ఆ దృశ్యం కూడా సోనుకు ఉత్సాహాన్నిచ్చేది. వాళ్ళ అమ్మ పెదవులు చాలా గులాబీ రంగులో ఉండేవి, ఆమె రొట్టె తిన్నప్పుడు ఆమె బుగ్గలు అతనికి మరింత బొద్దుగా కనిపించేవి. సోను తక్కువ తింటూ ఎక్కువ చూస్తున్నట్లుగా అతనికి అనిపించేది. కేవలం ఒక వారంలోనే సోను ఆలోచనా విధానం ఎంతగానో మారిపోయింది. ఇప్పుడు వాళ్ళ అమ్మ తిన్న తర్వాత గ్లాసులోని నీళ్ళు తాగడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, ఆ నీళ్ళు ఆమె గొంతులోకి ఎలా వెళ్తున్నాయో సోను గమనిస్తున్నాడు. సోను తల్లి మెడ ఒక కుండలా ఉండేది, ఆమె గొంతులోంచి నీళ్ళు కారడం కూడా అతనికి కనిపించింది. సోను కూడా తన భోజనం తిని, తన స్నేహితులను కలవడానికి ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్ళమని తన తల్లికి చెప్పాడు. అతను ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చాడు కానీ, ఆ అక్రమ సంబంధాల ప్రపంచం నుండి మరియు తన సొంత తల్లిపై ఉన్న ఆకర్షణ నుండి బయటపడలేకపోయాడు.
సోను ఇంటి నుండి బయలుదేరి, అభినవ్ మరియు రాజ్ రాబోతున్న పార్కు వైపు వెళ్ళాడు. సోను తన స్నేహితులతో ఏమి చెప్పాలో అనే దాని గురించి చింతించలేదు; బదులుగా, అతని అందమైన తల్లి పూనమ్ రూపం అతని మనసులో మెదులుతోంది. ఇంతకాలం తన అందమైన తల్లిని ఎందుకు గమనించలేదా అని అతను ఆశ్చర్యపోయాడు. ఇప్పుడు ఆమె ఏ సినిమా హీరోయిన్ కన్నా అందంగా అతనికి అనిపించింది. ఇవన్నీ ఆలోచిస్తూ, సోను పార్కుకు చేరుకున్నాడు. అభినవ్ మరియు రాజ్ అప్పటికే అక్కడ ఉన్నారు.

[Sunnysunnysunny]

అభినవ్ ఇంట్లో:::



నాజూకుగా, ఉత్సాహంగా ఉండే 43 ఏళ్ల పూజ, విజయవాడ లో సీనియర్ ఇన్‌స్పెక్టర్‌గా పనిచేసేది.



ఆమె శరీరాకృతి ఒక ప్రత్యేకమైన కలయిక—కొద్దిగా బొద్దుగా ఉండటం వల్ల ఆమె వంపుసొంపులు, ముఖ్యంగా నడుము, తుంటి భాగాలలో, మరింత స్పష్టంగా కనిపించేవి.


 కానీ ఆమె ఫిట్‌గా, సెక్యూరిటీ అధికారి యూనిఫాంలో చాలా బలంగా, కండరాలతో కనిపించేది.

ఆమె వక్షోజాలు నిండుగా, చక్కటి ఆకృతితో ఉండి, ఖాకీ యూనిఫాం కింద కొత్త రూపాన్ని సంతరించుకున్నాయి. ఆమె జుట్టు ముడి ఆమె ముఖాన్ని మరింత పదునుగా చేసింది.


ఆమె కళ్లలో ఒక లోతైన మెరుపు ఉండేది, అది నియమ నిబంధనలతో పాటు, ఒక ప్రత్యేకమైన శృంగారభావనను కూడా దాచిపెట్టింది.

ప్రతి ఉదయం, ఆమె యూనిఫాం ధరించి, ఇంటి నుండి బయలుదేరి, తన పనిలో ఎంతగా నిమగ్నమయ్యేదంటే, ప్రజలు ఆమెను "ఐరన్ లేడీ" అని పిలవడం మొదలుపెట్టారు.

భర్తకు సొంత షాపింగ్ మాల్ & చాలా డబ్బు ఉంది అతను ఇటీవల మరణించాడు ..

కానీ ఇంట్లో, ఆమె అదే కఠినత్వం ప్రేమపూర్వక స్వరంగా మారేది, ముఖ్యంగా తన కొడుకు  విషయంలో.

పూజాకు ఒక్కగానొక్క కొడుకైన  అభినవ్ తెలివైన, కొద్దిగా సిగ్గరి అయిన 20 ఏళ్ల యువకుడు. అతను కళాశాలలో చదువుకున్నాడు, అక్కడ చదువుపై దృష్టి పెడుతూనే స్నేహితులతో సరదాగా నవ్వుతూ గడిపేవాడు.

అభినవ్ గత ఒక సంవత్సరం నుండి అతను రక్తసంబంధీకుల మధ్య లైంగిక కథలకు బానిసయ్యాడు.ప్రధానంగా తల్లి కొడుకుల మధ్య శృంగార కథలు   అతను తన తల్లిని శృంగారం దేవత గా చూసేవాడు  కానీ, తన తల్లి ఒంటరి కావడం వల్ల అతను ఎప్పుడూ హద్దులు దాటడానికి ప్రయత్నించలేదు.

అతని ముఖం అచ్చం తన తండ్రి అజయ్‌లాగే ఉండేది—అవే లోతైన కళ్ళు, అదే చిరునవ్వు—కానీ అతని మనసు మాత్రం తన తల్లికి దగ్గరగా ఉండేది, అది ఆమెకు అర్థం కాకపోయినా సరే.

ఇంట్లో, ఆమె కఠినమైన తల్లి కారణంగా పూజకు దూరంగా ఉన్నట్లు అతనికి తరచుగా అనిపించేది, కానీ అతని కళ్ళలో ఆమె పట్ల లోతైన గౌరవం, దాగివున్న ప్రేమ ఉండేవి, బహుశా దానిని అతను కూడా ఎప్పుడూ పూర్తిగా గుర్తించలేదేమో.

ఆ కుటుంబంలో మూడవ వ్యక్తి కల్నల్ విజయ్ రావు, 68 ఏళ్ల అనుభవజ్ఞుడు, అతని మనసు ఇంకా తన సైనిక రోజుల జ్ఞాపకాలలోనే గాఢంగా పాతుకుపోయి ఉంది.

పదేళ్ల క్రితం కారు ప్రమాదంలో మరణించిన తన కొడుకు అజయ్ మరణం తర్వాత, అతను పూజ, అభినవ్ లతో కలిసి నివసించడానికి వచ్చాడు.

అప్పటి నుండి, పూజ తన కొడుకును ఒంటరిగా పెంచింది, కల్నల్ సాబ్ అతనికి అండగా నిలిచారు.

అతను తరచుగా తన పాత కథలు చెప్పేవాడు, అభినవ్ వాటిని ఎంతో ఆసక్తిగా వినేవాడు. కానీ ఇప్పుడు కల్నల్ సాహిబ్‌కు ఒక అనుమానం రావడం మొదలైంది—పూజ, అభినవ్ మధ్య సంబంధం ఏదైనా విధంగా మారుతోందా?

ఒక రాత్రి, పూజ స్టేషన్ నుండి ఆలస్యంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఆమె యూనిఫాం కొంచెం కళ తప్పిపోయింది, మరియు ఆమె తలపాగా నుండి జుట్టు జారి ముఖం మీద పడి ఉంది.

ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది, డ్రాయింగ్ రూమ్ నుండి మాత్రమే ఒక మసక వెలుగు వస్తోంది. అభినవ్ ఇంకా అక్కడే కూర్చుని, తన పుస్తకంలో లీనమై ఉండటం ఆమె చూసింది.

అతని కుర్తా కొద్దిగా తెరిచి ఉంది, మరియు అతని ముఖంలో అలసట యొక్క వింత కాంతి ఉంది. పూజ తన బ్యాగ్‌ను పక్కన పెట్టి, జుట్టు చిక్కులు సరిచేసుకుని, అతని వద్దకు వెళ్లి, "అభినవ్, ఇంత ఆలస్యంగా చదివావా? వెళ్లి పడుకో, ఉదయాన్నే కాలేజీ ఉంది," అంది.

అభినవ్ ఆమె వైపు చిరునవ్వుతో చూసి, "అమ్మా, ఇంకొంచెం సేపే. ఈ అధ్యాయం పూర్తి చేయగానే, నేను ప్రశాంతంగా నిద్రపోతాను," అన్నాడు.

అతని గొంతులో ఒక మృదుత్వం ఉంది, అతని కళ్ళు క్షణకాలం పూజ ముఖంపై ఆగిపోయాయి.

పూజ అతని పక్కన కూర్చుంది, కొంచెం దగ్గరగా—బహుశా అవసరమైన దానికంటే కొంచెం దగ్గరగా. ఆమె తన చేతిని అతని భుజంపై ఉంచి, సున్నితంగా నిమురుతూ,

"ఎందుకు ఇంత కష్టపడతావు? కనీసం కొంచెం విశ్రాంతి అయినా అవసరం." అంది. ఆమె గొంతులో ఒక వింత వెచ్చదనం ఉంది, అది అభినవ్ హృదయాన్ని తాకింది.

అభినవ్ తన, అజయ్‌ల పెళ్లి నాటి పాత ఫోటోను పట్టుకుని ఉండటాన్ని ఆమె గమనించింది. ఒక్క క్షణం పూజ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. అతని వేళ్లపై తన వేళ్లను సున్నితంగా ఉంచుతూ, "ఇది ఎందుకు పెట్టుకున్నావు?" అని అడిగింది.

అభినవ్ కొద్దిగా తటపటాయిస్తూ, "అలాగే, అమ్మా. నాకు నాన్న గుర్తొచ్చారు, అందుకే అనుకున్నాను. ఇందులో నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు," అన్నాడు.

అతను పూజ కళ్లలోకి చూశాడు, ఒక్క క్షణం వారి మధ్య ఒక వింత నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

పూజ ముఖంపై ఒక చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది, కానీ ఆమె కళ్ళు మాత్రం వేరే ఏదో చెబుతున్నాయి.

ఆమె అభినవ్ జుట్టులో తన చేతిని పోనిచ్చి, అతని చెంపను సున్నితంగా తాకి, "నువ్వు అచ్చం మీ నాన్నలాగే ఉన్నావు—రూపంలోనూ, మనసులోనూ. కానీ బహుశా... నిన్ను నేను కొద్దిగా గుర్తుపట్టాను కూడా," అంది.

ఆమె వేళ్లు ఒక్క క్షణం అభినవ్ ముఖంపై ఆగిపోయాయి, ఆమె శ్వాస ఒక అలలా అతనికి తగిలింది.

అభినవ్ గుండె గిలిగింతలు పెట్టింది—అది ఎలాంటి భావన? "ఏమిటి నీ ఉద్దేశం, అమ్మా?" అభినవ్ అడిగాడు, అతని గొంతులో అమాయకత్వం, కానీ కళ్ళలో ప్రశ్న.

పూజ ఒక్క క్షణం అతని కళ్ళలోకి చూసి, పెదవులపై చిరునవ్వును తెచ్చుకుంది. "అంటే నీలో నాలో ఒక భాగం ఉందని అర్థం, అభినవ్. నువ్వు నా వల్లే ఈ ప్రపంచంలోకి వచ్చావు... నువ్వే నా జీవితం."

ఆమె తన చేతిని అతని చేతిపై ఉంచింది, ఒక్క క్షణం పాటు ఆమె వేళ్లు అభినవ్ వేళ్లతో పెనవేసుకున్నాయి.

ఈ స్పర్శ ఏదో భిన్నంగా ఉంది—తల్లి ప్రేమా, లేక ఇంకేదైనానా?

అభినవ్ మనసులో ఒక తుఫాను చెలరేగింది. "అమ్మా, ఈరోజు నువ్వు కాస్త భిన్నంగా ఎందుకు కనిపిస్తున్నావు?" అతను తన చేతిని వెనక్కి లాక్కుంటూ అడిగాడు, కానీ అతని కళ్ళు పూజను వదిలిపెట్టలేదు.

పూజ నవ్వింది, కానీ ఆమె నవ్వులో దాగి ఉన్న కామం ఉంది. "భిన్నంగానా? బహుశా అతను అలసిపోయాడేమో, లేదా... నిన్ను చూస్తుంటే వేరే ఆలోచనలు వస్తున్నాయేమో."

ఆమె తన జుట్టును వెనక్కి సవరించుకుంది, దాంతో ఆమె మెడ కొద్దిగా కనిపించింది, మరియు అభినవ్ వైపు వంగింది. "నువ్వు పెద్దవాడివి అయ్యావు, అభినవ్. ఇప్పుడు నువ్వు కేవలం నా కొడుకువే కాదు, నా స్నేహితుడివి కూడా."

అభినవ్ ముఖం ఎర్రబడింది, అతను వెంటనే తన పుస్తకాన్ని మూసేశాడు. "అమ్మా, నువ్వు కూడా... పద, నేను పడుకుంటాను."

కానీ అతను లేవగానే, పూజ అతని చేతిని పట్టుకుంది—అది తేలికపాటి పట్టు, కానీ అందులో ఒక వింత బలం ఉంది. "పడుకునే ముందు ఒక విషయం విను," పూజ తన గొంతును మృదువుగా చేస్తూ అంది.

"నా జీవితంలో నువ్వే గొప్ప ప్రశాంతత. కొన్నిసార్లు నేను అనుకుంటాను, ఒకవేళ అజయ్ ఇక్కడ ఉండి ఉంటే, బహుశా నేను నిన్ను ఇప్పుడు ప్రేమిస్తున్నంతగా ప్రేమించేదాన్ని కాదేమో."

ఆమె అభినవ్ చేతిని పట్టుకుని తేలికగా ముద్దుపెట్టి, తర్వాత వదిలేసింది.

అభినవ్ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. "అమ్మా..." అతను అంతవరకే చెప్పి, తన గది వైపు నడిచాడు, కానీ అతని కళ్ళలో ఒక ప్రశ్న ఉంది – ఏమి జరుగుతోంది? అకస్మాత్తుగా ఆమె తల్లి దగ్గరవుతోంది భయం వేసింధి అభినవ్ కి...
నేను ఓక 1సంవత్సరం నుండీ ట్రై చేస్తున్నాను ..కని హఠాత్తుగా నా తల్లి యే. వచ్చి అంత క్లోజ్ గా మూవ్ అయ్యే సరికి నాకు చెమటలు పట్టాయి.

కాని మనసులో చాలా హ్యాపీగా ఫీల్ అయ్యాడు

మరోవైపు, కల్నల్ సాహిబ్ తన గదిలో మంచం మీద పడుకుని ఇదంతా వింటున్నారు. తలుపు కొద్దిగా తెరిచి ఉండటంతో, ఆయన కళ్ళలో ఒక గాఢమైన అనుమానం మెరిసింది.

పూజ చూపు, ఆమె స్పర్శ—ఇది కేవలం తల్లికొడుకుల బంధం కాదు.

ఆయన మనసులో ఒక ప్రశ్న తలెత్తింది—ఈ బంధం జీవితంలో ఏదో ఒక విచిత్రమైన మలుపుగా మారుతోందా? ఆయన మంచం మీద నిశ్శబ్దంగా పడుకుని ఉన్నారు, కానీ అప్పటికే నిద్రలోకి జారుకున్నారు.


పూజా తన సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌లో ఒక కొత్త హత్య కేసులో చిక్కుకుంది.  ఒక ఉన్నత ప్రాంతంలో 35 ఏళ్ల వ్యాపారవేత్త విక్రమ్  మృతదేహం లభ్యమైంది—అతని తలపై బుల్లెట్ గాయం, పక్కనే ఒక పాత రివాల్వర్ పడి ఉన్నాయి.

ఈ కేసు చాలా సున్నితమైనది, దానిని వీలైనంత త్వరగా పరిష్కరించాల్సిన ఒత్తిడి పూజాపై ఉంది.

ఆమెతో పాటు, తన వ్యంగ్య ధోరణికి పేరుగాంచిన 33 ఏళ్ల సబ్-ఇన్‌స్పెక్టర్ నేహా , మరియు పూజా చెప్పిన ప్రతి మాటను మనస్ఫూర్తిగా పాటించే, కానీ ఆమెపై రహస్య ఆకర్షణ కూడా ఉన్న 28 ఏళ్ల యువకుడు కానిస్టేబుల్ అర్జున్ యాదవ్ పనిచేస్తున్నారు.

ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు, పూజా సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌లోనే మునిగిపోయి, సాక్షుల వాంగ్మూలాలు, ఫోరెన్సిక్ నివేదికలు, మరియు సీసీటీవీ ఫుటేజీలను క్షుణ్ణంగా పరిశీలించేది.

