[SivaSai]

Part - 100

అవని విక్రమ్ వెన్నెల్లో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఉంటారు. పక్కపక్కన కూర్చుని చెప్పుకుంటూ ఉంటే సడన్గా విక్రమ్ అవిని నీ తన ఒడిలోకి లాక్కొని కూర్చో పెట్టుకుంటాడు.

విక్రమ్ ప్రేమకి మురిసిపోతూ ఆ వెన్నెల వెలుగుల్లో తడిసి పోతూఉంటుంది. ఏంటి మేడం సంతోషంగా ఉన్నారా అని అడిగితే... చాలా అని చెబుతుంది.

మరి నాకు అది ఏమీ కనపడటం లేదే అని మేడ వంపుల్లో మీసాలతో రాస్తూ ఉంటాడు.   ఆ మీసాల రాపిడికి చక్కిలి గింతలు పెడుతూ ఉంటే మెలికలు తిరుగుతూ నవ్వుతూ ఉంటుంది.

మీరు ఇలా చేస్తూ ఉంటే ఎలా అంటే మరి ఇంకా ఎలా చేయాలి అని మీసాలతో రాపిడి చేసిన చోటే నాలికతో లిక్ చేస్తూ ఉంటాడు.

ఒకరి పాదాలపై మరోకరి పాదాలు వేసి పెను వేసుకుని గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చుంటారు ... పని చెప్పమంటావా అని అడుగుతాడు.

ఆ మాటకి ఆశ్చర్యంగా విక్రమ్ వైపు చూస్తూ ఇప్పుడేం పని అని అడుగుతుంది.  నువ్వే కదా తిని కూర్చుంటే బోర్ కొడుతుంది అన్నావు.

అందుకే పని చెబుదామని ఇంత దూరం తీసుకొచ్చాను అని అంటాడు.  ఇక్కడేం పని ఉంది పైగా రాత్రి సమయంలో అంటే.. కొన్ని కొన్ని పనులు రాత్రుల్లే ఉంటాయి బంగారం.

లేగు అని చెప్పి లేచి చెయ్య అందిస్తాడు. అయోమయ్యింగానే విక్రమ్ చేయి పట్టుకుని లేచి నుంచి ఉంటుంది.

ఒక గదిలోకి తీసుకువెళ్తాడు.  అక్కడ మంచం మీద ఒక ప్యాకెట్ పెట్టి ఉంటుంది. తొందరగా అందులో ఉన్నది వేసుకుని రా అని అవని మాట్లాడే లోపే బయటికి వెళ్ళిపోతాడు.

ఏముంది ఇందులో అని ప్యాకెట్ ఓపెన్ చేసి చూస్తుంది.  అది చూడగానే అవిని కళ్ళు రెండు పెద్దవి అయిపోతాయి. కోపంగా వెనక్కి తిరిగి అసలు మీరు ఏమనుకుంటున్నారు అని డోర్ దగ్గరికి వెళ్లేటప్పటికీ డోర్ లాక్ అయిపోయి ఉంటుంది.

నువ్వు అది వేసుకొని బయటకు వస్తేనే డోర్ ఓపెన్ అవుతుంది అని గట్టిగా చెబుతాడు. కాసేపు అటు ఇటు తిరిగి గోళ్లు కొరుక్కొని చించుకుంటూ ఉంటుంది.

ఎన్ని చేసిన విక్రమ్ తలుపు తీయడు. చేసేదేమీ లేక ఫ్రాక్ వేసుకుంటుంది. వేసుకున్నాను అని మెల్లిగా చెబుతుంది. హెయిర్ కూడా లీవ్ చేయి అని చెబుతాడు.

అబ్బా మీరు అని చెప్పి లీవ్ చేస్తోంది. విక్రమ్ అక్కడ ఉన్న ఆక్సరీస్ తో ఒక్కటే చెబుతూ ఉంటే అలాగే రెడీ అవుతుంది.

అంతా ఓకేనా అని అడిగితే హా అని మెల్లిగా సమాధానం చెబుతుంది.  అప్పుడు డోర్ ఓపెన్ చేస్తాడు. అవిని నీ అలా చూసిన విక్రమ్ మాటే రాని వాడిలాగా నిలబడిపోతాడు.

మోకాళ్లపై వరకే ఉన్న వైట్ ఫ్రాక్లో దేవకన్య లాగా మెరిసిపోతూ ఉంటుంది. ఇబ్బందిగా ఫ్రొక్ ని కిందకి లాగుతూ ఉంటే..  నవ్వుతూ దగ్గరకు వచ్చి ఇంకా లాగకు చిరిగిపోతుంది అంటాడు.

చిరుకోపంగా భర్త వైపు చూస్తూ నాతో ఇలాంటివి ఎందుకు వేపించారు మీరు. హనీమూన్ లో కూడా వేపించాను కదా.. అప్పుడు లేని సిగ్గు ఇప్పుడు ఎందుకు వచ్చిందో అని బుగ్గలు పట్టుకుని లాగుతాడు.  ఆ మాటకి చిన్నగా సిగ్గుపడుతూ తలదించుకుంటుంది.

స్లీవ్ లెస్ ఫ్రాక్ లో ఉన్న భార్యని చూస్తూ నడుం చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరికి లాక్కుంటూ ఈ ఫ్రాక్ లో ఎంత హాట్ గా ఉన్నావో తెలుసా?

అసలు నిన్ను ఇలా చూస్తూ ఉంటే నేను చేసిన ప్లాన్ మొత్తం పక్కన పెట్టేసి ఇప్పుడే అని అంటుంటే.. నోటు మీద చేతులు వేసి అబ్బా మీరు మాటలతోనే నన్ను అని చెప్పి సిగ్గుపడుతుంది.

హ నిన్ను అంటే ఏమి లేదులే బాబు మీతో మాటల్లో నేను గెలవలేను. ఎందులోనూ గెలవలేవు అని కాలర్ నెక్ మీద చిన్నగా కిస్ చేసి పద అని తీసుకువెళ్తాడు. 

ఎక్కడికి అని విక్రమ్ చేయి పట్టుకుంటే కూల్ బేబీ మీ ఆయన పక్కనుండగా కూడా నువ్వు అలా బెదురు కళ్ళతో చూస్తే ఎలా అని చెప్పి మరొక గదిలోకి తీసుకువెళతాడు.

ఆ గది మొత్తం రెడ్ బెలూన్స్ తో నిండిపోయి ఉంటుంది. లైట్ గా మ్యూజిక్ ఆన్ చేస్తాడు.  మెల్లిగా అవని నడుం చుట్టూ చెయ్యి వేసి తన వైపుకు తిప్పుకుని స్టెప్స్ వేపిస్తూ ఉంటాడు.

విక్రమ్ కళ్ళల్లోకి చూస్తూ విక్రమ్ ఎలా ట్యూన్ చేస్తూ ఉంటే అలా ఒదిగిపోతూ ఉంటుంది.  విక్రమ్ కళ్ళల్లోకి చూస్తూ ఆ మాయలో పడిపోతుంది.

అవిని తో అలా డాన్స్ చేపిస్తూనే మెల్లిగా గదిలో నుండి బయటకి తీసుకు వస్తాడు. మరొక గదిలో నికి తీసుకువెళ్లి అక్కడ ఇంకొక కవర్ చేతికి ఇస్తాడు.

ఇదేమిటి అని అడిగితే వెళ్లి వేసుకో అని చెబుతాడు. మళ్ళీ నా.. లేకపోతే నేను కట్టనా అంటే.. వద్దులే బాబు అని చెప్పి కవర్ ఓపెన్ చేస్తుంది.

ఇందులో సారీ ఉంది అంటుంది.  హ.. శారీ నే. కట్టుకొని అక్కడ ఉన్న పెట్టిన ఐటమ్స్ అన్ని పెట్టుకుని రా అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళిపోతాడు.

అవని తేరుకునే లోపే డోర్ కూడా లాక్ చేసేస్తాడు. ఏమిటో చాలా స్పీడ్ స్పీడ్ గా చేస్తున్నారు అని నవ్వుకొని చీర కట్టుకుంటుంది.

లావెండర్ కలర్ లైట్ వెయిట్ శారీ.  ఆ చీర తన ఒంటి కలర్ కి బాగా సూట్ అవుతుంది. నాకు ఏది బాగుంటుందో బాగోదో మా ఆయనకు అన్ని బాగా తెలుసు అని మురిసిపోతూ అక్కడ పెట్టిన ముత్యాల సెట్టు కూడా పెట్టుకుని రెడీ అవుతుంది.

రెడీనా అని బయట నుంచి అడిగితే హా అని చెప్పి డోర్ తీస్తుంది. చూసి వావ్ సో బ్యూటిఫుల్ అని చెప్పి... కళ్ళకి గంతలు కడతాడు. ఏం చేస్తున్నారు మీరు అని కంగారుగా అడిగితే..  వైట్ మేడం అని చెప్పి రెండు చేతులతో ఎత్తుకొని తీసుకువెళ్తాడు.

అరే ఇలా ఎంత దూరం ఎత్తుకొని వెళతారు అంటే నువ్వు ఏమైనా బరువున్నావ్ అనుకుంటున్నావా.. గట్టిగా రెండు సంవత్సరాల పిల్లవాడిని ఎత్తుకున్నట్టు ఉంటావు.

ఏం కాదు నేను ఈ మధ్యన చాలా వెయిట్ పెరిగాను తెలుసా.. అత్తయ్య కూర్చోబెట్టి మరి తినిపిస్తుంటే నా డ్రెస్సెస్ అన్ని టైట్ అయిపోయినాయి అని చెబుతోంది.

ఎంత టైట్ అయినయో రాత్రి నాకు తెలియడం లేదా అంటే బాబోయ్ అది అసలు నోరేనా అని ముఖం వెతుకుతూ నోటి మీద చేతులు పెడుతుంది.

పెట్టిన చేతిలో మీద ముద్దు పెట్టి మెల్లిగా కిందకి దించుతాడు.  వెంటనే కళ్లగంతల మీద చేయి పెడుతుంటే ఆ చేతి మీద చిన్నగా టాప్ చేసి.. ఎప్పుడు విప్పాలో నాకు తెలుసు గాని పద అని మెల్లిగా తీసుకువెళ్తాడు.

ఎక్కడికి అంటే అబ్బా కాసేపు కూడా నోటికి తాళం వెయ్యవా అని చెప్పి వెళ్లి ఒకచోట నిలబెడతాడు. ఇప్పుడు తియ్యనా అంటే ఎటువంటి రెస్పాండ్ వినపడదు.

ఏవండీ అని పిలుస్తుంది అయినా ఏమీ మాట్లాడడు.  ఒక్క నిమిషం అవని గుండె స్పీడ్ గా కొట్టుకుంటుంది. ఏమైపోయారు ఈయన అని కంగారుగా చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది కానీ.. కళ్ళకి గంతలు ఉండడం వలన ఏమీ కనిపించదు.

అలాగే ఆ చీకటిలో ఏమీ వినపడదు ఒక్క నిమిషం కంగారుగా అనిపిస్తుంది. ఏమి చేయాలో అర్థం కాక మెల్లిగా కళ్ళగంతల మీద చెయ్యి వేసి మూడివిప్పుతుంది.

కళ్ళ గంతలు విప్పి కళ్ళు నలుపుకొని ఓపెన్ చేసి చూడగానే హ్యాపీ బర్త్డే అవని అందరూ పువ్వులు పైకి విసురుతూ గట్టిగా అరుస్తారు.

అది చూసి అవిని షాక్ అయిపోతుంది. తన పుట్టినరోజు మర్చిపోయి ఎన్నో సంవత్సరాలు అయింది. మళ్ళీ తిరిగి ఇలా ఇంత అద్భుతంగా గుర్తు చేస్తూ ఉంటే కళ్ల వెంట నీళ్లు కారిపోతూ ఉంటాయి.

ఇందిరా గారు దగ్గరకు వచ్చి హగ్ చేసుకుని ఈరోజు నీ పుట్టినరోజు బంగారం.  ఎప్పుడూ నవ్వుతూ ఉండాలి గాని ఇలా కళ్ళనీళ్లతో కాదు అని నుదుటిన ముద్దు పెట్టుకుని చల్లగా ఉండు అని చెబుతారు.

ఒకరి తర్వాత ఒకరు అందరూ విష్ చేస్తారు. నేహా కూడా శ్రీ తో వస్తుంది. నేహా అవిని నీ హగ్ చేసుకుని హ్యాపీ బర్త్డే జూనియర్. ఎప్పుడూ నువ్వు సంతోషంగా నవ్వుతూ ఉండాలి అని నుదుటిన కిస్ చేస్తుంది.

థాంక్యూ సీనియర్ అని ఎమోషనల్ అవుతుంది. అందరూ విష్ చేస్తారు గాని విక్రమ్ ఎక్కడా కనిపించడు. అవని కళ్ళు మాత్రం తన పతి కోసం వెతుకుతూ ఉంటాయి.

అందరూ విష్ చేసి ఓకే ఇక మేము వెళుతున్నాము ఎంజాయ్ యువర్ డే అని మెల్లిగా అవిని చెవిలో చెప్పి అందరూ వెళ్ళిపోతారు.

ఎక్కడ కానరాని తన పతిని వెతుక్కుంటూ అన్ని గదులు చెక్ చేసుకుంటూ వెళుతూ ఉంటుంది. ఏ గదిలో చూసిన విక్రమ్ కనిపించడు. ఏమైపోయారు ఈయన అనుకుంటూ టెర్రస్ పైకి వెళుతుంది.

అవని టెర్రస్ పైకి వెళ్ళగానే లైట్స్ మొత్తం ఆరిపోతాయి. కలవరపాటుగా చుట్టూ చూస్తూ ఉంటే మెల్లిగా ఒక్కొక్క క్యాండిల్ వెలుగుతూ ఉంటుంది.

ఆ క్యాండిల్స్ మొత్తం హార్ట్ షేప్ లో వెలిగించి అక్కడ విక్రమ్ నిలబడి ఉంటాడు. అవని స్పీడ్ గా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి విక్రమ్ నీ టైట్గా హగ్ చేసుకుంటుంది.

అవని వచ్చిన స్పీడ్ కి విక్రమ్ ఒక్క అడుగు వెనక్కు వేసి నిలబడతాడు. అవిని చుట్టూ చేతులు వేసే ఇంకా తనలోకి లాక్కుంటాడు.  ఎమోషనల్ అవుతున్న అవని నీ కూల్ చేస్తాడు.

ఎంతసేపైనా అవిని అలాగే ఉండిపోతే మెల్లిగా కొంచెం దూరం జరిపి కళ్ళు తుడిచి ఈరోజు నా బంగారు బొమ్మ పుట్టినరోజు. ఇలా ఏడవచ్చా అని కళ్ళు తుడుస్తాడు.

ఆ చేతులను ముద్దు పెట్టుకుంటూ నా పుట్టినరోజు ఒకటి ఉన్నది అని ఎప్పుడో మర్చిపోయాను. అలాంటిది మీరు ఇంతలా సర్ప్రైజ్ ఇస్తే నా చిట్టి గుండె ఎలా తట్టుకుంటుంది అనుకుంటున్నారు అని ఆ ముఖమంత ముద్దులు పెట్టేస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ పరిస్థితి ఏమిటి?

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 101

అవని ఎమోషనల్ గా విక్రమ్ మొహం అంతా తెగ ముద్దులు పెట్టేస్తూ ఉంటుంది.  అవని ముద్దులతో ఉక్కిరి బిక్కిరి అయిపోతుంటాడు.

హలో భార్యామణి కొంచెం తట్టుకో తల్లి. నేను ఆగలేక పోతున్నాను అంటూ కొంచెం కంట్రోల్ చేస్తాడు. నా వల్ల అవ్వడం లేదు అండి అని చెప్పి గట్టిగా హగ్ చేసుకుని అలాగే ఉండిపోతుంది.

అవని వెన్ను నిమురుతూ ఉంటాడు. కాసేపటికి మెల్లిగా సెట్ అవుతుంది. అవని కొంచెం సేపటికే సర్దుకున్నాక మెల్లగా అక్కడే గోడకి జారబడి ఇద్దరు కూర్చుంటారు.

విక్రమ్ భుజం పైన తలవాల్చి విక్రమ్ ఎడమ చేతిలో తన కుడి చేతి వేళ్ళని గట్టిగా పెనవేసి కళ్ళు మూసుకుని ఆ నిశ్శబ్ధాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ కూడా డిస్టర్బ్ చేయకుండా ఆ మౌనాన్ని ఆస్వాదిస్తూఉంటాడు. కొంచెం సేపటికి అవని శ్వాసలో తేడా గమనించి మెల్లిగా ఎత్తుకొని గదిలోకి తీసుకువెళ్లి పడుకోబెడతాడు .

పక్కనే పడుకుని నుదుటిని ముద్దు పెట్టుకుని ఇలాంటి పుట్టినరోజులు నువ్వు ఎన్నో చేసుకోవాలి బంగారం అని నుదుటన కిస్ చేసి తన హృదయం పైకి చేర్చుకుని జో కొడుతూ మెల్లిగా విక్రమ్ కూడా నిద్రలోకి జారుకుంటాడు.

పక్షులు కుహకుహలాడుతూన్న వేళ లేలేత కిరణాలు లోపలికి ప్రసరిస్తున్న వేళ మెల్లిగా ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది. అవని మత్తుగా కదులుతూ ఉంటే విక్రమ్ నిద్ర కళ్ళతోనే ఫోన్ ని వెతుకుతూ లిఫ్ట్ చేసి హలో అంటాడు.

అటు పక్కన వాళ్ళు చెప్పింది విని సరే ఇప్పుడే బయలుదేరుతున్నాము అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి అవిని నీ మెల్లిగా లేపుతూ ఉంటాడు. అబ్బా కొంచెం సేపు అండి అని ఇంకా దగ్గరగా హత్తుకుంటుంది.

ఓయ్ భార్యామణి తేల్లారిపోయింది. నువ్వు ఇలా పట్టుకుంటే మనం ఇంకా లేచినట్టే చెవిలో గుసగుసగా చెబుతూ ఉంటాడు.

ఆ మాటలకు ఉలిక్కిపడి లేచి చుట్టూ చూస్తుంది. రాత్రి జరిగిందంతా గుర్తుకు వచ్చి అవని మొహం వెయ్యి దీపాల వెలుగు కంటే ఎక్కువ ప్రకాశంవంతంగా వెలిగిపోతూ ఉంటుంది.

వెలగిపోతున్న అవని మొఖాన్ని తృప్తిగా చూస్తూ నుదుటిన కిస్ చేసి ఇలాంటి పుట్టినరోజులు నువ్వు ఎన్నో జరుపుకోవాలని బంగారం అని హార్ట్ ఫుల్  గా విష్ చేస్తాడు.

మీరు నా పక్కన ఉంటే నా ప్రతి పుట్టినరోజు ఒక వసంతమేనండి. ఎప్పుడో అమ్మ ఉన్నప్పుడు నాకు ఊహ తెలియనప్పుడు జరిగింది ఒక్కసారే.

అందుకే నా పుట్టినరోజు అన్నది ఒకటి ఉన్నది అని నేను ఎప్పుడో మర్చిపోయాను. మళ్ళీ ఇన్ని సంవత్సరాలకి మన కుటుంబం నాకు గుర్తు చేసింది అని ఎమోషనల్ అవుతూ ఉంటే..

అవని ఎమోషనల్ కంట్రోల్ చేస్తూ హలో భార్యామణి ఇప్పుడే ఎమోషనల్ అవుతూ ఉంటే టైం సరిపోదు. తొందరగా రెడీ అవ్వు అని చెప్పి ఇంకో కవర్ చేతికి ఇస్తాడు.

ఇదేమిటి... ఇప్పుడు కట్టుకోవాల్సిన చీర. ఎన్ని చీరలు తీసుకున్నారు ఏంటి..  గంటకొకటిస్తున్నారు. నా దేవేరికి ఎన్ని కొన్నా నాకు తృప్తి అనిపించదు.

వెళ్లి రెడీ  అవ్వు లేకపోతే నేనే రెడీ చేస్తాను. అమ్మో వద్దు. మీరు రెడీ చేయడం మొదలు పెడితే ఇప్పుడు అప్పుడే అవ్వదు అని చెప్పి గబగబా వాష్ రూమ్ లోనికి దూరుతుంది.

వెళుతున్న అవిని నీ చూసి నవ్వుకుంటూ విక్రమ్ కూడా వేరే రూమ్ లో ఫ్రెష్ అయ్యి వస్తాడు.  అవని రెడీనా అని అరుస్తాడు. అయిపోయింది అని తలుపు తెరుస్తుంది.

మ్యాంగో ఎల్లో కాంజీవరం పట్టుచీర కట్టుకుని ఉంటుంది. మెడలో సూత్రాలు నల్లపూసలు సింపుల్ గా ఒక డైమండ్ సైట్ పెట్టుకొని తలలో జాజులు పెట్టుకుని ఉంటుంది. మ్యాచింగ్ గాజులు వేసుకుంటుంది.

మైమరపూగా భార్యని చూస్తూ ఉంటాడు.ఏంటండీ అలా చూస్తున్నారు.  ఏమైనా తక్కువ అయిందా అని అడుగుతుంది.

హ.. ఒక్కటే తక్కువ అయింది అని అంటాడు.  ఏమి తక్కువ అయింది అని చెక్ చేసుకుంటూ ఉంటే దగ్గరకు వచ్చే కళ్ళకి ఉన్న కాటుక తీసి అరిపాదంలో  పెడతాడు.

భర్త ప్రేమకు మురిసిపోతుంది.  తనంత అదృష్టవంతురాలి ప్రపంచ లేరు అని ఆనందపడిపోతుంది.

ఇంకా వెళదామా అని అడిగితే పదండి అని చేయ్యి పట్టుకుని ముందుకి నడుస్తుంది.

కారు గమ్యం వైపు పరుగులు పెడుతూ ఉంటుంది. ఆ రూట్ చూస్తూ ఇది మన ఇంటికి వెళ్లే రూట్ కాదే.. భలే కనిపెట్టేసావు అంటాడు.

ఎక్కడికి అంటే సస్పెన్స్ అని చెప్పి తీసుకువెళుతూ ఉంటాడు.  ఇప్పుడైనా చెప్పొచ్చు కదా అంటే సస్పెన్స్ అంటే వెయిట్ చేయాలి అని అర్థం బంగారం.

ఎంత అడిగినా ఇంకా చెప్పడు అని సైలెంట్ గా చూస్తూ ఉంటుంది. కారు తీసుకువెళ్లి వెంకటేశ్వర స్వామి గుడి ముందు ఆపుతాడు.

పద లోపలికి అన్ని గుడి లోపలికి తీసుకు వెళ్తాడు. కుటుంబ సభ్యులందరూ అక్కడే ఉంటారు.  మీరందరూ వచ్చారా అని ఆశ్చర్యంగా అడిగితే..

  మా ఇంటి మహాలక్ష్మి పుట్టినరోజు వేడుక చేయొద్దా అని లలిత అంటుంది. వినయ్ భరత్ అన్నదనానికి సంబంధించినవి అన్నీ చూస్తూ ఉంటారు.

ఏం జరుగుతుంది ఇక్కడ అని అడిగితే సస్టెన్స్ అని చెప్పాము కదా..  మాధవి లలిత ఇద్దరు అవని నీ  ఒక ప్లేస్ దగ్గరగా తీసుకువెళ్తారు.

ఇదేమిటి ఇక్కడికి తీసుకోవచ్చారు అంటే నీకు తులాభారం వెయ్యడానికి అని చెబుతారు.  ఆ మాటకి ఏంటి అని గట్టిగా అరుస్తుంది.

ఇద్దరూ చెవులు మూసుకుని అబ్బా... ఎందుకు అంత గట్టిగా అరుస్తావు. లేకపోతే ఏమిటమ్మా తులాభారం చిన్నపిల్లలకి వేస్తారు. నాకు కాదు.

నువ్వు మా దృష్టిలో చిన్న పిల్లవే.. నీకు ఊహ తెలుసా ఇదే కదా మొదటి పుట్టినరోజు. అందుకే మా దృష్టిలో చిన్నపిల్లవే...

పంతులుగారు అన్నీ సిద్ధమేనా అని అడిగితే... అన్ని సిద్ధంగా ఉన్నాయమ్మా.  అమ్మాయి రావడమే ఆలస్యమని చెబుతారు.

అత్తయ్య మీరైనా చెప్పండి అందరూ ఇటే చూస్తున్నారు.. నవ్వుతారు. ఎవరిది నవ్వేది...  నా ముందుకు రమ్మను.  నా బంగారు తల్లికి మేము తులాభారం వేస్తే నవ్వేది ఎవ్వరు...

విక్రమ్ మాత్రమే కాపాడగలడు అనుకుని భర్త కోసం చూస్తూ ఉంటుంది. ఏంటి ఎవరికోసమో ఎదురు చూస్తూ ఉన్నట్టున్నావు అని అడుగుతారు.

ఆహా..  అలా ఏమీ లేదు అత్తయ్య.  మీ ఆయన గురించి ఏమో... ఈ ప్లాన్ మొత్తం మీ ఆయన దే అని చెబుతారు.

ఈసారి కళ్ళు రెండు బయటికి పొడుచుకువస్తాయి.  అసలు ఈయన ఏమనుకుంటున్నారు నేనేమన్నా పసిపాపనా...

అవును పసిపాపవే అని చెవి దగ్గర మెల్లగా వినపడుతుంది. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే విక్రమ్ నవ్వుతూ కనిపిస్తాడు.

మీరు ఇలా రండి అని చెయ్యి పట్టుకుని పక్కకి లాక్కు వెళుతుంది. హేయ్.. అందరూ చూస్తున్నారు ఇలా పక్కకు వస్తే బాగోదేమో భార్యామణి.

ముందు మీరు మాట్లాడకండి అసలు ఏం చేస్తున్నారు మీరు అని కోపంగా అడుగుతుంది.  నేనేం చేశాను అని అమాయకంగా అడిగితే ... నైట్ చేసిందంతా బాగుంది. ఇలా చేస్తే ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది. అర్థం చేసుకోండి.

ఒక నిమిషం ఆలోచించి అయితే ఒక పని చేద్దాం అంటాడు.  అనుమానంగా చూస్తుంది. ఎందుకే అంత అనుమానంగా చూస్తున్నావు. 

మీరేదో ఒక పిటింగ్ పెడతారు అందుకనే అంటే లేదులే... రా అని చెప్పి తీసుకువెళ్తాడు. విక్రమ్ వెళ్లి లలిత గారి చెవులో ఏదో చెబుతాడు.

అది విని ఆవిడ నవ్వుతూ మీ సరదాని. మేము ఎందుకు కాదంటము కానీ అని ఎంకరేజ్ చేస్తారు.  అత్తగారి నవ్వు, భర్త గారి చిలిపి చూపులు ఏదో తేడా కొడుతూ ఉంటే... మెల్లిగా అత్తగారు దగ్గరికి వెళ్లి ఏం చెప్పారు అత్తయ్య అని అడుగుతుంది.

దానికి కోడలి గెడ్డం పట్టుకుని నువ్వు చాలా ఎదగాలే  పిచ్చితల్లి. లేకపోతే నా కొడుకు భయంకరంగా ఆడేసుకుంటాడు.

ఎప్పటికి ఎదుగుతావో ఏంటో అని జాలిగా చూస్తారు. మీరు మాట్లాడేది నాకు ఒక్క ముక్క కూడా అర్థం కావడం లేదు అత్తయ్య.  కొన్ని కొన్ని అర్థం కాకపోవడమే మంచిది. నా కొడుకుని ఫాలో అయిపో అదే నీకు  బెటర్ అని చెబుతారు.

పెళ్లయిన దగ్గర్నుంచి నేను చేస్తుంది అదే కదా అత్తయ్య.  అందుకే చెబుతున్నాను.  సొంత బుర్ర మానేసి నా కొడుకుని ఫాలో అయిపో అంటారు.

పంతులు గారి పిలుస్తూ ఉంటే లేట్ అయిపోతుంది పదా అని అవని చేయి పట్టుకుంటారు.   ఈ ప్రోగ్రాం మానలేదా అనే ఏడుపు మొఖంతో అడుగుతుంది.

చిన్న చిన్న మార్పులు జరిగాయి అని చెబుతుంది. ఏం మార్పులు అని అనుమానంగా అడిగితే.. ఇంత అనుమానం ఏంటే నీకు పద పదా అని లాక్కువెళతారు.

అక్కడికి వెళ్లి చూసి కళ్ళు నోరు వదిలేసి చూస్తోంది. కుటుంబ సభ్యులందరూ అక్కడ నవ్వుతూ అవని కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటారు.

అవని ఇబ్బందిగా చూస్తూ ఉంటే వినయ్ వచ్చి వదిన నువ్వు అసలు ఎక్కడా తగ్గడానికి వీలు లేదు.రా అని తీసుకువెళతాడు.

ఇప్పుడు ఇదంతా అవసరమా అంటే అబ్బా కొన్ని ఎంజాయ్ చేయాలి వదిన రా అని తీసుకెళ్తాడు. మాధవి లలిత సహాయము చేయగా అవని మెల్లిగా విక్రమ్ ఒడిలో కూర్చుంటుంది.

ఇప్పుడు ఓకేనా భార్యామణి అని అడిగితే...విక్రమ్ కి మాత్రమే వినబడేటట్టుగా నాకు ఇబ్బందిగా ఉంది ఈ ప్రోగ్రాం ఆపించండి అంటే మీరు ఇలా ప్లాన్ చేశారా అని అడుగుతుంది.
 
నువ్వు నా త్యాగాన్ని గుర్తించకుండా కోప్పడుతున్నావ్ భార్యామణి. ఇప్పుడు నేనేం కోప్పడ్డాను. మీరేం త్యాగం చేశారు అని అడిగితే..

నువ్వు ఒక్కదానివే తులాభారంలో కూర్చోవాలి అంటే ఇబ్బంది పడతావనే కదా..  నీకు సహాయంగా వచ్చాను. అందరికీ ఇప్పుడు నా వెయిట్ కూడా తెలిసిపోతుంది.


అయినా నీకోసం నేను త్యాగం చేయలేదా అంటాడు. అవునవును మీరు ఆడపిల్ల కదా మీ వెయిట్ తెలుస్తానికి అని రుసరుసలాడుతుంది.

అవని కోపాన్ని చూసి నవ్వుకుంటూ కోపాన్ని పక్కనపెట్టి ఈ సెలబ్రేషన్ ని ఎంజాయ్ చెయ్.  మళ్ళీ మళ్ళీ వచ్చేది కాదు అని చెప్పి మూడ్ మార్చుతాడు.

భర్త మాటలకి కాంప్రమైజ్ అయ్యి అవని కూడా తులాభారానికి సిద్ధమవుతోంది.

[SivaSai]

Part - 102

విక్రమ్ ఒడిలో కూర్చునే తులాభారానికి సిద్ధం అవుతుంది. అవని పడిపోకుండా ఒక చేతులేని నడుము చుట్టూ వేసి ఒక చేతితో తుల భారం తాడును గట్టిగా పట్టుకుంటాడు.

మొదటిగా పువ్వులు మొదలు పెడతారు. గులాబీలతో మొదలుపెట్టి అన్ని పువ్వులతో ముందు తులాభారం వేస్తారు. అవన్నీ చూస్తూ అవని కళ్ళు నోరు వదిలేసి మైమరిచిపోయి చూస్తూ ఉంటుంది .

తరవాత పళ్లుతో వేస్తారు. అవని ఇంకా తట్టుకోలేక విక్రమ్ చెవులో ఇన్ని రకాల పండ్లు పువ్వులు ఎక్కడ దొరికాయి అంటే నా భార్య కోసం ఎక్కడి నుంచి అయినా తెప్పిస్తాను గాని మూసుకుని కూర్చో అంటాడు.  పళ్ళు తర్వాత స్వీట్స్ కూరగాయలు...

నిత్యావసర సరుకులు అన్న ప్రతి దానితోనూ తులాభారం వేస్తారు.  ఇక చివరిగా నాణాలు, వెండి బంగారం కూడా తులాభారానికి వాడితే అవి చూసిన  అవని కళ్ళల్లో నుంచి నీళ్లు కారిపోతూ ఉంటాయి.

తులాభారం వేసిన వస్తువులతోనే ఆలయ ప్రాంగణం అంతా నిండిపోతుంది. మెల్లిగా అవిని నీ ఒడిలో నుంచి దింపి విక్రమ్ కూడా లేచి బాడీని స్ట్రెచ్ చేస్తాడు.

అవని అవేమీ పట్టించుకునే పొజిషన్లో ఉండదు. ఒక రకమైన డీప్ షాక్ లో ఉండిపోతుంది. లలిత అవిని దగ్గరకు వచ్చే లోపలికి వెళదాం రా అనగానే.. అత్తగారి వైపు చూసి ఏమిటిది అత్తయ్య అని అడుగుతుంది.

