[SivaSai]

Part - 20

విక్రమ్ శిల్పతో ఫోన్ మాట్లాడుతున్నట్టుగా ఆక్ట్ చేస్తూ అవని ఫేస్ చూస్తాడు. అవిని ఫేస్ అప్పుడే డల్ గా అయిపోయి కళ్ళల్లో నీళ్లు ఊరుతూ ఉంటాయి.

గబగబా లోపలికి వెళ్ళిపోయి మంచం మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకుంటుంది. నేను ఎందుకు ఇంతలా ఆలోచిస్తున్నాను.

విక్రమ్ గారు చేసిన దాంట్లో తప్పు ఏముంది. విక్రమ్ గారు కరెక్ట్ గానే ఉన్నారు నేనే ఎక్కువగా ఆలోచిస్తున్నాను అని తనకు తాను సర్ది చెప్పుకొని వాళ్లకి ప్రిపేర్ చేసిన డిన్నర్ అంతా బౌల్స్ లో సర్థి విక్రమ్ ఫ్లాట్ ముందు నుంచుంటుంది.

కాలింగ్ బెల్ కొట్టాలా వద్దా అని సంశయిస్తూ ఉంటుంది.
ఇదంతా సీసీ లో చూస్తున్న విక్రమ్ ఏం చేస్తుందా అని అబ్జర్వ్ చేస్తూ ఉంటాడు.

దీర్ఘంగా బ్రీతింగ్ తీసుకుని కాలింగ్ బెల్ కొడుతుంది. ఈసారి శ్రీ వచ్చి డోర్ తీస్తాడు. హాయ్ అవని అనగానే.. అన్నయ్య డిన్నర్ ఇదిగోండి అని సైలెంట్ గా చేతికి ఇస్తుంది.

ఏంటి అవని నీ ఫేస్ అంత డల్ గా ఉంది అంటే.. ఏమీ లేదు అన్నయ్య కాలేజ్లో కొంచెం టైడ్ అయ్యాను అంతే గుడ్ నైట్ చెప్పి స్పీడ్ గా వెళ్ళిపోతుంది .

బాధగా వెళుతున్న అవని వంక చూసి లోపలికి వచ్చి ఏమైంది అవిని కి అలా ఉంది అని శ్రీ అడుగుతాడు.

తనలోని ఫీలింగ్స్ బయటకు వస్తున్నాయి కానీ కంట్రోల్ చేసుకోవడానికి చాలా ట్రై చేస్తుంది.

అర్థం కాలేదని శ్రీ అడిగితే ఇందాక క్యారిడార్ లో జరిగిన విషయం చెబుతాడు.

ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం అనుకుంటున్నావు విక్రమ్ అని అడుగుతాడు. ఒక్కసారె డోస్ పెంచితే  పాప గిలగిలా కొట్టుకుంటుంది.

మెల్లిగా స్టెప్ వైస్ పెంచాలి అంటూ డిన్నర్ ఏం పంపించిందా అని చూసి నవ్వుకుంటాడు.

బావాఎందుకు ఆ నవ్వు అంటే మన లంచ్ ఏం చేసామా అని డౌట్ తో ఇన్ని ఐటమ్స్ పంపించింది అని చెబుతాడు.

మీ ఇద్దరిని చూస్తే చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది బావ. ఒకరితో ఒకరు మనసు విప్పి మాట్లాడుకోరు కానీ ఒకరి మనసులో ఏముందో ఇంకొకరికి ఈజీగా అర్థమయిపోతుంది.

మీరిద్దరూ ఒక చోటికి చేరాక మాత్రం బెస్ట్ కపుల్ అవుతారు బావ అని రా బావ మంచి ఆకలి మీద ఉన్నాను మా చెల్లి వెరైటీస్ పంపించింది.

నీ సంగతి ఏమోగానీ ఇక్కడ నుండి వెళ్లే లోపు మాత్రం నేను బాగా వెయిట్ పెరుగుతాను. అని అంటాడు.
రేపటి నుంచి నాతో పాటు జాగింగ్ కి రా అని చెబుతాడు. వద్ద బాబు నావల్ల కాదు అంత పొద్దున్నే లేవడం అని చెప్పి ఫుడ్ ని ఆస్వాదిస్తూ తింటూ ఉంటారు.

అవిని తన ఫ్లాట్లోకి వచ్చాక హాల్లో కూర్చుని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. సీనియర్ వర్క్ చేసేది విక్రమ్ గారి కంపెనీలోనే కదా! మరి విక్రమ్ గారిని గుర్తుపట్టలేదా అని డౌట్ వచ్చి చెమటలు పడతాయి.

ఈ విషయం ఎలాగైనా తెలుసుకోవాలి అనుకుని నేహా కోసం చూస్తూ ఉంటుంది. నేహా బాగా అలసిపోయి వస్తుంది.
రాగానే హాల్లో ఉన్న అవిని కి హాయ్ చెప్పి ఫ్రెష్ అయ్యి వస్తాను అని రూమ్ లోకి వెళుతుంది. ఫ్రెష్ అయ్యి డిన్నర్ దగ్గరికి రాగానే ఏంటి అవని 2 డేస్ నుంచి వెరైటీస్ చేస్తున్నావు ఏంటి స్పెషల్ అని అడుగుతుంది.

అవిని తడబడుతూ అలా ఏమీ లేదు నాకు కుకింగ్ అంటే ఇష్టం అందుకే వెరైటీస్ ట్రై చేస్తున్నాను అని చెప్తుంది.

నీ చేతి వంట సూపర్ గా ఉంటుంది . నీ చేతి వంట తింటూ బ్రతికేయొచ్చు తెలుసా అని నేహా ఫుడ్ ని ఎంజాయ్ చేస్తూ ఉంటుంది.

సీనియర్ మిమ్మల్ని నేను ఒక విషయం అడగనా అని ఇబ్బందిగా చూస్తుంది నా దగ్గర నీకు పర్మిషన్ ఎందుకు నువ్వు అడుగు నేను చెబుతాను.

రేపు లంచ్ కి మాత్రం ఇంకొక వెరైటీ చేయవా ప్లీజ్ అంటుంది.తప్పకుండా సీనియర్ అని..

మీ కంపెనీ సీఈఓ ఎలా ఉంటారు అని అడుగుతుంది. నేహా తినేది అల్లా అవని వంక చూస్తూ ఇప్పుడు మా సీఈవో సంగతి నీకెందుకు అవని అని అడుగుతుంది.

జస్ట్ ఊరికినే తెలుసుకుందామని అంతే అని మీకు ఇబ్బంది అయితే మాత్రం చెప్పవద్దు  డిన్నర్ ఫినిష్ చేయండి సీనియర్ అని ప్లేట్లో కెలుకుతూ ఉంటుంది.

ఇందులో ఇబ్బంది ఏముంటుంది మేము మా సీఈఓ సార్ ని ఎప్పుడు చూడలేదు. సార్ ప్రస్తుతం ఇక్కడ  బ్రాంచ్ దగ్గరే ఉన్నారు.

సార్ కి పర్సనల్ లిఫ్ట్ ఉంది. ఆయన క్యాబిన్ దాకా ఎవరూ వెళ్ళరు.

మేము శ్రీ సార్ ని చూసింది కూడా తక్కువే. నాకైతే ఆయన ఫేస్ కూడా సరిగ్గా గుర్తులేదు అని చెబుతోంది.
ఆ మాటలకు అవిని కొంచెం రిలాక్స్ అయ్యి  డిన్నర్ ఫినిష్ చేస్తుంది.

హైదరాబాద్...

ధనుంజయ్ బ్రేక్ ఫాస్ట్ కూడా చేయకుండా ఆఫీసుకు బయలుదేరుతాడు. భార్గవి వచ్చి టిఫిన్ చేయండి అన్ని రెడీ చేసేసాను అని చెబుతుంది.

నాకు కొంచెం బయట పని ఉంది నేను వెళ్ళాలి అని స్పీడ్ గా బయటికి వచ్చేస్తాడు.

డైరెక్ట్ గా అవని చదివిన కాలేజ్ కి వెళ్తాడు. ఇంకా కాలేజ్ టైం కి ఆఫెన్ అవర్ ఉంటుంది. ప్రిన్సిపల్ రూమ్ ముందు కూర్చుని ప్రిన్సిపల్ కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాడు.

ఒక్కొక్కరు కాలేజీలోకి వస్తూ ఉంటారు. ఆ కాలేజ్ చూసిన ధనుంజయ్ కి మనసు చాలా బాధగా రోదిస్తూ ఉంటుంది.
ఇలాంటి చోట అవని  చదివింది.

శిల్ప చదివిన కాలేజ్ ని గుర్తు చేసుకుంటాడు. ఆవని దృష్టిలో నేను ఎంత పడిపోయి ఉంటాను అని తన మీద తనకే కోపం వస్తుంది.

ధనుంజయ్ ని చూసిన ప్యూన్ వచ్చి సార్ ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు ఎవరి కోసం వచ్చారు అనే అడుగుతాడు.

ప్రిన్సిపల్ ని కలవాలి అని చెబుతాడు. ప్రిన్సిపల్ సార్ రావడానికి ఇంకొక హాఫెన్ అవర్ పడుతుంది సార్.

మీరు ఏదైనా ఇంపార్టెంట్ పని మీద వచ్చారా అని మళ్ళీ అడుగుతాడు.

ఇలాంటి విషయాలు అయితే ప్యూన్ లకి బాగా తెలుస్తాయి అని అవని గురించి కనుక్కుందామని వచ్చాను అని చెబుతాడు.

అవని అంటే ఏ సెక్షన్ సార్ అని మళ్ళీ అడుగుతారు. అవిని చదివిన బ్రాంచ్ గురించి చెబుతాడు.

ఓ అమ్మాయా.. చాలా మంచిది సార్. చాలా బాగా చదువుతుంది. సోషల్ ఆక్టివిటీస్ లో బాగా పాటిస్పేట్ చేస్తుంది సార్.

కానీ తను ఒక అనాధ కదా సార్. పార్ట్ టైం జాబ్ చేస్తూ.. చదువుకుంటుంది. పూర్ స్టూడెంట్స్ కి ఎవరికైనా ఫీజులు అవసరం అయితే తను బాగా హెల్ప్ చేస్తుంది సార్ అని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు.

అనాధ అన్నమాట దగ్గరే ధనుంజయ్ షాక్ లోకి వెళ్లిపోతాడు. అవని అనాధ ఏమిటి? ఇలాంటి కాలేజీలో చదవడం ఏంటి??

భార్గవి నాకు చెప్పినది ఏమిటి?? అని బాధగా కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

మళ్లీ ప్యూన్ వచ్చి సార్ మిమ్మల్ని ప్రిన్సిపల్ సార్ పిలుస్తున్నారు రండి అని లోపలికి తీసుకువెళ్తాడు.

ధనుంజయ్ లోపలికి వెళ్లే ప్రిన్సిపల్ సార్ ని విష్ చేస్తాడు ప్రిన్సిపల్ కూడా తిరిగి విష్ చేసి చెప్పండి సార్ ఏ పని మీద వచ్చారు అని అడిగితే...

అవిని గురించి తెలుసుకోవాలని వచ్చాను అని ఇబ్బందిగా చెబుతాడు.

అవని గురించి ఏం తెలుసుకోవాలి ఇంతకీ మీరు ఎవరు అని అడుగుతారు.

ధనుంజయ్ కి ఏం చెప్పాలో అర్థం కాదు. ఇప్పటికే అవిని విషయంలో నేను చాలా అన్యాయం చేశాను అని ఊపిరిబిగుబట్టి నేను అవిని ఫాదర్ని అని చెబుతాడు.

ప్రిన్సిపల్ ఆశ్చర్యంగా అవని కి ఫాదర్ ఉన్నారా అని అడుగుతాడు.

ఇన్ని రోజులు  మీరు అవని ని కలవలేదా ఈరోజు అవిని ఉంది అని తెలిసిందా అని అనుమానంగా అడుగుతారు.

ఏం చెప్పాలో తెలియక ధనుంజయ్ మౌనంగా ఉండిపోతాడు.

మీరు చాలా లక్కీ సార్ అవిని లాంటి బంగారు తల్లి నీ కన్నందుకు. నాకే ఎన్నోసార్లు అనిపించేది ఇలాంటి కూతురు నాకు ఉంటే ఎంత బాగుండునా అని..

ఒకసారి నేనే అడిగాను  దత్తత తీసుకుంటాను మా ఇంటికి వచ్చేస్తావా అని.. ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి ఊరుకుంది.

కాలేజీలో జాయిన్ అయినప్పుడే రిక్వెస్ట్ చేసింది నాకు పార్ట్ టైం జాబ్ కావాలి సార్ అని..

అవిని టాలెంట్ చూసి నేను మా ఫ్రెండ్ కంపెనీలో జాబ్ ఇప్పించాను. కానీ అవిని ఇంటర్వ్యూ చేసి సెలెక్ట్ చేసుకోమని మాత్రమే చెప్పింది.

ఒక రకంగా తన టాలెంట్ తోనే తెచ్చుకుంది జాబ్. ధనుంజయ్ ఇబ్బందిగా ప్రిన్సిపల్ వంక చూస్తూ నేను ఒక్కసారి అవని అడ్మిషన్ ఫామ్ చూడొచ్చా ఎవరి జాయిన్ చేశారు ఇక్కడ అని అడుగుతాడు.

అవని ప్రీవియస్ మార్క్స్ లిస్ట్ తో వచ్చి నన్ను కలిసింది.
అవిని అడ్మిషన్ ఫార్మ్స్ చూపిస్తూ చెబుతారు. గార్డియన్ గా  ఎవరితోనైనా సైన్ చేపిస్తావా అమ్మ అని అడిగితే ఒక పెద్దాయన తీసుకువచ్చింది.

ఆయన పేరు నాకు సరిగ్గా గుర్తులేదు అనగానే..  శేషగిరి అని డౌట్ గా అడుగుతారు.

అదే అనుకుంటా ఒకసారి ఫామ్స్ లో చూస్తే తెలుస్తుంది అని  అన్ని ఫామ్ చూపిస్తూ అందులో చూపిస్తారు.

ఆ ఫామ్ చూసిన ధనుంజయ్ కి కళ్ళల్లోంచి నీళ్లు కారిపోతూ ఉంటాయి.  ఎక్కడ తన పేరు లేదు. అలాగే అవిని కి ఇంటి పేరు కూడా లేదు.

అవిని ఫ్రెండ్స్ ఎవరైనా ఉన్నారా అని అడిగితే... అవిని చాలా తక్కువ మందితోనే మాట్లాడుతుంది .

ఒక ఇద్దరు అమ్మాయిలు తన క్లాస్మేట్ ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు. అలాగే ఒక సీనియర్ తో బాగా మాట్లాడేది.

అంతకు మించి తనకు ఫ్రెండ్స్ అంటూ ఎవరూ లేరు. ఒక విషయం అడగొచ్చా అని ప్రిన్సిపాల్ గారు అంటారు.

చెప్పండి సార్ అనగానే అవిని నీ చూసి చాలా రోజులైంది ఒకసారి రమ్మని చెప్తారా  కళ్ళల్లోనే మెదులుతుంది  అనగానే ధనుంజయ్ ని ఎవరో లాగిపెట్టి కొట్టిన ఫీలింగ్ వస్తుంది.

అక్కడ ఉండలేక స్పీడ్ గా బయటకు వచ్చేస్తాడు. అవని ఏ క్లాసులో కూర్చుందో అక్కడ వెళ్లి నిలబడి చూస్తూ ఉంటాడు.

అప్పుడే ఆ క్లాస్ నుంచి లేడీ లెక్చరర్ బయటకు వస్తూ ఉంటారు.  ఎక్స్క్యూజ్మీర్ సార్ మీరు ఎవరు? ఇక్కడ ఉన్నారు అని అడిగితే...

ధనుంజయ్ కి ఏమని చెప్పాలో అర్థం కాక అది నేను అని ఇబ్బందిగా చెబుతూ ఉంటాడు.

ఇందులో ప్యూన్ అక్కడికి వచ్చి సార్ మీరు ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నారా..

మేడం ఈసార్ మీ డియరెస్ట్ స్టూడెంట్ అవని కోసమని వచ్చారు. అని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు.

అవిని కోసమా అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంది.  అవిని గురించి కొన్ని విషయాలు తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను మీరు ఏమైనా హెల్ప్ చేస్తారా అని ధనుంజయ్ అడుగుతాడు.

ఎవరు మీరు? మీకు నేను అవిని విషయాలు ఏమి చెప్పాలి అని అడుగుతారు.

దానికి ధనుంజయ సమాధానం ఏమిటి??
కథ కొనసాగుతుంది...

ప్లీజ్ గివ్ మీ రేటింగ్స్ 

[SivaSai]

Part - 21

     మీరెవరో నాకు తెలియదు కదా అవిని గురించి ఎలా చెబుతాను అని లెక్చరర్ అడుగుతారు. నేను అవిని ఫాదర్ని అని ఇబ్బందిగా చెబుతారు.

వాట్ అని అడుగుతుంది. అవును మేడమ్ అంటే మీకు అవని ఉందన్న విషయం ఇప్పటివరకు తెలియదా అని ఆశ్చర్యంగా అడుగుతుంది.

ఇంచుమించు అలాంటిదే మేడం అని... అవిని గురించి చెబుతారా అని అడుగుతాడు.  ఏమని చెప్పమంటారు సర్..

బంగారం అవని పార్ట్ టైం జాబ్ చేస్తూ తన ఫీజులు తనే కట్టుకునేది.  ఎవరో తెలిసిన వాళ్ళు ఇంట్లో షెల్టర్ ఇచ్చారు. అక్కడే ఉంటున్నాను అని చెప్పేది.

తన దగ్గర మనీ ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఇక్కడ క్యాంటీన్లో భోజనం చేసేది . మనీ సరిపోవడం లేదు అంటే ఆ టాప్ దగ్గరికి వెళ్లి వాటర్ తాగేది అని చాలా బాధగా చెబుతారు.

ఆ మాటలకి ధనుంజయ్ గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుంటాడు. నేను ఇన్ని కోట్లు సంపాదించి ఇంత పరపతి సంపాదించిన నా కూతురు ఆకలికి అల్లాడిపోయిందా అని బాధతో విలవిలలాడుతాడు.

అవిని మెరిట్ స్టూడెంట్ కదా! స్కాలర్షిప్ కూడా వచ్చేది. స్కాలర్షిప్ మీదే చదువు కంటిన్యూ చేస్తూ తను చేసే పార్ట్ టైం జాబ్ మీద వచ్చే మనీతో మిగిలిన అవసరాలు చూసుకునేది.

ఒక్కొక్కసారి ఏదైనా ఎగ్జామ్స్ ఫీజు కట్టాల్సి వస్తే తనకి కష్టం అయ్యేది. అప్పుడు వాటర్ తోనే ఉండేది.  నేను లంచ్ తెచ్చేస్తాను అన్నా సరే ఒప్పుకునేది కాదు.

ఒకసారి గట్టిగానే అడిగాను.  ఫుడ్ తినటానికి ఏంటి నీకు ఇబ్బంది అని దానికి చిన్న నవ్వుతో ఇది ఒకరోజు ప్రాబ్లం కాదు కదా మేడం.

నేను నా కాళ్ళ మీద నిలబడే వరకు ఉంటుంది. ఈరోజు మీరు పెట్టారు అని రేపు ఇంకొకల కోసం నేను ఎదురు చూడలేను కదా నన్ను ఇలాగే ఉండనివ్వండి మేడం అని చెప్పింది.

అంతా ఆత్మ అభిమానం గల పిల్ల అని గర్వంగా చెబుతారు. ఆ లెక్చరర్ మాటలకి ధనుంజయ్ కి తల ఎక్కడ పెట్టుకోవాలో కూడా అర్థం కాకుండా అయిపోతుంది.

నేను కళ్ళున్న గుడ్డివాడిని అయిపోయాను.  ఎప్పుడూ అవని కనిపించకపోతే రూమ్ లో చదువుకుంటుంది అని అనుకున్నాను కానీ... నాకు ఇంత దూరం అయిపోతుందని అనుకోలేదు.

ఇంత జరుగుతున్న నాన్నగాని అమ్మగాని నాకు ఎప్పుడూ ఏమీ చెప్పలేదు.  భార్గవి ఫీజులు కడుతున్నాను అని చెప్పింది.

ఎవరికి కడుతుంది. నాకెందుకు అలా అబద్దం చెప్పింది అని ఆలోచిస్తూ థాంక్యూ మేడం మీకు ఎప్పుడు ఏం హెల్ప్ కావాల్సి వచ్చినా నాకు కాల్ చేయండి అని విసిటింగ్ కార్డు ఇస్తాడు.

మళ్ళీ వెంటనే ప్రిన్సిపల్ రూమ్ కి వెళ్లి చెక్ ఇస్తాడు..ఈ కాలేజ్ డెవలప్మెంట్ కి అలాగే చదువు కోసం ఇబ్బంది పడుతున్న పూర్ స్టూడెంట్స్ కి కావలసిన అన్ని వసతులు ఏర్పాటు చేయండి.

ఎప్పుడు ఏ అవసరం వచ్చినా..  అది ఏ టైం అయినా సరే వెంటనే నాకు కాల్ చేయండి. స్టూడెంట్స్ ఎవరైనా పార్ట్ టైం జాబ్ చేస్తూ చదువుకోవాలి అనుకుంటే నా కంపెనీకి పంపించండి.

ప్రిన్సిపల్ ఆ చెక్ చూసి ఇంత అమౌంట్ అని ఆశ్చర్యంగా అడుగుతారు. నా కూతుర్ని ఇన్ని రోజులు మీరు చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకున్నారు.

ఎంత ఇచ్చిన తక్కువే సార్ అని నమస్కారం చేసి బయటికి చాలా భారంగా అడుగులు వేస్తాడు. కారు దగ్గరికి వచ్చి డ్రైవర్ ని కూడా వెళ్ళిపోమని కారు తీసుకుని ఎటు వెళ్తున్నాడో తెలియకుండా అలా ఒంటరిగా ప్రయాణం సాగిస్తాడు.

చాలా దూరం వెళ్ళాక ఒక లోన్లీ ప్లేస్ లో కార్ ఆపి కళ్ళు మూసుకుంటాడు.  ఆ కనురెప్పల వెనకాల రజిత కన్నీటి రూపం కనబడుతుంది.

ఇదేనా మీరు మన కూతురిని చూసుకునే విధానం.  మీకు అది ఇష్టం లేకపోతే ఏ అనాధ శరణాలయంలో పెట్టిన గుప్పెడు మెతుకులు తినేది కదా అని అడుగుతుంది.

వెంటనే రజిత అని గట్టిగా అరుస్తూ కళ్ళు తెరుస్తాడు. రజిత చెప్పింది అంతే నిజమే కదా! అనాధ శరణాలయంలో ఉన్న కడుపుకింత తిండి తినేది.

ఎన్ని కోట్ల కి అధిపతి అయిన తండ్రి ఉన్న సరే నా కూతురు ఆకలికి అలమట్టించింది. నా ఎదురుగుండా నా కూతురు ఆకలితో అలమటిస్తూ ఉంటే...

నేను పంచభక్ష పరమాన్నాలు తిన్నాను ఇన్నాళ్లు అని చాలా బాధగా మూసుకుని ఎక్కెక్కి ఏడుస్తాడు.  చాలాసేపు అలా ఉన్నా  తర్వాత ధనుంజయ్ కి ఫోన్ వస్తుంది.

కళ్ళు తుడుచుకుని ఎవరు అని చూస్తే ఆఫీస్ నుంచి వస్తూ ఉంటుంది.  ఫోన్ ఎత్తి గంభీరంగా చెప్పండి అనగానే...

సార్ ఈవినింగ్ మీటింగ్ ఉంది అని చెబుతారు. ఈరోజు ఏం ప్రోగ్రామ్స్ ఉన్న క్యాన్సిల్ చేసేయండి. నాకు వచ్చే ఇంట్రెస్ట్ లేదు.  అలాగే ఈరోజు అసలు డిస్టర్బ్ చేయకండి అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేస్తాడు.


ఇంకా నేను అవిని గురించి చాలా తెలుసుకోవాలి. ఆరోజు ఉదయ్ చెప్పిన దాంట్లో కూడా నిజం ఎంతో తెలుసుకోవాలి అని ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి కారు ఇంటికి పోనిస్తాడు.

భార్గవిని పిలిచి శిల్ప సంసారం బాగుండాలి అని గుడిలో పూజలు చేయి నేను నీతో ఒద్దును గాని కొంచెం అలసటగా ఉంది.

సాయంత్రం అభిషేకం చేయించు అని చెప్పి బలవంతంగా భార్గవిని గుడికి పంపిస్తాడు.  భార్గవి కి తోడుగా భార్గవి అన్నయ్య,  వదినని కూడా పంపించేస్తాడు.

ఉదయ్ చెప్పిన రోజున ఉన్న ముగ్గురు సర్వెంట్స్ ని పిలిచి ఆ రోజు ఏం జరిగింది అని గట్టిగా అడుగుతాడు.

సార్ అని ముగ్గురు నీళ్ల నమ్ముతూ ఉంటే నాకు నిజం మాత్రమే చెప్పండి మీకు వచ్చిన ఇబ్బంది ఏమీ లేదు ఇది నా కూతురు జీవితానికి సంబంధించింది అని బ్రతిమాలినట్టుగా అడుగుతాడు.

ఆ మాటకి సత్యవతి, శేషగిరి గారు మౌనంగా ఉంటారు. సర్వెంట్స్ ముగ్గురు ఆశ్చర్యంగా  ధనుంజయ్ వంక చూస్తారు.

ఎందుకు మీరు అలా ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు అంటే..
ఫస్ట్ టైం మీరు అవనమ్మ గురించి అడుగుతున్నారు. పైగా కూతురు అంటే ఆశ్చర్యం వేసింది అని భయంగా చెబుతారు.

ఇందులో అంత ఆశ్చర్యపోవడానికి ఏముంది...  అవిని నా కూతురే కదా!  అని అనుమానంగా వాళ్ళ వంక చూస్తూ మీరు ఎందుకు అంతా ఆశ్చర్యంగా అడుగుతున్నారు అని సర్వెంట్స్ ని అడుగుతాడు.

వాళ్లు భయంగా చూస్తూ ఉంటే పరవాలేదు చెప్పండి ఇక్కడ ఎవరూ లేరు అంటే..  భార్గవమ్మ గారు ఎక్కడ అవని పాపని మీ కూతురు అని చెప్పడానికి వీలు లేదు అని మాకు అందరికీ గట్టిగా చెప్పారు అని చెబుతారు ..

ఆ మాటకి ధనుంజయ్ ప్రాణం లేని బొమ్మలాగా ఉండిపోతాడు.  తన తల్లి వంక చూస్తాడు.

తల్లిదండ్రులు ఇద్దరు మౌనంగా చాలా కష్టంగా ఏడుపును ఆపుకుంటూ కనిపిస్తారు. వెంటనే తనకి తాను సర్దుకుని ఆరోజు ఏం జరిగింది అది మాత్రం ఎక్కడా మిస్ చేయకుండా చెప్పండి అని రిక్వెస్టింగ్ గా అడుగుతాడు.

ఆ ఉదయ్ బాబు అసలు మంచివాడు కాదు. ఎప్పుడూ అవని అమ్మ వెనకాల పడుతూనే ఉంటాడు. చాలా అసభ్యకరమైన మాటలు మాట్లాడుతూ అమ్మాయి గారిని తాకాలని ప్రయత్నించేవాడు.

ఎప్పటికప్పుడు అమ్మాయిగారు తప్పించుకుంటూ ఉండేవారు.  తన బాధ ఇది అని చెప్పుకోవడానికి కన్నతల్లి లేదు కదా బాబు.

పెద్దవాళ్ళకే చెబితే వాళ్ళు ఇంకా బాధపడతారని లోలోపలే ఏడ్చేది. తండ్రిగా మీరు చేర తీయలేదు ఇంకా ఎవరికి చెప్పుకుంటారు బాబు గారు అని సర్వెంట్స్ లో ఉన్న ఒక పెద్ద ఆవిడ కళ్ళు ఒత్తుకుంటుంది

ఆ రోజైతే ఉదయ్ బాబు ఇంకా రెచ్చిపోయాడు.  మీరెవరు ఇంట్లో లేరు అవని పాప ఎందుకు బాధ పడుతుందో మాకు తెలియదు.

గదిలోనే ఉన్నారు. ఆరోజు జరిగింది కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చెబుతూ ఉంటుంది.

అవని రూమ్ ముందు నుంచిని ఉదయ్ వెళ్లి తలుపు కొడతాడు.  ఎంత కొట్టినా అవని తలుపు తీయదు. ఏ అవని మర్యాదగా తలుపు తీస్తావా లేదా తలుపు పగలగొట్టమంటావా అని గట్టిగా అరుస్తాడు.

ఇంట్లో ఎవరూ లేరా ఏమిటి వీడు ఇలా అరుస్తున్నాడు అని ఇంకా టెన్షన్ తో గదిలో ఒక మూలకు వెళ్లిపోయి కూర్చుంటుంది.

బయట ఉన్న ఉదయ్ కి చెర్రెత్తుకువచ్చి తన దగ్గర ఉన్న డూప్లికేట్ కి తో డోర్ తీరుస్తాడు. అవని ఎక్కడున్నావ్ మర్యాదగా బయటికి రా అని గట్టిగా అరుస్తూ ఉంటాడు.

నోటి మీద చెయ్యి వేసుకుని ఊపిరి  బిగబట్టి బిక్కుబిక్కు మంటూ ఒక మూల కూర్చుని ఉంటుంది. చుట్టూ చూసుకుంటూ అవిని దగ్గర  వచ్చి ఏంటి అవిని...

నువ్వు నా నుంచి తప్పించుకుందామనేనా నీకు అంత సీను ఉంది అనుకుంటున్నావా...

