[SivaSai]

Part -47

అవని మాటలకి అందరూ ఓ అని అరుస్తారు.  వావ్ సూపర్ వదిన నువ్వు కూడా మా పార్టీ అయితే..  మనం రచ్చ రంభోల చేసేయొచ్చు అంటూ ఉంటే..  ఇందిరాగారు ముందు వాళ్ళిద్దర్నీ లోపలికి రానివ్వండి  తరువాత అన్ని ముచ్చట్లు అని చెప్పి కుడికాలు పెట్టి లోపలికి రామ్మా అని చెబుతారు.

అవిని సంతోషంగా భర్త చెయ్యి పట్టుకుని కుడికాలు లోపలికి పెట్టి వస్తుంది. నవ్వుతున్న అవని మొఖం చూసిన ధనుంజయ్..  ఈ నవ్వు ఏ రోజు కూడా ఇప్పటివరకు నేను చూడలేదు.

అంటే.. నా కూతురు నుంచి నాకు తెలియకుండా నేను లాగేసుకున్నానా అని చూస్తూ ఉంటారు.

అవని ఇందిరాగారి దగ్గరికి వెళ్లి కాళ్లకు నమస్కారం చేసి నన్ను క్షమించండి అమ్మమ్మ అని తలదించుకుంటుంది.

క్షమించవలసిన అంత పెద్ద తప్పు నువ్వు ఏం చేశావు తల్లి. నిన్ను నువ్వు రక్షించుకోవడానికి ఆ రోజు నువ్వు అలా చేయవలసి వచ్చింది.

నీకు పెళ్లి పైన ఉన్న విశ్వాసం,  నా మనవడి పైన ఉన్న నమ్మకమే నిన్ను మళ్ళీ  రప్పించింది. నీ నమ్మకమే నా మనవడు నిన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చేలా చేసింది.  అదే తాలిబంధం.  పిల్లాపాపలతో నిండు నూరేళ్లు సంతోషంగా ఉండు అని దీవిస్తారు.

అత్త మామగారు దగ్గరికి వెళ్లి కాళ్ళకి నమస్కరించి నామీద మీకు ఎటువంటి కోపం లేదా అత్తయ్య గారు అని అడుగుతుంది.

కోపం ఎందుకే పిచ్చితల్లి.  నా కొడుకు మీద నమ్మకంతో నువ్వు ఫైట్ చేసావు. ఎవరి దిష్టికళ్ళో పడి కొన్ని దుష్ట గ్రహాలు ఇంటిలోకి వచ్చి తిష్టవేశాయి.

మహాలక్ష్మి లాంటి నువ్వు వచ్చేవేళ అయ్యింది కాబట్టే నా కొడకు ఆ దుష్ట గ్రహాలు అన్నింటిని బయటకి తరిమేసాడు.

ఇప్పటినుంచి నేను నీకు అత్తనే కాదు అమ్మని కూడా అని చెబుతుంది.  వెంటనే మాధవి అక్కడికి వచ్చి వదినమ్మ ఆగమ్మా.. తల్లిని ఇక్కడ నేను ఉన్నాను అని చెప్పి... దగ్గరికి తీసుకుంటుంది.

అవని మాధవి రమేష్ గారికి దగ్గర కూడా ఆశీర్వాదం తీసుకుంటుంది వెంటనే రమేష్ గారు నా కూతురికి ఎప్పుడూ మా ఆశీర్వాదాలు ఉంటాయి అలాగే నీకు తోడుగా కూడా నీకు తోడబుట్టిన అన్నయ్య ఉన్నాడు అని చెబుతుండగానే...

భరత్ వచ్చి నన్ను నేను పరిచయం చేసుకుంటానులే అని చూడు సిస్టర్ బావ ఏదైనా ఇబ్బంది పెడితే..వెంటనే ఒక  సైగ చేయి చాలు.

విక్రమ్ వైపు చూస్తూ  వెంటనే నిన్ను నేను తెచ్చేసుకుంటాను అని చెబుతాడు.   విక్రమ్ అదే మాట మీద వుండు బావ ఫ్యూచర్లో నువ్వు నాకు దొరుకుతావు కదా అని చెబుతాడు.

వెంటనే బావో నీకు దండం పెడతాను. నీకు అనుకూలంగా మార్చుకున్న అయినా సరే నన్ను ఇరికించేస్తావు అని దండం పెడతారు అందరూ వాళ్లని అలా చూసి నవ్వుకుంటారు.

సత్యవతి శేషగిరి కూడా వచ్చి అవిని నీ పట్టుకుని ఎన్ని కష్టాలు పడ్డావు తల్లి. మీ అమ్మ చేసుకున్న పుణ్యమే నిన్ను ఈరోజు ఇలాంటి కుటుంబంలోనికి తీసుకుని వచ్చింది.

బంగారం లాంటి భర్త, కళ్ళల్లో పెట్టుకుని చూసుకునే కుటుంబం వచ్చింది ఇప్పటినుండి అయినా నీ కష్టాలన్నీ గట్టెక్కిపోవాలి తల్లి అని అవని నుదుటిపైన ముద్దు పెట్టుకుంటారు.

ఎలా ఉన్నారు నానమ్మ అంటూ కన్నీళ్ళతో అడుగుతుంది మేం బాగున్నాం తల్లి అని చెబుతారు.

ఇందిరాగారు పూజకి టైం అయిపోతుంది పదండి అని విక్రమ్ అవని నీ పూజలో కూర్చోబెడతారు. కోడలువైపు తిరిగి వెళ్లి సూత్రాలు తీసుకురా అని చెబుతారు.

అలాగే అత్తయ్య అని సూత్రాలు తెచ్చి అక్కడ పూజలో పెడతారు. ఆ సూత్రాలకు కూడా పూజ చేసి విక్రమ్ చేత అవిని మెడలో కట్టిస్తారు.

అవి చూడగానే అవని ఆనందం తట్టుకోలేక  ఏడ్చేస్తుంది.
విక్రమ్ అవిని భుజం చుట్టూ చెయ్యి వేసి దగ్గరికి లాక్కుని ప్రతిదానికి ఏడుపేనా అని అడుగుతూ కన్నీళ్లు తుడుస్తాడు.

ఇది బాధతో వచ్చినవి కాదండి.  ఆనందంతో వచ్చినవి. ఇది నా హక్కు. ఇన్ని రోజులకి నా చెంత చేరేటప్పటికీ  సంతోషము ఆపుకోలేకపోతున్నాను అని విక్రమ్ చెయ్యి పట్టుకుని నుదుటి పైన పెట్టుకుని కళ్ళు మూసుకుంటుంది.

అవిని నీ అలా చూడగానే అందరికీ చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది.  ఎన్ని కష్టాలు పడిందో  అని బాధ పడతారు.

ఇందిరా గారే ముందుగా తేరుకొని లలిత వైపు తిరిగి ఈరోజు నుంచి మూడో రోజున అవని మెడలో తాళి మార్చాలి. ఆరోజు మళ్లీ వ్రతం చేపించి కార్యానికి ముహూర్తం పెట్టించు.

ఈ మూడు రోజులు అవనినీ నివి గదిలో ఉంచండి అని చెబుతారు. ఆ మాటలకి అవిని సిగ్గుపడితే విక్రమ్ ఇంకా మూడు రోజులా అన్నట్టు చూస్తాడు.

శ్రీ, రాజ్ విక్రమ్ చెరో ప్రక్కన చేరి ఏంటి బావ మూడు రోజులకే బెంగ పెట్టేసుకుంటున్నావు. ఆ కార్యం ఏదో అయిపోతే ఇంక మా చెల్లి కొంగు పట్టుకుని తిరుగుతావు ఏమో అని వేళాకోలం ఆడుతూఉంటారు.

వాళ్ళిద్దరిని సూటిగా చూస్తూ పట్టుకుని తిరిగితే తప్పేంటి...  పెళ్లి కానీ బ్రహ్మచారులు మీకేం తెలుస్తుందిరా పెళ్ళైనోడి బాధ.

ముందు నీ పిల్లని నువ్వు లైన్లో పెట్టుకో.  నీకు ఒక నెలరోజులే టైం ఇస్తున్నాను. ఈ లోపు నేహాతో ఓకే చెప్పించి నా ముందుకు రావాలి అని అల్టిమేట్ జారీ చేస్తాడు.

ఆ మాటలకి రాజ్ నవ్వితే...  శ్రీ బిక్కమొహం వేసుకుని బావ ఇది అన్యాయం. ఇది ఏమైనా ప్రాజెక్టు అనుకుంటున్నావా...   డెడ్ లైన్ ఇస్తున్నావు అని అంటాడు.

ఏ పనికైనా సరే డెడ్లైన్ పెట్టుకోవాల్సిందే... లేకపోతే పనులన్నీ చేద్దాం చూద్దాం అని మందుకొడిగా వెళ్తాయి. ముందు నీ పిల్లని నువ్వు సెట్ చేసుకో అని చెబుతాడు.

ఇంతకీ నా పిల్ల ఎక్కడ ఉంది అనుకుంటూ చూస్తూ ఉంటాడు.  నేహా అక్కడ అవని నివితో మాట్లాడుతూ ఉంటుంది.

నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్న నేహా వైపు చూసి అబ్బ నా పిల్ల అందరితో బానే కలిసిపోతుంది.  బెంగళూరు వెళ్ళగానే లైన్లో పెట్టాల్సిందే... ఫోన్ చూసే వంకతో నేహ కి సైట్ కొడుతూ ఉంటాడు.

ధనుంజయ్ కి అక్కడ చాలా ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది. అందరి సంతోషాలు మధ్యన తను ఒంటరిగా ఉన్నాను అనిపిస్తుంది.

అవని ఒప్పుకుంటే కానీ విక్రం మాట్లాడాడు ఇక కళ్యాణ్ రమేష్ గారు అయితే మొక్కుబడిగా మాట్లాడుతున్నారు కానీ ఆప్యాయంగా ఆ మాటలు లేవు.

లలితగారు పెళ్లయిన కొత్తలో అన్నయ్యగారు అని ఎంత అభిమానంగా మాట్లాడేవారు కానీ..  ఇప్పుడు ఒక మనిషిగా కూడా నన్ను చూడడం లేదు. ఇదంతా నా చేజేతులారా చేసుకున్నదే కదా..

ముందు నా కూతురు తోనే మాట్లాడాలి అని అవిని దగ్గరికి వెళతారు కానీ...  అవిని పట్టించుకోకుండా నివి, నేహాతో మాట్లాడుతూ ఉంటుంది.

ఏం జరుగుతుందో అని అందరూ వాళ్ళ వైపే చూస్తూ ఉంటారు.విక్రమ్ మాత్రం ఫోన్ చూస్తూ ఉంటాడు.

ధనుంజయ కూతురు వైపే చూస్తూ అమ్మ అవని అని పిలుస్తాడు. ఆ పిలుపుకి అవని కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరుగుతాయి.

ఎన్నో సంవత్సరాల నుంచి అంత ప్రేమగా పిలిస్తే వినాలి అనుకుంది.  ఇప్పుడు ఆ మనుషుల మీద విరిక్తి వచ్చాక పిలుస్తుంటే ఇంకా ఎలా స్పందించగలుగుతుంది.

పలకడం లేదు అనుకుని మళ్ళీ పిలుస్తారు. గట్టిగా శ్వాస తీసుకుని వదిలి చెప్పండి సార్ అంటుంది.

సార్ అన్న పిలుపుకి ధనుంజయ్ బాధగా చూస్తూ తండ్రిని పట్టుకుని సార్  ఏంటిమ్మ అనగానే... విరక్తిగా నవ్వుతూ తండ్రా ఎవరికి అని అడుగుతుంది.

ఆ మాటలకే ధనుంజయ్ మనసు కకావికలం అయిపోతూ ఉంటుంది. కూతురి గాయం అర్థం అయ్యే... నీకు కాదా అని అడుగుతాడు..

ఎలా అవుతారు.  ఒక పనిమనిషి కి ఇంటి ఓనర్ ఎప్పుడు సారే గాని తండ్రి అవ్వరు కదా అని సూటిగా అడుగుతుంది.

నిన్ను ఎప్పుడూ నేను అలా చూడలేదు అవిని అని బాధగా అంటారు. చూడలేదా ఎంత ఈజీగా చెప్పేస్తున్నారు ఆ మాట.
ఏ రోజు మీరు నన్ను కూతురుగా చూశారు??  ఏరోజైనా మీరు నాతో మాట్లాడారా...  పోనీ  రోజు నేను ఏమి తింటున్నానో...ఏం చదువుతున్నానో అని ఆయన ఎప్పుడైనా తెలుసుకున్నారా అని అడుగుతుంది.

అయినా నా పిచ్చి గానీ నేను తినే తిండి మీరు డిసైడ్ చేసి పెట్టేదే కదా ఇంకా మీరు కనుక్కోవడానికి ఏముంది అంతే కదా సార్ అని అంటుంది.

ఆ మాటలకే ధనుంజయ్ గుండెల్లో గునపాలు దిగుతూ ఉంటాయి.  కూతురు వైపు కన్నీళ్ళతో చూస్తూ ఉంటాడు.

ఏం మాట్లాడాలో తెలియక అలాగే నిలబడిపోతాడు. కొడుకు బాధ చూడలేని సత్యవతి గారు ముందుకు వచ్చి అమ్మ అవని మీ నాన్నకి తెలియకుండా ఇదంతా జరిగిపోయింది.

మీ నాన్నకి నువ్వంటే చాలా ఇష్టం తల్లి. జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. ఇప్పుడు అంతా మంచే జరిగింది కదా... జరిగినవన్నీ మర్చిపోయి మీ నాన్నను క్షమించు తల్లి అని అడుగుతారు.

కారుతున్న కన్నీళ్లు కూడా తుడుచుకోకుండా ఎంత ఈజీగా చెప్పేస్తున్నావు నానమ్మ. జరిగింది మర్చిపోమని. అనుభవించింది నేను కదా ఆ బాధ కూడా నాకే ఉంటుంది కదా....

అప్పుడు నాకు ఐదేళ్లు అనుకుంట.. బాగా ఆకలి వేసి  నాన్న దగ్గరికి వెళ్లి ఆకలేస్తుంది నాన్న, ఇక్కడ నొప్పి వస్తుంది నాన్న అని పొట్ట మీద చెయ్యి పెట్టుకుని చూపిస్తే..

ఆ గ్లాసులో ఉన్న నీళ్లు తాగి వెళ్లి పడుకో. నొప్పి అదే తగ్గిపోతుంది అని తన ముద్దుల కూతురిని ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టుకుని గోరుముద్దలు తినిపించారు.

తనకు తినిపించేకైనా మిగిలింది పెడతారేమో అని నిలబడితే... కోపంగా ఎందుకు ఇలా ఎదురుకుండా దిష్టిబొమ్మలాగా నిలబడతావు అని చిరాకు పడ్డారు.

ఆ ఇంటిలో నాకు చిన్నప్పటి నుండి సెపరేట్ గది కదా...
నొప్పితో విలవిలాడుతూ మోకాళ్లు పొట్టలోకి పెట్టుకొని ఏడుస్తూ ఉంటే....

ఈయన మాత్రం తన ముద్దుల భార్య, కూతురుతో గదిలో ముద్దు ముచ్చట్లు ఆడుతున్నాడు అలాంటి వాడు నాకు తండ్రా అని అడుగుతుంది.

ఆ మాటలకి, అవని బాధకి ఎవరు ఏమీ మాట్లాడలేక పోతారు.  ఆ వయసులో ఉన్న చిన్నపిల్లల బాధ ఏంటో కళ్ళ ముందు కనపడుతుంది.

విక్రమ్ చేతిలో ఫోను నలిగిపోతూ ఉంటుంది.
ధనుంజయ్ కి ఆ రోజు జరిగిన విషయం గుర్తువస్తుంది. ఆఫీస్ నుంచి ఇంటికి రాగానే భార్గవి ఎదురొచ్చి మంచినీళ్లు కాఫీ ఇస్తుంది.

అవనికి నేను చెబుతుంటే వినడం లేదు ఈరోజు చాలా ఎక్కువ కేక్స్, చిప్స్ తినేసింది హాట్ వాటర్ తాగమంటే తాగను అని ఇంకా కావాలి అని పేచి పెడుతుంది మీరైనా చెప్పండి అని అమాయకంగా చెబుతుంది.

శిల్ప  ఏమీ తినకుండా ఎదురుచూస్తోంది.మీరు తినిపిస్తేనే తింటాను అని సాయంత్రం నుంచి మీ కోసమే ఎదురు చూస్తుంది అని.. శిల్పకి మీరంటే ఎంత ఇష్టమో అంటుంది.

అవని ప్రవర్తనకి బాధపడుతూ శిల్ప ని చూసి మురిసిపోతూ శిల్పని ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుంటారు. ఏరా బంగారం తినలేదా అని తినిపిస్తూ ఉంటారు.

అప్పుడే అవని అక్కడకు వచ్చి అడగడం.  తను కోప్పడడం అన్ని గుర్తుకు వస్తాయి.  తన కోపం కూడా అవని అలా జంక్ తిన్నది అనేగాని వేరే ఉద్దేశం కాదు కానీ అక్కడ జరిగింది మాత్రం వేరే...

ధనుంజయ్ ఏమని సమాధానం చెబుతాడు...

[SivaSai]

Part -48

ధనంజయ్ కి ఏం మాట్లాడాలో కూడా అర్థం కాకుండా ఉంటుంది.  ఇప్పుడు తను నిజం చెప్పిన సరే అవని నమ్మదు అని మాత్రం తనకు అర్థం అవుతుంది.

అది నిజమే కదా....ఆరోజు తన కళ్ళ ముందే అవని బాధపడింది కానీ ఆ బాధను తన అర్థం చేసుకోకుండా మాట్లాడాడు .

భార్గవి మాటలను గుడ్డిగా నమ్మి అవిని నీ దారిలో పెట్టాలి అనుకుని దూరం చేసుకున్నాడు.

కూతురు చేతులు  పట్టుకొని ఆ రోజు నిజంగా అలా అని నాకు తెలియదమ్మా...నువ్వు జంక్ ఎక్కువ తింటున్నావ్ అని చెబితే కోప్పడ్డాను కానీ...ఆకలితో ఉన్నావని అనుకోలేదు అని చెబుతాడు.

అవని అతని చేతిలో నుంచి తన చేతులు తీసేసుకుని అవునా... నేను మీ ఇంటిలో పడిన ఇబ్బంది మీకు తెలియదా అని అడుగుతుంది. తెలియదు అన్నట్టుగా తలువుతాడు.

ఒక్క విషయం సూటిగా అడుగుతాను సమాధానం చెప్పండి.  శిల్ప మీ ఇంటిలో ఎలా ఉంది ఏంటి అన్నది మీకు తెలుసా అని అడుగుతుంది. తెలుసు అన్నట్టుగా తలువుతాడు.

మరి నేను ఎలా ఉన్నానో మీకు ఎందుకు తెలియలేదు దీనికి మాత్రం సమాధానం చెప్పండి సార్ అని అడుగుతుంది.  ఏమని సమాధానం చెబుతాడు.

సమాధానం లేని ప్రశ్న ఎదురయ్యింది. భార్గవిని గుడ్డిగా నమ్మినందుకు ఈరోజు కూతురు ముందు దోషిగా నిలబడ్డాడు.

నిజంగా నాకు తెలియదు అవని.  తెలిస్తే నేను ఎందుకు నీ విషయంలో నిర్లక్ష్యంగా ఉంటాను అని బాధపడతాడు. దానికి విరక్తిగా ధనుంజయ వైపు చూసి వాళ్ళ నాన్నమ్మతో మొదటిసారి ఆడపిల్లకి తల్లి అవసరమైనప్పుడు ఈ దంపతులిద్దరూ ఏం చేశారో అడుగు  నానమ్మ అని అంటుంది.

సత్యవతి గారు అనుమానంగా ధనుంజయ్ వైపు చూస్తారు. ఆ విషయం ఏంటో అర్థం కాక ధనుంజయ్ ప్రశ్నార్థకంగా కూతురు వైపు చూస్తాడు.

ఈ విషయం కూడా మీకు తెలియదని ఇప్పుడు నేను అనుకోవాలా అని... నొప్పి అని ఏడుస్తూ ఉంటే ప్రతిదానికి ఏడుపేనా మేము బయటికి కి వెళుతున్నాము.

ఏదైనా అవసరం ఉంటే పనిమనిషిని అడుగు అని  వెళ్లిపోయారు.  అప్పుడు మన ఇంటిలో పని చేస్తున్న మంగే నన్ను తల్లిలాగా చూసుకుంది.

ఆ ఐదు రోజులు నాతోనే ఉండిపోయింది. ఈయన గారి భార్య పాచిపోయిన అన్నం పెడితే... ఆ టైంలో అలాంటి భోజనం మంచిది కాదు అని ఎవరు చూడకుండా మంగే తీసుకొచ్చి పెట్టేది.

మరి శిల్పకి తల్లి అవసరం అయిన టైంలో మీరిద్దరూ ఎలా చూసుకున్నారు అని అడుగుతుంది. ధనుంజయ్ కా రోజు గుర్తొస్తుంది.

శిల్పకి ఐదు రోజులు సపరేట్గా కూర్చోబెట్టి జాగ్రత్తగా హెల్ది ఫుడ్ పెట్టి ఫంక్షన్ గ్రాండ్గా చేయడం. ఆ ఫంక్షన్ లో ఎక్కడా కూడా అవని కనిపించకపోవడం.

ఇప్పుడైనా గుర్తొచ్చిందా లేదా ఇది కూడా మీకు తెలియకుండానే శిల్పని అంత జాగ్రత్తగా చూసుకున్నారా అని అడుగుతుంది.

ఆ రోజు నేను లేను అన్న ఆలోచన కూడా మీకు రాలేదు కదా అని అంటుంది.  ఆరోజు ధనుంజయ్ భార్గవిని అడిగితే అవని అలిగి పడుకుంది.

ఎంత బ్రతిమాలుతున్నా సరే రెడీ అవ్వడం లేదు.  లోపల లాక్ చేసుకుంది అని చెబుతుంది. మీరు వెళ్లి పిలవండి అని చెబుతుంది.

ధనుంజయ్ అవని గది దగ్గరకు వచ్చి అవని అవని అని పిలుస్తాడు. ఎంత పిలిచినా సరే ఆ తలుపు తెరుచుకోదు. ఇంతలో సునీల్ వచ్చి బావ కింద అందరూ వెయిట్ చేస్తున్నారు రండి అని చెప్పి తీసుకు వెళ్ళిపోతాడు.

లేదు అవని. ఆ రోజు నేను వచ్చి నిన్ను పిలిచాను.  నీ గది ముందే చాలాసేపు నిలబడి తలుపు కొట్టాను అంటే.. నా గదిని లాక్ చేసి మీరే తలుపు కొట్టారా... అసలు నేను ఆరోజు నా గదిలో ఉంటేనే కదా మీరు తలుపు కొడితే నేను పలకడానికి అంటుంది.

సత్యవతి గారు కూడా ఆ నిమిషం మౌనంగానే ఉండిపోతారు. నీకు తెలుసా అమ్మ అవని ఎక్కడుందో అని అడిగితే...

ఆ రోజు నువ్వు చెబితేనే కదా నీ భార్య  పిల్లని స్టోర్ రూమ్ లో పెట్టి తాళం వేసింది కదరా...ఇంకా ఏమని నువ్వు నన్ను అడుగుతున్నావు అని అడుగుతారు.

అంతే ఆ మాటలకి ధనుంజయ్ తడబడుతూ వెనక్కి తూలపడుతాడు. అయినా ఎవరూ కూడా ముందుకి ఒక అడుగు వేసి ధనుంజయని పట్టుకోరు.

నేనెందుకు అమ్మ నా కూతుర్ని గదిలో పెట్టి తాళం వేయమంటాను  అని బాధగా అడిగితే...  ఏమోరా  ఆ విషయము మీ భార్యాభర్తలిద్దరికీ తెలియాలి అని ముభావంగా చెబుతారు.

నిజంగా నాకు ఇవేమీ తెలియదు నన్ను నమ్ము అవని అని కన్నీళ్ళతో అడుగుతాడు.  అసలు మీకు ఏ విషయం తెలుసు అని ఒప్పుకుంటారు.

ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను ఆ ఇంటిలో నరకం అనుభవిస్తుంటే ఒక్కటి కూడా మీకు తెలియదు అంటే నమ్మేటట్టుగా ఉందా...

ఆఖరికి నీ భార్య సంతోషం కోసం నీ మేనల్లుడికి నన్ను అప్పజెప్పడానికి  కూడా సిద్ధపడ్డావు కదా అది కూడా నీకు తెలియదా అని కళ్ళు మూసుకుని గట్టిగా అరుస్తుంది.

సత్యవతి గారు అవని నీ గట్టిగా పట్టుకుని ఏమంటున్నావ్ తల్లి అంటే...అవును నానమ్మ నేను చెప్పేది అంతా నిజమే.

మీరు అప్పటికి ఇంకా ఊర్లోనే ఉంటున్నారు కదా.. నేను టెన్త్ లో ఉండగానే ఆ ఉదయ్ గాడు నా మీద కన్ను వేశాడు.

వాడి నుంచి తప్పించుకోవడానికి నిద్రలేని రాత్రులే గడిపాను. ఆరోజు సాయంత్రం నేను చదువుకుంటూ ఉంటే ఈ పెద్ద మనిషి నా దగ్గరికి కోపంగా వచ్చి. నీకు ఎన్నిసార్లు చెబుతున్న బుద్ధిరాదా...

ఎందుకు మా మాటకి నువ్వు ప్రతిదీ ఎదురు చెబుతావు.. ఉదయ్ అడిగింది కూడా నీ మంచి కోసమే కదా వాడు అడిగినట్టు చేస్తే తప్పేంటి అని కోపంగా అరిచారు.

ఆ మాటలు వినగానే చాలా భయం వేసింది. ఏడుపు తన్నుకు వచ్చింది.  కానీ ఎవరికి చెప్పుకోను. కన్న తండ్రి నన్ను తార్చడానికి సిద్ధపడ్డాడు అని అర్థమవుతూ ఉంటే నా బాధ వర్ణనాతీతం నానమ్మ .

ఆ రోజు రాత్రి వీళ్ళందరూ సినిమాకు వెళుతూ ఉదయ్ ని, నన్ను వదిలేశారు. వెళుతూ ఉదయ్ అడిగింది చెయ్యి అని చెప్పి కోపంగా అరిచి వెళ్ళిపోయారు.

అప్పటికి ఏడుస్తూ నేను వస్తాను నాన్న. నాకు ఇంట్లో ఉండాలంటే భయంగా ఉంది అని అంటే... నువ్వు భయపడి పోవడానికి ఇక్కడ ఎవరూ రాక్షసులు లేరు అని వాళ్లంతా సినిమాకి వెళ్ళిపోయారు.

మొత్తం నాలుగు గంటలు వాడి నుండి తప్పించుకోవడానికి నేను చేసిన ప్రయత్నాలు... ఆఖరికి నా ప్రాణాలు తీసుకోవడం కూడా సిద్ధపడ్డాను అని మణికట్టు మీద ఉన్న మచ్చని చూపిస్తుంది.

సత్యవతి గారుఅక్కడ చెయ్యి వేసి నిమురుతూ ఉంటే.. ఏడుస్తూ ఆ రోజు వాడిని చాలా బ్రతిమాలాను నానమ్మ. నా జోలికి రావద్దు అని కాళ్లు కూడా పట్టుకున్నాను.

కానీ వాడికి వాళ్ల మామ సపోర్టు ఉంది కదా.. అందుకే రెచ్చిపోయాడు. ఇక ఏ దారి లేక కిచెన్లోనికి వెళ్లి చాక్ తీసుకున్నాను.

  దగ్గరికి వస్తే పొడి చేస్తాను అని బెదిరించాను. దానికి వాడు వంకరగా నవ్వుతూ నన్ను పొడిస్తే మా మామ నిన్ను బ్రతకనిస్తాడు అనుకుంటున్నావా...

నిన్ను నాలుగు పీకే అయినా సరే, నీ రక్తం కళ్ళ చూసైనా సరే నిన్ను నా దగ్గరికి పంపిస్తాడు అని చాలా అసహ్యంగా మాట్లాడాడు.

వాడి మాటలు వినగానే అది నిజమే కదా..  నేను ప్రాణాలతో ఉంటేనే ఈ తిప్పలన్నీ అని.. నా మణికట్టు దగ్గర నేనే కోసేసుకున్నాను.

నేను అలా చేస్తానని వాడు ఊహించలేదు వాడు భయంతో బయటికి వెళ్లిపోయాడు. వాడు అక్కడ నిండి వెళ్లిన తర్వాత ఏమి జరిగిందో నాకు తెలియదు.

నేను కళ్ళు తెరిచేసరికి హాస్పిటల్ లో ఉన్నాను. నా పక్కన నువ్వు ఉన్నావు.  నిన్ను చూడగానే నాకు ఎక్కడలేని ధైర్యం వచ్చింది.

వెంటనే నిన్ను కౌగిలించుకుని గట్టిగా ఏడ్చేసాను. నన్ను మీతో పాటు తీసుకెళ్లి పోండి నేను ఇక్కడ ఉండను అని మిమ్మల్ని భయపడుతూ గట్టిగా పట్టుకున్నాను గుర్తుందా నానమ్మ అని అడుగుతుంది.

గుర్తుంది తల్లి అంటారు. తర్వాత ఏం జరిగిందో నాకు తెలియదు గానీ అప్పటినుండి మీరు ఇక్కడే ఉండిపోయారు.

మీరు ఉంటున్నప్పుడు నుండి ఆ ఉదయ్  దౌర్జన్యాలు తగ్గాయే గాని ఈ భార్యాభర్తల అరాచకాలు ఏమైనా తగ్గాయా నానమ్మ అని అడుగుతుంది.

ఆ మాటలకే సత్యవతి గారు మౌనంగా ఉండిపోతారు. ఇప్పుడు చెప్పండి ఈ విషయాలు ఏమీ మీ అబ్బాయికి తెలియదా...

ఆయనకు తెలియకుండానే నన్ను బలి చేయడానికి సిద్ధపడ్డారా అని ఏడుస్తుంది.

లలిత గారు వెంటనే వచ్చి అవిని నీ గట్టిగా కౌగిలించుకుంటారు. మాధవి,  నివి కూడా వచ్చి అవని చుట్టూ చేతులు వేసి పట్టుకుంటారు.

ఆ నిమిషం ధనుంజయ్ మాత్రం మాట రాని బొమ్మ అయిపోతాడు. ఇప్పుడు తను నిజం చెప్పిన సరే ఇక్కడ ఎవరూ నమ్మరు అని పూర్తిగా అర్థం అయిపోయింది.

అంత బాగా భార్గవి తన కళ్ళకి పొరలు కట్టేసింది. ధనుంజయ్ మోకాళ్ళ మీద కింద కూర్చుని ఏడుస్తూ నిజంగా ఉదయ్ అలా చేసాడని నాకు తెలియదు.

నువ్వు ఒక సబ్జెక్టులో వీక్ గా ఉన్నావు ప్రాక్టీస్ చేపిస్తాను అంటే మాట వినడం లేదు.  ట్యూషన్ కి పంపిస్తాను అన్నా వద్దు అంటున్నావు అని చెప్పారు.

అది నిన్ను ప్రాక్టీస్ చేయమన్నాను గాని..వాడు నీతో అలా తప్పుగా బిహేవ్ చేస్తూ ఉన్నాడు అని ఊహించలేదు. మేము ఆరోజు బయట నుంచి వచ్చేటప్పటికి రక్తపు మడుగులో ఉన్న నిన్ను చూసి నా ప్రాణం అక్కడే పోయినట్టు అనిపించింది..

ఈ నా రెండు చేతులతోనే నిన్ను ఎత్తుకొని వెంటనే హాస్పిటల్ కి తీసుకు వెళ్ళాను.  నువ్వు మొండిగా మారిపోయావు అనుకుని..

అమ్మ వాళ్ళు ఉంటే అయినా నువ్వు అందరితో కలిసి పోతావు అని అమ్మని నేనే ఒప్పించి ఇక్కడ ఉంచాను.

నా కూతుర్ని నేనే పరాయి వాడు పక్కకి ఎలా పంపిస్తాను అవని అని తన చేతుల్లో ముఖాన్ని దాచుకుని ఏడుస్తాడు.

అక్కడున్న అందరికీ ఇద్దరి బాధ అర్థమవుతుంది.  ఇద్దరూ భార్గవి చేతిలో మోసపోయిన వారే..

ఒకళ్ళు భార్య చెప్పిందే నిజం అనుకుని కూతురికి దూరమైతే...  ఇంకొకరు  సవితి తల్లి చేష్టలకి తండ్రి మీదే విరక్తి తెచ్చుకున్న వాళ్లు.

తండ్రి కూతుళ్ళ పయనం ఎటువైపు....

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Ivvala weekend off aa bhayya?

Noooo


Just Ippude Login Ayyanu


E Night Update Istanuu

[SivaSai]

Part - 49

ధనుంజయ్ ఏడుపు ను చూసి అందరికీ బాధ అనిపించిన అవని పడిన కష్టాలు గుర్తు వచ్చి అందరూ సైలెంట్ అయిపోతారు.

అవని మాత్రం ఆ ఏడుపు కి కొంచెం కూడా చలించదు. శేషగిరి గారికి మనసుఒప్పక కొడుకు దగ్గరికి వెళ్లి భుజం మీద చేయి వేసి ఏంట్రా ఇది అని బాధగా అడుగుతారు.

తండ్రిని కౌగిలించుకుని నిజంగా నాన్న నాకు ఇవన్నీ తెలియదు.  వాళ్ళు నాకు చెప్పింది ఒకటి. జరిగింది ఒకటి. నిజంగా తప్పంతా నాదే.

నేను ప్రతి రోజు అవిని తో మాట్లాడుతూ తను ఇబ్బంది ఏంటో తెలుసుకోవాల్సింది. మొండిగా తయారైంది ఎవరి మాట వినడం లేదు. నాతో మాట్లాడటం కూడా ఇష్టపడడం లేదు అంటే నిజమే అనుకున్నాను...

కానీ ఏ రోజు కూడా అవిని దగ్గర కూర్చుని ఏమిటి నీ సమస్య అనే మృదువుగా మాట్లాడలేదు. నా కూతురు నా కోసం ఎదురు చూస్తున్నప్పుడల్లా భార్గవి ఏదో ఒకటి చెప్పేది.  అదే నిజమనుకుని కోప్పడేవాడిని.

