[Vikatakavi02]

Episode 18

ప్యూన్ లతని స్టాఫ్ రూంకి వెళ్ళమని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. లత స్టాఫ్ రూంకెళ్ళి మూసివున్న తలుపును చిన్నగా తెరిచి లోపలికి తొంగి చూసింది. అక్కడ వాణీ గది గోడకానుకొని నిలబడి కనపడింది. మీనాక్షి మేడం వాణి ముందు కుర్చీని వేసుక్కూర్చుంది. ఆవిడను చూస్తే కోపంగా ఉన్నట్లు అ(క)నిపించింది లతకి.
అప్పుడే లత రావటాన్ని గమనించిన మీనాక్షీ — "రండి, మహారాణిగారు.. అక్కడే ఆగిపోయారేఁ..! లోపలికి రండి," అంది వ్యంగ్య ధోరణిలో.
లత లోపలికి వెళ్ళి వాణీ పక్కన నిలబడింది.
"ఇన్నిరోజులూ మీరు మంచి వాళ్ళని అనుకున్నాను. కానీ..—"
"ఎ - ఏఁ - ఏమైందీ... మేడం—?"
"నోర్మూయ్, దొంగలంజకానా...! మాస్టారుకే లైనేస్తావా.! నీకు మరీ అంత పూకు దూలగా ఉంటే రోజూ నీ వెంటపడే మగ వెధవలు ఉన్నారుగా... పోయి వాళ్ళతో దెంగించుకో... మాస్టారే దొరికాడా! అంతలా గెంతుకుంటూ వెళ్ళి అడిగావ్.! ఏఁ .. ఆ కారులో పడేసి నిన్ను దెంగుతాడనుకున్నావా!"
లతకి ఏడుపొచ్చేసింది. అప్పటివరకూ తనను ఎవరూ కోప్పడిందిలేదు. ఈ బూతుల్ని భరించడం తనవల్ల కాలేదు.
"మేడం! నేనేం చేసానని ఇంతలా తిడుతున్నారు మీరు —"
"ఏం చేసావా? చేసిందంతా చేసి సిగ్గులేకుండా మళ్ళా అడుగుతున్నావ్... నీ పూకు చూపించి వాడ్ని కుక్కలా నీ ఇంటిలో కట్టలేదా...? లేకపోతే, వాడే నీకేదయినా చూపించాడా!"
"మేడం, మీ ఇష్టమొచ్చినట్లు మాట్లాడకండి...!"
అంతే, మీనాక్షి దేవి కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. లత జుట్టుని పట్టుకొని గోడకేసి కొట్టింది. "అమ్మా..!" లత నొప్పితో తన తలపట్టుకొంది.
మీనాక్షి లత జుత్తుని అలాగే పట్టుకొని ఆమెను బలవంతంగా మోకాళ్ళ మీద కూర్చోబెట్టి బెత్తాన్ని అందుకొని ఆమె స్తనాలమీద కొట్టి, "నాకే ఎదురు చెబుతావా! ఎంత పొగరే నీకు, లంజముండా! నీ తీట తీరుస్తానుండు," అంటూ లత పిరుదులలోకి బెత్తంతో బలంగా పొడిచింది.
స్టాఫ్ రూం లత కేకలతో నిండిపోయింది. ఇదంతా చూసి వాణీ బెదిరిపోయింది. వెంటనే అరుస్తూ బయటకు పరుగెత్తింది.
ఆ అరుపులు విని క్లాస్ రూంలనుంచి స్టూడెంట్స్ ఇంకా టీచర్స్ బయటకు వచ్చారు. అంజలి కూడా తన రూమ్ నుంచి కంగారుగా బయటకు వచ్చింది. వాణీ శిరీష్ ని చూసి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి అతని మీద పడిపోయింది.
"స్సార్... అక్కని...మీనాక్షి...మేడం...స్..స్టాఫ్...ర్రూమ్లో..."
వాణీ పైనుండి కిందవరకూ వణికిపోతోంది.
వాణీ స్తనాలు శిరీష్ కి తగులుతున్నాయి. స్పాంజి బంతిలా మెత్తగా ఉన్నాయవి. కానీ, ఇది కాదు సమయం!
"ఏమైంది, వాణీ.?"
"సార్, మీనాక్షి మేడం.. అక్కని... స్టాఫ్ రూమ్*లో ..." వాణీ బెక్కుతూ చెప్పింది మళ్ళా.
వెంటనే వాణీని తీసుకొని స్టాఫ్ రూంలోకి వెళ్ళాడు శిరీష్. వెనకాలే అందరూ వెళ్ళారు. లత నేలమీద శవంలా పడివుంది. తన షర్టుకు ఉన్న బటన్స్* ఊడిపోయి లోదుస్తులు దర్శనమిస్తున్నాయి. ఆమె తెల్లని శరీరం మీద ఎర్రగా తట్లు తేలివున్నాయి.
అంజలి వెంటనే లోపలికి పోయి లత బట్టల్ని సరిచేసింది..
శిరీష్ తన సెల్ ఫోన్ తీసి కాకినాడ S.P.కి డయల్ చేసాడు.
"హలో! ఎవరూ?"
"అంకుల్, నేను శిరీష్ ని మాట్లాడుతున్నాను."
"ఓహ్..శిరీష్! How are you young man.?"
"I am fine, అంకుల్. నేనిప్పుడు అమలాపురం - రూరల్ లో ఉన్న గర్ల్స్ కాలేజ్లో ఉన్నాను. ఇక్కడో క్రైం జరిగింది. మీరు అర్జెంటుగా లేడీ పోలీసాఫీసర్లను ఇక్కడికి పంపించండి."
"What happened, శిరీష్. నిన్నెవరైనా..-"
"No, I'm alright. ఏం జరిగిందో తర్వాత చెప్తాను. ముందు మీ ఫోర్సును ఇక్కడికి పంపించండి."
"ఓకే, ఇప్పుడే పంపిస్తాను."
శిరీష్ కాల్ కట్ చేసాడు. ఈలోగా అంజలి లతని తన ఆఫీస్ రూంకి తీసుకుపోయింది.
మీనాక్షి దేవి శిరీష్ మాటలువిని కొంచెం కంగారు పడింది. అయినా తన మామగారికి ఊర్లోనే కాదు, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల్లో కూడా మంచి పలుకుబడి ఉంది గనుక ఎవరూ తనని ఏం చెయ్యలేరు.!
కానీ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లొచ్చాక సీన్ మొత్తం రివర్స్ అయిపోయింది.
ఓ లేడీ ఇన్స్పెక్టర్ జీపులోంచి దిగి కాలేజీ బయటున్న జనం వైపు లాఠీని చూపిస్తూ, " మీలో ఎవరు ఎస్పీగారికి ఫోన్ చేసారు?" అనడిగింది.
శిరీష్ ముందుకు వెళ్ళి, "నేనే ఫోన్ చేసాను," అంటూ ఆమెను లత దగ్గరికి తీసుకెళ్ళాడు.
లత ఇంకా ఏడుస్తూనే ఉంది.
"ఆశాలతా! ఏం జరిగిందో భయపడకుండా ఇన్స్*పెక్టర్ గారితో చెప్పు!" అన్నాడు శిరీష్.
లత అంతా చెప్పాక ఇన్స్*పెక్టర్ గాయాలను చూపించమంది. లత శిరీష్ వైపు ఇబ్బందిగా చూసింది. శిరీష్ 'sorry' చెప్పి అక్కడినుంచి బయటికి వచ్చేశాడు.
కాసేపయ్యాక ఇన్స్పెక్టర్ బయటకు వచ్చి మీనాక్షి దేవిని అరస్టు చేసింది.
అంజలి DEO కి జరిగిన విషయం చెప్పి కాలేజీకు సెలవు ప్రకటించింది.
అంజలితో కలిసి లతా వాణీలను తన కార్లో వాళ్ళ ఇంట్లో దిగబెట్టాడు శిరీష్.
ఇంటికెళ్ళాక కూడా లత ఏడుస్తూనే ఉంది. శిరీష్ ఇంకా అంజలి ఓపక్క లతను ఓదారుస్తూ మరోపక్క జరిగింది ఇంట్లోవాళ్ళకి చెప్పారు.
అదంతా విన్నాక ధర్మారావు, "ఇప్పుడేం జరుగుతుంది బాబు?" అని కంగారుగా అడిగాడు.
"ఏముంది! మీనాక్షి దేవిగారికి శిక్ష పడటం ఖాయం."
" వద్దులే బాబు... పెద్దవాళ్ళతో శత్రుత్వం మనకే చేటు చేస్తుంది. అందుకని ఇక ఈ విషయాన్ని ఇంతటితో వదిలేస్తానే మంచిది."
శిరీష్ , "అదీ చూద్దాం," అని చిన్నగా నవ్వాడు.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 19

ఇక సర్పంచ్*కి ఈ కబురందగానే అతను హుటాహుటిన టౌను సెక్యూరిటీ ఆఫీస్ చేరుకుని అక్కడున్న వారిపై విరుచుకుపడ్డాడు. కానీ, వారు ఈ విషయం తమ పరిధి దాటిపోయిందని, DIGగారు ఈ కేసుని పర్సనల్*గా తీసుకున్నారని చావుకబురు చల్లగా చెప్పారు. DIGగారికి ఈ కేసుతో సంబంధమేంటని సర్పంచ్ ఆరాతీయగా, తన కోడలిపై కేసుపెట్టింది మరెవరో కాదు, DIG రౌతు కృష్ణంనాయుడుగారి కొడుకు, అదే.. మన శిరీష్ అనే విషయం తెలిసొచ్చింది.
అంతే, ఆ సర్పంచ్*కి శిరీష్ తప్ప ఇంకెవ్వరూ రక్షించలేరని అర్ధమైంది. ధర్మారావుకి తన ఇంటిముందు సర్పంచ్ కారొచ్చి ఆగగానే గుండె ఆగినంత పనయ్యింది. కానీ, ఆ సర్పంచ్ వస్తూనే శిరీష్ ముందు మోకరిల్లాడు. ఆ ఊరెప్పుడూ చూడని సంఘటన ఇది. ఎప్పడూ అధికారదర్పంతో కన్నూమిన్ను కానక వ్యవహరించే తమ సర్పంచ్ ఒక సాధారణ టీచరు ముందు చేతులు కట్టుకొని ఉండడం వారిని విశ్మయపరచింది.
మొదట శిరీష్ మీనాక్షి దేవిని వదలడానికి ఒప్పుకోలేదుగానీ, ధర్మారావు కూడా చెప్పడంతో కొన్ని షరతులమీద ఒప్పుకున్నాడు. మీనాక్షి దేవిగారు ఈ ఊరినుండి ఐచ్ఛిక బదిలీమీద వెళ్ళాలనీ, వెళ్ళేముందు లతకి అందరిముందు క్షమాపణలు చెప్పాలనీ... అన్నిటిికీ సర్పంచ్* ఒప్పుకోవడంతో కధ సుఖాంతమైంది.
ఒక్కసారిగా ధర్మారావు కుటుంబం టాక్ ఆఫ్ ద టౌన్ గా నిలిచిపోయింది.
ఇన్నాళ్ళకి తమ సర్పంచ్ కి చెమటలు పట్టించిన మొనగాడిని చూసి ఆ వూరు మురిసింది.

★★★

ఆరోజు మధ్యాహ్నానికి ఊరు మరలా ప్రశాంతతను సంతరించుకుంది. లత కూడా మామూలయింది.
"హా.. బాబు! ఇందాకట్నుంచి నా కాళ్ళూచేతులూ ఆడక మీకు కనీసం మంచినీళ్ళుకూడా ఇవ్వలేకపోయాను. ఒక్క నిముషం. అమ్మా... లతా! మాస్టారుగారికి మేడంగారికీ టీ పట్టుకుని రా!"
లోపల లత తన ఆలోచనలనుండి తేరుకుని, "అలాగే, బాబాయ్," అని వంటింటిలోకి వెళ్ళింది. కానీ, జరిగిన సంఘటనల్ని మర్చిపోవడం ఆమెకి కష్టమైంది. పదే పదే మీనాక్షి మేడం తనని అసభ్యమైన పదజాలంతో దూషించడం, సార్ గురించి అలా అనడం, తన పిరుదులమధ్య గట్టిగా పొడవడం గుర్తుకువస్తూవుంది. ఇప్పటికీ ఆ ప్రదేశంలో నొప్పిగా అనిపిస్తుంది. తలుచుకుంటే ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది.
నిజంగా ఈ రోజు సార్ హీరోలా తనని రక్షించి, మీనాక్షి మేడంని బాగా శిక్షించారు..!
'తన హీరో ఇతనేనా? ఛ ఛ... ఏమైంది తనకు?' కానీ ఆ ఊహకే ఆమె బుగ్గలు గులాబీ రంగులోకి మారాయి. సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయింది.
తర్వాత టీ తీసుకెళ్ళి అందరికీ ఇచ్చింది. శిరీష్ కి ఇచ్చేటప్పుడు ఆమె చేతులు సన్నగా వణకసాగాయి. శిరీష్ ఆమెవంక చూడనయినా లేదు. 'సార్ కి ఇంకా తన మీద కోపంగా వుందా?'
అంజలి టీ త్రాగటం పూర్తిచేసి వాళ్ళకి వీడ్కోలు చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.
టీ తాగడం పూర్తవగానే వాణీ శిరీష్ చేయిపట్టుకొని, "రండి సార్, మీరుండబోయే పోర్షన్ చూపిస్తా!" అంటూ లాగింది.
ధర్మారావు అలా సార్ ని ఇబ్బంది పెట్టొద్దని వాణీని వారించాడు. కానీ, వాణీ వింటేగా... పాపం తనో అమాయకురాలు, అందుకే ఇక చెప్పడం మానేసాడు. శిరీష్ ని గుంజుకుంటూ మేడమీదకి తీసుకుపోయింది వాణీ.
అంతా చూసాక, "కాస్త సర్దుకోవాలి," అన్నాడు వాణీతో. "కానీ, సార్. నేను, లతక్కా మొత్తం సర్దేసాం కదా!" అంది వాణీ అమాయకంగా.
శిరీష్ నవ్వుతూ తన కార్ దగ్గరకు వచ్చి తన బేగ్, laptop, ఓ folding table ఇంకా చిన్న bedding తీసుకెళ్ళి పైన రూమ్*లో తనకి కుదిరినట్టుగా సర్దాడు.
ఈలోగా వాణీని వాళ్ళమ్మ పిల్చింది. వాణీ జింకపిల్లలా గెంతుకుంటూ మెట్లు దిగడం శిరీష్ కిటికీలోంచి చూసాడు. తను నిజంగా A1 ఫిగర్. ఇంకాస్త పెద్దదయితే అందంలో తన అక్కని మించిపోతుంది. ఆరిపోతున్న తన పెదాల్ని నాలికతో తడుపుకుంటూ వాణీని ఓసారి చూసి మంచంమీద వాలిపోయాడు.
"మేడమీద ఏం చేస్తున్నావ్ వాణీ, మాస్టారుగారిని విశ్రాంతి తీసుకోనీ."
"ఏంలేదమ్మా! సార్ కి రూమ్ సర్దడంలో సహాయం చేస్తున్నాను."
"అదేంటీ!" లత ఆశ్చర్యంతో, "మనం నిన్నే సర్దాంకదా..."
"ఏమోమరి... సార్ కి నచ్చలేదనుకుంటా! మళ్ళీ అంతా సర్దుతున్నారు.."
ఒళ్ళు మండిపోయింది లతకి. 'నిన్నంతా ఎంతో కష్టపడి ఇల్లు సర్దితే... మళ్ళీ సర్దుతున్నాడా..? అతను సార్ కాకపోయుంటే, ఇప్పుడే తనని అవమానించినందుకు గొడవపడేది. సర్లే! ఎంత బా..గా.. సర్దాడో చూసి అప్పుడు... అడుగుదాం' అనుకుంది తన మనసులో.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 20

శిరీష్ కాసేపటికి లేచి కిటికీ దగ్గరికి వచ్చి చూసాడు. లత బట్టలు ఉతుకుతోంది. కిటికీలోంచి ఆ దృశ్యం చాలా అందంగా అనిపించింది. నిజంగా లతది భువనైక సౌందర్యం. బట్టలు ఉతుకుతున్నప్పుడు ఆమె ముఖంమీద పడే ముంగురులను ముంజేతితో పక్కకు నెట్టింది. ఆమె ముఖంలో చాలా భావాలు వెంటవెంటనే కదిలాయి. దేని గురించో ఆలోచిస్తున్నట్డుంది. కాసేపు కిలకిలా నవ్వింది; మరుక్షణమే చాలా నెర్వస్ గా కనిపించింది. శిరీష్ లతని తన పేరు అడిగినప్పుడు ఎలా తత్తరపాటుకు గురైందో మళ్ళా అదే ఎక్స్*ప్రెషన్ ఆమె ముఖంలో కనిపించింది. అప్పుడే లత కాస్త ముందుకు వంగింది. అంతే, సిమ్లా ఆపిల్ లాంటి ఆమె ఎదపొంగులు అతనికి దర్శనమిచ్చాయి. లోపల బ్రా వేయకపోవడం వల్ల అవి గుండ్రంగా నిండుగా కనిపిస్తున్నాయి.
వాటిని చూస్తుంటే అతనికి గుటక పడింది.
వాటిని తను ఎప్పటికైనా తాకగలడా? తన అంచనాలకు అందని ఒకే ఒక అమ్మాయి లత. ఇప్పటివరకూ అందరూ తను ఒక్కసారి చూస్తే రెండో నిమిషంలో లొంగిపోయినవాళ్ళే. కానీ లత అలా కాదు. తనని మొదటిసారి కలిసినప్పుడే ఆ విషయాన్ని గ్రహించాడు. ఈమెని లైనులో పెట్టాలంటే చాలా గ్రౌండ్ వర్క్ చేయాలి.
లత బట్టలు జాడించడానికి లేచి వెనక్కు తిరిగింది. ఆమె బట్టలు తడిచిపోవడం వల్ల ఆమె పిరుదులు చక్కగా కనిపిస్తున్నాయి. గుండ్రంగా పుచ్చకాయల్లా ఉండి ఊరిస్తున్నాయి. శిరీష్ కి ఇప్పుడే వెళ్ళి వాటిని తాకాలనిపించింది. తొందరగా తన పధకాన్ని అమలుపరచాలి. కానీ, ఏమాత్రం తేడా జరిగినా పరిణామం తీవ్రంగా ఉంటుంది. అందుకే, కాస్త జాగ్రత్తగా వ్యవహరించాలి. కాలేజ్లో రసాలూరే ఫలాలు ఎన్నున్నా ఈమెముందు అవన్నీ దిగదుడుపే.
అప్పుడే అంజలినుంచి కాల్ వచ్చింది.
"హలో!"
"శిరీష్?"
"నేనే, అంజూ."
"అక్కడ అంతా మంచిగానే ఉందిగా? నువ్వు బాగనే సెటిలయ్యావా?"
"ఆఁ..అంతా బాగానే ఉంది," అన్నాడు లతని చూస్తూ."నువ్వు ఇక్కడ లేవనే లోటు తప్ప."
"ఈ రాత్రి కూడా ఇక్కడికి వచ్చేయ్."
"అలా వచ్చేస్తే అంత బాగోదేమో..! ఇక్కడ వీళ్ళకేం చెప్పాలి?"
"కొంచెంసేపేలే. ఊరుని చూసొస్తానని చెప్పి వచ్చేయ్."
"సరే.. చూద్దాం."
"ఐ లవ్ యు."
"లవ్ యు టూ, అంజూ!"
అంజలితో మట్లాడుతున్నాడేగానీ అంతసేపూ లతని చూస్తూనే ఉన్నాడు. కాసేపు అలాగే చూసి మళ్ళీ వెళ్ళి మంచం మీద వాలిపోయాడు.