ఆ మాటకి ఏమైంది రా అని అడిగితే... ఏమీ లేదు అని తల ఊపుతుంది.  చెప్పరా మనసులో ఏదైనా బాధ ఉంటే ఇక్కడే తీర్చేసుకో...  అది మళ్ళీ మళ్ళీ మొయ్యొద్దు.

అత్తయ్య గారి చేతులు పట్టుకుని నాకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచి ఆకలికి అలమటిస్తూనే ఉన్నాను. మంచి భోజనం ఒక పూట దొరికినా. ఆ రోజు నాకు పండగ లాగానే ఉండేది.

కాలేజ్ కి సెలవు వస్తే మంచినీళ్లు తాగేదాన్ని. అలాంటిది ఈరోజు నా పేరు మీద ఇన్ని రకాలు ఇస్తూ ఉంటే... మాట తడబడుతూ ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూఉంటుంది.

అవిని పరిస్థితి అర్థమవుతూ ఉంటే అందరికీ చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది. లలితగారు గట్టిగా హత్తుకుని పిచ్చి పిల్ల జరిగిపోయిన దాన్ని తలుచుకుని ఇప్పుడు బాధపడతావు ఎందుకు...

చెడు జరిగింది అంటే అంతకన్నా మంచి మన కోసం ఎదురు చూస్తుందని అర్థం. నీ జీవితంలో ఉన్న చెడు అంతా అయిపోయింది.

నీ ముందు ఉన్నది అంతా కూడా మంచి రోజులే అని కన్నీళ్లు తుడిచి పద తల్లి అని గుడి లోపలికి తీసుకువెళతారు. విక్రమ్ కూడా మౌనంగా అవిని తో లోపలికి వెళ్తాడు.

అవిని పేరు మీద అన్ని రకాల పూజలు చేపిస్తారు. అన్నదానం ఏర్పాటు చేస్తారు. ప్రతి ట్రస్ట్ లో కూడా భారీగా విరాళాలు డొనేట్ చేస్తారు .

అన్నదానంలో అవిని చేతే వడ్డన చేపిస్తారు. అది అవినికి చాలా తృప్తిగా అనిపిస్తుంది. భోజనాలు అయిపోయిన తర్వాత వచ్చిన దారిలోనే అందరూ వెళ్ళిపోతారు.

వెళుతున్న కళ్యాణ్ మాత్రం వెనక్కి తిరిగి చూడగానే అక్కడ ధనుంజయ్ చేతులెత్తి నమస్కారం చేస్తాడు.
చిన్నగా తలువుపి కళ్యాణ్ వెళ్లిపోతాడు.

ధనుంజయ్ కళ్ళు తుడుచుకుని ఇంటికి వెళ్లి తల్లి ఒడిలో పడుకుంటాడు.  సత్యవతి గారు తల నిమురుతు.. అవని ఎలాగుంది... సంతోషంగా ఉందా అని అడుగుతారు.

రజిత చేసిన పుణ్యం నా కూతురిని కాచింది. అందుకే బంగారం లాంటి భర్త... తల్లి లాగా చూసుకునే అత్తింటి వారు దొరికారు అమ్మ.

ఎంత అపురూపంగా చూసుకుంటున్నారో తెలుసా... గుడిలో జరిగింది ప్రతిదీ చెబుతాడు. మేము కూడా వచ్చేవాళ్ళం కదరా...

మనల్ని చూస్తే తన సంతోషం ఆవిరి అయిపోతుంది. నువ్వు నీ కూతురికి ఎదురు పడలేదా అంటే లేదు అని బాధగా కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

మరి తులాభారానికి కావలసినవి అన్నీ నువ్వే సిద్ధం చేశావు కదరా... అది ఇన్ని సంవత్సరాలు నా కూతురుని పస్తులు ఉంచిన దానికి చిన్న ప్రాయశ్చిత్తం అమ్మ..

అది కూడా బావగారిని, విక్రమ్ ని చాలా కష్టంగా ఒప్పించవలసి వచ్చింది. విక్రమ్ అయితే అసలు ఒప్పుకోలేదు.

నా భార్యకు అన్ని నేనే చూసుకోగలను. మధ్యలో మీరు ఎవరని నా మీద చాలా కోప్పడ్డాడు. బావ గారే కష్టంగా విక్రమ్ ని ఒప్పించారు.

విక్రమ్ చాలా అఇష్టంగానే ఒప్పుకున్నాడు అని బాధగా చెబుతారు.  అమ్మ నీకు ఒక విషయం చెప్పనా అని  ఒడిలో నుంచి లేచి అంటారు.

ఏంట్రా అని చంపపైన చెయ్యవేసి అడిగితే..  ఈరోజు నా కూతురి చేతితో అన్నం తిన్నాను అమ్మ.  చాలా రోజుల తర్వాత తృప్తిగా భోంచేసాను.

నువ్వు అనేది ఏంట్రా.. అన్నదానంలో నువ్వు కూడా కూర్చున్నావా అని బాధగా అడుగుతారు. తప్పేముందమ్మ నా కూతురి చేతితో అన్నం తినాలి అంటే కూడా అదృష్టం ఉండాలి.

ఆ అదృష్టం కల్పించిన ఆ కుటుంబానికి ఎప్పటికి నేను రుణపడే ఉంటాను. అవని తులాభారం వేసిన తర్వాత నా కూతురు వాళ్ల అత్తగారిని పట్టుకుని ఎలా ఏడ్చిందో తెలుసా అమ్మ.

ఆకలికి ఎలా అలమటించిందో చెబుతూ ఉంటే నా ప్రాణం తరుక్కుపోయిందమ్మ. అసలు నేను ఇంత కసాయిగా ఎలా ఉండగలిగాను.

కూతురి ఆకలిని కూడా గుర్తించలేనంత మాయలో పడిపోయానా..  ఎందుకమ్మా ఇంత ఐశ్వర్యం సంపాదించాను.

ఆ డబ్బు సంపాదించడం, భార్గవి చూసుకుంటుంది అన్న గుడ్డి నమ్మకంలో పడిపోయి అవినికి దూరమైపోయాను. ప్రతిరోజు ఒక్క ఐదు నిమిషాలు అవిని తో కూర్చుని ఉండి ఉంటే ఈ రోజు నా కూతురు నాకు దూరమయ్యేది కాదు కదా...

నా కూతురు ప్రతి సంతోషంలో నేను ఉండేవాడిని. ఎప్పటికైనా నా కూతురు నన్ను క్షమిస్తుందంటావా అని బేలగా అడుగుతాడు.

ఆ మాటకి సత్యవతి గారికి కూడా ఏడుపు వస్తుంది. కాలమే ప్రతి సమస్యకి పరిష్కారం చెబుతుంది రా.. నువ్వు తెలుసుకోలేద నీ కూతురు ఎలాంటి ఇబ్బంది  పడిందో..  రజిత ఎలా చనిపోయిందో..

అలాగే అవిని కూడా నిన్ను అర్థం చేసుకుంటుంది అని ఓదారుస్తారు. ధనుంజయ్ ఇంకా ఏమీ మాట్లాడకుండా మౌనంగా లేచి ఆఫీసు రూంలోకి వెళ్తాడు.

అక్కడ నిలువెత్తు రూపంలో నవ్వుతూ కనిపిస్తున్న రజిత ఫోటోని చూస్తూ ఈరోజు అవని ఎంత సంతోషంగా ఉందో తెలుసా..

మన అల్లుడు బంగారం. ఎంత ముందు చూపు ఉన్నవాడో తెలుసా.. నాలాంటి వాడు కాదు.  భార్య మీద ప్రేమ ఉంటే సరిపోదు.  వచ్చే ప్రమాదాలను కూడా అరికట్టాలి అన్న ముందు జాగ్రత్త ఉన్నవాడు.

అవని మనసులోనికి ఆలోచన కూడా రాకముందే అన్నీ చేసేస్తున్నాడు. నువ్వు చేసుకున్న పుణ్యమే ఈరోజు మన బిడ్డని కాస్తుంది రజిత అని ఫోటోని తడుముతూ రాత్రంతా అక్కడే పడుకుండిపోతాడు.

కొడుకు బాధ అర్థమవుతున్న సరే పెద్దవాళ్ళిద్దరూ ఏమీ చేయలేక చూస్తూ ఉంటారు.  కొన్ని సమస్యలకు కాలమే పరిష్కారం చెప్పాలి.

శరీరానికి తగిలిన గాయం అయితే మానిపోతుంది అని సర్ది చెప్పుకోవచ్చు కానీ.. మనసుకు తగిలిన గాయం అంత తొందరగా మానేది కాదు.

పక్కన ఉన్న వాళ్ళు ఎన్నైనా చెప్పవచ్చు కానీ తగిలిన దెబ్బకి బాధ అనుభవించేది కూడా గాయపడిన వాళ్లే కాబట్టి...

పక్కన ఉన్న వాళ్ళు చెప్పగలరు గాని ఆ బాధను తీసుకోలేరు.  అందుకే అటు అవనికి చెప్పలేక ఇటు ధనుంజయ్ బాధ తీర్చలేక పెద్ద వాళ్ళు ఇద్దరు కూడా నలిగిపోతున్నారు.

ధనుంజయ్ ఉదయమే తొందరగా లేచి మంచి ఉషారుగా రెడీ అవుతాడు.  అమ్మ ఆకలేస్తుంది అని హడావుడి చేస్తాడు.

కొడుకులోని నూతన ఉత్సాహాన్ని చూసి సత్యవతి, శేషగిరి ఆశ్చర్యపోతారు.  సర్వెంట్స్ ని కంగారు పెట్టి టిఫిన్ రెడీ చేయించి వడ్డిస్తారు.

రోజు తినేదానికన్నా ఆ రోజు ఎక్కువగా తింటాడు. ఏమైందిరా ఇంత సంతోషంగా ఉన్నావు. నేను తీసుకున్న నిర్ణయం అమల్లో పెట్టే రోజు దగ్గరకు వచ్చింది.

అలాగే ఆ రాక్షసిని కూడా కలవడానికి వెళుతున్నాను అని చెబుతాడు. ఇప్పుడు అవసరమా అంటే చాలా అవసరం అని చెప్పి బ్రేక్ ఫాస్ట్ ఫినిష్ చేసి బయటికి వెళ్ళిపోతాడు.

జైలుకు వెళ్లి జైలర్ పర్మిషన్ తో భార్గవిని కలుస్తాడు. భార్గవి భర్త ముందుకు వచ్చి నిలబడుతుంది. భార్గవిని చూస్తూ ఉంటాడు.

  మేకప్ తో మెరుగులు  దిద్దిన అందం కనపడటం లేదు. కళ్ళ కింద నల్లటి చారలు వచ్చి బక్క చిక్కుపోయి ఉంది.

అయినా ధనుంజయ్ కి ఎటువంటి జాలి కలగడం లేదు. రెండు చేతులు ప్యాంట్ ప్యాకెట్ లో పెట్టుకుని ఎలా ఉన్నావ్ భార్గవి అని అడుగుతాడు.

భర్త వైపు కోపంగా చూస్తుంది. ఆ చూపుకి నవ్వుతూ ఏంటి చాలా కోపంగా ఉన్నట్టున్నావు .  నేనయితే చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను.

ఎందుకో తెలుసా నా ముద్దుల కూతురు... ఎంతో అపురూపంగా అత్తోరింట్లో ఉంది. అలాగే నా సామ్రాజ్యానికి మకుటంలేని మహారాణి అవబోతుంది అని పొగరుగా చెబుతాడు.

ఆ మాటలు వినగానే భార్గవి కోపంతో పిడికిలి బిగిస్తుంది. కానీ ఏమీ చేయలేదు కదా..  అందుకే చూస్తూ ఉండిపోతుంది.

ఏమిటి భార్గవి ఇవి వింటూ ఉంటే కోపం వస్తుందా..  నన్ను నా కూతుర్ని చంపేయాలి అన్నంత కసి పెరుగుతుందా అని అడుగుతాడు...

మెల్లిగా నోరు విప్పుతుంది. తప్పు చేసింది నేను. నన్ను శిక్షించండి. శిల్ప మీ కూతురే కదా.. శిల్పకి ఎలా అన్యాయం చేయగలుగుతున్నారు అని లేని ప్రేమని మళ్లీ చూపించడం మొదలు పెడుతుంది.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ ఇంకా నీ యాక్టింగ్ మొదలు పెట్టలేదు ఏంటా అనుకున్నాను. పర్వాలేదు స్టార్ట్ చేశావు అంటాడు.
కన్నీళ్లు కారుస్తూ నేను మారానండి.

మారాను అని చెప్పిన మీరు ఎందుకు నమ్మడం లేదు. పాము మారింది అని చెబితే ఎవరైనా నమ్ముతారా..  నమ్మి పాము పక్కన కోడి పిల్లని పడుకోబెడతారా చెప్పు అంటాడు.

నేను పాము నా అని ఈసారి గట్టిగానే అడుగుతుంది. అంతకన్నా ప్రమాదకరం. నీ కడుపున పుట్టిన అది కూడా అలాగే తయారైంది కదా...

దాన్ని నా కూతురు అని చెప్పుకోవాలి అంటే నాకే అవమానం అని ఛీత్కరంగా అంటాడు.

భార్గవి రియాక్షన్ ఏమిటి...

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 103

ఇంత దారుణంగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నారండి. నువ్వు చేసిన దారుణాలతో పోలిస్తే నేను మాట్లాడేది చాలా తక్కువ భార్గవి.

ఇంతకీ నేను వచ్చిన విషయం నీకు చెప్పలేదు కదా.. నీకు ఒక సంతోషకరమైన వార్త చూపించాలని వచ్చాను అంటాడు.

నేను సంతోషపడేదా అని అడుగుతుంది. నువ్వు ఎప్పుడు అంటావు కదా.. మీ ఆనందమే నేను కోరుకునేదండి అని. నేను ఎంత ఆనందపడితే నువ్వు కూడా అంత ఎక్కువ ఆనంద పడతావు కదా రా కూర్చో.

తన తెచ్చిన పెన్ డ్రైవ్  లాప్టాప్ కి కనెక్ట్ చేసి చూపిస్తాడు. ముందుగా ఏదో దేవాలయం ఫోటో కనపడుతుంది. అది చూసి ధనుంజయ్ వైపు చూస్తుంది.

అప్పుడే కంగారెందుకు చూస్తూ ఉండు అనగానే వీడియో స్టార్ట్ అవుతుంది. అక్కడ ఒక కారు వచ్చి ఆగుతుంది.  అందులో నుంచి మొదట విక్రమ్ దిగుతాడు.

పక్క సీటు వైపు వచ్చి డోర్ తీసి చెయ్యందిస్తాడు. ఆ చెయ్యి పట్టుకుని అవని కారు దిగుతుంది. పట్టు చీరలో మహాలక్ష్మి లాగా కలకల్లాడుతున్న అవని నీ చూడగానే భార్గవి ముఖం మాడిపోతుంది.

విక్రమ్ అంతా అపురూపంగా లోపలికి తీసుకు వెళుతూ అంటే తట్టుకోలేక పోతుంది. వెంటనే లాప్టాప్ క్లోజ్ చేయబోతుంటే అప్పుడే అంత కంగారు ఎందుకు భార్గవి.. ఇంకా ఉంది చూడు.

మీరెందుకు నన్ను ఇలా టార్చర్ చేస్తున్నారు అని ఈసారి ఏడుపు గొంతుతో అడుగుతుంది.  అయ్యో భార్గవి నిన్ను ఎక్కడ నేను టార్చర్ చేశాను.

నువ్వు చేసిన పనులకి ప్రతిఫలం చూపిస్తున్నాను అంతే.. ఇంకా చూడు అని చూపిస్తాడు. లోపల కి వెళ్ళాక తులాభారం వెయ్యడం.  లలిత ముద్దు చేయడం. అన్నదానం చేయడం అన్నీ చూస్తూ ఉంటే తన కడుపులో పేగులు కేకలు పెడుతూ ఉంటాయి. 

అంతా చూసిన తరువాత భార్గవి ఏమి మాట్లాడాలేక కళ్ళల్లోంచి దుఃఖం తన్నుకొస్తూ ఉంటే కష్టంగా ఆపుకుంటూ చూస్తోంది.

ఏమైంది భార్గవి..  ఈ కన్నీళ్లు ఏంటి.. ఆనందంతో వస్తున్నాయా అని జాలిగా అడుగుతాడు. ఎందుకు వస్తున్నాయో మీకు తెలియదా...

ఎందుకు తెలియదు భార్గవి.  ఒక స్వార్థపరురాలి దొంగ కన్నీళ్లు అంతే కదా అంటాడు...

నాది దొంగ కన్నీళ్ళ అని కోపంగా అడుగుతుంది. మరి ఏమనాలి నా కూతురు సంతోషం చూసి ఓర్వలేక పోతున్నావు.

నిన్ను నమ్మి నా బంగారు తల్లిని నీ చేతిలో పెడితే దాని కడుపు మాడ్చావు.  చిన్న పిల్ల ఎంత తింటుంది.  గుప్పెడు మెతుకులు..

కానీ రాక్షసంగా ప్రవర్తించి..  నా కూతురు ఆకలితో బాధపడుతూ ఉంటే..  నువ్వు నీ కూతురుతో కలిసి పంచభక్ష పరమాన్నాలు తిన్నారు. నువ్వు తినడమే కాకుండా నన్ను మాయ చేసి నాతో కూడా తినిపించావు. 

నా కూతురు కన్నీళ్లు నాతో తాగించావు. దీనివల్ల నీకు ఏమొచ్చింది భార్గవి అని కోపంగా అడుగుతాడు. ఎన్నిసార్లు భార్గవిని తిట్టినా.. అసహ్యించుకుంటున్న తన బాధ తీరడం లేదు.

ఏమి చేస్తే అవని దగ్గరవుతుందో  అర్థం కాక ధనుంజయ్ విలవిల్లాడిపోతున్నాడు. నీ ధనదాహం గురించి నా భార్యకి చెప్పు ఉంటే ఎంతోకంత నీకు ముష్టివేసి నీ లైఫ్ సెట్ చేసేది.

ఇప్పుడు ఏమైందో చూసుకుంటున్నావా...  తింటానికి శుభ్రమైన తిండి లేక.. ఏసీ గదులు లేక..  పట్టుపరుపులు లేక.. మనసు విప్పి మాట్లాడే మనిషి లేక అంటే ఇంకా ఆపండి అని చెవులు మూసుకుంటుంది.

ఏమైంది భార్గవి అని అమాయకంగా అడుగుతాడు. మీరు నన్ను టార్చర్ చేయాలని వచ్చారని నాకు అర్థమైంది. చేసింది చాలు ఇంక బయలుదేరండి అని చేతులు రెండు జోడించి అంటుంది.

అయ్యో నిన్ను ఎక్కడ టార్చర్ చేస్తున్నాను. నువ్వు చేసినవి నీకు చెబుతున్నాను.  ఒకప్పుడు అన్యాయంగా లాక్కుని అనుభవించిందంతా ఇప్పుడు ఏమైందో చూసుకోమని చెబుతున్నాను.

ఇంతకీ నీ గదిలో పెట్టించిన ఫొటోస్ ఎలా ఉన్నాయి అని అడుగుతాడు. మీలో ఇంత క్రూరత్వం ఉంటుందని నేను అస్సలు ఊహించలేదు అంటుంది.  ఏం చేస్తాం సహవాస దోషం.

నా కూతురు సంతోషాన్ని చూస్తూ క్షణక్షణం నువ్వు నరకం అనుభవించాలి అదే నీకు నేను వేస్తున్న శిక్ష అని అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోతాడు.

ఈసారి శిల్ప ని కలుస్తాడు. డాడీ అంటూ ఏడుస్తుంది. ఎంత కాదనుకున్నా కన్న కూతురు కదా... ఆ మమకారం లాగుతూనే ఉంటుంది.

అందుకే బాధగా అనిపిస్తున్న కొంచెం కఠినంగానే.. ఏమైంది శిల్పా అని అడుగుతాడు.  నేను ఇక్కడ ఉండలేకపోతున్నాను.

ఇదంతా మమ్మీ వల్లే వచ్చింది. మమ్మీ మాట విని అక్క విషయంలో అలా బిహేవ్ చేశాను..ఇంకెప్పుడూ అలా ప్రవర్తించాను. ఎప్పుడూ మమ్మీ మాట వినను.

ప్లీజ్ డాడీ తీసుకు వెళ్ళండి అని ఏడుస్తూ ఉంటుంది. ఆ మాటలు వింటూ ప్రయత్నిస్తాను అని బయటికి వచ్చేస్తాడు.

ధనుంజయ్ వెళ్ళగానే హమ్మయ్య డాడీ ప్రయత్నిస్తాను అన్నారు అంటే ఒక మెట్టు కరిగారు అని అర్థము. ఇంక నా లైఫ్ సెట్ అయిపోతుంది.

ఇక మమ్మీ ఏమైపోయినా నాకు అనవసరం అనుకుని రాని కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ తనకిచ్చిన రూమ్ లోనికి వెళ్ళిపోతుంది.

బయటకు వచ్చినా ధనుంజయ్ కారులో కూర్చుని చాలాసేపు ఆలోచిస్తాడు.  ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి విక్రమ్ కి కలవాలి అని మెసేజ్ చేస్తాడు.

ఆ మెసేజ్ చూసి విక్రమ్ కి నచ్చకపోయినా టైమ్ ఇస్తాడు.
సాయంత్రం ఆఫీసు వర్క్ అయిపోయిన తర్వాత ధనుంజయ్ విక్రమ్ క్యాబిన్ దగ్గరకి వస్తాడు.

లోపలికి వెళ్ళిన ధనుంజయ్ కి సీట్ ఆఫర్ చేసి చెప్పండి ఏదో మాట్లాడాలి అన్నారు అని సూటిగా అడుగుతాడు.
విక్రమ్ నుంచి అంతకుమించి రెస్పెక్ట్ ఎక్స్పెక్ట్ చేయడం కూడా తప్పే.. అది ధనుంజయ్ కి తెలుసు.

అందుకే తన వచ్చిన విషయం డైరెక్ట్ గా మాట్లాడడానికి సిద్ధపడతాడు.  శిల్ప, ఉదయ్ గురించి మాట్లాడదామని వచ్చాను అని చెబుతాడు.

ఆ మాటకి ఏం మాట్లాడాలి అని కొంచెం కోపంగానే అడుగుతాడు. ప్లీజ్ విక్రమ్ పూర్తిగా నేను చెప్పేది విను. విన్న తర్వాత నీ డెసిషన్ చెప్పు.

అసహనంగానే చెప్పండి అంటాడు. తను ఏమైతే అనుకున్నాడో అది అంతా పూర్తిగా చెబుతాడు. అది వినగానే విక్రమ్ ఫేస్ లో ఒక ఈవిల్ స్మైల్ వస్తుంది.

విక్రమ్ ఎందుకు నవ్వుతున్నాడో అర్థం కాక ధనుంజయ్ చూస్తూ ఉంటే అందులో కొన్ని మార్పులు చేసి,
వాళ్ళిద్దరూ నా కంట్రోల్ లో ఉండాలి అని చెబుతాడు.  మీ ఇష్టం.

ఎల్లుండి ఆఫీస్ లో అనౌన్స్ చేస్తున్నాను. ఆరోజు మీరు అవనితో పాటు కుటుంబం మొత్తం రావాలి అని చెబుతాడు.

ఇంటికి వెళ్ళిన ధనుంజయ్ బిందు కి కబురు పంపిస్తాడు. సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ నుంచి వచ్చిన బిందుని చూస్తూ ఉంటే.. ఒకప్పుడు బిందుకి.. ఇప్పుడు బిందుకి ఎంత తేడా ఉందో అర్ధం అవుతూనే ఉంటుంది.

ఒకప్పుడు బిందు అయితే పొగరుగా మాట్లాడుతూ సర్వెంట్స్ ని చాలా చీప్ గా చూసేది. ఇప్పుడు తనే ఒక పని అమ్మాయిలాగా ఉంది.

చెప్పండి అన్నయ్య గారు పిలిపించారు అంటే.. ఉదయ్ గురించి మాట్లాడాలి అంటాడు.  ఏమైనా తెలిసిందా.. విక్రమ్ వదులుతాను అన్నాడా అని ఆశగా అడుగుతుంది.  

ఉదయ్ ని వదలాలి అంటే అది పూర్తిగా మీ భార్య భర్తల అంగీకారం మీద ఆధారపడి ఉంది. చెప్పండి ఏదైనా మేము అంగీకరిస్తాము అంటే విక్రమ్ పెట్టిన ప్రపోజల్ చెబుతాడు.

దానికి బిందు అసహ్యంగా ఫేస్ పెడుతుంది. అది చూసిన ధనుంజయ్ కి కోపంతో పిడికిలి బిగిస్తాడు. వెంటనే బిందు నార్మల్గా వచ్చి..  శిల్ప దీనికి అంగీకరించాలి కదా... అని మాట దాటేస్తుంది.

ఏదైనా మీ ఇష్టం. నీ కొడుకు కావాలి అనుకుంటే దీనికి అంగీకరించక తప్పదు. వద్దు అనుకుంటే ఎప్పటికీ చూడలేవు.

మీరు మారారేమో... కొడుకు మీద ప్రేమ ఉందేమో అనుకొని విక్రమ్ చెప్పిన ప్రపోజల్ ని మీకు చెప్పాను. ఏదైనా సరే మీ భార్యాభర్తలు ఇద్దరూ కలిసి ఆలోచించుకోండి.

జైలుకెళ్ళి కలిసే ఏర్పాట్లు చేస్తాను అని చెబుతాడు. ఇంకా బిందు ఏమి మాట్లాడలేక అక్కడనుండి వెళ్ళిపోతుంది.
గదిలోకి వెళ్లిన బిందుకి  చాలా అసహనంగా ఉంటుంది.

ఉదయ్ వస్తే చాలు.  ఎక్కడికైనా దూరంగా వెళ్ళిపోయి బ్రతుకుదాము అనుకుంది. దీనికి ఒప్పుకుంటే జీవితాంతం వీళ్ళ కంట్రోల్ లోనే ఉండాలి.

నా కొడుకుని రాజా లాగా చూడాలి అనుకున్నాను కానీ పరిస్థితులు అన్నీ తలకిందులు అయిపోయాయి. ఒప్పుకున్న..  ఒప్పుకోకపోయిన విక్రమ్ కంట్రోల్ లోనే ఉంటాడు.

ఒప్పుకుంటే నా కొడుకుని చూసుకోవడానికి అయినా దారి ఉంటుంది. ఏమి చేయాలి అని తలపట్టుకు కూర్చుంటుంది.

ఒక సర్వెంట్ వచ్చే బిందుని పిలుస్తుంది.  మిమ్మల్ని సార్ రమ్మంటున్నారు. జైలుకు వెళ్లి మీ ఆయన్ని కలవాలంట కదా అని కొంచెం వెటకారంగానే చెబుతుంది.

ఆ మాటకి బిందు కోపంగా చూస్తుంది. నువ్వు ఎలా చూసిన నాకేమీ లెక్కలేదు అన్నట్టుగా ఆ సర్వెంట్ వెళ్ళిపోతుంది.

అవునులే ఒకప్పుడు వీళ్ళందర్నీ నేను ఇంతకన్నా దారుణంగా చూశాను. ఇప్పుడు వీళ్ళు చూడడంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది అని ఒక నిట్టూర్పు విడిచి..  ధనుంజయ్ దగ్గరకు వెళుతుంది.

కారు రెడీగా ఉంది వెళ్ళి మీ ఆయన్ని కలువు అని చెబుతాడు. ఏం జరుగుతుందో బిందుకి తెలుసు.. కానీ ఏమీ చేయలేదు.

భర్తతో మాట్లాడితే కొంచమైనా ఓదార్పు దొరుకుతుందని జైలుకు వెళ్లి సునీల్ ని కలుస్తుంది. ముభావంగా ఉన్న బిందుని చూసి ఏమయింది అలా ఉన్నావు అని అడుగుతాడు. ధనుంజయ్ చెప్పిందంతా పూర్తిగా చెబుతుంది.

సునీల్ కి కూడా అది నచ్చడం లేదు.  కానీ వేరే దారి ఏమీ కనపడటం లేదు.. మనమేమీ చేయలేము బిందు. దీనికి ఒప్పుకోవడం ఒక్కటే పరిష్కారం.

ఒప్పుకుంటే ఉదయ్ జీవితం... విరక్తిగా నవ్వుతూ ఇంకా వాడికి భవిష్యత్తు ఉందని నువ్వు అనుకుంటున్నావా... ఎప్పుడైతే పరాయి స్త్రీని చెరపట్టాలి అనుకున్నాడో అప్పుడే వాడి పతనానికి అడుగులు పడ్డాయి.

అది మనకి తెలిసి ఎంకరేజ్ చేసామో.. అప్పుడే నిర్ణయం తీసుకునే అధికారాన్ని కోల్పోయాము. మన కొడుకుని ప్రాణాలతో మనం చూడాలి అనుకుంటే దీనికి ఒప్పుకోవడం ఒక్కటే పరిష్కారం అని చెబుతాడు.   

విక్రమ్ ఏం చేయనున్నాడు...

[SivaSai]

Part - 104

బిందుకి ఏం చేయాలో తెలియక ధనుంజయ్ దగ్గరకు వచ్చి మాకు సమ్మతమే అని చెబుతుంది.  మంచిది. బిందు ఇంకా తనకిచ్చిన రూమ్ కి వెళ్ళిపోయి పడుకుంటుంది.

చేసుకున్న వారికి చేసుకున్నంత అంటే ఇదేనేమో.. ఆరోజు పై... పై.. మెరుగులు చూసి,  కాసులు కోసం కష్టపడడం మానేసి అన్యాయానికి కొమ్ముకాసం.

ఈరోజు  ఆ అన్యాయమే పాములాగా మెడకి చుట్టుకుని ఊపిరాడనివ్వడం లేదు.

విక్రమ్ ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత ధనుంజయ్ తో జరిగిన విషయం మొత్తం చెబుతాడు.  అది విన్న ఇందిరా గారు ఈ విధంగా అయినా సరే వాళ్లు మారితే అదే చాలు అంటారు.

నేను అదే అనుకుంటున్నాను గ్రానీ..  ఇంతకీ అవిని ఎక్కడ అంటే.. ఇంకా అక్కడ ఉంటుంది. కొత్త పెళ్ళికూతురు తన ఎంగేజ్మెంట్ కి తీసుకున్న చీరలన్నీ చూపిస్తుంది.

వాటిని సద్దే పనిలో ఉంది. ఆ మాటకి నవ్వుతూ ఉంటే.. రాజ్ పక్కన వచ్చు కూర్చుని మేము బిజినెస్ యూఎస్ నుంచి ఇండియా షిఫ్ట్ చేసేద్దాం అనుకుంటున్నాను రా అంటాడు.

ఎందుకు అని అడిగితే... ఆ మాట ఎలా అడగగలుగుతున్నారా..  మిత్ర ద్రోహి.  నీ చెల్లి షాపింగ్ పిచ్చి చూస్తూ ఉంటే నేను సంపాదించింది అంతా కూడా ఫ్లైట్ లకే సరిపోతుంది.

మా అమ్మా ఏదో ఆన్లైన్ షాపింగ్.. అక్కడ బిజినెస్ చేసే లేడీస్  తెచ్చిన వాటిలో ఏదో నచ్చింది తీసుకునేది.. అంతేగాని ఏ రోజు మమ్మల్ని తీసుకుని వెళ్ళమనలేదు. అందుకే లేడీస్ షాపింగ్ నాకు అసలు ఐడియా లేదు.

కానీ ఇక్కడ మీ చెల్లి అలా కాదురా.. తనకి నచ్చిన డిజైన్ కూడా దగ్గరుండి మరి డిజైన్ చేపించుకుంటుంది. కలర్ కూడా కొంచెం కూడా కాంప్రమైజ్ అవ్వడం లేదు.

ఎలా  రా..  దాన్నే టాలెంట్ అంటారు రా అంటాడు.ఆ టాలెంట్ పిచ్చి మా అమ్మకి కూడా అంట గడుతుంది. ఇద్దరూ కలిసి షాపింగ్ అని తిరిగితే నేను మా నాన్న ఏమైపోవాలి.

ఏదో మా నాన్న కోడలు వస్తుందని ఆనందంలో ఇప్పుడు తెలియడం లేదు గాని.. తర్వాత దాని పరిణామాలు ఎలా ఉంటాయో నాకు ఈ నెల రోజుల్లోనే బాగా తెలిసింది.