అవిని అన్నది నిజమే కదా నాన్న. శిల్పతో మాట్లాడినట్టుగా ఏ రోజు నేను అవిని తో మాట్లాడలేదు.

శిల్పకి ఏం కావాలి అన్న ప్రతిదీ దగ్గరుండి చూసుకున్నాను. కానీ అవని విషయం వచ్చేటప్పటికి ఎందుకు భార్గవి మాటలు విన్నానో నాకే అర్థం కావడం లేదు.

శిల్ప కాలేజ్ కి పేరెంట్స్ మీటింగ్ కూడా వెళ్లే వాడిని. ఒక్కసారి కూడా అవనితో వెళ్ళలేదు. మరి అలాంటప్పుడు నా కూతురు నన్ను ఎలా నమ్ముతుంది.

ఆఖరికి నా కూతురు ఏమి చదువుతుందో... ఎలాంటి బట్ట కడుతుందో కూడా నేను పట్టించుకోలేకపోయాను. శిల్ప ప్రతి పని దగ్గర ఉండి జాగ్రత్తగా చేశాను.

అవని  విషయంలో చేయలేకపోయాను. అవని తో వెళ్ళాలి అనుకున్నప్పుడుల్లా ఏదో ఒక ఆటంకం కలిగించేవారు.

అవని పనినీ  భార్గవి కి అప్పగించి వెళ్ళేవాడిని. రాగానే అడిగేవాడిని. ఆఖరికి కాలేజీ డీటెయిల్స్ కూడ నాకు ఫేక్ చూపించారు.

అవే నిజం అనుకున్నాను. నాతో మాట్లాడకపోయినా బాగానే చదువుకుంటుంది అనుకున్నాను కానీ అసలు అవని చదివే కాలేజే వేరే అని నేను తెలుసుకునేటప్పటికి చాలా ఆలస్యం అయిపోయింది.

ఈ ఇంటి సంబంధం కూడా నేను అవిని కోసమే తెచ్చాను. ఇంతమంది మధ్యలో ఉంటే అయినా ఆ మొండితనం వదిలి సంతోషంగా ఉంటుందని ఆలోచించాను.

కానీ అవని అందరు ముందు కూడా వద్దు అని చెప్పే లాగా చేశారు. అది కూడా నేనే చేశాను అన్నట్టుగా ఆ రాక్షసి చేసింది.

నేను నిజమే చెబుతున్నాను నాన్న నాకు తెలియకుండానే ఇన్ని ఘోరాలు జరిగిపోయాయి నాన్న  అని బోరున ఏడుస్తాడు. కానీ అవని ఆ ఏడుపుకి కొంచెం కూడా చెలించదు అలానే చూస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ మాత్రం అవిని నే అబ్జర్వ్ చేస్తూ ఉంటాడు. ఎలాంటి స్టెప్ తీసుకుంటుందా అని చూస్తూ ఉంటాడు. అవని ఏ నిర్ణయం తీసుకున్న తను సపోర్ట్ గా నిలబడాలి అని ఫిక్స్ అయిపోతాడు.

అలాగే భార్గవి టీం మొత్తానికి కూడా ఎలాంటి పనిష్మెంట్స్ ఇవ్వాలో కూడా డిసైడ్ అయిపోతాడు.

అవని ధనుంజయ్ ముందుకు వచ్చి నిలబడి మిమ్మల్ని ఒకటి అడగొచ్చా సార్ అని అడుగుతుంది. తనకు ఏమి తెలియదనిచెప్పిన సరే అవని సార్ అని పిలుస్తూ ఉంటే...

ధనుంజయ్ మనసు బాధతో విలవిల్లాడుతుంది.  కష్టంగానే చెప్పు అని అంటాడు. మీరు చాలా పెద్ద బిజినెస్ మాన్ కదా చాలా మందితో చాలా రకాల డీల్స్ చేసి ఉంటారు కదా అని అడుగుతుంది.

అవును అని సమాధానం చెబుతాడు. మీరు వాళ్లతో డీల్ చేసేటప్పుడు వాళ్లు జెన్యూన్ అవునో కాదో కూడా వాళ్ళు మాటలు బట్టి మీకు అర్థమవుతుంది కదా అని మళ్ళీ ప్రశ్నిస్తుంది.

అవని ఏమి అడగబోతుందో చూచాయిగా  అర్థమవుతూ ఉంటే....  అనుమానంగా అవును అని సమాధానం చెబుతాడు.

మరి మీ ఇంటిలో జరిగేది మీకు ఎలా తెలియకుండా ఉంది. మీ ఇంటిలో ఉన్న ఆ ఐదుగురు మీతో జెన్యూన్ గా మాట్లాడుతున్నారు లేదో కూడా మీకు అర్థం కాలేదు అంటే నమ్మమంటారా...

పోనీ మీ భార్యని పక్కన పెడదాము. మీ బావమరిది ఫ్యామిలీ మాటలు కూడా మీకు జెన్యూన్ గానే అనిపించాయా... ఆ ఉదయ్ చెప్పిన మాటలు కూడా మీకు జెన్యూన్ గానే ఉన్నాయా అని ఎటువంటి భావం లేకుండా అడుగుతుంది .
 
ఏమని సమాధానం చెప్పగలడు.  అవని అడిగేది ప్రతీది నిజమే కదా...  అంత బిజినెస్ రన్ చేసే తను ఇంటిలో భార్య చేసిన మోసాన్ని కనిపెట్టలేకపోయాడు.

ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్న తన భార్య ప్రతిరూపమైన కూతురు బాధపడుతూ ఉంటే తెలుసుకోలేకపోయాడు. బాధ అన్నది చిన్న మాటేమో.. నరకం అంతకన్నా పెద్ద మాట ఏదైనా ఉంటే ఆ మాట అనుకోవాలి ఏమో అనుకుంటూ చూస్తూ ఉంటాడు.

ఏంటి సార్ నేను అడిగింది నిజమే కదా అని..ఇప్పుడు చెప్పండి నానమ్మ జరిగిందేదో జరిగిపోయింది అని అంటున్నారు కదా..ఈయనకి తెలియకుండానే ఇన్ని జరిగినాయి అంటే నమ్మేటట్టు ఉందా అని అడుగుతుంది.

సత్యవతి గారు కూడా ఏమి సమాధానం చెప్పలేక మౌనంగా ఉండిపోతారు. జరిగిన విషయంలో కొడుకు తప్పు లేకపోయినా.. ఏమీ తెలుసుకోకుండా ఉండడం మాత్రం వాడిది చాలా పెద్ద తప్పే.

అందుకు శిక్ష కూడా అనుభవించాలి అని పెద్ద వాళ్ళిద్దరూ సైలెంట్ అయిపోతారు.

విక్రమ్ గారితో నేను ఉన్నది రెండు రోజులే.  అప్పుడు కూడా నా రూపం ఆయనకు తెలియదు.  కానీ శోభనం రోజు రాత్రి నేను కాదు అని ఆయన గుర్తుపట్టారు.

అలాంటిది  ఆ ఇంటిలో ఇన్ని ఘోరాలు జరుగుతున్న ఆయనకి తెలియదు అంటే ఎలా నమ్మమంటారు మీరే చెప్పండి నానమ్మ అని అడుగుతున్నా మనవరాలు ప్రశ్నకి ఏమని సమాధానం చెప్పాలో తెలియక బాధగా కళ్ళు మూసుకుంటారు.

నా భర్తకి నా మీద ఉన్న ప్రేమతో నమ్మకంతో నన్ను కనిపెట్టి...  ఆ ఇంట జరిగిన అన్యాయాలు అన్ని బయట పెడితే గాని ఈయనకి తెలియదంట.

ఇప్పుడు ఈయన ఇంత కపట ప్రేమ ఎందుకు చూపిస్తున్నారో తెలుసా నానమ్మ ... తన ముద్దుల భార్యని, గారాల కూతురిని కాపాడుకోవడానికి.

నా భర్త అన్ని నిజాలు బయటపెట్టేటప్పటికీ ఏమి చేయాలో తెలియక ఎలా కాపాడుకోవాలో తెలియక ఇలా ముసలి కన్నీరు కారుస్తున్నారు.

ఆ మసలకన్నీరుతో నన్ను కరిగించి నాతోనే వాళ్లని విడిపించండి అని చెప్పించడానికి ఈయన ప్రయత్నం అంతా...

మీ అబ్బాయికి నా తల్లిని చంపినందుకు కూడా బాధ లేదు. ఆయన భార్య జైల్లో మగ్గిపోతున్నందుకు బాధంతా. వాళ్లని విడిపించడానికి ఒక కొత్త పన్నాగం అంతే అని కుండబద్దలు కొట్టినట్టుగా మాట్లాడుతుంది. 

ఆ మాటలు విన్న ధనుంజయ్ ముఖంలో నెత్తురు చుక్క ఉండదు. తన కూతురి దృష్టిలో తను ఎంత దిగజారిపోయాడో అర్థమవుతూఉంటుంది.

అవిని మనసు ఎంత విరిగిపోయిందో, వీళ్ళ విషయంలో ఎంత బండబారిపోయిందో అక్కడ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికి అర్థం అవుతూ ఉంటుంది.

ధనుంజయ్ ప్రత్యక్షంగా ఆ ఘోరాలు చేయకపోయినా పరోక్షంగా కారణమయ్యాడు అని... అందరూ అవని వైపే నిలబడతారు.

ధనుంజయ్ గట్టిగా చెప్పలేకపోతున్నాడు అందరికన్నా ఎక్కువ తన భార్య రజతయే అని... అవని అంటే ప్రాణం అని...

ఎలా చెప్పగలడు.. చెప్పిన నమ్మే వాళ్ళు ఎవరు ఉన్నారు.. ఆఖరికి తనకన్నా తల్లిదండ్రులు కూడా నమ్మలేని పరిస్థితులు  వచ్చాయి.

ఏమి చేస్తే తన కూతురు తనని నమ్ముతుంది అని ఆలోచిస్తున్నాడు.

ఒక నిర్ణయానికి వచ్చిన వాడై,  అవని ముందుకు వెళ్లి నీ బాధ నాకు అర్థం అవుతుంది నీ మానసిక క్షోభకి కారణం నేనే.

ఈ విషయంలో నేను ఎవరిని నిందించలేను. ఎందుకంటే గుడ్డిగా చెప్పుడు మాటలు విన్నందుకు శిక్ష కూడా నేనే అనుభవించాలి.

నీకు నాపై నమ్మకం కలిగి నన్ను నాన్న అని పిలిచిన రోజునే మళ్లీ నీ ముందుకు వస్తాను. అప్పటివరకు నీ కళ్ళ ముందుకి నేను రాను.

ఒకవేళ నా ప్రాణం పోయేలోపుల  నువ్వు నన్ను క్షమించగలిగితే అంతకన్నా అదృష్టం నాకు ఇంకొకటి ఉండదు.

ఒకవేళ క్షమించ లేకపోయినా సరే నా తలకొరివి మాత్రం నువ్వే పెట్టు ఆ నిమిషం వెళ్లి మీ అమ్మ కాళ్ళు పట్టుకుని నేను క్షమాపణలు అడుగుతాను.

ఇందిరాగారి దగ్గరకు వెళ్లి చేతులెత్తి జోడించి నావల్ల చాలా పెద్ద తప్పే జరిగింది.  ఇన్ని ఘోరాలు జరుగుతున్నా సరే కళ్ళు మూసుకుని ఉండిపోయాను.

నావల్ల జరిగిన తప్పుకి మీకు కోపం ఉంటే నాకు ఎటువంటి శిక్ష అయినా సరే వేయండి. మీ సంస్కారం నాకు తెలుసు.

ఒక తండ్రిగా చెప్పవలసిన బాధ్యత ఉంది కాబట్టి చెబుతున్నాను.  అంతేగాని మిమ్మల్ని తక్కువ చేసి మాత్రం కాదు.

అవని జాగ్రత్త. ఇన్ని రోజులు అది ఎటువంటి ప్రేమకి నోచుకోలేదు. ఒక తండ్రిగా నేను పూర్తిగా ఫెయిల్ అయిపోయాను.

మీ అమ్మాయి అవనినీ దత్తత తీసుకుంటాను అని చెప్పారు.  దానికి కూడా నాకు ఎటువంటి అభ్యంతరము లేదు.

ఎందుకంటే అవి ఆపడానికి కూడా నాకు ఎటువంటి అర్హత లేదు. మమ్మల్ని క్షమించండి.  అవని ఇంటికి వచ్చేటప్పుడు ఒక అనాధగానే వస్తాను అని చెప్పింది కదా...

నిజంగానే తను ఒక అనాధ ఎందుకంటే నేను బ్రతికి ఉన్న చచ్చిన వాడితో సమానం కాబట్టి.  ఇంకా మాటలు రాక ఏడుపు స్వరంతో వెళ్లి వస్తాను.

నా కూతురు క్షమించిన రోజున తప్పకుండా పుట్టింటి లాంఛనాలతో ఈ గుమ్మం తొక్కుతాను అని వాళ్ళ అమ్మ గారి వైపు చూసి వెళదామా అమ్మ అని అడుగుతాడు.

కొడుకు బాధ చూడలేక మనవరాలిని ఇంకొకసారి అడుగుతారు.  మీ నాన్నని క్షమించవచ్చు కదా తల్లి వాడి బాధ చూడలేకపోతున్నాము అని...

మీ అబ్బాయిని ఏ విషయంలో అయినా క్షమించగలను గాని.. ఆ ఉదయ్ కి సంబంధించిన విషయంలో నా జీవితంలో క్షమించలేను.

ఒక్క ఆడదానిగా నువ్వే ఆలోచించు నాన్నమ్మ. ఆరోజు ఏదైనా జరిగి ఉండి ఉంటే  ఈరోజు నీ ముందు నేను ఉండే దాన్నా అని అడుగుతుంది.

సత్యవతి గారిలో మౌనం. నీ మౌనమే సమాధానం చెప్పింది కదా అని అవని నమస్కారం చేస్తుంది.

ఆ నమస్కారానికి అర్థం తెలిసిన ధనుంజయ్ ఇంకా అక్కడ ఉండలేక వెళ్ళిపోతాడు.

వెళుతున్న వాళ్ళని కన్నీళ్ళతో చూస్తూ ఉంటుంది.

అవిని నీ ఎలా చూసిన విక్రమ్ నిర్ణయం ఏమిటి...

[SivaSai]

Part - 50

వెళుతున్న ముగ్గురిని కన్నీళ్ళతో చూస్తూ ఉంటుంది. విక్రమ్ అవిని దగ్గరకి వచ్చి భుజం చుట్టూ చెయ్యి వేసి దగ్గరికి లాక్కుంటాడు. మౌనంగా విక్రమ్ వైపు చూస్తుంది.

పదా కాసేపు రెస్ట్ తీసుకుందువు గాని నివి రూమ్ కి తీసుకువెళ్తాడు. వెళుతున్న వాళ్ళిద్దర్నీ కుటుంబ సభ్యులందరూ మౌనంగా చూస్తూ ఉంటారు.

ఇందిరా గారు వెంటనే కోడలతో ముందు అవనికి దిష్టి తీసి తినడానికి ఏమైనా పెట్టు. ఇప్పటినుండి ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో కూడా అవని బాధపడకుండా చూసుకోండి.

తన మనసుకి చాలా పెద్ద గాయమే అయింది. ఆ గాయానికి ముందు నా మనవడే అనుకో.. కానీ కుటుంబం విషయంలో తను ఎటువంటి ప్రేమకి నోచుకోలేదు అన్ని ప్రేమలు మనమే అందించాలి అని చెబుతారు .

మూడో రోజున అవిని తాళి మార్చే సమయం లోనే మేము దత్తత తీసుకోవాలనుకుంటున్నామని మాధవి చెబుతుంది. నాకు ఎటువంటి అభ్యంతరం లేదు మాధవి.

మీ దంపతులు ఇద్దరికీ అంగీకారం అయితే నాకు సమ్మతమే అని చెబుతారు.  దానికి మాధవి సంతోషంగా మా ఇద్దరికీ అంగీకారమే అమ్మ మేము దత్తత తీసుకుంటాము అని సంతోషంగా చెబుతుంది.

గదిలోకి వెళ్ళిన తర్వాత అవనినీ మంచం మీద కూర్చోబెట్టి గట్టిగా హగ్ చేసుకుంటాడు. విక్రమ్ నడుం చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగా పట్టుకుని మౌనంగా ఉండిపోతుంది.

కొంచెం సేపటికి  కుదుటపడుతుంది అనుకున్నాక విక్రమ్ దూరం జరిపి  ఏడ్చి ఉబ్బి ఉన్న కళ్ళ పైన ముద్దు పెట్టుకుని ఇప్పటినుండి నీ కళ్ళల్లో ఎటువంటి బాధ కనపడకూడదు.

ఈరోజు నుండి నీకు కొత్త జీవితం మొదలయ్యింది. ఆ కొత్త జీవితాన్ని సంతోషంగా ఆస్వాదించు. ఇదే మన కుటుంబం ఇక్కడ ఉన్న వాళ్ళందరూ నీ వాళ్ళే అర్థమవుతుందా అని మా మార్థవంగా చెబుతాడు.

మీకు నా పైన కోపం లేదా అని అడుగుతుంది. నీపైన ఎందుకో అని తిరిగి ప్రశ్నిస్తాడు. నేను వచ్చిన కుటుంబం ఎలాంటిదో అందరికీ తెలుసు.

బంధం కలుపుకున్న కుటుంబం వలన గౌరవం పెరగాలని ఎవరైనా చూస్తారు. కానీ నాతో బంధం ఏర్పడడం వలన మీకు గౌరవం దక్కలేదు కదా ... బాధగా లేదా అని అడుగుతుంది.

విక్రమ అవిని పక్కన కూర్చుని అవని చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని... నువ్వు అనుకునే గౌరవం గురించి ఆలోచించే వాడిని అయితే వాళ్లందరి గుట్టు బయట పెట్టే వాడిని కాదు.

నాకు నువ్వు ముఖ్యం అనుకున్నాను ఈ బంధం ముఖ్యం అనుకున్నాను కాబట్టే అన్ని కుట్రలను ఛేదించి నిన్ను నా సొంతం చేసుకుంటున్నాను.

ఇప్పుడే చెబుతున్నాను.. నువ్వు ఇంకా ఆలోచనలో నుంచి పూర్తిగా బయటికి వచ్చేయాలి. మన శోభనం రోజు కల్లా ఫ్రెష్ గులాబీ లాగా రెడీ అయ్యి కొత్త జీవితాన్ని మొదలు పెట్టాలి.

అప్పుడు కూడా నువ్వు ఇలాగే బాధపడుతూ కూర్చుంటే... ఎవరూ లేని దీవికి నిన్ను ఎత్తుకుపోయి సంవత్సరం పాటు అదే పనిలో ఉంటాను.

మళ్ళీ పిల్లలు పుట్టాకే ఇంటికి తీసుకు వస్తాను అని కొంటెగా చెబుతాడు. ఆ మాటలకి అవిని సిగ్గుపడుతూ... మిమ్మల్ని నేను డిసప్పాయింట్ చేయను అని విక్రమ్ గుండెల పైన వాలిపోతుంది.

విక్రమ్ అవిని చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగా బంధించి అందంగా నవ్వేస్తాడు. ఆ నవ్వును చూసి మీ నవ్వు చాలా బాగుంటుంది అండి అని చెబుతోంది.

నా పెదవుల పైన నవ్వు ఇలాగే ఉండాలి అంటే.. నువ్వు ఎప్పుడూ ధైర్యంగా ఉండాలి. ఎప్పుడూ నువ్వు నవ్వుతూ ఉండాలి.

నీ నవ్వును చూస్తే ఆటోమేటిక్గా నా పెదవుల పైన నువ్వు వస్తుంది అని అవని పెదాలు పట్టుకుని లాగుతాడు. స్ అనే సౌండ్ చేస్తూ కళ్ళని కిందకి వాల్చేస్తోంది.

తలుపు శబ్దం వినిపించి విక్రమ్ వెళ్లి తలుపు తీస్తాడు. అక్కడ లలిత గారు నిలబడి కనిపిస్తారు.  రా అమ్మ అని పక్కకి తప్పుకుంటాడు.

అవని ఏం చేస్తుంది విక్రమ్ అంటూ లోపలికి వస్తారు. అత్తగారిని చూసి అవిని లేచి నిలబడుతుంది.  పర్వాలేదు కూర్చో తల్లి అని చెప్పి దిష్టి తీసి ఇప్పుడే వస్తాను అని కిచెన్ లోకి వెళ్లి ఇద్దరికీ ఫుడ్ తీసుకుని వస్తారు .

ఇద్దరు భోంచేసి ఇక్కడే రెస్ట్ తీసుకోండి కానీ అడ్వాన్స్ అవ్వద్దు.  నీ భర్త నీ పక్కన ఉంటే నువ్వు ధైర్యంగా ఉంటావు అన్న నమ్మకంతో ఇద్దర్ని ఒకే చోట ఉంచుతున్నాను అని నవ్వుకుంటూ వెళ్లిపోతారు.

అత్తగారు మాటలకే అవని బుగ్గలు సిగ్గుతో చెర్రీ పళ్ళను మురిపిస్తూ ఉంటాయి. అవిని సిగ్గుని చూసి విక్రమ్ చిన్నగా నవ్వుకుంటూ ఇప్పుడు నువ్వు సిగ్గుపడుతూ ఉంటే మన ఆకలి తీరదు.

చాలా ఆకలిగా ఉంది రా అని చెప్పి కూర్చోబెట్టి తినిపిస్తాడు.  తింటున్న అవని విక్రమ్ వైపే చూస్తూ ఉంటుంది.

అవని చూపులకి విక్రమ్ నీ మొగుడు అందగాడని అందరికీ తెలుసు. నన్ను తినడం మానేసి అని అన్నం తిను అని చెబుతాడు.

నా మొగుడు అందగాడని అందరికీ తెలుసు కానీ నాకే సొంతం కదా అందుకే చూసుకుంటున్నాను. మీకేమన్నా ఇబ్బందా అని గడుసుగా అడుగుతుంది.

అబ్బో అంటూ భోజనం పూర్తి చేస్తాడు. కాసేపు పడుకో. మీరు ఉంటారా అంటే.. ఇక్కడే ఉంటాను. రా అని చెప్పి విక్రమ్ పడుకుంటాడు. అవని రాగానే గుండెల మీదకి చేర్చుకుని జో కొడుతూ ఉంటాడు.

ఇలాంటి రోజు తన జీవితంలోకి వస్తుంది అన్న ఆలోచన లేని అవని ఈ సంతోషాన్ని పదిలంగా దాచుకోవాలి అని విక్రమ్ షర్ట్ ని తన గుప్పిటన గట్టిగా పట్టుకుని కళ్ళు మూసుకుని పడుకుంటుంది.

అవని మనసు ఏమిటో అర్థం అయినా విక్రమ్ ఇంకా దగ్గరగా లాక్కుని నుదుటిని ముద్దు పెట్టుకుని పడుకుంటాడు.

ఒకసారి మనం గది బయటకు వెళదాము.
అందరు భోజనాలు అయిన తర్వాత నేహా ఇంకా నేను బెంగళూరు వెళ్ళిపోతాను అని చెబుతోంది. దానికి శ్రీ కంగారుపడుతూ నా పిల్ల అప్పుడే వెళ్ళిపోతే ఎలా...

నేను అసలే చాలా ప్లాన్స్ వేసుకుంటున్నాను. ఇలా వెళ్ళిపోతాను అంటే ఎలా కుదురుతుంది. ఎలా ఆపాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటే...

మాధవి గారు అదేంటి నేహ వెళ్ళిపోతాను అంటున్నావు.. ఎల్లుండా దత్తత ప్రోగ్రామ్ ఉంది. అలాగే తాళి మార్చే పని ఉంది. నీ స్నేహితురాలికి ఇన్ని రోజులు అండగా నిలబడ్డావు.

మరి నిజమైన సంతోషం వచ్చినప్పుడు నువ్వు ఉండాలి కదా అని చెబుతారు. మాధవి గారి మాట కాదనలేక నేహా సరే అని చెబుతోంది.

హమ్మయ్య నా పిల్ల ఇక్కడే ఉంటుంది ఈ రెండు రోజులు అనుకుని ప్రశాంతంగా భోంచేస్తూ ఉంటాడు.

ధనుంజయ్ ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత ఎవరితోను మాట్లాడకుండా ఆఫీసు రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయి తలుపు వేసుకుంటాడు.

కొడుకుని అలా చూసినా ఆ దంపతులిద్దరూ కూడా మౌనంగా గదిలోకి వెళ్ళిపోతారు. ధనుంజయ్ రజిత ఫోటో ఎదురుగుండా నిలబడి ఉండిపోతాడు.

ఈరోజు నా కూతురు నన్ను ఎలాంటి ప్రశ్న వేసిందో తెలుసా... నీ చావు గురించి కూడా నాకు బాధ లేదు అంట.. నిన్ను చంపి వాళ్ళు ఇరుక్కున్నారు అని నేను బాధపడుతున్నాను అంట..

వాళ్ళని ఎలా బయటకు తీసుకురావాలి అని మొసలి కన్నీరు కారుస్తున్నానుఅని ఖరాఖండిగా చెప్పేసింది.

నా కన్నీళ్లు కూడా నాటకం అనుకుంటుంది. అవని మనసుని అంత దారుణంగా నేను విరిచేసానా  అని రజిత ఫోటోని తడుముతూ అడుగుతూఉంటాడు.

ఆ ఫోటో మాత్రం అందంగా నవ్వుతూ ఉంటుంది కానీ తనని వెక్కిరించినట్టుగానే కనిపిస్తుంది. అది నిజమే కదా అని చెబుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది.

రజిత ఫోటోని గట్టిగా పట్టుకుని నిన్ను ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్నాను.  అవని మన ప్రేమకు ప్రతిరూపం. అవిని నీ జాగ్రత్తగా చూసుకుంటుంది అన్న  నమ్మకంతోనే భార్గవిని నా జీవితంలోనికి రానిచ్చాను.

కానీ నా తల్లిదండ్రులు కూతురి దృష్టిలో నేను ఒక దుర్మార్గుడు లాగా మిగిలిపోయే స్థితికి వస్తానని అనుకోలేదు.

కాసేపు అలాగా ఫోటోని పట్టుకుని ఒక నిర్ణయం తీసుకొని... ఫోటోకి ముద్దు పెట్టుకుని చిన్న నవ్వుతో గది బయటికి వస్తాడు.

తల్లిదండ్రులు గదిలోకి వెళ్లి తనకి చేయాలనుకున్న పని మొత్తం చెబుతాడు. అది విని ముందు ఆశ్చర్యపడిన.. అన్ని ఆలోచించుకునే చేస్తున్నావా ధనుంజయ్ అని అడుగుతారు. అవును అని సమాధానం చెబుతాడు.

ఒక్కసారి నీ నిర్ణయం గురించి  వియ్యంకులవారితో కూడా మాట్లాడు సలహా ఇస్తారు. తప్పకుండా అమ్మ అని చెప్పి... అవని గదిలోకి వెళ్లి అక్కడే పడుకుంటారు.

సూర్యుడు గుడ్ మార్నింగ్ చెప్పాకిముందే లేచి అవని గది బయటికి వస్తుంది. అప్పుడే లలిత, మాధవి కూడ వస్తారు.

అరె అప్పుడే లేచావు ఏందుకు... కొంచెం సేపు పడుకోపోయావా.... నాకు తొందరగా లేచే అలవాటు అత్తయ్య అని చెప్పే లలిత గారితో కలిసి పూజ చేస్తుంది.

కిచెన్ లోకి తీసుకెళ్లి.. ఫస్ట్ ఏదైనా స్వీట్ చెయ్యి అవిని అని  చెబుతారు. సరే అని చక్కెర పొంగలి చేసి దేవుడికి నైవేద్యం పెడుతుంది.

టిఫిన్స్ నేను ప్రిపేర్ చేస్తాను అత్తయ్య అని చెప్పి కిచెన్ లోకి వెళ్లి పెసరట్టు, ఉప్మా,అల్లం పచ్చడి, కొబ్బరి పచ్చడి చేస్తుంది.

అందరూ రెడీ అయ్యి టిఫిన్ చేయడానికి డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరికి వస్తారు. కళ్యణ్ గారు భార్య వైపు చూసి ఏమిటోయ్ ఈ రోజు స్మెల్స్ డిఫరెంట్ గా ఉన్నాయి.

కోడలు ప్రిపేర్ చేసింది అని చెబుతారు. అందరికీ ముందుగా చక్ర పొంగలి బాల్స్ లో వేసి పెట్టి టిఫిన్ వడ్డిస్తారు.

అందరూ టేస్ట్ చూసి చాలా బాగుంది అని చెబుతారు. విక్రమ్ మాత్రం సైలెంట్ గా తింటూ ఉంటే నువ్వుఏమి చెప్పవే అని అడుగుతారు. 

దానికి శ్రీ  మీకంటే ఇదే ఫస్ట్టైమ్. మేము పది రోజుల నుంచి తింటూనే ఉన్నాము. వీడు ఏమి చెప్పకుండానే ఏ టైం లో ఎలా తింటాడో అలా ప్రిపేర్ చేసి పంపించేది.

వీళ్ళు మాట్లాడుకునేది తక్కువ. కానీ అర్థం చేసుకుంది ఎక్కువ.

ఆ మాటలకు అవిని ఇబ్బందిగా చూస్తే విక్రమ్ డిప్ప మీద ఒకటి పీకి మూసుకుని తిని బే అంటాడు.

కథ కొనసాగుతుంది....

[SivaSai]

Part - 51

శ్రీ తల రుద్దుకుంటూ నేను అన్నది తప్ప ఏంటి బావ. నువ్వు బెంగళూరు వచ్చిన మొదటి రోజు నుంచి కూడా నువ్వు ఎలా అయితే ఊహించి చెప్పేవాడువో అవని అలాగే స్టెప్పు వేసేది. అవునా కాదా అని అడుగుతాడు.

ఇప్పుడు తెలుసుకుని ఏం చేస్తావు. సైలెంట్ గా బ్రేక్ ఫాస్ట్ ఫినిష్ చేసేసి అమ్మ వాళ్ళకి ఏమైనా అవసరం ఉంటే చూసుకో. నేను ఆఫీస్ కి వెళ్ళాలి అని చెబుతాడు.

ఈ రెండు రోజులు ఇంటిలోనే ఉండొచ్చు కదా విక్రమ్ అనగానే..  లేదు మమ్మీ   పెళ్లి ముందు నుంచి ఇప్పుడు దాకా సరిగ్గా ఆఫీస్ కి  వెళ్ళింది లేదు.

మొత్తం వర్క్ అంతా బావ మీదే వదిలేశాను. జస్ట్ వెళ్లి అన్ని చెక్ చేసి ఈవినింగ్ తొందరగా వచ్చేస్తాను అని అని చెప్పి అవని వైపు వెళ్ళనా అన్నట్టు చూస్తాడు.

అవిని తలదించుకునే తల ఊపుతుంది. శ్రీ నేను చెప్పానా అన్నట్టు చూపిస్తాడు. కళ్యాణి గారు నవ్వుతూ శ్రీ నీకు కూడా పెళ్లిడు వచ్చేసింది.

ఎప్పుడు పెళ్లి చేసుకుంటావు. ఇంకా ఆలస్యం చేసావు అనుకో.... అమ్మాయి దొరకడం కష్టం అని ఆటపట్టిస్తారు.

దానికి రాజ్ మీరంతా కంగారు పడాల్సిన అవసరం లేదు అంకుల్ వాడు ఆల్రెడీ సెట్ చేసేసుకున్నాడుగా అని చెబుతూఉంటే శ్రీ గట్టిగా కాలు తొక్కుతాడు.

అబ్బా ఎందుకురా నా కాలు తొక్కుతావు. నేను చెప్పింది అబద్దమా ఏంటి.. విక్రమ్ నీకు కూడా తెలుసు కదా అమ్మాయి అని శ్రీని అడ్డంగా బుక్ చేసేస్తాడు. 

విక్రమ్ నవ్వుతూ మనకి తెలిస్తే ఏమి లాభం. అమ్మాయి కి చెప్పమను. లేకపోతే  సింగల్ గా మిగిలిపోతాడు. అప్పుడు మనం మెడలో వేసుకోవడానికి ఒక శాలువ వెంట తిరగడానికి ఒక కుక్కని గిఫ్ట్ గా ఇవ్వాలి అంతేనా శ్రీ.

బావ అని రాగం తీస్తాడు.ఏదో ఇందాక ఏదో వెటకారాలు ఆడినట్టున్నావు బామ్మర్ది... ఊరికనే బావ.  ఏదో జోక్ చేద్దామని అనుకున్నాను.

అసలు ఇంకా పట్టాలెక్కని నా ప్రేమకి...బుల్డోజర్ లాగా నువ్వు బ్రేక్ వెయ్యకు. నువ్వు ఆఫీసుకెళ్లి వర్క్ చూసుకో. నేను ఇంటి దగ్గర లేడీస్స్ కి ఏమి కావాలో  చూసుకుంటాను అని అక్కడ ఉంది మెల్లిగా జారుకుంటాడు.

వెళుతున్న శ్రీ ని చూసి అందరూ నవ్వుకుంటారు విక్రమ్ ఆఫీస్ కి వెళ్ళిపోతాడు. అందరూ ఎవరి పనిలో వాళ్ళు బిజీగా ఉన్నప్పుడు నేహా, శ్రీ దగ్గరికి వచ్చి పిలుస్తుంది.

నేహా పిలుపు వినగానే శ్రీ గాలిలో తేలుతూ ఉంటాడు. సార్ మిమ్మల్నే పిలుస్తున్నాను అని మళ్ళీ పిలుస్తుంది.
చెప్పు నేహా అని గాలిలో తేలేవాడు నేల మీదకు నిలబడి అడుగుతాడు.

మీరు ఫ్రీ అయిన తర్వాత నన్ను షాపింగ్ తీసుకువెళ్తారా... రేపు అవిని, విక్రమ్ సార్ కి బట్టలు పెడదాం అనుకుంటున్నాను.

ఇక్కడ ఇబ్బందిగా ఉంది. మీకు పర్వాలేదు అనుకుంటే తీసుకువెళ్తారా ప్లీజ్ సార్ అని చాలా క్యూట్ క్యూట్ గా అడుగుతుంది.

