[Vikatakavi02]

Episode 57

లత బాగా హర్టయ్యిందని శిరీష్ కి అర్ధమయింది. ఇప్పుడు తన ముందుకు వెళ్ళడానికి కాస్త సంశయించి తన ఆఫీస్ రూమ్ కి పోయాడు. అక్కడ వాణీ చీఫ్ గెస్ట్ చేతులమీదుగా ట్రోఫీని అందుకుని సంతోషంతో లేడిపిల్లలా గెంతులు వేస్తూ తన అక్క కోసం అలాగే శిరీష్ కోసం చూసింది. ఇద్దరూ కనబడకపోయేసరికి స్టేజీ దిగిపోయి వాళ్ళకోసం వెదకసాగింది.
ఆఫీస్ రూంలో శిరీష్ ని చూసి లోపలికెళ్ళి, "సార్... ఇదుగోండి ట్రోఫీ... తీస్కోండి!" అంటూ ఆ ట్రోఫీని శిరీష్ చేతుల్లో పెట్టేసింది.
శిరీష్ దాన్ని మళ్ళీ వాణీకి ఇచ్చేస్తూ, "లేదు, వాణీ... ఇది నీది!" అన్నాడు.
"నాది కాదు, సార్... మనది!" అంటూ శిరీష్ మాటలను తిరిగి శిరీష్ కే అప్పజెప్పింది.
శిరీష్ చిన్నగా నవ్వి వూరుకున్నాడు.
"సార్...  అక్కేది?"
"తను... (తన గొంతు సవరించుకొని) నాకు తెలీదు!"
"సార్... మీకోటి చెప్పనా..?"
"హ్మ్... చెప్పు."
"మీరు నన్నే పెళ్ళిచేస్కోండి... అక్కని చేస్కోవద్దు..." అని వాణీ చెప్పి శిరీష్ ముఖంలోకి తొంగిచూసింది.
అప్పుడే లాస్ట్ బెల్ సౌండ్ వినిపించడంతో శిరీష్, "నువ్విక ఇంటికెళ్ళు... వాణీ!" అని ట్రోఫీ ఆమెకి ఇచ్చేసి పంపించేసాడు.
వాణీ లత కోసం వెతికి తను ఎక్కడా కనబడకపోయేసరికి ఒక్కతే ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది.
శిరీష్ చీఫ్ గెస్ట్ ని సగౌరవంగా సాగనంపి తనుకూడా ఇంటికి పయనమయ్యాడు.
ఇంటికెళ్ళిన వాణీ లత కోసం చూసేసరికి తను లోపల రూమ్లో మంచం మీద కూర్చుని కనిపించింది. చూస్తుంటే చాలా కోపంగా ఉన్నట్టుంది. ఇంకా తన డ్రెస్ కూడా చేంజ్ చేస్కొని నైటీలో ఉంది.
"ఏంటక్కా... తొందరగా వచ్చేసావ్? నీ కోసం నేను స్కూలంతా వెతికాను. తెలుసా?" అంది వాణీ, రూమ్లోకి అడుగుపెడుతూ...
లత ఏమీ మాట్లాడకుందా మూతిముడుచుక్కూర్చుంది.
"అక్కా.. చూడు నా ప్రైజ్!" అంటూ లతకి చూపించింది. లతకి అసలే పిచ్చ కోపంతో వుంది. ఇక వాణీ అలా ఆ ట్రోఫీని తన కళ్ళముందు నిలపగానే విసురుగా దాన్ని తోసేసింది. దాంతో ట్రోఫీ కిందపడిపోయింది.
వాణీ షాకయ్యింది. కిందపడ్డ ట్రోఫీని తీసుకోడానికి వంగినప్పుడు తనకి లత టాప్, జీన్స్... కనిపించాయి. అవికూడా విసిరేసినట్టుగా అక్కడ పడివున్నాయి.
"ఇవేంటి ఇలా పడేసావు?" అంటూ ఆ డ్రెస్సులని తీసింది. ఆ జీన్స్ ని ట్రై చేయాలనిపించింది తనకి... కానీ, తర్వాత చూద్దాంలే అనుకుని వాటిని మడతపెట్టి అల్మరాలో పెట్టేసింది.
లత ఒక్కుదుటున లేచి మళ్ళా ఆ డ్రెస్సులను నేలమీద విసిరికొట్టింది.
"అక్కా...! ఏమైంది నీకు... ఎందుకలా పడేస్తున్నావ్ వాటిని? సార్ ఎంత ప్రేమగా ఇచ్చారు మనకి!" అంది వాణీ మళ్ళీ వాటిని తీయడానికి వంగుతూ...
లత వెంటనే వాణీని పట్టి లేపి గట్టిగా కౌగిలించుకుని వెక్కివెక్కి ఏడ్చేసింది. అంతసేపూ దాచుకున్న దుఃఖమంతా కన్నీళ్ళ రూపంలో బయటకి ఉబికి వస్తున్నాయి.
అప్పుడే, శిరీష్ కార్ సౌండ్ వినిపించింది. శిరీష్ ఇల్లు చేరుకుని సరాసరి మేడమీదకెళ్ళిపోయాడు.
"పదక్కా... పైకెెళ్దాం!"
"ఊహూఁ నువ్వెళ్ళు... నేను రాను!" అంటూ మంచమ్మీద వాలిపోయింది లత.
తన అక్కని అలా చూసాక వాణీకి కూడా వెళ్ళాలనిపించక ఆ మంచం మీదే ఓ మూలన కూచుండిపోయింది.

★★★

ఇకపోతే, శిరీష్ తనని ఆ రోజు కాలేజ్ అయిపోయాక లాబ్ కి రమ్మనడంతో నేహా లాబ్ దగ్గరికి వెళ్ళి చూసింది. కానీ, శిరీష్ ఆ విషయం మర్చిపోయి ఇంటికి వెళ్ళిపోవడంతో తను కూడా శిరీష్ వెనకే బయల్దేరి అతని ఇంటిని చేరుకుంది.
నేహా రావడం చూసి వాణీ తన అక్కకి చెప్పడంతో లత లేచి కళ్ళు తుడుచుకుని బయటకు వచ్చింది; వెనకే వాణీ...
నేహా వాళ్ళతో, "సార్... పైనున్నారా..?" అని అడిగింది; శిరీష్ పైనేవున్నాడని తనకూ తెలుసు.
లత ఔనన్నట్టుగా తలూపి, "ఏఁ..?" అనడిగింది.
"ఏం లేదు... నిన్నటి ఎక్సర్సైజ్ లో సమ్స్ అర్ధంకాలేదు... సార్ చేత చెప్పించుకుందామనీ....?" అంటూ దీర్ఘంతీసింది; ఎక్కడ లత తనతోపాటూ వస్తానని అంటుందోనని భయంవేసింది నేహాకి.
అయితే లత, "సరే... నాక్కొంచెం అలసటగా వుంది... నేనెళ్ళి పడుకుంటాను," అనేసి తిరిగి తన రూమ్లోకి పోయింది, వాణీ కూడా తన అక్కని తోకలా అనుసరించింది.
నేహా ఆనందంగా మేడెక్కి సరాసరి లోపలికి పోకుండా ముందుగా కిటికీ దగ్గరకు వెళ్ళి లోపలికి చూసింది. శిరీష్ మంచం మీద పడుకుని వున్నాడు. అతని మూడ్ అంతగా బాగున్నట్టుగా లేదు...
నేహా తటపటాయిస్తూ లోపలికి అడుగుపెట్టి, "స్...సార్...!" అంటూ పిలిచింది.
శిరీష్ లేచి నేహాని పైనుండి కిందవరకూ ఓసారి చూసాడు. గులాబీ రంగు ఫ్రాక్ లో చాలా అందంగా కనిపించింది తను. అతని చూపులు ఆమె చనుద్వయం వద్ద చిక్కుకుపోవడంతో అవి గర్వంతో ఇంకాస్త ఉప్పొంగి నిండుగా కనిపించసాగాయి. శిరీష్ నేహాని ఫుల్ గా స్కాన్ చేసి ఏంటన్నట్టుగా కళ్ళెగరేసాడు.
"స్..సార్... అది... ఎక్సర్సైజ్... సమ్స్—"
శిరీష్ కి తెలుసు తను ఏ ఎక్సర్సైజ్ గురించి మాట్లాడుతుందో అతనికి తెలుసు!
"ఇవాళ నాకు మూడ్ లేదు, నేహా... రేపు చూద్దాం..!" అన్నాడు.
"కానీ, సార్... నిన్న మీరే...—"
"ఆ... అప్పుడూ నేనే... ఇప్పుడూ నేనే...! రేపు రా..." అని మళ్ళా, "ఈరోజు... నువ్వు బాగున్నావ్, నేహా..!" అన్నాడు, తన మూడ్ ని డైవర్ట్ చెయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తూ...
"అయితే... సార్... నేఁ... వెళ్ళనా...?"
"మ్... వెళ్ళు.... ఆ... ఏదీ... ఓసారిలా రా...!"
నేహా వెంటనే తూనీగలా అతని ముందు వాలిపోయింది. శిరీష్ ఆమె ఫ్రాక్ కాలర్ ని సరిజేస్తున్నట్టుగా చేసి మెల్లగా తన కుడి స్తనమ్మీద వేసి చిన్నగా నొక్కాడు.
"ఆహ్... మీరలా... నొక్కుతుంటే..హ్... నాక్..కెక్కడో నొప్పగ్..గా వుంటోంది..!" అంటూ మూల్గింది.
"ఇక్కడ.. కూర్చో...!" అంటూ శిరీష్ కాస్త జరిగాడు. నేహా అతనికి ఎదురుగా కూర్చుంది.
"హ్మ్... ఇప్పుడు చెప్పు... ఎక్కడ నొప్పిగా ఉంటోంది!"
నేహా తన చేతులతో తన మెడని తడిమి అలా కిందకి దించి తన ఎత్తులని పట్టి ఓసారి నొక్కుకుని ఇంకాస్త కిందకి వెళ్ళి తన నడుముని రెండుచేతులతో బిగించి పట్టి మధ్యలోకి తీసుకొచ్చి అలా నాభి మీదుగా కిందకు జార్చి తన తొడలమధ్యనున్న త్రికోణాన్ని అదుముకొని, "మ్...!" అంటూ మూల్గి, "చాలా చోట్ల స్..సార్!"
"ఎక్కడ నొప్పో... సరిగ్గా చెప్పు..!"
"నేఁ... చెప్పలేను... సార్!"
"పోనీ... నేను చెయ్యేసి అడుగుతాను... అక్కడ నొప్పిగా ఉందో లేదో.. నువు చెప్తావా...?"
శిరీష్ మాటలకి నేహా, "సార్... మీకన్నీ తెలుసు... మొదలెట్టండి... స్..సార్...!" అంటూ కువకువలాడింది.
"నాకేం తెలుసు...?"
"అది... అహ్... ఏం.. లే..హ్...దు.. సార్... మీరు... చెయ్యేయండి... నేఁ చెప్తాను...!"
శిరీష్ ఏదో పెద్ద డాక్టర్ లాగ నేహా దేహాన్ని పరీక్షించడం మొదలెట్టాడు. ఆమె మెడపైన చెయ్యవేసి అక్కడ్నించి తన చేతిని ఆమె ఫ్రాక్ లోపలికి పాకించి ఆమె స్తనమ్మీదకి తెచ్చి మచ్చికని రెండు వేళ్ళతో దొరకబుచ్చుకున్నాడు. అతని స్పర్శకే అవి గాలిపోసుకుని నిటారుగా నిలబడ్డాయ్... "ఏంటీ...! ఇక్కడ నొప్పిగా ఉందా...?"
"హా....స్స్...స్స్...స్స్....సార్... మీరు చెయ్యగానే నొప్పిపోయి చ్..చ్చాలా హ్..హాయిగా అనిపిస్తోంది... సార్.... దీన్ని కూడా అలాగే చెయ్యండి... స్సార్...!" అంటూ నేహా రెండో స్తనాన్ని చూపించింది.
శిరీష్ ఓసారి తలుపు వంక చూసి తన రెండో చేత్తో నేహా మరో స్తనాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా పిసికాడు.
నేహా వేడి నిట్టూర్పులు వదులుతూ, "ఆ....హ్... సార్... అలాగే... హా... మ్మ్... ఇంకా గట్టిగా... నొక్కండి స్...హా...ర్...!" అని మూల్గింది.
శిరీష్ నేహా బంతులని చాలా శ్రద్ధగా పిసకసాగాడు... అతని పిసుకుడుకి నేహా పరిస్థితి ఒడ్డున పడ్డ చేపపిల్లా తయారైంది. క్రమంగా తన ఆడతనంలో చెమ్మ ఊరింది.
"సార్.. ఇక్కడ కూడా... చెయ్యండి... స్...సార్..!" అంది నేహా తన తొడలమధ్య చూపిస్తూ...
శిరీష్ వెంటనే తన చేతులని తీసేస్తూ, "ఇక్కడదంతా కుదరదు...! రేపు కాలేజ్లో చూద్దాం..." అంటూ మళ్లా అభ్యంతరం వ్యక్తం చేసాడు. లత ఎక్కడ ఇదంతా చూస్తుందోనన్న భయం అతనిది. అయితే, నేహా ఈసారి పట్టు వదల్లేదు... తనకి కిందా పైనా బాగా సలపరం మొదలవడంతో శిరీష్ చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, "లేదు, సార్... నేనిక ఆగలేను. ప్లీజ్... సార్... ఏదో ఒకటి చేయండి!" అంటూ బతిమాలింది.
శిరీష్ కాసేపు ఆలోచించి, "ఇప్పుడు నాతో నువ్వు రాగలవా...? నా కార్లో... నిన్ను ఓ చోటికి తీస్కెళ్తాను!" అన్నాడు.
నేహా శిరీష్ చేతిని తన తొడలమధ్య పెట్టి అక్కడ అదుముకుంటూ, "తీస్కెళ్ళండి... స్..సార్... ఎక్కడికైనా... వస్తాను... తీస్కెళ్ళండీ.. నాదాన్ని పగల గొట్టేయండి!" అంది.
"సరే.. అయితే...! కాకినాడ రోడ్ వైపున్న వేంకటేశ్వరస్వామి గుడి దగ్గర వుండు... నేనొస్తాను... ఇప్పుడిక్కడనుంచి వెళ్ళు...!" అంటూ నేహాని పంపించేసాడు.
నేహా వెంటనే పరిగెత్తుకుంటూ అక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపోయింది.

[Vikatakavi02]

---

Episode 58

శిరీష్ కొద్దిసేపటి తర్వాత తన కార్లో బయల్దేరాడు... కరెక్టుగా వేంకటేశ్వరస్వామి గుడి దగ్గరికి వస్తుండగా ఎవరో పెద్దాయన "మాస్టర్ గారూ....!" అని చేతులూపుతూ అరవడం సైడ్ మిర్రర్ లో చూసి కార్ ఆపాడు. శిరీష్ కి అతను ఎవరో తెలీకపోయినా అతనికి శిరీష్ తెలుసనుకుంటా...
అతను దగ్గరకు వచ్చాక శిరీష్, "ఏం కావాలండీ?" అని అతన్ని అడిగాడు.
"మాస్టరుగారండీ... మీరు కాకినాడ పోతున్నారా...?" అని అడిగాడు.
"ఆ... అవును. ఏఁ...!" అన్నాడు శిరీష్.
"ఏం లేదు బాబుగారూ.... మాయమ్మాయి కూడా కాకినాడకి పోవాలి. మా కోడలికి రేపు సీమంతం వుంది... నాకు కాస్త పనుంది లేప్పోతే నేనే తోడు వెళ్ళేవాడిని...! మీరు శ్రమ అనుకోకుండా తనని కాస్త కాకినాడలో దింపారంటే మీకు పుణ్యం వుంటుంది, బాబుగారూ."
"చూడండి... తనని తీసుకెళ్ళడానికి నాకేం అభ్యంతరం లేదు. కాకపోతే, నాకు దార్లో కాస్త పనుంది. వెళ్ళడానికి కొంచెం టైం పట్టచ్చు."
"పర్లేదయ్యాగారు.... కాస్త జాగైనా పర్లేదు. తను అక్కడికి చేరితే చాలు... మీరెలాగూ తనకు తోడుగా ఉంటారుగా...! ఆగండి మా అమ్మాయిని పిలుచుకొస్తాను," అంటూ వెనక్కి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి, "అమ్మా... కవితా...! తొరగా రామ్మా...! మీ మాస్టారుగారు నిన్ను కాకినాడ తీస్కెళ్ళడానికి ఒప్పుకున్నారు..." అంటూ గట్టిగా కేకేసాడు.
శిరీష్ తలతిప్పి ఆ వచ్చే శాల్తీని చూడసాగాడు.
కవిత... వయసు పదిహేడేళ్ళు వుండచ్చు... తను తొమ్మిదో తరగతి చదువుతోంది. తన శరీరంలో చెప్పుకునేంత ఎట్రాక్షన్స్ ఏమీ లేవు గానీ, తన కళ్ళలో మాత్రం ఏదో తెలియని కైపు దాగుంది.
'ఇప్పుడేం చేయాలి? నేహాని తీస్కెళ్లడమా... లేక... మరో రోజు ప్లాన్ చెయ్యడమా...? ఇప్పుడు వద్దు అంటే నేహా ఒప్పుకునేలా కనిపించడంలేదు... ఇప్పటికే చాలాసార్లు వాయిదా వేసేసాను.... సరే, చూద్దాం, ఏం జరుగుతుందో...!' అనుకుని శిరీష్ కవితతో, "చూడు కవితా... ఆ గుడి దగ్గర ఒక అమ్మాయి ఉంది చూడు... తనని హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ చేయాలి... దానికి కాస్త సమయం పడుతుంది... అసలు నిన్ను ఎక్కడ దింపాలి.?" అని అడగ్గానే తను, "మీరెక్కడ 'దింపినా'... నాకు OK, సార్...!" అని నవ్వుతూ 'దింపినా' అన్న పదాన్ని వత్తి పలుకుతూ చెప్పింది. తన కళ్ళలోనే కాదు తన గొంతులో కూడా ఏదో తెలియని మత్తు దాగుంది.
శిరీష్ కి అర్ధమైంది తను ఏ వుద్దేశ్యంతో ఆ పదాన్ని వాడిందో..! చిన్నగా నవ్వుతూ తన కార్ స్టార్ట్ చేసి మరునిముషంలో నేహా ముందు ఆపాడు.
నేహా వెంటనే కారెక్కి, "తొందరగా పదండి సార్... నేనాగలేకున్నాను... నా పూ... పగిలిపోవాలి!" అంది. తను కవితని చూడలేదు, కానీ కవిత నేహాని గుర్తుపట్టేసింది.
"అరే... నేహా... నువ్వా...! అయితే నువ్వు కూడా—"
నేహా అదిరిపోయి వెనక్కి చూసి, "ఇదెక్కడినుంచి వచ్చింది సార్! అంటే తనని కూడా మీరు—"
శిరీష్ కవిత వైపు తిరిగి,
"కవితా... నువ్వేంటి, నేహాతో... 'నువ్వు కూడా..." అంటున్నావ్...? దేనిగురించి?"
"ఇంక దేని గురించి, సార్... మీది దించుకోడం గురించే..! నేనింకా ఇదేదో అమాయకురాలనుకున్నాను... ఇది కూడా—" అంటూ కవిత గట్టిగా నవ్వేసింది.
శిరీష్ 'ఉఫ్...'మని రిలీఫ్ గా గాలి వదుల్తూ తన కార్ ని స్టార్ట్ చేసాడు. ఎలాగూ కవిత వాళ్ళ తండ్రితో లేటవుతుందని చెప్పాడు కనుక... ఇంకేం పర్లేదు.
నెమ్మదిగా తన కార్ ని మెయిన్ రోడ్ మీంచి పొదల్లోకి పోనిచ్చి అక్కడ బాగా లోపలికి వున్న ఓ పురాతన భవనం ముందు ఆపాడు. జనమంతా దాన్ని ముద్దుగా 'భూత్ బంగళా' అని పిలుస్తుంటారు... ఎంత ముద్దుగా పిలుచుకున్నా భూతాలు దెయ్యాలు అంటే జనాలకు ఎలాగూ భయం కనుక ఎవరూ అక్కడికి రావడానికి సాహసించరు... సేఫ్!
కార్ దిగి శిరీష్ అజయ్ కి ఫోన్ చేసాడు.
"ఎక్కడున్నావ్ టఫ్?"
"మస్తు బిజీగా వున్నాను, గురూ! బుర్ర వేడెక్కిపోతోందనుకో.... ఏంటీ ఫోన్ చేసావ్?"
"ఏం లేదు... నీ వేడి కాస్త చల్లార్చుకుంటావేమోననీ....!"
"ఆహా... ఎక్కడికి రావాలి?"
"నిన్న చూసాం కదా... ఓ పాడుబడ్డ బంగళా... అక్కడికి.. త్వరగా రా..! బాగా వేడిమీదున్నారు వీళ్ళిద్దరూ కూడా!"
"ఇలా టెంప్ట్ చేసే ఎప్పుడోకప్పుడు నా జాబ్ ని ఊడగొట్టేలా ఉన్నావ్... గురూ! ఇదిగో ఇప్పుడే బయల్దేరుతున్నా...!"
అని పోన్ కట్ చేసేసాడు టఫ్.
శిరీష్ ఎవర్నో పిలవడం విని నేహా భయపడింది... ముందే ఆ ప్లేస్ ని చూసి తనలో కాస్త కలవరం మొదలైంది. ఇక కవితకి ఏ భయం లేదు, తను అక్కడికి వచ్చిన పని మీదే తన దృష్టంతా...
శిరీష్ కార్ మీద కూర్చుని వాళ్ళిదరినీ చూస్తూ, "మ్... మీ బట్టలిప్పండి!" అన్నాడు.
నేహా వణికిపోతూ నిల్చుంది. కానీ, ఎప్పుడైతే కవిత తన బట్టల్ని చకచకా విప్పేయడం చూసిందో తను కూడా నెమ్మదిగా తన బట్టల్ని విప్పడం మొదలెట్టింది. కొద్దిసేపటికి ఇద్దరూ నగ్నంగా శిరీష్ ముందు నిలబడ్డారు...
నిజానికి ఇద్దరూ గొప్ప అందగత్తెలేమీ కాదు. జస్ట్ ఏవరేజ్ ఫిగర్స్... కవితతో పోలిస్తే నేహా కాస్త అందగత్తె అని చెప్పవచ్చు. కవిత శరీరంలో ప్రధాన ఆకర్షణ... బాగా బలిసిన తన పిరుదులు. ఇక నేహా స్తనాలు లత స్తనాలంత ఆకర్షణీమైనవి కాకపోయినా తనవాటికంటే కూసింత పెద్దవి. అలాగే తన నాభి భాగం కాస్త పొంగి లోతుగా కనిపిస్తున్నది.
ఇలా శిరీష్ ఆ యిద్దరి అందాలనీ బేరీజువేస్తూవుండగా కవిత,
"సార్...! మీరు కూడా మీ బట్టలు విప్పేయండీ!" అని అంది తన సెక్సీ టోన్ లో...
శిరీష్ చిన్నగా నవ్వి నేహా వైపు చూసాడు. తనలో ఇంకా కంగారు తగ్గినట్లు లేదు... శిరీష్ నేహాని తన దగ్గరికి రమ్మని సైగ చేసాడు. నేహా నెమ్మదిగా అడుగులో అడుగేసుకుంటూ అతన్ని సమీపించింది. శిరీష్ కార్ మీదనించి దిగి నేహా నడుమును ఒడిసి పట్టుకుని పైకెత్తి బ్యానెట్ మీద పడుకోబెట్టాడు. తర్వాత ఆమె తొడలను ఎడం చేసి మధ్యలో చెయ్యిపెట్టి పలుచని పూ...పెదాలను మెల్లగా విడదీసాడు... అక్కడ ఎర్రదనాన్ని చూసేసరికి శిరీష్ నాలుక ఇక ఆగలేక తెరచివున్న ఆమె ఆడతనంలోకి చొచ్చుకుపోయింది. 'స్....హ్మ్...' నేహా పులకరించిపోతూ శిరీష్ జుత్తును గట్టిగా పట్టుకుంది. శిరీష్ తన చేతులను పైకి పోనిచ్చి ఆమె వక్షోజాలను ఒత్తాడు. నేహా తన సార్ నాలుక దాడికి పరవశించిపోతూ వెచ్చని సెగలని కక్కుతోంది.
కవిత అదంతా చూస్తూ ఆగలేక వెంటనే శిరీష్ దగ్గరికి పోయి అతని పేంట్ విప్పేసి డ్రాయర్ లోంచి అతని వేడి ఆయుధాన్ని తీసి ఆత్రంగా తన నోటినీటితో తడిపేసింది. మరోవైపు తన వేళ్ళతో తన ఆడతనాన్ని కెలుక్కోసాగింది. ఈలోగా నేహా తన మొదటి భావప్రాప్తిని పొందడంతో శిరీష్ తన తలని పైకెత్తి నేహా ముఖంలోకి చూస్తూ, "ఎలా వుంది... నేహా...?" అని అడిగాడు. నేహా దానికి సమాధానంగా తన చేతులలో ఉన్న శిరీష్ తలని మళ్ళీ తన రెమ్మలకి అదుముకుంది. శిరీష్ అక్కడున్న తడినంతా 'సుర్రూ'...మంటూ పీల్చేస్తుంటే నేహా వేగంగా శ్వాసని విడుస్తూ మ్..మత్తుగా మూలిగింది.
ఎప్పుడొచ్చాడో ఏమో మన టఫ్... చటుక్కున కవిత జబ్బ పట్టుకొని ఆమెను ఓ మూలకి ఈడ్చుకుపోయాడు.! తన తీరే అంత... ఏదొచ్చినా ఆపడం చాలా కష్టం! కవిత అతని మెరుపు వేగానికి కెవ్వుమంది... శిరీష్ అజయ్ ని చూసి, "ఓహ్... వచ్చావా టఫ్!" అన్నాడు.... "యూ ప్లీజ్ కేరీయాన్... గురూ! దీని సంగతి నేఁ చూసుకుంటా!" అంటూ టఫ్ ఏమాత్రం జాగు చేయక చప్పున కవితని నేలమీద పడేసి ఆమె కాళ్ళను వేరుచేసి ఆమె నిలువు బద్దలను పరీక్షగా చూసాడు. తను అంతసేపట్నుంచీ కెలుక్కుంటూ వున్నా అక్కడ ఒక్క చుక్కకూడా చేరలేదు. వెంటనే ఆమె తొడలను మరింత ఎడంచేసి తన తలని అక్కడ ముంచాడు. కవిత ఆ కొత్త వ్యక్తిని తన కళ్ళలోకి నింపుకునే ప్రయత్నం చేస్తోంది. ఈలోగా అజయ్ ఆమె పూ.. రెమ్మలను విడదీసి మధ్యలోని ఉబ్బెత్తుగా వున్న బుడెపెను చిన్నగా కొరుకుతూ నాలుకను లోపలి గోడలకు తాకించాడు... "స్... ఆ..హ్... హ్...హా...!" అంటూ కవిత చిన్నగా రాగం ఎత్తుకుంది.
అజయ్ ఆమెని అలా నాకుతూనే తన పేంట్ ని విప్పేశాడు. అతని కెలుకుడుకి కవితకి మెల్లగా ఊట మొదలైంది... ఆ వాసన తన ముక్కుపుటాలకి తాకగానే అజయ్ ఇక ఆగలేక వెంటనే ఆమె మీదకెక్కి ఆమె కన్నెపొరని తన గూటంతో చించేసి ఆమెలోకి పూర్తిగా చొచ్చుకుపోయాడు. కవిత దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా ఓ గావుకేక పెట్టింది... అక్కడ నేహా ఆ అరుపుకి భయపడి తలెత్తి వాళ్ళవంక చూసింది. అజయ్ కవిత పిరుదుల్ని పట్టుకుని బలంగా పోటువేస్తున్నాడు. కవిత గట్టిగా మూల్గుతూ తెగ ఊగిపోతూవుంది. అప్పుడే శిరీష్ నేహా లోకి ఒక వేలును దించాడు. ఏదో మీటనొక్కితే నీళ్ళు వచ్చినట్టే ఆమెనుండి రసాలు కారుతున్నాయి. ఆ ప్రదేశమంతా తడిగా, చల్లగా మారిపోయింది. ఇక శిరీష్ కవితా లాలాజలంతో తడిసిన తన మగసిరిని ఓమారు చూసాడు. అది ప్రవేశానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్టుగా నిటారుగా నిలబడి ఉంది. శిరీష్ నేహాని కిందకు దింపి నేలమీద పడుకోబెట్టి మెల్లగా ఆమె చిత్తడి నేలలోకి తన గునపాన్ని దింపాడు. అతనిది కాస్త లోపలికి వెళ్ళిందోలేదో నేహా, "నొప్పి..!" అంటూ అరవడం మొదలెట్టింది. అదే సమయంలో కవిత మరోమారు కెవ్వుమంది... అజయ్ తనని వెనక్కి తిప్పి ఈసారి తన పిరుదులని ఆక్రమించాడు. కవితలోని ప్రతీ అణువూ నొప్పితో విలవిలలాడిపోతోంది. ఆమె నోటివెంట వచ్చే మూల్గులు సైతం అరుపుల్ని తలపిస్తున్నాయ్. అజయ్ ఆమె భారీ ముద్దలను పిసుకుతూ కసిగా తన గొడ్డుని లోపలికి తోస్తున్నాడు... ఇక్కడ శిరీష్ నేహా మీదకు వంగి ఆమె మెడవంపులో ఓ ముద్దుపెట్టి మెల్లగా పైకెళ్ళి ఆమె చెవి కమ్మల్ని నోట్లోకి తీసుకుని కాసేపు చీకి నెమ్మదిగా ఆమె నుదురుమీదకి వచ్చి అక్కడ పెదాలు తాకించి కొంచెం కిందకు దిగి ముక్కును ముద్దాడి మరికాస్త కిందకి జారి ఆమె గులాబీరంగు అధరాల్ని గైకొని తన నాలుకతో ఆమె దంతాలపై సరిగమలు పలికించి చివరికి ఆమె నాలుకతో పెనవేసాడు. నేహా "మ్మ్...!" అంటూ మత్తుగా మూల్గి శిరీష్ వీపుచుట్టూ చేతులువేసి అతన్ని తన గుండెలకు అదుముకుంది. శిరీష్ నెమ్మదిగా మరికాస్త లోపలికి తోసాడు. ఆమె కన్నెపొర పూర్తిగా చీలిపోయింది... "అక్..హా..!" నేహా చిన్నగా ఎగశ్వాసని వదిలింది. శిరీష్ ఈసారి కాస్త బలంగా ఓ తోపు తోయడంతో నేహాలోకి అతని దండం మొత్తంగా దిగబడిపోయింది. కొద్దిసేపు అలా ఉన్నాక శిరీష్ నెమ్మదిగా ఆమెను పోటువేయడం మొదలెట్టాడు. నేహా కూడా చిన్నగా ఊగుతూ అతని షర్ట్ బటన్స్ ని ఒక్కొక్కటినీ తీసివేయసాగింది. శిరీష్ వెంటనే తన షర్ట్ ని బనీన్ని తీసేసి బ్యానెట్ మీద పడేశాడు. నేహా శిరీష్ విశాలమయిన ఛాతీని తిలకిస్తూ దానిమీదున్న వెంట్రుకల్ని తన వేళ్ళతో చుట్లు తిప్పసాగింది. శిరీష్ ఆమె వక్షోజాలను పిసుకుతూ నిపల్స్ ని గట్టిగా పట్టి లాగాడు. తను కూడా అతని నిపల్స్ చుట్టూ సున్నాలు చుట్టింది. మెల్లగా ఇద్దరిలో ఉద్రేకం పెరిగి తారాస్థాయికి చేరుకుంది. శిరీష్ బండి వేగం పుంజుకుని ఆమెలోకి డ్రిల్లింగ్ మొదలెట్టింది... నేహా కూడా తన ఇంజినాయిల్ ను కుమ్మరించి శిరీష్ పిస్టన్ మరింత వేగముగా కదిలేలా చేసింది. కాసేపటికి నేహా శిరీష్ భుజాల్ని బిగించి పట్టుకొని గట్టిగా మూల్గుతూ తన భావప్రాప్తిని చేరుకుంది.... శిరీష్ కూడా తన దాన్ని బయటకు తీసి ఆమె పొట్టమీద తన వేడి రసాల్ని కార్చేశాడు. మొత్తానికి తన దురద తీరిపోవడంతో నేహా తృప్తిగా మూల్గి నేలమీద చేరబడిపోయింది.
అటు కవితని అజయ్ పోట్లు వేస్తుంటే అతని వృషణాలు ఆమె చీలికకి తగిలి తను అనిర్వచనీయమైన ఆనందాన్ని పొందుతూ తన పిరుదులకు కల్గిన నొప్పిని మరచిపోసాగింది. ఇటుపక్క శిరీష్ నేహాని పైకి లేపి కార్ మీద బోర్లా పడుకోబెట్టాడు. ఇప్పుడామె పిరుదులు అతనివైపు పొడుచుకుని వున్నాయ్... శిరీష్ ఒక వేలును నేహా యోనిలోకి తోసి దానినుండి కారుతున్న రసాల్ని ఆమె పిరుదులకి పట్టిస్తూ నెమ్మదిగా ఒక వేలును అందులోకి తోసాడు.... నేహా నొప్పితో మెలికలు తిరిగింది.. కానీ, అతన్ని ఆపలేదు... శిరీష్ రెండు చేతులతో నేహా పిరుదులను పట్టుకుని కాస్త పైకెత్తి వెనకనుంచి తన బాణాన్ని ఆమె కన్నానికి గురి చూడసాగాడు. నేహా తన వూపిరిని బిగపెట్టి టెన్షన్ గా ఎదురుచూస్తూవుంది. అయితే, శిరీష్ తన ఆయుధాన్ని తిన్నగా ఆమె పువ్వులోకి తోసాడు. ముందుగానే అది జిగటగా ఉండటంతో అతని మగతనం సమ్మగా ఆమెలోకి దూరిపోయింది. శిరీష్ ఇలా వెనకనించి తనలో ప్రవేశించడం నేహాకి ఓ కొత్త అనుభూతిని కల్గించింది.... అతీతమైన సుఖాన్ని చక్కగా వొంటికి పట్టించుకుంటూ, 'స్స్...స్స్...స్సార్.... మ్మ్... చ్..చాలా... బాగుంద్..ది...స్..సార్' అని నేహా తీయగా మూల్గింది. ఇక అజయ్ మళ్ళీ కవితని ముందుకు తిప్పి మరలా ఆమె పువ్వులోకి తన దబ్బలాన్ని గుచ్చాడు. కవితకి ముందూ వెనకా కందిపోయి రక్తం కారుతోంది... అయినా టఫ్ అదేం లక్ష్యపెట్టక ఆమె బొక్కలమీద తన దండయాత్రని కొనసాగిస్తున్నాడు. అటు కవిత... ఇటు నేహా... శృంగారసాగరంలో పూర్తిగా మునిగితేలుతున్నారు. కొద్దిసేపటికి ఇద్దరూ చరమాంకానికి చేరుకుని గట్టిగా రొప్పుతూ మరోసారి తమ భావప్రాప్తిని కొంచెం అటుఇటుగా చేరుకున్నారు. నేహా కన్నా కవిత ఎక్కువగా అలసిపోయినట్టుగా కనిపించింది... హ్మ్... సహజమే కదా! భారంగా వూపిరితీస్తూ నేలని కఱుచుకుపోయారిద్దరూ...! అజయ్ కవితని జుట్టుపట్టుకుని లేపి తన వీర్యాన్ని ఆమె గొంతులో పోశాడు... ఆమె అదంతా త్రాగి మళ్ళీ నేలమీద చతికిలపడిపోయింది.
"అరే... గ్లూకోజు తాగికూడా అలా పడిపోయావేఁ డార్లింగ్!" అంటూ అజయ్ శిరీష్ వైపు తిరిగి, "గురూ... ఇప్పుడు నువ్వు దీనితో... నేను దానితో... సరేనా..!" అన్నాడు నేహాని కసిగా చూస్తూ...
శిరీష్ నేహా వంక చూసాడు. నేహా అతని చెయ్యి పట్టుకొని భయం భయంగా అజయ్ ని చూస్తోంది..! చూడబోతే తనకి ఇష్టం లేనట్టుంది. దాంతో శిరీష్, "ఇప్పుడు కాదు టఫ్... తర్వాత చూద్దాంలేఁ... ఇప్పటికే చాలా ఆలస్యమైపోయింది!" అన్నాడు.
"కానీ.. గురో—"
శిరీష్ మాటమారుస్తూ, "అన్నట్టూ... మరోమాట... తినని(కవితని చూపిస్తూ) కాకినాడలో తన వదినగారి ఇంట్లో దిగబెట్టు... అవునూ... నువ్వు కాకినాడకే వెళ్తున్నావుగా... ఇప్పుడు...!" అన్నాడు.
"ముందు అడగాల్సింది చివరన అడిగావ్, గురూ... అయినా, నువ్వు చెప్పాక నేను చెయ్యకుండా ఉంటానా... చెప్పు! అలాగే దింపుతా—"
అప్పుడే కవిత లేచి శిరీష్ తో, "సార్... మీరు నాకు ఇంకా 'దింపలేదు' మరి...!" అంది, తన సెక్సీ టోన్ లో...
అజయ్ గట్టిగా నవ్వుతూ... "దీనికి దూల బాగానే ఉంది గురూ...!" అని శిరీష్ తో అని కవితవైపు పిరుదులను బలంగా చరిచి, "నేను దింపుతాను... పదవే... లం.. నిన్ను...!" అంటూ తన పేంట్ వేస్కున్నాడు.
అందరూ బట్టలు వేస్కున్నాక అజయ్ నేహా దగ్గరికి పోయి ఆమె పిర్రలని గట్టిగా గిల్లి, "నిన్ను మళ్ళీ ఓ చూపు చూస్తానేఁ...!" అనేసి కవితతో వెళ్ళిపోయాడు.
శిరీష్ నేహాని తీసుకెళ్ళి మళ్ళీ ఆ గుడి దగ్గర దింపేసి ఇంటికి బయల్దేరాడు.

★★★

అక్కడ లత లోలోన కుమిలిపోతోంది... 'శిరీష్ తెలిసి తెలిసి నన్ను ఓడించాడు.. తనని! అసలు తనకేం తక్కువ..! పోనీ, చేసిందానికి కనీసం సంజాయిషీ అయినా ఇవ్వకుండా ముఖం చాటేశాడు. హుఁ... నేను తనని ఎంతలా ప్రేమిస్తున్నానో తనకి తెలీదా..? లేక నామీద అతనికి ప్రేమ తగ్గిపోయిందా...? ఒకవేళ వాణీ మీద మోజు పెంచుకున్నారా..? పొద్దున్న కూడా "వాణీ రాలేదేంటి నీతో?" అని అడిగారు. హ్మ్... అవును... తనని ప్రేమిస్తూ నాతో ఆడుకుంటున్నారు...' అనుకుంటూ తను ఏడ్వసాగింది. ఈ అలోచనలతో లతకి తలనొప్పి మొదలైంది.