ఒకసారి నేహా సరదాగా, "మేడమ్, మీకు ఈ కేసుతో పెళ్లైపోయింది—ఇంటికి ఎప్పుడు వెళ్తారు?" అని వ్యాఖ్యానించింది. పూజ అతని వైపు చల్లగా చూసి, "నేను ఈ హంతకుడిని ఎదుర్కొనేంత వరకు, ఇల్లు నాకు ఒక హోటల్ కన్నా ఎక్కువ కాదు," అంది.

అర్జున్ మౌనంగా వారి మధ్య టీ కప్పులు పెట్టాడు, కానీ పూజ కప్పు తీసుకున్నప్పుడు, ఆమె వేళ్లను తాకగానే అతని గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది.

ఇంట్లో, అభినవ్ తన సెక్స్ కథలు మరియు వీడియోలు చూడటం లో నిమగ్నమై ఉన్నాడు, కానీ అతని ఆలోచనలు పదేపదే తన తల్లి వైపు మళ్లుతున్నాయి.

పూజ మూడు రోజులుగా ఆలస్యంగా ఇంటికి వస్తోంది, అలా వచ్చినప్పుడల్లా, అలసటతో పాటు ఆమె ముఖంలో ఒక వింత మెరుపు కనిపించేది.

ఇంట్లోకి ఒక కొత్త వ్యక్తి కూడా వచ్చింది—కల్నల్ సాహిబ్ ఆరోగ్యం చూసుకోవడానికి, ఇంటి పనులు చక్కబెట్టడానికి నియమించబడిన 50 ఏళ్ల పనిమనిషి కమలా దేవి.

కమల కొంచెం వాచాలమైనది, ఆమె కళ్లలో జీవితానుభవం ప్రతిబింబించేది. ఆమె తరచుగా అభినవ్ కి, "అబ్బాయి, మీ అమ్మ చాలా ధైర్యవంతురాలు—ఒకేసారి అలాంటి హృదయం, అలాంటి మనసు రెండూ ఉన్నవారు చాలా తక్కువ మంది ఉంటారు," అని అనేది.

ఒక రాత్రి, పూజ తెల్లవారుజామున సుమారు 1 గంటకు ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, ఆమె యూనిఫాం నుండి మట్టి వాసన వస్తోంది, ఆమె జుట్టు కొంచెం చెదిరిపోయి ఉంది.

డ్రాయింగ్ రూమ్‌లో అభినవ్ ఇంకా కూర్చునే ఉండటం ఆమె చూసింది—అతని చేతిలో ఒక కప్పు కాఫీ, కళ్ళలో నిద్రకు బదులుగా ఒక వింతైన అశాంతి.

"అభినవ్, ఇంకా మేలుకునే ఉన్నావా?" అని పూజ తన యూనిఫాం కోటు తీస్తూ అడిగింది, ఆమె గొంతులో అలసట, మృదుత్వం కలగలిసి ఉన్నాయి.

అభినవ్ కొద్దిగా తటపటాయిస్తూ, "అమ్మా, నువ్వు ఎంతో సేపటి నుండి వస్తూనే ఉన్నావు—నాకు ఆందోళనగా ఉంది. ఈ కేసు... ఎంత ప్రమాదకరమైనది?" అని బదులిచ్చాడు.

అతని మాటల్లో ప్రేమ ఉంది, కానీ అతని గొంతులోని వెచ్చదనం పూజ చెవులకు చేరింది.

అతను సోఫాలో ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు, అతని కళ్ళు పూజ ముఖంపైనే నిలిచి ఉన్నాయి—ఆమె అలసిన కళ్ళు, మెడపై చెమట చుక్క, అన్నీ అతని హృదయాన్ని తాకాయి.

పూజ అతనికి మరింత దగ్గరగా వచ్చింది, ఆమె శ్వాస కొంచెం వేగంగా మారింది. "నా గురించి నువ్వు ఆందోళన పడనవసరం లేదు, అభినవ్. నేను నన్ను నేను చూసుకోగలను."

ఆమె అభినవ్ భుజం మీద చేయి వేసింది, ఒక్క క్షణం పాటు వారి మధ్య ఒక వింత నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

అభినవ్ తన తల్లి చేతిని స్పర్శించాడు—అది చల్లగా ఉంది, కానీ దానిలోని వెచ్చదనం అతని హృదయాన్ని తాకింది.

"అమ్మా, నీ చేతులు ఎందుకంత చల్లగా ఉన్నాయి?" అని అతను మెల్లగా అడిగాడు, తన వేళ్ళతో ఆమె చేతిని తాకుతూ.

పూజ అతని కళ్ళలోకి చూసింది, ఆమె పెదవులపై ఒక చిరునవ్వు మెరిసింది.

"రోజంతా పని చేయడం వల్ల అవి చల్లగా ఉన్నాయి, కానీ నీ దగ్గరకు రాగానే నాకు వెచ్చగా అనిపిస్తుంది."

ఆమె తన చేతిని అతని ముఖం వైపు జరిపి, అతని చెంపను సున్నితంగా నిమిరి, "అభినవ్, నీ వల్ల నా అలసట మాయమైపోతుంది. నువ్వే నా శాంతి," అంది.

ఆమె స్వరం ఒక సున్నితమైన గాలిలా అభినవ్ హృదయంలోకి ప్రవేశించింది.  ముఖం కొద్దిగా ఎర్రబడింది.

"అమ్మా, నువ్వెందుకు అలాంటి మాటలు అంటావు? నా హృదయంలో ఏదో... వింతగా ఉంది," అన్నాడు, తన చూపులను కిందికి దించుతూ, కానీ అతని చేయి ఇంకా పూజ దగ్గరే ఉంది.

పూజ తన చేతిని వెనక్కి తీసుకోలేదు, కానీ ఆమె వేళ్లు అభినవ్ వేళ్లతో కొద్దిగా పెనవేసుకున్నాయి.

"ఎందుకిలా వింతగా ఉంది? నేను నీ తల్లిని, కానీ కొన్నిసార్లు నాకు అనిపిస్తుంది... నువ్వు కేవలం నా కొడుకువి మాత్రమే కాదు, నిన్ను ఇంకెవరూ అర్థం చేసుకోలేరు."

ఆమె తన జుట్టును వెనక్కి సవరించుకుంది, దాంతో మెడ కొద్దిగా కనిపించింది, మరియు అభినవ్ వైపు వంగింది.

"నువ్వు పెద్దవాడివి అయ్యావు, అభినవ్. నీ కళ్లలో ఒక కాంతి ఉంది... అది నన్ను కూడా తాకుతుంది." అభినవ్ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.

"అమ్మా, ఈ అగ్ని... ఈ భావన ఏమిటి? నాకు అర్థం కావడం లేదు," అన్నాడు అతను, అతని స్వరంలో అమాయకత్వం ఉన్నా, ఆమె వెచ్చదనాన్ని మరింతగా అనుభూతి చెందాలన్నట్టుగా అతని చేయి పూజ భుజానికి మరింత దగ్గరగా కదిలింది.



పూజ ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుని, కళ్ళు మూసుకుని, మళ్ళీ తెరిచింది. "ఈ భావన... బహుశా ఇది తప్పేమో, కానీ ఇది ఎంత నిజమంటే నేను దీన్ని దాచలేను," అంది ఆమె.



ఆమె తన చేతిని అభినవ్ ఛాతీపై ఉంచి, అతని గుండెచప్పుడును అనుభూతి చెందుతూ, "నీ గుండె కూడా అదే చెబుతోంది, కదా?" అని అడిగింది.



అభినవ్ ఏమీ మాట్లాడలేదు, అతని కళ్ళు పూజ కళ్ళలో నిలిచిపోయాయి, మరియు ఒక క్షణం పాటు వారి మధ్య దూరం మాయమైనట్లు అనిపించింది.



పూజ వెంటనే తన చేతిని వెనక్కి తీసుకుని, తేరుకుంది. "నేను స్నానం చేసి వస్తాను," అని చెప్పి, గది వైపు కదిలింది.



కానీ ఆమె వెళ్తూ వెళ్తూ, వెనక్కి తిరిగి అభినవ్ వైపు చూసింది—ఆమె కళ్ళలో ఒక దాగి ఉన్న భావోద్వేగం ఉంది, బహుశా వారిద్దరి హృదయాలలోనూ మండుతున్న ఒక అగ్ని అది.



మరుసటి రోజు ఉదయం సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌లో, నేహా పూజకు ఒక కొత్త క్లూ ఇచ్చింది—విక్రమ్ సేథీ ఫోన్ రికార్డులలో ఒక నంబర్ పదేపదే కనిపిస్తోందని, అది ఒక పాత గ్యాంగ్‌స్టర్‌కు సంబంధించినదని చెప్పింది.

పూజ వెంటనే అర్జున్‌తో, "ఈ నంబర్ కనుక్కొని ఇంట్లో నా గురించి ఫిర్యాదు చెయ్యి—నేను ఈరోజు త్వరగా బయలుదేరుతున్నాను," అని చెప్పింది.

అర్జున్ తలూపాడు, కానీ అతని గుండెలో ఏదో చిన్న మండుతున్న భావన కలిగింది—పూజ ఇల్లు, అభినవ్ అతనికి ఒక రహస్యంగా మారిపోయారు.

ఆ రాత్రి, పూజ ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అభినవ్ ఆమెకు ఒక గ్లాసు నీళ్ళు తెచ్చాడు.

ఆమె తన యూనిఫాం తీసేసి సోఫాలో కూర్చుంది, ఆమె చొక్కా కొద్దిగా తెరిచి ఉంది, ఆమె మెడపై చెమట మెరుస్తోంది.

అభినవ్ ఆమె పక్కన—కొంచెం దగ్గరగా కూర్చున్నాడు. "అమ్మా, నువ్వు అలసిపోయావు... నేను నీ భుజాలు మర్దనా చేయనా?" అని అడిగాడు, అతని స్వరం వింతగా మృదువుగా ఉంది.

పూజ ఒక్క క్షణం అతని వైపు చూసింది—ఆమె గుండెలో ఒక తుఫాను చెలరేగుతోంది. "సరే," అంది ఆమె, అభినవ్ చేతులు ఆమె భుజాలపై ఆనుకున్నాయి.

అతని వేళ్లు పూజ మెడ మీదకు జారి, ఆమె వెచ్చదనాన్ని స్పృశించాయి. "అమ్మా, నీ చర్మం ఎంత మృదువుగా ఉందో... ఈ అలసటలో కూడా," అన్నాడు అతని గొంతు కొంచెం భారంగా.

పూజ కళ్ళు మూసుకుంది, ఆమె శ్వాస వేగవంతమైంది. "అభినవ్... నీ చెయ్యి... ఎందుకంత వెచ్చగా ఉంది?" అని తల వెనక్కి వంచి అడిగింది, ఒక్క క్షణం పాటు ఆమె శరీరం కూడా కొద్దిగా వంగింది. 


అభినవ్
చేతులు నెమ్మదిగా ఆమె వీపు మీదకు జారాయి, వారి మధ్య బంధం ఒక కొత్త స్థాయికి చేరింది—ప్రేమ, ద్వేషాల మధ్య ఉన్న గీత ఇప్పుడు పూర్తిగా చెరిగిపోయింది.

[Sunnysunnysunny]

రాజ్ ఇంట్లో:::



నగరంలోని ఒక ఉన్నత ప్రాంతంలో, చిన్నదైనా అందంగా అలంకరించబడిన ఒక ప్రైవేట్ క్లినిక్ ఉంది. బయట బోర్డు మీద, "డాక్టర్ అంజలి, ఎం.డి. (జనరల్ ఫిజీషియన్)" అని రాసి ఉంటుంది.



అంజలికి 42 ఏళ్లు, కానీ ఆమెను చూస్తే ఎవరూ ఆ విషయం చెప్పలేరు. యోగా, క్రమశిక్షణ ఆమెకు శిల్పంలాంటి ఆకృతిని ఇచ్చాయి. ఆమె చర్మం ఇప్పటికీ వెల్వెట్ లాగా మృదువుగా ఉంది, ఆమె తెల్లటి ఆప్రాన్ ధరించినప్పుడు, ఆమె వ్యక్తిత్వంలో ఒక విచిత్రమైన ఆకర్షణ, అధికారం ఉట్టిపడతాయి. ఆమె డాక్టరే కాకుండా, ఒక తల్లి కూడా. తన ఇంటిని, వృత్తిని ఒంటరిగా చూసుకుంటోంది.

విదేశాల్లో ఒక పెద్ద కాంట్రాక్టర్‌గా పనిచేస్తున్న ఆమె భర్త, సంవత్సరానికి ఒకటి రెండు సార్లు మాత్రమే ఇంటికి వస్తాడు. డబ్బుకు కొరత లేదు, కానీ ఏళ్లుగా అంజలి మంచం మీద ఒక నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉంది. ఒక యువ, అందమైన మహిళ శరీర అవసరాలు తరచుగా ఆమె డాక్టర్ ఆప్రాన్ కింద అణచివేయబడతాయి.

ఆమె కొడుకు రాజ్ ఇప్పుడు 23 ఏళ్లు. అతను కాలేజీలో చదువుతున్నాడు, అచ్చం తన తండ్రిలాగే పొడవుగా, కండలు తిరిగిన శరీరంతో కనిపిస్తాడు. రాజ్ తరచుగా సహాయం చేయడానికి లేదా కేవలం సమయం గడపడానికి తన తల్లి క్లినిక్‌కు వస్తుంటాడు.

మధ్యాహ్నం రెండు గంటలయింది. చివరి రోగి కూడా క్లినిక్ నుండి వెళ్ళిపోయారు. బయట సూర్యుడు ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతున్నాడు, లోపల ఏసీ నుండి వస్తున్న చల్లని గాలి ఒక వింతైన హాయిని కలిగిస్తోంది. అంజలి తన క్యాబిన్‌లో కూర్చుని కొన్ని ఫైల్స్ చూస్తోంది. ఆమె తెల్లటి చొక్కా మీద డాక్టర్ కోటు వేసుకుంది, మరియు ఆమె జుట్టును ముడి వేసుకుంది, దానివల్ల ఆమె పొడవాటి, తెల్లని మెడ కనిపిస్తోంది.

సరిగ్గా అప్పుడే, క్యాబిన్ తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది, మరియు రాజ్ లోపలికి అడుగుపెట్టాడు. ఇప్పుడు క్లినిక్ పూర్తిగా ఖాళీగా ఉంది, ఆ చల్లని, నిశ్శబ్ద వాతావరణంలో తల్లి కొడుకులు మాత్రమే ఒంటరిగా ఉన్నారు.

రాజ్ క్యాబిన్‌లోకి ప్రవేశించి, తన తల్లికి ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలో సౌకర్యంగా కూర్చున్నాడు. అంజలి తన ఫైల్స్‌ను పక్కన పెట్టి, కళ్ళద్దాలు తీసి బల్ల మీద పెట్టింది. ఆమె కళ్ళలో అలసట కనిపిస్తోంది, కానీ తన కొడుకును చూడగానే ఉపశమనం కలిగింది.

"ఈరోజు ఆలస్యంగా వచ్చావా? కాలేజీలో అదనపు క్లాసు ఏమైనా ఉందా లేక స్నేహితులతో బయటకు వెళ్ళావా?" అని అంజలి తన కుర్చీలో వెనక్కి వాలుతూ అడిగింది.

రాజ్ నవ్వుతూ, "లేదు అమ్మా, నేను ఆ ప్రాజెక్ట్ సమర్పించాల్సి వచ్చింది. పైగా, బయట చాలా వేడిగా ఉంది, అందుకే నాకు ఎక్కడికీ వెళ్లాలనిపించలేదు. నీతో పాటు ఇంటికి వద్దామని అనుకున్నాను," అన్నాడు.

అంజలి గంట కొట్టి, రెండు కప్పుల టీ తీసుకురమ్మని తన సహాయకురాలికి సైగ చేసింది. ఆ తర్వాతి కొన్ని నిమిషాల పాటు, వాళ్ళు కాలేజీ ప్రొఫెసర్ల గురించి, అసైన్‌మెంట్ల భారం గురించి, రాజ్ స్నేహితుల అల్లరి గురించి కబుర్లు చెప్పుకున్నారు. అంజలి ఒక తల్లిలా వింటూ, మధ్యమధ్యలో అతని మాటలకు అడ్డుపడుతూ, అతను చెప్పిన దానికి అప్పుడప్పుడు పగలబడి నవ్వింది.

ఆ సంభాషణలో, విదేశాల్లో ఉన్న రాజ్ తండ్రి ప్రస్తావన వచ్చింది.

"ఈ ఉదయం నాన్న నాకు ఫోన్ చేశారు," అని అంజలి తన టీ కప్పును చేతిలోకి తీసుకుంటూ చెప్పింది. "ఈసారి ఆయనకు ఒక పెద్ద కాంట్రాక్ట్ వచ్చిందని చెప్పారు. ఆయన దీపావళికి కూడా రాలేకపోవచ్చు."