తన పిల్లతో బయటకు వెళ్లే అవకాశం వస్తే శ్రీ మాత్రం ఎందుకు వదులుకుంటాడు. తప్పకుండా తీసుకువెళ్తాను పని ఏమైనా ఉంటే రాజ్ కి  చెప్తాను అని చెప్పి రూమ్ లోకి వెళ్లి డోర్ వేసుకుని ఫుల్లుగా సాంగ్స్ పెట్టుకుని డాన్స్ చేస్తూ ఉంటాడు.

రాజ్ లోపలే ఉన్న విషయం చూసుకోడు. రాజు వచ్చే ఏంట్రా నీలా నువ్వే ?తెగ డాన్స్ చేసేసుకుంటున్నావంటే... అబ్బా నువ్వు లోపలే ఉన్నావా అంటే...

ఎవరున్నారో లేదో కూడా చూసుకోలేనంత హ్యాపీ మూడ్లో ఉన్నావా అని అడుగుతాడు. అవునురా.. నా పిల్ల నన్ను షాపింగ్ కి తీసుకెళ్లమని అందుకే ఈ ఆనందం అని చెబుతాడు...

[SivaSai]

Part - 52

శ్రీ,  రాజ్ వైపు తిరిగి నా పిల్ల నన్ను షాపింగ్ కి తీసుకువెళ్లమంది. అందుకే ఈ సంతోషం. అయినా లవర్ లేని సింగిల్ ఫేస్ గాడివి. నీకేం తెలుస్తుంది రా ఇలాంటి ఆనందాలు అంటే..

అబ్బో ఇంకా నువ్వు ప్రపోజ్ చేయలేదు. తను ఒప్పుకోలేదు.. అప్పుడే లవర్ అని ఫిక్స్ అయిపోయావా అని అడుగుతాడు.

ఫిక్స్ అవ్వడం ఏంటి ఫిక్స్.... తనే నా ఫ్యూచర్ లో నా పిల్లలకు కాబోయే తల్లి అని చెబుతాడు. చాలా సెకలు ఉన్నాయి రా నీ దగ్గర.

ముందు వెళ్ళు లేకపోతే నేహా ఎవరితో అయినా షాపింగ్ కి వెళ్ళిపోయిందనుకో మళ్ళీ దేవదాసు లాగా గదిలోకి వచ్చి పడతావు అని బయటికి తోస్తాడు.

నీకు కుళ్ళు రా అని అనుకుంటు నేహా దగ్గరికి వెళతాడు. రెడీనా వెళదామా అని అడుగుతాడు.  పదండి సార్ అని చెప్పి నేహా కూడా బయటకి  వస్తుంది.

కార్ ఎక్కిన తర్వాత ఎక్కడికి తీసుకు వెళ్ళమంటావు అని అడుగుతాడు. నాకు ఇక్కడ మాల్స్ పెద్ద ఐడియా లేదు సార్. మీకు తెలిసిన చోటికి తీసుకు వెళ్ళండి అని చెబుతుంది.

అదేంటి నువ్వు ఇక్కడే కదా చదువుకున్నావు అని అడిగితే..  నేను ఎప్పుడూ పెద్ద మాల్స్ కి వెళ్లలేదు అందులో డిజైన్ వేర్ షాప్స్ అంటే అసలు వెళ్ళలేదు.

ఇప్పుడు అవని విక్రమ్ సార్ వైఫ్ కదా.. వాళ్లకు తగ్గట్టుగానే తీసుకోవాలి కదా అని చెబుతోంది. ఆ మాటలకి నేహా వైపు చూస్తూ విక్రమ్ ఎప్పుడు అలాంటి తారతమ్యాలు చూడడు అని చెబితే...

ఆయన చూడరు కానీ... అవిని కి పుట్టిల్లు అంటే ప్రస్తుతం నేనే కదా... రేపు దత్తత అయిన తర్వాత మాధవి ఆంటీ కూతురు అవుతుంది.  అప్పటి వరకు నేనే చూసుకోవాలి కదా సార్ అని చెబుతోంది.

ఆ మాటలకి శ్రీ ఇంప్రెస్ అవుతూ ప్రేమలో ఒక మెట్టు పైకి ఎక్కుతాడు. అయితే ఒక పని చేద్దాం అని అంటాడు.  ఏం పని సార్ అనగానే...

నేను కూడా ఏమైనా గిఫ్ట్ తీసుకోవాలి అని అనుకుంటున్నాను. సో మనిద్దరం కలిసి మన బడ్జెట్లో బట్టలు తీసుకుందాం. ఇద్దరం కలిసి పెట్టేద్దాం ఏమంటావు అని అడుగుతాడు.

మీ ఐడియా బాగానే ఉంది గాని సర్. మనిద్దరం కలిసి పెడితే బాగుంటుందా అని అడుగుతుంది.  ఎందుకు బాగోదు.

చేసే పని మంచిదైతే చాలు అందరి గురించి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. అలాగే నాదొక చిన్న రిక్వెస్ట్ అంటాడు.

చెప్పండి సార్ అనగానే.. మాటకు ముందు సార్,మాట తర్వాత ఒకసారి సార్ అనొద్దు ప్లీజ్. ఆఫీసులో అంటే అది వేరు.

ఇలా బయట కూడా అంటే నేనేదో లెక్చరర్ నువ్వు స్టూడెంట్ అన్న ఫీలింగ్ వస్తుంది. లెక్చరర్ పోస్టుకి నేను చాలా దూరం అని చెబుతాడు.

సరే సార్ ట్రై చేస్తాను అని చెబుతుంది. మళ్లీ సార్ అంటున్నావు అని రాగం తీస్తాడు. మరి ఏమని పిలవమంటారు అని అడుగుతుంది.

గుడ్ క్యూస్షన్ అందరూ శ్రీ అని పిలుస్తారు కాబట్టి నువ్వు శ్రీ అని పిలువు.  ఏదైనా నిక్ నేమ్ పెట్టి పిలుస్తా అన్న నాకు ఏమీ ఇబ్బంది లేదు అని ఇండైరెక్టుగా నువ్వంటే నాకు ఇష్టం అని చెబుతూనే ఉంటాడు .

అయ్యో మిమ్మల్ని నిక్ నేమ్ పెట్టి పిలిచే అంతా చనువు, చొరవ మనిద్దరి మధ్యన లేదు కదా...శ్రీ గారు అని పిలుస్తాను సరేనా అని అంటుంది.

సరేలే అలా కానీ ప్రస్తుతానికి అని చెప్పి కార్ స్టార్ట్ చేస్తాడు.
తనకు తెలిసిన ఒక డిజైనర్ బోటిక్ కి తీసుకువెళ్తాడు.. వెళ్లడానికి ముందే ఆ బోటిక్ వాళ్ళకి మెసేజ్ చేస్తాడు. ఏదైనా సరే బిలో 5000 అని మాత్రమే చెప్పమని.

ఆ బోటిక్ ని చూడగానే నేహ కి భయం వేస్తుంది. ఇది చాలా కాస్ట్లీ అనుకుంటా అని అడుగుతుంది. లేదు పైకి చూడడానికి అలా ఉంటుంది గాని అన్ని రీజనబుల్ ప్రైస్ సే.

నేనున్నాను కదా అని లోపలికి తీసుకెళ్తాడు. లోపలికి వెళ్ళగానే మేనేజర్ వచ్చి విష్ చేసి తీసుకువెళ్లి కూర్చోబెడతాడు.

ఆ సారీస్ అన్ని చూస్తుంటే చాలా కాస్ట్లీ గా కనిపిస్తూ ఉంటాయి. ప్రైస్ మాత్రం అన్ని బిలో 5000 చెబుతూ ఉంటారు.

ఏంటి శ్రీ గారు ప్రైస్ ఇంత తక్కువ చెబుతున్నారు అంటే... చెప్పాను కదా పైన మాత్రమే పొష్ గా ఉంటుంది లోపల అంతా కాస్ట్ తక్కువే అని.

నీకు నచ్చినవి సెలెక్ట్ చేస్తూ ఉండు. విక్రమ్ కి నేను చూస్తాను అని జెంట్స్ వేర్ వైపు వెళ్తాడు. విక్రమ్ డ్రెస్ సెలెక్ట్ చేసి వస్తూ ఉంటే శ్రీ కి ఒక చీర బాగా నచ్చుతుంది.

ఆ చీర కూడా ప్యాక్ చేపిస్తాడు. నేహా కూడా షాపింగ్ అయిపోయిందని చెప్పగానే అన్నింటికీ కలిపి బిల్ చేయిపిస్తాడు.

సార్ నా షేర్ అనగానే.. ఇందులో 50% అంతే కదా అని చెప్పి అమౌంట్ చూపిస్తాడు ఓకే అని అది ట్రాన్స్ఫర్ చేస్తుంది.

కారులో కూర్చోగానే నేహా ఇది నీ కోసం నేను తీసుకున్నది ప్లీజ్ తీసుకోవా అని ఇస్తాడు.  దానికి ఇబ్బంది పడుతూ ఎందుకు శ్రీగారు అని అడుగుతుంది.

అవినినీ చూసిన తర్వాత ఇలాంటి స్పెషల్ క్యారెక్టర్స్ ఉంటారా అనుకున్నాను. కానీ నిన్ను చూసిన తర్వాత ఇంకా కొంతమంది ఉన్నారు అని అనిపిస్తుంది.

ఇది నా తృప్తి కోసం నీకు ఇస్తున్న ఫస్ట్ గిఫ్ట్. ప్లీజ్ తీసుకో అని ఇస్తాడు. అంత అలా చెబుతుంటే కాదు అనలేక థాంక్యూ సార్ అని చెప్పి తీసుకుంటుంది.

ఈ గిఫ్ట్ మాత్రం ఇప్పుడు ఓపెన్ చేయవద్దు. నీకు నేను ఎప్పుడైనా బాగా గుర్తుకొచ్చినప్పుడు,  నన్ను మిస్ అవుతున్నాను అని ఫీల్ కలిగినప్పుడు ఓపెన్ చెయ్యి.

ఆ టైంలో కట్టుకుని మాత్రం నాకు కనపడు అని చెబుతాడు. శ్రీ అన్న మాటలకి మనసులో నేనెందుకు మిస్ అవుతాను. ఏం మాట్లాడుతున్నారు  శ్రీ గారు అన్నట్టు..ఒక ఎక్స్ప్రెషన్ ఇస్తుంది.

ఆ ఎక్స్ప్రెషన్ చూసిన శ్రీ కి నేహ ఏమనుకుంటుందో అర్థమయ్యి.. ఎలా చెబితే నా పిల్లకి అర్థమవుతుంది.  ఉఫ్ అనుకుని కార్ స్టార్ట్ చేస్తాడు.

ధనుంజయ్ జైలుకు వెళ్లి భార్గవిని కలుస్తాడు. భర్తని చూడగానే ఆనందంతో నాకోసం వచ్చారా అని అడుగుతుంది.

భార్గవిని ఒక్కసారి అసహ్యంగా చూసి మొఖం పక్కకు తిప్పుకొని నీతో పది నిమిషాలు మాట్లాడాలి అని చెబుతాడు.

భర్త అసహ్యాన్ని చూసి మనసుకు కష్టంగా అనిపించినా ఏదో విధంగా భర్త మనసు మార్చి ఈ జైలు నుంచి బయటపడాలి అని అనుకుంటుంది.

చెప్పండి అని ముసలి కన్నీరు కారుస్తూ అడుగుతుంది. ఈ పేపర్స్ మీద నీ సైన్ కావాలి అని పేపర్స్ ముందుకి జరుపుతాడు.

ఏం పేపర్స్ ఇవి అని అడుగుతుంది. చూడు అని చెబుతాడు . ఆ పేపర్స్ లోని మేటర్ చదవగానే ఇది అబద్దం అని గట్టిగా అరుస్తుంది.

ష్.. గట్టిగా అరవకు ఇదేమి నీ ఇల్లు కాదు. నా ఇంటిలో నాకు తెలియకుండానే ఒక్క అరుపు నువ్వు అరవకుండానే అన్ని ఘోరాలు చేసిందానివి ఒక సైన్ చేయడానికి ఎందుకు అలా అరుస్తున్నావు అని విసుగ్గా అంటాడు.

ఇందులో ఏమి రాసిందో మీకు అర్థం అవుతుందా అని ఏడుస్తూ అడుగుతుంది.  ఈసారి ముసలి కన్నీరు బదులు రక్త కన్నీరు వస్తూ ఉంటుంది.

దగ్గరుండి నేనే రాయిపించింది నాకు తెలియదా అని వెటకారంగా అంటాడు. ఎందుకండీ మీకు నా పైన ఇంత కోపం. నేను మీ విషయంలో ఎటువంటి అన్యాయం చేయలేదు కదా..మీతో నేను ఎంతో ప్రేమగా ఉన్నాను కదా అని ధనుంజయ్ చెయ్యి పట్టుకుని అడుగుతుంది.

భార్గవి చెయ్యి తగలగానే గొంగళి పురుగు పడినట్టుగా అసహ్యించుకుని విదిలించుకుంటాడు. నువ్వు నాకు ఎంత దూరంగా ఉంటే అంత మంచిది.

ఏమంటున్నావ్? నువ్వు.. నాకు ఎటువంటి అన్యాయం చేయలేదా నా భార్య ని చంపి ఆ స్థానంలోకి నువ్వు వచ్చావు. అది నాకు అన్యాయం చేయడం కాదా...
నా ప్రాణానికి ప్రాణమైన నా కూతురి చేత నన్ను అసహ్యించుకునేటట్టు చేసావ్ అది అన్యాయం కాదా...

స్వర్గం లాగా ఉండే నా ఇల్లు ని నరకం చేసి ఆ నరకాన్ని స్వర్గము అని నాకు చూపించావు అది అన్యాయం కాదా అని కోపంగా అరుస్తాడు.

భార్గవి కూడా అంతే కోపంతో అవును రజితను నేనే చంపాను. కానీ మీ విషయంలో ఎప్పుడూ నేను మోసం చేయలేదు. రజిత కన్నా ఎక్కువ ప్రేమనే చూపించాను.

శిల్ప మీకు కూతురి ప్రేమను పంచింది అలాంటి మా ఇద్దరినీ కాదని ఎప్పుడో చచ్చిపోయిన రజితని, మీరు వద్దు అనుకున్న అవనినే కావాలి అనుకుంటున్నారు.

మేమేం అయిపోవాలి  అని ఏడుస్తూ ఉంటుంది. మీరు ఏమైపోతారో అన్నది మీ ఇష్టం కానీ.. ఈ పేపర్ల మీద సైన్ చేస్తే నా ఇంటికి నేను వెళ్ళాలి అంటాడు. నా ఇంటికి పట్టిన దరిద్రం ఈరోజుతో వదిలిపోయిందని శుద్ధి చేపించాలి అని చెబుతాడు.

మాట్లాడితే నా ఇల్లు నా ఇల్లు అంటున్నారు.అది నా ఇల్లు కూడా ... ఇన్ని రోజులు నా భర్త నా కూతురుతో కలిసి ఉన్న ఇల్లు అని భయం కలిసిన బాధతో అంటుంది.

ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అది నీ ఇల్లు కాదు. అది కేవలం రజిత ధనుంజయ్ నివాసం. అవని హక్కు. కొన్ని సంవత్సరాలు దయ్యాలు సంచారం చేసినంత మాత్రాన.. అది నా దేవత తిరిగిన ఇల్లు కాకుండాపోదు.

నాకు చాలా పనులు ఉన్నాయి తొందరగా సైన్ చేస్తే నేను వెళ్ళిపోతాను అని చెబుతాడు. ఈ మేటర్ చదివిన ఏ ఆడదైనా సంతకం చేయగలుగుతుందా బాధగా అడుగుతుంది.

నువ్వు అన్నది నిజమే..ఆడవాళ్లు అయితే సంతకం చేయలేరు కానీ మీరు కామపిశాచులు కదా...  సంతకం చేయగలుగుతారు.  నీ దారిలోనే కదా నీ కూతురు కూడా నడుస్తుంది అని అసహ్యంగా తిడతాడు.

శిల్ప మీకు కూడా కూతురే నండి ఎందుకు అంత దారుణంగా మాట్లాడుతున్నారు అనగానే....  అవిని కూడా నా కూతురే కదా...

ఇన్ని సంవత్సరాలు అవిని విషయంలో ప్రవర్తించగా లేనిది ఇప్పుడు నీ కూతురిని ఒక మాట అనడంలో తప్పు లేదులే...

సంతకం చెయ్యి ఎంత సేపు నేను ఇక్కడ నిలబడాలి. నాకు నీ మొఖం చూస్తుంటేనే విసుగ్గా ఉంది.

ఆ మాటలకి భార్గవికి కోపం వచ్చి చెయ్యకపోతే....

ధనుంజయ్ రియాక్షన్ ఏమిటి....

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 53

భార్గవి కోపంగా సంతకం చేయకపోతే అని అడుగుతుంది దానికి ధనుంజయ్ నాకు తెలిసే నువ్వు ఇలాగే చెబుతావు అని.

అందితే  జుట్టు అందకపోతే కాళ్లు అనే రకానివి. సంతకం చెయ్యకపోతే ఏం జరుగుతుందో కూడా చెబుతాను విను.

నీ ముద్దుల కూతురు కూడా ఇదే జైల్లో ఊచలు లెక్కపెడుతుంది.  దాని మొహం అయితే నేను చూడను కానీ ఇచ్చే పనిష్మెంట్ ఎలా ఉంటుందో తెలుసా...

నా కూతురికి కొలత వేసి మరీ పాచిపోయిన అన్నం పెట్టే దానివి కదా..  అలాగే ఇక్కడ జైల్లో వారం ముందు నుంచి పాచిపోయిన ఫుడ్ ప్లేట్ నిండా పెడతాను.

అసలే నీ కూతురే ఆకలికి తట్టుకోలేదేమో అది తినలేక వదలలేక కుళ్ళి కుళ్ళి ఏడుస్తుంది. నువ్వు ఆ ఉదయ్ గాడితో కలిసి ఎలాంటి దరిద్రపు పని నా కూతురు మీద చేయాలి అనుకున్నావో...

అంతకన్నా నీచంగా నీ కూతురు మీద ఇక్కడే జైల్లో చేపిస్తాను. రోజుకో ఒక ఎయిడ్స్ పేషెంట్ ని నీ కూతురు గదిలోకి పంపిస్తాను.

అంతటితో ఆగుతాను అనుకుంటున్నావా..అది మొత్తం నీకు లైవ్ టెలికాస్ట్ పెట్టేస్తాను అని మనసులో కష్టంగా ఉన్నా సరే పైకి చాలా కోపంగా చెబుతాడు.

ఆ మాటలు వింటున్న భార్గవి ఆపండి అని గట్టిగా అరుస్తూ చెవులు మూసుకుంటుంది. ఎందుకు ఆపాలి భార్గవి.

అవని చిన్నప్పుడు నుంచి నువ్వు ఎన్నో పాపాలు చేశావు. ఏ రోజైనా నీకు నువ్వు ఆపేద్దాం అని అనుకున్నావా... ఈరోజు ఆపేయండి అని చెబుతున్నావు.

నాకు కొంచెం మానవత్వం ఉంది.  అందుకనే నువ్వు ఈ పేపర్ల మీద సంతకం చేసేసావు అనుకో నేను అలాంటి నీచమైన పనులు ఏది చేయను.

ఆ పేపర్స్ ని చూస్తూ ఇది అన్యాయంఅండి. నేను అవని విషయంలో చేసింది తప్పే అని ఒప్పుకుంటాను. కావాలిఅంటే   అవని కాళ్లు పట్టుకుని అయినా క్షమాపణలు అడుగుతాను కానీ...

ఇంత భయంకరమైన శిక్ష నాకు వేయొద్దు. నేను తలెత్తుకుని తిరగలేను. రేపు మేము బయటకు వచ్చాక శిల్ప పరిస్థితి ఏమిటి అన్నది ఒక్క నిమిషం ఆలోచించండి అని ఏడుస్తుంది.

శిల్ప పరిస్థితి గురించి నువ్వు ఏమి టెన్షన్ పడకు. అది ఆల్రెడీ అడ్డదారుల్లోనే వెళుతుంది. అది ఎలాగైనా బతుకుతుంది. నిన్ను  పోషిస్తుంది.

ఇందులో నువ్వు టెన్షన్ పడాల్సిన అవసరమేమీ లేదు అన్నీ నీ బుద్ధిలే కదా... సైన్ చెయ్ అని కోపంగా  అరుస్తాడు.

భార్గవి ఆ పేపర్లు తీసుకుని మళ్ళీ ఒకసారి మొత్తం చదువుతూ ఏడుస్తూ ఉంటుంది. అందులో ఉన్న సారాంశం ఏమిటంటే...

నేను ధనుంజయ్ గారిని ట్రాప్ చేసి ఆయన కీప్ గా ఆయన లైఫ్ లోకి వెళ్లాను. అలా పుట్టిన కూతురే శిల్ప. ఆయన ఆస్తిలో గాని, వారసత్వంలో గాని ఎందులో కూడా... నాకుగాని, శిల్ప కి గాని ఎటువంటి హక్కులు లేవు.

నన్ను ఆయన ఉంచుకున్నందుకు... మా ఇద్దరికీ అన్ని విధాల అనుకూలమైన సదుపాయాలు కల్పించారు. అలాగే 100 కోట్ల ప్రాపర్టీని కూడా అప్పజెప్పారు.

ధనంజయ్ గారి ఆస్తికి, వారసత్వానికి ఏకైక వారసురాలు అవని మాత్రమే. మాకు ఇందులో ఎటువంటి సంబంధం లేదు.

మేము పూర్తి స్పృహలో ఉండే పూర్తి అంగీకారంతో సంతకాలు చేస్తున్నాము అని ఉంటుంది.

అది చదివి ఏడుస్తూ..  నన్ను నేనే మీ ఉంపుడుకత్తే అని ఎలా ఒప్పుకోమంటారు. కావాలి అంటే మీ రెండో భార్య రెండో కూతురు అని ప్రపంచానికి చెప్పండి.

అంతేగాని ఇంత నీచమైన నింద నా మీద వేయొద్దు అని ఏడుస్తుంది. ఆ మాటలకి ధనుంజయ్ విరక్తిగా నవ్వుతూ నీ వరకు వచ్చేటప్పటికి రెండో భార్యగా ఉన్న సరే పరవాలేదు అని ఏడుస్తున్నావు.

మరి అవని ఏం చేసిందని..అంత నరకం చూపించావు. నా కూతురుగా ఎక్కడ తెలియనివ్వకుండా చేశావు. నాకు ఒకే పెళ్లి అయింది.

అది కూడా నీతోనే అన్నట్టుగా చూపించావు.  అప్పుడు తెలియలేదా నువ్వు నాకు రెండో భార్యవి అని. అప్పుడు అనిపించలేదా శిల్పనాకు రెండో కూతురు అని.

టైమ్ చూసుకుంటూ నాకు టైం అవుతుంది.  సంతకం చేయి. ఈసారి మాత్రం ఇంకొకసారి చెప్పను. నేను అన్నా పని మాత్రమే చేస్తాను అని సీరియస్గా చెబుతాడు. 

భార్గవికి ఇంకొక దారి లేక కూతురిని రక్షించుకోవడానికి అని సంతకం చేయడానికి ఒప్పుకుంటుంది. సంతకం చేస్తాను కానీ.. నాకు ఒక సహాయం చేస్తారా అని అడుగుతుంది.

అది నేను చేయగలిగింది అయితే ఆలోచిస్తాను అని అంటాడు. మా ఇద్దరినీ జైలు నుంచి విడిపించండి. రజిత చావుతో నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు అని చెప్పండి. బయటకు వచ్చాక మా బతుకులేమో మేము బతుకుతాము అని అంటుంది.

నీ చావు తెలివితేటలు నా దగ్గర చూపించకు. ఒకప్పటి ధనుంజయ్ ని అయితే నీ మాటలు నమ్మేవాడనేమో కానీ.. ఇప్పుడు నేను వేరు.

మిమ్మల్ని నేను విడిపించిన,మీతో నేను మాట్లాడిన నా కూతురు  నాపై వేసిన నిందలే నిజమవుతాయి. నీ కన్నా ఎక్కువ ప్రేమించింది రజితనే.

అసలు నేను నిన్ను ప్రేమించిందే లేదు.  ఎందుకంటే మనసులో గుడి కట్టేది ఒక్క దేవతకి మాత్రమే.  ఆ దేవత నా రజిత.

నా దేవత కూతుర్ని నువ్వు జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్నావు.  ఎప్పటికైనా ఆడపిల్లకి తల్లి అవసరం ఉంటుంది అని నిన్ను పెళ్లి చేసుకున్నాను.

నిజంగానే నా కూతురికి తల్లి ప్రేమ చూపిస్తున్నావు అని అనుకుని నిన్ను బాధ పెట్టడం ఇష్టం లేక కష్టంగా నైనా జాలితో దగ్గరికి తీసుకున్నాను అంతేగాని నీ మీద ప్రేమ కాదు.

ఆ జాలి వల్ల పుట్టిన కూతురే శిల్ప. మరి అలాంటప్పుడు శిల్ప పైన నాకెందుకు అంత ప్రేమ ఉంటుంది. నా పంచప్రాణాలు నా కూతురు అవని మాత్రమే అని ఖరాఖండిగా చెప్పేస్తాడు.

ఆ మాటలు వింటుంటే  భార్గవికి ఈసారి నిజంగా చచ్చిపోవాలి అన్నంత విరక్తి వస్తుంది. ఇంకా చేసి నేను ఏం సాధించాను అని మొదటిసారి ఆలోచన వస్తుంది.

ఈ పేపర్ల మీద సంతకం చేస్తే నా భర్తకి నేనే ఉంపుడుకత్తే ని అని ఒప్పుకోవాల్సి వస్తుంది.  సంతకం చేయకపోతే శిల్ప జీవితాన్ని నాశనం చేయడానికి కూడా వెనకడుగు వేయడం లేదు.

ఆఖరికి మమ్మల్ని విడిపించడానికి కూడా సిద్ధంగా లేరు ఏమి చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. భర్త వైపు చూస్తూ కనీసం మా అన్నయ్య ఫ్యామిలీ నైనా వదిలేసారా అని అడుగుతుంది.

మీ అన్నయ్య కూడా నీతోపాటే ఇక్కడే చెక్కభజన చేస్తున్నాడు.  ఆ ఉదయ్ గాడు ఎప్పుడు హాస్పిటల్ నుంచి బయటికి వస్తాడో వాడికే తెలియదు.

ఆ మాటలు వినగానే బయట నుంచి సహాయం చేసే వాళ్ళు కూడా మాకు ఎవరూ లేరా అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

ఏంటి తెగ ఆలోచిస్తున్నావు... ఏమి చేసి ఈ కేసు నుంచి బయటపడాలి అన్న లేకపోతే ఈ పేపర్ల మీద సంతకం చేయకుండా ఉండాలనా...

నీకు ఎటువంటి ఆప్షను లేదు. నేను చెప్పినట్టు చేయడం తప్ప. సంతకం చేయకుండా ఉండాలంటే ఒకటే మార్గం అంటాడు.

ఏమిటండి అని చాలా ఆశగా అడుగుతుంది. నీ కూతురి జీవితాన్ని పణంగా పెట్టడమే అని అంటాడు.

ఎందుకండి మీరు ఇంత కఠినంగా మారిపోయారు. శిల్ప అంటే మీకు ఎంత ఇష్టమో నాకు తెలుసు. మీరు అలా చేయలేరు. నాకు తెలుసు మీ గురుంచి.

నన్ను భయపెట్టడానికి అంటున్నారు అంతే కదా అని మొదటసారి నిజమైన భయముతో అడుగుతుంది.

హ.. హ..అని నవ్వుతూ... నేను నిన్ను భయపెట్టడమా ఇది అసలు జరిగే పనేనా... పిశాచాల్ని, భూతాల్ని భయపెట్టే అంత శక్తి నాకు ఉందా...

ఏదో మేము మామూలు మానవ మాత్రము అంతే... ఇలాంటి జోకులు వెయ్యాలి అనుకున్నప్పుడు ముందుగా నన్ను ప్రిపేర్ చేయి భార్గవి. అసలు నవ్వలేక చచ్చిపోతున్నాను అనుకో అంటాడు.

ఇంకా భార్గవికి పూర్తిగా అర్థం అయిపోతుంది ఇంక ఏమి చెప్పినా ఏమి చేసినా ధనుంజయ్ వినడు కరగడు అని.. నేను వీటిల మీద సంతకం చేస్తే శిల్ప ని ఏమీ చేయరు కదా అని అడుగుతుంది.

నేను నీలాంటి పిశాచిని అనుకుంటున్నావా... మనిషిని. మాటంటే మాటే అంటాడు. ఇక తప్పక సంతకం చేసే మరి మాకు అందినట్టుగా రాసిన 100 కోట్లు మాటేంటి అని అడుగుతుంది.

ఇప్పుడు కూడా నువ్వు డబ్బు గురించే ఆలోచిస్తున్నావు.  అంతేకానీ ఈ జైల్లో నేను మారి వస్తాను. అప్పుడు మమ్మల్ని చేరనిస్తారా అని అడగడం లేదు.

ఇన్ని సంవత్సరాలు నా కొంపలో తేరగా పడి తిన్నారు కదా... నా ఆస్తితో పాటు హోదా కూడా అనుభవించారు కదా అది 100 కోట్లు కన్నా ఎక్కువే ఉంటుంది.

ఈ లెక్కన చూస్తే నువ్వే నాకు తిరిగి కట్టాల్సి ఉంటుంది. నేనే మానవతా దృక్పథంతో ఆలోచించి...నీపై జాలి చూపించి వదిలేస్తున్నాను అని అక్కడనుండి వెళ్ళిపోతాడు.

ఈసారి శిల్ప దగ్గరికి వెళ్తాడు. శిల్పా ధనుంజయ్ ని చూడగానే డాడీ అంటూ ఏడుస్తుంది.  దూరంగా నిలబడు అని గట్టిగా చెబుతాడు.

ఆ మాటలో వచ్చిన సీరియస్ కి ఆశ్చర్యపోతు డాడీ అని స్లోగా ఉంటుంది.  ఎవరే నీకు డాడీ. మీ అమ్మ చెప్పి ఉంటుంది కదా నీకు.

నాకు ఒక్కతే కూతురు అని.  మరి నా కూతురు తప్ప బయట వాళ్ళు నన్ను డాడీ అని పిలిస్తే ఎలా ఒప్పుకుంటాను అనుకుంటున్నావు అని కోపంగా అడుగుతాడు. 

ఆ మాటలకి శిల్పకి నోటి మాట రాకుండా ఏడ్చే ఏడుపును కూడా ఆపేసి మరి చూస్తూ ఉంటుంది. ఏమంటున్నారు డాడీ మీరు నేను మీ కూతుర్ని కాదా అని అడుగుతుంది.

ఆ మాట నేను అనడం కాదు మీ అమ్మే చెప్పింది అయినా ఇప్పుడు నాకు నీతో మాట్లాడే అంత టైము లేదు.  ఇంట్రెస్ట్ అంతకన్నా  లేదు.

ఈ పేపర్ల మీద మీ అమ్మ సంతకం చేసింది. నువ్వు కూడా సంతకం చేస్తే నేను వెళ్ళాలి అని చెబుతాడు.

ఏం పేపర్లు  అవి. బెయిల్ పేపర్స్ అని అంటూ ఆత్రంగా అందుకుంటుంది.

చూడు నీకే తెలుస్తుంది అని ఇస్తాడు. ఆ పేపర్లో తీసుకొని చదివి నో అని గట్టిగా అరుస్తుంది.

[SivaSai]

Part - 54

శిల్ప ఆ పేపర్లు చూసి నో అని గట్టిగా అరుస్తుంది. ఎందుకు తెగ అరుస్తున్నావు.  మీ అమ్మ కూడా ముందు అలాగే అరిచింది.

కానీ బెనిఫిట్స్ చూశాక మీ అమ్మ కామ్ గా సైన్ చేసేసింది కదా.. నువ్వు అలాగే చేసేయ్. నేను వెళ్ళాలి అంటాడు. మీరు ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నారు డాడీ.

మీరు మమ్మీని పెళ్లి చేసుకున్నాక నేను పుట్టాను గాని..మీ కీప్ గా మమ్మీ ఉండి నేను పుట్టలేదు కదా అంటుంది. మీ మమ్మీ యే ఒప్పుకుంది.

ఇంక నీతో వాదన కూడా అనవసరం. మనీ కూడా తీసేసుకుంది.  సో అగ్రిమెంట్ మీద సైన్ చేసేయ్ శిల్పా అని చెబుతాడు.

మనీ తీసుకుంటే మాత్రం నా స్టేటస్ తిరిగి వస్తుందా. ధనుంజయ్ కూతురు అన్న స్టేటస్ నాకు కావాలి. అది నాకు మాత్రమే కావాలి.

ఇన్ని రోజులు అందరికీ నేను ధనుంజయ్ కూతుర్ని అని తెలుసు. ఇప్పుడు ఇలాగ సెటప్ కూతుర్ని అని తెలిస్తే ఎంత చండాలంగా ఉంటుంది  అని ఏడుస్తుంది.

నీది కూడా మీ అమ్మ బుద్ధి లాంటిదే..ఇప్పుడు కూడా అవనితో పాటు నేను మీ కూతుర్నే కదా... ఇద్దరిని సమానంగా చూడాలి కదా అనడం లేదు.

నేను ఒక్కదాన్నే మీ కూతుర్ని అని మాట్లాడుతున్నావు. నీకు కావాల్సింది మనీ..అలాగే ఒక మంచి మోడల్ అవ్వాలని.

అవన్నీ నీకు అరేంజ్ చేస్తున్నప్పుడు ఇంకా ఈ స్టేటస్ గొడవ నీకెందుకు. నిజంగా నువ్వు నా కూతురు అనే స్టేటస్ కోరుకొని ఉండి ఉంటే.. ఇలా అడ్డదారిలో వెళ్లే దానివా..

తప్పుడు పనులు చేసి వచ్చి మళ్ళీ విక్రమ్ భార్యగా ఉండాలి అనుకున్నావు. ఏ ధైర్యంతో నువ్వు ఆ పని చేశావు.

స్టేటస్ అంటే డబ్బు, హోదా కాదు. తండ్రి పరువు గౌరవం కాపాడడం.  అవి అవని మాత్రమే చేయగలిగింది. తాళి కట్టిన వాడు ఎవరైనా సరే మరొకరిని  తాకడానికి ఇష్టపడలేదు.