ఇక్కడ మనదే రాజ్యం.  నీ మాట వినేవాళ్ళు కానీ నీ ఏడుపును పట్టించుకునే వాళ్ళు గాని ఎవరూ లేరు.

ఎప్పటి నుంచో నీ మీద నాకు కోరుక ఉంది.  నిన్ను ఒక్కసారే వాడుకుని వదిలేస్తాను అని అనుకున్నావా...

నీకు ఎప్పుడు సుఖం కావలసి వచ్చిన నేను వస్తాను అని నోటితో చెప్పలేని మాటలు చాలా అసభ్యంగా మాట్లాడతాడు.

దానికి అవిని కి కోపం వచ్చి లాగిపెట్టి ఒకటి పీకుతుంది. ఏమిటే నువ్వు నన్ను కొట్టే దానివయ్యవా అని చెప్పి తలను తీసుకెళ్లి గోడకేసి కొడతాడు.

నొప్పితో అమ్మ అనే అరుస్తుంది. నీకు అమ్మే లేదు కదా అమ్మా అని అరుస్తావెందుకు పోనీ నాన్న అని అరుస్తావా అసలు మీ నాన్నకి నువ్వు అవసరం లేదు కదా అని అవిని మనసు గాయపడేలాగా మాట్లాడుతాడు.

ఇంకా మీదకి వస్తూ ఉంటే ఇంకా ఏం చేయాలో తెలియక అక్కడ తన చేతికి దొరికిన ఫ్లవర్ వస్ ని తీసుకొని గట్టిగా కొట్టి చిన్న బ్యాగ్ తీసుకుని బయటకు వచ్చేస్తుంది.

ఒక పేపర్ లో ఏదో గబగబా రాసి వెంటనే పట్టుకెళ్ళి వాళ్ళ నానమ్మరూంలో పెట్టేసి బయటికి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోతుంది.

ఇది బాబు జరిగింది అని ఆ పెద్దావిడ చెబుతుంది. ఆ మాటలు విన్న ధనుంజయ్ ప్రాణం లేని బొమ్మ అవుతాడు.

ఎప్పుడైతే పనివాళ్ళు చెప్పడం మొదలుపెట్టారో అప్పుడే శేషగిరి గారు విక్రమ్ కి ఫోన్లో అంతా వినిపిస్తూ ఉంటారు.

ఆ మాటలు విన్న విక్రమ్ నరసింహ అవతారమే ఎత్తుతాడు.  కోపంతో కళ్ళు ఎర్రబడిపోతాయి.

తన కోపాన్ని ఎలా చూపించాలో తెలియక తన పిడికిలి బిగించి గ్లాస్ టేబుల్ ని గట్టిగా కొడతాడు.

అది బళ్ళున పగిలి చెల్లాచెదురుగా పడుతుంది.

[SivaSai]

Part- 22

  ధనుంజయ్ ప్రాణం  లేని బొమ్మలాగా నిలబడి పోతూ మాట కష్టంగా కూడతీసుకొని మరి... అవని భోజనం అని అడుగుతాడు.

దానికి సర్వెంట్స్ ఆశ్చర్యంగా ధనుంజయ వంక చూస్తూ మీరే కదా సార్ ఏదో ఒక పూట తినాలి అని గట్టిగా చెప్పారు అని అంటారు.

నేనెప్పుడూ చెప్పాను అని ఆశ్చర్యంగా అడిగితే.. అవినిపాప ఇంటర్ అయిన తర్వాత ఒక రోజు మీరే కదా అన్నారు అని గుర్తు చేస్తారు.

నేను ఎప్పుడూ అలా చెప్పాను అని ధనుంజయ్ అనుకుంటూ ఆలోచిస్తాడు. ఒకరోజు భార్గవి తన దగ్గరకు వచ్చి అవని సరిగ్గా ఫుడ్ తినడం లేదు. ప్రోటీన్ ఫుడ్ తీసుకోమని నేను గట్టిగా చెబుతున్న నా మాట వినడం లేదు.  మీరైనా చెప్పండి అని బ్రతిమాలినట్టుగా చెబుతుంది.

అప్పుడు ధనుంజయ్ ఏదైనా ఒక పూట ఖచ్చితంగా  తినాలి అని చెబుతాడు. ఆ మాటలు అందరూ వింటారు.

కానీ భార్గవి  ధాన్ని వేరే విధంగా కన్వే చేస్తుంది. నా కూతురికి నా నోటితోనే ఒక పూట తిను అనేటట్టుగా చెప్పించారా అని కుమిలిపోతాడు.

ఇంకా అనుమానంగా బ్రేక్ ఫాస్ట్ అయినా పూర్తిగా తింటుందా అంటే... సర్వెంట్స్ లో ఉన్న పెద్ద ఆవిడ కళ్ళు ఒత్తుకుంటూ  ఎక్కడ సార్..

ఇడ్లీ అయితే రెండు ఇడ్లీలు మాత్రమే తినాలి. అదే దోస లాంటివైతే ఒక దోస మాత్రమే తినాలి.  రైస్ ఐటమ్ లాగా చేస్తే అది కూడా కొలత ప్రకారమే తినాలి అని చెబుతుంది.

ఇవన్నీ కూడా నేనే చెప్పాను అన్నట్టుగా ఉందా అని అడుగుతాడు.అవును అని తల ఊపుతారు. భగవంతుడా అసలు ఏం జరుగుతుంది అని కళ్ళు మూసుకుని సర్వెంట్స్ ని వెళ్ళమని  చేతితో సైగ చేస్తాడు.

ఇదంతా ఫోన్లో విన్న విక్రమ్ అవిని ని తలుచుకుని చాలా బాధపడతాడు. ఎంత ఐశ్వర్యం ఉన్న ఇంట్లో పుట్టిన నువ్వు ఇంత ఆకలికి అలమటించి పోయావా..

నీ బాధ షేర్ చేసుకోవడానికి కూడా ఇంట్లో ఎవరూ లేకుండా అయిపోయారా.. అందుకేనా మన పెళ్లి రోజు నువ్వు నాకు చెప్పాలి అనుకున్న చెప్పలేకపోయావు అని కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

ఒక ఐదు నిమిషాలు ఆగి కోపంతో కళ్ళు తెరిచి ఆ ఉదయ్ గాడు ఎక్కడున్నా సరే వాడికి నేను చుక్కలు కాదు నరకం స్పెల్లింగ్ రాయిస్తాను.

ముందు నాతో ఎవరి పెళ్లి జరిగిందా అనే ఆ ధనుంజయ్ తెలుసుకొనేటట్టు చేస్తాను.  నీ కూతురు నిన్ను యాక్సెప్ట్ చేస్తేనే నిన్ను నేను రిలేషన్ తో పిలుస్తాను లేకపోతే ఎప్పటికీ నిన్ను ధనుంజయ అని మాత్రమే పిలుస్తాను మిస్టర్ అనుకుంటాడు.

వెంటనే ఇంటికి ఫోన్ చేసి ఇందిరా గారితో ఈ విషయాలన్నీ చెబుతాడు. భగవంతుడు ఆడపిల్లగా పుట్టినందుకు ఇన్ని కష్టాలు పడిందా ...

తొందరగా తీసుకొచ్చేయ్ విక్రమ్ మనం చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకుందాము అని చెబుతారు.  నేను ఎలాగు తీసుకొస్తాను కానీ..  ఆ శిల్పకు కూడా ఏదో ఒక పూట మాత్రమే పెట్టండి నాన్నమ్మ.

ఆకలి బాధ కూడా తనకి తెలియాలి కదా! తన బాధ వాళ్ల అమ్మ కి అర్థం అవ్వాలి కదా అని ఫోన్ పెట్టేస్తాడు.

ధనుంజయ్ వాళ్ళ అమ్మ వంక చూస్తూ నేను నిజంగా అవిని నీ నేను ఒక పూట మాత్రమే తినాలి అని చెప్పలేదు అమ్మ అని ఎక్స్ప్లనేషన్ ఇవ్వబోతుంటే..

వద్దురా ఇంక నువ్వు చెప్పకు. విని తట్టుకునే శక్తి మాకు లేదు. ఆరోజు మా అందరి ముందే అన్నావు కదరా ఇంకా ఏం చెబుతున్నావ్ నువ్వు.

బయటైనా భోం చెయ్యి మని మేము డబ్బులు ఇచ్చినా కూడా తీసుకోలేదు రా నా మనవరాలు. నేను పార్ట్ టైం జాబ్ చేసుకుంటున్నాను తాతయ్య ఆ మనీతో నేను నా అవసరాలు చూసుకోగలను. మీరు ఇబ్బంది పడకండి అని చెప్పేది.

   మాకు తెలిసినంతవరకు తన ఇబ్బంది మాత్రమే పడింది అనుకున్నాము. కానీ నీ భార్య మేనల్లుడు అఘాయిత్యం చేసిన సరే వాడిని నమ్మవు గాని నా మనవరాలు నమ్మలేదు నువ్వు.

ఇప్పటికైనా అర్థమైందా నా మనవరాలు ఏ బాయ్ ఫ్రెండ్ తోనే వెళ్లిపోలేదు అని కొడుకు వంక చిత్కారంగా చూస్తారు.

నాన్న అని చాలా బాధగా పిలుస్తాడు.  వద్దురా నువ్వు అలా పిలవకు.  అలా పిలుస్తుంటే నా మీద నాకే కంపరంగా ఉంది.

చిన్న భార్య మోజులో పడి పెద్ద భార్య కూతుర్ని నెగ్లెట్ చేశావు.  నేను చెబుతున్నాను విను ఎక్కడ కూడా నువ్వు అవని కి తండ్రివని మాత్రం చెప్పుకోకు.

అలా చెప్పకుంటే నువ్వు రజిత కి అన్యాయం చేసినట్టే. పద సత్య అని రూంలోకి వెళుతూ  వియ్యంకుల వారు మనకు ఒక మాట చెప్పారు.

పెళ్లిలో ఏదో దోషం జరిగింది అని.. ఆ దోషం కూడా నువ్వే స్వయంగా తెలుసుకో..నీ ముద్దుల భార్య సహాయం లేకుండా అని చెప్పి కోపంగా లోపలికి వెళ్ళిపోతారు.

ఆస్తమాను తల్లిదండ్రులు  ఇద్దరూ  ముద్దుల భార్య  అని భార్గవి గురించి చెప్పి, రజిత అని చెబుతుంటే వేరు  చేసినట్టుగా ఉంటుంది.

ఆ మాటలకి ధనుంజయ్ కి చాలా కష్టంగా అనిపిస్తుంది. నిజమే కదా అవని విషయంలో అదే చేశాను కదా భగవంతుడ నేను చేసిన దానికి ప్రాయశ్చిత్తం ఉందా!

నాన్న అన్నట్టు నేనే అవిని కి తండ్రి ని అని చెప్పుకోవడానికి అర్హత లేదు. ఇదంతా చేసిన భార్గవిని మాత్రం క్షమించలేను.

అవని నీ చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటానని అని మాయమాటలు చెప్పే కథ నా జీవితంలోకి వచ్చింది.

అయినా భార్గవిని అనుకోవడంలో తప్పేముంది తప్పంతా నా దగ్గరే ఉంది నేనే నా కూతుర్ని పట్టించుకోకపోతే...

సవతి తల్లి ఎలా పట్టించుకుంటుంది. ముందు ఇంట్లో నుంచి భార్గవి అన్నయ్యని, వదిన ని బయటకు గెంటాలి.

నా కూతురు మీద చెయ్యి వేసినా ఉదయ్ గాడిని మక్కేలు ఇరగదీయాలి. వాడి నోటితోనే నిజం చెప్పేస్తాను.

నీ కాళ్లు పట్టుకుని క్షమించు అని అడిగినా...  నా కన్నీళ్ళతో నీ పాదాలకి అభిషేకం చేసిన నా తప్పుకి ప్రాయశ్చిత్తం ఉండదేమో అనుకుంటూ..

అవని గదికి వెళ్లి చూస్తాడు. ఎక్కడ వస్తువులు అక్కడే ఉన్నాయి. ఆ మంచం కూడా నాశరకం మంచమే. షెల్ఫ్ ఓపెన్ చేసి బట్టలు చూస్తాడు

అవి చూస్తుంటేనే అర్థం అయిపోతున్నాయి. అవిని తన డబ్బులతోనే కొనుక్కుంది అని. రూమ్ డోర్ క్లోజ్ చేసి అడుగులు పడుతున్నాయా అన్నట్టుగా భారంగా నడుస్తూ ముందుకు వెళతాడు.

ఈసారి శిల్ప గదిలోకి వెళ్లి చూస్తాడు. శిల్ప గది అంతా చాలా లగ్జరీయర్స్ గా ఉంటుంది . బయటికి రావాల్సిన అవసరం లేకుండా అన్ని వసతులు అక్కడే ఉన్నాయి.

బట్టలు షెల్ఫ్ ఓపెన్ చేసి చూస్తాడు.  అవిని దగ్గర ఉన్నా డ్రెస్సులు మొత్తం కాస్ట్ కలిపిన శిల్పది ఒక డ్రెస్ కూడా రాదు . 

శిల్ప రూమ్ నుంచి అలాగే ఆఫీస్ రూమ్ లోకి వెళ్లి తలుపేసుకుంటాడు. అక్కడ నవ్వుతూ ఉన్న రజిత ఫోటో కనిపిస్తుంది.

ఎప్పుడు ఏ పని మొదలు పెడుతున్న రజిత ఫోటోకి కిస్ చేసి గాని మొదలుపెట్టాడు. అలాంటిది మొదటిసారి రజిత ఫోటో వైపు సూటిగా చూడలేకపోతున్నాడు .

రజిత ఫోటో వైపు చూస్తుంటే నా కూతుర్ని ఇంత క్షోభ  పెడుతున్నావా అది పుట్టకే కదా నీకు ఇంత కలిసి వచ్చింది అని అడుగుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది.

ఆ బాధ తట్టుకోలేక రజిత ఫోటో దగ్గరే కుప్పకూలిపోతాడు.  నన్ను క్షమించు రజిత నాకు తెలియకుండా చాలా పెద్ద తప్పే జరిగిపోయింది.

తప్పు అనడం కన్నా సరిదిద్దుకోలేని మహా పాపం జరిగింది. దీనికి కొంతలో కొంతైనా నేను ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకుంటాను అని వెంటనే లాయర్ కి ఫోన్ చేస్తాడు.

నేను చెప్పినట్టుగా వీలునామా ప్రిపేర్ చేయించండి అని మొత్తం చెబుతాడు.  లాయర్ కూడా ఆశ్చర్యంగా సార్ మిమ్మల్ని ఒకటి అడగనా అని ఇబ్బందిగా మాట్లాడుతాడు.

అడగండి లాయర్ అనగానే..  మీకు ఇద్దరమ్మాయిలా అని అడుగుతాడు. విరక్తిగా నవ్వుకుంటూ అవును లాయర్.

భార్గవి నా రెండో భార్య.  రజిత నా మొదటి భార్య. రజిత కూతురే అవని.  రజిత చనిపోయిన తర్వాతే భార్గవి నా రెండో భార్య గా నా ఇంట్లోకి వచ్చింది. 

ఈసారి జరిగే కంపెనీ యానివర్సరీలో ఈ విషయం చాలా క్లియర్ గా అనౌన్స్మెంట్ జరగాలి. అలాగే ఫ్యామిలీ ఫొటోస్ మొత్తం రావాలి. ఆ విషయాలన్నీ చూడండి అని చెబుతాడు.  ఓకే సార్ అని ఫోన్ పెట్టేస్తాడు.

అప్పుడు ధనుంజయ్ కి కొద్దిగా రిలీఫ్ గా అనిపిస్తుంది.  ఆఫీస్ రూమ్ నుంచి బయటికి వచ్చేటప్పటికి భార్గవి గుడి నుంచి వస్తుంది.

భార్గవి తో పాటు వాళ్ళ అన్నయ్య, వదిన కూడా ఉంటారు ధనుంజయ్ రమేష్ వంక చూస్తూ ఉంటాడు. ఉదయ్  అఘాయిత్యం చేసిన రోజు అవని మీద నిందలు వేస్తూ కొడుకుని హత్తుకుంటున్నా దృశ్యం కనబడుతుంది.

అంటే ఈ పాపంలో వీళ్ళిద్దరికీ కూడా వాటా ఉంది. భార్గవికి ఎంత వాటా ఉందో తెలుసుకోవాలి అని సీరియస్ గా చూస్తాడు .

ఏంటి బావగారు అలా చూస్తున్నారు అని రమేష్ అడిగితే మీరు ఇంకా ఎన్నాళ్ళు మా ఇంట్లో ఉంటారా అని చూస్తున్నాను అని చెబుతాడు.

ఆ మాటలకి ముగ్గురు షాక్ అవుతారు.  ఏంటండీ అన్నయ్యతో అలా మాట్లాడుతున్నారు అంటే.. నేనేమి తప్పు మాట్లాడాను భార్గవి.

ఎవరైనా చెల్లింట్లో ఇన్ని రోజులు ఉంటారా!  ఏదో ఉదయ్ చిన్నప్పుడు చుట్టం చూపుగా వచ్చారు. అప్పుడు నుంచి ఇక్కడే తిష్ట వేసుకుని ఉన్నారు.

రమేష్ ఆ మాటలకు ఎంతో బాధపడిపోతూ మేము ఏమీ కావాలనే ఉండలేదు బావగారు.  చెల్లికి తోడుగా ఉందామని వచ్చాము.

ఇద్దరు పిల్లలతో ఇబ్బంది పడుతోంది కదా అని ఉండిపోయాము.. అంతేగాని మాకు ఇల్లు లేదా ఆస్తులు లేవా అని అంటాడు.

నేను అదే చెబుతున్నాను రమేష్. ఇప్పుడు మీ చెల్లికి ఎటువంటి బాధ్యతలు లేవు. ఖాళీ అయిపోయింది కదా!

ఇంక మీ చెల్లికి తోడు ఉండాల్సిన అవసరం ఏముంది. మీ ఇల్లు ఆస్తులు ఎన్ని రోజులను వదిలేసుకుని ఇక్కడ ఉంటారు అందుకనే రేపొద్దున్నే బయలుదేరి మీ ఊరు వెళ్లిపోండి సరేనా ఏదైనా అవసరమైతే నాకు కాల్ చేయండి అని చెప్తాడు.

ఆ మాటలకి ముగ్గురు బొమ్మలు లాగా నిలబడిపోతారు. ముందుగా తేరుకున్న భార్గవి వదిన ఏంటి భార్గవి మీ ఆయన అలా అంటున్నాడు.

ఇన్ని రోజుల మేమెక్కడున్నందుకు మేము ఎంత నష్టపోయి ఉంటామో దానికి ప్రతిఫలము ఇదా అని అడుగుతుంది.


దానికి భార్గవి సమాధానం ఏమిటి ??
కథ కొనసాగుతుంది ....

ప్లీజ్ గివ్ మీ రేటింగ్స్ 

[SivaSai]

Part - 23

     బిందు మాటలకి భార్గవి వదిన నువ్వు కంగారు పడకు ఏం చేయాలి నేను ఆలోచిస్తాను.

మీరిక్కడే ఉంటారు అని చెబుతుంది. అలాగే జరగాలి భార్గవి లేకపోతే మేము మొత్తం అంతా మీ ఆయనకి చెప్పేస్తాను.

ఏంటి వదిన నువ్వు నన్ను బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తున్నావా అంటే..  పరిస్థితులు మారుతున్నప్పుడు ఏదైనా చేయాలి కదా!

ఇన్ని సంవత్సరాలు నుంచి ఇలా లగ్జరీకి అలవాటు పడిపోయిన వాళ్ళము. ఊరు వెళ్లి  ఏం చేస్తాము.   ఊర్లో అందరూ మమ్మల్ని చూసి నవ్వరా అని అడుగుతుంది.

వదిన అంతవరకు పరిస్థితి రాదు. మీరు టెన్షన్ పడకండి అని రూమ్ లోకి వెళుతు ఆఖరికి వదిన నువ్వు నన్ను బ్లాక్ మెయిల్ చేసే స్టేజ్ కి వెళ్లావు అంటే..

కట్ చేయాల్సిందే.  నువ్వు ఏం చెప్పినా ఆయన నమ్మకుండా ఉండెలా చేయడం నాకు ఏమీ పెద్ద పని కాదు.

తండ్రి కూతుర్ల నే ఎవరికి ఎవరు కాకుండా చేసిన దాని. ఆఫ్ట్రాల్  నువ్వు ఎంత?? ఉదయ్ తో నా పని అవ్వని.

ముగ్గురిని బయటకు పంపుతాను అని వంకరగా నవ్వుకుంటూ రూమ్ లోకి వెళుతుంది.  రూమ్ లోకి వెళ్ళగానే అమాయకంగా మొఖం పెట్టి భర్తతో ఏమండి ఉన్నపలంగా అన్నయ్య వాళ్ళును వెళ్లిపోమంటే ఎలాగా..

అక్కడికి వెళ్లి ఇబ్బంది పడతారు కదా అని అడుగుతుంది. ఇందులో ఇబ్బంది ఏముంది భార్గవి.  ఎవరు పడితే వాళ్ళు ఉండడానికి మన ఇల్లు ఏమన్నా సత్రమా??

ఇది నువ్వు మేనేజ్ చేసుకోవాల్సిన విషయం. నువ్వు కరెక్ట్ గా మేనేజ్ చేసుకుని ఉంటే నాకు ఇబ్బంది వచ్చేది కాదు కదా అని చిరాగ్గా అని నన్ను డిస్టర్బ్ చేయకు అని కళ్ళు మూసుకుని పడుకుంటాడు.

ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాక రేపు తెల్లారిన తర్వాత చూద్దాం ఏం చేయాలో అన్నది అనుకుని తను కూడా పడుకుంటుంది.

బెంగళూరు...

విక్రమ్ మనసు మనసులో ఉండదు.  వెంటనే అవిని దగ్గరికి వెళ్లి గట్టిగా హగ్ చేసుకుని ఎప్పటికీ నీకు తోడుగా నేనున్నాను.

నువ్వు అనాధవి  కాదు బంగారం అని చెప్పాలి అనిపిస్తుంది.  కానీ రాత్రివేళ అవిని  ఫ్లాట్ కి వెళితే బాగోదు అని అలాగే కూర్చుంటాడు.

లోపలకు వచ్చిన శ్రీ విక్రమ్ ని చూస్తాడు.  విక్రమ్ చాలా  కోపంగా కనిపిస్తాడు.  చేతి నుంచి బ్లడ్ కారుతు ఉంటుంది.

శ్రీ కంగారు గా బావ ఏమైంది చెయి అంతల బ్లడ్ కారిపోతుంది అని పక్కన చూస్తాడు.  అక్కడ గ్లాస్ అంతా పగిలిపోయి చెల్లాచెదురు గా కనపడుతుంది.

ఎంతో కోపం వస్తే గాని విక్రమ్ అలచేయుడు. ఫస్ట్ ఎయిడ్ బాక్స్ తీసుకుని చేతిని అంత క్లీన్ చేసి ఆయింట్మెంట్ అప్లై చేసి కట్టు కడతాడు .

విక్రమ్ లో ఎటువంటి చలనము ఉండదు. ఏమైందిరా అని శ్రీ, విక్రమ్ భుజం మీద చేయి వేస్తే..

అవిని ఎన్ని కష్టాలు పడింది రా..   ఏమైంది బావ అనగానే ఫోన్లో విన్నది అంతా చెబుతాడు.

ఆ మాటలకి శ్రీ కూడా చాలా బాధపడుతూ నిజంగా అవిని కి ఇంత ఓర్పు ఏంట్రా..

  భూదేవి పేరు పెట్టుకున్నందుకు అవిని కి కూడ ఆ ఓర్పు వచ్చేసి నట్టు ఉంది. దానికి విక్రమ్ అవిని లో ఉన్న సహనాన్ని తగ్గించి..  తనకోసం తను ఫైట్ చేసుకునే విధంగా నేను మార్చుతాను.

తన హక్కుల్ని సంపాదించే విధంగా నేను ట్రైన్ చేస్తాను అని అంటాడు. దానికి శ్రీ ఎలా చేస్తావు బావ.

నువ్వేమో ఆఫీస్ లో ఉంటావు.  అవని కాలేజ్లో ఉంటది. మార్నింగ్ ఒకసారి ఈవినింగ్ ఒకసారి మనకు కనిపిస్తుంది.

అప్పుడు ఏదో హాయ్ అంటే హాయ్ టిఫిన్ ఇదిగోండి, డిన్నర్ ఇదిగోండి ఇవి తప్ప ఇంకేముంది మాటలు.

అవినీ సైలెంట్ గా ఉంటే ఏంటి..  మనం తనతో ఫ్రెండ్షిప్ ని ముందుకు తీసుకు వెళదాం. నా స్నేహం తో నే తనని మోటివేట్ చేస్తాను.

ఓకే బావ ఇంకా పడుకో అని చెప్పి  రూమ్ లోకి పంపిస్తాడు.  రూమ్ లోనికి వచ్చిన విక్రమ్ కి ఎంత సేపు ఉన్నా నిద్ర పట్టదు.

కళ్ళు మూసుకుని పడుకున్న అవిని ఇబ్బందులే కళ్ళు ముందు మెదులుతాయి   ఆ ఉదయ్ నుంచి తప్పించుకోవడానికి అవిని పెట్టిన పరుగులు కనబడుతాయి.

నీ కన్నీళ్లు   కి కారణమైన ఎవ్వరిని వదిలిపెట్టను.  ఆ ఉదయ్ కి వాడి కి సపోర్ట్ చేసిన వాళ్ళకి అందరికీ నేను ఇచ్చే పనిష్మెంట్ చాలా దారుణంగా ఉంటుంది.

వెంటనే రిషి కి ఫోన్ చేసి బిందు, సునీల్ ( లాస్ట్ ఎపిసోడ్లో రమేష్ అని రాసాను)  గురించి చెప్పి వాళ్ల గురించి ఫుల్ ఇన్ఫర్మేషన్ కావాలి.

అలాగే అవని మదర్ రజిత గారి మరణం గురించి కూడా నాకు కొన్ని డౌట్స్ వస్తున్నాయి.  వాటి గురించి కూడా  ఫుల్ ఇన్ఫర్మేషన్ తెలుసుకో అని చెబుతాడు. 

ఓకే సార్ అని రిషి ఫోన్ పెట్టేస్తాడు. నా అనుమానాలు కనుక నిజమైతే అత్తగాని అత్తా నీకు ఉంటది చూడు సినిమా.  ధనుంజయ్ నుంచే ఎవరూ నిన్ను కాపాడలేరు.

ఎప్పుడు తెల్లారుతుందా ఎప్పుడు అవిని నీ చూడాలని వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాడు.


హైదరాబాద్...
జై సింహ మాన్షన్..

ఇందిరా గారు  విక్రమ్ చెప్పిన విషయాలన్నీ కుటుంబ సభ్యులందరికీ చెబుతారు. అందరికీ చాలా బాధగా ఉంటుంది.

మాధవి ఆ మాటలకు ఏడుస్తూ అమ్మ భగవంతుడు నాకు ఎలాగో కూతురునివ్వలేదు.  అవిని వచ్చిన తర్వాత నా కూతురుగా దత్తత తీసుకుంటాను.

ఏమంటారు అని భర్త వంక చూస్తుంది.  దానికి రమేష్ నవ్వుతూ నీ మాట నేను ఎందుకు కాదంటాను మాధవి.

అవిని లాంటి బంగారం మనకు కూతురు అవుతుంది అంటే కాదంటానా అలాగే చేద్దాం.  ముందు ఇంట్లో ఉన్న దయ్యం సంగతి చూడండి.

మగాడు అయ్యుంటే ఈపాటికి తుక్కురెగొట్టే వాళ్ళం ఆడపిల్ల అయిపోయింది అందుకే మీకు అప్పగిస్తున్న మీ స్టైల్ ఇంకా మార్చాలి అంటారు.

చూస్తూ ఉండండి నా కూతురు ని ఇన్ని కష్టాలు పెట్టిన వీళ్ళు మాత్రం సుఖంగా ఉండనిస్తానా??

రేపటి నుండి సినిమా ఇంకా రసవత్తరంగా మార్చుతాము ఏం వదిన  అని లలిత వంక చూస్తుంది. లలిత అంతే కదా నా కోడల్ని ఏడిపించిన వాళ్ళ నేను మాత్రం ఎందుకు ప్రశాంతంగా ఉంచుతాను.

ఇప్పటిదాకా మోసం చేశారు అని అది తెలుసుకోవాలని ఇలా చిన్న పనిష్మెంట్ ఇచ్చాను. కానీ వాళ్ళు చేసింది మహాపాపం.

దానికి ఇలాంటి పనిష్మెంట్ ఎలా సరిపోతుంది. వదిన డోసు పెంచాల్సిందే అని నివేదిత  వైపు  చూసి..

నివి నువ్వు మాత్రం శిల్పతో ఫ్రెండ్షిప్ మైంటైన్ చెయ్. తన కష్టాలు అన్ని నీకు చెప్పుకునే విధంగా నమ్మించు. శిల్ప  నోటి వెంట పెళ్లి రోజు ఏం జరిగిందో కూడా చెప్పించు.

అలాగే అమ్మ మనం ఆడే ఆటలో అసలు ఏం జరుగుతుంది తెలియకుండా శిల్ప ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తాను.

  సరే చాలా లేట్ అయింది ఇంక పెళ్లి అందరూ పడుకోండి అని చెప్పి..  ఎవరి రూమ్ కి వాళ్ళుని పంపిస్తారు.

అవిని నీ  తలచుకోగానే ఆవిడ కూడా చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది.  ఎప్పుడెప్పుడు అవని నీ చూద్దామా అని విక్రమ్ కి కాల్ చేస్తారు.

ఈ టైంలో నానమ్మ ఫోన్ చేస్తుంది ఏంటి అని... ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి చెప్పు నానమ్మ అనగానే.. విక్కీ రేపు ఒకసారి అవిని నీ వీడియో కాల్ లో చూపించరా..