★★★

సాయంత్రం 5 గంటలకు లత అందరికోసం టీ పెట్టింది.
"లతా! పైకెళ్ళి మాస్టారుగారికి టీ ఇచ్చి రామ్మా!" అంది నిర్మల.
కానీ ధర్మారావు లతని ఆపి, వాణీకి వెళ్ళమని చెప్పాడు.
"నాన్నా! నేనిక్కడ పనిలో ఉన్నాను. ఈసారికి అక్కనే వెళ్ళనీయండి. తర్వాత నేను వెళ్తాను. అక్కా! నువ్వే ఇచ్చేయ్."
వెళ్ళాలని లతకీ ఉంది. కానీ ఎందుకో తెలీదు, సార్ ముందుకు వెళ్ళాలంటే ధైర్యం చాలట్లేదు. అడుగులు భారంగా పడుతున్నాయి. పైకెళ్ళి చూస్తే శిరీష్ నిద్రపోతున్నాడు. లత శిరీష్ ని చూస్తూ నిలబడిపోయింది. ఎంత నిర్మలమైన ముఖం.! విశాలమైన ఛాతీ, పలుచటి పొట్ట ఇంకా... ఇదేంటీ సార్ పేంట్ దగ్గర పొంగివుంది... అదేంటో తట్టేసరికి లత బుగ్గలు సిగ్గుతో మళ్ళీ గులాబీ రంగులోకి మారాయి. 'దేవుడా!'
వెంటనే తిరిగి రూమ్లోంచి బయటకు వచ్చింది.
'అతను సార్ కాకపోయుంటే ఎప్పుడో నా మనసును అర్పించేదాన్ని.' పాపం... లతకి తెలీదు ఎవరికిి మనసివ్వాలి అనేది మన చేతుల్లో ఉండదని...! తనకు తెలీకుండానే తన మనసుని ఎప్పుడో ఇచ్చేసిందతనికి...

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 21

లత కిందకు వెళ్ళి, "వాణీ! వెళ్ళు. వెళ్ళి సార్ ని నిద్రలేపి, అక్కడే టేబుల్ మీద టీ పెట్టాను.. ఇచ్చేయ్," అంది.
"నువ్వే లేపుండొచ్చుగా, లత."
"నా వల్లకాలేదు, పిన్నీ."
వాణీ తన బుక్స్*ని బేగులో పెట్టి మేడమీదకి వెళ్ళింది.
మంచం దగ్గరికి వెళ్ళి సార్ చెయ్యిపట్టుకుని ఊపింది. శిరీష్ లేవలేదు. వాణీ చాలా అల్లరి పిల్ల... ఇంకా, శిరీష్ తో బాగా కలిసిపోయింది. అందుకే సరదాగా శిరీష్ పొట్టమీదకెక్కి అటు ఇటు ఊపింది. అయినా శిరీష్ చలించలేదు. అతని చెవి దగ్గరకు వంగింది. ఆమె స్తనాలు అతని ఛాతీని తాకుతున్నాయి. "స్సార్...!" అంటూ గట్టిగా అతని చెవిలో అరిచింది.
శిరీష్ దిగ్గున లేచేసరికి వాణీ శిరీష్ మీదనుండి కింద పడిపోయింది. 
"అరె... వాణీ! ఏమయింది."
వాణీ లేచి తన పిరుదుల్ని పాముకుంటూ, "సార్, మీకు టీ ఇద్దామని," అంటూ టేబుల్ వైపు చూపించింది.
"ఓహ్! థాంక్యూ, వాణీ."
"థాంక్స్ నాకు కాదు, అక్కకి చెప్పండి. తనే ఈ టీ తీసుకొచ్చింది."
"అలాగా! తనెక్కడా?"
"కిందకి వెళ్ళిపోయింది. నేనిందాకట్నుంచి మిమ్మల్ని లేపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. అందుకే మీ చెవిలో అరిచాను. సారీ..!" అని నవ్వుతూ చెప్పింది.
శిరీష్ తన ప్లాన్ మొదలుపెట్టాడు
"నీకు తెలుసా, వాణీ! నన్ను నా పేరుతో పిలిస్తేగానీ నాకు మెలుకువ రాదు. ఇంకేం చేసినా నాకు మెలుకువ రాదు. ఇదేదో జబ్బయి ఉండొచ్చు. ఇదిగో ఇలా రోజూ నా చెవిలో అరిచావనుకో నా చెవులకు చిల్లులు పడటం ఖాయం. అందుకే చెప్తున్నాను. గుర్తుంచుకో."
"సార్! కుంభకర్ణుని నిద్రకూడా ఇలాగే ఉంటుంది."
"అంటే, నేను కుంభకర్ణుడినా?" అన్నాడు వాణీ బుగ్గను గిల్లుతూ.
"ఆహ్... అమ్మా..!" అని శిరీష్ తనని వదలగానే మళ్ళీ నవ్వేసి వెళ్ళిపోయింది.

★★★

కిందకెళ్ళగానే వాళ్ళమ్మతో, "అమ్మా, సార్ కుంభకర్ణుడే..!" అని అంది.
నిర్మల ఆ మాటలు వినలేదుగానీ, 'సార్' అన్న మాట వింటే చాలు లతలో వైబ్రేషన్స్ మొదలయ్యాయి. తను లోపల గదిలో చదువుకుంటోంది.
"వాణీ... ఇలా రా!"
వాణీ వెళ్ళి లత ముందు కూర్చుంది.
"సార్, టీ తాగారా?"
"ఈపాటికి తాగేసుంటారు. నేనతన్ని లేపాను."
"ఏంటీ అమ్మతో సార్ గురించి ఏదో అంటున్నావ్?"
"అక్కా... సారు.. ఊహుఁ.. నేను చెప్పను. మళ్ళీ నువ్వు కాలేజ్లో ఎవరికైనా చెప్తే అందరూ సార్ ని ఏడిపిస్తారు."
"నేనేమైనా నీలా పిచ్చిదాన్ననుకున్నావా! నేనెవరికీ చెప్పనుగానీ, అదేంటో చెప్పేడు."
వాణీ ఏదో గొప్ప రహస్యం చెప్తునట్టుగా ముఖం పెట్టి, "సార్ ఒక్కసారి పడుకున్నారంటే ఇక ఎవరు ఎంత కదిపినా లేవరు. అతన్ని లేపాలంటే ఒకటే చేయాలి. సార్ ని అతని పేరుతో పిలవాలి. అప్పుడే లేస్తారు."
"ఇక చాలు, ఆపు నీ కోతలు."
"కోతలు కాదక్కా! నిజం. నేనిందాక సార్ ని లేపడానికి అతని పొట్టమీదికెక్కి ఊగాను కూడా... అయినా సార్ లెగలేదు. అతని చెవిలో గట్టిగా 'సార్' అని అరిచాకే లెగిసారు."
"సిగ్గులేదటే నీకు.. సార్ మీదకెక్కుతావా?"
లత మనసులో ఏదో ఆలోచన మొదలయ్యినట్టుంది !!!!
"సిగ్గెందుకు ? సార్ చాలా మంచోరు."
"మ్... ఇక వెళ్ళు. నేను చదువుకోవాలి."

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 22

శిరీష్ ఎప్పుడెప్పుడు లత కన్నె అందాలతో ఆడుకుందామా అని ఎదురుచూస్తున్నాడు. అతను మళ్ళీ వెళ్ళి కిటికీ దగ్గర నిలబడ్డాడు.15 నిమిషాలు గడిచాక లత బయటకు వచ్చింది. చేతిలో టవల్ ఉంది. బహుశా స్నానానికి వెళ్తుందేమో! లత బయటకి వెళ్ళి కారుని చూస్తూ మెల్లగా దానిమీద చేయి వేయబోతూ పైకి చూసింది. లత చూపులు తనని తాకేసరికి శిరీష్ వెంటనే లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు. లత కూడా బాత్రూంలోకి వెళ్ళింది. బట్టలు విప్పి స్నానము చేయసాగింది. సాయంత్రం శిరీష్ గదిలో తాను చూసింది పదే పదే గుర్తుకువస్తోంది లతకి. లత చేతులు ఆమె ఎదల్ని తాకాయి. వీటిలో ఏదో ఉంది, అందుకే ఊర్లో కుర్రాళ్ళు తన వెంట పిచ్చివాళ్ళలా తిరుగుతుంటారు.వాళ్ళు వీటిని... చిన్ని చిన్ని పర్వతాలు, ఆపిల్ పళ్ళు ఇంకా దానిమ్మ పళ్ళు అని కూడ అంటుంటారు కదా..! సార్ కూడ వీటిని చూస్తుంటారా? చూస్తే ఎంత బాగున్ను. అయినా వాళ్ళందరికీ నచ్చేంతలా నాలో ఏముంది.? ఇవి అందరమ్మాయిల దగ్గరా ఉంటాయి కదా! 
మేలైన వజ్రాల కోసమే ఎవరైనా ప్రయత్నిస్తారు గానీ గులకరాళ్ళ కోసం ఎవరూ తాపత్రయపడరని పాపం లతకు తెలీదు.! గూట్లొని అద్దాన్ని తీసుకుని మొదటిసారి తన అందాలను అందులో చూస్కోసాగింది. మీనాక్షి మేడం తనను కొట్టిన చోట ఎర్రగా ఉండి కాస్త కందింది.
వెంటనే ఆమె మాటలు గుర్తుకువచ్చాయి. వెంటనే అద్దాన్ని గూట్లో పడేసింది.
స్నానం ముగించుకొని బయటకు వచ్చి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. శిరీష్ ఇంట్లో నేలమీద కూర్చొని తనని చూస్తూ ఉన్నాడు. తనని తాను సంబాలించుకుంది. బహుశా పిన్ని సార్ ని భోజనానికి పిల్చుంటుంది. వెంటనే ఇంటిలోపలికి పరుగుతీసింది.
"అమ్మా... లతా! మాస్టారుగారు అర్జెంటుగా బయటకు వెళ్ళాలంటా... వెళ్ళి భోజనం వడ్డించు."
"అలాగే పిన్నీ."
వాణీ శిరీష్ పక్కనే అతన్ని తగులుకొని కూర్చుంది. వాణీ వయసుకైతే వచ్చింది కానీ చిన్న పిల్ల మనస్తత్వం. ఎక్కడయినా అమ్మాయిలు అలా తగులుకొని కూర్చుంటే ఇంట్లో పెద్దవాళ్ళు కచ్చితంగా అక్షింతలు వేస్తారు. కానీ వాణీ ఏ పాపం ఎరుగదు.
నిర్మల కంచాలు పెడుతూ, " మాస్టారుగారు, ఈ రోజు మీరు మా లతకి చేసిన సహాయానికి మేము మీకు ఏం ఇచ్చుకోగలం. మీరు ఈ ఊరిలో ఉన్నంతకాలం మాయింట్లోనే ఉండాలి. ఇక్కడే భోంచేయాలి."
"అమ్మా... మాయిల్లు కాదు మన ఇల్లు, అంతే కద సార్!"
"ఆ... అవును వాణీ," అంటు వాణీ బుగ్గను తట్టాడు.
"అమ్మా... బండికూడా సారుది కాదు, మనది. సార్ చెప్పారు."
"మాస్టర్ గారు, మా వాణీ చాలా అల్లరి పిల్ల. తనెప్పుడైనా తెలియక ఏదన్నా తప్పు చేస్తే ఏమనుకోకండి."
శిరీష్ ఇదే సమయమని, "భలేవారే! ఈ ఇంట్లో నాకు వాణీనే చాలా బాగా నచ్చింది," అన్నాడు.
లత చటుక్కున వాణీవైపు ఈర్ష్యగా చూసింది. శిరీష్ ఓరకంట అది గమనించి కాస్త గట్టిగా, "నిజంగా వాణీ చాలా చలాకీ పిల్ల. చాలా ముద్దుగా ఉంటుంది" అన్నాడు. లత ముఖంలో రంగులు మారాయి. వాణీ లతవైపు చూసి నాలుక చాపి వెక్కిరించింది. లత వాణీని కొట్టడానికి ముందుకు వెళ్ళింది. వాణీ నవ్వుతూ శిరీష్ వెనక్కి వెళ్ళి దాక్కుంది. వాణీని కొట్టడానికి లత వంగేసరికి ఏ అచ్చాదనా లేని ఆమె క్లీవేజీ శిరీష్ కంటపడింది. అది గ్రహించిన లత వెంటనే లేచి చేతిలో ఉన్న తువ్వాలుతో తన స్తన ద్వయాన్ని కప్పుకొని రూమ్*లోకి వెళ్ళిపోయింది.
"లతకి ఎంత తొందరగా కోపం వచ్చేస్తుందో అంతే త్వరగా పోతుంది, బాబు!"
"నిజమే! అది కనిపిస్తూనే వుంది."
శిరీష్ భోం చేసి బయటకు వెెళ్ళిపోయాడు.

★★★

అలా 2-3 రోజుల్లోనే శిరీష్ వాళ్ళింట్లో ఒకడిగా కలిసిపోయాడు. ధర్మారావుకి కూడా శిరీష్ మీద నమ్మకం వచ్చింది. తన పిల్లలు పదేపదే మేడమీదికెళ్ళినా ఏమీ అనేవాడు కాదు. ఇక అందరూ కలసిపోయినట్టేవున్నా... లత, శిరీష్ మధ్య ఇప్పటికీ అంతే దూరం ఉంది. ఎందుకో మరి!

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 23

ఆరోజు శనివారం. శిరీష్ ల్యాబ్ లో ఉన్న పేకేజీలను ఓపెన్ చేసి చూస్తున్నాడు. 3rd year లేబ్ కోసం కొన్ని కెమికల్స్ తెప్పించాడు. ఈమధ్య శిరీష్ బుర్రలో లత తప్ప వేరే ఎవరూ ఉండట్లేదు. దగ్గర దగ్గర పదిరోజులు గడిచాయి. అయినా లత నుంచి తను ఆశించినట్లుగా ఏ రెస్పాన్స్ లేదు. ఏదైనా అడిగితే పొడి పొడిగా సమాధానం చెప్పడం తప్ప అంతకుమించి ఏం మాట్లాడదు. వాణీతో తాను కుంభకర్ణుడిలా పడుకుంటానని చెప్పాకయినా లత అది నిజమా కాదా అని స్వయంగా పరీక్షిస్తుందని శిరీష్ భావించాడు. అలాగైనా లత మనసులో ఏముందో తెలుసుకుందామని అనుకున్నాడు. కానీ, అలా జరగలేదు.
అప్పుడే లేబ్ బయటినుండి ఎవరో, "మే ఐ కమిన్, సర్?" అన్నారు.
"యస్, ప్లీజ్!" శిరీష్ అల్మారాల వెనుక ఉన్న కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. తలుపు దగ్గర ఉన్నవాళ్ళకు కనపడడు.
నేహా లోపలికి వచ్చి, "సర్, మీరెక్కడున్నారు?"
"ఇదిగో....ఇక్కడ!" అని తన చేతిని నేహాకి కనబడేలా ఊపాడు. అతని చేతులకు రంగులంటుకొని ఉన్నాయి.
"ఏంటి, సార్. అప్పుడే హోళీ ఆడేస్తున్నారా! దానికింకా 5 నెలలుందిగా..." అని శిరీష్ చేతిని కొట్టింది. కాలేజ్లో అమ్మాయిలు శిరీష్ తో బాగా కలిసిపోయారు.
శిరీష్ తన చేతిని చూసుకొని నేహా బుగ్గకి ఆ రంగులు అంటిస్తూ, "ఇదిగో, ఆడేసాం కదా, హోళీ పండగ!"
నేహా సిగ్గుపడుతూ తన తల దించుకుంది. అందరమ్మయిల్లాగే నేహా కూడా శిరీష్ కి దగ్గరవ్వాలని ప్రయత్నిస్తున్నది.
"ఏంటి ఇలా వచ్చావ్, నేహా?"
"సార్... అదీ..లత నన్ను పంపించింది."
శిరీష్ కళ్ళు మెరిసాయి. "ఏమని?"
"తను అడుగుతుందీ.. అదీ.. మీరు తనమీద ఇంకా కోపంతో ఉన్నారా ... అని-"
"కోపమా..! ఎందుకు?"
"నాకు తెలీదు సార్!"
శిరీష్ వాష్ బేసిన్ దగ్గరకు వెళ్ళి సబ్బుతో చేతులు కడుక్కుని నేహా చున్నీకి తుడుచుకున్నాడు.
నేహా నడుముకి శిరీష్ వేళ్ళు తగిలాయి. నేహాకి ఒళ్ళంతా తిమ్మిరెక్కినట్టయింది. గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆ చేతులు అక్కడితో ఆగక నెమ్మదిగా నేహా పిరుదులమీద దరువువేయసాగాయి. నేహా ఆ మధురమైన స్పర్శని ఆస్వాదిస్తూ తన కళ్ళను మూసుకుంది. "స్సార్.. ఎఁ..ఏం చేస్తున్నారు మ్..మీరు..!" అంది వణుకుతున్న పెదాలతో.
"చేతులు తుడుచుకుంటున్నాను, కనబడటం లేదా?" అంటూ నవ్వాడు. నేహా మెల్లగా తన ఊపిరిని ఈలలా వదిలింది. లత పక్కనుంటే నేహాని చూడటం కష్టంగానీ విడిగా చూస్తే మాత్రం తను కూడా బానే ఉంటుంది.
శిరీష్ ఆమె వెనుక భాగాన్ని తడిమాడు. నేహా కదలక మెదలక అలా నిలబడిపోయింది. ఊరిలో తనకు తెలిసిన ఓ అబ్బాయి అప్పుడప్పుడు తనని పైనా కిందా పట్టుకొని పిసికేస్తూ ఉంటాడు. కానీ సార్ చేతుల్లో ఏదో మాయుంది.
శిరీష్ ఒక్కసారి నేహా పిరుదులను గట్టిగా చరిచాడు. "ఆహ్...సార్."
"ఏంటి మేడమ్."
కొంచెం కొంచెంగా కొరికి తింటేనే పండు రుచి బాగా తెలుస్తుందనీ... శిరీష్ కి తెలుసు.
"ఎ..ఏం లేద్సార్..!" శిరీష్ ఇంకేం చేస్తాడా అని ఎదురు చూస్తుంది.
"ఏం లేకపోతే ఇక వెళ్ళు...!"
నేహా కళ్ళు తెరిచి శిరీష్ వంక చూసింది. ఆమె కళ్ళలో కోరిక శిరీష్ కి స్పష్టంగా కనిపించింది. అతనికి కూడా నేహా రసాన్ని పిండేయాలనుంది. కానీ తను లత స్నేహితురాలు. ఇలాంటి ఇత్తడి సరుకు కోసం కక్కుర్తిపడితే సిసలైన పుత్తడి చేజారే అవకాశం ఉంది. 
"ఆశాలతకి చెప్పు... తన మీద నాకు కోపం తగ్గలేదని!"
ఏమైందో తెలీదుగానీ, నేహా ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా వెంటనే అక్కడినుంచి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 24

నేహా లేబొరేటరీ నుంచి నడవాలోకి వచ్చి అక్కడ గోడకానుకొని నిల్చుంది. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది. కానీ పరిగెత్తడం వల్ల కాదు! తను సార్ కళ్ళు కోరికతో నిండివుండటాన్ని గమనించింది. మత్తెంకించే అతని కళ్ళను చూసాక నేహాకి మనసు కుదుటపడటంలేదు. తన స్తనాలు బరువెక్కాయి. ఆ బాధని తట్టుకోలేక బాత్రూమ్లోకి ప్రవేశించింది. తన స్కర్ట్ బటన్ విప్పి పేంటీలోపలికి చెయ్యిపెట్టి తన పువ్వుని కెలుక్కోసాగింది. 'అహ్..అహ్..' అంటూ సన్నగా మూల్గులు ఆమె నోటినుంచి రాసాగాయి. తన వేలితో మదనకీలని రుద్దుతూ కదపసాగింది. లతకి సార్ గురించి చెబుదాం అనుకుంది. కానీ లత ఇలాంటి విషయాలను వినడానికి ఇష్టపడదు. పైగా తిరిగి తననే కోప్పడుతుంది. లతతో ఏమీ చెప్పకపోవడమే మేలు. అలా అనుకుంటూ ఆమె చరమాంకానికి చేరుకుంది. 'హా...' అని చిన్నగా రొప్పుతూ గోడని ఆనుకుని నిల్చుంది

★★★

కాసేపటి తర్వాత క్లాస్ రూమ్ లోనికి వెళ్ళి లత పక్కన కూర్చుంది నేహా. ఎప్పుడూ లొడలొడ వాగే తన స్నేహితురాలు మౌనంగా ఉండటం గమనించి లత నేహా మొహంలోకి తొంగిచూసింది. నేహా ముఖం ఎర్రగా ఉంది. ఆమె కనుబొమలు ముడిపడి ఉన్నాయి.
"ఏమైంది నేహా! ఏంటలా ఉన్నావు?"
"నేన్..నా... నేను బానే ఉన్నాను."
"ఇంతసేపూ ఎక్కడున్నావు?"
"బాత్రూంలో."
"బాత్రూంలోనా...! ఇంతసేపా?"
"అబ్బా... కాస్త ఫ్రెషప్ అయ్యి వచ్చానే... అంతే!"
"సార్ ని కలిసావా?"
"ఆ... కలిసాను. కానీ, అక్కడ కేవలం ఒక్క నిమిషమే ఉన్నాను."
అని లతవైపు చూడకుండా మరోవైపు చూస్తూ చెప్పింది.
"సార్... ఎ...ఏఁ... అన్నారు?"
"దేనిగురించి?"
"నేను కనుక్కోమని చెప్పానుగా!"
"అదా..! సార్ కి ఇంకా కోపం తగ్గలేదంటా!"
"ఎందుకు? "
"ఎందుకంటే... నాకేం తెలుసు. నీకూ నీ సార్ కే తెలియాలి."
సార్ అంటున్నప్పుడు నేహా కాస్త ఒత్తి పలికింది.
"ఓ విషయం చెప్పు. నీ... ఫేవరేట్ టీచరెవరు?" అంది లత.
"ఏఁ?"
"వూర్కే... చెప్పు... ప్లీజ్...!"
"నాకేంటి... నీకు... ఇక్కడ అందరికీ... ఒక్కరే ఫేవరేట్ టీచర్ ఇప్పుడు!"
లత కోపంగా, "నేనెప్పుడు చెప్పానే... నాకు ఆయన ఫేవరేట్ టీచరని. నాకెవరూ ఫేవరేట్ టీచర్స్ లేరు."
"నేను సార్ పేరు చెప్పలేదే..!"
"ఇక చాలు. పద లాస్ట్ బెల్ కొడుతున్నారు."