అప్పుడే గేట్ చప్పుడవడంతో తలెత్తి అటువైపు చూసింది. బుర్ఖాలో ఒక అమ్మాయి వచ్చింది. తనెవరో లతకు బాగా తెలుసు.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 59

ఆమె పేరు నాస్మిన్. లత తర్వాత ఆ వూర్లోని కుర్రాళ్ళ చూపును తనవైపు తిప్పుకోగల అందం ఆమె సొంతం.(వాణీ ఇంకా ఆ వూరివాళ్ళ దృష్టిలో చిన్నపిల్లనే!) సాధారణంగా ము'స్లిం అమ్మాయిలు చాలా అందంగా ఉంటారు (కాదంటారా..!) నాస్మిన్ అందుకు మినహాయింపు ఏమీ కాదు! ఏయే పదార్ధాలు ఎక్కడెక్కడ ఎంత పాళ్ళలో వుండాలో అలా వున్నాయి తనకి..! సిమ్లా యాపిల్ లా ధగధగా మెరిసిపోయే మేని ఛాయ కలిగినా, ఎప్పుడూ నల్లని మేఘంలాంటి భూర్ఖాతో దాన్ని కప్పేసివుంచుతుంది. ఆమె చదివేది తొమ్మిదో తరగతే అయినా తను లత కంటే ఒక సంవత్సరం పెద్దది కావడంతో లత ఆమెని మర్యాదగా 'అక్కా' అని సంబోధిస్తుంది. నాస్మిన్ మాత్రం బయటకి నవ్వుతూ మాట్లాడినా లత తన అందగత్తె కిరీటాన్ని లాగేసుకుంది అని లోలోన ఎప్పుడూ ఈర్ష్యపడుతూవుంటుంది.
లత నాస్మిన్ దగ్గరికి వచ్చి, "అక్కా... ఎంటి ఇలా వచ్చావ్?" అని అడిగింది. వాణీ కూడా లత వెంట బయటకి వచ్చింది.
"ఆ..హ..లతా.. సార్ వున్నారా..అనీ?"
"లేరు... ఏఁ... ఏంటీ విషయం..?"
"అ.... కుచ్ ఖాస్ బాత్ నై... ఊర్కే సార్ ని చూద్దామనీ.." అంటూ నీలిగింది.
లతకి ఒళ్ళు మండిపోయింది.
'అసలే తనకూ శిరీష్ కి మధ్య వాణీ మేకులా తయ్యారయ్యిందని బాధపడుతుంటే ఇప్పుడు ఈవిడగారొచ్చి సార్ ని ఊర్కే చూడటానికి వచ్చానంటోంది' అని మనసులో అనుకుని అదే కోపంలో నాస్మిన్ తో, "ఏఁ.. కాలేజ్లో చూస్తూ వున్నది సరిపోలేదా... ఇంటికొచ్చి కూడా చూడటానికి సార్ ఏమైనా—" అని అంటుండగా శిరీష్ కార్ అప్పుడే వచ్చి ఆగింది. లత ఒక్కసారిగా మాట్లాడ్డం ఆపేసింది.
శిరీష్ కార్ దిగి లోపలికొచ్చి వాళ్ళ వైపు కనీసం చూడకుండా మేడెక్కబోయాడు.
కానీ, నాస్మిన్—
"సార్...!" అని పిలిచింది.
శిరీష్ ఆగి వెనక్కి తిరిగి ఆమెను చూసి, "ఓహ్.. నాస్మిన్...! నువ్వేంటి ఇలా...?" అన్నాడు. కాలేజ్లోని అందమైన అమ్మాయిల పేర్లన్నీ అతని మెదడులో ఎప్పుడో నిక్షిప్తమైపోయాయి.
"సార్.... మీతో పర్సనల్ గా ఒక ముఖ్యమైన విషయం గురించి మాట్లాడాలీ... అందుకే—" అంటూ లత వైపు చూసింది.
శిరీష్ కూడా ఓరకంట లతని గమనిస్తున్నాడు. ఆమె ముఖం చూస్తే ఇంకా కోపం తగ్గలేదని అతనికి అన్పించింది. ఆమె ముందు నిలవడం అతనికి ఎందుకో ఇబ్బందిగా అనిపించి, "సరే... పైకి రా...!" అని నాస్మిన్ తో అని మెట్లెక్కేసాడు.
నాస్మిన్ ఓసారి లతావాణీలని చూసి వడివడిగా మెట్లెక్కింది.
తను అడిగినప్పుడు 'ఊర్కే..' అని చెప్పి ఇప్పుడు శిరీష్ తో పర్సనల్ గా మాట్లాడాల్సిన ఆ ముఖ్యమైన విషయం అన్నాదేంటీ..? అని లతకి అనుమానమొచ్చింది.
మెల్లగా తను ఇంకా వాణీ మేడెక్కారు. కిటికీ దగ్గర జాగ్రత్తగా నక్కి లోపల వారి మాటలను శ్రద్ధగా వినసాగారు.
శిరీష్ తన మంచం మీద కూర్చుని నాస్మిన్ వైపు చూసి, "చెప్పు... ఏదో ముఖ్యమైన విషయం అన్నావ్... ఏంటి?" అని అడిగాడు.
"సార్... నేను చూస్..సాను... మిమ్మల్ని... ఆ రోజున—"
"ఏ రోజున..." అని అనుమానంగా అడిగాడు శిరీష్.
నాస్మిన్ చిన్నగా నవ్వుతూ, "అదే.... సార్... ఆ రోజున.. మిమ్మల్ని... లే..బ్..లో చూ...సా..ను... సార్, స..రి...త...తో..." ఆంటూ ఒక్కో అక్షరాన్నీ దీర్ఘంతీస్తూ పలికింది.
శిరీష్ మంచం మీదనుంచి టక్కున లేచి నిలబడ్డాడు.
నాస్మినే మళ్ళా, "దీప్తి కూడా వుంది అప్పుడు... ఇద్దరూ మీ ముందు నగ్నంగా నిలబడివున్నారు... అప్పుడు మీ మాటలు అన్నీ విన్నాను... ఆ తర్వాత మీరూ వాళ్ళతో ఏమేం చేసారో అంతా చూసాను సార్...!" అని నవ్వుతూ చెప్పింది.
తన కాలికింద భూమి కదిలినట్టుగా అనిపించింది శిరీష్ కి. బయట ఆ మాటలు వింటున్న లతకి తల తిరిగినట్టయింది... కానీ, అదంతా అబద్ధమని తన మనసు చెప్తుండగా శిరీష్, "నువ్వు చూసింది అప్పుడే అందరికీ చెప్పకుండా ఇప్పుడొచ్చి నాకు చెప్తున్నావంటే... నీకు నా నుండి ఏదో కావాలి... ఏంటది?" అని నాస్మిన్ ని అడిగాడు.
అప్పుడే గది బయటనుండి "అక్కా...!" అని వాణీ అరుపు వినిపించింది శిరీష్ కి. వెంటనే బయటకొచ్చి చూసాడు.
లత స్పృహ తప్పి పడిపోయివుంది. వాణీ తన పక్కన కూర్చుని, "అక్కా... అక్కా... లేఁ... అక్కా...." అంటూ ఏడుస్తోంది.
లత ఇందాకట్నుంచీ చాటుగా తమ మాటలు వింటోందని శిరీష్ కి అర్ధమైంది. నాస్మిన్ కూడా కాస్త కంగారుపడింది. అసలుకైతే తను శిరీష్ ని బ్లాక్మైల్ చేసి తన పబ్బం గడుపుకుందామని వచ్చింది. కానీ, జరిగిన పరిణామానికి భయపడి కంగారుగా అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది.
శిరీష్ లతని రూమ్లోకి తీసుకుపోయి మంచం మీద పడుకోబెట్టాడు.
వాణీ వెక్కివెక్కి ఏడుస్తూ శిరీష్ చెయ్యి పట్టుకుని, "సార్... మీరు అక్కనే ప్రేమించండి... అక్కనే పెళ్ళిచేస్కోండీ... ఇంకా.. నాతో కూడా ఆడొద్దు... అక్కతోనే ఆడుకోండీ... ఇంకెవరితోనైనా ఆడితే అక్క తట్టుకోలేదు... చచ్చిపోతుంది... ప్లీజ్ సార్..!!" అంది.
తర్వాత తన అక్క బుగ్గలను పట్టుకుని గట్టిగా ఊపింది. తన అక్క ఎంతకూ లెగకపోవడంతో బాధతో శిరీష్ భుజమ్మీద తలపెట్టి ఏడ్వసాగింది. శిరీష్ టేబుల్ మీదున్న వాటర్ బాటల్ ని తీసుకొని అందులోని నీళ్ళను లత ముఖమ్మీద చల్లి తన చేత్తో ఆమె ముఖాన్ని పామాడు... కాసేపటికి లత నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరచింది. వాణీ శిరీష్ భుజమ్మీద వాల్చిన తన తలని ఎత్తి ఆనందంగా తన అక్కని చూసింది. లత కళ్ళలో మళ్ళా నీళ్లు చేరాయి. శిరీష్ లత దగ్గరికి వెళ్ళి ఆమె తలని మెల్లగా నిమిరాడు.
లత శిరీష్ ని చూసి బొంగురు గొంతుతో, "నువ్వు...ఎందుకిలా... చేసావు... శిరీష్...!?" అని అడిగింది.
ఆ ప్రశ్నకి ఒక్కసారిగా ఒళ్ళంతా జలదరించినట్లయ్యింది శిరీష్ కి... ఎందుకంటే, సరిగ్గా పదమూడేళ్ళ క్రితం శిరీషని,
"నువ్వు...ఎందుకిలా... చేసావు... శిరీష...!?" అని తను కూడా ఇలాగే అడిగాడు.
చాలాకాలం తర్వాత అతని పాషాణ హృదయం ద్రవించడం మొదలెట్టింది. వెంటనే లతని తన గుండెలకి హత్తుకున్నాడు. లతకి అతని వెచ్చని కౌగిలిలో స్వాంతన లభించింది. శిరీష్ కి అప్పుడు అంజలి చెప్పిన 'క్షోభ' అంటే ఏమిటో అర్ధమైంది... గతంలో శిరీష వల్ల తనకి కలిగిన ఆ క్షోభే ఇప్పుడు తన వల్ల లతకి కలిగింది... ఇప్పుడు శిరీష్ ఏం చేయాలో ఒక నిశ్చయానికి వచ్చాడు. అప్పుడే తన ఫోన్ రింగవ్వడంతో శిరీష్ లేచి బయటకి వచ్చి చూశాడు. అజయ్ కాల్ చేస్తున్నాడు... ఎత్తగానే, "గురో... ఇక్కడో కొత్త పిట్ట దొరికింది... త్వరగా వచ్చేయ్...!" అన్నాడు.
శిరీష్, "లేదు టఫ్... నాకు నా జీవిత గమ్యం దొరికింది. నా ఆశాలత... ఆమె తప్ప ఇంకెవ్వరూ నాకొద్దు...!" అనేసి ఫోన్ పెట్టేశాడు.
కిటికీలోంచి వాణీ అతని మాటలని విన్నది.

★★★

ఆ రోజు దీపావళి... ఊరంతా దీపకాంతులతో వెలిగిపోతున్నది... కానీ, ఆ అక్కాచెల్లెల్ల మొహాలు మాత్రం కాంతివిహీనంగా వున్నాయి. ఇంత జరిగినా లత శిరీష్ ని క్షమించడానికి సిద్ధంగా వుంది... కానీ, ఆ రోజునుండీ వారిద్దరి మధ్యన మాటలు కరువయ్యాయి... శిరీష్ ఆమెతో తన మదిలో మాటని ఇంకా చెప్పలేదు... వాణీకి తెలిసినా తను కూడా బయటపడలేదు. తను కూడా శిరీష్ చెప్తాడని ఎదురుచూస్తోంది.
"ఏంటర్రా... పండగపూట కూడా అలా మొహాలు వేలాడేసుకున్నారూ...? వెళ్ళి తయారవ్వండీ!" అంటూ నిర్మల వాళ్ళని గసిరింది. ఇద్దరూ అస్సలు కదల్లేదు.
"చూడండీ... మీరిలాగే వున్నారంటే పైకెళ్ళి మీ మాస్టారుగారితో మీకు పనిష్మెంటు ఇమ్మని చెప్పేస్తాను," అంది నిర్మల సీరియస్‌గా మొహం పెట్టి...
ధర్మారావు నవ్వుతూ, "ఆ... ఇదిగో ఇప్పుడే నేను మేడమీదకి పోయి చెప్తానుండు, నిర్మలా..." అని, "ఎలాగూ సర్పంచుగారి మనవరాలి సంబంధం విషయమై మాస్టారుగారితో మాట్లాడాలి కూడా..." అన్నాడు.
లత వెంటనే లేచి, "సంబంధం.. ఏంటీ... బాబాయ్..?" అని అడిగింది.
"ఏం లేదమ్మా... సర్పంచుగారి మనుమరాలు సరిత లేదూ... తనని మన మాస్టారుగారికి ఇద్దామని అడిగారమ్మా... అతనికి ఇష్టం వుందో లేదో అనీ నన్ను కనుక్కురమ్మన్నారు... తను చిన్న పిల్లే అనుకో... అయినా, అదేమీ మామూలు సంబంధం కాదుగా... జమీందారీ కుటుంబం... ఊఁ అంటే చాలు అతనిమీద కనకవర్షం కురిపించేస్తారు...!" అన్నాడు.
లతకు గుండెలో కలుక్కుమన్నది... "ఒకవేళ... శిరీష్ సరితని ఇష్టపడ్డారా..!' అని మనసులో అనుకుని, "ఉండండి బాబాయ్... నేఁ పిలుచుకొస్తాను..." అంటూ మేడమీదకి పరుగుతీసింది... వెనకెనకే వాణీ!
తలుపుని దభేలుమని తెరచి లోపలికి వెళ్ళి, శిరీష్ తో, "మీకు ఆ సరితంటే అంత ఇష్టమున్నప్పుడు నా జీవితంతో ఎందుకు ఆడుకున్నారు....? ఇప్పుడు మీరు సమాధానం చెప్పక తప్పదు... ఇంకా మౌనంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించకండి...!" అని గద్గద స్వరంతో అడిగింది.
శిరీష్ ఏమైందన్నట్టుగా చూసాడు.
"సర్పంచుగారు మీకు సరితని ఇస్తారంటా... చేస్కోండి..  తననే పెళ్ళి చేస్కోండి... కనకవర్షంలో తడిపేస్తారు మిమ్మల్ని!" అంది కళ్ళలో నీళ్ళతో...
"సార్... మిమ్మల్ని నాన్నగారు పిలుచుకురమ్మన్నారు..." అంది వాణీ మెల్లగా.
శిరీష్ వాణీ ఇంకా లత చేతులని పట్టుకుని కిందకి వెళ్ళాడు. లత తన చేతిని విడిపించుకోడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ కుదరలేదు.
కిందకెళ్ళాక ధర్మారావుతో, "ఏంటండీ పిలిచారంటా...!" అని అన్నాడు లతావాణీల చేతుల్ని వదిలేస్తూ...
"ఆ.... బాబూ... సర్పంచుగారి మనుమరాలు సరితని మీకు ఇద్దామని—"
శిరీష్ మధ్యలో కల్పించుకుని, "ధర్మారావుగారు... నేను ఆశాలతని పెళ్ళి చేసుకుందామనుకుంటున్నాను... అది మీకు ఇష్టమున్నా లేకపోయినా సరే. నేను తననే పెళ్ళి చేస్కుంటాను!" అన్నాడు.
ధర్మారావు ఆశ్చర్యంతో లత వైపు చూసాడు. ఆమె ముఖంలో మళ్ళీ కాంతులు విరజిమ్మాయి. అతను వెంటనే ఆనందంతో శిరీష్ చేతులు పట్టుకుని, "మీలాంటివారు దొరకడం నిజంగా మా లత అదృష్టం బాబు...!" అన్నాడు.
లత సిగ్గుపడి లోపలికి తుర్రుమంది... వాణీ తన అక్కని వెంబడించింది; తన అక్క సంతోషాన్ని తన కళ్ళనిండుగా నింపుకోవాలనీ....!

★★★

ఎట్టకేలకు శిరీష్ రంధ్రాన్వేషణకు తెరపడింది... అతని జీవితంలో మళ్ళీ ఆనందం వెల్లివిరిసింది... ఆరోజున వారంతా సంతోషంగా దీపావళిని జరుపుకున్నారు.
అలా రెండు నెలలు గడిచాక (లత మేజర్ అయ్యాక) ఓ శుభముహుర్తాన శిరీష్, ఆశాలతల వివాహం ఘనంగా జరిగింది... తరవాత శిరీష్ రాజమండ్రిలోని ఒక బాయ్స్ కాలేజ్ కి బదిలీ చేయించుకుని మ్యూచ్యువల్ ట్రాన్సఫర్ కింద అక్కడున్న తన ఫ్రెండుని ఈ ఊరికి రప్పించాడు. అతను శిరీష్ కంటే ఘటికుడు అనుకోండీ...!
శిరీష్ తో పాటు అతని శ్రీమతి లత కూడా రాజమండ్రి బయల్దేరింది. అక్కడ తన చదువును కొనసాగించడానికి అలాగే అతనితో ఆటనీ కొనసాగించడానికీ...!
వాణీ కూడా వాళ్ళతో కలసి వెళ్ళింది. ఆడుకోడానికి కాదండోయ్...! చదువుకోడానికి. తనిప్పుడు దాన్ని ఆటాడడం అనరనీ దానిని ప్రేమించడం అంటారని తెలుసుకుంది.
తన అక్క ప్రేమకథని దగ్గరనుండి చూసాక ఆమెకి అసలు ప్రేమ మీద ఒకరకమైన గౌరవం ఏర్పడింది... తను కూడా ఇప్పుడు అలాంటి స్వచ్ఛమైన ప్రేమనే తనకోసం ఇవ్వమని ఆ భగవంతున్ని కోరుకుంటోంది.

ఇక మీనాక్షీ దేవిగారికి కూడా వనవాస దీక్ష ముగిసి తిరిగి తన వూరికే బదిలీ అయ్యింది. అందుకే, శిరీష్ లేకపోయినా మన టఫ్ అప్పుడప్పుడు అమలాపురానికి వెళ్ళడం మానలేదు.

(గర్ల్స్ హై'స్కూ'ల్ — మొదటి భాగం సమాప్తం)

---

---

[Vikatakavi02]

రెండవ భాగం ప్రారంభం
Episode 60

అంజలి తన పెళ్ళయ్యిన తర్వాత మరికొన్ని రోజులు అనధికారికంగా తన సెలవును పొడిగించుకుని నెలన్నర రోజుల తర్వాత తన 42 ఏళ్ళ ముసలి మొగుడితో(తన వుద్దేశంలో), ఇంకా తన కూతురు కానీ కూతురుతో కలిసి మళ్ళీ వూర్లో అడుగుపెట్టింది.
ఆ కూతురి పేరు సుజాత... వయసు పద్దెనిమిది సంవత్సరాలు.. వూర్లోకి వస్తూనే తన అందంతో కుర్రవాళ్ళ మతిని పోగోట్టేసింది.
లత శిరీష్ ని పెళ్ళి చేసుకుని ఆ వూరినుండి వెళ్ళిపోవడాన్ని జీర్ణించుకోలేని కుర్రకారుకి సుజాత రాక కొత్త ఊపిరిలూదింది...
ఇక పొద్దున్నా సాయంత్రం ఆమె స్కూ'లుకెళ్తున్నప్పుడూ, తిరిగి వస్తున్నప్పుడూ ఆమె వెంట పడేవారి సంఖ్య రోజురోజుకూ పెరిగిపోయేది. అలాగే, సెలవు రోజుల్లో ఆమె దర్శనం కోసం ఆమె ఇంటి ముందు పడిగాపులు కాసేవారు కూడా... అయితే, సుజాత లత లాగా వాళ్ళ మీద కోపంతో విరుచుకుపడే రకం కాదు... వాళ్ళ కామెంట్లని నవ్వుకుంటూ ఎంజాయ్ చేసే రకం. తను పదవ తరగతిలో చేరింది... ధవళవర్ణంలో ధగధగ మెరిసే సౌందర్యం తనది. పైగా సిటీ నుంచి రావడం వల్ల తను అక్కడి స్టైల్స్ ని ఇక్కడ ప్రదర్శించడం మొదలుపెట్టింది. వొంటికి పూర్తిగా అంటుకుపోయే దుస్తులను ధరించి మేకప్ వేసుకుని తను అలా తిప్పుకుంటూ వీధిలో నడుస్తుంటే ఆడవాళ్ళు వింతగా, మగాళ్ళు ఆబగా కళ్ళప్పగించి ఆమె సోయగాల్ని వీక్షించసాగారు.
ఇకపోతే అంజలి అటు శిరీష్ ని అస్సలు మర్చిపోలేకపోతోంది. తన భర్తతో రమిస్తున్నప్పుడు కూడా శిరీష్ తో అతన్ని పోల్చుకుని అసలు ఆ ఆనందాన్ని పూర్తిగా పొందలేకపోతోంది.
శిరీష్ జాగాలో ఆ వూరికి బదిలీ అయిన కొత్త మాస్టారుని (అతను శిరీష్ స్నేహితుడే) తన ఇంటి పక్క వాటాలో ఉండేలా ఏర్పాట్లు చేసింది. ఎందుకంటే అతను శిరీష్ లాగ ఒంటరివాడు కాదు, పెళ్ళైన వాడు. అతని పేరు శంకర్... 27 ఏళ్ళ వయసు, మంచి పొడవు... ఆ పొడవుకు తగ్గ శరీర సౌష్ఠవం కలవాడు. అతనికి ఆర్నెళ్ల క్రితమే పెళ్ళయింది... అతని భార్య పేరు శ్రీదేవి.... తన వయసు 22 ఏళ్ళు.
శీదేవి అందంలో ఆ హీరోయిన్ శ్రీదేవికి ఏమాత్రం తీసిపోదు... కానీ, శంకర్ చూపులు మాత్రం పక్కదారి పడుతూవుంటాయి.
శిరీష్ కి జ్ఞానోదయమయ్యాక పెళ్ళయింది... కానీ, శంకర్ కి పెళ్ళయినా ఇంకా జ్ఞాన దీపాలు వెలగలేదు.
కాలేజీలో చదువుకునేప్పడు వారానికొక చిలకని ఏలేవాడు. ఇప్పటికీ అడపాదడపా చిలకల్ని పడుతూనే వున్నాడు.
ఐతే, ఇప్పుడిలా గర్ల్స్ హై'స్కూ'ల్లో వాలి మొత్తంగా అన్ని చిలకల సొత్తుల్నీ కొల్లగొట్టేయాలన్నది అతని అభిలాష.
ఇక శంకర్ వుంటున్న ఇల్లుకీ అంజలి వుంటున్న ఇంటికీ ఒకే లివింగ్ రూమ్ వుండటం వల్ల వాళ్ళు బెడ్ రూమ్ తలుపులు ఎప్పుడూ బిడాయించుకోవలసివుంటుంది... లేకపోతే... హ్మ్... అది తర్వాత చూద్దాం లేండి!!!

అన్నట్టూ అంజలి (ముసలి) మొగుడి పేరు చెప్పడం మరిచేపోయాను... ఆయన పేరు ముగ్గు మల్లి గీరీశ్వరరావు అలియాస్ ఎమ్ ఎమ్ గిరీశం!

[Vikatakavi02]

Episode 61

అంజలి బెడ్ రూమ్ లోకి అడుగుపెట్టింది.
గిరీశం ఆమెని అమాంతం తన కౌగిళ్ళో బంధించి, "ఏంటి డార్లింగ్ అలా వున్నావ్..? చూస్తుంటే నీకు నేనంటే ఆస్సలు ఇష్టమే లేనట్టనిపిస్తోంది!" అన్నాడు అంజలి నిర్జీవమైన ముఖాన్ని చూస్తూ...
"అదేం లేదు... అయినా, ఇష్టం లేకపోతే మిమ్మల్ని పెళ్ళెందుకు చేసుకుంటాను...!" దీర్ఘంతీసింది అంజలి. శిరీష్ తనని ఇలాగే కౌగిలించుకోవడం గుర్తొచ్చింది ఆమెకి.
"ఏమోమరి... మన శోభనం నాటినుండీ చూస్తున్నాను... నువ్వసలు సంతోషంగా వున్నట్లే కనబడట్లేదు..!" తనకి శారీరిక సామర్ధ్యం తగ్గిపోవడం వల్ల అంజలి తనపైన అసంతృప్తితో వుందేమో అనే సందేహం గిరీశానిది. అప్పటికీ కార్యసిద్ధి కోసం ఏవేవో మందులు కూడా వాడుతున్నాడు.
"మీరేంటేంటో మాట్లాడేస్తున్నారు...? నాకసలు ఏమీ అర్ధం కావడంలేదు!" అంటూ అంజలి గిరీశం చొక్కా గుండీలని ఒక్కొక్కటిగా తీయడం మొదలుపెట్టింది.
గిరీశం తన చొక్కా మొత్తం విప్పేసి పక్కన పడేశాడు. అంజలికి అతని బక్కపలుచని ఛాతీని చూడగానే శిరీష్ బలమైన ఛాతీ జ్ఞప్తికి వచ్చి చిన్నగా నిట్టూరుస్తూ తన భర్తని వాటేసుకుంది.
అక్కడ శంకర్ ఇంటి పెరటిద్వారం వైపు వున్న బాత్రూంకి వెళ్ళాడు... విశేషమేమిటంటే, ఆ బాత్రూం అంజలీ వాళ్ళ బెడ్రూంకి తగిలివుండటంతో లోపల వాళ్ళ మాటలు బాత్రూంలో వున్న వాళ్ళకి చూచాయగా వినిపిస్తాయి!
లోపల అంజలి గిరీశాన్ని సంతోషపరచడానికి తనే అతని లుంగీని లాగేసి, అండర్వేర్ ని క్రిందకి దించేసి పూర్తిగా వడలిపోయి వున్న అతని అంగాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని కాసేపు ఆడించి తర్వాత నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలెట్టింది.
"ఆ...హ్హహ్హహా....స్... అంజలీ! నువ్వు అలా చీకుతుంటే... ఇంకేమీ అక్కరలేదనిపిస్తోందే...! ఏం చీకుతున్నావో...మ్మ్..!"
అంజలి మనసులో శిరీష్ 8" అంగుళాల ఆయుధం కదలాడింది... దాన్ని చీకడం అలవాటవ్వడం వల్లనేగా తను ఇప్పుడీ కితాబునందుకుంటోంది.!
తను అతని అంగాన్ని పూర్తిగా నోట్లోకి తీసుకుని చీకుతోంది... అదే, శిరీష్ అంగమైతే తన గొంతుదాకా దిగబడేది. హ్మ్... ఎంత చీకినా ఇది అంత అవ్వేది లేదుగా!
కానీ, వాళ్ళ మాటలూ, ఆ చీకుడు శబ్దాలూ బాత్రూంలో వుండి వింటున్న శంకర్ వేడెక్కిపోసాగాడు. అక్కడ అంజలి ఆ చీకుడుని ఆపి తన నైటీని విప్పేసి, "ఇంక ఆగలేను... రండీ!" అంటూ గిరీశాన్ని తన మీదకు లాక్కుంది.
అంజలి తనని అలా మీదకు లాక్కునేసరికి గీరీశానికీ ఎక్కడలేని ఉత్సాహం ఆవరించి తన అంగాన్ని కసిక్కున అంజలి లోకి తోసాడు... 'అహ్...' అని అరుస్తూ అంజలి తన కళ్ళు మూసుకుంది.. శిరీష్ మళ్ళా తన కళ్ళ ముందుకొచ్చాడు... ఆమె నోటివెంట నిట్టూర్పు సెగలు వెలువడుతున్నాయి... అప్పుడే, శిరీష్ ఆఖరిగా తన పిరుదులను కుమ్మిన క్షణాలు ఆమె మదిలో మెదిలాయి...
గిరీశం ఆమె స్తనాలను గట్టిగా పిసుకుతూ అంజలి పువ్వును పోటువేస్తున్నాడు... కాసేపు తిన్నాగా... ఆ తర్వాత డాగీలో... అలా అన్నమాట.! కానీ, శిరీష్ లాగా తన పిరుదులలోని పాయలో మాత్రం తన వేలుతో కుమ్మడం లేదు.
అంజలి కొద్దిసేపటికి ఓర్వలేక తన పిరుదులను చూపిస్తూ, "వెనక్కీ చేయండీ!" అని తన భర్తని అడిగింది.
"ఏంటీ...? మలద్వారంగుండానా...! నీకేమైనా మతిపోయిందా...? అక్కడ చేయడమేంటీ??"
"చేయండీ... బాగుంటుందీ...!"
"ఛీ ఛీ ఛీ... ఏంటీ బాగుండేదీ...? నేను చెయ్యనుగాక చెయ్యను!" అంటూ గిరీశం తేల్చేసి చప్పున ఆమె మీంచి లేచి తన బట్టలు వేసుకుని బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.
అంజలి తన కోరిక తీరక మంచంమీద వాలిపోయి ఏడ్వసాగింది.
బాత్రూంలో వున్న శంకర్ అంతా వింటున్నాడు.... అతనికో విషయం అర్ధమైంది...!
తర్వాత నెమ్మదిగా తన బెడ్రూమ్లోకి నడిచాడు. శ్రీదేవి మంచమ్మీద బోర్లా పడుకుని కాళ్ళూపుకుంటూ ఏదో పుస్తకం చదువుకుంటోంది. దాంతో ఆమె పిరుదులు వూగుతూ అతన్ని ఊరిస్తున్నాయ్... కానీ, ఆ ఒక్క ప్రదేశాన్ని మాత్రం ఆమె ముట్టుకోవడాన్ని సహించదు...

శంకర్ తలుపు గడియపెట్టిన శబ్దానికి శ్రీదేవి తిరిగి, "ఏంటీ... ఇంతసేపు ఏం చేసారు... బాత్రూంలో?" అని అడిగింది.
"చేతికి కాస్త పని చెప్పానులేఁ!" అన్నాడు శంకర్ నవ్వుతూ మంచమెక్కి..
"ఆహాఁ... మరి నన్ను ఎందుకు పెళ్ళి చేసుకున్నట్టో...!" అని ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ కవ్వింపుగా అంది.
"ఇందుకు..." అంటూ ఆమెమీద పడి ఆమె దొండపండులాటి పెదవులను చిన్నగా కొరికాడు.
"ఆహ్... అబ్బా ఏంటిదీ మోటుగా..!" అంది శ్రీదేవి ఆ పెదాన్ని పక్కనే వున్న నిలువుటద్దంలో చూసుకుంటూ...
శంకర్ ఈలోగా ఆమె నైటీని ఆమెమీంచి వొలిచేసాడు. లోపల తనేమీ వేయకపోవడంతో దబ్బపండ్లలాంటి తన స్తనాలు మెత్తగా అతన్ని తాకాయి. కింద షేవ్ చేయడం వల్ల తడిగా, నిగనిగలాడుతున్న ఆమె నిలువు పెదాలూ అతని ఆవేశాన్ని రెట్టింపుచేసాయి. మరీ కళ్ళు జిగేల్ మనిపించేలాంటి ఛాయ కాకపోయినా ఆకర్షణీయమైన దేహం శ్రీదేవిది.
శంకర్ కూడా తన బట్టలు విప్పేసి తన వేడి కడ్డీని ఆమె నోట్లో తోసేసాడు. శ్రీదేవి దాన్ని వెంటనే వూసేసి, "అబ్బా... రోజూ దీన్ని తీసుకొచ్చి నా నొట్లో పెడతారు... ఛ... చీకలేక ఛస్తున్నా... వద్దండీ అంటే వినరూ... వాంతిలా వుంటోంది...!" అనేసి మళ్ళీ దాన్ని అయిష్టంగానే తన నోట్లో పెట్టుకుని చీకడం మొదలెట్టింది.
"బేబీ.... నువ్విలా ఇది పెట్టద్దూ... అది దెం...ద్దూ అంటూ రోజూ చట్టాలు చదివావనుకో ఏదోరోజు కాక పుట్టి రచ్చ రచ్చ చేసేస్తానూ... ఆ తర్వాత మళ్ళీ ఏంటి ఇలా చేసావ్ అని నన్ననద్దు మరీ..."
శ్రీదేవి కోపంగా శంకర్ అంగాన్ని చిన్నగా కొరికింది. "ఆహ్... ఏంటే కోపమొచ్చిందా...! దాని మీద నీ ప్రతాపం చూపిస్తున్నావ్!" అంటూ శంకర్ శ్రీదేవి తొడలమధ్యన తన నోటితో దాడి చేసాడు. తన యోనిలో శంకర్ నాలుక చేసే తాండవానికి శ్రీదేవి వణికిపోతూ ఆనందంగా మూల్గసాగింది.
"మ్...హా...స్.....మ్మా... తొందరగా పెట్టం..డీ... నా వల్ల కావడం లేదూ..." అని శ్రీదేవి ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ శంకర్ ని ప్రార్ధించింది.
శంకర్ ఆమె మొర ఆలకించి ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా ఆమెను తన మీదకెక్కించుకొని తన రాడ్ ని ఆమె భగంలోకి బలంగా తోసి ఆమె రొమ్ములను ఒడుపుగా పట్టుకున్నాడు. ఆమె అతన్ని లోనకు గుచ్చుకుంటూ... మళ్ళా తీస్తూ... పూనకం వచ్చినట్లు ఊగసాగింది. ఆమెకు ఒక్కసారి ఐపోయిందంటే ఇక ఆ పూటకు అతనికి మళ్ళీ సహకరించదు...
అసలు ఆమె ఏం ఆడదో శంకర్ కి అస్సలు అర్ధం కాదు... సెక్స్ అంటే లోపల పెట్టుకోడం, ఆడించడం... బయటకి వదిలేయడం... ఈ మూడు ముక్కలూ తప్ప అసలు ఉపరతి(ఫోర్ ప్లే) అనేదానికి అస్సలు సహకరించదు... పైగా రోజుకి ఒక్కసారే అంటుంది... బుద్ధున్నోళ్ళెవరైనా ఇలా సెక్స్ కి షరతులు పెడతారా...! ఎన్ని సార్లు చెప్పినా వినదేఁ..! శంకర్ కి మాత్రం ఒక్క ఇన్నింగ్స్ వుండే వన్డే మ్యాచుల కన్నా రెండు ఇన్నింగ్సులు వుండే టెస్ట్ మ్యాచులు ఇష్టమాయే...!
అయిదునిముషాల తర్వాత రొప్పుతూ శంకర్ మీద వాలిపోయి వెనువెంటనే గాఢ నిద్రలోకి జారిపోయింది శ్రీదేవి.
శంకర్ శ్రీదేవి వీపును నిమురుతూ ఇందాక అంజలి బెడ్రూమ్ లో విన్న మాటలను గుర్తుచేసుకున్నాడు.

[Vikatakavi02]

Episode 62

అక్కడ సుజాత తనువు ఒక తోడు కోసం పరితపిస్తోంది. అయితే, ఇప్పటివరకూ అందరూ ఆమెని దూరం నుండి చూస్తూ సొల్లు కార్చుకుంటున్నారే తప్ప ధైర్యం చేసి ఒక్క అడుగూ ముందుకు వేయలేకపోతున్నారు. అఫ్కోర్స్... సుజాత కూడా ఎవరినీ తన దగ్గరకొచ్చేంతగా చనువివ్వడం లేదు... ఒకవేళ ఎవరైనా అలా దగ్గరికొచ్చి ధైర్యంగా తనతో మాట్లాడితే ముందు భయపడేది తనే...
దూరంగా ఉండి తన పరువాలను చూపించీ చూపించనట్లుగా చూపిస్తూ అందరినీ రెచ్చగొట్టడం ఆమెకు భలే ఇష్టం. అందుకే, ప్రతీ రోజూ తెల్లవారి లేవగానే తన ఒంపుసొంపులు కనపడేట్టుగా ట్రాక్ పాంట్ ఇంకా షర్ట్ వేసుకుని ఇంటి డాబామీదకి పోయి ఎక్సర్సైజ్ చేస్తున్నట్టుగా బిల్డప్ ఇస్తూ రోడ్డుమీద వచ్చేపోయే వాళ్ళని తన యౌవన పొంగులతో తెగ కవ్విస్తూ ఉంటుంది. నిజానికి, సినిమాల్లలో చూపించే లాంటి ప్రేమ కథల్లాంటిది తనకూ ఒకటి వుండాలని ఆమె కోరుకుంటోంది. మరి ఆ కోరిక తీరుతుందో లేదో, కాలమే నిర్ణయించాలి.!
ఇప్పుడైతే తను లివింగ్ రూమ్‌లో ఉన్న పెద్ద సోఫాలో కూర్చుని పడుకోవడానికి సమాయత్తం అవుతోంది. ఉన్న రెండు బెడ్రూమ్లలో రెండు జంటలూ క్రిందామీదా పడుతూండటంతో తను లివింగ్ రూమ్‌లో ఒంటరిగా ముడుచుకు పడుకోవలసి వచ్చింది.
అప్పుడే తన తండ్రి పడకగదిలోంచి కోపంగా బైటకి రావటం చూసింది. అతను సరాసరి వీధి తలుపు తెరుచుకుని బయటకి వెళ్ళిపోవడం చూసి 'ఈసారేమైందో?' అనుకుంటూ సుజాత అనుమానంతో ఆ పడకగది తలుపు దగ్గరికి వెళ్ళి తెరవబోతుండగా అంజలి లోపలినుండి గడియ పెట్టింది. దాంతో సుజాత చిరాగ్గా మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి వీధి తలుపుకి గడియ వేసింది. తన తండ్రి ఇలా రాత్రుళ్ళు బయటకి వెళ్ళాడంటే మళ్ళీ తిరిగొచ్చేది పొద్దున్నే... తనకిదేం కొత్త కాదు. అప్పుడే శంకర్ పెరటి నుండి వచ్చి అతని గదిలోకి వడివడిగా పోయి తలుపేసుకోవడం చూసింది. ఒక్క క్షణం ఆ తలుపు దగ్గరికి వెళ్ళి లోపల వారి మాటలను (శబ్దాలను) విందామనే ఆలోచనను బలవంతంగా అణుచుకుని తిరిగొచ్చి మళ్ళీ సోఫాలో చతికిలపడింది. అసలే తన శరీరంలో కోరికలు చెలరేగుతున్నాయి. ఆ పైన వీళ్ళు ఇలా తలుపులు బిడాయించుకుని తకధిమితోం ఆడేస్తుంటే తనలో తపన అంతకంతకూ పెరిగిపోతున్నది. వెంటనే తన బ్యాగ్ లో ఉన్న ఓ ఆంగ్ల బ్లూ ఫిల్మ్ సీడీని తీసి ప్లేయర్ లో పెట్టి టీవీని మ్యూట్ లో ఉంచి దుప్పటి పూర్తిగా కప్పుకుని కన్నార్పకుండా టీవీ తెరవంక చూడసాగింది.
అక్కడ జరుగుతున్న శృంగార సన్నివేశం ఆమెలో ఉష్ణాన్ని మరికొన్ని డిగ్రీలు పెంచేసింది. నెమ్మదిగా ఆమె చేయి డ్రెస్ లోపలికి దూరి పేంటీని దాటుకుని ఆమె రహస్యాంగాన్ని చేరిపోయింది. "మ్మ్...మ్..." అంటూ మూల్గులు ఆమె నోటినుండి బయల్పడుతున్నాయి. తెరమీద దృశ్యం వేగానికి అనుగుణంగా తను కూడా వేగం పెంచసాగింది. తన వేళ్ళని లోనకీ బయటకీ ఆడిస్తూ మరో చేత్తో తన రొమ్ములను గట్టిగా పిసుక్కోసాగింది. అలా కాసేపు చేశాక తన స్రావాలను కార్చేసి అమితమైన ఆనందాన్ని పొందుతూ వేడి నిట్టూర్పుల్ని వదిలి అలానే సోఫాలో పడుకుండిపోయింది. ఈ మాత్రం దులుపుడు లేకపోతే తనకు నిద్రపట్టేది లేదు మరి!

★★★

పొద్దున్న పాటలు పెట్టుకుందామని శంకర్ ప్లేయర్ ఓపెన్ చేసి అందులో ఉన్న ఆ ఇంగ్లిష్ బ్లూ ఫిల్మ్ సీడీని చూసి షాక్ అయ్యాడు. రాత్రే ఇందులో 'కంచె' సినిమా సీడీ పెట్టుకుని చూసి అలాగే పడుకోడానికి వెళ్ళిపోయాడు. అప్పటికే అంజలి మేడం కూడా రూంలోకి వెళ్ళిపోయారు కూడా..!
మరి ఈ సీడీని ఎవరు పెట్టారు??? అతని మెదడులోకి అంతకుముందే మేడమీదకి వెళ్ళి తన అభిమానుల్ని పలకరిస్తున్న సుజాత మెదిలింది. చిన్నగా నవ్వుకుని ఆ సీడీని అక్కడే ఆఫ్ మోడ్ లో పెట్టేసి కాలేజీకు రెడీ అవ్వడానికి వెళ్ళిపోయాడు.