రేపు కూతురు పుట్టింది అనుకో వీళ్ళ ముగ్గురిని అమెరికా నుంచి ఇండియా..  ఇండియాలో మూల మూలకి  ఉన్న షాపులకి తిప్పలేను.

అందుకే నేనే కాంప్రమైజ్ అయ్యి ఇండియా షిఫ్ట్ అయిపోతాను. వీడికి అంత సీన్ లేదు అని పార్ధుగారు వస్తారు.

అబ్బా ఈయన ఒక్కడు నా ప్రాణానికి.  ఏ క్రెడిట్ ని నా ఎకౌంట్లో వేసుకోనివ్వరు కదా అని వాళ్ళ నాన్న వైపే చూస్తాడు .

ఏంట్రా ఆ చూపు అంటే చూడడం తప్ప ఇంక మేము ఏం చేయగలం లే అంటాడు. ఇది మాత్రం కరెక్ట్ రా ఇన్నాళ్ళకి నిజాలు ఒప్పుకున్నావు. అందరూ నవ్వుతూ ఉంటారు.

నాన్న నేను ఈ ఇంటికి కాబోయే అల్లుడ్ని.  అత్తారింట్లో కొడుకు ని అలా అనకూడదు అంటాడు. సర్లే ఇంక సంబడాలు మనకి అని.  ఏమీ లేదు విక్రమ్..  నాన్నగారు వాళ్ళు ఇండియాలోనే ఉన్నారు.

వీడికి ఇక్కడే అలవాటైపోయింది. మేమొ ఒక్కళమే అక్కడ ఉండి ఏం చేస్తాము.  అందరం ఒకే చోటు ఉంటే బాగుంటుంది అని ఆలోచించాము.

అందుకే అక్కడ బ్రాంచ్ రన్ చేస్తూ మెయిన్ వర్క్ అంతా ఇండియా షిఫ్ట్ చేసేస్తున్నాను అని చెబుతారు. మంచి డెసిషన్ అంకుల్.

మేము కూడా నివి  దూరంగా వెళుతుందేమో అని కొంచెం బాధగా అనిపించింది కానీ..  మీరు తీసుకున్న నిర్ణయంతో మా బాధంతా కూడా తీరిపోయింది అని సంతోషంగా చెబుతాడు.

ఇందిరా గారు కూడా చాలా సంతోషంగా ఉంది పార్ధు నీ నిర్ణయం అని తన ఆనందాన్ని వ్యక్తపరుస్తారు. అవని, నివి అన్నీ సర్థి నవ్వుతూ బయటకు వస్తూ ఉంటారు.

రాజ్ మాత్రం భయంగా చూస్తూ ఉంటాడు. పార్ధు కొడుకువైపు చూసి ఏమైందిరా అంత భయపడుతున్నావు. నీ కోడలు మళ్ళీ ఏ షాపింగా అంటుందో అని తడిసిపోతుంది నాన్న నాకు.

నీకు సీక్రెట్ చెప్పనా అంటారు. చెప్పండి నాన్న.. కోడల్ని ఇన్స్పిరేషన్ గా తీసుకుని మీ అమ్మ కూడా మొదలుపెట్టింది రా..

ఏదైనా అంటే నా కొడుకు చూడండి. ఎంత బాగా తీసుకువెళుతున్నాడు. మీరు ఉన్నారు ఎప్పుడైనా తీసుకు వెళ్లారా అని రాగం అందుకుంటుంది.

తండ్రి వైపు చూసి మీదాకా పాకిందా... నువ్వు బయటపడుతున్నావు. నేను బయటపడటం లేదు అంతే. నిజం చెప్పండి నాన్న..

మీరు బిజినెస్ ఇండియా షిఫ్ట్ చేసేయాలి అనుకున్నది దీనికే కదా అంటే.. ఇది కూడా ఒక కారణం రా.. నేను మాత్రం ఒకటి డిసైడ్ అయ్యాను. అమ్మాయి పుట్టింది అనుకో మన కంట్రోల్ లోనే పెట్టి పెంచుకుందాము.

తండ్రి వైపు చూసి విరక్తిగా నవ్వుతూ మనం ఎన్ని ప్లాన్లు చేసుకున్నా వాళ్ళ ముందు జూజిబిఏ అంటాడు. అంతేనంటావా అంటే..  మీకు ఏమన్నా డౌటా..

శ్రీ గాడి ఎంగేజ్మెంట్ అప్పుడు నేను ఇచ్చిన బిల్డ్ అప్ కి ఇప్పటికీ వీళ్లిద్దరూ నన్ను ఆడేసుకుంటున్నారు. వాళ్ల అమాయకమైన ముఖాలు చూసి మనమే మోసపోతాము.

ఇప్పటికీ అదే ఇన్నోసెంట్ తో వచ్చి మన ముందు నిలబడి మరి లొంగ తీసేసుకుంటారు. అందుకే నాకు మీ కోడల్ని చూస్తుంటే భయమేస్తుంది.

గొడవ పడినా.. ఏడ్చిన ఇది ఇంతే అనుకోవచ్చు.  తిట్టినా..  నోరు ఇంతే అని భరించవచ్చు.  కానీ అలాంటివి ఏమీ చేయకుండా.. ఇన్నోసెంట్ లుక్స్ తో ఎదురుగుండా వచ్చి మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే అని మొదలు పెడతారు.

ఇంకెక్కడి నుంచి అభ్యంతరం వస్తుంది నాన్న. అంత రెస్పెక్ట్ గా మాట్లాడుతుంటే.. అలాగే బెండు తీసేసింది. ఒరేయ్ పెళ్లికి ముందే బెండ్ అయిపోతే.. పెళ్లి అయ్యాక ఏంట్రా నీ పరిస్థితి.

కొన్ని కొన్ని అడక్కూడదు నాన్న చూసి చూడనట్టుగా వెళ్లిపోవాలి. నా కొడుకుకి అప్పుడే ఎంత జ్ఞానోదయం అయింది. అయాం ప్రౌడ్ అఫ్ మై సన్ అంటారు .

మీరు నన్ను పొగిడినా తిట్టినా ఏదైనా ఒకేలాగా తీసుకుంటున్నాను నాన్న.  దానినే పెళ్లయ్యాక వచ్చే స్థితిప్రజ్ఞత అంటారు.

రాత్రి పడుకునే ముందు పాల గ్లాసుతో గదిలోకి వచ్చిన అవని కి విక్రమ్ ఎక్కడా కనిపించడు.  ఏమైపోయారు ఈయన అని చుట్టూ చూస్తూ బాల్కనీలోకి వెళుతుంది.

అక్కడ చేతులు కట్టుకొని ఆకాశం వైపు చూస్తూ ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.  ఏమైందండీ అంత దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నారు అని భుజం మీద చెయ్యి వేసి అడుగుతుంది.

అప్పటి వరకు ఉన్న ఆలోచనలు పక్కన పెట్టేసి భార్య వైపు నవ్వుతూ చూసి.  వచ్చావా అని అక్కడ ఉన్న ఉయ్యాల్లో కూర్చుని ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టుకుంటాడు.

ఒడిలో కూర్చుని భర్త మొఖం చూస్తూ ఏమాలోచిస్తున్నారండి... ఏమీ లేదు చిన్న ఆఫీస్ టెన్షన్ అంతే అంటారు.

మీకు అబద్ధం చెప్పడం కూడా రాదు అంటుంది. అలా ఎందుకు అనుకుంటున్నావు. మీరు ఇంటికి వచ్చాక ఎప్పుడు ఆఫీస్ వర్క్ గురించి ఆలోచించరు.

అది మన ప్రైవేట్ ప్లేస్ లో అయితే అసలు ఆలోచించరు అంటుంది.   ఆ మాటకి నవ్వుతూ అబ్బో మా భార్యామణికి అన్ని విషయాలు తెలిసే..

నాకు అన్ని విషయాలు తెలియకపోవచ్చు కానీ మీ గురించి తెలుసు అంటుంది. ఏం జరిగిందో చెప్పండి అని చెంపపైనా చెయ్యవేసి అడుగుతుంది.

అవని కళ్ళల్లోకి చూస్తూ.. నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను ఎమోషనల్ అవ్వద్దు అంటాడు.  ముందే భయపెడుతున్నారు. లేదు జాగ్రత్త పడుతున్నాను.

సరే చెప్పండి వింటాను. ఈరోజు ఆ మనిషి నన్ను కలిశారు అని చెప్పి అవని వైపు చూస్తాడు.  అప్పటికే అవని ఫేస్ లో రంగులు మారుతూ ఉంటాయి.అందుకే చెప్పాను ఎమోషనల్ అవ్వద్దు అంటే.. ఏమీ లేదు చెప్పండి.

ఎల్లుండి వాళ్ళ కంపెనీ యాన్యువల్ డే. ఆరోజు అన్ని డాక్యుమెంట్స్ అందరి ముందు నీకు ఇవ్వాలి అని చెప్పడానికి వచ్చారు అని చెబుతాడు.

అవని ఏమీ మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉంటుంది. కొంచెంసేపు అవని కి టైం ఇవ్వాలి అని ఏమీ మాట్లాడకుండా విక్రమ్ కూడా సైలెంట్ గా ఉంటాడు.

అంతా నా పేరు మీదే రాసేస్తే.. మరి ఆయన కూతురు సంగతి ఏమిటి అని అడుగుతుంది. ఆ మాటకి నవ్వుతూ అందుకేనే నిన్ను బంగారం అనేది.

ఒక్క చిల్లి గవ్వ కూడా నీకు అందకూడదు. నీకు ఆ వారసత్వంతో ఎటువంటి సంబంధం లేకుండా చూడాలి అనుకున్న వాళ్ళకి కూడా మంచే జరగాలి అనుకుంటున్నావు చూడు.. అక్కడ ఇంకో మెట్టు ఎక్కేసావు అని గట్టిగా హగ్ చేసుకుంటాడు.

కాసేపటికి వదిలి అవన్నీ.. ఆ మనిషి ఆలోచించకుండా ఉండడు కదా.. చూద్దాం ఏం చేస్తారో అన్నది. కాకపోతే ఆరోజు నువ్వు వచ్చి ఆ డాక్యుమెంట్స్ తీసుకోవడం అన్నది చాలా ఇంపార్టెంట్.

నువ్వు కచ్చితంగా వెళ్ళాలి అంటే మీరు ఉంటారు కదా అంటే..  మన కుటుంబం మొత్తం ఉంటుంది అని చెబుతాడు.

అలాగైతే ఓకే... ఒక్క విషయం.  నేను మాత్రం అక్కడ ఏమీ తాగను. తినను.  ఆ విషయంలో నన్ను ఎవరు ఇబ్బంది పెట్టొద్దు అని చెబుతుంది.

నీకు ఎలా కావాలంటే అలా చేద్దాం బంగారం.  పొద్దుటి నుంచి నువ్వు, నివి శారీస్ బిజీలోనే ఉన్నట్టున్నారు అంటూ డైవర్ట్ చేస్తాడు. అవునండి... నివి దగ్గర చాలా కలెక్షన్ ఉంది.

ఆ టెస్ట్ ని కూడా మెచ్చుకోవాలండి. ఆ కాంబినేషన్ సెట్ చేయడం అంటే మాటలు కాదు కదా..  మంచి డిజైనర్ ఉంది తనలో.  అటువైపు ఎందుకు తను ట్రై చేయడం లేదు.

ఫ్యూచర్లో ట్రై చేస్తుంది ఏమో అంటాడు. యూఎస్ వెళ్ళిపోతారు కదా. లేదు ఫ్యామిలీ మొత్తం ఇండియా షిఫ్ట్ అయిపోతున్నారు అని చెబుతాడు.

ఎంత మంచి వార్త చెప్పారండి. ఇలాగైతే మావి శారీస్ గాని ఏమైనా కావాలి అంటే నివితోనే డిజైన్ చేపించుకుంటాను అని ఉత్సాహంగా చెబుతుంది.

నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్న అవని మొఖాన్ని చూస్తూ మొఖంపై పడుతున్న ముంగురులను చెవి వెనక్కి సర్దుతూ చెప్పేవి అన్నీ వింటూ ఉంటాడు.

యాన్యువల్ డే ??
కథ కొనసాగుతుంది..

[SivaSai]

Sorry For Inconvenience 

Urgent Ga Ma Village Ki Veltunna 

Next Update In Saturday or Sunday Afternoon 

[SivaSai]

Update is Coming At Evening

[SivaSai]

Part - 105

అవని మాటలతో విక్రమ్ కి టైమే తెలియకుండా గడిచిపోతూఉంటుంది.  విక్రమ్ ప్రేమలో అవని కి ప్రపంచమే కనపడకుండా ఉంటుంది.

మరో ఉదయం ప్రారంభమైంది. ధనుంజయ్ జైలుకు వెళ్లి శిల్పని కలుస్తాడు. ధనుంజయ్ ని చూడగానే శిల్ప మనసులో ఎగిరి గంతేస్తుంది.

నా ప్లాన్  బానే వర్క్ అవుట్ అయింది.  డాడీ నమ్మారు సో ఇంక నేను బయటికి వెళ్ళిపోవచ్చు అని కాలర్ ఎగరేస్తుంది.

తండ్రి ముందు అమాయకంగా నిలబడి చెప్పండి డాడీ అని నీరసంగా మాట్లాడుతుంది. శిల్ప వైపు సూటిగా చూస్తూ నిన్ను బయటకు తీసుకు వెళ్ళాలి అనుకుంటున్నాను.

ఆ మాటకి మీరు నన్ను నమ్మారు నాకు అంతే చాలు డాడీ అని దొంగ కన్నీళ్లు కారుస్తుంది. చూడు శిల్ప నిన్ను బయటకు తీసుకు వెళ్లాలి అంటే.. ఈ పేపర్స్ మీద సంతకాలు చేయాలి అని చెబుతాడు.

ఏం పేపర్స్ డాడీ అవి అని అడిగితే...  నువ్వు మారాను అంటున్నావు కదా.. నాపైన నమ్మకం ఉంటే సంతకం చెయ్యి.. లేదు అంటే నీ ఇష్టం అని పేపర్స్ మళ్లీ వెనక్కి తీసుకుంటాడు.

అమ్మో ఇప్పుడు ఎందుకులే గొడవ.  ముందు సంతకం చేస్తే బయటకు వెళ్లాక... తర్వాత సంగతి ఆలోచించవచ్చు. మిమ్మల్ని నమ్మకపోతే ఇంకెవరిని నమ్ముతాను డాడీ అంటూ ఆ పేపర్స్ మీద సంతకం చేస్తుంది.

గుడ్ రెడీగా ఉండు తీసుకువెళ్తాను..  అక్కడ నుండి జైలర్ దగ్గరికి వెళతాడు. కాసేపు జైలర్ తో మాట్లాడిన తర్వాత భార్గవి దగ్గరికి వెళతాడు.

ఏంటి భార్గవి దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నట్టున్నావు ఎగతాళిగా అడిగితే.. మళ్లీ ఎందుకు వచ్చారు అని కోపంగా అడుగుతుంది.

నీకు గుడ్ న్యూస్ చెబుదామని అంటాడు. మళ్ళీ ఏం వార్త ఏంటి అని కోపంగానే మాట్లాడుతుంది. ఈ పేపర్స్ చూసావా..  నీ ముద్దుల కూతురు నేను అడిగిన చోటల్లా సంతకాలు చేసింది అని చూపిస్తాడు.

ఏమిటి అవి వేలు పెట్టి చూపిస్తూ వణుకుతూ అడుగుతుంది.  పరవాలేదు నీ ఒంట్లో కూడా భయం అనే ఒక పదార్థం ఉంది.

చూస్తావా అని ఈ పేపర్స్ చేతికి ఇస్తాడు. అవి చదివి.. నో ఇలా జరగడానికి వీలు లేదు.  అయినా అది ఎలా సంతకం చేసింది.

బయటికి తీసుకువెళ్తాను అంటే దేనికైనా సిద్ధంగానే ఉంది.  దీనికి నేను ఒప్పుకోను.  ఆ పేపర్స్ని చింపేసి గట్టిగా నవ్వుతూ ఇప్పుడేం చేస్తారు అని పొగరుగా అడుగుతుంది. ఒక్కసారి సీరియస్ గా చూసి వెంటనే గట్టిగా నవ్వుతాడు.

ఎందుకు నవ్వుతున్నారు అని ఏమీ అర్థం కాకుండా అడుగుతుంది.  ఒసేయ్ పిచ్చిదానా నువ్వు ఎలాంటి దానివో తెలిసి కూడా.. నీ చేతికి ఒరిజినల్ ఇస్తాను అనుకున్నావా..

   నువ్వు చింపింది  జిరాక్స్ కాపీ.  ఒరిజినల్స్ నా దగ్గరే ఉన్నాయి. ఇంకా నీ డ్రామాలు ఎక్కడ ఎలా వేసుకుంటావో వేసుకో బాయ్ అని చెప్పి వెళ్లి... శిల్ప కి సంబంధించిన అన్ని ఫార్మాలిటీస్ ఫినిష్ చేసి బయటికి తీసుకువెళ్తాడు.

ఇక భార్గవి నేనేమీ చేయలేనా  అని అవని నవ్వుతూ ఉన్న ఫోటో చూస్తూ పిచ్చెక్కిన దానిలాగా అరుస్తూ ఉంటుంది.
పక్క గదిలో ఉన్న మిగిలిన ఖైదీలు అబ్బా.. ఈ పిచ్చిది వచ్చినప్పటి నుంచి మన చెవులు చిల్లులు పడిపోతున్నాయి.

జైలర్ గారికి చెప్పి ఈ అమ్మాయి గది మార్పించమనాలి లేకపోతే మనకి పిచ్చెక్కేటట్టు ఉంది అనుకుంటారు. ఆ మాటలు విన్న భార్గవి ఇంకా రగిలిపోతూ ఉంటుంది. అవని నిన్ను వదలను. ఎప్పటికైనా నీ అంతం నా చేతిలోనే అని అరుస్తూఉంటుంది.

ఇంటికి వెళ్ళగానే శిల్ప హమ్మయ్య... మా ఇంటికి వచ్చేసాను.  రూమ్ కి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి ఏసీ వేసుకుని పడుకోవాలి.  గ్రానీకి చెప్పి మంచి నాన్ వెజ్ ఐటమ్స్ చేపించుకొని తినాలి.

చాలా రోజులైపోయింది మంచి ఫుడ్ తిని అనుకుంటూ కారు దిగుతుంది.  లోపలికి వెళ్ళబోతుంటే ఆగు అన్న మాట గట్టిగా వినపడుతుంది.

ఆ వాయిస్ కి ఉలిక్కిబడి వెనక్కి తిరిగి చూస్తుంది.  అక్కడ ధనుంజయ్ సూటిగా కూతురు వైపే చూస్తూ ఉంటారు. ఏమైంది డాడీ ఎందుకు అంత గట్టిగా అరిచారు అని అడిగితే...

నువ్వు వెళ్లాల్సిందే అటు కాదు అని చెబుతాడు. మరి ఎటు అంటే..  ఒక సర్వంట్ ని పిలిచి బిందు ఉన్నచోటికి తీసుకువెళ్ళమని చెబుతాడు.

ఆ సర్వెంట్ వచ్చి రండి అమ్మ అనగానే.. ఎక్కడికి డాడీ అంటే..  మీ అత్తయ్య ఉన్న చోటకి అన్ని చెబుతాడు. అత్తయ్య ఎక్కడ ఉంది..  సర్వెంట్ తో వెళ్ళు నీకే తెలుస్తుంది.

సరే అని తల ఊపి సర్వెంట్ తో వెళుతూ ఉంటుంది. ఇదేంటి అత్తయ్య దగ్గరికి అని సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ వైపుకు తీసుకు వెళుతున్నారు అని ఆలోచిస్తూ వెనకాలే వెళుతుంది.

అక్కడ ఒక గది ముందుకు వెళ్లి ఈ గదిలోనే ఉన్నారు వెళ్ళండి మేడం అని చెప్పి ఆ సర్వెంట్ వెళ్ళిపోతుంది. అనుమానంగా తలుపు తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళితే అక్కడ కింద చాప మీద బిందు కూర్చుని ఉంటుంది.

అత్తయ్య అని పిలిస్తే శిల్ప వైపు చూసి చిరాకుగా మొఖం పక్కకు తిప్పేసుకుంటుంది.  ఏమైందత్తయ్య.. ఎందుకు నువ్వు ఇలా ఉన్నావు అని అడుగుతుంది.

ఇలా కాకుండా ఇంకా ఎలా ఉంటాము మీ అమ్మ చేసిన దానికి అంటే.. ఇది మరీ బాగుంది. మీ స్వార్థానికి మీరు మా అమ్మతో చేతులు కలిపారు.  దానికి మా అమ్మ ఏం చేస్తుంది.

నిజమేలే మీ అమ్మ ఏం చేస్తుంది. ఇది అంతా మా కర్మ అని తల కొట్టుకుంటుంది. ఇప్పుడు ఏమైందని అంత బాధ పడుతున్నావు.

నేను వచ్చేసాను కదా..  మెల్లిగా అమ్మను కూడా బయటికి తీసుకువస్తాను. అప్పుడు మనదే మళ్లీ రాజ్యం అవుతుంది.

ఆ మాటకి శిల్ప వైపు జాలిగా చూస్తూ నీకు ఇంకా అలాంటి ఆశలు ఉన్నాయా అని అడుగుతుంది.  ఈ శిల్ప తలుచుకుంటే ఏమైనా చేయగలదు.

ఇప్పుడు చూడు మా నాన్నని నమ్మించి నేను బయటికి రాలేదా.. అలాగే మా అమ్మను కూడా తీసుకువస్తాను. మళ్ళీ చక్రం తిప్పుతాను.

నేను కోరుకున్న ఫ్యాషన్ ఫీల్డ్ లోకి వెళతాను.  ఆ అవని జీవితాన్ని అంతం చేస్తాను అని పిడికిలి బిగిస్తుంది.  అవని జీవితం సంగతి తర్వాత.. ముందు నీ జీవితం గురించి ఆలోచించు అని హెచ్చరిస్తుంది.

నా జీవితానికి ఏమైంది బిందాస్.. అయినా ఇక్కడ ఎలా ఉంటున్నావు. ఉడుగ్గా లేదు...  మన ఇంటికి వెళదాము..  ఎక్కడికి వెళ్ళేది.. ఇక్కడే మనిద్దరం ఉండాల్సింది అని చెబుతుంది.

ఏమిటి నువ్వు అనేది అత్తయ్య అని ఆశ్చర్యంగా అడిగితే..  ఇంక నీకు సినిమా అర్థం కావడం లేదు అనుకుంటా.. నువ్వు మారాను అని మీ నాన్నని నమ్మించి ఈజీగా బయటకు వచ్చాను అనుకుంటున్నావు.

కానీ నిన్ను ఏమీ నమ్మలేదు. ఆయన ఎందుకు బయటకు తీసుకోవచ్చారో ముందు ముందు నీకే అర్థమవుతుంది కానీ సైలెంట్ గా నా పక్కన వచ్చి కూర్చో.

వాళ్ళు టైంకి వచ్చి ఇంత ఫుడ్ పెడతారు తిను.  ఏదో ఒక పని చెబుతారు చేసుకో.   అంతకుమించి ఎగస్ట్రాలు మాట్లాడితే నిన్ను మళ్ళీ తీసుకెళ్లి ఆ జైల్లోనే కూర్చోబెడతారు అంటుంది.

అసలు ఏం జరుగుతుంది అత్తయ్య వెళ్లి బిందు పక్కన కూర్చుని అడుగుతుంది.  నేను చెప్పలేను చెప్పిన నీ బుర్రకి అర్థం కాదు.

అలసిపోయి ఉంటే మూసుకుని పడుకో అంటుంది. నువ్వు ఏది క్లియర్గా చెప్పడం లేదు అంటుంది. ఇప్పుడు నేనేమీ చెప్పలేను అంటున్నాను కదా.. నన్ను విసిగించకు శిల్ప అని కళ్ళు మూసుకుంటుంది.

అసలు ఏం జరుగుతుంది ఎలా తెలుసుకోవాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. అమ్మ ఉంటే ఏదైనా సలహా ఇచ్చేది.
ఎలాగైనా అమ్మను కూడా బయటకు తీసుకురావాలి.

ఈ విషయం గురించి నాన్నతో మాట్లాడాలి. నాన్న హెల్ప్ చేస్తారా అని మళ్లీ ఆలోచిస్తుంది. సర్వెంట్ వచ్చే డోర్ కొడుతుంది.

బిందు కళ్ళు మూసుకుని వెళ్లి తలుపు తియ్యి.. అక్కడ ఫుడ్డు తెచ్చి ఉంటారు. శిల్ప మౌనంగా వెళ్లి తలుపుతీస్తుంది.

మీ ఇద్దరికీ భోజనం అని ఆ సర్వెంట్ మర్యాద లేకుండా మాట్లాడుతుంది. సర్వెంట్ మాట్లాడిన విధానానికి శిల్పకి చాలా కోపం వస్తుంది.

ఇప్పుడు కోపం చూపిస్తే తను వేసుకున్న ప్లాన్స్ అన్ని అట్టర్ ప్లాప్ అవుతాయి అని సైలెంట్ గా తీసుకుని వెళ్లి బిందు ముందు పెడుతుంది.

చాలా రోజులైంది ఇంటి భోజనం తిని.  గ్రానీ ఏం చేపిచ్చిందో ఏంటో అని ఓపెన్ చేసి చూస్తుంది. అది చూడగానే అత్తయ్య అని గట్టిగా పిలుస్తుంది.

ఏమైంది అని కళ్ళు మూసుకుని అడిగితే..  ఈ భోజనం ఏమిటి.. ఇలాంటి ఫుడ్  నువ్వు తింటున్నావా..   మరి మనం ఎవరిమని మనకు రాజభోగాలతో భోజనం పెట్టడానికి అని అడుగుతుంది.

అలా అంటావ్ ఏంటి అత్తయ్య.. నేను ధనుంజయ్ కూతుర్ని.  అలాంటి నాకు ఇలాంటి భోజనం అంటుంది. పిచ్చిదానా ఇంకా నువ్వు ఆ ఊహల్లోనే ఉన్నావా...

ఇక్కడ మనం ఆ ఇంటికి సంబంధించిన వాళ్ళము కాదు. అలాగని పనివాళ్ళము కాదు. అందుకే టైం కి ఇంత ముద్ద తెచ్చి పెడుతున్నారు.  అది కూడా ఇలా సర్వెంట్స్ తినేదే అని చెబుతుంది.

నాన్నతో నేను మాట్లాడతాను.  గ్రానీ ఎందుకిలా పంపించిందో అని కోపంగా ఉంటుంది. ఇలా పంపిస్తుందే మీ డాడీ.  మీ గ్రాని కి దీనితో ఎటువంటి సంబంధం లేదు.

ఇంకా ఎక్కువ చేసావు అనుకో అవని కి ఎలాంటి భోజనం అయితే మీ అమ్మ పెట్టేదో అదే భోజనం నీకు పెడతారు అర్థం అయిందా అంటుంది.

ఏమిటి అత్తయ్య.. అంత తారుమారు అయ్యింది అంటే..  చేసుకున్న వాళ్లకి చేసుకున్నంత మహదేవ అని ఊరికనే అనలేదు కదా..

ఆ రోజు మీ అమ్మ స్వార్థంతో చేస్తే.. మా స్వార్థంతో మేము చేతులు కలిపాము. అందుకు శిక్ష అనుభవిస్తున్నాను.  మీ అమ్మ కి పుట్టినందుకు నువ్వు అనుభవిస్తున్నావు అంతే అని చెప్పి ఆ భోజనం దగ్గరికి తీసుకుని తింటూ ఉంటుంది.

శిల్ప ఆలోచన ఏమిటి..

[SivaSai]

Part - 106

బిందు భోంచేస్తుంటే శిల్ప మౌనంగా ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. ఏంటి ఆలోచిస్తున్నావు. ఆకలి వేయడం లేదా.. ఇలాంటి భోజనం తినాలి అంటే ఆకలి ఎలా వేస్తుంది అత్తయ్య.

ఇది కాకపోతే ఇంకా ఏం దొరుకుతుంది అనుకుంటున్నావు.  మళ్ళీ జైలు కూడా... అత్తయ్య అని కోపంగా ఉంటుంది. నువ్వు కోపంగా అరిచినా మెల్లిగా చెప్పిన నేను చెప్పేది నిజం.

మూసుకుని తింటే ఇదైనా ఉంటుంది లేకపోతే ఇది కూడా ఉండదు. ఈ ఫుడ్డే నువ్వు రోజు తింటున్నావా..  ఇదైనా దొరుకుతున్నందుకు సంతోషిస్తున్నాను .

భోజనం చెయ్ అని చెబుతోంది. మెల్లిగా ప్లేట్ దగ్గరికి లాక్కొని భోంచేస్తూ ఆలోచిస్తుంది.  ఏం జరుగుతుంది నేను ఏం చేయాలి.

మళ్ళీ ఒకసారి క్రిష్ ని కాంటాక్ట్ చేస్తే అనుకుంటుంది కానీ ఎలా..  నా దగ్గర ఫోన్ కూడా లేదు.  ఉదయ్ ఉండి ఉంటే ఎలాగోలాగా ట్రై చేద్దును.

సడన్గా గుర్తొచ్చి అత్త ఉదయ్ ఎక్కడున్నాడు. తినేది ఆగి శిల్ప వైపు చూసి ఇప్పుడు నా కొడుకు ఎందుకు గుర్తొచ్చాడు అని అడుగుతుంది.

అబ్బా దేనికో దానికి గుర్తొచ్చాడులే గాని ఎక్కడున్నాడు అంటే నాకు తెలియదు అంటుంది. నీకు తెలియకుండా ఎలా ఉంటుంది అత్తయ్య.

అన్ని నీకు, మావయ్యకి చెప్పి చేస్తాడు కదా..  అవును అవును అని చెప్పే చేస్తాడు. అందుకే ఎక్కడున్నాడు ఇప్పుడు తెలియదు అంటున్నాను.

మౌనంగా భోజనం చేస్తుంది కానీ కడుపులోనుంచి బాధ తన్నుకోస్తూ ఉంటుంది.  బయటికి చెప్పలేక ముద్ద గొంతులోకి దిగలేక నానా అవస్థ పడుతూ ఉంటుంది.

ఏంటో అత్తయ్య నువ్వు ఏదేదో మాట్లాడుతున్నావు.  నాకు ఒక్కటి కూడా అర్థం కావడం లేదు.  కంగారు ఎందుకు మెల్లిగా అన్ని అర్థమవుతాయిలే అంటుంది.

శిల్ప కష్టంగా భోజనం తిని నేను కాసేపు రెస్ట్ తీసుకుంటాను. రూమ్ లో ఏసీ లేదా...  సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ లో కూడా ఏసీ ఉంటుందా అని వెటకారంగా అంటుంది.

నేను వచ్చినప్పటి నుంచి చూస్తున్నాను ప్రతిదానికి వెటకారం ఆడుతున్నావు.  నేను నిజాలు చెబుతూ ఉంటే నీకు అలా అనిపిస్తుంది.  ఏమీ చేయలేను నేను అని అక్కడ చాప పైన ఒక పక్కకి పడుకుంటుంది.

శిల్ప కూడా చాప పైన పడుకొని ఎలా నేను ఆ ఇంట్లోకి వెళ్ళాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. ఆలోచిస్తూనే మత్తుగా నిద్రపోతుంది.

సాయంత్రం సర్వెంట్ వచ్చి పిలిచేదాక మత్తు నిద్రలో ఉంటుంది. మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి అత్తయ్య ఎవరో చూడు.  వాళ్ళు వచ్చింది నీకోసమే.

అబ్బా నా కోసమైతే ఏమైంది... తలుపు తీయొచ్చు కదా...  నువ్వే వెళ్లి తీసుకో.   మెల్లిగా లేచి వెళ్లి తలుపుతీస్తుంది.

ఇదిగో శిల్ప పడుకుంది చాలుగాని అయ్యగారు పిలుస్తున్నారు అని చెబుతుంది. నేను ఎవరో తెలుసా..  నన్నే పేరు పెట్టి పిలుస్తున్నావా...

నువ్వు ఎవరివైనా సరే ఇప్పుడు నువ్వు ఉన్న ప్లేస్ ని బట్టి పేరు పెట్టే పిలుస్తాను.  రా.. రా సార్ కి చాలా పనులు ఉంటాయి అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది. 

ఎవరత్తయ్య ఈ కొత్త సర్వెంట్.  నేనెవరో తెలియదా.. ఎంత పొగరు. మనం ఏదిస్తే అదే తిరిగి వస్తుంది.ఇప్పుడు నుంచి అయినా ఆలోచించి మాట్లాడడం నేర్చుకో శిల్ప.