★★★

లత ఇంటికెళ్తూ వాణీని శిరీష్ కార్ దగ్గర చూసింది.
లత: ఇక్కడున్నావేంటి... పద వెళ్దాం.
వాణీ: నేను కార్లో వస్తాను... సార్ తో.
లత: పిచ్చీ! అలా సార్ కారు ఎక్కడం తప్పు, పద వెళ్దాం.
వాణీ: ఎం తప్పు కాదు. అయినా -
అప్పుడే శిరీష్ కార్ దగ్గరికి వచ్చాడు.
వాణీ: సార్! అక్కంటుంది, మీతో కార్లో రావడం తప్పని..!
శిరీష్: ఎవరికి తప్పనిపిస్తే వాళ్ళు కారెక్కనవసరం లేదు.
అంటూ కార్ డోర్ అన్ లాక్ చేసాడు.
వాణీ సంతోషంగా కారెక్కి శిరీష్ పక్కన కూర్చుంది.
శిరీష్ కార్ స్టార్టు చేసి లతవైపు చూసాడు. లత మొహం మాడ్చుకొని వెనక సీట్లో కూర్చుంది. నేహా కూడా లత పక్కన కూర్చుంది.

★★★

ఇంటికెళ్ళగానే నేహా శిరీష్ తో, "సార్! నాకు ఇవాళ మేథ్స్ క్లాసులో చెప్పిన సమ్ అర్ధంకాలేదు. మీరు కొంచెం చెప్తారా?"
"అలాగే, ఎప్పుడు చెప్పాలి?"
"ఇప్పుడే చెప్పండి, సార్."
"సరే, పైకి రా!"
లత శిరీష్ కోసం టీ పెట్టడానికి వెళ్ళబోతూ మనసు మార్చుకొని, "వాణీ, నువ్వు టీ పెట్టేయ్, సార్ కోసం. నేను కూడా ఆ సమ్ నేర్చుకోవాలి."
"అలాగే, అక్కా... నే టీ చేస్తాలే!"
నిజానికైతే లత ఆ సమ్స్ అన్నీ ఎప్పుడో చేసేసింది. కానీ, నేహా సార్ తో ఒంటరిగా ఉండటం ఇష్టంలేక బుక్స్ తీసుకొని పైకి వెళ్ళింది.
రూమ్లోకి అడుగుపెట్డగానే చల్లని గాలి ఆమెను తాకింది. అలాగే రూమ్ రూపురేఖలన్నీ మారిపోయాయి. AC, double-cot bed, TV, రూమ్ ఫ్రెషనర్... ఇలా అన్నీ ఆ రూమ్లో ఉన్నాయి.
"ఇదంతా ఎప్పుడు పెట్టారు?" అని కాస్త గట్టిగా అడిగేసింది.
శిరీష్ లతవైపు తిరిగి "కంగారు పడొద్దు... కరెంట్ బిల్ నేనే కడతాను... మీ బాబాయిగారితో నేను మాట్లాడానులే!"
లతకి తను అడిగిన విధానం తప్పుగా తోచి తలదించుకొని వెళ్ళి మంచం దగ్గర నిల్చుంది.
నేహా శిరీష్ తో పాటూ మంచం మీద అతన్ని తగులుకుంటూ కూర్చుంది. లత నేహాని అలా చూడగానే కోపంగా కిందకి వెళ్ళి రెండు కుర్చీలు తెచ్చింది.
"నేహా... ఈ కుర్చీలో కూర్చో... ఇక్కడ్నించి కూడా బాగానే కనిపిస్తుంది," అంది కటువుగా.
తను సార్ కి కావాలనే తగులుకుని కూర్చుందనే విషయం లత పసిగట్టేసిందేమోనని నేహాకి భయం వేసింది. నెమ్మదిగా వెళ్ళి కుర్చీలో కూర్చుంది.
శిరీష్ ఓ క్షణంపాటు లతని చూసి సమ్ సాల్వ్ చేయసాగాడు.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 25

వాణీ టీ పట్టుకుని రూమ్లోకి వచ్చింది. AC గాలి ఆమెని తాకగానే, "ఆహా... సార్, AC!" అంది ఉత్సాహంగా. శిరీష్ కి టీ ఇస్తూ, "నేను కూడా నా బుక్స్ తెచ్చుకొని ఇక్కడే చదువుకుంటాను," అంటూ కిందకి వెళ్ళిపోయింది.
కాసేపయ్యాక కాలేజ్ డ్రెస్ విప్పేసి టాప్, స్కర్ట్ వేసుకుని వచ్చింది వాణీ. వాణీని అలా చూడగానే శిరీష్ కి ఊపిరి వేడెక్కింది.
మంచం మీద కూర్చొని తన హోమ్ వర్కుని చేయసాగింది. AC చల్లదనం వల్ల మెల్లగా వాణీకి నిద్ర వచ్చింది.
"సార్... నాకు నిద్రొస్తుంది. నేను కాసేపు ఇక్కడ పడుకోనా..?"
"పడుకో వాణీ... ఇదంతా మన ఇల్లే కదా!" అన్నాడు వాణీ బుగ్గని తడుతూ...
వాణీ వెంటనే గాఢ నిద్రలోకి జారిపోయింది. లత వాణీ స్కర్ట్ పైకి లేచి ఉండటం గమనించింది. కానీ, శిరీష్ ముందు సర్దడానికి సిగ్గుపడి ఆ ప్రయత్నం చేయలేకపోయింది.
శిరీష్ మొత్తం ఎక్సర్సైజ్ లోని సమ్సన్నీ పూర్తి చేసి, "హ్మ్... ఈరోజుకి చాలా చదివేసాం. ఇంటికి వెళ్ళాక మళ్ళీ ఓసారి చూసుకుంటే బాగా గుర్తుండిపోతాయి. మిగతావి రేపు చేద్దాం," అన్నాడు.
నేహా వెంటనే వెళ్ళిపోయింది. లతకి మాత్రం వెళ్ళాలని అనిపించడంలేదు. కానీ వెళ్ళక తప్పదు. మంచం దగ్గరికి వెళ్ళి వాణీని లేపసాగింది.
కానీ వాణీ, "నన్ను.. పడుకోనీ, అక్కా...!" అంటూ శిరీష్ మీద చెయ్యివేసి పడుకుంది.
శిరీష్: పడుకోనీలే...! లేచాక తనంతట తానే వచ్చేస్తుంది.
ఇక లత ఏం అనలేక కిందకి వెళ్ళిపోయింది.
శిరీష్ వాణీవైపు చూసాడు. ఆమె స్కర్ట్ ఇంకాస్త పైకి లేచింది. నాజూకైన గుండ్రని తొడలు దర్శనమిస్తున్నాయి. ఆమె వేసుకున్న తెల్లని పేంటీ కూడా కనిపిస్తూవుంది. శిరీష్ తన చేతిని నెమ్మదిగా వాణీ దగ్గరకు తీసుకెళ్ళాడు.

★★★

అక్కడ లత నేహాని గేటు దగ్గరికి వెళ్ళి మరీ సాగనంపింది. లత ఇలా ఆలోచించసాగింది. 'ఒకవేళ కొంపదీసి వాణీ కావాలనే సార్ తో... ఛీ ఛీ ఛీ... ఏమాలోచిస్తుంది తను. పాపం... వాణీ ఎంత అమాయకురాలు.! తనసలు లోపలేం దాచుకోదు. ఏం జరిగినా తనతో చెప్పుకుంటుంది... రెండు నెలల క్రితం వాళ్ళిద్దరూ పొలానికి వెళ్ళినప్పుడు ఓ కుర్రాడు వాణీని పొదల్లోకి రమ్మని సైగ చేసాడు. కానీ వాణీకి వాడెందుకు పిలిచాడో అర్ధంకాక తన దగ్గరికి వచ్చి ఆ విషయం చెప్పి, 'వెళ్ళమంటావా, అక్కా?' అనడిగింది. నేను వద్దని వారించి ఆ విషయాన్ని వదిలేయమని తనకి చెప్పాను... అసలు వాణీ గురించి నేను ఇలా ఎలా ఆలోచించాను... ఛ!' అనుకొని తలను కొట్టుకొంది.
పిన్ని ఇంకా పక్కింటినుంచి రాలేదు. వచ్చాక వాణీ పైన పడుకుందని తెలిసి తనని తిడితే...! కానీ సార్ తో ఉంటే తనకి మాట పెగలట్లేదు. ఇప్పుడెలా...?
అని లత భయపడింది.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 26

పైన శిరీష్ పరిస్థితి మరో విధంగా ఉంది. లడ్డూలాంటి వాణీని చూస్తే అతనికి నోరూరిపోతుంది. వెంటనే చేతుల్లోకి తీసుకొని తినేయాలనిపిస్తుంది. వాణీ ముఖాన్ని చూసాడు. ఇంత తక్కువ కాలంలోనే వాణీ తనకు బాగా దగ్గరయింది. గులాబీ రంగులో విచ్చుకొని ఉన్న పెదాలు, వాటి చివర నుండి లాలాజలం కారుతూ వుంది. తన వేలితో దాన్ని తుడిచి అటునుంచి ఆమె మృదువైన పాలమీగడలాంటి చర్మాన్ని తడుముతూ మెడ దగ్గరికి వచ్చాడు. శిరీష్ కళ్ళు వాణీ స్తనాలమీద పడ్డాయి. లత స్తనాలకి చిన్న వెర్షన్ లా ఉన్నాయవి. మెడవరకూ టాప్ ఉండటంతో అవి కనబడటంలేదుగానీ వాటి ఆకారం మాత్రం స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. కాస్త కిందకు చూసాడు. ఆమె ఊరువులు అతనిముందు ఏ ఆచ్ఛాదన లేకుండా ఉన్నాయి... ఉఫ్...! ఆమెలో అణువణువూ అతన్ని పిచ్చెక్కిస్తోంది. నెమ్మదిగా తన చేతిని వాణీ వక్షోజాలమీద వేసి మెల్లగా పిసికాడు. ఆహా...! ఎంత మెత్తగా ఉన్నాయివి. తన చేతిని కొంచెం కొంచెంగా జార్చి ఆమె స్కర్ట్ మీద వేసాడు. వాణీ పేంటీ లైన్ దగ్గర వేలితో రాసాడు. అందులో ఆమె మదన ద్వారం దాగివుంది. ఇక ఆగలేక తన చేతిని పేంటీలోకి తోసాడు. అతని చెయ్యి వణకసాగింది. వాణీ కాస్త కదిలింది. శిరీష్ ఆగిపోయాడు. అంత ACలోనూ అతనికి చెమట్లు పడుతున్నాయి. తన మోచేత్తో నుదురుకి పట్టిన చెమటను తుడుచుకుంటూ వాణీ వంక చూసాడు. ఆమెకి కేవలం ఓ అంగుళం దూరంలో ఉందతని చెయ్యి.!
అప్పుడే ఎవరో మెట్లు ఎక్కతున్నట్టు శబ్దం వినిపించింది. వాణీ బట్టల్ని సరిజేసే సమయం కూడా అతని వద్దలేదు.
ఆ అడుగుల శబ్దం లతది. ఎక్కడ వాళ్ల పిన్ని వచ్చేస్తుందోనని గబగబా మెట్లెక్కుతోంది.
లత రూమ్లోకి రాగానే మంచం మీద దృశ్యాన్ని చూసి షాకయింది. వాణీ శిరీష్ ని కౌగిలించుకొని పడుకొంది. శిరీష్ కూడా తన కళ్ళను మూసుకొని పడుకున్నట్టుగా నటించసాగాడు. వాణీని శిరీష్ ని అలా చూడగానే ఒక్క క్షణం ఆమె మనసు కీడుని శంకించింది. 'ఒకవేళ సార్....' కానీ అలా ఆలోచించినందుకు తనమీద తనకే అసహ్యమేసింది. తరువాత ఇలా అనుకొంది. 'అయినా, ఇందులో సార్ తప్పు ఏముంది.? వాణీకి మొదట్నించీ నిద్రలో ఇలా తనని కౌగిలించుకుని పడుకోవడం అలవాటు. కానీ ఓ మగాడితో... అదీ సార్ తో..! ఇంత వయసొచ్చినా దీనికి ఈ వెధవ అలవాటు మాత్రం మారలేదు.' వెంటనే వెళ్ళి వాణీ స్కర్టుని సరిచేసి ఆమె పిర్రలపై ఒక్కటిచ్చి, "వాణీ! లే.." అని పిల్చింది. వాణీ నెమ్మదిగా లేచి తన కళ్ళను నలుపుకుంటూ లతవైపు చూసింది.
"వాణీ, పద కిందకి!"
"లేదక్కా, నేనిక్కడే ఉంటాను... సార్ తో.!"
"మర్యాదగా కిందకొస్తావా... లేకపోతే వీపు విమానం మొత మోగించనా...!" అని వాణీ జబ్బ పట్టుకొని లాగింది.
వాణి వెంటనే శిరీష్ ని గట్టిగా కౌగిలించుకొంది. ఆమె టెన్నిస్ బంతులు తన ఛాతీకి తగులుతుంటే శిరీష్ కి కంట్రోల్ చేసుకోవడం కష్టమైంది.
లతకి కూడా వాణీని అలా చూడటానికి ఏదోలా అనిపించింది. మళ్ళా సార్ కి నిద్రాభంగం కలిగినట్లు అవుతుంది.!
లత: (గొంతుని తగ్గించి) వాణీ... నువ్వు వెంటనే కిందకొస్తే సార్ గురించిన ఓ మంచి విషయం చెబుతా..!
వాణీ: (లత వైపు తిరిగి) నిజంగా..!
తన సార్ గురించి ఏ విషయం చెబుతానని అన్నా వాణీలో ఎక్కడలేని ఉత్సాహం కనిపిస్తుంది.
"ఉండక్కా... సార్ ని కూడా లేపుతాను," అంటూ వాణీ శిరీష్ చెవి దగ్గర, "శిరీష్ సార్!" అని అరిచింది.
తను వాణీతో కుంభకర్ణుడిలా పడుకుంటానని చెప్పిన మాటని లతకి రుజువు చేయడానికి ఇదే సమయమని ఉలిక్కిపడి లేచినట్టుగా నటిస్తూ లేచాడు. వాణీ అరుపుకి చెవుల్లో నొప్పి పెట్టి ఒక్కసారి తన చెవిని మూసుకున్నాడు.
శిరీష్ ని అలా చూసేసరికి లతకి నవ్వొచ్చింది. ఆపుకోలేక బయటకి నవ్వేసింది.
లత అలా నవ్వుతూ ఉంటే మరింత అందంగా కనిపించింది శిరీష్ కి. మొదటిసారి ఆమె అలా నవ్వడం చూసాడతను. శిరీష్ తనవైపు చూస్తుంటే లతకి సిగ్గేసి తల దించుకుంది.
"సార్... వాణీని లేపడానికి వచ్చాను." ఆమె ముఖంమీద నవ్వు ఇంకా చెరగలేదు.
"మరి నన్నెవరు లేపారు?"
"నేనే సార్!" అంటూ వాణీ శిరీష్ ని చుట్టేసి అతని వొళ్ళో కూర్చుంది.
లతకి కూడా ఓ క్షణం వాణీలా శిరీష్ వొళ్ళో కూర్చోవాలనిపించింది.
శిరీష్ కి మళ్ళా వేడి మొదలైంది. లతవైపు చూస్తూ వాణీ బుగ్గపై ముద్దుపెట్టి, "వాణీ! వెళ్ళి నాకోసం టీ పట్టుకు రా!" అన్నాడు.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 27

వాణీ, లతలు కిందకి వెళ్ళిపోయారు. శిరీష్ తన వేడిని చల్లార్చుకోడానికి అంజలి దగ్గరికి వెళ్ళడమే సరైనది అని అనుకుని బట్టలు మార్చుకొని వెళ్ళిపోయాడు.
వాణీ: అక్కా... పైన చాలా చల్లగా ఉందికదా.! బాగా నిద్ర పట్టేసింది. నేనిక రాత్రికి పైనే పడుకుంటాను.
లత: నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా? చూడు.. పిన్నీ బాబాయిలకి నువ్వు పైన పడుకునట్లు అస్సలు తెలియకూడదు. లేదంటే వారింక మనల్ని పైకి వెళ్ళడానికి ఒప్పుకోరు. అర్ధమైందా!
"ఎందుకక్కా..?" అని అడిగింది వాణీ అర్ధంకాక.
"ఇదిగో నేను అదంతా ఇప్పుడు చెప్పలేను. కానీ, పెద్దయ్యాక ఆడపిల్లలు చాలా జాగ్రత్తగా ప్రవర్తించాలి. పరాయి మగవాళ్ళతో అలా ఎక్కువసేపు ఉండకూడదు."
"కానీ అక్కా... నేనింకా చిన్న పిల్లనని నువ్వే అన్నావుగా. అప్పుడే పెద్దదాన్ని ఎలా అయిపోయాను.!"
"ఆహ్... అవును నువ్వు చిన్నదానివే కానీ...-" వాణీ అసలు ఏ కోణంలో పెద్దదయ్యందో తనకి అర్ధమయ్యేలా ఎలా చెప్పాలో లతకి తెలియట్లేదు.
"నన్నెక్కువ అడక్కు... ఇదంతా అందరి మంచి కోసం చెప్తున్నానని మాత్రం గుర్తుంచుకో!"
వాణీకి తనేదో తప్పుచేసానని అనిపించింది. "అక్కా! నేనేదైనా తప్పు చేసానా?" అంటూ ఏడుపు మొహం పెట్టింది.
లతకి కూడా బాధగా అనిపించి, "అదేంలేదు, వాణీ. కానీ నేను చెప్పేదేంటంటే మనం బయటవాళ్ళతో అలా ఉండటం పెద్దవాళ్ళు ఇష్టపడరు."
అంటూ వాణీ బుగ్గల్ని నిమిరింది.
వాణీ తన కన్నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ, "కానీ అక్కా! మనం బయటవాళ్ళతో ఎక్కడున్నాం.? మన సార్ తోనే కదా!"
ఇక లత వల్ల కాలేదు. వెంటనే వాణీని హత్తుకొని మెల్లగా, "అవును చెల్లీ.! మన.... సారే!" అంది. ఇప్పుడు లత కళ్ళలో నీళ్ళు నిండాయి.

శిరీష్ ని కలిసిన క్షణం నుంచీ లతకి మనసు మనసులో లేదు. బెల్లం చుట్టూ ఈగల్లా తన వెంట ఎంతమంది కుర్రాళ్ళు తిరుగుతున్నా ఎప్పుడూ చెదరని ఆమె మనసు శిరీష్ ని చూడగానే చలించింది. వాణీలాగ తనకి కూడా ఎప్పుడూ శిరీష్ ని అంటిపెట్టుకుని ఉండాలని అనిపిస్తోంది. ఈమధ్య తనకి సార్ ఎవరితో మాట్లాడినా కోపంగా వస్తోంది. అతను కూడా మిగతా అందరితో బాగానే ఉంటున్నారు కానీ తనతో సరిగ్గా మట్లాడట్లేదు. పైగా తనంటే ఇంకా కోపంగా ఉన్నారని నేహా చెప్పింది. ఆ కోపం తగ్గాలంటే ఏం చేయాలి.?