నువ్వు దిగజారి పోయావు కాబట్టే...ఆరోజు ఉదయ్ మీ అక్క మీద సోరి.... నా కూతురు అవని మీద అంత అఘాయిత్యం చేస్తున్నా సరే.. నవ్వుతూ చూసావు కానీ ఇది తప్పు అని చెప్పలేకపోయావు.

స్టేటస్ అంటే తన తాళిని భద్రంగా కాపాడుకోవడం.. అంతేగాని పక్కన వాళ్ళ తాళిని దొంగలించి వేసుకుని తిరగడం కాదు.

అయినా నీకెందుకు నేను నీతులు చెబుతున్నాను. మీ అమ్మ దగ్గర బుద్ధి ఉంటే నీకు వచ్చేది.  ఏరోజైనా నువ్వు, అవని అక్క చెల్లెలు లాగా ఉండి ఉంటే...

ఈరోజు నీ జీవితం కూడా అవినిలాగా సంతోషంగా ఉండేది.  చేసుకున్న వాళ్లకి చేసుకున్నంత. సంతకం చేయి శిల్ప.

అస్తమాను నేను అడగలేను అని విసుగ్గా అంటాడు. లేదు డాడీ నేను చేయను అంటే... సరే మీ అమ్మకి చెప్పిందే నీకు చెబుతున్నాను విను.

నువ్వు సంతకం చేయలేదు అనుకో... అవనికి మీ అమ్మ రోజు కొలత ప్రకారం పాచిపోయిన అన్నం పెట్టేది కదా... అలాగే నీకు వారం ముందు నుంచి పాచిపోయిన భోజనం ప్లేట్ నిండా పెట్టి దగ్గరుండి తినిపించే ఏర్పాట్లు చేస్తాను.

నువ్వు అసలే చాలా కాస్టలీ గా ఉండే ఫుడ్ తినే దానివి కదా.. ఆకలికి ఉండలేవు.ఒకసారి అలాంటి ఫుడ్ ఊహించుకో...

స్మెల్ వచ్చే ఫుడ్ మీద ఈగలు,దోమలు, పురుగులు కచ్చితంగా వాలుతాయి.  అవి వాలిన సరే నువ్వు అలాంటి పుట్టే తినాల్సి వస్తుంది. బాగా ఆలోచించుకో శిల్ప అని అంటాడు.

ఒక్కసారి ఆ ఫుడ్ ఊహించుకోగానే... నో అనే అరుస్తూ భయంగా వణికిపోతూ ఉంటుంది. శిల్ప ని అలా చూస్తూ ఉంటే ధనుంజయ్ కి కూడా చాలా కష్టంగా ఉంటుంది.

ఎందుకంటే వాళ్ళు చీట్ చేసిన సరే కూతురు అనే ప్రేమ ధనుంజయ్ కి ఉంటుంది కదా... ఇప్పుడు స్ట్రిక్ట్ గా ఉండకపోతే శిల్ప ఇంకా ఎప్పటికీ మారదు.

ఎలాగో జీవితాన్ని నాశనం చేసుకుంది. మారితేనైనా బయటికి వచ్చాక మనిషిలాగ ఉంటుంది. అప్పుడు కూతురుగా దగ్గరికి తీసుకోవచ్చు అని ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.

భార్గవిని మాత్రం క్షమించకూడదని ఎప్పుడో డిసైడ్ అయిపోయాడు. ప్లీజ్ డాడీ నా వల్ల కాదు అని ఏడుస్తుంది. ఏదైనా నేను నిర్ణయమే శిల్ప.

ఇప్పుడే సంతకం చేసావు అనుకో నీ ఫుడ్ బాగుంటుంది. లేదు అనుకో ఇలాంటి ఫుడే వస్తుంది.అప్పుడైనా సరే నువ్వు సంతకం చేయాల్సింది.

శిల్పా ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. మమ్మీ సంతకం చేసింది అంటే.. ఏదో ప్లాన్లో ఉండే ఉంటుంది. సో ఇప్పుడు నేను సంతకం చేసి డాడీ ముందు మంచిగా ఉంటే... ఏదో ఒక దారి దొరుకుతుంది అని కన్నీళ్లు తుడుచుకుని సంతకం చేస్తోంది.

సంతకం చేసి పేపర్స్ ధనుంజయ్ కి ఇస్తూ నాకు హెల్ప్ చేస్తారా అని అడుగుతుంది. చెప్పు అని అంటాడు. ఒకసారి నేను మమ్మీ తో మాట్లాడాలి. పర్మిషన్ ఇప్పిస్తారా అని అడుగుతుంది.

సరే అని చెప్పి ఆ పేపర్స్ తీసుకుని బయటికి వెళ్ళిపోతాడు.  ఇదంతా కూడా లైవ్ లో చూస్తున్న విక్రమ్ ఫేస్ మీద ఒక ఈవిల్ స్మైల్ వస్తుంది.

పర్వాలేదు ధనుంజయ్. నీలో కూడా మానవత్వం మిగిలింది. నీ కూతురిని ఎలా దగ్గరికి చేర్చుకోవాలని చాలా ప్రయత్నాలు చేస్తున్నావు.

జైలర్ తో తన చేయవలసిన పని మొత్తం చెబుతాడు. ఓకే సార్ అని నెక్స్ట్ డే ఏం చేయాలో ఆ పని మీద ఉంటాడు.

జై సింహం మాన్షన్ లో హడావిడి మొదలవుతుంది. సూర్యుడు రాకముందే అందరూ లేచి పనులు మొదలుపెడతారు.

ఇల్లంతా పచ్చి పూలతో డెకరేట్ చేస్తారు. మెయిన్ గేట్ దగ్గర నుంచి సింహ ద్వారం దాకా రకరకాల పువ్వులతో అలంకరణ చేస్తారు.

అన్ని రకాల పువ్వులు ఒకే చోట ఉండేటప్పటికి గమ్మత్తైన పూల వాసన వస్తుంది. మాధవి, లలిత అవనినీ కుందనపు బొమ్మలాగా అలంకరిస్తారు.

పూర్తిగా అలంకరించిన తర్వాత మాధవి అవని నుదుటిని ముద్దు పెట్టుకుని... వదిన నా కూతురు చూడు ఎంత అందంగా ఉందో..

నా దిష్టే తగిలేటట్టు ఉంది అని కళ్ళ కాటుక తీసి చెవి వెనకాల పెట్టి మెటికలు విరుస్తుంది.  రజిత ఉండగా కూతురు జీవితంలో జరిగింది ఒకటే పుట్టినరోజు.

ఆరోజు అవనిలో ఉన్న సంతోషం మళ్ళీ ఇన్నాళ్లకు వస్తుంది. ఆనందం  చూడడం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మిస్ అవ్వకూడదని తల్లిదండ్రులను కంగారు పెట్టి ముందుగానే తీసుకుని వెళ్ళిపోతాడు..

కూతురి వైభాగాన్ని చూసి మురిసిపోతూ ఉంటాడు. నా దగ్గర లేని సంతోషం అత్తారింట్లో అయిన దొరుకుతుంది.

ఈరోజు నుంచి నా బిడ్డ పరాయి వాళ్ళ బిడ్డ అయిపోతుంది కదా అన్న బాధ ఒక వైపు,నేను చేసుకున్న పాపమే ఇది అని మరొకవైపు ఆలోచిస్తూ లోపలికి వెళ్తాడు .

లోపల ఎటు చూసినా కూతురి వైభోగమే కనపడుతూ ఉంటుంది. ధనుంజయ్ వచ్చిన అతిథుల్లో ఒక్కడిలాగా ఒకచోట కూర్చుని ఉంటాడు.

సత్యవతి, శేషగిరి గారు మాత్రం వెళ్లి ఇందిరా గారిని కలిసి అక్కడ పనుల్లో సహాయం చేస్తూ ఉంటారు.

జైలర్ శిల్ప దగ్గరికి వచ్చి ఉచల  మీద లాటితో కొడతాడు. భయంగా జైలర్ ని చూస్తూ ఏంటి సార్ అని అడుగుతుంది. మీ అమ్మని కలవాలి అన్నవంట కదా పద అని అంటాడు .

హమ్మయ్య... అమ్మని కలిస్తే అసలు ఏం జరిగిందో కరెక్ట్ గా తెలుస్తుంది. నేను బయటకి ఎలా వెళ్లాలో అప్పుడు ఆలోచిస్తాను.

ఎలాగో క్యాష్ తీసుకుంది కదా ఆ క్యాష్ తో బయటికి వెళ్లేలాగా ప్లాన్ చేసుకోవాలి అని ఆలోచిస్తూ జైలర్ వెనకాల  వెళుతుంది.

శిల్ప ని ఒక గదిలోకి తీసుకువెళ్లి ఇక్కడే మీ అమ్మ ఉంది వెళ్ళు అని చెప్పి గదిలోకి పంపించి బయట నుండి లాక్ చేస్తాడు.

బయట నుండి లాక్ వేయగానే శిల్ప భయంతో వణికిపోతూ అమ్మ అని నుతిలో నుంచి వచ్చినట్టుగా పిలుస్తూ ఉంటుంది.

ఆ రూమ్ మొత్తం చీకటిగా ఉంటుంది. ఎవరూలేని చోట అది కొత్త ప్లేస్ లో అలా చీకటిలో ఉండేటప్పటికీ... పైప్రాణాలు పైకే పోతూ ఉంటాయి.

ఈసారి ఏడుస్తూ అమ్మ అమ్మ అని అరుస్తూ ఉంటుంది. నేనిక్కడే ఉన్నాను అన్న మాట వినిపించగానే.. ఆ మాట వినిపిస్తున్న వైపు తడుముకుంటూ వెళ్తుంది.

దగ్గరికి వెళ్ళేటప్పటికి ఎవరో మనిషి తగులుతున్నట్టుగా అనిపించి తడుముతో ఉంటే అది భార్గవి అని అర్థం అవుతుంది.

భార్గవిని కలిసి చాలా రోజులు అయినట్టుగా అనిపిస్తుంది. వెంటనే గట్టిగా కౌగిలించుకుని అమ్మ అని బేర్ మంటుంది.

ఊరుకో శిల్పా ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు. ఇప్పుడు ఏమైందని చెప్పు అని కన్నీళ్లు తుడుస్తుంది. ఇంకా ఏమి అవ్వాలి మమ్మీ.

మనం ఎలాంటి లైఫ్ లీడ్ చేసాము.  ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాము. అంత నీ చేతకానితనం వల్ల కాదా అని అరుస్తుంది.

మన పని అయిన వెంటనే చంపేసియ్ మమ్మీ అంటే అది ఇంకా కుళ్ళి కుళ్ళి ఏడవాలి. నా వైభోగం చూసి ఏడుస్తుంటే నువ్వు ఆనందించాలి అన్నావు.

ఇప్పుడు చూడు మన వైభోగం ఎంత బాగుందో అని ఏడుస్తుంది. శిల్ప సైలెంట్ గా ఉండు. ఇదేమి మన గది కాదు.

ఇక్కడ ఎలాంటి కెమెరాలు ఉన్నాయో..ఇద్దరం ఇరుక్కుంటాము.ఇప్పటికే ప్రాబ్లం లో ఉన్నాము.

నువ్వు నన్ను కలవాలి అన్నావంట. ఏ విషయం గురించి శిల్పా అని అడుగుతుంది. అది అని చెబుతూ ఉంటూఉంటే.. వాళ్లకి ఒక వాయిస్ వినపడుతోంది.

ఇద్దరూ కాసేపు సైలెంట్ గా ఉండి... మీ ముందు కనిపిస్తున్న స్క్రీన్ ని చూస్తూ ఉండండి అని స్క్రీన్ ఆన్ అవుతుంది.

ఇద్దరికీ నుంచూనే ఓపిక లేక అక్కడే నేలమీద కూర్చుని ఏమై ఉంటుందా అని చూస్తూ ఉంటారు.

రకరకాల పువ్వులతో అలంకరణలో ఉన్న మెయిన్ గేట్ కనపడుతుంది. శిల్పా ఆ గేటు ఏమిటో గుర్తుపట్టలేక పోతుంది కానీ భార్గవి గుర్తు పడుతుంది.

  అలా చూడగానే భార్గవి టెన్షన్తో కంగారుగా చెమటలు తుడుచుకుంటుంది. ఏమైంది మమ్మీ అంటే కాసేపు సైలెంట్ గా ఉండు అని విసుక్కుని మళ్ళీ స్క్రీన్ చూస్తూ ఉంటుంది.

దారంతా కూడా పువ్వులతో పరిచి ఉంటుంది. సింహద్వారం దగ్గరికి వెళ్లేటప్పటికీ శిల్ప కూడా గుర్తుపట్టి మమ్మీ ఇది జైసింహ మాన్షన్ కదా అని అడుగుతుంది.

అవును అని తలపుతుంది. ఏం జరుగుతుంది మమ్మీ అంటే అదే చూస్తున్నాను అని స్క్రీన్ మీద నుంచి చూపు మరలచకుండా చెబుతుంది.

లోపల చూడగానే ఇద్దరు ఒక్కసారిగా నో, ఆ... అని నోటికి ఎలాంటి సౌండ్స్ వస్తుంటే అలా అరుస్తూ ఉంటారు.

ఇద్దరూ ఏమి చూశారు..

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 55

ఇద్దరి బాధ వర్ణనాతీతం. అక్కడ దృశ్యం చూస్తూ ఉంటుంటే కడుపు రగిలిపోతుంది. ఇద్దరూ మల్లి స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ ఉంటారు.

అక్కడ అవని కుందనపు బొమ్మలాగా రెడీ అయి ఉంటుంది. నిండుగా పట్టు చీర కట్టి,  వంటి నిండా నగలు, మెడలో పచ్చని పసుపు తాడు,తల నిండా పువ్వులతో ఎలా అయితే ఉండకూడదు అని భార్గవి ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ప్రయత్నాలు చేసిందో ఇప్పుడు అలాగే కనిపిస్తూ ఉంటే తట్టుకోలేక పోతుంది.

నేను ఇంకా చూడలేను ఈ చండాల్లాన్ని అని అనుకుంటూ భార్గవి పరిగెత్తుకుంటూ బయటికి వెళ్లడానికి చూస్తుంది. కానీ ఆ తలుపులు ఎంత ప్రయత్నించినా రావు.

అలాగే  గది మొత్తం కూడా స్క్రీన్స్ ఓపెన్ అవుతాయి. ఎటు చూస్తున్న సరే అవని వైభోగమే కనపడుతూ ఉంటుంది. 

అవి చూడకూడదు అని గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుంటుంది. వెంటనే ఒక వాయిస్ వినపడుతుంది.  ఇద్దరూ కళ్ళు పెద్దవి చేసి స్క్రీన్ చూస్తూ ఉండండి.

లేదు అంటే కళ్ళల్లో కారం పెట్టైనా సరే తెరిపిస్తాను అన్నమాట వినపడుతుంది. అది ఎవరిదో అర్థమయ్యే విక్రమ్ అని ఇద్దరు పెదవులు కలవరిస్తాయి.

ఇంక ఏ దారి లేక ఇద్దరూ అక్కడే కూర్చుని చూస్తూ ఉంటారు.  అవని నీ మాధవి, లలిత ఇద్దరు తీసుకొని వస్తూ ఉంటారు.

విక్రం కూడా అవని చీరకి మ్యాచ్ అయ్యే విధంగా శార్వాణి వేసుకొని ఉంటాడు.

ఇంట్లో ఎక్కడ చూసినా పండగ వాతావరణమే కనపడుతూ ఉంటుంది. విక్రమ్ అవనీల్ని దంపతులుగా పూజ ముందు కూర్చోబెట్టి వ్రతం చేపిస్తూ ఉంటారు.

వ్రతం పూర్తయిన తర్వాత తాళినీ మార్పించి విక్రమ్ చేత వేయించుతారు. అవని ముఖంలో కనపడుతున్న సంతోషాన్ని చూస్తూ ఉంటే భార్గవికి నిలువెల్లా తగలబడిపోతుంది ఫీలింగ్ వస్తూ ఉంటుంది.

శిల్పకైతే దుఃఖం ఆగనంటూ బయటకి పొంగిపొర్లతూ ఉంటుంది. ఇది నాది,  ఇది నా స్థానం అని పిచ్చి పట్టినట్టుగా అరుస్తూ ఉంటుంది.  

వ్రతం పూర్తయిన తర్వాత దంపతులగా పెద్ద వాళ్లందరి దగ్గర ఆశీర్వాదం తీసుకుంటారు. నేహా శ్రీ తో కలిసి ఇద్దరికి బట్టలు పెడుతుంది.

ఇప్పుడు ఇవన్నీ ఎందుకు నేహా అంటే.. పుట్టింటి తరుపున ఇస్తున్న చిన్న గిఫ్ట్ అవని. విక్రమ్ వైపు తిరిగి సార్ మా ఫ్రెండ్ చాలా అమాయకురాలు.

తెల్లని వన్ని పాలు అనుకునే పిచ్చి మాలోకం. తప్పు చేస్తే మందలించండి.  సరైన దారిలో పెట్టండి కానీ ఆ చేతులు మాత్రం ఎప్పుడూ వదలకండి.

అది ఇప్పుడిప్పుడే ఊపిరి తీసుకుంటుంది ఆ ఊపిరిని అలాగే నిలబెట్టండి సార్ అని చెబుతోంది. ధనుంజయ్ కి ఆ మాటలు వింటుంటే ప్రాణం మెలిపెట్టినట్టుగా ఉంటుంది.

నా కూతురు అప్పగింతలు నేను చెప్పాలి కానీ ఒక స్నేహితురాలుగా నేహా చెబుతోంది. నేను మాత్రం ఒక బయటవాడి గా నిలబడాల్సి వచ్చింది.

విక్రమ్ నేహాతో ఈ చేయి ఎప్పటికీ విడిచి పెట్టేది లేదు. తప్పు చేసిన, ఒప్పు చేసిన నాతోనే ఉంటుంది.  నీ ఫ్రెండ్ పిచ్చి మాలోకం కాదు...

అతిమంచితనం.  త్యాగాలు ఎక్కువ చేసేస్తుంది. ఆ త్యాగాలు అన్నిటికీ కూడా నేను పులిస్టాప్ పెడతాను. నువ్వు అసలు టెన్షన్ పడకు అని చెబుతాడు.

అది నిజమేనా సార్ అని అవని భుజాన్ని తన భుజంతో కొడుతుంది. శ్రీ చొక్క పట్టుకుని వెనక్కి లాగి ఏంట్రా ఇద్దరూ కలిసి బట్టలు పెట్టారు.

అంతా ఓకేనా అంటే..  అంత లేదు రా మామ.  ఎలాంటి హింట్స్ ఇస్తున్నా సరే నా పిల్ల బల్బ్ వెలగడం లేదు. బడ్జెట్ ఫ్రెండ్లీ అనుకుంటుంది అంతే అని చెబుతాడు.

వీళ్ళిద్దరూ చదివింది ఒకే కాలేజ్ కదా అంత తొందరగా బల్బులు వెలగవు కానీ.. కొంచెం స్పీడ్ అప్ పెంచుకోవాలి అని చెప్పి వదులుతాడు.

పూజారి గారు మాధవిని పిలిచి దత్తత ముహూర్తం దగ్గర పడింది తల్లి. మీ దంపతులు కూడా వచ్చి కూర్చుంటే ఆ పూజ కూడా పూర్తి చేపిస్తాను అని చెబుతారు.

దత్తత పూజ అనగానే భార్గవి శిల్పా ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోతారు. ధనుంజయ్ మాత్రం తన ప్రాణం తన నుండి వేరు పడిపోతున్న బాధని అనుభవిస్తూ గుండెపైన చేయి వేసుకుంటాడు.

సత్యవతి గారు బాధగా కొడుకుని చూసి అవిని వైపు చూస్తారు. అవని వద్దు అంటే దత్తత ఎలాగైనా ఆపేస్తారు. అందుకనే వద్దు అంటుందేమో అన్న చిన్న ఆశతో మనవరాలు వైఫై చూస్తూ ఉంటారు.   

అవని మాత్రం చాలా సంతోషంగా ఉంటుంది. మాధవి, రమేష్  దంపతులతో కూర్చుని పూజ చేస్తూ ఉంటుంది.

ఇక సత్యవతి గారి ఆగలేక విక్రమ్ తో బాబు ఈ దత్తత అవసరమంటావా.. అక్కడ నా కొడుకుని చూడు విలువల్లాడిపోతున్నాడు కూతురు దూరమైపోతుంది అన్న బాధతో అని చెబుతారు.

విక్రమ్ ధనుంజయ్ వైపు చూస్తాడు. ఇటు అవిని వైపు చూస్తాడు. అవని మొఖంలో కనబడుతున్న సంతోషాన్ని చూపిస్తూ ఎప్పుడైనా అవని ఆ ఇంట్లో....ఆ సంతోషంలో ఒక పర్సంటేజ్ అయినా ఉందా మామ్మ గారు అని అడుగుతాడు.

అవిని మొఖంలో కనబడుతున్న సంతోషాన్ని చూసి సత్యవతి గారు కూడా ఏమీ మాట్లాడలేక పోతారు. ఇప్పుడు కూడా దత్తత ఆపేయమంటారా ?

ఆపేసి అవినికి మళ్ళీ ఆ బాధనే చూపించమంటారా అని సూటిగా అడుగుతాడు.

బాబు అని బాధగా పిలుస్తారు.  నేను అన్నది నిజమే కదా మామ్మగారు మాట్లాడుతున్నాను. మీ అబ్బాయి మారాడో లేదో నాకు తెలియదు కానీ...

అవినికి అసలు నమ్మకం లేదు.  నమ్మకం లేని మనుషుల మధ్య మళ్లీ నా భార్యని ఉంచలేను. నేను రాకముందు తన జీవితం ఎలాగ ఉన్నా...

నేను వచ్చిన తర్వాత నా భార్య జీవితంలో సంతోషాలు మాత్రమే ఉండాలి.  జీవితాంతం సరిపడే బాధలన్నీ తన పెళ్లికి ముందే అనుభవించేసింది .

ఇక ముందు ముందు ఎవరి వల్ల కూడా అవి అనుభవించడానికి వీల్లేదు అని స్క్రీన్ వైపు కూడా తిరిగి చెబుతూ ఉంటాడు.

ఆ మాటల్లో వచ్చిన వేడికి భార్గవి ఒంటిలో నుంచి చెమటలు బయటికి వస్తాయి.  ఆ మాటలు వాళ్ళిద్దర్నీ ఉద్దేశించి చెప్పినట్టుగానే అనిపిస్తాయి.      

ఇక్కడ సత్యవతి గారు కూడా ఏమీ మాట్లాడకుండా మౌనం వహిస్తారు. దత్తత ప్రోగ్రాం కూడా పూర్తయిపోతుంది.

రమేష్ అవని చుట్టూ చేతులు వేసి ఇదిగో అల్లుడు నా బంగారాన్ని నీ చేతుల్లో పెట్టాను.  పొరపాటున కూడా నా ఇంటి యువరాణి కళ్ళల్లో నుంచి కన్నీళ్లు రాకూడదు .

ఇది రిక్వెస్ట్ అనుకున్నా పరవాలేదు.. వార్నింగ్  అనుకున్నా పరవాలేదు అల్లుడు అని చెబుతారు.

కళ్యాణ్ వచ్చి మరొక వైపు నుంచి అవిని చుట్టూ చేతులు వేసి నీ ఇంటి యువరాణి మా ఇంటి మహారాణి బావ.

కళ్ళల్లో నుంచి కన్నీళ్లే కాదు కలత కూడా రానివ్వకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాము. ఇది జై సింహ ఫ్యామిలీ తరఫునుంచి నీకు ఇస్తున్న వాగ్దానం అని మాట ఇస్తారు. 

దూరం నుంచి చూస్తున్న ధనంజయకి ఆ మాటకే చాలా తృప్తిగా అనిపిస్తుంది.

నా కూతుర్ని నేను దగ్గరుండి అప్పగింతలు చెయ్యకపోయినా జాగ్రత్తగా చూసుకునే అత్తింటి వారి వచ్చారు..

ఈ పెళ్లితో నా కూతురికి ఒక చక్కటి విలువలు కలిగిన పుట్టిల్లు కూడా దొరికింది. దంపతులిద్దర్నీ కూర్చోబెట్టి ఒకే ఆకులో ఇద్దరికీ భోజనం వడ్డిస్తారు. 

ముందు స్వీట్ ఇద్దరినీ ఒకరికొకరు తినిపించుకోమని చెబుతారు. నివి అక్కడకి వచ్చి పెద్ద వాళ్ళందరూ పక్కకు తప్పకుంటే  మేము హ్యాండిల్ చేస్తామని...

పెద్దవాళ్ళు అందరికీ అక్కడ కూర్చునేలా కుర్చీలు వేసి కూర్చోబెట్టి ఒక్కొక్కటి నివి, నేహా వడ్డిస్తూ ఉంటారు.

ప్రతి ఐటమ్ ఇద్దరూ తినిపించుకోవాలని గొడవ చేసి మరి తినిపించుకునేటట్టు చేస్తూ ఉంటారు. అవని సిగ్గుపడుతూ విక్రమ్ కి తినిపిస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ అవినికి తినిపిస్తూ.. చెవులో ఫీల్ ఫ్రీ అండ్ ఎంజాయ్ దిస్ మూమెంట్ అని చెప్పి తినిపిస్తూ ఉంటాడు.

ఇదంతా చూస్తున్న ధనుంజయ్ కి మాత్రం కడుపు నిండిపోతూ ఉంటుంది.  అక్కడ  భార్గవి,శిల్పాకి మాత్రం కడుపులో యాసిడ్ పోసినంతగా మండిపోతు ఉంటుంది.

సత్యవతి గారు ధనుంజయ్ దగ్గరికి వచ్చి ఇంకా వెళదామా అంటే.. ఉండమ్మా ఆఖరి నిమిషం దాకా ఉండి చూసి నా కూతురి ఇంటి భోజనం తిని వెళదాము అని చెబుతాడు.

నీకు బాధగా లేదురా అంటే...బాధ ఎందుకమ్మా సంతోషంగా ఉంది.  తండ్రిగా నేను ఇవ్వలేనిది భర్తగా విక్రమ్ ఇచ్చాడు.

నిజంగా నేను ఒక అసమర్థుడైన తండ్రినే కదమ్మా. కూతురిని నేను ప్రేమించాను,  నా భార్య అంటే నాకు ప్రాణం అని అనుకున్నాను కానీ...

నా కూతురి కష్టాన్ని నేను చూడలేకపోయాను.  కానీ విక్రమ్ ఒక్క రెండు రోజులకే పరిస్థితి ఏంటి అని అంచనా వేసి భార్య దుఃఖాన్ని పూర్తిగా తీసివేశాడు.

ఇలాంటి అల్లుడు కాకడపెట్టి వెతికిన దొరకడేమో కదా.. ఏదో ఒక రోజు నా అల్లుడే నన్ను నా కూతురి దగ్గరికి చేరుస్తాడు అన్న నమ్మకం ఉందమ్మా అని కూతుర్ని అల్లుడి చూస్తూ ఉంటాడు.

అది జరగాలని నేను ఆ భగవంతున్ని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను అది సత్యవతి గారు కూడా మనసులో దండం పెట్టుకుంటారు.

అతిథులు అందరి భోజనాలు అయ్యే వెళుతున్నప్పుడు అందరికి సంతోషంగా వీడ్కోలు చెబుతారు.

ధనుంజయ్ కళ్యాణ్ గారి దగ్గరికి వచ్చి చేతులు ఎత్తి నమస్కరించి మీ సంస్కారానికి ఏమిచ్చినా తక్కువే...
ఒక్క నమస్కారం చేయడం తప్ప.. నేను ఏమీ చేయలేను. వీలైతే నన్ను క్షమించండి అని చెప్పి వెళదామా అమ్మ అని తల్లిదండ్రులు తీసుకుని వెళ్ళిపోతాడు.

వెళుతున్న ధనుంజయ్ ని చూసి కళ్యాణ్ గారు కూడా లోపలికి వెళ్ళిపోతారు. విక్రమ్ పెళ్లి తర్వాత ఇన్ని రోజులకి ఆ ఇంటిలో మళ్లీ సంతోషాలు వెనక్కి తిరిగి వచ్చాయి.

అవిని నీ రెస్ట్ తీసుకుందాగాని పదా అని మాధవి గదిలోకి తీసుకువెళ్లి చీర, నగలు మార్చి లైట్ వెయిట్ సారీ ఇచ్చి కట్టుకోమని చెబుతుంది.

అందరూ రెస్ట్ తీసుకోవడానికి వెళ్ళిన తర్వాత విక్రమ్ స్క్రీన్ వైపు తిరిగి ఎలాగుంది భార్గవి నా గిఫ్ట్ అని అడుగుతాడు.

[SivaSai]

Part - 56

ఎలా ఉంది భార్గవి నా గిఫ్ట్ అని పొగరుగా అడుగుతాడు. దానికి విక్రమ్ అని గట్టిగా అరుస్తుంది. ష్... అరవకు నాకు సౌండ్ ఎలర్జీ...

బంగారంలాంటి నా పెళ్ళాన్ని టార్చర్ చేసి నా నుంచి దూరం చేయాలి అనుకుంటావా..ఎవరెవరుతో తిరిగిన నీ కూతురుని నాకు అంటగట్టాలి అనుకుంటావా...

నీకు ఎంత ధైర్యం ఉంటే నాతోనే ఆడుకోవాలి అనుకుంటావు... నా ఇంటిలో పనిమనిషి గా ఉన్నాన్ని రోజుల్లోనైనా నీ కూతురు రియలైజ్ అవుతుంది అనుకున్నాను.

పనిమనిషి నుంచి ఓనర్ అవ్వడానికి ప్రయత్నాలే చేసింది గాని రియాలిటీలోకి రాలేదు.

రియాలిటీ లోకి వచ్చి తన తప్పు తెలుసుకుని ఉండుంటే ఎట్లీస్ట్ మనిషిగా నైనా బయట ఉండేది.  ఇప్పటికీ కూడా ఇది నా ప్లేస్ అని అరుస్తుంది అంటే మీలో మార్పు వస్తది అన్న నమ్మకం నాకు లేదు.

నీలో మార్పు వచ్చేదాకా మీరు అక్కడే చెక్కభజన చేసుకోవాల్సిందే అని వెటకారంగా అంటాడు. దానికి భార్గవి కోపంగా ఊగిపోతుంది.

  నేను బయటికి రావాలి... నీ పెళ్ళాన్ని మళ్ళీ మునిపటి స్థితికి తీసుకు రాకపోతే నా పేరు భార్గవి ఏ కాదు..

అబ్బఅబ్బా.... ఏమి పగటి కలలు కంటున్నావు...    నేను పక్కన ఉండగా కూడా... నా భార్యకి ఆ స్థితి వస్తుంది అనుకుంటున్నావా..

పెళ్లికి ముందు అంటే అందరూ ఉండి కూడా ఏకాకిలా  బతికింది.  ఇప్పుడు అత్తింటి  బలంతో పాటు పుట్టింటిబలం కూడా ఉంది.

ఏమిటి అన్నట్టుగా చూస్తుంది. ఇంకా నీ కన్నింగ్ బుర్రకి అర్థం కాలేదా అని... ఈ రోజు దత్తత కార్యక్రమం జరిగింది కదా అంటే ...

నా భార్యకి పుట్టిల్లు ఉన్నట్టే కదా... తల్లి తండ్రి తో పాటు ఒక అన్న కూడా ఉన్నాడు. ఇంక నీ భర్తగాని  భర్త కూడా రియలైజ్ అయ్యాడు.

అవని వద్దు వద్దు అని దూరంగా గెంటేసిన సరే... బంక లాగా వచ్చి అంటుకుని ఉంటాడు. 

ఇప్పుడు చెప్పమ్మా నా గిఫ్ట్ ఎలా ఉంది అని అడుగుతాడు. భార్గవి పళ్ళు నూరుకుంటూ చూస్తూ.. ఇల్లు అలకగానే పండగ కాదు విక్రమ్.

నా భర్తకి అన్ని నిజాలు తెలిసి తట్టుకోలేక ఏదో ఇప్పుడు అలా బిహేవ్ చేస్తున్నారు కానీ... ఒక్క వారం రోజుల్లో చూడు...

నా భర్త ఏదో ఒక విధంగా నన్ను బయటికి తీసుకుని వెళ్తారు.  అప్పుడు మళ్లీ నేనేంటో మీ భార్యాభర్తలిద్దరికీ చూపిస్తాను అని పొగరుగా మాట్లాడుతుంది.

దీనినే చింత చచ్చిన పులుపు చావలేదు అని అంటారు. నీకు ఒక  షాకింగ్ న్యూస్ చెప్పనా... నీ భర్త కానీ భర్త ఆస్తి మొత్తం ఎప్పుడో  అవని పేరు మీద రాసేసాడు.

ఇంక మిమ్మల్ని బయటకు తీసుకొచ్చి ఏం చేస్తాడు చెప్పు. ఊరు తీసుకెళ్ళి అక్కడ కూలి పనులకు పంపించాలి మిమ్మల్ని లేదు అంటే...

ఇక్కడ ఎవరింట్లో అయినా సర్వెంట్ డ్యూటీ ఇప్పించాలి. అసలే మీరు సుకుమారులు కదా..  బయటకు వచ్చి ఆ పనులు చేయలేరు ఏమో...

జైల్లో అయితే కాస్త ఫుడ్ అయినా దొరుకుతుంది కదా చాలా ఎగతాళిగా మాట్లాడుతాడు.  

ఆ మాటలకు కళ్ళు తిరుగుతూ ఉంటాయి.  తల పట్టుకుని ఏం చెబుతున్నావ్. మొత్తం అవిని పేరు మీద రాసేసారా...

అలా ఎలా కుదురుతుంది. ఆస్తిలో సగం వాటా నా కూతురికి కూడా ఉంది కదా.. నేను వెంటనే కోర్టులో కేసు వేస్తాను.

ఎలా నా కూతురికి ఇవ్వకుండా ఉంటారో చూస్తాను కోపంలో పిచ్చి పట్టినట్టుగా అరుస్తూ ఉంటుంది.  శిల్ప మాత్రమే బిగుసుకుపోయి అసలు ఏం జరుగుతుంది అన్నట్టుగా పిచ్చి చూపులు చూస్తూ    ఉంటుంది.

ఆ మాటలకు విక్రమ్ గట్టిగా నవ్వుతూ అయ్యో పిచ్చి భార్గవి..  మీ ఆయన అంత పకడ్బందీగా నీతో సంతకాలు తీసుకున్న తర్వాత కూడా నీ కూతురికి ఆస్తిలో వాటా వస్తుంది అనుకుంటున్నావా...