అమ్మాయిని చూడాలనిపిస్తుంది అని చెబుతుంది.  ఎందుకు నానమ్మ అంటే..  ఏమో నువ్వు చెప్పిన కాడినుంచి మనసు పదే పదే లాగుతుంది.

  రేపు ఒకసారి చూపించు విక్కి అంటారు.  సరే నాన్నమ్మ నీకు పొద్దుటే ముగ్గేసేటప్పుడు వీడియో కాల్ చేస్తాను  అని ఫోన్ పెట్టేస్తాడు.

అందరికీ గుడ్ మార్నింగ్ చెప్తూ సూర్యుడు ఉదయిస్తాడు. విక్రమ్ జాగింగ్ కి వెళ్లి వచ్చేటప్పటికి సేమ్ అలాగే రెండు గుమ్మాలు కలిసేటట్టుగా ముగ్గు పెడుతూ ఉంటుంది..

వీడియో కాల్ చేసి ఇంట్లో వాళ్ళందరికీ అవిని నీ చూపిస్తూ ఉంటాడు.  ఏంటండీ అవని గారు నిన్నటిలాగే ఈరోజు కూడా రెండు గుమ్మాలు కలిపేస్తున్నారు ఏంటి? 

మీకు కలపడం అంటే అంత ఇష్టమా అని అడుగుతాడు. దానికి అవిని అలాంటిదేమీ లేదు విక్రమ్ గారు.

నాకు ముగ్గులు అంటే చాలా ఇష్టం.  మా ఫ్లాట్ వరకు అంటే చిన్న బుగ్గ వస్తుంది మీరు ఎలాగా ముగ్గు పెట్టుకోలేరు కదా అందుకే మీకు బాగుంటది నాకు బాగుంటది అన్నట్టుగా ముగ్గు పెడుతున్నాను అని చెబుతోంది

ముగ్గు పెడితే నాకు బాగుంటుందని నేను చెప్పలేదు కదా అని అడుగుతాడు.  మీకు బాగుంటుందని చెప్పలేదండి గుమ్మానికి పెడితే ఇల్లు అందంగా ఉంటుంది.

అందుకని పెడుతున్నాను సరేనా.. మీరు ఫ్రెష్  అయ్యి వస్తే కాఫీ పంపిస్తాను అని చెబుతోంది.  దానికి విక్రమ్ మీ శాలరీ ఎంత అండి అని అడుగుతాడు.

ఎందుకండీ అని అడుగుతుంది. మీరు రోజు మాకు కాఫీ టిఫిన్ అన్ని పంపిస్తున్నారు.  ఇద్దరు మనుషులకి ఎక్స్ట్రా ఫుడ్ ప్రిపేర్ చేయాలంటే  ఖర్చు కదా అని అడుగుతాడు .

దానికి అవని కోపంగా ఇద్దరు మనుషులు భోజనాని కి నా దగ్గర మనీ ఉన్నాయి లేండి అంటుంది. మీ దగ్గర లేవు అని చెప్పడం లేదండి.

మాకు ఇబ్బందిగా ఉంటుంది కదా!  రోజు ఇలా ఫ్రీగా తినాలి అంటే..  ఒక పని చేద్దాం అండి మీ చేతి వంట చాలా బాగుంది అని ఆపి అవని ఫేస్ చూస్తాడు.

ఆ మాటకే పొంగిపోతు ఉంటుంది.  నువ్వు మరీ అల్ప సంతోషి లాగా ఉన్నావు అనుకుని..

ఇక్కడ ఉన్నన్ని రోజులు నీ చేతి వంట తినాలి అని నాకు  ఉంది. ఇలా ఫ్రీగా తినాలి అంటే ఇబ్బందిగా ఉంది. అందుకే ఒక అండర్స్టాండింగ్ కి వద్దాం అంటాడు.

ఏంటది అని అడుగుతుంది.  మా ఫుడ్డు కి అయ్యే మనీ ఎంత పే చేస్తామండి. అప్పుడు మాకు ఇబ్బంది ఉండదు. ఏదైనా ఫ్రీగా తినగలుగుతాము లేదు అంటే కష్టం సుమా అంటాడు.

దానికే కోపంగా అంటే ఇప్పుడు నన్ను వంట మనిషిని చేశారా అంటే...  నేను మా ఫుడ్ కి మాత్రమే ఇస్తాను అన్నాను 
.
మిమ్మల్ని వంట మనిషి అనలేదండి అర్థం చేసుకోవాలి. మీరు జాబ్ చేస్తున్నారు.  మీ ఫ్రెండు జాబ్ చేస్తున్నారు.

మీ ఇద్దరు షేర్ చేసుకోవాలంటే కష్టం కదా!  నీకంటే మీ హస్బెండ్ దూరంగా ఉన్నారు కాబట్టి ఖర్చులు పెద్దగా కనపడేకపోవచ్చు.

ఆ అమ్మాయికి ఫ్యామిలీ పంపించాలని ఏవో ఒకటి ఉంటాయి కదా ఆలోచించండి అని విక్రమ్ చెబుతాడు. పైగా మీ చేతి వంట మా అమ్మ చేతి వంట లాగా ఉంటుంది.  ఫ్రీగా అయితే మేము తినలేమండీ అని సెంటిమెంట్ గా చెబుతాడు.

[SivaSai]

Part - 24

   విక్రమ్ చెప్పిన దానికి అవిని ఆలోచనలో పడుతుంది. ఒకరోజు రెండు రోజులంటే సీనియర్ ఏమీ అనుకోకపోవచ్చు.

రోజు అంటే తనకి డౌట్ వస్తుంది కదా!  సరే అయితే అని చెప్తుంది.  విక్రమ్ చొరవ  గా అయితే ఈ రోజు నుంచి మనం ఫ్రెండ్స్ అని చేయి ముందుకు పెడతాడు.

ఓకే అని చెయ్యి ఇస్తూ విక్రమ్ చేయి వంక చూస్తుంది. అవిని చూపు అర్థమయి వెంటనే వీడియో కాల్ ని కట్ చేస్తాడు.

వీడేంటి ఇలా ఫోన్ కట్ చేశాడు అనుకుని.. ఏమోలే అక్కడ సిచువేషన్ ఏంటో మనకి తెలియదు కదా అవి అవని ని చూసి బంగారం లాగా ఉంది పిల్ల అనుకొని ఇంట్లో వాళ్ళు మురిసిపోతూ ఉంటారు.

శిల్ప కి ఆరోజు నుంచి కొత్త డ్యూటీ ఇస్తారు.  మీ పెళ్ళెప్పుడు జరిగిన దోషం పోవడానికి మేము పెద్ద పూజారి గారిని అడిగాము.

అమ్మాయితో ఉపవాసాలు చేయించి పూజలు చేపించండి అని చెప్పారు. పొద్దున్న ఒకటే నువ్వు టిఫిన్ తినాలి అమ్మ అని రెండు ఇడ్లీలు మాత్రమే పెడతారు.

అత్తయ్య మరీ ఇంత తక్కువ తింటే కష్టమేమో అంటే.. నీ సంసారం బాగుండాలంటే తప్పదు తల్లి అని చెప్పి సర్వెంట్స్ ని కూడా తగ్గించేసి.. మేము ఎప్పుడు రమ్మంటే అప్పుడు దాకా మీరు లీవ్ లో ఉండండి అని పంపించేస్తారు.

శిల్పకి అప్పటి నుండి  ఇంటి పని,  వంట పని గార్డెనింగ్ కూడా చేపిస్తూ ఉంటారు. ఆ గార్డెనింగ్ పనికి శిల్ప చేతులు రఫ్ గా అయిపోతాయి.

శిల్ప చేతులు ఉదుకుంటూ  అక్కడ స్పూన్ ఇక్కడ పెట్టేదాన్ని కాదు. మంచినీళ్లు కావాలని నాకు సర్వెంట్ తెచ్చి ఇచ్చేవారు.

అలాంటిదే వీళ్ళు దోషం తొక్క తోలు అంటూ నా చేత అడ్డమైన చాకిరి  చేపిస్తున్నారు. మా అమ్మకి ఫోన్ చేసి ఏమైనా హెల్ప్ చేస్తదేమో అడగాలి.

ఈ పని అంతా అయిన తర్వాత అమ్మకి ఫోన్ చేయాలి అనుకుంటూ ఉసురుమంటూ చేస్తుంది . పొద్దుట ఎప్పుడో  రెండు ఇడ్లీలు పెట్టి గార్డెనింగ్ చేయమని పంపించారు.

ఇది అయ్యాకైనా రెస్ట్ ఇస్తారా లేదా అనుకుంటూ ఫినిష్ చేస్తుంది.. ఆ పని అయ్యేటప్పటికి ఉదయం 10:30 అవుతుంది.

హమ్మయ్య అనుకుంటూ చేతులు కడుక్కుని లోపలికి వచ్చేటప్పటికి అమ్మ శిల్ప గార్డెనింగ్ అయిపోయిందా తల్లి అనే ప్రేమగా మాట్లాడుతారు.

అమ్మో వీళ్ళు ఏంటి ఇంత ప్రేమగా మాట్లాడుతున్నారు అనుకొని అయిపోయింది అత్తయ్య గారు అని చెబుతుంది.

సరే అమ్మ వెళ్లి కొంచెం వంట కూడా మొదలు పెట్టు అని మళ్ళీ ఒక చాటభారంత లిస్టు ఇస్తారు. అత్తయ్య గారు మన ఇంటికి ఎవరైనా గెస్ట్ లు వస్తున్నారా అని అడుగుతుంది.

లేదమ్మా ఎందుకు అడుగుతున్నావ్ అంటే మరీ ఇన్ని వంటలు చెబుతుంటేనో అంటే.. అందులో ఏముంది అమ్మ ఇంట్లో పదిమంది ఉంటాము.

ఒక్కొక్కళ్ళు ఒక ఐటమ్ చెప్తూ ఉంటారు. చేయాలి కదా తల్లి ఇంటికోడలు అన్నాక ఇవన్నీ తప్పదు నేను కూడా ఇవన్నీ చేసిన దాన్ని.

వెళ్లి చేసేయ్ అమ్మ బంగారం అని చెప్పి కిచెన్ లోకి పంపిస్తారు. ఏమీ చేయలేక ఉసురుమంటూ కిచెన్ లోకి వెళుతుంది.

బెంగళూరు...

విక్రమ్ ఫ్రెండ్స్ అని చెయ్యి ముందుకు చాపగానే ఆ చేతకున్న కట్టు చూసి కంగారుపడుతుంది.

ఏమైంది మీ చేతికి ఇంత పెద్ద దెబ్బ తగిలింది అంటూనే చేతివంక చూస్తూ కళ్ళల్లో నుంచి నీళ్లు కార్చేస్తూ ఉంటుంది.

చెయ్యి పట్టుకోవాలా వద్ద అని చెయ్యి ముందుకి వెనక్కి చేయి చాపుతూ ఉంటుంది.  అవిని ఏం చేస్తుందని చూస్తూ..  ఏమీ లేదు చిన్న దెబ్బ తగిలింది అని అంటాడు.

అది చిన్న దెబ్బ ఏంటి అంత పెద్ద కట్టు ఉంటే మీకు అసలు భయం తెలియడం లేదు అని కన్నీళ్ళతో అడుగుతూ ఉంటుంది.

అవిని విక్రమ్ చేయి పట్టుకోలేకపోతూ ఉంటుంది అది చూసిన విక్రమ్ కోపంతో ఏం చేస్తామండి ఒంటరిగా ఉన్నాము.

దెబ్బ తగిలిన పట్టించుకునే వాళ్ళు ఎవరు ఉంటారు. నొప్పి ఉందనుకోండి కానీ అడ్జస్ట్ అవ్వాలి కదా అంటూ అవిని నే అబ్సర్వ్ చేస్తూ ఉంటాడు.

ఇక ఆవని ఆగలేక చెయ్ పట్టుకొని ఇంత పెద్ద దెబ్బ తగిలితే నాకు ఒక్క మాట కూడా మీరు చెప్పలేదు కదా అని గబగబా విక్రమ్ ఫ్లాట్ కి తీసుకెళ్లి కూర్చోబెట్టి ఒక పక్క ఏడుస్తూనే కట్టు  విప్పి, చూసి ఇంత పెద్ద దెబ్బ తగిలితే చిన్న దెబ్బ అంటారు ఏంటండీ మీరు.

అసలు మీరు ఏమైనా చిన్న పిల్లోడా ఇలా దెబ్బలు తగిలించుకోవడానికి అని ఏడుస్తూనే ఆయింట్మెంట్ రాసి బ్యాండేజ్ వేస్తుంది.

ఏంటంటే అవిని గారు నాకు తగిలితే మీరు ఎందుకు ఏడుస్తున్నారు.  మనిద్దరికీ పరిచయమై ని వారం కూడా అవ్వలేదు కదా అని సూటిగా అడుగుతాడు.

దానికి అవిని తత్తరపడుతూ అంటే మనం ఫ్రెండ్స్ కదా! ఫ్రెండ్ కి దెబ్బ తగిలితే ఎవరికైనా ఏడుపు వస్తుంది కదా అని చెబుతుంది.

ఓ నిజంగానా మీలాంటి ఫ్రెండ్ ఉండడం మాత్రం చాలా లక్కీ అండి అని చెబుతాడు.  మీరు మాత్రం చేతిని కదపకండి నేను ఇప్పుడే వస్తాను అని చెప్పి  తన ఫ్లాట్ కి వెళ్లి టిఫిన్ రెడీ చేసి కాఫీ తీసుకుని వస్తుంది..

ఈ లోపు విక్రమ్ ఫ్రెష్ అయి వస్తాడు.  శ్రీ కూడా వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాడు. అవని ఏం టిఫిన్ తీసుకొస్తుందా అని..


అవని టిఫిన్ తీసుకుని స్పీడ్ గా లోపలకి వచ్చేస్తుంది.  శ్రీ ఆశ్చర్యంగా చూస్తాడు . ఏంటి ఈ రోజు డోర్ నాక్ చేయకుండానే డైరెక్ట్ గా వచ్చేస్తుంది అని.

అవిని ఈరోజు ఏం టిఫిన్ తీసుకొచ్చావు అని ప్లేట్ ఓపెన్ చేసి చూస్తాడు. అందులో ఇడ్లీ, కొబ్బరి చట్నీ,షుగర్, నెయ్యి, కరివేపాకు పొడి ఉంటాయి.

అది చూసి విక్రమ్ ఇడ్లీనా అని మొహం చిట్లిస్తాడు. మీరు ఈరోజు ఇడ్లీ తినాలి.  వెరైటీస్ తినటానికి చెయ్యి ఎలా ఉందో చూసారా అని గట్టిగా అడుగుతుంది.

చేతికి దెబ్బ తగిలితే ఇడ్లీ మాత్రమే ఎందుకు. అది జ్వరం వచ్చిన పేషెంట్స్ కి అని గట్టిగానే అంటాడు.  జ్వరమైతేనే అలా తినాలా ఆ చేయి చూశారా ఏదైనా పడనవి తింటే ఇంకా ఇన్ఫెక్షన్ పెరుగుతుంది.

ఇంకా చెయ్యి తగ్గేదాకా లైట్ ఫుడ్ డే పెడతాను అని చెప్పి కరాకండిగా ప్లేట్లోఇడ్లీ పెట్టి విక్రమ్ కి,  శ్రీ కి ఇస్తుంది.

శ్రీ నవ్వుకుంటు ఇద్దరిని చూస్తూ ఉంటాడు. కానీ అవి పట్టించుకునే పోసిషన్ లో ఉండదు.  తినండి అని చెబుతుంది.

విక్రమ్ కి ఒక చిలిపి ఆలోచన వచ్చి శ్రీ కి సైగ చేస్తాడు అక్కడి నుండి వెళ్ళిపొమ్మని. ఇడ్లీ తుంచలేక ఇబ్బంది పడుతున్నట్టుగా యాక్ట్ చేస్తాడు.

తినకుండా ఏం చేస్తున్నారు అని అడుగుతుంది. నాకు వద్దండి అని చెప్పి ప్లేట్ ఇచ్చేస్తాడు. అదే ఏమైంది ఆకలిగా ఉన్నారు కదా తినండి అంటే ఎలా తింటాం అండి చెయ్యి అంతా నొప్పిగా ఉంది తినలేక పోతున్నాను.

శ్రీ  ఫోన్ వస్తున్నట్టు ఆక్ట్ చేస్తూ హలో అవునా ఇప్పుడే నేను వర్క్ చెక్ చేస్తాను అని చెప్పి తను టిఫిన్ ప్లేట్ తీసుకుని రూమ్ లోకి వెళ్లి డోర్ వేసేసుకుంటాడు.

విక్రమ్ అవిని తో పరవాలేదు నేను వాడి ఫ్రీ అయ్యాక తినిపించమని చెబుతాను అని అంటాడు. సరే అని శ్రీ కోసం చూస్తూ ఉంటుంది.

అమ్మని దీని బుర్ర ఇలా పని చేస్తుందా అనుకుని..
వీడు కాల్ ఎప్పటికి అవుతుందో ఏంటో..  ఆఫీస్ కాల్ అంటే ఎలా లేదన్న రెండు గంటలు పట్టేస్తది అనుకుంటా...


ఇప్పుడు నేను ఏం చేయాలి నాకు బాగా ఆకలి వేస్తుంది అని చాలా దీనంగా ఫేస్ పెడతాడు.  విక్రమ్ ని ఆలా చూసిన అవిని కి మనసప్పగా సరే ఈరోజు నేను తినిపిస్తా లేండి అని ఇడ్లీ తినిపిస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ మనసులోనే చాలా హ్యాపీగా ఫీల్ అవుతూ పైకి మాత్రం సాడ్ గా ఫేస్ పెట్టి మీకు చాలా ట్రబుల్ ఇస్తున్నానండి అంటాడు.

అయ్యో ఇందులో ట్రబుల్ ఏమి ఉందండి. ఒక ఫ్రెండ్ గా నేను చేస్తున్నాను అంతే అని చెబుతుంది.  కానీ తనిఖీ చాలా హ్యాపీగా ఉంటుంది.

విక్రమ్ కి అంత దగ్గరగా ఉండడం. అలా అని పైకి తన ఎమోషన్స్ ఏమీ చెప్పలేదు కదా కామ్ గా తినిపించి మూతి అంతా నీటుగా తుడిచి సరేనండి నేను మీకు లంచ్ కూడా ప్రిపేర్ చేసి ఇచ్చేస్తాను అవి మాత్రమే తినండి ఈరోజు అని అన్ని ఫ్లాట్ కి వెళుతుంది.

నేహా అవిని నీ చూసి ఎవరికి అవిని బ్రేక్ఫాస్ట్ పట్టుకొని  వెళ్ళావు అంటే.. అదే మన ఎదురుగుండా ఉన్న శ్రీ అన్నయ్య వాళ్ళకి అని చెబుతుంది.

వాళ్ళకెందుకు నువ్వు అంత స్పెషల్ గా చేస్తున్నావు అని అడుగుతుంది.  అదేమీ లేదు ఇద్దరూ బ్యాచిలర్స్ పైగా చెల్లి అని పిలిచాడు.

రిక్వెస్ట్ చేశారు వాళ్లకి ఫుడ్ ప్రిపేర్ చేసి ఇమ్మని దానికి అమౌంట్ అది ఇచ్చేస్తామని చెప్పారు అని చెబుతుంది.

దానికి నేహా అవిని నీ చూస్తూ నీకు అలా చేసి పెడితే నువ్వు హ్యాపీ నా అని అడుగుతుంది.  చాలా అని సంతోషంగా చెప్తుంది.

ఓకే నీకు ఎలా నచ్చితే అలా చేయి కానీ ఎవరి వల్ల మాత్రం హర్ట్ అయ్యే పరిస్థితిని తెచ్చుకోకు. ఇప్పటికే చాలా సఫర్ అయ్యావు అని చెబుతుంది.

ఇవన్నీ సీసీలో చూసిన విక్రమ్ సీనియర్ ఎవరో గాని చాలా మంచి అమ్మాయి లాగానే ఉంది.  ఎప్పటికీ అవిని కి దగ్గరగానే ఉంచాలి. అనుకుంటూ శ్రీ ని చూస్తాడు.

ఏంటి బావ నన్ను అలా చూస్తున్నావ్ అంటే... నీకు పెళ్లి చేసేదామని అని అంటాడు.  బావ ముందు నీ లైఫ్ సెట్ అవ్వని తర్వాత నా పెళ్లి సంగతులు చూద్దాము అనే శ్రీ అనగానే..

ఆరు నెలల్లోపు  మొత్తం సెట్ చేసేస్తాను. ఇప్పటినుండి చూస్తేనే కదా నీకు అమ్మాయి దొరుకుతుంది అని అంటాడు.

నిన్ను చూస్తే నాకు ఏదో డౌట్ కొడుతుంది.  కొంపతీసి నన్ను ఎవరికైనా బుక్ చేసేస్తున్నావా అని అడుగుతాడు. అవును ఆల్రెడీ బుక్ చేసేసాను అని చెప్పి సీసీ లో నుంచి నేహా ని చూపిస్తాడు.


శ్రీ సమాధానమేమిటి??


కథ కొనసాగుతుంది...


ప్లీజ్ గివ్ మీ రేటింగ్స్

[SivaSai]

Part - 25

    విక్రమ్ మాటలకు శ్రీ ఏంటి అని గట్టిగా అరుస్తాడు. ఏరా అమ్మాయి చాలా బాగుంది కదా అంటే బావ నేను ఇంకా పెళ్లి గురించి ఏమీ ఆలోచించలేదు అని చెబుతాడు.

ఇంక నువ్వు ఏమన్నా కాలేజ్ స్టూడెంట్వి అనుకుంటున్నావా.. సీట్ కిందకి 30 వచ్చింది ఇంక పెళ్లి చేసుకోకుండా ఏమి చేస్తావు..

  అమ్మాయి కూడా మన కంపెనీలోనే జాబ్ చేస్తుంది. సో అబ్జర్వ్ చేయి. మనిద్దరం ఎవరో తనకు తెలియదు.  నీకు ఓకే అయితే అప్పుడు మేమిద్దరం కలిసి మీ పెద్ద వాళ్లతో మాట్లాడి నీకు పెళ్లి చేసేస్తాను అని చెబుతాడు.

అంటే ఆల్రెడీ నువ్వు ఫిక్స్ అయిపోయావు బావ అమ్మాయిని నాకు అంట కడదాం అని అంటే.. ఏ నీకు డౌటా అని అడుగుతాడు.

సరే ఏం చేస్తాము బావ  నీ కోరిక తీర్చాలి కదా! ఈరోజు నుంచి నాకు ఫోకస్ అంతా ఆ అమ్మాయి మీద పెడతాను. ఇంకా ఆఫీసుకు వెళదామా అంటే సరే పదాఅని నవ్వుకుంటూ ఇద్దరు వెళ్లిపోతారు.

అవిని టిఫిన్ చేస్తూ ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.  రేపు మేమ్ ని అడిగి లీవ్ తీసుకుని గుడికి వెళ్ళాలి. విక్రమ్ పేరు మీద పూజ చేయించి ప్రదక్షిణాలు చేయాలి. అప్పుడు గాని నాకు ప్రశాంతంగా ఉండదు.
కాలేజ్ కి వెళ్లగానే ముందు ప్రిన్సిపల్ మేమ్ తో మాట్లాడాలి అనుకుని తను కాలేజ్ కి బయలుదేరుతుంది.

హైదరాబాద్...

భార్గవి ధనుంజయ్ కి ఏం చెప్పి ఆపాల అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.  ఉదయ్ కి చెప్పిన పని ఎంతవరకు వచ్చింది.  ఆ పని లైన్ లోకి వస్తే ఆ బాధలో కొన్ని రోజులు ఉండి అన్నయ్య  సంగతి మర్చిపోతారు.

తర్వాత సంగతి తర్వాత ఆలోచించొచ్చు అనుకుంటూ ఉదయ్ కి మెసేజ్ చేస్తుంది.  పని ఎంతవరకు వచ్చింది అని...

వెయిట్ అత్తయ్య ఒక అరగంటలో అయిపోతుంది అని చెప్పి మెసేజ్ చేస్తాడు.  ఓకే అని అరగంట ఎప్పుడు అవుతుందా అని గడియారం వంక చూస్తూ టిఫిన్స్ రెడీ చేస్తూ ఉంటుంది.

మా అత్తగారు ఆర్డర్ ఏమోగానీ రోజు టిఫిన్ రెడీ చేయాలంటే చస్తున్నాను.  మళ్లీ రోజుకు ఒక వెరైటీ చేయాలంట.

అప్పటికప్పుడు ఆర్డర్ వేస్తున్నారు.  ఏదన్నా అందము అంటే మేము ఊరు వెళ్ళిపోతాము అని బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తున్నారు.

శిల్ప అత్తగారు వాళ్ళు ఏదో ఒక పనిమీద ఫోన్ చేసి మాట్లాడుతున్నారు.  శిల్ప కాపురం ఒక్కసారి సెట్ అవ్వని అప్పుడు చెబుతాను ఒక్కొక్కళ్ళ పని  .

ఒక దరిద్రాన్ని ఎలాగొ వదిలించుకున్నాను.  ఇంకా ఈ రెండు దరిద్రాల్ని వదిలించుకోవడం ఎంతసేపు ముందు ఉదయ్ తో నా పని అవుతే ఇలా ముగ్గురిని ఇంట్లో నుంచి నేనే గెంటేస్తాను.

నేనేం చెప్పినా మా ఆయన నమ్ముతారు నా మాట మీద ఆయనకు అంత నమ్మకం అని గర్వంగా అనుకుంటూ టిఫిన్ రెడీ చేస్తూ ఉంటుంది.

అరగంట అయ్యేలోపు సార్ కొరియర్ అని కొరియర్ బాయ్ వచ్చి కవరిస్తాడు.  అది సునీల్ తీసుకోబోతుంటే లేదు సార్ ఇది ధనుంజయ్ సార్ పేరు మీద వచ్చింది.

ఆయనే సైన్ చేసి తీసుకోవాలి అని చెబుతాడు. సరే అని బావ అని పిలిచి నీకేదో కొరియర్ వచ్చిందని చెబుతాడు. ధనుంజయ్ నాకు కొరియర్ అనుకుంటు వచ్చే సైన్ చేసి కవర్ తీసుకుంటాడు.

  భార్గవి కిచెన్ లో నుంచి చూస్తూ ఉంటుంది. ధనుంజయ కవర్ ఎప్పుడు ఓపెన్ చేస్తాడా అని... ధనుంజయ్ కవర్ పట్టుకుని చూస్తూ ఎవరు పంపారు నాకు ఫ్రమ్ అడ్రస్ కూడా లేదు అనుకుంటూ కవర్ ఓపెన్ చేస్తాడు.

హమ్మయ్య  కవర్ ఓపెన్ చేసారు ఇప్పుడు చూడాలి అసలు సినిమా అనుకుంటూ సైలెంట్ గా టిఫిన్స్  అన్ని టేబుల్ మీద సర్దుతూ...

అత్తయ్య గారు టిఫిన్ రెడీ అండి అని చెబుతుంది. ఇప్పుడే ముసలి వాళ్లు  కూడా బయటకు వస్తారు కదాఅవి చూసి అప్పుడు ఇంకా అవని నీ అసహ్యించుకుంటారు  అని మనసులో కోయ డాన్స్ వేస్తూ... ఏమీ తెలియనట్టుగా సర్దుతూ ఉంటుంది.

ధనుంజయ్ కవర్ ఓపెన్ చేసి ఫొటోస్ చూస్తాడు. ఆ ఫొటోస్ చూడగానే ధనుంజయ్ కి కోపంతో కళ్ళు ఎర్రబడతాయి.

ధనుంజయ్ ని అలా చూసినా సత్యవతి గారు ఏమైందిరా అనుకుంటూ దగ్గరికి వెళ్తారు.  ఆ ఫొటోస్ అన్నీ సత్యవతికి చూపిస్తాడు.

అవి చూసిన సత్యవతికి కోపంగా ఎవరు రా ఇలా చేసింది అని అడిగితే...  ఏమీ తెలియనట్టుగా వచ్చి ఏమైంది అత్తయ్య గారు అనే ఫొటోస్ చూసి అయ్యో అవిని ఇలాంటి పని ఎలా చేశావు.

నువ్వు నిజంగానే బాయ్ ఫ్రెండ్ తో వెళ్ళిపోయావా అని బాధని నటిస్తూ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటుంది.  ఆ ఫొటోస్ చాలా అసహ్యంగా ఉంటాయి.

అవని ఎవరో అబ్బాయితో క్లోజ్ గా ఉన్నట్టు ఉంటుంది. ఆ ఫొటోస్ లో ఉన్నా  అబ్బాయి అంతగా నచ్చితే మేమే దగ్గర ఉండి పెళ్లి చేసేవాళ్ళం కదా!

ఎందుకు ఇలాంటి పని చేశావు అని బాధగా మాట్లాడుతూ ఉంటుంది.  సత్యవతి భార్గవి వంక చూస్తూ ఈ ఫొటోస్ మనకు అసలు ఎవరు పంపించారు.

ఫ్రమ్ అడ్రస్ ఏమైనా ఉందా ధనుంజయ్ అని అడుగుతుంది.  లేదమ్మా అని తలుపుతాడు.

అయినా అవిని వెళ్లిపోయినప్పుడు ఆ పర్టికులర్ గా అవని ఫొటోస్ పంపించాల్సిన అవసరం ఎవరికీ వచ్చింది భార్గవి అని అడుగుతుంది.

నాకేం తెలుసు అత్తయ్య అలా అడిగితే నేనేం చెప్పగలను అని కంగారుపడుతుంది.  మనసులో అమ్మో ఈవిడ ఏమిటీ నన్ను ఇలా అడుగుతుంది.

ధనుంజయ్ సునీల్ వంక చూస్తూ ఉదయ్ ఎక్కడ అని అడుగుతాడు. ఇప్పుడు ఉదయ్ తో ఏం పని బావ అంటే ముందు వాడు ఎక్కడున్నాడో చెప్పు అని గట్టిగానే అడుగుతారు.