రాజ్ ముఖంలో కొద్దిగా నిరాశ కనిపించింది. "నాన్న ఎప్పుడూ పనితోనే బిజీగా ఉంటారు. అమ్మా, ఆయన ఇప్పుడు తిరిగి రాకూడదని నీకు అనిపించడం లేదా? మనం ఇలా ఇంకెంత కాలం విడిగా ఉంటాం? నీకు ఆయన గుర్తొవ్వడం లేదా?"

అంజలి తన టీ తాగుతూ ఒక క్షణం మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్ళు కిటికీ బయట పడుతున్న సూర్యరశ్మిపై నిలిచిపోయాయి. " బాధ్యతలు మనిషిని చాలా దూరం తీసుకువెళ్తాయి. అవి నాకు గుర్తొస్తున్నాయి, కానీ నేను వాటికి అలవాటు పడిపోయాను. సరే, చెప్పు... రాత్రి భోజనానికి నీకేం కావాలి? ఈరోజు నీకు ఇష్టమైన మలై కోఫ్తా చేయనా?"

రాజ్ తన తల్లి ముఖాన్ని నిశితంగా చూశాడు. ఆమె నిరాడంబరత, చిరునవ్వు వెనుక ఆమె ఎన్నడూ బయటకు కనబరచని ఒంటరితనం దాగి ఉందని అతను గ్రహించాడు. వారు రాత్రి భోజనం మెనూ, ఇంటిని శుభ్రపరచడం, రాబోయే ఆదివారం ప్రణాళికల గురించి చాలా సేపు చర్చించుకున్నారు.

క్లినిక్ అంతటా వారి గొంతులు మాత్రమే ప్రతిధ్వనించాయి. తొందరేమీ లేదు, తల్లి కొడుకుల మధ్య ఉన్న బలమైన బంధాన్ని వెల్లడి చేసే ఒక సుదీర్ఘమైన, లోతైన సంభాషణ మాత్రమే.

క్యాబిన్ కిటికీ బయట ఆకాశం ముదురు నారింజ రంగులోకి మారుతోంది. పగటి వేడి తగ్గి ఒక సున్నితమైన గాలి వీస్తోంది. అంజలి తన బల్లపై ఉన్న చివరి ఫైల్‌ను మూసి డ్రాయర్‌లో పెట్టింది. అతను తన చేతి గడియారాన్ని చూసుకున్నాడు—అప్పటికే ఆరున్నర అయింది.

"రా, రాజ్, మనం ఇప్పుడు బయలుదేరాలి. ఈరోజు క్లినిక్‌లో నాకు ఇప్పటికే ఆలస్యం అయింది," అంటూ అంజలి లేస్తూ అంది. ఆమె తన తెల్లటి డాక్టర్ ఆప్రాన్‌ను తీసి, తన వెనుక ఉన్న హ్యాంగర్‌పై చక్కగా తగిలించింది. ఇప్పుడు తీసేసిన ఆమె నీలి రంగు పట్టు కుర్తీ, తెల్లటి ప్యాంటు ఆమెకు ఒక ప్రత్యేకమైన సౌమ్యతను ఇచ్చాయి.

రాజ్ కూడా తన కుర్చీలోంచి లేచి, తన బ్యాగ్‌ను భుజానికి తగిలించుకున్నాడు. "అవును అమ్మా, పద వెళ్దాం. నాకు కూడా ఆకలి వేస్తోంది."

అంజలి తన హ్యాండ్‌బ్యాగ్‌ను తీసుకుని, గదిలో లైట్లు గానీ, ఏసీ గానీ ఆన్ చేసి లేవని నిర్ధారించుకోవడానికి గదిని తనిఖీ చేసింది. ఆమె తన వస్తువుల విషయంలో ఎప్పుడూ చాలా నిశితంగా ఉంటుంది. వారు క్యాబిన్ నుండి బయటకు వచ్చినప్పుడు, కారిడార్ అంతా తేలికపాటి నీడలతో నిండిపోయింది. అటెండెంట్ అప్పటికే వెళ్లిపోవడంతో, ఇప్పుడు క్లినిక్ అంతా వారి అడుగుల చప్పుడుతో ప్రతిధ్వనిస్తోంది.

"ఈరోజు నువ్వు డ్రైవ్ చేస్తావా, లేక నేను చేయమంటావా?" అని అంజలి ప్రధాన ద్వారానికి తాళం వేస్తూ అడిగింది. అతని చేతిలోని తాళాల గుత్తి గలగలమన్నది, ఆ నిశ్శబ్ద సాయంత్రంలో ఆ శబ్దం స్పష్టంగా వినిపించింది.

"నేనే చేస్తాను అమ్మా. రోజంతా రోగులను చూసి మీరు అలసిపోయి ఉంటారు," రాజ్ తాళాల కోసం సైగ చేశాడు. అంజలి చిరునవ్వుతో అతనికి తాళాలు అందించింది.

వారిద్దరూ మెట్లు దిగి పార్కింగ్ స్థలం వైపు వెళ్లారు. ఆ పార్కింగ్ స్థలంలో అంజలి తెల్లటి సెడాన్ కారు మాత్రమే పార్క్ చేసి ఉంది. మృదువైన సాయంకాలపు వెలుగు కారు అద్దాలపై పడుతోంది. చుట్టుపక్కల చెట్ల నుండి పక్షుల కిలకిలారావాలు వినిపిస్తున్నాయి.

కారు దగ్గరకు చేరుకుని, రాజ్ రిమోట్‌తో దాన్ని అన్‌లాక్ చేశాడు. బీప్ అనే శబ్దం వచ్చింది. అంజలి ప్యాసింజర్ సీటు వద్దకు వెళ్లి తన బ్యాగ్‌ను వెనుక సీటులో పెట్టింది. లోపలికి ఎక్కే ముందు, ఆమె ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని అస్తమిస్తున్న సూర్యుడి వైపు చూసింది.

"ఈ సాయంకాలం ఎంత నిశ్శబ్దంగా ఉందో కదూ, రాజ్?" అని ఆమె మెల్లగా అంది.

రాజ్ డ్రైవర్ సీటులోకి ఎక్కుతూ, "అవును అమ్మా, చాలా. ఇప్పుడు త్వరగా ఇంటికి వెళ్లి, చేతులు కడుక్కుని, టీ తాగుదాం," అని బదులిచ్చాడు.

అంజలి కారులో ఎక్కి తలుపు మూసింది. ఆ బరువైన తలుపు మూసుకున్న శబ్దం నిశ్శబ్దంగా ఉన్న పార్కింగ్ స్థలంలో ఒక ముగింపులా ప్రతిధ్వనించింది—పనిదినం ముగిసినట్లుగా. రాజ్ ఇంజిన్ స్టార్ట్ చేశాడు.హెడ్‌లైట్లు ఆన్ చేయగా, కారు నెమ్మదిగా క్లినిక్ గేటు నుండి బయటకు వచ్చి ప్రధాన రహదారి వైపు వెళ్ళింది.

కారు ఇప్పుడు నగరం యొక్క ప్రధాన రహదారిపై ఉంది, అక్కడ సాయంత్రపు ట్రాఫిక్ యొక్క పసుపు లైట్లు మరియు శబ్దం మొదలయ్యాయి. క్యాబిన్ లోపల, ఒక వైపు ఇంజన్ యొక్క మృదువైన శబ్దం, మరో వైపు ఏసీ యొక్క సున్నితమైన సవ్వడి వినిపిస్తోంది. రాజ్ పూర్తిగా రోడ్డుపై దృష్టి పెట్టాడు, మరియు అంజలి అతని పక్క సీటులో సౌకర్యవంతంగా తల ఆనించి, బయట మసకబారుతున్న వెలుగును చూస్తోంది.

"రాజ్..." అంజలి మెల్లగా నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ, "మధ్యాహ్నం మలై కోఫ్తా అన్నావు కదా, కానీ కొన్ని తాజా కూరగాయలు కూడా ఉండాలని నేను అనుకుంటున్నాను. ఫ్రిజ్‌లో కొన్ని ఎండిన బెండకాయలు మాత్రమే ఉన్నాయి."

రాజ్ గేరు మార్చి, కొద్దిగా తలూపాడు, "అమ్మా, నువ్వు చెప్పిందే నిజం. ఎలాగూ బయట తిని నాకు విసుగొచ్చుతోంది. నువ్వు వండిన సాదాసీదా వంటకమే ఉత్తమం."

అంజలి నవ్వింది, "నిన్ను ఎలా పొగడాలో ఎవరో ఒకరు నేర్చుకోవాలి. విను, ఇక్కడి నుండి వచ్చే తదుపరి మలుపులో, కారును మార్కెట్ వైపు తిప్పు. దగ్గరలో కొత్తగా తెరిచిన ఆ మార్ట్‌కి వెళ్దాం. అక్కడ తాజా కూరగాయలు ఉన్నాయి, మరియు నేను ఇంటికి కావలసిన కొన్ని ఇతర సరుకులు కూడా చూడాలి."

రాజ్ ఇండికేటర్ వేసి కారును మార్కెట్ సందులోకి పోనిచ్చాడు. అది సాయంత్రం కావడంతో, మార్కెట్ సందడిగా ఉంది. జనాలు తమ సంచులతో అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నారు.

"అమ్మా, క్లినిక్‌లో రోజంతా అలసిపోయిన తర్వాత, ఈ పనులన్నీ నీ అంతట నువ్వే చేసుకోవడం వల్ల నీ అలసట ఇంకా ఎక్కువ అవుతోందని నీకు అనిపించడం లేదా?" అని రాజ్ ఆందోళనగా అన్నాడు. "నాకు ఆ జాబితా ఇవ్వు; నేను కాలేజీ నుండి ఇంటికి వచ్చాక తెచ్చుకుంటాను."

అంజలి రాజ్ వైపు ప్రేమగా చూస్తూ, "ఏయ్ పిచ్చివాడా, ఈ ఇంటి పనులు అలసట కలిగించవు; అవి నాకు విశ్రాంతినిస్తాయి. రోజంతా రోగుల అనారోగ్యాల గురించి, వారి సమస్యల గురించి విన్న తర్వాత, సాయంత్రం పూట తాజా టమోటాలు, పాలకూర కోయడం నాకు ఒక చికిత్స లాంటిది. ఆ తర్వాత, నీతో మాట్లాడటానికి నాకు ఇంకాస్త సమయం దొరుకుతుంది." అంది.

కారు ఇప్పుడు మార్ట్ పార్కింగ్ స్థలానికి చేరుకుంది. రాజ్ ఒక ఖాళీ స్థలాన్ని చూసి, అక్కడ చక్కగా పార్క్ చేశాడు. ఇంజిన్ ఆగిపోగానే, ఒక్క క్షణం పాటు క్యాబిన్‌లో గాఢమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

"సరే, అయితే ఏంటి? నువ్వు ఇక్కడే కూర్చుంటావా లేక నాతో లోపలికి వస్తావా?" అంజలి తన పర్సు అందుకుంటూ అడిగింది.

రాజ్ నవ్వి తలుపు తెరిచాడు, "నిన్ను ఒక్కదానివే ఇన్ని సంచులు మోయనివ్వలేను. పద, ఈరోజు నీకు ఇష్టమైన కూరగాయలు నేను తెస్తాను."

అంజలి తన సీటులోంచి లేచి, కారు తలుపు మూస్తూ, "సరే అయితే త్వరగా రా. లేకపోతే, జనాలు మంచి కూరగాయలన్నీ ఏరుకుని, మనకు కేవలం కాడలు మాత్రమే మిగులుస్తాయి," అంది.

మసకబారుతున్న సాయంకాలపు వెలుగులో, తల్లి కొడుకులు తళతళలాడుతున్న సంత వైపు బయలుదేరారు. క్లినిక్‌లోని అలసట నెమ్మదిగా తగ్గి, ఇంట్లో ఒక మామూలు సాయంకాలపు సందడి మొదలైంది.

వారు సంతలోకి ప్రవేశించగానే, చల్లని గాలి, మసక వెలుగు వారికి స్వాగతం పలికాయి. రాజ్ బయటి నుంచి ఒక ట్రాలీని లాగి తన తల్లి వెనుకే వెళ్ళాడు. అది సాయంకాలం కావడంతో సంత చాలా సందడిగా ఉంది, కానీ అంజలికి అదంతా అలవాటే. ఆమె హుందాగా వరుసల గుండా నడుస్తూ, నేరుగా కూరగాయల విభాగం వైపు వెళ్ళింది.

"రాజ్, నువ్వు ఆ బుట్టను చూడు, నేను టమోటాలు చూస్తాను.""అని అంజలి అంది. ఆమె ప్రతి టమాటోను చేతిలోకి తీసుకుని జాగ్రత్తగా పరిశీలించింది. డాక్టరు కావడం వల్ల, ఆమె పరిశుభ్రత, నాణ్యత విషయంలో చాలా పట్టుదలగా ఉండేది."

రాజ్ ట్రాలీ పట్టుకుని నిలబడి, తన తల్లిని చూస్తున్నాడు. అంజలి జాగ్రత్తగా ఎర్రగా, గట్టిగా ఉన్న టమోటాలను ఒక సంచిలో వేసి, ఆ తర్వాత దోసకాయలు, పచ్చి మిరపకాయల వైపు తిరిగింది. "చూడు, ఈ దోసకాయలు చాలా తాజాగా ఉన్నాయి. ఇవి సలాడ్‌కు బాగుంటాయి," అని చెబుతూ, ఒకటి రాజ్ కు అందించింది.

రాజ్ నవ్వి దాన్ని ట్రాలీలో పెట్టాడు. "అమ్మా, నువ్వు ఏదో ల్యాబ్‌లో పరిశోధన చేస్తున్నట్లుగా కూరగాయలను ఎంచుకుంటావు."

అంజలి గట్టిగా నవ్వింది, "బాబూ, మంచి ఆరోగ్యం మంచి వంటగదితోనే మొదలవుతుంది. పదార్థాలు పాడైపోతే, ఆహారం రుచిగా ఎలా ఉంటుంది?"

వారు నెమ్మదిగా ముందుకు కదిలారు. అంజలి కొన్ని తాజా పాలకూర కట్టలను తీసుకుని, ఆ తర్వాత అల్లం-వెల్లుల్లి విభాగం వైపు వెళ్ళింది. రాజ్ అప్పుడప్పుడు తనకు ఇష్టమైన కొన్ని వస్తువులను, ఉదాహరణకు ఒక డార్క్ చాక్లెట్ ప్యాకెట్, కొన్ని నట్స్ వంటివి, దొంగచాటుగా ట్రాలీలో వేసేవాడు. అంజలి అతని వైపు చూసి నవ్వేది.

వారు రేషన్ సెక్షన్‌కు చేరుకున్నప్పుడు, "అమ్మా, ఇంకా ఏమైనా మిగిలి ఉన్నాయా?" అని రాజ్ అడిగాడు.

"అవును, నాకు కొంచెం పిండి కావాలి, ఇంకా టీ ఆకులు అయిపోతున్నట్టున్నాయి," అని అంజలి బదులిచ్చింది. వారు తర్వాతి పదిహేను లేదా ఇరవై నిమిషాల పాటు తీరికగా ఇంటికి కావలసిన వస్తువులను సమకూర్చుకున్నారు. వారు పప్పుల ధర, సబ్బు వాసన, మరియు ఇంటి సామాన్ల గురించి చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నారు. తన కొడుకు ఇంత చిన్న విషయాలపై ఇంత ఆసక్తి చూపడం చూసి అంజలి ముగ్ధురాలైంది.

బిల్లింగ్ కౌంటర్ వద్ద రద్దీగా ఉండటంతో, వారు సుమారు పది నిమిషాలు వేచి ఉండాల్సి వచ్చింది. అంజలి తన కార్డు తీసింది, కానీ రాజ్ అప్పటికే తన ఫోన్ తీశాడు. "అమ్మా, ఈ రోజు ఇది నేను ఇస్తున్నాను. నాన్న గత వారం పంపిన డబ్బులు ఇంకా నా దగ్గరే ఉన్నాయి."

మొదట అంజలి వద్దని చెప్పాలనుకుంది, కానీ తన కొడుకు ముఖంలోని గర్వాన్ని చూసి ఒప్పుకుంది. "సరే సార్. ఈ రోజు ఇల్లు నీ సంపాదనతోనే నడుస్తుంది."

సామాన్లు సర్దిన తర్వాత, రాజ్ ఆ రెండు బరువైన సంచులను చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. వారు మార్ట్ యొక్క ఆటోమేటిక్ తలుపుల గుండా బయటకు వచ్చారు, ఆ ప్రదేశం ఇప్పుడు రాత్రి చల్లదనంతో మరియు వీధి దీపాల వెలుగుతో నిండి ఉంది. పార్కింగ్ స్థలానికి నడక దూరమే అయినా, రాజ్ తన తల్లికి తగలకుండా ఆమెతో పాటు జాగ్రత్తగా నడిచాడు.

కారు దగ్గరకు చేరుకుని, రాజ్ డిక్కీ తెరిచి సామానును చక్కగా లోపల పెట్టాడు. అంజలి ఊపిరి పీల్చుకుని, తన సీటు వైపు కదిలింది. "పద, త్వరగా ఇంటికి వెళ్దాం. ఈరోజు చాలా పని చేశాను," అని సీట్ బెల్ట్ పెట్టుకుంటూ అంది.