లతకేం తెలుసు అక్కడ శిరీష్ కూడా తనలాగే ఆలోచిస్తున్నాడని!

ఈలోగా నిర్మల పక్కింటి నుంచి వచ్చింది. వాణీ శిరీష్ కోసం టీ చేసి ఇవ్వటానికి పైకెళ్ళింది. కానీ అక్కడ శిరీష్ లేదు. వాణీకి కూడా తన సార్ ని వదలి ఉండటం ఇష్టంలేదు. లతక్క అమ్మానాన్నలతో ఎందుకు చెప్పకూడదని అన్నాదో వాణీకి అస్సలు అర్ధంకాలేదు. బయట మగాళ్ళతో ఉండకూడదని తన అక్క ఎందుకు చెప్పింది? అది ఎలా తెలుసుకోవడం?
సాధారణంగా మనకు ఏదైనా చెయ్యకూడదని చెప్తే అదే చెయ్యాలని మనసు లాగేస్తూవుంటుంది....! 
ఇక వాణీ ఏం చేస్తుందో మరి...!

[Vikatakavi02]

Episode - 28

తలారా స్నానం చేసి యదపై వరకూ తువ్వాలు చుట్టుకొని కూనిరాగం తీస్తూ గదిలోనికి అడుగుపెట్టింది అంజలి. వారాంతం కదాని తన తండ్రిని చూడ్డానికి వెళదాం అనుకొని ముస్తాబవుతోందామె. ఈమధ్య ఖాళీ దొరికితే చాలు ఆమె మనసు-తనువు శిరీష్ సాంగత్యంలో సేదతీరుతున్నది. అతనితో జతకట్టడాలూ... జలకాలాటలూ... ఆమెకు బలహీనతగా మారిపోయాయి.

జుత్తారబెట్టుకుంటూ దుస్తులకోసం కబర్డ్ లో చూస్తుండగా ఫోన్ మ్రోగటంతో 'ఎవరా?' అని అనుకుంటూ వెళ్ళి తీసి చూసింది.

'Sireesh calling...' అని తెరమీద కనపడింది.

ఆమె గుండెల్లో వైబ్రేషన్ మొదలయింది. చిలిపి తలపులు వెంటనే చుట్టుముట్టటంతో గాఢంగా శ్వాసని తీసుకుంటూ కాలెత్తి... అదే... కాల్ ఎత్తి, "శిరీష్!" అంటూ ప్రేమగా పిలిచింది.

"మ్... మేడం, వస్తున్నాను," అని క్లుప్తంగా అనేసి కాల్ కట్చేశాడు శిరీష్.

అంజలి తుళ్ళిపడి, "అ-ది... కా-దు... శిరీష్—" అని అంటూ కాల్ కట్ అయిపోవటంతో 'ప్చ్... నేను ఊరికి వెళ్ళాలి కదా!' అని అనుకుని భారంగా నిట్టూర్చింది.

'శిరీష్ క్రింద సమ్మగా నలిగిపోకుండా ఊరెళ్తానంటావేంటీ?' అంటూ తన మనసు కసురుకుంటుంటే అతికష్టం మీద ఆ తలపుని అదిమిపెడుతూ ఎదురుగా వున్న నిలువుటద్దంలో యధాలాపంగా తనను తాను చూసుకొంది.

యింకా టవల్ లోనే సగం ప్యాక్ చేసిన రసగుల్లా మాదిరి వుందామె. జుత్తు కొసల నుంచి కారుతున్న నీటి బిందువులు మెల్లగా ఆమె యద పొంగుల మీదకి జారుతూ విద్యుత్ కాంతిలో ముత్యాల్లా మెరుస్తున్నాయ్.

'శిరీష్ గానీ నన్నిలా చూస్తే అస్సలు ఊరుకోడు... 'జుప్'మంటూ ఒక్కో బొట్టునూ జుర్రేస్తాడు...వుష్... అమ్మో!' అని అనుకుంటూ గుండెల మీద చెయ్యేసుకుంటూ అతనికి కాల్ చేసింది.

ఒక రింగ్ అయ్యిందో లేదో ఆ కాల్ కట్టయిపోయింది. 

'ప్చ్! హుఁ..' అంటూ ఆమె వగరుస్తుండగా ఇంటి కాలింగ్ బెల్ మ్రోగింది. ఉలికిపాటుకి గురైందామె.

వరుసగా మూడుసార్లు మ్రోగిన బెల్ క్షణం విరామం తర్వాత మరొక్కసారి మ్రోగింది. ఇది వాళ్ళిద్దరూ పెట్టుకున్న కోడ్.

'శిరీష్ వచ్చేశాడు!' అని అర్ధమవ్వగానే అనాలోచితంగా ఆమె అడుగులు తలుపువైపు పడసాగాయి. అంతలో తను యింకా తువ్వాలులోనే వున్న సంగతి గుర్తుకొచ్చి వెనక్కి వెళ్ళి కబర్డ్ నుంచి నైటీని తీసుకుని గబగబా వేసుకుంది.

శిరీష్ ని ఎలాగోలా ఒప్పించి వెనక్కి పంపేయాలని మనసులో అనుకుంటూ వెళ్ళి తలుపుని తెరిచింది.

అనుకోవటమైతే అనుకుందిగానీ, ఎదురుగా శిరీష్... అతని అందమైన మొహం...  ఎప్పటిలా అతని పెదాలపై తొణికిసలాడుతున్న కొంటె నవ్వు... ఇక, అతని కోడె కళ్ళలో ప్రస్ఫుటంగా కానవస్తున్న కోర్కె... హ్మ్... చూడగానే ఆమె మనసు గతి తప్పింది. గుటక పడింది. పెదాలు తడారిపోయాయి. కాళ్ళమధ్య సన్నగా తడి మొదలైంది. ఆమె మాట కూడ తడబడింది. "శిరీ-ష్... న్-నేను... నే-ను....—" తలుపు తీసేముందు తనేం చెప్పాలని అనుకున్నదో గుర్తుకు రావటం లేదామెకు.

"May I come in, ma'am?" తనకే సాధ్యమైన సమ్మోహన స్వరంతో అడిగాడు శిరీష్.

అతన్ని లోపలికి రానీకుండా బయటనే మాట్లాడి పంపేయాలనుకున్న అంజలి, అతని కళ్ళలోని అయస్కాంత శక్తికి వివసురాలై వెనక్కి మరలింది.

శిరీష్ లోపలికి వచ్చి ఆమె కళ్ళతో ముడి విడిపోకూడదన్నట్లు సూటిగా చూస్తూ వెనకనించే తలుపులు మూసి గడియపెట్టాడు.

ఆమె ఊపిరిని తీసుకోవటం కూడ మరచిపోయి అలా ఒక ప్రతిమలా నిలుచుండిపోయింది.

శిరీష్ ఒక్క అంగ ముందుకేసి ఆమెను తన బిగి కౌగిలిలో బంధించాడు. పేర్చుకున్న మాటలన్నీ ఎప్పుడో అటకెక్కేయటంతో చప్పున అతని బాహువుల్లో మైనంలా కరిగిపోయిందామె. 

అటు లతావాణీల పుణ్యమాని పేంట్లో ఎగదన్నుతున్న అతని అంగం ఆమెకు రాయిలా గట్టిగా తగిలింది. 'ఇస్...' ఆ తాకిడికి ఆమె చిగురుటాకులా వొణికింది.

తమకంతో కళ్ళు అరమోడ్పులయి తనువులో అణువణువూ మదనతాపంతో మొగ్గలేస్తుంటే అతని వజ్ర దేహాన్ని అంటుకుపోయినట్లుగా గట్టిగా కావలించుకుంది.

మరుక్షణంలో ఆమె కాళ్ళు గాల్లో తేలాయి. పెదవులు అతనితో జతకట్టాయి. ఇద్దరూ అలాగే ఒకర్నొకరు పెనవేసుకుపోయి బెడ్రూమ్ లోకి వెళ్ళి మంచమ్మీద పడ్డారు. అతని బరువుకి ఆమె మత్తుగా 'స్స్..మ్మ్'మంటూ మూల్గితే వారి బరువుకి ఆ మంచం 'కిర్రు...కర్రు'మన్నది.

అతనామె చెక్కిళ్ళను రెండు చేతులతో పట్టుకుని ముఖమంతా ముద్దులు కురిపిస్తుంటే అంజలి అతని ముద్దులను ఆస్వాదిస్తూ తన కళ్ళను మూసుకొంది.

శిరీష్ మెల్లగా ఆమెమీంచి లేచాడు. ఆమె తన కళ్ళను తెరచి మత్తుగా అతన్ని చూసింది. శిరీష్ తన టీషర్ట్ ని విప్పేసి క్రింద పడేశాడు. దట్టమైన వెంట్రుకులతో కప్పబడిన ఘనమైన ఛాతీని చూసి ఆమె కళ్ళు మురిశాయి.

అతనామెను కసిగా చూస్తూ ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు బిగించి చప్పున ఆమెను పైకెత్తాడు. ఊహించని ఈ చర్యకి అంజలి తుళ్ళిపడి 'స్...మ్...'మ్మని కీచుగా దీర్ఘం తీస్తూ అతని భుజాన్ని పట్టుకుంది ఆసరాగా! 

యిద్దరి మొహాలూ దగ్గరయ్యి ఒకరి శ్వాస మరొకరికి వెచ్చగా తగులుతోంది. అంజలి పెద్ద కళ్ళతో అతన్ని ఆశ్చర్యంగా చూస్తోంది. 'ఏమిటీ దూకుడు?' అన్నట్టుగా.

అతని కళ్ళలో అగుపిస్తున్న ఎర్రని జీరాలకి తన తనువంతా కువకువలాడుతుంటే అతని మెడ చుట్టూ చేతులు పెనవేసి అతని పై ముద్దులు కురిపించసాగింది. 

క్రింద అతనికిరువైపులా తన కాళ్ళని తిన్నగా పరిచి వుంచడంతో ఆమె నైటీ నడుందాకా పైకి లేచిపోయింది. దాంతో ఆమె అనాచ్ఛదత మైదానం పేంట్ మీంచి 'అతన్ని' వెచ్చగా తాకుతోంది. 

అమె నడుము మీంచి తన చేతులు క్రిందకి తీసుకెళ్ళి ఆమె నితంబాలను ఒడిసిపట్టి తనకి మరింత దగ్గరకి లాక్కున్నాడు శిరీష్.

'అహ్...స్!' గరుకు ప్యాంటులోంచి ఎగిసిపడుతున్న అతని బలిమి తన ముద్దబంతితో రాపిడవ్వడంతో తీపి బాధతో ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు తేలాయి. ఆతని వేడిమికి ఆమెలో హిమనగం కరిగి నీటి ఊటలు ఉద్భవిస్తుంటే ఆమె ఆగలేక మరలా ముందుకి వెనక్కి ఊగింది. 

ఇదో సరికొత్త అనుభూతి! లోపల పెట్టుకుని ఊగటం వేరు. ఇలా రాపాడిస్తూ పైపైనే ఊగటంలో మజా వేరు. స్ స్ స్...మంటూ అతన్ని గట్టిగా వాటేసుకుని తెగ ఊగేస్తోందామె. క్రమంగా ఆమె ఊపిరి బరువెక్కుతోంది. కంతలో కడ్డీ లేని లోటు మెల్లగా తెలిసొస్తోంది.

ఇటు శిరీష్ కి కూడ అలా వుండటం మహా కష్టంగా వుంది.

అతనసలే మాంచి వేడెక్కి వున్నాడు. అతని బలుపుకి జీన్స్ బాగా టైటయిపోయింది. ఇక ఆమె ఊగుడికి అతనికి ప్యాంటులో మంటెక్కిపోతోంది.

దాంతో ఆమెను తిరిగి మంచమ్మీద వెల్లకిలా పడుకోబెట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. ఐతే, ఇంకా ఆమె చేతులు అతన్ని చుట్టుకొనే వుండటంతో అతను కూడ ఆమె మీదనే పడ్డాడు.

తమకంలో నిండా మునిగినామెకి అతని బరువు సమ్మగా అన్పించి మత్తుగా మూల్గింది.

అదే పొజిషన్ లో శిరీష్ గబగబా తన ప్యాంటుని అండర్వేర్ తో సహా మోకాళ్ళ వరకూ దించేశాడు. అతని వెచ్చని మగసిరి బందిఖానాలోంచి బయటపడి తను మెచ్చిన కలుగులో చొచ్చుకుపోయేందుకు ఉబలాటపడింది.

దాన్ని మరి కష్టపెట్టడం ఇష్టం లేక (ఆగలేక) శిరీష్ గురి చూసి వెంటనే ఆమెలోకి సర్రున దింపేశాడు.

"ఆ...హ్...ఇస్స్...హ్!" ఆమె పూ-పెదాలను ఒరుసుకుంటూ అతను దూసుకుపోవటంతో ఆమె బాధతో పై పెదవులను మునిపంటితో కొరుక్కుంటూ దీర్ఘంగా మూల్గింది. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు సుడులు తిరిగాయి. గోళ్ళతో అతన్ని గట్టిగా పట్టుకుంది. కనీసం అరగంట వార్మప్ చేశాక గానీ డైరెక్టుగా బ్యాటింగ్ కి దిగని శిరీష్ సరాసరి మొదలెట్టేయటం ఆమెకి వింతగా తోచింది. 'ఏమయిందీవేళ?' అనుకుంది.

భోగ జ్వాల నరనరానా ఎగదన్నుతుంటే అతనామె నడుముని పట్టుకుని అదే పొజిషన్ లో వేగంగా ముందుకి వెనక్కీ ఊగటం మొదలుపెట్టాడు. 

అతని పొడుగు దిగంతాల్లో గుచ్చుతుంటే అంజలికి నొప్పితో కూడిన సుఖం వొంటికి చేరుతోంది. ప్రతి పోటుకి కాళ్ళని ఎత్తుతూ 'స్..స్...స్...స్...'మని తన మొత్తని ఎగరేస్తూందామె.

అటు శిరీష్ ఆమెలో వెచ్చగా మునిగితేలుతూ మగతలో ఒక్క క్షణం తన కళ్ళని మూసుకున్నాడు. అతని కళ్ళముందు ఓ రూపం అస్పష్టంగా కదిలి ఛటుక్కున మాయమైంది. 'అది వాణీ... కాదు... ఆశాలత...! మ్... ఎవరై వుంటారు?' అని అనుకున్నాడు. వాళ్ళ గురించి అనుకోగానే మగటిమి మరికాస్త బిరుసెక్కింది. జతల జతిలో మార్పొచ్చి ఆమెకు క్షణక్షణం స్వర్గ సాక్షాత్కారం ఔతున్నది. కామరసాలతో చిత్తడిగా మారిపోవటంతో దయలేని అతని 'దండ'యాత్ర దిగ్విజయమైంది.

మరికాసేపటికి అంజలి గట్టిగా రొప్పుతూ అతన్ని గట్టిగా కరుచుకుపోయి తన భావప్రాప్తిని పొందింది. ఒక్కసారిగా శరీరమంతా తేలికబడినట్లు అయ్యి తన చేతులని కాళ్ళని మంచమ్మీద వేలాడేసింది.

శిరీష్ మరో పది నిముషాలు అలాగే ఆమెను వాయించేకా చప్పున ఆమెనుంచి ప్రక్కకి తొలగిపోయి తన వీర్యాన్ని బయట వదిలేసి ఆమె ప్రక్కనే సేదతీరాడు.

***

"నేనీవేళ నాన్నని చూడ్డానికి వెళ్దాం అనుకున్నాను!"

బాత్రూంలో షవర్ క్రింద తడుస్తున్నారు ఇద్దరూ.

"ఓహో... ఇప్పుడెళ్తావా మరి!" ఆమె గుబ్బలకి సబ్బుని రుద్దుతూ ఆమెను అడిగాడు శిరీష్.

"హ్మ్...!" అంటూ మరోమారు గట్టిపడుతున్న 'అతన్ని' తన చేతుల్లోకి తీసుకొని పెదాలను తడుపుకుంటూ 'ఇంక వెళ్ళినట్టేలేఁ!' అనుకుంటూ మెల్లగా తన మోకాళ్ళ మీద కూర్చుందామె!

[Vikatakavi02]

Episode 29

శిరీష్ అంజలి దగ్గర తన వేడిని చల్లార్చుకొని ఇల్లు చేరేసరికి రాత్రి 7 అయ్యింది.
ఒక ఆకలి తీరింది...కానీ, మరోటి ఇంకా మిగిలేవుంది! ఈ క'లత' తీరే ఘడియ యెన్నడో మరి!
కాసేపు ధర్మారావుగారితో ముచ్చటించి శిరీష్ మేడెక్కాడు. వాణీ కూడా అతని వెంట వెళ్ళింది. ఇంట్లో వాళ్ళకి ఇది అలవాటైపోయింది. ఇప్పుడు లత మేడమీదకెళ్ళినా వాళ్ళు ఏం అభ్యంతరం చెప్పట్లేదు. కానీ లతకి మాత్రం శిరీష్ ముందుకెళ్ళాలంటే ఎందుకో దడ.! బహుశా, తన మనసు దోచుకున్నాడని కాబోలు!
వాణీ: సార్! పదండి, ఇక భోజనానికి వెళ్దాం.
శిరీష్: (బద్ధకంగా ఒళ్ళు విరుస్తూ) ఈ రోజుకి పైకి తెచ్చేయ్. ఇక్కడే తింటాను. తర్వాత నువ్వెళ్ళి చదువుకో.
"ఊహు...! ఇక నేను చదవను. రేపు ఆదివారంగా... బాగా పడుకుంటా.!"
"సరే, అయితే. ముందు నాకు భోజనం తెచ్చి వెళ్ళి పడుకో..."
వాణీ కిందకి వెళ్ళి, "సార్ కి భోజనం పైకి తీసుకువెళ్ళాలంటా. ఆయనకి వొంట్లో బాగున్నట్టు లేదు," అని ఎనౌన్స్ చేసింది.
నిర్మల: వాణీ నువ్వు వచ్చి భోంచేయి. లతా! నువ్వు మాస్టారుగారికి భోజనం తీసుకెళ్ళమ్మా...!

★★★

లత: may I come in, sir.?
శిరీష్ తన బట్టలు మార్చుకుంటున్నాడు. అతని వంటిమీద టవల్ తప్ప మరేమీ లేదు. లత గొంతు వినగానే, "రా...ఇదీ మీయిల్లే కదా!" అన్నాడు.
లత లోపలికొచ్చింది. కళ్ళు చెదిరే అతని శరీర సౌష్ఠవాన్ని చూస్తూ అలా నిలబడిపోయింది. వెంటనే తేరుకొని భోజనాన్ని అక్కడున్న టేబిల్ మీద పెట్టింది. తిరిగి వెళ్ళిపోతుండగా శిరీష్ లత చేతిని పట్టుకున్నాడు. "అహ్..హ.!" ఆమెలో అలజడి మొదలైంది. అగ్నిపర్వతం బద్దలయ్యే ముందు ఎలా ఉంటుందో అలా ఉంది తన పరిస్థితి. శిరీష్ ఇక ఒక్క అడుగు ముందుకేస్తే శాశ్వతంగా అతని బాహువులలో బంధీగా మారిపోయేదేమో! ఐతే, శిరీష్ ఆ ప్రయత్నం చేయలేదు.
లత అతనివైపు తిరిగి నేలచూపులు చూస్తూంది.
"నీ పేరేంటి?" శిరీష్ మొదటిసారి లతని చూసినప్పుడు ఎలా అడిగాడో మళ్ళా అలాగే అడిగాడు.
లత ఏమీ మట్లాడలేదు; ఏమీ మట్లాడేలా కన్పించటం లేదు.!
శిరీష్ లత బుగ్గలని పట్టుకుని ముఖాన్ని పైకి లేపాడు. లత కళ్ళు మూసుకొంది. ఆమె లేత పెదాలు అదురుతున్నాయి. "ఇప్పటివరకూ 'నువ్వు' నాకు నీ పేరు చెప్పలేదు మరి!"
"ల్..ల్లత!" అంది వణుకుతున్న పెదాలతో.
"మరి ఆ-శా-లతా?"
"న్నేనే..!"
శిరీష్ ఆమె చెయ్యి వదిలేసాడు. లత వెంటనే డోర్ వైపు తిరిగింది.
"ఆశాలతా..!" అతను పిలిచాడు. లత చప్పున వెనక్కు తిరిగి శిరీష్ ని చూసింది. అలా అతన్ని చూస్తూ ఎంతసేపైనా ఉండొచ్చని అనుకుంది.
"స్సార్!"
శిరీష్ నవ్వుతూ, "నీమీద నాకేం కోపం లేదు. నువ్వు చాలా అందమైన...— మనసున్న దానివి!" 
'అంతకంటే అందమైన తనువున్న దానివి' అని మనసులో అనుకున్నాడు.
లత అది విని పరుగెత్తుకుంటూ క్రిందకి వెళ్ళిపోయింది. ఆమెకి చాలా ఆనందంగా అనిపించింది. సార్ కి తనమీద కోపం లేదు.
తను కిందకి వెళ్ళేసరికి పిన్నీ-బాబాయిల కేకలు వినిపించసాగాయి. వాణీ ఏడుస్తూ కనిపించింది.