ఉదయ్ బయటకు వెళ్ళాడు.  ఇంకా రాలేదు అంటే ఇంత పొద్దుటే బయటికి వెళ్లాల్సిన అవసరం ఏమి వచ్చింది.


అంటే జాగింగ్ కి వెళ్ళినట్టు ఉన్నాడు బావ అని నీళ్లు నములుతూ   ఉంటాడు.  వాడికి అలాంటి మంచి లక్షణాలు కూడా ఉన్నాయా ఆ అంటూ ఉండగానే ఉదయ్ విజిల్ వేసుకుంటూ లోపలికి వస్తాడు.

ఉదయ్ డ్రెస్ చూసి మీ ఓడి జాగింగ్ కి వెళ్ళలేదు. షికారికి వెళ్ళాడు అని సత్యవతి గారు వెటకారంగా అంటారు.

ఏమైంది అత్తయ్య అందరూ హాల్లోనే ఉన్నారు. అందరి మోకాలు ఏంటి అంత సాడ్ గా ఉన్నాయి.  అవని గురించి ఆలోచిస్తున్నారా అని నోరు జారుతాడు.

మేము అవిని గురించే ఆలోచిస్తున్నామని నీకు ఎలా తెలిసింది అని శేషగిరి గారు అనగానే.. అంటే ప్రస్తుతం మన ఇంట్లో లేనిది అవని యే కదా అందుకని అలా అడిగాను అని తడబడుతూ భార్గవి వంక చూస్తాడు.

భార్గవి పళ్ళు నూరుతూ కామ్ గా ఉండలేవా అని సైగ చేస్తుంది.  ఇక్కడ అవని యే కాదు. శిల్ప కూడా లేదు కదా అని మళ్ళీ శేషగిరి గారు అనగానే...


ఈ ముసలోడు ఒకడు ఏదో ఒకటి అడుగుతానే ఉంటాడు. అనుకుని శిల్ప అంటే వాళ్ళ అత్తవారింట్లో ఉంది.

అవని ఏమో ఎక్కడికి ఎవరితో వెళ్ళిపోయిందో మనకి తెలియదు కదా అందుకనే అంటున్నాను అని చెబుతాడు.

అదేంటి ఆరోజు తన బాయ్ ఫ్రెండ్ తో వెళ్ళిపోయిందని నువ్వే చెప్పావు కదా!  అబ్బాయిని నువ్వు చూడలేదా అని మళ్ళీ అడుగుతారు.

ఈ ముసలోడికి వచ్చిన డౌట్స్ సిబిఐ వాళ్ళకు కూడా రావేమో అనుకుని.. ఆ అబ్బాయిని నేను సరిగ్గా చూడలేదు తాతగారు. మాస్క్ పెట్టుకుని వచ్చాడు అని చెబుతాడు.

అవునా అని ఈ ఫొటోస్ సంగతి ఏమంటావు అంటే.. ఈ అబ్బాయి తోనే అవని వెళ్ళిపోయింది అంటాడు.

అదేంటి ఆరోజు అబ్బాయిని చూడలేదు అన్నావు ఈ అబ్బాయి అనే నీకెలా తెలిసింది అని అడిగితే...

అంటే హైట్ కలరు అలాగే ఉంది అందుకని ఈ అబ్బాయి అనుకున్నాను అంటూ వాళ్ల అత్త వంక చూస్తాడు.  అప్పటికే భార్గవి కొట్టేలా చూస్తూ ఉంటుంది.

ధనుంజయ లేచి నిలబడుతూ ఓ అవునా అవని ఈ అబ్బాయితో వెళ్ళిపోయింది అది నీకు కన్ఫామ్ గా తెలుసు అంతే కదా అని సూటిగా అడుగుతారు.

అవును మావయ్య అని అమాయకంగా చెబుతాడు. భార్గవ్ కి ఏదో అనుమానం వస్తూ ఉంటుంది. ఏదో తేడా జరుగుతుంది ఉదయ్ ఇరుక్కుపోయాడా ఏంటి అని భయంగా భర్త వంక చూస్తుంది.

ధనుంజయ్ బెల్ట్ తీసుకుని ఉదయ్ ని పిచ్చకొట్టుడు కొడతారు. నిజం చెప్పు అని దానికి ఉదయ్ ఏడుస్తూ నేను నిజమే చెబుతున్నాను మావయ్య అంటే...

ఇప్పుడు కూడా అబద్ధాలే చెబుతున్నావు అని మళ్ళీ నాలుగు పీకుతారు. బిందు అడ్డు వచ్చి ఏంటి అన్నయ్యగారు...

మీ అమ్మాయి తప్పు చేస్తే నా కొడుకుని కొడుతున్నారు అని లేనిపోని బింకాన్ని చూపిస్తూ అంటుంది. బిందు నువ్వు మర్యాదగా అడ్డు తప్పుకో లేదా ఆడదానివి అని కూడా చూడకుండా నీకు దెబ్బలు పడతాయి అని గట్టిగా అరుస్తారు.

ఆ మాట తీరికి ఉలిక్కిపడి పక్కకి తప్పుకుని భర్తని ముందుకు తోస్తుంది.  బిందు అడిగిన దాంట్లో తప్పేముంది బావగారు..

ఆ ఫొటోస్ చూస్తుంటే అర్థం కావడం లేదు అవిని చేసిన పని. నా కొడుకు ఏం తప్పు చేశాడని కొడుతున్నారు అంటే...

అవునా నీ కొడుకు ఏం చేశాడో నీకు తెలియాలి అంతే కదా! అని సెక్యూరిటీ కి ఫోన్ చేసి ఇప్పుడు వెళ్లినా కొరియర్ బాయ్ ని లోపలికి తీసుకు రమ్మని చెబుతాడు.

అంతే నలుగురికి చెమటలు కారిపోతూ ఉంటాయి.ఆ కొరియర్ బాయ్  కి కూడా అప్పటికి బాగా దెబ్బలు తగిలి ఉంటాయి.

వాడిని లోపలికి తీసుకువచ్చి పడగానే ఇప్పుడు నువ్వు నిజం చెప్పరా ఈ ఫొటోస్ నీ చేతికి ఎలా వచ్చాయి అంటే కొరియర్ ఆఫీస్ నుంచి తెచ్చానండి అని భయంగా చెబుతాడు.

ఇప్పుడు కూడా అదే చెబుతున్నావని వాడిని గట్టిగా నాలుగు పీకి నేను ఇప్పుడే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకి ఫోన్ చేస్తున్నాను. వాళ్లు వచ్చారు అంటే గనక నీ మీద దొంగతనం చేసావని కేసు కూడా పెట్టి మక్కలి ఇరగదాన్ని ఇస్తాను.

నిజం చెప్పు అని గట్టిగా అరుస్తారు.  ఆ వాయిస్ కి భయపడి నిజం చెబుతాను అని ఉదయ్ వంక చూస్తాడు.

చెప్పకు అని సైగ చేస్తాడు. నువ్వు వాడి వంక కాదు.  ఇటు చూడు.. నిజం మాత్రమే చెప్పు అని బెల్ట్ తో ఇంకొక రెండు తగిలిస్తారు.


అప్పుడు ఆ కొరియర్ బాయ్ చెప్పినా నిజం విని కోపంతో ఉదయ్ వంక చూస్తారు.

కొరియర్ బాయ్ ఏం చెప్పాడు??

[SivaSai]

Part - 26

  ధనుంజయ్ కొట్టిన దెబ్బలకి కొరియర్ బాయ్ నిజం చెప్పేస్తాడు.  ఇదంతా చేపించింది ఉదయ్ అని భయంగా చెబుతాడు.

ఆది విన్న వెంటనే ధనుంజయ్ కోపంగా ఉదయ్ వంక చూస్తాడు. లేదు మావయ్య అతను చెప్పింది అంతా అబద్ధం అంటే...

మరి ఏది నిజం చెప్పు అని రెండు తగిలిస్తారు. వాళ్ళ అత్తయ్య వంక చూస్తాడు.  సేవ్ చెయ్యి అని...భార్గవి ముందుకు వచ్చి ఎందుకండి వాడిని అలా కొడతారు.

వాడికి ఏమి అవసరం...  మన అమ్మాయి మీద నిందలు వేస్తే మనం ఇంటి పరువు పోతుందని వాడికి మాత్రం తెలీదా అని ముసలి కన్నీరు కారుస్తుంది.

వెనకాల సునీల్ నుంచోని అవును బావగారు  మీ ఇంటి పరువు పోతే మా పరువు పోయినట్టు కాదా నా కొడుకు ఎందుకు చేస్తాడు అని లేనిపోని ధైర్యం తెచ్చుకుని మాట్లాడుతాడు.

అవునా  నీ కొడుకుది ఏమీ తప్పు లేదు అంటావు అంతే కదా సునీల్ అని...  కమిషనర్ కి ఫోన్ చేస్తాడు.  మా ఇంటికి  ఒక దొంవచ్చాడు.

మాకు రెడ్ హ్యాండెడ్గా దొరికిపోయాడు.  కానీ ఇంట్లో నుంచి విలువైన వస్తువులు కాజేశాడు అవి ఎక్కడ పెట్టాడో తెలియడం లేదు మీరు.

వచ్చి అరెస్టు చేసి వాళ్ళ పేరెంట్స్ ని కూడా లైవ్ టెలికాస్ట్ చూపించండి అని చెబుతాడు. ఆ కొరియర్ బాయ్ కి చెమటలు పట్టేసి నేను నిజం చెబుతున్నాను సార్.  ఇదంతా చేపించింది ఉదయనే..

నేను ఉదయ్ ఫ్రెండ్స్. కావాలంటే నా ఫోన్లో ఫిక్స్ చూడండి అని చూపిస్తాడు. ఇంకా భార్గవికి అర్థం అయిపోతుంది ఉదయ్ దొరికిపోయాడు అని..

ఇదే మంచి సమయం అన్నయ్య,  వదిన పంపించేయడానికి లేకపోతే నన్నే బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తుందా అని ఉదయ్ ని లాగ పెట్టి ఒకటి పడుతుంది.

  బిందు కోపంగా భార్గవి అని అరుస్తోంది.  మాట్లాడకు వదిన నా కూతురు మీద ఇంత నింద వేస్తాడా నీ కొడుకు. అది అసలే అమాయకురాలు.

ఎక్కడుందో ఏంటో.. అవని బాయ్ ఫ్రెండ్ తో వెళ్ళిపోతే  నీకేంటి రా బాధ ఇలాంటి ఫోటోలు క్రియేట్ చేసావ్ అని అరుస్తుంది అ.

అత్తయ్య నువ్వేనా ఇలా మాట్లాడేది అని ఆశ్చర్యంగా అడుగుతాడు.  నేనేరా మాట్లాడేది నా కుటుంబ పరువు కన్నా ఏది ఎక్కువ కాదు.

ఎందుకు చేసావు ఇలాంటి పని..  ఫోటోలు ఇవేనా ఇంకా ఉన్నాయా ఇంకెవరికైనా పంపించావా అని తను కూడా కొడుతుంది.

బిందుకు కోపం వచ్చి భార్గవి ఇంకొక దెబ్బ నా కొడుకు మీద ఇంకో దెబ్బ పడిన ఏం చేస్తానో నాకే తెలియదు అని అరుస్తుంది.

ఇంకా ఏం చేయాలి వదిన.  ఇన్నాళ్లు నా పుట్టింటి వాళ్ళు ఏదో అక్కడ కష్టపడుతున్నారు  కదా అని ఉండనిస్తే నా ఇంటి పరువు తీయాలని చూస్తారా..

తక్షణమే మీరు ఇంట్లోంచి బయటికి నడవండి అని బిందు చేయ పట్టుకుంటుంది.  ధనుంజయ్ భార్గవి వంక చూస్తూ ఆగు భార్గవి అప్పుడే అయిపోలేదు కదా..

ఈ పని వీడే చేశాడా...  వీడితో ఎవరైనా చేయించారా అన్నది కూడా తెలియాలి కదా  అనగానే భార్గవికి చెమటలు పట్టేస్తాయి.

ఈ ప్రాబ్లం ఇక్కడితో సాల్వ్ చేయాలి అంటే ఇంకా పెరుగుతుంది ఏంటి అనుకుని... ఇంకా ఏమి తెలియాలి అండి..

ఇలాంటి పని చేయమని ఎవరైనా చెబుతారా అని అంటుంది.  అది నేను తెలుసుకుంటాను.  నువ్వు టెన్షన్ పడకు అని....

చూడు ఉదయ్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు వచ్చేలోపు నువ్వు నిజం చెబితే సరే.  లేదంటే నీతో పాటు నీ తల్లిదండ్రులు కూడా ఊచలు లెక్క పెట్టాల్సి వస్తుంది.

ఉదయ్ భార్గవి వంక చూస్తాడు. భార్గవి చెప్పద్దు అని సైగ చేస్తుంది. నేనే కావాలని చేశాను అని తలదించుకుంటాడు. ఎందుకు అని గట్టిగా అరుస్తాడు.

నేను అవిని నీ  ప్రేమించాను.  నన్ను కాదని వేరే వాడితో వెళ్ళిపోయింది అన్న కోపంతో ఇలా క్రియేట్ చేశాను అని చెబుతాడు.

దానికి హమ్మయ్య అని భార్గవి అనుకుంటుంది. ధనుంజయ్ లాగిపెట్టి ఒకటి పీకి నువ్వు ఏది చెప్పినా నమ్మడానికి నేను ఏమన్నా వెర్రి వాడు లాగా కనిపిస్తున్నానా..

అవని నిన్ను కొట్టి వెళ్ళిపోయిన రోజున ఏం జరిగింది  అది కూడా కక్కు అని బెల్ట్ తో రెండు పీకుతాడు.  ప్లీజ్ మావయ్య మీరు అలా కొట్టకండి.  ఆ దెబ్బలు తట్టుకోలేకపోతున్నాను అంటే...

నా కూతురు మీద నిందలు వేస్తే మాత్రం నేను ఎలా భరిస్తాను అనుకుంటున్నావు రా... నువ్వు నిజం మాత్రమే చెప్పు.

అప్పుడే ప్రాణాలతో బయట పడతావు.  లేకపోతే నేనేం చేస్తానో నాకే తెలియదు. నీతో ఇంకా ఎవరు చేతులు కలిపారు అని అడుగుతాడు.

భార్గవికి చెమటలు ఫుల్లుగా కారిపోతూ ఉంటాయి.  ఏంటి సడన్గా ఈయనకి అవిని మీద ఇంత ప్రేమ పొంగి కొచ్చింది. నేను ఏది చెబితే అదే నమ్మేవారు కదా...

ఈరోజు ఎందుకు నన్ను పక్కన పెట్టి మరీ వాడిని చితక్క కొడుతున్నారు అని భర్త వంక చూస్తుంది.  ఆరోజు నా కూతుర్ని ఏం చేసావో చెప్పమంటే ఆలా సైలెంట్ గా ఉంటావేంటి అని సునీల్ని నాలుగు పీకుతాడు.

ఎందుకు బావ నన్ను కొడుతున్నావు అని అడుగుతాడు. నిన్ను కొడితే ఆయన నీ కొడుకు నోరు విప్పుతాడేమో అని..  ఇంక వాడు  రిప్లై ఇవ్వ లేదు అనుకో ఆ దెబ్బలు నీ పెళ్ళానికి కూడా పడతాయి.

ఎందుకంటే ఆ రోజు మేము ఇంటికి వచ్చేటప్పటికి మీ ముగ్గురు మాత్రమే ఉన్నారు.  కాబట్టి  నిజం చెప్పండి అని సునీల్ ని ఇంకా నాలుగు పీకి బిందువైపు చూస్తాడు.

బిందుకి టెన్షన్తో ఓరి దేవుడా వాళ్ళంటే మగవాళ్ళు నాలుగు కొట్టిన తట్టుకున్నారు.  నేను ఎక్కడ తట్టుకోగలను..

నిజం చెబితే ప్రాణాలు తీసేస్తారు.చెప్పకపోయినా ఈ దెబ్బలతో  ప్రాణాలు తోడేస్తున్నాడు ముందు చూస్తే గొయ్యి,  వెనక చూస్తే నుయ్యి లాగా ఉంది మా పరిస్థితి.

నిజం చెప్పేయడమే బెటర్ అనుకుని బిందు ముందుకు వచ్చి  అన్నయ్య గారు నేను నిజం చెబుతాను.  దయచేసి వాళ్ళిద్దర్నీ కొట్టకండి అని బ్రతిమాలుతుంది.

సరే అయితే చెప్పు అంటే.. అవని ని పెళ్లి చేసుకోమని అడగడానికని వెళ్ళాడు.  అవిని కి ఇష్టం లేక వెళ్ళిపోయింది అని చెబుతోంది.

ఇప్పటికి మీరు నిజం రాస్తున్నారు అని చెప్పి సునీల్ ని రెండు పీకుతాడు.  ప్లీజ్ బావ కొట్టకు తట్టుకోలేకపోతున్నాను అని..

ఉదయ్ ఆరోజు అవని తో మాట్లాడి భయపెట్టి పెళ్లికి ఒప్పించాలి అనుకున్నాడు.  అందుకే కొంచెం బలాత్కారం చేస్తున్నట్టుగా యాక్ట్ చేశాడు కానీ..

అవని భయపడి వెళ్ళిపోయింది అని చెబుతారు. మరి బాయ్ ఫ్రెండ్ తో వెళ్ళిపోయిందని ఎందుకు చెప్పారు అని కోపంగా అడుగుతాడు.

అంటే... ఎలాగో అవని వెళ్ళిపోయింది కదా అని మమ్మల్ని మేము సేవ్ చేసుకోవడానికి అలా చెప్పాము అని సునీల్ తలదించుకుంటాడు.

మీ స్వార్థం కోసం నా కూతురు మీద నిందలు వేస్తారా అని ముగ్గురిని కొడతాడు.  సెక్యూరిటీని పిలిచి వీళ్ళ ముగ్గురికి పని అప్పజెప్పండి.

ఒకడు ని గార్డెనింగ్ చేస్తూ ఉండాలి. ఇంకొకరు ఇల్లు మొత్తం క్లీన్ చేయాలి అలాగే..ఉదయ్  వాచ్మెన్ కింద ఉండాలి.

ఇంట్లోకి మాత్రం రావడానికి వీల్లేదు. ముగ్గురు సర్వెంట్ కోటర్స్ లోనే ఉండాలి అర్థమైందా భార్గవి అని గట్టిగా అరుస్తారు.

అలాగే నండి మీరు చెప్పినట్టే చేస్తాను అని చెప్పి... వాళ్ళ ముగ్గురిని సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ కి పంపిస్తుంది.

బెంగళూరు....

అవని కాలేజ్ కి వెళ్ళిన తర్వాత ప్రిన్సిపల్ దగ్గరికి వెళ్లి పర్మిషన్ అడుగుతుంది. రేపు నేను కాలేజ్ కి రాను మేం నాకు కొంచెం వర్క్ ఉంది అని చెప్తుంది.

ఏదైనా ఇంపార్టెంట్టా అవని అని అడిగితే.. చిన్న పని ఉంది మేమ్. ప్లీజ్ లీవ్ ఇవ్వండి అని రిక్వెస్ట్ చేస్తుంది.  ఇట్స్ ఓకే  అని లీవ్ ఇస్తారు.

థాంక్యూ మేం అని చెప్పి ఆరోజు క్లాసెస్ అయిపోయిన తర్వాత ఇంటికి వెళ్ళిపోతుంది.  నైట్ డిన్నర్ ప్రిపేర్ చేసి విక్రమ్ కోసం చూస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ ఆఫీస్ నుంచి ఇంకా రాలేదు.  చెయ్యి ఎలా ఉందో ఏంటో..  పెయిన్ వస్తుందా ఏంటి అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది.

నైట్ విక్రమ్ ఆఫీస్ నుంచి వచ్చేదాకా బయటికి లోపలికి, బయటికి తిరుగుతూనే ఉంటుంది.  ఆఫీస్ నుంచి వచ్చిన విక్రమ్ ని చూసి స్పీడ్ గా ఎదురు వెళ్లి ఎందుకు ఈ రోజు మీకు ఇంత లేట్ అయింది అని అడుగుతుంది.

ఏమైంది అవని గారు అంత కంగారు పడుతున్నారు. ఏదైనా ప్రాబ్లమా అని ఏమీ తెలియనట్టుగానే అడుగుతాడు.

అలా ఏమీ లేదు జస్ట్ క్యాజువల్ గా అడిగాను అంతే అని. మీ చేయి ఎలా ఉంది.. నొప్పి తగ్గిందా అని అడుగుతుంది. పర్వాలేదు అని చెబుతాడు.

ఆఫ్టర్నూన్ లంచ్ చేశారా అని అడుగుతుంది. ఎందుకు అడుగుతున్నారు అవిని అని అడిగితే..  అంటే మార్నింగ్ పెయిన్గా అండి బ్రేక్ఫాస్ట్ చేయలేక పోయారు కదా!

లంచ్ ఎలా చేశారు ఏంటి అని అడుగుతున్నాను అంతే అని చెబుతుంది.  దానికి విక్రమ్ ఫేస్ డల్ గా పెట్టి ఏం చెప్తాం లేండి..

పెయిన్ గా ఉంది కదా స్పూన్ పట్టుకోలేకపోయాను ఇంకా లంచ్ చేయలేదు అని చెబుతాడు.  ఆ మాటకే అవనికి కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరుగుతాయి.

మీరు ఫ్రెష్ అవ్వండి నేను డిన్నర్ తీసుకువస్తాను అని చెప్పి విక్రమ్ పిలుస్తున్న వినిపించుకోకుండా గబగబా ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతుంది.

విక్రమ్ చిన్నగా నవ్వుకుంటూ నీ మనసులో నా మీద ప్రేమ ఉంది  నాకు ఏదైనా అవ్వితే తట్టుకోలేక పోతున్నావు కానీ నిజం ఇది అని మాత్రం చెబుతుల్లేదు.

నీకు దూరంగా ఉండడం మాత్రం చాలా కష్టంగా ఉంది అవని. అనుకుంటూ వెళ్లి ఫ్రెష్ అవుతాడు.  ఈ లోపు శేషగిరి గారి నుంచి ఫోన్ వస్తుంది.


లిఫ్ట్ చేసి చెప్పండి తాతగారు అంటే.. జరిగింది మొత్తం చెబుతారు. గుడ్ ధనుంజయ గారికి కొంచమైనా నిజం తెలిసింది అని ఫోన్ పెట్టేసి అవని కోసం చూస్తూ ఉంటాడు.

ఈ లోపు అవినీ డిన్నర్ తీసుకుని అక్కడికి వస్తుంది.  ప్లేట్ లో ఫుడ్ పెట్టి తినండి అని ఇస్తుంది. ఎలా తినేది.. పెయిన్ ఉంది కదా అని చేయి చూపిస్తాడు.

సరే నేను తినిపిస్తాను అని చెప్పి కలిపి తినిపిస్తుంది.  విక్రమ్ నవ్వుకుంటూ అవిని తినిపిస్తుంటే ఫుల్ గా తినేస్తాడు.

అవని గారు మిమ్మలి ని ఒక్క విషయం అడగనా అని అంటాడు  అడగండి అంటే.. మీకు నాకు మధ్యన ఏం రిలేషన్ ఉందని  దెబ్బ తగిలిందని మీరు తినిపిస్తున్నారు అని అడుగుతాడు

దానికి అవని సమాధానం ఏమిటి??
కథ కొనసాగుతుంది..

[SivaSai]

Part - 27

విక్రమ్ అవిని తో మనిద్దరి మధ్యన ఏమి సంబంధం ఉందని మీరు నా విషయంలో ఇంత కేర్ తీసుకుంటున్నారు అని అడుగుతాడు.

దానికి అవిని విక్రమ్ నీ చూస్తూ  ఎదుటి మనిషి ఇబ్బందులు ఉంటే సహాయం చేస్తున్నాను. అందులో కూడా ఏదో సంబంధం ఉండాలా అని అడుగుతుంది.

దానికి విక్రమ్ నవ్వుతూ అవునా మీ ఎదురుగుండా చాలామంది ఇబ్బందుల్లో ఉంటారు కదా అందరికీ ఇలాగే సహాయం చేస్తున్నారా అని అమాయకంగా అడుగుతాడు.

దానికి అవని తలదించుకుని తప్పదు అనుకుంటే చేయాలి కదా అని తినిపిస్తూ ఉంటుంది .  అంటే మీకు బయట వాళ్ళు మేము ఒకటేనా అని చిన్న అలకగా అడుగుతాడు.

దానికి అవని నవ్వుతూ మీరు బయట వాళ్ళు ఒక్కటి కాదు సరేనా అలకమాని తినండి అంటుంది.  నేనేమీ అలగలేదు అవినిగారు అని తింటూ ఉంటాడు.

మరి అలక కాకపోతే మొఖం ఎందుకు అలా చిన్నబుచ్చుకున్నారు. నేను అడిగిన దానికి మీరు సరిగ్గా సమాధానం చెప్పలేదు కదా అందుకని.  నిజంగా చెప్పాల్సిన సమయం వస్తే తప్పకుండా చెబుతాను సరేనా ఇప్పుడు ఏమి ఆలోచించకుండా భోజనం చేయండి అని తినిపిస్తుంది. 

భోజనం తినిపించి టాబ్లెట్స్ తీసుకున్నారా అని అడుగుతుంది. అవని గురించి ముందే అర్థమైయి టాబ్లెట్స్ కూడా తీసుకుని అవిని చేతికి ఇస్తాడు.

విక్రమ్ టాబ్లెట్స్ వేసుకున్న తర్వాత అవినీ గుడ్ నైట్ చెప్పి తన ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతుంది.  ఇందాక అవని  చెప్పిన సమాధానం తలుచుకుని నవ్వుకుంటాడు.

అందరికీ ఇలాగే సహాయం చేస్తాను అని ధైర్యంగా చెప్పలేక కళ్ళు దించేశావు.  ఏదో ఒక రోజు ఆ కళ్ళే పైకి ఎత్తి మీకోసం మాత్రమే చేశాను అని నీ నోటితోనే చెప్పిస్తాను అవినీ అనుకొని టాబ్లెట్స్ మగతతో మత్తుగా నిద్రపోతాడు.

బిందు, సునీల్ సర్వెంట్ కాటేజ్ వెళ్ళిన తర్వాత బిందు కోపంతో ఊగిపోతుంది.  అసలు మీ చెల్లి ఏమనుకుంటుంది..

మనల్ని  ఎలా సర్వెంట్ క్వార్టర్స్ లోకి పంపిస్తుంది. నా కొడుకు మీద చెయ్యి ఎత్తుతోందా. మీ చెల్లి కొడుతుంటే మీరు అలా సైలెంట్ గా చూస్తారా అని మొగుడు మీద అరుస్తూ ఉంటుంది.

ఎందుకే అలా అరుస్తావు నా కొడుకుని కొడుతుంటే నాకు మాత్రం బాధగా లేదా..  వీళ్ళు చేసినందుకు ఇంతకు పదింతలు బదులు తీర్చుకుంటాను.

అవసరానికి మనల్ని వాడుకొని ఇప్పుడు బయటకి  గెంటేస్తోందా.  భార్గవి సీక్రెట్ మన దగ్గర ఉంది అన్న విషయం మర్చిపోతోంది.

రేపు ఆ విషయం తోనే భయపెడతాను అని కోపంగా అంటాడు. అవును మనం అలా చేస్తేనే భార్గవి లైన్ లోకి వస్తుంది.

మనం ఈ పనుల నుంచి బయటికి వచ్చి మళ్లీ ఆ ఇంట్లో రాజభోగం అనుభవించాలి అది భార్గవి తోనే చేపించాలి. నా కొడుకుని గొడ్డు ను బాధనట్టు బాదిన అ ధనుంజయ్ కి భార్గవి చేసిన పని చెబితే అప్పుడు తల ఎక్కడ పెట్టుకుంటాడు నేను చూస్తాను అని కోపంతో పళ్ళు నూరుతూ ఉంటుంది.

ఉదయ్ దెబ్బలకి నొప్పితో అరుస్తూ ఉంటాడు. అమ్మ నొప్పిగా ఉంది కాపురం పెట్టి ఆయింట్మెంట్ రాయమ్మ అని.
బిందు కాపురం పెట్టి ఆయింట్మెంట్ రాస్తుంది.

భార్గవి గదిలో కూర్చుని ఈయన ఏందుకు ఈసారి ఇంత ఆవేశపడ్డాడు.  అవని గురించి ఎందుకు ఆలోచిస్తున్నాడు. మళ్ళీ వెనక్కి తీసుకు వస్తాడా..

అలా జరిగితే నేను కట్టుకున్న ఆశల  సౌధం అంతా  పేక మేడ లాగా కూలిపోతుంది.  అలా జరగడానికి వీలు లేదు. వీలైనంత తొందరగా శ్వేతా విక్రమ్ ల శోభనం జరిపించేయాలి.

అన్నయ్య నామీద కోపంతో ఉన్నాడు. ఏదో ఒక రోజు ఆ కోపంతో ఆ నిజాన్ని బయటపెట్టిన ఆశ్చర్య పడక్కర్లేదు. రేపు  ఒకసారి శ్వేత దగ్గరికి వెళ్లి రావాలి.

ఈయన ని కూడా తీసుకుని వెళ్లాలి. శ్వేత మీద ఉన్న ప్రేమతో అవని గురించి ఆలోచించడం తగ్గిస్తారు. శ్వేత లైఫ్ ఎలా సెటిల్ చేయాలా అని ఆలోచిస్తారు అని ఇదే మంచి ప్లాన్ అనుకుంటూ పడుకుంటుంది..

భర్త ఇంకా గదిలోకి రాలేదు అని ఆలోచన కూడా రాలేదు అంతగా తన ఆలోచనలో మునిగిపోతుంది.