నువ్వు ఇలాంటి సూక్తులు ఎప్పటినుంచి మొదలు పెట్టావు అని అడుగుతుంది.  ఎదురు దెబ్బ తగిలితే ఎవరైనా మాట్లాడతారు.

వెళ్ళు వెళ్ళు ఎందుకు పిలిచారో మీ నాన్న. సర్లే అని అమాయకంగా ముఖం పెట్టుకొని మరీ వెళ్లి పిలిచారు అంట నాన్న అంటుంది.

గార్డెన్ లో ధనుంజయ్ కుర్చీలో కూర్చుని ఉంటాడు చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది. అక్కడ ధనుంజయ్ కుర్చీ తప్ప ఇంకా ఏమీ ఉండదు.

ఏంటి శిల్ప చుట్టూ చూస్తున్నావు. నీకు కుర్చీ వేయలేదేమిట అని అడిగితే..  అయ్యో అదేమీ లేదు నాన్న. మీ ముందు కింద కూర్చుంటే మాత్రం తప్పేముంది అని అక్కడే గడ్డిలో కూర్చుంటుంది.

మనసులో మాత్రం కుతుకుతా ఉడుకుపోతూ ఉంటుంది.  నిన్ను ఎందుకు పిలిపించానో తెలుసా అంటే తెలియదు అని తలూపుతుంది.

రేపు నా కంపెనీ యాన్యువల్ డే అని చెబుతాడు. అవునా..  ఈ వంకన బయటికి వెళ్ళితే ఏదో విధంగా క్రిష్ ని కలవచ్చు అని మనసులోనే ప్లాన్స్ వేసుకుంటూఉంటుంది. 


నీకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెబుదామని పిలిచాను. ఏమిటి నాన్న. ఫస్ట్ నువ్వు నన్ను నాన్న అని పిలవడం మానేయాలి అంటాడు.

ఈసారి గట్టిగా షాక్ తగులుతుంది.  ఏమంటున్నారు అంటే నేను ఒక్కసారి చెబుతాను. ఆల్రెడీ నేను నీకు ఇంతకుముందు కూడా చెప్పినట్టు నాకు గుర్తు.

నలుగురిలో ఎక్కడా కూడా నువ్వు నా కూతురు అన్న విషయం తెలియడానికి వీలు లేదు.  రేపు యాన్యువల్ డే కి మన సర్వెంట్స్ తో పాటు కలిపే నువ్వు రావాలి.

వచ్చి అక్కడ జరిగే ప్రోగ్రామ్ అంతా చూడాలి గానీ ఎక్కడ నీ నోరు పైకి లేగడానికి వీలు లేదు.  ఒకవేళ పైకి లేచిందే అనుకో తర్వాత జరిగే పరిణామాలకి నేను ఎటువంటి బాధ్యత వహించను.

శిల్ప ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. అదేంటి నాన్న అంత మాట అనేసారు. నేను ధనుంజయ్ కూతురిని తెలిస్తేనే కదా నాకు ఆఫర్స్ బాగా వస్తాయి.

సర్లే ఇప్పుడు ఊ కొట్టి రేపు బయటికి వెళ్లాక..అక్కడ ప్రోగ్రాం జరిగేటప్పుడు పిలుస్తాను.  తర్వాత మర్చిపోయాను క్షమించండి అని ఏదో ఒక మాయ చేయొచ్చులే అనుకొని..  సరే నాన్న మీ ఇష్టం అంటుంది.

ఇదిగో ఇప్పటినుండి ఆ పిలుపు మానేయ్ అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళిపోతాడు. వెళుతున్న తండ్రిని చూస్తూ ఉంటుంది.

బిందు అక్కడికి వచ్చి ఏంటి అలా చూస్తున్నావు.  అసలు ఏం జరుగుతుంది అత్తయ్య. నన్ను నాన్న అని పిలవద్దంటారేంటి. పిలవకుండా ఎలా కుదురుతుంది.

ఎందుకు కుదరదు.  అవని విషయంలో నువ్వు,  మీ అమ్మ అలాగే చేశారు కదా.  అది నేను ఒకటేనా..  ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ ఒకటి కాదు.

ఇద్దరూ సముద్ర గర్భం నుంచి వచ్చిన అది ముత్యం. మరి నేను..  మళ్ళీ పనిగట్టుకుని చెప్పాలా ఎందుకు పనికిరాని పిచ్చి మొక్కవి అని వెళ్ళిపోతుంది.

మీకు అందరికీ ఎంత పొగరు పెరిగిపోయింది. నేను జైలుకు వెళితే మాత్రం ఈ శిల్ప రేంజ్ తగ్గిపోతుందా.. నేనేంటో అందరికీ చూపిస్తాను.

అప్పుడు మీరందరూ నా కాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి నిలబడతారు. శిల్ప మా అమ్మాయి... నా మేనకోడలు అని మీరే గొప్పలు చెప్పుకుంటారు అని పొగరుగా చూస్తూ ఉంటుంది.

రేపు వేసుకోవడానికి డ్రెస్సులు ఏమీ లేవే..  ఎలాగైనా నా డ్రెస్సు తెప్పించుకోవాలి అని ఆలోచిస్తూ..  అటుగా వెళుతున్న సర్వెంట్ ని పిలిచి లోపలికి వెళ్లి మా గ్రానీని పిలువు అని చెబుతుంది.

పైనుండికెందుకు చూస్తూ మీ గ్రానీ ఎవరు అని అడుగుతుంది. యు..  ఇడియట్.  నువ్వు కొత్తగా వచ్చిన పనిమనిషి వా..

నీ కన్నా ముందు వచ్చానులే గాని విషయం ఏంటో చెప్పు.  ఇక లాభం లేదు అనుకుని..  లోపల ఒక పెద్ద ఆవిడ ఉంటారు కదా సత్యవతి గారు అని అంటుంది.

మా మేడం.  హ..  ఆవిడని ఒక్కసారి శిల్ప రమ్మంటుంది అని చెప్పు.  చెబితే.. చెప్పి చూడు నీకే తెలుస్తుంది. నేను ఇక్కడే వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాను అని ధనుంజయ్ కూర్చున్న కుర్చీలో కూర్చుని కాలు మీద కాలు వేసుకుంటుంది.

ఏ అమ్మాయి నీకు ఎంత పొగరు. మా అయ్యగారు కుర్చీలోనే కూర్చుంటున్నావు. నువ్వు లోపలికి వెళ్లి మీ పెద్ద మేడంని పిలుచుకునిరా.

అప్పుడు నేను ఎవరో నీకే తెలుస్తుంది. వెళ్ళు వెళ్ళు అని అదే పొగరుతో చెబుతుంది. ఆ సర్వెంట్ లోపలికి వెళ్లి సత్యవతి గారికి చెబుతుంది.

నేను వస్తున్నాను పదా అని బయటకు వచ్చి చూస్తారు.  అక్కడ శిల్ప కాలు మీద కాలు వేసుకుని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

హేయ్.. శిల్ప అనే గట్టిగా అరుస్తారు.  ఆ పిలుపుకు ఉలిక్కిపడి ఏంటి మా గ్రానీ ఇంత గట్టిగా అరుస్తుంది.  గ్రానీ అని పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి చేతులు పట్టుకుని ఎన్ని రోజులైపోయింది గ్రానీ నిన్ను చూసి.

నీ మీద నేను చాలా బెంగ పెట్టుకున్నాను. నన్ను నాన్న ఇంట్లో కూడా రానివ్వలేదు. పైగా నన్ను నాన్న అని పిలవద్దంటున్నారు.

ఈ సర్వెంట్ కి చెప్పు నేను ఎవరో.. ఏమిటో..  ఆ సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ లో ఉండలేకపోతున్నాను. చాలా వేడిగా ఉంది.  అట్లీస్ట్ అక్కడ ఒక ఏసీ అయినా పెట్టించవచ్చు కదా..

రేపు యాన్యువల్ డే ఉంది అంట కదా..  నాకు డ్రెస్ కావాలి గ్రానీ.  నా రూమ్ లో పారిస్ నుంచి తెప్పించుకున్న డ్రస్సు ఉంది కదా..  అది పంపించు అని తన ఫ్లో లో చెప్పుకుంటే వెళుతుంటే.. ఎవరే నీకు గ్రానీ అని కోపంగా అంటారు.

అంతే అప్పుడు దాకా గట్టు తెగిన గోదావరి లాగా లోడలోడా వాగుతున్న శిల్ప ఆశ్చర్యంగా సత్యవతి వైపు తిరిగి గ్రానీ నువ్వు ఏమంటున్నావు.

నేను నీ ముద్దుల మనవరాలని అంటుంది. ఇంకా ఆపు. నాకు ఉన్నది ఒకే ఒక మనవరాలు.  అది అవని మాత్రమే. ఏదో పిచ్చివాగుడు వాగుతున్నావు అని ఈ అమ్మాయి చెబితే...

నీకు వార్నింగ్ ఇద్దామని వచ్చాను. ఇంకొకసారి నన్ను గ్రానీ అని పిలిచావు అంటే మర్యాదగా ఉండదు. ప్యారిస్ నుంచి డ్రెస్ అంట..

నీ మొహం చూడు ఎలా ఉందో..  నీకు కావాలి అంటే ఒక పాత డ్రెస్ ఇస్తాను వేసుకో..  అంతేగాని లేనిపోని బిల్డప్పులు ఇవ్వకు అని కోపంగా లోపలికి వెళ్ళిపోతారు.

సర్వెంట్ పూసుక్కున నవ్వుతుంది. ఎందుకు నవ్వుతున్నావు. ఇందాకటి నుంచి నువ్వు ఇచ్చే బిల్డప్ కి నువ్వు ఎవరో ఏంటో అనుకున్నాను.

తీరా చూస్తే నువ్వు మాకన్నా దారుణంగా ఉన్నావే.. పని తప్పించుకోవడానికి లేనిపోని రిలేషన్స్ చెబుతున్నావా... డ్రస్సు లేదు అంటే నేనే నా బట్టల్లో ఏదో ఒక డ్రెస్ తీసి ఇద్దును కదా అంటుంది.

ఇడియట్ నేను పని వాళ్ళ బట్టలు వేసుకునే దానిలాగా కనిపిస్తున్నానా.. ఇదిగో ఇందాకటి నుంచి చూస్తున్నాను.  పనమ్మాయి... పని అమ్మాయి..  అంటున్నావ్.

ఇంతకీ నువ్వు ఏమిటి పని అమ్మాయివి కాదా..  ఒంటి మీద ఉన్న బట్టలు తప్ప ఇంకా ఏమీ లేవు నీ దగ్గర. అయినా పొగరు చూపిస్తున్నావు.

పోనీలే అని జాలి పడితే నా మీదే అరుస్తున్నావు.  నీ కర్మ. నేనే కాదు మన సర్వంట్ బ్యాచ్ లో ఎవరూ కూడా నీకు బట్టలు ఇవ్వరు. ఏం వేసుకుని  వస్తావో రా అని అమ్మాయి వెళ్ళిపోతుంది.

శిల్ప నోటి దూల ???

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 107

శిల్పకి ఏం చేయాలో అర్థం కాక చూస్తూ ఉంటుంది. ఇంక లాభం లేదు అనుకుని బిందు దగ్గరికి వెళ్లి ప్లీజ్ అత్తయ్య నాకు ఎలాగైనా డ్రెస్ అరేంజ్ చెయ్యి అని రిక్వెస్ట్ చేస్తుంది.

ముందే నువ్విలా మాట్లాడి ఉండి ఉంటే కాస్త అయినా పని అయ్యేది కదా.. నా వంతు ప్రయత్నం నేను చేస్తాను అని సత్యవతి గారి దగ్గరికి వెళ్లి బయట నుంచే పిలుస్తుంది.

ఏంటి బిందు అని అడిగితే..  రోజువారి బట్టలు ఇవ్వండి. ఒంటి మీద ఉన్న డ్రెస్ తప్ప ఏమీ లేవు. ఒక్క నిమిషం అని లోపలికి వెళ్ళి నాలుగు జతలు తీసుకొచ్చి ఇస్తుంది.

ఇవి చాలా జాగ్రత్తగా వాడుకోమని చెప్పు అని లోపలికి వెళ్ళిపోతారు. అవి తీసుకొచ్చి ఇవిగో అని ఇస్తుంది. గబగబా తీసుకొని చూసి ఏంటి... ఈ బట్టల నేను వేసుకోవాలా.. 

ఏ జైల్లో ఇంతకన్నా మంచివి వేసుకున్నావా..  అత్తయ్య ప్రతిదానికి నువ్వు జైలుతో లింకు పెట్టకు. కొన్ని కొన్ని నిజాలు చేదుగా ఉన్న ఒప్పుకోవాలి.

ఒప్పుకుంటేనే మన బ్రతకగలం.  అంటే...
రాజీపడమంటున్నావా. అలవాటు పడమంటున్నాను అని బిందు తన పని తాను చేసుకుంటూ ఉంటుంది.

రేపు ఎలాగైనా నేను క్రిష్ ని కలవాలి అన్న ఊహల్లోనే ఉంటూ... ఒక డ్రెస్ తీసుకుంటుంది. ఆలోచనలతోనే ఆ రాత్రి గడిపేస్తుంది.

పొద్దుటే సర్వెంట్స్ వచ్చి పిలిస్తే వస్తున్న అని చెప్పి బిందుతోపాటు వెళుతుంది. ప్రోగ్రాం ఇప్పుడు కాదు కదా అని అడిగితే...  నువ్వేమైనా విఐపి అనుకుంటున్నావా ప్రోగ్రాం టైం కి వెళ్ళటానికి.

అక్కడ చాలా పనులు ఉన్నాయి పద పద అని చెప్పి ఒక వ్యాన్ లో ఎక్కిస్తారు. అక్కడ సర్వెంట్స్ తో పాటు కూర్చుని వెళుతుంటే చాలా ఇరిటేటింగ్ గా అనిపిస్తుంది. 

ఆడిటోరియం కి తీసుకుని వెళతారు. ఎలాగైనా క్రిష్ ని కలవాలి అన్న ఆలోచనతో ఉన్న శిల్ప వ్యాన్ దిగి చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది.

ఎక్కడికి వచ్చాము. నీకు ప్రతిదీ బొట్టు పెట్టి చెప్పాలా
పద పద అని విసుక్కుంటారు.  ఆ ఆడిటోరియం చూసి ఇది చాలా పెద్దగా ఉంది. ఇక్కడ ఏం చేయాలి.

నువ్వు ఇదంతా క్లీన్ చేయి అని చెప్పి ఇంకొక ఇద్దరు సర్వెంట్స్ అక్కడ వదిలి వెళ్ళిపోతారు. వాట్ ఇదంతా క్లీన్ చేసేటప్పటికి నా నడుము పడిపోతుంది. నా అందం ఏమి కావాలి అనుకుంటుంది.

ఏమి చేయలేక మొత్తం అంతా క్లీన్ చేస్తుంది.  మధ్యాహ్నం ఫుడ్ వచ్చినప్పుడు తిని హమ్మయ్య కాసేపు రెస్ట్ తీసుకోవాలి అనుకునేటప్పటికీ..  మరొక పని పురమాయించుతారు.

అలా సాయంత్రం దాకా చేపిస్తూనే ఉంటారు.  ఫంక్షన్ టైం కి వెళ్లి ఫ్రెష్  అయ్యి రా.. వెల్కం ఎంట్రన్స్ దగ్గర కూడా పని ఉంది.

శిల్ప భయపడుతుంది. నేను అక్కడికి రాను అంటుంది.  ఎందుకు రావు. వీళ్ళకి ఎలా చెప్పాలి.  నన్ను అక్కడ గుర్తుపడితే నా పోసిషన్ చూసి అందరూ నవ్వుకోరా...

నేను ఎన్నిసార్లు ఈ ఆఫీస్ కి వచ్చాను.  అలాంటిది నన్ను ఇలా చూస్తే ఇంకేమైనా ఉందా అనుకుని... ప్లీజ్ వేరే పని ఏదైనా చెప్పండి కానీ అక్కడికి మాత్రం వద్దు.

నిన్ను అక్కడే ఉంచమని మాకు ఆర్డర్స్ వచ్చాయి అని చెబుతారు. ఇంక చేసేది ఏమీ లేక తప్పించుకోవడానికి అని నాకు వేరే డ్రెస్ లేదు.  ఇది స్మెల్ వచ్చేస్తుంది అని చెబుతుంది.

ఏం పర్వాలేదు నీ కోసం డ్రెస్ తెప్పించారు అని ఒక డ్రెస్ ఇస్తారు.  అది చూడగానే శిల్ప మొహం వెలవెల పోతుంది. ఏంటి చూస్తున్నావ్ వెళ్లి రెడీ అవ్వు అని చెబుతారు.

ఇక తప్పక వెళ్లి రెడీ అయి వస్తుంది. మేకప్ వేసే వాళ్ళు లైట్గా మేకప్ వేసి ఇప్పుడు పర్ఫెక్ట్ అంటారు.  అద్దంలో తనను తను చూసుకుని ఉలిక్కి పడుతుంది.

  ఎవరైనా శిల్పని చూస్తే గుర్తు పట్టలేని విధంగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే  బఫూన్ డ్రెస్ వేశారు. ఈ బఫూన్ డ్రెస్ తోనే అందరికీ వెల్కమ్ చెప్పాలి అంటారు. పోనీలే గుడ్డులో మెల్ల అనుకొని సరే అంటుంది.

వెల్కమ్ గేటు దగ్గర నిలబడి అందరికీ రోజస్ ఇస్తూ వెల్కమ్ వెల్కమ్ అని చెబుతూ ఉంటుంది. అంతకు ముందు తను ఎవరితో అయితే చీప్ గా ప్రవర్తించిందో వాళ్ళందరికీ కూడా రెస్పెక్ట్ గా ఉండి మరీ చెప్పాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది.

ఈ హడావుడిలో ఉండగానే కలకలం మొదలవుతుంది.  ఏమైంది అని అందరూ చూస్తూ ఉంటే వరుసగా కార్లు వచ్చి ఆగుతాయి.

ధనుంజయ్ కూడా స్పీడ్గా కార్ల దగ్గరకు వెళుతూ ఉంటే.. ఓ నాన్నే ఇలా పరిగెడుతున్నారు అంటే చాలా వివిఐపీలని పిలిచి ఉంటారు.

ఎవరు అయ్యుంటారా నాకు ఏమన్నా ఉపయోగపడతారా అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.  ముందుగా కళ్యాణ్ దంపతులు దిగుతారు.

తర్వాత వరసగా జై సింహా ఫ్యామిలీ మొత్తం దిగుతూ ఉంటే.. అది చూసిన శిల్పకి కళ్ళు తిరిగినంత పని అవుతుంది.

ఏంటి వీళ్ళ కోసమా నాన్న పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లారు.  ఇప్పుడు అని టెన్షన్ గా చూస్తూ ఉంటే విక్రమ్ దిగి నిలబడతాడు.

విక్రమ్ చూసిన అమ్మాయిలు సూపర్ ఉన్నాడే..  ఇలాంటి వాళ్ళు మనకు ఎక్కడ దొరకరేంటి అని  గుసగుసలాడుతూ ఉంటారు.

విక్రమ్ చిన్న స్మైల్ తో చెయ్యి ముందుకు చాపుతాడు. ఆ చేతిలో ఒక సుతిమెత్తని చెయ్యి జత కలుపుతుంది. మెల్లిగా అని చెప్పి పైన కూడా చేయి అడ్డు పెడతాడు.  దిగడానికి ఇబ్బంది లేకుండా ఉంటుంది అని ...

అవని కారులో నుంచి దిగి విక్రమ్ కి చిన్న స్మైల్ ఇస్తుంది. ఆర్ యు ఓకే అంటే..  ఇంత దూరంలోనే నాకు ఏమైపోతుంది అండి..

నువ్వు అలసిపోతే నాకే కష్టం కదా.. ఆ మాటకి చిన్నగా సిగ్గుపడుతుంది. అది చూస్తున్న శిల్ప మాత్రం రగిలిపోతూ ఉంటుంది.

ఇప్పుడు వీళ్ళు నన్ను గుర్తు పడతారా.. గుర్తుపట్టి నన్ను చూసి నవ్వుతుందా అని ఒక ఇమేజ్నరి వరల్డ్ లోకి వెళ్ళిపోతుంది.

అవిని తన ముందుకే వచ్చి   వేసుకున్న బఫూన్ డ్రెస్ అంత తీసేసి వెటకారంగా నవ్వుతున్నట్టుగా ఊహించుకుని గట్టిగా అరుస్తుంది. 

ఆ అరుపుకి  అంతా సైలెంట్ అయిపోయి శిల్ప వైపు చూస్తారు. ఆర్గనైజర్ కంగారుగా అందరికీ సోరి చెప్పి శిల్ప దగ్గరకు వచ్చి ఎందుకు అలా అరుస్తున్నావు.

గెస్ట్ లు అందరూ ఇటే చూస్తున్నారు . వెంటనే తేరుకుని సోరి.. సోరి అంటుంది.

విక్రమ్ మాత్రం కార్నర్స్ స్మైల్ ఇస్తాడు అవని ఏమైంది.. ఎందుకు ఆ అరుపులు.. నథింగ్... టెన్షన్ పడకు అని జాగ్రత్తగా తీసుకువస్తూ ఉంటాడు.

శిల్ప ముందుకు రాగానే ఒక్క నిమిషం విక్రమ్ ఆగుతాడు. అప్పటికే శిల్పకి లోపల తడిచిపోతూ ఉంటుంది.  ఇప్పుడు గుర్తుపట్టి పిలుస్తారా ఏమిటి అని తనలో తానే నలిగిపోతూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ అక్కడికి వచ్చి నైస్ డ్రెస్.  ఈ డ్రెస్ నీకు బాగా సూట్ అయింది. ఇలాగే మెయింటైన్ చెయ్ అని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు.

ఆ మాటకి వెళుతున్న విక్రమ్ ని చూస్తూ...  తెలిసి అన్నాడా... తెలియక అన్నాడా..  నన్ను గుర్తుపట్టాడా ఏమిటి అని పరధ్యానంగా ఉంటుంది.

అందరూ వెళ్లి ఆడిటోరియంలో కూర్చున్న తరువాత... శిల్ప ని రమ్మని అవని కి సర్వ్ చేపిస్తూ ఉంటారు.  డ్రింక్స్ అని..  తర్వాత స్నాక్స్ అని ఏదో ఒకటి ఇప్పిస్తూ ఉంటారు.

అవని స్మూత్ గా నాకు ఇప్పుడు ఏమీ వద్దు అని చెబుతూ ఉంటే..  రిక్వెస్ట్ చేయాలి అని గట్టిగా చెబుతారు. శిల్ప కి కష్టంగా ఉన్నా సరే తీసుకోండి మేడం అని రిక్వెస్ట్ చేస్తుంది.

ఆ వాయిస్ వినగానే అవని ఉలిక్కిపడి  శిల్ప వైపు చూస్తుంది.   గుర్తుపట్టలేనట్టుగా ఉన్న బఫూన్ రూపాన్ని చూస్తూ... నువ్వు అని వేలు పెట్టేటప్పటికి విక్రమ్ ఏమైంది అంటే నథింగ్ అని సైలెంట్ అవుతుంది.

ధనుంజయ్ ఇప్పుడు వరకు సాధించినవి అన్నీ కూడా అక్కడ స్క్రీన్ పెట్టి చూపిస్తూ ఉంటారు.  తన భార్యగా రజితని,  కూతురుగా అవని నీ మాత్రమే చూపిస్తారు.

  ధనుంజయ్ ఎంపైర్ మొత్తానికి ఏకైక వారసురాలు అవని అని... ఇప్పటినుండి అన్ని బిజినెస్లకి  చైర్మన్ అని అనౌన్స్ చేస్తారు.

అది వినగానే శిల్ప బొమ్మలాగా నిలబడిపోతుంది. అసలు ఏం జరుగుతుంది.  అమ్మ గురించి గానీ... నా గురించి గానీ ఎక్కడా మెన్షన్ చేయలేదు.

మర్చిపోయారా...  వెంటనే నాన్నని అడగాలి అని చెప్పి ధనుంజయ్ దగ్గరికి వెళ్లడానికి ముందుకు అడుగులు వేస్తోంది.

వెంటనే అక్కడేకి ఒక నలుగురు వ్యక్తులు వచ్చి లాక్కొని వెళ్ళిపోతారు. హేయ్..  నన్ను వదలండి వదలండి అని అరుస్తున్న సరే అక్కడ ఉండనివ్వకుండా తీసుకువెళ్లి వ్యాన్ ఎక్కించేస్తారు.

అవనికి అన్ని బాధ్యతలు ధనుంజయ్ అప్పచెప్పి అవని తీసుకున్న నిర్ణయాలు కూడా అక్కడ అనౌన్స్ చేస్తారు. అందరూ అవిని నిర్ణయాన్ని మెచ్చుకుంటారు.

విక్రమ్ ఫ్యామిలీ మాత్రం అక్కడ ఏమీ తినరు.  తాగరు.  ఫంక్షన్ అయిన వెంటనే తిరిగి రిటన్ అవ్వుతారు.

మౌనంగా ఉన్న అవనినీ దగ్గరకి లాక్కొని చుట్టూ భుజం పైన చెయ్యి వేసి దగ్గరకి లాక్కుంటాడు. వీళ్లిద్దరూ మాత్రమే సెపరేట్గా ఒక కారులో వెళుతూ ఉంటారు.

అవని ఏమి పట్టించుకోకుండా మౌనంగా విక్రమ్ భుజం పైన తలవాల్చి కళ్ళు మూసుకుంటుంది.

అవని ఫీలింగ్స్ ఏంటో అర్థం అయిన విక్రమ్ కూడా డిస్టర్బ్ చేయకుండా లాంగ్ డ్రైవ్ కి తీసుకువెళ్తాడు.  ఇంటికి రావడానికి లేట్ అవుతుంది అని మెసేజ్ చేస్తాడు.

కారు అలా వెళుతూ ఉంటే మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి ఇంకా ఇల్లు రాలేదా అని అడుగుతుంది.  నా భార్యామణి ఇప్పటికి స్పృహలోకి వచ్చింది అంటాడు.

నేను స్పృహలోకి రాకపోతే రప్పించడానికి మీరు ఉన్నారు కదా అంటుంది. ఆ మాటకి నవ్వుతూ కారుని లోన్లీ ప్లేస్ లో ఆపుతాడు.

కారు దిగు అని విక్రమ్ దిగి వచ్చి చేయి అందిస్తాడు. విక్రమ్ చేయి పట్టుకుని బయటకు వచ్చి ఆ ఫ్రెష్ ఎయిర్ కి కళ్ళు మూసుకుని తెరుస్తుంది.

రొమాంటిక్ టైం❤️❤️

కథ కొనసాగుతుంది..

[SivaSai]

Part - 108

అవని కారు దిగి ఆ చల్లటి గాలిని ఆస్వాదిస్తూఉంటుంది. విక్రమ్ అవిని దగ్గరికి వచ్చి కం అని చేయి అందిస్తాడు. చేతిలో చెయ్యవేసి ముందుకి నడుస్తుంది.

ఓపెన్ ఏరియా లాగా ఉన్న ప్లేస్ చూసి ఎక్కడికి వచ్చాము. చిన్న సర్ప్రైజ్ అని చిటిక వేస్తాడు.. మెల్లిగా ఒక్కొక్క లైట్ వెలుగుతూ ఉంటుంది.

చీకట్లు మధ్యలో వెన్నెల కురిసినట్టేగా ఆ ప్రదేశం అంతా లైట్లతో నిండిపోతుంది.  ఇద్దరి కోసము అక్కడ డిన్నర్ అరేంజ్ చేసి ఉంటుంది.

ఇదంతా ఎప్పుడు ప్లాన్ చేశారు. సర్ప్రైజ్ అన్నాను కదా..  ఫోన్ లో మ్యూజిక్ ఆన్ చేస్తాడు. అవని తన ముందుకు తిప్పుకొని మెల్లిగా స్టెప్స్ వేపిస్తూ ఉంటాడు.

ఆ చల్లటి గాలిలో మెల్లిగా వస్తున్న రొమాంటిక్ మ్యూజిక్ లో విక్రమ్ తో కలిసి డాన్స్ చేస్తూ ఉంటే తనని తాను మరిచిపోతుంది.

అవని మూడ్ పూర్తిగా మారింది అని అర్థమైన తర్వాత తీసుకువెళ్లి చైర్ లో కూర్చోబెట్టి తనే స్వయంగా తినిపిస్తాడు.

విక్రమ్ ప్రేమకి అవని ఎప్పుడూ కరిగిపోతూనే ఉంటుంది. ఫుడ్డు తినిపించిన తరువాత అక్కడ లాన్లోనే కింద కూర్చుంటారు.

అవని ఎమోషనల్ అవుతూ విక్రమ్ ఒడిలో కూర్చుని గట్టిగా హగ్ చేసుకుంటుంది. భార్య చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరగా హత్తుకుని ఏమైందిరా అంటాడు.

ఏమీ లేదు అన్నట్టుగా తల ఊపుతుంది. కానీ ఆ కౌగిలి  నుంచి మాత్రం బయటికి రాదు. ఇంకా దగ్గరగా హత్తుకుని నాతో కూడా చెప్పవా.

మీకు కాక ఇంకెవరికి చెబుతాను అని విడి..  విక్రమ్ ముఖమంతా ముద్దులు పెట్టేస్తూ ఉంటుంది. అబ్బో ఇప్పుడు మా శ్రీమతికి ఎందుకు ఇంత ప్రేమ పొంగి కొచ్చింది.

ఎంత పొంగి కొచ్చినా మా శ్రీవారి ప్రేమ ముందు అది చిన్నదే అంటుంది. ఆ మాటకి చిన్నగా నవ్వుతూ నా శ్రీమతి ప్రేమకి కరిగిపోయాను కాబట్టే నా ప్రేమ నీకు కనిపిస్తుంది.

అవని కళ్ళల్లో నుంచి కారుతున్న కన్నీళ్లు తుడిచి ఇవి నీ కళ్ళల్లో నేను చూడలేను బంగారం. నీ సంతోషం కోసం నేను ఏమైనా చేస్తాను. ఆ విషయం నాకు తెలుసు అండి.

మీ భార్యగా మారిన తర్వాతే అదృష్టం కూడా నా వైపుకు వచ్చింది.  అప్పుడు దాకా నా జీవితం ఏమిటా అని ఎప్పుడూ టెన్షన్ పడుతూ ఉండేదాన్ని.

అలాంటిది ఈరోజు ఆ మనిషి తన వారసురాలుగా నన్ను ప్రకటించి నా ఉనికిని ప్రపంచానికి చూపించాడు. నన్ను అనాధ అని గెలిచేసిన ప్రతి ఒక్కళ్ళు ఈరోజు  నోరు మూసుకుంటారు.

ఎవరినైనా కామెంట్ చేయాలి అంటే ఆలోచిస్తారు.  ఇదంతా మీ వల్లే కదా... మీరు నా జీవితంలోనికి రాకపోయే ఉండి ఉంటే ఎప్పటికి నేను ఒక అనాధ లాగానే ఉండేదాన్నేమో..  లేకపోతే వాళ్ళ అరాచకాలకి బలైపోయి ఈ ప్రాణం ...

నెక్స్ట్ మాట వచ్చే లోపు విక్రమ్ అవని పెదాలు మూసేస్తాడు. ఆ ముద్దులో ప్రేమ కోపం బాధ అన్నీ కనపడుతూ ఉంటాయి.

అవని మాత్రం ఆపదు. వెచ్చటి కన్నీళ్లు బుగ్గ పైనుంచి కారుతూ విక్రమ్.. ని కూడా తడిపేస్తాయి.  ఆ కన్నీళ్ళకి కోపాన్ని వదిలి మెల్లిగా ముద్దు పెట్టి చూడు శ్రీమతి.. ఎప్పుడు నీ నోటి నుంచి ఆ మాట రానివ్వకు .


నీ ప్రాణం నా ప్రాణం వేరువేరు కాదు. ఎప్పుడైతే నీ చేతిని పట్టుకుని పాణిగ్రహణం చేశానో ఆ రోజే  రెండు శరీరాలు ఒకే ఆత్మగా మారిపోయాము.

ఈ జన్మకి కాదు. ఎన్ని జన్మలకైనా మన బంధం ఇదే.. నువ్వే నేను.  నేనే నువ్వు.  అర్థమయిందా అంటాడు. 

ఆ మాటకి నవ్వుతూ విక్రమ్ వైపు చూసి అర్థమయింది...  ఇంతకన్నా నాకు కావాల్సిందేముంది అంటుంది. అరే అలాంటి ఎలా కుదురుతుంది.