★★★

సుజాత స్కూ'ల్ కి బయలుదేరిన సమయానికి వెనక ఎవరో సైకిల్ బెల్ మోగించిన సౌండ్ వినిపించి తిరిగి చూసింది.
సైకిల్ మీద కాస్త స్టయిల్ గా కూర్చున్నాడు రాజేష్... అదే, సర్పంచుగారి మనవడు. ఇప్పుడైతే, సుజాత వెంటపడే వాళ్ళకి యూనియన్ లీడర్.! సుజాతకి వాడి పేరు తెలీకపోయినా రోజూ తన వెంటపడడంతో ముఖం మాత్రం బాగా గుర్తుపెట్టుకుంది.
"మీరు చాలా అందంగా ఉన్నారు...!" అన్నాడు రాజేష్, సైకిల్ దిగుతూ.
సుజాత 'థాంక్స్!' చెప్పి స్కూ'ల్ వైపు నడవడం మొదలెట్టింది.
రాజేష్ ఆమె వెనక వూగుతూన్న గోళాల్ని చూస్తూ... వాటిని అనుకరిస్తూ తన కళ్ళను లోలకంలా ఊపుతూ ఈల వేసాడు.
సుజాత గబగబా అడుగులు వేస్తూ స్కూ'ల్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

★★★

ఆ రోజు అంజలి స్టాఫ్ రూమ్లోకి ఏదో పని మీద వచ్చింది.
శంకర్ ఆమెను చూసి, "వెనక్కి చెయ్యమంటారా, మేడం?" అని అడిగాడు.
అంజలికి వెంటనే గతరాత్రి ఆమె తన భర్తకి తన పిరుదులని చూపిస్తూ 'వెనక్కి చేయండి' అని అడిగింది గుర్తుకు వచ్చింది.
"ఏఁ-ఏంటీ...!" అని గొంతుని హెచ్చిస్తూ అడిగిందతన్ని.
శంకర్ చిన్నగా నవ్వుతూ, "ఏం లేదు, మేడం. మీరు ఇలా వస్తే, కుర్చీ మీకు అడ్డుగా ఉంటుందేమోనని 'వెనక్కి చేయమంటారా' అని అడిగాను, అంతే!" అంటూ కుర్చీని కాస్త జరిపాడు.
"ఒహ్.. థాంక్స్!" అంటూ అంజలి తన నుదుటికి పట్టిన చెమటని తుడుచుకుంటూ అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయింది.

★★★

మద్యాహ్నం శంకర్ క్లాసులోకి అడుగుపెట్టగానే అమ్మాయిలందరూ గౌరవసూచికంగా నిలబడ్డారు. శంకర్ వాళ్ళందరినీ ఓమారు పరికించి, "హ్మ్... బాగా నిలబెట్టారు. ఇక వాటిని దించండి!" అంటూ కూర్చోమన్నట్టుగా చెయ్యూపాడు.
శంకర్ వేటిని దించమన్నాడో అర్ధమయ్యి కొందరు, అర్ధమవ్వక కొందరు తమ పైన ఎత్తులను, కింద ముద్దలను ఒకేసారి దించేసి కూచుండిపోయారు.
శంకర్ ఒక భారీ చన్నులున్న ఓ పర్సనాలిటీని ఒకమ్మాయిని నిల్చోమని చెప్పి, "చెప్పు... నువ్వు... ఎవరిని ఇష్టపడుతున్నావ్?" ఆని అడిగాడు.
ఆ అమ్మాయి శంకర్ ని అయోమయంగా చూసి సిగ్గుతో తన తలని దించుకుంది.
"అరే... అంత సిగ్గు పడిపోతున్నావెందుకు...? నేనడిగింది ఈ కాలేజ్లో నీకు ఏ టీచర్ అంటే ఇష్టమని! అదే... నీ ఫేవరేట్ టీచర్..."
కేవలం నిల్చున్నమ్మాయే కాక ఆ రూమ్‌లో ఉన్న అమ్మాయిలందరూ ఏక కంఠంతో, "శిరీష్ సార్, సార్!" అంటూ అరిచారు.
శంకర్ ఆశ్చర్యంతో తన కళ్ళను పెద్దవి చేసి తన తలను పంకిస్తూ, "ఆహా... మా అన్నయ్యగారినన్నమాట..! ఉండండి ఆయనికి ఫోన్ చేస్తాను," అని తన జేబులోంచి ఫోన్ తీసి శిరీష్ నెంబర్ కి డయిల్ చేసి స్పీకర్ ఆన్ చేసిచేసి శిరీష్ ఎత్తగానే, "అన్నాయ్... నువ్వేం మాయ చేసావో గానీ, ఇక్కడ అమ్మాయిలందరూ నిన్ను అస్సలు మరిచిపోలేకపోతున్నారు...!" అన్నాడు.
అవతల నుండి శిరీష్ నవ్వు అందరికీ వినపడింది.
"ఏంటి సంగతులు అన్నాయ్... ఎలా వున్నారు, మీ శ్రీమతిగారు లతగారు ఎలా వున్నారు...?"
'లతగారు' అని శంకర్ అంటుంటే అక్కడున్న అమ్మాయిలందరికీ లత మీద కాస్త ఈర్ష్య కలిగింది. ఎంతైనా ఆమెది కూడా తమ ఈడే కదా!
"అంతా బాగానే వున్నాం... ప్రస్తుతానికి ఆశాలత కాలేజీకి వెళ్ళింది... లేకపోతే తన చేత కూడా మాట్లాడించేవాడిని! ఇదిగో, నేను కూడా ఇప్పుడు క్లాస్ లో ఉన్నాను." అని శిరీష్ చెప్పగానే, శంకర్, "మంచిది అన్నాయ్... నేను మళ్ళీ కాల్ చేస్తాను," అంటూ కాల్ కట్చేసి టేబుల్ మీద పెడుతూ, "సో, మరదల్స్..." అంటూ క్లాస్ ని పలకరించాడు.
ఆ పిలుపుకి అమ్మాయిలందరూ అవాక్కయ్యారు..!
శంకర్ నవ్వుతూ వాళ్ళందరినీ చూసి—
"ఏంటలా అయిపోయారు...! ఓ విషయం చెప్పండి, లత మీకు సిస్టర్ లాంటిదేగా...!"
అందరూ ఔనన్ననట్టుగా తలూపారు.
"మరి మీ శిరీష్ సార్ నాకు అన్నయ్యలాంటివారు... అప్పుడు నేను మీకేం అవుతానూ...!"
అందరూ సైలెంటయిపోయారు... సిగ్గుపడుతూ శంకర్ ని ఓరగా చూడసాగారు... 'అలాగైతే సార్ మనకు 'బా-వ-గా-రి' వరుస అవుతారుగా...!' అనుకుంటూ కొంతమంది ఒకర్నొకరు చూసుకొని ముసిముసి నవ్వులు చిందిస్తున్నారు.
వాళ్ళ ముఖాలనుండి బదులుని గ్రహించిన శంకర్, "అంతే, అందరికీ అర్ధమైందిగా మరి, మన మధ్యనున్న రిలేషన్... నా మట్టుకు నేను, బంధుత్వాలకి చాలా విలువనిస్తాను. ఇంక బావా మరదల్ల రిలేషన్ అయితే ఇంకా చాలానే చెయ్యాలి కూడా...! ఆ..హా... అదే, మీ అవసరాలు నేనూ... నావి మీరూ...! అందుకే, ఏదైనా పనుంటే మీరు కొంచెం కూడా సిగ్గు పడకుండా అడిగారంటే... మిగతాది నేఁ చూసుకుంటాగా... (అంటూ కన్ను కొట్టి) సరేనా!" అన్నాడు.
అమ్మాయిలందరూ సిగ్గుపడుతూ మెలికలు తిరిగిపోసాగారు.
"హ్మ్... ఇక పుస్తకాలు తీయండి,  ఈ రోజు మీకు ప్రత్యుత్పత్తి(reproduction)ని నేర్పిస్తాను...!" అంటూ పాఠం మొదలెట్టాడు.
(ఈ చాప్టర్ ని తరువాతి భాగంలో చెప్తాను)

[Vikatakavi02]

పోస్టు చేసినప్పుడు తెలుగులోనే వుంది. తర్వాత ఇలా ఎలా మారిపోయిందో మరి!!! సరిచేస్తాను క్రిష్

[Vikatakavi02]

హ్మ్... సరి చేశాను బ్రో

[Vikatakavi02]

Episode 63

కన్నెపిల్లలకు పునరుత్పత్తి (reproduction) పాఠాన్ని చెప్పడానికి వాచక పుస్తకంలోని male reproductive system (టూకీగా పురుషాంగమును) బొమ్మను బ్లాక్ బోర్డ్ మీద వేయడం మొదలెట్టాడు శంకర్. కాకపోతే ఆ పుస్తకంలో వడిలిపోయిన అంగానికి బదులు పూర్తిగా నిగిడిన అంగాన్ని వేయసాగాడు. అది బాగా రావాలని తన చిత్ర కౌశలాన్ని మొత్తంగా దానిమీద చూపించసాగాడు.

కానీ, అక్కడ అమ్మాయిలంతా శంకర్ వేస్తున్న బొమ్మని చూడకుండా అతని ప్యాంటు ముందు బాగంలో పొంగివున్న ప్రదేశాన్ని కన్నార్పకుండా చూడసాగారు... శంకర్ కూడా దాన్ని దాచేందుకు ఏ మాత్రం ప్రయత్నం చేయకుండా పాఠం చెప్పడం మొదలెట్టాడు:
"మీరు దీన్ని(ఆ పురుషాంగం బొమ్మని చూపిస్తూ) ఇంతకుముందెప్పుడూ చూసివుండరు... ఒకవేళ చూసినా చిన్న పిల్లలది చూసుంటారు... చాలా బుల్లిగా వుంటుందిగా అది... కానీ, పెద్దయ్యాక ఇదిగో ఇలా అవుతుంది. మరి లోపలికి దూసుకుపోవాలి కదా...!" అని చెప్పి ఆ అంగం(penis) బొమ్మ మొన దగ్గరే ఒక పూ... (vagina) బొమ్మ వేయడం మొదలెట్టాడు. అమ్మాయిలందరూ ఒక్కసారిగా తమ వూపిరిని భారంగా వదిలారు. శంకర్ అదేమీ పట్టించుకోక తన దృష్టంతా ఆ బొమ్మ మీదనే పెట్టాడు. పెద్దగా ఉబ్బినట్టున్న రెమ్మలనీ, మధ్యలో చీలికనీ, అలాగే పైన ఆ బుడిపెనీ (clitoris)కూడా చాలా శ్రద్ధగా చాక్ పీసుతో (బోర్డుమీదే) చెక్కసాగాడు...

అక్కడ అమ్మాయిలందరి చేతులూ మెల్లగా వారి వారి ఆడతనాలను చేరిపోయాయి...
శంకర్ ఆ బొమ్మను కాసేపు తీక్షణంగా చూసి 'ఓకే' అన్నట్టుగా తలూపి క్లాస్ వైపు తిరిగాడు. అమ్మాయిలందరూ ఊపిరి బిగపట్టి అతన్ని చూస్తున్నారు.
"ఇదేంటో నాకన్నా మీకే బాగా తెలుసు అనుకుంటాను..." అన్నాడతడు. సిగ్గుతో రెప్పలు వాల్చేశారు వారు. "ఈ రెండింటి కలయిక ద్వారా పిల్లలు పుడతారు... ఇదిగో, ఈ చీలికలోంచి, అన్నమాట! ఏంటీ... ఇంత చిన్న చీలిక నుంచి పిల్లలు ఎలా వస్తారనుకుంటున్నారా... అలాగే వస్తారు... అనుమానమేం పెట్టుకోకండి...! దీన్ని(అంటూ బొమ్మవైపు చూపించకుండా తన పేంట్ వైపు చూపిస్తూ) మొదటిసారి ఇందులోకి దూర్చినప్పుడు మాటల్లో వర్ణించలేనంతగా నొప్పి వస్తుంది... తొలిసారి కలిసినప్పుడు కన్నె పొర(hymen) చిరిగి రక్తం కూడా రావచ్చు... కానీ, ఆ తర్వాత వచ్చే ఆనందం ముందు ప్రపంచంలో ఇంకేమీ అక్కరలేదనిపిస్తుంది..."
క్రమంగా అందరమ్మాయిల ముఖాలూ ఎర్రబడసాగాయి... ఛాన్స్ దొరికితే వాళ్ళిప్పుడే ఆ ఆనందాన్ని పొందాలనుకుంటున్నారు. వారి చేతులు తొడలమధ్యన నాట్యమాడసాగాయి... వేడి నిట్టూర్పులను విడుస్తూ అరమోడ్పు కన్నులతో శంకర్ వంక కైపుగా చూస్తున్నారు.
శంకర్ కొనసాగిస్తూ, "దీన్ని లోపలికి నెట్టగానే ఇక్కడ దీని గోడలు వ్యాకోచింపబడి ఏదో చేత్తో గట్టిగా పట్టుకున్నట్టుగా దీని చుట్టూ నరాలు బిగుసుకుపోతాయి... ఇలా దీన్ని లోనకీ బయటకీ చేస్తుంటే ద్రవాలు స్రవించడం మొదలై తమకంతో నోటివెంట మూల్గులు కూ..డా వస్తా....యి..." అంటూ దీర్ఘం తీసాడు.
ఆ గదిలో ఉన్న నలభై నాలుగు మంది అమ్మాయిలూ ఒకేసారి మూలగడం మొదలెట్టారు. ఓ రకంగా శంకర్ ప్రపంచ రికార్డుని నెలకొల్పాడని చెప్పొచ్చు.! అక్కడ చాలామందికి తొలిసారిగా కారిపోయింది కూడా...
అప్పుడే బెల్ మ్రోగడంతో శంకర్ బోర్డుమీదున్న డయాగ్రామ్ ని చెరిపేస్తూ, "మిగతాది తర్వాత చెప్పుకుందాం...!" అన్నాడు. అక్కడ అమ్మాయిలందరూ మెల్లగా ట్రాన్స్ లోంచి బయటకి వచ్చి, "అప్పుడే... అయిపోయిందా..!" అన్నట్టుగా నిరాశగా శంకర్ వైపు చూడసాగారు. వాళ్ళ కళ్ళలోని అసంతృప్తిని గమనించిన శంకర్, "ఆ... కుదిరితే ఎప్పుడైనా ఈ చాప్టర్ మీద ప్రాక్టికల్స్ ట్రై చేద్దాం, గార్ల్స్!" అనేసి రిజిస్టర్ పట్టుకుని బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

★★★

స్కూ'ల్ అయిపోయాక ఇంటికి బయల్దేరే సమయానికి సుజాతకి ఎదురుగా సైకిల్ మీద కూర్చుని తననే చూస్తున్న రాజేష్ కనపడ్డాడు. మిగతా అమ్మాయిలతో కలిసి తను కూడా బయటకి వచ్చి తన ఇంటి వైపు నడవసాగింది. సరిగ్గా ఇంటిలోకి వెళ్తుండగా రాజేష్ సర్రున తన సైకిల్ ని ఆమె ముందు నిలిపి, "హాయ్..!" అన్నాడు. సుజాత మౌనంగా నిల్చుంది. "నీతో ఫ్రెండ్ షిప్ చెయ్యొచ్చా?" అని రాజేష్ అడిగాడు. వాడి ఫ్రెండ్ షిప్ కేవలం ఫక్ షిప్ కోసమే! సుజాత ఏమీ చెప్పకుండా ఇంటిలోకి వెళ్ళిపోయింది. రాజేష్ రెండుమూడు సార్లు బెల్ మ్రోగించి అట్నుంచి రెస్పాన్స్ లేకపోవడంతో మొహం వేలాడేసుకుని అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయాడు.

★★★

సుజాత లోపలికి వెళ్ళి బ్యాగ్ సోఫామీద పడేసి టీవీ ఆన్ చేసింది. ప్లేయర్ కూడా ఆన్ అయ్యి ఆ బ్లూ ఫిల్మ్ ప్లే అయ్యింది. తను వెంటనే కంగారుగా ప్లేయర్ దగ్గరికి పోయి ఆదరాబాదరాగా cdని తీస్తుండగా శంకర్, ఆ వెనకే అంజలి లోపలికి వచ్చారు.
"ఏంటీ... ఏదైనా కొత్త సినిమా సీడీనా...? పెట్టు చూద్దామయితే," అన్నాడు శంకర్ నవ్వుతూ... తనకు తెలుసుగా ఆ సీడీ ఏంటో!
సుజాత కంగారుగా, "ఊహూ... ఇద్...ది నా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ.... ప్..పేరెంట్స్ మ్...మారేజి సీడీ!" అంది.
"ఓహో... ఎప్పుడైంది వాళ్ళ... పెళ్ళి?" అని శంకర్ అడగ్గానే సుజాత ఏమీ అలోచించకుండా, "ఈ మధ్యనే, ఓ ఐదార్రోజుల క్రితం..." అనేసింది.
దానికి శంకర్ గట్టిగా నవ్వేశాడు. అప్పుడే లోపలికి అడుగుపెట్టిన అంజలి, "ఏమైంది, ఎందుకు నవ్వుతున్నారు?" అనడిగింది.
శంకర్ ఏం లేదన్నట్టుగా తల అడ్డంగా వూపి తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు. సుజాత, 'నా ఫ్రెండ్ పేరెంట్స్ పెళ్ళి అయిదార్రోజుల క్రితం ఎలా జరుగుతుంది! ఏం మాట్లాడాను నేను!" అనుకుంటూ తన తల కొట్టుకుని స్నానానికి వెళ్ళిపోయింది.

[Vikatakavi02]

Episode 64

సుజాత స్నానం ముగించుకుని బయటకి వచ్చేసరికి శంకర్ ఎదురుగా కనపడ్డాడు. సుజాత నవ్వుతూ, "ఏంటి సార్... అలా చూస్తున్నారు?" అని అడిగింది, శంకర్ తనని తదేకంగా చూడటం గమనించి.
"మ్.... ఏం లేదు. నీ ఏజెంత?"
"పద్దెంది!"
"సరిగ్గానా... లేక ఒక నెల తక్కువా...?"
"ఊహు... వన్ మంత్ ఎక్కువే...! ఏఁ?"
"అబ్బే..! ఏం లేదు. జస్ట్ జనరల్ నాలెడ్జి పెంచుకుందామనీ..." అనేసి వెళ్ళబోయాడు.
సుజాత చనువుగా శంకర్ చెయ్యి పట్టుకుని, "లేదు, సార్. చెప్పండి... ఏంటి విషయం. ఎందుకు అడిగారు?" అని అడిగింది.
శంకర్ నెమ్మదిగా తన దగ్గరికి వచ్చి మెల్లగా, "ప్రొద్దున... నేను నీ ఫ్రెండు పేరెంట్స్ మారేజి సీడీని చూసాను... కానీ, అది ఫస్ట్ నైట్ వీడియోలా అనిపించింది!" అని ఆమె చెవిలో ఊదాడు.
సుజాతకి ఒక్కసారిగా షాక్ కొట్టినట్టయి కొయ్యిలా నిలబడిపోయింది.
శంకర్ చిన్నగా నవ్వుతూ సుజాత భుజాన్ని ఓమారు నొక్కి, "ఏమైనా... ఆ వీడియో మాత్రం చాలా బాగుంది," అనేసి బాత్రూంలోకి వెళ్ళిపోయాడు.

★★★

రాత్రి డిన్నర్ కోసం డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు అందరూ... సుజాత అందరికీ భోజనం వడ్డిస్తోంది. గిరీశంగారు ఏదో పని మీద పొరుగూరుకెళ్ళారు.
అంజలి: శంకర్ గారు, స్కూ'ల్ లో ఎడ్యుకేషనల్ టూర్ కింద స్టూడెంట్స్ ని ఎక్కడికైనా ఓ మూడు రోజులు తీసుకెళ్ళాలని నేను అనుకుంటున్నాను. మీరేమంటారూ!
శంకర్: బాగుందండీ... నిజంగా...! చాలా మంచి ఆలోచనండీ మీది... అసలిలాటి—
అంటూ శ్రీదేవి వంక చూసాడు. 'ఓవర్ అయ్యింది ఇక ఆప'మన్నట్లు సంజ్ఞ చేసిందామె. అంతే అతని మాటలు ఆగిపోయాయి. అంజలి వారిని చూసి ముసిముసిగా నవ్వింది. సుజాత కూడా తినడానికి కూర్చుంది.
శ్రీదేవి: ఈ టూర్ కి కేవలం స్టూడెంట్స్, టీచర్స్ మాత్రమే వెళ్ళాలా లేక ఫ్యామిళీస్ కూడా రావొచ్చా..?
అంజలి: స్టూడెంట్స్ వాల్ల ఫ్యామిలీస్ కూడా రావడానికి కుదరదుగానీ, కావాలంటే టీచర్స్ ఫ్యామిలీ రావచ్చు... అదేగా మీ సందేహం!
శ్రీదేవి అవునన్నట్టుగా తలూపింది. అక్కడ సుజాత పరధ్యానంగా ఉండడం గమనించి అంజలి, "ఏమైంది సుజీ... ఏంటి చాలా నెర్వస్ గా కనిపిస్తున్నావు?" అని అడిగింది.
సుజాత, "ఏం లేదక్కా...!(తను అంజలిని 'పిన్ని/అమ్మ' అని పిలవదు, 'అక్కా' అనే పిలుస్తుంది. వాళ్ళ నాన్న తనకి చెప్పీ చెప్పీ విసిగిపోయాడు కానీ, తను మాత్రం అలా పిలవడం మానలేదు) బాగానే వున్నాను," అంటూ చిన్నగా నవ్వింది.
శంకర్ టేబుల్ కిందనుంచి తన కాలితో సుజాత కాలుని తొక్కి, "లేదు, లేదు... ఏదో వుంది... చెప్పు... మా దగ్గర నీకు సిగ్గెందుకు...!" అన్నాడు.
సుజాత వెంటనే అక్కడినుంచి లేచి తన కంచం పట్టుకుని అంజలి బెడ్రూమ్లోకి వెళ్ళిపోయింది.

[Vikatakavi02]

Episode 65

భోజనాలయ్యాక అందరూ కూర్చుని టీవీ చూస్తున్న సమయంలో శ్రీదేవి ఫోన్ రింగయింది. వాళ్ళమ్మగారు ఫోన్ చేసారు.!
"హలో! ఆఁ... అమ్మా... ఎలా వున్నావూ...? ఏంటీ... నాలుగైదు రోజులకు నీ దగ్గరకి రావాలా..? ఏఁ.. ఏమైంది? అక్కడంతా బాగానే ఉందిగా..? అక్కడికి వస్తే చెప్తానంటావేంటీ..—" అప్పుడే శంకర్ తను మాట్లాడతానని సైగ చేయడంతో శ్రీదేవి, "ఆఁ అమ్మా... ఆయన మాట్లాడతారంట, ఇస్తున్నాను...!" అంటూ ఫోన్ శంకర్ కి అందించింది.
"నమస్తే అత్తయ్యగారు.."
"ఆ... నమస్తే బాబు..."
"ఏంటీ విషయం..? ఏమైనా ప్రాబ్లమా..?"
"అదేమీ కాదు బాబు... కానీ ఒక్కసారి అమ్మాయిని ఇక్కడికి పంపించండి..."
"సరే... అత్తయ్యగారూ... రేపే పంపిస్తాను."
"రేపు కాదు బాబు. కుదిరితే ఈ రోజే పంపించండి."
"ఏమైందసలు...?"
"అదంతా ఇప్పుడు నేను చెప్పలేను బాబు—"
"సరే... ఇప్పుడే తనని పంపిస్తాను," అని శ్రీదేవితో వెళ్ళి ప్రయాణానికి తయారవమన్నట్టుగా తలూపాడు.
అంజలి శ్రీదేవితో, "నువ్వు ఏం కంగారు పడకు... చేరాక విషయం ఏంటన్నదీ మాకు ఫోన్ చేసి చెప్పు, ఇక్కడ శంకర్ గారికి ఏ లోటూ రాకుండా మేం చూసుకుంటాం," అంటూ భరోసా ఇచ్చింది.
శ్రీదేవి తన బ్యాగ్ సర్దుకున్నాక శంకర్ తనని బస్ ఎక్కించటానికి తీసుకెళ్ళాడు.
బస్సెక్కాక శ్రీదేవి, "అవునూ... ఈ టూర్ ఎప్పుడు వుంటుంది?" అని శంకర్ ని అడిగింది.
"నాకేం తెలుసు... నేను కూడా ఇప్పుడే విన్నానుగా...!"
"నేను తిరిగొచ్చేవరకూ ఆ టూర్ ఆపండి... నాక్కూడా రావాలనుంది," అంది శ్రీదేవి.
"చూద్దాం లేఁ!" అని తన భార్యని ఊరికి పంపించి గాల్లో తేలిపోతూ ఆనందంగా ఇంటిదారి పట్టాడు శంకర్.

★★★

అంజలి, శంకర్, సుజాత... లివింగ్ రూమ్‌లో సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నారు.
హ్మ్... వాళ్ళ కళ్ళు టీవీ తెరని చూస్తున్నా ఎవ్వరికీ అక్కడ కనిపించే దృశ్యం తలకెక్కడంలేదు. అంజలికి స్కూ'ల్లో శంకర్ 'వెనక్కి చెయ్యమంటారా..?' అన్న మాట పదే పదే గుర్తుకు వస్తోంది. అప్పుడు శిరీష్ తన శరీరం గురించి తప్ప తన మనసు గురించి ఆలోచించలేదని అతనిపైన ఆక్రోశించి మొండిగా ఈ పెళ్ళి చేసుకుంది.. కానీ, ఇప్పుడు తనకు మానసికంగా, శారీరికంగా ప్రశాంతత కరువైంది.
ఈరోజు శంకర్ అన్న మాట తనకు శిరీష్ ని గుర్తు చేసింది. పోనీ, ఇప్పుడు తన భర్త ఉండుంటే పరిస్థితి భిన్నంగా వుండేదేమో... కానీ, అతనా ఊరెళ్ళాడు. తన శరీరం మగతోడు కోరుతోంది. దాంతో, పక్కననున్న శంకర్ మీదకి సహజంగా తన మనసు పోతోంది. 'తనూ ఇవాళ ఒంటరిగా ఉన్నాడుగా... అతను కూడా నాలాగే ఫీలౌతున్నాడా...!' అనుకుంటూ శంకర్ వైపు చూడసాగింది.
అక్కడ సుజాతకి ఆ సీడీ విషయంలో చాలా కంగారుగా వుంది. శంకర్ ఎక్కడ దాని గురించి అంజలికి చెప్పేస్తాడో అని తను కలవరపడుతోంది... ఆమె కూడా మాటిమాటికీ శంకర్ ని చూస్తోంది.
ఇక శంకర్ ఆలోచనలన్ని తన పక్కన కూర్చున్న ఆ ఇద్దరాడాళ్ళ గురించే... నిన్న అంజలి కోరికని విన్నప్పటినుంచీ శంకర్ తనకు శ్రీదేవి ద్వారా దొరకని ఆ సుఖాన్ని ఇలాగైనా పొందాలని యోచిస్తున్నాడు. 'తనకు తెలిసినంతవరకు ఏ ఆడది తనకు తానుగా తన గు... పగల దెం..మని కోరుకోదు. ఒకవేళ తనకి కనీసం ఒకట్రెండుసార్లు ఆ అనుభవం అయితే తప్ప అందులో దొరికే అనందం అర్ధంకాదు. పూ...ని దెంగినదానికంటే కూడా ఎక్కువ మజా దీనిలో వస్తుందనీ... కానీ, గిరీశంగారి మాటలను బట్టీ అతను ఆ పని చేయడానికి అస్సలు ఇష్టపడడం లేదు. అంటే, అంజలికి ఇంతకుముందు ఎవరితోనో తన గు...ని చేయించుకుందా...? ఎవరై వుంటారూ? ఇప్పుడు తనకు కూడా ఆ ఛాన్స్ ఇస్తుందా..?' అలా అనుకుంటూ మెల్లగా అంజలిని దొంగచూపులు చూడసాగాడు. అలాగే, పక్కనే వున్న లేత సొగసుల సుజాతని కూడా ఓమారు చూసాడు. 'దీన్ని వేసే ఛాన్స్ కూడా దొరికితే నా సామి రంగా...! ఇక వదిలేది లేదు...' అనుకుంటూ ఓరకంట సుజాత జఘన సౌందర్యాన్ని తన కళ్ళనిండా నింపుకుంటున్నాడు.
అప్పుడే అంజలి, "సుజాతా... ఇవాళ మీ నాన్న ఎలాగూ లేరు కనుక నువ్వు బెడ్రూమ్లో నాతో పడుకో..!" అని అంది.
కానీ, సుజతకి తన పూ... తడవకపోతే నిద్రపట్టదాయే... అంజలి పక్కన పడుకుంటే ఆ పని చేయడం కష్టం. అందుకే, "పర్లేదక్కా... నేను ఇక్కడే పడుకుంటాను... నాకు ఇక్కడే బాగా నిద్రపడుతోంది," అంది.
అది విని అంజలికి లోలోన సంతోషంగా అనిపించింది. ఎందుకో!
ఆమె శంకర్ వైపు తిరిగి, "శంకర్ గారూ... మీరు ఇందాక ఆ టూర్ గురించి మీ అభిప్రాయం ఏమీ చెప్పలేదు!" అని అంది.
"నాదేం ఉంది మేడం... మీరెలా తలిస్తే అలా చేయండి. నేను కావల్సిన సహాయం చేస్తాను."
"హ్మ్... నేనూ మీనాక్షి గారు అనుకున్నదేమంటే... ఇప్పుడు ఎండలు ఇంకా ఉన్నాయి కదా... అందుకని ఏదైనా హిల్ స్టేషన్ కి వెళ్దామని...!"
"అయితే, హార్సలీ హిల్స్ కి వెళ్దామా మేడం..! నేనింతకుముందు కూడా అక్కడికి వెళ్ళాను. చాలా ఆహ్లాదకరంగా వుంటుంది."
"హార్సలీ హిల్స్...!! వెళ్తే బాగానే వుంటుంది... కానీ అందుకు స్టూడెంట్స్ తల్లిదండ్రులు కూడా ఒప్పుకోవాలి.! చాలా దూరం కదా! సరే... ముందుగా టీచర్స్ ని అడిగి చూస్తాను," అంది అంజలి.
అప్పుడే డోర్ బెల్ రింగైంది.
బయటనుండి, "సుజాతా...!" అంటూ ఓ అమ్మాయి గొంతు వినబడింది.
సుజాత 'ఎవరా...?' అని అనుకుంటూ లేచి వెళ్ళి తలుపుతీసి, "ఓహ్... నువ్వా నాస్మిన్! ఏంటీ ఇప్పుడు వచ్చావ్?" అని అడిగింది.
నాస్మిన్... ఇంతకుముందు చెప్పానుగా, ఆ ఊర్లో టాప్ అందగత్తెల్లో తను కూడా వుందని!
నాస్మిన్ లోపలికి అడుగుపెడుతూ శంకర్, అంజలీలని అక్కడ చూసి విష్ చేసింది. తనిప్పుడు సుజాత క్లాస్‌మేట్.
"గుడ్ ఈవెనింగ్ మేడం... గుడ్ ఈవెనింగ్ సార్!"
తర్వాత నాస్మిన్, సుజాతలు అంజలీ బెడ్రూమ్లోకి వెళ్ళిపోయారు.
"హ్మ్... చెప్పు, ఈ సమయంలో వచ్చావంటే ఏదో విషయం వుంది... ఏంటీ?" అని నవ్వుతూ అడిగింది సుజాత.
నాస్మిన్ ఓసారి తలుపు వంక చూసి మెల్లగా, "నీకో విషయం తెలుసా..? మన శంకర్ సార్ కన్నా ముందు ఓ సార్ ఇక్కడ పని చేసేవారు... అతని పేరు శిరీష్. నెంబర్ వన్ ఐటెమ్ రాజా అనుకో... కానీ, ఎందుకో తర్వాత లతని పెళ్ళి చేసుకుని ఈ వూరినుండి వెళ్ళిపోయాడు. నేను అప్పుడే అతన్ని బుట్టలో వేద్దాం అనుకున్నాను కానీ, కుదర్లేదు. ప్చ్! అవునూ ఇంతకీ ఈ సార్ ఏ టైపు?" అంటూ తలుపు వైపు చూపిస్తూ అడిగింది.
సుజాత భుజాలెగరేస్తూ, "ఏమో... నాకు తెలీదు. కానీ, ఇవాళ అతనికి నేను దొరికిపోయాను... అదే, బ్లూ ఫిల్మ్ సీడీని నేను పెట్టుకుని చూడ్డం అతను చూసినట్టున్నాడు... కానీ, ఇంతవరకూ అతను ఆ విషయం అతను ఎవరికీ చెప్పలేదు..."
"అయితే, కచ్చితంగా వీడు వట్టి పప్పుసుద్ద అయ్యుంటాడు. అలా ఎవరైనా దొరికితే వెంటనే బ్లాక్మైల్ చేస్తారుగానీ, ఇలా వదిలేస్తారేంటీ! అవునూ... ఏ అబ్బాయికైనా ఇచ్చావా నువ్వు ఈ ఊర్లో?"
"ఏంటీ ఇచ్చేదీ... నాకు దూరంగా ఉంచి వాళ్ళని వెర్రెక్కించడం అంటేనే ఇష్టం, అంతే! నువ్వెవరితోనన్నా చేసావా—?"
"లేదే... ఎవరితో పడితే వాళ్ళతో చేసి మన జుత్తు వాళ్ళకి అప్పగించడం నాకు ఇష్టముండదు. అందుకే, ఇప్పటివరకూ ఎవరి జోలికీ పోలేదు. అయినా నేను ఇప్పుడు ఇక్కడికి వచ్చిన అసలు విషయం వేరే వుంది."
"అవునా... ఏంటే అది?"
"నేను ఒక అబ్బాయి నీకు చెప్పమన్న విషయం చెబుదామని వచ్చాను."
"ఎవరే... ఆ అబ్బాయి... ఏంటా విషయం?"
"చూడూ... తప్పుగా అనుకోకు—"
"అనుకోను కానీ, విషయం చెప్పవే తల్లీ!"
"అదీ... మా భయ్యా, సామిర్.... తను నిన్ను చాలా ఇష్టపడుతున్నాడూ..." అని సాగదీస్తూ చెప్పింది.
సుజాత వెంటనే తేలిగ్గా నవ్వేస్తూ, "ఓస్ ఇంతేనా...! అయినా నన్ను ఇష్టపడని వారు ఎవరున్నారే ఈ ఊర్లో అసలు.... ఇవాళ కూడా ఒకడు నాతో మాటలు కలపాలని ప్రయత్నించాడు!" అంది.
"ఎవడేఁ..?"
"ఏమో... నాకేం తెలుసు. చాలా పొడుగ్గా ఉన్నాడు... వాడికి చిన్నగా మేకపోతుకి ఉన్నట్టుగా గెడ్డం కూడా ఉంది."
"తెల్లగా ఉన్నాడా...?"
"మ్..! ఉన్నాడు."
"అయితే, వాడు రాజేష్ అయ్యుంటాడు... ఇంతకుముందు నా వెంట పడే వాడు. నేను అస్సలు పట్టించుకోలేదు... వాడు మినాక్షీ మేడం బంధువు... అంత మంచివాడు కాదు... వాడెప్పుడు అమ్మాయిల్ని వలవేసే పనిలోనే ఉంటాడు. వాడితో జాగ్రత్తగా ఉండు."
"సర్లే, అయినా నా మీద చెయ్యేసేంత దమ్ము ఎవరికుంది...!"
"అంతేలే... ఇంతకూ మా భయ్యా గురించి ఏమంటావ్?"
"అనేదేముందీ... రోజూ వచ్ఛి ఈ దేవీ దర్శనం చేస్కోమను."
"తను అలాటోడు కాదే... నిన్ను నిజంగా ప్రేమిస్తున్నాడు. అతన్ని ఒక్కసారి చూసావంటే నీకే తెలుస్తుంది."
"అయితే... ఓ చూపు చూడాల్సిందే!"
"ఇప్పుడు వస్తావా... చూద్దువుగానీ!"
"ఇప్పుడా...? నాకూ రావాలనే వుంది... కానీ, ఈ టైంలో అంటే అక్క వొప్పుకోదేమో!"
"ఏడున్నరేగా అయ్యింది... ఓ అరగంటలో వచ్చేస్తానని చెప్పి చూడు!" అంటూ లేచి నిలబడింది నాస్మిన్.

ఇక్కడ వీళ్ళు ముచ్చట్లలో ఉండగా అక్కడ శంకర్, అంజలిని తన దారికి తెచ్చుకునే ప్రయత్నం మొదలెట్టాడు.
"మేడం... మీది.... లవ్ మేరేజా...?" అని మెల్లగా అడిగాడు
ఆ ప్రశ్నకి అంజలికి శంకర్ తన పాత గాయాన్ని మళ్ళీ రేపుతున్నట్టుగా అనిపించి ముభావంగా, "కాదు... అయినా, మీకెందుకలా అనిపించింది?" అని అడిగింది.
"ఏం లేదండీ... ఏదో... అడగాలనిపించింది... అంటే—" అంటూ చప్పున ఆగిపోయాడు.
"మ్... ఏంటి?" కనుబొమలు ముడివేస్తూ అతని వైపు తల త్రిప్పి అడిగిందామె.
చిన్నగా గుటకేస్తూ — "అఁ... అదే... మీ ఇద్దరికీ వయసులో చాలా తేడా వుంది కదా... అలాగే అతనికి అంత పెద్ద కూతురు కూడా... అందుకే, మీరు తప్పక ఈ పెళ్ళి చేసుకున్నారేమోననీ—"
అంజలి కళ్ళు అతని కళ్ళతో కలిశాయి. ఒక్క క్షణం ఆమె అలా అతన్ని చూశాక తన చూపుల్ని టీవీ వైపు తిప్పేస్తూ—
"నా సంగతి వదిలేయండి... మీ సంసారం ఎలా సాగుతుంది.? శ్రీదేవి చాలా అందంగా వుంటుంది... మీరు బాగా లక్కీ!" అంది.
శంకర్ కావాలని ముఖాన్ని వేలాడేసుకుని, "అవుననుకోండీ... కానీ—" అంటూ నసిగాడు.
అంజలి అతని ముఖాన్ని చూసి, "ఏఁ... ఏమైంది?" అంటూ కళ్ళెగరేసింది.
"ఏమ్లేదు మేడం... భగవంతుడు అందరికీ అన్ని ద్వారాలు తెరిచే అవకాశాన్ని ఇవ్వడుగా...! నాకేమో ఉన్న అన్ని ద్వారాలూ శోధించాలని ఉంటుంది... తనేమో అందుకు ఒప్పుకోదాయే!"
అంజలి కూడా అదే లైన్ లో ఉండటంతో అతను ఏ ద్వారం గురించి మాట్లడుతున్నాడో అర్ధమవ్వడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదామెకు.
అంతే, అప్పటివరకూ తిన్నంగా కూర్చున్న తను శంకర్ వైపు పూర్తిగా తిరిగి, "ఔనూ... మీరు నన్ను మేడం అని ఎందుకు పిలుస్తున్నారు...? ఇప్పుడు మనం స్కూ'ల్లో లేము కదా... అంజలి అని పిలవండి చాలు!" ఆమె గొంతు కాస్త జీరబోయింది.
శంకర్ కూడా అంజలి వైపు తిరిగి, "నన్ను కూడా మీరు అని అనక్కరలేదు, శంకర్ అనీ—" అంటూ ఒకరి కళ్ళలోకి ఒకరు కోరికగా చూసుకుంటూ దగ్గరికి జరగబోతుండగా సుజాత, నాస్మిన్ లు బెడ్రూమ్లోంచి బయటకు వచ్చారు. అదృష్టవశాత్తూ వాళ్ళకి ఏ అనుమానం రాలేదు.
వెంటనే, అంజలి అతన్నించి దూరం జరిగి తన ముఖమ్మీద పడుతున్న చెమటని తుడుచుకుంది. శంకర్ ఒడిలో వున్న రిమోట్ కింద పడిపోయింది. దాన్ని తీసుకొని పైకి చూసేసరికి అతని కళ్ళముందు నాస్మిన్ కనిపించింది. తనని చూస్తూ శంకర్ పక్కనున్న అంజలీని మర్చిపోయి, "ఈ ఊరి నీళ్ళలో ఏదో విశేషం ఉన్నట్టుంది!" అన్నాడు.
నాస్మిన్ నైట్ షర్ట్ ఇంకా వైట్ స్కర్ట్ వేసుకుని ఉంది. తన పాల మేను... పైన గుండ్రాని వక్షోజాలు, కింద తెల్లని నునుపైన స్తంభాలు... మొత్తానికి అందం అంతా కలబోసి మలిచినట్టుగా ఉంది ఆమె రూపం.!
నాస్మిన్ శంకర్ అన్నది విని, "ఏం సార్?" అని అడిగింది. శంకర్ తన తొడలని చూడ్డం తనూ గమనించింది.
"ఇక్కడ ఒకర్నిమించి ఒకరు ఉన్నారు... ఒకవేళ నాకు పెళ్ళి కాకపోయి వుంటే నేనూ శిరీష్ అన్నాయ్ లాగ ఇక్కడే ఎవర్నో ఒకర్ని పెళ్ళి చేస్కునే వాడ్ని!" అన్నాడు తన చూపులతో నాస్మిన్ అందాలని తడిమేస్తూ...
నాస్మిన్ కిలకిలా నవ్వింది... కానీ, శిరీష్ పేరు వినగానే అంజలికి గుండెల్లో కలుక్కుమంది. వెంటనే టాపిక్ మార్చేస్తూ, "నాస్మిన్... మేము స్కూ'ల్లో మూడు రోజుల టూర్ ఎరేంజ్ చేద్దామనుకుంటున్నాం... హార్సలీ హిల్స్ కి! మరి నువ్వు వస్తావా?"
"నేను తప్పకుండా వస్తాను, మేడం... కానీ, నాకు తెలిసినంత వరకూ చాలామందికి వాళ్ళ ఇంట్లోవాళ్ళు పంపరేమో!"
"అది నేను రేపు కనుక్కుంటాను..." అంటూ అంజలి లేచి వెళ్ళబోతుండగా నాస్మిన్, "సుజాతని ఓసారి మా ఇంటికి తిసుకెళ్దామని వచ్చాను, మేడం. మరి తీసుకెళ్ళనా...? మళ్లీ అరగంటలో వచ్చేస్తుంది!" అని అడిగింది.
"మీ ఇంటికా... ఇప్పుడు ఏఁ.—... మ్... సరే... తనని అడిగావా?"
వాళ్ళు వెళెతే తను శంకర్ ఒంటరిగా ఉంటామన్న తలంపే తనలో కోటి వీణలు మ్రోగేలా చేస్తుంది.
"ఆ... అడిగిందక్కా... అయితే నే వెళ్ళనా..?"
"మ్... వెళ్ళు. కానీ, త్వరగా వచ్చేయ్." తన మనసులో మాత్రం దానికి భిన్నంగా అనుకుంది.
నాస్మిన్, సుజాత బయటకి వెళ్ళిపోయారు... అంజలి, శంకర్ లను ఒంటరిగా వదిలి...!