ధనుంజయ్ తన తండ్రి గదిలోకి వెళతాడు. ధనుంజయని చూసిన శేషగిరి గారు గాని సత్యవతి గారు గాని ఏమీ మాట్లాడరు.

వాళ్ళ ఎదురుగుండా సోఫాలో కూర్చుని నన్ను క్షమించండి నాన్న అని అడుగుతాడు.  అప్పుడు కూడా వాళ్ళు దేనికి స్పందించారు.

ప్లీజ్ నాన్న మీరు అలా ఉండకండి.  అవిని గురించి కాలేజీకి వెళ్లి తెలుసుకున్నాను.  తను ఒక అనాధ అని కాలేజీలో జాయిన్ అవుతే మీరు నాకెందుకు చెప్పలేదు అని అడుగుతాడు.

ఏమని చెప్పాలి అని శేషగిరి గారు అడిగితే అలా అంటారు ఏమిటి నాన్న అవని నా కూతురు. అలాంటి కాలేజీలో జాయిన్ అయినప్పుడైనా అవని ఈ కాలేజీలో జాయిన్ అయింది అని అయినా చెప్పాలి కదా!

మీరు ఒక గాడియన్గా సైన్ చేశారు కానీ నా కూతురుగా అక్కడ లేదు కదా నాన్న అని బాధగా అడుగుతాడు. ఇప్పుడు గుర్తొచ్చిందా నీకు అవని కూతురు అని.

శిల్ప ని నువ్వే దగ్గరుండి కాలేజీలో జాయిన్ చేశావు కదా!  మరి అవిని నీ కూడా నువ్వే జాయిన్ చేయాలి కదా మరి ఎందుకు వెళ్ళలేదు అవని వెంట అని అడుగుతారు.

దానికి ఏం సమాధానం చెప్పాలో అర్థం కాదు. అవని కాలేజీలో జాయిన్ అవ్వడానికి వెళ్లే రోజున సునీల్ కి యాక్సిడెంట్ అవుతుంది.

భార్గవి ధనుంజయని అక్కడికి వెళ్ళమని అవని తో నేను వెళతాను కాలేజీకి అని చెబుతుంది. అది నిజమే అని నమ్ముతాడు. కానీ అది చెప్పిన ఇప్పుడు వీళ్ళు ఎవరు నమ్మరు అని అర్థమవుతుంది.

భార్గవి  ఇంత దారుణంగా మోసం చేస్తుంది అని ఊహించలేకపోయాడు. అవని ఫీజులకు అన్నీ కూడా మనీ ఇచ్చాను నాన్న అని గిల్టీగా చెబుతాడు.

ఎవరి చేతికి ఇచ్చావు. నీ  ముద్దుల భార్య చేతిక అని వెటకారంగా అడుగుతారు.  ప్లీజ్ నాన్న ఆస్తమాను మీ ముద్దుల భార్య అని అనకండి అని విసుగ్గా అంటాడు.

నువ్వు చేస్తే లేని తప్పు మేము అంటే వచ్చిందా...ఇంత ఐశ్వర్యం ఉన్న సరే ఇంటిలో నా చిట్టి తల్లి తినడానికి కూడా కొలతలు పెట్టావు. ఏమనుకోవాలి నిన్ను.

ఆఖరికి అవిని తినే తిండి కూడా మిగిల్చి నీ ముద్దుల భార్యకి,గారాల కూతురికి ఇవ్వాలనుకున్నావు కదరా అని బాధగా కళ్ళు మూసుకుంటారు.

నేను నిజంగా అలా చేయలేదని చెప్పినా మీరు ఇప్పుడు నమ్మే పొజిషన్లో లేరని నాకు అర్థం అయింది.  కానీ మీకు ఒక విషయం చాలా క్లియర్ గా చెబుతున్నాను.

అవిని తర్వాతే నాకు శిల్ప. రజిత తర్వాతే భార్గవి. అవిని నీ జాగ్రత్తగా చూసుకుంటుంది అని అపోహలో ఉండి భార్గవి ఏది చెబితే అది నమ్మాను.

అంతేగాని నా కూతురు మీద ప్రేమ లేక కాదు అని బాధగా బయటికి రావడానికి లెగుస్తాడు. వెళుతున్న కొడుకుని చూస్తూ నువ్వు తెలుసుకోవాల్సిన ఇంకొక ముఖ్య విషయం కూడా ఉంది ధనుంజయ్ అని గంభీరంగా అంటారు.

ఏమిటి నాన్న అది అంటే శిల్ప పెళ్లిలో జరిగిన తప్పు గురించి. అది నీ అంతటి నువ్వే తెలుసుకో అని చెబుతారు.

ధనుంజయ్ అనుమానంగా తండ్రి వంకా చూస్తూ ఆ తప్పు ఏమిటో మీకు తెలుసు కదా అని అడుగుతాడు. తర్వాత తెలిసింది అని చెబుతారు.

తెలిసినప్పుడు చెప్పచ్చు కదా అని అంటే మేము చెప్పడం కన్నా నువ్వు తెలుసుకుంటేనే బాగుంటుంది. అప్పుడు నువ్వు ఎంత చీకటిలో ఉన్నావో అన్నది నీకు అర్థం అవుతుంది.

ఇంక నువ్వు బయటికి వెళ్తే మేము పడుకుంటాము అని కరాకండిగా చెప్పేస్తారు. తల్లిదండ్రులు తనతో అంత నిర్దాక్షిణ్యంగా మాట్లాడుతూ ఉంటే చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది.

అవిని కూడా నా విషయంలో ఇలాగే ఫీలయ్యి ఉంటుంది కదా నేను తనని పట్టించుకోలేదని ఆలోచిస్తుంది కదా.. అది కూడా నిజమేలే ఏమి చదువుతుందో అన్నదే చూడలేదు. ఏమి తింటుందో అన్నది చూడలేదు.

నా ఇంట్లో మహారాణిగా ఉంటుంది అనుకున్నాను కానీ నాకు తెలియకుండానే పనిమనిషి అయిందని కూడా తెలియలేదు.

  ఎప్పుడు శిల్ప నా దగ్గర కూర్చుని కబుర్లు చెబుతూ గారాలపోతూ ఉంటే అవిని కూడా వస్తే బాగుండును అనుకున్నాను కానీ..

నేనే దగ్గరికి తీసుకోవాలి అన్న విషయం మర్చిపోయాను. నేను తీసుకువచ్చిన దూరాన్ని నేనే చెరిపే వేస్తాను.  నా కూతురిని తీసుకువచ్చి మహారాణిని చేస్తాను.

నా కూతురికి ఎవరు బాయ్ ఫ్రెండ్స్ కూడా లేరు అని తెలిసింది కదా..

రాజా లాంటి సంబంధం తీసుకువచ్చి అంగరంగ వైభవంగా పెళ్లి చేస్తాను. నా కూతురికి తెలియజేస్తాను నాన్నకి నువ్వంటే ప్రాణం తల్లి.

నీ తర్వాతే ఎవరైనా అని తెలియజేస్తాను అనుకుంటూ నిజంగా నేను ఇవన్నీ చేసినా నమ్ముతుందా అని తనలో తాను బాధపడుతూ గదిలోకి వెళతాడు.

గదిలో భార్గవిని చూడగానే కోపం విసుగు అన్ని ఒకేసారి వచ్చేస్తాయి. అప్పుడే ఏమీ చూపించకూడదు ఇంకా ఏమి చేసిందో తెలియాలి.

నా కూతురు దృష్టిలో నన్ను ఒక దోషిని చేసింది.  కంపెనీ యానివర్సరీ అప్పుడు నేను ఇచ్చే షాక్ తో భార్గవి కి గుణపాఠం మొదలవ్వాలి అనుకుంటూ వెళ్లి పడుకుంటాడు.

భర్త గదిలోకి రావడం గుర్తించిన భార్గవి ఏవండీ అని పిలుస్తుంది. చెప్పు అని విసుగ్గా అంటాడు.  పొద్దున్న జరిగిన దానికి చిరాకు లో ఉన్నాడేమో అనుకుని రేపొద్దున శిల్ప దగ్గరికి వెళదామా అని అడుగుతుంది.

దేనికి అని అడుగుతాడు.  అదేంటండి అలా అంటారు అమ్మాయి అత్తారింటికి వెళ్లి పది రోజులు పైన అయిపోయింది కదా..

బెంగగా ఉంది అమ్మాయి ఎలా ఉందో ఏమిటో చూసొద్దామండి అని అంటుంది.  ఒక్క నిమిషం ధనుంజయ్ ఆలోచించి సరే వెళదాం అని...

భార్గవి నిన్ను ఒక విషయం అడుగుతాను సమాధానం చెబుతావా అని అడుగుతాడు. ఏమిటండీ అని అనుమానంగా అడుగుతుంది.

శిల్పా అత్తారింట్లో ఉంటేనే నువ్వు వెళ్లి చూడాలి అంటున్నావు.  అవనిది ఏ తప్పు లేదు.  నీ అన్న కొడుకు చేసిన నిర్వాకం వల్లే ఇంట్లో నుంచి వెళ్ళిపోయింది అని తెలిసింది.

అయినా సరే అవని ఎలా ఉంది, ఎక్కడ ఉంది ఇంటికి తీసుకువచ్చే ప్రయత్నం ఏమైనా చేద్దామా అని ఒక్కసారి కూడా అనలేదు ఏమి భార్గవి అని సూటిగా అడుగుతారు.

[SivaSai]

Part - 28

  ధనుంజయ్ అడిగిన దానికి భార్గవి ఏమి సమాధానం చెప్పాలో తెలియక నీళ్లు నములుతూ ఉంటుంది.  అది అది అంటూ ఉంటే ఇంకా ఏమీ చెప్పకు నాకు అర్థం అయింది లే అని అటు తిరిగి కళ్ళు మూసుకుని పడుకుంటాడు.

భార్గవికి చాలా టెన్షన్ వస్తుంది. ఏంటి ఈయన కొత్తగా అవని గురించి ఆలోచిస్తున్నారు. ఎప్పుడు మా మధ్యన అవని టాపిక్ వచ్చేది కాదు.నేను చెబితేనే వినేవారు.

నేను కొంచెం జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ముసలోళ్ళు ఇద్దరినీ నా గ్రిప్ లోకి తెచ్చుకోవాలి. ముందు పూర్తిగా ఈయన ని నా వైపుకు తిప్పుకోవాలి.

అవిని గురించి అసలు ఆలోచించకుండా చేయాలి. ఏమి చేయాలి అని ఆలోచిస్తూ భర్త వైపుకు తిరిగి చెయ్యి వేస్తుంది.

నన్ను విసిగించకు చాలా చిరాగ్గా ఉంది పడుకో అని చెప్పి కళ్ళు మూసుకుని పడుకుంటాడు. భర్త చిరాకుకి భార్గవికి చివుక్కుమనిపిస్తుంది. మరోవైపుకు తిరిగి నాకు తెలియకుండా ఏదో జరుగుతుంది. ముందు దాన్ని కనిపెట్టాలి అనుకుని ఎప్పటికో నిద్రపోతుంది.

  బెంగళూర్...

చీకటితోనే అవని నిద్ర లేచి  ఎప్పటిలాగానే రెండేళ్లకి కలిపి ఒకే ముగ్గు వేసి గబగబా వంట చేసేసి పెడుతుంది.  విక్రమ్ వాళ్ళకి ఇవ్వాల్సినయన్ని ఒక హాట్ ప్యాక్ లో సర్దేసి నేహా కి మెసేజ్ చేసి గుడికి వెళుతుంది.

విక్రమ్ జాగింగ్ కోసమని బయటికి వచ్చేటప్పటికి ముగ్గు కనిపిస్తుంది.  ఏంటి అవని ఇంత తొందరగా ముగ్గు పెట్టేసింది.

ఈరోజు ఏమైనా విశేషమా అని ఆలోచిస్తూనే జాగింగ్ కి వెళ్తాడు. జాగింగ్ నుంచి వచ్చేటప్పటికి కూడా అవని కనిపించదు.

ఏమైపోయింది... నాకు కనపడకుండా ఉండదే. నేను మిస్ చేస్తున్న సరే తన మిస్ అవ్వనివ్వదు  కదా అని ఆలోచిస్తూనే ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతాడు . 

ఫ్రెష్ అయ్యి బిజినెస్ న్యూస్ చూస్తుండగా కాలింగ్ బెల్ సౌండ్ వినపడుతుంది.  ఓ అమ్మాయి గారు ఇప్పుడు వచ్చారా అని.. నేను వెళ్లి తలుపు తీయను నాకు కనపడలేదు కదా  ఇప్పుడు నీకు నేను కనపడను అనుకుంటూ సైలెంట్ గా కూర్చుంటాడు.

కాలింగ్ బెల్ ఓ సౌండ్ వస్తూ ఉంటే..   శ్రీ బయటికి వచ్చి అంతలా డోర్ కొడుతుంటే తలుపు తీయవేంట్రా అంటే...  నీకు కావాలి అనుకుంటే నువ్వు తలుపు తీయి నాకు అవసరం లేదు అంటూ న్యూస్ చూస్తూ ఉంటాడు.

ఇప్పుడు లోపలికి వచ్చి నన్ను బ్రతిమాలుతుంది కదా అప్పుడు చెబుతాను అవని పని అనుకుంటూ అలకగా కూర్చుంటాడు.

శ్రీ తల కొట్టుకుంటూ వెళ్లి డోర్ తీస్తాడు.  ఎదురుగుండా నేహా కనిపిస్తుంది. నేహా ని చూసి శ్రీ కొంచెం తడబడతాడు. నేహా ఎవరో తెలిసిన సరే మీరు అని తెలియనట్టుగా అడుగుతాడు.

విక్రమ్ అది వింటూ ఎవరా అని డోర్ వైపు చూస్తాడు.  హాయ్ ఐయామ్ నేహా. అవిని ఫ్రెండ్ ని అని చెబుతుంది.

అవని మీకు ఈ బ్రేక్ ఫాస్ట్, లంచ్ ఇమ్మంది అని చెప్పి బాక్స్ అన్ని అందిస్తుంది. థాంక్యూ.... అవిని ఏమయింది అని అడుగుతాడు.

ఈరోజు పొద్దుటే గుడికి వెళ్ళింది. కాలేజ్ కి కూడా లీవ్ పెట్టేసింది. మార్నింగ్ ఇవన్నీ ప్రిపేర్ చేసి పెట్టి నన్ను టైంకి అందించమంది.

నాకు ఆఫీసు టైం అవుతుంది బాయ్ అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది. విక్రమ్ శ్రీ తో ఏ గుడికి వెళ్ళిందో కనుక్కో అనగానే.. వెళుతున్న నేహాన్ని చూస్తూ శ్రీ వెంటనే ఏ గుడికి వెళ్ళింది అవని అని అడుగుతాడు.

ఇక్కడ పక్కనే ఉన్న అమ్మవారి గుడి కి వెళ్ళింది. రాత్రి కొంచెం డిస్టర్బ్డ్ గా ఉంది.  మేబీ దాని గురించి వెళ్ళు ఉండొచ్చు అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది.

ఇంత సడన్గా గుడికి వెళ్లడం ఏమిటి.. అది కూడా అంత పొద్దుటే వెళ్ళింది.  కాలేజ్ కి కూడా లీవ్ పెట్టేసి అనే విక్రమ్ ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.

శ్రీ ఆ బాక్సెస్ అన్ని టేబుల్ మీద పెట్టి మా చెల్లి ఎంతైనా గ్రేట్ బావ.  పొద్దున్నే గుడికి లేట్ అవుతుందని అన్ని ప్రిపేర్ చేసి పెట్టి మరీ వెళ్ళింది.

ఇప్పుడు కూడా వెరైటీస్ చేసి ఇచ్చింది అంటు బాక్స్ ఓపెన్ చేస్తాడు.  శ్రీ  తినేసి డైరెక్ట్ గా ఆఫీస్ కి వచ్చే నేను గుడికి వెళుతున్నాను అని చెప్పి వెనక నుండి శ్రీ పిలుస్తున్న వినిపించుకోకుండా విక్రమ్ ఆ గుడి దగ్గరికి వెళతాడు.

గుడి పైకంట ఉంటుంది. మెట్లు ఉంటాయి. ఆ ప్రతి మెట్టు దగ్గర కూడా ఆడవాళ్లు బొట్టు పెట్టి ఎక్కుతూ ఉంటారు. అవన్నీ చూస్తూనే విక్రమ్ పైకి వెళతాడు.

అక్కడ అవని కనిపించదు. ఎక్కడ ఉంది అవని అని చుట్టూ చూస్తూ ఉంటాడు. అక్కడ మోకాళ్ళ మీద గుడి చుట్టూ ప్రదక్షిణాలు చేస్తూ కనిపిస్తుంది.

ఎందుకు ఇంత కఠినమైన పని చేస్తుంది అనుకుంటూ అక్కడ ఉన్న పెద్ద ఆవిడని అడుగుతాడు.  ఎందుకు అమ్మాయి అలా తిరుగుతుంది అని..

ఆ అమ్మాయి మీకు తెలుసా బాబు అని అడుగుతారు. తెలుసు అని చెబుతాడు. తన భర్తకి ఏదో ఆపద వచ్చిందంట..

అందుకే చీకటితోనే వచ్చి ఆ గుడిమెట్లే అన్ని కూడా మోకాళ్ళ పైన ఎక్కుతూ బొట్లు పెట్టుకుంటే వచ్చింది. ఇప్పుడు దాకా  గుడి చుట్టూ కూడా 108 ప్రదక్షిణాలు చేసి మోకాళ్ళ మీద 11 ప్రదక్షిణాలు చేస్తుంది.

అమ్మాయికి భర్త అంటే చాలా ప్రేమ అనుకుంటా అని మురుపంగా చెబుతుంది.  విక్రమ్ అవిని నే చూస్తూ ఉంటాడు.

నిష్టగా ప్రదక్షిణాలు చేస్తూ ఉంటుంది తన చేయవంక చూసుకుంటాడు.  నాకు ఇంత చిన్న దెబ్బ తగిలితేనే నువ్వు ఇంత కఠినమైన దీక్ష చేస్తున్నావు.

మరి నా మనసుకు తగిలిన దెబ్బకి ఏమి చేస్తావు నువ్వు అవని అనుకుంటూ నిలబడి చూస్తూ ఉంటాడు. ప్రదక్షిణాలు పూర్తయిన తర్వాత అమ్మవారి ముందు నిలబడి మనసులోనే దండం పెట్టుకుంటూ ఉంటుంది.


ఆయనకు ఎటువంటి కష్టం రానివ్వద్దు.ఆయన కోరుకున్నవన్ని ఆయన దగ్గరికి చేర్చు తల్లి. ఎక్కడున్నా ఆయన సంతోషంగా ఉంటే నాకది  చాలు అని మనస్పూర్తిగా అమ్మవారికి దండం పెట్టుకుంటుంది.

అవని పక్కగా వచ్చి విక్రమ్  నిలబడి దండం పెట్టుకుంటూ ఉంటాడు. విక్రమ్ రావడం అవని చూడదు. కానీ విక్రమ్ పక్కన నిలబడగానే తనకెందుకో చాలా ప్రశాంతంగా అనిపిస్తుంది.

అప్పుడు దాకా ఉన్న అలసట అంతా పోయి చిరునవ్వు వస్తుంది. పూజారి గారు విక్రమ్ పేరుమీద పూజ చేసి బయటకు వచ్చి దంపతులుగా ఉన్న అవని విక్రమ్ లని దీర్ఘ సుమంగళీభవ, శీఘ్రమేవ సంతాన ప్రాప్తిరస్తు అని దీవిస్తాడు.

ఆ మాటకి అవని ఆశ్చర్యపోతూ పూజారి గారు అంటుంది.  పక్కనే ఉన్న విక్రమ్ ముసిముసిగా నవ్వుకుంటాడు.

ఏమైందమ్మా అని పూజారి గారు అడగగానే అలా దీవించేసారేంటండి అంటుంది.  అందులో తప్పేముంది అమ్మ అది అమ్మ ఆశీర్వాదం నా నోట పలికించింది.

అయినా మీరిద్దరూ చూడచక్కగా ఉంటే ఎందుకు అంత టెన్షన్ పడుతున్నావు తల్లి అని లోపలికి వెళ్ళిపోతారు. నా పక్కన ఎవరున్నారా అని చూస్తే పక్కనే విక్రమ్ కనిపిస్తాడు.

వెంటనే బిగుసుకుపోతుంది. ఏమైంది అవని అలా బిగిసిపోయారు అని కదుపుతాడు. ఏమీ లేదు మీరేంటి ఇక్కడ అని తడబడుతుంది.

ఏ గుడికి మీరు ఒక్కరే రావాలని రాసిపెట్టి ఉందా ఏంటి మేము రావచ్చు కదా అని అడుగుతాడు.  ఈ వెటకారాలకి ఏమీ తక్కువ లేదు.

నేను అలా అడగలేదండి. మీరు  ఎంత సేపు అయింది వచ్చి అని అడుగుతున్నాను  అనుకుంటూ మనసులో పూజారి గారు దీవించింది ఈయన వినేశారా ఏమిటి కొంపతీసి పూజారి గారి మా ఇద్దరిని కలిపి దీవించారా అని కంగారుగా అమ్మవారి వైపు చూసి ఏంటి అమ్మ నీ పరీక్ష నాకు అనుకుంటూ చూస్తుంది.

విక్రమ్ అవిని తో ఎందుకండి అమ్మవారిని అంత ఇబ్బంది పెట్టేస్తున్నారు అని అడుగుతాడు. నేనేమి ఇబ్బంది పెట్టానండి అంటే...

మరి వచ్చినప్పుడు నుంచి అమ్మవారిని చూస్తూమీ ఫేస్ ఎక్స్ప్రెషన్స్ మారిపోతున్నాయి. మనసులోనే ఏదో చాలా గట్టిగా కోరేసుకుంటున్నారు కదా అది ఏదైనా సరే తీరాలి అని నేను కోరుకుంటున్నాను సరేనా అని రండి  వెళదాము అని వెనక్కి తిరుగుతాడు.

అప్పటివరకు ఆవేశంగా ప్రదక్షిణాలు చేసిన అవిని కి ఇంకా కాళ్లు సహకరించడం లేదు. చాలా నొప్పిగా అనిపిస్తూ ఉంటాయి.

అడుగు తీసి అడిగి వేయడానికి కూడా మోకాళ్లు సహకరించడం లేదు. మెల్లిగా గోడ పట్టుకుని నిలబడి ఉంటుంది.

అవిని పరిస్థితి అర్థం అయిన విక్రమ్ పక్కకు వచ్చి ఏమీ తెలియనట్టుగానే.. ఏమైంది అవని గారు అని అడుగుతాడు.

ఏమీ లేదు మీరు వెళ్ళండి నేను ఇంకా కొంచెం సేపు గుడిలో కూర్చుని వస్తాను అని చెబుతుంది. ఈరోజు నాకు వర్క్ పెద్ద ఎక్కువ లేదండి కలిసే వెళదాము. రండి కూర్చుందాము అని అక్కడే కూర్చోబెడతాడు.

ప్రొద్దుట  నుంచి అవని ఏమీ తినలేదు అని వెళ్లి ప్రసాదం తీసుకొచ్చి ఇస్తాడు.  అయ్యే ఈ రోజు నేను ఉపవాసం అండి. ఏమి తినను అని చెబుతుంది.

పోనీ లిక్విడ్స్ ఐనా తీసుకుంటారా అని అడిగితే.. అవి కూడా తాగనండి అని  చెబుతుంది. ఇంత కటిక ఉపవాసం చేయాల్సినంత కష్టం ఏమొచ్చిందండి మీకు అని కొంచెం కోపంగానే అడుగుతాడు.

దానికి అవని తలదించుకుని మా వారికి చిన్న కష్టం వచ్చింది. ఆ కష్టం తొందరగా తీరిపోవాలి అని నేను ఉపవాసం చేస్తున్నాను అంతే అని చెబుతోంది.

మావారు అని అవని చెప్పిన దానికి విక్రమ్ ఫేసులో కనీ కనపడిన ఒక చిన్న నవ్వు వస్తుంది. మీ వారు ఎవరో గాని చాలా లక్కీ పర్సన్ అండి.

నేను ఇక్కడి నుండి వెళ్లేలోపు మాత్రం మీవారిని కలిసే వెళ్లాలి అని చెబుతాడు. కష్టమండి ఆయన సీక్రెట్ వర్క్ లో ఉంటారు కదా ఎప్పుడు వస్తారో తెలియదు అని కంగారుగా చెబుతుంది.

ఎప్పుడు వస్తే అప్పుడే పరిచయం చేయండి ఇప్పుడు కంగారు ఏముంది అని అక్కడ పూజారి గారిని పిలిచి ఇంత దీక్ష చేసిన వాళ్ళు లిక్విడ్స్ ఐనా తీసుకోవచ్చా అని అడుగుతాడు.

పర్వాలేదు బాబు కొబ్బరి నీళ్లు తెచ్చి పట్టించండి.మన ఆరోగ్యం కూడా చూసుకోవాలి తల్లి. అప్పుడే మళ్లీ మనం ఏమైనా చేయగలుగుతాము.

అమ్మ ఎప్పుడూ కడుపు మార్చుకోమని చెప్పదు అని చెప్పి కొబ్బరి నీళ్లు తెచ్చి పట్టించండి బాబు అని చెప్పి వెళ్ళిపోతారు.

చూశారా ఆయన కూడా చెబుతున్నారని చెప్పి కిందకు వెళ్లి కొబ్బరి బోండాలు కొట్టించుకుని తీసుకువచ్చి తాగండి అని ఇస్తాడు.

థాంక్స్ అని చెప్పి కొబ్బరి నీళ్లు తాగుతుంది. ఇంతకీ మీరు టిఫిన్ చేశారా అని అడుగుతుంది.

దానికి విక్రమ్ సమాధానం ఏమిటి?
కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

idi thriller genre or romance  genre .. artham kavatledu.
it's a compliment Sai garu.

ado.. ido.. teleekunda.. intha baaga raastunnaru

asalu story mundu untundi.

Avani Ni Entha Torture Chesaro

Thanu Entha Pain Anubavistondoo Andari ki Telustundi

Athi Twaraloo Telusukuntaruu

[SivaSai]

Thanks For All Comment And Support On Me......


Next Update in Few Minutes

[SivaSai]

Part - 29

మీరు టిఫిన్ చేసారా అని విక్రమ్ ని అడుగుతుంది. లేదు అని చెబుతాడు. ఎందుకు ఇప్పుడు వరుకు చేయలేదు. మెడిసిన్ కూడ వేసుకోవాలి కదా అని కోపం ప్లస్ కంగారు గా అడుగుతుంది.

మా ఆవిడా కోసం అని అవని వంక సూటిగా చూస్తూ చెబుతాడు. ఆ మాట వినగానే కుంచెం బాధ గా అనిపిస్తుంది. వెంటనే వాస్తవం గుర్తు వచ్చి చిన్న నవ్వుతో అవునా అని సైలెంట్ అయ్యిపోతుంది.

ఏమైంది అవని గారు అలా సైలెంట్ అయ్యిపోయారు అని అడుగుతాడు. ఏమి లేదు అండి అని చెబుతుంది గాని మనసు అంత చాలా అలజడి గా ఉంటుంది.

అవని ఫేస్ లో మారుతున్న ఎక్స్ప్రెషన్ స్ అన్నీ అబ్సర్వ్ చేస్తూ ఉంటాడు. నా భర్త మీరు అని ఒక్క మాట చెప్పచ్చు కదా. అన్నీ ప్రాబ్లెమ్ స్ కి ఒక చెక్ పెట్టేస్తాను. ఏమి ఆలోచిస్తున్నావు. చెబితే నేను నమ్ముతానో లేదో అనా అని అవని వంక చూస్తాడు.

చాలా దీర్ఘ ఆలోచన లో ఉన్నట్టు కనబడుతుంది. ఏమిటీఆండీ ఎప్పుడు చూసిన ఏదో ఒకటి ఆలోచిస్తూ ఉంటారా... మనషులు మధ్యలో ఉండరా అనగానే అలా ఏమి లేదు. జస్ట్ నార్మల్ థింకింగ్ అంతే.

ఇంకా ఏమిటి విశేషాలు అని అడుగుతుంది. ఏంముటాయి  అండి అన్నీ మాములే. ఈ వీకెండ్ హైదరాబాద్ వెళుతున్నాను అని చెబుతూ అవని ఫేస్ చూస్తాడు.

ఆ మాట వినగానే వెంటనే డల్ అయ్యిపోతుంది. మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తారు అని చాలా బెంగ గా అడుగుతుంది.అవని అడిగాన విధానానికి వస్తున్న నవ్వుని అపుకుంటూ  రెండు రోజుల్లో వస్తాను. జాగ్రత్త గా ఉంటావు కదా అని చాలా లాలన గా అడుగుతాడు.

వచ్చే ఏడుపును అపుకుంటూ ఉంటాను  అని తల ఊపుతుంది. అవని ని అలా చూస్తూ ఉంటే  విక్రమ్ కి చాలా కష్టం గా ఉంటుంది. దగ్గరికి తీసుకొని గట్టిగ హత్తుకోవాలి అనిపిస్తుంది.

చాలా కష్టం గా కంట్రోల్ లో ఉంటూ ఇంక టైమ్ ఉంది అని తనకి తానే సర్ది చెప్పుకొని ఇంక వెళదామా అని అడుగుతాడు.

సరే అని చాలా కష్టం గా పైకి లెగుస్తుంది. నడవడం మాత్రం చాలా కష్టం గా ఉంది. విక్రమ్ చెయ్యి ముందుకు చాపుతాడు.

అవని కళ్ల తోనే విక్రమ్ ని చూస్తుంది. పట్టుకో అన్నట్టు గా విక్రమ్ చూస్తాడు. ఇబ్బంది గా నే చేతిలో చెయ్యి వేసి నడుస్తూ ఉంటుంది.