రాజ్ కూడా కారు స్టార్ట్ చేశాడు. మార్ట్ జనాన్ని వెనుక వదిలి, వారి తెల్లని సెడాన్ రాత్రి నిశ్శబ్దంలో ఇంటి వైపు కదలడం ప్రారంభించింది.

కారు మార్ట్ పార్కింగ్ స్థలాన్ని వదిలి, ప్రధాన రహదారిపై మసకబారుతున్న వెలుగులోకి వచ్చింది. అది రాత్రి సమయం, నగర వీధి దీపాలు ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా కారు డాష్‌బోర్డ్‌పై నీడలను ప్రసరింపజేస్తున్నాయి. క్యాబిన్ లోపల చాలా హాయిగా, ఇంటిలాంటి వాతావరణం ఉంది.

అంజలి కొద్దిగా వెనక్కి వాలి కళ్ళు మూసుకుంది. ఆ రోజంతా పడిన అలసట నెమ్మదిగా ఆమె శరీరంపై ప్రభావం చూపుతోంది. తన తల్లి కొంచెం నిశ్శబ్దంగా ఉండటాన్ని గమనించిన రాజ్, రేడియో వాల్యూమ్‌ను కొద్దిగా తగ్గించాడు.

"ఈరోజు చాలా పని ఉంది కదూ, అమ్మా?" రాజ్ ట్రాఫిక్‌ను గమనిస్తూనే నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదించాడు.

అంజలి కళ్ళు తెరిచి అతని వైపు చూసి నవ్వింది. "అవును, అదృష్టవశాత్తు నువ్వు అక్కడ ఉన్నావు. లేకపోతే, ఆ బరువైన సంచులన్నీ ఒంటరిగా మోయడం, ఆ తర్వాత కారు నడపడం... చాలా కష్టమయ్యేది. నిజం చెప్పాలంటే, ఇప్పుడు నువ్వు నిజంగా పెద్దవాడివి అయ్యావని నాకు అనిపిస్తోంది."

రాజ్ కొద్దిగా సిగ్గుపడ్డాడు. "నువ్వు పెద్దవాడివి కావాల్సిందే, అమ్మా. ఇంకెంతకాలం అన్నీ ఒంటరిగా చూసుకుంటావు? అయినా, నాన్న లేకుండా ఈ ఇల్లు, క్లినిక్ చూసుకోవడం చిన్న విషయం కాదు. నేను నీకు కొద్దిగా సహాయం చేస్తాను."

అంజలి ఒక క్షణం మౌనంగా ఉండి, ఆ తర్వాత కిటికీలోంచి వేగంగా వెళ్ళిపోతున్న చెట్లను, దుకాణాలను చూస్తూ, "మీ నాన్న కూడా అక్కడ చాలా కష్టపడుతున్నారు. నిన్న ఫోన్‌లో చెప్పారు, అక్కడి ప్రాజెక్ట్ చివరి దశలో ఉందని. ఆయన తన కష్టానికి తగిన ఫలితాలను చూస్తున్నారు, కానీ కొన్నిసార్లు ఆయన ఇంట్లో చాలా సమయం కోల్పోయారేమో అని నాకు అనిపిస్తుంది. మీ టీనేజ్ సంవత్సరాలన్నీ ఆయన వీడియో కాల్స్‌లోనే గడిపేశారు," అంది.

రాజ్ మాట మార్చి, "అమ్మా, తనతో నాకేమీ సమస్యలు లేవు. తను మన భవిష్యత్తు కోసమే ఉందని నాకు తెలుసు. కానీ అవును, తను నీ లోటును ఎప్పటికీ పూరించలేదు. ఈ ఇంట్లో నీకున్న ప్రాముఖ్యతకు మరెవరూ సాటిరారు," అని బదులిచ్చాడు.

అంజలి ప్రేమగా రాజ్ చేతిపై తన చేయి వేసింది. "రాజ్, నువ్వే నా బలం. నువ్వు కాలేజీ నుండి క్లినిక్‌కి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, నా అలసటలో సగం మాయమైపోతుంది. సరే చెప్పు, వచ్చే వారం నీకు కొన్ని పరీక్షలు ఉన్నాయి కదా? వాటికి ఎలా సిద్ధమవుతున్నావు?"

ఇప్పుడు సంభాషణ రాజ్ చదువులు, అతని కొత్త కాలేజీ స్నేహితులు, రాబోయే సెమిస్టర్ సవాళ్ల వైపు మళ్లింది. అంజలి, ఒక అనుభవజ్ఞురాలైన మార్గదర్శిలా, కొన్నిసార్లు అతని వృత్తి గురించి, కొన్నిసార్లు జీవిత క్రమశిక్షణ గురించి సలహాలు ఇచ్చింది.

"అమ్మా, కొన్నిసార్లు నువ్వు నీ ప్రొఫెసర్ లాంటి స్వరంలోకి మారిపోతావు," అన్నాడు రాజ్ నవ్వుతూ.

"నేనేం చేయగలను? డాక్టరునే కాకుండా, నేను ఒక తల్లిని కూడా. మరి తల్లి పనికి అంతు ఉండదు," అని అంజలి సరదాగా బదులిచ్చింది.

వారు అప్పుడప్పుడు వంట మసాలాల గురించి, అప్పుడప్పుడు పాత జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేసుకుంటూ చిన్న చిన్న కబుర్లు చెప్పుకుంటూనే ఉన్నారు. కారు ఇప్పుడు వారి కాలనీ గేటులోకి ప్రవేశించింది. వీధులు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి, వారి ఇంటి కిటికీల నుండి వచ్చే మసక వెలుగు మాత్రమే కనిపిస్తోంది.

కారు నెమ్మదిగా వారి ఇంటి వరండాలో ఆగింది. ఇంజిన్ ఆగిపోగానే, ఒక భయంకరమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది, వారి శ్వాస తప్ప మరే శబ్దం వినిపించలేదు.


డ్రాయింగ్ రూమ్ లైట్ వేయగానే ఇల్లంతా వెలుగుతో నిండిపోయింది. రాజ్ సరుకుల సంచులను నేరుగా వంటగది కౌంటర్‌పై పెట్టగా, అంజలి సోఫాలో కూర్చుని తన చెప్పులు విప్పడం మొదలుపెట్టింది. రోజంతా తీవ్రమైన పని ఒత్తిడి, రద్దీగా ఉండే క్లినిక్ తర్వాత, ఇంట్లోని ప్రశాంతత చాలా ఆహ్లాదకరంగా అనిపించింది.

"ఓహ్, చివరికి ఇంటికి వచ్చేశాం," అని అంజలి ఊరటగా నిట్టూర్చి అంది. "రాజ్, ఈ వస్తువులు ఇక్కడే వదిలేయ్, నేను వచ్చి వాటిని చక్కగా సర్దుతాను. ప్రస్తుతానికి, వేడి నీటి స్నానం చేస్తే ఈ అలసట అంతా పోతుందనిపిస్తోంది."

రాజ్ వంటగదిలోంచి బయటకు వచ్చి, "అవును అమ్మా, నువ్వు వెళ్ళు. ఎలాగూ చెమట, దుమ్ము వల్ల నాకు జిగటగా ఉంది. నేను నా గదిలోకి వెళ్లి స్నానం చేసి, కాస్త ఫ్రెషప్ అయి, కూరగాయలు తరగడంలో నీకు సహాయం చేస్తాను," అన్నాడు.

అంజలి నవ్వి లేచి తన గది వైపు బయలుదేరింది. "సరే, నువ్వు వెళ్ళు. నేను పదిహేను ఇరవై నిమిషాల్లో తిరిగి వస్తాను. ఈరోజు నాకు నిజంగా స్నానం అవసరం."

రాజ్ కూడా తన గది వైపు తిరిగాడు. "సరే అమ్మా, కాసేపట్లో కలుద్దాం."

[Sunnysunnysunny]

అంజలి తన పడకగదిలోకి ప్రవేశించి, తలుపును మెల్లగా మూసింది. ఆమె తెరలను పక్కకు జరిపి, తన సంచిని బల్లపై పెట్టింది. ఆమె అద్దం ముందు నిలబడి, తన ముడిని విప్పి, తన దట్టమైన జుట్టును భుజాల మీదకు జారవిడిచింది. ఆమె ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని, తన స్నానాలగది వైపు నడిచింది.



ఇంతలో, రాజ్ కూడా తన గదికి చేరుకున్నాడు. అతను తన చొక్కా విప్పి, ఒక టవల్ తీసుకుని, నేరుగా స్నానాలగది వైపు వెళ్ళాడు. ఇంటిలోని రెండు వేర్వేరు మూలల్లో, తల్లీకొడుకులు ఆ రోజంతా పట్టిన దుమ్మును, అలసటను కడిగేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. బయట హాలు ఇప్పుడు నిశ్శబ్దంగా ఉంది, వంటగదిలోని తాజా టమోటాలు, కూరగాయల వాసన మాత్రమే గాలిలో నిలిచి ఉంది.

వారు వంటగదికి చేరుకోగానే, మసాలాలు, తాజాగా తరిగిన కూరగాయల మిశ్రమ సువాసన గాలిలో వ్యాపించింది. అంజలి ఒక తరుగు పలకను బయటకు తీసి, చాలా కచ్చితత్వంతో ఉల్లిపాయలను తరగడం ప్రారంభించింది. ఆమె చేతులు చాలా చురుకుగా కదిలాయి—అది ఎన్నో ఏళ్ల అనుభవం ఫలితం.

రాజ్ దగ్గరికి వచ్చి కత్తిని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, "అమ్మా, ఉల్లిపాయలు నన్ను తరగనివ్వు; నీ కళ్లలో నీళ్లు వస్తాయి," అన్నాడు.

అంజలి నవ్వి, తన మోచేతితో అతన్ని వెనక్కి నెట్టింది, "ఏయ్, దాన్ని వదిలేయ్. నువ్వు కోస్తే, సగం మందంగా, సగం పల్చగా అవుతుంది. అప్పుడు గ్రేవీ సరిగ్గా రాదు. నువ్వు అక్కడున్న ఆ స్టూల్ మీద హాయిగా కూర్చో, నిన్న నువ్వు చెప్పిన ఆ కొత్త ప్రాజెక్ట్ ఏమైందో చెప్పు?"

రాజ్ కౌంటర్ దగ్గరున్న స్టూల్ మీద కూర్చుని తన తల్లి పని చేయడాన్ని చూశాడు. "ప్రాజెక్ట్ బాగానే సాగుతోంది, అమ్మా. కొంచెం పరిశోధన మాత్రమే మిగిలింది. నువ్వు అన్నీ ఒంటరిగా చేస్తావు, నేను ఖాళీగా కూర్చుంటే నాకు బాధగా ఉంది."

"ఒక తల్లికి బిడ్డకు తినిపించడం పని కాదు, అదొక ఉపశమనం," అంజలి గిన్నెలో కలుపుతూ అంది. అకస్మాత్తుగా, ఆమె కళ్ళు మూలలో ఉన్న ఖాళీ పాల డబ్బా మీద పడ్డాయి. ఆమె నిశ్చేష్టురాలైంది. "అయ్యో! ఏదో తప్పు జరిగింది."

రాజ్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు, "ఏమైంది, అమ్మా? ఉప్పు అయిపోయిందా?"

అంజలి తల కొట్టుకుంటూ, "ఉప్పు లేదు, మనం సంతలోంచి పాలు తేవడం మర్చిపోయాం! ఉదయం టీకి గానీ, రాత్రి నువ్వు తాగడానికి గానీ పాలు లేవు. నేను అసలు గమనించనే లేదు, ఈ కూరగాయలన్నింటి మధ్యలో ముఖ్యమైన దాన్ని వదిలేశాను." అంది.

రాజ్ వెంటనే లేచి నిలబడ్డాడు. "పర్వాలేదు అమ్మా."ఆందోళన పడటానికి ఏముంది? ఈ వీధి చివర ఉన్న పాల కేంద్రం ఇప్పుడే తెరిచి ఉండాలి. నేను ఐదు నిమిషాల్లో తీసుకొస్తాను."

అంజలి తన పర్సులోంచి అతనికి డబ్బులు ఇస్తూ, "విను, మరీ దూరం వెళ్ళకు. పక్కనున్న దుకాణం మూసి ఉంటే, వెనక్కి రా. పాలు లేకుండానే మనం సర్దుకుంటాం. ఇప్పటికే చాలా ఆలస్యమైంది, నువ్వు అనవసరంగా ఇక్కడ అక్కడ తిరగడం నాకు ఇష్టం లేదు," అంది. "

అమ్మా, నేను ఇక చిన్నపిల్లాడిని కాదు. నువ్వు గిన్నెను పొయ్యి మీద పెట్టు, ఇప్పుడే వస్తాను." రాజ్ తాళాలు తీసుకుని నవ్వుతూ బయటకు పరుగెత్తాడు.

అంజలి అతను వెళ్ళిపోవడాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఆమె ముఖంలో ఒక సంతృప్తికరమైన చిరునవ్వు కనిపించింది. ఆమె గ్యాస్ తగ్గించి, గునుగుతూ మసాలాలను వేయించడం మొదలుపెట్టింది. మలై కోఫ్తా కోసం ఉడుకుతున్న గ్రేవీ యొక్క శబ్దం మరియు సువాసన ఇల్లంతా నిండటం ప్రారంభమైంది.

"అమ్మా, ఇదిగో, పాల దుకాణం తెరిచే ఉంది," అని  పాల ప్యాకెట్‌ను కౌంటర్‌పై పెడుతూ అన్నాడు.

అంజలి అతని వైపు చూసి నవ్వి, "ధన్యవాదాలు బాబూ. ఇప్పుడు, త్వరగా చేతులు కడుక్కో, ఆహారం చల్లారిపోతోంది," అంది.

వాళ్లిద్దరూ బల్ల వద్ద ఒకరికొకరు ఎదురుగా కూర్చున్నారు. అంజలి రాజ్ ప్లేటులో రెండు రోటీలు, కోఫ్తాలు వడ్డించింది. రాజ్ మొదటి ముద్ద నోట్లో పెట్టుకోగానే అతని కళ్ళు ఆనందంతో మెరిసిపోయాయి. "అమ్మా, నిజంగా... నీ వంటకు ఏదీ సాటిరాదు. దీని ముందు హోటల్ భోజనం ఏమీ కాదు."

అంజలి మెల్లగా ఒక బ్రెడ్ ముక్కను విరిచి, "చాలు, చాలు, నన్ను అంతగా పొగడకు. నీకు ఆకలిగా ఉందని నాకు తెలుసు, అందుకే అన్నీ ఇంత రుచిగా అనిపిస్తున్నాయి."

ఆ తర్వాత అరగంట సేపు, వాళ్ళిద్దరూ చాలా మామూలుగా, సుదీర్ఘంగా మాట్లాడుకున్నారు. అంజలి తన మెడికల్ కాలేజీ రోజుల నాటి పాత కథలు, తను తన తండ్రిని మొదటిసారి కలిసినప్పటి సంగతి చెప్పింది. రాజ్ శ్రద్ధగా విన్నాడు. వాళ్ళు నవ్వులు, జోకులు పంచుకున్నారు, ఆ భోజన బల్ల దగ్గర రోజంతా ఉన్న అలసట అంతా మాయమైనట్లు అనిపించింది.

భోజనం అయిపోయాక, గిన్నెలు బల్ల మీద గుట్టలుగా పేరుకుపోయాయి. అంజలి లేచి గిన్నెలు సర్దడం మొదలుపెట్టింది, "రా, నేను ఇప్పుడు ఇవి శుభ్రం చేస్తాను, తర్వాత మనం పడుకుందాం."

రాజ్ అకస్మాత్తుగా ఆమె చేతిని పట్టుకుని తిరిగి కుర్చీలో కూర్చోబెట్టాడు. "లేదు అమ్మా, ఈరోజు వద్దు. ఈరోజు నేను గిన్నెలు కడుగుతాను. నువ్వు ఉదయం అంతా క్లినిక్‌లో తిరిగావు, తర్వాత మార్కెట్‌లో తిరిగావు, ఇప్పుడు రాత్రి భోజనం కూడా వండావు. ఇప్పుడు నువ్వు కాస్త విశ్రాంతి తీసుకో."

అంజలి అభ్యంతరం చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తూ, "ఓ నువ్వు అలసిపోతావు. రేపు ఉదయాన్నే కాలేజీకి వెళ్ళాలి కదా," అంది.

రాజ్ పట్టుబట్టి, "అస్సలు వద్దు అమ్మా. ఇది నా ఇల్లు కూడా. నువ్వు నీ గదికి వెళ్లి పుస్తకం చదువుకో లేదా పడుకో. నేను పది నిమిషాల్లో అన్నీ శుభ్రం చేస్తాను," అన్నాడు.