ఇంకా చాలా కావాలి కదా అంటాడు.. ఇంకేం కావాలి అంటే..  ఇంకేం కావాలా అసలు ఈ ప్రశ్న నువ్వెలా అడగగలుగుతున్నావ్ భార్యామణి అని నడుము పైన వేలుతో రాస్తూ ఉంటాడు.

ఆ చక్కెలగింతలకి నవ్వుతూ ఏం చేస్తున్నారు మీరు.. మరి ఇంకేం కావాలి అని అడుగుతున్నావు కదా..  తెలుసుకోవాలి కదా నువ్వు.

తెలుసుకుంటాను ప్లీజ్ ఆపండి. సరే తెలుసుకో అంటాడు. చెప్పండి.. మీకు ఇంకేం కావాలి అని గెడ్డం పట్టుకుని అడుగుతుంది.

ఇలా అడిగితే వర్కౌట్ అవ్వదు భార్యమణి అంటాడు.  మరి ఇంకా ఎలా అడిగితే వర్కౌట్ అవుతుందండి. భగవంతుడా నా పెళ్ళానికి అందమైన రూపం ఇచ్చావు గాని ఆ బుర్రలో కొంచెం గుజ్జు ఇచ్చి ఉంటే నేను ఎంత అదృష్టవంతుడిని అయ్యేవాడినో అంటాడు.

ఆ మాటకి కోపంగా చూస్తూ అంటే నా బుర్రలో గుజ్జు లేదా... గుజ్జు ఉంటే ఈపాటికి నీకు అర్థం కావాలి కదా...
ఇంకా ఏమై ఉంటుందా అని బుగ్గ పైన వేలు పెట్టి ఆలోచిస్తుంది.

అప్పుడు బల్బు వెలిగి సిగ్గుతో తలకిందకి దించేస్తుంది.  ఏదో మా మేడంకి బల్బ్ ఎలిగినట్టుందే అంటాడు. ఆ వెలిగితే మాత్రం చెబుతానా అంటుంది.

చెబితేనే కదా అది అవునా కాదా నేను చెప్పగలను. సమయం వచ్చినప్పుడు చెబుతానులే గాని ఇంకా ఇంటికి వెళదామా అంటుంది.

అవని నీ తన లోకంలోనికి తీసుకువచ్చి ఇంటికి తీసుకువెళతాడు.

శిల్ప ని ఇంటి దగ్గర వదిలేసి వ్యాన్ మళ్లీ వెనక్కి వెళ్ళిపోతుంది. శిల్ప కోపంగా చూస్తూ ఉంటే వాచ్మెన్ గేట్ తీసి లోపలికి వెళ్ళండి అని చెబుతాడు.

ఏమీ చేయలేక లోపలికి వెళ్లి గుమ్మం దగ్గరే కూర్చుని ఉంటుంది. డాడీ రాగానే అడగాలి ఇలా ఎందుకు చేశారో కనుక్కోవాలి అని గుంజుకుంటూ ఉంటుంది.

ధనుంజయ్ వచ్చేలోపు ఆ మేకప్ అంతా తీసేసి ఒక డ్రెస్ వేసుకుని వెయిట్ చేస్తూ ఉంటుంది. బిందు శిల్పను చూసి ఇక్కడే కూర్చున్నావ్ ఏంటి..  నిద్ర రావడం లేదా...

నేను డాడీతో మాట్లాడి వస్తాను. ఏమైంది అని అడిగితే.. ఈరోజు  ఫంక్షన్ లో ఏం జరిగిందో తెలుసా అత్తయ్య.. నేను రాలేదు కదా నాకు తెలియదు అంటుంది.

అయ్యో అత్తయ్య నువ్వు అంత విరక్తిగా మాట్లాడితే....
  ఇక్కడ నాకు సహాయం చేసే వాళ్ళు ఎవరూ ఉంటారు.
సరే చెప్పు అంటుంది.

శిల్పను తీసుకువెళ్లిన దగ్గర నుంచి ఇప్పుడు దాకా జరిగింది మొత్తం చెబుతుంది. అవునా అంటుంది. అదేంటి అత్తయ్య.. జరిగింది అంతా చెబితే నువ్వు అంత సింపుల్ గా అవునా అంటున్నావు.

ఇందులో ఆశ్చర్యపోవడానికి ఏముంది. అన్నయ్య ముందే చెప్పారు కదా నువ్వు ఎక్కడ నాన్న అని పిలవడానికి వీలు లేదు అని.

పిలవద్దు అంటే ఏదో కోపంలో అన్నారు అనుకున్నాను కానీ.. అసలు ఆయనకి నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు అన్నట్టుగా చేశారు.

ఇలా అయితే మరి నేను ఎవరిని..  నా ఐడెంటిటీ ఏది అని కోపంగా అడుగుతుంది. మీ ఐడెంటిటీ మీ అమ్మని అడుగు అన్నా వాయిస్ వినపడుతుంది.

ఆ వాయిస్ విని భయంగా వెనక్కి తిరిగి డాడీ అంటుంది.  జస్ట్ షట్ అప్.  ఎన్నిసార్లు చెప్పాను నన్ను అలా పిలవద్దు అని..

మీరు చేసింది ఏమైనా బాగుందా డాడీ అని కన్నీళ్లతో అడుగుతుంది.  నాకు బాగుంది కాబట్టి చేశాను.
అవని నీ మీ కూతురుగా ఎనౌన్స్ చేశారు. అవని మదర్ మాత్రమే మీ వైఫ్ గా అందరికీ చెప్పారు. మరి నేనెవరిని.. మా మమ్మీ ఎవరు అని అడుగుతుంది.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ అవని అంటున్నావు గాని అక్క అన్నమాట నీ నోటి నుంచి రావడం లేదు. ఏమన్నావు అవని మదర్ని మాత్రమే నా వైఫ్ గా చెప్పాను అనా,...

మరి మీ అమ్మ ఏం చేసేది. నువ్వేం చేసే దానివి.. ఆ మాటకి శిల్ప ఏమి మాట్లాడలేక మౌనంగా చూస్తుంది.  ఏం మాట్లాడవేమిటి శిల్ప.

ఎక్కడికి వెళ్ళినా మీ అమ్మ ఒక్కతే నా భార్య.  నువ్వు ఒక్క దానివే నాకు కూతురు అని చెప్పేవారు  కదా.. అప్పుడు నీకు అవని గుర్తుకు రాలేదా...

అవని కూడా నా కూతురే కదా.. మీరిద్దరూ కలిసి పెరిగి ఉంటే నాకు ఇద్దరు కూతుళ్లు అని గర్వంగా చెప్పుకునేవాడిని కానీ అవకాశం ఇవ్వకుండా మీ అమ్మే చేసింది.

అమ్మ తప్పు చేస్తే శిక్ష నాకా అని అడుగుతుంది. ఇంకా ఆపు..  అసలు నువ్వు ఏమీ తప్పు చేయనట్టుగా మాట్లాడుతున్నావు.

ఈరోజు నీ పరిస్థితికి ముమ్మాటికి నువ్వే కారణం.  అవని ఎంతటి హీనస్థితిలో ఉన్న సరే తన వ్యక్తిత్వాన్ని వదులుకోలేదు.  కానీ నువ్వేం చేసావు.

నువ్వు అనుకున్న గోల్ ని రీచ్ అవ్వడానికి కష్టపడడం మానేసి తప్పుడు దారి వెతుకున్నావు.  అంతే కాకుండా అక్క భర్తని అని కోపంగా కళ్ళు మూసుకుంటారు.

ధనుంజయ్ కోపం చూసి శిల్ప భయంగా బిందు చేతిని పట్టుకుంటుంది.  ఇంతకు మించి నీతో మాట్లాడడం నావల్ల కాదు.

బిందు వైపు చూసి రేపొద్దున్న ఇద్దరు రెడీగా ఉండండి అని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు.  ధనుంజయ్ లోపలికి వెళ్ళగానే శిల్పా హమ్మయ్య అనే గుండెల పైన చేయి వేసుకుంటుంది.

ఎక్కడికి అత్తయ్య రేపు వెళ్ళేది. రేపు తెలుస్తుంది కదా..  ఇప్పుడు నుంచే తెలుసుకుని ఏమి చేస్తావు.. చెప్పొచ్చు కదా..

నాకు ఏమీ తెలియదు రెడీ అయి ఉండమన్నారు.  రెడీ అయి ఉండడమే అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది. ఈరోజు ఎలాగైనా క్రిష్ ని కలవాలి అనుకుంటే అవ్వలేదు.

రేపైనా ట్రై చేయాలి అని అప్పటివరకు తండ్రి తిట్టిన తిట్లు అన్ని గాలికి వదిలేసి ఎగురుకుంటూ వెళ్ళిపోతుంది.

అలసిపోయి ఉన్న దేహంతో మత్తుగా నిద్రపోతుంది. ఉదయమే బిందు కొట్టి... కొట్టి లేపుతుంది. ఎందుకు అత్తయ్య నిద్ర డిస్టర్బ్ చేస్తున్నావు.

ముందు లెగు. రెడీ అవ్వమన్నారు కదా. ఎక్కడికో చెప్పలేదు.  ఏం డ్రెస్ వేసుకోవాలి. అవును నువ్వు ఒక ఎలిజిబెత్ క్వీన్ అని నీకు డ్రెస్సులు ఆర్డర్ మీద తెప్పిస్తున్నారు అంటుంది.

ఈ అత్తయ్య కి ప్రతిదీ వెటకారమే... వెళ్ళి స్నానం చేసి వస్తుంది. డ్రెస్ వేసుకుంటూ ఉంటే ముందే చీర కట్టుకో అంటుంది.

చీర దేనికి అత్తయ్య... నాకు తెలియదు అని చెప్పాను కదా.. నాకు కట్టుకోవడం రాదు. నా కర్మ.. తప్పుతుందా అని ఆ చీర బిందునే కడుతుంది.

శిల్ప ప్రయాణం ??
కథ కొనసాగుతుంది..

[SivaSai]

Part - 109

శిల్ప కి చీర కట్టి మెడలో సింపుల్ గా ఉన్న ఒక చైన్ వేస్తుంది. అద్దం లేదా అత్తయ్య.. మనం ఉన్నది ఎక్కడ అని ఎటువంటి భావం లేకుండా అడుగుతుంది.

  ఏం మాట్లాడినా అత్తయ్య కౌంటర్స్ వేస్తుంది అని సైలెంట్ అయిపోతుంది. రెడీ చేసి పదా అని బయటికి తీసుకు వస్తుంది.

ఇప్పుడైనా చెప్పొచ్చు కదా.. ఎన్నిసార్లు అడుగుతావు శిల్ప. నాకు తెలియదు అని చెబుతున్నాను కదా.
ఒకసారి చెబితే అర్థం చేసుకోవడం నేర్చుకో అని విసుగ్గా అంటుంది.

మా మమ్మీ లేకపోయేటప్పటికి అందరికీ కొమ్ములు వస్తున్నాయి చ అని మనసులో అనుకుంటూ వెళ్లి గుమ్మం ముందు నిలబడుతుంది.

ఏమిటో నా ఇంట్లోకి నేను వెళ్లడానికి కూడా పర్మిషన్ కావాల్సి వస్తుంది. బిచ్చగత్తె లాగా నన్ను గుమ్మం ముందు నిలబెట్టారు.

ఇదంతా ఇడియట్ అవని వల్లే వచ్చింది అని కోపంగా పళ్ళు నూరుతూ ఉంటుంది.

ధనుంజయ్ తన తల్లిదండ్రులను తీసుకుని బయటకు వచ్చి వెళదామా అంటాడు.  అన్నయ్య ఒక్కసారి ఆలోచించొచ్చు కదా అని బిందు అంటే..

నీకు ఏమన్నా అభ్యంతరం ఉంటే ఇప్పుడే చెప్పు నాకేమీ పర్వాలేదు. తర్వాత జరిగే వాటికి నాకు ఎటువంటి సంబంధం ఉండదు అని కోపంగా చెబుతారు.

ఆ మాటకి బిందు సైలెంట్ అయిపోతుంది. అక్కడ వాళ్ళు ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో అర్థం కాక శిల్పా పిచ్చ చూపులు చూస్తూ ఉంటుంది.

ఇంకా వెళదామా అంటే హా సరే అని అందరూ ఒక్క కారులోనే బయలుదేరుతారు. శిల్ప ఇబ్బందిగా కూర్చుంటూ.  ఇంతమంది ఒక కారులో అంటే ఎలా కుదురుతుంది.

రెండు కార్లు తీసుకుంటే సరిపోతుంది కదా మనసులో అనుకుంటుంది కానీ ధైర్యంగా పైకి అనలేక ఎక్కడికి డాడీ అంటుంది.

ఇడియట్ నీకు ఎన్నిసార్లు చెప్పాను నన్ను డాడీ అని పిలవద్దు అని...

ఆ మాటకి శిల్పా చిన్నబుచ్చుకొని తలదించుకుంటుంది.  బిందు మెల్లిగా చెవిలో నీకు ఎన్నిసార్లు చెప్పాను. మీ నాన్నని విసిగించొద్దు అని.

సైలెంట్ గా కూర్చోలేవా అని కసురుకుంటుంది. మీకు అందరికీ తెలుసు కదా మనం ఎక్కడికి వెళుతున్నామో.. హ తెలుసు అంటుంది.

మరి ఎందుకు చెప్పడంలేదు అంతే మెల్లిగా అడుగుతుంది. చెప్పినా నువ్వు ఏమీ చేయలేవు.  జరిగింది చూడడం తప్ప.

ఉన్నా ఈ కాస్త సంతోషాన్ని నీకు దూరం చేయడం నాకు ఇష్టం లేదు అంటుంది. అంటే ఇప్పుడు ఏం జరగబోతుంది అత్తయ్య అని భయంగా అడుగుతుంది.

నువ్వు ఎందుకు భయపడడం నేను కదా భయపడాలి అంటుంది.  అసలు ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ అత్తయ్య.  మీరు మాట్లాడేది ఒక్కటి కూడా నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.

ఏదో కొరియన్ మూవీ మలయాళీ టైటిల్స్ తో చూసినట్టు ఉంది. ప్రస్తుతానికి అలాగే అనుకో.   

కారు మాత్రం సిటీ అవుట్ కట్స్ దాటేస్తుంది. ఇంకా రెండు గంటలు ప్రయాణం చేసిన తర్వాత ఒక మారుమూల గ్రామం వస్తుంది. ఒక గుడి ముందు కారు ఆపుతారు.

దిగండి అని  ధనుంజయ్ కారు దిగుతాడు.  అందరూ దిగి నిలబడతారు.  ఇదేంటి గుడికి వచ్చాము అని మనసులో అనుకుంటుంది.

వీళ్ళు వెళ్లేటప్పటికీ సునీల్, ఉదయ్ అక్కడే ఉంటారు. భర్తను చూడగానే ఏవండి అని పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి భర్త చేతులు పట్టుకొని ఏడుస్తుంది.

ఇప్పుడు ఏడ్చి ఉపయోగం లేదు. నవ్వుతూ ఉండు. ఇంకా ఎక్కడ నవ్వండి.  ఆ రాక్షసి కి నా కొడుకుని బలి చేస్తుంటే.. పక్కనున్న ఉదయ్ పట్టుకుని ఎలా ఉన్నావురా అంటుంది.

విరక్తిగా నవ్వుతూ ఇలా ఉన్నాను అంటాడు.  కొడుకుని పైనుండి కిందకి చూస్తూ ఉంటే అసలు గుర్తుపట్టలేని విధంగా ఉంటాడు.

ఎప్పుడు దొరబాబు లాగా హీరోలాగా టిప్ టాప్ గా రెడీ అయ్యి కార్లలో తిరిగేవాడు.  అలాంటిది పుల్లకి బట్టలు వేసినట్టుగా ప్రాణం ఉండాలి కాబట్టి ఉంది అన్నట్టుగా ఉన్నాడు.

ఇలా అయిపోయావ్ ఏంట్రా అంటే మనం చేసిన పాపాలకి శిక్ష అమ్మ అంటాడు.. మమ్మల్ని క్షమించరా అని బాధపడుతుంది.

మిమ్మల్ని ఎందుకమ్మా క్షమించడం.  మీరు చెబితే గంగిరెద్దులాగా నేను కూడా అదే తప్పు చేయడానికి సిద్ధపడ్డాను.

నాలో కూడా ఉంది కదా అంటాడు.  ఈలోపు ధనుంజయ్ అక్కడికి వచ్చి మీ మాటలు అయిపోయాయా అంటాడు.  బాగున్నారా మావయ్య అని ఉదయ్ అడిగితే చాలా అసహ్యంగా చూసి పదండి అంటాడు.

ఆచూపు కి ఉదయ్ కి చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది.  ఎప్పుడూ దగ్గర కూర్చోబెట్టుకుని ప్రేమగా మాట్లాడే మావయ్య ఈరోజు ఒక పురుగును చూసినట్టు చూస్తూ ఉంటే చాలా రంపపు కోతలాగా అనిపిస్తుంది.

వెనకాల వస్తున్న శిల్ప ని చూసి ఒక నిట్టూర్పు విడిచి చేసిన పాపాలకి కొంతైనా ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలిలే అని ధనుంజయ్ వెనకాలే వెళతాడు.

ఇక శిల్ప ఆగలేక నానమ్మ మనము ఎక్కడికి వచ్చాము. దేనికోసం వచ్చాము. తినబోయే ముందు రుచి ఎందుకు చూడు.

ప్లీజ్ నానమ్మ ఇప్పటికే టెన్షన్ తో చచ్చిపోతున్నాను. చెప్పండి. నీ పెళ్లి అని చెప్పి అడుగు ముందుకేస్తుంది.  వాట్ అని అరుస్తూ అక్కడే ఆగిపోతుంది.

ఎందుకు అరుస్తున్నావు. ఇది అన్యాయం నానమ్మ.  నా పెళ్ళి నాకు తెలియకుండా ఫిక్స్ చేయడమేమిటి. అసలు అబ్బాయి ఎవరో నాకు తెలియదు.

నా రేంజ్ కి సూట్ అవుతాడో లేదో చూసుకోవాలి కదా...
అయినా పెళ్ళంటే ఇలాంటి చోట చేసుకునేది. ఎవరూ లేని అనాధలు కూడా ఇలాగ చేసుకోరు.

అలాంటిది గ్రేట్ ధనుంజయ్ ముద్దుల కూతురు పెళ్లి అంటే ఇంకెలా ఉండాలి అంటుంది.. ఆ మాటకి శిల్పను చూస్తూ ఇంకా ఆపు అన్నట్టుగా చెయ్యి పెట్టి నువ్వు ఇంకా పగటి కలలు కంటూ ఉంటే ఎవరు ఏమీ చేయలేరు.

నువ్వు మైండ్ లో బాగా గుర్తుపెట్టుకో. నువ్వు ధనుంజయ్ కూతురివి కాదు.  నిన్న అనౌన్స్ చేసిన సరే నువ్వు ఇంకా అక్కడే ఉన్నావు.  అనాధ అంటున్నావు చూడు అంతకన్నా హీనం నువ్వు.

ఆ మాటకి శిల్ప ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ నానమ్మ నువ్వేనా ఇలా అనేది. ఎప్పుడూ నన్ను ముద్దు చేస్తూ గారాబంగా చూసే నువ్వు ఈరోజు ఇంత దారుణంగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నావు.

మీ ప్రవర్తలను బట్టి. ఇన్ని రోజులు నా కొడుకే తన కూతురు విషయంలో సరిగ్గా లేడు అనుకుని బాధపడేదాన్ని.  కానీ నా కొడుకుని తప్పుదారి పట్టించి మీ అమ్మ కూతుళ్లు వేసిన వేషాలకి మీ మొఖాలు చూడాలి అన్నా కంపరంగా ఉంది .

ఏమి మాట్లాడలేక శిల్ప మౌనంగా నడుస్తుంది. ఈ పెళ్లి ఆపాలంటే ఒక్క నాన్న వల్ల అవుతుంది అని స్పీడ్ గా ధనుంజయ్ దగ్గరికి వెళ్లి ప్లీజ్ నాన్న నాకు ఈ పెళ్లి వద్దు అంటుంది.  ఎందుకు వద్దు అని అంతే కోపంగా అడుగుతారు.

పెళ్ళికొడుకు ఎవరో తెలియకుండా ఎలా పెళ్లి చేసుకుంటాను అంటుంది. అవునా మరి అవనికి ఎలా చేశారు మీ అమ్మ కూతుళ్లు.

అమ్మ చేసినట్టుగా నాకు తెలియదు కదా నాన్న అని అమాయకంగా ముఖం పెడితే.. మీ ముసలి కన్నీళ్లు చూసి కరిగిపోవడానికి నేను ఒకప్పటి ధనుంజయ్ ని కాదు.  వెళ్లి పీటల మీద కూర్చో.

నాకు పెళ్లి కొడుకు ఎవరో తెలియదు కదా అని మళ్ళీ రెట్టిస్తుంది.  నీకు ఇప్పుడు పెళ్లి కొడుకు తెలియాలి అంతే కదా అని పెళ్ళికొడుకుని పీటల మీద కూర్చోబెట్టండి అని చెబుతాడు.

పీటల మీద కూర్చున్న వ్యక్తిని చూసి ఉదయ్ అని గట్టిగా అరుస్తుంది. ఉదయ్ తోనే నీ పెళ్లి. నాన్న మీకు కోపం ఉంటే ఇంకొకలాగా తీర్చుకోండి..

పైసా కి పనికిరాని వాడిని పెళ్లి చేసుకుని  నా లైఫ్ అంత నాశనం చేసుకోవాలా... బిందు కోపంగా ఎవరే పైసాకే పనికి రానివాడు.

నిన్ను చేసుకోవడం నా కొడుకు దౌర్భాగ్యం కానీ తప్పక తలవంచాల్సి వచ్చింది అంటుంది. ఇప్పుడు మిమ్మల్ని అంత కష్టంగా ఎవరు తలవంచమన్నారు.  నేను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఈ పెళ్లి చేసుకోను అంటుంది.

నీకు ఆప్షన్ లేదు శిల్పా అని ధనుంజయ్ అంటే.. నా పెళ్లి నా అంగీకారంతో జరగాలి అంతేగాని.. మీరందరూ బలవంతం చేస్తే చేసుకోవడానికి నేనేమి చిన్న పిల్లని కాదు. పైగా అవనినీ అంతకన్నా కాదు అంటుంది.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ అవునా... ఈ పేపర్స్ చూసి కూడా ఆ మాట చెప్పు అని చేతికి ఇస్తాడు.  అందులో మ్యాటర్ చూసి.. లేదు ఈ సంతకం నేను చేయలేదు.

బాగా గుర్తు చేసుకో. అది నీ సంతకమే. జైలు నుంచి బయటికి తీసుకురావాలి అంటే సంతకం చేయమన్నాను కదా అప్పుడు చేసిందే.

మీరు ఇంత మోసం చేస్తారని అనుకోలేదు డాడీ అంటుంది. జస్ట్ షట్ అప్..  మీ మోసాలతో పోల్చుకుంటే నేను చేసింది ఏమీ పెద్ద మోసమేమీ కాదు.

అయినా నీలాంటి దానికి ఉదయ్ యే ఎక్కువ. వెళ్లి కూర్చో అన్ని గట్టిగా చెబుతాడు. తనకి తెలియకుండానే తన పెళ్లి రిజిస్ట్రేషన్ అవ్వడం.  అందులో ఇద్దరి సంతకాలు ఉండడం చూసి డైజెస్ట్ చేసుకోలేకపోతుంది.

ఏమీ చేయలేక మౌనంగా వెళ్లి పీటల మీద కూర్చుంటుంది. పెళ్లి సింపుల్గా జరిపించి.. పదండి అని ముందుకి నడుస్తాడు.

శిల్ప.. నా చేతుల్లో నా జీవితం లేదా అని ఆలోచిస్తూ...  ఈ పెళ్లి బయట ఎవరికీ తెలియదు కదా...  మెల్లిగా వీళ్ళ నుంచి ఎస్కేపై వెళ్ళిపోతే సరిపోతుంది అని ఇంకా కుళ్ళి ప్లాన్లు వేస్తూనేఉంటుంది.

వీళ్ళని నలుగురుని సెపరేట్గా ఒక ఆటోలో ఎక్కమని ముందు కారులో ధనుంజయ్ తల్లిదండ్రులు తీసుకుని బయలుదేరుతాడు.

ఆటోలో కూర్చున్న శిల్ప ఎండ మండిపోతుంది అని విసుగ్గా అంటుంది. ఆ మాటకి బిందు సైలెంట్ గా చూస్తూ ఉంటుంది. సునీల్ కూడా ఏమీ మాట్లాడడు.

పెళ్లి కొడుకు కళ లేని కొడుకుని చూస్తూ ఉంటే సునీల్ కి బిందుకి చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది.

కారు ఆటో ఒక ఏరియా దగ్గర ఆగుతాయి. అందరూ దిగి చూస్తూ ఉంటే ఒక పెద్ద జంట అక్కడికి వచ్చి నమస్కారం అయ్యా అని చెబుతారు.

నమస్తే అన్ని ఏర్పాట్లు అయిపోయినాయా అంటే అన్ని అయిపోయినాయి అని తల ఊపుతారు. 

ఏర్పాట్లు???

[SivaSai]

Part - 110

అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తయినయ్యా అని ధనుంజయ్ అడగగానే.. అయిపోయినాయి అయ్యగారు. ఉదయ్ అని గట్టిగా పిలుస్తే చెప్పండి మావయ్య అని దగ్గరికి వస్తాడు.

నువ్వు నీ భార్య ఇక్కడే ఉండాలి. దానికి తగ్గ ఏర్పాట్లు చేశాను. చుట్టూ చూస్తున్న శిల్ప  వాట్ అని గట్టిగా అరుస్తుంది.

ఎందుకు ప్రతిదానికి అలా అరుస్తావు అని సత్యవతి గారు విసుక్కుంటారు. లేకపోతే ఏమిటి నానమ్మ. ఇక్కడ అసలు ఏముంది. మట్టి తప్ప.

ఇక్కడ ఉండాలి అంట.   ఎలా కుదురుతుంది.. నువ్వే చెప్పు. ఇది ఏ ఊరు కూడా తెలియదు.

ఊరితో నీకేమిటి సంబంధం. మీ మొగుడు పెళ్ళాలకి బ్రతుకుతెరువు నా కొడుకు చూపించిన తర్వాత..

ఉఫ్... నానమ్మ నామీద కోపం ఉంటే ఇంకొకలాగా తీర్చుకోండి అంతేకానీ ఇలాంటి ప్లేసులో అది.. ఆ ఇడియట్ లో కలిసి ఎలా ఉండడం.

మాటలు మర్యాదగా రాని శిల్ప అని బిందు కోపంగా అంటుంది. ఇప్పుడు నేను ఏమన్నానని నీకు అంత కోపం వస్తుంది అత్తయ్య.

నీ కొడుకుని ఎవరు పెళ్లి చేసుకుంటారు. ఇన్ని రోజులు మా మీద పడి బ్రతికినవాడు. రూపాయి కావలసి వచ్చిన అమ్మ దగ్గర తీసుకుని ఎంజాయ్ చేశాడు.

అలాంటి వాడికి ఈ ధనుంజయ్ కూతురు కావాల్సి వచ్చిందా అని పొగరుగా అంటే... ఆ మాటకి బిందు నవ్వుతూ నిజమే...

నా కొడుకు ప్రతి రూపాయి మీ అమ్మ దగ్గరే చేయిచాపాడు.  కానీ వాడికి ఒక ఐడెంటిటీ ఉంది.. బిందు సునీల్ కొడుకు అని.

మరి నీకు ఎలాంటి ఐడెంటిటీ ఉంది. కేవలం భార్గవి కూతురు అని మాత్రమే.  తండ్రి ఎవరో ప్రపంచానికి తెలియనివ్వకుండా చేశారు. అలాగే నీ క్యారెక్టర్ ఏమిటో కూడా మా అందరికీ తెలుసు.

కోపంగా అత్తయ్య అంటుంది.  ఆరవకు ఇప్పటికే నిన్ను చూస్తుంటే కంపరంగా ఉంది. కానీ తప్పదు కాబట్టి భరించాల్సి వస్తుంది.

ఉదయ్ కూడా చుట్టూ చూస్తూ ఉంటాడు. ఏమిటి చూస్తున్నావు.  ఇక్కడ అని నాంచుతూ ఉంటే అవును ఇది మొత్తం 10 ఎకరాల భూమి.

మధ్యలో కనిపిస్తుంది కదా గుడిసె.  అందులోనే మీ భార్యాభర్తలిద్దరూ కాపురం చేయాల్సింది.  కొట్టుకుంటారో.. కలిసి ఉంటారో ఏదైనా మీ ఇష్టం. మీ కాపురం అక్కడే.

ఈ భూమి సాగు చేసుకుని వచ్చిన దానితోనే మీరిద్దరూ బ్రతకాలి. ఒక్క రూపాయి కూడా ఎవరి నుంచి మీరు తీసుకోవడానికి వీలు లేదు.  ఆఫ్కోర్స్ నేను రానివ్వను అనుకో ...

ఇక్కడి నుంచి పారిపోవాలని చూస్తే మాత్రం ఎక్కడ తేలుతారో తెలుసు కదా అనగానే..  ఉదయ్ కి విక్రమ్ గుర్తుకు వస్తాడు.

విక్రమ్ ఇచ్చిన పనిష్మెంట్స్ గుర్తుకురాగానే వణుకుపోతూ లేదు మావయ్య నేను ఎక్కడికి వెళ్ళను ఇక్కడే ఉంటాను.
శిల్ప ని కూడా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను.

మిమ్మల్ని ప్రతి నిమిషం ఈ పెద్దవాళ్లు ఇద్దరూ కాపు కాస్తూనే ఉంటారు.  జాగ్రత్త అని చెప్పి..  సునీల్ వైపు తిరిగి మీ జంట ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఉదయ్ ని కలవడానికి వీలు లేదు.

ఎక్కడికి వెళ్లి బ్రతుకుతారో మీ ఇష్టం. బిందు ధనుంజయ్ చేతులు పట్టుకుని ప్లీజ్ అన్నయ్య నా కొడుకుకి దూరంగా మమ్మల్ని ఉంచొద్దు.

ఇన్ని రోజులు వాడు ఎలా ఉన్నాడో తెలియక తల్లడిల్లిపోయాను.  వాడి అవతారం చూసావా.. ఏదో ప్రాణం ఉంది అన్నట్టు ఉన్నాడు గాని..  మనుషి లో జీవం లేదు.

నా బిడ్డని ఇంతకన్నా దారుణంగా చూశారు కదా బిందు. అప్పుడు తెలియలేదా మీకు ఈ బాధ...
గర్వంతో కళ్ళు మూసుకుపోయి ఆ తప్పులు చేసాము. ఇప్పుడు పశ్చాతాపంతో కుంగిపోతున్నాము.  కరుణించు అన్నయ్య.

కరుణించాను కాబట్టే నీ మొగుడిని జైలు నుంచి బయటికి తీసుకువచ్చాను. లేదు అంటే నా రజిత ప్రాణాలు పోవడానికి సహాయం చేసిన నీ మొగుడు ప్రాణాలు తీసే వాడిని అని కళ్ళు ఎర్రచేస్తాడు.

ధనుంజయ్ కోపానికి ఒక్క అడుగు వెనక్కి వేస్తుంది.  సునీల్ బిందు చేతులు పట్టుకుని ఆపి నువ్వు చెప్పింది నిజమే బావ అనగానే.. కాల్ మీ ధనుంజయ్ గారు..  నాట్ బావ అంటాడు.

ఆ మాటకి సునీల్ మొఖం వాడిపోతుంది.  అలాగే ధనుంజయ్ గారు నా భార్య తెలియక ఏదో అడిగింది. మీరు అన్నట్టేగానే ఆ కొత్త జంటకు మేము దూరంగానే ఉంటాము.

మా వలన ఇంకా ఎవరికీ ఎటువంటి హాని జరగదు. మేము బయలుదేరతాము అని నమస్కారం చేస్తాడు. వెళ్ళండి అన్నట్టుగా ధనుంజయ్ చూస్తే... ఉదయ్ నాన్న అని వచ్చి కౌగిలించుకుంటాడు.

కొడుకు చుట్టూ చేతులు వేసి జాగ్రత్త... కొన్ని తప్పులుకి క్షమాపణ ఉండదు.  ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుందాము అన్న అవకాశం ఉండదు.

మళ్ళీ మళ్ళీ తప్పులు చేయకుండా ఉండు అని చెప్పి భార్య చేయి పట్టుకుని గమ్యం తెలియని ప్రయాణం వైపు అడుగులు వేస్తాడు.

