[anaamika]

ఈ కథ సెల్ ఫోన్లు అందుబాటులో లేని సమయంలో జరిగింది. నేను ఒక సెక్స్ థ్రిల్లర్ నవలని రాస్తున్నాను. అయితే దీనిలో కేవలం సెక్స్ మాత్రమే ఉండదు. కథ మరియు కథనంకి అనుగుణంగా సెక్స్ సన్నివేశాలు ఉంటాయి. అలాగే ఇందులో బూతులు కూడా తక్కువగా ఉంటాయి. అసలు ఉండవని చెప్పను కానీ కథలో పాత్రలు మాట్లాడే కొన్ని సన్నివేశాల్లో అక్కడక్కడా బూతులు దొర్లుతాయి. ఇది నేను ఈ ఫోరంలో రాస్తున్న మొదటి కథ. నేను ఈ మధ్యనే ఈ ఫోరంలో జాయిన్ అయ్యాను. నా మొదటి కథతో మిమ్మల్ని ఆనందింపచేస్తానని అనుకుంటున్నా. నేను వారంలో రెండు అప్డేట్ లు ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తాను. అలా కుదరని పక్షంలో కనీసం ఒక్క అప్డేట్ ఇవ్వడానికైనా ప్రయత్నిస్తాను.
నేను రాస్తున్న ఈ కథ ఏ ఒక్కరికైనా నచ్చితే చాలు అనుకుంటూ, ఈ కథని రేపు పోస్ట్ చేస్తాను. మీ అభిప్రాయాల్ని తెలుపుతారని భావిస్తూ .......
అనామిక 

[anaamika]