చిల్లి గవ్వ కూడా రాకుండాఉండే విధంగా డాక్యుమెంట్స్ తయారు చేయించి మీ ఇద్దరు చేత సంతకాలు తీసుకున్నాడు. అయినా నీకు 100 కోట్లు అప్పజెప్పాడు కదా..  ఇంకేంటి నొప్పి.

ఎక్కువగా అరిచే గోల చేసావే అనుకో.. ఆ వంద కోట్లు కూడా ఉష్ కాకి అయిపోతాయి. ప్రశాంతంగా జైల్లో చిప్ప కూడు తింటూ...

చేసిన తప్పులకి శిక్ష అనుభవిస్తూ.. కృష్ణా, రామా అనుకుంటూ..కూతిరి జీవితం ఎలా ఒక గాడిన పెట్టాలని ఆలోచిస్తూ గడిపేసేయ్.

అసలే ఈరోజు మాకు తొలిరేయి. బోళ్ళు పనుంది అబ్బా నాకు అని సిగ్గుపడుతూ ఫోన్ కట్ చేస్తాడు.     వెంటనే స్క్రీన్స్ అన్ని ఆఫ్ అయ్యిపోతాయి.

భార్గవికి ఒక నిమిషం మాట్లాడాలో, ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాక  పిచ్చి చూపులు చూస్తూ ఉంటుంది. మమ్మీ అని శిల్పా కదుపుతుంది.

హ... ఏంటి అని కూతురు వైపు చూస్తుంది. మనిద్దరం ఇంకా ఇలా జైల్లోనే మగ్గి పోవాల్సిందే నా...  ఇంత చేసింది నువ్వు ఆస్తిని అనుభవించాలి, నేను మోడల్ గా ఎదగాలి అని...  కానీ ఇద్దరం ఇక్కడ కూర్చుని మన భవిష్యత్తు ఏమిటా ఆలోచిస్తున్నాము.

మనిద్దరం ఇక్కడే ఉండిపోతే నేను టాప్ మోడల్ గా ఎప్పటికి ఎదుగుతాను మమ్మీ అని ఇంకా భవిష్యత్తు మీద ఆశ చావక అడుగుతుంది.

కూతురి అమాయకత్వానికి ఏమని సమాధానం చెప్పాలో అర్థం కాక భార్గవి తల పట్టుకుంటుంది. మాట్లాడవేంటి మమ్మీ అని.. నాకు ఒక ఐడియా వచ్చింది అని తల్లి వైపు మెరిసే కళ్ళతో చేస్తుంది.

ఏమిటి అని నీరసంగా చూస్తుంది. నీకు డాడీ వందకోట్లు ప్రాపర్టీ ఇచ్చారు కదా..  అందులో కొంత అమౌంట్ తో మనం బెయిల్ అరేంజ్ చేసుకుని బయటికి వెళ్లి పోదాము.

వెళ్ళిన తర్వాత డాడీ ని ఎలాగోలా  కన్విన్స్ చేసి నువ్వు ఆ ఇంట్లో ఉండు. నేను మోడల్ గా ట్రై చేస్తాను ఎలా ఉంది నా ఐడియా అని అడుగుతుంది.

నీ ఐడియా వినడానికి బాగానే ఉంది కానీ మన దగ్గర అంత డబ్బు ఉండాలి కదా అని అంటుంది.  అలా అంటావేంటి..

డాడీ నీకు ఇచ్చారు కదా అంటే.. అవి పేపర్ల వరకే నా చేతికి ఏమీ ఇవ్వలేదు. వాటి గురించి అడిగితే ఇన్ని సంవత్సరాలు మనం అనుభవించిన లగ్జరీ లైఫ్ ఆ 100 కోట్లు కన్నా ఎక్కువే అని చెప్పారు అని తల పట్టుకుంటుంది.

లేదు లేదు నువ్వు అబద్దం చెబుతున్నావు మమ్మీ. డాడీ నాకు చాలా క్లియర్ గా చెప్పారు. ఆ ప్రాపర్టీ మొత్తం నీకు హ్యాండ్ అవర్ చేశాను.మొత్తం అంతా నీ దగ్గరే ఉంది ఉన్నారు.

ఆఖరికి నీకు కూతురికి ఇవ్వడానికి కూడా మనసుప్పడం లేదా.  ఈ జైలు నుంచి మనం బయటకు వెళ్లడం కన్నా నీకు డబ్బే ఎక్కువైపోయిందా మమ్మీ అని ఏడుస్తుంది.

అయ్యో శిల్పా నేను నిజమే చెబుతున్నాను. మీ డాడీ ఒక్క రూపాయి కూడా నాకు ఇవ్వలేదు. ఆ పేపర్స్ మీద సంతకం చేయకపోతే నీ లైఫ్ నాశనం చేస్తాను చెప్పారు అని బాధగా ఉంటుంది.

నాశనం చేయడం అంటే మోడల్గా ఎదగనివ్వకపోవడం అని అయోమయంగా అడుగుతుంది.

భార్గవి విసుగ్గా మోడల్గా ఎదగకకపోతే లైఫ్ లేదు అనుకుంటున్నావా..  అంతకన్నా నీచమైన పని చేస్తాను అన్నారు అంటే.. క్లియర్ గా చెప్పు మమ్మీ అని అడుగుతుంది.

నీకు ఎలా చెప్పను శిల్ప.. ఒక్క నిమిషం కళ్ళు మూసుకుని తెరిచి నీ రూమ్ లోకి ప్రతిరోజు ఒక ఎయిడ్స్ పేషెంట్ ని పంపిస్తాను అన్నారు అని కళ్ళు తెరుస్తుంది.

ఆ మాటలకి శిల్పా షాక్ కొట్టిన కాకి లాగా బిరుసుకుపోయి భార్గవి వైపు చూసి ఏమంటున్నావు మమ్మీ అని వణికే స్వరం తో అడుగుతుంది.

నేను నిజమే చెబుతున్నాను శిల్ప. మీ నాన్నగారు అన్నా మాటలు తట్టుకోలేకే నేను సంతకం చేశాను. అంతేగాని ప్రాపర్టీ ఏమీ మనకు ఇవ్వలేదు అని చెబుతుంది.

నువ్వు అబద్ధం చెబుతున్నావు మమ్మీ.  డాడీ అంతా నీచమైన వర్డ్స్ యూస్ చేయరు నాకు తెలుసు అని అంటుంది.

నేను నిన్నటి వరకు అలాగే అనుకున్నాను కానీ ఆయన మాట్లాడిన ప్రతి మాట నాకు నరకం లాగా ఉంది. నన్ను భార్య కాదన్నారు. నిన్ను కూతురు కాదన్నారు. అవని ఒక్కతే కూతురు అన్నారు అని బాధగా శిల్ప వైపు చూస్తూ ఉంటుంది.

ధనుంజయ్ అన్న మాటలను కూడా శిల్ప గుర్తు చేసుకుంటుంది. భార్గవి వైపు చూసి నిన్ను ఒక మాట అడుగుతాను నిజం చెబుతావా సూటిగా అడుగుతుంది.

అడుగు శిల్ప అనగానే...నిజంగా డాడీ నా రూమ్ లోకి అలాంటి పేషెంట్స్ ని పంపిస్తాను అన్నారా అని అడుగుతుంది.  నేను నిజమే చెబుతున్నాను శిల్పా అని చెయ్యి పట్టుకుని బాధగా ఉంటుంది.

ఎందుకు మమ్మీ అన్ని అబద్ధాలు చెబుతున్నావు.  డాడీ నాతో కూడా చెప్పారు అవని ఒక్కతే నా కూతురు. అప్పుడు ఎంత బాధ పడ్డారో నేను చూసాను.

మనం అవని విషయంలో చేసిన తప్పుకి డాడీ బాధపడ్డారు గాని.. నా విషయంలో అంతా బాడ్ వర్డ్స్ అయితే మాట్లాడరు.

నువ్వే కావాలని చెబుతున్నావు.  ఎందుకు మమ్మీ..  కూతురు కన్నా నీకు డబ్బే ఇంపార్టెంట్ అయిపోయిందా..
అవునులే ఆ డబ్బు కోసమే డాడీని చీట్ చేసావు.

ఇంక నన్ను చీట్ చేయడానికి ఏముందలే అని భార్గవి చేయు విదిల్చుకొని కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ వెళ్లి డోర్ నాక్ చేస్తుంది.

ఆ మాటలు వినగానే భార్గవి బిరుసుకుపోయి కూతురు వైపు చూస్తూ ఏమంటున్నావు నువ్వు అని తడబడుతూ అడుగుతుంది.

నేను నిజమే కదా చెబుతున్నాను.డాడీ మనల్ని ఏమీ చీట్ చేయరు. ఆయన మాటంటే మాట మీద నిలబడతారు.

నీకు 100 కోట్లు ఇచ్చిన సరే ఆ డబ్బులు నాకు ఇవ్వడానికి నీకు మనసు రావడం లేదు.ఏం చేసుకుంటావు మమ్మీ ఐ హేట్ యు అని ఏడుస్తుంది.

నిజంగా నాకు ఇవ్వలేదు శిల్పా అని బాధగా ఉంటుంది.. ప్లీజ్ మమ్మీ ఇంకా అబద్ధాలు చెప్పొద్దు నేను వినలేను అని అంటూ ఉండగానే డోర్స్ ఓపెన్ అవుతాయి.

శిల్పా ఇంకా అక్కడ ఒక్క నిమిషం కూడా ఉండకుండా తనకి కేటాయించిన రూమ్ లోనికి వెళ్ళిపోతుంది.
వెళుతున్న కూతురు వైపే చూస్తూ నిలబడిపోతుంది. ఇంకా నువ్వు కూడా వెళ్లొచ్చు అని జైలర్ వచ్చి చెబుతాడు.

భార్గవి గమ్యం ఎటువైపు...

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 57

భార్గవి ఆ గది నుండి బయటకు వచ్చి మౌనంగా తనకి కేటాయించిన గదిలోకి వెళ్లి కూర్చుంటుంది. అక్కడ గోడకి జారపడి మోకాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చుని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

అసలు ఏం జరుగుతుంది.. నేను ఏమనుకున్నాను. ఎలా ఉండాలి అనుకున్నాను. ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాను. ఆఖరికి నా కూతురు కూడా నన్ను నమ్మడం లేదు.

ఎలాగైనా ఒకసారి నా భర్తతో మాట్లాడాలి.  ఆయన్ని బ్రతిమాలి అయినా నేను బయటకు వెళ్లాలి. ఏం చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

కలవాలి అని పిలిస్తే ఆయన ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ రారు. ఇంకా ఏదో చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ... నేను హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ అయితే కచ్చితంగా వస్తారు కదా అని  ఊపిరి బిగబడుతుంది.

కాసేపటికి ఊపిరి అందక స్పృహ తప్పి పడిపోతుంది. వెంటనే అక్కడ ఉన్న కానిస్టేబుల్ చూసి... జైలర్కి ఇన్ఫామ్ చేస్తోంది.

వెంటనే జైలర్ వచ్చి చూసి అంబులెన్స్ కి కాల్ చేసి హాస్పటల్ లో ఎడ్మిట్ చేస్తారు. ఎడ్మిట్ అయినా కొంచెం సేపటికి మెల్లిగా స్పృహలోకి వస్తుంది.

తన పక్కన ఎవరో ఉన్నారు  అన్నట్టుగా అనిపించి.. ధనుంజయ్ అనుకుని మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి ఏమండీ అని పిలుస్తుంది.

అయినా ఎటువంటి స్పందన ఉండదు. ఈసారి కొంచెం పూర్తి స్పృహలోకి వచ్చి పక్కకి తిరిగి చూస్తే అక్కడ లేడీ కానిస్టేబుల్  లాఠీ పట్టుకుని కూర్చుని ఉంటుంది.

మా వారు రాలేదా అని అడిగేతే.. ఏంటి వచ్చేది. నువ్వు ఆ టైప్ లేడీ అంట కదా.. నీతో మనీ సెటిల్మెంట్ అయిపోయింది..

నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు. మళ్ళీ నాకు ఫోన్ చేయకండి అని కోపంగా ఫోన్ పెట్టేసారు. ఎందుకు నువ్వు చావడానికి ట్రై చేసావు.

నీకు చాలా డబ్బులు ఇచ్చాడు అంట కదా.. ఎంజాయ్ చేయకుండా ఇలాంటి పనులు చేసి మమ్మల్ని టెన్షన్ పెడతావ్ ఎందుకు అని విసుగ్గా అంటుంది.

ఏమంటున్నారు మీరు తడబడుతూ అడుగుతుంది. నేనేమంటున్నాను ఉన్నదే చెబుతున్నాను..  నిన్ను ఇన్ని రోజులు వాడుకున్న అతనికి ఫోన్ చేశాను అతను చెప్పింది అదే...

అయినా డబ్బులు ఇచ్చి వాడుకున్న వాళ్ళకి ప్రేమ ఎలా ఉంటుంది. వాళ్ళ అవసరం తీరిన తర్వాత వదిలేస్తారు కానీ.. నువ్వు ఏమన్నా వయసులో ఉన్నావా ఏమిటి ఇంకా నీ మీద మోజు ఉండడానికి...

ఆ సెలైన్ అయిపోతే ఇంకా మనం జైలుకు వెళ్లడమే అని చెప్పి సైలెంట్ గా కూర్చుంటుంది. ఆ మాటలు వింటున్న భార్గవికి తల ఎక్కడ పెట్టుకోవోలో కూడా అర్థం కాకుండా ఉంటుంది.

తన భర్తె తనని బజారుమనిషి లాగా చిత్రీకరిస్తుంటే తట్టుకోలేక పోతుంది. ఎందుకు మీరు ఇలా చేస్తున్నారు రజితతో కలిసి ఉంది చాలా తక్కువ సమయం కదా...

నాతోనే ఎక్కువ సమయం  మీరు ఉన్నది.అలాంటప్పుడు మీ ప్రేమంత నాకే సొంతం కావాలి కానీ... కొన్ని సంవత్సరాలు కలిసి ఉన్న రజిత మీద కాదు కదా అని ఏడుస్తుంది తప్ప.

తను చేసిన తప్పు తెలుసుకుని తప్పును సరిదిద్దుకుందాం అన్న ఆలోచన లేదు. కళ్ళు మూసుకుని పడుకొని తన భర్తని ఎలా మళ్లీ తన దారిలోకి తెచ్చుకోవాలని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

సెలైన్ అయిన తర్వాత కానిస్టేబుల్ లేపి జైలుకు తీసుకువెళ్లి మళ్ళీ యధాస్థానంలో కూర్చోబెడుతుంది.
అక్కడ కూర్చుని చుట్టూ ఉన్న నాలుగు గోడల్ని చూస్తూ ఉంటుంది.

ఆ ప్లేస్ అంతా తనని వెక్కిరించినట్టుగా కనబడుతుంది. అవనినీ ఎలాగైతే చూడాలని అనుకుందో తన అంతకన్నా దారుణమైన పరిస్థితుల్లో ఉంది.

శిల్ప మాత్రం ఇక్కడి నుండి ఎలా బయటపడాలి. తనకి ఎవరు హెల్ప్ చేస్తారని ఆలోచిస్తూ.. తల్లి గురించి ఆలోచించడం పూర్తిగా మానేస్తుంది .

జై సింహ మాన్షన్...

సాయంత్రం హడావిడి కి అందంగా ముస్తాబవుతుంది. పిల్లలు పెద్దలు అందరూ సరదాగా ఎంజాయ్ చేస్తూ ఉంటారు.  అవని నీ నేహా, నివి ఆటపట్టిస్తూ ఉంటారు.

విక్రమ్ ని ఆట పట్టించే అంత ధైర్యం లేక అందరూ సైలెంట్ గా ఉంటారు.  విక్రమ్ మాత్రం వర్క్ లో ఫుల్ బిజీగా ఉంటాడు.

భరత్ కామ్ గా విక్రమ్ పక్కన కూర్చుని ఏంటి బావ ఈరోజు కూడా వర్క్ తో అలసిపోతున్నావు. కొంచెం సేపు రెస్ట్ తీసుకోవచ్చు కదా అని సలహా ఇస్తాడు.

దేనికి రెస్ట్ బావ అని అడిగితే... అన్ని తెలిసి కూడా అడిగితే ఎలా చెప్పాలి బావా అని బుగ్గ మీద పొడుస్తాడు.
పైనుంచి కిందికి చూస్తూ నువ్వేమైనా ఆడపిల్లవు అనుకుంటున్నావా అలా బుగ్గ మీద పొడుస్తున్నావు అంటే...

పో బావ నీకు ఎలా చెప్పాలి.. ఈరోజు ఏమిటో తెలుసా అంటే.. తెలుసు అంటాడు.

తెలిసి కూడా నువ్వు ఇలా ఆఫీస్ వర్క్ చేస్తున్నావా..అదే నేనైతే నా డ్రీమ్స్ లో  తెలియాడుతూ ఉండేవాడిని తెలుసా అంటాడు.

ఇంకా నీకు పెళ్లి కుదరలేదు. అప్పుడే డ్రీమ్స్ దాకా వెళ్ళిపోయావా..ఎవరినైనా సెట్ చేసుకున్నావా ఏంటి అని అడుగుతాడు.

బావ నువ్వు నన్ను అలా అంటే ప్రశ్నలు వెయ్యకూడదు. నేను శ్రీరామచంద్రుడు అంత గొప్పవాడిని కాకపోయినా.. కొంచెం ఆయన బాటలోనే నడుస్తున్నాను.

నేను డ్రీమ్స్ అయిన, సెట్ చేసుకోవడం అయినా ఏదైనా సరే నా ఫ్యూచర్ వైఫ్ తోనే అని చెబుతాడు.   గుడ్ డెసిషన్ బావ... లేకపోతే నా చేతిలో నీ వీపు విమానం మోత ఎక్కిపోయేదే అంటాడు.

శ్రీ, రాజ్ ఏం చేస్తున్నారు అని అడిగితే...ఆ శ్రీ గాడు ఏమో నేహాకి లైన్ వేసే పనిలో బిజీగా ఉన్నాడు. ఆ రాజ్,   శ్రీ కి హెల్ప్ చేస్తాను అని చెబుతూ అట్టర్ ప్లాపులు చేస్తున్నాడు అని చెబుతాడు.

ఆ మాటలకు విక్రమ్ నవ్వుతూ నువ్వు కూడా అలాగే ఎవరినైనా సెట్ చేసుకోవచ్చు కదా అంటే... అప్పుడే వద్దు బావ.

ముందు నేను ఒక మేనల్లుడ్ని ఎత్తుకున్న తర్వాత... అప్పుడు పెళ్లి చేసుకుని కూతుర్నికని నీ చేతికి ఇచ్చేస్తాను అని చెబుతాడు.

అబ్బో చాలా అశలు ఉన్నాయి కదా... అంటే అలాగే అనుకో... మీ ఇద్దరికీ పుట్టే వాళ్ళు అంటే సంస్కారంలో గుణంలో ఒక మెట్టు ఎక్కువే ఉంటారు.

అలాంటివాడు నాకు అల్లుడైతే హ్యాపీగా దుప్పటి ముసుగేసి పడుకోవచ్చు అని చెబుతాడు.  ఒరేయ్ నీకు ఇంకా పెళ్లి అవలేదు.

అప్పుడే పిల్లలు,  వాళ్ళ పెళ్లిళ్లు దాకా వెళ్ళిపోయావా అంటే.. ఫ్యూచర్ ప్లాన్ ఉండాలి బావ అని పిచ్చపాటి మాట్లాడుకుంటూ ఉంటారు.

రమేష్ వచ్చి అల్లుడుగారు అని పిలుస్తాడు. ఎవరిని అన్నట్టుగా ఇద్దరు తిరిగి చూస్తే.... మిమ్మల్నే అల్లుడుగారు అని విక్రమ్ దగ్గరికి వస్తాడు.

ఏంటి మావయ్య కొత్త పిలుపులు అంటే...  పిల్లనిచ్చిన వాళ్ళం ఆ మాత్రం మర్యాద చేయకపోతే ఎలాగా... సాయంత్రం పూజకి టైం అవుతుంది.


వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి రండి అల్లుడుగారు అంటే... మావయ్య నువ్వు మరీ ఎక్కువ చేయడం లేదా అంటే... పరవాలేదు రా...ఇప్పుడే మర్యాదలు ఇచ్చినప్పుడు తీసేసుకోవాలి..

తర్వాత నువ్వు అడిగిన మేము ఇవ్వము అప్పుడు నువ్వే మాకు తిరిగి ఇవ్వాల్సి వస్తుంది పద పద అని తీసుకువెళ్తాడు.

నవ్వుకుంటూ వెళ్లి విక్రమ్ ఫ్రెష్ అయ్యి అక్కడ పెట్టిన మధుపర్కం బట్టలు వేసుకొని అద్దంలో చూసుకుంటాడు.
తెల్లని పట్టు పంచే, కట్ బనియన్,  వైట్ కుర్త.

అవి వేసుకుని అద్దంలో పదేపదే చూసుకుంటూ ఉంటాడు. తనలో తానే నవ్వుకుంటూ ఉంటాడు. వెనకాలే వచ్చి నుంచున్న శ్రీ చూసి... ఏంటి బావ నీలో నువ్వే తెగ నువ్వేసుకుంటున్నావు అంటే....

నువ్వెప్పుడొచ్చావ్ రా అని వెనక్కి తిరుగుతాడు. ఎప్పుడు వస్తే ఏమైంది  గాని..  ఆ నవ్వుకి అర్థం ఏంటో చెబితే విని తరిస్తాము  అని డ్రామాటిక్గా అడుగుతాడు.

విక్రమ్ అద్ధం  వైపు తిరిగి హెయిర్ సెట్ చేసుకుంటూ తెలిస్తే ఏం చేస్తావ్ ఏంటి అని అడుగుతాడు. ఫ్యూచర్ లో ఉపయోగపడుతుంది కద బా...వా... అని సాగదీస్తూ అడుగుతాడు.

నీకు ఫ్యూచర్లో ఎలా ఉపయోగపడాలో అప్పుడు ఆటోమేటిక్గా తెలుస్తుంది గానీ.... ప్రస్తుతానికి నీ ప్రయత్నాలు ఎంత వరకు వచ్చాయి అవి చెప్పు అని అడుగుతాడు.

బావ అని పట్టుకుని ఏడుస్తాడు. ఏమైంది రా అంటే... ఆ రాజ్ గాడు హెల్ప్ చేస్తాను అని కంపు చేస్తున్నాడు. నా పిల్ల దగ్గర బుక్ చేస్తున్నాడు.

పోని సైలెంట్ గా ఉంటున్నాడు అంటే... అది లేదు. దూరంగా ఉండరా అంటే... నేను హనుమాన్ ని. సీత రాముడు ని కలిపినట్టు కలుపుతాను అని  తింగారి పనులుతో నాకు హెడేక్ తెప్పిస్తున్నాడు అని బోర్ మంటాడు.

రాజ్ అక్కడికి వచ్చి శ్రీ ఏమి చేస్తున్నావురా... అక్కడ నేహా నీకోసం  ఎదురుచూస్తుంది అనగానే... ఏమి చేసి సచ్చావ్వురా అంటాడు.

నేను ఏమి చేయలేదు రా... నేహా ని నువ్వు రెడీ అయ్యి ఉండామన్నావు అని చెప్పాను. అందుకే నేహా రెడీ అయ్యి నీకోసం ఎదురుచూస్తూఉంది అని చెబుతాడు.

శ్రీ నిట్టూర్చి.. ఇక్కడ జరిగే అకేషన్ ఏమిటి...నువ్వు వెళ్లి చెప్పిందేమిటి... ఇప్పుడు నేహా నా గురించి ఏమనుకుంటుంది దరిద్రుడా అని ఒంగోబేట్టి వీపు మీద దబ దబా బాధి కిందకి పరిగెడతాడు.

వెళుతున్న శ్రీని చూసి విక్రమ్ రాజ్ ఇద్దరు గట్టిగా నవ్వుతారు. విక్రమ్ రాజ్ వైపు తిరిగి వాడిని బాగా ఇరికించేస్తున్నావు కదా అంటే...

అలా ఇరికించకపోతే  వాడు మూగ నోము పట్టినట్టుగా అలా ఆరాధిస్తూనే ఉంటాడు. ఇప్పుడు చూడు వాడు
కక్కలేక మింగలేక నేహ ముందు ఎలాంటి తిప్పలు పడుతూఉంటాడో..

నువ్వు పద కింద పూజకి టైం అయింది అని చెప్పి తీసుకుని వెళ్తాడు. పూజ దగ్గర పెద్దవాళ్ళు అందరూ కూర్చుని ఉంటారు.  పంతులుగారు కూడా వచ్చి పూజకు కావలసినవి అన్ని సిద్ధం చేసుకుంటారు.

నవ్వుతూ వస్తున్న విక్రమ్ ని చూడగానే పెద్దవాళ్ళ అందరికీ చాలా సంతోషంగా అనిపిస్తుంది. 

ఇందిర,  మాధవి వైపు తిరిగి అమ్మాయిని కూడా తీసుకురా అని చెబుతుంది. అలాగే అమ్మ అని అవని గదిలోకి వెళుతుంది.

రా తల్లి పూజకి టైం అయింది అని అవిని నీ తీసుకుని బయటికి వస్తుంది.

తలదించుకుని వస్తున్న అవని కాలిఅందెల శబ్దం విని, విక్రమ్ తల పైకెత్తి చూసి కనురెప్ప కూడా వేయకుండా అలానే చూస్తూ ఉండిపోతాడు.

[SivaSai]

Part - 58

వస్తున్న అవని నీ  అలాగే చూస్తూ ఉండిపోతాడు. పెర్ల్ వైట్ జర్జెట్ చీర కట్టి, దానికి మ్యాచింగ్ గా ముత్యాలు సెట్ పెట్టుకుని ఉంటుంది.

శ్రీ విక్రమ్ పక్కకి చేరి నువ్వు మరీ అలా కళ్ళు నోరు వదిలేయకు. చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళందరికీ అడ్డంగా దొరికిపోతావు అని చెబుతాడు.

శ్రీ వైపు ఒక లుక్  ఇచ్చి ... మళ్లీ భార్య వైపు చూస్తూ ఉంటాడు అవని మాత్రం దించిన తల పైకి ఎత్తదు.

విక్రమ్ పక్కన అవని నీ కూర్చోబెడతారు. పూజలో విక్రమ్ చెయ్యి తగిలిన్నప్పుడల్లా అవని సిగ్గుతో ముడుచుకుపోతూ ఉంటుంది.

ఇద్దరితో గర్భాదాన పూజ చేయించి ముహూర్తం టైం అయిపోతుంది అని అవిని చేతికి పాలగ్లాస్ ఇచ్చి ఇద్దరినీ గదిలో వదులుతారు .

గదిలోనికి వెళ్ళిన అవిని.. గదే అంతా ఒక్కసారి పరికించి చూస్తుంది. బలంగా రెండు చేతులు వెనకనుంచి హత్తుకుంటాయి.

ఆ స్పర్శకి కలవరిపాటూగా అనిపించి సన్నగా వణుకుతుంది. విక్రమ్ అవిని చెవి దగ్గర గుసగుసగా మాట్లాడుతూ ఏమిటి అమ్మాయి గారు గది అంతా చూస్తున్నారు అని అడుగుతాడు.

విక్రమ్ స్పర్శకి అవని ఎప్పుడో మ్యూట్లోకి వెళ్ళిపోయింది. గొంతు తడారి పోతుంది మాట పైకి రావడం లేదు. ఒళ్లంతా కరెంట్ షాక్ కొట్టినట్టుగా బిగుసుకుపోయింది.

ఏమైంది అని ఎదురుకుండా తిప్పుకొని అడుగుతాడు. అప్పటికే అవిని సిగ్గులు మొగ్గ అయ్యి, బుగ్గలు చెర్రీ పండులోకి మార్చి, కళ్ళ పైన ఏదో బరువు ఉన్నట్టుగా కిందకి వాల్చేస్తుంది.  

ఏమైంది అని గడ్డం కింద చూపుడువేలు పెట్టి పైకి లేపి అడుగుతాడు. ఒక ఆడపిల్లగా తన ఏమి చెప్పగలదు. మనసైనవాడు చెంతన ఉండి తన హక్కుగా దగ్గరికి తీసుకుంటూ ఉంటే...

ఆ మూమెంట్ ని సైలెంట్ గా ఆస్వాదించగలుగుతుంది కానీ ఇది అని చెప్పలేదు కదా... అది ఒక తీయని బాధ అంతే...

అది అనుభవించాలే కానీ మాటల్లో వర్ణించలేని ఒక మధురమైన అనుభూతి.

అవని పరిస్థితి అర్థం అయిన విక్రమ్ నవ్వుకుంటూ భుజం చుట్టూ చెయ్యవేసి నడిపించుకుంటూ తీసుకువెళతాడు.

కిటికీ దగ్గరికి తీసుకు వెళ్లి కిటికీ డోర్స్ అన్ని తెరుస్తాడు. గదిలో ఉన్న ఏసీ కన్నా ప్రకృతి ఇచ్చే చల్లటి గాలే  ఆ మేనుకి ఇంకా హాయిగా అనిపిస్తుంది.

తలలో పెట్టిన మల్లెలు మత్తెక్కిస్తున్నాయి. బయట నుంచి వీస్తున్న పూల పరిమళాలకి వయస్సు, మనస్సు వసంతప్పుతున్నాయి.  

అవినినీ గట్టిగా హత్తుకుంటూ నీకు పాత పాటలు అంటే చాలా ఇష్టం కదా అని అడుగుతాడు.

విక్రం అడిగిన దానికి హ్మ్.. అని మాత్రమే చెప్పగలుగుతుంది.

నాకు పాత పాటలు అంటే ఇష్టమే కానీ కొన్ని సందర్భాల్లోనే వినాలి అనిపిస్తుంది. నీకోసం మాత్రం ఇప్పుడు ఒక మంచి స్పెషల్ సాంగ్ పెడతాను వింటూ ఎంజాయ్ చెయ్ అని చెప్పి సాంగ్ ఆన్ చేస్తాడు.

ఈ రేయి తీయనిది... ఈ చిరుగాలి మనసైనది.
ఈ హాయి మాయనిది ఇంతకుమించి ఏమున్నది.

ఏవేవో కోరికలు ఎదలో ఝుమ్మని అంటున్నవి
ఆ కొంటె మల్లికలు అల్లన దాగి వింటున్నవి.

పన్నీటి తలుపులు నిండగా..  ఇన్నాళ్ల కలలే పండగ
పన్నీటి తలుపులు నిండగా....ఇన్నాళ్ళ కలలే పండగ

చిన్నారి చెలియా అపరంజి కలువ
చేరాలి కౌగిట జిలిబిలి నగవుల

ఏవేవో కోరికలు ఎదలో ఝుమ్మని అంటున్నవి
ఆ కొంటె మల్లికలు అల్లన దాగి వింటున్నవి.

ఆఆఆ.... ఆఆఆ.... ఆఆఆ.... ఆఆఆ....

పరువాలు పల్లవి పాడగా నయనాలు సయ్యాటలాడగా
పరువాలు పల్లవి పాడగా నయనాలు సయ్యాటలాడగా

నిన్ను చేరుకోగా ననుమేని తీగ
పులకించిపోయెను తొలకరి వలపుల

ఈ రేయి తీయనిది ఈ చిరుగాలి మనసైనది
ఈ హాయి మాయనిది ఇంతకుమించి ఏమున్నది

ఎన్నెన్ని జన్మల బంధమో.. ఏ పూల నోముల పుణ్యమో..
ఎన్నెన్ని జన్మల బంధమో...ఏ పూల నోముల పుణ్యమో..

నేను నన్ను కలిపే నీ నీడ నిలిపే  
అనురాగాల సీమల అంచుల దొరికే
ఈ రేయి తీయనిది ఈ చిరుగాలి మనసైనది
ఈ హాయి మాయనిది ఇంతకుమించి ఏమున్నది

హ్మ్మ్.... హ్మ్మ్... హ్మ్మ్...

ఆ పాట మధ్యలోనే అవనీలో ఉన్న భయాలన్నీ ఒక్కొక్కటి తొలగిస్తూ దగ్గరికి తీసుకుంటాడు.

తొలిముద్దుకి  శ్రీకారం చుట్టడానికి దాహంతో అదురుతున్న అవని పెదవులకి తన నాలుక తో తడిచేస్తూ  తొలి ఆదరసంతకం చేశాడు.

మనసైనవాడు అందులోను ప్రాణం కన్న ఎక్కువ అయినా తన భర్త ఇచ్చిన తొలిముద్దుకి పరవశంతో కళ్ళు మూసుకుంటూ తన రెండు చేతులతో విక్రమ్ షర్టుని గట్టిగా పట్టుకుని గుప్పెట మూసివేస్తుంది.

ఇద్దరికీ ఊపిరి భారం అవుతున్న వేళ మెల్లిగా పెదవులు వదిలి భార్య ముఖంలోనికి చూస్తాడు. తమకంతో కళ్ళు ముసుకుపోయి...

తొలిముద్దుకే చిన్నగా వణుకుతున్న  భార్యని చూసి ఇంకా ముందు ముందుకి వెళుతూ ఉంటే ఏమైపోతుందో అనుకుని రెండు చేతులతో ఎత్తుకొని మంచం దగ్గరికి తీసుకు వెళతాడు.

అవని విక్రమ్ మెడ చుట్టూ తన రెండు చేతులని దండగా వేసి.. అతని గుండెల్లో తలదాచుకుని ఇది నా స్థానం పదిలం అనుకుని ఇంకా హత్తుకుపోతుంది.

మెల్లిగా మంచం మీద పడుకోబెట్టి లైటింగ్ అంతా తగ్గించేసి, నక్షత్రాల వెలుగులా గది అంతా పరిచి ఆ వెలుగులో తన ప్రాణసఖిని చూస్తూ ఉంటాడు..

ప్రేమతో కలగలుపుని కోరికతో చూస్తున్న విక్రమ్ చూపులు తట్టుకోలేక తన దోసెట్లో ముఖాన్ని దాచుకుంటుంది.

సొగసరి  అయిన తన భార్య సిగ్గుని చూస్తూ అందంగా నవ్వేస్తూ పక్కన చేరి నడుం మీద చేతులు వేసి, ఆ చేతులతో నాట్యం చేపిస్తూ అవని లో అగ్గి కి ఆజ్యం పోస్తాడు.