---

---

లత తన పిన్నీ-బాబాయిల ముఖంలోకి చూసింది. ఇద్దరూ ఎందుకో కోపంగా వున్నట్లు కనిపించారు.
వాణీ దగ్గరికి వెళ్ళి, "ఏమైంది వాణీ, ఎందుకేడుస్తున్నావ్?" అనడిగింది.
నిర్మల: ఏమైందా... మాస్టరుగారి దగ్గర పడుకుంటుందట... ఇందాకటినుంచీ తెగ గోల చేస్తుంది.
లత వాణీ వైపు అసహనంగా చూసింది. సాయంత్రం తనకి అర్ధమయ్యేలా చెప్పినా మళ్ళీ మొదటికొచ్చింది. రాక్షసి! ఇప్పుడు సార్ ని ఇంట్లోవాళ్ళు కచ్చితంగా ఖాళీ చేసేయమని అంటారు.
"ఒసే.. పిచ్చీ! నోర్మూసుకొని వచ్చి నాతో పడుకో. లేఁ.. పద!"
వాణీ ఇంకా వెక్కి వెక్కి ఏడ్వసాగింది. సార్ తో తప్ప ఇంకెక్కడా పడుకోవడం ఆమెకి ఇష్టం లేదు. శిరీష్ ఎప్పుడు 'నా' అనకుండా 'మన' అంటుండటంతో వాణీకూడా సార్ ని వాళ్ళింట్లో ఓ మనిషి అని నమ్మింది. ఆ నమ్మకం ఆమె మనసులో బలంగా ముద్రపడిపోయింది.
అటు... లత ఆనందం అంతా ఆవిరైపోయింది. సార్ ఇప్పుడే తనమీద కోపం లేదని చెప్పారు. ఇప్పుడు ఇంట్లోవాళ్ళు సార్ తో ఈ విషయమై గొడవపడితే మళ్ళీ సార్ తనని దూరం పెట్టేస్తారేమో!
నిర్మల: చూడు వాణీ! మాస్టారుగారు ఇక్కడ అద్దెకి ఉంటున్నారు. అతనికి చాలా ముఖ్యమైన పనులుంటాయి. ఆయనేమనుకుంటారు...? అద్దెకిచ్చి మళ్ళీ తన నెత్తిమీదకెక్కుతున్నారని అనుకోరూ! అతనికీ కాస్త ఏకాంతం కావాలి. ఇరవైనాలుగు గంటలూ నిన్ను భరించాలంటే ఎలా? అయినా రెండ్రోజులముందు వరకూ మనకు ఈ ఏసీ ఉందా? అప్పుడు నువ్వు కిందే హాయిగా పడుకున్నావుగా! నామాట విని ఈ పేచీ ఆపు. లేదంటే మాస్టరుగారు నీ గోల భరించలేక ఇల్లు ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపోతారు.
తన పిన్ని మాటలు విన్న లతకి మనసు కాస్త కుదుటపడింది. 'పర్లేదు..! ఇక్కడంతా సార్ ఏమనుకుంటారో అని కలవరపడుతున్నారు గానీ సార్ మీద కోపంతో లేరు!' అని అనుకుంటూ—
"అఁ-అయితే, స్సార్ కి ఇష్టమో కాదో ఓ-సారి కనుక్కుందామా, పిన్నీ!" అనేసి చటుక్కున తలదించుకుంది లత.
వాణీ వెంటనే లేచి, "నేఁ వెళ్ళి అడిగిరానా!" అంది.
"కూర్చో, వాణీ!" అన్నాడు ధర్మారావు గంభీరంగా.
లత, వాణీలు అతని వంక భయం భయంగా చూసారు.
బాబాయి కచ్చితంగా ఒప్పుకోరు అనుకుంది లత.
కానీ ధర్మారావు లేచి, " నేను వెళ్తాను. నేను వెళ్ళి మాస్టారుగారితో మాట్లాడతాను. ఒకవేళ అతనికి మీరక్కడ ఉండటం ఇష్టమైతే మీ ఇద్దరినీ పైకి పంపిస్తాను. సరేనా!" అన్నాడు.
'ఇద్దరినా!?' లతకి ఇదంతా కలలా అనిపిస్తోంది. 'జరుగుతున్నదంతా నిజమేనా???' మెల్లగా తన చేతిని గిల్లుకుంది. 'నిజమే!!'
వాణీ ఎగిరి గెంతేసింది. లత మనసులో అదే పని చేసింది. సార్ కచ్చితంగా ఒప్పుకుంటారని ఆమెకి తెలుసు.
"పదండి, నాన్నా!" అంటూ వాణీ వాళ్ళ నాన్న చెయ్యి పట్టుకుని గుంజింది.
"నువ్విక్కడే వుండు, వాణీ. నేనూ, మీ అమ్మా పైకెళ్ళి మాస్టారుగారితో మాట్లాడి వస్తాం," అంటూ వారిద్దరూ మేడెక్కారు.

[Vikatakavi02]

Episode 30

వాళ్ళలా పైకి వెళ్ళగానే లత వాణీని తన గుండెలకు హత్తుకుని ఆమెను గాల్లోకి ఎత్తేసి బుగ్గమీద ముద్దుపెట్టింది. ఇంకా తను నమ్మలేక పోతోంది. వాణీని ముద్దులతో ముంచెత్తసాగింది. వాణీ ధైర్యంగా అడగడం వల్లనే ఇదంతా సాధ్యమైంది కదా!
తర్వాత వాణీ గదిలోకి వెళ్ళి తన బేగ్ సర్దుకోవటం మొదలెట్టింది. ఏదో ప్రయాణం ఉన్నట్టు! 
"అక్కా! ఓ డ్రస్ కూడా సర్దనా?" అని అడిగింది. లత వాణీ తల మీద ఒకటిచ్చి నవ్వింది. వాణీ కూడా నవ్వింది. ఇద్దరూ పిచ్చి పట్టినట్టుగా నవ్వుతూ గెంతసాగారు.

★★★

ధర్మారావు పైకెళ్ళి తలుపు తట్టాడు.
శిరీష్ అప్పుడే భోజనం ముగించి తన ల్యాపీలో ఏదో వర్క్ చేస్తున్నాడు. తలుపు తెరిచి, "ఆ... రండి, రండి..!" అన్నాడు వాళ్ళని చూసి.
లోపలికి అడుగుపెట్టగానే ధర్మారావుకు అర్ధమైంది వాణీ ఎందుకు ఇక్కడే పడుకుంటానని అంతలా పట్టు పట్టిందో! చల్లదనం మొత్తంగా అతన్ని చుట్టేసింది.
కూర్చున్నాక మాట్లాడడానికి ప్రయత్నించాడు. ఎలా మొదలుపెట్టాలో అతనికి అర్ధం కావడంలేదు.
"బాబూ, అఁ... నువ్వు ఏం అనుకోక పోతే...మ్మ్..అదీ..అఁ—"
"చూడండి, సార్. మీరెందుకో ఇబ్బంది పడుతున్నారు. నేనేవిషయమైనా చాలా తేలిగ్గా తీసుకుంటాను. మీరు... నేను ఇక్కడ ఉండటానికి చోటిచ్చారు. నా వల్ల ఏమైనా తప్పు జరిగుంటే నిర్మొహమాటంగా చెప్పేయండి. ఫర్లేదు."
"అహ..హ... అదేం లేదు బాబు. అదేంటంటే... మా వాణీ లేదూ... బాగా పెంకిది. మీరు కూడా తనతో బాధ పడుతూవుండుంటారు."
"వాణీ చాలా చలాకీ పిల్ల. ఈ వయసులో ఆమాత్రం అల్లరి చేయాలి. నేను తన అల్లరిని బాగా ఆస్వాదిస్తాను." శిరీష్ తన తేనెల పలుకులను వారి మీద ప్రయోగించాడు. వారెందుకొచ్చారో అతనికి ఇంకా తెలియట్లేదు.
నిర్మల: వాణీ కూడా మీతో బాగా కలిసిపోయింది, మాస్టర్ గారు. ఎప్పుడూ మీ గురించే మాట్లాడుతూ ఉంటుంది.
"అవునవును... చాలా ముద్దుగా మాట్లాడుతూ ఉంటుంది."
ధర్మారావు తన గొంతుని సవరిస్తూ, "బాబూ, అసలు విషయమేమంటే... వాణీ ఇందాకటినుంచి... అఁ... 'నేను మాస్టారిగారితో ఉంటానూ' అని తెగ పెచీ పెడుతోంది. తిండి కూడా తినకుండా ఏడుస్తుంది. కింద పడుకోనని మొండిగా అలిగి కూర్చుంది."(AC గురించి చెప్పడానికి అతను కాస్త ఇబ్బంది పడ్డాడు.)
శిరీష్ కి మొత్తం విషయం అర్ధమైంది. కానీ ఎలా స్పందించాలో తెలియలేదు. అందుకే మౌనంగా ఉన్నాడు.
"ముందు నాకు చాలా కోపం వచ్చింది, తన మొండిపట్టు చూసి. కానీ, నిర్మల... 'పోనీ ఓ రెండ్రోజులు అలాగే ఉండనివ్వండి' అని అంది.... అహ్...అ-అదీ మీకు ఏ ఇబ్బందీ లేకపోతేనే... అంటే, ఆ రెండో గదిలో వాళ్ళు ఇద్దరూ ఉంటారు... మీ దగ్గరికి రారు లేండి...ఒకట్రెండు రోజులుంటే తన మోజు కూడా తీరిపోతుంది. తన తల్లిని విడిచి ఎక్కువ రోజులు ఉండలేదులేండీ!... ఈలోగా తనకి నచ్చజెప్పి...చూస్తాను బాబు!"
"ఆ..హా...(ధర్మారావు 'ఇద్దరూ' అనగానే క్యడబరీ యాడ్ లో లాగ రెండు లడ్డూలు దొరికినట్టనిపించింది శిరీష్ కి) అబ్బే! ఇందులో ఇబ్బందేముంది చెప్పండి. ఇదంతా మీ ఇల్లేగా! రెండు రోజులేం ఖర్మ... వాళ్ళకి ఇష్టమైనన్ని రోజులుండొచ్చు. ఆ గదైతే నేనసలు ఉపయోగించడం లేదు. వాళ్ళు కావాలంటే ఇక్కడే రోజూ చదువుకోవచ్చు కూడా. నాకేం అభ్యంతరంలేదు... అయినా అది మీ ఇష్టం అనుకోండి!"
వాళ్ళకి నమ్మించడానికి కావాల్సిందానికన్నా కాస్త ఎక్కువే మట్లాడాడు శిరీష్.
నిర్మల: అయితే మాస్టారుగారూ, వాళ్ళని పంపించమంటారా!
"హా... పంపించండి. నా-కేం అభ్యం-తరం లేదన్నా-ను కదా!"
శిరీష్ కి ఆనందంతో మాటలు తడబడేలా ఉన్నాయి.
నిర్మల: అయితే నేను వెళ్ళి వాళ్ళను పైకి పంపిస్తాను. కానీ, మిమ్మల్ని వాళ్ళు ఏమైనా ఇబ్బంది పెడతే చెప్పండి... వెంటనే కిందకి తీసుకెళిపోతాను.
"అలాగే, తప్పకుండా..."
.
.
మెట్లు దిగుతూ ధర్మారావు తన భార్యతో, "చాలా మంచి మనిషి. ఇన్ని డబ్బులున్నా రవ్వంత కూడా గర్వం లేదు. అందరికీ భగవంతుడు ఇలాంటి మంచి మనసిస్తే ఎంత బావుంటుంది.!" అన్నాడు.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 31

కాసేపయ్యాక అక్కాచెల్లెల్లిద్దరూ పడుకోవడానికి కావాల్సిన దుప్పట్లు వగైరా పట్టుకుని మేడెక్కారు. లత అక్కడే వున్న ఒక కుర్చీలో కూర్చొని తనతోపాటు తెచ్చుకున్న పుస్తకాన్ని తెరిచి చదువుకోసాగింది. వాణి మాత్రం తన సామాన్లను పక్క రూమ్*లోని మంచం మీద పారేసి వచ్చి శిరీష్ మీద పడిపోయింది. లత వాళ్ళవైపోసారి చూసింది. శిరీష్ తనవంక చూడటంతో చటుక్కున తల దించుకుని పుస్తకంలో దూరిపోయింది. 
శిరీష్ మఠంవేసుకుని కూర్చోగానే వాణీ అతని వొళ్ళో కూర్చుండిపోయింది. ఏడ్వడం వల్ల ఆమె కళ్ళు కాస్త ఉబ్బినట్టుగా ఉన్నాయి. శిరీష్ వాణీ ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని లాలనగా ఆమె బుగ్గపై ముద్దు పెట్టాడు. తనుకూడా అతని బుగ్గని ముద్దాడింది. ఆ క్షణం వాణీ నిజంగానే చాలా ముద్దుగా వున్నట్లు అనిపించింది శిరీష్ కి.
వాణీ ఇంకా ఇదివరకటి దుస్తుల్లోనే ఉంది. వాణి అతని వొళ్ళో కూర్చుని వుండటం వల్ల మళ్ళీ శిరీష్ లో క్రమక్రమంగా వేడి మొదలైంది. ఓ అమ్మాయి ఇలా వచ్చి వొళ్ళో కూర్చుంటే కంట్రోల్* చేస్కోవడం ఏ మగాడికైనా చాలా కష్టం. మామూలుగా కూర్చున్నా పర్లేదు. కానీ, వాణీ అతని వొళ్ళో కూర్చొని ముందుకి వెనక్కి ఊగుతోంది. ఆ రాపిడివల్ల మెల్లగా అతనిది పదునెక్కుతోంది. వాణీ అదాటున కూర్చున్నప్పుడు ఆమె స్కర్ట్ పక్కకి తొలగంతో ఆమె పల్చని పేంటీ అతని మగసిరికి టచ్ అవుతూ వుంది. పైగా వాణీ కరెక్టుగా మధ్యలో కూర్చోందాయె!
తన పిరుదులకి ఏదో గట్టిగా తగులుతూ ఉందని వాణీకీ తెలుస్తున్నది; అదేమిటో ఆమెకు అర్ధంకాలేదు. 'ఒకవేళ అది సార్ కాలేమో!' అనుకుందామె.
తను ఏమీ తెలియని అమాయకురాలే అయ్యుండొచ్చు, ఐతే, తనుకూడా ఓ ఆడపిల్లే కదా! తనకి తెలీకుండానే తనలో మొదలవుతోన్న ప్రక్రియకి ఆమె ప్రతిస్పందించసాగింది. ఎన్నడూ ఎరుగని ఒరవడికి ఆమె వివశురాలయింది. అందులో ఏదో ఆనందం ఆమెకు దొరుకుతోంది. నెమ్మదిగా ఆమె పూవులో నిప్పు రాజుకుంటోంది. గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది. ఆమె నోటివెంట మెల్లగా వేడి నిట్టూర్పులు వస్తున్నాయి. శిరీష్ ఏవేవో మాట్లాడుతుంటే 'ఆ.. ఊ..' అని మాత్రమే సమాధానాలిస్తూ వుంది. ఊగడం ఆపలేదు. నిజానికి మరింత ఫోర్సుగా ఊగుతోంది. అలా ఊగుతున్నప్పుడు శిరీష్ ఆయుధం ఆమె పువ్వుని తగులుతూ ఉంది. అలా తగిలినప్పుడు ఆ రాపిడికి వాణీ ఓ చిత్రమైన అనుభూతికి లోనవుతూవుంది. 
సార్ 'కాలు' అక్కడ తగిలితే తనకు ఓ రకమైన ఇది దొరుకుతోంది. ఐతే, ఆ ఇదేంటో తనకు తెలియట్లేదు. కానీ ఇంకా కావాలనిపిస్తోంది. 
నెమ్మదిగా వెనక్కి వాలింది. అటు శిరీష్ కి వాణీ పరిస్థితి అర్ధమవుతోంది. మాట్లాడుతూ.. మాట్లాడుతూ... మెల్లగా వాణీని తన చేతులతో చుట్టేసాడు. అదే సమయంలో... కొంచెం కొంచెంగా ఆమె స్తనాలు బరువెక్కసాగాయి. వాణీ శిరీష్ చేతులను పట్టుకుని తన వాటిమీదకు నెట్టి గట్టిగా అదుముకుంది. ఏదో తిమ్మిరిగా అయ్యి కళ్ళు మూతలు పడుతున్నట్టయింది. కళ్ళు మూసుకొని తలను పైకెత్తుతూ వేగంగా ఊగసాగింది. ఎందుకో... ఒక్కసారిగా ఊపిరాగిపోతున్నట్టు అనిపించింది. నిలువెల్లా వణికిపోతూ తన స్తనాలను మరింత గట్టిగా నొక్కుకుంది. తర్వాత గాఢంగా ఊపిరితీస్తూ శిరీష్ మీద పూర్తిగా వాలిపోయింది. 
కుదుటపడ్డాక తన పేంటీ తడిచిపోయిందని అర్ధమై చప్పున అతని ఒడిలోంచి లేచి బాత్రూంలోకి పరిగెత్తింది. యవ్వనదశలో కలిగే తీయని బాధని వాణీ తొలిసారి రుచి చూసింది. తన ముందు ఇంత జరుగుతున్నా లతకి తనకన్నా ముందే తన చెల్లికి ఓ పురుషుడి సాంగత్యం వలన స్ఖలనం సంభవించిందని తెలియలేదు; ఇదైతే కచ్చితంగా సాంగత్యమే... సంభోగం మాత్రం కాదు!
Any Doubts????

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 32

బాత్రూంలోకి వెళ్ళిన వాణీ తన పేంటీని తీసి చూసుకుంది. తడిగా ఉంది కానీ అది పాస్ అయితే కాదు. పాస్ ఇంత చిక్కగా ఉండదు. మరేంటిది? తనెందుకు ఇలా వణికిపోతోంది? అప్పుడు తనకి అంత ఆనందం ఎలా కలిగింది...? తనకేమయ్యిందసలు? వాణీకి కాస్త సిగ్గుగా అనిపించింది. దీని గురించి ఎవర్ని అడగాలి... ఏమని అడగాలి... అసలు ఎవరికైనా చెప్పగలదా...? ఓసారి వొంగి తన పూ.. పెదాలని విడదీసి చూసింది. ఎర్రగా కనిపించిందక్కడ. ఇందాక ఒక్కసారిగా ప్రాణం పోయినట్లయ్యింది. ఇప్పుడు కాస్త వణుకు తగ్గింది. కానీ ఈ ఆనందమంతా సార్ వొళ్ళో కూర్చోడం వల్లనే దొరికింది; అది మాత్రం నిజం. ఈ పేంటీ ఇంతలా తడిచిపోయిందేఁ! ఇప్పుడు తనేం వేసుకుంటుంది. పోనీ కిందకి వెళ్తే... అమ్మో! అమ్మ మళ్ళీ పైకి పంపదేమో! అక్కకి చెప్తే... ఏమని చెప్పాలి? ఏం చెయ్యాలో తెలీని అయోమయస్థితిలో ఆఖరికి తన పేంటీని శుభ్రంగా ఉతికేసి అక్కడే బాత్రూంలో ఒ మూలన ఆరేసి వచ్చింది. సార్ దగ్గరికి వెళ్ళడానికి సిగ్గుగా అన్పించి నేరుగా చిన్న బెడ్రూమ్*లోకి వెళ్ళిపోయి మంచం మీద కూర్చుంది.