CHAPTER - 1
ఆరంభం
తెల్లవారి కొద్ది కొద్దిగా ఎండ రావడం మొదలైంది. అతను తన చేతి గడియారాన్ని చూసుకున్నాడు. అతనున్న కొండ చివరినుండి చూస్తే నగరం మొత్తం అద్భుతంగా కనబడుతుంది.
అతను అతని స్నేహితుడు ఇద్దరు కొండ శిఖరం మీద బోర్లా పడుకుని, తాము దగ్గరలో వున్నఇళ్లలోని వారికి కనిపించకుండా పొదలల్లో మాటువేసి వున్నారు. ఇద్దరి చేతుల్లో బైనాక్యూలర్స్ వున్నాయి. ఇద్దరు చాలా జాగ్రత్తగా కింద వున్న ఒక విల్లా ని, విల్లా చుట్టుపక్కల వున్న పరిసరాల్ని గమనిస్తున్నారు.
ఆ విల్లా కి బయట ముందుగా ఒక సెక్యూరిటీ గేట్ వుంది. కొద్దిగా ముందుకి వెళితే అక్కడ అందమైన స్విమ్మింగ్ పూల్ వుంది. స్విమ్మింగ్ పూల్ కి చుట్టుప్రక్కల కొన్ని ఫౌంటెన్ లు వున్నాయి.
ఇప్పుడు, మరోసారి, అతని బైనాక్యూలర్స్ ఆమె ఎస్టేట్ లోపల పరిశీలిస్తూ, చాలా దిగువన ఉన్న రహదారిపై దృష్టి సారించింది. భారీ చెట్ల సమూహాలు మరియు ఒక పండ్ల తోటల మధ్య లాక్ చేయబడిన ద్వారం నుండి అంతకు మించి క్రమంగా పెరుగుతున్న రాజభవనం వరకు వెళ్ళే వాకిలి. అతనిని ఇది ఎప్పటిలాగే ఆకట్టుకుంది. ఇతర సమయాల్లో మరియు ఇతర ప్రదేశాలలో, రాజులు మరియు రాణులు మాత్రమే ఇంత వైభవంగా నివసించేవారు. ఈ సమయంలో మరియు ఈ ప్రదేశంలో, గొప్ప ఇళ్ళు మరియు ఆధునిక రాజభవనాలు చాలా ధనవంతులు మరియు చాలా ప్రసిద్ధుల కోసం కేటాయించబడ్డాయి. అతనికి ధనవంతుల గురించి తెలియదు కానీ ఈ ఎస్టేట్ యొక్క అందగత్తె కంటే మరెవరూ ఎక్కువ ప్రసిద్ధి చెందలేదని అతనికి ఖచ్చితంగా తెలుసు.
అతను ఊపిరి పీల్చుకోకుండా చూస్తూ వేచి ఉన్నాడు.
అకస్మాత్తుగా అతని దృష్టిపధంలోకి ఎవరో వచ్చారు. అతను తన ఖాళీగా వున్న రెండో చేత్తో పక్కనే వున్న అతని స్నేహితునితో "రాహుల్, నేను చెప్పింది తన గురించే. అక్కడున్న చెట్ల మధ్యనుండి నడుస్తూ వస్తుంది. చూడు" అని సంభ్రమంగా చెప్పాడు.
అతని స్నేహితుడు కొద్దిగా జరిగి తన దృష్టిని ఆమె వైపు త్రిప్పడం అతనికి తెలిసింది. "అవును, ఆమెనే. కరెక్ట్ సమయానికి వచ్చింది" అని అతను చెప్పాడు.
తర్వాత వాళ్ళు ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడుకోకుండా జాగ్రత్తగా, ఏకాగ్రతతో, ఆరాధనతో ఆమె నడుచుకుంటూ చెట్ల మధ్యలో నుండి వస్తూ గేట్ వరకు వెళ్లడాన్ని గమనిస్తున్నారు. ఆమె తో బాటు ఒక చిన్న పోమేరియాన్ కుక్కపిల్ల కాళ్ళ చుట్టూ తిరుగుతూ ఆమె వెంటే నడుస్తుంది. ఆమె గేట్ వరకు వచ్చాక కుక్కపిల్లని ఎత్తుకొని, దాన్ని ముద్దు చేస్తూ తిరిగి దాన్ని కింద దించి మళ్ళీ చెట్ల మధ్యగా నడుస్తూ, రాజమహల్ లా వున్న భవనంలోకి వెళ్లి అదృశ్యం అయిపొయింది.
శరత్ తన బైనాక్యూలర్స్ క్రిందికి దించి, తన ప్రక్కన చుట్టి, తన వెడల్పు బెల్టుకు జతచేయబడిన పాకెట్ లో వాటిని జాగ్రత్తగా ప్యాక్ చేసాడు. ఈ పని కోసం అతనికి మళ్ళీ వాటి అవసరం ఉండదని అతనికి తెలుసు. సరిగ్గా ఒక నెల క్రితం ఈ జాగరణ ప్రారంభమైంది. అతను ఈ ఖచ్చితమైన పరిశీలన స్థలాన్ని ఎంచుకుని, మొదట మే 16 ఉదయం దానిని ఉపయోగించాడు. అది జూన్ 17వ తేదీ ఉదయం. అతను ఇక్కడ ఎక్కువగా ఒంటరిగా వచ్చాడు. కానీ అప్పుడప్పుడు తన సహచరుడు రాహుల్ తో కలిసి, గత ముప్పై రెండు రోజులలో ఇరవై నాలుగు రోజులు ఆమె ఉదయపు నడకను చూస్తూ, సమయాన్ని నిర్ణయించేవాడు. ఇదే చివరిసారి అవుతుంది.