భర్త చేతలు తన నడుంపై చేస్తున్న నాట్యాన్ని తట్టుకోలేక వెనక్కి తిరిగి గట్టిగా తలగడిని పట్టుకుంటుంది. వెనక్కి తిరిగిన అవని తలలోని మల్లెల వాసన విక్రమ్ ముక్కుకి ఘాటుగా తగులుతుంది .

ఆ మల్లెల వాసనకి విక్రమ్ లోని కోరికలు రెక్కలు విప్పుకుని సీతాకోకచిలుకలు వలె ఎగురుతూ ఉంటాయి.

ఆ మల్లెల జడను పక్కకు వేసి, విశాలంగా కనిపిస్తున్న వీపుపై పెదవులతో ఎప్పటికీ మరిచిపోలేని మదిలో నిలిచిపోయే విధంగా ముద్రలు వేస్తూ ఉంటాడు.

ఆ ముద్దుల ముద్ర కి అవిని తమకంతో కళ్ళు మూసుకుని చేతిలో మధ్యన దుప్పటిని నలిపి వేస్తూ ఉంటుంది. ఆ దుప్పటితోపాటు మంచం పైన పరిచిన పువ్వులు కూడా అవని చేతుల్లో నలిగిపోతూ ఉంటాయి. 

విక్రమ్ పెదవులతో ముద్రలు వేస్తూ తన చేతిలో ఇమిడిపోయిన అవని నడుముని కొలుస్తూ ఉంటాడు.

అవని ఆ విరహాన్ని తట్టుకోలేక స్పీడుగా విక్రమ్ వైపుకు తిరిగి గట్టిగా హత్తుకుంటుంది. విక్రమ్ కూడా అవనినీ గట్టిగా హత్తుకుంటాడు.

ఇద్దరు గుండె చప్పుడు ఒకరిది ఒకరికి వినిపిస్తూ ఉంటుంది. అవని కొంచెం స్థిమిత పడింది అన్నాక ఆ కౌగిలిని వదులు చేసి మెల్లిగా చేతిని పవిట వైపుకు తీసుకువెళ్తాడు.

అవని ఇంకా బిగుసుకుపోతూ విక్రమ్ చుట్టూ వేసిన చేతులతో ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.  మెల్లిగా పవిటని తప్పించి అవని వైపు చూస్తాడు.

పైట తొలిగి ఎద సంపద తనని కవ్విస్తూ రారమ్మని పిలుస్తున్నట్టుగా ఉంటుంది.

అవిని టెన్షన్తో  శ్వాసని  చాలా స్పీడ్ గా తీసుకుంటూ ఉంటుంది. ఆ స్పీడ్ కి తన ఎద సంపద కూడా లయబద్ధంగా కదులుతూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ ఇంకా ఆగలేక తన స్థానమైన ఎదపైన తన పంటితో ఘాటు పెట్టి  ఒక్క అరుపు అరిపిస్తాడు.   వెంటనే తన నాలికతో లీక్ చేస్తూ మందును పూస్తూ మైకాన్ని తెప్పిస్తాడు.

విక్రమ్ చేతలకి ఎలా స్పందించాలో తెలియని తన కన్నె మనసుతో విలవిలలాడుతూఉంటుంది. తన చేతులతో ఇరువైపులా ఉన్న దుప్పటిని గట్టిగా నలిపి వేస్తూ ఉంటుంది.

అది చూసిన విక్రమ్ అవని చేతులను మెల్లిగా తన మెడ చుట్టూ వేపించుకుంటాడు. దుప్పటి పైన ఉన్న పువ్వులు ఊపిరి తీసుకుంటూ విక్రమ్ కి థాంక్స్ చెబుతున్నట్టుగా చూస్తూ ఉంటాయి.

మెల్లిగా అవని ఒంటి మీద ఉన్న చీర తీసి తన ఒంటిపైన కుర్త కూడా తీసి పక్కన వేస్తాడు. లంగా, జాకెట్ మధ్యలో ఉన్న విశాలమైన పాలసముద్రం లోతు ఎంతో చూడమని కవ్విస్తూ ఉంటుంది.

పసుపు ఎరుపు కలసి నారింజ పండు రంగులో ఊరిస్తున్న ఆ సముద్రం లోతు చూడడానికి ఒక యోధుడి వలె విక్రమ్ రెండు చేతులతో నడుము రెండు వైపులా పట్టుకుని నాలుకతో లోతు కొలుస్తూ ఉంటాడు.

విక్రమ్ చేసే చేష్టలకి అవని తట్టుకోలేక తమకంతో సౌండ్స్ చేస్తూ విక్రమ్ తలలోకి వెళ్ళు జొప్పించి గట్టిగా తను నా నాభివైపుకి అదుముకుంటుంది.

భార్య నుంచి వస్తున్న సహకారంతో విక్రమ్ లో ఫుల్ జోష్ వస్తుంది. ఎప్పుడు ఇద్దరి దేహం నుంచి వలవలు వేరైనాయో తెలియకుండా తమకంతో ఒకరిని ఒకరు అల్లుకుపోతారు.

భార్య అనుమతితో తనలోనికి ప్రవేశించి సృష్టి కార్యానికి శ్రీకారం చుట్టి.. తనలోకి పూర్తిగా కలిపేసుకుంటాడు.

కోరికతో  దగ్గర అయ్యే దేహానికి ఎప్పుడు ఏదో ఒక వెలితి ఉండే ఉంటుంది. అది అసంపూర్ణ ప్రయాణం. దేహం అలిసిపోతుందేమోగాని.. మనసు నిండిపోదు.

  ప్రేమ బంధంతో ఇద్దరము కాదు ఒక్కరే అని చెప్పే  ప్రాణగ్రహణానికి  సృష్టికార్యం ఒక సంపూర్ణత్వాన్ని తీసుకువస్తుంది.

అది మనసుతో చూడగలిగినప్పుడే ఆ బంధానికి అర్థం పరమార్థం.  అది ఇక్కడ విక్రమ్ తన చేతులతో చూపిస్తూ తన భార్య తన సర్వస్వం అని చెప్పకనే చెప్పాడు.

అవినినీ తన గుండెల పైన చేర్చుకొని... నుదుటిన ముద్దు పెట్టుకుని ఇద్దరికి ఒకటే దుప్పటి కప్పి గట్టిగా హత్తుకుని పడుకుంటాడు.

తన భర్తకి తన సర్వస్వాన్ని అప్పజెప్పి భర్త చుట్టు చేతిలో వేసి తృప్తిగా కళ్ళు మూసుకుని పడుకుంటుంది.

లోకాన్ని గెలిచిన వాడు వీరుడు అవుతాడేమో కానీ... భార్య మనసు గెలిచినవాడు సంపూర్ణమైన సంసారి అవుతాడు.

లేలేత సూర్యకిరణాలకి మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచిన విక్రమ్.. తన గుండెల పైన ప్రశాంతంగా నిద్ర పోతున్న అవని నీ చూడగానే పెదవుల పైన గర్వంతో కూడిన చిరునవ్వు వస్తుంది.

గుడ్ మార్నింగ్ భార్యామణి అని నుదుటి పైన ముద్దు పెడతాడు. ఆ ముద్దుకి మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి మగత చూపులతో విక్రమ్ ని చూస్తూ ఉంటుంది .

ఇది కల కాదు నిజం అని అర్థం అయ్యి విక్రమ్ని ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.

విక్రమ్ పరిస్థితి ఏమిటి..

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 59

అవని గట్టిగా విక్రమ్ ని హత్తుకుంటుంది. విక్రమ్ బాడీలో ఏవేవో కెమికల్ రియాక్షన్స్ జరగుతూ ఉంటాయి. భార్య చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరికి లాక్కుంటూ...

భార్యామణి గారు తెల్లారిపోయింది.  ఇప్పుడు నువ్వు ఇలా పట్టుకుంటే నాలో బొజ్జున్న మరొ విక్రమ్ బయటికి వస్తాడు. అప్పుడు నువ్వు బయటకు వెళ్లడం కష్టం అని చెవిలో గుసగుసగా చెబుతాడు..

ఆ మాటలకి అవని సిగ్గుపడుతూ నేను వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్ళాలి అని చెబుతుంది.  వెళ్ళు ఇప్పుడు నిన్ను ఎవరు వద్దన్నారు అని అడుగుతాడు. ఎలా వెళ్లాలి అని బిడియంగా అడుగుతుంది.

అదిగో అక్కడే ఉంది వాష్ రూమ్ అని చూపిస్తాడు. అబ్బా మీకు అన్నీ తెలిసే అడుగుతున్నారు. నా వంటి పైన చెప్పలేక ఆగిపోతుంది.

హ.. నీ వంటి పైన అని రెట్టిస్తూ చెంప పైన వేలుతో రాస్తూ ఉంటాడు. ప్లీజ్ విక్రమ్ గారు మీకు అంతా అర్థమైందని నాకు తెలుసు.

నా చీర ఇలా ఇవ్వరా..అని అడుగుతుంది.  ఓ... మై డియర్ వైఫ్ నేను కూడా అలాగే ఉన్నాను.ఇప్పుడు నేను మాత్రం ఎలా దిగి నీకు ఇస్తాను అని అమాయకంగా ముఖం పెట్టి అడుగుతాడు.

ఏవండీ అని ఏడుపు గొంతుతో పిలుస్తుంది. విక్రమ్ నవ్వుకుంటూ ఓకే...ఓకే.. ఇంక నువ్వు ఇప్పుడు టాప్ ఇప్పకు అని చెప్పి పక్కనే ఉన్న తన షర్టు ఇచ్చి వేసుకుని వెళ్ళు అని చెబుతాడు.

ఆ షర్టు వైపు చూసి మళ్లీ భర్త వైపు చూస్తుంది. సరే నేను కళ్ళు మూసుకుంటాను. నువ్వు వెళ్ళు అని చెప్పి షర్టు ఇచ్చి కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

నమ్మొచ్చా అని అనుమానంగా అడుగుతుంది. ఓయ్ నీ భర్తని ఏమనుకుంటున్నావు. మాటంటే మాటే వెళ్ళు అని చెప్పి కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

అవని ఆ షర్ట్ వేసుకుని నవ్వుకుంటూ మంచం దిగి వాష్ రూమ్ లోనికి వెళ్ళిపోతుంది.  కాలిఅందెల శబ్దం దూరం అయిన తర్వాత విక్రమ్ కళ్ళు తెరిచి నవ్వుకుంటూ ఇంత సిగ్గు ఎంటే బాబు నీకు అని...అక్కడున్న తన ట్రాక్ ప్యాంట్ వేసుకొని బాల్కనీలోకి వెళ్లి ఒళ్ళు విరుచుకుంటాడు.

ఆ నీరెండకి ఒళ్ళు చురుక్కుమంటూ ఉంటే భుజాలపైన చూసుకుంటాడు.  అక్కడ అవని గోటి గుర్తులు కనబడతాయి.

అది చూసుకుంటూ రాత్రి జరిగిందంతా గుర్తు చేసుకుంటూ తనలో తానే నవ్వుకుంటూ ఉంటాడు. అవని వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్లి స్నానం చేస్తూ ఆ వేడినీళ్లకి ఒంటిపైన ఉన్న గుర్తులు సురుక్కుమంటూ ఉంటే...

విక్రమ్ ఇచ్చిన పంటి గుర్తులను చూసుకుంటూ మురిసిపోతూ ఉంటుంది. స్నానం చేసిన తర్వాత గాని చూసుకోదు. తను ఏమి బట్టలు తెచ్చుకోలేదు అని...

ఇప్పుడు ఎలా అని ఆలోచిస్తూ టవల్ చుట్టుకుని బాత్రూం డోర్ కొద్దిగా తీసి తల బయటికి పెట్టి చూస్తోంది. విక్రమ్ ఎక్కడా కనపడడు. హమ్మయ్య ఈయన లేరు అనుకుంటా అని మెల్లిగా అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ బయటికి  వస్తుంది.

అవని కాలి అందెల శబ్దం విని విక్రమ్ లోపలికి వస్తాడు. విక్రమ్ ని అక్కడ చూడగానే అవని తలదించేసుకుని టవల్ని నలిపేస్తూ ఉంటుంది. 

విక్రమ్ దగ్గరికి వచ్చి అవినీ నడుం చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరికి లాక్కుంటూ స్నానం చేసి వస్తానని చెప్పి మళ్ళీ నన్ను ఇలా టెంప్ట్ చేస్తున్నావేంటి అని అడుగుతాడు.

ప్లీజ్ విక్రమ్ గారు.. కంగారులో నా బట్టలు తీసుకువెళ్లడం మర్చిపోయాను. అయ్యో ఇప్పుడు ఎలా అని తల మీద చేయి వేసుకుంటుంది.

ఏమైంది అంటూ భుజం మీద ఉన్న నీటి తుంపరులను పెదవులతో అద్దుతూ ఉంటాడు. అవిని కంగారులో ఉండి విక్రమ్ చేసే పనులను పట్టించుకోదు.

నా బట్టలన్నీ కింద రూమ్ లో ఉండిపోయాయి. కొంచెం నేహా కి కాల్ చేసి తెమ్మని చెబుతారా అని అంటూ ఏం చేస్తున్నారు మీరు అని కంగారుగా దూరం జరగపోతుంది.

ష్... సైలెంట్ గా ఉండు అని అలా నడిపించుకుంటూ డ్రెస్సింగ్ రూమ్ లోకి తీసుకువెళ్లి అక్కడున్న క్లోసెట్స్ ఓపెన్ చేసి చూపిస్తాడు.

డైలీ వేర్ నుంచి పార్టీవేర్ సారీస్ నుంచి,పూజలకి, ఫంక్షన్స్ కి కట్టుకునే పట్టు చీరలు వరకు, డైలీ వేసుకునే చుడిదార్స్, అకేషన్ కి వెళ్లే విధంగా ఉండే మోడ్రన్ డ్రెస్సెస్ వాటికి మ్యాచ్ అయ్యే ఆక్సరీస్, మేకప్ సెట్స్ అన్ని ఉంటాయి.   

ఏమిటండీ ఇన్ని ఉన్నాయి. ఏదైనా షాప్ ఓపెనింగ్ తీసుకు వెళుతున్నారా అని అమాయకంగా అడుగుతుంది.  తల మీద మొట్టి, మొద్దు.. షాపు ఓపెనింగ్ అయితే ఇంట్లో ఎందుకు పెట్టుకుంటానే...

నా భార్యమణి కోసం నా కలెక్షన్ ఇదంతా.. నీకు ఏది కావాలో అది కట్టుకో అని చెప్పి, బుగ్గన ముద్దు పెట్టి నేను ఫ్రెష్ అయి వస్తాను అని వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్లిపోతాడు. 

అవన్నీ చూస్తూ అమ్మో ఇన్ని బట్టలా.. నాకు సంవత్సరం పైనేంటి... దగ్గర ఒక పది సంవత్సరాలు ఈజీగా వచ్చేస్తాయి అనుకుంటూ ఏం కట్టుకోవాలా అని వాటిని అలా చూస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ స్నానం చేసి వచ్చేటప్పటికి కూడా అవని అలాగే ఉంటుంది. బయటకు వచ్చి ఏంటి అమ్మాయి గారు రెడీ అవ్వరా... మళ్ళీ మంచం ఎక్కుదామా ఏంటి అని వెనకనుండి హత్తుకుంటు నడుమును మీటుతూ ఉంటాడు.
అబ్బా నీకు ఎప్పుడూ అవే ఆలోచనలా... కొత్తగా పెళ్లయిన వాడికి ఆ ఆలోచన కాక ఇంకేముంటాయి. ఇప్పుడు నీ ప్రాబ్లం ఏంటి అని తన వైపుకు తిప్పుకొని అడుగుతాడు.

నా దగ్గర నాలుగు జతలే ఉండేవి. అందుకే ఎప్పుడూ కన్ఫ్యూషన్ ఉండేది కాదు.ఇప్పుడు ఇన్ని బట్టలు అంటే ఏమి వేసుకోవాలి అర్థం కావడం లేదు అని బిక్కమొహం వేసుకుని విక్రమ్ వైపు చూస్తుంది.

ఒక్క నిమిషం విక్రమ్ మనసు చివుక్కుమంటుంది. పుట్టడం ఐశ్వర్యం లో పుట్టింది కానీ...తల్లి లేకపోవడంతో ఎలాంటి లైఫ్ లీడ్ చేసింది అని బాధపడి..

నుదుటన ముద్దు పెట్టుకుని రా..నేను సెలెక్ట్ చేస్తాను అని తన ఒంటికి మ్యాచ్ అయ్యే విధంగా నిమ్మపచ్చలో ఉన్న ఒక జార్జెట్ సారీ సెలెక్ట్ చేసి ఇస్తాడు.

ఆ సారీ చూడగానే అవని కళ్ళల్లో ఒక మెరుపు వస్తుంది. ఈ కలర్ అంటే నాకు చాలా ఇష్టం అండి. ఇప్పుడే రెడీఅయ్యి వస్తాను అని గబగబా చీర తీసుకొని వెళ్లి కట్టుకుని వస్తుంది.

విక్రమ్ కూడా సింపుల్ గా ఇంట్లో ఉండే డ్రెస్ వేస్కుని రెడీ అవుతాడు. అదేంటి మీరు ఇలా రెడీ అయ్యారు. ఆఫీస్ కి వెళ్ళారా అని అడిగితే...

రాత్రి హెవీ డ్యూటీ అయిపోయింది బంగారం. ఒళ్ళంతా అదొక లాగా ఉంది. మళ్ళీ ఎక్సర్సైజ్ చేస్తే గాని లైన్లోకి రాదు అని చెబుతూ కన్ను కొడతాడు.

అబ్బా మీకు అసలు సిగ్గు లేకుండా పోతుంది అని...విక్రమ్ ని విడిపించుకుని గదిలో నుంచి బయటికి వస్తుంది. వెనకాలే విక్రమ్ కూడా నవ్వుకుంటూ వస్తాడు.

గది బయటికి వచ్చిన తర్వాత అవిని బిడియంగా అక్కడే ఆగిపోతుంది. ఏమైంది ఇక్కడే ఆగిపోయావు అని అడిగితే.. అది అని సిగ్గుపడుతూ తలదించుకుంటుంది.

సిగ్గుపడడం ఆపి విషయం ఏంటో చెప్పు అని అడుగుతాడు.  ఇప్పుడు అందరూ మనల్ని చూస్తారు కదా అని అంటుంది. అయితే ఏమిటి అంటే..

అబ్బా మీకు ఎలా చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు. అందరూ మనల్ని గుచ్చి గుచ్చి చూస్తారండి అంటుంది.  చుస్తే చూడని అందులో ఏముంది అంటే...

రాత్రి ఏమి జరిగిందా అని క్యూరియాసిటీతో ఉంటారు. ఎక్కడైనా మార్క్స్ కనిపిస్తున్నాయా అని వీపు మీద, ముఖం మీద చూపిస్తూ అడుగుతుంది.

అవని కంగారు చూసి, వస్తున్నా నవ్వుని పెదవి కింద దాచేసి..  కనిపిస్తే తప్పేంటి.. కొత్తజంట బాగా ఎంజాయ్ చేశారు అనుకుంటారు కానీ... నిన్ను ఎవరు ఏమీ అడగరు పదా అని చెయ్యి పట్టుకుని తీసుకు వెళ్తాడు.

జంటగా వస్తున్నా ఇద్దరినీ చూసి పెద్దవాళ్లందరికీ చాలా తృప్తిగా అనిపిస్తుంది.  లలిత,  మాధవి ఇద్దరూ అవిని దగ్గరికి వచ్చి పై నుండి కింద వరకు చూసి సంతోషపడతారు.

రామ్మా అని అవిని నీ పూజ మందిరం దగ్గరికి తీసుకువెళ్లి దీపం వెలిగించమని చెబుతారు.   అవని దీపం వెలిగించి భక్తిశ్రద్ధలతో భగవంతుడికి దండం పెట్టుకుంటుంది.

కిచెన్లోకి తీసుకువెళ్లి కోడలితో మొదటిసారిగా ఏదైనా స్వీట్ చేపించాలి. నీకు వచ్చింది ఏదైనా సరే.. సింపుల్ గా ఉండే ఒక స్వీట్ చెయ్ తల్లి అని చెప్పి అక్కడే ఉంటారు.

అవినికి వంట రావడం వల్ల నవ్వుతూ అలాగే అత్తయ్య గారు అని చక్కెర పొంగలి చేస్తోంది.

మిగిలిన టిఫిన్స్ అన్నీ లలిత, మాధవి ప్రిపేర్ చేసి అన్ని డైనింగ్ టేబుల్ మీద సర్దేస్తారు.  అవని చేసిన చక్కెర పొంగలి ఒక వెండి గిన్నెలో పెట్టి దేవుడి దగ్గర నైవేద్యంగా పెట్టిస్తారు.

పిల్ల బ్యాచ్ అంతా కూడా రెడీ అయ్యే కిందకి వస్తారు. గుడ్ మార్నింగ్ వదిన... నీవి, వినయ్ విష్ చేస్తారు. గుడ్ మార్నింగ్ అని చెబుతోంది.

గుడ్ మార్నింగ్ బంగారం అని భరత్ సైడ్ హగ్ ఇస్తాడు. గుడ్ మార్నింగ్ అన్నయ్య అని చెప్పి... ఇంతకీ శ్రీ గారు, రాజ్ గారు ఏరి అంటే..వాళ్ళు వస్తున్నారు.

ఏమిటి ఈ రోజు స్పెషల్స్ అని అడుగుతూ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చుంటారు. అందరికీ ముందుగా చక్కెర పొంగలి బౌల్స్  లో పెట్టి ఇచ్చి అవనికి మొదటి రోజు కదా..

స్వీట్ చేసింది అందరూ తిని ఎలా ఉందో చెప్పాలి. అంతేకాదు కచ్చితంగా అవినికి గిఫ్ట్ కూడా ఇవ్వాలి అని చెబుతారు. 

అందరూ స్వీట్ టేస్ట్ చూసి చాలా బాగా చేశావు. అందుకేనా మా విక్రమ్ బెంగళూరు నుంచి అప్పుడు రాను అనేవాడు అని విక్రమ్ టీస్ చేస్తూ ఉంటారు..

నన్ను టీజ్ చేసింది చాలుగానే మూసుకుని తినండి అని చెప్పి సైలెంట్ గా తింటూ ఉంటాడు. భరత్ మాత్రం నువ్వు ఇలా చేస్తూ ఉంటే. మేము ఎక్స్ట్రా ఇంకొక గంట జిమ్ లో ఉండాల్సిందే అంటూ టెస్ట్ ని ఆస్వాదిస్తూ ఉంటాడు.

మాధవి గారు తినటమే కాదు.. అవినికి ఏం గిఫ్ట్ ఇస్తున్నారు అది కూడా చెప్పండి అని అడుగుతారు.

ఇదిగో నా గిఫ్ట్ అని ఒక కవర్ అక్కడ పెడతాడు. ఏమిటి ఇది అని చూస్తూ ఓపెన్ చెయ్ అవని అంటారు.

అవని ఇబ్బందిగా కవర్ ఓపెన్ చేసి కళ్ళు పెద్దవి చేసి ఆశ్చర్యంగా విక్రమ్ వైపు చూస్తుంది.

[SivaSai]

Part - 60

ఆ కవర్ ఓపెన్ చేసి  చూడగానే అవని ఆశ్చర్యపోతుంది. వెంటనే కంగారుగా విక్రమ్ వైపు చూస్తోంది. విక్రమ్ కళ్ళు ఆర్పుతాడు. 

ఇంకా అవని ఏం మాట్లాడకుండా సైలెంట్ అయిపోయి థాంక్యూ అన్నయ్య అని చెబుతోంది.  ఏంటవి ఏమి ఇచ్చాడు భరత్ అని చెప్పి అందరూ ఆత్రంగా చూస్తూ ఉంటారు.

అవినీ చెప్పడానికి ఇబ్బంది పెడుతూ ఉంటే అవి హనీమూన్ టికెట్స్. స్విస్ కి అని భరత్ చెబుతాడు.

ఎన్ని రోజులకి తీసావురా అని అడిగితే... 2 వీక్స్ అని చెబుతాడు.  ఆ మాటలకి  విక్రమ్ ఏం మాట్లాడకుండా సైలెంట్ బ్రేక్ఫాస్ట్ చేస్తూ ఉంటే అది అంతా విక్రమ్ ప్లాన్ అని అందరికీ అర్థం అవుతుంది.

అందరూ నార్మల్గా ఎవరి పనులు వాళ్ళు చేసుకుంటూ ఉన్న అవని కి మాత్రం ఇబ్బందిగా అనిపిస్తూ ఉంటుంది.

అందరూ నా గురించి ఏమనుకుంటారు. పెళ్లి అయిన వెంటనే భర్తని తీసుకుని షికార్లకు వెళ్లిందనుకుంటారా.. ఏంటి అని టెన్షన్ పడుతూ విక్రమ్ కోసం చూస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ ఆఫీస్ వర్క్ ఉండి ఇంట్లోనే ఆఫీస్ రూమ్ లోనే సీరియస్గా వర్క్ చూసుకుంటూ ఉంటాడు.    అవని చూపులు విక్రమ్ కోసం వెతుకుతూఉంటే లలితగారు కోడల్ని అబ్జర్వ్ చేస్తూ ఉంటారు.

అవిని అని పిలుస్తారు. చెప్పండి అత్తయ్య గారు అంటే... విక్రమ్ కి ఈ జ్యూస్ ఇచ్చేసిరామ్మా.. ఆఫీసు రూమ్ లో ఉన్నాడు అని చెప్పి పంపిస్తారు.

సరే అని చెప్పి ఆ జ్యూస్ గ్లాస్ తీసుకుని ఆఫీస్ రూమ్ దగ్గరికి వెళుతుంది. పర్మిషన్ లేకుండా లోపలికి వెళితే ఏమంటారో అని టెన్షన్ పడుతూ ఉంటుంది.

గట్టిగా ఊపిరి తీసుకునే డోర్ నాక్ చేస్తుంది.  కమింగ్ అని గంభీరంగా వాయిస్ వినపడుతుంది. వాయిస్ లో వచ్చిన గంభీరత్వానికి అవినికి చిన్నగా వణుకు వస్తుంది.

ఏమిటి విక్రమ్ గారి వాయిస్ ఇంత స్ట్రాంగ్ గా ఉంది అనుకుని మెల్లిగా తలుపు తీసుకొని లోపలికి వెళుతుంది.

లోపలికి వెళ్ళేటప్పటికి విక్రమ్ సీరియస్గా వర్క్ చేస్తూ ఉంటాడు.  కానీ భార్య అందెల శబ్దానికి చిన్నగా నవ్వుకుంటూ... ఏం చేస్తుందో చూడాలి అని... తలతిప్పకుండా సిస్టం లో వర్క్ చూసుకుంటూ ఉంటాడు.

దగ్గర కంట వెళ్లి విక్రమ్ గారు అని పిలుస్తుంది. పిలిచాను అని అనుకుంది కానీ... ఆ మాట గొంతు దాటి బయటికి రావడం లేదు.

ఏమిటి నేను పిలిచిన పలకడం లేదు అని..మళ్ళీ విక్రమ్ గారు అని కొంచెం వాయిస్ పెంచి పిలుస్తుంది.

హ... చెప్పు అవని అనగానే.. జ్యూస్ అంటుంది.  ఇది ఇవ్వడానికి ఎంత టైం తీసుకున్నావా అని అడుగుతాడు. అంటే...పిలిచాను మీకు వినపడలేదు అంటుంది.

ఎప్పుడు పిలిచావు ఇప్పుడే కదా అంటే... అదేంటి ముందు పిలిచింది ఈయనకి వినపడలేదా అని ఇన్నర్ వాయిస్ వేసుకుని మీతో కొంచెం మాట్లాడాలి.

నాతో మాట్లాడడానికి కూడా పర్మిషన్ తీసుకోవాలా...ఏమిటో చెప్పు అని లాగి ఒళ్ళో కూర్చోపెట్టుకుంటాడు.

విక్రమ్ గారు అని కంగారుగా పిలుస్తుంది.  చెప్పండి భార్యామణి గారు అనగానే... ఎవరైనా చూస్తారు అని దిక్కులు చూస్తుంది.

హ్మ్... నా పర్మిషన్ లేకుండా ఎవరు ఈ గదిలోకి రారు కానీ ఏదో చెప్పాలనుకున్నావుగా చెప్పు అని మంగురులు సవరుతీస్తూ ఉంటాడు.

అది.. అది..అని నాన్చుతూ ఉంటే.... అబ్బా అవని నువ్వు నా దగ్గర కూడా ఇంత ఇబ్బంది పడితే ఎలా..  ఏదైనా నా దగ్గర నువ్వు చొరవగా, ధైర్యంగా చెప్పొచ్చు. అది ఏదైనా సరే అని ఇప్పుడు చెప్పు ఏంటి నీ ఇబ్బంది అని అడుగుతాడు.

మార్నింగ్ బ్రేక్ఫాస్ట్ చేసేటప్పుడు భరత్ అన్నయ్య టికెట్స్ ఇచ్చారు కదా అని తలదించుకుని చెబుతోంది. ఇచ్చాడు అయితే అని అడుగుతాడు.

ఇప్పుడు వెళ్లడం అవసరమా అని అంటుంది. ఇప్పుడు కాకపోతే షష్టిపూర్తి అయ్యాక వెళతావా  ఏంటి అంటే... అబ్బా విక్రమ్ గారు నేను చెప్పేది అర్థం చేసుకోండి  .

సరే చెప్పు అర్థం చేసుకుంటాను అని తన ఎదురుగుండా తిప్పుకొని అడుగుతాడు. పెళ్లయిన వెంటనే మనిద్దరమూ ఇలా వెళితే... అందరూ నన్ను తప్పుగా అనుకుంటారు కదా...

అప్పుడే భర్తతో  బయట షికార్లకు వెళుతుంది అనుకుంటారు కదా అని తలదించుకునే అడుగుతుంది.
విక్రమ్ అవినినే సూటిగా చూస్తూ ఉంటాడు.

ఎంతసేపైనా విక్రమ్ ఏమీ మాట్లాడడం లేదు అని కళ్ళు మాత్రమే పైకెత్తి చూస్తూ... నేనేమైనా తప్పుగా మాట్లాడానా అని అడుగుతుంది.

విక్రమ్ మాత్రం అవని మనస్థితిని అంచనా వేస్తూ ఉంటాడు. చిన్నప్పటినుండి తనలో పేరుకుపోయిన భయాలు... ఒక్కసారిగా వదిలిపొమ్మన్నా వెళ్ళవు కదా...

అవని నుదుటన ముద్దు పెట్టుకుని నువ్వేమీ తప్పుగా మాట్లాడలేదు కానీ...ఆలోచించే విధానాన్ని మార్చు.

ఇది మన ఇల్లు అంటే నీ ఇల్లు కూడా.. నీ వాళ్ళు నీ గురించి ఎందుకు తప్పుగా అనుకుంటారు. పెళ్లయిన కొత్తలో ఎవరైనా హనీమూన్ కి వెళ్లడం సహజమే.

ఆ ఇంటి గురించి, ఆ మనుషుల గురించి పూర్తిగా మర్చిపో.  నీ మనసులో గాని ఆలోచనలో గాని వాళ్ల గురించి రానివ్వకు.

ఏమి చేస్తే ఇక్కడ ఏమనుకుంటారో... ఏం మాట్లాడితే తప్పు అవుతుందో అని ఆలోచన మానేసి స్వతంత్రంగా తిరుగు.

అందరూ నీ వాళ్లే.  అత్తయ్య వాళ్ళు నిన్ను దత్తత తీసుకున్నారు అంటే...  అది ఫార్మాలిటీ  కోసం కాదు. నిన్ను కూతురు అనుకున్నారు.

భరత్ తర్వాత అత్తయ్యకి ఇంకా పిల్లలు పుట్టలేదు. ఆడపిల్ల కావాలని మావయ్య కూడా చాలా కోరుకున్నారు. భరత్ కూడా చెల్లి ఉంటే బాగుంటుందని మమ్మల్ని, నివిని చూసినప్పుడల్లా అనుకునేవాడు.

నేను సరదాగా అంటూ ఉండేవాడిని... నా పెళ్లయిన తర్వాత నా భార్యని దత్తత తీసుకోరా నీ చెల్లి కింద అని. కానీ అదే నిజమవుతుందని నేను అనుకోలేదు.

వాడు  నిన్ను సొంత చెల్లి  అనుకుంటున్నాడు కాబట్టి సర్ప్రైజ్ గిఫ్ట్ ఇచ్చాడు.  ఆఫ్ కోర్స్ నాకు ముందే ఇన్ఫామ్ చేశాడు అనుకో కానీ... ఈ ఆలోచన పూర్తిగా వాడిదే.

అర్థమైందా అని అడుగుతాడు. హ.. అని చెబుతుంది.
అవినీ మూడ్ డైవర్ట్ చేయాలి అనుకుని..నువ్వు నన్ను ఇంకా పూర్తిగా సొంతం అనుకోలేదు కదా అని బుగ్గలు లాగుతూ అడుగుతాడు.

అదేంటి అంత పెద్ద మాట అనేసారు అని విక్రమ్ వైపు చూస్తూ అడుగుతుంది. మరి లేకపోతే ఏంటి...ఆఫీసు రూమ్ ముందుకు వచ్చి అంతసేపు నిలబడిఉన్నావు గాని...

చొరవగా డోర్ తీసుకున్న లోపలికెందుకు రాలేదు అని అడుగుతాడు. అంటే మీరు వర్క్ బిజీ లో ఉంటారు కదా... సడన్గా లోపలికి వస్తే మీరు ఏమైనా కోప్పడతారేమో అని భయం వేసింది.

భయం ఎందుకు నీ మొగుడు దగ్గరికి రావడానికి కూడా అంటే... ఏమో చిన్నప్పటినుంచి పేరుకుపోయిన భయాలు అలాంటివి.

ఒకసారి  వాళ్ల ముగ్గురు గదిలో ఉండగా చొరవగా వెళితే పట్టుకుని తిట్టారు.  పర్మిషన్ తీసుకుని రావడం తెలియదా అని ఆ సార్ కోప్పడ్డారు. అందుకే ఒకలాంటి భయం మనసులో ఉండిపోయింది.

కుంచెం టైమ్ పడుతుంది. కానీ తొందరగానే సెట్ అవుతాను. పక్కనే మీరు ఉంటారు కదా.. నాకు దేనికి భయం లేదు అని హగ్ చేసుకుంటుంది.