★★★

వాళ్ళిద్దరూ వెళ్ళిపోయాక అంజలి తలుపు గడియపెట్డి వచ్చి మళ్ళీ సోఫాలో శంకర్ పక్కన కూర్చుండిపోయింది. ఇప్పుడు ఎవరూ తమకి అడ్డులేరు. ఇద్దరికిద్దరూ ఎవరు తొలి అడుగు వేస్తారా అని ఎదురుచూస్తున్నారు. అసలు ఇందాక సుజాత, నాస్మిన్ లు అడ్డురాకుండా ఉన్నట్లయితే అప్పుడే తొలి అడుగు పడి ఉండేది. ఇప్పుడు మళ్ళీ ఇద్దరూ మొదటికొచ్చినట్టుగా ఉన్నారు...
ముందుగా తనే మొదలెడదామని శంకర్ నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ, "ఆ... అయితే... నేను మిమ్మల్ని 'అంజలి' అని పిలిస్తే మీరు ఏమీ అనుకోరుగా...!" అన్నాడు.
అంజలి ఒక్కసారి గాఢంగా ఊపిరి తీసుకుని తలెత్తి శంకర్ ని చూస్తూ, "ఇందాక నేను చెప్పింది కూడా అదేగా... అలాగే, నన్ను 'మీరు' అనకండి... 'నువ్వు' అని పిలవండి," అని అంది.
శంకర్ ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, "నువ్వు ఈ పెళ్ళి చేసుకుని సుఖంగా ఉన్నావా... అంజలీ?" అని అడిగాడు.
అంజలి అతని వైపు వంగుతూ, "నీకు అలా అనిపిస్తుందా... శంకర్!" అంది హస్కీగా.
శంకర్ మెల్లగా తన చేతిని ఆమె తొడమీదున్న ఆమె చేతిమీద వేసాడు. ఆమె తన మరో చేత్తో ఆ చేతిని ఒడిసి పట్టుకుని కైపుగా శంకర్ కళ్ళలోకి చూసింది...
ఇద్దరూ నెమ్మదిగా లేచి అంజలి బెడ్రూమ్లోకి వెళ్ళిపోయారు.

★★★

అక్కడ నాస్మిన్ సుజాతని తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళింది. సుజాతని కని సామిర్ తనను తాను మరచిపోయాడు. ఎప్పుడైతే ఆమెని చూసాడో ఆ క్షణం నించీ అతను సుజాతపైన మనసు పారేసుకున్నాడతడు. కానీ, బయటపడటానికి సంకోచించి తన చెల్లి ద్వారా ఆమెకు రాయబారం పంపాడు. ఇక నాస్మిన్ తను ప్రేమించిన అమ్మాయిని ఇలా తమ ఇంటికి తీసుకురావడం అతనికి మహదానందంగా వుంది. కానీ, అక్కడే తన బాబా, ఇంకా తన అమ్మీ కూడ ఉండటంతో వెంటనే తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు. నాస్మిన్, సుజాతని తన గదిలోకి తీసుకుపోయింది.
సుజాత కూడా ఇప్పుడు సామిర్ ని చూసింది. చాలా అందంగా ఉన్నాడు. అసలైతే ఆ అన్నాచెల్లెల్లిద్దరూ ఒకేలా ఉన్నారు... అతని ముఖం చూస్తే చాలా అమాయకంగా, మంచిగా అనిపిస్తున్నాడు.

చూడబోతే, సుజాతకి సామిర్ మొదటి చూపులోనే తెగ నచ్చేసినట్టున్నాడు.

[Vikatakavi02]

Episode 66

బెడ్రూమ్లోకి వెళ్ళిన తర్వాత శంకర్ అంజలి భుజాన్ని పట్టుకుని తన వైపుకి తిప్పుకున్నాడు. ఆమె కళ్ళు అతన్ని చూడటం లేదు. 'చేస్తున్నది తప్పు' అని ఆమె మనసు పదేపదే ఘోషిస్తోంది. కానీ, తనువులో అంతకంతకూ పెరిగిపోతున్న తపన... 'తప్పదు' అని తనను సముదాయిస్తోంటే... తలెత్తి అతన్ని చూసింది. ఇద్దరి కళ్ళలో కోరిక స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
శంకర్ ఆమె మెడను బొటనవేలితో పాముతూ, "అంజలీ! నీలోని ప్రతి అంగుళాన్ని ఇలాగే పూర్తిగా స్పృశించాలని వుంది... పూ-ర్తి-గా..!" అన్నాడు... అతని మాటలకీ, చేతలకీ మైమరిచిపోతూ అంజలి తీయగా మూల్గి, "మ్...!" అంటూ అతన్ని కావలించుకోవడానికి ముందుకొరిగింది. కానీ, శంకర్ ఆమె భుజాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని అలాగే దూరంగా ఉంచడంతో అంజలి ఆ విరహాన్ని తాళలేక గింజుకోసాగింది...
శంకర్ ఆమెని అలాగే పట్టుకుని వెళ్ళి ఒక్కసారిగా బెడ్ పైకి తోసాడు. 'అహ్...!' అంటూ అంజలి మంచం మీద పడి చిన్నగా ఎగశ్వాసని వదులుతూ శంకర్ ని చిత్రంగా చూసింది. శంకర్ చిన్నగా నవ్వుతూ సింహంలా ఆమె మీదకు దూకాడు. ఆమె ఎత్తులు అతనికి ఓ కుషన్ లాగ మెత్తగా గుచ్చుకున్నాయ్. అంజలి వెంటనే శంకర్ ని గట్టిగా వాటేసుకుని అతన్ని ముద్దాడింది. అతనామె పైనించి పక్కకు లేచి పైట స్థానభ్రంశం అవ్వటం వల్ల జాకెట్ మీంచే బహిర్గతం అయ్యిన ఆమె బంగినపల్లి మామిడిపళ్ళను ఆబగా చూడసాగాడు. ఆమెలో ప్రతి అణువు అతని స్పర్శ కోసం తహతహలాడుతోంది. కానీ, శంకర్ తనని అలా తినేసేలా చూస్తుంటే ఎందుకో కాస్త సిగ్గుగా అనిపించి వెనక్కి తిరిగి తలగడలో తన ముఖాన్ని దాచుకుంది. అలా అంజలి తిరగడంతో శంకర్ చూపులు ఆమె నాజూకు నడుముకు అతుక్కుపోయాయి. మెల్లగా తన చేతిని ఆమె నడుమ్మీద వేసి బలంగా ఒడిసిపట్టాడు. నరాల్లో జివ్వుమనిపించింది అంజలికి. అతని పట్టుని ఆస్వాదిస్తూ మత్తుగా, "శ్శం-క-ర్..." అంటూ మూల్గి తన వెనకెత్తులను కొంచెం పైకి లేపింది. శంకర్ కి అంజలి ఇన్-డైరెక్టుగా తన పిరుదుల పని పట్టమని అలా వాటిని లేపి అడిగిందేమోననిపించింది. నెమ్మదిగా తన చేతిని ఆమె పిరుదులమీదకు తీసుకొచ్చాడు. అంజలి తాపంతో మొత్తంగా కంపించిపోతోంది. వాటిని పిసికిపారేయమని అతన్ని మనసులోనే వేడుకుంటోంది. శంకర్ ఆమె పిరుదులను మెల్లగా నిమరడం మొదలెట్టగానే అంజలి మనసులో మాట పెల్లుబికింది. "ప్లీజ్.. శం-కర్...!" అనీ...
అదామెకు ఇష్టం లేదేమోనని అనుకుంటూ శంకర్ వెంటనే తన చేతిని తీసేసి, "సారీ అంజలి... నీకు నచ్చకపోతే, నేఁ చెయ్యనులేఁ!" అన్నాడు.
అంజలి వెంటనే లేచి శంకర్ చేతిని పట్టుకుని తన తొడలమధ్యకి దోపుకుంటూ, "నీ ఇష్టమెచ్చినట్లు చెయ్, శంకర్... ఆపొద్దు... నాకు పిచ్చెక్కేలా వుంది... తొందరగా ఏదో ఒకటి చేయ్... ప్లీజ్!" అంది.
అంజలి ఆ మాటను అలా పూర్తి చేసీ చేయగానే శంకర్ ఆమె పెదాలని తన పెదాలతో మూసేసి తన చేతులని ఆమె పిర్రల చుట్టూ వేసి గట్టిగా బిగించినట్లుగా పట్టుకొని నొక్కుతూ చీలిక పైన వేలితో రాసాడు. 'ఇస్...' అని వగరుస్తూ అంజలి పరవశంతో శంకర్ ని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.
తర్వాత శంకర్ అంజలి చీర కుచ్చిళ్ళలోకి తన చేతిని పోనిచ్చి పేంటీ మీదుగా ఆమె పువ్వును తాకాడు. ఆనక అతని చేయి ఆ పేంటీని దాటుకుని లోనికి ప్రవేశించి ఆమె పూ... రేకులను చేరుకుంది. తన ఆడతనాన్ని శంకర్ వేళ్ళు తాకగానే అంజలికి ఆనందంతో ఒక్కసారిగా పొరలు కమ్మినట్టయింది. తన కళ్ళను మూసుకుని అలా మంచమ్మీద వెనక్కి వాలిపోయింది. శిరీష్ తన కళ్ళముందు కదలడంతో అతి కష్టమ్మీద తన కళ్ళను తెరచి అరమోడ్పు కనులతో శంకర్ ని చూసింది... తన భర్త గిరీశం అస్సలు ఇష్టపడని పనిని ఈవేళ ఈ వ్యక్తి ద్వారా కానించే అవకాశం ఆమెకి దొరికింది!
శంకర్ అంజలి చీర కుచ్చిళ్ళను లాగేసి అలాగే అడ్డుగా కనిపిస్తున్న పేంటీని కూడా కిందకి దించేసాడు. అంజలి తన అరటి బోదెల్లాంటి ఆ తొడలను విడదీసి మధువులూరుతున్న తన కలశాన్ని శంకర్ ముందు విందుగా ఉంచింది... శంకర్ తన నోటిని అక్కడ పెట్టి ఆ తేనెను జుర్రుకోవాలని తను ఆశపడుతోంది.
శంకర్ అంజలి ఆశను వమ్ముచేయలేదు. ఆమె విప్పారిన ఆడతనాన్ని చూసిన వెంటనే అతను ముందుకు వెళ్ళి తన పదునైన నాలుకను ఆమెలోకి జొనిపాడు. అంజలి తనువంతా పులకరింత మొదలైంది...
'మ్మ్...' శంకర్ తలను పట్టుకుని గట్టిగా మూల్గుతూ మరింత దగ్గరికి నొక్కుకోసాగింది... కుదురుగా ఉండలేక మెలికలు తిరిగిపోతూ అమితమైన ఆనందాన్ని అనుభవించసాగింది. శంకర్ అంజలిని అలాగే పట్టుకొని తన నాలుకతో ఆమె యోని గోడలను తాకుతూ రసాస్వాదన చేస్తున్నాడు. తర్వాత శంకర్ అంజలిని తన మీదకి తెచ్చుకుని 69 పొజిషన్ లోకి మారాడు. ఈ పొజిషన్ లో అంజలికి శంకర్ దండం అతని లుంగీలోంచి ఒక గుడారంలాగా కనపడింది. అంజలి శంకర్ లుంగీని తీసేసి అండర్వేర్ లో బంధీగా ఉన్న అతని మగసిరిని బయటకి తెచ్చి తన రెండు చేతులతో బిగించి పట్టుకుని సవరదీయసాగింది... తర్వాత దాన్ని నెమ్మదిగా తన నోటిలోకి తీసుకుని చీకింది చూడండీ... ఆ చీకుడుకి శంకర్ అంగం బాగా గాలిపోసుకుని ఆమె నోట్లో తాండవమాడింది. తన భార్య శ్రీదేవి అస్సలు ఎప్పుడూ ఇంత బాగా చేయలేదు... అందుకే, అతనికి ఇక ఆగడం కష్టమై ఎక్కడ కార్చేస్తాడో అన్న భయంతో చప్పున ఆమె నోట్లోంచి తన అంగాన్ని తీసేసి అంజలి వైపు చూసాడు... చేతిలోని ఐస్ క్రీమ్ లాగేసుకుంటే బిక్కమొహం పెట్టే పిల్లాడిలా అగుపించింది ఆమె ముఖం.
అయితే శంకర్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా (శిరీష్ లాగ) అంజలిని డాగీ పొజిషన్‌లోకి మార్చి వెనకనుండి కస్సుక్కుమని ఆమె యోనిలోకి తన ఆయుధాన్ని దింపేసాడు. 'అహ్...హ్..మ్....' అతని అంగం తన పూ... గోడలను చీల్చుకుంటూ లోపలికి వెళ్ళగానే అంజలి తమకంతో మత్తుగా మూల్గింది... శంకర్ మెల్లగా పోటు వేయడం ఆరంభించాడు... 'ఉహ్... ఉహ్...' అంటూ అంజలి మూల్గుతూ తన కరువుతీరా శంకర్ చేత కుమ్మించుకోసాగింది...
శంకర్ ఓవైపు పోటు వేస్తూనే అంజలి బంగారు బంతుల్ని జాకెట్ మీదే బలంగా పట్టుకొని హార్న్ నొక్కినట్టుగా నొక్కేస్తూ ఆమె చెవి దగ్గరకొచ్చి మెల్లిగా, "వెనక్కీ.. చేయమంటారా... మేడం?" అంటూ గొణిగాడు.
అంజలికి సిగ్గుతో బుగ్గలు ఎరుపెక్కాయి... మెల్లగా నవ్వుతూ తన నడుమును పైకెత్తి తన సమ్మతిని అతనికి తెలియజేసింది. శంకర్ వెంటనే ఆమె యోనిలోంచి ఊరిన తన గూటాన్ని తీసి ఆమె వెనక ద్వారం చీలిక ముందు పెట్టి గురి చూడసాగాడు. అంజలి ఈసారి అస్సలు కదలకుండా అతని పోటుకోసం ఎదురు చూస్తోంది. శంకర్ అంజలి నడుమును మరి కాస్త ఎత్తి పట్టుకున్నాడు... దాంతో ఆమె ముఖం మొత్తంగా దిండులోకి మునిగిపోయింది. నెమ్మదిగా తన అంగాన్ని ఆమె పాయలోకి తోయడానికి ప్రయత్నించాడు. కొంచెం తోయగానే అతని అంగం మొన లోపలికి వెళ్ళింది... అంజలికి మెల్లగా నొప్పి ప్రారంభమైంది... అయినా ఆ నొప్పిని పంటిబిగువున ఓర్చుకుంటూ తిన్నగా ఉండటానికి ప్రయత్నించింది.
శంకర్ కొంచెం కొంచెంగా తన అంగాన్ని లోపలికి తోస్తూ అంజలి స్తనాలను గట్టిగా పిసుకుతూ ఆమె చెవులను నాకసాగాడు... అతని చర్యలు తనని ఉద్రేకపరుస్తుంటే అంజలి తన తలని ఎడమ పక్కకు తిప్పి అతని నాలుకను తన తన నోటితో అందుకుంది. మెల్లగా ఇద్దరి నాలుకలూ పెనవేసుకుపోయాయి. అదే సమయంలో శంకర్ అంజలి లోనికి తన అంగాన్ని పూర్తిగా తోసేసాడు. కాసేపు అలా ఉన్నాక శంకర్ ముందుకీ వెనక్కి ఆడించడం మొదలెట్టాడు. అంజలికి ఆనందంతో కళ్ళు చమకులీనుతున్నాయ్... కొద్దిసేపటి తర్వాత వేగంగా లోపలికీ బయటకీ చేసాడు. అంజలి మళ్ళీ తనని తాను కంట్రోల్ చేస్కోలేక ఏదేదో గొణగడం స్టార్ట్ చేసింది... ఐతే, శంకర్ అదేమీ లక్ష్యపెట్టక మరింత వేగంగా తన అంగాన్ని ఆడించాడు. అతని జతల తాకిడికి ఆమె బొక్కలు అదిరిపోతున్నాయి. అంజలి తన చేతిని అలా కిందకి తీసుకెళ్ళి తన పూ.. రెమ్మలను నలుపుకోసాగింది... శంకర్ వేగానికి మైమరచిపోతూ తన కళ్ళను మూసుకుని, "మ్... శిరీష్...!" అంటూ అరిచింది... అంజలి 'శిరీష్' పేరు పలకడం శంకర్ బుర్రకి ఆలస్యంగా ఎక్కింది... 'తనేమైనా పొరబాటుగా విన్నాడా...' అని శంకర్ అనుకుని మరో నిమిషంలో తన వీర్యాన్ని ఆమెలో వెచ్చగా పిచకారీ చేసి ఆమె మీద పడిపోయాడు... అంజలి కూడా రమారమీగా అప్పుడే తన రసాలను కార్చేసి గట్టిగా ఊపిరి తీస్తూ, "ఐ లవ్ యూ శిరీష్..." అని మూల్గుతూ మంచాన్ని కరుచుకుపోయింది. తనేం చెప్పిందో అంజలికి తెలియకపోయినా, ఈసారి శంకర్ కి మాత్రం స్పష్టంగా వినపడింది.

★★★

సుజాత నాస్మిన్ గదిలోకి వెళ్ళి అక్కడ మంచం మీద కూర్చుని, "ఇందాక నేను చూసింది... మీ అన్నయ్యనేనా?" అని అడిగింది.
"హా... చూసేసావా మా భయ్యాని..?"
"చూసాన్లేగానీ, మీ అన్నయ్యేంటీ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా అలా వెళ్ళిపోయాడు... కొంపదీసి మూగవాడా...?"
నాస్మిన్ దానికి నవ్వుతూ, "అరే... తను మూగవాడేం కాదు, తను అమ్మాయిలతో మాట్లాడ్డానికి కాస్త జంకుతాడు... ఇక నీతో మాట్లాడ్డం తనకి ఇంకా కష్టమవుతుంది...!"
"నాతో మాట్లాడటం కష్టమా... ఎందుకు..?"
"ఎందుకంటే తను మొదటిసారి ప్రేమించింది నిన్నే కనుక.!"
"మరీ ఇంతగా సిగ్గుపడితే... ఇక తను నన్ను ప్రేమించేదెప్పుడూ...!"
"అరే... తను అందరితో అలా ఉంటాడేమోగానీ... నీతో బాగానే ఉంటాడు చూడు...!" అంటూ నాస్మిన్ తన అన్నను వెనకేసుకొచ్చి, "ఉండు, ఇప్పుడే పోయి భయ్యాని పిలుచుకొస్తాను," అనేసి ఆ గదిలోంచి బయటకి వచ్చేసింది.
తన అన్న గదిలోకి వెళ్ళి, "భయ్యా... పదండి, నాతో.." అంది.
"ఏఁ... ఎందుకు...?" అన్నాడు సామిర్ కుర్చీలోంచి లేస్తూ...
"ఆ... నీకు సన్మానం చేద్దామనీ... పద, అక్కడ చీఫ్ గెస్ట్ వెయిటింగ్!" అంది నాస్మిన్ వెటకారంగా..
సామిర్ కాస్త తటపటాయిస్తుంటే నాస్మిన్ అతని చేయి పట్టుకుని లాగుతూ, "ఇప్పుడు కూడా నువ్వు ఇలా సుజాత ముందుకెళ్ళడానికి భయపడుతూ ఉన్నావంటే ఇక మీదట నీకు నేనేమీ సహాయం చెయ్యను...!" అంటూ హెచ్చరించింది.
దాంతో, సామిర్ తన చెల్లితో పాటు వెళ్ళి, "హలో!" అంటూ సుజాతని గ్రీట్ చేసాడు. సుజాత తన చేతిని ముందుకు చాపుతూ, "హాయ్... నా పేరు సుజాత!" అంది. సామిర్ వణుకుతున్న చేతులతో ఆమె చేతిని అందుకుని 'షేక్'-హ్యాండ్ ఇచ్చాడు. సుజాతని ఇంత దగ్గరగా చూడటం, తన చేతిని తాకడం సామిర్ ఇంకా నమ్మలేకపోతున్నాడు. నాస్మిన్ సుజాత కోసం ఏదైనా తీసుకురావడానికి వంటింట్లోకి పోయింది...
"మ్... మీ పేరు చెప్పనే లేదు...!" అంది సుజాత చిన్నగా నవ్వుతూ.
సామిర్ సుజాత తీయని పలుకులకి మంత్రముగ్ధుడిలా అయిపోయి ఏమీ చెప్పకుండా నోరెళ్ళబెట్టి ఆమెను అలా చూడసాగాడు.
సుజాత ఇంకా నవ్వుతూ, "ఇలా సిగ్గు పడటమే కాకుండా, ఇంకా మీరు ఏమి చేస్తుంటారు... సామిర్ గారు?" అని అడిగింది.
ఆమె మాటలని విన్నాక వెంటనే తేరుకుని సామిర్, "ఆ... నేను... చెన్నైలో హోటల్ మేనేజ్‌మెంట్ అండ్ కేటరింగ్ లో డిగ్రీ చేస్తున్నాను." అన్నాడు.
"అయితే... మరి నువ్వు మరీ ఇంతలా సిగ్గుపడుతున్నట్టుగా నాటకమాడనక్కరలేదు... నాకు తెలిసున్నంత వరకూ అక్కడ అమ్మాయిలు అబ్బాయిలు అందరూ కలిసే చదువుకుంటారుగా...! ఇక నీ వేషాలు కట్టిపెట్టి మామూలుగా ఉండు." అంది.
సుజాత చెప్పింది నిజమే అని అతనికి తెలుసు... కానీ బయటపడకుండా, "నేను ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉంటానండీ!" అన్నాడు.
దానికి సుజాత, "నా పేరు సుజాత... అలాగే, నన్ను పిలు... ఇంతకూ నాతో ఫ్రెండ్-షిప్ చేయడం నీకు ఇష్టమేనా...?" అని అడిగింది.
సామిర్ సుజాత అంత చొరవగా మాట్లాడడం చూసి ఆశ్ఛర్యపడుతూ ఉండగా, "హ్మ్... మీ కబుర్లు అయ్యిపోతే ఈ షర్బత్ తీస్కోండి ఇద్దరూ...!" అంటు నాస్మిన్ గదిలోకి వచ్చింది.
షర్బత్ త్రాగడం పూర్తయ్యాక సుజాత నాస్మిన్ తో కలిసి తన ఇంటికి బయలుదేరింది. దార్లో నాస్మిన్ సుజాత పై ప్రశ్నలవర్షం కురిపించింది. తర్వాత ఇద్దరూ ఇల్లు చేరడంతో నాస్మిన్ తిరిగి తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది.
సుజాత కాలింగ్ బెల్ కొట్టింది. లోపల గదిలో అప్పుడే మరో రౌండు ముగించి అలసిపోయి అలాగే పరుండిపోయిన శంకర్, అంజలీ కంగారుగా లేచారు. అంజలి త్వరత్వరగా తన బట్టలను ఏరుకుని, "శంకర్... తొందరగా రెడీ అయ్యి వెళ్ళి తలుపు తీయ్.!" అంటూ గబగబా బాత్రూంలోకి దూరిపోయింది.
శంకర్ రెండు నిముషాల్లో రెడీ అయి వెళ్ళి తలుపు తీసాడు. ఎందుకో సుజాతకి అనుమానపు మొగ్గ తొడిగింది... కానీ, ఏమీ అనకుండా లోపలికి వచ్చి అంజలి బెడ్రూమ్లోకి వెళ్ళింది.
లోపల తనకి అంజలి పేంటీ మంచం కోడు దగ్గర కనపడింది... వెంటనే పోయి దాన్ని తీసి చూసింది... అది చాలా తడిగా ఉంది.!
కాసేపటి తర్వాత అంజలి స్నానం ముగించుకుని బెడ్రూమ్లోకి వచ్చింది.
సుజాత అంజలి ముఖంలోకి ఏదో వెతుకుతున్నట్టుగా తొంగిచూసింది. అంజలి తన ముఖం తిప్పుకుని వెళ్ళి తన నైటి వేసుకుంది. ఇందాక తలుపు తీసినప్పుడు శంకర్ ముఖంలో కనిపించిన భయాన్ని, ఇప్పుడు అంజలి (భయంతో)తన ముఖాన్ని తిప్పుకోడాన్ని, ఆ తడి పేంటీనీ, తలుపు తీయడానికి పట్టిన సమయాన్ని అంతటినీ బేరీజు వేసుకున్నాక సుజాతకి అనుమానం బలపడింది. అయినా, ఒక ఆడదానిగా తను అంజలి చేసింది తప్పుగా అనుకోవడం లేదు... వయసైపోయిన తన తండ్రి మాంఛి వయసులో ఉన్న తన రెండో భార్యని సుఖపెట్టగలడని తను అనుకోవడం లేదు... అలాంటప్పుడు ఇలా చేయడం తప్పేమీ కాదు. అందుకే, అంజలి చేసిందానికి తను బాధపడటం లేదు. 'కానీ, ఈ రహస్యాన్ని మనకు ఉపయోగపడేలా ఎలా మలచుకోవాలి?' అని తను ఆలోచించసాగింది... అప్పుడే తనకి నాస్మిన్ మాటలు గుర్తొచ్చాయి, "...ఎవరైనా దొరికితే వెంటనే బ్లాకమైల్ చేస్తారుగానీ, ఇలా వదిలేస్తారేంటీ!"
'బ్లాకమైల్...! నిజంగా అది కుదిరితే, ఎప్పటినుంచో నా మనసులోని కోరిక కూడా తీరినట్టే! యస్...' అనుకుని చిన్నగా నవ్వుకుంది సుజాత.

[Vikatakavi02]

Episode 67

అంజలి రెడీ అయ్యి వచ్చి సుజాత పక్కన కూర్చోగానే
సుజాత అంజలి కామరసాలతో తడిచిపోయిన పేంటీని దిండు కిందనుంచి తీసి ఆమెకు చూపించింది. అంజలి ఇందాకంతా దాని గురించే వెదికింది. సుజాత అలా చూపించగానే అంజలికి వెన్నులో సన్నగా వణుకు మొదలైంది.
"సుజీ... ఏఁ... ఏంటీ తమా..షా..గా ఉందా... అదిటీయ్..!" అంటూ లాక్కోబోయింది.
సుజాత ఓసారి నవ్వి, "తమాషా కాదక్కా... ఇది చాలా సీరియస్ మేటర్!" అంటూ పేంటీని అంజలికి అందనీకుండా ఉంచి తన ముఖాన్ని సీరియస్‌ గా పెట్టింది.
అంజలి సుజాత కళ్ళలోకి చూడలేక తల దించుకుంది. గుండెల్లో గాభరా మొదలయింది. ఏం చెప్పాలో వెంటనే తోచలేదు... రెండు ఘడియల మౌనం తర్వాత మెల్లగా తలెత్తి, "అదీ... నేను... అసలు... రూమ్ లో... మర్చిపోయి... నాకు.. తెలీదు... ఇది... ఎలా—" అని తడబడుతూ ఏదేదో చెప్తుండగా సుజాత, "అక్కా... నేను శంకర్ సార్ నీ గది నుంచి బయటకి రావడం చూసాను... ఇంకాబుకాయించమాకు. జరిగిందేంటో నేను ఆమాత్రం అర్ధం చేసుకోలెననుకోకు," అంటూ ఓ రాయేసింది. అంజలి భయంతో... సిగ్గుతో కుచించుకుపోతూ తన తలని మళ్ళీ దించుకుంది. తను ఊహించిన రియాక్షన్ తన 'అక్క'నుంచి రాగానే సుజాత ఆమె భుజం మీద చెయ్యేసి, "నువ్వేం కంగారు పడకక్కా... నేను ఎవరికీ చెప్పనులేఁ... నువ్వు చేసింది తప్పు అని అనుకోవడం లేదక్కా... నాన్న ఎప్పుడూ బయట ప్రయాణాల్లో బిజీగా ఉంటారు... ఓపిక తగ్గివుంటుంది... మరి నీ శరీరం అవసరాలు నీకుంటాయిగా...! సార్ తో అవి తీర్చుకోవడం ఏమీ తప్పు కాదు...! నీ గురించి సార్ గురించీ నేనెవరికీ చెప్పను. మ్... సార్ కి...కూడా... నా గురించి ఓ సీక్రెట్ తెలుసు... అది అతను ఎవరికీ చెప్పకూడదని నువ్వే అతనికి చెప్పు... సరేనా..!" అని అంది.
సుజాత చెప్పింది విన్నాక అంజలి మనసు కాస్త కుదుటపడింది. హాయిగా ఓసారి ఊపిర పీల్చుకుని వదిలి అంతలోనే సుజాతతో, "నీ సీక్రెటా... అదేంటీ?" అనడిగింది.
"ఏం లేదులే అక్కా... నేను చెప్పింది సార్ కి చెప్పు చాలు!" అంది సుజాత.
అంజలి సుజాత చుబుకాన్ని పట్టుకుని బుజ్జగిస్తున్నట్టుగా, "చెప్పొచ్చుగా... సుజీ... నాతో చెప్పవా... ప్లీజ్!" అంటూ బతిమాలింది. సుజాత సీక్రెట్ ఏంటో తెలుసుకోడం తనకు కూడా లాభించవచ్చు అన్నది అంజలి ఆలోచన.
సుజాత తటపటాయిస్తూ, "ఆ... అక్కా... సార్ నా దగ్గర ఓ బ్లూ ఫిల్మ్ సీడీని చూసారు...!"
"హ్మ్... ఏమైనా అన్నారా?"
"ఊహూ... ఇంతవరకు ఏం అన్లేదు!"
"సరే... నేఁ శంకర్ కి చెప్తాలేఁ! అయినా నిజంగా నువ్వెంత మంచి దానివి సుజి...!" అంటూ అంజలి సుజాతను కౌగిలించుకోబోయింది.
కానీ, సుజాత చేతులు అడ్డుపెట్టి, "ఆ...ఆ... నన్ను మరీ మోసేయడానికి ప్రయత్నించకక్కా...! నేను నీ సీక్రెట్ ని ఎవరికీ చెప్పకుండా ఉండాలంటే నువ్వు నాకో పని చేసిపెట్టాలి!" అంది.
అంజలికి మళ్ళీ భయంగా సుజాతని చూస్తూ, "ఏఁ..ఏంటది?" అని అడిగింది.
సుజాత, "అబ్బే... పెద్దగా ఏం లేదక్కా... నాకు టీవీలో మ్యాచ్ లు చూసి చూసి విసుగొచ్చేసింది.. అందుకే, డైరెక్టుగా స్టేడియంలోనే కూర్చుని లైవ్ మ్యాచ్ చూడాలనుకుంటున్నాను... నీది సార్ ది!" అంటూ కన్ను గీటింది.
అంజలికి గొంతు తడారిపోయినట్లయింది... "ఎఁ-ఏయ్... ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ సుజీ...? అది క్..కుదరదు!"
"కుదురుతుందక్కా... అదే కుదురుతుంది! ముందుగా మీ ఇద్దరూ కూడబలుక్కుని ఒక మంచి ప్లేస్ చూసుకుని పని మొదలుపెట్టండి... నేను మీ పక్కనే ఓ కుర్చీ వేసుకుని విలాసంగా కూర్చొని చూస్తూ వుంటాను!"
అంజలికి ఇది అస్సలు ఇష్టం లేదు. 'ఛ... అనవసరంగా శంకర్ తో తొందరపడి తప్పు చేశానే' అనుకుంది. ఇప్పుడు సుజాత చెప్పినదానికి ఒప్పుకోకుండా తప్పించుకోవడానికి వేరే మార్గమేమీ తోచలేదామెకు. దాంతో, "సరే సుజీ...! కానీ, నువ్వు ఏ కిటికీలోంచో చూడొచ్చు కదా... జరిగేది... అలా మా ముందు కూర్చుంటే... నాకు-- ఏం బాగోదు—"
"లేదక్కా... అలా సీక్రెట్ గా కిటికీలోంచి దొంగలా చూడాల్సిన ఖర్మ నాకేంటి! దర్జాగా కాలుమీద కాలేసుకుని మీ ముందే కూర్చుంటాను... హా!"
"అదెలా కుదురుతుందే...? శంకర్ కూడా దానికి ఒప్పుకోవాలిగా...! ఊహు... అదేం కుదరదుగానీ, నువ్వు గదిలోనే ఎక్కడో ఒకచోట దాక్కొని చూడు... కావాలంటే... అయినా, నీ ముందు అలా చేయాలంటే సిగ్గుగా ఉంటుంది నాకు... అందుకే, వద్దు... ప్లీజ్!"
"హ్మ్... ఇంక వాదన అనవసరం అక్కా... నేను దాక్కొని చూడను... అలాగే, సార్ ని ఒప్పించే బాధ్యత కూడా నీదే... నా ముందు చెయ్యాలంటే మీకెంత సిగ్గుగా ఉంటుందో మీరు చేసుకుంటున్నప్పుడు చూడాలంటే నాకూ అంతే సిగ్గుగా ఉంటుంది... అయినా కూడా నేను అడుగుతుంటే నీకేంటి చేయడానికి ప్రాబ్లం...!"
చివరికి అంజలి సుజాతకి 'అలాగే!' అని మాటిచ్చి శంకర్ తో మాట్లాడటానికి లివింగ్ రూమ్ కి వెళ్ళింది.

★★★

లివింగ్ రూమ్‌లో శంకర్ టీవీ చూస్తున్నాడు. కానీ, అతని మైండులో మాత్రం 'కొంపదీసి సుజాతకి దొరికిపోయామా?' అనే ప్రశ్న తొలిచేస్తోంది. అంజలి తలుపు తెరవగానే శంకర్ తల తిప్పి చూసాడు. ఆంజలిని చూసి చిన్నగా నవ్వాడు. అంజలి కూడా నవ్వి తలుపు మూసి వెళ్ళి అతని పక్కన కూర్చుంది. సుజాత తలుపు దగ్గరకు పోయి వాళ్ళ మాటలు చాటుగా వినసాగింది.
అంజలి నెమ్మదిగా శంకర్ తో, "సుజాతకి తెలిసిపోయింది... అంతా.." అని చెప్పింది.
శంకర్ కి షాక్ కొట్టినట్టయింది."ఏంటీ......? తెలిసిపోయిందా...! ఎఁ... ఎలా?" అంటూ కంగారుగా అడిగాడు.
"అదీ... నా పేంటీ... తను మంచం దగ్గర చూసింది... కంగారులో నేను దాన్ని అక్కడ మర్చిపోయాను..."
"అయితే ఏంటీ... ఏదో ఒకటి చెప్పుండాల్సింది... నిన్న... స్నానం చేసి... మర్చిపోయాననో... అలా... చెప్పాలిగానీ..."
'హ్మ్... శంకర్ ఎంత ఈజీగా చెప్పేశాడు! ఆ క్షణంలో తనకు ఏమీ తోచలేదసలు... కానీ, ఇప్పుడు తనిక చేసేదేముంది?'
"నాకు ఆ సమయానికి ఏమీ తోచలేదు, శంకర్... ఇప్పుడు నేను ఒప్పేసుకున్నాను కూడా జరిగిందాన్ని..."
శంకర్ తల పట్టుకొని, "దేవుడా...! ఎంత పని చేసావు అంజలి...! ఈ విషయం గానీ మా ఆవిడకి తెలిస్తే తనూ చస్తుందీ... నన్నూ చంపేస్తుంది...!"
"లేదు... సుజాత ఎవరికీ చెప్పనని నాతో అంది..."
శంకర్ అంజలి వైపు చూసి, "నిజంగా... తను ఎవరికీ చెప్పనందా...?" అని వెలిగిపోతున్న మొహంతో అడిగాడు.
"కానీ... అందుకు రెండు షరతులు పెట్టింది...!" అంది అంజలి మెల్లగా...
శంకర్ ముఖం మళ్ళీ వాడిపోయింది. "రెండు... ష-ర-తు-లా...? ఏఁ-ఏంటవి...?"
"మొదటిది... తన సీడీ గురించి. తన దగ్గర ఓ బ్లూ ఫిల్మ్ సీడీని నువ్వు చూసావటగా... దాని గురించి ఎవరికీ చెప్పొద్దని అంది."
శంకర్ కాస్త రిలీఫ్ గా ఫీలయ్యాడు... ఆ సీడీ గురించయితే తను ఎప్పుడో మర్చిపోయాడు... 'ఇలాంటి చిన్న చిన్న విషయాలను తను అందరికీ ఎలా చెప్తాడని అనుకుంది సుజాత!' అనుకున్నాడు. కానీ అంజలితో,
"హ్మ్... సరే... తను మన రహస్యాన్ని బట్టబయలు చేయనట్లయిన నేను ఈ విషయాన్ని ఎవరికీ చెప్పనులేఁ..! అది ఎవరికీ చెప్పకుండా ఉండడం కష్టమే అనుకో... సర్లే, ఇంతకీ ఆ రెండో షరతేంటీ?" అని అడిగాడు.
"రెండోది ఇంకా చాలా కష్టమైనది. తను... హా... చెప్పాలంటేనే చాలా సిగ్గుగా వుంది..."
"తొందరగా చెప్పు... తరవాత తీరిగ్గా సిగ్గుపడుదువుగానీ..."
"అదీ... సుజాత... సుజాత... మనం తన ముందే సెక్స్ చేయాలని.... అడిగింది..."
శంకర్ కి ఇది షరతులా అనిపించలేదు... సుజాతని కూడా ముగ్గులోకి దింపటానికి ఇదో చక్కని అవకాశంగా అతను దీన్ని భావించాడు. అతని భావాలు ముఖంలో ప్రకటితమవకుండా ముఖాన్ని వేలాడేసుకుని, "అదెలా కుదురుతుంది... అంజలీ?" అన్నాడు.
"అదే నేనూ అనుకుంటున్నాను... ప్చ్..! ఇంకోసారి తనతో మాట్లాడి చూస్తాను... ఇప్పుడే నాకో అయిడియా వచ్చింది," అంది అంజలి.
అంజలి ఎక్కడ సుజాతని తన కొత్త(చెత్త) అయిడియాతో ఒప్పించేస్తుందోనని శంకర్ కి భయం వేసింది. "ఆహ... వద్దు... అంజలి...! నువ్వింకేం చెప్పినా తను వినకపోవచ్చు... మళ్ళీ తన మనసు మారిపోయి శ్రీదేవికి గానీ లేదా మీ ఆయనకి గానీ చెప్పేస్తే మన ఇద్దరి పని అయిపోతుంది... సరే, ఈసారికి తను చెప్పినట్టుగా చేసేద్దాం... కానీ, తను చెప్పినట్లు చేసాక మళ్ళీ మనని తను ఇలా బ్లాకమైల్ చేయకూడదని తనకు చెప్పు," అన్నాడు. ఇలాటి బ్లాకమైల్ జీవితాంతం ఉన్నా అతనికి ఓకే...!
అక్కడ చాటుగా వారి మాటలు వింటున్న సుజాత ఆనందంగా ఎగిరి గెంతేసింది... తనకిప్పుడు లైవ్ మ్యాచ్ చూసే అవకాశం దొరికిందిగా మరి!