అంజలి ఒప్పుకుంది. ఆమె ముఖంలో గర్వం, ప్రేమ కలగలిసి ఉన్నాయి. "సరే సార్. ఈరోజు మీరే బాస్. కానీ జాగ్రత్త, ఆ గాజు గ్లాసులు పగలగొట్టకండి."

"నన్ను నమ్ము అమ్మా," అంటూ రాజ్ నవ్వుతూ, ఆప్రాన్ వేసుకుని సింక్ వైపు వెళ్ళాడు.

అంజలి తన గది వైపు వెళ్ళింది. ఆమె వెళ్తూ వెళ్తూ వెనక్కి తిరిగి చూసింది, రాజ్ ఎంతో ఏకాగ్రతతో గిన్నెలు కడుగుతూ కనిపించాడు. తన కొడుకు నిజంగా తన బలంగా మారాడని ఆమెకు అనిపించింది. ఆమె తన గదిలోకి ప్రవేశించి, మసకగా వెలుగుతున్న మంచం దీపం వెలిగించి, మంచం మీద పడుకుంది. రోజంతా పడిన శ్రమ తర్వాత, ఆ మంచం మెత్తదనం ఎంతో హాయిగా అనిపించింది.

అంజలి వంటగదికి చేరుకున్నప్పుడు, ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది. సింక్ పూర్తిగా శుభ్రంగా ఉంది, ఒక్క పాత్ర కూడా దాని స్థానం నుండి కదల్లేదు, మరియు రాజ్ తడి గుడ్డతో స్లాబ్‌ను తుడిచి మెరిపించాడు. భోజన బల్ల దగ్గర ఉన్న కుర్చీలు కూడా వాటి స్థానాల్లో చక్కగా సర్ది ఉన్నాయి.

"వావ్!""అంజలి మెల్లగా అంది."

రాజ్ అక్కడ నిలబడి చేతులు తుడుచుకుంటున్నాడు. తన తల్లిని చూసి నవ్వుతూ, "చూశారా డాక్టర్, క్లినిక్‌లో ఉన్నంత పరిశుభ్రంగా ఇక్కడ కూడా ఉందా?" అన్నాడు.

అంజలి దగ్గరికి వచ్చి అతని తల నిమిరింది, "చాలా మంచి పని చేశావు, రాజ్. నువ్వు గిన్నెలు కడిగి అంతటితో వదిలేస్తావనుకున్నాను, కానీ వంటగది మొత్తం శుభ్రం చేశావు. చాలా బాగుంది!"

రాజ్ గర్వంగా తలూపాడు. సరిగ్గా అప్పుడే, పాలు వేడి చేయడం మర్చిపోయిన విషయం అంజలికి గుర్తొచ్చింది. ఆమె పొయ్యి దగ్గరికి వెళ్లి పాల గిన్నెను పొయ్యి మీద పెట్టింది.

"విను, రాజ్," అంజలి వెనక్కి తిరిగి అంది, "నువ్వు చాలా పని చేశావు. ఇప్పుడు పైకి నీ గదిలోకి వెళ్లి విశ్రాంతి తీసుకో. నేను ఇక్కడ పాలు వేడి చేస్తున్నాను. అవి మరిగిన వెంటనే, నేను వాటికి మూత పెట్టి కౌంటర్‌పై ఉంచుతాను. నీకు నిద్ర వచ్చినప్పుడు, కిందకి వచ్చి నీ గ్లాసు తీసుకో. సరేనా?"

రాజ్ పెద్దగా ఆవలిస్తూ, "సరే అమ్మా. నాకు ఇప్పుడు నిద్ర వస్తోంది. ఎక్కువ సేపు మేల్కొని ఉండకు. గుడ్ నైట్!" అన్నాడు.

"శుభరాత్రి, బాబూ, వెళ్లి పడుకో," అతను వెళ్తుండగా చూస్తూ అంజలి ఉంధి.

రాజ్ మెట్ల వైపు వెళ్ళాడు. అతని గది మొదటి అంతస్తులో ఉంది. నిశ్శబ్దంగా ఉన్న ఆ ఇంట్లో అతని అడుగుల చప్పుడు ప్రతిధ్వనించింది, ఆ వెంటనే పై అంతస్తు తలుపు మూసుకున్న శబ్దం వినిపించింది. అంజలి వంటగదిలో ఒంటరిగా నిలబడింది. పాలు మరిగే వరకు ఎదురుచూస్తూ, ఆమె నిశ్శబ్దంగా కిటికీలోంచి రాత్రి చీకటిని చూస్తూ ఉంది. ఎన్నో ఏళ్ల తర్వాత, ఈ సాయంత్రం తనకు సంపూర్ణమైన, ప్రశాంతమైన అనుభూతిని కలిగించిందని ఆమెకు అనిపించింది. పాలు మరిగాయి, ఆమె గ్యాస్ ఆపి, గిన్నెపై వల కప్పింది.

ఆ తర్వాత, తన కొడుకు నిజంగా తన నీడలా మారిపోయాడనే భావనతో, ఆమె నెమ్మదిగా తన గదికి తిరిగి వెళ్ళింది.

రాజ్ తలుపు మూసి, నేరుగా తన స్టడీ టేబుల్ వైపు వెళ్ళాడు. బల్లపై చెల్లాచెదురుగా ఉన్న కొన్ని పుస్తకాలు, సగం తెరిచి ఉన్న జర్నల్ పూర్తికాని అసైన్‌మెంట్‌ను గుర్తు చేశాయి. అతను తన టీ-షర్టును విప్పి, కుర్చీపై విసిరి, నగ్నంగా కూర్చుని, తన ల్యాప్‌టాప్‌ను తెరిచాడు.

తర్వాతి అరగంట పాటు, అతను తన కాలేజీ పనిలో మునిగిపోయాడు. అతను కొన్ని నోట్స్ రాసుకున్నాడు, గత వారం వినలేకపోయిన లెక్చర్ల పిడిఎఫ్‌లను చూసుకున్నాడు, మరియు తన ప్రాజెక్ట్ రూపురేఖలను ఖరారు చేశాడు. పని పూర్తి చేశాక, అతను ఒళ్ళు విరుచుకుని, ఆయాసం తగ్గించుకోవడానికి మెడను అటూ ఇటూ ఊపాడు.

ల్యాప్‌టాప్ మూసివేస్తూ, "సరే, ఈ రోజు పని పూర్తయింది," అని తనలో తనే గొణుక్కున్నాడు.

ఇక తనకంటూ కొంత సమయం కేటాయించుకోవాల్సిన సమయం వచ్చింది. అతను తన మంచం మీద కుప్పకూలి, ఒక దిండును ఆధారం చేసుకుని, తన ఫోన్‌ను బయటకు తీశాడు. అతను చేసిన మొదటి పని ఇన్‌స్టాగ్రామ్ తెరవడం. రంగురంగుల రీల్స్, స్నేహితుల పార్టీల చిత్రాలు, మరియు మీమ్స్‌తో నిండిన ఆ వరదను అతను స్క్రోల్ చేశాడు. కొన్నిసార్లు పాత స్నేహితుడి ఫోటో దగ్గర ఆగేవాడు, కొన్నిసార్లు ఒక ఫన్నీ వీడియో చూసి నవ్వేవాడు.

ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌తో విసుగు పుట్టినప్పుడు, అతను యూట్యూబ్‌కు వెళ్ళాడు. అక్కడ, అతను కొన్ని టెక్ రివ్యూలను చూసి, ఆపై కొన్ని పాత జ్ఞాపకాలను గుర్తుచేసుకోవడానికి అన్‌ప్లగ్డ్ పాటల ప్లేలిస్ట్‌ను ప్లే చేశాడు. ఆ మృదువైన సంగీతం గదిలోని నిశ్శబ్దంలో కలిసిపోయింది. అతని ఫోన్ స్క్రీన్ నుండి వచ్చే నీలి కాంతి అతని ముఖంపై పడుతుండగా, అతను ఒక వీడియో నుండి మరొక వీడియోకు లక్ష్యం లేకుండా స్క్రోల్ చేశాడు.

చివరి గా అభినవ్ పంపించిన కొత్త సెక్స్ కధలు వీడియో లు ఎంతో చూడాలి అనుకోని వాటిని ఓపెన్ చేసాడు.. అతను తన్మయత్వంలోకి వెళ్తున్నాడు అది చాలా ఆసక్తికరంగా మరియు చాలా శృంగారభరితంగా ఉంది ఇప్పుడు అతని ఆలోచనలు తన తల్లి గురించి ఆలోచిస్తున్నాయి. తన జీవితంలో మొదటిసారిగా తన తల్లి ఆలోచనల వల్ల అతని పురుషాంగం గట్టిపడి రాయిలా అవుతోంది .


అప్పటికే రాత్రి బాగా పొద్దుపోయింది. బయటి ప్రపంచం నిద్రలోకి జారుకుంది, కానీ రాజ్ మనసు మాత్రం ఇంకా ఆ వీడియోలు, సమాచారంలోనే మునిగి ఉంది. సమయం ఎలా గడిచిపోతుందో కూడా అతనికి తెలియలేదు. అకస్మాత్తుగా, కింద వంటగదిలో అమ్మ తన కోసం పాలు పెట్టిందన్న విషయం అతనికి గుర్తొచ్చింది.

రాజ్ ఒక పెద్ద ఆవలింత తీసి మంచం దిగాడు. అతను టీ-షర్టు మళ్ళీ వేసుకోకుండా, కేవలం ప్యాంటుతోనే గది నుండి బయటకు వెళ్ళాడు. వాళ్ళ అమ్మ గాఢ నిద్రలో ఉందని అతనికి తెలుసు, ఆ సమయంలో ఆమెను నిద్రలేపడం అతనికి ఇష్టం లేదు.

అతను చెక్క మెట్లు ప్రతి అడుగుకు కిర్రుమని శబ్దం చేయకుండా జాగ్రత్తగా మెట్లు ఎక్కాడు. అతను మొదటి అంతస్తు నుండి కిందకి దిగుతుండగా, ఇల్లంతా ఒక వింతైన, బరువైన నిశ్శబ్దంతో నిండిపోయింది, గడియారం టిక్ టిక్ మనే శబ్దం తప్ప మరే శబ్దమూ వినిపించలేదు.

"అమ్మ నిద్రపోతూ ఉండాలి," అని అతను మనసులో అనుకున్నాడు. అతను కింద హాలులోని లైటు వేయలేదు, కానీ ఫర్నిచర్‌పై పడకుండా ఉండేందుకు తన ఫోన్ ఫ్లాష్‌లైట్ మసక వెలుగును నేలపై వేశాడు.

అంజలి గది తలుపు మూసి ఉంది, లోపలి నుండి ఏ శబ్దమూ లేదు. రాజ్ వంటగది వైపు అడుగులు మెల్లగా వేశాడు. రాత్రి ఈ వేళలో, టార్చ్ వెలుగులో వంటగదిలోని స్టీల్, టైల్స్ చల్లగా, మెరుస్తూ కనిపించాయి.

వంటగది కౌంటర్‌పై, వాళ్ళ అమ్మ మూత పెట్టి వదిలేసిన అదే గిన్నె ఉంది. రాజ్ టార్చ్‌ను స్లాబ్‌పై పెట్టి, మెల్లగా గ్రిల్‌ను తీసేశాడు. పాలు ఇంకా గోరువెచ్చగానే ఉన్నాయి. దగ్గరలో ఉన్న తనకిష్టమైన గ్లాసును తీసుకున్నాడు. ఆ నిశ్శబ్దంలో, గ్లాసు షెల్ఫ్‌కు తగిలిన శబ్దం మెల్లగా వినిపించడంతో, రాజ్ ఒక్క క్షణం ఆగి వాళ్ళ అమ్మ గది వైపు చూశాడు.

అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉందని నిర్ధారించుకున్నాక, అతను చాలా జాగ్రత్తగా గిన్నెలోంచి పాలను గ్లాసులోకి పోయడం మొదలుపెట్టాడు. నిశ్శబ్దంగా ఉన్న వంటగదిలో పాలు చుక్కలు చుక్కలుగా పడుతున్న శబ్దం స్పష్టంగా వినిపించింది.

రాజ్ జాగ్రత్తగా వెనక్కి నడిచాడు. ఒక చేతిలో పాల గ్లాసు, మరో చేతిలో ఫోన్, దారి చూసుకోవడానికి నేలపై టార్చ్ వెలుగు వేస్తూ ఉంది. ఇంట్లోని నిశ్శబ్దం మునుపెన్నడూ లేనంత లోతుగా అనిపించింది, గోడలు కూడా శ్వాసిస్తున్నట్లుగా.

అతను మెట్ల వైపు వెళ్ళడానికి తన తల్లి పడకగది తలుపు దాటుతుండగా, అతని అడుగులు ఆగిపోయాయి.

గాలిలో చాలా మసకగా, అస్పష్టంగా ఒక శబ్దం వినిపించింది. అది ఎంత తక్కువగా ఉందంటే, ఒకవేళ ఇంట్లో ఏమైనా శబ్దం ఉన్నా కూడా అది వినిపించి ఉండేది కాదు. రాజ్ ఊపిరి బిగపట్టాడు. బహుశా తన తల్లి నిద్రలో ఏదో గొణుగుతోందో లేదా కల కంటుందో అని అతను అనుకున్నాడు.

అతని కుతూహలం అతన్ని ఆగేలా చేసింది. అతను ఫ్లాష్‌లైట్ ఆపివేసి, చీకటిలో గోడకు ఆనుకుని, చెక్క తలుపు దగ్గర మెల్లగా చెవి పెట్టాడు.

లోపలి నుండి అప్పుడప్పుడు ఒక మెల్లని మూలుగు వినిపించింది. ఆ శబ్దం నొప్పితో కూడినది కాదు, కానీ ఒక వింతైన, అశాంతికరమైన, బరువైన భావనతో కూడినది.

 ఎవరో తమ శ్వాసను నియంత్రించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, విఫలమవుతున్నట్లు అనిపించింది. ఆ మూలుగుల మధ్య, దుప్పటి రాపిడి శబ్దం కూడా స్పష్టంగా వినిపించింది.

రాజ్ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. లోపల ఏం జరుగుతోందో అతనికి అర్థం కాలేదు. వాళ్ళ అమ్మకి ఒంట్లో బాగలేదా? ఆమె బాధపడుతోందా? లేక ఈ అర్ధరాత్రి నిశ్శబ్దంలో తను ఊహించనిదేమైనా శబ్దం వింటున్నాడా?

అతను చేతిలో పాల గ్లాసు పట్టుకుని అక్కడే బిగుసుకుపోయి నిలబడ్డాడు, కానీ అతని దృష్టి మాత్రం మూసి ఉన్న తలుపు వెనుక నుండి వినిపిస్తున్న మూలుగుల మీదే ఉంది.

ఒక్క క్షణం లోపలికి తొంగి చూడాలని అనుకున్నాడు, కానీ అర్ధరాత్రి తలుపు తట్టకుండా వాళ్ళ అమ్మ గదిలోకి వెళ్లడం మంచిది కాదని గ్రహించాడు. కంగారుగా, గందరగోళంగా అతను వెనక్కి తిరిగి, మెల్లగా మెట్లు ఎక్కాడు.

గదికి చేరుకున్నాక, అతను చేసిన మొదటి పని పాల గ్లాసును టేబుల్ మీద పెట్టడమే. అతను ఒక్క గుక్క కూడా తాగలేదు; అతని ఆకలి దప్పికలు మాయమైనట్లు అనిపించాయి. అతను మంచం మూలలో కూర్చుని, తలని అరచేతుల్లో దాచుకున్నాడు.

"వాళ్ళ అమ్మకి ఒంట్లో బాగలేదా?" అని తనను తాను ప్రశ్నించుకున్నాడు. "ఆమెకు పీడకల వచ్చిందా? లేక క్లినిక్‌లోని అలసట వల్ల ఆమెకు జ్వరం వచ్చిందా?"

సాయంత్రాలలో వాళ్ళ అమ్మ చాలా అలసిపోయినట్లు కనిపించేదని రాజ్ కు గుర్తుంది. ఆమె డాక్టరే అయినా, తరచుగా తన ఆరోగ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసేది. బహుశా ఆమెకు శ్వాస తీసుకోవడంలో ఇబ్బందిగా ఉందో లేదా పాత నొప్పి తిరగబెట్టిందో అని అతను అనుకున్నాడు. కానీ ఆ శబ్దాలు... అవి భిన్నంగా ఉన్నాయి, అతను ఇంతకు ముందెన్నడూ విననివి.