కళ్ల లో నుండి నీళ్లు కారుతు ఉంటాయి. పెళ్లి టైమ్ లో పట్టుకున్న పెన్నిధి మళ్ళీ ఇన్ని రోజులికి దొరికేటప్పటికి అవని అనందానికి  హద్దులు లేకుండా పోతుంది.

వెనక్కి తిరిగి అమ్మ వారిని చూస్తుంది. అమ్మ తననే చూసి నవ్వినట్టు అనిపిస్తుంది. అవని ప్రతి ఫిలింగ్ ని చూస్తూ ఉంటాడు.

ఇంత చిన్న దానికే ఏదో సాదించ్చినట్టుగా సంతోషంగా ఉన్నావు. నేను పూర్తిగా నీకు మాత్రమే సొంతం అని తెలిస్తే ఏమి అయ్యిపోతావు బంగారం అని మనసులో అనుకుంటు భార్య తో కలిసి అడుగులు ముందుకు వేస్తాడు.

స్టెప్స్ దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి అవని కి చాలా కష్టం గా ఉంటుంది. ఇప్పుడు ఎలా అని ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. విక్రమ్ అవని వైపు చూసి నేను హెల్ప్ చేయనా అని అడుగుతాడు.

ఎలా అని అడుగుతుంది. ఇలా అని చూపిస్తాడు. అవని ఏదో అనే లోపు గాలి లో ఉంటుంది. విక్రమ్ చెయ్యి అవని నడుము టచ్ అవ్వగానే అవని పాపా నోరు వదిలేసి కళ్ళు పెద్దవి చేసి విక్రమ్ ని చూస్తూ ఉంటుంది.

ఇది టచ్ కే ఇలా అయ్యిపోతే నెక్స్ట్ స్టెప్ కి ఏమి అయ్యిపోతుంది అనుకుని హలో అవని గారు మళ్ళీ ఎక్కడ కి వెళ్లిపోయారు ఇంత కష్టంపడి ఏత్తుకున్నాడు అలసట తెలియకుండా కబుర్లు చెబుదాము అని లేకుండా హ్యాపి గా రైడ్ ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నారా అని అడుగుతాడు.

ఆ మాటలకి స్పృహ లో కి వచ్చిన అవని ముందు మీరు నన్ను కిందకి దిప్పండి. ఎవరైనా  చుస్తే ఏమి అనుకుంటారు అని కంగారు గా చుట్టూ చూస్తుంది.

ఏమి అనుకుంటారు హెల్ప్ చేస్తున్న అనుకుంటారు. అలా ఏమి అనుకోరు వేరే లాగా అనుకుంటారు.. ఎలా అని అర్ధం కానట్టు గా ఫేస్ పెడతాడు. మరి అంత అమాయంకంగా పెట్టకండి అని ఫేస్ పక్కికి తిప్పుకుంటుంది.

అవని ఇబ్బంది ని చూసి నవ్వు కుంటూ కార్ దగ్గరికి తీసుకు వెళ్లి కిందకి దించుతాడు. విక్రమ్ చేతి స్పర్శ కి అవని ఒళ్ళు అంత చిన్నగా కంపిస్తూ ఉంటుంది. బుగ్గలు సిగ్గుతో కెంపు వర్ణం లో కి వచ్చేస్తాయి.

విక్రమ్ ని డైరెక్ట్ గా చూడలేక తల కిందకి దించేస్తోంది. అవని పరిస్థితి అర్ధం అయ్యిన, అర్ధం కానట్టుగా కింద ఏమైనా పాడేసుకున్నారా తల అలా దించేశారు అని అడుగుతాడు.

దానికి ఏమని చెప్పాలో తెలియక ఏమి లేదు పదండి అని కార్ లో కూర్చుంటుంది. ఇప్పటికి నీకు ఈ స్పందన చాలు పాపా అనుకుంటు డ్రైవింగ్ స్టార్ట్ చేస్తాడు.

హైదరాబాద్..

భార్గవి సత్యవతి గారి దగ్గరికి వెళ్లి అత్తయ్య గారు అని పిలిస్తుంది. రామాయణం చదువుతున్న సత్యవతి గారు తల ఏత్తకుండానే చెప్పు అంటారు.

వస్తున్న కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకుంటూ మీ అబ్బాయి గారు శిల్ప దగ్గరికి వెళదాం అన్నారు. మీరు కూడ రండి అని చాలా అంటే చాలా గౌరవం గా పిలుస్తుంది.

మేము ఎందుకులే అమ్మ మీరు వెళ్లి రండి అని చెబుతారు. భార్గవి మనసులో మీరు రావడం నాకు ఏమ్మన్న ఇష్టమా ప్రస్తుతానికి నాకు తప్పదు అనుకుని అలా అంటే ఎలా అత్తయ్య గారు. పెద్దవాళ్ళు మీరు రాకపోతే ఏమి మర్యాదగా ఉంటుంది. రండి అని బ్రతిమలుతుంది.


మరి ఎక్కువ అడిగించుకున్న బాగోదు అని సరే అంటారు. హమ్మయ్య ఒక పని అయింది అనుకుని రెడీ అవ్వడానికి వెళుతుంది. అందరూ రెడీ అయ్యి స్టార్ట్ అవుతారు.

ఉదయ్ కార్ వెళుతు ఉంటే మెయిన్ గేట్ తీస్తాడు. ధనుంజయ్ పొగరు గా ఉదయ్, సునీల్ వంక చూస్తాడు. భార్గవి చూడనట్టుగా కూర్చుంటుంది.

ఇది అంత చూస్తున్న బిందు కి కోపం పెరిగిపోతుంది. చూస్తాను ఎన్ని రోజులు ఈ మీడిసెపాటు. నీ గురుంచి ఎవ్వరికి చెప్పాలో వాళ్ళికే చెబుతాను అనుకుంటు క్లీనింగ్ చేస్తూ ఉంటుంది.

కార్ లో సత్యవతి గారు కొడుకు తో నీ కూతురు ని చూడాలి అనిపిస్తే నీ భార్య ని తీసుకువెళ్ళితే సరిపోతుంది కదా!

మమ్మల్ని ఎందుకు రమ్మనమని చెప్పించావు అని భార్గవి ని ఇరికించేస్తారు. ఏమి అంటున్నావు అమ్మ అని అయోమయం గా అడుగుతాడు.

కనపడకుండా  పోయిన నా మనవారులు గురుంచి కుంచెం కూడ బెంగ లేదు కానీ....నీ గారాల కూతురు మీద మాత్రం బెంగ వచ్చింది కదా అని బాధ గా మాట్లాడుతారు.

ఎందుకు అమ్మ అలా మాట్లాడుతావు. అవని గురుంచి నాకు బాధ లేదు అని చెప్పనా అయ్యిన శిల్ప ని చూడాలి అన్నది భార్గవి,నేను కాదు అని కోపం గా భార్గవి వంక చూస్తాడు.

సత్యవతి గారు కోడలి వంక చూస్తూ నాకే అబద్దం చెబుతావా చూడు దీనికి నేను ఇచ్చే పనిష్మెంట్ అంటూ  కోపం గా చూస్తారు.

అబ్బా ఈ మధ్యన నా టైమ్ అస్సలు బాగుండాడంలేదు. ఏది చేసిన రివర్స్ అవుతుంది. అనుకుంటు సైలైంట్ అవుతుంది.

ధనుంజయ్ కార్ జై సింహ మాన్షన్ కి చేరుకుంటుంది. ఫ్యామిలీ మొత్తం లోపలికి వెళతారు. అక్కడ క్లీన్ చేస్తున్న అమ్మాయి తో లలిత గారి ని పిలవమని భార్గవి పొగరు గా చెబుతుంది.

క్లీన్ చేస్తున్న అమ్మాయి పైకి లేచి అమ్మ అని పరిగెత్తుకుంటూ  వచ్చి భార్గవి ని గట్టిగ పట్టుకుంటుంది.  ఆ అమ్మాయి ముసుగులో ఉంటుంది పైగా బాగా చిక్కి పోయి ఉంటుంది.

భార్గవి వెంటనే గుర్తు పట్టలేకపోతుంది.  ముసుగులో ఉండడం వల్ల శిల్ప అని గుర్తు పట్టి ఏమిటే పది రోజులకే ఇలా అయ్యిపోయావు అని కూతరు ని పట్టుకుని బాధగా అడుగుతుంది.

ధనుంజయ్ కూడ ఆశ్చర్యపోతాడు. శిల్ప ని అలా చూస్తూ ఉంటే తండ్రి మనస్సు కలవరం పడుతుంది. ఇంతలో అక్కడికి ఇందిరాగారు , లలిత, మాధవి వస్తారు.


  లలిత సత్యవతి గారి దగ్గరికి వెళ్లి ఏంత సేపు అయ్యింది పిన్ని గారు. నిలబడి ఉన్నారు కూర్చుండి అని శిల్ప వైపు చూస్తూ...

నీకు ఎన్ని సార్లు చెప్పాలి ఏవరైనా వస్తే వెంటనే మాకు వచ్చి చెప్పాలి అని ఈ మాత్రం కూడ మీ అమ్మ నేర్పలేదా అని చిరాకుగా అంటారు.

భార్గవి కి తల కొట్టిసినట్టు ఉంటుంది.  ఏంత సేపు అలా నిలబడి ఉంటావు. వెళ్లి జ్యూస్ తెచ్చి ఇవ్వు అని గట్టిగా అంటారు.

అలాగే అత్తయ్య  గారు అని కిచెన్ లో కి వెళుతుంది. వెళుతున్న కూతురు ని చూస్తూ భార్గవి ఎలా చూడాలి అనుకున్నాను. ఇప్పుడు ఎలా ఉంది అని బాధపడుతూ ఉంటుంది.

చెప్పండి వదిన గారు ఏమిటి సంగతులు సడన్ గా వచ్చారు అని మొహం మీదనే అడిగేస్తారు. అమ్మాయి ని చూసి వెళదాం అని వచ్చాము.

పది రోజులు కూడ అవ్వలేదు అంతలోనే అంత బెంగ వచ్చేసిందా లేక మేము ఏమైనా రాచిరంపాలు పెడుతున్నాము అని మీ అమ్మాయి ఏమైనా కంప్లెయింట్ చేసిందా అని అడుగుతారు.

భార్గవి కంగారు గా అయ్యో లేదు వదిన గారు చూసి వెళదాం అని వచ్చాము అని చెబుతుంది. శిల్ప జ్యూసెస్ ఉన్నా ట్రే పట్టుకుని వస్తుంది.

మాధవి కాళ్ళు అడ్డు పెడుతుంది. కాళ్ళు తగిలి శిల్ప ట్రే తో సహా ముందుకు పడుతుంది. వెంటనే లలిత గారు శిల్ప ని లేపి ఇలా పడిపోయావు ఏమిటి చూసుకుని నడవాలి కదా!

అయ్యిన ఒక్క పని కూడ సరిగ్గా రాదు. అదే మా అమ్మాయి నివి అయ్యితే ఏంత పర్ఫెక్ట్ గా చేస్తుందొ అని వెటకారం గా అంటూనే శిల్ప కి దెబ్బ ఎక్కడ అయ్యిన తగిలిందా అని చూస్తూ ఉంటారు.

[SivaSai]

Part - 30

   లలిత అన్న మాటలకి సత్యవతి గారు రోషంగా మీ అమ్మాయే కాదు పనిమంతురాలు.. నా మనవరాలు కూడా పనిమంతురాలే అని చెబుతుంది.

దానికి భార్గవి అయోమయంగా ఈవిడ ఏంటి శిల్ప ని ఇంత వెనకేసుకొస్తుంది అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంది. మాధవి వెంటనే అవును..  వచ్చినప్పటి నుంచి చూస్తూనే ఉన్నాం కదా....

పొద్దుటే లేగమంటే లెగదు.   పూజ దగ్గర సర్ధమంటే  తెలియదంటది. కిచెన్లో పని అంటే తెలియదంటది. చాలా కష్టం అండి మీ మనవరాలితో..

మీరేమో మా మనవరాలు కి అన్నీ తెలుసు అని చెబుతున్నారు అని వెటకారంగా అంటుది. అయ్యో నేను చెబుతుంది శిల్ప గురించి కాదు...

నా పెద్ద మనవరాలు అవని గురించి అని గొప్పగా చెబుతుంది.  అంతే భార్గవి గుండెలో రాయపడుతుంది. ఇప్పుడు ఈవిడ అవిని ఎందుకు తీసుకొస్తున్నారు అని..

దానికి ఇందిరాగారా ఆశ్చర్యంగా ఏంటి మీకు ఇంకొక మనవరాలు కూడా ఉందా..  మాకు ఆ విషయం తెలియదే..

ఆరోజు మాకు ఒక్కతే కూతురని చెప్పారు అని భార్గవి వంక కోపంగా చూస్తారు.  దానికి తల్లి కూతుర్లు ఇద్దరు గుటకలు మింగుతూ ఉంటారు.

సత్యవతి గారు ధనుంజయ్  వంక చూస్తూ అదేంటి ధనుంజయ్ అవని గురించి ఏమీ చెప్పలేదా నీకు ఇద్దరు కూతుర్లు కదా..  ఒక్కతే కూతురు అని ఎలా చెప్పావు అని సీరియస్ అవుతారు.

ధనుంజయ్ కి ఏం చెప్పాలో తెలియక తలదించుకుంటాడు.  ఇందిరా గారు కోపంగా ఇప్పుడు తలదించుకుంటే ఏమి ఉపయోగం..

ఇంతకీ పెద్ద మనవరాలు ఎక్కడ ఉంటుంది.  ఆమె భర్త ఏమి చేస్తావుంటాడు అని అడుగుతారు.  దానికి సత్యవతి గారు అయ్యో మా మనవరాలకు ఇంకా పెళ్లి అవ్వలేదండి అని చెబుతారు.

దానికి ఇందిరాగారి కోపంగా పెద్ద మనవరాలు పెళ్లి అవ్వకుండా చిన్న మనవరాలు పెళ్ళి చేస్తారా.. ఆ విషయం మళ్ళీ మా దగ్గర దాచారు. ఇదేనా మీ పద్ధతి అని సీరియస్ అవుతారు.


మీ దగ్గర ఏ పద్ధతులు లేవు కాబట్టే మీ మనవరాలు కి కూడా ఒక్క పద్ధతి రాలేదు.  ఇంకా మీరు ఎన్ని విషయాలు మా దగ్గర దాచారో..

పెళ్లిలో ఏదో దోషం జరిగింది అని మా సిద్ధాంతి గారు కూడా అందుకే చెప్పి ఉంటారు. నేను శిల్పతో ఎన్ని పూజలు చేపిస్తున్న.. ఎన్ని ఉపవాసాలు చేపిస్తున్న ఇంకా దోష నివారణ జరగలేదు ఏమిటా అని కలవర పడుతున్నాము.

భార్గవి నీ పెద్ద కూతురు మీద ప్రేమ లేదా లేకపోతే నీకు పుట్టలేదా అసలు.. మీకు ఒక్కతే కూతురే అని ఆ రోజున మాకు ఎలా చెప్పావు అని  సూటిగా అడుగుతారు.

భార్గవికి నుంచున్న చోట భూమి కదిలిపోతున్న  ఫీలింగ్ వస్తుంది. ధనుంజయ్  వంక సూటిగా చూడలేక పోతుంది.  సత్యవతి గారు వెంటనే అవునండి తను భార్గవికి పుట్టిన కూతురు కాదు.

నా కొడుకుకి, నా పెద్ద కోడలు రజిత కి పుట్టిన కూతురు. అవిని పుట్టిన సంవత్సరం తర్వాత  అనుకోకుండా మెట్లపై నుంచి పడి చనిపోయింది.

భార్గవి రజిత కి దూరపు బంధువు.  అవిని నీ బాగా చూసుకోవడంతో ఆడపిల్లకి తల్లి అవసరం ఉంటుందని మేమే పెళ్లి చేసాము అని చెబుతారు.

మాధవి గారు ఆశ్చర్యంగా అలా ఏలాగా మెట్లపై నుంచి పడిపోయారు అని అడుగుతారు. దానికి సత్యవతి గారు నాకు అదే అనుమానం ఉంది.

రజిత అనుకోకుండా పడిపోయిందా.. ఎవరైనా తోసి ఉంటారా అన్నది నాకు అనుమానం వస్తుంది అని వారగా భార్గవి వంక చూస్తారు.

భార్గవి టెన్షన్ గా చెమటలు తుడుచుకుంటూ ఉంటుంది. సత్యవతి గారికి కన్ఫర్మ్ అయిపోతుంది. ఇందులో భార్గవి హస్తం ఉండి ఉంటుంది అది ఏమిటో కనిపెట్టాలి అని ఫిక్స్ అయిపోతారు.

ధనుంజయ్  ఆశ్చర్యంగా సత్యవతి గారి వంక చూస్తూ అమ్మ ఏంటి నువ్వు అనేది అంటే... ఇప్పుడు మన ఇంటి విషయాలు ఎందుకు లే తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.

నీ కూతుర్ని చూడాలని వచ్చావు కదా చూసుకుని మాట్లాడేయాల్సిన మాట్లాడటం అయిపోతే మనం బయలుదేరుదాం అని సైలెంట్ అవుతారు.

ఇందిరా గారు మాత్రం చాలా కోపంగా ఉంటారు. మీరు మా దగ్గర చాలా విషయాలు దాచేశారు అని..

లలిత గారు చూపు చాలా చిరాగ్గా ఉంటుంది. ధనుంజయ్ కి తల కొట్టేసినట్టు ఉంటుంది. ఇంకా ఏం మాట్లాడాలో తెలియక మేము బయలుదేరుతాము అత్తయ్య గారు అని అంటాడు. దానికి ఆవిడ ఏమీ మాట్లాడదు.

మొదటిసారి వచ్చినప్పుడు ఎంతో ఆప్యాయంగా పలకరించిన పెద్దావిడ ఇప్పుడు మాట్లాడటానికి అసహ్యించుకుంటున్నారు అంటే తను ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో ఉన్నాడు అర్థమవుతుంది.

భార్గవి వంక కూడా చూడకుండా ఇంకా వెళదామా అమ్మ అని అంటాడు.  భార్గవి వెంటనే తేరుకొని పెద్దమ్మ గారు అవని అప్పుడే పెళ్లి చేసుకోను అంది.

మీ సంబంధం వదులుకోవడం ఇష్టం లేక అలా చెప్పాను గాని నాకు నా పెద్ద కూతురు అంటే నాకు పంచప్రాణాలు అని చెబుతుంది.

అవునా అని లలిత గారు సాగదీస్తారు.  అవునండి అని ఎంతో వినయంగా చెబుతుంది. ఇక ఆ టాపిక్ కట్ చేయాలని శిల్ప ఎందుకు ఇలా చిక్కపోయింది.

ఆరోగ్యం ఏమైనా బాగోలేదా అని ఆందోళనగా అడుగుతుంది.  అయ్యో మీ అమ్మాయి ఆరోగ్యానికి బాగానే ఉంది.

  దోషం తోలగడానికి సిద్ధాంతి గారు చాలా పెద్ద పూజ చెప్పారు. అమ్మాయి  ఉదయం మాత్రమే కొంచెం అల్పాహారం తీసుకుని రోజు మొత్తం ఉపవాసం ఉండాలి. సాయంత్రం ఆకలి వేస్తే పళ్ళు మాత్రమే తినాలి.

మేమే చూస్తూ ఉండలేక రెండి ఇడ్లీలు, ఒక దోస అయినా పెడుతున్నాము అని అమాయకంగా చెబుతారు. ఏమిటి అని భార్గవి ఆశ్చర్యంగా అడుగుతుంది.

అంత కొంచమే తింటే అమ్మాయి ఏమైపోతుంది. పైగా రోజంతా ఏదో ఒక పని చేస్తూనే ఉంటుంది కదా...

ఆ సిద్ధాంతి గారి ఎవరు నాకు చెప్పండి నేను ఒకసారి మాట్లాడతాను అని భర్త వంక చూస్తుంది. ధనుంజయ్ మందు ఆ మాటలు విని ఆశ్చర్యపోయిన అవిని విషయంలో భార్గవి అలాగే చేసింది కదా...

అదే తిరిగి శిల్ప కి వచ్చింది కాబట్టి ఇప్పుడు నేను ఏమి స్పందించను.  మీకు ఏది మంచిదైతే అదే చేయండి చెల్లెమ్మ అని చెప్పి ఇంకా బయలుదేరుతారు అని చెప్పి స్పీడ్ గా బయటకు వచ్చేస్తాడు.

శేషగిరి,  సత్యవతి గారు ఇందిరాగారి వంక చూసి చిన్న చిరునవ్వుతో వెళ్లి వస్తాము అని చెప్పి బయటకు వచ్చేస్తారు.

భార్గవికి ఏమి చేయాలో అర్థం కాక కూతురు వంక చూస్తూ భర్త వెనకాల బయటికి వస్తుంది.  ధనుంజయ్ కారు జై సింహ మాన్షన్ దాటి బయటికి రాగానే సత్యవతి గారు కారు ఆపు ధనుంజయ్ అని చెబుతారు.

ఏమైందమ్మా  అని అడుగుతాడు.  ఒక్క నిమిషం భార్గవి వైపు తిరిగి నీ ఫోను పర్సు ఇలా ఇవ్వు.  అలాగే ధనుంజయ్ ఒకసారి నీ భార్యని ఇలాగే ఫోటో తియ్యి  అని చెబుతారు.

ఎందుకమ్మా అని అయోమయంగా అడిగితే ముందు చెప్పింది చెయ్ అని గట్టిగా మాట్లాడతారు.  సరే అని ఫోటో తీస్తాడు. ఫోటో తీయడం అవ్వగానే కారు దిగు భార్గవి అని చెబుతారు.

ఎందుకు అత్తయ్య గారు అని కంగారుగా అడుగుతుంది. నువ్వు ఇక్కడి నుండి మన ఇంటి దాకా కాలినడకనే రా.. ఎక్కడైనా ఆటో ఎక్కినా క్యాబ్ బుక్ చేసుకుందామని తెలిసినా... అలాగే ఒంటి మీద ఉన్న నగలు ఎవరికైనా ఇచ్చి లిఫ్ట్ తీసుకున్న  వారం రోజుల దాకా నువ్వు మన ఇంటి గేటు బయట ఉంటావు.

నీ వెనకాల మన మనిషి ఉంటాడు. ఎవరినైనా లిఫ్ట్ అడిగి వచ్చినట్టు ఉన్నా సరే నాకా విషయం తెలిసిపోతుంది. తర్వాత నేను తీసుకునే నిర్ణయానికి నువ్వే బాధ్యురాలు అవుతావని కోపంగా అంటారు.

ఇప్పుడు నేనేం చేశాను అత్తయ్య గారు అని అడుగుతుంది. మొదటి తప్పు మీకు ఒక్కతే కూతురు అని చెప్పడం. అవని గురించి ఎక్కడా చెప్పకపోవడం.

రెండవ తప్పు ఈరోజు నా దగ్గర అబద్ధం చెప్పి తీసుకురావడం.   దానికి నువ్వు శిక్ష అనుభవించవలసిందే అని గట్టిగా చెబుతారు.

భార్గవి కోపంగా అంత దూరం ఎవరైనా నడిచి రాగలరా నేను కారు దిగను అంటే...  సరే అయితే నేను నా భర్త కారు దిగి మేము నడిచి వస్తాము.

అది నీకు ఇష్టమైతే ధనుంజయ్..  నీ భార్యని తీసుకుని నువ్వు వెళ్ళు అని చెప్పి కారు దిగబోతుంటే... అమ్మ నువ్వు ఆగు అని భార్గవి వంక చూస్తూ కారు దిగు అని చెబుతాడు.

ఏమిటి అని  ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంది. మర్యాదగా చెబుతున్నాను కారు దిగి అమ్మ చెప్పినట్టుగా నడుచుకుంటూ రా..

ఏమైనా పిచ్చి వేషాలు వేసావని నాకు తెలిసిందో అమ్మ కోపాన్ని కాదు నా కోపాన్ని చూడాల్సి వస్తుంది దిగు అనే అరుస్తాడు.

భార్గవి ఏమీ చేయలేక కారు దిగుతుంది. ధనుంజయ్ ఎవరికో ఫోన్ చేసి భార్గవిని ఫాలో చేయమని చెబుతాడు. భార్గవిని దింపి ధనుంజయ్ కారు ముందుకు వెళ్ళిపోతుంది.

భార్గవి ఇంకా తప్పక నడవడం మొదలు పెడుతుంది. ఏమిటి నా పరిస్థితి ఇలా అయిపోయింది ఈ మధ్యన నేను వేస్తున్న ప్లాన్లు అన్ని రివర్స్ అయిపోతున్నాయి.

ఎప్పుడు నా మాట వినే నా భర్త ఈరోజు నాకు ఇలాంటి పనిష్మెంట్ ఇచ్చాడు. మళ్లీ ఎలాగైనా ఈయననినా గ్రిప్ లోకి తెచ్చుకోవాలి. ఎలా అని ఆలోచిస్తూ నడవడం మొదలు పెడుతుంది.

కార్లో వెళుతున్న ముగ్గురు మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా ఉంటారు.  ధనుంజయ్ మెదడులో మాత్రం మాధవి సత్యవతి గారు అన్న మాటలే తిరుగుతూ ఉంటాయి.

రజిత అనుకోకుండా మెట్ల పైనుంచి పడిపోయిందా,  ఎవరైనా తోసారా ఎలా తెలుసుకునేది. నా చుట్టూ చాలా జరిగాయి.

ఇందులో గాని భార్గవి హస్తం ఉంది అని తెలిస్తే మాత్రం  నేను ఇచ్చే పనిష్మెంట్ నుంచి జీవితంలో తప్పించుకోలేదు అని కోపాన్ని అంత స్టీరింగ్ మీద చూపిస్తూ డ్రైవ్ చేస్తూ ఉంటాడు.

సత్యవతి గారు కొడుకుని అబ్జర్వ్ చేస్తూ ఉంటారు. నీలో ఈ ఆలోచన రావాలి అప్పుడే నిజ నిజాలు అన్నీ నువ్వే తెలుసుకుంటావు అని సైలెంట్ అయిపోతారు.

కారు దీగి లోపలికి వెళ్ళగానే ధనుంజయ్ అమ్మ అని పిలుస్తాడు.  చెప్పు ధనుంజయ్ అనగానే.. రజిత గురించి నీకు ఎందుకు అనుమానం వచ్చింది అని అడుగుతాడు.

నీకు రాలేదా అని సూటిగా అడుగుతారు.

దానికి ధనుంజయ సమాధానం ఏమిటి..

కథ కొనసాగుతుంది..

[SivaSai]

Nice letter size penchandi

Okay Next Update Nuchi Untundi

[SivaSai]

Update kosam roju chusthuna Baga rasthunaru koncham pedha update ivara

Festival 3 Days Double Dhamaka

[SivaSai]

Part - 31

   లోపలికి వెళుతున్న సత్యవతి గారిని ఆపి నీకు ఎందుకు అంత అనుమానం వచ్చిందమ్మా అని అడుగుతాడు. నీకు రాలేదా ధనుంజయ్ అని సూటిగా అడిగితే ఏం సమాధానం చెప్పాలో తెలియక నీళ్లునములుతు ఉంటాడు.

విరక్తిగా ఒక నవ్వు నవ్వి గదిలోకి వెళ్ళిపోతారు. ధనుంజయ్ సైలెంట్ గా తన ఆఫీసు రూమ్ లోకి వెళ్లి తలుపేసుకుంటాడు.

అక్కడ నిలువెత్తు రూపంలో ఉన్న రజిత ఫోటో ని చూస్తూ ఉంటాడు. నవ్వుతూ మహాలక్ష్మి లాగా ఉన్న భార్య రూపాన్ని చూస్తూ ఉంటాడు.

నీది అనుకోని ప్రమాదమా...  అనుకుని జరిగిన ప్రమాదమా రజిత అని ఫోటో వంక తీక్షణంక చూస్తూ ఉంటాడు.

నీ విషయంలో అవిని విషయంలో నేను చాలా నిర్లక్ష్యం వహించాను. నీ మీద నాకు ప్రేమ ఉంది అనుకున్నాను కానీ నేను చాలా స్వార్థపరుడుని అని ఈ రోజే తెలిసింది.

నన్ను క్షమిస్తావ రజిత అని ఫోటోని తడుముతు బాధగా కళ్ళు మూసుకుంటాడు. ఎంతసేపు అలాగా నిలబడి ఉన్నాడో తనకే తెలియదు.

మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచి నిజంగా నీది గనక హత్య అయితే కనుక అది ఎవరైనా సరే వాళ్ళని ప్రాణాలతో ఉంచను. మన కంపెనీ ఫంక్షన్ రోజున అవని ని  నా పెద్ద కూతురుగా అందరికీ పరిచయం చేసి కంపెనీ బాధ్యతలు కూడా అప్పచెబుతాను అని చెబుతాడు.

  కాసేపు అక్కడే గడిపి బయటికి వస్తాడు. కిందకి రాగానే తల్లి తండ్రి అక్కడ హాల్ లోనే కనిపిస్తారు కానీ వాళ్ళ వంక చూడలేకపోతున్నాడు.

ధనుంజయ్ వచ్చి అంతసేపు  అయినా సరే సత్యవతి శేషగిరి ఏమీ మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా కూర్చుంటారు.. ఎంతసేపైనా తల్లిదండ్రులు ఇద్దరూ మాట్లాడకపోవడంతో అమ్మ అని పిలుస్తాడు.

ఏంటి అన్నట్టుగా చూస్తారు.మీరు ఇద్దరు ఎందుకు అంత సైలెంట్ గా ఉన్నారు అంటే... ఇన్నాళ్లు అలాగే నోరు మూసుకుని ఉన్నాం కదా ఇప్పుడు అదే పని చేస్తున్నాము అని చెబుతారు.

ఎందుకమ్మా అలా మాట్లాడుతున్నారు అని బాధగా అంటాడు. మేము నోరు ఒకటే మూసుకున్నాము. నువ్వు నోటితో పాటు కళ్ళు కూడా మూసుకున్నావు కదా...