[Vikatakavi02]

★

Episode 68

సుజాతని ఇంట్లో దిగబెట్టాక నాస్మిన్ తన ఇంటికి వెళ్ళి సారాసరి తన అన్న గదిలోకి పోయింది. "భయ్యా, ఏమైంది నీకు..? తనని ఎంత కష్టపడి తీసుకొచ్చాను నేను... నువ్వసలు తనతో సరిగ్గా మాట్లాడనే లేదని చెప్పింది!" అంటూ తను సామిర్ ని కోప్పడింది.
సామిర్ కి కూడా సుజాతతో తొలిపరిచయం ఇలా అవ్వడం చాలా బాధగా ఉంది. కానీ, తన చెల్లి ముందు బయటపడకుండా, "నన్నేం చేయమంటావ్? తను అస్సలు మాట్లాడనివ్వకుండా నన్ను ఎందుకూ పనికిరాని వాజమ్మలాగ జమకట్టి నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది... నా సంగతి సరే గానీ, తనకు నేను నచ్చానో లేదో కనుక్కున్నావా?" అని అడిగాడు.
"భయ్యా... తనకి నువ్వంటే మంచి అభిప్రాయం ఏర్పడినట్టేవుంది... అంటే... తన మాటలను బట్టీ నాకు అలా అనిపించింది! నువ్వు చెప్పు... తను ఎలా వుందో—" అని నాస్మిన్ అడగ్గానే తన అమ్మ తనని పిలవడం వినిపించి, "హా... అమ్మీ.. ఆయీ!" అని లేచి వెళ్ళిపోతూ, "నేను స్నానం చేసి వచ్చేస్తాను... తర్వాత మాట్లాడుకుందాం!" అనేసి వెళ్ళిపోయింది.

★★★

స్నానం ముగించుకు వచ్చాక నాస్మిన్ మేను అత్తరు సువాసనలతో ముక్కుపుటాలను అదరగొడుతున్నది... కమీజులోని తన చను గుబ్బలను బ్రాతో బంధించకుండా అలానే వదిలేయడంతో అవి స్వేచ్ఛగా అటు ఇటు ఎగురుచున్నవి...
నాస్మిన్ సామిర్ దగ్గరికి వచ్చి అతని ముందు కూర్చుని, "హ్మ్... ఇప్పుడు చెప్పు భయ్యా...! సుజాత ఎలా వుంది....?" అని అడిగింది.
సామిర్ ఏదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నట్టుగా మొహం పెట్టి, "తనంత అందగత్తెని ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ చూడలేదు బెహన్, కుద్రత్ కా కమాల్ హె వో... తన గురించి ఇంతకంటే నేనేం చెప్పగలను...!" అన్నాడు.
నాస్మిన్ కాస్త ఇబ్బందిగా మొహం పెట్టింది... ఒక అమ్మాయిగా తన ముందే ఇంకో అమ్మాయిని పొగిడితే తనకి సహించడం కష్టంగా వుంది. అసలే తనకి తన అందమటే కాస్త గర్వం ఎక్కువ. లత ఈ ఊర్నుండి వెళ్ళిపోయాక ఈ వూరి కుర్రాళ్లు అందరూ మొదట తన వెంటే పడ్డారు. తర్వాతనే ఈ సుజాత వచ్చి తన మాయని చూపించింది.
నాస్మిన్ మూతి ముడుచుకుంటూ, "హ్మ్... తనలో అంతలా నచ్చే అందం ఏం కనబడిందో...?" అంది.
సామిర్ నవ్వుతూ, "తనలో అణువణువునా అందం దాగుంది నాస్మిన్... తనని గురించిన ఏ విషయమైనా నాకు ఇష్టమైనవే...!" అన్నాడు.
నాస్మిన్ కి సహనం సన్నగిల్లుతోంది... తను కూడా సుజాతకి ఏమీ తీసిపోనని సామిర్ కి తెలియజెప్పాలనుకుంది. 'ఇన్నేళ్ళుగా ఇంట్లో వున్న తన అందం కనపడలేదుగానీ కొత్తగా వచ్చిన ఆ సుజాతలో అనువణువూ అందంగా కనపడిందా... వీడికి!' అని అనుకుంది. హ్మ్... ఒకవేళ నిజంగా నాస్మిన్ సుజాత కన్నా అందగత్తె అయినప్పటికీ ఏ అన్నా తన చెల్లెలిని అలాంటి దృష్టితో చూడడు. ఆ విచక్షణని ఆ క్షణం తను మరచిపోయింది.
అసూయ ముందుపుట్టి ఆడది తరవాత పుట్టిందంటారు... అలాంటి అసూయతో కూడిన ద్వేషం నాస్మిన్ లో ఇప్పుడిప్పుడే పురుడు పోసుకుంటోంది.... సుజాత మీద! ఇక ఓర్వలేక సామిర్ తో, "తను నాకన్నా అందగత్తెనా, భయ్యా..?" అని అడిగింది.
సామిర్ ఒక్కసారి తన చెల్లెలి వంక చూసాడు. నాస్మిన్ కాస్త ఒంగి వుండటంతో దబ్బకాయల్లాంటి చన్నుల పై భాగం ఇంకా ఆ చీలికా అతనికి లీలగా కనపడింది. ఒక్క క్షణం తన చూపుని తిప్పకుండా అలా చూసాక తనేం చేస్తున్నాడో అర్ధమై వెంటనే తన తలను పక్కకి తిప్పేసి, "నిన్నెప్పుడూ ఆ వుద్దేశ్యంతో చూడలేదు, నాస్మిన్!" అన్నాడు.
"పోనీ ఇప్పుడు చూడు... ఒక్కసారి చూసి తనకూ నాకూ ఉన్న తేడా ఏంటో చెప్పు... ఎవరు ఎక్కువ అందంగా వున్నారో...?" అంటూ ఇంకాస్త ముందుక్కి వంగింది.
ఎంత చూడకూడదనుకున్నా కళ్ళముందు కనిపిస్తున్న ఆ రసాలూరే మామిడిపళ్ళు వూగుతూ అగుపించేసరికి, "నాస్మిన్.. నీకేమైనా పిచ్చెక్కిందా..?" అన్నాడు. అక్కడే వుంటే ఇంకేం చూడాల్సి వస్తుందోనని వెంటనే లేచి పక్కన టేబుల్ మీదున్న పుస్తకాలను వెదుకుతున్నట్టుగా నాటకమాడసాగాడు... కానీ, తన కళ్ళముందు మాత్రం ఇందాక చూసిన బంతులు నాట్యమాడాయి.
అప్పుడే వాళ్ళ అమ్మ వచ్చి, "ఏంటి నాస్మిన్... చదువుకోకుండా భయ్యా తో కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కాలక్షేపం చేస్తున్నావ్...! పోయి చదువుకో..." అంది.
నాస్మిన్ వెంటనే, "అమ్మీ... నేను భయ్యా దగ్గర ఒక ప్రాబ్లం నేర్చుకుందామని వచ్చాను... నాకు కొంచెం ఆలస్యమవుతుందిలేఁ తెలుసుకోడానికి!" అని తడుముకోకుండా చెప్పింది.
నాస్మిన్ అబద్ధం చెప్తోందని తన అమ్మకి చెప్దామనుకున్నాడు సామిర్. కానీ, తనకి నోరు పెగల్లేదు... ఎందుకో మరి!
"సరే నాస్మిన్... మీ బాబా నిద్రపోయారు.... నేను కూడా పోయి పడుకుంటాను... నీకు, సామిర్ కి పాలు కలిపి వంటగదిలో ఉంచాను. చల్లారాక మర్చిపోకుండా తీసుకోండి...!" అనేసి వాళ్ళ అమ్మ వెళ్ళిపోయింది.
నాస్మిన్ వంటగదిలోకి పోయి పాలు పట్టుకు వస్తూ తన కమీజుకి వున్న ఓ  బటన్ ని విప్పేసింది.
గదిలోకి వచ్చి సామిర్ కి పాల గ్లాసిస్తూ కాస్త వంగి తన మేరూ పర్వతాలను అతనికి కనపడేట్టుగా చాపింది. "మ్... చెప్పు భయ్యా... సుజాత నాకన్నా అందగత్తెనా....?"
సామిర్ నాస్మిన్ యద లోయ వంక చూసి పాలని తాగలేక ముఖం మరలా పక్కకు తిప్పేసుకుని కోపంగా, "నాస్మిన్... నువ్వా టాపిక్ ఇంక ఎత్తావంటే అమ్మీని పిలుస్తాను... వెళ్ళి చదువుకో...!" అన్నాడు.
"భయ్యా... నేను నా పుస్తకాలను ఇక్కడికే తెచ్చుకుని నీ దగ్గరే చదుకోనా...?" అంది నాస్మిన్ వెంటనే.
సామిర్ వద్దు వద్దనుకున్నా అతని నోటి వెంట, "సరే...!" అన్న మాట వచ్చేసింది, "కానీ, చదువుకో... అంతే, ఇంకేమీ మాట్లాడకూడదు!" అన్నాడు మళ్ళీ...
నాస్మిన్ వెంటనే తన గదిలోకి పోయి పుస్తకాల బ్యాగుని తీసుకుని వస్తూ తన కమీజుకి వున్న మరో రెండు బటన్ లని కూడా తీసేసింది. తన అమ్మీ దగ్గరికి వెళ్ళి తను సామిర్ గదిలో చదువుకుంటున్నానని, ఆలస్యమైతే అక్కడే పడుకుంటానని కూడా చెప్పింది.!
ఆ తర్వాత నాస్మిన్, సామిర్ గదిలోకి వచ్చి అతని ఎదురుగా నేల మీద కూర్చుని తన పుస్తకాలను తీసి శ్రద్ధగా చదువుతున్నట్టుగా నటించసాగింది.
అక్కడ సామిర్ చూడకూడదు అనుకుంటూనే మాటిమాటికీ ఓరకంట నాస్మిన్ వక్ష సంపదను కన్నార్పకుండా చూడసాగాడు. 'ఆహా... ఏమున్నాయవి...! నేను ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ వీటిని ఆస్సలు గమనించనే లేదు...' ఆ క్షణంలో సామిర్ అంతకుముందు తాను ఎంతగానో పొగిడిన సుజాతని కూడా విస్మరించాడు. నాస్మిన్ శిఖర ద్వయాన్ని తొంగి తొంగి చూడసాగాడు. అతనికి వాటిని చేతుల్లోకి తీసుకుని పిసికేయాలని చేతులు దురద పెట్టసాగాయి... 'కానీ... తను నా చెల్లి... ఛ... ఇది తప్పు... త్...తప్పు... కాదు... తప్పు... కాదు... ఊహు... ఎదురుగా ఇలాంటి అందాన్ని పెట్టుకుని... ఏమీ చెయ్యకపోడం.... తప్పు.... అవును... అదే తప్పు... కానీ... ఎలా.....?' అలా మెల్లగా అతని మనఃస్థితిలో మార్పు వచ్చింది.
అక్కడ నాస్మిన్ కూడా సామిర్ ని గురించి అలాగే అలోచిస్తోంది, 'ఎలా.... సొంత అన్నయ్యతో... ఎలా...?'
ఎందుకైనా మంచిదని తను ఇంకాస్త వంగి తన స్తనాలను మరింతగా బహిర్గతం అయ్యేలా చేసింది. ఈ పొజిషన్ లో తన చను గుబ్బలు సిమ్లా యాపిల్ కాయలవలె కనిపించడంతో పాటుగా ఎర్రని ముచ్చికలు కూడా అతనికి దర్శనమిస్తాయి... ఆమె ప్రయత్నం వమ్ము కాలేదు. సామిర్ ఈసారి నాస్మిన్ వైపు చూసింతర్వాత అతనికి గుటకపడటం కూడా కష్టమైంది. అతని కన్నులముందు కేవలం ఆమె బంగినపళ్ళ రూపు మాత్రమేకాక గులాబీ రంగులో ఉన్న ముచ్చికలు కూడా లీలగా అగుపించాయి. సామిర్ మెల్లగా తన గొంతుని సవరించుకుని, "ఈరాత్రికి ఇక్కడే పడుకుంటావా నువ్వు...?" అని అడిగాడు. అతని మాటలోని తేడాని ఇట్టే పసిగట్టేసింది నాస్మిన్... విజయగర్వంతో తన పెదాలపై చిన్నగా నవ్వు విరిసింది. ఎలాగయితేనేం, చివరికి తన అన్నయ్యకి తన మీద కోరిక ఏర్పడేలా చేసింది నాస్మిన్.
"లేదు భయ్యా... నా గదిలోనే పడుకుంటా...! ఇప్పుడే వెళ్ళిపోనా...?" అంటూ వ్యంగ్యంగా అంది. సామిర్ వెంటనే తడబడుతూ, "ఆ... వద్దు... ఆ..హా.... అది ఏంటంటే... నువ్వు... ఎంతసేపు ఇక్కడ చదువుకోవాలనుకుంటే... అంతసేపు చదువుకో... అంటే... నువ్వుంటే.... అదే... నువ్వు లేకపోతే నాకు కూడా ఒంటరిగా... అనిపించి... నిద్ర... వచ్చేయచ్చు.... మ్... నీకు గానీ, నిద్ర వస్తే... నిరభ్యంతరంగా... ఇక్కడే... పడుకో... పర్లేదు... పెద్ద మంచమే కదా... ఇంతకుముందు కూడా చాలాసార్లు పడుకున్నాం కూడా..." హ్మ్... నాస్మిన్ ని తనతో పాటు పొడుకునేలా చేయడానికి ఇంత పాఠం చదివాడు సామిర్!! ఇంతకుముందు ఎన్నిసార్లు పడుకున్నా ఇప్పుడు పడుకోమనడానికి అర్ధం వేరు కదా...! నాస్మిన్ ఏమైనా కాదంటుందా...! పైగా తనకి కూడా ఇదే కావాలి. అందుకే, "సరే... భయ్యా...!" అనేసి మళ్ళీ చదువుకుంటున్నట్టుగా నటించసాగింది.
'నాస్మిన్ ఇక్కడే చదువుకోడానికి 'సరే' అని చెప్పిందా... లేక పడుకోడానికా...!' అని సామిర్ మనసులో శంక మొదలైంది. దాన్ని తెలుసుకోడానికి మంచం మీదనుంచి లేచి అల్మరా దగ్గరికి వెళ్ళి, "నీక్కూడా దుప్పటి తీయమంటావా...? అదే... నువ్విక్కడే పడుకుంటానన్నావు కదా.. అందుకే—"
"ఆ... భయ్యా... నాక్కూడా దుప్పటి తీయ్... నేనూ ఇక్కడే పడుకుంటా కదా...!" అంది నాస్మిన్ ఆనందంగా... తన ముఖం చంద్ర బింబంలా వెలిగిపోతోంది.
ఇద్దరి కళ్ళలో కోరిక తాండవిస్తోంది... ఇద్దరూ వారి బంధానికున్న పవిత్రతను విశ్మరించారు... కానీ, ముందుకెళ్ళడానికి కూడా ఇద్దరికి ధైర్యం చాలడంలేదు.
చాలాసేపు ఆలోచించాక ఒకటే మార్గం కనిపించింది నాస్మిన్ కి. ఇందాక తాము వదిలేసిన టాపిక్... ఎక్కడినుంచి ఆపారో అక్కడి నుండే కొనసాగించడం ఉత్తమంగా తోచింది తనకి. తలెత్తి సామిర్ వైపు చూసింది. సామిర్ కళ్ళు తన లోయని వదలటం లేదు. హ్మ్... ఇప్పుడు అడిగితే తను కూడా ఆ విషయం గురించి మాట్లాడవచ్చు..!
"భయ్యా... ఓ విషయం అడిగితే ఏమీ అనుకోవుగా...!"
సామిర్ నాస్మిన్ ముఖంవైపు తన దృష్టిని మరల్చి, "హ్మ్... అడుగు... నేనేమీ అనుకోనులేఁ...!" అన్నాడు.
నాస్మిన్ కావాలనే ఇంకాస్త వంగి తన భారాలను తన అన్నకు చూపిస్తూ, "ఎవరు ఎక్కువ అందంగా ఉంటారు... నేనా లేక సుజాతా?" అనడిగింది. నాస్మిన్ నుంచి ఇలాంటి ప్రశ్నే వస్తుందని సామిర్ వూహించాడు... తన చూపుని మళ్ళీ నాస్మిన్ ఎత్తుల వైపు మళ్ళిస్తూ, "నేనెప్పుడూ నిన్ను ఆ దృష్టితో చూడలేదు, నాస్మిన్!" అన్నాడు.
సామిర్ చూపుని గమనించి చిన్నగా నవ్వుతూ, "ఏ దృష్టితో... భయ్యా...!"  అని అడిగింది. నాస్మిన్ అలా నవ్వుతూ ఊగేసరికి ఆమె యద సొత్తులు కదులుతూ కనిపించాయి. ఏదో ఆకలిగొన్న శునకం మాదిరి సామిర్ నోట్లో లాలాజలం వూరింది. "ఏ దృష్టితో... అంటే... ఆ దృష్టితో... ఆ... అదే... ఒక ప్రియురాల్ని చూసినట్టుగా... ఒక భార్యని చూసినట్టుగా... అలా అనమాట...!" అన్నాడు. తన మనసులో 'సృష్టిలోని ప్రతీ దానిలో అందం దాగివుంది... దాన్ని చూసే మనసు వుండాలి, అంతే!' అనుకున్నాడు. లేకపోతే, ఇన్నాళ్ళూ తన చెల్లిలో ఇంత అందం దాగువుందని తను అస్సలు గమనించలేకపోయాడు. హ్మ్... ఒక్కసారి కామవాంఛ మొదలైతే తరతమ భేధాలు కూడా పూర్తిగా మరచిపోతారు కదా!
"నాస్మిన్... నువ్వు అడిగే అందాన్ని ఎవరైనా తన ప్రేమించిన వారిలో చూడాలనుకుంటారు... కానీ, తన సొంత చెల్లెలిలో ఎవరైనా చూడాలనుకుంటారా... చెప్పు!" అన్నాడు.
నాస్మిన్ కి ఒళ్ళు మండిపోయింది. 'ఇందాకటినుంచి కళ్ళప్పగించి చూస్తూ ఇప్పుడు సూక్తులు చెప్తున్నాడు... సర్లే, చూద్దాం ఎంతసేపు ఆగుతాడో' అనుకుని, "భయ్యా... పోనీ, ఒక్కసారి నన్ను నీ ప్రేమికురాలిగా ఊహించి నేను ఎంత అందంగా వున్నానో చెప్పు...!" అంది.

సామిర్ కాసేపు ఆలోచించి, "మ్... సరే... ముందు వెళ్ళి తలుపు గడియపెట్టి రా...! ఆ తర్వాత నేను నిన్ను అలా చూడ్డానికి ప్రయత్నిస్తాను," అని అనగానే నాస్మిన్ లేచి గబగబా పోయి తలుపు గడియపెట్టేసి తిరిగొచ్చి తిన్నగా మంచమెక్కేసింది. ఇక తన సోయగాల్ని చూపించాల్సిన అవసరమే లేదు... తను ఆల్రెడీ తన మాయను సామిర్ పైన చూపించేసింది.
సామిర్ కాసేపు నాస్మిన్ ని అలా పైనుంచి కిందకి చూసి మెల్లగా, "చూడూ.... న్..నేనిప్పుడు నీకు ఏం చెప్తే అది నువ్వు చేయాలి... అ-అలాగైతేనే... నేను చెప్పగలను... మరి.... ఎవరు ఎక్కువ అందంగా ఉన్నారో... న్-నువ్వు మాటిమాటికీ అడుగుతున్నావు గనకనే ఇదంతా... సరేనా...?" అన్నాడు.
"ఆ... సరే!" అంది నాస్మిన్. సామిర్ ఏం చేస్తాడా అని తను తహతహలాడుతోంది.
"మ్... అయితే వెళ్ళి ఆ మూల నిలబడు... పో!" అని సామిర్ అనగానే నాస్మిన్ పోయి అక్కడ నిలబడి సామిర్ వంక చూడసాగింది.
"ఆ.. గుర్తుందిగా... నేనేం చెప్పినా కాదనకూడదు.. అప్పుడే మీలో అందగత్తె ఎవరో నేఁ చెప్పగలను...!"
నాస్మిన్ 'సరే' అన్నట్టుగా తలూపింది.
"మ్.... నీ రెండు చేతుల్నీ పైకెత్తు...!"
నాస్మిన్ అలానే ఎత్తింది. అసలే ముందు గుండీలను తీసేయడంతో తన యదల మధ్య చీలిక ఇప్పుడు పూర్తిగా కనిపించింది సామిర్ కి. అలానే తన కమీజు కాస్త పైకి లేవడంతో పాలమీగడ వంటి నడుము బొడ్డు కూడా కనపడసాగింది. నాస్మిన్ కి సిగ్గుగా అనిపించి బుగ్గలు ఎరుపెక్కాయి... అతని చూపులకి ఆమె చన్ను మొనలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. తన వక్షోజాలు ఎప్పుడెప్పుడు కమీజునించి బయటపడదామా అన్నట్టుగా పొంగుతున్నాయ్... సామిర్ ఆమె నాభి సౌందర్యాన్ని చూస్తూ తనని తానే మరచిపోయాడు... కళ్ళప్పగించి అలా దాన్నే చూస్తూ వుండగా నాస్మిన్, "భయ్యా... చేతులు నొప్పి పెడుతున్నాయ్... దించేయనా...!" అని అడిగింది. తన అన్న వైపు చూడలేక సిగ్గుతో నేల చూపులు చూస్తోంది. సామిర్ వెంటనే, "మ్... సరే దించు.. దించేసి వెనక్కి తిరుగు...!" అన్నాడు.
నాస్మిన్ వెంటనే చేతులు దించేసి వెనక్కి తిరిగింది. ఇప్పుడైతే ఒకరి ముఖం ఒకరు చూస్కునే అవకాశం లేకపోవడంతో ఇద్దరిలో సిగ్గు బిడియం తగ్గసాగింది.
సామిర్ నాస్మిన్ గోళాల్ని కళ్ళనిండుగా చూస్తున్నాడు... స్కర్టులోంచే వాటి షేప్ చాలా బాగా కనిపిస్తూవుంది... అచ్చం పుచ్చకాయల మాదిరి గుండ్రంగా ఉన్నాయవి... సామిర్ కొంచెం తన గొంతుని సవరించుకుని, "నాస్మిన్... తప్పుగా అనుకోకు... నీకు వీలయితే... ఆ.... కమీజుని విప్పేయ్...!" అన్నాడు. ఆ మాట అంటున్నపుడు అతని గొంతు కాస్త వణికింది. నాస్మిన్ కి ఒక్కసారిగా ఒళ్ళంతా జలదరించినట్లయింది... కమీజు లోపల తనేమీ వేయనేలేదు... "కానీ... లోపల నేను—" అని తను అండుండగానే సామిర్, "ముందే చెప్పానుగా... నేనేం చెప్తే అది చేయాలి... కానీలు ఏమీ చెప్పొద్దని... ఒకవేళ నీకు ఇష్టం లేకపోతే... సరే... మానేద్దామ్లే..!" అన్నాడు.
'ఇక్కడ ఇష్టం లేనిదెవరికీ? తనకు కూడా విప్పేయాలనే వుంది... కానీ, ఒక్కసారి విప్పేస్తే తన పై భాగమంతా నగ్నంగా మారిపోతుంది... తన సొంత అన్న ముందు అలా నిలబడాలి అన్న తలంపే తన శరీరంలో కంపనాలను సృష్టిస్తోంది.
మెల్లగా తన చేతులతో కిందన కమీజు అంచులని పట్టుకుని పైకి ఎత్తి తల మీదనుంచి తీసేసింది. కింద పడేయకుండా కమీజుని అలానే ఓ చేత్తో పట్టుకొంది. సామిర్ కి ఇప్పుడు నాస్మిన్ నాజూకు నడుము పాల మేను చూస్తుంటే పిచ్చెక్కినట్టయింది... ఇప్పటివరకూ అతను ఏ ఆడదాన్నీ ఇలా చూసిందే లేదు... కేవలం బ్లూ ఫిల్మ్స్ లో చూడడం తప్ప...! ఆమె ముందు భాగం ఎలా వుందో చూడాలనిపించింది అతనికి...
అక్కడ నాస్మిన్ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది... కామీజు నుండి బయటపడ్డ తన పాలపొంగులు మెల్లగా గట్టిపడసాగాయి.... అసలు సౌందర్యం అంటే ఏంటో తెలుసుకోవడానికి ఇదంతా చెయ్యాలా...? అయినా ఆ సుజాతని సామిర్ ఎప్పుడు ఇలా చూసాడు...? మరి సామిర్ ఇదంతా ఎందుకు చేస్తున్నాడనేది తనకి బాగా తెలుసు...! సామిర్ పండుని ఒకేసారి తినేయకుండా కొరికి కొరికి తినాలనుకుంటున్నాడు... ఇలా ఎదురు చూసేలా చేసి తన రుచిని పూర్తిగా ఆస్వాదించాలనుకుంటున్నాడు. తర్వాత సామిర్ ఏం చేయమంటాడో తెలీదు... కానీ, ఈ రాత్రి వెలిసేసరికి తను తప్పకుండా గోల్ కొట్టించుకుంటుంది అని మాత్రం తనకి తెలుసు...!

[Vikatakavi02]

★

Episode 69

సామిర్ నాస్మిన్ ని కళ్ళు మూసుకుని ముందుకి తిరగమన్నాడు. నాస్మిన్ ఎప్పుడో తన కళ్ళను మూసేసుంచింది... ఇలా నగ్నంగా తన అన్నముందు నిలబడటమే చాలా కష్టం... ఇక కళ్ళు కలపడం అన్నది అంత సులువు కాదు... కోరికతో నిండిన తన తనువంతా వేడి సెగలు చెలరేగుచుండగా నాస్మిన్ మెల్లగా సామిర్ వైపు తిరిగింది... తన పలుచనైన పొట్టనీ, మధ్యలోని నాభిని ఆ పైన రసాలూరే ఘనమైన పళ్ళని వాటిమీద ఎర్రని ద్రాక్షపళ్ళ వలె ఉండి ఊరిస్తున్న ముచ్చికలనీ చూడగానే సామిర్ కళ్ళు కాంతులని విరజిమ్మాయి... ఇంత గొప్ప అందాన్ని తనిప్పటివరకూ ఏ బ్లూ ఫిల్ములోనా చూడలేదు... అతని పేంటులోని అంగం ఇక తన మాటని వినడం లేదు... దానికి గానీ మాటలు వచ్చివుంటే 'ఒరేయ్... నేనింకా నీ పేంట్ లోపల ఎందుకున్నానురా...? నీ చెల్లెలి మదనమందిరంలో ఎందుకులేను...!' అని అడిగేది. అక్కడ నాస్మిన్ కి కూడా చాలా కష్టంగా వుంది... తన శరీరం సామిర్ చేతి స్పర్శ కోసం ఎదురుచూస్తోంది... ఇద్దరూ ఆరాటంతో తపించిపోతున్నారు. కానీ, ముందుకి అడుగేయడానికీ అంతే సందేహిస్తున్నారు... ఇద్దరూ...! ఇంకా అన్నాచెల్లెల్లం అనే చిన్న గీత తామిద్దరినీ ఆపుతోంది...
నాస్మిన్ మెల్లగా, "భయ్యా... నేను ఎలా వున్నాను... ఇప్పటివరకూ...?" అని అడిగింది... తను అస్సలు ఏమాత్రం వెనకడుగు వేయడానికి ఇష్టపడటం లేదు...
సామిర్ కి ఏం చెప్పాలో అర్ధం కావడం లేదు.... మనసులో మాత్రం 'ఇక కంట్రోల్ చేస్కోడం నా వల్లకాదు... రా... వచ్చేయ్...' అని ఇప్పటికి ఓ పదిసార్లు పిలిచుంటాడు.
నాస్మిన్ ఇక ఆగలేక, "భయ్యా...! కిందంతా తడిచిపోయేలావుంది. విప్పేయనా...?" అని అడిగింది.
మళ్ళీ తను చెప్పకుండానే నాస్మిన్ తనే విప్పేయనా అని అడిగేసరికి సామిర్ ఏం చెప్పాలో తేల్చుకోలేక నాస్మిన్ ని అలా చూడసాగాడు.
ఇక నాస్మిన్ సామిర్ సమాధానం కోసం వేచిచూడకుండా చకచకా తన స్కర్ట్ ని పేంటీతో సహా కిందకి దించేసింది.
నాస్మిన్ పూర్తి నగ్న సౌందర్యాన్ని చూడగానే సామిర్ కి దిమ్మదిరిగిపోయింది... హాఁ... తన ఇంత అందంగా ఉంటుందని ఇంతకుమునుపుగానీ తెలుసుంటే... అసలు తను నాస్మిన్ ని ఇప్పటివరకూ చెల్లెలుగా భావించేవాడు కాదు కదా...! నాస్మిన్ తొడలమధ్యనున్న గుబురులో తేనెలూరుతున్న ఆమె ఆడతనాన్ని చూడగానే సామిర్ బుర్ర మొద్దుబారిపోయింది... అక్కడినుండి తన కాళ్ళపైకి కారుతున్న ఆ రసాలను చూస్తూ, "ఏంటో... కారుతున్నట్టుగా వుందే... ఏంటదీ...?" అన్నాడు సామిర్... అదేంటో తనకు తెలీక కాదు, నాస్మిన్ చెప్తే విందామని...
"ఆ... అది... ద్-దీనిలోంచి వస్తోంది...!" అంది నాస్మిన్. 'దీనిలోంచి' అందిగానీ, దేనిలోంచో చూపించలేదు తను.
"ఏంటీ... దేనిలోంచి...?" అని ఏమీ తెలీనివాడల్లే అడిగాడు సామిర్.
నాస్మిన్ తన చేతిని తన ఛాతీమీద పెట్టుకుని అక్కడినుంచి మెల్లగా తన నాభి వద్దకు వచ్చి పొత్తికడుపుని ఒత్తుకుని మెల్లగా ఆ గుబురు పొద మీదకి తీసుకెళ్ళి తన యోని ద్వారం దగ్గర వుంచి, "ఇక్కడి నుంచి!" అంది గాఢంగా వూపిరి తీస్తూ...
సామిర్ తన గొంతుని పెంచి,"ఆహా... దాని పేరేమిటో...?" అన్నాడు.
నాస్మన్ కి సిగ్గుగా అనిపించింది... వణుకుతున్న పెదాలతో, "పూ..." అని మెల్లగా అంది.
"ఏంటో... వినపడి చావలా... కాస్త గట్టిగా చెప్పు మళ్ళీ..." అన్నాడు సామిర్ వేళాకోళంగా.
నాస్మిన్ తన గొంతుని సవరించుకుని, "పూ..." అంది కాస్త స్వరం పెంచి. ఎందుకో చాలా సిగ్గేసి గోడవైపు తిరిగిపోయింది. ఇంకెవరైనా అయితే చెప్పింది చాలు అనుకుని ఏం చెయ్యాలో అది చేసేస్తారు... కానీ, సామిర్ మాత్రం ఏమీ కదలకుండా నాస్మిన్ గోళాలని ఆసక్తిగా చూడసాగాడు... తన పిరుదులు కొద్దిగ అటుఇటుగా తన స్తనాల సైజులోనే వున్నాయి... కింద ఆమె యోని నుండి ఇంకా రసాలు కారుతున్నాయి...
సామిర్ మెల్లగా మంచం మీదనుండి లేచి నాస్మిన్ దగ్గరికి వచ్చి ఆమె చెవిలో, "ఈ విశ్వంలోనే నీలాంటి అందాలరాశి లేదు... ప్రియా..." అన్నాడు. తన స్వంత చెల్లెలు కాస్తా ఇప్పుడు అతని దృష్టిలో ప్రియురాలిగా మారిపోయింది.
నాస్మిన్ మొత్తానికీ తను అనుకున్నది సాధించింది... ఇక తను మరొక నిముషం కూడా ఉపేక్షించలేకపోయింది... చప్పున తన అన్న... సారీ... ప్రియుడి వైపు తిరిగి అతన్ని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. తన గుబ్బలను అతని ఛాతీకి బలంగా ఆనిస్తూ అతని ముఖమ్మీద ముద్దుల వర్షం కురిపించింది... సామిర్ నాస్మిన్ని ఏదో శోభనం పెళ్ళికూతురిమాదిరి ఎత్తుకుని మంచం దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి మంచం మీద పడేశాడు...
"మ్మ్... తొందరగా రా... నేనాగలేకున్నాను... పెట్టేయ్... వెంటనే..." అంటూ నాస్మిన్ గింజుకుంటూ సామిర్ చెయ్యిపట్టుకుని తన మీదకు లాక్కుంది. తనలో కోరిక పడగవిప్పి బుసకొట్టసాగింది. సామిర్ చేతిని పట్డుకెళ్ళి తన తొడల మధ్యన వుంచి గట్టిగా నొక్కుకుంది... ఆమె ఆడతనపు తడిదనం తన వేళ్ళకి తగలగానే సామిర్ ఆమె ఉబ్బిన నిలువుపెదాలని కసిగా నలిపేసాడు. "స్...మ్మ్మ్.... స్...సామిర్....!" అంది నాస్మిన్ తమకంతో...
సామిర్ మంచం మీద పడుకుని నాస్మిన్ ని తన మీదకు ఎక్కించుకున్నాడు... సామిర్ వేడి కడ్డీ పేంట్లోంచి లేచి తన నిలువుబద్దలకి తగిలేసరికి నాస్మిన్ ఆగలేక గట్టిగా ఒక్కసారి అదుముకుంది... అంతే, సామిర్ మగతనం ఓడిపోయి పేంట్లోనే పిచికారి చేసేసింది... ఎంతైనా, అతనికి మొదటిసారి కదా... అందుకే, అతను ఎక్కువ ఆత్రాన్ని తట్టుకోలేకపోయాడు. నాస్మిన్ ని తన గుండెలకు హత్తుకుని "ఐ లవ్ యూ ప్రియా" అని పదే పదే అన్నాడు... కింద అతని అంగం ఆఖరి బొట్టుని వదిలేవరకూ అతను ఆమెను అలానే కరుచుకుని ఉండిపోయాడు. సామిర్ అంగం మెల్లమెల్లగా మెత్తబడిపోవడంతో నాస్మిన్ కి చిన్నగా బాధగా అనిపించింది... తన ఆడతనంలో మొదలైన ఈ అగ్నిని సామిర్ చల్లార్చకపోవడంతో నాస్మిన్ అతని ఛాతీని తన కన్నీళ్ళతో తడిపేసింది...
కానీ, సామిర్ కి తెలుసు... ఏం చెయ్యాలో...! తను వెంటనే మంచం మీదనించి లేచి తన పేంటుని అండర్వేర్ ని తీసేసి రసంతో మిలితమైన తన మగసిరిని నాస్మిన్ నోట్లోకి తోసేసాడు. నాస్మిన్ ఇక ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయక సామిర్ అంగాన్ని తన నాలుకతో శుభ్రంగా నాకేసి అతని రసాలను జుర్రుకుంది...
ఆనక అతని అంగాన్ని ఆమె చీకడం మొదలుపెట్టాక అది తన పూర్వపు స్థితికి రావడానికి అట్టే సమయం పట్టలేదు... నాస్మిన్ ఏదో లాలీపాప్ చప్పరించినట్టుగా అతని ఎర్రని గుండుని చీకుతుంటే అతనిలో మళ్ళీ రస ప్రవాహం మొదలయ్యేలా అనిపించింది. కానీ, ఈసారి అతను కంట్రోల్ చేసుకున్నాడు... వెంటనే ఆమె నోట్లోంచి తన ఆయుధాన్ని తీసేసాడు. నాస్మిన్ వెంటనే, "మ్... దించేయ్... నా పూ..లో దించేయ్...!" అంది తన తొడలను ఎడంగా చాపి... రసభరితమైన ఆమె యోని ద్వారాన్ని చూసి సామిర్ తన వేళ్ళతో ఆమె పెదాలని విడదీసి తన బాణాన్ని ఎక్కుపెట్టాడు. నాస్మిన్ గట్టిగట్టిగా వూపిరి తీయసాగింది... తనకు తెలుసు మొదటి కలయికలో నొప్పి బాగా వేస్తుందని... అందుకే తన పెదాలని బిగించి ఎదురుచూడసాగింది.
సామిర్ మెల్లగా తన అంగాన్ని ఆమె యోనిలోకి తోసాడు... నొప్పిని తట్టుకోలేక నాస్మిన్ కి కనుగుడ్లు బయటకి వచ్చేస్తాయేమో అనిపించింది... కానీ, నోటినుండి శబ్దం రాకుండా గట్టిగా మూసుకొనింది... 'ఫచక్'మంటూ అతని అంగం గుండు ఆమె కన్నెపొరను చీల్చుకుని లోపలికి పోయింది... నాస్మిన్ నొప్పిని భరించలేక విలవిల్లాడింది... 'ఆపేయ్'మన్నట్టుగా తన తలను అటు ఇటు ఊపసాగింది... కానీ, సామిర్ తన డ్రిల్లింగ్ ని ఆపకుండా కొనసాగించాడు... తనకు తెలుసు, కాసేపటికి తనే సర్దుకుంటుందని! ఒక చన్నుని తన నోట్లోకి తీసుకుని మొనదేలిన ముచ్చికని పంటిమధ్య పెట్టి రాస్తూ చిన్నగా కొరికాడు... 'యహ్... అల్లా...' అన్న చిన్న మూలుగు నాస్మిన్ నోటినుండి బయటకొచ్చింది... ఒక చేతిని సామిర్ జుత్తులోనికి పోనిచ్చి తన ఛాతీకి అదుముకుంది... సామిర్ మెల్లగా నాస్మిన్ పెదాలను చేరుకుని గాఢంగా చుంబించి ఆమె ఎర్రని పెదాలనుంచి కారే మధువును ఆబగా జుర్రుకున్నాడు... వారిద్దరి నాలుకలూ పెనవేసుకుపోయి ఎన్నెన్నో ఊసులు చెప్పుకున్నాయి... నాస్మిన్ మెల్లగా తన నడుముని ఎత్తి సామిర్ అంగాన్ని తనలోతుల్లోకి దింపుకోవడానికి ప్రయత్నించడంతో సామిర్ ఒక్కసారి గట్టిగా లోపలికి ఓమారు నెట్టాడు. దాంతో, అది మొత్తానికి తన గమ్యాన్ని చేరుకుంది... తర్వాత సామిర్ తన అంగాన్ని లోపలికి బయటకి చేయడం మొదలెట్టాడు... నాస్మిన్ చిన్నగా మూల్గుతూ ఆనందంలో తేలియాడుతున్నది... అలా సామిర్ తన యోనిలోంచి తన అంగాన్ని తీసి మళ్ళీ తొయ్యగానే ఆమె ఆనందం ద్విగుణీకృతమైంది... ఆమె రసాలు అతని ప్రయాణాన్ని మరింతగా సులభతరం చేసాయి... 'షక్-షక్'మంటూ శబ్దంతో అతనామెను కుమ్ముతుంటే 'అహ్... అహ్...'మని మూల్గుతూ ప్రతిస్పందించసాగింది... ఇద్దరి శరీరాలు చెమటతో నిండిపోయింది... కానీ, అత్తరు సుగంధం ఇంకా నాస్మిన్ ని వీడకపోగా సామిర్ శరీరాన్ని కూడా తాకింది... ఇద్దరూ ఒకర్నొకరు ముద్దులుపెట్టుకుంటున్నారు... నాక్కుంటున్నారు... అలాగే 'ఐ లవ్ యూ'లు చెప్పుకుంటున్నారు... చివరాకరికి ఒక పెద్ద 'ఆ...హ్'తో నాస్మిన్ తన భారీ భావప్రాప్తిని పొందింది. ఆమె రసాల వెచ్చదనానికి మైమరచిపోయి సామిర్ కూడా తన రసాలను వదలబోతూ వెంటనే ఆమెలోంచి బయటకు తీసి ఆమె పలుచని పొట్టమీద కార్చేశాడు...
నాస్మిన్ సామిర్ ని తన పైకి లాక్కుని అతని నుదుటిమీద ముద్దుపెట్టి, "నువ్వు నా సొంతం... నేను నిన్ను ఎవరికీ ఇవ్వను... నువ్విక నా వాడివి... నా ప్రియుడివి..." అంటూ అలాగే నిద్రలోకి జారుకుంది.
సామిర్ అపూర్వ సౌందర్య రాశి అయిన తన చెల్లిని (ప్రియురాలిని) చూస్తున్నాడు... ఐతే, అతని కళ్ళముందు ఇప్పుడు  మెదులుతోంది... సుజాత!