శిల్ప వైపు తిరిగి చూడు నువ్వు ఒక ఆడపిల్లవి అన్న దయతోనే నిన్ను వదిలేస్తున్నాను.  బుద్ధిగా కాపురం చేసుకుంటే నీకే మంచిది.

ఈ పెళ్లి ఎవరికీ తెలియదు.  ఇక్కడ నుంచి ఎస్కేప్ అవ్వచ్చు అనుకుంటావేమో.. నీకు అంత ఛాన్స్ లేదు.  నీ మొగుడిని అడుగు నువ్వు ఎవరి కంట్రోల్లో ఉన్నావో అని. వెళ్దాం పదమ్మ అని తల్లిదండ్రులని తీసుకుని అక్కడ నుండి వెళ్లిపోతాడు.

దుమ్మురేపుకుంటు వెళుతున్న కారును చూస్తూ ఉండిపోతుంది. మరో పక్క బిందు సునీల్ కూడా వెళ్ళిపోతారు. ఇప్పుడు అక్కడ ఉదయ్,  శిల్ప, పెద్ద వాళ్ళిద్దరూ మాత్రమే మిగులుతారు.

పెద్దావిడ శిల్ప వైపు చూసి ఎంతసేపు చూసినా కాలం ముందుకు వెళుతుంది గాని వెనక్కివెళ్ళదు పద అని.  బాబు అమ్మాయి చేయ పట్టుకుని నడవండి అని గుడిసె దగ్గరికి తీసుకు వెళుతుంది.

బొమ్మలాగా ఉదయం వెనకాలే వెళుతుంది.  కుడి కాలు పెట్టి లోపలికి వెళ్ళండి అని చెప్పి గుడిసె లోపలికి పంపిస్తుంది.

లోపలికి వెళ్లిన శిల్ప చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది. ఒక పక్కన చిన్న కట్టెల పొయ్యి కనబడుతుంది.  నాలుగు గిన్నెలు ఉంటాయి.

మరొక పక్కన పడుకోవడానికి కొంచెం ప్లేస్ ఉంటుంది. ఇది మనుషులు ఉండేదేనా.. ఇందులో ఎలా ఉండాలి.నా బెడ్ రూమ్ అంత లేదు. ఇందులోనే కిచెన్,  బెడ్ రూమ్ అన్ని వచ్చేసాయా..

ఇవే ఎలా ఉన్నాయంటే ఇంకా వాష్ రూమ్ ఎలా ఉంటుందో అని భయపడుతుంది.

శిల్ప భయాన్ని చూసి ఆ పెద్దావిడ ఏమైందమ్మా అంటే.. వాష్ రూమ్ కి వెళ్ళాలి అని మెల్లిగా చెబుతుంది. పద బయటికి తీసుకువెళ్తాను అని గుడిసె మరో పక్కకి తీసుకు వెళుతుంది.

అక్కడ స్నానానికి సపరేటుగా.. వాష్ రూమ్  సపరేటుగా ఉండి  బయట కుండి నిండా నీళ్లు ఉంటాయి. ఈ కుండీలో నీళ్లు పట్టుకుని ఆ వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్ళు అని చూపిస్తుంది.

ఓ మై గాడ్ అనుకుంటూ... ఇక్కడ నా జీవితం జైలు జీవితం లాగానే ఉంది అనుకొని తప్పక..  కష్టంగా ఒక బకెట్ వాటర్ తీసుకుని వెళుతుంది.

బయటికి వచ్చిన శిల్ప తో ఆ పెద్దావిడ వంట ఎలా చేసుకోవాలో చూపిస్తాను రా అని తీసుకువెళ్లి.. ఈరోజుకి నేను చేసి పెడుతున్నాను.

రేపటి నుంచి మీ ఇద్దరి తిప్పలు మీరే పడండి. అలాగే ఏ రోజు మీరు పని చేస్తే ఆ రోజుకి సరిపడా సరుకులు మీకు అందుతాయి.

చీకటి పడింది అని  లాంతరు వెలిగిస్తారు.  ఈ లాంతరు వెలుగులోనే మేము ఉండాలా.. ఒక ఫ్యాను కూడా లేదు ఎలా ఉండాలి.  ఆ మాటకి పెద్ద వాళ్ళు ఇద్దరూ నవ్వుతారు .

శిల్పా చుట్టూ చూస్తూ ఇక్కడేం పని చేయాలి. ఆ మాటకి పెద్దాయన నవ్వుతూ.. చేయడానికి చాలా పని ఉందమ్మా. రేపటి నుంచి చూపిస్తాం కదా..

కోడి కూసే వేళ వచ్చి నిద్ర లేపుతాము. మాటల్లోనే వంట పూర్తి చేసి..  ఉదయ్,శిల్పాకి పెట్టి..  పెద్ద వాళ్ళు ఇద్దరు కూడా భోజనం చేస్తారు.

పొద్దున్నుంచి ఆకలితో ఉన్న శిల్ప ఆవురావు మంటూ తింటూ ఉంటుంది. ఉదయ్ మాత్రం కేలుకుతూ ఉంటే.. చూడు బాబు అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం.

ఇంతకుముందు నీ జీవితం ఏంటో మాకు తెలియదు. ఈ రోజు నుంచి నువ్వు తినే ప్రతి మెతుకు నీ కష్టార్జితం మాత్రమే.  అది గుర్తుపెట్టుకుని భోజనం పాడేయకుండా తిను అని చెబుతారు.

అందరూ భోంచేసిన తర్వాత ఇక మేము వెళతాము అని పెద్ద వాళ్ళిద్దరూ బయలుదేరితే.. మీరు ఎక్కడుంటారు అంటే... నవ్వుతూ మేము ఎక్కడ ఉన్నా సరే  మీ ఇద్దరినీ మేము చూస్తూనే ఉంటాము అని అక్కడ నుండి వెళ్లిపోతారు.

వెళుతున్న పెద్ద వాళ్ళిద్దర్నీ చూస్తూ చాలా సేపు శిల్ప నిలబడిపోతుంది. ఉదయ్ ఏమి మాట్లాడకుండా అక్కడ ఉన్న చాపను పరిచి శిల్ప అని పిలుస్తాడు.

ఏమిటి అని బయటికి చూస్తూనే అడుగుతుంది.  ఎంతసేపని అలా నిలబడతావు వచ్చి పడుకో. కోపంగా చూస్తూ నేను నీ పక్కన పడుకోవాలా..  ఏమనుకుంటున్నావు నీ గురించి నువ్వు హా అని అరుస్తుంది.

ఇంకా ఆపు అన్నట్టుగా ఉదయ్ చేయి చూపించి నీలాంటి దాని పక్కన ఎవరూ పడుకోవాలి అని కోరుకోరు. కానీ నీ బాధ్యత నా మీద ఉంది.  అందుకే పట్టించుకుంటున్నాను.

  ఎంతసేపు నిలబడతావో నీ ఇష్టం.  పొద్దున్నే ఆ పెద్ద వాళ్ళు వచ్చి మనల్ని లేపి పనులు చేపిస్తారు.  అవి చేయడానికి అయినా ఓపిక ఉండాలి కదా...

నాలాంటి దాని పక్కన అంటే ఏమిటి నీ అర్థం ఉదయ్ అని దగ్గరకు వచ్చి అడుగుతుంది.  ఆ మాటకి నవ్వుతూ నీ క్యారెక్టర్ ఏమిటో నాకు తెలియదా..

అవకాశాలు కోసం నువ్వు ఎలా దిగజారిపోయావో నాకు తెలిసినంతగా ఇంకెవరికీ తెలియదు.  అఫ్కోర్స్ నేను ఏమి మంచివాడినే కాదనుకో.  నీ తిరుగుళ్ళు నీకుంటే నా తిరుగుళ్ళు నాకు ఉన్నాయి.

కానీ ఇప్పుడు వేరు. ఇప్పటి నుంచైనా నువ్వు పద్ధతిగా ఉంటే నీకే మంచిది. మీ నాన్న కాబట్టి కూతురు అన్న మమకారంతో ఇంతవరకే నీకు పనిష్మెంట్ ఇచ్చాడు.

అదే విక్రమ్ చేతిలోకి వెళ్లావు అంటే నా...  నరకం స్పెల్లింగ్ దగ్గరుండి మరీ రాయిపిస్తాడు.

కథ కొనసాగుతుంది..

[SivaSai]

Part - 111

విక్రమ్ గుర్తుకు రాగానే శిల్ప కి కూడా భయం మొదలవుతుంది.  అది ముఖంలో స్పష్టంగా కనపడుతుంటే.. ఉదయ్ నవ్వుతూ అర్థమయింది కదా..  ఇదే భయాన్ని మెయింటైన్ చేస్తే నీకే మంచిది.

వెళ్లి పడుకో అని ఉదయ్ పడుకుని కళ్ళు మూసుకుంటాడు. శిల్ప కొంచెం దూరంగా పడుకొని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ గుండెల పై పడుకున్నా అవని డిస్టర్బ్ అవుతూ ఉంటుంది. ఏమైందిరా అని జో కొడుతూ ఉంటాడు.  అయినా ఏదో కలవరపాటు.  ఉలిక్కిపడి లెగుస్తుంది.

భయంగా కంగారుగా చూస్తూ ఉంటే విక్రమ్ లైట్ వేసి వాటర్ చేతికిస్తాడు. అవని ఆ వాటర్ తీసుకోకుండా కంగారుగా చూస్తూ ఉంటే పక్కన కూర్చుని వాటర్ మెల్లిగా తాగిస్తాడు.

కొంచెం వాటర్ తాగిన తర్వాత మెల్లిగా సర్దుకుంటుంది. స్తిమిత పడింది అనుకున్నాక ఏమైందిరా అని అడుగుతాడు.

ఆ గొంతు అని వణుకుతూ అడుగుతుంది. విక్రమ్ అనుమానంగా ఏ గొంతు అని అడిగితే..  యాన్యువల్ డే రోజున నేను ఆ గొంతు విన్నాను అంటుంది.  ఏ గొంతు రా అని తన వైపుకు తిప్పుకొని అడుగుతాడు.

శిల్ప...

వాట్ శిల్పనా...  హా అవును.   నువ్వెక్కడ విన్నావు. అదే గుర్తుకు రావడం లేదు అని కణతల మీద   చేతితో రుద్దుకుంటూ కళ్ళు మూసుకుంటుంది.

ఎక్స్క్యూజ్మీ మామ్ తీసుకోండి అన్నమాట గుర్తొచ్చి.. హ వెరైటీ డ్రెస్ వేసుకొని మనకి సర్వ్ చేయడానికి వచ్చింది కదా తనే శిల్ప అంటుంది.

శిల్ప అని నువ్వు ఎందుకు అనుకుంటున్నావు.  ఎవరో మనకేం తెలుసు అని ఏ మార్చడానికి చూస్తాడు.  లేదండీ నేను ఆ గొంతు ఎక్కడ ఉన్న గుర్తుపట్టగలను.

ఆ తల్లి కూతుర్లు ఎలాంటి వాళ్ళో నాకన్న బాగా ఎవరికీ తెలియదు. శిల్ప అక్కడే ఉంది అంటే ఆ భార్గవి కూడా బయటే ఉండి ఉంటుంది.

ఆ మనిషి మనకి అబద్ధం చెప్పాడా..  ఇప్పటికీ నన్ను మోసం చేయడానికి చూస్తున్నాడా ఎమోషనల్ అయిపోతూఉంటుంది.

అవని కూల్..  వాళ్లు జైల్లోనే ఉన్నారు. లేదు....
  లేదు..  నేను ఆ గొంతు గుర్తుపట్టాను.  మీకు తెలియదు కాబట్టి ఇలా మాట్లాడుతున్నారు.

20 సంవత్సరాలుగా వాళ్లతోనే ఉన్నాను కదా... వాళ్ళ కృయాలిటీ కూడా నాకే బాగా తెలుసు. వాళ్లు స్వార్థం కోసం ఎంతకైనా దిగజారుతారు.

పక్కనే భర్త ఉన్నా సరే అవని భయపడుతూ ఉంటే విక్రమ్ కి అనుమానం వచ్చి నిన్ను ఇంకా ఏమైనా చేశారా అని అడుగుతాడు.

హ.. అని భయంగా తలూపుతుంది. నాకు చెప్పురా అంటే ఇంకా సంఘటన గుర్తు వచ్చి వణుకుపోతూనే ఉంటుంది. అవని టెన్షన్ తగ్గించడానికి పెదవులు అందుకుంటాడు.

ఆ ముద్దు పెరుగుతున్న కొలది అవనిలో భయం తగ్గి మెల్లిగా కుదుటపడుతూ ఉంటుంది. పూర్తిగా కుదుటపడింది అన్నాక మెల్లిగా ఒళ్ళు కూర్చోబెట్టుకొని ఇప్పుడు చెప్పరా ఏమైంది.

అవిని చెప్పడం మొదలుపెడుతుంది.

గదిలో చదువుకుంటున్న అవిని దగ్గరకి భార్గవి వస్తుంది. ఏం చేస్తున్నావ్ అని అడిగితే.. చదువుకుంటున్నాను మేడం అంటుంది.

అవునా...  ఈరోజు శిల్ప బర్త్డే అంటుంది. ఓ అని సైలెంట్ గా నిలబడుతుంది. ఏంటి అలా నిలబడ్డావు. రెడీ అవ్వు గెస్ట్ లందరూ వస్తున్నారు.

భార్గవి మాటకి అవని ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంది.   ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచి ఏ రోజు ఏ పార్టీ లోను కలవనివ్వలేదు.

బంధువులు ముందుకి తీసుకువెళ్లలేదు.  అలాంటిది ఇప్పుడు పనిగట్టుకుని మరి పార్టీకి తీసుకు వెళుతుంటే ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తుంది.

సోరి మేడం..  నాకు వర్క్ ఉంది. నీ వర్క్ ఎప్పుడు ఉండేదే... ఇది సార్ ఆర్డర్ అంటుంది. ఆ మాటకి విరక్తిగా నవ్వుతూ పదండి మేడం అంటుంది.

ఏంటి ఈ డ్రెస్ తోనే వస్తావా? మన ఇంట్లో సర్వెంట్స్ కూడా ఇంతకన్నా మంచిదే వేసుకుంటున్నారు. వెళ్లి ఇంకో డ్రెస్ వేసుకో... నా దగ్గర ఇవే ఉన్నాయి మేడం.

ఒక్క నిమిషం ఉండు అని బయటికి వెళ్లి లోపలికి వస్తుంది.   శిల్పది  ఈ డ్రెస్సు. ఈ ఫ్రాక్ వేసుకుని రా అంటుంది.

వద్దు మేడం నావి నాకు చాలు.  వేరే వాళ్ళు వాడినవి వేసుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదు అంటుంది.  ఈ పొగరుకేమీ తక్కువ లేదు.

వేసుకోమన్నప్పుడు వేసుకో లేకపోతే తర్వాత నేను ఇచ్చే పనిష్మెంట్స్ నువ్వు తట్టుకోలేవు. ఆ మాటకి అవని మీరు ఎలాంటి పనిష్మెంట్స్ ఇచ్చానా నాకు పరవాలేదు కానీ..  ఒకరు వాడినవి నేను వాడను. నాకున్న నాలుగు జతలే నాకు చాలు అని కరాకండిగా చెప్పేస్తుంది.

నాకు ఎలా ఉన్నా నేనేమీ ఇబ్బంది పడను మేడం. పదండి.  నువ్వు ఇబ్బంది పడకపోవచ్చు కానీ నలుగురిలో మా పరువు ఏమి కావాలి.

పరువు అని నవ్వుతూ.. ఇప్పుడు మాత్రం మీరు నన్ను ఇంటి మనిషిగా పరిచయం చేస్తారు అని నేను అనుకోవడం లేదు అంటుంది.

గుడ్ బానే తెలుసుకున్నావే మీ నాన్న గురించి.  అవును.. నాకు గాని, మీ నాన్నకు గాని ఇష్టం లేదు. మరి ఇంకెందుకు మేడం కాస్ట్లీ బట్టలు వేసుకోవడం.

మా ఇంటి పనిమనిషి అని చెప్పుకోవడానికి అయినా రేంజ్ కావాలి కదా అంటుంది.  పనిమనిషి అని నవ్వుకొని..  అనాధ అని చెప్పండి. అప్పుడు ఏమి ఇబ్బంది ఉండదు కదా...

ఏమి చెప్పాలో నాకు తెలుసు గానీ ఇప్పుడే వస్తాను అని వెళ్లి ఒక చీర తీసుకుని వస్తుంది.  ఇది కొత్త చీరే.. ఇది కట్టుకో అని ఇస్తుంది.

ఆ చీర వైపు,భార్గవి వైపు చూస్తూ ఉంటుంది. ఏమిటా చూపు. మీ ప్రవర్తన ఎందుకో చాలా తేడాగా ఉంది. నిన్ను నలుగురిలోకి తీసుకు వెళుతున్న నీకు అనుమానమేనా...

వెళ్లి రెడీ అవ్వు. పది నిమిషాల్లో వస్తాను. ఈలోపు ఆ చీర కట్టుకొని ఇదిగో ఈ పువ్వులు కూడా పెట్టుకొ... కవర్ అక్కడ పెడుతుంది.

చేసేదేమీ లేక అవని చీరకట్టుకుని పువ్వులు పెట్టకూని రెడీ అవుతుంది.  భార్గవి వచ్చి బానే ఉన్నావు.  నిన్ను ఎవరైనా చూస్తే ఎగరేసుకుపోతారు.

ఎవరితో పడితే వాళ్లతో వెళ్లి మా పరువు తీయకు పదా అని తీసుకు వెళుతుంది. ఏమిటో అన్ని వీళ్ళే అనేసుకొని..  మళ్లీ ఆ తప్పేదో నేను చేసేస్తున్నాను అన్నట్టుగా నన్ను తిడతారు.

ఫంక్షన్ జరిగే చోటకి వెళుతుంటే అటుక్కడికి అని భార్గవి ఆపేస్తుంది ఫంక్షన్ అక్కడే కదా.. నువ్వు వెళ్లాల్సింది  అటు కాదు.

నవ్వుతూ అనుకున్నాను. మీరు ఏంటా..  నన్ను ఫంక్షన్ దగ్గరికి తీసుకెళ్లడం ఏమిటా.. భార్గవి కోపంగానే.. ఏమిటే నోరు ఎక్కువ లెగుస్తుంది.

మా వారితో చెప్పి ఇంకా గట్టిగా పనిష్మెంట్ ఇప్పించాలా.. ఇంతకన్నా పనిష్మెంట్స్ ఏముంటాయిలేండి. సరే నేను ఇక్కడే వెయిట్ చేస్తాను వెళ్ళండి.

ఇక్కడ కాదు అని పక్కనే ఉన్న గెస్ట్ హౌస్ చూపించి మీ నాన్న, శిల్ప అక్కడే ఉన్నారు.  నిన్ను అక్కడికే రమ్మన్నారు వెళ్ళు అంటుంది.

అక్కడకా అని అనుమానంగా చూస్తుంది.  ఎందుకు అలా చూస్తున్నావు.  గెస్ట్ లందరు ఇక్కడే ఉన్నారు కదా..  అక్కడ చూస్తే లైటింగ్ కూడా ఉన్నట్టు లేదు అని అనుమానంగా అడుగుతుంది.

భార్గవి మాట్లాడేలోపు ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది. ఫోన్ కాల్ చూసి నవ్వుతూ ఇదిగో ఫోన్ చేసింది మీ నాన్నగారే అని చూపించి లిఫ్ట్ చేసి  పంపిస్తున్నాను అని చెబుతోంది.

ఇంకా వెళ్ళు అని చెబితే చేసేదేమీ లేక గెస్ట్ హౌస్ కి వెళుతుంది. అవని గెస్ట్ హౌస్ లోపలికి వెళ్లేటప్పుడు అక్కడ నలుగురు అబ్బాయిలు డ్రింక్ చేస్తూఉంటారు.

వాళ్ళని చూడగానే చాలా భయం వేస్తుంది. వెనక్కి వచ్చేయపోతే అవని ఆగు అంటారు.  మీకు నా పేరు ఎలా తెలుసు అని భయంగా అడుగుతుంది.

నీ గురించి మాకు అన్నీ తెలుసు వచ్చి డ్రింక్ సర్వ్ చెయ్ అని కమాండింగా చెబుతారు. ఏమిటి నేనా అని ఆశ్చర్యంగా అడిగితే...

నువ్వు వాళ్ళింట్లో పనిమనిషివే కదా.. సర్వే చేయడానికి ఏమిటి నీ బాధ అంటే...  మాటలు మర్యాదగా రానివ్వండి. ఈ విషయం సార్ కి తెలిస్తే... ఎవరు ధనుంజయ్ కా.. ఆయనే కదా నిన్ను ఇక్కడికి పంపించింది.

ఏం మాట్లాడుతున్నారు..  మాట్లాడడానికి  ఏముంది.  ఇప్పుడు మాకు డ్రింక్ సర్వ్ చేసిన తర్వాత... నువ్వే మమ్మల్ని ఖుషి చేస్తావు కదా అని వెకిలిగా నవ్వుతారు.

వాళ్ల ప్రవర్తనకి వణికిపోతూ నాన్న దిగజారి పోయారా అనుకుని నేను అలాంటి అమ్మాయిని కాదు అంటుంది. నువ్వు ఎలాంటి అమ్మాయివి అన్నది మాకు అనవసరం.

శిల్పకీ బెనిఫిట్ అయింది. నిన్ను మాకు గిఫ్ట్ కింద ఇచ్చారు కాబట్టి మూసుకొని చెప్పింది చెయ్యి అని ఒకడు చెయ్యి పట్టుకోవడానికి ట్రై చేస్తాడు.

వాడి నుండి పక్కకి తప్పుకుని నన్ను టచ్ చేస్తే మీకు మర్యాదగా ఉండదు జాగ్రత్త అని వార్నింగ్ ఇస్తుంది. ఏంటే కోడి పిల్ల నువ్వే మాకు వార్నింగ్ ఇస్తున్నావా...

ఇక్కడ అరిచి గీ పెట్టిన కాపాడే వాళ్ళు ఎవరూ లేరు. మర్యాదగా మాకు కోపరేట్ చెయ్. నువ్వు ఎంజాయ్ చెయ్. మమ్మల్ని సుఖపెట్టు.

చావనైనా చస్తాను గాని అలాంటి నీచపు  పనులు మాత్రంచేయను.  అవునా చచ్చేముందు అయినా సరే నీలాంటి ఫిగర్ ని ఒక్కసారి అయినా సొంతం చేసుకోవాలి.

అప్పుడే మా వయసుకి.. నీ అందానికి న్యాయం చేసిన వాళ్లమవుతాము...  నలుగురు నవ్వుతూ ముందుకు వస్తూ ఉంటారు.

తప్పించుకోవాలని చుట్టూ చూస్తుంది. అక్కడ ఒక ఫ్లవర్ వాస్ కనపడితే అది తీసుకొని దగ్గరికి వచ్చారంటే మాత్రం దీనితో మీ తలబద్దలు కొట్టేస్తాను అని భయపెడుతోంది.

ఏమిటే కోడిపిల్ల.. నువ్వు భయపెడితే మేము భయపడిపోతామా... ఇలాంటివి మేము ఎన్ని చూసి ఉంటాము అని ముందుకు వస్తుఉంటారు.

అవని బలమంతా ఉపయోగించి ఒకడిని గట్టిగా ఫ్లవర్ వాస్ తో కొడుతుంది.  వాడు తల మీద చెయ్యి వేసుకుని అబ్బా అని గట్టిగా అరుస్తాడు.

మిగిలిన ముగ్గురు వాడి దగ్గరికి వెళ్లి ఒరేయ్ ఏమైంది రా..  అది చంపేసింది రా.. వెళ్లి పట్టుకోండి ఈ రోజు దానికి నరకం చూపించాలి.

అవని ఒక్క నిమిషం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా బయటికి పరుగుపడుతుంది..

అవని పరుగు...

[SivaSai]

Part - 112

అవని బయటకు పరుగుపెడుతూ ఉంటే మిగిలిన ముగ్గురిలో ఒకడు పక్కనే పడిఉన్న ఫ్లవర్ వాస్ తో కొడతాడు.

అది తలకి తగిలి అమ్మ అని గట్టిగా అరుస్తుంది. ఒక్క నిమిషం తలంతా దిమ్మ తిరిగిపోయినట్టు ఉండి ఎటు కదలులేక పోతుంది.

వాళ్లు దగ్గరికి వస్తూ ఉంటే ఓపిక లేకపోయినా ముందుకు అడుగులు వేస్తూ ఉంటుంది.  దొరికిపోతానేమో అని భయపడుతూ ఉన్నప్పుడు ఒక చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని పక్కకి లాగేస్తుంది.

అరవపోతుంటే నోరు మూసి అమ్మాయిగారు నేనే అని ఒక సర్వెంట్ చెబుతుంది. ఆ సర్వెంట్ ని  పట్టుకుని నాకు చాలా భయంగా ఉంది.

మీరు కంగారు పడకండి అని చెప్పి సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ లో తన రూమ్ కి తీసుకువెళ్లి మీరు ఈ గదిలోనే ఉండండి బయటికి రావద్దు అని గదిలో పెట్టి బయట లాక్ చేసేసి వెళ్ళిపోతుంది.

లైట్ వేస్తే వాళ్ళకి ఎక్కడ తెలుస్తుందో అని ఏడుపు పైకి రానివ్వకుండా నోటికి చేతులు రెండు అడ్డుపెట్టుకొని ఒక మూలకి కూర్చుని బిక్కు బిక్కుమంటూ చూస్తూ ఉంటుంది.

వాళ్ల నలుగురు వెతికి మిస్ అయింది అని శిల్ప కి కాల్ చేసి చెబుతారు. పార్టీ అయ్యి అందరూ వెళ్లిపోయిన సరే అవని ఆ రూమ్ నుంచి బయటకు రాదు.

అందరూ పడుకున్నా తర్వాత సర్వెంట్ మెల్లిగా తలుపు తీసి అమ్మాయి గారు అని పిలుస్తుంది. వెంటనే ఆ సర్వెంట్ దగ్గరకు వెళ్లి వాళ్లు వెళ్లిపోయారా..

తెలియదమ్మా కానీ ఈ రాత్రికి మీరు ఇక్కడే సర్దుకోండి. పొద్దున్నే వెలుగు వస్తుంది కదా.. అప్పుడు భయం ఉండదు.

అలాగే అని ఒక పక్కకి కూర్చునిఉంటుంది. ఎంతసేపని అలా కూర్చుంటారు అమ్మాయిగారు.. ఇలా పడుకోండి. పరవాలేదు. పొద్దుటనుంచి నువ్వు అలిసిపోయినట్టు ఉన్నావు కదా..

నువ్వు పడుకో.  నాకు నిద్ర రావడం లేదు. నిద్ర రాకపోయినా సరే.. నడుము వాల్చండి. మనిద్దరం అడ్జస్ట్ అవుదాము అని ఇద్దరూ పడుకుంటారు.

పడుకుంటే ఎక్కడ వాళ్ళకి దొరికిపోతానేమో అన్న భయంతో అవని ఆ రాత్రి జాగారమే చేస్తుంది.  వెలుగు రేఖలు వచ్చిన తరువాత మెల్లిగా లేచి బయటకు వచ్చి చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది.

పార్టీ అయిపోయిన ఆనవాళ్లు కూడా లేకుండా రాత్రి మొత్తం అంతా క్లీన్ చేసేస్తారు.  సో అంత ఫ్రెష్ గానే కనిపిస్తుంది.  అయితే వీళ్ళు వెళ్ళిపోయిఉంటారు అన్న ధైర్యంతో ఇంట్లోకి వెళుతుంది.

ఆగు అన్నమాట గట్టిగా వినిపిస్తుంది ఆ మాట వినిపించిన వైపు కోపంగా చూస్తుంది. రాత్రంతా ఎక్కడికి వెళ్లావు అవని అని ధనుంజయ్ అడిగితే..

మీకు తెలియదా అని మొదటిసారి ఎదురు తిరిగి ప్రశ్నిస్తుంది. కూతురులో ఎప్పుడూ కనపడేనని తెగింపు చూస్తూ ఉంటే ధనుంజయ్ కి చాలా ఆశ్చర్యం వేస్తుంది.

అవని దగ్గరకి వచ్చి నువ్వెక్కడికెళ్లావో నాకెలా తెలుస్తుంది.  పార్టీకి అటెండ్ అవ్వమంటే అవ్వవు. ఇంట్లో ఉండకుండా అర్థరాత్రి బయటికి వెళ్లావు.

ఆడపిల్లలు అలా వెళితే ప్రస్తుత రోజుల్లో సేఫ్టీ ఉందా అని అడుగుతాడు.. ఆ మాటకి విరక్తిగా నవ్వుతూ మీరు నా సేఫ్టీ గురించి కూడా ఆలోచిస్తున్నారా..  ఇది ఎప్పటి నుంచి.

అవని అని గట్టిగా అరుస్తారు ఎందుకు మీరు అరుస్తున్నారు. మీరు చేసిన చండాలం ఎక్కడ బయట పడుతుందో అని నామీద అరుస్తున్నారా..

మీకు నేను ఏం అన్యాయం చేసానని నా జీవితంతో ఇలా ఆడుకుంటున్నారు. నేను ఆడుకోవడమేమిటి అని మొదటిసారి కూతురి చెయ్యి పట్టుకుని అడుగుతాడు.

అవని చెప్పేలోపు అమ్మ అన్న గట్టిగా సౌండ్ వినపడుతుంది. వెంటనే ధనుంజయ్ అవని చేతిని వదిలేసి ఆ సౌండ్ వచ్చిన దగ్గరికి పరుగు పెడతాడు.

సత్యవతి గారు పడిపోయిఉంటారు.  ఏమైందమ్మా... తెలియదు రా కాలు జారింది.  తల్లిని మెల్లిగా లేపి చూసుకోకుండా ఎలా  నడిచావు.

జాగ్రత్తగానే వచ్చాను. అక్కడే కొబ్బరినూనె ఎలాగ పడి ఉందో తెలియదు. ఇక్కడ కొబ్బరినూనె వలకడమేమిటి..  సర్వెంట్స్ ని పిలిచి కోప్పడి అదంతా క్లీన్ చేపిస్తాడు.  తల్లి గొడవలో పడి ఇంక అవిని సంగతి వదిలేస్తాడు.

శిల్ప అవని దగ్గరకు వచ్చి ఏంటి నువ్వు మా డాడీని ఎదురించి మాట్లాడే అంత గొప్ప దానివి అనుకుంటున్నావా..

మా డాడీకి తెలియదా నైట్ ఏం జరిగిందో... ఏమిటో.. ఇంకొకసారి నువ్వు ఇలా క్యూస్షన్ చేసినట్టు తెలిసిందనుకో ఫుల్లుగా డ్రగ్స్ ఇచ్చి నాకు తెలిసిన పబ్లో వదిలేస్తాను. తర్వాత నీ సంగతి మొత్తం అన్ని వెబ్సైట్లో వైరల్ అవుతుంది జాగ్రత్త.

నీకు నేను ఏమన్యాయం చేశాను శిల్ప. నా జీవితాన్ని నాశనం చేయాలనుకున్నారు. నువ్వు నాకన్నా అందంగా ఉంటానన్న పొగరు ఉంది కదా...  అది నాకు నచ్చలేదు.

వాళ్ళు నా ఫ్రెండ్స్.  వాళ్లకి నువ్వు నచ్చావు.  నిన్ను వాళ్లకి ఇస్తే నాకు కావాల్సింది చేస్తాను అన్నారు.  సో నా బెనిఫిట్స్ నాకు ఇంపార్టెంట్ కదా అని పొగరుగా చెబుతుంది.

నీ బెనిఫిట్స్ కోసం నా జీవితాన్ని బలి చేయాలనుకున్నావా.. ఇందులో బలి చేయడమేముంది. వాళ్ళు ఎంజాయ్ చేస్తారు.  నువ్వు ఎంజాయ్ చేస్తావు.

అందం ఉన్నది అనుభవించడానికి కానీ మడికట్టుకుని కూర్చోవడానికి కాదు కదా.. ఇంకా ఆపు శిల్ప. నువ్వు ఎలా తిరిగినా ఏం చేసుకున్నది పూర్తిగా నీ కుటుంబానికి సంబంధించిన విషయం.

ఇంకొకసారి నా విషయంలో కానీ..  నా జీవితానీకి సంబంధించిన గాని మీరు ఏమైనా ఇలాంటి తప్పుడు నిర్ణయం తీసుకున్నారు అంటే మాత్రం ఖచ్చితంగా సెక్యూరిటీ అధికారి కంప్లైంట్ ఇస్తాను.