బార్య చుట్టు చేతులు వేసి దగ్గరికి లాక్కుంటూ  భయమెందుకే బంగారం. ఎప్పుడూ నేను నీ పక్కనే ఉంటాను.

నేను పక్కన లేనప్పుడు కూడా నువ్వు ధైర్యంగానే ఉండాలి.  ఫిసికల్ గా నేను నీ పక్కన లేకపోవచ్చు కానీ... మెంటల్ గా, ఎమోషనల్ గా ఎప్పుడు నీతో కనెక్ట్ అయి ఉంటాను.

అర్థమైందా అనగానే... హ్మ్... అర్థమయింది. మీలాగా భరోసా ఇచ్చే భర్త ప్రతి ఆడదానికే ఉంటే ... నిజంగా ఆ అమ్మాయి చాలా అదృష్టవంతురాలు అవుతుంది కదా...

చిన్నప్పటినుండి నేను పడిన కష్టాలు చూసి ఆ భగవంతుడు కూడా జాలి వేసి ఉంటుంది. అందుకే మీలాంటి వజ్రాన్ని నా జీవితంలో నికి పంపించాడు.

మీ ఆడవాళ్ళతో వచ్చిన చిక్కే ఇది.  కష్టపడి మేమంతా చేస్తే....క్రెడిట్ మాత్రం ఆ భగవంతుడికి ఇచ్చేస్తారు అని అలకగా అంటాడు.

విక్రమ్ ఫేస్ చూసి అవని గట్టిగ నవ్వేసి... మా వారి అలక కూడ చాలా బాగుంది. ముద్దు వస్తున్నారు అంటూ బుగ్గలు లాగుతుంది.

ముద్దు వస్తే ముద్దు పెట్టుకోవాలి గాని ఇలా బుగ్గలు లాగకూడదు. ఆమ్మో ముద్దా అంటే.. హ ముద్దె. ఒక్కటీ ఇవ్వు బంగారం... అని గారంగా అడుగుతాడు.

ఆమ్మో నాకు సిగ్గు. నా వల్ల కాదు. నేను వెళతాను అని పైకి లేగబోతుంది. ఎక్కడికి వెళ్ళతావు. నాది నాకు ఇచ్చి అప్పుడు వెళ్ళు.

ప్లీజ్ అండి. నాకు చాలా సిగ్గుగా ఉంది. నైట్ లైట్స్ తీసిన తరువాత అప్పుడు ఇస్తాను. ఇప్పుడు వదిలేయరా.. నా బంగారం కదు.. అని బుజ్జగిస్తూ అడుగుతుంది.

లైట్స్ తీసాక నువ్వు ఇద్దువు గాని... ఇప్పుడు నేను తీసుకుంటాను అని అవని పెదవులు అందుకుంటాడు.

ఊపిరి కష్టం అవుతున్నప్పుడు వదిలి జ్యూస్ గ్లాస్ పెదవుల దగ్గర పెడతాడు. అది మీకు అనగానే... నాకు తెలుసు.

తాగు అని అందిస్తాడు. భర్త ప్రేమకు మురిసిపోతు... కుంచెం తాగి... విక్రమ్ వైపు గ్లాస్ పెడుతుంది.

అది చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటూ... జ్యూస్ కంప్లీట్ చేసి వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో... అసలే నైట్ కి ఏదో ఇస్తాను అన్నావు. అలిసిపోకుండా ఉంటావు. వెళ్ళు అనగానే...

విక్రమ్ మాటలకి సిగ్గుపడుతూ.. గ్లాస్ తీసుకుని వెళ్ళిపోతుంది. వెళుతున్నా అవిని నీ చూసి నవ్వుకుంటూ మళ్ళీ వర్క్ చేసుకుంటూ ఉంటాడు.

కిచెన్ దగ్గర కి వెళ్లి ఇంత లేట్ అయింది ఏమైనా అంటారు ఏమో అని టెన్షన్ పడుతూ లలితాగారి దగ్గర కి వెళ్లి అత్తయగారు అని మెల్లిగా పిలుస్తుంది.

ఆ పిలుపుకి అవని వంక చూసి వచ్చావా.. ఈ పాలు తాగు అని ఒక పెద్ద గ్లాస్ ఇస్తారు. అది చూసి అవనికి కళ్ళు తిరిగినంత పని అవుతుంది.

పిడికెడు తిండి తిని రోజు అంత ఉండే తనకి ఈ ఫుడ్ చాలా కష్టంగా ఉంటుంది.

గ్లాస్ వంక, వాళ్ళ అత్తయ్య గారు వంక చూస్తూ అత్తయ్య గారు అంటుంది. ఏమిటి అవిని అనగానే... గ్లాస్ వైపు చూపిస్తూ కష్టం అత్తయ్య గారు అంటుంది.అయినా పరవాలేదు తాగేయ్ అని చెబుతారు.

అవని పరిస్థితి ఏమిటి..

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

ivvala repu.. or ee long weekend off aa bhayya?

Ledu Update Istunnaaaa..................


1Hour Loooo

[SivaSai]

Part - 61

అవని గ్లాస్ వంకా వాళ్ళ అత్తయ్య గారు వంక చూస్తూ బిక్క మొహం వేస్తోంది. అక్కడికి మాధవి వచ్చి ఏమైంది అని అడుగుతుంది.

దానికి లలిత చూడు..  నీ కూతురు పాలు తాగమంటే నా మొహం వంక చూస్తుంది. ముందు ఆ పాలు తాగించు. ఎలా ఉందో చూడు.

గట్టిగా గాలి వస్తే ఎగిరిపోతుంది. నా కొడుకు పక్కన అనాలి కదా.. తాగించు తాగించు అని చెబుతుంది. మాధవి కూడా తాగు అన్నట్టుగా చూస్తే...

ప్లీజ్ అమ్మ ఈరోజుకి వదిలేయండి.  రేపటి నుంచి మీరు ఎలా చెబితే అలా తాగుతాను. ఒక్కసారిగా ఫుడ్ అంత మార్చితే నాకు కూడా కష్టం కదా అర్థం చేసుకో అమ్మ అని బ్రతిమాలతూ ఉంటుంది.

అవిని పరిస్థితి అర్థం అయ్యి సరే అయితే.. రేపటి నుంచి నీ డైట్ చార్ట్ ప్రిపేర్ చేస్తాము.  అలాగే తినాలి. అలాగే తాగాలి.అర్థమైందా...

వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో.  లంచ్ ప్రిపేర్ అయిన తర్వాత పిలుస్తాము అని చెబుతారు.  పర్వాలేదు అమ్మ నేను హెల్ప్ చేస్తాను అంటే..

వద్దు వద్దు వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో.  ఇక్కడే పనేమీ లేదు. సర్వెంట్స్ ఉన్నారు కదా... వెళ్ళు అని బలవంతంగా గదిలోకి పంపించేస్తుంది.

ధనుంజయ్ హాల్లో కూర్చుని ఆఫీస్ వర్క్ చూసుకుంటూ ఉంటాడు. అక్కడికి సత్యవతి గారు వచ్చి ధనుంజయ్ అని పిలుస్తారు.

చెప్పమ్మా అనగానే..భార్గవి గురించి ఏం ఆలోచించావు రా అని అడుగుతారు. ఆలోచించడానికి ఏమీ లేదు. జరగవలసిందే జరుగుతుంది అని చెబుతాడు.

అలా కాదురా..మారుతుందేమో ఒక అవకాశం ఇస్తే బాగుంటుందేమో అని అంటారు. నువ్వు భార్గవి మీద జాలి పడుతున్నావా అమ్మ అని ఆశ్చర్యంగా అడుగుతాడు.

జాలి కాదురా.. ఇంటి పరువు గురించి ఆలోచిస్తున్నాను. మన బంధువులు అందరికీ భార్గవి తెలుసు.  ఇప్పుడు భార్గవి ఎందుకు జైల్లో ఉంది అని అడిగితే ఏమని సమాధానం చెప్పాలి.

ఆ మాటలకు విరక్తిగా నవ్వుతూ పరువు.. ఆ పదానికి అసలు అర్థం ఏంటమ్మా..ఎన్ని తప్పులు చేసినా సరే కళ్ళు మూసుకుని కూర్చోవడమా...

నా పేరు చెప్పి అవిని నీ భయపెట్టి బయటికి రాకుండా చేసింది. అసలు అవని అనే ఇంకొక కూతురు ఉంది అని మన బంధువుల్లో ఎంతమందికి తెలుసు అమ్మ.

ఇప్పుడా అందరికీ అవని గురించి చెబితే అప్పుడు పోదా నా పరువు.  మొదటి భార్య కూతుర్ని ప్రపంచానికి తెలియనివ్వకుండా చేశాడు. ఈ మనిషి అని నా వెనకాల మాట్లాడుకోరా.. అప్పుడు మన పరువు ఏ గంగలో కలుస్తుంది.

తప్పు చేసినప్పుడు ధైర్యంగా ఒప్పుకోవాలి. నాకా ఆ ధైర్యం ఉంది. నేను అలా ప్రవర్తించు ఉండి ఉంటానో లేదో అని మీరు తెలుసుకోకుండా మౌనంగా ఉండిపోయారు.

ఏరోజైనా సరే నా చొక్కా పట్టుకుని ఒరేయ్ ధనుంజయ్.. ఏంట్రా నువ్వు చేసేది అవని విషయంలో అని మీరు ధైర్యంగా అడగలేకపోయారు.

అడిగి ఉండుంటే కథ ఇంకొక లాగా ఉండి ఉండేది కదా..
నీ కడుపున పుట్టిన నీ కొడుకు ఎలాంటి వాడో నీకు తెలియదా..నీకే తెలియనప్పుడు ఇంకా నా కూతురికి ఏం తెలుస్తుంది.

చాలా కష్టంగా ఉందమ్మా అవని నన్ను సార్ అని పిలుస్తూ ఉంటే.. అవని అసహ్యాన్ని భరించలేకపోతున్నాను.

ఇదంతా నా చేతలారా చేసుకుందే కదా...ఈరోజు నేను వెళ్లి నిజం చెప్పినా అవని నమ్మని స్థితిలో కి వచ్చాను .

నా కన్నీళ్లు చూసినా సరే అది ఒక నాటకం అనుకుంటుంది.  నేను ఆ రాక్షసులు ఇద్దరు కోసమే తన ముందు నటిస్తున్నాను అనుకుంటుంది.

ఇలాంటి ఘోరమైన పరిస్థితి ఏ తండ్రికి రాకూడదు కదా అని బాధగా కళ్ళు మూసుకుంటాడు.  ఆ కనురెప్పల నుండి కన్నీళ్లు కారిపోతూ ఉంటాయి.

సత్యవతి గారికి కూడా బాధగా అనిపించి ధనుంజయ్  భుజం మీద చెయ్యి వేస్తారు.  ఇంకా ధనుంజయ్ తట్టుకోలేక తల్లి ఒడిలో పడుకొని గుక్క పెట్టి ఏడుస్తాడు.

శేషగిరి గారు కూడా ఏమీ మాట్లాడలేక పోతారు.  ఇటు కొడుకు బాధలోనూ న్యాయం ఉంది.  అటు అవని బాధలోనూ న్యాయం ఉంది.

ఈ సమస్యకు కాలమే పరిష్కారం చూపించాలి. తండ్రి కూతుర్లు కలపమని ఆ భగవంతున్ని కోరుకోవడం తప్ప నేను ఇంకా ఏమీ చేయలేను అని బాధగా కొడుకు వైపు చూస్తూ ఉంటారు.

కొంచెం సేపటికి ధనుంజయ్ సర్దుకుని పరవాలేదు అమ్మ నేను బాగానే ఉన్నాను. మీరు నా గురించి టెన్షన్ పడకండి అని చెబుతాడు.

మరి శిల్ప సంగతి ఏమిటిరా అని అడిగితే.. అది ఎప్పుడో దారి తప్పింది. ఏమైనా మారితే మనతో పాటు ఉంటుంది.

లేకపోతే తల్లిదారిలోనే అది కూడా.. ఇద్దరికీ నీళ్లు వదిలేయడం తప్ప ఇంకా ఏమీ చేయలేను. కళ్ళున్న గుడ్డివాడిని కదా...  ఆ గుడ్డితనంతోనే నా రోజులు వెళ్ళదీయాలి.

భార్గవి మారుతుందేమో ఆశ అయితే నాకు లేదు. ఇప్పటికి కూడా నాటకాలు ఆడి నన్ను రప్పించుకోవాలని చూస్తుంది కానీ..చేసిన తప్పులు ఏమిటో తెలుసుకుని వాటిని సరిదిద్దుకోవాలని మాత్రం అనుకోవడం లేదు.

వాళ్ళిద్దరి గురించి ఎంత తక్కువ మాట్లాడుకుంటే అంత మంచిది అని చెబుతాడు. వీళ్లు మాట్లాడుకుంటూ ఉండగానే సెక్యూరిటీ నుంచి ఫోన్ వస్తుంది.

ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి చెప్పు అనగానే...  సార్ బిందు మేడం మన గేటు దగ్గర వెయిట్ చేస్తున్నారు. మీతో మాట్లాడాలి అని బ్రతిమాలుతున్నారు.. ఏం చేయమంటారు అని అడుగుతాడు.

లోపలికి పంపించండి అని చెబుతాడు.  ఎవర్రా అని అడిగితే బిందు అని చెబుతాడు. బిందు పేరు వినగానే సత్యవతి గారికి, శేషగిరి గారికి చాలా కోపం వస్తుంది.

ఎందుకురా ఆ పాపిస్టిదాన్ని లోపలికి రమ్మంటున్నావు అంటే... ఏం చెబుతుందో వినాలి కదా... ఎవరి చేసిన పాపం వాళ్లు నోట వెంట వస్తేనే బాగుంటుంది కదా అమ్మ అని బిందు కోసం చూస్తూ ఉంటాడు.

లోపలికి వచ్చిన బిందు అక్కడున్న ముగ్గురిని చూసి భయపడుతుంది. కొంచెం ధైర్యం చేసుకుని బాగున్నారా అన్నయ్యగారు, పెద్దమ్మ గారు, పెదనాన్నగారు అని పలకరిస్తుంది.

ఎందుకొచ్చావో చెప్పు నీలాంటి దాని మొఖం చూస్తే పంచ మహాపాతకాలు చుట్టుకుంటాయి. తొందరగా వచ్చిన పని చెప్పి వెళ్ళి ప్రక్షాళన చేసుకోవాలని చిరాగ్గా అంటారు.

ఎందుకు పెద్దమ్మ గారు మీకు అంత కోపం. ఇప్పుడు నేనేమి చేశాను అని బాధగా అడుగుతుంది.  నువ్వేం చేసావో నీకు తెలియదా..

నీ కొడుకు నా మనవరాలపై అంత అఘాయిత్యం చేస్తూ ఉంటే.. సినిమా చూసినట్టు చోద్యం చూసావు కానీ ఇది తప్పురా అని చెప్పావా...

మీ మొగుడు పెళ్ళానికి నా కొడుకు ఏమి తక్కువ చేశాడు. ఏది కావాలంటే అది అరేంజ్ చేశాడు. నీ మొగుడికి కంపెనీలో ఉద్యోగం ఇచ్చాడు. నీ కొడుకుని నా మనవరాలు తో సమానంగా చూశాడు.

అయినా మీ దాహం తీరలేదా.. నా బంగారు తల్లి జీవితాన్ని నాశనం చేయాలని చూశారు. ఏం మనుషులే మీరు అని తిడతారు.

ఆ మాటలకి సిగ్గుతో తలవంచుకొని మీరన్న ప్రతి మాట నిజమే పెద్దమ్మ గారు. ఒక ఆడదాన్ని అయ్యుండి మరొక ఆడపిల్ల జీవితం నాశనం చేస్తూ ఉంటే ఎంజాయ్ చేశాను. అందుకు తగిన శిక్ష ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నాను.

మనం చేసిన పాపమైన, పుణ్యమైన ఇక్కడే అనుభవించాలి అంటారు.  ఈ నిమిషం  మనం చేసే ప్రతి పని మనకు సంతోషాన్నివ్వచ్చేమో గానీ...

దాని ప్రతిఫలం మాత్రం ముందు ముందు అనుభవించాలి అన్న విషయం మరిచిపోయి అవిని విషయంలో చాలా నీచంగా ప్రవర్తించాను. 

భార్గవి అవని జీవితాన్ని నాశనం చేయాలి అని చిన్నప్పటినుండే ఉదయ్ ని ఉసుగలుపుతుంటే తప్పు అని చెప్పలేదు.

మా సుఖాలు మేము చూసుకున్నాము. అందుకే ఇప్పుడు నా భర్త జైల్లో కూర్చున్నాడు. నా కొడుకు ఎక్కడున్నాడో కూడా తెలియకుండా అయిపోయింది అని ఏడుస్తుంది.

సత్యవతి గారి ఆశ్చర్యంగా ఏమంటున్నావ్ నువ్వు అని అడిగితే.. నేను నిజమే చెబుతున్నాను పెద్దమ్మ గారు. ఉదయ్ ని హాస్పిటల్ అడ్మిట్ చేసిన తర్వాత విక్రమ్ గారే  ట్రీట్మెంట్ ఇప్పించారు.

కొన్ని రోజులకి ఏమైందో తెలియదు కానీ...విక్రమ్ చాలా కోపంగా వచ్చి... అప్పుడే కొంచెం కొంచెం కోలుకుంటున్నా నా కొడుకుని మళ్ళీ చితకబాది ఎక్కడికో తీసుకువెళ్లారు.

మీరు ఒక్కసారి మాట్లాడితే నా కొడుకు ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలుస్తుంది. నా కొడుకుని తీసుకుని నేను ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోతాను అని కాళ్లు పట్టుకుని ఏడుస్తుంది.

బిందు బాధ అర్థం అవుతున్నా సరే ఎవరు ఏమీ చేయలేని పరిస్థితి. ధనుంజయ్ బిందువైపు చూస్తూ నువ్వు నాకు ఒక సహాయం చేయగలుగుతావా... దానికి నీ కొడుకు ఎక్కడ ఉన్నాడో నేను కనుక్కొని చెబుతాను అంటాడు.

బిందు సంతోషంగా చెప్పండి అన్నయ్య గారు.. నేను ఏం సహాయం చేయాలి అని అడిగితే...నా కూతురు దగ్గరికి వెళ్లి మీ నాన్నని క్షమించి నాన్న అని పిలువు అని అడగగలుగుతావా అని అంటాడు.

ఆ మాటలకి భయంగా చూస్తూ...  అవని తో నేను ఎలా చెప్పగలుగుతాను.  నేను చెప్పినంత మాత్రాన అవని నా మాట వింటుందా...మిమ్మల్ని నాన్న అని పిలుస్తుందా అని అడిగితే...

ఇప్పుడు అర్థమైంది కదా నేను వెళ్లి అడిగితే మాత్రం విక్రమ్ చెబుతాడు అని అనుకుంటున్నావా...  తండ్రిగా నేను ఫెయిల్అయ్యాను గాని...

భర్తగా విక్రమ్ ఎప్పుడూ ఫెయిల్ అవ్వలేదు. నా కూతురు మరొకరికి దత్తత వెళ్లి నాన్న అని పిలుస్తుంది. అది నాకు ఎంత రంపపు కోతగా ఉందో మీకు తెలుసా...

మనిషికి స్వార్థం ఉండవచ్చు కానీ మీలాగా అత్యాశ ఉండకూడదు నా కూతుర్ని నా నుంచి దూరం చేసి ఏమి సాధించారు. 20 సంవత్సరాలు పైశాచిక ఆనందం పొందారు అంతే కదా...

వయసులో ఉన్నప్పుడు మనం ఏం చేసినా చెల్లుబాటు అవుతుంది కానీ... వయసు అయిపోయేటప్పటికి మనకి తోడుగా ఎవరో ఒకరు ఉండాలి అనుకుంటాము.

అది లైఫ్ పార్టనర్ అయిన, మన పిల్లలైనా ఉంటే బాగుంటుంది అనిపిస్తుంది. మీ స్వార్థం వలన ఈరోజు నాకు ఎవరూ లేకుండా అయిపోయింది.

ఇంత చేసిన మీరందరూ ఏమి సుఖపడ్డారు...  చెట్టుకొక్కళ్ళు, పుట్టకొకళ్ళు అయినట్టు అయిపోయారు కదా అని బాధగా అడుగుతాడు.

[SivaSai]

Part - 62

ధనుంజయ్ అడిగిన దానికి బిందు సమాధానం చెప్పలేక కన్నీళ్లు కారుస్తూ మీరు చెప్పింది నిజమే అన్నయ్యగారు.
ఒక ఆడపిల్లని ఏడిపించేన ఉసురు ఊరికే పోతుందా..

ఇంత వయసు వచ్చిన నా కొడుకు కనపడకపోతే నేను అల్లలాడిపోతున్నాను. అంత చిన్న పిల్ల.. తల్లి ప్రేమకు దూరం అయింది.

కన్న తండ్రిని  కూడా దూరం చేస్తూ ఉంటే ఎంత విలవల్లాడి ఉంటుందో నాకు ఇప్పుడు అర్థం అవుతుంది. అమ్మ అవసరం అయినప్పుడు కూడా మేమిద్దరం నవ్వుకున్నామే కానీ... చిన్నపిల్ల కి తోడు ఉండాలి అని ఇంకిత జ్ఞానం లేకుండా పోయింది.

నా కొడుకు చేసిన తప్పులకు విక్రమ్ ఏదో పనిష్మెంట్ ఇస్తున్నాడని మాత్రం అర్థం అవుతుంది. ప్రాణాలు అయితే ఉంచుతాడు. కానీ జీవచ్ఛంలాగా మార్చేస్తాడు.

అప్పుడైనా నా కొడుకు మారి నా దగ్గరికి వస్తే చాలు అన్నయ్యగారు. నేను వెళ్లి వస్తాను అని బయలుదేరతుంది.

ఆగు బిందు ఎక్కడికి వెళుతున్నావు అంటే.. తెలియదు అన్నయ్యగారు.  ప్రాణాలతో ఉంటాను చేసిన  పాపాలకు శిక్ష అనుభవించాలి కదా.. అనుభవిస్తాను.

జైల్లో ఉన్న నా భర్తను కూడా కలుస్తాను. మారమని చెబుతాను.  మారితే మంచిది. మారకపోతే శిక్ష అనుభవిస్తాడు.

ఒక నిండు ప్రాణాన్ని బలి తీసుకుంటూ ఉంటే మా సరదాల కోసం, నడిమంత్రపు సిరి కోసం మౌనం వహించాము.

మీరు అన్నది నిజమే అన్నయ్యగారు. వయసులో ఉన్నప్పుడు ఏమి చేసిన బాగానే ఉంటుంది కానీ... వయస్సు అయిపోయేటప్పుడే మనకి అన్నీ అనుభవంలోకి వస్తాయి.

రజిత స్థానంలోనికి భార్గవి వచ్చి మా నోళ్లు ముయించడానికి నగలు వేసి, కారులో తిప్పుతూ ఉంటే అదే జీవితం అనుకున్నాను కానీ..

ఈరోజు పట్టేడు అన్నం తినడానికి కూడా ఇబ్బంది పడుతూ ఉంటే అవిని బాధ అర్థమవుతుంది. అంత చిన్న పిల్లకి గుప్పెడు అన్నం పెట్టడానికి కూడా మాకు మనసు రాలేదు.

కాలేజ్ కి వెళ్లి వాళ్ళు పెట్టిన అన్నం తింటూ ఉంటే ఏదో సాధించిన గర్వంతో నవ్వుకునేవాళ్ళము.  ఎన్ని ఇబ్బందులు పడినా సరే అవని ఏ రోజు కూడా తన ఆత్మ అభిమానాన్ని వదులుకోలేదు.

ఎంతైనా రజిత కూతురు కదా. భార్గవి చేసిన తప్పులకి శిల్ప ఎప్పుడో దారి తప్పింది. మోడలింగ్ చేయాలి అని... ఎవరితో వెళ్లడానికైనా సిద్ధపడేది.

అందుకే అంటారేమో తల్లిదండ్రులు చేసిన మంచైనా, చెడైనా పిల్లలకి వస్తుంది అని. అవని ఎక్కడ ఉన్నా సరే సంతోషంగా ఉండాలి అని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను.

ఇంక సెలవు  అని గడప దాటుతుంటే.. సత్యవతి గారు ఆగు బిందు. ఆడదానివి. ఒంటరిగా  ఈ సమాజంలో ఎలా ఉంటావు.

ఎక్కడికి వెళ్తున్నావో కూడా తెలియదు అంటున్నావు. నిజంగా నువ్వు మారితే అది నీకే మంచిది. అలాగని నిన్ను మేము ఇంట్లో పెట్టుకోలేము.

సర్వెంట్ క్వార్టర్స్లో ఒక రూమ్ లో ఉండు. మొత్తం ఫుడ్ అన్ని అక్కడికే పంపిస్తాము గాని... ఎట్టి పరిస్థితుల్లోను ఈ గుమ్మం మాత్రం తొక్కకు. ఒక మెయిడ్ ని పిలిచి పంపిస్తుంది.

బిందు వెళ్లిన తర్వాత ఎందుకమ్మా ఉండనిచ్చావు అని అసహనంగా  అడుగుతాడు. ఎంత చెడ్డ తను ఒక ఆడదే రా...

భార్గవి మాయలో ఉండి ఇక్కడ అవిని నీ ఇబ్బంది పెట్టాలి అని సెటిల్ అయిపోయారు. ఇప్పుడు బయటికి వెళ్లి ఎలా బ్రతకాలో కూడా తెలియదు.

ఉండని..ఏదైనా తోక జాడిస్తే అప్పుడే ఏమి చేయాలో ఆలోచిద్దాం. రేపు మేము అవిని దగ్గరికి వెళుతున్నాము. అవిని,  విక్రమ్ రేపు స్విస్ వెళుతున్నారు అని చెబుతారు.

తెలిసిందమ్మా అని ఒక కార్డు ఇస్తాడు. ఏంట్రా ఇది అంటే.. ఆన్ లిమిట్టెడ్.అవనికి ఏదైనా ఉపయోగపడుతుంది అమ్మ అంటే..

సత్యవతి గారు నవ్వుతూ ఇంకా నీకు అవని అర్థం కావడం లేదు రా...ఇది ఇస్తే మాత్రం తీసుకుంటుంది అనుకుంటున్నావా...

తీసుకోదు అని నాకు తెలుసు. ఇప్పటివరకు తండ్రిగా నేను ఏమీ చేయలేదు. ఇప్పుడైనా చేసే అవకాశం వస్తే వదులుకోలేను.

నా ప్రయత్నం నాది.  రేపు వెళ్ళినప్పుడు ఇది ఇవ్వు అని చెబుతారు. నువ్వు రావా అంటే మౌనంవహిస్తాడు. సరే నీ ఇష్టం అని గదిలోకి వెళ్ళిపోతారు.

రెస్ట్ తీసుకోవడానికి అని వెళ్ళిన అవని మంచం మీద పడుకోగానే డీప్ స్లీప్ లోకి వెళ్ళిపోతుంది. విక్రమ్ వర్క్ అయిపోయి గదిలోకి వచ్చేటప్పటికి భార్యమణి గారు ముద్దుగా తలగడని పట్టుకుని పడుకుని కనిపిస్తుంది.

అబ్బా నా ముద్దుల భార్యమణి..నన్ను పట్టుకుని పడుకోవడం మానేసి తలగడని పట్టుకుని పడుకుంటావా... చెబుతా నీ పని అని మెల్లిగా అవని పక్కన పడుకొని...

ఆ తలగడని తీసివేసి గట్టిగా హత్తుకుని పడుకుంటాడు. భర్త స్పర్శ తెలుసని అవని ఇంకా దగ్గరకంట వచ్చి హత్తుకుని పడుకుంటుంది.

విక్రమ్ చిన్నగా నవ్వుకుంటూచుట్టూ చేతులు వేసి కళ్ళు మూసుకుంటాడు. ఇద్దరు చాలా మత్తుగా నిద్రపోతూ ఉంటారు.

లంచ్ టైం కి లలితగారు విక్రమ్ కి కాల్ చేసి కిందికి వస్తారా.. లేక పైకే పంపించేయనా అని అడుగుతారు. లేదు మమ్మీ కిందికే వస్తాము అని చెప్పి అవని నీ మెల్లిగా లేపుతాడు.

ప్లీజ్ విక్రమ్ గారు కొంచెం సేపు పడుకోనివ్వండి అంటే.. లంచ్ అయిన తర్వాత మళ్ళీ వచ్చి పడుకో. ఎవరు డిస్టర్బ్ చేయరు. కింద అందరూ వెయిట్ చేస్తున్నారు అని మెల్లిగా లేపుతాడు.

అంతే ఆ మాటలకి అవినికి నిద్ర మొత్తం అంతా ఎగిరి పోయి.. ఇంత స్లోగానా మీరు చెప్పేది అని గబగబ  వాష్ రూమ్ లోకి పరుగుపడుతుంది.

హేయ్... మెల్లిగా అనే విక్రమ్ మాట నోటిలో ఉండగానే. అవని వాష్ రూమ్ లో ఉంటుంది. ముందు అవనికి ఈ కంగారు తగ్గించాలి అనుకుని... వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాడు.

అవని వచ్చిన తర్వాత విక్రమ్ కూడా ఫ్రెష్ అయ్యి ఇద్దరూ కలిసి కిందకు వెళ్తారు.  ఇందిరా గారు కూడా వీళ్ళిద్దరి కోసం చూస్తూ ఉంటారు.సారీ అమ్మమ్మ గారు నిద్ర పట్టేసింది అని సంజాయిషీ ఇస్తుంది.

ఇప్పుడు నువ్వు ఎందుకు సంజాయిషీ ఇస్తున్నావు. నిద్ర వచ్చింది పడుకున్నావు. అంతే కదా.. భోజనం చేయండి అని అందరూ కూర్చుని సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కంప్లీట్ చేస్తారు.

లంచ్ చేసే కాసేపు సరదాగా మాట్లాడుకుని లగేజ్ ప్యాక్ చేసుకోవడానికి రూమ్ కి వెళ్ళిపోతారు. అవిని ఏం సర్దుకోవాలో అర్థం కాక చూస్తూ ఉంటే..

వెనక నుంచి హత్తుకుని ఏమైంది.. అంతలా ఆలోచిస్తున్నావు అని అడుగుతాడు.  ఏం సర్దుకోవాలో నాకు అర్థం కావడం లేదు.

ప్లీజ్ హెల్ప్ చేయరా అంటే.. ఎందుకు ఇన్ని డ్రెస్సెస్. ఒకటి వెళ్ళేటప్పుడు, ఇంకొకటి వచ్చేటప్పుటకి  పెట్టుకో సరిపోతుంది అంటాడు.

మరి మిగిలిన రోజులు అంటే.. అసలు హనీమూన్ కి ఎందుకు వెళ్తారు పాప.  బట్టలతో ఎం పని ఉంటుందో చెప్పు అని అంటాడు.

బాబోయ్ మీరు నోరు తెరిస్తే అన్ని సెన్సార్ కట్ మాటలే తట్టుకోలేకపోతున్నామని చెప్పి తనకి కావాల్సిన డ్రెస్సెస్ అన్ని పక్కన పెట్టుకుంటూ ఉంటుంది.

మాటలకే ఇలా అయిపోతే చేతుల్లోకి దిగితే ఏమైపోతావు అవనికి హెల్ప్ చేస్తూ అడుగుతాడు. అవినీ సిగ్గుపడుతూ ఏం మాట్లాడకుండా లగేజ్ సర్దుకుంటుంది.

మీ క్లోత్స్ కూడా ఇస్తే అన్ని సర్దేస్తాను. ఆల్రెడీ ప్యాక్ అయిపోయింది. నీ లాగా లేట్ కాదు నేను. అబ్బో ??

అన్ని సద్దడం అయిపోయాక..కొంచెం అలసటగా  ఉండి మంచం మీద పడుకుంటుంది. విక్రమ్ కూడా పడుకుని అవని నీ గుండెల మీదకి చేర్చుకుని...

కాసేపు పడుకో. అబ్బా.. నిద్ర రావడం లేదండి.  పొద్దున్నుంచి ఒకటే నిద్ర ఏదన్నా పని చేద్దామన్నా సరే వద్దు అని చెబుతున్నారు.

ఇలా ఖాళీగా ఉంటే చాలా కష్టంగా ఉంది అని చెబుతుంది.
నీకు అంత కష్టం ఎందుకు బంగారం.  నిన్ను నేను ఫుల్ బిజీ చేస్తాను కదా అని చెబుతాడు. ఎలా అని అడిగితే.. ఇలా అని పెదాలు అందుకుంటాడు.

పెదవుల దాహం తీరకపోయినా అవని ఊపిరి తీసుకోవడానికి ఇబ్బంది పడుతుందని వదిలేస్తాడు. ఇలా ఎవరైనా బిజీ చేస్తారా అని చిరుకోపంగా అడుగుతుంది.

ఇలా కాదా మరి ఎలా బిజీ చేయాలి బంగారం అని అమాయకంగా అడుగుతూ.. ఓ...సారి మర్చిపోయాను ఇంకొక లాగా బిజీ చెయ్యాలా అంటు నడుము పట్టుకుని దగ్గరకి లాక్కొని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తూ ఉంటాడు.

కాసేపు అచ్చిక బుచ్చికలు ఆడుకుని సరదాగా టైం స్పెండ్ చేసే సాయంత్రం కిందకి వెళ్తారు.

నేహా బెంగళూరు వెళ్లడానికి అన్ని ప్యాక్ చేసుకుంటుంది. వెళ్లొస్తాను ఆంటీ అని లలిత గారికి మాధవి గారికి చెప్పి.. అవిని నీ హగ్ చేసుకుని ఎంజాయ్ యువర్ మ్యారేజ్ లైఫ్.
వెళ్లొస్తాను సార్ అని విక్రమ్ కి చెప్పి.. ఇందిరా గారి దగ్గర ఆశీర్వాదం తీసుకుని బయలుదేరడానికి బ్యాగ్ పట్టుకుంటుంది.

శ్రీ కూడా స్పీడ్ గా వచ్చి నేను కూడా బయలుదేరుతున్నాను రా...  అక్కడ ఆఫీస్ లో వర్క్ అంత పెండింగ్లో పడిపోయింది అని ఏమీ తెలియనట్టుగా చెబుతాడు.