[Vikatakavi02]

Episode 70

అక్కడ శంకర్ మనసు ఉరకలేస్తుంది... 'సుజాతలాంటి సుందరాంగి నుండి ఇటువంటి 'బ్లాకమైల్' కావాలని ఏ మగాడు కోరుకోడు! తనంతట తానుగా వచ్చి అంజలితో తన రొమేన్స్ ని లైవ్ ప్రోగ్రాం లాగ చూడాలనుకుంటోంది... కేవలం చూసి వూరుకుంటుందా...? ఉండగలదా...? ఒక్కసారి తన మగసిరిని చూసిన ఏ ఆడదైనా దాని పటుత్వానికీ పనితనానికీ ముగ్ధురాలవ్వలసిందే! ఇప్పటివరకూ ఎంతమందిని చూడలేదు...! సూజాత కూడా కచ్చితంగా తనకూ చేయమని అడుగుతుంది' అని అనుకున్నాడు.
అంజలి మాత్రం ఈ విషయం గురించి ఎక్కువగా కలవరపడసాగింది... శంకర్ కూడా అంజలి ముందు తనకూ అలా చేయడం ఇష్టం లేదన్నట్టుగా నటించసాగాడు. సుజాత ఆ రాత్రికే ముహూర్తం ఖరారు చేసింది... శంకర్ ఆ ఘడియ కోసం ఆత్రుతగా ఎదురు చూస్తున్నాడు... అతని అంగం కూడా ఎగిరెగిరి పడుతుండటంతో మాటిమాటికీ దాన్ని సర్దుకుంటున్నాడు. సుజాతకి వారిద్దరినీ అలా చూస్తానన్న ఊహకే మనసు ఆనందంతో ఉప్పొంగసాగింది... మరికొద్ది ఘడియలలో తన కోరిక తీరబోతుంది... కుదిరితే వాళ్ళిద్దరి చేతా తనకిష్టమైన కొన్ని భంగిమల్ని వేయించాలని కూడా తను అనుకుంటోంది.
అప్పుడే కాలింగ్ బెల్ రింగైంది... సుజాత వెళ్ళి తలుపుతీసి, "నాన్నా... మీరా...!" అంది నిరాశగా.
గిరీశం లోపలికి అడుగు పెడుతూ, "ఏంటే... నన్ను చూసి ముఖాన్ని అలా వేలాడేసావు... ఏఁ నేను రావడం నీకు ఇష్టం లేదా...?" అన్నాడు.
అంజలికి మాత్రం మొట్టమొదటిసారి తన భర్త రాక సంతోషాన్నిచ్చింది. "వచ్చేశారా...!" అంటూ నవ్వుతూ స్వాగతం పలికింది. హమ్మయ్య... లైవ్ షో నుండి తను తప్పించుకుంది... ఈరోజుకి!
"ఏంటో విచిత్రం..! ఒకరి ముఖం వాడిపోతే మరొకరి ముఖం తెగ వెలిగిపోతోంది...! నాకేం అర్ధం కావడం లేదు. మరి మాస్టారుగారి ముఖం ఎలా వుందో...?" అనుకుంటూ శంకర్ ని చూసాడు.
శంకర్ వెంటనే తన ముఖానికి చిరునవ్వు పులుముకుని గిరీశాన్ని పలకరించాడు.
గిరీశం సోఫాలో కూలబడి, "హమ్మా...! ఏదమ్మా సుజీ... నీ చేత్తో ఓ స్ట్రాంగ్ కాఫీ తెచ్చి నా మొహాన తగలేయ్...! బాగా అలిసిపోయాననుకో!" అన్నాడు.
నిజంగానే తన నాన్న ముఖం మీద తగలెయ్యాలనిపించింది సుజాతకి. 'నా ప్లాన్ అంతా పాడు చేసాడు... హుఁ...' అనుకుని విసవిసా నడుచుకుంటూ వంటగదిలోకి వెళ్ళిపోయింది. వెనకనే, అంజలి కూడా వెళ్ళింది.
"తప్పించుకున్నానని అనుకోకు అక్కా... నేనంత ఈజీగా వదిలే రకాన్ని కాదు...!" అంటూ మెల్లగా అంజలిని హెచ్చరించింది సుజాత.

★★★

శంకర్ తన గదిలోకి పోయి మంచం మీద నడుం వాల్చి, 'ఛ... మంచి ఛాన్స్ మిస్ అయ్యిందే...! ఇప్పుడే రావాలా ఈ ముసలి నా కొడుకు... పోనీలే ఈ పూటకి అంజలి పొందైతే దొరికిందిగా...! అంజలి... అవునూ... తను 'శిరీష్' అని ఇందాక అరిచిందే...! చూస్తుంటే అన్నాయ్ కి తనకి ఏదో కనెక్షన్ ఉన్నట్టుందే...? హ్మ్... ఓసారి అన్నయ్యనే కనుక్కుంటే పోలా...!' అనుకుంటూ ఫోన్ తీసి శిరీష్ నెంబర్ కి డయిల్ చేసాడు.
ఆ సమయంలో శిరీష్ స్నానం చేస్తుండటంతో వాణీ ఆ ఫోన్ ని ఎత్తి మాట్లాడింది.
"హలో ఎవరూ?"
శంకర్ ఆ మధుర స్వరాన్ని విని లత అనుకుని, "ఆ లతగారు... నమస్తే!" అన్నాడు.
వాణీ కిలకిలా నవ్వుతూ, "నేను లతగారని కాను... లతగారి చెల్లెలుగారిని! మీరెవరండి?" అని అడిగింది.
"ఓహో... చెల్లెలుగారా... మీరు...! మీ మాటలు వింటుంటే చెవిలో తేనె పోసినట్టుంది సుమీ!"
"అహా... తొందరగా తుడుచుకోండి లేకపోతే చీమలు పట్టేస్తాయి...!" అని వాణీ అంటుండగా లత తన దగ్గరి నుంచి ఫోన్ తీసుకుని, "ఎవరు మాట్లాడేది?" అంది.
శంకర్ కి ఈ గొంతు ఇంకా మధురంగా అనిపించింది. కానీ, తను శిరీష్ భార్య అని గుర్తుకు రావడంతో, "ఆ... నేను శంకర్ ని మాట్లాడుతున్నానండి. అమలాపురం నుంచి... శిరీష్ అన్నాయ్ ఉన్నారా..?" అన్నాడు.
లతకి తెలుసు, శంకర్ ఎవరో...
"నమస్తే సార్! సారీ... తను మా వాణీ... పెద్ద కోతి... అందరితో ఇలాగే ఏదిబడితే అది వాగేస్తూవుంటుంది. ఏమనుకోకండి...!"
"పర్లేదు లేండి. అన్నయ్యా...—"
"ఆయన స్నానం చేస్తున్నారు... వచ్చాక మీకు ఫోన్ చేయమని చెప్తాను."
"హ్మ్... సరే!" అని పోన్ కట్చేసి పక్కన పెట్టేశాడు.
'హా... శిరీష్ అన్నాయ్ నిజంగా అదృష్టవంతుడు...' అని అనుకున్నాడు. మరికాసేపటికి అతని ఫోన్ రింగైంది. శిరీష్ ఫోన్ చేస్తున్నాడు.
"శంకర్... ఎలా వున్నావ్?"
"ఆ... నేఁ బాగున్నా.... కానీ, మీ మరదలు మాత్రం మామూలుది కాదన్నాయ్?"
శిరీష్ గట్టిగా నవ్వి పక్కనే వున్న వాణీ తలని నిమురుతూ, "హ్మ్... ఏంటీ వూర్లో సంగతులు?" అని అడిగాడు.
"అన్నాయ్... ఊర్లో అందరూ బాగానే వున్నారు. ఇక్కడ ఒకరిని మించి ఒకరున్నారు... చూడ్డానికి రెండు కళ్ళు సరిపోవట్లేదనుకో... అదంతా సరేగానీ, నీతో..... ఓ విషయం గురించి మాట్లాడాలి!" అంటూ చిన్నగా దీర్ఘం తీస్తూ గొణిగాడు.
శిరీష్ కి ఆ సిగ్నల్ అర్ధమై అక్కడి నుండి లేచి బయటకు వచ్చి, "హ్మ్మ్... చెప్పు, ఏంటీ విషయం?" అన్నాడు.
"ఆ... ఇక్కడి అంజలి మేడంతో మీకేమైనా యవ్వారం వుండేదా...?"
"మ్... అవును... అసలు కథ అక్కడేగా మొదలయింది. ఔనూ... నీకెలా తెలిసింది?"
"అదీ... ఆ అంజలి మేడంని ఇప్పుడు నేఁ తగులుకున్నానులేఁ... మాంఛి రసపట్టులో ఉన్నప్పుడు తను మైకంలో మీ పేరుని కలవరించింది!"
శిరీష్ ఆశ్చర్యపోతూ, "తను అలాంటిది కాదే..!" అన్నాడు.
"కాలం అందరినీ మార్చేస్తుంది బ్రదర్...! నీలాంటి మగాడితో సీన్ నడిపాక ఆ ముసలాడు ఏం సరిపోతాడు తనకి... అయినా మాంఛి సరుకుంది లంజకి!" అని శంకర్ అనగానే శిరీష్ కి చాలా బాధేసింది. తను కాదన్నాడన్న కోపంతోనే అంజలి గిరీశాన్ని పెళ్ళి చేసుకుంది... తన వల్లనే అంజలి బతుకు ఇలా అయ్యిందన్న గిల్టీ ఫీలింగ్ అతన్ని ఎప్పుడూ వేధిస్తూనే వుంది... ఇప్పుడు శంకర్ మాటలు వింటుంటే ఆ బాధ మరీ ఎక్కువైంది.
"వద్దు శంకర్...!" అని కాస్త స్వరం పెంచి, "ఇక ఆ మేటర్ వదిలేయ్!" అన్నాడు.
శంకర్ శిరీష్ మూడ్ పసిగట్టి, "సారీ అన్నయ్య... నువ్వింత సీరియస్ అవుతావనుకోలేదు..." అన్నాడు.
శిరీష్ మళ్ళీ నార్మలై, "హ్మ్... సర్లే! ఇంకేంటి విషయాలు?"
"విషయాలంటే... ఆ... కాలేజ్లో ఓ టూర్ ప్లాన్ చేస్తున్నారు. అంజలి ఇందాకే చెప్పింది."
"ఎప్పుడూ?"
"నాకూ తెలీదు... ఇంకా ఏమీ కన్ఫార్మ్ అవ్వలేఁ..! నువ్వూ వస్తావేంటి?"
"ఊహూ... నాకు ఇంట్రెస్టు లేదు. నువ్వు ఎంజాయ్ చెయ్!"
"సరే...అయితే, మళ్ళీ ఎప్పుడు ఊరికి మీ రాక...!"
"మేం రావడానికి కనీసం నెల పట్టొచ్చు... ఆశాలతకి ఇప్పుడు ఎగ్జామ్స్ అవుతున్నాయి... ఆ తర్వాత వాణీకి కూడా టెస్ట్స్ మొదలవుతాయి. అవి పూర్తయ్యేసరికి ఎలాగూ పుష్కరాల సెలవులు వున్నాయిగా...! ఓ ఇరవై రోజులిస్తున్నారు. అందుకే, వాళ్ళని వూర్లో దిగబెట్టి నేను మళ్ళీ వెంటనే ఇక్కడికి వచ్చేస్తాను. రాజమండ్రిలో ఉండటం కాదుగానీ, మాకు కూడా పుష్కరాల డ్యూటీ పడింది..!"
"హ్మ్... సరే, అన్నాయ్.! ఇక వుంటానేఁ!"
"ఆ... గుడ్ నైట్!"
ఫోన్ ని పక్కన పడేసిన తర్వాత శంకర్ ఆలోచన వెంటనే సుజాత వైపు పోయింది. 'ఛ... చేతిదాక వచ్చింది నోటికి అందలేదే' అనుకున్నాడు. 'ఇంతకూ తను ఏం చేస్తోంది...? నాలాగే ఆలోచిస్తోందా...? ఓసారి చూస్తే పోలా...!' అనుకుంటూ లేచి తలుపు దగ్గరికి వచ్చి కీ హోల్ నుండి చూసాడు. సుజాత సోఫాలో నిద్రపోతూ వుండటంతో ఉస్సూరుమంటూ వెనుదిరిగి పోయి మంచం మీద బోర్లా పడ్డాడు.

★★★

తరువాతి రోజున కాలేజ్లో ప్రార్థనా గీతం చదివాక అంజలి అందరికీ ఎడ్యుకేషనల్ టూర్ గురించి చెప్పింది. మూడు రోజులు హార్స్లీ హిల్స్ టూర్ అని చెప్పింది. "టూర్ కి రావాలనుకున్న వారు శంకర్ సార్ దగ్గర పేర్లివ్వండి." అని అంజలి చెప్పగానే అక్కడున్న అమ్మాయిల మొహాలు వెలిగిపోయాయి. కానీ, మిగతా టీచర్లు మొహాలు మాత్రం వాడిపోయాయి.
ఆ రోజు సాయంత్రానికి కాలేజ్ మొత్తం మీద పేర్లిచ్చిన అమ్మాయిల సంఖ్య నలభై నాలుగుకి చేరింది. 'ఆహా...! ఇంతమంది అమ్మాయిలని... హార్స్లీ హిల్స్ లో అంటే కంట్రోల్ చేస్కోడం కొంచెం కష్టమే!' అని శంకర్ అనుకుంటుండగా అప్పుడే అంజలి వచ్చి, "ఈ టూర్ ని క్యాన్సిల్ చెయ్యాలేమో, శంకర్!" అంది.
శంకర్ తన ఆశలన్నీ ఈ టూర్ మీదే పెట్టుకున్నాడు. "ఏఁ... ఏమైంది, మేడం?" అన్నాడు కంగారుగా...
అంజలి టేబుల్ మీదున్న లిస్ట్ ని చూస్తూ, "మీనాక్షీ దేవిగారు తప్ప మిగతా టీచర్లందరూ రామని చెప్పేశారు. అలాగైతే, ఇంతమందిని మనం మాత్రమే కాచుకోడం చాలా కష్టమైపోతుంది కదా!" అంది.
"మేడం... ఇంతకి రెండింతలైనా కాచుకునే సత్తా నాకుంది. మీకింకా నా గురించి పూర్తిగా తెలీదు," అన్నాడు శంకర్ కొంటెగా నవ్వుతూ...
అంజలికి శంకర్ అన్నది అర్ధమై ముసిముసిగా నవ్వుతూ, "అది కాదు కదా ఇప్పుడు ప్రాబ్లం! ఆడవాళ్ళకి కొన్ని ఇబ్బందులు ఉంటాయి. అవి చూడటానికి మేము ఇద్దరం మాత్రమే అంటే కష్టమవుతుందనీ! అవునూ, శ్రీదేవిగారు ఎప్పుడొస్తారు..?" అని అడిగింది.
శ్రీదేవి ఉంటే తన ఆటలు సాగవని శంకర్ కి తెలుసు, అందుకే "ఒకవేళ శ్రీదేవికి వచ్చే వుద్దేశం ఉన్నా తనని తీసుకెళ్ళే వుద్దేశ్యం మాత్రం నాకు లేదు. అయినా... మీరేం కంగారు పడనక్కరలేదు. అందరూ ఆడవాళ్ళేగా... ఒకరికి ఒకరు సహాయకంగా ఉంటారు," అని అన్నాడు. అతను ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుండగా మీనాక్షి దేవి అక్కడికి వచ్చింది. అంతే, శంకర్ మాట్లాడటం ఆపేశాడు.
అంజలి వెంటనే, "ఆ... మీనాక్షి గారు... రండి రండి... మేము టూర్ గురించి మాట్లాడుకుంటున్నాం. మేడంలందరూ రావడానికి ఇష్టపడటం లేదు. నాకేం చేయాలో అస్సలు తోచడం లేదు—" అని అంటుండగా మీనాక్షి, "ఆ ముండలు రాకపోతే మనకేంటి... మనమే వెళ్దాం. ఏఁ మనం చూస్కోలేమా ఈ మందని! నేను నాతోపాటు మా బావగారి కొడుకు రాజేష్ ని కూడా తీసుకొస్తాను. వాడికి చేతనైన సహాయం వాడూ చేస్తాడు. మా సరిత కూడా చూసుకుంటుంది. ఇకపోతే, నేను ఇంకొకరిని కూడా తెద్దామనకుంటున్నాను," అంది.
శంకర్, అంజలి ఎవరు అని అడిగేలోపల అజయ్ లోపలికి వచ్చాడు... అదే, మన టఫ్. అతనెవరో ఆ గదిలో ఉన్న వారందరికీ ముందే తెలిసుండటంతో ప్రత్యేకంగా పరిచయాలు చేసుకోడం తప్పింది.
అజయ్ డైరెక్టుగా పాయింటుకి వచ్చేస్తూ, "మీనా...క్షి మేడం మీ టూర్ గురించి నాకు చెప్పారు.. టూర్ కి కావలసిన బస్సు, అక్కడ ఎకామడేషన్ అన్నీ నేను చూసుకుంటాను... మీరేం ఫికర్ కావద్దు... అన్నట్టు నేనూ మీతో రావచ్చా...?" అని చివర్లో అడిగాడు.
అంజలి రిలీఫ్ గా మొహం పెట్టి, "థాంక్యూ ఇన్సపెక్టర్ గారు... అడగకుండానే ఇంత సహాయం చేస్తున్నందుకు. మీరు కూడా వస్తే నిజంగా బాగుంటుంది... తప్పకుండా రండి!" అంది.
అలా టూర్ ఖరారయింది... ఇక ఎప్పుడు వెళ్ళాలి అని అంజలి అడగ్గానే శంకర్, "ఎంత తొందరగా వీలయితే అంత మంచిది," అన్నాడు. తన భార్య ఊర్నుంచి తిరిగి వచ్చేలోగా టూర్ కి వెళ్ళిపోవాలన్నది అతని ఆలోచన.
దానికి అందరూ సమ్మతించడంతో మర్నాడే టూర్ కి వెళ్ళాలని నిర్ణయించి కాలేజ్లో ఎనౌన్స్ చేసింది అంజలి.
అటు పక్కన మీనాక్షి అజయ్ ని పక్కకి తీసుకెళ్ళి, "ఇదిగో... టూర్లో ఈ పిల్ల పూకుల వెంట పడమాకు... మొత్తం మూడురోజులూ నువ్వు నాతోనే గడపాలి. ఈ రాత్రికే నా పూకుని పూర్తిగా గొరిగించేసుకుని చేసుకుని రెడీగా ఉంటాను!" అంది.
"అలాగే కానీ, మీనా డార్లింగ్! ఔనూ... ఈ టూర్ కి నీ కూతురు సరిత వస్తోందా...? ఇప్పటివరకూ చూడలేదు దాన్ని!" అని టఫ్ అనగానే, మీనాక్షి కోపంగా, "నా కొడక... ఇప్పుడే ఎవరికీ చూడకు అని చెప్తే... మళ్ళా నా కూతురు గురించి అడుగుతావా.... ముడ్డి మూసుకుని రేపటికి రెడీగా ఉండు," అంది.
అజయ్ ఒక్కసారి గట్టిగా నవ్వేసి అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.

★★★

మర్నాడు సాయంత్రానికి పేర్లిచ్చిన అమ్మాయిలందరు కాలేజ్ ముందు హాజరయ్యారు...!
మొత్తంగా నలభై నాలుగు మంది. అందులో మనకు తెలిసిన కేండిడేట్లు... సుజాత, నాస్మిన్, సరిత, కవిత ఇంకా దీప్తి ఉన్నారు. అంజలి, మీనాక్షి దేవి, శంకర్, అజయ్ ఇంకా రాజేష్ కూడా బయలుదేరడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. ఇంతమందిని తీసుకెళ్ళడానికి ఒక పెద్ద బస్సుని ఎరేంజ్ చేసాడు టఫ్. దానికి డ్రైవర్ ఇంకా హెల్పర్ గా ఇద్దరు నడి వయస్కులను ఎంచుకున్నాడు. వాళ్ళు కూడా మాంఛి దృడకాయులు!
ఇక లిస్ట్ ప్రకారం అందిరినీ టిక్ చేసుకున్నాడు శంకర్. ఇందులో కొంతమందిని మర్చిపోకుండా రౌండప్ చేసాడు... తన సొంత పని కోసం.
అక్కడ అమ్మాయిలందరికీ ఈ టూర్ చాలా ఎక్సైటింగా ఉంది. అందులోనూ శంకర్ ప్రత్యుత్పత్తి పాఠం విన్నవారైతే ఈ టూర్ ద్వారా ప్రాక్టికల్ ఎక్సపీరియన్స్ ని పొందగలమేమోనని ఉత్సుకతతో ఉన్నారు. సుజాత కూడ తన 'లైవ్ షో' కోరికని తీర్చుకోవడానికి ఈ టూర్ ని వినియోగించుకోవాలనుకుంటోంది.
బస్ లో రెండు రెండు సీటింగ్ తో ఎరేంజ్మెంట్ ఉంది. అంజలి శంకర్ ని తనతో పాటుగా కూర్చోబెట్టుకోవాలనుకుంది. కానీ, మీనాక్షీ దేవి తనతో కూర్చోడంతో ఇంక ఏమీ చెయ్యలేకపోయింది. సరిత లోపలికి వచ్చి మీనాక్షి వెనుక కిటికీ ప్రక్క సీట్లో కూర్చుంది. శంకర్ ఇంకా బస్సెక్కకుండా మిగతా వాళ్ళని ముందు పంపిస్తున్నాడు. టఫ్ లోపలికి వచ్చి మీనాక్షి పక్కన ఖాళీ లేకపోవడంతో వెనక్కి పోయి సరిత పక్కన కూర్చున్నాడు. అంజలి, మీనాక్షిలకి అటుపక్క సీట్లలో సుజాత, నాస్మిన్ కూర్చున్నారు. శంకర్ ఆ తర్వాత వచ్చి సుజాత వెనక కూర్చున్నాడు. తెన్త్ క్లాస్ అమ్మాయి ఒకత్తి వచ్చి శంకర్ పక్కన కూర్చుంది. ఆమె పేరు లావణ్య.! ఇక దివ్య, కవిత టఫ్ వెనుక సీట్లలో కూర్చున్నారు. అలా మిగతా సీట్లలో అమ్మాయిలందరూ కూర్చున్నాక రాజేష్ బస్ ఎక్కి సుజాత వైపు చూసాడు. అతనకి వెనక కూర్చోడానికి ప్లేస్ లేకపోవడంతో ముందు డ్రైవర్ దగ్గరి పొడవాటి బల్లలాంటి సీట్ మీద కూర్చున్నాడు.. ఇక బస్ బయలుదేరబోతుండగా ఒకమ్మాయి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. "ఆపండి... ఆపండి... నేను కూడా వస్తున్నాను!" అంది ఆ అమ్మాయి. తన పేరు అనూష, నైన్త్ క్లాస్ స్టూడెంట్! శంకర్ లేచి వెళ్ళి ఆమె పేరుని కూడా లిస్టులో చేర్చుకున్నాడు. బస్సు అప్పటికే నిండిపోవడంతో తనని రాజేష్ పక్కన కూర్చోమని చెప్పారు. రాజేష్ కళ్ళు మిలమిలా మెరిశాయి. తన పక్కన కూర్చున్న అనూష వైపు తినేసేలా చూడసాగాడు.
ఇక ప్రయాణం మొదలయింది... ఛలో హార్స్లీ హిల్స్!

[Vikatakavi02]

Episode 71

బస్ బయలుదేరింది.
సుమారు పన్నెండు గంటల ప్రయాణం... అంటే, గమ్యం చేరేసరికి తెల్లారిపోతుంది...
బస్ స్టార్ట్ చేసేముందు డ్రైవర్ అనూషని వుద్దేశించి క్లీనర్ తో, "రేయ్... పోరి మస్తుగుందిరా... సగం తోవ నువ్వు మిగతా సగం తోవ నేను కలిసి పిసికిపారేద్దాం దాన్ని...!" అన్నాడు. దానికి క్లీనర్ చిన్నగా సకిలిస్తూ పోయి అనూష పక్కన కూర్చున్నాడు. రాజేష్ కి ఇంకా ఆ క్లీనర్ కి మధ్య శాండ్ విచ్ లో బ్రెడ్ల మధ్య టొమేటో ముక్కలా ఇరుక్కుపోయింది తను. అది ఏసీ బస్ కావడంతో కిటికీ అద్దాలనుండే బయటి పరిసరాలను చూడటం సాధ్యమవుతోంది అందరికీ... పచ్చని పంట పొలాల మధ్య మట్టి రోడ్డులో బస్సు పరుగెడుతోంది. మెయిన్ రోడ్డులో అడుగిడగానే బండి నెమ్మదిగా వేగం పుంజుకుంది. పశ్చిమాన సూరీడు వారికి వీడ్కోలు పలికి మెల్లగా కిందకి దిగిపోయాడు.
ఇక బస్సు లోపలైతే, ఏసీ చల్లదనం కొంచెం కొంచెంగా పరుచుకుంటోంది... అక్కడున్న టీవీలో 'గోవిందుడు అందరివాడేలే!' సినిమా వేసారు. అసలు జీవితంలో ఎప్పుడూ సినిమానే చూడని వాళ్ళలా అక్కడ అమ్మాయిలు అందరూ సినిమాని చూడ్డంలో లీనమైపోయారు. సినిమా సౌండ్స్ తప్ప మరే శబ్దమూ లేదక్కడ. కానీ, కొందరు మాత్రం సినిమాని ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా తమ తమ ఆలోచనల్లో తామున్నారు. అంజలి, శంకర్ ఒడిలో వెచ్చగా ఒదిగిపోతే ఎంత బాగుండేదో అని అనుకోసాగింది. అక్కడ శంకర్ తన దృష్టిని తన ముందు కూర్చున్న సుజాత మీదనే ఉంచాడు... ఈ టూర్ లో ఆమెని ఎలాగైనా పొందాలని మార్గాలను యోచిస్తున్నాడు. కేవలం శంకరే కాదు, రాజేష్ కూడా తన పక్కన కూర్చున్న అనూషని పట్టించుకోకుండా వెనక్కి తిరిగి తలుపు అద్దం గుండా సుజాతనే ఆబగా చూస్తున్నాడు. సుజాత మాత్రం తన కళ్ళను మూసుకుని అంజలి, శంకర్ల ఆటని వాళ్ళ పక్కనే కూర్చుని వీక్షిస్తున్నట్టుగా ఊహించుకుంటోంది. తన పక్కనే కూర్చున్న నాస్మిన్ అయితే, కొత్తగా తన ప్రియుడిగా మారిన తన అన్న సామిర్ కూడా ఈ టూర్ కి వచ్చుంటే ఎలా వుండేదో అనుకుంటూ తలతిప్పి ముందుకు చూసింది. తలుపు దగ్గర కిటికీ అద్దం నుంచి రాజేష్ తమ వైపు చూస్తుండటం గమనించి సుజాతని తట్టి, "అవునూ, నీ వెంట పడ్డాడన్నావ్... వాడేనా?" అని మెల్లగా అడిగింది. సుజాత తన తలంపుల నుండి బయల్పడి నాస్మిన్ చూపుని అనుసరిస్తూ రాజేష్ వంక చూసింది. సుజాత తనవైపు చూడటంతో రాజేష్ పళ్ళికిలించాడు... "హ్మ్.. వాడే! కానీ, వాడిమీద నాకు అస్సలు ఇంట్రెస్టు లేదు... నేను, మీ అన్నయ్యతో ఫ్రెండ్ షిప్ చేద్దాం అనుకుంటున్నానులేఁ," అంది సుజాత మెల్లగా... అది వినగానే నాస్మిన్ తన మనసులో ఇలా అనుకుంది, 'ఇప్పుడు సామిర్ నా వాడే... నేను తనని నీకు చచ్చినా దక్కనివ్వను..'
అప్పుడే వాళ్ళ పక్కనుండి పెద్ద కేక వినిపించింది... అది మరెవరిదో కాదు, సాక్షాత్తూ మన మీనాక్షీ దేవిగారిదే.! ఒక్కసారిగా అందరి తలలూ ఠక్కున ఆమె వైపు తిరిగాయ్... కానీ, మీనాక్షి తల మాత్రం తన వెనక కూర్చున్న అజయ్ వైపు తిరిగింది. ఎందుకంటే, టఫ్ అస్సలు ఆత్రం ఆపుకోలేక తన చేతిని ముందుకి పోనిచ్చి ఆమె బలిసిన పిర్రల్ని గట్టిగా గిల్లేసాడు కనుక. మీనాక్షి ఆనక అందరూ తనవైపే చూస్తుండటంతో, "ఏదో దిక్కుమాలిన పురుగు.... గట్టిగా కుట్టేసింది!" అనేసి చప్పున ముందుకి తిరిగిపోయింది. దాంతో, అందరూ మళ్ళీ సినిమా చూడటంలో మునిగిపోయారు. అయితే... అజయ్ పక్కనే కూర్చున్న సరిత మాత్రం అంతకుముందు అతను తన చేతిని వెనక్కి తీసుకుంటుండగా చూడ్డంతో ఆమె కళ్ళు అనుమానంతో ముడిపడ్డాయి... తను అజయ్ మీద ఓ కన్నేసి వుంచింది.
ముందర క్లీనర్ అనూషని కెలకడం మొదలెట్టాడు. తన మోచేతితో మెల్లగా అనూష చంక దగ్గర నొక్కాడు. అనూష పక్కకి తిరిగి కూర్చుంది. వాడు కూడా తన పక్కకి జరిగి మళ్ళీ ఆమె చంకకి కుడి స్తనానికి తగిలేలా తన మోచేతిని తిప్పాడు. అనూషకి వాడు కావాలని చేస్తున్నాడని అర్ధమైంది. కానీ, ఎందుకో భయంగా అనిపించి వాడ్ని వారించలేకపోయింది. దాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని వాడు తన మోచేతిని నెమ్మదిగా ఆమె కుడి స్తనం మీదకి పోనిచ్చి నొక్కాడు. అనూషకి ఒళ్లంతా జివ్వుమంది. వెంటనే, మరి కాస్త సర్దుకుని రాజేష్ దగ్గరికి జరిగి కూర్చుంది.
అటు పక్కన రాజేష్ మాత్రం తన పక్కన జరుగుతున్నది గమనించక వెనక్కి తిరిగి అల్లంత దూరాన వున్న సుజాతని తినేసేలా చూస్తున్నాడు... సుజాతకి వాడి చూపు ఎందుకో ఇబ్బందిగా అనిపించి అటుపక్క వెనకనున్న కవితతో మాట్లాడి తన ప్లేసుని మార్చుకుని అక్కడికి పోయింది. వెళ్ళిన మరుక్షణమే తన కళ్ళు మూసుకుని నిద్రలోకి జారిపోయింది.
కవిత సుజాత ప్లేస్ లోకి వస్తూ శంకర్ పక్కన కూర్చున్న లావణ్యతో, "భలే ఛాన్స్ కొట్టావేఁ... మ్మ్... ఇంకేం, సార్ తో ఇక ప్రాక్టికల్స్ మొదలెట్టేయ్!" అని అనేసి వెళ్ళిపోయింది. లావణ్య ఆ మాటలకు సిగ్గుపడి, "ఛీ... పోవే...!" అంటూ కవిత వీపుమీద చిన్నగా ఒకటిచ్చి తల దించుకుంది. శంకర్ కి కవిత మాటలు లీలగా వినిపించాయి. వాళ్ళు ఏ ప్రాక్టికల్స్ గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారో అతనికి తెలీంది కాదు... తనేగా ఇంతకుముందు క్లాసులో పునరుత్పత్తి పాఠం చెప్పినప్పుడు 'కుదిరితే ఎప్పుడైనా ప్రాక్టికల్స్ ట్రై చేద్దాం' అన్నాడు... ఇప్పుడు లావణ్య కవిత మాటలకి సిగ్గుపడే తీరును చూస్తే తనకు కూడా ఇష్టమున్నట్టుగానే అనిపిస్తుంది. 'సరే, ఇప్పుడే ట్రై చేద్దాం' అనుకుని శంకర్ మెల్లగా తన తొడమీదున్న చేతిని లావణ్య తొడమీద వేశాడు. అందుకు తనేమీ అభ్యంతరం తెలుపకపోవడం అతనిలో ధైర్యాన్ని పెంచింది.
బయట నీలి మబ్బులు కమ్మేయడంతో ఆకాశంలో చంద్రుని జాడ కనపడటం లేదు. లోపల కూడా లైట్లు ఆపేయడంతో సినిమా వెలుతురు తప్ప ఇంకేమీ రాక అంతా మసగ్గా వుంది.
అక్కడ క్లీనర్ అనూష స్తనాలని తన మోచేత్తో పూర్తిగా కుమ్మేస్తున్నాడు. అనూష మళ్ళా కాస్త సర్దుకుని కూర్చుంది. అయినా కూడా ఆ క్లీనర్ వదలక అనూష ముచ్చిక చుట్టూ మోచేత్తో నిమిరినట్టుగా చేయడంతో అనూష బలంగా ఒక ఎగశ్వాసని వదిలింది. తనకి తెలీకుండానే తన చన్నులు బరువెక్కుతున్నాయి. మొనలు గట్టి పడుతున్నాయి. వాడిని ఎలా ఆపాలో తనకి అర్ధం కావడం లేదు. ఇటుపక్కన వున్న రాజేష్ కూడా చీకటిలో సుజాతని చూసేందుకు కుదరకపోవడంతో తన పక్కనున్న అనూష వైపు తన దృష్టిని మరల్చాడు. అనూష క్లీనర్ నుండి దూరం జరగాలని రాజేష్ కి మరీ దగ్గరగా జరిగి కూర్చోడంతో ఆమె శరీరం అతనికి అతుక్కొని వున్నట్టుగా వుంది. కాసేపు గమనించాక క్లీనర్ చేస్తున్నదేంటో రాజేష్ కి అర్ధమై తను అనూష తొడమీద చెయ్యేసి సల్వార్ పైనుంచే ఆమె పువ్వుని పామసాగాడు. ఇటు నుండి కూడా తన శరీరం పై జరుగుతోన్న రాపిడికి అనూష ఒళ్ళు జలదరించింది.
ఇకపోతే మన టఫ్ కార్య సాధకుడు... అనుకున్న పని ఎంత సవాలుతో కూడుకున్నదైనా దాన్ని ఆచరించడం అతని నైజం. అతను మళ్ళీ తన చేతిని ముందుకి తీసుకెళ్ళడం మొదలెట్టాడు, అయితే... ఈసారి చాలా నెమ్మదిగా... అన్నమాట. మీనాక్షి దేవి తొడల మధ్య ఎలాగైనా దాన్ని సెటిల్ చెయ్యాలన్నది అతని యోచన... అయితే, అజయ్ చేస్తున్న పనిని అక్కడ సరిత, శంకర్ తో పాటుగా ఇంకా కొందరు గమనిస్తున్నారు. ఆ కొందరు ఎవరెవరో, వాళ్ళసంగతి యేంటో... మనం తరవాత చూద్దాం. సరిత అజయ్ చేతి గమనాన్ని గమనించడం శంకర్ కంటపడింది... అజయ్ ఇంతలా తొందరపడటం అతనికి నవ్వు తెప్పించింది. సరితకి అజయ్ చేయి ముందుకి పోయి ఏం చేస్తుందో మాత్రం కనపడకపోవడంతో తను మీనాక్షి మొహం వంక చూసింది... టీవీ వెలుగులో ఆమె ముఖం నీడలా కనపడుతోంది. అయితే, ఆమె ముఖంలోని భావాలు మారకపోవడం సరితని అయోమయానికి గురిచేసింది... 'ఒకవేళ ఈ వ్యక్తి తన తల్లిని ఏదైనా చేస్తూవుంటే తను ఎందుకు అడ్డు చెప్పకుండా వుంటుంది?' అనుకుంది సరిత.
అప్పడే బయట చిన్నగా జల్లులు కురవడం మొదలైంది. అటుపక్క శంకర్ లావణ్య తొడ మీదున్న తన చేతిని మెల్లగా సుడులు తిప్పుతూ కదపసాగాడు. అతనలా చేస్తుంటే లావణ్యకి ఒంట్లో అగ్గి రాజుకుంటోంది. ఇవతల వైపు సుజాత పడుకుని వున్నా తన పక్కనే కూర్చున్న దీప్తి మాత్రం క్రీగంట శంకర్, లావణ్య లను గమనిస్తోంది. అప్పుడప్పుడు లావణ్య పక్కకి చూసి దీప్తితో కళ్ళు కలిపి ముసిముసి నవ్వులు చిందించసాగింది. శంకర్ అయితే ఇప్పుడు అవేమీ పట్టించుకునే స్థితిలో లేడు. నెమ్మదిగా తన చేతిని ఆమె తొడల మధ్యకు చేర్చే ప్రయత్నంలో అతనున్నాడు.
ఇక అజయ్ దక్షిణ హస్తం దాదాపుగా మీనాక్షి మదన ద్వారాన్ని చేరుకున్నట్లుగనే వుంది... హా... అదుగో మీనాక్షి చిన్నగా నిట్టూర్పును వదిలింది. మీనాక్షి అతని చేతిని తన పైట చెంగుతో టఫ్ చేతిని కవర్ చేసింది. అక్కడ సరిత తన తల్లి నిట్టూర్పుని చూసింది... దాంతో, ఆమె అనుమానం బలపడింది. ఇంకెవరైనా గమనిస్తున్నారా వాళ్ళు చేస్తున్న పనిని గమనిస్తున్నారా అని వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అందరి కళ్ళూ టీవీ తెరకి అతుక్కుపోవడంతో 'హమ్మయ్య' అనుకుని అజయ్ ని చూస్తూ 'వీడెవడో అసాధ్యడులా వున్నాడు... మా అమ్మతోనే ఇలాంటి వేషాలు వేస్తున్నాడు.!' అని అనుకుంది. బయట వర్షం తీవ్రతరమవ్వడం వల్లనో లేక లోన ఏసీ గాలి అధికమవ్వడం చేతనో, కొంతమంది అమ్మాయిలు ఆ చలిని తాళలేక వారివారి బ్యాగుల్లోంచి దుప్పట్లను, రగ్గులను తీసుకుని కప్పుకుంటున్నారు.
అనూష కూడా తన దుప్పటిని తీసుకుని కప్పుకోవడంతో తన ఇరుపక్కల వున్న మగవారూ మరింత విచ్చలవిడిగా ఆమె దుప్పటిలోకి తమ చేతులని దూర్చి ఆమె సొత్తులని చేజిక్కించుకోసాగారు. రాజేష్ అనూష సల్వార్ బొందుని లూజ్ చేసి తన చేతిని సరాసరి ఆమె పేంటీలోనికి పోనిచ్చి ఆమె తొడల మధ్యనున్న గుబురుగా వున్న ప్రదేశానికి తీసుకుపోతుంటే ఇటు పక్కన క్లీనర్ ఆమె రొమ్ములను కమీజు మీదనించి దొరకబుచ్చుకున్నాడు. వాడి మోటు చేతులు తన స్తనాలను బలంగా మర్ధిస్తుంటే అనూష నొప్పికి తట్టుకోలేకపోయింది. తన చేతులతో వారిద్దరినీ ప్రతిఘటించడానికి ప్రయత్నించసాగింది. కానీ, వారి బలం ముందు ఆమె బలం ఏమాత్రం సరిపోలేదు. అందుకే, ఇక వారిని ఆపలేక నిస్సహాయంగా తన కళ్ళను మూసుకొని వారికి తన శరీరాన్ని అప్పగించేసింది. కానీ, తన నిస్సహాయత మాత్రం ఉప్పునీరుగా తన కళ్ళ వెంబడి కారసాగింది. గోళ్ళు తన అరచేతిని గాయం చేసేంత గట్టిగా తన పిడికిలిని మూసివుంచింది. అయితే, ఆ మృగాళ్ళు దాన్ని అస్సలు పట్టించుకోవడం లేదు. రాజేష్ ఆమె మెత్తని పొత్తి కడుపుని ఒత్తి మెల్లగా కిందికెళ్ళి ఆమె కన్నెపువ్వు దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి ఆమె మదనకీలని తాకగానే ఆమె చిన్నగా నిట్టూరుస్తూ చిగురుటాకులా వణికిపోసాగింది. ఇక ఆమె పై ఎత్తులని ఆ క్లీనర్ నిర్ధాక్షిణ్యంగా పిసికిపారేస్తున్నాడు. అదంతా అద్దంలో చూస్తున్న డ్రైవరుకి బస్సు నడపడం కష్టంగా అనిపించింది. వాడి అంగం కూడా ఆ బస్సు గేర్ రాడ్ లాగ మాంచి దృఢంగా తయారై నిక్కబొడుచుకుని వుంది. అసలే ఓపక్క వర్షంలో డ్రైవింగ్ కి తోడు తన వెనుక వాళ్ళు చేస్తున్నది పక్కనే వున్న అద్దంలో కనపడుతోంటే తక్షణం స్టీరింగ్ ని వదిలేసి అనూష కన్నె పొంగులని పొదివి పట్టుకోవాలని తెగ కోరికగావుంది వాడికి.
లావణ్య వెనకాల కూర్చున్న ఒక అమ్మాయి సినిమా చూస్తూ యధాలాపంగా కిందకి చూసి అవాక్కై తన పక్కనున్న అమ్మాయితో, "ఏయ్... అటు చూడు, శంకర్ సార్ ఫ్రెండ్ ఏం చేస్తున్నాడో...! అతని చేతిని ముందుకి తీసుకెళ్ళి మన మీనాక్షీ మేడం చీరలోకి దోపేశాడు," అంటూ మెల్లగా గొణిగింది. దాంతో, ఆ పక్కనున్న అమ్మాయి తొంగి చూడ్డం... అలానే, ఇటు పక్కనున్న అమ్మాయిలు కూడా వారిలాగనే ముందుకి చూసి జరిగే భాగోతాన్ని గమనించడంతో కాసేపటికి బస్సులో ఉన్న సగమ్మంది అమ్మాయిలు ఆ సినిమాని మరచి దాని గురించే గుసగుసలాడుకోసాగారు. సరిత ఓసారి వెనక్కి చూసి అక్కడ అమ్మాయిల చూపులని బట్టీ వాళ్ళకూ జరుగుతున్నది తెలిసిపోయిందని గ్రహించి ఎలాగైనా వీళ్ళని ఆపాలని నిశ్చయించుకుని వెంటనే టఫ్ ఒళ్ళో పడిపోయింది. దాంతో టఫ్ చప్పున తన చేతిని వెనక్కి తీసేసుకుని సరితని తన ఒళ్ళోంచి లేపి, "ఏం పిల్లా... నిద్రొస్తుందా... నా ఒళ్ళో పడుకుంటున్నావ్?" అని అడిగాడు. సరిత అజయ్ నోటి దగ్గర చెయ్యి పెట్టి, "ష్... మెల్లగా మాట్లాడు. లేకపోతే, అమ్మ వింటాది!" అంటూ ముందుకి చూపిస్తూ గొణిగింది. అజయ్ ముందుకి చూసి, "అమ్మ..నా...? అంటే, నువ్వు అంజలి కూతురు... సు-జా-త-వా...?" అని అడిగాడు. "ఊహూ... నా పేరు సరిత... నేనూ... మీనాక్షి దేవి కూతురిని!" అని తను చెప్పగానే అజయ్ తన మొహాన్ని చేటంత చేసుకుని, 'వెతకబోయిన తీగ కాలికి దొరికిందే' అనుకుని, "హ్మ్... నిజమే! ఆ పోలికలు కనిపిస్తూనేవున్నాయ్... నీ గురించి శిరీష్ భాయ్ చెప్తే ఇనడమే గానీ ఇప్పటివరకూ చూడలేఁ... మరి అతను చెప్పిందంతా నిజమేనా...?" అంటూ సరిత రొమ్ములమీద చక్కిలిగి పెట్టినట్టుగా చేసాడు. సరిత కొంటెగా చూస్తూ కవ్వింపుగా నవ్వింది. ఇంతలో మీనాక్షి తన వెనుకన ఏం జరుగుతోందా అని తిరిగి చూసేసరికి టఫ్ కూడా ఆమె వైపు తిరిగి, "మేడం... ఇంత చలిలో మిమ్మల్ని ఇక ఏ పురుగులూ కుట్టవులేండి. మీరిక నిశ్చింతగా పడుకోండి..!" అనేయడంతో ఆమె మూతి తిప్పుకుంటూ ముందుకి తిరిగిపోయింది. మరిప్పుడు టఫ్ కి కొత్త మాల్ దొరికిందిగా.. ఇంక పాత సరుకునెందుకు పట్టించుకుంటాడు? సరిత అజయ్ చేతిని పట్టుకుని తన బంతులకి గట్టిగా ఆనించుకుంది. "అబ్బో.. మంచి కసి మీదున్నావేఁ!" అని టఫ్ అనగానే సరిత కిలకిలా నవ్వేస్తూ ఇంకా గట్టిగా తన వక్షోజాలని నొక్కుకుంది.
ఇంతలో, బస్సు విజయవాడని సమీపించగానే డ్రైవర్ హటాత్తుగా లైట్లేయడంతో అందరూ సర్దుకుని కూర్చున్నారు. వర్షం కూడా వెలిసింది. తరువాత అతను బస్సుని దగ్గర్లోని ఒక హోటల్ ముందు ఆపగానే ఒక్కొక్కరుగా అందరూ భోజనాలకని దిగారు... అందరికన్నా ముందు అనూష గబగబా బస్సు దిగిపోయింది.