ఇంకేముంటాయి మన మధ్యన మాటలు అని చెప్పి సైలెంట్ అవుతారు. ఏం మాట్లాడాలో తెలియక ధనుంజయ కూడా మౌనాన్ని ఆశ్రయిస్తాడు.

  సర్వెంట్ వచ్చి సార్ డిన్నర్ రెడీ అని చెబుతోంది. బోంజనం చేద్దురు  రండి అమ్మ అని పిలుస్తాడు.మాకు ఆకలిగా లేదురా ధనుంజయ్.

ఈరోజు మీ భార్య, భర్తలు చేసిన దానికి అక్కడే కడుపు నిండిపోయింది. నువ్వు వెళ్లి తృప్తిగా భోజనం చెయ్ అని చెప్పి భర్తను తీసుకొని లోపలికి వెళ్ళిపోతుంది.

ధనుంజయ్ కూడా మౌనంగా తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకొని పడుకున్నాడు.  భార్గవి వచ్చింద లేదా అని కూడా పట్టించుకోలేదు.

భార్గవి ఆ రోడ్లు పట్టుకుని నడుచుకుంటూ ఎప్పటికో అర్ధరాత్రికి ఇంటికి చేరుకుంటుంది. నడక అలవాటు తప్పి చాలా సంవత్సరాలు అవ్వడం వలన నడిచి నడిచి కాళ్లు పీకుతూ ఉంటాయి .

ఒళ్లంతా చెమటలు కారిపోతూ ఉంటాయి.చాలా చిరాగ్గా అనిపిస్తుంది. గదిలోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి పడుకోవాలి అనుకుంటూ డోర్ నాకు చేస్తుంది.

ఏంతకీ తలుపు తెరుచుకోదు. ఇంక ధనుంజయ్ తలుపు తీయడని అర్థమయ్యి శిల్ప రూమ్ కి వెళ్లి ఫ్రెష్ అవుతుంది. అలసిపోయిన శరీరంతో అలాగే మంచం మీద పడిపోతుంది.

ఎప్పుడో మర్నాడు మధ్యాహ్నం కి మేలుకువ వస్తుంది. మగతగా లెగిసి చూస్తుంది. ఒళ్లంతా నొప్పులు పట్టేసి ఉంటాయి.

టైమెంతయింది అని గడియారం వంక చూస్తే మధ్యాహ్నం ఒంటిగంట చూపిస్తుంది.  ఏంటి నేను ఇంత సేపు పడుకున్నాను.

అయినా నన్ను ఎవరూ లేపలేదు ఏంటి... ఈయన ఆఫీస్ కి వెళ్లే ముందు అయినా నాకు చెబుతారు కదా అని రాత్రి సిచువేషన్ మర్చిపోయా కంగారుగా లెగుస్తోంది.

తను వంటిపైన ఉన్న శిల్పా నైట్ వేరు చూసుకుని ఇలా బయటికి వెళితే అంతే సంగతులు.  నా చీరలన్నీ ఆ రూమ్ లో ఉన్నాయి కదా అని మెల్లిగా డోర్ తీసుకొని వాళ్ళ గది వైపుకు వెళుతుంది.

గది తలుపు తెరుస్తూ ఉంటే ఎంతకీ తెరుచుకోదు. ఇదేంటి మా రూము తలుపు తెరుచుకోవడం లేదు.  ఎవరు లాక్ చేసి ఉంటారు అని కోపంగా సర్వెంట్ ని పిలుస్తుంది .

సర్వెంట్ అక్కడకు వచ్చి చెప్పండి మేడం అనగానే... మా రూమ్ డోర్ ఎవరు లాక్ చేశారు అని గట్టిగా అరుస్తుంది. దానికా సర్వెంట్ భయపడుతూ సార్ లాక్ చేసుకుని వెళ్లారు.

అలాగే మీ సారీస్ అండ్ థింగ్స్ అన్నీ కూడా ఆ రూమ్ లో పెట్టించారు అని ఒక రూమ్ వైపు భయంగా చూపిస్తుంది. ఏ రూమ్ అని కోపంగా అడుగుతుంది.

వేలు పెట్టి ఒక రూమ్ చూపిస్తుంది.  సరే అని చెప్పి ముందు ఫ్రెష్ అవ్వాలి తర్వాత ఆయనతో మాట్లాడతాను అని చెప్పి ఆ రూమ్ లోకి వెళ్లి చూస్తుంది.

అంతే ఆ రూమ్ చూడగానే నోటి మాట రాకుండా అయిపోతుంది. అది అచ్చు అవని రూము ఎలాగైతే ఉండేదో అలాగే ఉంటుంది.

అంటే ఈయన అవని రూమ్ చూశారా అని టెన్షన్ పడుతుంది. టెన్షన్ గా వెళ్లి అక్కడ మంచం మీద కూర్చుంటుంది.

ఆ మంచం చాలా అన్ కంఫర్ట్ గా ఉంటుంది.  ఏంటి ఇలాగుంది చిరాగ్గా... అస్సలు మెత్తగానే లేదు.

ఎలా పడుకుంటాను అనుకుంటూ ముందు ఫ్రెష్ అవ్వాలి అని చెప్పి గబగబ స్నానం చేసి చీరలు ఉన్న సెల్ఫ్ డోర్ తీస్తుంది.

అందులో నాలుగే నాలుగు చీరలు కనిపిస్తాయి.అదేంటి చీరలు నాలుగే ఉన్నాయి.  ఈయన అలిగారు కదా... నాలుగు రోజుల మించి నాకు దూరంగా ఎక్కడ ఉండగలుగుతారు లే  అందుకే మిగిలినవి అక్కడ నుంచి నాలుగు చీరలు ఇక్కడ పెట్టించారని అని గర్వంగా అనుకుంటుంది.

ఒక చీర తీసుకొని కట్టుకుంటుంది. అక్కడ రెడీ అవ్వడానికి కూడా మేకప్ కి సంబంధించిన ఏమీ కనిపించవు.

తిలకం, కాటుక, దువ్వెన మాత్రమే ఉంటాయి. ప్రస్తుతానికి ఏమీ చేయలేను కాబట్టి బొట్టు పెట్టుకుని బయటకు వస్తుంది.

కిందకి రాగానే కాంతం అని  గట్టిగా పిలుస్తుంది. చెప్పండి అమ్మ అని ఒక సర్వెంట్ వస్తుంది. నాకు భోజనం వడ్డించు అని డైనింగ్ టేబుల్ మీద కూర్చుంటుంది.

అమ్మగారు అని నసగుతుంది. ఏమైంది అని కోపంగా అడుగుతుంది.  అది అది అని అంటూ ఉంటే...అబ్బ తొందరగా చెప్పవే బాగా ఆకలేస్తుంది.

రాత్రి నుంచి ఫుడ్డు లేదు అని అరుస్తుంది. ఇదంతా హాల్ లో కూర్చున్న సత్యవతి గారు వింటూ ఉంటారు. కానీ ఏమీ మాట్లాడరు.

అవని పాపకు ఎలాగైతే ఫుడ్ పెట్టారో అలాగే మీకు కూడా పెట్టమని  సార్ ఆర్డర్ అమ్మ అని చెబుతుంది.ఏంటి అని ఆశ్చర్యంతో కళ్ళు పెద్దగా చేసి అడుగుతుంది.

మీరు పని చేస్తేనే  అవని అమ్మకి ఒక పూట పెట్టినట్టుగా మీకు పెట్టమన్నారు పని చేయని రోజున మీకు ఏమి పెట్టొద్దు అని చెప్పారు అని చెబుతోంది.

వెంటనే కోపంగా అత్తగారి  వంక చూస్తూ చూశారా అత్తయ్య మీ అబ్బాయి ఏం చేస్తున్నారు అన్నది.

కొద్దిగా తిని ఎలా ఉంటానో కొంచెం మీరైనా చెప్పాలి కదా అని అడుగుతుంది. దానికి సత్యవతి గారు భార్గవి వంక చూస్తూ ఆ రోజున అవిని కి అలా పెడుతూ ఉంటే నువ్వైనా నేనైనా ధనుంజయ్ ని ఆపగలుగమా ... ఈరోజు నేను చెప్పడానికి అని చురక అంటిస్తారు.

ఇంకా ఏమీ మాట్లాడలేక ప్రస్తుతానికి నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది ముందు భోజనం చేసిన తర్వాత అప్పుడప్పుడు పని గురించి ఆలోచిస్తాను అని వెళ్లి కూర్చుంటుంది.

క్షమించండి అమ్మ అని కాంతం అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోతుంది. అంటే ఇప్పుడు నేను ఏదైనా పని చేస్తే గాని భోజనం ఉండదా అని రుసరుసలాడుతూ ఉంటుంది.

ఆయన ఎవరి నుండి సమాధానం రాదు.రాత్రికి ఆయనతో గట్టిగా మాట్లాడాలి అని ఇప్పుడు నేను ఏం పని చేయాలి అని కిచెన్లోకి వెళుతుంది.

కాంతం భయంగా పక్కకు తప్పుకొని సాయంత్రం టైం అవుతుంది కదా స్నాక్స్ ఏమైనా రెడీ చేస్తారా  అమ్మ  అని భయంగా అడుగుతుంది.

తప్పుతుందా అని కోపంగా అంటూ ఏమి ప్రిపేర్ చేయాలో అని ఆలోచిస్తుంది. దానికి కాంతం పెద్దమ్మ గారు కట్లెట్స్ చేయమన్నారు అమ్మ అని చెబుతుంది.

ఇప్పుడు ఈవిడ చెప్పినవన్నీ నేను చెయ్యాలా అనుకుంటూ కట్లెట్స్ కి  కావలసిన ఐటమ్స్ అన్నీ తీసుకుని ప్రిపేర్ చేస్తుంది.

బాగా ఆకలి మీద ఉండడం లేదా ఫాస్ట్ గా ప్రిపేర్ చేసి అత్తగారికి, మామ గారికి ఇచ్చి గబగబా ప్లేట్లో  పెట్టుకుంటూ ఉంటుంది.

వెంటనే కాంతం అమ్మగారు అని పిలుస్తుంది.  మళ్ళీ ఏమైంది అని అరిస్తే...మీకు కొలత ప్రకారం పెట్టమన్నారు అమ్మ అని చెబుతుంది.

ఏంటి ఇది కూడా ఆయనే చెప్పారా..అయినా ఇక్కడ ఎవరూ చూడడం లేదు కదా అంటే  పైకి వేలు పెట్టి చూపిస్తుంది.

అక్కడ కెమెరా ఫిక్స్ అయి ఉంటుంది. అంటే  నా మీద చాలా కోపంగా ఉన్నారా అనుకుని సరే ఎన్ని పెట్టమన్నారు చెప్పు అని నిలబడుతుంది.

వెంటనే కాంతం అవిని కి పెట్టిన బౌల్ తీసుకువచ్చి అందులో కొలత ప్రకారం పెడుతుంది. అది చూడగానే భార్గవి కి చాలా భయం వేస్తుంది.

ఏంటి ఇలా జరుగుతుంది ఈయనకు అన్ని నిజాలు తెలిసిపోయినయా ఏంటి అనుకుని టెన్షన్ పడుతూ ఆకలి అన్న సంగతి మర్చిపోతుంది.

కాంతం అమ్మగారు అని కదుపుతుంది. ఏమైందే అంత గట్టిగా అరుస్తున్నావు అని విసుక్కుంటుంది. అప్పటినుంచి  పిలుస్తున్నాను మీరే పలకడం లేదు ఆకలిగా ఉందన్నారు కదా తినండి అమ్మ అంటే...

హ హ అనుకుంటూ తింటూ ఉంటుంది. స్నాక్స్ తిన్నాక హమ్మయ్య అనుకుంటుంది. అది పొట్ట నిండకపోయినా కొద్దిగా శక్తి మాత్రం వస్తుంది.

బుర్రకు పదును పెడుతూ ఉంటుంది. ఏం చేసి ధనుంజయ్ ని  మళ్లీ లైన్ లో పెట్టుకోవాలి అని. భార్గవి ఆలోచనల పసిగట్టిన సత్యవతి గారు ఒక నవ్వు నవ్వుతారు.

ఎందుకు అత్తయ్యనవ్వుతున్నారు అని అడుగుతుంది.

[SivaSai]

Part - 32

   సత్యవతి గారి నవ్వు చూసి భార్గవి కోపం తో ఎందుకు అత్తయ్య నవ్వుతున్నారు అని అడుగుతుంది. దానికి సత్యవతి గారు నీ పరిస్థితి చూసి నవ్వు వచ్చింది.

ఎందుకో తెలుసా తల్లి లేని పిల్ల ని బాగా చూసుకుంటావు అనుకుని నిన్ను తీసుకువస్తే ఆ బంగారు తల్లి కి అన్నింటిని దూరం చేసావు.

ఇప్పుడు నువ్వు, నీ ముద్దుల కూతురు చుట్టూ అన్ని ఉన్నా ఫుడ్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. మరి నవ్వు రాకుండా ఎలా ఉంటుంది అంటారు.

ఆ మాటలికి భార్గవి కి కోపం వస్తున్న ఏమి మాట్లాడలేక నైట్ డిన్నర్ ప్రిపేర్ చేస్తూ ఉంటుంది.

బెంగళూరు...
విక్రమ్, అవని ఫ్లాట్ కి తీసుకు వచ్చి సోఫా లో కూర్చో బెట్టి కిచెన్ లో కి వెళ్లి వాటర్ తెచ్చి ఇస్తాడు. అవని ఇబ్బందిగ గ్లాస్ తీసుకుని మీకు ఎందుకు అండి శ్రమ అనగానే....

మీరు తీసుకున్న దాని కంటేనా అని ముందు వాటర్ తాగు అని పక్కన కూర్చుంటాడు. ఆ మాటల కే అవని కి అనందంతో  కన్నీళ్లు వస్తూ ఉంటాయి.

అవి ఎందుకో అర్ధం అయ్యిన అర్ధం కానట్టు గా ఉండి ఇవి చాలా వాల్యూబుల్ అవని. అనవసరం గా వేస్ట్ చేయకు అని చొరవ గా తుడుస్తాడు.

దానికి అవని ఎమోషనల్ అవ్వుతు ఇవి బాధతో వచ్చినవి కాదు నా కోసం ఒక్కళ్ళు ఉన్నారు అన్న... వెంటనే ఏమి మాట్లాడుపోయిందో  గుర్తుకు వచ్చి అదే మీ లాంటి ఫ్రెండ్ ఉన్నాందుకు చాలా హ్యాపీ అని చెబుతున్నాను అని మాట దాటేస్తుంది.

అవని మాటలు కి నవ్వుకుని ఈ రోజు నేను కుక్ చేస్తాను అని కిచెన్ లో కి వెళ్ళతాడు. మీకు వంట వచ్చా అని ఆచ్చర్యంగా అడుగుతుంది.

నా గురించి ఏమి అనుకుంటున్నావు అని వెనిక్కీ తిరిగి అడుగుతాడు. మీరు బిజినెస్ పర్సన్ కదా కుకింగ్ వచ్చు అంటే మరి ఆచ్చర్యంగా ఉండదా అనగానే....

వెయిట్, వెయిట్ నేను బిజినెస్ పర్సన్ అని నీకు ఎవ్వరు చెప్పారు అని అడుగుతాడు.  దానికి నీళ్లు నమూలుతు మీ స్టైల్ చూసి అలా అనుకున్నాను అని తల కిందకి దించేస్తోంది.

పరవాలేదు నన్ను బానే అబ్సర్వ్ చేస్తున్నారు అంటాడు. దానికి ఏమిని చెప్పాలో తెలియక ఏమి ప్రిపేర్ చేస్తున్నారు అని టాపిక్ డైవర్ట్ చేస్తోంది.

నన్ను బానే డైవర్ట్ చేయడానికి చూస్తునవ్వు కదా అనుకుని గుడి కి వెళ్లారు కదా అందుకే పన్నీర్ దమ్ బిర్యానీ చేస్తాను.

మీరు ఇలా కూర్చొని కబుర్లు చెప్పండి అని హ్యాండ్ స్లీవ్స్ పైకి ఫోల్డ్ చేసుకుని కటింగ్ స్టార్ట్ చేస్తాడు. విక్రమ్ చాలా ఫాస్ట్ గా అండ్ స్టైల్ గా కట్ చేసి కుక్ చేస్తూ ఉంటే కళ్ళు నోరు వదిలేసి మరి చూస్తూ ఉంటుంది.

అవని ఎక్స్ప్రెషన్ కి నవ్వుకుని ఏమైంది అవని ఆలా చూస్తున్నావు అంటే...అస్సలు నమ్మలేక పోతున్నాను మీరు ఇలా కుక్ చేయడం ఎప్పుడు నేర్చుకున్నారు అని చాలా క్యూరిసిటీ తో అడుగుతుంది.

విక్రమ్ కి కూడ చాలా హ్యాపి గా అనిపిస్తుంది. తన గురుంచి తన భార్య కి చెప్పడం. హయ్యర్ స్టడీస్ కి అబ్రాడ్ వెళ్ళినప్పుడు నేర్చుకున్నాను.

స్ట్రెస్ అనిపించినప్పుడు అల్లా కుక్ చేసేవాడిని .బట్ ఇప్పుడు మాత్రం అని అవని ఫేస్ వైపు చూస్తాడు. ఏమి చెబుతాడా అని చాలా ఆత్రంగా చూస్తూ ఉంటుంది.

ఇప్పుడు మాత్రం నా బెష్టి కి చేస్తున్నాను అని చాలా ఇంటెన్సీ వాయిస్ తో చెబుతాడు. ఆ మాటలకి అవని కుంచెం కంగారు గా విక్రమ్ వైపు చూస్తుంది.

అదే నువ్వు నాకు ఫ్రెండ్ వి కదా ఆ విషయం చెప్పాను అని చెబుతాడు .  ఆ మాటకి రిలీఫ్ గా ఫీల్ అవుతుంది. ఇద్దరు కబుర్లు చెప్పుకుంటూనే కుకింగ్ ఫినిష్ చేస్తారు.

కం అవని ఫుడ్ రెడీ అయ్యిపోయింది అని ప్లేట్ లో సర్వ్ చేసి ఇస్తాడు. మీరు తెచ్చుకోండి అనగానే ముందు నువ్వు టేస్ట్ చూసి చెప్పు ఎలా ఉందొ అని టెన్షన్ గా చూస్తాడు.

ఒక ముద్ద నోట్లో పెట్టుకుని ఆ టేస్ట్ ని ఆస్వాదిస్తుంది. అవని ఒపనియన్ కోసం చాలా ఆత్రం గా చూస్తూ ఉంటాడు. అవని కళ్ళు తెరిచి సూపర్ గా ఉంది.

నా లైఫ్ లో ఇంత టేస్టీ ఫుడ్ తినలేదు అండ్ నాకు ఈ రోజు చాలా హ్యాపీ గా ఉంది అని చెబుతూ మీరు తెచ్చుకోండి అంటుంది.

విక్రమ్ ఆ కంప్లిమెంట్ కి చిన్నగా సిగ్గుపడుతూ ఎన్ని కోట్లు ప్రాఫిట్ వచ్చిన రాని సంతోషం నీ చిన్న కంప్లిమెంట్ కి వస్తుంది.

ఎక్కేసావు పిల్ల బాగా ఎక్కేసావు. ఇంక లాభం లేదు. తొందరగా ఈ గేమ్ కి ఫుల్లస్టాప్ పెట్టీసీ అర్జెంటు గా హనీమూన్ కి వెళ్ళిపోవాలి అనుకుంటూ ప్లేట్ లో ఉన్నా ఫుడ్ మొత్తం కంప్లీట్ చేసేస్తాడు.

అవని మాత్రం చాలా సంతోషం గా ఉంటుంది.విక్రమ్ అవని వంక చూస్తూ నేను ఈవెనింగ్ ఫ్లైట్ కి హైదరాబాద్ వెళుతున్నాను అని చెబుతాడు.

వెంటనే నవ్వుతు ఉన్నా అవని ఫేస్ మొత్తం డల్ అయ్యిపోతుంది.  అలా చూడగానే విక్రమ్ కి కూడ చాలా కష్టం గా ఉంటుంది. కానీ తప్పదు కదా అని అవని సమాధానం కోసం చూస్తాడు.

అవని ఫేస్ లో కనబడుతున్న రకరకాల ఎక్సప్రెషన్స్ ని చూస్తూ ఉంటాడు. అవని ఇవేమి పట్టించ్చుకోకుండా తన మనస్సులో ఇప్పుడు వరుకు విక్రమ్ గారు నాతో ఉండడంమే ఎక్కువ.

అక్కడ శిల్ప ఎదురు చూస్తూ ఉంటుంది కదా అని తనకు తానే సమాధానం చెప్పుకుని నవ్వుతూ విక్రమ్ వైపు చూస్తూ ఎన్నిటికి ఫ్లైట్ అని అడుగుతుంది.

ఈవెనింగ్ 7కి అని చెబుతాడు. నేను రానా అని చాలా స్లో వాయిస్ తో అడుగుతుంది. ఆ వాయిస్ లో కనిపిస్తున్న బాధ విక్రమ్ మనుస్సు కి చేరుతుంది.

నాతో వస్తావా అని అడుగుతాడు. అవని కలవారుపాటుగా ఏమిటి అని అడిగితే అదే ఎయిర్పోర్ట్ కి వస్తావా అని అడుగుతున్న అని అంటాడు.

ఆ మాటేకే చాలా హ్యాపీ గా ఫీల్ అవ్వుతు తప్పకుండా అని ఏ టైమ్ కి స్టార్ట్ అవ్వాలి అని అడుగుతుంది. నేను చెబుతాను కాసేపు రెస్ట్ తీసుకో అని విక్రమ్ ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతాడు.

ఈవినింగ్ ఫ్రెష్ అయ్యి అవని ఫ్లాట్ డోర్ నాకు చేస్తాడు అవన్నీ కూడా  రెడీగా ఉంటుంది వెళదామా  అని ముందుకు నడుస్తాడు.

విక్రమ్ అడుగులో అడుగు వేస్తూ నడుస్తూ ఉంటుంది. ఈ జన్మలో మీకు భార్యను అయినా మీతో కలిసి  నడవలేను.. భగవంతుడు రాసిన రాతను ఈ మనుషులు తమ స్వార్థం కోసం మార్చేస్తున్నారు.

అమ్మే ఉండి ఉంటే నాకు ఈ ఒంటరితనం ఉండి ఉండేది కాదు కదా.. ఇక నా జీవితానికి ఒంటరితనమే ఆ భగవంతుడు వ్రాశాడేమో అనుకుంటూ నడుస్తూ ఉంటుంది.

విక్రమ్ ఆగి ఉన్నది కూడా చూసుకోకుండా వెళ్లి విక్రమ్ ని గుద్దుకుంటుంది. ఏ పడతావు జాగ్రత్త అని పడిపోతున్న అవిని నీ పట్టుకుంటాడు.

అవిని నడుము విక్రమ్ చేతిలో  ఇమిడిపోతుంది.మరొక చేతితో అవని చేయి పట్టుకుంటాడు. ఒక్క నిమిషం  ఇద్దరికి కళ్ళు లాక్ అయిపోతాయి.

ఇద్దరి కళ్ళల్లో అనంతమైన ప్రేమ కనబడుతుంది కానీ అది ఒకరికొకరికి ఇచ్చి పుచ్చుకునే పరిస్థితుల్లో లేరు. అలా ఎంతసేపు ఉన్నారు తెలియదు కానీ ఇద్దరికీ ఆ ఫీల్ బాగా నచ్చింది.

నడుం మీద చెయ్యి తీయాలని విక్రమ్ కి లేదు. విక్రమ్ చేతిలో నుంచి బయటికి రావాలని అవనికి లేదు. విక్రమ్ తనకి తెలియకుండానే అవని నీ ముందుకి లాక్కుంటున్నాడు.అవినీ కూడా తనకు తెలియకుండానే విక్రమ్ కి దగ్గరికి వెళ్ళిపోతుంది.

ఇంతలో విక్రమ్ ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది . ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా అలర్ట్ అయ్యి పక్కకు తిరుగుతారు. ఎవరికి వారు ఏంటి నేను ఇలా అయిపోయాను అనుకుని సైలెంట్ గా లెఫ్ట్ ఎక్కుతారు.

కానీ ఆ సైలెన్స్ కూడా ఇద్దరికీ నచ్చుతుంది..ఇద్దరికీ తెలుసు వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఉన్న బంధం ఏమిటి అని పైకి చెప్పలేదు నిస్సహస్థితి.

సైలెంట్ గా ఎయిర్పోర్ట్ కి బయలుదేరుతారు.  ఎయిర్పోర్ట్ దగ్గరికి వచ్చే కొద్ది  అవిని ki చాలా దిగులుగా అనిపిస్తుంది. మళ్ళీ ఎప్పుడొస్తారు అని అడగాలని ఉంటుంది అడగలేదు.

అడిగితే ఏ హక్కుతో అడుగుతున్నావు అంటే ఏమని చెప్పగలను. ఫ్రెండ్ అంటే రెండు రోజులకే ఇంత బాండింగా అంటే సమాధానం నా దగ్గర లేదు చేతిలో నలిపేసుకుంటూ ఉంటుంది.

తన పరిస్థితి అర్థం అయినా విక్రమ్ రెండు రోజుల్లో వెనక్కి వస్తున్నాను.  ఇక్కడ నాకు ఆఫీసులో వర్క్ ఉంది.  నీకు ఏదైనా అవసరం అయితే శ్రీని అడుగు హెల్ప్ చేస్తాడు.

అంతేగాని ఒక్క దానివే ఎక్కడికి వెళ్లొద్దు సరేనా అని చిన్న పిల్లలకు చెప్పినట్టు చెబుతూ ఉంటాడు. అన్నిటికి బుద్ధిగా తల ఊపుతూ ఉంటుంది.

నాతో ఏమైనా చెప్పాలా అని అడుగుతాడు.  దానికి అడ్డదిడ్డంగా ఊపుతూ ఉంటుంది. మరీ ఎక్కువ ఊపకు తల ఊడిపోతుంది.

అసలే ఆ బ్రెయిన్ ఉండేది కొంచెం. మళ్ళీ అది ఊడింది అనుకో నాకే కష్టం అని అంటాడు. అంటే నాకు బ్రెయిన్ లేదా  అని అడుగుతుంది.

అదే కదా నేను చెప్పేది ఉండి ఉంటే నువ్వు మీ ఆయనకు దూరంగా ఉండవు కదా అని ఓరగా చూస్తాడు.  అవని సైలెంట్ అయిపోయి నేను కావాలని దూరంగా లేను.

పరిస్థితులు అలాగ వచ్చాయి. నా భర్త నాకు ఎంత దూరంలో ఉన్నా నాతోనే ఉన్నట్టు. శారీరకంగా మాత్రమే నాకు దూరంగా ఉన్నారు కానీ ఆయన ఎప్పుడూ మానసికంగా నాతోనే ఉంటారు.

ఈరోజు నేను ఇంకా ప్రాణాలతో ఉన్నాను అంటే నా భర్త వల్లే అని చెబుతుంది.  సడన్గా కార్ బ్రేకేసి ఏంటి అని అడుగుతాడు.

ఏమీ లేదు జస్ట్ క్యాజువల్ గా చెప్పాను అంటే... లేదు నువ్వు ఏదో దాస్తున్నావు నన్ను  ఫ్రెండ్ గా అనుకోవడం లేదు  కదా అనగానే....

అలా ఏమీ లేదు నువ్వు నాకు ఎప్పటికీ కావలసిన వాడివే అని చెబుతుంది. అలాగైతే ఏమైంది చెప్పు కొంచెం గట్టిగానే అడుగుతాడు.

దానికి కళ్ళల్లో నుంచి నీళ్లు కారుతూ ఉంటే కళ్ళు తుడుచుకుని ఆడపిల్లలకు అమ్మ ఉండాలి. అమ్మ లేకపోతే తండ్రి ప్రేమా అయినా ఉండాలి.

అవేమీ లేకపోతే ఆడపిల్ల జీవితం చాలా నరకం అయిపోతుంది.  ఈరోజు నేను అనాధగా మిగిలి పోవడానికి తల్లి లేక పోవడమే.

అనుకోని పరిస్థితుల్లో నా భర్తతో నాకు వివాహం అయింది. అదే పరిస్థితులు దూరం అవడానికి కారణం అయ్యింది. అప్పుడే నా ప్రాణాలు పోవాలి ఆయన మాటలే నాకు ఇన్స్పిరేషన్ ఇచ్చాయి.

ఈరోజు మీ ముందు ఇలా ఉన్నాను అని చెప్పి నవ్వుతుంది.  ఆ నవ్వులో జీవం లేదు అని విక్రమ్ కూడా తెలుసు.

విక్రమ్ చేతులు స్టీరింగ్ పైన గట్టిగా బిగిసుకుంటాయి. స్పీడ్ గా ఎయిర్పోర్ట్ కి డ్రైవ్ చేస్తూ ఉంటాడు.

విక్రమ్ ఏమీ ఆలోచిస్తున్నాడు..
కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 33

విక్రమ్ చాలా సీరియస్ గా కార్ డ్రైవ్ చేస్తూ ఉంటాడు. ఆ స్పీడ్ కి అవిని కి చాలా భయమేస్తుంది.  విక్రమ్ గారు  కొంచెం స్లోగా వెళ్ళారా అని చెబుతోంది.

అవినీ ఫేస్ చూసి తన భయపడుతుంది అని అర్థమై కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకుని కొంచెం స్లోగా వెళ్తాడు. పార్కింగ్ ఏరియాలో కారు పార్క్ చేసి కారు దిగుతారు.

కం అని చెప్పి లోపలకి తీసుకువెళ్తాడు గాని ఏమీ మాట్లాడడు. విక్రమ్ ఫేస్ చూస్తుంటేనే తెలుస్తుంది ఎంత కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకుంటున్నాడు అని..