★★★

క్రింద...  ధర్మారావు నిర్మల మీదకెక్కాడు. చాలాకాలం తర్వాత వాళ్ళకి ఏకాంతంగా గడిపే అవకాశం దొరికింది. నిర్మల తన తొడలని వేరుచేసి తన భర్తకి మార్గం సుగమం చేసింది. ధర్మారావు తన అంగాన్ని మెల్లగా ఆమె యోనిలోకి దూర్చాడు. నిర్మల తన భర్తని గట్టిగా పట్టుకుంది. ధర్మారావు ఇక పోటువేయసాగాడు. 
వాళ్ళకి తెల్సినంతవరకూ సెక్స్ ఓ ఫార్మాలటీ; అంతే! పైగా బాధ్యతల వల్లన సెక్స్ మీద ఇంట్రెస్టు కూడా తగ్గిపోయింది ఇద్దరికీ. ఐతే... ఇద్దరూ సంతృప్తిగా వారి పనిని ముగించారు.
"ఏమండీ, మన లత కోసం మాస్టరుగారిలాంటి మంచి వ్యక్తి దొరికితే బాగుంటుంది కదా!" అంటూ కొనసాగించింది, "గుణంలో మన లతకి ఎవరూ సాటిరారు... ఇక మాస్టరుగారు కూడా అంతే కదండీ!"
"ఏం మాట్లాడుతున్నావ్, నిర్మలా! ఆ మారాజులతో మనమెక్కడ సరితూగగలం! ఏదైనా అనుకునేముందు కాస్త ముందు వెనుకా ఆలోచించాలి!"
ఆమెమీంచి పక్కకి తొలగి, "ఇంతకుముందంత ఓపిక లేదు. ఎంతైనా వయసుమీద పడుతుందిగా!" అని పడుకున్నాడు.

★★★

లత బెడ్రూమ్లోకొచ్చి వాణీ మౌనంగా కూర్చొని ఉండడం గమనించి, "ఏమైందేఁ... అలా ఉన్నావ్?" అనడిగింది.
వాణీ అడ్డంగా బుర్రూపి, "ఏం లేదక్కా!" అంది.
"నిద్రొస్తోందా?"
"లేద్...అక్కా!"
"మరెందుకు సార్ దగ్గరినుంచి వచ్చి ఇక్కడ కూర్చున్నావ్?"
"వూర్కే! ఏఁ?"
"ఆ... నేనూ వూరకే అడిగానులే! (చిన్నగా) అవునూ సార్ కుంభకర్ణుడిలా పడుకుంటారన్నావ్ కదా! ఆ మాట నిజమేనా?"
"నిజం అక్కా! కావాలంటే నువ్వు కూడా రేపు లేపి చూడు. అస్సలు లెగరు."
వాణీ మళ్ళీ మామూలయిపోయింది.
"హేఁ..! నువ్వబద్ధం చెబుతున్నావ్."
"నిజ్జం!" అని అంటూ మంచం దిగి తను పేంటీ వేయలేదన్న విషయం మరచిపోయి శిరీష్ దగ్గరికి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి, "సార్! మీరు కుంభకర్ణుడిలా పడుకుంటారు కదా!"
"ఎందుకడుగుతున్నావ్, వాణీ!"
"అక్క నమ్మడం లేదు. నేనబద్ధం చెప్తున్నానని అనుకుంటోంది."
శిరీష్ ఓమారు లత వైపు ఓరగా చూసి వాణీతో, "మీ అక్కకి చెప్పు... మనం అబద్దాలు చెప్పమని.!" అన్నాడు నవ్వుతూ.
వాణీ వెనక్కి తిరిగి లతని వెక్కిరించింది.
లతకి కోపంతో ఉడికిపోయింది. తను సార్ కి తెలీకుండా అతని గురించి అడిగితే, మళ్ళీ సార్ కి తెలిసేలా అడిగింది... దెయ్యం!
అదే కోపంతో చేతిలో ఉన్న పుస్తకాన్ని వాణీ మీదకి విసిరింది. వాణీ తప్పించుకోవటంతో అది శిరీష్ కి తగిలింది. లత వెంటనే వాళ్ళ దగ్గరకెళ్ళి శిరీష్ కి 'సారీ' చెప్పేసి తన బుక్ పట్టుకొని పక్కరూంలోకి వెళ్ళిపోయింది.
శిరీష్ లేచి మంచానికున్న తెరని దించసాగాడు.
"సార్! నేను మీతో పడుకోనా?" అని అడిగింది వాణి.
ఇందాక జరిగింది మర్చిపోయింది తను.
లత పక్కరూంనుంచి తమ మాటలు వింటాదని శిరీష్ కి తెలుసు. అందుకే,
"నువ్విక్కడ పడుకుంటే మీ అక్కకి ఒంటరిగా ఉండి భయమేస్తుందేమో!" అని అన్నాడు.
వెంటనే వాణీ గట్టిగా, "అక్కా! నువ్వు కూడా ఇక్కడికొచ్చి పడుకో! పెద్ద మంచం కదా... సార్ తో హాయిగా పడుకోవచ్చు!" అంది.
సార్ తో కలసి పడుకోవడం అన్న ఊహకే లత సిగ్గులమొగ్గయింది. కానీ, అది విననట్టుగా దుప్పటిని మొత్తంగా కప్పేసుకుని నిద్రపోతున్నట్టు నటించసాగింది.
శిరీష్ బాత్రూంకి వెళ్ళాడు. వాణీ అతన్ని బాగా వేడెక్కించింది. 'తన చేతికి పనిచెప్పాలి, లేకపోతే నిద్రపట్టేలా లేదు' అనుకుంటూ అక్కడ ఆరేసిన వాణీ పేంటీని చూసాడు. దాన్ని తీసి ఒకసారి వాసన చూసాడు. 'ఆహ్... ఎంత బావుందీ స్మెల్! భలే మత్తెక్కిస్తోందేఁ...' అనుకుంటూ తనదాన్ని వేగంగా ఆడించసాగాడు.

★★★

అక్కడ శిరీష్ బాత్రూంలోకి వెళ్ళగానే, లత తన పక్కమీంచి లేచి వాణీ దగ్గరికి వచ్చి వాణీ చెవిని మెలేస్తూ, "ఏవేఁ... కోతీ! నేను నిన్నడగితే నువ్వు వెళ్ళి సార్ కి చెబుతావా!" అంది కోపంగా.
"అక్కా... నీకు సార్ అంటే ఎందుకంత కోపం?" అంది వాణీ, తన చెవిని విడిపించుకొని.
'సార్ అంటే తనకున్న సిగ్గుని వాణీ కోపం అనుకుంటోంది. పాపం... తనెంత అమాయకులు!' అని అనుకుంటూ—
"సరే, నువ్వు ఇక్కడే పడుకో!" అంది.

[Vikatakavi02]

Episode 33

"సరే, నువ్వు ఇక్కడే పడుకో!" అంది లత.
వాణీ సంతోషంగా, "సరే అక్కా!" అనేసి  అక్కడే పడుకుండిపోయింది.
లత తన గదిలోకి వెళ్తూ, 'సార్ బలవంతంగానైనా తనను అతని దగ్గర పడుకోబెట్టుకుంటే ఎంత బాగున్ను! ప్చ్... నిజంగా వాణీ అదృష్టవంతురాలు!' అనుకుంది.

★★★

శిరీష్ కాసేపటి తర్వాత వచ్చి వాణీ పక్కన పడుకున్నాడు. వాణీ కింద ఏమీ వేసుకోలేదని అతనికి తెలుసు! ఐతే, ప్రస్తుతం అతని ఆలోచనలన్నీ  పక్క గదిలో నిద్ర పోతున్న లత పైనే... ఆమె గురించి ఆలోచిస్తూ... ఆలోచిస్తూ... ఎప్పుడు నిద్రలోకి జారుకున్నాడో అతనికే తెలియదు.
.
.
.
సరిగ్గా అర్ధరాత్రి 2 గంటల సమయంలో ఏదో అలికిడైనట్టుగా అనిపిస్తే శిరీష్ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి చూసాడు. అంతా చీకటిగా వుంది. కానీ తన మంచానికి ఉన్న తెరనుంచి ఏదో ఆకారం అతనికి కనిపించింది. ఎవరా అని పరిశీలనగా చూశాడు. అది మరెవరో కాదు; లత. తనవైపే చూస్తోంది. శిరీష్ వెంటనే తన కళ్ళను మూసుకొని నిద్రపోతున్నట్టు నటిస్తూ లత ఏం చేస్తుందా అని ఎదురుచూసాడు. ఉన్నట్టుండి ఓ కోమలమైన చేయి అతని భుజాన్ని తాకింది.
తన కళ్ళని చిన్నగా తెరచి చూసాడు. లత తెరని తొలగించి లోనికి ప్రవేశించింది. చప్పున కళ్ళను మూసుకున్నాడు.
"స్..స్సార్..!"
ఆమె పిలుపు వినపడిందతనికి. తను లెగుస్తాడో లేదోనని తను టెస్ట్ చేస్తుంది కాబోలు. ఇక తను ఎందుకు లేస్తాడు! 
లత ఓసారి అతన్ని కదిపి చూసింది. కానీ శిరీష్ లేవలేదు. ఆమె తదుపరి చర్య కోసం ఆసక్తిగా ఎదురు చూస్తున్నాడు.
కాసేపటికి ఆమె చెయ్యి అతని షర్ట్* మీదకి ప్రాకింది. ఆ షర్ట్ కి వున్న మొదటి రెండు బటన్స్ ని తీసింది.
ఆమె చల్లని వేళ్ళు తన ఛాతీకి తగులుతుంటే శిరీష్ కి ఒళ్ళంతా తిమ్మిరెక్కినట్లయ్యింది. లత అతని ఛాతీమీద ఉన్న దట్టంగా పెరిగిన వెంట్రుకలని తడిముతూ ముందుకి వంగి తన వెచ్చని శ్వాసని అతని ముఖమ్మీద వదిలింది. శిరీష్ దానికి మైమర్చిపోయేలోగా ఆమె పెదాలు అతన్ని తాకాయి. శిరీష్ అతికష్టమ్మీద తన శ్వాసని కంట్రోల్లో ఉంచుకున్నాడు. అతని గుండె వేగంగా పరుగిడసాగింది. తన పెదాలపైన లత లేత పెదవులు కలియతిరుగుతోంటే అమాంతం ఆమె తలను పట్టుకుని మరింత గట్టిగా చుంబించాలని అనిపించిందతనికి. కానీ తమాయించుకొని కొంచెంగా తన కళ్ళను తెరచి చూశాడు.
లత తన నైటీని విప్పేసి అతని దుప్పట్లో దూరింది. బ్రా వేయకపోవడంతో ఆమె వక్షోజాలు, గట్టిపడిన చన్నుమొనలు అతని ఛాతీని మెత్తగా గుచ్చుకున్నాయి. 'హ్...హా...!' ఆమెను తనపైన మోస్తున్నా అస్సలు బరువుగా అన్పించలేదు శిరీష్ కి.
ఇక అతని అంగం అతని మాట వినేలా అన్పించలేదు. చిలకడదుంపలా పెద్దగా తయారయి తన ట్రాక్ లోంచి బయటకి రావాలని తెగ తాపత్రయ పడుతోంది.
అప్పుడే లత అతనికి ఇరువైపులా కాళ్ళు వేసి అతని పొట్టమీద కూర్చుంది. అప్పుడు శిరీష్ ఆమెను చూసాడు. నండూరివారి ఎంకి బాపూగారి కుంచెనుంచి జాలువారితే ఎలా ఉంటుందో అలా ఉంది. ఆమె ముఖాన్ని సగంవరకూ కప్పేసిన జుత్తు... ఆమె నడుం వరకూ తాడులా విస్తరించింది. ఇక పొంకంగా నిలబడివున్న ఆ స్తనద్వయాన్ని చూడగానే వెంటనే వాటిని అందుకోవాలని అతని చేతులు దురదపెట్టసాగాయి. అదే సమయంలో... లత అతని చేతులని తన చేతుల్లోకి తీసుకెళ్ళి తన స్తనాలమీద వేసుకొంది.
"అహ్!" అప్రయత్నంగా ఓ వేడి నిట్టూర్పు శిరీష్ నోటినుంచి వెలువడింది. లత తన కళ్ళను మూసుకొని అతని చేతిని తన స్తనాలమీద బలంగా అదుముకుంటోంది. ఇద్దరూ భారంగా ఊపిరితీయసాగారు.
తర్వాత శిరీష్ మీదకు వంగి అతని పెదాలని చప్పరిస్తూ అతని నోట్లోకి తన నాలుకను జొప్పించింది.
ఆమె నోటినుంచి వస్తున్న సన్నని మూల్గులు శిరీష్ కి స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి. కాసేపటికి లత శిరీష్ పెదాలని వదిలి నెమ్మదిగా కిందకి వెళ్తూ అతని గెడ్డాన్ని, మెడని, ఛాతీని, నాభిని ముద్దాడుతూ అతని ట్రాక్ పేంట్లో దాగున్న పోల్ వద్దకు చేరుకుంది. అతని అంగం లోపల ఎగిరెగిరి పడుతూవుంది. పైనుంచి దాన్ని తన చేత్తో పట్టుకొని ఒకసారి నొక్కింది.
శిరీష్ కి ఒళ్ళంతా సర్రున కరెంట్ పాసయినట్లు అన్పించింది. అతని దండం మరింత పదునుదేలింది. లత ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా తన చేతిని అతని పేంట్లోకి దూర్చి దాన్ని పట్టుకుంది.
శిరీష్ పరిస్థితి ఘోరంగా తయ్యారయింది. అతని మగసిరి ఆమెలోకి రాకెట్* లా దూసుకుపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్టుగా నిటారుగా నిలబడి ఉంది. లతకి తెలీకుండా నెమ్మదిగా తన ట్రాక్ ని అండర్ వేర్ తో సహా కిందకి జార్చటానికి ప్రయత్నించాడు. లత కూడా అతని అంగాన్ని అలాగే పట్టుకొని ట్రాక్ లోంచి బయటకు తీసి తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని ఆడించసాగింది. శిరీష్ ఊపిరి బిగపట్టి తర్వాతేం చేస్తుందోనని చూడసాగాడు.
లత ముందికి వంగి ముందోలుని వెనక్కి లాగి అతని అంగం మొనపైన నాలుకతో రాసింది. నరాల్లో ఒక రకమైన గిలిగింత! ఉఫ్!!
లత తన అంగాన్ని నెమ్మదిగా తన నోట్లోకి తీసుకుని ఓ ప్రొఫెషనల్ లా చీకడం ప్రారంభించింది. అది చూసి శిరీష్ అవాక్కయ్యాడు! 'లత ఇంత బాగా ఎలా చేస్తోంది? చూస్తుంటే ఇది ఆమెకు మొదటి అనుభవంలా లేదే!' అన్న ఆలోచన అతన్ని ఆశ్చర్యానికి గురిచేసింది. మొదటిసారి తన 8 అంగుళాల మగసిరిని ఓ టీనేజీ అమ్మాయి పూర్తిగా తన ఆధీనంలోకి తీసుకుంది.
ఇప్పుడు లతని చూస్తుంటే ఆమె అస్సలు దేనికీ భయపడే స్థతిలో లేనట్టుగా కనిపించింది శిరీష్ కి. 'ఒకవేళ తను నిద్రపోలేదని లతకి తెలిసిపోయిందా???' తను అలా చీకుతూ ఉంటే కుదురుగా ఉండటం అతనికి చాలా కష్టంగా ఉంది. లత ఇంకా వేగం పెంచింది. ఆమె వేగానికి తనలో ఉద్రేకం ఉప్పొంగటం అతనికి తెలుస్తోంది. ఏ క్షణమయినా లత నోట్లో తన ఆవేశాన్ని చిమ్మేయొచ్చని శిరీష్ అనుకుంటుండగా లత అతని దాన్ని నోట్లోంచి తీసేసింది. శిరీష్ ఉస్సూరుమంటూ లత వైపు చూసాడు. తను అతనిమీదనుంచి లేచి తన పేంటీని కిందకి జార్చింది. చీకట్లో ఏమీ కనపడట్లేదు. అతని అంగం మాత్రం నిటారుగా నిలబడి లత పువ్వులోకి దిగడానికి తెగ ఉబలాటపడుతోంది.
లత దాన్ని తన చేతిలోకి తీసుకొని తన పూ... పెదాలమీద రాసింది. శిరీష్ కి సన్నగా వణుకు మొదలైంది. లత కస్సుక్కుమని అతని అంగాన్ని తనలోకి గుచ్చుకుని 'అఁ..' అని మూల్గుతూ అతని ఛాతీమీద వాలిపోయింది. కాసేపు అలాగే ఉండి వేడిగా ఎగశ్వాసలు విడుతూ నెమ్మదిగా ఊగడం మొదలెట్టింది. శిరీష్ కూడా కిందనుంచి ఎదురొత్తులు ఇస్తున్నాడు. గూటానికి ఏదో గుడ్డని గట్టిగా బిగించి కట్టినట్లు అన్పించసాగిందతనికి. ఐతే ఎక్కువసేపు అతనలా వుండలేకపోయాడు. ఎట్టకేలకు లత ముందు తన ఓటమిని అంగీకరించాడు. 2-3 నిముషాల్లోనే తన వెచ్చని వీర్యాన్ని లతలోకి కక్కేసాడు. అయినా లత మాత్రం ఆగకుండా వేగంగా కుమ్ముతోంది.
శిరీష్ ఇక తట్టుకోలేకపోయాడు... నొప్పితో విలవిల్లాడుతూ, "ల్-ల..త.. ప్..లీ..జ్...! నన్..నొదిలెయ్... నన్నొదిలెయ్... ఇక నా వల్ల కాదు... ప్లీజ్.. లతా!" అని కాస్త గట్టిగా మూల్గాడు.
వాణీ ఆ మాటలకు నిద్రనుంచి లేచి,
"శిరీష్ సార్!" అని అరిచింది.
శిరీష్ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి లేచి వాణీ వంక భయపడుతూ చూసాడు. అతని దేహం పూర్తిగా చెమటతో తడిసిపోయింది. AC ఉన్నా కూడా!
వాణీ పక్కన లత కూర్చొని ఉంది. పూర్తిగా బట్టలతో..!
లత ముఖం అప్పుడే నిద్రనుంచి మేల్కొన్నట్టుగా ఉంది.
శిరీష్ కి ఎందుకో సిగ్గుగా అనిపించి తలని దించుకున్నాడు.
"సార్... ఏమైనా పీడకల వచ్చిందా?"

---

---

[Vikatakavi02]

మిస్ అవ్వలేదు భయ్యా... పెండింగ్ లో వుంది.
ఆ ఒక్క ఎపిసోడ్ కోసం కథని అట్టిపెట్టటం ఇష్టంలేక ఇలా కొనసాగిస్తున్నాను.
దానివలన కథాగమనానికి ఢోకా ఏమీ ఉండబోదు అని మీకు హామీ ఇస్తున్నాను

[Vikatakavi02]

EPISODE 34

"సార్! ఏమైనా పీడ కల వచ్చిందా?" అని వాణీ అడిగింది.
తను మరియు లత శిరీష్ వైపు కంగారుగా చూస్తున్నారు.
శిరీష్ కాస్త స్థిమితపడి, "హా... అ-అవును వాణీ, చాలా భయంకరమైన కల వచ్చింది," అన్నాడు. అతనికి గొంతు కాస్త జీరబోయింది.
లత శిరీష్ కోసం నీళ్ళు తెచ్చి ఇచ్చింది.
"ఇదుగోండి సార్... తాగండి. నీళ్ళు తాగడం వల్ల చెడ్డ కలలు రావు."
వాణీ శిరీష్ దగ్గరకి జరిగి, "ఇంతకీ ఆ కలేంటి సార్?" అని ఆసక్తిగా అడిగింది.
శిరీష్ నీళ్ళని సిప్ చేస్తూ, "ఓ భయంకరమైన రాక్షసి నా మీదెక్కి కూర్చొని నా పీక నొక్కేయబోయింది—" అని చెప్తుండగా...
"కానీ, సార్! మీరు నిద్రలో అక్క పేరును కలవరించారు!" అన్నది వాణి.
శిరీష్ కి ఒక్కసారిగా పొలమారింది. గట్టిగా దగ్గుతూ తన గుండెను పాముకుని 'కొంపదీసి నిద్రలో జరిగిందంతా క్రికెట్ కామెంట్రీలాగ చెప్పుకుంటూ పోయానా...!' అని అనుకున్నాడు.
"న్..నేనేమని కలవరించాను... నిద్రలో!"
"మీరు 'లత... నన్నొదిలెయ్... వల్ల కాదు' అంటూ ఏదేదో కలవరించారు."
'హమ్మయ్య!'
"ఆ... అవును, ఆ రాక్షసి అచ్చం తనలాగే ఉంది మరి.!"
లత చప్పున శిరీష్ వైపు చూసింది. శిరీష్ అది ఓరకంట గమనించి దగ్గుతూ, "మ్... సరే, ఇక పడుకుందామా? ఇంకా 2-30 అయ్యిందిగా!" అన్నాడు గడియారాన్ని చూపిస్తూ.
"సార్, ఆ కలేంటో మీరు పూర్తిగా చెప్పలేదు—"
"వాణీ, ఇప్పుడు కాదు... రేపు చెప్తాన్లే! ఇక పడుకో."
అని చెప్పి బాత్రూంకి పోయి ఫ్రెషప్ అయ్యి వచ్చాడు.
వాణీ శిరీష్ ని కౌగిలించుకొని పడుకుంది.
లత కూడా వారిద్దరినీ చూసి నిట్టూరుస్తూ వెళ్ళి తన రూంలో ముసుగుతన్ని పడుకుంది.