[Vikatakavi02]

Episode 72

వర్షం తగ్గిపోవడంతో నీలాకాశం తారలతో చమకులీనుతోంది... చంద్రుడు కూడా మేఘాల నడుమ తచ్చాడుతూ మధ్యమధ్యలో కిందకి తొంగి చూస్తున్నాడు.
నాలుగ్గంటలకు పైగా బస్సులోనే వుండిపోవడంతో బయట వాతావరణం చాలా ఆహ్లాదకరంగా అనిపించింది అందరికీ!
ఎవరికి ఏది ఇష్టమైతే అది తినమని చెప్పాడు శంకర్. దాంతో, అందరూ వాళ్ళకి ఇష్టమైన ఆహారాన్ని తెప్పించుకుని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ తిన్నారు. భోంచేసిన తర్వాత కొందరు వెంటనే బస్సెక్కేసారు. కొంతమంది ఇంకా బస్సు బయలుదేరకపోవడంతో బయటే నించొని పిచ్చాపాటి మాట్లాడుకోసాగారు. డ్రైవర్ ఇక ఎంతమాత్రమూ ఆగలేక క్లీనర్ ని డ్రయివ్‌ చెయ్యమని చెప్పి పోయి పక్కన బల్లమీద అనూష కోసం కాసుక్కూర్చున్నాడు. అయితే, అనూష తన స్నేహితురాళ్ళతో మాట్లాడుకుని లాస్ట్ సీటింగులోకి పోయి వాళ్ళతో పాటు సర్దుకుని కూర్చోడంతో వాడు ఉస్సూరుమంటూ  ఆ బల్లమీదే చతికిల పడ్డాడు. అది చూసి క్లీనర్ బిగ్గరగా నవ్వేస్తూ బస్ స్టార్ట్ చేసి అందరినీ బస్ ఎక్కమన్నట్టుగా హారన్ మ్రోగించాడు.
అందరూ మెల్లగా బస్సెక్కి తమతమ సీట్లని అలంకరించాక బస్సు బయలుదేరింది. శంకర్ లావణ్యని కిటికీ పక్కన సీటులో కూర్చోమని చెప్పి అతను తన పక్కన చేరి మెల్లగా చెవిలో, "చూడు మరదల్... ఈ టూర్ ని నువ్వు అస్సలు ఏమాత్రం మొహమాటపడకుండా పూర్తిగా ఎంజాయ్ చేసేయ్. నీకు ఈ మూడు రోజుల్లో ఆ స్వర్గాన్ని చూపెట్టే పూచీ నాది... మరి, నీకు.... చూడటం ఇష్టమేనా..?" అని గొణిగాడు. శంకర్ పెదాలు లావణ్య చెవికి తగిలగానే ఒళ్ళంతా తిమ్మిరెక్కినట్టయింది ఆమెకి. అలానే, అతని మాటలకి సిగ్గుల మొగ్గయింది తను. తనకు కూడా ఆ స్వర్గాన్ని చూడాలని మనసులో ఎంతో వాంఛగా వుంది... కానీ, ఆ మాటని చెప్పడానికి గొంతు పెగలక మెల్లగా అతని చేతిని తీసుకుని ఇందాకటి మళ్ళే తన తొడమీద వేసుకుంది. మళ్ళా ఎవరయినా చూస్తారేమోనన్నట్టుగా తన చున్నీతో అతని చేతిని కప్పేసింది. శంకర్ కి ఈమాత్రం సిగ్నల్ చాలు... ఇక విజృంభించడానికి! అతను సున్నితంగా ఆమె మెత్తని తొడ కండని నొక్కాడు. దాంతో నిలువునా కైపెక్కిపోయింది ఆమెకి...
ఇక అజయ్ అయితే తన సీట్లోకి వచ్చీరాగానే తన బ్యాగులోనుంచి దలసరి బ్లాంకెట్ని ఒకదాన్ని తీసి తన చుట్టూ కప్పుకుంటూ "చలికి తట్టుకోలేవేమో... లోపలికి రా...పిల్లా!" అంటూ సరితని ఆహ్వానించాడు. తను గువ్వలా అతని గుండెలమీద వాలిపోవడంతో టఫ్ ఆమె చుట్టూ కూడా తన బ్లాంకెట్ ని కప్పేసి ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయక ఆమె ఎడమ చన్నును తన పిడికిట బిగించాడు. "అహ్... మాంచి కాకమీదున్నట్టున్నావూ..?" అని సరిత హస్కీగా అడగ్గానే అజయ్ సరిత చెయ్యి పట్డుకుని తన జూనియర్ పైన వేసుకుని, "నువ్వే చూస్కో.. ఎంత కాక మీదుందో...!" అన్నాడు.
సరిత అతని పేంట్ జిప్ ఓపెన్ చేసి అతన్ని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుంది... అది వేడి కడ్డీలాగ తన చేతుల్లో కాలిపోతోంది. దాన్ని స్పృశించగానే మెల్లగా తొడలమధ్య ఊట మొదలయింది సరితకి... పొడుగ్గా మందంగా వున్న ఆ మగాన్ని తన చేతులతో ఆడిస్తూ, "అమ్మో! ఇది నా పూ... బద్దలు కొట్టడం ఖాయం!" అంటూ సణిగింది టఫ్ తో... టఫ్ చిన్నగా నవ్వి సరిత సల్వార్ బొందుని లాగేసి తన చేతిని లోపలికి దూర్చి పూరీలా పొంగివున్న పొత్తి కడుపుని ఒకసారి నొక్కి వదిలి పేంటీలోనికి పోనిచ్చాడు. మరికాసేపటికే బస్సులో లైట్లని ఆపేయడంతో సరిత తన తలని వంచి దుప్పటిలోకి పూర్తిగా దూరిపోయి అజయ్ అంగం మొనని ముద్దుపెట్టుకుంది. అజయ్ ఆమె తలమీద ఒక చెయ్యేసి నిమురుతూ మరో చేత్తో పువ్వుని కెలకసాగాడు. సరిత మెల్లగా అతని దాన్ని తన నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలెట్టింది.
శంకర్ కూడా అజయ్ పంధాలోనే పోయి తన బ్యాగ్ లోనుండి బ్లాంకెట్ ని తీసుకుని సరాసరి తనతో పాటుగా లావణ్య చుట్టూ కూడా కప్పేశాడు. లావణ్య ఒకసారి చుట్టూ చూసి శంకర్ భుజాన్ని పట్టుకుంది. శంకర్ తన చేతిని మెల్లగా ఆమె కుడి యదమీదకి తీసుకెళ్ళి సౌమ్యంగా దాన్ని ఒడిసి పట్టాడు. లావణ్య ఆతని పట్టుకి మైమరచిపోతూ తన కళ్ళను మూసుకుంది. శంకర్ తన మరో చేత్తో లావణ్య రెండవ వెన్న ముద్దని చేజిక్కించుకుని సుకుమారంగా మర్ధిస్తుంటే తమకంతో తన మనసు తీయగా మూలుగుతోంది. ఇది తనకు తొలి అనుభవం కావడంతో మామూలుగా వుండటం తనకు క్లిష్టమవుతోంది. ఎవరైనా చూస్తారేమోనన్న భయంతో తన ముఖంలో భావాలు ప్రకటితమవకుండా జాగ్రత్త పడటానికి తను ఆపసోపాలు పడుతోంది. శంకర్ తన కమీజులోనికి ఒక చేతిని దూర్చి నున్నని పొట్టనీ నాభినీ స్పృశిస్తూ నడుముని ఓమారు నొక్కగానే లావణ్యకి ఒళ్ళంతా జివ్వుమని షాక్ కొట్డినట్టయింది. శబ్దం బయటకి రాకుండా తన పెదాలని గట్టిగా బిగించింది. ఆమె అవస్థ చూస్తూ శంకర్ చిన్నగా నవ్వి లావణ్య వైపు వాలి ఆమె చెవిలో, "జస్ట్ రిలాక్స్!" అని గొణిగి బుగ్గమీద ముద్దుపెట్టాడు. తను ఒకసారి ఎగశ్వాసని విడిచి శంకర్ వైపు చూసింది. శంకర్ ఆమె ఎర్రని పెదాలని తన పెదాలతో తాకించాడు. తొలిసారి అధర చుంబనాన్ని చవిచూసిన లావణ్య మనసు పులకెత్తిపోయింది. శంకర్ దుప్పటిలోన తన చేతిని పైకి పాకించి ఆమె మెత్తని పసిడి ముద్దలని చేరుకుని బ్రా లోనికి తన చేతిని అతి కష్టమ్మీద దూర్చి మధ్యన అప్పటికే గట్టిపడిన ముచ్చికని రెండు చేతులతో రాపిడి చేస్తూ, అదే సమయంలో మరో చేతిని మెల్లగా ఆమె తొడల మధ్యకు చేర్చి సల్వార్ పైనుంచే ఆమె కన్నె పువ్వును ప్రేరేపించసాగాడు. అప్పటికి సమయం పదిన్నరయింది... సినిమాని ఆపేయడంతో కొందరు నిద్రలోకి జోగుతున్నారు. మరికొందరు పూర్తిగా నిద్రపోకుండా కునికిపాట్లు పడుతున్నారు... లావణ్య శంకర్ చేతికి మరింత జాగా ఇవ్వడానికి తన కాళ్ళను ఎడం చేసింది. అయితే, ఆ కదిపే ప్రయత్నంలో ముందున్న సీటుకి తన మోకాలు తగిలేసరికి ముందర కూర్చున్న కవిత ఒకసారి వెనక్కి చూసి లావణ్య, శంకర్లు కూర్చున్న పద్ధతిని బట్టీ వాళ్ళు చేస్తున్నదేంటో గ్రహించేసింది. ఎవరికో ఒకరికి చెప్పుకోవాలని మనసు తెగ లాగేయడంతో తన పక్కనే దుప్పటిలో వెచ్చగా కునుకు తీస్తున్న నాస్మిన్ ని లేపి ఆ విషయాన్ని తన చెవిలో ఊదేసింది.
నాస్మిన్ కూడా తన కళ్ళను నలుపుకుంటూ వెనక్కి తిరిగిచూసి, "మ్... నిజమేనే...!" అంటూ ముసిముసిగా నవ్వింది. తనకు సామిర్ మళ్ళీ గుర్తొచ్చాడు. తొడల మధ్య నొప్పిగా అనిపించి తన పేంటీలోకి చెయ్యేసి తన పువ్వుని నలుపుకోసాగింది. అప్పుడే కవిత, "అవునూ... అనూష ఇందాకంతా ముందు కూర్చుని ఇప్పుడు వెనక్కి పోయి కూర్చుంది. తెలుసా..?" అంది. నాస్మిన్ తెలీదని తల అడ్డంగా వూపింది. అనూష అలా వెనక్కి పోయి కూర్చోడంలో ఏదో మతలబు వుందనిపించింది కవితకి. అదే మాటని నాస్మిన్ తో అంది. "నాస్మిన్... ఒకవేళ మన అనూషని ఆ రాజేష్ గాడు ఏమైనా కెలికాడేమోనని నాకనిపిస్తోందేఁ..!" అని కవిత తన సందేహాన్ని వ్యక్తం చేయడంతో నాస్మన్ వెనక్కి తిరిగి అనూషని చూసి, "వాడలాంటి వాడే... పోనీ, ఒకసారి పోయి తననే అడుగుదామా...?" అని అనగానే, "హ్మ్... సరే, పద," అంది కవిత.
ఇద్దరూ లేవగానే లావణ్య తన ముఖాన్ని తిన్నగా పెట్టడానికి పడుతున్న ప్రయాసని చూసి ఇద్దరూ మరోసారి నవ్వుకుంటూ బస్సు చివరికంటా పోయి అనూష పక్కన కూర్చున్న ఆరు, ఏడు తరగతుల పిల్లలని నలుగురినీ ముందున్న తమ సీట్లలోకి పోయి సర్దుకుని కూర్చోమని ఆర్డర్ చేసి అనూషకి చెరోపక్కన చేరారు. ఎంతైనా సీనియర్స్ కదా... వాళ్ళను ఇట్టే డామినేట్ చేసేసారు. దాంతో, లాస్ట్ సీట్లో కేవలం ఆ ముగ్గురాడవాళ్ళే తేలారు. అయితే, సుజాత పక్కన కూర్చున్న దీప్తి... నాస్మిన్, కవిత వెనకున్న అమ్మాయిలని ముందుకి పంపి అక్కడ వాళ్ళు ఏం చేస్తున్నారనే కుతూహలంతో తన సీటుని ఆ వచ్చిన పిల్లలకి ఇచ్చేసి తను కూడా వెనక్కి వెళ్ళింది.
వెనక కవిత అనూష భుజమ్మీద చెయ్యేసి, "ఏమే అనూ... ఇలా వెనక్కి వచ్చి ఇరుక్కుని కూర్చున్నావ్... ముందర జాగా సరిపోలేదేమిటి..? లేదా అక్కడ నిన్ను ఎవరైనా ఏమయినా చేసారా..?' అంటూ అడిగింది. అనూష, "ఏం లేదు... ఊర్కే—" అంటుండగా నాస్మిన్, "నిజం చెప్పు, అనూ... ఆ రాజేష్ గాడు... ఏమయినా చేసాడా...?" అంటూ అనూష చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని ప్రేమగా నిమురుతూ అడిగింది.
వాళ్ళు అంత ఆప్యాయంగా తనని అడిగేసరికి అనూష ఇక ఆపుకోలేక నాస్మిన్ భుజమ్మీద తల వాల్చి ఏడ్చేసింది... కవిత కంగారుపడుతూ, "ఏమైంది అనూ...?" అంటూ ఆమె తలను నిమురుతూ అడిగింది. "ఆ... క్లీనర్.. అక్... రాజేష్... నన్ను...—" ఆంటూ వెక్కి వెక్కి ఏడ్వడం మొదలెట్టింది. అయితే, ఎవరైనా చూస్తారేమోనన్న భయంతో ఏడవడం ఆపేసింది... కానీ, ఆ బెక్కడం మాత్రం ఆగలేదు.
"మ్... చెప్పు... అనూ...—" అంటూ నాస్మిన్ మళ్ళా అడగడంతో జరిగింది మొత్తం అలానే బెక్కుతూ చెప్పేసింది.
అంతా విన్నాక, "పర్లేదులే... అనూ... బాధపడకూ..." అంటూ కవిత ఓదార్చింది.
అంతలో, దీప్తి తమ దగ్గరకు రావడంతో కవిత, "ఏంటే... ఇక్కడేం పని నీకు..?" అంటూ చిరాగ్గా మొహం పెట్టుకుని కసిరినట్టుగా అడిగింది.
"అదే... మీరిక్కడ ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారా... అనీ...." అంటూ నసిగింది దీప్తి.
"అది నీలాంటి చిన్నపిల్లలు తెలుసుకునేది కాదే...!" అని కవిత అనగానే దీప్తి మొహం చిన్నబోయింది. అప్పుడే, నాస్మిన్ కవితతో, "తను నువ్వనుకున్నట్టుగా ఇప్పుడు చిన్నపిల్లేం కాదులేవేఁ.... తనకి నీకన్నా ఎక్కువగానే ఆ అనుభవం వుంది...!" అంది.
ఆ మాటకి కవిత కనుబొమ్మలు ముడిపడ్డాయి. నాస్మిన్ వైపు చూస్తూ, "ఏంటే నువ్వనేది?" అనడిగింది.
నాస్మిన్ చిన్నగా నవ్వి దీప్తిని తన పక్కన కూచోబెట్టుకుంటూ, "అది... ల్యాబ్ లో జరిగిన భాగోతంలేఁ...కవితా.... చాలా సీక్రెట్.... అస్సలు చెప్పకూడదు... అంతేనా దీపూ...!" అంది.
దానికి దీప్తి ఆశ్చర్యపోతూ, "అక్కా... అది.... నీకెలా... అ...—" అని అడిగింది.
"నాకన్నీ అలా తెలిసిపోతాయంతేఁ...!" అంది నాస్మిన్ సీతమ్మ వాకిట్లో సిరిమళ్ళె చెట్టు సినిమాలో హీరోయిన్ అంజలి లాగ తన చున్నీని జడలా తిప్పుతూ.
దీప్తి చిన్నగా ఆలోచించి, "నాతో ఎవరికీ చెప్పొద్దని చెప్పి స-రి-త-క్క నీకు మొత్తం చె-ప్పే-సిం-దా...?" అని మెల్లగా అడిగింది.
కవితకి వాళ్ళ సంభాషణ అస్సలేమీ అర్ధంకాక అయోమయంగా వారిద్దరినీ చూడసాగింది. అనూష కూడా తన దుఃఖాన్ని మరచిపోయి వాళ్ల మాటలని ఆసక్తిగా వింటోంది.
అయితే, నాస్మిన్ వాళ్ళవైపు చూడకుండా దీప్తితో, "నాకు తెలుసని ఆ సరితకే తెలీదులేగానీ... నువ్వు సరిత అంటే గుర్తొచ్చిందీ.. చూసావా అదేం చేస్తుందో... శంకర్ సార్ ఫ్రెండుతో దుప్పట్లో దూరిపోయి..—" అనగానే దీప్తి దానికి బదులుగా, "ఆ... చూసా... శంకర్ సార్ కూడా తక్కువేం కాదు. లావణ్యక్కతో ఆట మొదలెట్టేశాడు తెలుసా...! నేను మొదట్నుంచీ వాళ్లని చూస్తూనే వున్నాను. ఇకపోతే, శంకర్ సార్ ఫ్రెండూ ముందు మన...—" అనబోతుండగా మన కవిత అందుకుని, "ఆఁ... మాకు తెలుసులేఁ... ముందు మీనాక్షీ మేడం చీరలో చెయ్యెట్టాడు... అయినా, వాడు శంకర్ సార్ ఫ్రెండేం కాదు... శిరీష్ సార్ ఫ్రెండు... పేరు అజయ్; పో'లీ'స్.! వాడే నన్ను—" అంటూ మళ్ళా తను ఏం చెప్తుందో గుర్తొచ్చి ఆ మాటని మధ్యలో ఆపేసింది.
కవిత ఆ సదరు అజయ్ గురించి పూర్తిగా తెలిసిన విధంగా మాట్లాడటం మిగతా ముగ్గురినీ విస్మయపరచింది. ఇంకా అలా సగం చెప్పి ఆపడంతో ఇంకా ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం కూడా కలిగింది వారికి.
నాస్మిన్ వెంటనే, "మ్... చెప్పు... కవితా... మధ్యలో ఆపావేఁ...?" అనడగ్గానే కవిత వాళ్ళ వంక ఇబ్బందిగా చూసి, "వదిలేయండే...!" అంది.
నాస్మిన్ వెనక్కి తగ్గలేదు... "ఊహూ... చెప్పాల్సిందే...!" అంది.
మిగతా ఇద్దరూ కూడా తనకి వంత పాడారు. కవిత అనూష ముఖంలోకి చూసింది. అంత క్రితం వరకూ కన్నీళ్ళతో వున్న తన నయనాలు ఇప్పుడు తన వైపు ఆత్రుతగా చూస్తున్నాయి. 'అనూష ఇందాక మాతో తనకు కలిగిన బాధని పంచుకుంది... తమని నమ్మింది... ఇప్పుడు నేను చెప్పేది తను ఎవరికీ చెప్పకపోవచ్చు... కానీ, నాస్మిన్... దీపూ... ఎవరికైనా చెప్తే...!' అని కవిత అనుకుని వాళ్ళతో, "సరే... చెప్తాను... కానీ, ఒక కండిషన్... నాస్మిన్... నువ్వు దీపూ  ఇందాక ఏ సీక్రెట్ గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారో మాకు చెప్పాలి!" అంది. దీప్తి వెంటనే, "ఊహూ... నేఁ చెప్పను," అనేసింది. కవిత, "అయితే, నేనూ చెప్పను!" అంటూ మొండిగా అంది.
నాస్మిన్ కి కవిత మేటర్ తెలుసుకోవాలని తెగ ఉబలాటంగా వుంది. అందుకే, దీప్తిని ఒప్పించడానికి ప్రయత్నించింది. "దీపూ... పోనీ చెప్పేయరాదూ... తనెలాగూ తన సీక్రెట్ చెప్పేస్తానంటోందిగా... ఒకవేళ తను నీ సీక్రెట్ బయటపెడితే తన సీక్రెట్ మనం బయటపెట్టే ఛాన్స్ ఎలాగూ వుంటుందిగా... ఒప్పేసుకో...!" అంటూ తెగ బలవంతపెట్టేసరికి దీప్తి కూడా మెల్లగా, "సరే... చెప్తా...!" అంటూ తలూపింది.
ముందర లావణ్య పరిస్థితి మరీ ఘోరంగా తయారయింది. శంకర్ తన సల్వార్ లోనికి చేతిని తీసుకెళ్ళి తన కన్నె బంగారాన్ని కెలుకుతూ అతని వేళ్ళని లోపలికి తొయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తూవుంటే తనకి ఆ ఆనందం తట్టుకోలేక కళ్ళలో గిర్రున నీళ్ళు తిరిగాయి. 'స్... స్...' అంటూ చిన్నగా మూల్గసాగింది. ఇలాగే, కొనసాగితే, తను నియంత్రణ కోల్పోయి గట్టిగా అరిచేసేలా వుంది. తన వేళ్ళు ఆమె మెత్తని తడిదనపు పూ... గోడలని తాకుతుంటే శంకర్ కి పరమానందంగా వుంది. తేనె రసాలతో తడిచివున్న లావణ్య పువ్వుని ఒక్కసారి చూడాలని అతనికి అనిపించింది. మరో చేత్తో ఆ సల్వార్ బొందుని లాగడానికి యత్నించేసరికి లావణ్య కంగారుగా అతని చేతిని పట్టుకుని, "వద్..దు స్..సర్... నాకు... భయంగా వుంది... ఎవరైనా చూస్తారు..!" అంది. శంకర్ వెంటనే, "ఏం కంగారుపడకు... నేను జస్ట్ నీ దాన్ని చూడాలనుకుంటున్నాను... అంతే... ఇంకేం చేయను!" అన్నాడు.
లావణ్య ఒకసారి చుట్టూ చూసింది. వెనకాల తన క్లాస్‌మేట్స్ నీలవేణి, కమల పడుకుని వున్నారు...! మిగిలిన వాళ్ళు కూడా మంచి నిద్రలో వున్నారు. ఇక అటు పక్కన టఫ్ కప్పుకున్న దుప్పటిలో ఏదో ఊగుతూ తనకి కనిపించింది. అది మన సరిత తల అనుకోండీ... తనింకా అతని అంగాన్ని చీకుతోంది. లావణ్య చూపు అజయ్ వైపు చిక్కుకుపోవడంతో శంకర్ కూడా అటు వైపు చూసాడు. వాళ్ళ చూపులు తనని గుచ్చుకున్నాయో ఏమోగానీ అజయ్ తల తిప్పి శంకర్ ని చూసి కొంటెగా నవ్వుతూ, "నీ సామాన్లని చూసుకో బ్రో... నా ప్రాపర్టీ మీద కన్నేయకు...!" అంటూ లావణ్య అందమైన ముఖాన్ని చూసి, "ఒకవేళ ఏమైనా ఎక్స్చేంజ్ ఆఫర్ ఉందా...?" అన్నాడు.
కింద సరిత ఆ మాటలు విని కోపంతో అజయ్ అంగాన్ని చిన్నగా కొరికింది. అజయ్ చిన్నగా వణుకుతూ సరిత యోని పెదాలని నలిపేసాడు. ఇది బస్ అయిపోయింది గానీ, లేకపోతే.... సరితని కిందపడేసి ఆమె పువ్వుని ఇరగ కుమ్మేయాలనిపించింది టఫ్ కి! 
ఒక్కసారి బస్సు హార్స్లీ హిల్స్ చేరనీ... 'గుంట గుల తీరేవరకూ గుడుగుడుగుంచం ఆడేస్తాను' అనుకున్నాడు. తన చేతులని సరిత కమీజులోనికి తీసుకుపోయి ఆమె దబ్బకాయలను కసాబిసా పిసికేయసాగాడు. సరిత కూడా వేగంగా అజయ్ అంగాన్ని చీకడంతో అతని వృషణాలలోని రసం ఉప్పొంగింది. ఆమె బంతులని గట్టిగా ఒడిసిపట్టి బుస్సుమని సరిత నోట్లో తన ఆవేశాన్ని చిమ్మేసాడు అజయ్.

[Vikatakavi02]

Episode 73

సమయం రాత్రి పదకొండు ముప్పావయింది... బస్సు అద్దంకి మండలంలో అడుగుపెట్టింది... ఇక్కడి నుంచి లోపలే కాక బయటకూడా ఏసీ వేసినట్టే చల్లగా వుంది. దాంతో, అందరూ తమ బ్లాంకెట్స్ లో ముడుచుకుని పడుకున్నారు.
శంకర్ పదే పదే లావణ్యను బతిమాలటంతో ఆఖరికి ఆమె తన బుజ్జి పువ్వును చూపించటానికి ఒప్పుకుంది. వణుకుతున్న తన చేతులతో తన సల్వార్ కున్న బొందుని విప్పి కొంచెం లేచి తన పేంటీతో సహా కిందకి దించేసింది. తర్వాత తను కాళ్ళని కాస్త ఎడం చేసి ఉంచింది. వెంటనే శంకర్ చెయ్యి ఆమె పూ... పెదాలని చేరిపోయింది... మెత్తగా తేమగా తగులుతున్నా ఆ ప్రదేశాన్ని తాకుతూనే తన తలని దుప్పటిలోకి తీసుకుపోయాడు. తన జేబులోంచి ఫోన్ తీసి ఫ్లాష్ లైట్ వెలుగులో ఆమె ఆడతనాన్ని చూసాడు. 'ఆహా... ఏముందిరా బాబు! దీన్ని చూస్తుంటేనే నోట్లో నీరు ఊరిపోతోంది...! లేలేత కొబ్బరి ముక్కలాంటి ఈ పూ... పెదాలని చూస్తే అమాంతం కొరుక్కు తినేయాలనిపిస్తోంది...!' అనుకుంటూ ఇక ఆగలేక తన నోటిని దానికి తాకించాడు. ఆమె కొబ్బరి నీళ్ళు అతని పెదాలని తాకాయి. ఆ రసాలని జుర్రుకుంటూ తన నాలుకని లోపలికి తోసాడు... లావణ్య ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. కానీ, అతని నాలుక లోపలికి జొరబడక గోడక్కొట్టిన బంతిలా మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చేసింది. లావణ్య అతని చర్యలని తట్టుకోలేక ఎగిరెగిరి పడుతోంది. నోటినుండి మూల్గులు రాకుండా ఉండటానికి తను ప్రయత్నించేసరికి మళ్ళీ తన కళ్ళలో నీరు కదలాడింది. సన్నగా వగరుస్తూ దుప్పటిలోకి తన చేతుల్ని తీసుకెళ్లి శంకర్ జుట్టుని పట్టుకొని తన తొడల మధ్యలో మరింతగా నొక్కుకుంది. శంకర్ రెమ్మల మధ్యనున్న మొగ్గని పెదాలతో పట్టి నాలికతో తడిమాడు. అంతే! ఆమె తన సీట్లోంచి ఒక్కసారిగా ఎగిరిపడింది. ఆమె ఎగిరినప్పుడు శంకర్ తన చేతుల్ని కిందకి తీసుకెళ్ళి ఆమె పిరుదులని పట్టుకున్నాడు. దాంతో, లావణ్య శంకర్ చేతుల మీద కూర్చున్నట్లయింది. కానీ, లావణ్య అది గమనించినట్టులేదు. అసలు తనిప్పుడు ఈ లోకంలో లేదు... ఇది ఇంత బాగుంటుందని తను కలలో కూడా ఊహించలేదు. తన కళ్ళని అరమోడ్పులుగా చేసి తన్మయత్వంతో శంకర్ చేతలని ఆస్వాదిస్తూ చిన్నగా నిట్టూర్పులను విడుస్తోంది.
అటు వైపు అజయ్ సరిత పూ.. గోడలని తన వేళ్ళతో వేగంగా కెలుకుతూ క్లిటోరిస్ ని నలిపేయడంతో కాసేపటికి సరిత కూడా తన రసాలని భళ్ళుమని కార్చేసింది....
పేరుకైతే సరిత పువ్వుని కెలుకుతున్నాడు గానీ అజయ్ చూపులు మాత్రం శంకర్ చేతుల్లో భద్రంగా వున్న లావణ్య మీదే!
ఏదయితేనేం... ఈ ఇరు జంటలూ వారి వారి పార్టనర్స్ తో సంతృప్తిగానే వున్నారు!
శంకర్ తన నాలుకతో లావణ్య పువ్వు మీద దాడిని కొనసాగించాడు... ఆమె పూ...పెదాలని చిన్నగా కొరుకుతూ క్లిటోరిస్ ని ప్రేరేపించసాగాడు. లావణ్య మసాజ్ చేస్తున్నట్టుగా శంకర్ వెంట్రుకల్ని తన వేళ్ళతో తిప్పుతూ అతను తనని కొరికినప్పుడల్లా బలంగా అతని జుట్టుని లాగేది. కాసేపటికి శంకర్ జుట్టుని తన రెండు పిడికిళ్ళలో బిగించి పట్టుకుని తన సీట్లోంచి చిన్నగా లేస్తూ తెరలుతెరలుగా తన భావప్రాప్తిని పొంది గట్టిగా నిట్టూరుస్తూ మరలా తన సీట్లో చతికిలపడింది. శంకర్ కూడా ఓమారు ఆమె పిరుదులను నొక్కి తన చేతులని అక్కడినుంచి తీసేసాడు. అలాగే, తన నోటితో ఆమె యోని రసాలని ఆబగా జుర్రేసి ఆ నిలువు పెదాలని తనివితీరా ముద్దాడి దుప్పటినుండి బయటకి వచ్చేసాడు. లావణ్య వెంటనే తన పేంటీని, సల్వార్ ని పైకి లాగేసుకుని ముడి వేసేసింది. అతని ముఖంలోకి చూడటానికి లావణ్యకి కాస్త సిగ్గుగా అనిపించింది. శంకర్ లావణ్య వైపుకి ఒరిగి ఈసారి ఆమె పై పెదాలని అందుకున్నాడు. అలాగే తన రెండు చేతులనీ ఆమె కమీజులోనికి దూర్చి మళ్ళా ఆమె వక్షోజాలని బ్రా పైనుండే పిసకసాగాడు. కాసేపటికి లావణ్యకి మళ్ళీ తొడల మధ్య మెల్లగా తీట మొదలైంది.