అతను మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాడు, కానీ అతని కళ్ళు పైకప్పు మీదే నిలిచి ఉన్నాయి. గదిలోని ఫ్యాన్ స్థిరమైన వేగంతో తిరుగుతోంది, కానీ రాజ్ మనసులో ఆలోచనలు సుడులు తిరుగుతున్నాయి. "ఒకవేళ ఆమెకు నిజంగా నా అవసరం ఉండి, నేను ఇంకా పైనే నిద్రపోతూ ఉంటే?" ఆ ఆలోచన అతన్ని ఆందోళనకు గురిచేసింది. ఒకవైపు

తన తల్లి గురించిన ఆందోళన, మరోవైపు కిందకు వెళ్లి అడగడానికి సంకోచం అతన్ని ఆపుతున్నాయి. కిందకు వెళ్లి మళ్ళీ చూడాలా లేక ఉదయం వరకు ఆగాలా అని అతను ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాడు. ఆ రాత్రి నిశ్శబ్దం అతనికి మరింత భయంకరంగా, భరించరానిదిగా అనిపించింది.

రాజ్ దుప్పటిని దులిపి లేచి నిలబడ్డాడు. బల్ల మీద ముట్టుకోకుండా ఉన్న పాల గ్లాసు వైపు చూశాడు, కానీ అతని దాహం ఇప్పుడు ఆందోళనగా మారింది. అతను నిశ్శబ్దంగా తన గది తలుపు తెరిచి, చీకటిగా ఉన్న మెట్ల వైపు తిరిగి వెళ్ళాడు.

అతని గుండె చప్పుడు స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. అతను నెమ్మదిగా, ప్రతి అడుగు జాగ్రత్తగా కిందకి దిగాడు. హాలులోని నిశ్శబ్దం మరింత గాఢంగా అనిపించింది. అతను నేరుగా తన తల్లి మూసి ఉన్న గది తలుపు వద్దకు వెళ్ళాడు.

ఈసారి, అతను తన సంకోచాన్ని వదిలిపెట్టి, తన తలను ఆ చెక్క తలుపుకు గట్టిగా ఆనించాడు. లోపల కదలికను పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, అతను ఊపిరి బిగపట్టాడు.

"అమ్మా...?" అతను మెల్లగా, దాదాపు గుసగుసలాడుతున్నట్లుగా అన్నాడు.


లోపలి నుండి అవే బలహీనమైన, విరిగిన ఏడుపులు ఇంకా వస్తున్నాయి. ఆ శబ్దం ఎంత బలహీనంగా ఉందంటే, ఎవరో తమ బాధను బయటకు రాకుండా ఆపుకోవడానికి దిండులో తలపెట్టి ఏడుస్తున్నట్లుగా అనిపించింది. అప్పుడప్పుడు, దుప్పట్లు కదిలే శబ్దం, మంచం కొద్దిగా ఊగే శబ్దం వినిపించింది.

రాజ్ నుదుటిపై చెమట పట్టడం మొదలైంది. తలుపు తట్టి అడగాలో లేదో అతనికి అర్థం కాలేదు. ఒకవేళ ఆమె నిద్రపోతూ, ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంటే, ఆమెను నిద్రలేపడం సరికాదు. కానీ ఒకవేళ ఆమె నొప్పితో ఉంటే?

అతను ఆ చీకటి కారిడార్‌లో ఒక విగ్రహంలా నిలబడి ఉన్నాడు. తలుపు అవతల నుండి వస్తున్న ఆ రహస్యమైన ఏడుపులు అతన్ని ఒకరకమైన గందరగోళంలోకి నెట్టాయి, దాని నుండి బయటపడటం రోజురోజుకీ కష్టంగా మారుతోంది. ఆ మూసి ఉన్న గదిలో ఏం జరుగుతోందో అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ అతను అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు.


రాజ్ ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుని, చెమట పట్టిన చేతులను తుడుచుకుని, తన వేళ్లను తలుపు చెక్కపై ఆనించాడు.

టక్... టక్... టక్...

ఆ నిశ్శబ్ద ఇంట్లో ఆ తలుపు చప్పుడు ఒక పేలుడులా వినిపించింది. రాజ్ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. "అమ్మా...?" అతను మెల్లగా కానీ స్పష్టమైన స్వరంతో పిలిచాడు. "అమ్మా, నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?"

లోపలి నుండి వస్తున్న ఏడుపులు అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయాయి. ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. రాజ్ అక్కడే నిలబడి, ఎదురుచూస్తున్నాడు. 10 సెకన్లు గడిచాయి... 20 సెకన్లు... ఎటువంటి స్పందన లేదు. అతని భయం పెరుగుతోంది. "అమ్మా, తలుపు తెరువు... నాకు నీ మాటలు వినిపిస్తున్నాయి. నీకు బాగానే ఉందా?"

సుమారు 30 నుండి 40 సెకన్ల పాటు, ఎటువంటి కదలిక లేదు.  రాజ్ గడియ వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. సరిగ్గా అప్పుడే, లోపలి నుండి ఒక గలగల శబ్దం వినిపించింది—ఎవరో హడావిడిగా దుప్పట్లు సర్దుకుంటున్నట్టుగానో లేదా మంచం దిగుతున్నట్టుగానో. ఆ తర్వాత నేల మీద చెప్పులు లేని పాదాల చప్పుడు వినిపించింది.

చివరగా, గడియ తెరుచుకునే శబ్దం—ఒక టక్కున.

తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది. గదిలోని రాత్రి దీపం నుండి వచ్చే మసక వెలుగు కారిడార్‌లోకి ప్రసరించింది. అతని ముందు అంజలి నిలబడి ఉంది. ఆమె జుట్టు కొద్దిగా చెదిరిపోయి ఉంది, ముఖం కొద్దిగా ఎర్రగా ఉంది, బహుశా ఆమెకు బాగా వేడిగా అనిపిస్తోందేమో లేదా గాఢ నిద్ర నుండి ఇప్పుడే మేల్కొన్నట్టుగా ఉంది. ఆమె శ్వాస ఇంకా కొద్దిగా భారంగా ఉంది.

[Sunnysunnysunny]

ఆమె తన శాలువాను మరింత గట్టిగా కప్పుకుని, సగం తెరిచిన కళ్ళతో రాజ్ వైపు చూసింది. "రాజ్ ? ఇంత రాత్రిపూట ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావ్, బాబూ? నిద్రపోలేదా?" ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన అలసట, భారం ఉన్నాయి, కానీ ఆమె బాగానే ఉన్నట్టు అనిపించింది.


రాజ్ ఊపిరి పీల్చుకుని ఉపశమనం పొందాడు, కానీ అతని కళ్ళు తల్లి ముఖం మీదే నిలిచి ఉన్నాయి. "అమ్మా, నేను... నేను పాలు తేవడానికి కిందకి వచ్చాను, అప్పుడు నీ గదిలోంచి కొన్ని శబ్దాలు వినిపించాయి. నీకు జ్వరం వచ్చిందేమో అనుకున్నాను. నీకు పర్వాలేదా?"

అంజలి చిన్నగా నవ్వి, నుదుటిపై ఉన్న చెమటను తుడుచుకుంది. "అయ్యో లేదు నాన్నా, ఏమీ లేదు. నేను... నాకు ఒక పీడకల వచ్చింది, ఇక్కడి తేమ వల్ల నాకు అసౌకర్యంగా అనిపించింది. నేను పూర్తిగా బాగున్నాను. నువ్వు అనవసరంగా కంగారు పడ్డావు."

రాజ్ కారిడార్‌లోని మసక వెలుతురులోకి ఒక అడుగు ముందుకు వేశాడు. అంజలి తలుపు చట్రానికి ఆనుకుని నిలబడి ఉంది, ఆమె శ్వాస ఇంకా పూర్తిగా సాధారణ స్థితికి రాలేదు.

"అమ్మా, నువ్వు బాగున్నానని అంటున్నావు, కానీ నీ కళ్ళు వేరే ఏదో చెబుతున్నాయి," రాజ్ గంభీరమైన స్వరంతో అన్నాడు.

ఏమాత్రం సంకోచించకుండా, రాజ్ మెల్లగా తన కుడి చేతిని పైకి లేపి, అరచేతి వెనుక భాగాన్ని అంజలి చెంప, నుదుటిపై ఉంచాడు. అతని చర్మం తల్లిని తాకిన క్షణంలో, అతను గడ్డకట్టుకుపోయాడు.


అంజలి ముఖం మండుతున్న నిప్పుకణికలా వేడిగా ఉంది. వేడి ఎంత తీవ్రంగా ఉందంటే, రాజ్ తనకు తీవ్రమైన జ్వరం వచ్చినట్లు అనిపించింది.

"అయ్యో దేవుడా! అమ్మా, నువ్వు నిప్పులా కాలిపోతున్నావు!" రాజ్ ఆశ్చర్యంతో తన చేతిని వెనక్కి తీసుకున్నాడు, కానీ అతని వేళ్ళకు ఇంకా వేడి తగులుతూనే ఉంది. "నీకు తీవ్రమైన జ్వరం ఉంది. అయినా నువ్వు బాగానే ఉన్నావని అంటున్నావా? నువ్వై ఉండి కూడా నీ ఆరోగ్యం పట్ల ఇంత నిర్లక్ష్యంగా ఎలా ఉండగలవు?" అంజలి

కంగారుగా తన కనురెప్పలు దించుకుని వెనక్కి జరగడానికి ప్రయత్నించింది. "లేదు, రాజ్... అది... అది బహుశా గదిలో ఉక్కగా ఉండటం వల్ల కావచ్చు. నాకు జ్వరం లేదు, ఒళ్ళు కొంచెం ఎర్రబడింది అంతే. కంగారు పడుకో, బాబూ. వెళ్లి పడుకో."

రాజ్ ఆమె మాటలను పట్టించుకోకుండా గదిలోకి అడుగుపెట్టాడు. "అస్సలు కుదరదు, అమ్మా. నిన్ను ఇలా ఒంటరిగా వదిలి వెళ్ళలేను. నీ ఒళ్ళంతా వేడిగా ఉంది. పద, ముందు మంచం మీద పడుకో, నేను థర్మామీటర్ తీసుకువస్తాను. జ్వరం ఎక్కువైతే, మనం వెంటనే మందులు వేసుకోవాలి."

ఒక తండ్రిలో లేదా అన్నయ్యలో తరచుగా కనిపించే కఠినత్వం, ఆందోళనను అంజలి తన కొడుకు ముఖంలో చూసింది. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేక, మౌనంగా తన మంచం వైపు కదిలింది. రాజ్ అక్కడే నిలబడి, జ్వరం కన్నా లోతుగా ఉన్నట్లు అనిపించిన తన తల్లి ఆందోళనను తన కళ్ళతో చదవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

"అమ్మా, ఇక్కడే పడుకో, నేను ఇప్పుడే వస్తాను," అని రాజ్ దాదాపు ఆజ్ఞాపించినట్లుగా చెప్పి, హడావిడిగా హాలులోకి వెళ్ళాడు. అతను కింది అంతస్తులో ఉన్న చిన్న వైద్య పెట్టె దగ్గరకు చేరుకున్నాడు, అక్కడ అంజలి తన అవసరమైన మందులు, పరికరాలు ఉంచుకునేది. అతను వణుకుతున్న చేతులతో డిజిటల్ థర్మామీటర్‌ను బయటకు తీసి, గదిలోకి తిరిగి పరుగెత్తాడు.

అతను గదికి చేరుకునేసరికి, అంజలి మంచం అంచున కూర్చుని ఉంది, ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని, గాఢంగా శ్వాస తీసుకుంటోంది. గదిలోని మసక పసుపు కాంతి ఆమె ముఖంపై సిగ్గును మరింత ముదురుగా చేసింది.

"అమ్మా, ఇదిగో, నోట్లో పెట్టుకో," అని రాజ్ థర్మామీటర్‌ను అందిస్తూ అన్నాడు.

అంజలి మెల్లగా థర్మామీటర్‌ను తీసుకుని తన నాలుక కింద పెట్టుకుంది. గది మొత్తం నిశ్శబ్దంలో మునిగిపోయింది, గోడ గడియారం శబ్దం తప్ప మరే శబ్దం వినిపించడం లేదు. రాజ్ మంచం పక్కన మోకాళ్లపై కూర్చుని, థర్మామీటర్ యొక్క చిన్న స్క్రీన్‌పై తన చూపులను నిలుపాడు. ప్రతి క్షణం ఒక గంటలా అనిపించింది.

టిప్... టిప్... టిప్...

థర్మామీటర్ బీప్ అని మోగింది. రాజ్ దాన్ని త్వరగా తీసుకుని, రీడింగ్ చూడటానికి వెలుగులోకి ఎత్తి పట్టుకున్నాడు. అతని కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.

"103.2 డిగ్రీలు!" రాజ్ దాదాపుగా అరిచేశాడు. "అమ్మా! నీకు ఇంత ఎక్కువ జ్వరం వచ్చింది, నువ్వు బాగానే ఉన్నావని చెప్పావు కదా? ఇంత ఎక్కువ జ్వరం ప్రమాదకరం!"

అంజలి కళ్ళు మూసుకుని, నెమ్మదిగా తన తలను దిండుపై వెనక్కి వాల్చింది. "రాజ్... అది... నేను అది కేవలం అలసట అనుకున్నాను. ఇంత ఎక్కువగా ఉంటుందని నాకు తెలియదు."

రాజ్ ముఖం పాలిపోయింది. "అలసట వల్ల ఇంత జ్వరం రాదు, అమ్మా. నువ్వు గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటున్నావు, నీ ముఖం మండిపోతోంది. నేను చల్లటి పట్టీ, పారాసెటమాల్ తీసుకువస్తాను. నిన్ను ఇలా నిద్రపోనివ్వలేను."

అంజలి బలహీనంగా తన చేతిని పైకి లేపి అతన్ని ఆపింది. "నాయనా, కంగారు పడకు. నేనే డాక్టర్‌ని. నేను చూసుకుంటాను..."

"ఈ రోజు నువ్వు డాక్టర్వి కాదు, కేవలం నా అమ్మవి," అని రాజ్ ఆమె మాటను మధ్యలోనే ఆపాడు. అతని గొంతులోని ఒక వింత బలం అంజలిని నిశ్శబ్దం చేసింది. "నువ్వు పడుకో, నేను అన్నీ చూసుకుంటాను."

"అమ్మా, ఇదిగో. ముందు ఈ మందు తీసుకో, తర్వాత నేను కట్టు కడతాను," అని రాజ్ మంచం పక్కన కూర్చుని, చేతిలోకి టాబ్లెట్ తీసుకుంటూ అన్నాడు.

అంజలి నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె ఆ మందు వైపు చూసి, తర్వాత ముఖం పక్కకు తిప్పుకుంది. "వద్దు, రాజ్... దీని అవసరం లేదు. నేను... నేను కొద్దిసేపు నిద్రపోతే ఉదయానికల్లా నాకు అంతా సర్దుకుంటుంది. ఎలాగూ మందుల వల్ల రోజంతా నాకు తల తిరుగుతుంది."

రాజ్ ఆశ్చర్యపోయాడు. "ఏం మాట్లాడుతున్నావ్? రోగులు మందులు వేసుకోనప్పుడు తిడతావు కదా, ఇప్పుడు సాకులు చెబుతున్నావా? అమ్మా, నాకు జ్వరం చాలా ఎక్కువగా ఉంది."

"అయ్యో, అలసట వల్ల నా ఒంట్లో వేడి ఎక్కువైంది అంతే," అంజలి దిండులోకి తలని మరింత లోతుగా దించుకుంటూ అంది. "ఇప్పుడు మందు వేసుకుంటే, రాత్రంతా చెమటలు పట్టి నా నిద్రకు భంగం కలుగుతుంది. నువ్వు వెళ్లి పడుకో, ఉదయాన్నే నేను చూసుకుంటాను."

రాజ్ గ్లాసును టేబుల్ మీద పెట్టి, కొంచెం కఠినమైన స్వరంతో అన్నాడు, "మనం ఉదయాన్నే వరకు ఆగలేము. చిన్నపిల్లలా సాకులు చెబుతున్నావు. నీకు చేదుగా ఉందా? లేక నన్ను ఆటపట్టించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నావా?"

అంజలి బలహీనంగా నవ్వింది, ఆమె శ్వాస ఇంకా భారంగానే ఉంది. "లేదు... నాకు వేసుకోవాలనిపించడం లేదు. మీరెందుకు అర్థం చేసుకోవడం లేదు? నా శరీరానికి ఏమి కావాలో నాకు తెలుసు. నన్ను కాసేపు ప్రశాంతంగా పడుకోనివ్వండి."

తన తల్లి మొండితనం తన బలహీనతను అధిగమిస్తోందని రాజ్ గమనించాడు. అతను మందు పట్టుకున్న చేతిని ఆమెకు మరింత దగ్గరగా జరిపాడు. "అమ్మా, దయచేసి. నా కోసం. నువ్వు ఈ మందు వేసుకోకపోతే, నేను కూడా ఇక్కడే కూర్చుండిపోతాను.""రాత్రంతా. నేను పైకి వెళ్ళను."

అంజలి రాజ్ కళ్ళలోకి చూసింది—అక్కడ ఆందోళన, మొండితనం తప్ప మరేమీ లేవు. తన కొడుకు ఈరోజు ఒక సంరక్షకుడిలా ప్రవర్తిస్తున్నాడని ఆమె గ్రహించింది.