★★★

గంటలు గడుస్తున్నాయి... కానీ శిరీష్ కళ్ళు మూతపడటంలేదు. ఇంకా ఆ కల కళ్ళముందు కదలాడుతూ ఉంది. అది నిజంగా పీడకలే!
కలలో లత ప్రవర్తించిన తీరు తన సహజ స్వభావానికి చాలా దూరంగా ఉంది. తనకు తెలిసిన లత ఎప్పటికీ ఇలా బరితెగించదు; తెగించదా?
చివరికి లత తనని కలల్లో కూడా వదలడంలేదు.!

అప్పుడే వాణీ నిద్రలో అతని దగ్గరకు జరిగి మరింతగా అతుక్కుపోయింది. శిరీష్ వాణీవైపు తిరిగాడు. ఆమె ముఖం చాలా ప్రశాంతంగా కన్పించింది.
లత గురించిన ఆలోచనల్ని పక్కన పెట్టి వాణీ మీదకి తన దృష్టిని మరల్చాడు.
చలి పెరగడంతో గులాబీ రేకుల్లాంటి ఆమె పెదాలు సన్నగా వణుకుతున్నాయి. శిరీష్ తన కుడి చేతి బొటనవేలితో ఆ అధరాలను స్పృశించి మెల్లగా ముందుకి జరిగి తన పెదవులను ఆమెకు ఆనించాడు. ఆహా... తేనెకన్నా రుచిగా ఉన్నాయి ఈ పెదాలు!
ఇక వాణీ బుగ్గలు కూడా ఎర్రగా మారి ఆమె పెదాలతో పోటీపడుతున్నాయి. శిరీష్ కి వాటిని వదలడానికి మనసొప్పక మెల్లగా ముద్దాడాడు. ఊపిరి తీసుకొనేటప్పుడు ఎగసిపడుతున్న వాణీ వక్షోజాలను గమనిస్తూ శిరీష్ తన కుడిచేతిని వాటిమీదకు జాగ్రత్తగా పోనిచ్చి సుతారంగా నొక్కాడు. మరోప్రక్క తన ఎడమ చేతిని కిందనుంచి కొంచెం కొంచెంగా వాణీ టాప్లోకి తోసి ఆమె నడుముని పట్టుకున్నాడు. ఇంత స్మూత్ 'n' సెక్సీ నడుముని తాను ఇప్పటివరకూ తాకిందే లేదు! తన బొటనవేలిని ఆమె బొడ్డులో ఉంచి నడుమును కొలిచినట్టుగా మిగతా వేళ్ళను మాత్రం అలా తిన్నగా పైకి పాకించాడు. ఆమె బంతుల అంచులు అతని వేళ్ళకి తగిలింది. 'స్...' కాసేపు అక్కడే చేతిని ఉంచాక కొద్దికొద్దిగా ఆమె ఎడమ స్తనం మీదకి తెచ్చాడు తన చేతిని.
'సో సాఫ్ట్!' టాప్ మీద నించి చూస్తే ఓ పెద్ద బత్తాయిని పట్టుకున్నట్టుగా అనిపించింది. వాటిని కసిగా పిసికి రసం మొత్తం పిండేయాలనిపిస్తోంది. కానీ, తను లెగుస్తుందేమో! నెమ్మదిగా నిప్పల్ చుట్టూ సున్నాలు చుట్టసాగాడు. అవి క్రమంగా గట్టిపడసాగాయి. ఆ వెంటనే వాణీని నగ్నంగా చూడాలన్న తలపు అతనికి కలిగింది.
అలా అనుకోగానే, 'వాణీ కిందనుంచి నగ్నంగానే ఉందిగా' అన్న విషయం జ్ఞప్తికి వచ్చింది శిరీష్ కి.
తలెత్తి స్కర్ట్ వైపు చూసాడు. అది మోకాళ్ళవరకూ పైకొచ్చింది. టాప్ లోంచి తన చేతిని జాగ్రత్తగా తీసేసి మెల్లగా వాణీని తనవైపుకు తిప్పుకున్నాడు.
అలా చేయడంతో ఆమె పెదాలు తన ముఖానికి తగులుతున్నాయి. వాణీ నిద్రలోనే తన ఎడమ చేతిని తీసుకెళ్ళి శిరీష్ మెడచుట్టూ వేసింది. ఆమె వెచ్చని ఊపిరి అతనికి గిలిగింతలు పెడుతోంది. శిరీష్ ఓసారి లత పడుకున్న రూమ్ వైపు పరికించాడు. లత మంచం మీద అటు తిరిగి పడుకోవడంతో ఆమె కాళ్ళు మాత్రం అతనికి కనిపిస్తున్నాయి. లత తమని చూడటంలేదని నిశ్చయించుకొన్నాక వాణీ స్కర్టుని మొత్తంగా పైకెత్తేశాడు. పాలమీగడలాగ తెల్లగా ఉన్న వాణీ తొడలు ఇంకా గుండ్రంగా పుచ్చకాయల్లా అగుపిస్తున్న వెనకెత్తులను చూసేసరికి అతని కళ్ళలో కాంతులు విరజిమ్మాయి. నెమ్మదిగా తన చేతిని వాటిమీద వేసాడు. చాలా చల్లగా ఉందక్కడ. తన చేతులతో అక్కడ నేర్పుగా మర్ధిస్తూ నెమ్మదిగా తొడల మధ్యకు చేరుకున్నాడు. అప్పుడే వాణీ శిరీష్ మెడచుట్టూ ఉన్న తన పట్టుని మరింత బిగించింది. శిరీష్ ఓసారి వాణీ ముఖంలోకి చూసాడు. వాణీ అలాగే నిద్రపోతోంది.
శిరీష్ ఆమెని మళ్ళీ తిన్నగా పడుకోబెట్టాడు. దాంతో స్కర్ట్ మరలా తొడల దగ్గరికి వచ్చింది. ఈసారి స్కర్టుని పైకెత్తాలంటే శిరీష్ కి చేతులు కాస్త వణకసాగాయి.
సాయంత్రం అంగుళం దూరంలో ఆగిపోయాడు. ఈసారి ఎలాగైనా తాకాలి.!
స్కర్ట్ మీద తన చేతిని వేసి మెల్లగా పైకెత్తుతున్నాడు. తన చేతులు ఎందుకింత వణుకుతున్నాయో శిరీష్ కి అర్ధంకావడం లేదు. ఇలాంటి ఫీలింగ్ ఇంతకుముందెప్పుడూ అతనికి కలగలేదు... (ఇకముందెప్పుడూ కలగబోదేమో!)
స్కర్ట్ పైకెత్తేటప్పుడు అతని వేళ్ళు అక్కడ తగలగానే అతని అంగంలో కొన్ని వేల వోల్టుల కరెంట్ పాసయ్యినట్టనిపించింది. వెంటనే లేచి కూర్చున్నాడు. అతనికి మైండ్ బ్లాక్ అయ్యిపోయింది ఆమె పూ... ఛ..ఛ... దాన్నలా అనకూడదు. ముడుచుకొనివున్న పద్మము యొక్క రేకులు... ఊహు, బాలేదు... ఆఁ... స్వాతి చినుకుల సంగమంచే ఏర్పడే ముత్యాన్ని తనలో దాచుకొనే ఆల్చిప్ప అంటే ఎలా ఉంటుంది.? (అయినా, అసలు దాన్ని వర్ణించడం ఆ వికటకవికే సాధ్యంకాకపోవచ్చు. తొక్కలోది నేనెంత! దాన్ని కేవలం చూసి... ఆస్వాదించి... తరించాలి, అంతే!)
ఆ ముత్యాన్ని ఎలాగైనా దక్కించుకోవాలని తహతహలాడుతూ తన చేతిని ఆ ఆల్చిప్ప మీద వేసాడు శిరీష్.
'ఆహా! ఎంత మెత్తగా, స్పాంజీలా వుందీ చోటు! ఈ క్షణమే వాణీని మొత్తంగా ఆక్రమించేయాలనిపిస్తోంది!' తన అదృష్టానికి మురిసిపోతూ ఒక వేలిని(చిటికిన వేలు) ఆమె మదన ద్వారంలోకి తోసాడు. వాణీ నిద్రలోనే 'మ్...' అని మూల్గుతూ మెలికలు తిరిగింది. శిరీష్ వెంటనే తన వేలును బయటకు తీసాడు. ఆమెకి తెలీకుండా ఆ ఖజానాని కొల్లగొట్టడం... అంత ఈజీ కాదు! కానీ, ప్రస్తుతం శిరీష్ లో కోరిక క్షణక్షణానికీ పెరిగిపోతోంది.
వాణీకి దగ్గరగా పడుకొని తన చేతిని మళ్ళీ వాణీ పువ్వుమీద వేసాడు. ఒకవేళ వాణీ నిద్రలేచినా సార్ పొరపాటున నిద్రలో వేసుంటారు అని అనుకునేలా!
మళ్ళీ ఆ ముత్యం కోసం వేటని కొనసాగించాడు. తన చిటికిన వేలును ఇందాకటికంటే జాగ్రత్తగా లోపలికి తోసాడు. కానీ ఇంకా లోపలికి తోద్దామంటే బాగా టైట్*గా ఉంది. చిన్న పెన్సిల్ ముక్క కూడా ఇందులో దూరదేమో! కానీ ఒకానొక సమయంలో దీన్నుంచి ఏకంగా ఓ పిల్లాడు కూడా వచ్చేస్తాడు... hmm... ఇప్పుడైతే తనకి నొప్పి తెలీకుండా పని కానిచ్చే మార్గం కనబడట్లేదు.
శిరీష్ అసహనంగా తన వేలును ఇంకాస్త నెమ్మదిగా లోపలికి తోసాడు. వాణీ అప్పుడే తన ఎడమ చేతిని తీసుకెళ్ళి ఆ ప్రదేశంలో గోక్కొని శిరీష్ వైపు తిరిగి అతన్ని దగ్గరకు జరిగి పడుకుంది. దాంతో శిరీష్ వేలు కొంచెంగా లోపలికి వెళ్ళి గుచ్చుకుంది. వాణీ వెంటనే చంటిపాపలా 'హూఁ..!' అంటూ సన్నగా కూని రాగం ఎత్తుకుంది. శిరీష్ కి ఆ పని ఇక అసాధ్యంగా తోచి నిరాశగా నిట్టూరుస్తూ వాణీని వూర్కోబెట్టి తర్వాత ఆమె స్కర్టును సరిచేసి అతను కూడా నిద్రపోయాడు.

---

---

[Vikatakavi02]

Episode 35

మరుసటి రోజు తెల్లవారు ఝామున 6 గం.లకి వాణీని కలవడానికి తన క్లాస్*మేట్ దీప్తీ వచ్చింది.
లత వాకిట్లో కళ్ళాపిచల్లి ముగ్గు వేస్తూవుంది. 
ఇక తన పిన్నీ బాబాయిలు కోడి కూయంగానే తయ్యారై పొలం పనులకు వెళ్ళిపోయారు.
"అక్కా! వాణీ ఎక్కడా?"
"మేడపైన పడుకుంది దీపూ... ఆదివారాలు త్వరగా లేచే అలవాటు మహారాణిగారికిి లేదుగా!"
దీప్తీ నవ్వేసి మేడెక్కింది. అక్కడ ఎక్సర్సైజ్ చేస్తున్న తన సార్ ని, అతని నరాలు తేలిన కండలనీ చూసి కొంచెం సిగ్గుపడుతూ, "గ్..గుడ్ మార్నింగ్, స్సార్!" అంది.
శిరీష్, "గుడ్ మార్నింగ్, దీప్తీ," అన్నాడు డంబుల్సును తన చేతిలోకి తీసుకుంటూ.
"సార్, వాణీ ఎక్కడా?"
శిరీష్ లోపల గదిలో మంచంమీదున్న చిన్న మూటవైపు చూపిస్తూ, "అదుగో, అక్కడుంది," అన్నాడు.
దీప్తీ వాణీ దగ్గరకు వెళ్ళి ఆమెను నిద్రలేపి, "వాణీ! పద. మాయింట్లో అందరూ ఊరెళ్ళారు. సాయంత్రానికి గానీ రారు. ఎంచక్కా మనం సాయంత్రందాకా ఆడుకోవచ్చు," అంది.
వాణీకి ఆ మాటలేవీ సరిగ్గా బుర్రకెక్కలేదు. ఎందుకంటే తను లేచినప్పటి నుంచి శిరీష్ నే చూస్తూవుంది.
"సార్! మీరు కుస్తీ కూడా పడతారా?" అని అడిగింది
శిరీష్ నవ్వుతూ, "లేదు, ఏఁ-" అన్నాడు.
"ఇవన్నీ వాళ్ళే చేస్తారుగా మరి!"
శిరీష్ గట్టిగా నవ్వేస్తూ టవల్ తీసుకొని తన చెమటని తుడుచుకుంటూ బాత్రూంకి వెళ్ళాడు.
"వాణీ, వస్తున్నావా?"
"లేదు దీపూ... నేనింకా హోంవర్కు చేయలేదేఁ.! మధ్యాహ్నం వస్తాన్లే... సరేనా!"
అని వాణీ ప్రమిస్ చేయటంతో దీప్తీ తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది.

★★★

దీప్తీ వాణీ బెస్ట్ ఫ్రెండ్. ఇంచుమించుగా వాణీ వయసే వుంటుంది ఆమెకి. వాణీలాగే తను కూడా వట్టి అమాయకురాలు. సర్పంచుగారి బంగళాకి వెనుక ప్రక్క వీళ్ళ ఇల్లు ఉంది. వాళ్ళకీ వీళ్ళకీ మధ్యలో ఓ పెద్ద గోడ ఉంటుంది.
సర్పంచుగారికి ఓ మనవడు ఉన్నాడు. మన మీనాక్షి దేవిగారి బావగారి కొడుకన్నమాట. పేరు రాజేశ్వరరావు alias రాజేష్; వయసు 19 సంవత్సరాలు. ఇంట్లోవాళ్ళు అతన్ని బా...గా పట్టించుకోవడంతో వేరే ఏ పనీ చేయకుండా నిత్యం అమ్మాయిల్ని కెలికే పనిలోనే ఉంటాడు.
ప్రస్తుతం ఇందాక చెప్పిన గోడమీద కొత్త చేప కోసం గాలంవేసుకుని కూర్చున్నాడు.
అంతలో దీప్తి తన ఇంటికి చేరుకుంది.
దీప్తి ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉందని గమనించి గోడదూకి ఆమె ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
"రాజేష్! నువ్వేంటి ఇక్కడ... ఎలా వచ్చావ్?"
"గోడ దూకి—"
"ఎందుకొచ్చావ్... వెళ్ళు, బయటకి పో!"
"నీకో కొత్త ఆటని నేర్పించడానికి వచ్చాను, దీపూ. ఆడతావా మరి!" అన్నాడు చేతులు నలుపుకుంటూ.
"ఊహూ.. నేనిప్పుడు చదువుకోవాలి. మధ్యాహ్నం వాణీతో కలిసి ఆడుకుంటాను. కావాలంటే నువ్వు కూడా అప్పుడు రా!"
"ఆలోచించుకో మరి... భలే గమ్మత్తయిన ఆటిది! నీకు జీవితాంతం గుర్తుండిపోతుంది. ఐతే, ఈ ఆటని కేవలం ఇద్దరు మాత్రమే ఆడగలరు. నేను మా సరితకి కూడా ఈ ఆటని నేర్పించేశాను... మళ్ళీ నీకు నేర్పించలేదని మాత్రం నన్ను అనకు!"
సరిత ఆ కొత్త ఆటని నేర్చుకుందని తెలిశాక అదేమిటో తెలుసుకోవాలని దీప్తికి చిన్నగా ఆశ పుట్టింది.
"సరే అయితే, ఓ ఐదు నిముషాల్లో ఆ ఆటని నేర్పించెయ్.!"
రాజేష్ వెంటనే వెళ్ళి తలుపులు, కిటికీలు మూసి వచ్చాడు.
"తలుపెందుకు వేస్తున్నావ్?" అంది కంగారుగా.
"ఎందుకంటే ఈ ఆటని చీకట్లో ఆడాలి!"
"ఓహో...!"
దీప్తీ ఆ కొత్త ఆటని నేర్చుకోవాలని చాలా ఉత్సుకతతో ఉంది.
"Hmm... ఇప్పుడు నువ్వు నీ కళ్ళని మూసుకో. ఏం జరిగినా కళ్ళను తెరవకూడదు. అర్ధమైందా!"
దీప్తీ ఊకొట్టి తన కళ్ళను మూసుకొంది.
రాజేష్ వెంటనే ఆమె బుగ్గమీద ముద్దుపెట్టాడు.
తను వెంటనే కళ్ళు తెరచి, "ఛీ!!! ఏంటిదీ.. ఇదేం ఆట!" అంది తన బుగ్గని తుడుచుకుంటూ.
"అరే, ఆటిప్పుడే మొదలైంది. అయినా నీకు కళ్ళు తెరవొద్దని చెప్పానా!"
"మ్... సరే!" అంటూ అన్యమనస్కంగానే తన కళ్ళని మూసుకొంది.
రాజేష్ దీప్తి వెనక్కి వెళ్ళి ఆమె స్తనాలను తన రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాడు.
దీప్తీకి ఒక్కసారిగా ఒళ్ళంతా జివ్వుమంది.
"చెయ్యి తీయ్, రాజేష్. ఇది తప్పు. ఇక్కడినుంచి చెయ్యి..తీ...య్!" అంది అతని చేతుల్ని నెట్టేస్తూ.
కానీ రాజేష్ తన పట్టుని సడలించకుండా స్ట్రెస్ బంతుల్లా వున్న ఆమె స్తనాలను పిసకడం మొదలెట్టాడు.
కొంచెం కొంచెంగా ఆమెలో ప్రతిఘటన తగ్గుతూ వస్తోంది.
ఏదో తెలీని మత్తు ఆవహించి ఆమె కళ్ళు మెల్లగా మూతలు పడుతున్నాయి. తనువంతా తియ్యని పులకరింతలు వస్తున్నాయి. కాళ్ళు వణుకుతున్నాయి.
దీప్తీ నెమ్మదిగా తన వశం కావడంతో రాజేష్ ముందుకి వచ్చి ఆమె పెదాలని ముద్దుపెట్టుకోసాగాడు. మెల్లగా తన చేతిని ఆమె డ్రెస్సులోకి దూర్చాడు. ఇక ఆమె నగ్న స్తనాలు అతని చేతుల్లో నలిగిపోతున్నాయి.
దీప్తీ ఇంకా ఆ మైకంలోనే వుంది. తన కళ్ళు ఇంకా మూతపడివున్నాయి. క్రమంగా తొడలమధ్య చిన్న గిలిగింత మొదలైంది. సన్నని మూల్గులు ఆమె నోటినుండి వెలువడుతున్నాయి.
రాజేష్ ఆమెని నేలమీద పడుకోబెట్టి ఆమె పైకి ఎగబ్రాకాడు. తన స్నేహితురాళ్ళందరూ ఇలా చెయ్యడం తప్పని ఎందుకనేవారో ఆమెకి తెలియలేదు. ప్రపంచంలో దీనికంటే ఆనందం వేరే ఎందులోనూ లేదని అనిపిస్తోంది.
"
రా..జ్జే..ష్!"
"ఏంటీ?"
రాజేష్ ఆమె కమీజుని తీసేసి ఆమె కుడి స్తనాన్ని తన నోట్లోకి తీసుకున్నాడు. మరో దాన్ని తన వేళ్ళతో నలుపుతున్నాడు.
"ఆహ్... ఛాలా బా..గుంది... రాజేష్..!!! చాలా మంచి ఆట..హ్... ఇది.!"
రాజేష్ దీప్తీని అలాగే స్వర్గలోకపు అంచులదాకా తీసుకెళ్ళి అక్కడ వదిలేసాడు. దీప్తి గింజుకుంటూ, "రాజేష్.. చెయ్... ఇంకాసేపు... ప్లీజ్!!!" అని వేడుకుంది.
"లేదు, ఈ ఆట ఇంత వరకే. ఇక్కడినుంచి రెండో ఆట మొదలవుతుంది..." అన్నాడు తన తమ్ముడిని నలుపుకుంటూ.
"ఊహూ... నాకీ ఆటే బాగుంది. భలే మజాగా ఉంది."
"అరే!! ఆ ఆట దీనికన్నా బ్రహ్మాండంగా వుంటుంది."
"అలాగా!!! అయితే ఆట మొదలెట్టు."