అవని విక్రమ్ చేతి మీద వణుకుతూనే చెయ్యి వేసి నేను ఫ్రెండ్ అనుకుంటున్నాను కాబట్టి ఇంత దూరం వచ్చాను. మీరు అలాగా కోపంగా ఉంటే నాకు భయమేస్తుంది అని బాధగా చెబుతుంది.

దానికి విక్రమ్ అవని వైపు చూసి  లేదు నువ్వు నిజంగా నన్ను ఫ్రెండ్ అనుకోవడం లేదు.  ఫ్రెండ్ అని అనుకుని ఉంటుంటే ఏమి జరిగిందో నాకు చెప్పే దానివి.

కానీ నువ్వు చెప్పడం లేదు అని అడుగుతాడు. నేను ఆడపిల్లని. నా ఆత్మ అభిమానాన్ని వదులుకొని ఇంతకు మించి చెప్పలేను.  అర్థం చేసుకోండి అని చెబుతుంది..

తలవంచుకుని మాట్లాడుతున్న కళ్ళల్లోంచి కన్నీళ్లు కారుతు విక్రమ్ చేతుల మీద పడతాయి. ఆ కన్నీళ్లు చూడగానే విక్రమ్  గుండె తరుక్కుపోతుంది.

  నీకు నేను బెస్టి ని  ఓకేనా అని కన్నీళ్లు తుడుస్తాడు. థాంక్యూ థాంక్యూ అని చెప్పి సైలెంట్ అవుతుంది.

విక్రమ్ మాత్రం చాలా సీరియస్ గా ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు. నువ్వు చెప్పలేని పరిస్థితి వచ్చింది అంటే అక్కడ ఇంకా ఏదో జరిగింది.

అది ఏంటో నేను తెలుసుకుంటాను అప్పుడు చెబుతాను ఒక్కొక్కళ్ళు పని అని అనుకుని..  వెంటనే భరత్ కి మెసేజ్ చేస్తాడు. ఆ మెసేజ్ కి ఓకే అని రిప్లై  వస్తుంది.

ఇంతలో అక్కడికి శ్రీ కూడా వస్తాడు.  శ్రీ కి అవిని నీ అప్పచెప్పి జాగ్రత్త అని చెప్పి... తనకు టైం అవుతుంది అని చెప్పి లోపలికి వెళ్లిపోతాడు.

విక్రమ్ కనుమరుగయ్యే వరకు అవని చూస్తూనే ఉంటుంది.  శ్రీ అవిని దగ్గరకు వచ్చి వెళదామా సిస్టర్ అంటే... ఆ పదండి అన్నయ్య అని చెప్పి ముందుకు అడుగులు వేస్తుంది కానీ...అడుగులు చాలా భారంగా పడుతూఉంటాయి.

ఫ్లైట్ ఎక్కిన విక్రమ్ మనసు మాత్రం కుదురుగా ఉండదు. చాలా డిస్టర్బ్డ్ గా అనిపిస్తుంది. అసలు ఏం జరిగిందో తెలుసుకునే అంతవరకు నాకు ప్రశాంతత ఉండదు అని కళ్ళు మూసుకుంటాడు. హైదరాబాద్ వచ్చేదాకా ఆలోచనలకి అంతమనేదే ఉండదు.

శ్రీ అవని కారులో వెళుతున్నారన్నమాట కానీ అవని మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గానే కూర్చుంటుంది. శ్రీ కూడా అవని నీ ఏ విధంగా డిస్టర్బ్ చేయకుండా సైలెంట్గా కార్ డ్రైవ్ చేస్తూ ఉంటాడు.

ఫ్లాట్ దగ్గరికి వచ్చిన సరే అవనిలో చలనం ఉండదు. ఇంకా శ్రీ నే కదిపి మనం వచ్చేసాము అని చెబితే  చూసుకోలేదు అన్నయ్య అని చెప్పి కారు దిగుతుంది.

శ్రీ కార్ పార్క్ చేసి అవని వైపు చూసి ఏంటి అవని ఏమి  ఆలోచిస్తున్నావు  అని అడిగితే ఏమీ లేదు అన్నయ్య అని చెబుతోంది.

చూడు అవని నువ్వు సొంత చెల్లెలు లాంటి దానివే. లాంటిదానివి ఏంటి నా చెల్లివే. నీకు ఎలాంటి కష్టం వచ్చినా,  బాధ వచ్చిన ఎప్పుడూ ఈ అన్నయ్య నీతోనే ఉంటాడు.

నీ మనసులో బాధ నాకైనా చెప్పుకుని భారం దించుకోవాలని అనిపిస్తే ఎలాంటి టైం అయినా సరే నాకు చెప్పు నేను నీకోసం ఎప్పుడూ ఉంటాను అని చెబుతాడు.

అలాంటి అవసరం వస్తే తప్పకుండా చెపుతాను అన్నయ్య అని చెప్పి గుడ్ నైట్ అని చెప్పి ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతుంది. నీ మనసులో బాధైనా, మాటైనా చెప్పకుంటే నువ్వు ఎందుకు అవని అవుతావు అనుకుని తను ఫ్లాట్ కి వెళ్ళిపోతాడు.

హైదరాబాదులో ఫ్లైట్ ల్యాండ్ అవ్వడంతోనే విక్రమ్ భరత్ కి మెసేజ్ చేస్తాడు. ఎంతవరకు వచ్చింది అని... అయిపోయింది బావ నువ్వు రావడమే ఆలస్యం అని తిరిగి మెసేజ్ చేస్తాడు.

ఓకే నేను డైరెక్ట్ గా మన గెస్ట్ హౌస్ కి వచ్చేస్తున్నాను అని చెప్పి మెసేజ్ చేస్తాడు. విక్రమ్ గెస్ట్ హౌస్ కి వెళ్ళేటప్పటికి వినయ్ కూడా ఉంటాడు.

నువ్వేంటి ఇక్కడ అంటే బావ ఏదో కంగారుగా ఉన్నాడని చెప్పి నేను కూడా తోడు వచ్చాను అని  చెబుతాడు.
సరే అయితే నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళిపో అంటే లేదన్నయ్య నేను ఉంటాను ప్లీజ్ అని బ్రతిమాలుతాడు.

సరే ఇక్కడ జరిగింది ఏది కూడా నువ్వు బయట పెట్టకు అని చెప్పి లోపలికి వెళతారు.

లోపలికి వెళ్ళగానే అక్కడ ఒక వ్యక్తి ని కాళ్లు చేతులు కట్టేసి కొడుతూ ఉంటారు. అతనికి ఒళ్ళు అంతా రక్తం వస్తూ ఉంటుంది.

ఏమైనా నోరు విప్పాడా అంటే ఇంకా ఏమీ చెప్పలేదు బావ అంటే సరే అయితే అని చెప్పి దగ్గరికి వెళ్లి చిటికె వేస్తాడు.
ఆ చిటికెలో సౌండ్ కి ఆ వ్యక్తి తల పైకెత్తి విక్రమ్ ని చూస్తాడు. అంతే పైప్రాణాలు పైనే పోతాయి.

ఏంటి నన్ను చూసి షాక్ అయ్యావా అని అడిగితే...విక్రమ్ గారు మీరైనా నన్ను సేవ్ చేయండి. వీళ్ళు ఎందుకో తీసుకొచ్చి నన్ను కొడుతున్నారు.

నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు అని చెబుతాడు. అవునా నీకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదా....అందుకేనా ఆ ఇంటి ముందు వాచ్మెన్ డ్యూటీ తీసుకున్నావు అని అడుగుతాడు.

ఆ మాటలకి ఉదయ్ నీళ్లు నములుతూ ఉంటే నాకు అన్నీ తెలుసు.  మర్యాదగా నీ అంతటి నువ్వు నిజాలు చెప్పావు అనుకో ప్రాణాలైనా నిలబడతాయి.

లేదు అనుకో నేను పెట్టే హింసలు తట్టుకోలేక చావే నయం అనుకుంటావు అని చెబుతాడు. ఆ మాటలకి ఉదయ్ గుటకలు వేస్తూ విక్రమ్ వంక చూస్తూ ఉంటాడు.

ఉదయ్ లో కనిపిస్తున్న భయం చూసి విక్రమ్ కన్నింగ్ గా నవ్వుతూ ఇప్పుడు నిజం చెప్పరా అని అడుగుతాడు.
ఏమి నిజం సార్ అని మళ్ళీ అదే అమాయకంగా అడిగితే నువ్వు ఇలా అడిగితే చెప్పవు.....

నా చేతి దెబ్బ తింటే గాని నీ నోటి నుండి నిజాలు బయటికి రావు అని చెప్పి గట్టిగా చెంప పైన కొడతాడు.  ఆ దెబ్బకి ముల్లోకాలు అన్ని కనపడతాయి లోపల ఉన్న జ్ఞాననేత్రం ఊడి చేతిలో పడుతుంది ఇప్పుడైనా చెబుతావా అని అడుగుతాడు.

అయినా ఉదయ్ ఏమీ తెలియనట్టుగా నాకు ఏమీ తెలియదు సార్ మీరు ఏ విషయం గురించి మాట్లాడుతున్నారో అని అంటే ఇంకా విక్రమ్ కి ఓపిక అంతా పోయి ఒక చాక్ తీసుకుని వచ్చి ఉదయ్ ముందు కూర్చుంటాడు.

విక్రమ్ ఏం చేయబోతున్నాడో భరత్ కి అర్థం అవుతుంది. ఉదయ్ వంక జాలిగా చూసి నీ మీద జాలితో ఇప్పుడు దాకా ఎలాంటి పనిష్మెంట్ ఇవ్వకుండా అడిగాము కానీ... ఇప్పుడు విక్రమ్ ఇచ్చే పనిష్మెంట్తో  నరకం కనబడుతుంది అని చెబుతాడు.

వినయ్ ఆశ్చర్యంగా భరత్ వంక చూస్తూ ఏంటి బావ నువ్వు అనేది ఇప్పటిదాకా ఇచ్చింది పనిష్మెంట్ కాదా అని అడిగితే....

మీ  అన్నయ్య దృష్టిలో కాదు. అందుకే నిన్ను ఇంటికి వెళ్ళిపోమన్నాము అంటే...  లేదు బావ నేను ఉంటాను ఆ టార్చర్ ఏమిటో నేను చూస్తాను అని ఆనందం ఆత్రం తో కలిపి  చెబుతాడు.

మీ అన్నదమ్ములు ఇద్దరికీ ఇదేమి శాడిజం రా అని   విక్రమ్ వైపు తల తిప్పుతాడు. విక్రమ్ మాత్రం కూల్ గా ఉదయ్ వైపు చూస్తూ నేను ఏ విషయం గురించి అడుగుతున్నాను నీకు తెలియదంటావా అంతే కదా అని అంటాడు.

ఉదయ్ భయంగా అవును అని తలపుతాడు. సరే అయితే నేను చేసే పనితో నేను దీని గురించి అడుగుతున్నాను నీకు బాగా తెలుస్తుంది అని చెప్పి...

తనే కుడిచేయిని తన చేతిలోకి తీసుకుని చాకుతో చిటికెన వేలిని చెక్కుతూ ఉంటాడు. ఆ నొప్పికి తట్టుకోలేక గట్టిగట్టుగా అరుస్తూ ఉంటాడు.  రక్తం కూడా బొట్టు బొట్లుగా కారుతూ ఉంటుంది.

అది చూసి వినయ్ భయంతో భరత్ చెయ్యి పట్టుకుని  ఏంటి బావ అన్నయ్య అంత కూల్ గా ఏదో పేషనేట్గా చేసినట్టు చేస్తున్నాడు.

  దానికి భరత్ నవ్వుతూ అటు చూడు అని చెప్తాడు.విక్రమ్ మాత్రం ఏమి పట్టించుకోకుండా తను మెల్లిగా చెక్కుకుంటూ ఉంటాడు.

ఉదయ్ ఇంకా బాధ తట్టుకోలేక ప్లీజ్  సార్ మీకు ఏం నిజం కావాలో చెప్పండి నేను  చెప్పేస్తాను అని గోల పెడుతూ ఉంటాడు.

దానికి విక్రమ్ నవ్వుతూ ఇప్పుడు లైన్ లోకి వచ్చావు. మా పెళ్ళి రోజున ఏం జరిగింది అని సూటిగా ఉదయ్ వైపు చూసి అడుగుతాడు.

అంతే ఆ మాటలకి ఉదయ్ గుండెజారి కడుపులోకి వస్తుంది. ఏం చెప్పాలో అర్థం కాక  మీ పెళ్లి రోజున ఏం జరుగుతుంది సర్....

మీకు శిల్పకి పెళ్లయింది.  శిల్ప మీ ఇంటికి వచ్చింది అంతే కదా అని అంటాడు. అవునా అని చెప్పి ఇంకొక వేలు తీసుకుని మళ్ళీ చెక్కడం  మొదలు పెడతాడు.

ప్లీజ్ సర్ మీరు అలా చేయకండి నాకు చాలా భయమేస్తుంది అంటే.... అవునా అంత భయం వేస్తే మళ్లీ నాకు అబద్ధం ఎందుకు చెబుతున్నట్టు అని అడుగుతాడు. దానితో ఉదయ్ కి అర్థం అయిపోతుంది.

విక్రమ్ కి అంతా తెలిసిపోయింది అని. నేను నిజం చెబితే నన్ను వదిలేస్తారా సార్ అని అడుగుతాడు. అది నీ పెర్ఫార్మన్స్ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.

కానీ ఏ ఒక్క విషయం కూడ దాయకుండా చెప్పు. ఎందుకంటే నేను నీ ఒక్కడు మీదే  ఆధారపడి ఉండును. నా వేలో నేను చాలామంది దగ్గరనుంచి ఇన్ఫర్మేషన్ కలెక్ట్ చేస్తాను.

అందులో నువ్వు ఏదైనా దాచావని తెలిసిన, తప్పుడుగా చెప్పావని తెలిసినా.. చేతివేళ్లతో పాటు కాళ్లు వేళ్ళు కూడా తీసేస్తాను అని చాలా స్మూత్ గా బేస్ వాయిస్ తో చెబుతాడు.

దానికి వినయ్ భారత్ తో ఏంటి బావ అన్నయ్య అంత సింపుల్ గా చెబుతున్నాడు అంటే... మీ అన్నయ్య ఇంట్లో వాళ్లతో మాత్రమే స్మూత్ గా ఉంటాడు బయట తన శత్రువులకి యముడే అని చెబుతాడు.
ఉదయ్ ఏమి చెబుతాడు...

[SivaSai]

Part - 34

ఉదయ్ భయంగా విక్రమ్ వైపు చూస్తూ నాకు ఓపిక చాలా తక్కువ. నువ్వు నిజం చెబితే నీకే మంచిది. ఇంతకు మించి అయితే నేను అడగను అని తన సెక్యూరిటీ కి సైగ చేస్తాడు.

ఎస్ బాస్ అనుకుంటూ అతను ఒక రాడ్ తీస్తాడు. అది చూడగానే ఉదయ్ భయంతో ఏమి చేయొద్దు నేను చెప్పేస్తాను అని ఆ రోజు ఏం జరిగిందో చెప్పడం మొదలుపెడతాడు.

మన వెర్షన్ లో...

విక్రమ్ మ్యాచ్ వచ్చినప్పుడు ధనుంజయ్ అది అవిని కి కుదరచాలి అని అనుకుంటాడు.  కానీ కూతురుతో మాట్లాడేది చాలా తక్కువ కాబట్టి...

భార్గవిని పిలిచి అవనికి ఒక సంబంధం వచ్చింది. ఆ డీటెయిల్స్ అన్నీ అవిని కి చూపించు. అవినికి నచ్చితే ఈ సంబంధం ముందుకు వెళదాము.

వాళ్ల ఆచారం ప్రకారం పెళ్లి అయ్యేంతవరకు అబ్బాయి, అమ్మాయి ఒకరిని ఒకరు చూసుకోకూడదు.అందుకే అబ్బాయి ఫోటో మనకి పంపలేదు.

కానీ అబ్బాయి డీటెయిల్స్ కావాలి నువ్వు చూడాలి అనుకుంటే... ఈ డీటెయిల్స్ లో ఉన్న లింక్ ఓపెన్ చేసావు అంటే అబ్బాయి ఫుల్ డీటెయిల్స్ వస్తాయి అని అని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు.

అబ్బాయి డీటెయిల్స్ చూసి భార్గవికి చాలా అసూయగా అనిపిస్తుంది.  ఇంత మంచి సంబంధం అవని కి కుదర్చడమా...

అది ఎప్పుడు ఏడుస్తూనే ఉండాలి. ఈ సంబంధం నా కూతురికే కుదుర్చుతాను. నా కూతురు మహారాణి లాగా ఉండాలి అనుకుంటూ ఆ డీటెయిల్స్ అన్నీ శిల్ప కు చూపిస్తుంది.

శిల్ప డీటెయిల్స్ చూస్తూ మామ్ నాకు అప్పుడే పెళ్లి చేసుకోవాలని లేదు.  నేను మోడల్ అవ్వాలనుకుంటున్నాను.

నాకు ఫ్యాషన్ ఫీల్డ్ మీద ఇంట్రెస్ట్ ఉంది అని చెబుతోంది. భార్గవి శిల్ప నెత్తి మీద ఒకటి మొట్టి పిచ్చి మొహమా ఇంత మంచి సంబంధం వస్తే వాళ్ల కింద వీళ్ళకింద వర్క్ చేస్తానంటావ్ ఏంటి...

ఇతన్ని పెళ్లి చేసుకుంటే ఫ్యాషన్ ఫీల్డ్  నీ చేతిలో ఉంటుంది. నువ్వు ఏది చేయాలనుకుంటే అది చేయగలవు అని చెబుతుంది.

ఏమిటి మా నువ్వు చెప్పేది అంటే అవును ఈ సంబంధం ఎలాంటిది అనుకుంటున్నా వో  విక్రమ్ ఫ్యామిలీ గురించి డీటెయిల్స్ చెబుతుంది అది విన్న వెంటనే...శిల్పా కళ్ళు నోరు వదిలేసి అంత మంచి సంబంధం ఆ అవిని కి కాకుండా... నాకంటే డాడీ ఒప్పుకుంటారా అని అడుగుతుంది.

అవన్నీ నీకెందుకు నేను చూసుకుంటాను కదా ఈ అబ్బాయిని పెళ్లి చేసుకోవడానికి ఫిక్స్ అయిపో అని చెప్పి...  ఆ డీటెయిల్స్ అన్ని శిల్ప కి ఇచ్చి వెళ్లిపోతుంది.

విక్రమ్ ఫోటో లేక పోవడం వలన లింక్ ఓపెన్ చేసి చూస్తుంది. అది బిజినెస్ కి సంబంధించినది. అందులో విక్రమ్ అవార్డు తీసుకునేటప్పుడు, బిజినెస్ మీటింగ్స్ లో ఉన్న పిక్స్ ఉంటాయి.

విక్రమ్ పిక్చర్స్ చుసిన శిల్ప మెస్మరైజ్ అవుతుంది. ఏంత అందంగా ఉన్నాడు. ఇలాంటి వాడిని అవనికి ఎలా వదిలేస్తాను. ఎప్పటికీ నా వాడే అని ఊహాలోకంలో తేలిపోతు ఉంటుంది.

ఇదేమో తెలియని అవని కాలేజ్ నుంచి వచ్చిన తర్వాత ఫ్రెష్ అయ్యి ఇంట్లో పని అంతా చేసి తన రూమ్ కి వెళ్ళిపోతుంది.

ఎందుకంటే అది భార్గవి  ఆర్డర్. ధనుంజయ్ ముందుకు ఎప్పుడు  రావడానికి వీల్లేదు అని చాలా స్ట్రిక్ట్ గా చెబుతుంది. దానికి కారణం ధనంజయ్ అని చెబుతుంది.

రూమ్ లో కి వెళ్లి చదువుకుంటున్న అవిని దగ్గరికి భార్గవి వస్తుంది. భార్గవిని చూసి అవని ఏదన్నా అవసరం ఉందా పిన్ని అని అడుగుతుంది.

నీకు ఒక సంబంధం వచ్చింది దాని గురించి మాట్లాడదామని  వచ్చాను  అని అక్కడ కూర్చుంటుంది. కానీ మీ నాన్న గారి కి ఆ సంబంధం శిల్ప కి చేయాలి అనుకుంటున్నారు.

కానీ నువ్వు ఉండగా శిల్ప కి చేస్తే బాగోదు కదా అందుకే రేపు అందరి ముందు అడుగుతారు. అప్పుడు నాకు ఇప్పుడు అప్పుడే పెళ్లి చేసుకోవడం ఇష్టం లేదు అని చెప్పు.

ఇది కూడా మీ నాన్నగారు చెప్పమన్నాను అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది.  వెళుతున్న భార్గవి వంక చాలా బాధగా చూస్తుంది.

ఎందుకు  నాన్న మీకు అంత ద్వేషం కోపం అని బాధపడుతుంది.  ఉదయం బ్రేక్ఫాస్ట్ చేసిన తర్వాత సత్యవతి గారు అవనినీ అడుగుతారు.

నువ్వు అబ్బాయి డీటెయిల్స్ చూసావా...  నీకు అంత ఓకేనా అని అడుగుతారు.  దానికి తండ్రి వైపు చూస్తుంది.
ఆయన కూతురు వైపు చూస్తారు.

రాత్రి భార్గవి చెప్పిన మాటలు గుర్తు వచ్చి నాకు అపుడే పెళ్లి చేసుకోవాలిని లేదు నాన్నమ్మ అని చెప్పి తల దించుకుంటుంది.
దానికి సత్యవతి గారు అవని గెడ్డం పట్టుకుని చాలా మంచి సంబంధం కాదనుకోకమ్మ అని నచ్చ చెబుతూ ఉంటారు. ధనుంజయ్ మాత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా కూతురు వైపే చూస్తూ ఉంటారు.

అవని మనసులో నాన్నగారికి నాకు ఈ సంబంధం చేయడం ఇష్టం లేదు.అందుకే మాట్లాడటం లేదు అనుకుని...

లేదు నాన్నమ్మ నేను ఇప్పుడు అప్పుడే పెళ్లి చేసుకొను. నన్ను ఇబ్బంది పెట్టొద్దు అని చెప్పి తన రూమ్ కి వెళ్ళిపోతుంది.

పెద్దవాళ్ళు ఇద్దరికీ ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాక సైలెంట్ గా ఉండిపోతారు. ధనుంజయ్ కూడా ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు. భార్గవి ఇదే మంచి సమయం అనుకొని ఏమండి నేనొక మాట చెప్తాను వింటారా అని అడుగుతుంది.

ఏమిటి అన్నట్టుగా చూస్తారు. ఈ సంబంధం శిల్ప కి కుదిర్చితే ఎలా ఉంటుంది అని అడుగుతుంది.

ఆ మాటకి సత్యవతి గారు ఏమి మాట్లాడుతువు నువ్వు. అవని కి పెళ్లి కాకుండా శిల్ప కి  ఎలా చేస్తాము అని గట్టిగ అడుగుతారు.
దానికి భార్గవి... క్షమించండి అత్తయ్య నా ఉద్దేశం అది కాదు. ఇంత మంచి సంబంధం వదులుకోవడం ఇష్టం లేక అంటున్నాను.

వాళ్లకి ముందే విషయం అంతా చెబుతాము. అంత ఒప్పుకుంటే ముందుకు వెళదాము అని...ఒకసారి శిల్ప తో మాట్లాడదామా అని ధనుంజయ్ వంక చూస్తుంది.

ధనుంజయ్ కూడా ఆలోచిస్తూ సరే శిల్ప ని పిలిచి అడుగు  అని చెబుతాడు.  శిల్ప ని కిందకి రమ్మని చెబుతుంది.

అందరిముందు శిల్ప ని నీకు ఒక మ్యాచ్ వచ్చింది. నీకు చేద్దామనుకుంటున్నాము నీకు ఇష్టమేనా అని అడుగుతుంది.

మీ ఇష్టమే నా ఇష్టం అని చెబుతుంది. అబ్బాయి డీటెయిల్స్ ఏమీ తెలుసుకోవా. అని అడిగేతే నాకు మీరే ముఖ్యం నాన్న.

మీకు నచ్చితే నాకు నచ్చినట్టే అని చెప్పు రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోతుంది.  శిల్ప తనకి ఇచ్చిన రెస్పెక్ట్ కి ధనుంజయ్ పొంగిపోతాడు.  అవని అలా ఎందుకు లేదు అని బాధపడతాడు.

ధనుంజయ్, భార్గవి విక్రమ్ ఫ్యామిలీని కలుస్తారు. విక్రమ్ ఫ్యామిలీతో మాట్లాడుతున్న ధనుంజయ్ ఇంపార్టెంట్ కాల్ రావడంతో ఇప్పుడే  వస్తాను  అని పక్కకు వెళ్లి మాట్లాడుతూఉంటాడు.

ఇదే మంచి సమయం అనుకుని  భార్గవి మాకు ఒక్కర్తే  కూతురు.  తనకి మీ సంబంధం బాగా నచ్చింది.  మేము ఎంత చెబితే అంత మా అమ్మాయికి.

మీరు ఎప్పుడు వస్తానంటే అప్పుడు పెళ్లి చూపులు ఏర్పాటు చేస్తాము అని చెబుతుంది. దానికి ఇంట్లో వాళ్ళందరూ అమ్మాయికి చాలా పద్ధతిలు తెలుసు అనుకుంటా అని సంతోష పడి మంచి రోజు చూసుకుని వస్తాము అని చెబుతారు.

సరే అయితేనండి మేము బయలుదేరుతాము అని భర్త వచ్చేటప్పటికి లేచి ఉంచుంటుంది.  ధనుంజయ్ ఫోన్ మాట్లాడు వచ్చేటప్పటికి ఇక్కడ పెళ్ళి మాటలన్నీ అయిపోతాయి.

అన్ని విషయాలు చెప్పవా భార్గవి అంటే చెప్పాను అండి అమ్మాయి గురించి అని చెబుతుంది.  సరే అని చెప్పి మేము బయలుదేరుతామండి. ఏ విషయమో మీరు చెప్పండి అని చెప్పి శిల్ప డీటెయిల్స్ ఫోటో ఇచ్చి వెళ్లిపోతారు.

వాళ్ళు వెళ్ళిన తర్వాత శిల్ప ఫోటో చూసి అమ్మాయి బాగుంది కదా అని అనుకుంటారు. మంచిరోజు చూసుకొని ధనుంజయ్ ఇంటికి ఆడవాళ్ళందరూ పెళ్లి చూపులకు వెళ్తారు.
పెళ్లిచూపుల్లో శిల్ప అందరికీ బాగా నచ్చుతుంది. విక్రమ్ పక్కన సరైన జోడి అని అనుకుంటారు. శిల్ప కూడా అంతే పద్ధతిగా, వినయంగా వాళ్ళ ముందు కూర్చుంటుంది.

ధనుంజయ్ భార్గవిని పిలిచి అవిని ఎక్కడ అని అడుగుతాడు.  దానికి నేను అవిని తో ఎంతో చెప్పాను అండి...

ఈరోజు చెల్లికి పెళ్ళి చూపులు ఉన్నాయి ఇంట్లో ఉండు అని. నాకు అర్జెంట్ పని ఉందని చెప్పి వెళ్ళిపోయిందండి అని బాధగా చెబుతుంది.

ధనుంజయ్ కూడా బాధపడుతూ సరేలే ఏం చేస్తాము,ముందు ఈ కార్యక్రమం చూడు... అని వచ్చిన వాళ్ళతో మాట్లాడుతూ ఉంటాడు.

భార్గవి కన్నింగ్ గా నవ్వుతూ నాకు తెలుసు మీకు ఎలా చెబితే లొంగుతారో అని వాళ్ళకి మర్యాదలు చేస్తూ ఉంటుంది.

భార్గవి తన అన్నయ్య, వదిన అయినా సునీల్,బిందుని పరిచయం చేస్తుంది. అత్తగారు, మావయ్య గారు అయినా సత్యవతి, శేషగిరి కూడా పరిచయం చేస్తుంది.

అందరూ నమస్కారం చేసి కూర్చుంటారు.  సత్యవతిగారు విక్రమ్ ఫ్యామిలీని చూసి.... కుటుంబం చాలా బాగుంది.
అవని ఆ ఫ్యామిలీలోనికి  వెళితే చాలా సుఖపడుతుంది.

కానీ ఎందుకు అవని వద్దు అంది. దీని వెనకాల ఏదైనా ఈ భార్యా భర్తల హస్తము ఉందా అని కొడుకు కోడలువైపు అనుమానంగా చూస్తుంది.

రెండు కుటుంబాల వారికి అన్నీ ఆమోదమై పెళ్లి డేట్ ఫిక్స్ చేసుకుంటారు.  విక్రమ్ ఫ్యామిలీ ఆచారం ప్రకారం ఇంటి కోడలు కి అన్ని అత్తగారు చేతుల మీదే జరుగుతాయి.

పెళ్లి వాళ్ళు వెళ్లిన కాసేపటికి అవని ఇంటికి వస్తుంది. ధనుంజయ్ కోపంగా అవిని తో ఈరోజు శిల్పకి పెళ్లి చూపులు అని తెలుసు కదా...

నువ్వు ఇంట్లో ఉండకుండా ఎక్కడికి వెళ్లావు అని కోపంగా అరుస్తాడు.  దానికి అవని ఒక సారి తండ్రి వైపు చూసి తలదించుకుని తన రూమ్ లోనికి వెళ్ళిపోతుంది.

సమాధానం చెప్పని కూతురి వైపు అసహనంగా చూస్తాడు.   కానీ సత్యవతికి ఎందుకో అనుమానం వచ్చి అవిని వెనకాలే రూమ్ లోనికి వెళ్లి ఏమైంది బంగారం అని అడిగితే...  నానమ్మ అని పట్టుకుని ఏడుస్తుంది.

అవినీ ఏమని చెబుతుంది....
కథ కొనసాగుతుంది....

[SivaSai]

Tjondhar ga update peyttu bro

E Roju Already Update Ichesaa