"నువ్వు చాలా మొండిగా ప్రవర్తిస్తున్నావు," అని అంజలి గుసగుసలాడింది. ఆమె విరమించుకుని నెమ్మదిగా లేచి కూర్చోవడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ జ్వరం వల్ల ఆమెకు కళ్ళు తిరిగాయి.  రాజ్ ముందుకు వచ్చి, ఆమె కింద పడిపోకుండా భుజం పట్టుకున్నాడు.

"అమ్మా, ఇది తమాషా కాదు!" రాజ్ కొంచెం గట్టిగా అన్నాడు, అతని కళ్ళలో ఆందోళన, చిరాకు స్పష్టంగా కనిపించాయి. "నువ్వు ఇప్పుడు ఈ మందు వేసుకోకపోతే, నేను ఇప్పుడే నాన్నకు ఫోన్ చేస్తాను. తన 'డాక్టర్ భార్య' తన ఆరోగ్యాన్ని ఏం చేస్తుందో ఆయనే చూడనివ్వు."

అంజలి దిండులో ముఖం దాచుకుని మెల్లగా గొణిగింది, "వద్దు, రాజ్... ఆయన్ని ఇబ్బంది పెట్టకు. ఆయన అక్కడ పనిలో బిజీగా ఉంటారు. నేను... నేను కొద్దిసేపట్లో వేసుకుంటాను, మాట ఇస్తున్నాను."

"వద్దు, అమ్మా, ఇప్పుడే!" రాజ్ తన జేబులో చేయి పెట్టాడు, కానీ తన ఫోన్ పైన తన గదిలో ఛార్జింగ్‌లో ఉందని గ్రహించాడు. అతని కళ్ళు పక్కనే మంచం పక్కన ఉన్న టేబుల్‌పై ఉన్న అంజలి ఫోన్‌పై పడ్డాయి.

ఆలోచించకుండానే, అతను తన తల్లి ఫోన్‌ను లాక్కున్నాడు. "నేను నీ ఫోన్ నుంచే మా నాన్నకు వీడియో కాల్ చేస్తాను, అప్పుడే నువ్వు ఒప్పుకుంటావు." అంజలి అతన్ని ఆపడానికి చేయి చాచి, "రాజ్, ఆగు... వద్దు..." అని అంది. కానీ ఆమె బలహీనతతో మంచం మీదే ఉండిపోయింది.

బహుశా ఇటీవల వాడకం వల్ల అన్‌లాక్ చేసి ఉన్న తన ఫోన్‌ను రాజ్ అన్‌లాక్ చేస్తుండగా, అతని వేళ్లు స్క్రీన్ మీద గడ్డకట్టాయి. అతని ముఖం పాలిపోయింది, అతను చెప్పబోతున్న మాటలు గొంతులోనే ఇరుక్కుపోయాయి.

ఫోన్ బ్రౌజర్‌లో ఒక అశ్లీల సైట్ తెరుచుకుని ఉంది. స్క్రీన్‌పై ఉన్న దృశ్యాలు, మాటలు ఏ కొడుకూ తన తల్లి ఫోన్‌లో చూడటానికి ఊహించలేనివి. రాజ్ మనసు మొద్దుబారిపోయింది. ఇప్పటివరకు తను 'జబ్బు' అనుకున్న తన తల్లి ముఖంలోని ఆ మూలుగులు, ఆ జ్వరం లాంటి వేడి, ఆ వింత ఎరుపుదనం యొక్క అర్థం అతనికి అకస్మాత్తుగా అర్థం కావడం మొదలైంది.

అందులో ద్వేషం లేదు, కోపం లేదు. కేవలం తీవ్రమైన దిగ్భ్రాంతి మాత్రమే ఉంది. ఎలా స్పందించాలో అతనికి తెలియలేదు. తను ఆదర్శంగా, ప్రశాంతమైన డాక్టర్‌గా, నిస్వార్థ ప్రేమకు ప్రతిరూపంగా భావించిన తన తల్లిలోని ఈ దాగి ఉన్న కోణం అతని ముందు బట్టబయలైంది.

రాజ్ ముఖం పాలిపోవడాన్ని అంజలి చూసింది. అతను ఏమి చూశాడో ఆమెకు అర్థమైంది. ఏ శబ్దం కన్నా భయంకరమైన నిశ్శబ్దం గదిలో ఆవరించింది.


ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా, తన తల్లి వైపు చూడకుండా, రాజ్ మెల్లగా ఫోన్‌ను తిరిగి టేబుల్‌పై పెట్టాడు. అతని చేతులు కొద్దిగా వణికాయి. అతను మాత్రను, నీళ్ల గ్లాసును అక్కడే వదిలేశాడు. అతను వెనక్కి తిరిగి, బరువైన అడుగులతో, వెనక్కి చూడకుండా గదిలోంచి బయటకు నడిచాడు. అతని మనసు మొద్దుబారిపోయింది, కాళ్లు యంత్రంలా కదులుతున్నాయి. తన తల్లిని ఆ దిగ్భ్రాంతికరమైన చీకటిలో ఒంటరిగా వదిలి, అతను నేరుగా మెట్లపై ఉన్న తన గదికి వెళ్ళిపోయాడు.

రాజ్ నేలపై పడుకుని, సీలింగ్ ఫ్యాన్ నీడ వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు. గదిలో ఫ్యాన్ గిర్రుమనే శబ్దం మాత్రమే వినిపిస్తోంది, కానీ కింద గది నుండి వస్తున్న మూలుగులు ఇంకా అతని చెవుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి.

రాజ్ శృంగార కథల వల్ల ఇప్పటికే వేడి పుడుతోంది అప్పుడు అకస్మాత్తుగా అతను తన తల్లి నీ ఆ విధంగా చూశాడు

ఫోన్ స్క్రీన్, దానిలోని వెబ్‌సైట్ అతని కళ్ల ముందు పదే పదే మెరుస్తున్నాయి. ఆ '103 డిగ్రీల జ్వరం' నిజంగా ఏమిటో ఇప్పుడు అతనికి అర్థమైంది. ప్రాణాంతకమైన జబ్బు అనుకుని తను భయపడింది, థర్మామీటర్‌తో కొలిచింది, మందుల కోసం ఆత్రంగా పరుగెత్తింది ఏదైతే ఉందో—అది నిజానికి తన తల్లికి సంబంధించిన ఒక వ్యక్తిగత, రహస్య ప్రపంచం.

" రాజ్ కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని, దిండులో ముఖం దాచుకున్నాడు. తన మీద తనకే ఎంత సిగ్గుగా అనిపించిందంటే, తను మళ్ళీ ఎప్పటికీ తన తల్లి కళ్ళలోకి చూడలేనేమో అనిపించింది.

తన మూర్ఖత్వానికి తనకే తీవ్రమైన కోపం వచ్చింది. "నేను ఎంత తెలివితక్కువ వాడిని," అని తనలో తనే గొణుక్కున్నాడు. "అమ్మ నన్ను పైకి వెళ్ళమని చెబుతూనే ఉంది, తను బాగానే ఉందని చెబుతూనే ఉంది... కానీ నేను పట్టుబట్టాను. బలవంతంగా ఆమె ఫోన్ తీసుకుని, అన్‌లాక్ చేశాను... ఆమె గోప్యతను నాశనం చేశాను."

కింద తన తల్లికి ఎలా అనిపిస్తుందో అని అతను ఆలోచించాడు. ఆమె సిగ్గుపడుతుందా? భయపడుతుందా? ఒకవైపు, ఆ నిజం విని అతను దిగ్భ్రాంతి చెందాడు, మరోవైపు, వారిద్దరి మధ్య శాశ్వతమైన ఇబ్బందిని సృష్టించిన పరిస్థితిలో తన తల్లిని పెట్టినందుకు పశ్చాత్తాపపడ్డాడు.

అతను రాత్రంతా అటూ ఇటూ దొర్లుతూనే ఉన్నాడు. కొన్నిసార్లు తన తల్లి ఒంటరితనాన్ని, మరికొన్నిసార్లు తన హద్దులు దాటిన బాధను అనుభవించాడు. తెల్లవారుజామున మొదటి కిరణాలు పడే వరకు అతనికి నిద్ర పట్టలేదు. సూర్యోదయం అయి కిందకి వెళ్ళాక, తాను మళ్ళీ ఆ 'సాధారణ' కొడుకుగా మారగలనా? అనే ఆలోచనలతో అతను సతమతమయ్యాడు.

ఎన్ని అలోచనల మధ్య కూడా రాజ్ పురుషాంగం స్ట్రెయిట్ గా సీలింగ్ ని చుస్తు వుంధి..

రాత్రి ముగిసింది, కానీ రాజ్ సంఘర్షణ అప్పుడే మొదలైంది.

మొదటి కొన్ని నిమిషాల పాటు, అంజలి పూర్తిగా నిశ్చేష్టురాలైంది. నేలలో కుంగిపోవాలో లేక లేచి రాజ్ ను ఆపాలో ఆమెకు అర్థం కాలేదు. అవమానంతో ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది, ఆమె గుండెచప్పుడు ఇంకా సాధారణ స్థితికి రాలేదు. రాజ్ తన ఫోన్ స్క్రీన్‌ను చూశాడని, అందుకే ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా పైకి పరుగెత్తాడని ఆమెకు తెలుసు.

కానీ సమయం గడిచేకొద్దీ, ఆమె భయం క్రమంగా ఒక వింత ప్రశాంతతగా, ఆపై ఒక చిరునవ్వుగా మారింది.

ఆ చీకట్లో, ఆమె తన దిండును చేతుల్లోకి తీసుకుని, "పిచ్చి కుర్రాడు... ఎంత భయపడ్డాడో" అని అనుకుంది. రాజ్ ఎంత ఆత్రంగా థర్మామీటర్ తెచ్చాడో, 103 డిగ్రీల జ్వరం చూసి తన ప్రాణాలకే ఎంతమాత్రం చచ్చిపోబోయాడో, ఒక పిల్లాడిలా కేవలం తనకే మందులు ఇస్తానని ఎలా పట్టుబట్టాడో ఆమెకు గుర్తొచ్చింది.

తన కొడుకు అమాయకత్వానికి, అజ్ఞానానికి ఆమె మనసులోనే నవ్వుకుంది. అతను తన ఫోన్ చూడటం గురించి ఆమె ఫిర్యాదు చేయలేదు, పైగా, తన కొడుకు తన గురించి అంతగా పట్టించుకుంటున్నందుకు ఆమెకు ఉపశమనం కలిగింది. రాజ్ ఇకపై కేవలం తన బిడ్డ మాత్రమే కాదని, తన ఆరోగ్యానికి, సంతోషానికి సంరక్షకుడిగా మారాడని ఆమె గ్రహించింది.

"నా కోసం ఎంత ఆందోళన పడ్డాడు..." అని ఆమె మనసులో అనుకుంది. రాజ్ ఒక 'వ్యాధి' అని పొరబడిన ఆమె ఏడుపు, నిజానికి చాలా కాలం పాటు అనుభవించిన ఒంటరితనం మరియు అణచిపెట్టుకున్న కోరికల ఫలితం. ఒక డాక్టరు అయినప్పటికీ, వాటిని ఆమె బహుశా ఎప్పటికీ వ్యక్తపరచలేకపోయి ఉండేది.

ప్రపంచానికి తెలియకుండా దాగి ఉన్న తనలోని ఒక భాగాన్ని తన కొడుకు తాకినందుకు అంజలికి కొద్దిగా ఇబ్బందిగా అనిపించినా, రాజ్ పై ఆమె మాతృ ప్రేమ మరింత బలపడింది. ఉదయానికల్లా తాను రాజ్ ను ఒప్పించి, అన్నింటినీ మామూలు స్థితికి తీసుకురాగలనని ఆమెకు తెలుసు.

ఈ సంతృప్తితో, పెదవులపై చిరునవ్వుతో ఆమె బరువైన కళ్ళు నెమ్మదిగా మూసుకుపోయాయి. ఆమె ఎలాంటి మందులూ తీసుకోలేదు, కానీ తన కొడుకుపై ఉన్న అపారమైన ఆందోళన ఆమె మనసుకు ఎంతటి ప్రశాంతతను ఇచ్చిందంటే, ఆమె గాఢ నిద్రలోకి జారుకుంది.

[appalapradeep]

Super update

[Sunnysunnysunny]

Super update

  very big update under process i will update by end of the day

[Sunnysunnysunny]

ప్రస్తుతం :

సోను ఇంటి నుండి బయలుదేరి, అభినవ్ మరియు రాజ్ రాబోతున్న పార్కు వైపు వెళ్ళాడు. సోను తన స్నేహితులతో ఏమి చెప్పాలో అనే దాని గురించి చింతించలేదు; బదులుగా, అతని అందమైన తల్లి పూనమ్ రూపం అతని మనసులో మెదులుతోంది. ఇంతకాలం తన అందమైన తల్లిని ఎందుకు గమనించలేదా అని అతను ఆశ్చర్యపోయాడు. ఇప్పుడు ఆమె ఏ సినిమా హీరోయిన్ కన్నా అందంగా అతనికి అనిపించింది. ఇవన్నీ ఆలోచిస్తూ, సోను పార్కుకు చేరుకున్నాడు. అభినవ్ మరియు రాజ్ అప్పటికే అక్కడ ఉన్నారు.