ఎలా వెళుతున్నావు శ్రీ అని ఇందిరాగారు అడిగితే... కార్లో వెళ్ళిపోతున్నాను మామ్మాగారు అని చెబుతాడు. ఆడపిల్లని ఒక్కదాన్నే పంపించడం ఎందుకు...

శ్రీ కూడా బెంగళూరే కదా వెళ్ళేది. నువ్వు కూడా శ్రీ తో వెళ్ళామా అని చెబుతారు. ఆ మాటలకి శ్రీ మనసులో కోయ డాన్స్ చేస్తు పైకి మాత్రం నార్మల్ గా ఉంటాడు..

ఆ ఎక్స్ప్రెషన్ కంట్రోల్ చేయడానికి చాలా కష్టపడుతూ ఉంటాడు. నేహా కంగారుగా ఎందుకు మామ్మగారు నేను బస్సుకి టికెట్స్ బుక్ చేసుకున్నాను అని చెబుతుంది.

ఆ మాటలకి గాలి తీసిన బెలూన్ లాగా ఒక్కసారే ఉసురమంటాడు. శ్రీ అవస్థ చూసి విక్రమ్ కి నవ్వొచ్చి ఎందుకు నేహా..

శ్రీ తో వెళితే మాకు ధైర్యంగా ఉంటుంది. నిన్ను జాగ్రత్తగా ఫ్లాట్ తీసుకెళ్లి డ్రాప్ చేస్తాడు.  పైగా మీ ఇద్దరి ఎదురెదురు ఫ్లాట్స్ ఏ కదా ఇబ్బంది కూడా ఉండదు అని ఒప్పిస్తాడు.

సరే సార్ అని శ్రీ తో వెళదామా అని అడుగుతుంది. పదా అని చెప్పి విక్రమ్ దగ్గరికి వచ్చి థాంక్స్ బావ అంటాడు. ఈ థాంక్స్ లేమి వద్దుగాని..మేము హనీమూన్ నుంచి వచ్చేటప్పటికి నీది గ్రీన్ సిగ్నల్ పడిందని మాకు చెప్పాలి.

లేదు అంటే గనక నేహా కి నేనే ఒక మంచి సంబంధం చూసి పెళ్లి చేస్తాను. తర్వాత నీ కర్మ అంటాడు. బావ నువ్వు అంత పని చేయకు.

నువ్వు వచ్చేటప్పటికి చూడు మా బండి పట్టాలు ఎక్కి ఎక్స్ప్రెస్ కన్నా స్పీడ్ గా దూసుకుపోతుంది అని అంటాడు.

చూద్దాం అని విక్రమ్ కూడా చూస్తాడు.

శ్రీ నేహాల ప్రేమ ప్రయాణం?? మొదలయ్యింది...

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 63

శ్రీ నేహా ని తీసుకుని కారులో బయలుదేరుతాడు. హైవే మీద కారు మంచి స్పీడ్ గా వెళుతూ ఉంటుంది. పక్కన నచ్చిన చెలి, చల్లటి గాలి, సాయంత్రం వేళ ఆహా ఏమి బాగుంది వెధర్ అనుకుంటూ...

నేహా అని మెల్లిగా పిలుస్తాడు.  చెప్పండి సార్ అంటే.. అబ్బా ఇక్కడ కూడా సార్ ఏంటి నేహ. ఆఫీసులో ఉంటే పిలవచ్చు.

మనం ఇప్పుడు ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్స్ అయ్యాం కదా అని అంటే.. దానికి నవ్వుతూ ఎలాగైనా మీరు నాకు బాస్ ఏ కాదు సార్ అంటుంది.

సరే ఇప్పుడు మాత్రం మనం ఫ్రెండ్లీ గానే మాట్లాడుకుందాం. అట్లీస్ట్ శ్రీ గారు అని అయినా పిలివు. ప్లీజ్ ఇలా సార్.. సార్ అంటూ ఉంటే నాకు డ్రైవింగ్ ఎంజాయ్మెంట్ రావడం లేదు అని రిక్వెస్ట్ చేస్తాడు.

నేహా ఒక నిమిషం తటపాయించి అలాగే శ్రీ గారు చెప్పండి అంటుంది. శ్రీ సంతోషముగా ఫీలవుతూ మీరు అవని ఎప్పటినుండి ఫ్రెండ్స్ అని అడుగుతాడు.

అవని మాకు జూనియర్.  జాయిన్ అయినప్పుడు చాలా బిడియంగా భయంగా ఉండేది కానీ ... ఎందుకో నాకు మొదటి సారి చూసినప్పుడే నచ్చింది.

తన గురించి అడిగితే అనాధని.  ఒక ఇంట్లో పని చేస్తూ వాళ్ళింట్లోనే ఉంటున్నాను అని చెప్పింది. పాపం అనిపించింది.

అందరూ ఉన్న ఆడపిల్లలకే సరిగ్గా రక్షణ లేదు..  అలాంటిది అనాధ అంటే ఎలాగా లైఫ్ ఉంటుందా అన్నది ఒక అంచనా వేయగలిగాను.

ఆ రోజు నుంచి మా బ్యాచ్ అందరూ కూడా అవినికి హెల్ప్ చేస్తూనే ఉన్నాము. ఒక్కొక్క రోజు క్యాంటీన్లో భోజనం చేసేది.

ఒక్కొక్క రోజు ట్యాప్ వాటర్ తాగేది.  మేము లంచ్ షేర్ చేస్తామన్నా సరే... అసలు ఒప్పుకునేది కాదు. ఒకళ్ళ దగ్గర చెయ్యి చాపడం అంటే నా ఆత్మ అభిమానాన్ని వదులుకోవడమే ప్లీజ్ సీనియర్ అనేది.

దానితో మా అందరికీ అవిని మీద చాలా రెస్పెక్ట్ పెరిగింది. పార్ట్ టైం జాబ్ కోసం చూస్తూ ఉంటే.. ప్రిన్సిపల్ గారే ఆయనకు తెలిసిన చోట జాబ్ అరేంజ్ చేశారు.

కాంపిటేటివ్ ఎగ్జామ్స్ కి ప్రిపేర్ అవ్వాలి అనుకున్నప్పుడు ఫుడ్ ఇంకా తక్కువ తీసుకునేది. అది మాత్రం చాలా కష్టంగా అనిపించేది కానీ...

అవని ఎవరి సహాయం తీసుకునేది కాదు. అందుకే సబ్జెక్టు విషయాల్లో మాత్రం మేము హెల్ప్ చేస్తూ ఉండేవాళ్ళం. ఉండగా.. ఉండగా.. నాకు అవినికి బాండింగ్ బాగా పెరిగింది .

నేను కాలేజ్ నుంచి బయటికి వెళ్లేటప్పుడు కూడా చెప్పాను. ఏ అవసరం వచ్చిన ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో అయినా నాకు ఒక కాల్ చేయి అని.

ఆరోజు రైల్వే స్టేషన్ నుంచి ఫోన్ చేసి ఏడ్చినప్పుడు నిజంగా చాలా బాధ అనిపించింది.  వెంటనే వచ్చేయమన్నాను.

ఇక్కడికి వచ్చిన తర్వాత మెల్లిగా మాటల్లో పెట్టి ఏం జరిగింది అని అడిగితే... అప్పుడు ఆ ఇంట్లో వాళ్ళు చేసిన అన్యాయం గురించి చెప్పి గుక్కపెట్టి ఏడ్చింది.

సవతి తల్లి కష్టాలు పెట్టడం అన్నది చూసాము గాని...కన్న తండ్రి కూడా పట్టించుకోలేదు అనేటప్పటికీ... ఆ వ్యక్తికి  ఎటువంటి గౌరవం ఇవ్వాలి అనిపించలేదు.

ఇంత జరిగిన తర్వాత నాకేమీ తెలీదు నన్ను క్షమించు అనగానే... ఏ ఆడపిల్ల అయినా ఎలా క్షమిస్తుంది.  అవని పడిన కష్టాల్లో ఒక్కవంతైనా సరే ఆ మనిషి అనుభవించి ఉండి ఉంటే... ఆ బాధ ఎలా ఉండి ఉంటదో అర్థమయ్యేది అని చెప్పి నిట్టూరుస్తుంది.

నేహా చెప్పిన మాటలు వింటూ శ్రీ అవిని ఎంత ఇబ్బంది పడి ఉండి ఉంటుందా అంచనా వేస్తూ ఉంటాడు.  నిజమే కదా మాటల్లో చెప్పుకోవడం వేరు. అనుభవంలోకి వచ్చింది వేరు.

అంత చిన్నతనం నుంచి అన్ని కష్టాలు పడుతూ ఆకలని తట్టుకుంటూ ఉండాలంటే... మాటలు కాదు కదా. ఇంత వయసు వచ్చిన మనమే ఆకలేస్తే.. గబగబా ఏదో ఒకటి తినేస్తాము.

అలాంటిది అంత చిన్న పిల్ల ఇంట్లో పని చేసి.. కాలేజ్లో వాళ్ళు పెట్టే భోజనం కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉండడం అంటే.. ఎంత నరకం అనుభవించి ఉండి ఉంటుంది అని బాధపడతాడు .

ఏంటి శ్రీ గారు ఆలోచిస్తున్నారు అంటే...ఏమీ లేదు, నేహా అవిని గురించి ఆలోచిస్తున్నాను.  నిజంగా తనకున్న ఆత్మ అభిమానం, ఆత్మస్థైర్యం ముందు మనమందరం ఎంత అని అనిపిస్తుంది.

సరే నీ గురించి చెప్పు అని అంటాడు.  నా గురించి ఏమంటుంది శ్రీ గారు అంటే... నువ్వు ఎక్కడి నుండి వచ్చావు.  మీ ఫ్యామిలీ ఏంటి  అంటే...

నేను ఒక విలేజ్ నుంచి వచ్చాను. నేను ఒక్కదాన్నే కూతురిని. నాన్న గారిది వ్యవసాయం. అమ్మ ఇంట్లోనే ఉంటుంది.

మరి నా గురించి అడగవా అని అడుగుతాడు. చెప్పాలనిపిస్తే మీరే చెబుతారు కదా అంటే...ఇప్పుడు నీకు చెప్పాలనిపించే నాకు చెప్పావా అని మళ్ళీ తిరిగి ప్రశ్నిస్తాడు.

అలా అడిగితే ఏమని చెప్పగలను సార్.. ఇందులో అన్ని సీక్రెట్స్ ఏమీ లేవు కదా.. అందుకే క్యాజువల్ గా చెప్పాను అని సమాధానం చెబుతుంది.

సరే నా గురించి చెబుతాను విను.  నా పేరు శ్రీ. మా అమ్మ నాన్న ఇద్దరూ హైదరాబాదులోనే ఉంటారు. ఇద్దరూ డాక్టర్స్.

నేను, విక్రమ్, రాజ్ చిన్నప్పుడు నుంచి ఫ్రెండ్స్. సో మా ఫ్రెండ్స్షిప్ స్ట్రాంగ్ అయ్యి బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ అయ్యాము. బెంగళూరులో ఉన్న బ్రాంచ్ ని నేను హ్యాండిల్ చేస్తున్నాను అని చెబుతాడు. నైస్ సార్ అంటుంది.

మళ్లీ సార్ అనే పదంలోకి వచ్చేసావేంటి అని చిరు కోపం గా అడుగుతాడు.  ఏదో ఫ్లోలో వచ్చేసింది శ్రీ గారు. మీరు ప్రతిదానికి చిన్న పిల్లల్లాగా అలుగుతున్నారు తెలుసా అంటుంది.

అది అందరి దగ్గర రాదు. మన అనుకునే వాళ్ళ దగ్గర మాత్రమే వస్తుంది అని కళ్ళని ఓరగా తిప్పి చెబుతాడు..ఆ మాటలకి నేహా ఇబ్బందిగా నవ్వుతూ బయటికి చూస్తూ ఉంటుంది.  

ఇంకా ఇబ్బంది పెట్టడం ఎందుకులే అని కాసేపు సైలెంట్ గా ఉంటాడు.  మళ్ళీ కొంచెం దూరం వెళ్ళాక.. నేహా ఈ వెదర్ చూస్తుంటే ఏమనిపిస్తుంది అని రొమాంటిక్గా అడుగుతాడు.

ఏముంది శ్రీ గారు ఒక దుప్పటి ఉంటే హాయిగా కప్పుకుని పడుకోవచ్చు అనిపిస్తుంది అని చెబుతుంది. ఏంటి అని గట్టిగా అరుస్తాడు.

ఏమైంది శ్రీ గారు..ఇప్పుడు నేను ఏమి తప్పుగా అన్నాను అని అమాయకంగా అడుగుతుంది. తప్పుకాక మరి ఏమిటీ...

వెదర్ ఇంత కూల్ గా రొమాంటిక్ గా ఉంటే ఎవరైనా పడుకుంటాను అంటారా అని కోపంగా అడుగుతాడు. ఇందులో మీరు కోప్పడడానికి ఏముంది.

రొమాంటిక్గా ఫీల్ అవ్వడానికి మనకి లవ్వరో,  భర్త, భార్య ఉంటే ఫీల్ అవుతాము.  అంతేగాని అందరూతో అలా ఫీల్ అవ్వలేము కదా శ్రీగారు.

మీరు ఎందుకు అంత కోప్పడుతున్నారు. ఏమీ లేదులే.. అవును లవర్ అంటున్నవు కొంపదీసి ఎవరినైనా లవ్ చేసావా అని అడుగుతాడు.

మనల్ని లవ్ చేసే వాళ్ళు ఎవరుంటారు శ్రీగారు. అందరూ పైపై మెరుగులు చూసి కావాలనుకున్న వాళ్లే గాని..మనం అలా మెయింటైన్ చేయలేము.

అయినా ఈ లవ్లవి మన వల్ల కాదు. ఏదైనా తేడా వస్తే తట్టుకోలేము.  మన మీదే ప్రాణాలు పెట్టుకున్న మన పేరెంట్స్ ఉన్నారు.

మనకి ఏం కావాలో వాళ్ళకే బాగా తెలుసు.  ఎలాంటి వాళ్ళు వస్తే మన లైఫ్ బాగుంటుందో కూడా వాళ్లకే తెలుసు. కాబట్టి లవ్,లు గివ్వులు నేను మాత్రం చెయ్యను అని కుండ బద్దలు కొట్టినట్టు చెబుతుంది.

అందరూ అలాగే ఎందుకు ఉంటారు. మనల్ని ప్రాణంగా ప్రేమించే వాళ్ళు మన చుట్టూ ఉండే ఉండొచ్చు కదా అని చెబుతాడు.

దానికి ఉంటే ఉండొచ్చు కానీ మన పేరెంట్స్ కంటే ఎక్కువ కాదు కదా.. ఫర్ సపోస్ ఇప్పుడు నేను ఎవరినైనా లవ్ చేసానే అనుకోండి.

అక్కడ మా నాన్నగారు నాకు తెలియకుండా ఇంకో సంబంధం కుదుర్చారు అనుకోండి.  లేకపోతే నేను లవ్ చేసిన అబ్బాయి మా నాన్నగారికి నచ్చలేదు అనుకోండి.

అప్పుడు నేను ఎటు అడుగు వేయాలి. ఇటు ప్రేమించిన వాడిని వదులుకోవాలా... లేకా అటు తల్లిదండ్రులను వదులుకోవాలా... ఎవరిని వదులుకోవాల్సి వచ్చినా మోసం చేసినట్టే కదా..


అందుకే నేను మాత్రం వీటికి దూరంగానే ఉంటాను. నిజంగా నన్ను ప్రేమించి,  నేనే కావాలి అనుకుంటే మాత్రం నన్ను అర్థం చేసుకుని వెళ్లి ముందు మా తల్లిదండ్రులతో మాట్లాడతారు. కాబట్టి ఈ టాపిక్ మనం ఇక్కడ ఆపేద్దాం అని చెబుతుంది.

నేహా చెప్పిన దానికి శ్రీ ఇంప్రెస్ అవుతూ... నచ్చేస్తున్నావే బంగారం. నిన్ను మాత్రం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వదులుకోను.

రేపే అమ్మానాన్నకు ఫోన్ చేసి వెళ్లి మీ పేరెంట్స్ తో మాట్లాడమని చెబుతాను. వాళ్ళు మన పెళ్లికి గ్రీన్ సిగ్నల్ ఇస్తే..

ఇంక నువ్వు నా నుంచి దూరంగా వెళ్లవు. పెళ్లిఅయ్యాక అయినా సరే నీతో నేను ప్రేమ పాటలు మొదలు పెడతాను అని నవ్వుకుంటూ డ్రైవ్ చేస్తూ ఉంటాడు.

ఇద్దరూ అలా సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ మిడ్ నైట్ కి బెంగళూరు చేరుకుంటారు. గుడ్ నైట్ శ్రీ గారు అని చెప్పి ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతుంది.

గుడ్ నైట్ నేహా అని చెప్పి తన ఫ్లాట్ లోకి వెళ్లి డ్రైవింగ్ చేసిన అలసటతో మంచం మీద పడిపోతాడు.

ఉదయమే అవని రెడీ అయ్యి కిందకి వచ్చి వాళ్ళ అత్తగారికి హెల్ప్ చేస్తూ ఉంటుంది.  ఎందుకు అవిని అలసిపోతావు.  మళ్ళీ మీ ఫ్లైట్ టైం అవుతుంది కదా అంటే..

అన్ని ప్యాక్ చేసేసే ఉన్నాయి అత్తయ్యగారు. ఉన్న కాసేపైనా మీతో ఉంటే నాకు బాగుంటుంది అని చెప్పి మాధవికి, లలిత కి కబుర్లు చెబుతూ బ్రేక్ ఫాస్ట్ ప్రిపేర్ చేస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ రెడీ అవుతూ ఉంటే ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది. ఎవరా ఈ టైంలో ఫోన్ అనుకుని చూస్తే శ్రీ నుంచి వస్తూ ఉంటుంది.

ఏంటి ఈ టైం లో ఫోన్ అనుకుని లిఫ్ట్ చేయగానే..హలో బావ అని గట్టిగా అరుస్తాడు.  ఫోను దూరంగా జరిపి చెవులో వేలుతో రుద్దుకుని..మళ్ళీ ఫోన్ చెవి దగ్గర పెట్టుకుని...

ఏమైంది రా.. రాత్రి ఏమైనా తాగి వచ్చావా ఏమిటి అంత గట్టిగా అరుస్తున్నావు అనగానే...  పో బావ నేను మంచి న్యూస్ చెబుదామనిఫోన్ చేస్తే నాకు గాలి అంతా తీసేసావు అని ఉసురుమంటాడు.

[SivaSai]

Part - 64

శ్రీ మొత్తం చెప్పిన తర్వాత విక్రమ్ మౌనంగా ఉంటాడు. ఏమైందిరా నేను ఇంత హ్యాపీ న్యూస్ చెప్తే..నువ్వు అలా సైలెంట్ గా ఉన్నావు అని అడుగుతాడు.



నేహా వాళ్ళ పేరెంట్స్ మనస్తత్వాన్ని అంచనా వేస్తున్నాను. మీరు వెళ్లి అడిగిన వెంటనే ఆయన ఒప్పుకుంటారా లేదా అన్నది ఆలోచిస్తున్నాను అని చెబుతాడు.



ఏమైంది రా నాకు. నాకేం తక్కువ అని అడిగితే.. అన్ని ఎక్కువే.అందుకే వాళ్ళు వద్దు అంటారేమో అని అనుకుంటున్నాను అంటాడు.



ఎందుకురా అంత బాంబు వేసావు నా  నెత్తి మీద అంటే.. నేను నిజమే చెబుతున్నాను.  నేహా చెప్పిన దాన్ని బట్టి వాళ్ళకి ఆత్మ అభిమానం చాలా ఎక్కువ.



అలాగే తహతకు మించిన సంబంధం చేస్తే.. రేపు ఏమైనా ప్రాబ్లమ్స్ వస్తాయి అని కూడా భయపడతారు.  ముందు వాళ్ళు భయాన్ని తీసివేసి, అప్పుడు నువ్వు పెళ్లికి గ్రీన్ సిగ్నల్ తీసుకో అని చెబుతాడు.



థాంక్స్ బావ మంచి సలహా ఇచ్చావు. లేకపోతే డైరెక్ట్ గా వెళ్లి మాట్లాడితే వాళ్లు నో అన్నారంటే... ఇంకా డాడీ ఒక్క అడుగు కూడ ముందుకు వేయరు.



వద్దన్నారు కదా ఇంకెందుకు వెళతాము అని ఈయన సైలెంట్ అయిపోతారు.  ముందు నా ప్రయత్నాలు నేను చేసి అప్పుడు అమ్మానాన్న దింపుతాను అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేస్తాడు.



విక్రమ్ నవ్వుకుంటూ రెడీ అయ్యి కిందకు వెళతాడు. అక్కడ అవని... లలిత, మాధవి లకు కబుర్లు చెబుతూనే ఉంటుంది.



అది చూసి విక్రమ్ చాలా హ్యాపీగా ఫీల్ అవుతాడు. పరవాలేదు బానే కలిసిపోతుంది. ఇలా ఉంటే తొందరగానే తనకున్న ఇన్ సెక్యూర్ ఫీలింగ్ అంతా పోతుంది అని అనుకుంటాడు.



సత్యవతి, శేషగిరి గారు అప్పుడే లోపలికి వస్తూ ఉంటారు.  రండి అని విక్రమ్ సాదరంగా ఆహ్వానిస్తాడు.



చల్లగా ఉండు నాయన ఆశీర్వదిస్తారు. బాగున్నారా అని అడుగుతాడు. పరవాలేదు అని చెప్పి అమ్మాయి ఏది అంటే...



కిచెన్ లో చూపిస్తాడు.  అలా చూడగానే అవని నవ్వుతూ మాట్లాడడం చూసి వాళ్లకి కూడా చాలా సంతోషం అనిపిస్తుంది.



అవని పుట్టిన తర్వాత రజిని ఉన్నన్ని రోజులేనేమో అవని ముఖంలో చిరునవ్వు చూసింది. మళ్ళీ ఇన్ని రోజులకు చూస్తూ ఉంటే ఆ పెద్ద వాళ్ళిద్దరికీ కడుపు నిండిపోయినట్టు ఉంటుంది.

బాబు మాకు ఒక చిన్న సహాయం చేస్తావా అని అడుగుతారు.  చెప్పండి తాతగారు అంటే.. అవినిది ఇలా నవ్వుతూ ఉన్న ఒక ఫోటో తీసి నాకు పెట్టు బాబు చూసుకుంటాను అంటాడు.



సరే అని చెప్పి అవినికి  తెలియకుండా చాలా యాంగిల్స్ లో ఫొటోస్ తీసి శేషగిరి గారికి పంపిస్తాడు. అవి చూసుకుని పెద్దయినా కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటారు.



ఎందుకు తాతగారు ఇప్పుడు ఇంత ఎమోషనల్ అవుతున్నారు అంటే...మా ఇంటి మొదటి వారసరాలు బాబు.



వాడు ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్నాడు. అల్లారు ముద్దుగా పెంచుకున్నాడు. ఎప్పుడైతే భార్గవి వాడి జీవితంలోకి వచ్చిందో..అప్పటినుండి అల్లకల్లోలం అయిపోయింది.



ఒక మాయా ప్రపంచంలో నా కొడుకుని ఉంచి అదే జీవితం అని చూపించింది. కూతురు వాడికి వ్యతిరేకంగా పెరుగుతుందేమో అనుకుని బాధపడ్డాడు.



కానీ కూతురుతో కూర్చుని మాట్లాడి అసలు ప్రాబ్లం ఏంటో తెలుసుకోవాలి అని ఆలోచన వాడికి లేకుండా చేసింది. ఎప్పుడూ అవని తో మాట్లాడదామని వాడి ప్రయత్నించిన ఏదో ఒక మెలిక వేసి అవినికి దూరంగా ఉంచింది.



ఆ పిచ్చి తండ్రికి అది తెలియక కూతురు తప్పుడు దారిలో వెళుతుందేమో అనుకున్నాడు కానీ ఆ భార్గవి కూతురే తప్పుడు దారిలో వెళ్ళింది.



ఇప్పుడు చాలా పెద్ద నిర్ణయమే తీసుకున్నాడు. మీరు హనీమూన్ నుంచి వచ్చిన తర్వాత మిమ్మల్ని కలుస్తాను అని చెప్పాడు.



ఏమి నిర్ణయం తాతగారు అంటే..నాకు సరిగ్గా తెలియదు కానీ..మాతోపాటు ఊరు వచ్చేసే ఆలోచనలో ఉన్నాడు. అది ఎంతవరకు కరెక్టో కూడా నాకు తెలియదు అని చెబుతారు. విక్రమ్ మాత్రం ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.



నా కొడుకు నమ్మకం అంతా మీరే బాబు అని చెబుతారు. దేనికి అన్నట్టుగా చూస్తే...భవిష్యత్తులో తన కూతుర్ని వాడి దగ్గరికి చేర్చేది మీరు మాత్రమే అని చాలా గట్టిగా నమ్ముతున్నాడు.



ఆ నమ్మకం ఎంతవరకు నిజమవుతుందో నాకైతే తెలియదు కానీ... అవని మాత్రం బాధపడకుండా ఉంటే చాలు.



ఇన్ని సంవత్సరాలు నా మనవరాలకి తెలియకుండానే బాధను ఇచ్చాడు. ఇప్పుడు ఆ బాధను వాడి తీసుకుంటున్నాడు.



అవని వీళ్ళని చూసి నానమ్మ తాతయ్య ఎంతసేపైంది మీరు వచ్చి అని పరిగెత్తుకుంటూ వస్తుంది. మెల్లిగా రా తల్లి.



ఇప్పుడే వచ్చాము అని చెబుతారు. మంచినీళ్లు తాగుతారా అంటే ఇప్పుడు ఏమీ వద్దు తల్లి కూర్చో మా పక్కన కాసేపు అని పక్కన కూర్చోపెట్టుకుంటారు.



అవని సంతోషాన్ని చూసి వాళ్ళిద్దరికీ మనసు సంతోషంతో నిండిపోతుంది. నువ్వు ఎప్పుడు ఇలాగే సంతోషంగా నవ్వుతూ ఉండాలి తల్లి అని నుదుటిన ముద్దు పెట్టుకుంటారు.



నా అత్తింటివారు నాతో ఉండగా నాకేంటి బాధ నానమ్మ అని చెబుతోంది.  ఎన్నింటికి మీ ప్రయాణం అని అడిగితే లంచ్ చేసిన తర్వాత అని చెబుతుంది.



ఇదిగో తల్లి అన్ని కార్డు చేతికిస్తుంది. ఏమిటి నాన్నమ్మ ఇది అంటే..అంత దూరం వెళుతున్నావు కదా.. నీకంటూ ఏదైనా అవసరాలు ఉంటాయి ఏమో అని.



అంటే మీ ఆయన ఇవ్వరని కాదు.. ఏదో పుట్టింటి తరుపున చిన్న కానుక తల్లి తీసుకో అని అంటారు.



ఆ మాటలకు అవిని నా పుట్టిల్లు కూడా ఇక్కడే ఉంది నానమ్మ అని కార్డు ఉన్న చేతిని వెనక్కి తోస్తుంది. అంటే మేము పరాయి వాళ్ళం అయిపోయామా అని బాధపడతారు.



మీరు ఇద్దరు ఎప్పటికీ నాకు పరాయి వాళ్ళు కాదు కానీ...ఆ ఇంటి నుంచి నేను ఏమి తీసుకోదల్చుకోలేదు. నాకు ఏదైనా అవసరమైతే ఇక్కడ చూసుకోవడానికి నా భర్త ఉన్నారు.



పుట్టింటి తరుపున కావాలి అంటే... ఇక్కడ నాకు ఒక తండ్రి, తల్లి,అన్నయ్య ఉన్నారు. ఇంతకు మించి నాకు అవసరం ఏమీ లేదు.  మీరు బాధపడి నన్ను బాధ పెట్టొద్దు అనే సున్నితంగా చెబుతుంది.



ఆ మాటలు విన్న మాధవికి మాత్రం చాలా సంతోషంగా అనిపిస్తుంది. మేము కూతురిగా పూర్తిగా స్వీకరించిన అవిని మమ్మల్ని స్వీకరించిందా లేదా అని ఎక్కడో చిన్న అనుమానం ఉండేది అది కూడా ఇప్పుడు పూర్తిగా తొలగిపోయింది.



బాధపడుతున్న పెద్ద వాళ్ళ దగ్గరికి మాధవి వచ్చి మీరు బాధపడకండి అత్తయ్య గారు.  అవినికి ఏ లోటు రాకుండా తల్లిగా చూసుకునే బాధ్యత నాది.



అవిని నా కడుపున పుట్టలేదు అన్న మాటే గాని మిగిలిన ఏ లోటు రాదు. అవును మాధవి నువ్వు చెప్పిందంతా నిజమే.



అవిని ఇక్కడికి వచ్చిన తర్వాతే సంతోషంగా నవ్వుతుంది. ఆ నవ్వు రజిత ఉన్నప్పుడే చూసాము. తల్లిగా నువ్వు ఉన్నావు కదా..  అందుకే మళ్ళీ ఆ స్వచ్చమైన నవ్వు తిరిగి వచ్చింది.



నీకు ఏమిచ్చి మా రుణం తీర్చుకోగలం అని నమస్కారం చేస్తారు.  అంత పెద్ద పెద్ద మాటలు ఎందుకు అత్తయ్య గారు..



అవని ఎప్పటికీ నా కుతురే అని  అవని చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరికి లాక్కుంటారు.   లలిత వచ్చి పెద్ద వాళ్ళిద్దరినీ బలవంతంగా  బ్రేక్ ఫాస్ట్ కి రమ్మని తీసుకు వెళుతుంది.



బ్రేక్ ఫాస్ట్ అయిన తర్వాత కాసేపు సరదాగా మాట్లాడుకుని లంచ్ ప్రిపేర్ చేస్తారు. లంచ్ చేసి అవని, విక్రమ్ ఎయిర్పోర్ట్ కి బయలుదేరుతారు.



ఎయిర్పోర్ట్ కి వెళ్లి ప్రాసెస్ అంతా కంప్లీట్ చేసి ఫ్లైట్ కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉంటారు. వీళ్ళని రెండు కళ్ళు అబ్జర్వ్ చేస్తూ ఉంటాయి.



విక్రమ్ కి అనుమానం వచ్చి చుట్టూ చూస్తూ ఉంటాడు. ఒక మూలన నిలబడి చూస్తున్న వ్యక్తిని చూసి ఆశ్చర్యపోతాడు.  తర్వాత చిన్నగా నవ్వుకుని అవని అతనికి కనపడేటట్టుగా కూర్చోబెడతాడు.



నవ్వుతూ ఉన్న అవిని చూసి ఆ వ్యక్తి సంబరపడిపోతాడు. నీ నవ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉండాలి. ఆ నవ్వు శాశ్వతంగా ఉండడానికి నేనేమైనా చేస్తాను అని...



ఎంజాయ్ యువర్ హనీమూన్ అని వాళ్ళు వెళ్లేంతవరకు అక్కడే ఉండి అవని, విక్రమ్ వెళ్ళిన తర్వాత ఇంటికి వచ్చేస్తాడు.



ఇంటికి వచ్చిన వ్యక్తిని చూసి ఎక్కడికి వెళ్లావు ధనుంజయ్ అని సత్యవతి గారు అడిగితే.. ఎయిర్పోర్టుకి అమ్మ అని చెబుతాడు.



ఎయిర్పోర్టుగా ఎందుకు అని అడిగితే... నా కూతురు సంతోషాన్ని చూడడానికి. ఎంత సంతోషంగా ఉందో తెలుసమ్మా..



నా రెండు కళ్ళే సరిపోలేదు భగవంతుడు ఇంకొక పది కళ్ళు ఇచ్చి ఉంటే బాగుండును అనిపించింది.  మన దగ్గర ఉన్నన్ని రోజుల్లో ఎప్పుడు అవని ఒక్కరోజు కూడా నవ్వినట్టు లేదు కదా అమ్మ.



కానీ పెళ్లయిన దగ్గర నుంచి అవని కళ్ళల్లో వచ్చే కన్నీళ్లు అన్నీ కూడా సంతోషంతోనే వస్తున్నాయి. నా అల్లుడు అంత బాగా చూసుకుంటున్నాడు అని చాలా గొప్పగా చెబుతారు.



కొడుకు సంతోషాన్ని రెట్టింపు చేయడానికి శేషగిరి గారు ఫోన్ ఇస్తారు. ఏమిటి నాన్న అంటే.. నువ్వే చూడు అని చెబుతారు.



అందులో అవని హార్ట్ ఫుల్ గా నవ్వుతూ లలిత మాధవి గారితో మాట్లాడుతూ ఉన్న ఫోటోలు. వాళ్ళిద్దరి మీద చేతులు వేసి, ఇద్దరు హగ్ చేసుకుని ఉన్న ఫోటోలు.



ఆ ఫోటోలు చూస్తూ ఉంటే ధనుంజయ్ కళ్ళల్లో నీళ్లు ఊరుతూ ఉంటాయి. మసకబారపోతున్న కళ్ళు తుడుచుకుని మళ్ళీ మళ్ళీ చూస్తూ ఉంటాడు.



నా కూతురు ఎంత సంతోషంగా ఉంది కదా నాన్న నా కూతురి మీద పాపిష్టి వాళ్ళ కళ్ళు ఎప్పటికీ పడనివ్వకూడదు.



నా కూతురు సంతోషాన్ని నాశనం చేయాలి అనుకున్న వాళ్ళకి ఈ ఫోటోలు చూపిస్తాను. అవిని సంతోషం చూసి వాళ్ళు కుళ్ళి కుళ్ళి ఏడవాలి.



నా కూతుర్ని నాకు దూరం చేసి దుఃఖాన్ని ఇచ్చారు. వాళ్ళకి అవిని సంతోషాన్ని చూపించి అదే దుఃఖాన్ని రిటర్న్ గిఫ్ట్ కింద ఇస్తాను.



తండ్రి ఫోన్ నుంచి ఆ ఫోటోలన్నీ తను ఫోన్ కి ఫార్వర్డ్ చేసుకుని ఆ ఫోటోలు చూసుకుంటూ గదిలోకి వెళ్ళిపోతాడు.



మొదటిసారి విమానం ఎక్కిన అవని భయంతో బిగుసుకుపోయి విక్రమ్ ని గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చుంటుంది.



అవని భయాన్ని విక్రమ్ ఎలా పోగొడతాడు...


కథ కొనసాగుతుంది...