★★★

"దీపూ కూడా వొప్పుకుందిగా... మ్... ఇక నువ్వు చెప్పవేఁ కవితా...!" అంది నాస్మిన్.
"ఊహు.. ముందు దీప్తిని చెప్పమను... ఆ తర్వాత నేఁ చెప్తా...!" అంది కవిత.
నాస్మిన్ దీప్తి వంక చూసేసరికి, "వూహూ... కవితక్క ముందు...!" అని తను అనడంతో, "అబ్బబ్బా... ఎవరో ఒకరు చెప్పండే," అని నాస్మిన్ విసుగ్గా అనడంతో కవిత, "సర్లే... నేనే చెప్తాలేఁ...!" అంటూ చెప్పడం మొదలెట్టింది.
"మన ఊరి చివర ఒక భూత్ బంగళా ఉందికదా... అక్కడే నేను వాడిని మొదటిసారి కలిసాను."
"భూత్ బంగ్లానా...!" అంటూ భయపడింది దీప్తీ.
"మ్... అక్కడే.! అప్పుడు వాడు చాలా వేగంగా వచ్చి నన్ను ఓ పక్కకి ఈడ్చుకుపోయి కిందపడేసి ముందూ వెనుకా చేసేసాడు—"
"ఏంటీ.. నిన్ను బలవంతంగా చేసాడా...?" అనడిగింది అనూష వణుకుతూ...
"ఛ.ఛ.. బలవంతంగా కాదే—"
"అసలు నువ్వక్కడికెందుకెళ్ళావే...?" అని నాస్మిన్ అడిగింది.
"కావాలనే వెళ్ళాను... అసలుకైతే నేనూ అదే చేయించుకుందామని మరొకరితో వెళ్ళాను... కానీ, అక్కడ వీడు నా పూ.. బోణీ చేసాడు...!"
నాస్మిన్: నువ్వు ఎవరితో వెళ్ళావేఁ... చేయించుకోడానికి?... అక్కడికి!
కవిత చిన్నగా నవ్వుతూ, "అతనెవరో చెప్తే మీరంతా డంగైపోతారు తెలుసా...? అతనలాంటి వాడంటే మీరు అస్సలు నమ్మరు...!" అనగానే నాస్మిన్ కి అది ఎవరో కొంచెం అర్ధమైనట్లనిపించింది. కానీ, తను పైకి ఏమీ చెప్పకుండా కవిత సమాధానం కోసం చూడసాగింది.
"ఎవరేఁ...???" అని అనూష అడిగింది ఆత్రుతగా...
"ఎవరంటే... మనందరికీ చా...లా... ఇ-ష్ట-మై-న..... మన శి-రీ-ష్ సార్!" అనేసి కవిత వాళ్ళు ఎలా రియాక్టు అవుతారా అన్నట్టుగా వాళ్ళ మోహాల వంక చూసింది.
"మన శిర్రీష్ సారా...! నేన్నమ్మలేకపోతున్నానేఁ..!" అంటూ అనూష నోరెళ్ళబెట్టింది. కానీ, మిగతా ఇద్దరు మాత్రం మామూలుగానే వున్నారు. ఆ ఇద్దరిలో తను ఆశించిన స్పందన లేకపోవడంతో కవితని ఆశ్చర్యపరచింది.
అప్పుడే నాస్మిన్, "ఈ అజయ్ ఇంకా శిరీష్ సార్ కలిసి నీతో చేసారన్నమాట!?" అని అనటంతో కవిత, "లేదే... వాడొక్కడే చేసాడు... శిరీష్ సారు అప్పుడూ మన.... నేహాని చేస్తున్నారు...!" అంది.
"ఏదీ... మన నేహాతోనా...?" అన్నారు ముగ్గురూ ఆశ్చర్యపోతూ...
కవిత, "హా... మన నేహానే!" అని, నాస్మిన్, దీప్తీలతో, "అవునేఁ... ఇందాక శిరీష్ సార్ పేరు చెప్పినప్పుడు అనూష తప్ప మీ మొహాల్లో ఎలాంటి రియాక్షన్ లేదేంటే? మీకు ముందే అతని గురించి ఏమైనా తెలుసా...!" అనడిగింది.
నాస్మిన్ దీప్తిని క్రీగంట గని చిన్నగా నవ్వుతూ, "మన దీపూతో చేసింది ఎవరో కాదు... ఆ శిరీష్ సారే..!" అని చెప్పింది.
"నిజమా... దీపూ...?" అన్నాది కవిత కళ్ళెగరేస్తూ..
దీప్తి అవునన్నట్టుగా తలూపి, "కానీ, సార్ నాతో పూర్తి ఆట ఆడలేదు... సరితక్కతోనే ఆడారు...!" అన్నది.
నాస్మిన్: నీతో తర్వాత చేస్తాననడం నేఁ విన్నానే...! మరి తరవాత శిరీష్ సార్ నీతో చెయ్యలేదా...?
దీప్తి: లేదక్కా... ఇప్పటివరకూ రాజేష్ మాత్రమే నాతో పూర్తి ఆట ఆడాడు.
"రాజేష్ తో చేసావా.... నువ్వు?" అని వెంటనే అడిగింది అనూష.
దీప్తి: ఆ.... ఇప్పటికి ఓ నాలుగుసార్లు ఆడాడు... నాతో! మొదటిసారి వాడితో ఆడిన తర్వాత నేను వాణీ వాళ్ళ ఇంటికి పోయి తనకి కూడా ఆ ఆటని నేర్పిస్తుంటే శిరీష్ సార్ చూసారు... అప్పుడు నన్నేమీ అనలేదుగానీ, మర్నాడు నన్ను లాబ్ కి పిలిచి నాతో ఆ మొదటి ఆటని ఆడారు... కానీ, సరితక్కతో మాత్రం పూర్తి ఆటని ఆడారు...!
కవిత: హ్మ్... ఆ సరిత గురించి ఎవరికి తెలీదులేఁ... సందు దొరికితే చాలు సాంతం దోపేసుకోడానికే చూస్తుంది...
నాస్మిన్ ఔనన్నట్టుగా తలూపింది.
అనూష: (మెల్లగా) దీపూ... రాజేష్ నాలుగుసార్లు చేసాడా.. నిన్నూ! అంటే రాజేష్ నిన్ను బలవంతపెట్టాడా తనతో చేయమని??? వాడు అలా చేస్తుంటే నీకు అసలేమీ భయం వేయలేదా...?"
"మొదటిసారి ఆడినప్పుడైతే కొంచం భయమేసిందక్కా... కానీ, ఆ తర్వాత మాత్రం భలేగా అనిపించింది... వాడు దీన్ని (అంటూ తన పువ్వు వైపు చూపిస్తూ) నాకాడు కూడా. అలా వాడు నాకుతున్నప్పుడు గాల్లో అలా అలా తేలిపోయినట్లుందనుకో... ఎప్పుడూ అడిగి మరీ నాకించుకుంటాను.... అలాగే, వీటిని కూడా బాగా మసాజ్ చేస్తాడు, నోటితో చీకుతాడు కూడా(అంటూ తన యదని చూపించింది). వాడు అలా చేస్తే ఎందుకో భలే తిమ్మరి తిమ్మిరిగా అనిపిస్తూ వుంటుంది!" ఆ అలోచనకే దీప్తి తనువు ఒక్కసారిగా పులకరించింది. దీప్తి మాంచి తన్మయత్వము నిండిన కళ్ళతో తన శృంగార అనుభవాన్ని చెప్తుంటే అనూషకి కూడా ఏదో అలజడి చెలరేగినట్టు అనిపించింది. ఎవరూ టచ్ చేయకుండానే తన యద ఉప్పొంగసాగింది. ఇందాక ఆ క్లీనర్ తన వాటిని చాలా గట్టిగా పిసికేసాడు... చాలా నొప్పిగా అనిపించింది. బస్సాపగానే తను గబగబా వాష్ రూమ్లోకి పోయి తన ఎత్తులని, కింద పువ్వుని చూసుకొంది కూడా... పైనంతా ఎర్రగా కందిపోయి బట్ట తగిలితే సురుక్కుమనేలా తయారైంది... రాజేష్ అయితే ఇలా చేసేవాడు కాదా...? కిందయితే పూర్తిగా తడిచిపోయింది... రాజేష్ కింద నలుపుతూ వున్నప్పుడు ఎలా అనిపించిందో గుర్తు చేసుకుంది. తనక్కూడా ఒళ్ళంతా ఒక్కసారిగా తిమ్మిరెక్కినట్టయి ఊగిపోయింది.
ఈలోగా కవిత, "ఆ అజయ్ గాడయితే ఆ రోజే నాకు అయిదుసార్లు చేశాడు.. మరి! ఒళ్ళంతా హూనమైపోయింది తెలుసా...? అలాగే, ఎంతో మజాగా కూడా అనిపించింది...!" అంటూ తనేమీ తక్కువేమీ కాదని నిరూపించాలన్నట్టుగా చెప్పింది.
నాస్మిన్ తన ప్రియుడు/అన్నయ్య సామిర్ తో అయిన అనుభవాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ అనూషతో ఇలా అంది, "మొదటిసారిగా చేసినప్పుడు కొంచెం భయంగా వుంటుంది, అనూ... విపరీతమైన నొప్పి వేస్తుంది. ఐనా, ఎక్సైటింగ్ గా కూడా వుంటుందనుకో... 'వద్దూ.. వద్దూ' అనిపిస్తుంది... అదే టైంలో 'కావాలి.. కావాలి' అనిపిస్తుంది!"
అనూషకి వాళ్ళ మాటలు వింటుంటే లోలోన ఏదో అయిపోతోంది... తను కూడా ఎక్సైట్మెంట్ ఫీల్ అవ్వసాగింది.
ఇంతలో కవిత, "నాస్మిన్... నీకదంతా ఎలా తెలుసే...? ఎవరితో చేసావు నువ్వు?" అని అడిగేసరికి నాస్మిన్ కి తాను అనాలోచితంగా వాగేసానని తెలిసొచ్చి బిత్తరపోయి తల దించుకుంది. ఓ రెండు మూడు క్షణాల మౌనం తర్వాత, "న్..నేనేదో జనరల్ గా విన్నదాన్ని... బట్టీ... చెప్పానేఁ... న్...నేను ఎవరితోనూ చెయ్యలేదు..!" అంటూ సణిగింది. కానీ, కవిత ఆ సమాధానం సంతృప్తికరంగా అనిపించకపోవడంతో, "నువ్వేదో దాస్తున్నావేఁ... ఏదీ ఒక్కసారి నీ పూ... చూపించు!" అంది.
నాస్మిన్ అవాక్కై, "ఛీచీ... అదెందుకు చూపించాలి?" అడిగింది.
"నేనూ.. దీపూ మా విషయాలను చెప్పాం. మరి నువ్వెందుకు చెప్పడానికి వెనుకాడుతున్నావో నాకర్ధం కావట్లేదు. ఇప్పుడు నువ్వు నీ ఎక్సపీరియన్స్ ఐనా మాతో చెప్పాలి...  లేదా నీ పూ... ఐనా మాకు చూపించాలి! అ-ప్పు-డు... నీకు ఇంకా బోణీ అయ్యిందో లేదో నేఁ చూస్తా... అంతవరకూ నిన్ను వదిలే ప్రసక్తే లేదు," అని కవిత చెప్పేసరికి నాస్మిన్ ఆలోచనలో పడింది.
తన అన్నతో జరిగిన ఎక్సపీరియన్స్ ని తను వాళ్లతో చచ్చినా చెప్పుకోలేదు. ఇక తన పువ్వుని వాళ్ళకి చూపించడం అంటే కొంచెం భయంగా అనిపించింది నాస్మిన్ కి... ఒకవేళ కవిత తను ఇంకా కన్య కాదని కనిపెట్టేస్తే...! నిజంగా కవిత కన్నె పువ్వు ఏదో, కాని పువ్వు ఏదో కనుక్కోగలదా...? తను కనిపెట్టిందంటే మాత్రం ఇక తన పనైపోయినట్టే! ఆ ఆలోచనకే సన్నగా వణుకు మొదలైంది నాస్మిన్ కి...
"నేను చూపించనేఁ... నాకు చాలా సిగ్గుగా వుంటుంది...!" అని తప్పించుకోవాలని ట్రై చేసింది. అయితే, కవిత, తన పట్టుని అస్సలు విడువక ఇలా అంది, "సిగ్గెందుకే... ఇక్కడందరం ఆడవాళ్ళమేగా..! చూపియ్...!"
ఇక తప్పించుకునే దారి తోచక మెల్లగా తన సల్వార్ బొందుని విప్పి సల్వార్ ని లూజ్ చేసింది... లోపల క్రీం కలర్ డిజైన్డ్ పేంటీని చూడగానే కవిత, "మ్... బాగుందే...! ఎక్కడ తీసుకున్నావ్?" అనడిగింది... 'హ్మ్... ఆడాళ్ళూ...!'
నాస్మిన్ దానికి బదులివ్వలేదు. తన టెన్షన్ లో తానుంది. మెల్లగా కుర్చీలోంచి లేచి తన పేంటీని కిందకి దించింది. వెన్నెల వెలుగులో ఆమె ఆడతనం మెరిసిపోతూ దర్శనమిచ్చింది... తన శరీర ఛాయకు తగ్గట్టే భలే తెల్లగా, గులాబీ రంగులో వుంది అది కూడా... దాన్ని చూడగానే కవితే గుటకేసేసింది... మెల్లగా ఒక వేలిని తీసుకెళ్లి ఉబ్బుగా ఉన్న పెదాలదగ్గర నొక్కింది... అంతే, నాస్మిన్ ఉలిక్కిపడింది. రెండ్రోజుల క్రితం తన సామిర్ అంగం తనను పూర్తిగా ఛేదించిన ప్రాంతమది...!
కవిత మరోమారు తోయగానే తన వేలు మొత్తం సర్రుమని లోపలికి దూరిపోయింది.
అప్పుడే—
డ్రైవర్ సడన్ బ్రేక్ వేయడంతో తెలివేసి వున్నావాళ్ళంతా తుళ్ళిపడ్డారు. అజయ్ చప్పున లేచి తన పేంట్ సర్దుకొని ముందుకి వెళ్ళి, "ఏమయింది రా...!?" అనడిగాడు. ఈలోగా కొన్ని లైట్లు వెలగడంతో అందరూ తమని తాము సర్దుకొన్నారు.
"క్లచ్ ప్లేట్ విరిగిపోయినట్టుంది సారూ...!" అంటూ నీలిగాడు క్లీనర్.
"నా కొడకా.... దాన్ని మార్చమని చెప్పి సానా దినాలయింది కదరా... ఇప్పుడిది విరిగిపోయింది.... ఏం జేయాలిప్పుడు...?"
టఫ్ గాఢంగా ఒక నిట్టూర్పుని వదిలి తన వాచీని చూసుకొన్నాడు. టైం పన్నెండు దాటింది... చుట్టూ చూస్తే అడవిలా వుంది. ఇక రాత్రంతా ఇక్కడే వుండాలేమో... తెల్లారేదాక ఎవరూ ఏమీ చెయ్యలేరు...! (ఇంకేమైనా పనులు వుంటే అవి చేసుకోవచ్చనుకోండీ...!)
లోపలున్నవారికి జరిగింది చెప్పి టఫ్, శంకర్ బస్సు దిగారు. "హ్మ్... ఇప్పుడేం చేద్దాం!?!" అని అడిగాడు శంకర్.
"ఇప్పటికైతే, ఆ తల్లీ కూతుర్లని కలిపి దెంగాలని తప్ప మరేమీ నా దిమాగ్ లో యెలగటం లేదు." 
తన జేబులోంచి సిగరెట్ తీసి వెలిగించుకుంటూ బదులిచ్చాడు టఫ్. శంకర్ కి ఆఫర్ చేసాడుగానీ అతను వద్దన్నాడు. అతని మెదడులో ముగ్గురు మెదిలారు... అంజలి... సుజాత... లావణ్య!
కానీ, అక్కడ ప్రాక్టికల్స్ కోసం బస్సులో ఎదురుచూస్తున్న కాంతామణులు ఎందరో అతనికేం తెలుసు!?!

[Vikatakavi02]

Episode 74

మెల్లగా బస్సులోంచి కొందరు అమ్మాయిలు కిందకు దిగారు... బయట చల్ల గాలి జోరుగా వీస్తోంది... వారివారి దుప్పట్లతో, చున్నీలతో చెవులని కప్పుకుని బస్సు ముందర చిన్న చిన్న గుంపులుగా నిల్చుని కబుర్లు చెప్పుకోసాగారు. శంకర్, అజయ్ కూడా బస్సు నుండి కాస్త దూరంగా వెళ్ళి మాట్లాడుకోసాగారు. అంజలి, మీనాక్షీ మాత్రం వారి సీట్లను వీడలేదు.
వెనుక సీట్లో అప్పటి వరకూ కూర్చున్న నాస్మిన్ ఇంకా మిగతా ముగ్గురూ కూడా ముందుకి వచ్చి బస్సు ఆగిన విషయం కూడా గమనించక గాఢంగా నిద్రపోతున్న సుజాతని లేపారు.
"పదవేఁ... మనమూ కిందకి వెళ్దాం... లోపలేం వుంటాం!" అంది కవిత.
అక్కడే వున్న సరిత, కమల, లావణ్య, నీలవేణి కూడా వాళ్ళతో పాటుగా బస్సు దిగారు.
కిందకి దిగుతున్న అనూష కళ్ళు రాజేష్ కోసం వెదకసాగాయి... రోడ్డుకి అటుపక్కన రాజేష్ ని చూడగానే అనూష కళ్ళు నక్షత్రాల్లా మెరిసాయి. అంతవరకూ తను విన్న శృంగార విశేషాలు తన మనసుని శరీరాన్నీ వుద్రేకపరచసాగాయి. రాజేష్ గురించి దీప్తి చెప్తుంటే తనకి కూడా ఆ ఆనందాన్ని చవిచూడాలని కోరిక పురుడుపోసుకుంది. అంతకుముందు రాజేష్ తనతో అలా చేసినందుకే తను బాధపడిందన్న విషయాన్ని మరిచిన అనూష ఈసారి అదే పనిని అతనితో చేయించుకోవాలని తహతహలాడుతోంది. రాజేష్ బస్సు దిగుతున్న ఆ అమ్మాయిల గుంపుని చూసాడు. అలవాటుగా అతని చూపు సుజాత వైపే పోయింది. సుజాత వెనుకే అనూష బస్ దిగడం చూసాడు. ఇందాక తన నాజూకైన పువ్వుని తడిమినప్పటినుంచీ దానికి తన గునపం పోటుని రుచి చూపించాలని అతని మగతనం ఉవ్విళ్ళూరుతోంది. అప్పుడే, అనూష రాజేష్ ని చూసి పలకరింపుగా చిన్నగా నవ్వింది. దాంతో రాజేష్ అనూష వైపుకి తన దృష్డిని మరల్చి తనుకూడ చిరునవ్వుతో ఆమెను పలకరించాడు. అటుపక్కన సుజాత యధాలాపంగా రాజేష్ వంక చూసింది. అతను తమ గుంపు వైపు చూసి నవ్వడం గమనించింది. 'ఎవర్ని చూసి నవ్వుతున్నాడబ్బా?' అనుకుంటూ తల పక్కకి తిప్పింది. అక్కడ అందరూ కబుర్లలో మునిగిపోయారు గానీ అనూష మాత్రం వాడి వైపు చూసి సిగ్గుపడుతూ నవ్వడం సుజాత కంటపడింది... వాళ్ళిద్దరి మధ్యన ఇప్పుడు మౌన సంభాషణ జరుగుతోంది. రాజేష్ అనూషని బస్సు వెనక్కి రమ్మని సైగ చేసాడు. అనూష ఒకసారి తన చుట్టూ వున్నవారిని చూసింది. సుజాత వెంటనే తన తల తిప్పేసుకుని మరోవంక చూస్తున్నట్టుగా నటించింది. వాళ్ల గుంపులో కొంతమంది మరో గుంపు దగ్గరికి పోయారు. మిగతావాళ్ళు అక్కడే కబుర్లాడుకుంటున్నారు. ఎవరూ తమని గమనించడం లేదని నిశ్చయానికి వచ్చాక అనూష రాజేష్ తో 'సరే' అన్నట్లుగా తన తలని పంకించింది. ఆమె యద వుద్రేకముతో ఎగసిపడుతోంది.
రాజేష్ తన వంక చూస్తూ మళ్లా ఓసారి నవ్వి అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయాడు. అనూష కూడా నిద్రొస్తిన్నట్టుగా మొహం పెట్టి ఆవులిస్తూ, "నాకు నిద్రొస్తుంది... నేను బస్సులోకి పోయి పడుకుంటాను.!" అని అక్కడున్నవాళ్ళతో చెప్పి బస్సు డోరు దగ్గరికి వచ్చి ఒకసారి మళ్ళా చుట్టూ పరికించి బస్సెక్కకుండా అలానే మెల్లగా అడుగులు వేసుకుంటూ బస్సు వెనక్కి వెళ్ళిపోయింది.
సుజాతకి వాళ్ళిద్దరిని వెంబడించాలని కోరిక కలిగింది. వాళ్ళిద్దరూ ఏం చేయడానికి వెళ్తున్నారో తనకు తెలుసు. ఎలాగూ అంజలి - శంకర్ ల లైవ్ మ్యాచ్ ని చూసే అవకాశం తనకి దొరకలేదు. కనీసం వీళ్ళ వెంటపోతేనైనా తన కోరిక తీర్చుకునే ఛాన్స్ వుంటుందిగా...! అందుకే, "నేను ఇప్పుడే వస్తాను..." అని అక్కడున్నవాళ్లతో చెప్పి తను కూడా వడివడిగా వారిని అనుసరించింది.
బస్సు వెనక్కి పోయిన అనూషకి రాజేష్ ఆ పక్కన పొదల్లోకి వెళ్తూ కనిపించాడు. అక్కడ అంతా చీకటిగా వుండటంతో అనూష లోనికి పోవడానికి ముందు సందేహించింది. కానీ, మనసులో కోరిక తనని పదపదమని ఉసిగొలుపుతుంటే అడుగులో అడుగేసుకుంటూ ఆ చీకటిలోకి ప్రవేశించింది. సుజాత కూడా జాగ్రత్తగా అనూషని అనుసరించింది.
అయితే, లోపలికెళ్ళిన అనూషకి రాజేష్ ఎక్కడ వున్నాడో తెలీలేదు... 'ఎక్కడున్నావురా..?' అనుకుంటూ బిక్కుబిక్కుమంటూ లోపలికి నడవసాగింది. కొంచెం దూరం అలాగే ముందుకి నడిచాక ఒక చోట వెన్నెల వెలుగులో ఒక ఆకారం కనిపించింది తనకి!
'హా... రాజేష్!' అనుకుంటూ దాన్ని సమీపించింది. కానీ, అది రాజేష్ కాదు, ఆ బస్సు డ్రయివరు. అనూష అలా పొదల్లోకి వెళ్ళడం చూసి తనని ఎలాగైనా పొందాలనే వుద్దేశంతో వాడు మరో దారిలో అక్కడికి గబగబా వచ్చాడు. అనూష వాడి దగ్గరికి రాగానే ఆమెను లాఘవంగా తన కౌగిలిలో బిగించి, "పిట్టా... దొరికావుగా...!" అన్నాడు. అనూష ఒక్కసారిగా బెంబేలెత్తిపోయింది. నిలువెల్లా వణికిపోతూ, "ప్లీజ్... న-న్ను వదిలేయండి... ప్లీజ్...!" అంటూ వాడిని ప్రాధేయపడింది. కానీ, వాడు తన పట్టు విడువక, "నిన్ను జూసినప్పట్నుండీ నా దుండుకి కసెక్కిపోతోండ్లే.. ఎల్లా వదిలేస్తాననుకుంటవే ఛకోరీ!" అంటూ ఆమె రెండు చన్నులను మొరటుగా పిసకడం మొదలెట్టాడు. "ఆహా... ఏమున్నయే నీ సల్లు...మెత్తగా మెత్తగా..." అంటుంటే అనూష నొప్పితో... బాధతో కళ్ళలో నీళ్ళు నింపుకుని గింజుకుంటూ, "ప్లీజ్... నన్నొదిలేయ్.. ప్లీజ్... నేను అలాంటిదాన్ని కాదు... ప్లీజ్... నన్నొదిపెట్టు—" అనగానే డ్రయివరు ఫెళ్ళుమని నవ్వేస్తూ, "ఛస్.... పోరీ....యిందాక మా పోరగాడు నిన్ను గిట్లనే పిస్కుతుంటే సమ్మగా పిస్కించుకున్నవ్ గదే..... నేఁ జూడనేదనుకున్నావ్.... నీకది నచ్చకుంటే నువ్ గట్ల చుప్పయి వుంటవా... నీ నఖరాలు నాకాడ గాదు...!" అంటూ అనూషని తన దగ్గరికి లాక్కొని ఆమె వెనక ఎత్తులని బలంగా నొక్కుతూ గట్టిగా ఒకసారి గిల్లాడు. 'అమ్మా.....హ్..' అంటూ అనూష చిన్నగా కేకపెట్టింది. అతని మగసిరి భారీగా ఉబ్బి తన బొడ్డు వరకూ మందంగా తాకింది. అనూషకి ఒక్కసారిగా వెన్నులో వణుకుపుట్టింది. వాడిని తన బలం కొద్దీ తోసేయడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ, వాడి బలం ముందు తన బలం చిన్నబోయింది. అప్పుడే డ్రయివర్, "హమ్మా...!" అని గావుకేక పెడుతూ అనూషని వదిలేసి నేలమీద పడిపోయి తన తలని రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాడు. వెనకనుంచి ఎవరో వాడి తలమీద గట్టిగా మోదారు. కాసేపు కళ్ళముందు ప్రపంచం గిర్రున తిరిగినట్లవడంతో అక్కడే ఉన్న చెట్టుని ఆనుకుని కళ్ళు మూసుకుని కూచున్నాడు. దెబ్బ మరీ గట్టిగా తగలకపోవడంతో వెంటనే తేరుకుని లేచి చుట్టూచూసాడు. అక్కడ అనూష మాయమైంది, కొట్టినవాడెవడో తెలీదు... "ఎవడ్రా... నన్నుగొట్టిన దొంగలంజాకొడుకు... దొంగలా కొట్టడం కాదు... గుద్దల్లో దమ్ముంటే నా ముందుకి రండ్రిబేఁ!" అని అరుస్తూ కోపంగా వాళ్ళకోసం ఆ అడవిలోకి అడ్డదిడ్డంగా ఉరికాడు. ఎవరూ వాడికి కనిపించలేఁ... అలా కొంత దూరం పోయాక చెట్లు పల్చగా వున్న ప్రదేశంలో వెన్నెలలో ఒక అమ్మాయి ఆకారం వాడికి అభిముఖంగా వెళ్తూ కనపడటంతో గబగబా అక్కడికి పోయి, "నీ యమ్మ... దొరకినావే ఛకోరీ.... తప్పించుకు పారిపోదామనుకున్నావేఁ.... నిన్నిడిసేదిలేఁ!" అంటూ ఆమె జుట్టు పట్టుకొని తన వైపుకి తిప్పుకున్నాడు. కానీ, అది అనూష కాదు... అలాగని సుజాత అనుకునేరు... ఊహూ...! తను మన కవిత.
ఎలాగైతే అనూషకి తెలీకుండా సుజాత తన వెనకే బయల్దేరిందో కవిత కూడా అలానే సుజాత వెళ్ళటం గమనించి ఇలా వచ్చింది. అయితే, ఆ ప్రదేశంలో దట్టంగా చెట్లు వుండి చుట్టూతా చీకటి ఆవరించడంతో దారి కానరాక వారందరూ తలో దిక్కుకి మారిపోయారు...
ఇక డ్రైవర్ తన జుత్తుని గట్టిగా పట్టుకొని లాగడంతో కవిత నొప్పితో అరవబోయింది. కానీ, అంతలో డ్రయివర్ అప్రమత్తుడై ఆమె నోరుని మరో చేత్తో మూసేసాడు. కవిత వాడేం చేస్తాడోనని గజగజ వణికిపోయింది. కవిత ముఖం చూసాక తను ఇందాకటి పోరి కాదని వాడికి అర్ధమయింది. 'యెవురైతే ఏంది... పూకు పగల దెంగనీకి!' అనుకుని కవితతో, "గమ్మునుండు... చెయ్యి దీస్తన్నా...!" అని ఆమెతో మెల్లగా అని తన చేతిని ఆమె నోటిమీంచి తీసి, "ఏయ్ ఛకోరీ... ఎవర్నువ్వూ... గీడేం జేస్తన్నావ్?" అని అడిగాడు కవితని.
"వూర్-ర-కే... న్..నా ఫ్రెండ్ ఇలా వచ్చింది... ద్...దానికోసమనీ... వ్...వచ్చాను...!" అంది తను బెదిరిపోతూ... "ప్లీజ్... ఏం చెయ్యకూ..!" అంది మళ్లా.
"ఏం జేయకూడదా.. అంటే ఏం జేత్తాననీ?" అంటూ ఆమె ముందరి బంతులని దొరకబూచ్చుకుని తన మొరటు చేతులతో గట్టిగా వత్తాడు. "యిట్లా పిసకతాననా..ల్లేక గిట్ల గుంజతాననా...?" అంటూ ఆమె స్తనాలని పట్టి లాగాడు. "ఆహ్... వద్దు... వదులు... దాన్ని.." అంటూ వాడిని ఆపడానికి ప్రయత్నించింది కవిత. కానీ, చాలాకాలం తర్వాత తన వంటిమీద ఒక మగాడి చేతులు పడటంతో తనకి ఒళ్ళంతా జివ్వుమని షాక్ కొట్టినట్లయింది... అలాగే తన బంతుల మీద రాపిడి అవుతూవుంటే చాలా హాయిగా అనిపించింది. మెల్లగా ఆమె స్తనాలు గాలిపోసుకున్న బెలూన్లకి మళ్ళే నిటారుగా నిలబడ్డాయి...
వాడు కవితని దగ్గరికి లాక్కుని తనని మొత్తంగా తడమడం మొదలెట్టాడు. "ఆహా... ఏం పెద్దగున్నాయే నీ సల్లు... నీ గుద్ద కూడా భలే మస్తుగుందే... ఛకోరీ..." అంటూ ఆమె తొడల మధ్యకి తన చేతిని తీసుకెళ్తూ, "నీ పూకు కూడా..." అన్నాడు. కవితకి ఇదేమీ మొదటిసారి కాదుగా... తను ఇంతకుముందు కూడా ఒక అపరిచితుడితో సెక్స్ చేసింది... అయితే, ఒక లో క్లాస్ వాడైన ఈ డ్రయివర్ తో అలా చేయాలంటే తన మనసు ఒప్పుకోవడం లేదు. ఎందుకో కాస్త భయంగా కూడా అనిపించింది. అందుకే, "వద్దు... ప్లీ...జ్... న్..నన్నొదులు...నేఁ... వెళ్ళిపోతా..ను..." అంటూ చిన్నగా ప్రాధేయపడుతూ తన చేతులతో వాడిని వెనక్కి తోసేయడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ, కవిత ప్రతిఘటన కొంచెం కొంచెంగా క్షీణిస్తూ వచ్చింది. ఆ డ్రయివర్ 'ఇంక దీన్తో ఇలా కాదు' అనుకుని ఒక చేత్తో కవిత గుబ్బలని మర్దనా చేస్తూనే మరో చేత్తో తన పేంట్ జిప్ తీసి తన భారీ ఆయుధాన్ని బయటకి తీసాడు. దాన్ని చూసి కవిత ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. చంద్రుని వెలుగులో నల్లగా రూళ్ళ కర్రలా మెరిసిపోతున్న వాడి అంగం పొడవునూ మందాన్ని కళ్ళతోనే కొలవసాగింది. అది అజయ్ అంగం అంతే వున్నాది. కానీ దాని కంటే కాస్త బలుపుగా వుంది. డ్రయివర్ కవిత చూపుని గమనించి, "ఏందే... నచ్చిందా... పెట్టుకుంటవా...?" అంటూ ఆమె చేతుల్ని పట్టుకెళ్ళి తన దానిమీద వేసుకున్నాడు. కవిత దాన్ని తన గుప్పిట బిగించి నొక్కింది. ఆమె చల్లని చేతులు తన వేడి కడ్డి చుట్టూ బిగుసుకునేసరికి డ్రయివర్ చిన్నగా జర్క్ ఇచ్చాడు. వాడి అంగాన్ని చూడంగానే తనలో భయాలన్నీ ఎగిరిపోయాయి... ఏదో ట్రాన్స్‌ లో వున్నట్టుగా తన మోకాళ్ళపై కూర్చుని వాడి అంగం మీదున్న తోలుని వెనక్కి నెట్టి గుండుని తన నాలుకతో తాకింది. వాడి శరీరం నుండి ఒక రకమైన దుర్గంధం వస్తున్నా దాన్ని ఏమీ లెక్కజేయక వాడి అంగాన్ని నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలుపెట్టింది... ఆ డ్రయివర్ కి నరాల్లో కరెంటు పాసైనట్టుగా జివ్వుమంది. వాడు ఇప్పటివరకూ ఎంతోమంది ఆడాళ్ళతో సెక్స్ చేసాడు... కానీ, ఎవరూ తన అంగాన్ని ఇలా నోట్లో పెట్టుకోలేదు. వాడికి తెలిసిందల్లా వాడి గునపాన్ని ఆడాళ్ల గుహలోకి పొడవడమే... కవిత వాడి కడ్డీన్ని అలా చాకోబార్ ని నాకినట్టుగా నాకుతుంటే వాడు గాడిదలాగ ఓండ్ర పెట్టాడు. "హ్రా... పోరీ... ఏం జేత్తునవేఁ... నీయమ్మ... సీకు... నువ్ గట్లా సీకుతుంటే నా ప్రాణం మొత్తం దాన్లోంచి గుంజేసినట్లున్నదే... హ..హ..హ.. అహ్... గిలిగా వుందే!" అంటూ వణికిపోసాగాడు.
కవిత వాడి పిర్రలని పట్టుకుని వాడి అంగాన్ని వేగంగా కుడవడం మొదలెట్టింది. వాడి అంగాన్ని మొత్తం తన నోటిలోకి కుక్కుకోడానికి ప్రయత్నించింది. అయితే, అది చాలా మందంగా వుండటంతో అది సాధ్యపడలేదు. ఆ డ్రయివర్ తన కళ్ళని మూసుకొని ఆ అపూర్వమైన చీకుడుకి ఫిదా అయిపోయి ఆమె తలని పట్టుకుని అలాగే నిలబడిపోయాడు. కవిత తన నాలికతో వాడి గోళీలను నాకుతూ నోటిలోకి తీసుకొని చప్పరిస్తుంటే వాడిని ప్రాణం జిల్లార్చుకుపోయింది. నెత్తురు తెల్లగా వట్టల్లో తెట్టగా మారసాగింది.
ఆఖరి నిముషంలో తన అంగాన్ని ఆమె నోట్లోంచి తీయడం కూడా మరచిపోయి వాడు అలానే వుండిపోవడంతో ఆమె నోట్లోకి వాడి వెచ్చని వీర్యం పూర్తిగా కారిపోయింది. ఒక్కసారిగా కాళ్ళలో పట్టు లేనట్టుగా అవడంతో పక్కనేవున్న చెట్టు కొమ్మని పట్టుకుని అలా నిలబడ్డాడు.
"హా... నన్ను జంపేసినవే ఛకోరీ... నీ పూకుని నా మొడ్డ పోటునుండి కాపాడినావ్లే...! చల్ ఇక బస్ కాడికి పోదం..." అంటూ తన అంగాన్ని పేంట్లోకి నెట్టేసి జిప్ వేసేసి రోడ్డు వైపు కదిలాడు. కవిత వాడి రసాలను మొత్తంగా మ్రింగేసి లేచి వాడి చేతిని పట్టుకుని ఆపి, "ఓయ్... అలా వెళ్ళిపోతావేంటీ....! నీ తీట తీరితే చాలా... నాది ఎవరు తీరుస్తారు...?" అంటూ తన సల్వార్ కి వున్న బొందుని తీస్తూ అడిగింది. మరుక్షణంలో ఆ సల్వార్ ఆమె కాళ్ళ దగ్గర కుప్పలా పడింది. తన పేంటీ కూడా వెంటనే కిందకి వెళ్ళిపోయింది.
తను తెచ్చుకున్న దుప్పటిని అక్కడే నేలమీద పరచి దానిమీద పడుకుని కాళ్ళని ఎడంగా చేసి వాడిని ఆహ్వానిస్తున్నట్టుగా వుంచింది. పద్ధెనిమిదేళ్ళ పిటపిటలాడే పరువంతో చంద్రుని కాంతి ఆమె తడి చేరిన పూ... పెదాలపై ప్రసరించుచుండగా డ్రయివర్ అబ్బురంగా దాని వంక చూడసాగాడు. మెల్లగా ఆమె కాళ్ళ దగ్గర కూర్చుని ఆ వుబ్బిన నిలువు బద్దలను చూస్తూ, "దీనమ్మా... ఏముందే... నీ పూకు...!" అంటూ ఒక చేతిని దాని మీద పెట్టి ఆ ప్రదేశాన్ని ఒకసారి వత్తాడు. 'అహ్...' అంటూ మత్తుగా మూల్గింది తను. అంత చక్కని పువ్వుని వాడింతవరకూ చూసిందే లేదు... ఇప్పటివరకూ చాలామంది వేశ్యలతో చేసాడు... కానీ, వాళ్ళెవరివీ ఇంత బాగా లేవు... ఆఖరికి తన మేనకోడలి పూకుని కూడా దెంగాడు... దీని ముందు అవన్నీ దిగదుడుపే అని అనిపించింది వాడికి. మెల్లగా పేంట్లోని వాడి ఆయుధం గట్టిపడసాగింది. కవిత వాడి ఒత్తుడులకి మైమరచిపోతూ ఇక ఎక్కువసేపు ఆగలేక లేచి వాడి తలని పట్టుకుని తన తొడల మధ్యకి నొక్కుకుంటూ, "మ్... నాకరా... నా పూకుని నాకు...!" అని మూలుగుతూ గింజుకోసాగింది.
వాడుకూడా ఎంతో బుద్ధిమంతుడికి మళ్ళే దాని పూ... పెదాలని శ్రధ్ధగా నాకడం మొదలెట్టాడు. వాడి నాలుక ఆకురాయిలా తన తన పువ్వుని రాపిడి చేస్తుంటే తనకు ఒళ్ళు పులకరించిపోతోంది... 'మ్.... అహ్.. అహ్.. అలాగే... న్..నాకరా... మ్మా...హా...' అంటూ కైపుగా మూల్గసాగింది.
డ్రైవర్ గాడికి పేంట్లోని అంగం బయటకొస్తానంటూ తెగ గోలపెట్టేయడంతో వాడు వెంటనే తన పేంటుని విప్పేసి కవిత మీదకి ఎక్కేసాడు. పడగవిప్పిన పాముకు మళ్ళే వాడి గూటం బుసలు కొడుతూ కవిత పొత్తి కడుపుకి వేడిగా తగిలింది. తను వాడి దాన్ని తన చేత్తో పట్టుకుని తన పూ... పెదాల మీద రాసుకుంది... వాడి అంగం మొన అలా తగులుతుంటే చక్కిలిగిలిగా అనిపించి పూ..లోతుల్లో ఎందుకో దురదగా అనిపించింది తనకి... కానీ, దాన్ని లోపలికి పెట్టద్దు అని వాడికి హెచ్చరించి తన తొడల మధ్యన తన పువ్వుకు రాపిడయ్యేలా పెట్టుకుంది. వాడు కూడా దాని మాటకి కట్టుబడినట్టుగా అలానే చేయసాగాడు. వాడి అంగం తన పూ... పెదాలనీ అలానే బుడిపెనీ రాపాడిస్తుంటే తను తీయగా మూల్గుతూ వాడి తలను పట్టుకుని తన పెదాలని వాడి పెదాలకు అద్దుకుంది... ఆ డ్రైవర్ కి ఇలాంటి పారవశ్యపు ముద్దుల గురించి తెలీదు... వాడి జీవితంలో మొదటిసారి పూకుని దెంగడం తప్ప మిగతావన్నీ చేయసాగాడు.
కాసేపటికి కవిత వాడి మొహాన్ని తన ఛాతీకి అదుముకుంటూ గట్టిగా అరుస్తూ తన రసాలను తెరలుగా కార్చుకుంది. గట్టిగా వూపిరి తీసుకుంటూ వాడి పెదాలని మరలా అందుకుని చప్పరించసాగింది. తన తొడల మధ్య వాడి అంగం ఇంకా గట్టిగా రాడ్డులా వుంది... తను వెంటనే వాడిని తన మీదనుంచి లేమ్మని చెప్పి తను బోర్లా పడుకుని తన పిరుదుల వంక చూపిస్తూ "వెనక చెయ్..!" మంటూ తన కమీజుని, బ్రాలని విప్పేసి ఆ దుప్పటిమీద నగ్నంగా పడుకుంది... వాడింక ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయక తన అంగాన్ని సరాసరి తన పూకులోకి సర్రున దూర్చేసాడు. అసలే రసాలతో నిండిపోయివుండటంతో సమ్మగా దిగిపోయింది. "అహ్...—" నొప్పితో ఒక్కసారి మొత్తని లేపుతూ, "రేయ్... నేఁ చెప్పింది నా పూకులో దూర్చమని కాదురా...!" అని కవిత కంగారుగా అరిచింది. "నాకు దెల్సునే పోరీ... నీ గుద్ధలోకి దూర్సనీకి నా మొడ్డకి ఆయిలింగ్ యేస్తన్నా...!" అంటూ ఓ అయిదు నిముషాలు అలానే తన పూకుని కుమ్మి తన అంగాన్ని బయటకి తీసి కవిత భారీ పిరుదులని ఒడుపుగా పట్టుకుని ఆ బొక్కలోకి గురి చూసి దించడం షురూ చేసాడు. కవిత ఊపిరి బిగపట్టి ఎదురుచూడసాగింది. కాసేపు మెల్లగా లోపలికి తోసాక ఒకేసారి కస్సుమని లోపలికి దించేసాడు డ్రయివర్. కవితకి ఒక్కసారిగా ఊపిరాగినట్లయింది... "ఆ...హ్... చంపేశావ్...రా... !" అని కాస్త గట్టిగా మూల్గింది... గొంతుకార్చుకు పోయినట్లయింది తనకి... "మ్మ్.... తీసేయ్... ద్..దాన్నీ... తీ-సే-య్...!" అంటూ వాన్ని వేడింది. కానీ, వాడు తన దాన్ని అలాగే కాసేపు వుంచి మెల్లగా బయటకి తీసి మళ్లీ అలానే వేగంగా లోపలికి తోసాడు. కాస్త బాగున్నట్లనిపించి, "ఉమ్మా... హ్..హా...మెల్లగా చెయ్యరా..." అంది కవిత గొణికినట్టుగా... వాడు మళ్ళా తన అంగాన్ని బయటకు తీసి లోపలికి తోసాడు... అలా వాడు ఓ నాలుగైదు సార్లు చేసాడు. కవిత తన నడుమును ఎత్తి 'మ్..' అంటూ డాగీ పొజిషన్‌లో మారి మత్తుగా మూల్గింది. ఇక డ్రయివర్ తన వేగాన్ని పెంచి కవితని పోటువేయసాగాడు. తను క్రింద నుండి ఊగసాగింది. ఓ పది నిముషాలు అలానే వేగంగా కుమ్మాక డ్రయివర్ మరోసారి ఓండ్రపెట్టి తన వీర్యాన్ని ఆమె పిరుదుల్లోని బొక్కలో కార్చేశాడు... మరికాసేపటికే వాడి అంగం మెత్తబడి ఆ బొక్కలోంచి బయటకివచ్చేసింది... డ్రయివర్ కవితని ముందుకి తిప్పి మిసమిలాడే తన భారీ చన్నులని తన చేతులతో ఒకసారి తనివితీరా నొక్కాడు. కవిత లేచి తనకింత మజానిచ్చిన వాడి అంగాన్ని తన చేతులతో తడిమి దాన్ని ముద్దు పెట్టుకుని దానికి 'థాంక్స్' చెప్పి లేచింది. వాడిదైతే అప్పుడు పడుకుని వుంది.
ఇద్దరూ తమ బట్టల్ని వేసుకుని అక్కడి నుండి నిష్క్రమించారు.