ఈ పిట్ట కూతపెట్టడానికి అట్టే సమయం పట్టదని రాజేష్ కి అర్ధమైంది.
'దీప్తీకి జరగబోయేదేంటో తెలీదు. ముందు ముందు బాగా నొప్పి వస్తుంది. రక్తం కూడా రావొచ్చు... ఇంకా... కేకలు పెట్టొచ్చు కూడా...!'
"ఆడదాం... ఆడదాం... కానీ దీపూ... ఈ ఆటకి కొన్ని నిబంధనలు ఉన్నాయి. అవి కొంచెం కష్టమైనవి."
"అంటే?" ఇంతకు ముందు తను అనుభవించిన దానికన్నా ఎక్కువ ఆనందం ఇప్పుడు ఆడే ఆటలో ఎలా దొరుకుతుందా అని తెలుసుకోవాలని దీప్తీ ఉవ్విళ్ళూరుతోంది. అందుకోసం ఏం చెయ్యటానికైనా ఆమె వెనుకాడకపోవచ్చు!!
"అంటే... ఇప్పుడు నిన్ను నేను ఓ కుర్చీకి కట్టేస్తానన్న మాట. అలాగే నీ నోటిని కూడా కట్టేయాల్సివుంటుంది. అప్పుడు మొదలవుతుంది అసలు ఆట!"
"లేదు లేదు.. ఇదంతా చీటింగ్.. నన్ను కుర్చీకి కట్టేసి పారిపోదామనా!"
"నాకేమైనా పిచ్చా ఏంటీ! ఒకవేళ అలా చేయాలనుకుంటే ముందు ఈ ఆటే ఆడదాం అనేవాడిని కదా! ఇంతకీ ఆడతావా లేదా?"
"Hmmm! సరే.!"
రాజేష్ వెంటనే ఓ చెక్క కుర్చీని గోడకాన్చి దీప్తీని అందులో కాస్త ముందుకు జరిగి కూర్చోమని చెప్పాడు. తర్వాత ఆ కుర్చీ చేతులకి దీప్తీ చేతులను కట్టేసి ఆమె కాళ్లని విడదీసి మరీ కట్టాడు.
"రెండు కాళ్ళూ కలిపి కట్టకూడదా?"
"అలా కడితే ఆడలేం!"
"సరే... త్వరగా కానీ, నొప్పిగా ఉంది."
రాజేష్ మనసులో నవ్వుకున్నాడు. 'ఇప్పుడే నొప్పంటా... తర్వాత ఏమంటుందో!'
చివరిగా ఆమె నోటిని కూడా గుడ్డతో కట్టేసాడు.
ఇక తను కదల్లేదు మెదల్లేదు...!

ఇక రాజేష్ తన పనిని మొదలెట్టాడు. దీప్తీ సల్వార్ కి ఉన్న బొందుని తీసి వదులుచేసి తన చేతులు వెనక్కి తీసుకెళ్ళి ఆ సల్వార్ ని అండర్*వేర్ తో సహా కిందకి లాగేసాడు. కాళ్ళు కట్టేసి ఉండటంతో పూర్తిగా తీయడం కుదర్లేదు. దీప్తి ఏమీ మాడ్లాడలేక ఊరుకుంది. రాజేష్ ఇలా తన కాళ్ళ మధ్యన చూడడం తనకి ఏదోలా అనిపించింది. దాయడానికి వీలవ్వదు. సిగ్గుగా అనిపించి తన కళ్ళని మూసుకొంది.
రాజేష్ దీప్తీని వీలైనంతగా ముందుకి జరిపాడు. ఆమె తొడల మీద చెయ్యేసి వాటిని మరింత విశాలం చేశాడు. ఇంకా ఎవరూ అడుగిడని పగడపు దీవి అతనికి కనిపించింది. వెంటనే తన తలని అక్కడ ముంచాడు. దీప్తీ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. తన కళ్ళని ఇంకా గట్టిగా మూసుకొంది. రాజేష్ నోటితో క్లిటారిస్ ని ముద్దాడుతూ పూ—రెమ్మలని నాకసాగాడు. అతని చర్యలకి ఏ అవధులు లేని ఆనందాన్ని అనుభవిస్తోందామె.
'రాజేష్ చెప్పింది నిజమే! ఇది ఇంకా మజాగా ఉంది. కానీ ఇలా ఎందుకు కట్టేసాడు?' అని అనుకుంది.
అక్కడ రాజేష్ దీప్తీ పూకుని కేవలం నాకడమే కాకుండా సాంతం తినేస్తున్నాడు. ఆమె నిలువు పెదాలని, పైనున్న బుడిపెని కొరికి కొరికి వదులుతున్నాడు. తన బొటన వేళ్ళతో వీక్షణాన్ని మరింత విశాలం చేసి నాలికని సూటిగా ఆమెలోకి తొయ్యటానికి ప్రయత్నించాడు.
ఆమె కళ్ళలో సన్నగా చెమ్మ చేరింది... 'ఆహా... ఎంత మజాగా ఉందీ...' అనుకుంటూ దీప్తి ఎగిరెగిరిపడుతోంది. తన వక్షోజాల భారంగా మారినట్లు అయ్యి నెప్పిగా అనిపించింది.
'రాజేష్ వాటినెందుకు అలాగే వదిలేసాడు. వాటిని కూడా ఓ పట్టు పట్టొచ్చుగా!' వాణ్ని తన మీదకు లాక్కుందామనుకుంటే చేతులు కట్టేసాడు.
ఉన్నట్టుండి తన తొడల మధ్య నొప్పి మొదలై తనకి దొరుతున్న ఆనందమంతా దూరమైనట్లు ఆమెకి అన్పించి —
'ఏమయిందా...?' అని తన కళ్ళని మెల్లగా తెరచి చూసింది.
రాజేష్ తనని వదిలేసి దూరంగా నిల్చుని అతని పేంటుని జిప్ విప్పుతున్నాడు. 'ఏం చేస్తున్నాడు వీడు?' అని అనుకుంటుండగా వాడు ఫ్యాంట్ ని అండర్వేర్ తో సహా తీసేసి నేలమీద పడేసాడు.
తొడల మధ్య తిన్నంగా నిలబడి వున్న వాడి తొండాన్ని చూసి—
'అదేంటీ వీడిది ఇంత పెద్దగా ఉంది! ఏం చేస్తాడు దాంతో...?' అనుకుందామె.
తక్షణమే దానికి సమాధానం దొరికింది. రాజేష్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా ముందుకొచ్చి కుర్చీ చేతుల్లోంచి తన కాళ్ళని పోనిచ్చి తన ఆరంగుళాల బాణాన్ని రసాలూరుతున్న ఆమె పువ్వుకు ఎక్కుపెట్టాడు.
దీప్తీకి భయం వేసింది.
ఇది పెళ్ళయిన వాళ్ళు ఆడే ఆట! దీనిగురించి తన అక్క చెప్పింది. మొదటిసారి ఆమె భర్త తనలో దూర్చగానే ఆమెకి ప్రాణం పోయినట్లనిపించిందంటా.
దీప్తీ రాజేష్ ని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. 'But in vain.'
రాజేష్ తన అంగాన్ని తోయడానికి ఎంతలా ట్రైచేసినా అక్కడ బాగా టైట్*గా ఉండటంవల్ల కుదర్లేదు. అటు, దీప్తీ పెట్టే కేకలు ఆమెకే వినిపించడం లేదు.
ఇంత దూరం వచ్చాక ఇక వెనక్కి తగ్గేది లేదని కిచెన్లోకి పోయి నెయ్యి డబ్బా తీసుకొచ్చాడు రాజేష్.
కొంచెం తీసుకొని దీప్తీ పూ.. పెదాలని తెరచి అందులో పెట్టాడు. తర్వాత తన ఆయుధానికి కూడా బాగా నెయ్యి పట్టించి ఆమెలోకి బలంగా తోసాడు.
ఒక్కసారిగా కళ్ళు బైర్లు కమ్మినట్టయ్యింది ఆమెకి. నోరు కట్టేసి ఉండటంతో ఆమె అరుపులు పెద్దగా బయటపడటం లేదుగానీ, ఆ నొప్పిని తట్టుకోలేక ఉక్కిరిబిక్కిరయింది. రాజేష్ కాసేపలాగే వుండి ఆమె పిరుదుల్ని పట్టుకొని  బలంగా పోట్లు వేయ నారంభించాడు.
ఇంత చెడ్డ వాడిని నమ్మి తన చావును తనే కోరి తెచ్చుకున్నందుకు దీప్తి మౌనంగా రోదించసాగింది.

ఐతే, కొద్దిసేపటికి నొప్పి తగ్గి హాయిగా అనిపించటంతో అంతసేపూ బాధతో జారిన కన్నీళ్ళ స్థానంలో ఆనందాశ్రువులు వస్తున్నాయి.
'ముందు ఈ కట్లు విప్పి తర్వాత నీయిష్టమొచ్చినట్లుగా ఆడుకో' అని రాజేష్ తో చెప్దామనుకుంది.
కానీ, తను చెప్పనూలేదు... వానితో ఆడనూలేదు.
తను కేవలం రాజేష్ చేతిలో ఓ ఆటబొమ్మ... అంతే!
రాజేష్ ఆమెని కసిగా దంచుతున్నాడు. దీప్తీ ఎలా ఉందన్నది వానికనవసరం. ఆమె పూవ్వునుండి రక్తం కారుతూవుంది... 

ఎట్టకేలకు రాజేష్ తన అంగాన్ని బయటకి తీసి ఆమె పొట్టమీద తన వీర్యాన్ని కక్కేసాడు... దీప్తీ యోనినుండి రక్తంతో కలసిపోయిన ఆమె రసాలు వస్తున్నాయి.

రాజేష్ ఆమె కట్లు విప్పాడు. దీప్తీ తన రక్తాన్ని చూసుకొని మొదట కాస్త భయపడినా తర్వాత, "మొదటిసారి కలసినప్పుడు రక్తం వస్తుంది," అని తన అక్క చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చి వూరుకుంది.

రాజేష్ తన బట్టలని వేసుకున్నాడు. దీప్తీ కూడా తనని తాను శుభ్రం చేసుకుంది.
"ఎలా వుంది... బాగుందా!"
"ఆ... బాగుంది. కానీ నువ్వు చీటింగ్ చేసావ్... ఇంకెప్పుడూ నన్ను ఇలా కట్టేయకు!"

---

[Vikatakavi02]

Episode 36

ఇక దీప్తి వెళ్ళాక వాణీ కిందకెళ్ళిపోయింది. లత శిరీష్ కోసం టీ చేసి తీసుకొని పైకెళ్ళింది.
శిరీష్ స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకుంటున్నాడు. తలుపు దగ్గరే నిల్చొని అతన్ని చూడసాగింది.
లత శిరీష్ తో ఎన్నో విషయాలు మాట్లాడాలి అనుకుంటుంది కానీ, అతని ముందు తనకి నోరు పెగలట్లేదు.
రాత్రి సార్ తను అతని కల్లోకి వచ్చానని అనగానే చాలా సంతోషంగా అనిపించింది... కానీ అతను తనని వదిలెయ్యమని మాటిమాటికీ ఎందుకు కలవరించారో... అసలు ఆ కలేంటో ఎంత ఆలోచించినా అర్ధం కావట్లేదు... ఆయనకి అంతలా చెమటలు వచ్చాయంటే కలలో తనెలా కనిపించిందో మరి!
శిరీష్ తన వైపు తిరగడంతో ఆలోచనలనుంచి తెప్పరిల్లి లోపలికి వెళ్ళి టీని టేబిల్ మీద పెట్టి చీపురు తీసుకొని రూంని ఊడ్వసాగింది.
"అదలా వదిలేయ్... నేఁ చేస్తాలే!" అని శిరీష్ అన్నాడు.
"మ్..మీరు చేస్తారా, సార్?"
"చేస్కోవాలి... తప్పదుగా మరి! అయినా నాకెవరు చేస్తారు?"
"నేను చేస్తానుగా!... స్సార్."
"నువ్వైనా ఎంతకాలం చేస్తావు?"
అతను ఒప్పుకోవాలేగానీ జీవితాంతం అతనికి సేవ చేస్తూ ఉండిపోతానని అనుకుంది లత.
"సార్... మ్...మీరెందుకు ఇంకా పెళ్ళి చేసుకోలేదు?"
తనింత ధైర్యంగా అడగడం తనకే ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది.
"ఎవరూ దొరకట్లేదు మరి... న్-" మధ్యలోనే ఆపి టీ త్రాగేడు. 'నీలా' అని అందామనుకుని మళ్ళీ వెనకడుగేసాడు.
"మీకెలాంటి .... అమ్మాయి కావాలి?" 
లత 'సార్' అనలేదీసారి!!!
లత తనతో ఇలా మాట్లాడటం శిరీష్ కి ఆనందాన్ని కలిగించింది.
అప్పుడే అతని సెల్ మ్రోగింది; అంజలి ఫోన్ చేస్తోంది.
"హలో!"
"శిరీష్!"
"ఆఁ..!"
"నువ్వర్జంటుగా ఇప్పుడు మా యింటికి రాగలవా... నీతో ఓ ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి?"
"ఏంటో అంత ఇంపార్టెంట్ విషయం?"
"నువ్వు ముందు రా... అప్పుడు చెప్తాను."
"మ్... సరే!" అని కాల్ కట్ చేసి గబగబా టీ త్రాగేసి, బట్టలు వేసుకొని కిందకు వెళ్ళాడు.
వాణీ మధ్యలో కలిసి, "సార్... మీరు నాకు కార్ నేర్పిస్తానని ప్రామిస్ చేసారు! ఈరోజు సెలవే కదా... వెళ్దామా!" అంది.
"ఈరోజు కాదు వాణీ. ఇంకెప్పుడైనా..."
"ప్లీజ్ సార్. వెళ్దాం!"
"వాణీ, ఇప్పుడు నాకు పనుంది. సాయంత్రం చూద్దాం, సరేనా!"
వాణీ నిరాశగా తలూపింది. శిరీష్ ఆమె బుగ్గని ఓసారి నిమిరి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

★★★

అంజలి శిరీష్ కోసం గుమ్మం దగ్గర ఎదురుచూస్తూవుంది. శిరీష్ లోపలికి వచ్చిన వెంటనే తలుపులేసి అతని వైపు తిరిగి, "శిరీష్, నాగురించి నీ అభిప్రాయమేమిటి?" అని చిత్రమైన ప్రశ్నని వేసింది.
శిరీష్ కొంటెగా, "యువార్ టూ సెక్సీ!" అని అన్నాడు.
"జోక్స్ వద్దు శిరీష్... సీరియస్*గా అడుగుతున్-"
శిరీష్ ఆమెని మాట పూర్తిచేయనివ్వలేదు. అసలే రాత్రినుంచీ మాంచి కాకమీదున్నాడేమో... ఆమెను దగ్గరకు లాక్కొని తన కౌగిల్లో బిగించి ఆమె పెదాలమీద దాడి చేసాడు.
మొదట అంజలి శిరీష్ ని ఆపడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ చివరికి తన ఓటమిని అంగీకరించి అతనికి సహకరించింది. ఓ అయిదు నిమిషాలు గడిచాక ఇద్దరూ ఊపిరి తీసుకోవడానికి ఆగారు.
అంజలి అతన్ని చంపేసేలా చూసింది.
శిరీష్ అది పసిగట్టి వెంటనే ఆమెతో, "నీతో కలసి స్నానం చెయ్యాలని వుంది.  వెళ్దామా...డియర్!" అన్నాడు.
అంజలిని కూల్ చేయడమెలాగో అతనికి తెలుసు.
ఆ మాటతో అంజలి కాస్త చల్లబడి, "అలాగే," అంటూ, "కానీ... నువ్వే నాకు స్నానం చేయించాలి!" అంది.
ఇందులో శిరీష్ అభ్యంతరం చెప్పేందుకు ఏముందీ!
"సరే," అంటూ ఆమెని చేరి, "ముందు ఈ బట్టలు తీసేస్తే సరి!" అని ఒక్కొక్కటిగా ఆమె బట్టలను తీసివేసాడు. అంజలికి తాపం పెరిగిపోతోంది. ఆమె కూడా శిరీష్ విషయంలో అలాగే చేసింది.
శిరీష్ ఆమెను మంచం మీదకు తోసాడు. కానీ అంజలిని అలా చూడగానే తనకి రాత్రి కలలో నగ్నంగా కనిపించిన లత గుర్తుకు వచ్చి అలా నిలబడిపోయాడు. అంజలి లేచి శిరీష్ ఛాతీమీద చెయ్యివేస్తూ, "ఏమైందీ... మూడ్ పోయిందా?" అనడిగింది.
శిరీష్ వెంటనే ఈ లోకంలోకి వచ్చి ఆమెమీద వాలి ఆమె స్తనాలని పిసికాడు... 'ఇవి లతవైతే ఎంత బాగున్ను!'
అంజలి తియ్యగా మూల్గుతూ ఉంది. ఆమె శిరీష్ తలని ఆమె స్తనాలమీదకి చేర్చింది. ఆ క్షణం శిరీష్ తన ఆలోచనలను పక్కన పెట్టి అంజలి నిప్పల్సుని కసిగా చీకతూ కొరకసాగాడు.
అంజలి 'మ్మ్....!' అని మూల్గుతూ విల్లులా వెనక్కి వంగింది. ఆమెని చూస్తూ 'షీ ఈజ్ రియల్లీ సెక్సీ!' అనుకున్నాడు.
అంజలి తన చేతుల్లోకి అతని అంగాన్ని తీసుకుని ఆడించింది.
కాసేపటికి ముందుకు వంగి అతని అంగాన్ని తన నోట్లోకి తీసుకుంది. అంజలి అతని ఐస్ ఫ్రూట్ రుచికి బానిసైపోయింది. అతను కూడా అంజలి మీదకెక్కి ఆమె యోని వద్దకు చేరుకొని ఆమె పూ..పెదాలను విడదీసి తన నాలుకని లోపలికి తోసాడు... 'హ్...హా!'
క్రమక్రమంగా రూమ్ వేడెక్కుతూవుంది.
అంజలి తన నోటిలోంచి అతని అంగాన్ని తీసినప్పుడల్లా 'ఛక్!' మని శబ్దం వస్తోంది. ఈ కొద్దిరోజుల్లోనే ఆమె ఓరల్ సెక్సులో ప్రావీణ్యం సంపాదించింది.
అంజలి శిరీష్ పోల్ ని తన పువ్వులోకి దింపుకోవడానికి బాగా తడిచేస్తూవుంది.
అక్కడ శిరీష్ నాకుడుకి అంజలి పువ్వులో రసాలు ఊరుతున్నాయి. కాసేపటికి ఆమె భారంగా ఊపిరితీస్తూ తన భావప్రాప్తిని పొందింది.
తర్వాత శిరీష్ ఆమెను వెల్లకిలా పడుకోబెట్టి ఆమె పొట్టకింద దిండుని ప్లేస్* చేసాడు. ఆనక శిరీష్ అంజలి 36" పిర్రలను గట్టిగా పిసకడం మొదలెట్టాడు. అంజలి శిరీష్ ఎప్పట్లాగే వెనకనించి తన పువ్వుని పోటువేస్తాడనుకుని తన కాళ్ళని విడదీసింది.
కానీ, శిరీష్, "ఈరోజు నేను నీ మరో ద్వారాన్ని తెరుస్తాను, అంజూ డార్లింగ్*!" అన్నాడు.