తర్వాత పరువు పోయింది ఇంకొకటి ఇంకొకటి అన్న నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు జాగ్రత్త అని వెళ్ళిపోతుంది.  ఎప్పుడు ఎదురు మాట్లాడని అవని నీ ఆశ్చర్యంగాచూస్తూ....

తల్లి దగ్గరికి వెళ్లి ఏంటమ్మా ఇంత పొగరుగా మాట్లాడుతుంది. మాట్లాడక ఏం చేస్తుంది. రాత్రి వాళ్ళకి పూర్తిగా సరెండర్ అయిపోయి ఉండి ఉంటే.. ఈపాటికి తప్పుడు తిరుగుడు తిరిగింది అని బయటికి గెంటేసేదాన్ని.

అ ఆవకాశం లేకుండా తప్పించుకుంది కదా అందుకనే మాట్లాడుతుంది.  ప్రస్తుతానికి ఈ విషయాలు ఏమీ నువ్వు మాట్లాడకు. రెట్టించకు.

మీ నాన్నగారు మళ్ళీ అవనితో మాట్లాడకుండా హ్యాండిల్ చేయి.  ప్రస్తుతానికి ఏదో మీ నానమ్మని పాడేసి మీ నాన్నగారిని డైవర్ట్ చేశాను.  అన్నిసార్లు అలా జరగదు కదా అంటుంది. ఓకే మామ్ అని చెప్పి రూమ్ కి వెళ్ళిపోతుంది.

( అవినికి తెలిసిన దానితోపాటు మన స్టోరీకి అవసరమైనది కూడా ఇక్కడ పొందపరచబడినది)

జరిగింది చెప్పి విక్రమ్ భుజం పైన తలవాల్చుతుంది. అది విన్న విక్రమ్  కోపం స్పీడోమీటర్ దాటేస్తుంది.  ప్రళయకాల రుద్రుడు వలె ఊగిపోతూ ఉంటాడు.

తన కోపం భార్య చూసింది అంటే తట్టుకోలేదు అని కంట్రోల్ చేసుకుంటూ తలపైన చేతితో సవరదీస్తూ..  ఏమి అవలేదు కదా నేను ఉన్నాను అంటాడు. 

వాళ్ల గురించి మీకు తెలియదండి.  వాళ్లు చాలా క్రూరులు. వాళ్ల స్వార్థం కోసం ఎంతకైనా దిగజారిపోతారు.  తన గొంతు విన్న దగ్గరి నుంచి నాలో ఏదో తెలియని భయం మొదలయ్యింది అని భర్త చేతిని ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.

శిల్ప గురించి నిజం తెలిస్తే కానీ అవనిలో భయం తగ్గదు అని నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి బంగారం అంటాడు. ఏమిటండి .. శిల్ప కి పెళ్లి అయిపోయింది అంటాడు.

ఏమంటున్నారు మీరు అని  తల పైకెత్తి  అడుగుతుంది. అవును ఈరోజు పొద్దుటే ఉదయ్ తో పెళ్లి జరిగింది.  మీరేం చెబుతున్నారో నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.

నీకు కొన్ని విషయాలు చెప్పాలి అని...  ఉదయ్ ని తను ఎలా హ్యాండిల్ చేశాడో... తర్వాత  శిల్ప ని జైలు నుంచి తీసుకువచ్చిన తరువాత యాన్యువల్ డే రోజున ఎలాంటి వర్క్ చేపించారో మొత్తం చెబుతాడు.

ఈరోజు ఉదయమే వాళ్ళిద్దరికీ పెళ్లి చేసి ఎలాంటి ట్రీట్మెంట్ స్టార్ట్ చేశారో కూడా చెబుతాడు. అవి వింటు ఆశ్చర్యపోతుంది. ఆ మనిషి నిజంగా ఇవన్నీ చేశాడా అని అడుగుతుంది.

హ్మ్... నీ విషయంలో జరిగిన దానికి ఆ ధనుంజయ్ చాలా కృంగిపోతున్నాడు. తనకి తెలియకుండా జరిగిన తప్పులను సరి చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

నువ్వు అన్నా...  మీ అమ్మగారు అన్న ధనుంజయ్ కి చాలా ఇష్టం. కానీ... పరిస్థితుల మాయలో పడి ఇద్దరు దూరమయ్యారు అని చెబుతాడు.

ప్లీజ్ అండి ఆ మనిషి గురించి మాత్రం నా దగ్గర మాట్లాడవద్దు. మీరు ఎన్నైనా చెప్పండి కానీ నా మనసు అంగీకరించడం లేదు.

నిన్ను బలవంతం చెయ్యను అవని. ఎందుకంటే ఆ కష్టాలు పడింది నువ్వు..  బాధలు అనుభవించింది నువ్వు..

విన్నవాళ్ళకి, పడినవాళ్ళకి చాలా తేడా ఉంటుంది. విన్నవాళ్లు సింపుల్గా అంటారు...  జరిగిందేదో జరిగింది క్షమించేయ్..  క్షమాగుణం చాలా గొప్పది అని చెబుతారు.

కానీ పడినవాళ్లు ఎంత నరకాన్ని చూసి ఉంటారు.  ఆ నరకంలో నుంచి బయటికి రావడం అంటే మాటలు కాదు . ఆ బాధలో నుంచి బయటికి వచ్చి క్షమించాలి అంటే చాలా కష్టం.

అందుకే నిన్ను ఎప్పుడూ ఇబ్బందిపెట్టను. నువ్వు ఎప్పుడైతే ఆ మనిషిని క్షమించి తండ్రిగా ఒప్పుకుంటావో అప్పుడే నేను కూడా మావయ్య అని పిలుస్తాను.

నువ్వు ఈ జీవితంలో ఆ మనిషిని క్షమించలేకపోతే నాకు కూడా ఎటువంటి అవసరం లేదు. విక్రమ్ ఇచ్చే విలువకి అవని పొంగిపోతూ ఉంటుంది.

మీలాంటి బంగారం నా జీవితంలోకి రావడం నిజంగా నా అదృష్టం అండి అని భర్తని గట్టిగా కౌగిలించుకుంటుంది. హలో భార్యామణి గారు.. మీరు ఇప్పుడు ఇలా పట్టుకుని నా హార్మోన్స్ ని డిస్టర్బ్ చేస్తే చాలా కష్టం.

ఇప్పటికే అర్ధరాత్రి దాటి చాలా టైం అయింది అని కింద పెదవిని రెండువేళ్ళ మధ్యలో పట్టుకుని లాగుతూ అంటాడు .

స్.. అనే సౌండ్ చేసి అబ్బా వదలండి పొద్దుటే చాలా పని ఉంది అంటుంది.  అవునా ఏం పని అని పడుకుని భార్యని గుండెల పైకి చేర్చుకుని జో కొడుతూ అడుగుతాడు.

రేపు నివి, రాజ్ అన్నయ్యకి ఎంగేజ్మెంట్ ఎప్పుడు చేయాలి అన్నది డేట్ ఫిక్స్ చేస్తున్నారు.  మీకు తెలిసి కూడా నన్ను అడుగుతున్నారా...

విక్రమ్ సమాధానం...

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

So, will the treatment change for Shilpa after this?
A similar treatment .. as planned by Shilpa.. to  herself!

Shilpa ki already treatment start ayendi 

Next treatment another person.

[SivaSai]

Part - 113

ఎంగేజ్మెంట్ గురించి తెలిసి కూడా అడుగుతున్నారా.
అయ్యో బంగారం నాకు తెలియదు అని చెప్పలేదు కదా.. నీకేమి తెలుసు అని అడిగాను అంతే.

మాటలతో బురిడీ కొట్టించమంటే మీ తర్వాతే అని గట్టిగా పట్టుకుని కళ్ళు మూసుకుంటుంది. అవని ప్రశాంతంగా ఉంది అని అర్థమయ్యక విక్రమ్ అవని నుదుటన ముద్దు పెట్టుకుని భార్గవి కి ఎలాంటి పనిష్మెంట్ ఇవ్వాలా అని ఆలోచిస్తాడు.

ఆలోచనలు అన్ని ఒక పాయింట్ దగ్గరికి వచ్చి చేరిన తర్వాత ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని నిద్రపోతాడు.

అందరికీ ఉదయం చాలా ఫ్రెష్ గా ఎనర్జిటిక్ గా స్టార్ట్ అవుతే..  శిల్పకి మాత్రం బాధగా మొదలవుతుంది.

ఉదయమే నాలుగింటికి ఆ పెద్దవాళ్లు వచ్చి ఆ గుడిసె ముందు నిలబడి గట్టిగా పిలుస్తారు.  ఉదయ్ కి మెలుకువచ్చి లేచి వెళ్లి తలుపు తీసి రండి అమ్మ..

ఇంకా మీరు లెగలేదా అని అడుగుతారు.  ఆ మాటకి చిన్నగా నవ్వి... నాకు గత కొన్ని రోజులగా అలవాటయింది కాబట్టి నాకు మెలకువ వచ్చేసింది.  శిల్ప కి ఈరోజు మొదలు కదా మెల్లిగా అలవాటు అవుతుందిలే..

వెళ్లి నీ భార్యని లేపు అంటే మీరే లేపండి అమ్మ అని ఇంతకీ మీ ఇద్దరి పేర్లు తెలుసుకోవచ్చా...  నిన్నటి నుండి తెలియక ఏమని పిలవాలో అర్థం కావడం లేదు అంటాడు.

ఆ మాటకి నవ్వుతు ఆ పెద్దావిడ నా పేరు పంకజం అని చెబుతుంది.  మరి తాత గారి పేరు అంటే అయ్యో పెనిమిటి పేరు ఎవరైనా చెబుతారా అంటుంది.

ఆ మాటకి ఆ పెద్దాయన మీసం మేలేస్తూ నా భార్య రుసరుసలాడుతూ మాట్లాడుతుంది కానీ నా విషయం వచ్చేటప్పటికి చచ్చేంత సిగ్గు.

మీరే చెప్పండి తాతగారు.  నా పేరు కాంతారావు అంటాడు. కాంతారావు, పంకజం బానే ఉన్నాయి కానీ నేను మిమ్మల్ని బామ్మ,  తాతగారు అనే పిలుస్తాను.

నువ్వు ఎలా పిలిచినా పలుకుతామ్  అబ్బాయి...  పద ముందు నీ పెళ్ళాన్ని లేపాలి అని పంకజం ముందుకు కదులుతుంది.

రాత్రంతా నిద్ర లేక ఎప్పుడో పడుకున్న శిల్పకి ఇంత గొడవ ఉన్న సరే మెలకువ రాదు.  పంకజం దగ్గరికి వెళ్లి ఇదిగో అమ్మయ్ అని పిలుస్తుంది.

అయినా స్ప్రుహ లేకుండా పడుకుంటే ఇక లాభం లేదు అని వీపు మీద ఒక్క దరువు వేస్తుంది. ఆ దెబ్బకి బాబోయ్ అని అరుస్తూ ఉలిక్కిపడి లెగుస్తుంది.

లాంతరువేలుగు చాలా తక్కువగా ఉండి వీళ్ళ ముగ్గురు కదులుతూ ఉంటే నీడల్లాగా కనిపించి దయ్యం దయ్యం అని అరుస్తుంది.

ఎవరే దయ్యం అని పంకజం గట్టిగా అంటే... ఈ మాట ఎక్కడో విన్నట్టు ఉన్నానే అనుకుని కళ్ళ మీద నుంచి చేతులు తీసి ఎవరు అని మెల్లిగా అడుగుతుంది.

ఎవరు అంటావు ఏమిటి నిన్న వచ్చిన వాళ్ళమే ఇంకా నిద్రమత్తు వదలలేదా లెగు లెగు అని  గట్టిగా అంటారు.

చుట్టూ చూస్తూ చాలా చీకటిగా ఉంది ఇప్పుడు లేచి ఎక్కడికి వెళ్లాలి . చీకటి ఏంటి.. ఉదయం నాలుగు దాటితే. నాలుగింటికి లేచి ఏమి చేయాలి.

జైల్లో కూడా ఈ టైంకి లేపలేదు అంటుంది.  ఏంటి నువ్వు జైలుకు వెళ్లావా అని పంకజం బుగ్గలు నొక్కుకుంటుంది. శిల్ప తల కొట్టుకుంటూ అయ్యో వీళ్ళకి తెలియని విషయాలు అన్ని నేనే చెబుతున్నానా అని..

నా ఉద్దేశం జైల్లో కూడా ఈ టైంకి లేపరు అంటున్నాను అంతే అని లేచి నిలబడి ఇప్పుడు ఏం చేయాలి అంటుంది. వెళ్లి మొఖం కడుక్కుని రా అని బయటికి పంపిస్తుంది.

చాలా చీకటిగా ఉంది నాకు భయం వేస్తుంది. మీ ఆయన్ని తోడు తీసుకువెళ్ళు. ఇక తప్పక ఉదయ్ ని తీసుకుని వెళ్లి అక్కడ నిలబెట్టి ఫ్రెష్ అయి వస్తుంది.
 
ఇప్పుడేం చేయాలి. బయటికి రా అని వాకిలి వైపు తీసుకు వెళ్లి ఇదంతా ఊడ్చి కళ్ళాపు జల్లి ముగ్గు పెట్టు అని చెబుతారు.

అంత మట్టే కదా.. మట్టిలో ఏమి ఉడవాలి అంటే కర్మ రా బాబు అని ఇదిగో అమ్మాయి ఇలా పట్టుకొని ఊడువు అని నడుం మీద ఒక దెబ్బ వేసి ఒంగో పెడుతుంది.

నడుము మీద చేతతో రుద్దుకుంటూ ఊడ్చి విక్రమ్ ఇంట్లో ముగ్గుపెట్టిన అనుభవంతో తనకు వచ్చిన ముగ్గు ఏదో పెడుతుంది.

పరవాలేదు అమ్మాయ్ ముగ్గు బానే పెట్టావు అంటే...  ఏడవలేక నవ్వలేక ఒక ఎక్స్ప్రెషన్ పెట్టి తర్వాత ఇంకేమీ చేయాలి.

పనులు చేయడానికి మంచి ఉత్సాహం చూపిస్తున్నావే పదా పదా అని తీసుకు వెళుతుంది.  కాంతారావు ఉదయ్ ని ఒక ఆవు దగ్గరకి తీసుకువెళ్ళి దాన్ని మొత్తం శుభ్రం చెయ్యాలి అని చెబుతాడు.

విక్రమ్ చేతిలో ఉన్నన్ని రోజులు ఉదయ్ అన్ని రకాల పనులు చేశాడు కానీ ఇలా ఆవుని శుభ్రం చేయడం అన్నది తెలియదు.

తాతగారు నాకు తెలియదు అంటే... తెలియకపోవడమేముంది అబ్బాయ్ నీళ్లు తీసుకువెళ్ళు. శుభ్రంగా కడుగు.

పొదుగు అంతా కడిగి పాలు పితుకు అంతే.  మీరు సింపుల్గా చెప్పేస్తున్నారు గాని నాకు ఆ పాలు తీయడం ఏమిటో కూడా  అర్థం కాలేదు.

ఇంకా ఏం తెలుసు అబ్బాయ్ .  నీళ్లు తీసుకుని ఆవుని శుభ్రంగా ఎలా కడగాలో చూపించి చేయిపిస్తాడు.  పాలు తీసేటప్పుడు మాత్రం భయపడుతూ ఉంటే ఎలా తీయాలో చూపించి రేపటి నుంచి మాత్రం నువ్వే తీసుకో అంటాడు. అలాగే తాతగారు అని పాలు తీసుకుని ఇద్దరు గుడిసె దగ్గరికి వెళతారు.

ఇదిగో అమ్మాయి అందరికీ పాలు కాచి కొంచెం బెల్లం వేసి ఇవ్వు.  తాగేస్తే పనుల్లోకి వెళ్లాలి. పనులా..  ఏం పనులు. ఎందుకమ్మాయ్..  కంగారు అన్ని చెబుతాము. చూపిస్తాము.

తొందరగా వెళ్లి చెప్పిన పని చెయ్ అని పంకజం ఆర్డర్ వేస్తుంది.  ఖర్మరా బాబు వీళ్ళతో చస్తున్నాను అని ఆ కట్టెల పోయ్యని కష్టంగా వెలిగించి...  చేతులు కాల్చుకుంటూ పాలు కాచి అందరికీ ఇస్తుంది.

పర్వాలేదు అమ్మాయి ఒక్కరోజులోనే పోయ్యి వెలిగించడం నేర్చుకున్నావు. ఈ అని పళ్ళు అన్ని బయటపెడుతుంది. ఎక్కువ బయట పెట్టకు అమ్మయ్.. ఏదన్న పురుగు వెళ్లిందనుకో కష్టం అని పాలు ఊదుకుంటూ తాగుతారు..

ఈ ముసలావిడకి వెటకారాలు చాలా ఎక్కువ అని మనసులో తిట్టుకుంటూ ఆ పాలు తాగుతుంది.

అవని ఉదయమే లేచి రెడీ అయ్యి కిందకి వెళుతుంది. మాధవి,లలిత దేవుడి గది శుభ్రం చేసి పూజ మొదలు పెడుతూఉంటారు.

అవిని కూడా వాళ్లతో జాయిన్ అవుతుంది. తర్వాత కిచెన్ లోకి వెళ్లి అందరికీ కాఫీ టీలు ప్రోటీన్ షెక్స్ రెడీ చేసి ఎవరి తాగేది వాళ్ళ దగ్గరికి పంపించి బ్రేక్ ఫాస్ట్ రెడీ చేస్తూ ఉంటారు.

అవని అని  లలిత పిలిస్తే చెప్పండి అత్తయ్య అంటుంది. వెళ్లి నివిని లేపమ్మా..  బ్రాహ్మణులు వచ్చే టైం కి రెడీ అవ్వకపోతే బాగోదు కదా. అలాగే అత్తయ్య అని నివి గదిలోకి వెళుతుంది.

నివి మత్తుగా నిద్రపోతూ ఉంటే వెళ్లి బలవంతంగా లేపి వాష్ రూమ్ లోనికి పంపిస్తుంది.  ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చి ఎందుకు వదిన నన్ను అప్పుడే నిద్ర లేపావు.

కాసేపు పడుకుందును కదా... అయ్యో నివి ఈరోజు మీ ఎంగేజ్మెంట్ ఫిక్స్ చేస్తున్నారు. కొంచెం కూడా ఎక్సైట్మెంట్ లేకుండా నిద్ర ఏమిటి.

అన్నయ్య అన్ని అరేంజ్ చేసేస్తాడు కదా..  ఆ టైం చెప్తే సరిపోతుంది అంటుంది.  అదేంటి నీకు షాపింగ్ చేయడానికి టైం సరిపోదు కదా..

ఎలాగా అన్నయ్య మినిమం 20 డేస్ టైం తీసుకుంటాడు. సో ఆ టైం నాకు సరిపోతుంది అని చెబుతోంది.  ఒకవేళ వారంలో కుదిరిపోతే. అప్పుడైనా నా ప్లాన్స్ నాకు ఉన్నాయి వదిన.

సరే ముందు రెడీ అయ్యి రా.. అత్తయ్య నీకోసం వెయిట్ చేస్తున్నారు.  మీ అత్తయ్య గారు కూడా ఉన్నారు కదా బాగోదు అని చెప్పి అవని వెళ్లిపోతుంది.

రాజ్ కి గుడ్ మార్నింగ్ అని మెసేజ్ చేసి బయటకి వస్తుంది. బ్రేక్ ఫాస్ట్ టైం కి అందరూ రెడీ అయ్యి వచ్చి టిఫిన్ కంప్లీట్ చేస్తారు.

ఈలోపు బ్రాహ్మలు కూడా వస్తే... ఇద్దరి జాతకాలు ఇచ్చి ముహూర్తాలు చూడమని చెబుతారు.  ఇద్దరు జాతకాలు బాగా పరిశీలించి అయ్యా..  పిల్లలు ఇద్దరు లైఫ్ చాలా బాగుంటుంది.

మీకు ఎన్ని రోజుల్లో ముహూర్తం కావాలి అని అడుగుతారు.  ముహూర్త బలం బాగున్నది చూసి చెప్పండి.

అది దగ్గరైనా, దూరమైన మేనేజ్ చేసుకోగలము. రెండు రోజుల్లో ఎంగేజ్మెంట్ కి చాలా బలమైన ముహూర్తం ఉంది. అది తప్పితే నెల రోజుల తర్వాత మాత్రమే ఉంది.

నివి నెల అనే లోపు రాజ్ వెంటనే లేచి నిలబడి రెండు రోజుల్లో ఉన్న ముహూర్తం ఖాయం చేయండి అని చెబుతాడు.

పార్ధుగారు వెంటనే ఒరేయ్ అంత ఆత్రం ఏంటి రా... పెద్దవాళ్ళం మాట్లాడుతున్నాము కదా.. సైలెంట్ గా తండ్రి చెవి దగ్గరికి వెళ్లి ఏంటి మీరు మాట్లాడేది.

మీరు మీనవేషాలు లెక్కపెట్టేటప్పటికి అక్కడ మీ కోడలు నెల అని చెప్పుద్ది. ఇప్పుడు నెల తర్వాత అయితే ఏమైందిరా...

మీరు తిరగండి దానితో షాపింగ్ కి. వద్దులే రెండు రోజులకే ఖాయం చేయండి పంతులుగారు అని చెబుతారు.  ఏమైంది తండ్రి కొడుకులు ఇద్దరకి.

అంతసేపు డిస్కస్ చేసుకుని మరీ రెండు రోజులకే ఫిక్స్ చేశారు. ఎంత తొందరగా నిశ్చితార్థమవుతే అంత మంచిది అని ఇద్దరు కోరస్ గా చెబుతారు.

మరి నా షాపింగ్ అని నివి బిక్క మొహం వేసుకుని అడిగితే... విక్రమ్ చిన్నగా నవ్వుకుంటూ పరవాలేదు నివి అన్నీ నేను అరేంజ్ చేపిస్తాను.

నువ్వు సెలెక్ట్ చేసుకో అని చెబుతాడు. రాజ్ థాంక్స్ బావ అన్నట్టుగా చూస్తే..  మై హోనా అన్నట్టుగా విక్రమ్ కళ్లుర్పుతాడు.

వచ్చే నెలలో ముహూర్తం పెళ్ళికి బాగుంది అది పెట్టమంటారా అని బ్రాహ్మలు అడిగితే..  నెల రోజులు అంటే మనకు సరిపోతాయా అని కళ్యాణ్, పార్ధు ఆలోచిస్తారు.

ఎన్ని రోజులు ఉన్నా సరే పనులు అలాగే జరుగుతూ ఉంటాయి కాబట్టి చేసేద్దామని ఫిక్స్ అయ్యి ఆ ముహూర్తం కూడా ఖాయం చేసుకుంటారు.

నిశ్చితార్థం వేడుకలు??

[SivaSai]

Part - 114

రెండు రోజులే నిశ్చితార్దానికి టైం ఉంది కదా ఫంక్షన్ హాల్ బుక్ చేసేద్దామా అని పార్ధు అంటే... ఇందిరా గారు లేదు ఇంటికి ఈ తరంలో ఉన్న ఒకే ఒక ఆడపిల్ల.

ఈ ఇంటిలోనే జరగాలి అని చెబుతారు. ఇంత తొందరగా అన్ని పనులు అవుతాయా ? ఎందుకు అంకుల్ అంత కంగారు పడుతున్నారు.

ఈవెంట్ ఆర్గనైజేషన్ వాళ్లకు అప్పజెప్పేద్దాము పైన మనం ఉంటాము కదా చూసుకోవచ్చు అని విక్రమ్ అంటాడు. సరే ఆ పనులు పురమాయించండి.

ఆల్రెడీ చెప్పడం అయిపోయింది. వాళ్ళు ఆన్ ద వే అని చెబుతాడు. నువ్వు చాలా స్పీడ్ గా ఉన్నావు.  ఇది నా చెల్లికి సంబంధించిన వేడుక. నేను ఎలాగా నెగ్లెట్ చేస్తాను అంటాడు.

అందరూ హ్యాపీగా ఫీల్ అవుతారు. రాజ్ మాత్రం పక్కకు వచ్చి కూర్చుని థాంక్స్ బావ నా కష్టాన్ని నువ్వు అర్థం చేసుకోని నిశ్చితార్థాన్ని తొందరగా పెట్టించావు.

నీ కష్టాన్ని కాదురా..  నా చెల్లి షాపింగ్ అని ఎక్కడ అలసిపోతుందో అని ఇలా ప్లాన్ చేశాను.  ఆ బ్రాహ్మణులతో ఆల్రెడీ ముందే మాట్లాడేవా...

దానికి ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి ఊరుకుంటాడు.  స్మార్ట్ బావ.. మీ చెల్లి అలసిపోతుందని ఆలోచించిన సరే నన్ను సేవ్ చేసావు అంటాడు.

నీకెందుకురా బాధ... ఆ షాపింగ్ కి.  తెలివిగా మీ ఇంట్లో ఉన్న జెంట్స్ అందరూ ఎస్కేప్ అయిపోయి నన్ను ఇరికించేస్తున్నారు.

అవును అనలేను కాదనలేను.  అవునంటే మా అమ్మతో కష్టం. కాదంటే మీ చెల్లి తో కష్టం.  పెళ్లికి ముందే కష్టాలు మొదలయ్యాయి నీకు అని శ్రీ వచ్చి అంటాడు.

నువ్వు ఎప్పుడు వచ్చావు రా... నీ నిశ్చితార్థం  వేడుకలు మొదలవుతున్నాయంటే రాకుండా ఉంటామా...

హెల్ప్ చేయడానికి వచ్చావా..  సెటైర్ వేయడానికి వచ్చావా... అయ్యో మామ అలా టెన్షన్ పడితే ఎలా.. ఏదైనా తిరిగి రిటన్ గిఫ్ట్ ఇచ్చేయాలి కదా అని అంటాడు.

నాకు తెలుసు రా నువ్వు సెటైర్ వేయడానికి వస్తావని. మేము ఎందుకు సెటైర్లు వేస్తాము.  నువ్వు చెప్పిన డైలాగ్ నీకు మేము గుర్తు చేస్తాము అంతే కదా విక్కీ అంటే.. అంతేగా అంటాడు.

సర్లే ఇప్పుడు ఫ్రెండ్స్ ఇద్దరూ ఒక చోటకి చేరి నన్ను పక్కన పెట్టారా... వినయ్ వచ్చి ఎంత మాట అన్నారు బావగారు. మీరు మా ఇంటికి ఒక్కగాని ఒక్క అల్లుడు.

మర్యాదలను విషయంలో లోటు రానివ్వకుండా చక్కబెడతాము గాని సెటైర్లు ఎందుకు వేస్తాం చెప్పండి అంటాడు.  నువ్వు మరీ నక్క వినయం చూపించకురా చిన్న బామ్మర్ది .

భౌతిక్ నుంచి వచ్చిన సారీస్ ని లేడీస్ అందరూ చూస్తూ ఉంటారు. ఈ లోపు పి. ఎ. వచ్చి ఈవెంట్ ఆర్గనైజేషన్ వాళ్ళు వచ్చారని ఇన్ఫర్మేషన్ ఇస్తాడు.

బావగారు చెప్పండి మీకు ఎలాంటి డెకరేషన్ కావాలి అని వినయ్ వినయానికే వినయం వచ్చేటట్టుగా మాట్లాడుతాడు.

చూడు చిన్న బామ్మర్ది ఇందాకే చెప్పినట్టు ఉన్నాను నీకు. అయ్యో బావ గారు మర్యాద చేసినా ఫీలవుతున్నారు.. చెయ్యకపోయినా ఫీలవుతున్నారు.

ఇలాగైతే కష్టం అబ్బా రా బావ అని భరత్ తీసుకుని వెళ్ళిపోతాడు.  ఒరేయ్ వాడు ఇప్పుడు ఏం చేసినట్టు రా... ఏదైనా రెస్పెక్ట్ ఇచ్చినప్పుడు పుచ్చుకోవాలి.

వాడు అంత మర్యాదగా  రెస్పెక్ట్ ఇస్తే నువ్వు తీసుకోలేదు. వాడు హర్ట్ అయ్యి వెళ్ళిపోయాడు. ఇప్పుడు నువ్వు వెళ్లి బ్రతిమాలుకో అని శ్రీ అంటే..

నేను ఈ ఇంటికి కాబోయే అల్లుడిని రా అని బిక్క మొహం వేస్తాడు. మా చెల్లెలు మీ ఇంటికి కాబోయే ఓనర్ బే. ఎలాగైనా మీ అన్న చెల్లెలు పైన ఉంటున్నారా..

మాది ఎప్పుడూ పైనే... నువ్వు మీ చెల్లె అని విక్రమ్ అనేటప్పటికీ అవని అందరికీ జ్యూస్ తీసుకుని వచ్చి అన్నయ్య జ్యూస్ తీసుకోండి అని శ్రీ కి, రాజ్ కి ఇస్తుంది.

విక్రమ్ కి కూడా ఇచ్చి చాలా సేపటి నుంచి కూర్చునే ఉన్నారు జ్యూస్ తాగండి. థాంక్యూ భార్యామణి అని చెబుతాడు.

చిన్న స్మైల్ తో అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోతుంది.నువ్వు చాలా లక్కీ బావ అని రాజ్ అంటే..  దేనికో.  మా చెల్లి లాంటి బంగారు కొండను కొట్టేసావు కదా అంటాడు.

నేను అనకొండ నా వాయిస్ వినిపించి...  ఇదేంట్రా నేను మా చెల్లి గురించి పొగుడుతూ ఉంటే మీ చెల్లి వాయిస్ వినపడుతుంది.

ముందు వెనక చూసుకుని మాట్లాడాలి అని శ్రీ తల వెనక్కి తిప్పుతాడు. అక్కడ నివి భద్రకాళి అవతారం ఎత్తడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది.

నువ్వు ఎప్పుడు వచ్చావు.  నేను ఎప్పుడొస్తే ఏమైంది లే కానీ నేను ఎవరో చెప్పు అంటుంది. నువ్వు అని ఆ కాసేపు ఆలోచించే హ..  డైమండ్ అంటాడు.

మా వదిన్ని పొగుడుతానికి మాత్రం ఒక్క సెకన్ ఆలోచించలేదు. నన్ను పొగడాలంటే మాత్రం టైం తీసుకున్నావా...

శ్రీ లేచి నుంచుని ఒరేయ్ విక్రమ్ ఈవెంట్ ఆర్గనైజేషన్ వాళ్ళు వచ్చినట్టున్నారుగా.. మనం డెకరేషన్ సంగతి చూద్దాం.

ఒరేయ్ మామ నువ్వు తొందరగా నీ పని చెక్కపెట్టుకొని వచ్చాయ్ రా..  విజిల్ వేసుకుంటూ వెళ్ళిపోతాడు. మిత్రద్రోహుల్లారా నన్ను ఇలా బలి చేసి మీరు వెళ్ళిపోతున్నారా అని ఫ్లోలో టంగ్ స్లిప్ అవుతాడు.

నివి భద్రకాళి అవతారం ఎత్తి నువ్వు నాకు బలైపోతున్నావా అసలు బలవడం అంటే ఏమిటో నీకు తెలుసా అని కాలర్ పట్టుకుంటుంది.

బంగారం,  బుజ్జికొండ అందరూ మనల్ని చూస్తున్నారు. సరసమైన,విరహమైన మనిద్దరం ఉన్నప్పుడే చూసుకుందాం.

నా బుజ్జికొండవి కదా వదిలేయవే అని మెల్లిగా బ్రతమాలతు ఉంటాడు.  చుట్టూ చూస్తూ ఈ సారికి వదిలేస్తున్నాను కానీ దీనికి పనిష్మెంట్ ఉంది అంటుంది.

నువ్వు ఏ పనిష్మెంట్ ఇచ్చిన నాకు ఓకే బంగారం కాకపోతే ఒకటే రిక్వెస్ట్ అంటాడు.  ఏమిటి.. షాపింగ్ కి మాత్రం నన్ను బుక్ చేయకు. కన్నింగ్ గా ఒక నవ్వి నవ్వి అమ్మ నన్ను రాజ్ గారు  షాపింగ్ కి తీసుకు వెళుతున్నారు.

మేము సాయంత్రం వస్తాము అని వెళదామా అన్నట్టుగా రాజ్ ని చూస్తుంది.  నా నోటి దూల ఎంతవరకు తీసుకువచ్చింది ఖర్మరా అనుకుని పదా అని నీరసంగా ముందుకు నడుస్తాడు.

వెళుతున్న ఇద్దరినీ చూసి అందరూ నవ్వుకుంటారు. కరుణ గారు పార్ధు గారిని చూస్తూ నా కోడలు చాలా నయం అంటుంది.