 
 అభినవ్: హే, సోను, ఎలా ఉన్నావు? రా. మేము నీ కోసమే ఎదురు చూస్తున్నాము. రాజ్: ఇక సోను, మనం వారం తర్వాత కలుస్తున్నాం, ఎలా ఉన్నావు, ఎలా గడుస్తోంది? సోను: అవును, చాలా బాగున్నాను, మీరిద్దరూ చెప్పండి. మీరెలా ఉన్నారు? కొంతసేపు అటూ ఇటూ మాట్లాడిన తర్వాత, అభినవ్ అసలు విషయాన్ని లేవనెత్తాడు. అభినవ్: అవును సోను మరియు రాజ్.. మరి ఏమైంది, ఈ వారానికి మీ ప్రణాళిక మరియు షరతులు గుర్తున్నాయా, మీరిద్దరూ నాకు చెప్పండి. రాజ్: అవును, నాకు గుర్తుంది. అన్నట్టు, మీ కథలు, వీడియోలు అద్భుతంగా ఉన్నాయి.. నేను అవన్నీ చదివాను, చూశాను. పైన ఉన్న మరికొన్ని కథలు, వీడియోల కోసం కూడా వెతికాను… హహ. సోను: హ్మ్, అభినవ్, నేను కూడా ఆ కథలు చదివాను, వీడియోలు చూశాను. బహుశా నువ్వు చెప్పింది నిజమేనేమో అనిపిస్తోంది. ఇది విన్న అభినవ్, రాజ్ కొంచెం ఆశ్చర్యపోయారు, ఎందుకంటే సోను అంత త్వరగా అలా అంటాడని వాళ్ళు బహుశా ఊహించి ఉండరు. రాజ్‌కి కూడా అవే భావాలు కలిగాయి, కానీ వాళ్ళతో ఏమి చెప్పలేకపోయాడు.  అయినప్పటికీ, తల్లి-కొడుకుల మధ్య అక్రమ సంబంధం గురించి ఊహించుకోవడం చాలా సరదాగా ఉంటుందని, అందులో ఎలాంటి అపరాధ భావన లేదని రాజ్ కూడా అభినవ్‌తో ఏకీభవించాడు.
రాజ్: ఓహ్ నేను చెప్పింది నిజమే సోను, నాకు కూడా ఇప్పుడు ఆ కథలు, వీడియోలు చాలా నచ్చుతున్నాయి. అభినవ్ నువ్వు చెప్పింది నిజమే, మా అమ్మ హాస్పిటల్ నుండి వచ్చాక తనతోనే టైమ్ స్పెండ్ చేయడం నాకు చాలా బాగా నచ్చింది.. కానీ అసలు విషయం తన తల్లి రూమ్లో నిన్న రాత్రి జరిగిన సంగతి గురిచి చెప్పలేకపోయాడు .
అభినవ్: సోను, ఆ కథలు, వీడియోలు అన్నీ చదివి, చూశాక నీకు ఎలా అనిపించిందో నిజం చెప్పు. నీకు కూడా ఇప్పుడు మీ అమ్మ మీద చాలా ఊహలు రావడం మొదలయ్యాయి, అబద్ధం చెప్పకు. ఎందుకంటే మనమందరం మంచి స్నేహితులం,
మనం ఏదీ దాచుకోము, అన్నీ పంచుకున్నాం.
సోను: లేదు, నేను మౌనంగా ఉండటం లేదు, కానీ స్నేహితుడా, ఇందులో తప్పేమీ లేదు, నేను ఈ సందిగ్ధంలో ఉన్నాను. నాకు మా అమ్మ మీద ఎలాంటి తప్పుడు భావాలు లేవు, మీ కథలు చదివి, వీడియోలు చూసిన తర్వాత కొన్ని రోజులుగా ఆమె అందానికి ఎందుకింత ఆకర్షితుడనవుతున్నానో నాకే తెలియడం లేదు. నేను చాలా ప్రయత్నించాను, కానీ నా మనసు ఎప్పుడూ అదే ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.
అభినవ్: హేయ్ సోను, ఇందులో తప్పేముంది? మనం ఏమైనా తప్పు చేస్తున్నామా? అయినా సరే, ఈ రోజుల్లో చూడు ఆన్‌లైన్‌లో లక్షలాది మంది అబ్బాయిలకు ఈ ఫాంటసీ ఉంది. కాలేజీ అబ్బాయిల గురించే మాట్లాడితే, ఈ రోజుల్లో పది మందిలో కనీసం ఎనిమిది మందికి ఈ ఫాంటసీ ఉంటుందని నేను అనుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే నేను నీకు చెప్పినట్టు, ఇందులో చాలా సరదా ఉంటుంది.
రాజ్: అవును మిత్రమా, సోను చెప్పింది నిజమే. బహుశా తల్లి-కొడుకుల బంధం అలాంటిదై ఉంటుంది, అందులో అక్రమ సంబంధం అనే అంశం తోడైతే, దానికంటే ఎక్కువ సరదా మరేదీ ఇవ్వలేకపోవచ్చు.
అభినవ్: రాజ్, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. బహుశా నేను మా అమ్మ కంటే అందమైన ఆడవాళ్ళను చూసి ఉండవచ్చు, కానీ అక్రమ సంబంధంలో దొరికే సరదా, ఫాంటసీలో దొరికే సరదా వేరే వాటిలో ఉండదు. ఎందుకంటే బహుశా ఆ బంధమే ఆ ఆనందాన్ని ఇచ్చేలా ఉంటుంది.
సోను అదంతా వింటూ, ఇప్పుడు తను కూడా మనసులో వాళ్ళ మాటలతో ఏకీభవించడం మొదలుపెట్టాడు. బహుశా వాళ్లిద్దరూ నిజమే చెబుతున్నారేమో అని అతను అనుకుంటున్నాడు. ఇంతటి ఉత్సాహాన్ని తను ఎప్పుడూ అనుభవించలేదని సోనుకు కూడా తెలుసు, కానీ ఇది మొదటిసారి జరుగుతోంది, కాబట్టి బహుశా తల్లి-కొడుకుల బంధంలో ఏదో ప్రత్యేకత ఉండి ఉండవచ్చు.
అభినవ్: నేను ఇంట్లో ఉన్నప్పుడల్లా మా అమ్మ వైపే చూస్తూ ఉండిపోతాను, అది చాలా సరదాగా ఉంటుంది మిత్రమా. ఆమె వంటగదిలో ఉన్నప్పుడు గానీ, నిద్రపోతున్నప్పుడు గానీ, ఏమైనా కనిపిస్తుందేమోనని దొంగచూపు చూస్తాను. నాకు కనిపించినంత వరకు, నేను దాన్ని ఆస్వాదిస్తాను. మీకు ఒక విషయం చెప్పాలి అని అభినవ్ తన తల్లి ఐన పూజ తో తాను చేసిన చిన్నపాటి రొమాన్స్ ఏది ఇతే ఉందో అది చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు . తన తల్లి తనని ముద్దు పెట్టుకోవాలి అని చూడటం మరియు నిన్న రాత్రి తన తల్లికి మసాజ్ చేయడం చాలా బాగుంది అని చెప్పాడు.
రాజ్: హహ, ఆ, నాకు అంతగా అవకాశం రాలేదు . నేను ఒకటి చెప్పాలి మీకు అని రాజ్ కోడా తన తల్లి తన ని దగ్గరికి తెసుకోవడం ఆ టైమ్ ఆమె నుండి వచ్చే సువాసన చాలా మత్తుగా ఉంది నేను చాలా బాగా ఎంజాయ్ చేశాను . నిన్న రాత్రి మా అమ్మ తన ఫోనెలో సెక్స్ వీడియోస్ చూస్తూ స్వయం తృప్తి టైమ్ లో తాను విన్న ఆ ములుగులు ఇంకా తన చెవిలో ఉన్నై అని చెప్పాడు.
సోను: అవును, కానీ నేను ఆమె వైపు అలా చూస్తే పర్వాలేదు మిత్రమా. మనం మరీ లోతుగా ఆలోచించకపోవడమే మంచిది. మనం మరీ లోతుగా ఆలోచిస్తే మన మనసు అదుపు తప్పిపోతుంది, అప్పుడు మనం ఎవరి మీదా దృష్టి పెట్టలేము.
అభినవ్:సరే సోను, నేను ఇలా అంటే నీకేమీ అభ్యంతరం లేకపోతే...
సోను: అవును అవును, చెప్పు, నాకెందుకు అభ్యంతరం ఉంటుంది మిత్రమా, మన స్నేహంలో మనం ఏదైనా చెప్పుకోవచ్చు కదా.
అభినవ్: అయితే, మన ముగ్గురిలో నువ్వే అదృష్టవంతుడివి మిత్రమా.
సోను: నేనెలా అదృష్టవంతుడిని, నువ్వే అదృష్టవంతుడివి, చూడు మీకు ఉన్న డబ్బు బాగా ఖర్చు అవుతోంది  అనే భయం లేదు ఎంధుకు అంటే అంతా డబ్బు ఉంది మీకు  హహ.
అభినవ్: ఏయ్, నేను డబ్బు గురించి మాట్లాడటం లేదు, మన  అమ్మల గురించి మాట్లాడుతున్నాను. మన ముగ్గురిలో మీ అమ్మే అందరికంటే అందమైనది, కదా, నేను అలానే చెప్పాను.
రాజ్: హ్మ్, నువ్వు చెప్పింది నిజమే అభినవ్, మన కాలనీలో సోను అమ్మే అందరికంటే అందమైనది కావచ్చు.
సోను: ఏయ్, ఏయ్ మీరెప్పుడూ మా అమ్మ మీద తప్పుడు చూపులు వేయకండి, ముందు మీ సొంత అమ్మలను చూడండి.
అభినవ్: ఏయ్, అది తప్పు కాదు మిత్రమా, నువ్వు చాలా అదృష్టవంతుడివని చెప్పాలనుకుంటున్నాను. నీకు ఇంట్లో అంత అందమైన అమ్మ ఉంటే, రోజంతా ఇంట్లోనే ఉన్నా నీకు కాలక్షేపం తప్పదు, విసుగు రాదు.
రాజ్: అభినందనలు సోనూ, హహ... ఇంత అందమైన అమ్మ ఉన్నందుకు, హహహ.
సోనూ: ఏయ్, మీరిద్దరూ మా అమ్మని చివరిసారి ఎప్పుడు కలిశారు? మీరు చాలా కాలంగా ఇంటికి రావడం లేదు, మేం ఇక్కడే పార్కులోనో లేక అభినవ్ వాళ్ళ ఇంట్లోనో కలుస్తాం. నేను ఆమెను ఎప్పుడు కలిశానో కూడా నాకు గుర్తులేదు.

[Sunnysunnysunny]

అభినవ్: ఏయ్, నీకు గుర్తు లేదా? నీ కాలేజీ జాయినింగ్ డే ఫంక్షన్‌కి మీ అమ్మ, నాన్నలతో వచ్చావు కదా, నేను నిన్ను చివరిసారి చూసింది అప్పుడే.


రాజ్: ఓ అవును, నాకు గుర్తుంది, అవును, అక్కడికి ఆంటీ వచ్చారు, మనం కలిశాం, ఆమె కేవలం హలో అన్నారు, మర్చిపోయావా సోనూ?

సోనూ: ఓ సరే, అవును అవును, నాకు గుర్తుంది, అవును, మనం అక్కడ కలిశాం, అది ఏడాది క్రితం అయ్యుండొచ్చు.

అభినవ్: అన్నట్టు, ఆ ఫంక్షన్‌లో మీ అమ్మ చాలా అందంగా కనిపించారు, నేను అబద్ధం చెప్పడం లేదు. ఆ రోజు మీ అమ్మని చూసి నేను నిజంగా ఆశ్చర్యపోయాను.


సోనూ: ఏయ్ నోరు మూయండి, మా అమ్మ మీద చెడు దృష్టి వేయకండి.

అభినవ్: ఏమీ అనుకోవద్దు, నువ్వు చాలా అదృష్టవంతుడివి అని మాత్రమే అంటున్నాను మిత్రమా. ఆగు, బహుశా ఆ ఫంక్షన్ల ఫోటోలు నా ఫోన్‌లో ఉన్నాయేమో, చూడు. మీ అమ్మ అందానికి సాటి లేదు.
ఇదంతా విన్న తర్వాత సోనుకి కొంచెం అసూయగా, కొంచెం వింతగా కూడా అనిపించింది. వేరొకరి ముందు, లేదా తన సొంత స్నేహితులు  తన తల్లిని ఇలా పొగడటం సరైనదేనా? కానీ అభినవ్ చెప్పినట్టుగా, ఆ రోజు ఫంక్షన్‌లో తన తల్లి ఎలా కనిపించిందో అని సోను కూడా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు అభినవ్ తన ఫోన్‌లో ఉన్న ఆ ఫంక్షన్‌లోని సోను తల్లి ఫోటోను అతనికి చూపించాడు. 

సోను, రాజ్ మరియు అభినవ్ ఆ చిత్రాన్ని చూసి కళ్ళు పెద్దవి చేసుకున్నారు. ఒక్క క్షణం పాటు పార్కులో నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

రాజ్, అభినవ్, సోను కూడా ఆ ఫోటోలను చూడటం మొదలుపెట్టారు. అప్పుడు అకస్మాత్తుగా సోను మాట్లాడింది.
సోను: హేయ్, ఈ ఫోటోలు ఎక్కడ తీశావు? నా దగ్గర ఈ ఫోటోలు కూడా లేవు.

అభినవ్: హేయ్, నేను కాలేజీ ఫంక్షన్‌కి ఒక హెచ్‌డి కెమెరా తీసుకొచ్చాను, అందుకే మన స్నేహితులందరి ఫోటోలు, ఆ వేడుకల ఫోటోలు కూడా నా దగ్గర ఉన్నాయి.

రాజ్: నువ్వు ఫోటోలు తీయడం మంచిదైంది మిత్రమా, నిజంగా సోను, మీ అమ్మ అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది, ఆమె ముందు హీరోయిన్లు కూడా పనికిరారు.

సోను: హా హా నాకు తెలుసు మా అమ్మ చాలా అందంగా ఉంటుందని, ఇంట్లో మామూలు బట్టల్లో కూడా ఆమె అందంగానే కనిపిస్తుంది, కాబట్టి ఇప్పుడు ఆమె ఇలాంటి దుస్తుల్లో ఫంక్షన్‌కి వస్తే ఇంకా అందంగా కనిపిస్తుంది, కదా?
అభినవ్:ఓ, నీ  ఉద్దేశం నువ్వు ఇంట్లో మీ అమ్మనే చూస్తూ ఉంటావన్నమాట, హా హా.



సోను: ఓ లేదు లేదు, నేను ఇంతకుముందు ఆమెను చూడలేదు, కానీ ఇప్పుడు వారం రోజులుగా నువ్వు చెప్పావు కదా, బహుశా ఆ కథలు, వీడియోలు నాపై కూడా ప్రభావం చూపుతున్నాయేమో.



అభినవ్: అయితే అలా కాసేపు అలా చూసి కళ్ళకు హాయిగా అనిపించుకుంటే తప్పేంటి? దానివల్ల ఏ హానీ జరగదులే మిత్రమా. ఇప్పుడు ఎవరో అపరిచితుడు నిన్ను చూస్తే తప్పేంటి? నువ్వేం ఇంట్లో ఉన్నావు కదా, వాళ్ళ కొడుకు నిన్ను చూస్తే ఏం నష్టం జరుగుతుందిలే, అది కొంచెం ఎక్కువే కదా.



రాజ్: హ్మ్మ్... అన్నట్టు మిత్రమా, ఇది నిజం. నేను ఒకసారి మా ఊరికి వెళ్ళినప్పుడు, పొరపాటున మా అమ్మ అర్ధనగ్నంగా కనిపించింది. మా ఊరిలో బాత్రూమ్ తలుపు పైనుంచి తెరిచి ఉండేది. నేను ఏమీ తెలియకుండా దాని పైన నిలబడి ఉన్నాను. అప్పుడు మా అమ్మ బాత్రూమ్‌లో బ్లౌజ్ విప్పుకుంటుండగా నా కళ్ళు దాని మీద పడ్డాయి. కానీ అప్పుడు అమ్మ తన ముందు ఒక కర్టెన్ అడ్డుపెట్టుకుని స్నానం చేయడం మొదలుపెట్టింది, దాంతో నేను కూడా పైనుంచి పక్కకు జరిగాను. నాకు కొంచెం అపరాధభావం కలిగింది, కానీ నిజం చెప్పాలంటే, ఆమెను అలా చూడటం నాకు కూడా ఆనందాన్నిచ్చింది.



సోను: అవును, కానీ నాకు అపరాధభావమే కలుగుతుంది. ఎందుకంటే నాకు మా అమ్మతో చాలా అనుబంధం ఉంది, ఆమెకు కూడా నాతో అంతే అనుబంధం ఉంది, అందుకే నేను తప్పుగా ఏమీ అనుకోలేను.

 

అభినవ్: తప్పుగా ఆలోచించమని నేను నీకు ఎప్పుడు చెప్పాను? అదేంటంటే, చీరలో మీ అమ్మ అందాన్ని చూస్తే చూడొచ్చు, నీకు నచ్చొచ్చు, ఊహించుకోవచ్చు, అందులో తప్పేముంది.



సోను: అవును, కానీ మనం ఇలా ఆలోచించడం మొదలుపెడితే తప్పుడు భావాలు కూడా వస్తాయి మిత్రమా. నాకు ఈ వారంలోనే ఆకర్షణ కలుగుతోంది, అలాగైతే ఆలోచించు, మనం ఇలా ఆలోచించడం మొదలుపెడితే, నెల రోజుల్లోనో లేదా కొన్ని నెలల్లోనో తప్పుడు భావాలు వస్తాయేమో అని నేను అనుకుంటాను.



అభినవ్: అవును, కానీ నీ మనసులోకి లైంగిక ఆలోచనలు తీసుకురావద్దని చెప్పాను కదా, సరేనా మిత్రమా, నేను నీకు ఎలాంటి అక్రమ సంబంధాల కథలు లేదా ఇలాంటి వీడియోలు చూపించను.



రాజ్: అయ్యో, మీరు చూపించకపోతే నేనే చూసుకుంటాను, హాహా.



అభినవ్: హాహా చూడు సోను, ఈ రాజ్ చాలా చాకచక్యమైన మూర్ఖుడని తేలింది, ఇతను నాకంటే కూడా ముందుకెళ్తాడనిపిస్తోంది.



సోను: మిమ్మల్ని ఎవరూ అధిగమించలేరు, అందుకే ఈ విషయంలో మీకు మాస్టర్స్ డిగ్రీ ఉంది.



సోను: సరే సరే, ఇప్పుడు మనం ప్రశాంతంగా ఉందాం, వెళ్దాం. ఇప్పుడు సెలవులు కదా, మనం రోజూ కలుసుకుందాం.



అభినవ్: సరే మిత్రమా, అలాగే కానివ్వండి. ఇంకా రాజ్, అమ్మతో సుఖం  విషయంలో నన్ను మించిపోకు, హా హా.



రాజ్ : ఏమో మిత్రమా . నాకు ఐతే  మా అమ్మ నీ వాడులుకోవాలి అని లేధు . తప్పో వొప్పో నాకు తెలీదు. నేను మా అమ్మ కి అన్నీ నేను ఏ అవ్వాలి అనుకుంటున. 





అభినవ్ : మంచి నిర్ణయం .. నేను కూడా అదే పరిస్థితి లో ఉన్న. ఈ హాలిడేస్ లో ఇంకా దగ్గర అవుతాను ఏమో .. తన వొంటిని తాకుతూనే ఉండాలి అనిపిస్తుంది.



సోనూ : మీ ఇద్ధరీకి చాలా నమ్మకం గా ఉంది. ఎందుకంటే మీ ఇంట్లో మీ అమ్మ మాత్రం ఏ ఉంటారు. కానీ నాకు అలా కాదు అని కొంచెం బాధపడుతూ చెప్తాడు. 



ముగ్గురు ఒక నిర్ణయానికి వస్తారు . సరే మన గమ్యం మన తల్లి ఐ ఉండాలి . ఎంత దూరం ఐన వెళదాం. మన తల్లులు పొందడం కోసం మనం ఒకరికి ఒకరం సహాయం చేసుకుందాం . 



సరే అని అందరూ ఒకేసారి అనేశారు.  


ఇప్పుడు ఆ ముగ్గురూ పార్క్ నుండి తమ తమ ఇళ్ల వైపు బయలుదేరారు.