ఎందుకో.. మొగుడిని పెళ్లికి ముందే గ్రిప్ లో పెట్టుకుంది. నేను ఉన్నాను పెళ్లయి ఇన్ని సంవత్సరాలు అయినా మీ మాట నేను వినడమే గాని నా మాట మీరు ఎప్పుడైనా విన్నారా.

ఇది మరీ బాగుంది నీ కొడుకు చవటయితే దానికి నేనేం చేయాలి మనసులో అనుకుంటాడు.ఎందుకంటే పైకి అంటే కరుణ రియాక్షన్ ఇంకొకలాగా ఉంటుంది కాబట్టి సైలెంట్ గా చూస్తూ ఉంటాడు.

ఆర్గనైజేషన్ వాళ్లకు ఎలా చేయాలో చెప్పి విక్రమ్, శ్రీ వచ్చి మొత్తం అన్ని సెట్ చేసాం.  వినయ్ తో... నువ్వు ఈరోజు, రేపు ఇంటి దగ్గరే ఉండి వాళ్లకి హెల్ప్ చేయి.

ఎక్కడ ఎటువంటి లోటు రానివ్వద్దు. ఏమైనా సజెషన్స్ కావాలి అంటే అత్తయ్య వాళ్ళని అడిగి చేయించు అని చెబుతాడు.

సరే అన్నయ్య నేను చూసుకుంటాను కదా.. సరే నేను ఆఫీస్ కి వెళ్తున్నాను అని విక్రమ్ బయలుదేరుతాడు.

నవ్వుతూ బయటకు వెళ్లిన విక్రమ్ కారు ఎక్కగానే సీరియస్ మూడ్లోకి మారిపోతాడు.  వెంటనే ధనుంజయ్ కి కాల్ చేసి ఆఫీస్ కి రండి అని ఒక్క మాట చెప్పి పెట్టేస్తాడు.

ధనంజయ్ కు మాత్రం ఏమీ అర్థం కాదు. ఏమైంది అల్లుడు గారికి. అంత సీరియస్ గా మాట్లాడారు.  అవని కి ఏమైనా అయ్యిందా అని కంగారుగా విక్రమ్ వెళ్లేలోపే ధనుంజయ్ ఆఫీస్ గేట్ ముందు ఉంటాడు.

విక్రమ్ కారు వేళ్ళగానే ధనుంజయ్ స్పీడ్ గా లోపలికి వెళ్తాడు. కారు దిగిన విక్రమ్ ని అల్లుడుగారు అని పిలిస్తే చెయ్యి పెట్టే ఆపి కాల్ మీ విక్రమ్ గారు...

విక్రమ్ వాయిస్ లో వచ్చిన సీరియస్ నెస్ కి ధనుంజయ్ కి చాలా భయ మేస్తుంది. ఏమి జరిగి ఉంటుంది ఇంత కోపంగా ఉన్నాడు అనుకుంటూనే విక్రమ్ ని ఫాలో అవుతాడు.

పిఏని పిలిచి నేను చెప్పే వరకు ఎవరిని లోపలికి ఆలో చేయొద్దు అని క్యాబిన్ లాక్ చేస్తాడు. విక్రమ్ చైర్ లో కూర్చుని కాలు మీద కాలు వేసుకుని అసలు నువ్వు నీ గురించి ఏమనుకుంటున్నావు హ అని గట్టిగా అరుస్తాడు.

ఆ అరుపుకి ధనుంజయ్ ఒక్క అడుగు వెనక్కి వేసి మీరు దేని గురించి మాట్లాడుతున్నారో నాకు అర్థం కావడం లేదు. అసలు నీకు ఏమీ అర్థం కాదు నువ్వు ఒక దద్దివి.

దద్ది అన్నమాట వినగానే ధనుంజయ్ కి కోపము వచ్చి అల్లుడుగారు అంటే... ఇంక్కొక్కసారి అల్లుడు అని పిలిచావంటే నేలకేసి కొడతాను.

ఏమనుకుంటున్నావు నీ గురించి. ఏదో చిన్న చిన్న తప్పులు చేసి ఉంటారు.  నీకు తెలియకపోవచ్చులే... నిన్ను అవని నీ ఏదో ఒక రోజు కలపాలి అనుకున్నాను కానీ..

ఈ విషయం తెలిసిన తర్వాత నీలాంటి వాడు నా భార్య జీవితంలో ఉండకపోవడమే మంచిది. మీరు దేని గురించి మాట్లాడుతున్నారో నిజంగా నాకు అర్థం కావడం లేదు.

ఓ అవునా? నా భార్యని.. నీ భార్య,  నీ ముద్దుల కూతురు తార్చాలి అని చూశారు అది కూడా నీకు తెలియదా అంటాడు.

ఆ మాటకి ధనుంజయ్ వణికిపోతాడు. ఏమంటున్నారు మీరు అని తడబడుతూ అడిగితే.. ఏమంటున్నానా ? రాత్రంతా కూతురు కనపడకపోతే.. ఏమయింది, ఎక్కడికి వెళ్ళింది ఏదైనా ప్రమాదం జరిగిందా అనే ఆలోచన లేకుండా ఇంటికి వచ్చిన కూతుర్ని ఎక్కడికి వెళ్లావు అని అడుగుతావా...

అసలు నువ్వు మనిషివేనా... ఈ విషయం ఎప్పుడు జరిగిందో తెలియక ధనుంజయ్ విక్రమ్ దగ్గరకు వెళ్లి మీరు నిజమే చెబుతున్నారా...

లేదు..  నేను చాలా ఖాళీగా ఉండి నీతో పరాచకాలు ఆడుతున్నాను.

విక్రమ్ బాబు ఎందుకు అంత కోపం ???

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 115

విక్రమ్ పరాచకానికి ధనుంజయ్ కి ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాక చూస్తూ ఉంటాడు.  ఏంటి నా మొఖంలో ఏమైనా కోతులు డాన్స్ చేస్తున్నాయా.. అలా చూస్తున్నావ్.

విక్రమ్ బాబు కొంచెం క్లియర్ గా చెప్పు. నువ్వు ఏం మాట్లాడుతున్నావో నాకు అసలు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.

నా కూతురిని వాళ్ళు అని..  ఆ మాట అనలేక కళ్ళు మూసుకుంటాడు. ఓ... చిన్న కూతురుకి సంబరాలు చేయడంలో మునిగిపోయి అసలు పెద్ద కూతురు తిందా.. మంచి బట్ట కట్టిందా..  ఎక్కడ చదువుకుంటుంది..

ఆఖరికి. ఇంట్లో తన పరిస్థితి ఏమిటో కూడా పట్టించుకోలేనంత బిజినెస్ మాన్వి కదా.. నాకు తెలియక అడుగుతాను ఇంత సంపాదించి ఏం చేద్దాం అని...

నీ ముద్దుల భార్యకి బంగారుపు తొడుగు చేయించి.. నీ ముద్దుల కూతురికి బంగారు సింహాసనం ఇద్దాం అనుకున్నావా...

ధనుంజయ్ మోకాళ్ళ మీద కిందకి జారి.. ప్లీజ్ మీ మాటలతో నన్ను కుళ్ళపోడవద్దు.  నిజంగా నాకు ఏమీ తెలియదు.  మీరు అన్నట్టుగానే నేను దద్దినే...

అసలు ఏం జరిగిందో చెప్పండి అని కాళ్లు పట్టుకున్నంత పని చేస్తాడు..  ధనుంజయ్ స్టెప్ తెలిసి విక్రమ్ వెనక్కి అడుగు వేసి కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకుంటూ కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

అవని చెప్పిందంతా పూర్తిగా చెప్పి మీ ఇంట్లో ఉన్న సర్వెంట్స్ కి కూడా అవని ఎలా బ్రతుకుతుందో తెలుసు. ఇంటి యజమానికి కూతురు అంటే పంచప్రాణాలు.

కానీ ఆ కూతురు ఎలా బ్రతుకుతుందో తెలియదు. నీలాంటి గొప్ప తండ్రి ప్రపంచంలో ఎవరికీ ఉండరు అనుకుంటా.. నాకు ఒక హెల్ప్ చేస్తారా అని అడుగుతాడు.

ఏంటి అన్నట్టుగా చూస్తే... ఫ్యూచర్లో నా పిల్లల దగ్గరికి వచ్చి నేనే మీ తాతని.. మీ అమ్మంటే నాకు అంత ఇష్టం. ఇంత ఇష్టం అన్న పిచ్చ డైలాగ్ లు మాత్రం చెప్పకు అంటాడు.

ఆ మాటకి ప్రాణం చచ్చిపోయినట్టుగా అయిపోయి అలాగే కూలబడిపోతాడు.  ఏమయ్యింది మిస్టర్ ధనంజయ్... ఈ మాటకే నీకే ప్రాణం పోతున్నట్టు ఉందా..

మరి నువ్వు ఆరోజు అడిగిన దానికి నా భార్య పరిస్థితి ఎలా ఉండి ఉంటుంది. తల్లి లేని ఆడపిల్లకి తండ్రి అన్ని అయి చూసుకోవాలి.

ఏ రోజైనా దగ్గరికి తీసుకున్నావా..  నీ ముద్దుల భార్య ఏది చెబితే అదే నిజమనుకొని దూరంగా నిలబడ్డావు. అదే దూరం ఇప్పుడు నా భార్య పెడుతూ ఉంటే మాత్రం నువ్వు తట్టుకోలేకపోతున్నావు.

ఇదే కర్మ అంటే...  మనం ఏదిస్తే అదే తిరిగి వస్తుంది మిస్టర్. ధనుంజయ్ ఏమి మాట్లాడాలేక మౌనంగా ఉండిపోతాడు.

ఇద్దరి మధ్యన మౌనం చాలాసేపు రాజ్యమేలుతుంది. విక్రమ్ కి ధనంజయని చూడాలి అన్న చాలా చిరాకుగా అనిపిస్తుంది.

మీకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెబుదామని పిలిపించాను అంటాడు.  మాటలు రాని ధనుంజయ్ మౌనంగా అల్లుడు వైపు చూస్తూ ఉంటే..

నీ భార్యని పూర్తిగా నా హ్యాండ్ఓవర్ చేసుకుంటున్నాను. ఇన్ని రోజులు జైల్లో పెట్టి మెంటల్ టార్చర్ చేస్తే చాలు అని నా యాంగిల్ లో ట్రీట్మెంట్ ఇచ్చాను.

బట్ ఇప్పుడు అది సరిపోదు.  నేను ఇచ్చే ట్రీట్మెంట్ కి పిచ్చిదై రోడ్డు మీదకి రావాల్సిందే...చేసిన తప్పుకి అనుక్షణం కుంగికుశించి పోవాలి అంటాడు.

ధనుంజయ్ కళ్ళు తుడుచుకుని ఆ శ్రమ మీకెందుకు అల్లుడుగారు... సోరి విక్రమ్ బాబు..

దాని సంగతి పూర్తిగా నేను చూసుకుంటాను. మీరు నా కూతురిని జాగ్రత్తగా చూసుకోండి. తండ్రిగా నేను పూర్తిగా ఓడిపోయాను అని అర్థమవుతుంది.

భర్తగా మీరు ఎప్పుడూ గెలుస్తూనే ఉన్నారు. మీలాంటి వ్యక్తి నా కూతురు జీవితంలో ఉండడం నిజంగా నా అదృష్టం.

మీరు అవునన్నా కాదన్నా అవని ఎప్పటికీ నా బంగారు తల్లె.. మీరు నా అల్లుడే అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళిపోతాడు.

  వెళ్ళిపోతున్న ధనుంజయ్ ని చూస్తూ.. సెక్యూరిటీకి కాల్ చేసి ఇద్దరు పర్సన్స్ ని ధనుంజయని ఫాలో అవమని చెబుతాడు.

ధనుంజయ్ మెల్లిగా బయటకు వచ్చి రోడ్డు మీద నడుస్తూ ఉంటాడు. డ్రైవర్ ఎంత పిలుస్తున్నా వినిపించుకోకుండా శూన్యంలోకి చూస్తూ ఉంటాడు.  ఎంత దూరం అని తెలియకుండా చాలా దూరం వెళ్ళిపోతాడు.

నడిచి... నడిచి  కాళ్లు లాగేటప్పటికీ దగ్గరలో ఉన్న బెంచ్ పైన కూర్చుని చూస్తూ ఉంటాడు. ఆకాశం మబ్బులు పట్టి ఉంటుంది.

వర్షం పడే సూచనలు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. డ్రైవర్ కంగారుగా వచ్చి సార్ వర్షం పడేటట్టు ఉంది. హ అని మళ్ళీ చూస్తూనే ఉంటాడు.

వర్షం మొదలవుతుంది. చినుకు చినుకు పెరిగి పెద్దది అవుతూ ఉంటుంది.

ఒక తండ్రి బైక్ మీద తని ఇద్దరు పిల్లల్ని కూర్చోపెట్టుకొని వాళ్ళిద్దరూ తడవకుండా రైన్ కోట్ వేసి... తండ్రి తడుస్తున్న సరే మెల్లిగా తీసుకు వెళుతూ ఉంటాడు.

స్పీడుగా బైక్ నడిపితే ఎక్కడ బండి జారుతుందో..  పిల్లలు ఇబ్బంది పడతారేమో అని జాగ్రత్తగా తీసుకు వెళుతూ ఉంటాడు.

అది చూస్తున్న ధనుంజయ్ కి గుండె మెలిపెట్టినట్టు అవుతుంది.  ఏ రోజు కూడా అవని నీ బండిమీద కాదు కదా.. కారులో కూడా ఎక్కడికి తీసుకువెళ్ళలేదు.

తన చేతులతో ఒక చాక్లెట్ నోట్లో పెట్టలేదు.  ఆఖరికి సినిమాకి వెళ్లిన.. ట్రిప్ కి వెళ్ళినా.. ఎక్కడికి వెళ్లినా తన తల్లిదండ్రులను కూడా తీసుకు వెళ్ళాడు కానీ అవని నీ తీసుకువెళ్లలేదు.

రాను అంటే వదిలేశాడు కానీ...  బ్రతిమాలి....  ఎందుకు రాదు కనుక్కుని నచ్చజెప్పి ఏనాడు తీసుకు వెళ్ళలేదు.  ఈరోజు ఆ తప్పులే గుణపాలై గుండెల్లో దిగుతూ ఉంటే ఎవరికీ చెప్పుకోలేని బాధ.

ఈరోజు క్షమించు అని ఒక చిన్న మాట చెబితే అవని ఎలా క్షమిస్తుంది. ఏది చేసినా స్వార్థమే అనుకుంటుంది కదా..  అని ఏడుస్తూ ఉంటాడు.

ఆ వర్షంలోనే ధనుంజయ్ కన్నీళ్లు కూడా వెళ్ళిపోతూ ఉంటాయి. దారినపోయే వాళ్ళకి ధనుంజయ్ ని చూస్తూ ఉంటే ఒక పిచ్చివాడిలాగా ఉంటాడు.

డ్రైవర్ కి భయం వేసి ఇంటికి ఫోన్ చేసే విషయం చెబుతాడు. వెంటనే మరొక కారులో సత్యవతి, శేషగిరి గారు వచ్చి కొడుకుని అలా చూసి విలవిల్లాడిపోతారు.

శేషగిరి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి గొడుగు పట్టుకుని ఏంట్రా ఇది అని అడిగితే.. నాన్న అని చుట్టూ చేతులు వేసి బోరుమంటాడు.

  కొడుకు బాధ చూడలేక ముసలి ప్రాణాలు రెండు విలువల్లాడిపోతాయి.  సత్యవతి పేగు మెలిపడినట్టు అయ్యి..

ముందు ఇంటికి వెళదాం పద ఏదైనా తర్వాత మాట్లాడుకుందాం అని కొడుకుని బలవంతంగా లేపి కారులో కూర్చోబెడతారు.

ధనుంజయ్  దుఃఖాన్ని ఆపకోలేకపోతుంటాడు. ఇది అని చెప్పలేక నలిగిపోతూ ఉంటాడు. టవలతో కొడుకు తల తుడుస్తూ ఏమైందిరా ఇంత వర్షం పడుతున్న సరే అలాగే ఉండిపోయావు.

చేసిన తప్పు ఇది అని తల్లికి చెప్పలేక ఒడిలో పడుకుని నాలాంటి తండ్రి ఎవరికి వద్దమ్మా అని మనసులోనే రోదిస్తూ ఉంటాడు.

ఇంటికి వెళ్లే దాకా మౌనంగానే ఉంటారు. కారు దిగి ఆ తడి బట్టలతోనే మెల్లిగా అడుగులు వేస్తూ లోపలికి వెళతాడు హాల్లో ఉన్న రజిత ఫోటో చూసి తప్పు చేసిన వాడిలాగా తలదించుకుంటాడు.

మెల్లిగా ఫోటో దగ్గరికి వెళ్లి తడుముతు నన్ను క్షమించు రజిత. నాలాంటి వాడు నీ జీవితంలోకి రాకపోయి ఉంటే నువ్వు ప్రాణాలతో ఉండేదానివి.

ఒక మంచి వ్యక్తిని పెళ్లి చేసుకుని పిల్ల పాపలతో సంతోషంగా ఉండేదానివి. ప్రేమా ప్రేమా అని వెంటపడి మరీ పెళ్లి చేసుకున్నాను.

నిన్ను కాపాడుకోలేకపోయాను. మన ప్రేమకి గుర్తు అయిన మన బిడ్డ ఈ ఇంటిలోనే నరకం అనుభవిస్తూ ఉంటే తెలుసుకోలేని గుడ్డివాడినయ్యాను.

సత్యవతి కి  శేషగిరి కి కొడుకుని అలా చూసి చాలా భయంవేస్తుంది. వీడేమిటి ఏదేదో వాగుతున్నాడు. ఇలాగే ఉంటే కష్టమని దగ్గరికి వెళ్లి భుజం మీద చెయ్యి వేసి ఏమైందిరా ఎందుకు ఇలాగ అయిపోతున్నావు.

తల్లి పాదాలు పట్టుకుని క్షమించలేని తప్పు చేశానమ్మ.. నా కూతురు  జీవితంలో నా మొఖం చూడదు అని విక్రమ్ మాటలు తలుచుకుని కుళ్ళి కుళ్ళి ఏడుస్తూఉంటాడు.

సత్యవతికి ఏమీ అర్థం కాకుండా ఉంటుంది. ఇలాగే ఉంటే కష్టమని మెల్లిగా లేపి గదిలోకి తీసుకువెళ్లి ముందు స్నానం చేసిరా.. బలవంతంగా వాష్ రూమ్ కి పంపిస్తుంది.

సర్వెంట్ ని పిలిచి వేడివేడిగా సూప్ చేయమని చెబుతుంది. స్నానం చేసి వచ్చి ప్రాణం లేని బొమ్మలాగా అలాగే కూర్చుండిపోతాడు. సర్వెంట్ తెచ్చిన సూప్ ని సత్యవతి మెల్లిగా తాగిస్తుంది .

సూప్ తాగి కొంచెం కుదుటపడ్డాడు అనుకున్నాక ఇప్పుడు చెప్పరా ఏమయింది అని అడుగుతుంది. ఏమని చెప్పాలి అమ్మ.

భార్గవి మాటలు విని అవని విషయంలో ఏ తండ్రి చేయకూడని తప్పే చేశాను అంటాడు. ఆ మాటకి భయంగా కొడుకు వైపు చూస్తూ.. ఏమంటున్నావురా అవనికి ఏమైంది..

జరిగింది మొత్తం చెబుతాడు. వినగానే సత్యవతి కూడా నోటి మాట రాకుండా అయిపోతుంది. నాకు కూడా ఈ విషయం తెలియదు రా..

అవని కూడా చెప్పలేదు.  ఏమని చెబుతుంది అమ్మ. నీ కొడుకు ఇంత నికృష్టుడు అని నీకు చెప్పగలుగుతుందా...  అది బంగారు తల్లి.

అందుకనే నీ కొడుకు ఎంత ఎదవైనా నీకు చెప్పలేక మౌనంగా తనలో తానే ఏడ్చింది. ఇందులో నీ తప్పేముంది రా...

నీకు తెలిసి జరగలేదు కదా..  తెలిస్తే నువ్వు ఒప్పుకుంటావా.. నీ ప్రాణాలు అడ్డుపెట్టి నీ కూతురిని కాపాడుకోవా..

విరక్తిగా నవ్వుతూ కాపాడుకోవడం.. ఏ రోజు కాపాడాను అమ్మ. ప్రతిసారి తనకోసం తనే ఫైట్ చేసింది. పెళ్లయ్యాక భర్తగా విక్రమ్ ఫైట్ చేశాడు.

తండ్రిగా ఏ రోజు నేను నిలబడ్డాను. రజిత దూరమైనప్పటినుంచి దిక్కులేని దానిలాగానే బ్రతికింది. ఇన్ని కోట్లు ఆస్తి ఉంది. ఎవరికోసం సంపాదించాను. దేనికోసం సంపాదించాను.

  బిజినెస్ చేస్తున్నారు.  ఎదుట ఉన్నవాళ్లు.. ఎలాంటి వాళ్ళు ఏమిటో అన్నది ఒక్క మాటలోనే తెలిసిపోతుంది కదా... అలాంటిది మీ ఇంటిలో జరిగేది మీకు తెలియదు అంటే నమ్మాలా అని ఆరోజు అడిగింది.

అవని విషయంలో నా తప్పేమీలేదు అని ప్రూఫ్ చేసి నా కూతురికి దగ్గర అవ్వాలి అనుకున్నాను.  ఈ నీచమైన పని ఆ రాక్షసి చేసి శాశ్వతంగా నా కూతురు దృష్టిలో నన్ను ఒక నీచుడి కింద నిలబెట్టింది.

ఈ తండ్రి బాధ తీరేనా ??

[SivaSai]

Part - 116

ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం అనుకుంటున్నావ్ ధనుంజయ్.. భార్గవి కి సరైన గుణపాఠం చెబుతాను. నా ప్రాణాన్ని దూరం చేసి మొదటి తప్పు చేసింది.

నా పంచప్రాణాలు అనుకున్న నా బిడ్డని శాశ్వతంగా దూరం చేయడానికి చాలా నీచమైన పన్నాగాలు పన్నింది. అలాంటి దాన్ని ఊరికనే ఎందుకు వదిలేస్తాను.

విక్రమ్ చేతికి ఆ పాపం అంటకూడదు అనే భార్గవి విషయంలో నేనే నిర్ణయం తీసుకున్నాను స్థిరంగా చెబుతాడు.

ఏమి చేస్తావురా అంటే ఒక నవ్వు నవ్వి ఊరుకుంటాడు. ఆ నవ్వులో ఏం అర్థం వెతుక్కోవాలో తెలియక సత్యవతి మౌనంగా ఉండిపోతుంది. 

శిల్పా ఉదయ్ తో సాయంత్రం దాకా పొలం పనులు చేయిపిస్తారు. మిషన్స్ ఏమీ ఇవ్వకుండా అన్ని నాటు పద్ధతిలోనే చేయించుతారు.

ఉదయ్ తో నాగలి పట్టిస్తారు. శిల్ప చేతకి కొడవలి ఇచ్చి  కలుపు మొక్కలు తీయమని పురమాయించుతారు. సాయంత్రం దాకా వంచిన నడుముని పైకి ఎత్తనివ్వరు.

సూర్యాస్తమయం సమయానికి మేము వెళుతున్నాము అబ్బాయ్..  ఇంకా మీరిద్దరూ ఇంకా ఏమైనా పడండి అని పంకజం, కాంతారావు వెళ్ళిపోతారు.

వాళ్ళు వెళ్లిన వెంటనే మెల్లిగా శిల్ప పైకి లేచి అమ్మా.. నా నడుము పట్టేసింది అని నడుం మీద చేతులు వేసుకొని అటు ఇటు తిప్పుతూ ఉంటుంది.

ఉదయ్ కూడా ఎద్దులు కట్టేసి నాగలి పక్కకు పెట్టి చెమటలు తుడుచుకుంటూ వచ్చి ఇంటికి వెళదామా అంటాడు.

ఆ వెళదాం. అది ఒక ఇల్లు.. మళ్ళీ అక్కడికి వెళ్లడం అని విసుకుంటూ వస్తుంది. మనకి ప్రస్తుతానికి అదైనా ఉంది. అందుకు సంతోషించు.

రోడ్డు మీద వదిలేసి ఉంటే ఏమి చేసేదానివి... వదిలి చూడాల్సింది శిల్ప అంటే ఏమిటో చూపించేదాన్ని... అసలు నా రేంజ్ ఏంటో అర్థం కాక తీసుకొచ్చి ఈ గుడిసెలోనూ ఈ మట్టిలోనూ వదిలేశారు అంటుంది.

ఆ మాటలకి..  శిల్ప వైపు చూసి నీ పొగరు తగ్గేదాకా మనుషులు కనిపించరు.. అనుకొని మాట్లాడకుండా ఇంటికి వెళతాడు.

గుడిసెకు వెళ్లగానే స్నానం చేస్తావా అని అడుగుతాడు. చాలా చిరాకుగా ఉంది. స్నానం చేద్దామంటే హీటర్ కూడా లేదు.

చన్నీళ్ళతో స్నానం చేయాలి అంటే వణుకు వచ్చేస్తుంది. సరే ఒక్క పది నిమిషాలు కూర్చో అని పోయ్యి రాజేసి వేడి నీళ్లు కాస్తాడు.

అవి స్నానాల గదిలో పెట్టి వెళ్లి స్నానం చేసి రా.. ఈ లోపు వంట చేస్తాను అంటాడు. ఆ మాటకి ఉదయ్ వైపు చూసి సరే అని స్నానం చేసి వస్తుంది.

శిల్ప స్నానం అయ్యాక ఉదయ్ కూడా స్నానం చేసి సిద్ధం చేసిన అన్నం కూరని వడ్డిస్తాడు. తినకుండా చూస్తున్న శిల్పతో తిను. ఎందుకు అలా చూస్తున్నావు.

ఏమీ మాట్లాడదు.  నా వంట మరీ అంత భయంకరంగా ఏమి ఉండదు. తినగలవు.  నా చెయ్యి బాగోలేదు. కొడవలి పట్టుకుని చెయ్యంతా రఫ్ అయిపోయింది అంటూ  చూపిస్తుంది.

సరే నేను తినిపిస్తాను రా అని అన్నం కలిపి తినిపిస్తాడు. ఆకలి మీద ఉందో.. ఉదయ్ చేతి వంట బాగుందో కానీ మాట్లాడకుండా శుభ్రంగా తినేస్తుంది.

భోజనం చేశాక నిద్ర దేవి కళ్ళ మీదకి వస్తూ ఉంటే నేనింకా పడుకుంటాను.  నావల్ల కాదు అంటుంది. సరే నువ్వు పడుకో.

ఇవన్నీ నేను కడిగేసి వస్తాను. మళ్ళీ పొద్దున్నే కష్టం కదా.. వెళ్లి ఆ గిన్నెలన్నీ కడిగి బోర్లించి వస్తాడు. ఉదయ్ పనుల్ని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉంటుంది.

ఉదయ్ వచ్చి చాపపరుచుకుని మౌనంగా పడుకుంటే ఉదయ్ అని పిలుస్తుంది. చెప్పు అంటాడు. అసలు నువ్వేనా అంటుంది.

నీకు ఎందుకు అంత అనుమానం వచ్చింది. లేకపోతే ఒకప్పటి ఉదయ్ ఎలా ఉండేవాడు... పొగరుగా ఒక స్టైల్ మెయింటైన్ చేస్తూ రాయల్ గా ఉండేవాడివి.

ఇప్పుడేంటి ఇంత దారుణంగా అయిపోయావు.. ఆ మాటకి నవ్వుతూ ఆ పొగరు నాది కాదు... ఆ రాయాలిటీ నాది కాదు... ఒక రకంగా చెప్పాలి అంటే అది అవని బిక్ష అంటాడు.

అవని పేరు వినగానే శిల్పకి కోపం వచ్చేస్తుంది. ఎందుకు అవని పెట్టిన బిక్ష.. ఏముంది నీకు.. ఇవన్నీ ఇచ్చింది మా మమ్మీ.

మా మమ్మీ నీకు ప్రతి రూపాయి ఇచ్చి లగ్జరీ అలవాటు చేసింది.  అలాంటిది మా మమ్మీని పొగడకుండా ఆఫ్ట్రాల్ ఆ పనిమనిషిని పొగుడుతావా అంటుంది.

పడుకున్నావాడు లేచి కూర్చుని చూడు శిల్పా నువ్వు తెలిసి మాట్లాడతావో..  తెలియక మాట్లాడతావో అర్థం కావడం లేదు.

ఇప్పుడు నీ పొజిషన్ ఏంటో నీకు తెలుసా..  నువ్వు అన్నావే పనిమనిషి అని తను ధనుంజయ్ ముద్దుల కూతురు.. పంచప్రాణాలు.

లేదు లేదు మా డాడీకి నేనంటేనే ఎక్కువ ఇష్టం అంటుంది. నువ్వంటే ఎక్కువ ఇష్టం కాదు. మీ మమ్మీ అలా క్రియేట్ చేసింది.

ప్రతి నిమిషం మీ నాన్న అవని కోసమే ఆలోచించేవారు. అవనికి తెచ్చిన ప్రతిదీ మీ అమ్మ నీకు ఇచ్చి నిన్ను ప్రిన్సెస్ చేసింది.

అవని స్థానంలో ఒక్కసారి నిన్ను నువ్వు ఊహించుకో.  అలాంటి జీవితం లో ఒక్కరోజైనా ఉండగలవా.. అంతెందుకు జైలుకు వెళ్లావు.

ఆ మాట వినగానే శిల్ప కోపంగా చూస్తుంది.  నువ్వు ఎంత కోపంగా చూసినా అదే నిజం. జైలుకు వెళ్లి వచ్చావు అయినా నీలో మార్పు లేదు.

యాన్యువల్  డే రోజున మీ డాడీ తన అసలైన వారసురాలు ఎవరో ప్రపంచానికి తెలియజేసి నువ్వు జీరో అని నీకే చూపించారు. అది విన్నా సరే నీలో చలనం లేదు.

ఇంకా అవనినీ నాశనం చేయాలి అనే ఆలోచనలో ఉన్నావు. ఇప్పుడు ఇష్టం లేని పెళ్లి అనే బంధం లో ఇద్దరముఉన్నాము.

ఏ రోజు కష్టపడితే ఆ రోజుకి మాత్రమే ఇక్కడ మనకి భోజనం ఉంటుంది. అయినా సరే నువ్వు ఒక ప్రిన్సెస్ లాగా ఫీల్ అవుతూ అవని పనిమనిషి అని చెబుతున్నావు.

ఏమిటి ఉదయ్ అంత జ్ఞానోదయం అయ్యిందా అవనీ జపం పట్టిస్తున్నావు అంటే నిజమే జ్ఞానోదయం అయ్యింది .

నీకు కావాలంటే విక్రమ్ కి చెప్పు.  నాకన్నా బాగా జ్ఞానోదయం చేస్తాడు. ఆ మాటకి విక్రమ్ ని ఊహించుకోగానే చిన్నగా వణుకుతుంది.

ఏమైంది శిల్ప అంతలా వణుకుతున్నావు  విక్రమ్ పేరు వినగానే... ఏమీ లేదులే అని కామ్ గా ఉంటుంది.  నీ మంచి కోసమే చెబుతున్నాను .

అవని జోలికి వెళ్ళకు. ఇప్పటికే నువ్వు, మీ అమ్మ పాతాళని కన్నా ఇంకా అడ్డడుగుకి చేరిపోయారు. నీ సంగతేమో గాని మీ అమ్మ చేసిన ఆకృత్యానికి విక్రమ్ మామూలుగా వదలడు.

నేను చేయి వెయ్యబోయాను అని తెలిసే నాకు ఇంత నరకం చూపించాడు. అలాంటిది నువ్వు,మీ అమ్మ కలిసి చేసిన ఆ చండాలం సంగతి విక్రమ్ కి తెలిస్తే అంటాడు.

ఆ మాటకి గుండె దడ పెరిగిపోయి ఇంకా ఆపు ఉదయ్ అంటుంది. ఏమైంది శిల్పా... నాకు నిద్ర వస్తుంది అంటుంది .

విక్రమ్ ఇంటికి వెళ్ళేటప్పటికి... చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంటుంది.  ఏమైంది అని చుట్టూ చూస్తూ ఉంటాడు.
ఎవరు కనిపించకపోతే సర్వెంట్స్ ని అడుగుతాడు.

ఎవరు లేరు... ఎక్కడికి వెళ్లారు..  షాపింగ్కి వెళ్లారు. అవని మేమ్ ఒకరే ఉన్నారు.  ఓకే అని... రూమ్ కి వెళతాడు.

రూమ్ ❤️❤️❤️

కథ కొనసాగుతుంది...