తన వంటికి అంటుకున్న దుమ్ము ధూళిని వదిలించుకుంటూ లేస్తున్న రాహుల్ వైపు చూసాడు.
"ఏమంటావ్ ? అంతా అనుకున్న ప్రకారమే కదా?" అన్నాడు శరత్
"అవును. ఇప్పుడిక మన పధకాన్ని అమలు చెయ్యొచ్చు" అన్నాడు రాహుల్. అతని ముఖం ఒకవిధమైన ఆనందం మరియు కోరికతో మెరుస్తుంది.
అతని వయస్సు శరత్ కన్నా చాలా ఎక్కువే. శారీరకం గా కూడా రాహుల్ చాలా బలవంతుడు. శరత్ కి తెలివితేటలు అమితంగా ఉంటే, రాహుల్ కి బలం తప్ప బుర్ర పెద్దగా లేదు. రాహుల్ ఆరు అడుగుల ఎత్తుతో, కండలు తిరిగిన ఆకారంతో భారీగా ఉంటాడు. క్రమం తప్పకుండ వ్యాయామాలు చేస్తుంటాడు. వంట్లో ఎక్కడా కొవ్వు ఉన్నట్లు అగుపించడు. అతని ముందు శరత్ డిగ్రీ చదివే కుర్రోడిలా కనిపిస్తాడు. శరత్ అయిదు అడుగుల ఎనిమిది అంగుళాల ఎత్తు, బక్క పలచగా ఉంటాడు. రాహుల్ ఒక్క చేత్తో సులభంగా శరత్ ని గాల్లోకి ఎత్తగలడు.  
"మనం అనుకున్న పధకాన్ని రేపు మొదలుపెడదాం" అన్నాడు రాహుల్.
"ఇంకా మనం ఈ దోబూచులాటలు, గమనించడాలు ఆపేద్దాం. ఈ చూడటాలు, మాట్లాడటాలు ఈరోజుతో ఆఖరు. ఇక నేరుగా ఆక్షన్ లోకి దిగిపోదాం. ఇక ఈ నిమిషం నుండి మనం మన పధకానికి కట్టుబడిపోయాం. ఇక వెనక్కి తిరిగే ప్రసక్తే లేదు. సరేనా" అన్నాడు రాహుల్ తన కార్ వైపు నడుస్తూ శరత్ తో.
"సరే" అన్నాడు శరత్.
ఇద్దరు కార్ వైపు అడుగులు వేస్తుండగా శరత్ తన పధకం లో వున్నసవాళ్ళను, వాస్తవాన్నిఅంచనా వేయడానికి ప్రయత్నించాడు. ఈ పధకం తన మనసులో ఎన్నో నెలలుగా వుంది. అది ఒక కలలా, ఒక కోరికలా, ఒక ధ్యేయం లా నిర్మించుకుంటూ వచ్చాడు. అవన్నీ ఇప్పుడు ఇంకో ఇరవైనాలుగు గంటల్లో తీరబోతున్నాయా అని తనకే నమ్మశక్యంగా అనిపించడంలేదు.  
మరోసారి, నమ్మడానికి, అతను ఇటీవలి రోజుల్లో తరచుగా చేసిన పనిని చేశాడు. మళ్ళీ మొదటినుండి తాను తన పధకాన్ని ఎలా ప్లాన్ చేస్తూ వచ్చాడో అన్ని దశల వారీగా మళ్ళీ గుర్తుతెచ్చుకున్నాడు. మొత్తం ప్రక్రియ, ఫాంటసీ త్వరలో వాస్తవంగా మార్చబడుతుంది, దశలవారీగా.
తన పధకం మొత్తం ఎప్పటినుండో ఆలోచనల్లో వున్నా, అది అనుకోకుండా చివరి నెలన్నర లో సరైన దిశలో ప్రారంభించడానికి అతను తరుచుగా వెళ్లే ఒక బార్ వేదిక అయింది. శరత్ అడుగులు వేస్తూ రాహుల్ వైపు చూసి ఇతనికి అదంతా గుర్తు ఉండి వుంటుందా అనుకున్నాడు.
                                                                        **********

[anaamika]

ఎవరైనా నాకు, కథని పోస్ట్ చేసే టైం లో ఫాంట్ సైజు ని ఎలా పెంచాలో చెప్పగలరా ? నేను ప్రయత్నిస్తున్నాకానీ తెలియడం లేదు.

[anaamika]

CHAPTER - 2

ఈ పధకం అంతా మే అయిదు న రాత్రి పది పదకుండు గంటల మధ్య మొదలైందన్న విషయాన్నిఆ నలుగురు ఎప్పటికి మర్చిపోలేరు. మరీ ముఖ్యంగా రాహుల్ అసలు మర్చిపోడు.
ఆ రోజు అప్పటివరకు రాహుల్ కి అదొక చెడ్డరోజు. ఎన్నో ఆశలు పెట్టిన అతని గీత, తాను బంధాన్నిముందుకు తీసుక వెళదాం అనుకున్న సమయంలో ముఖం చాటేసింది. ఆరోజు దానితో ఆటో ఇటో తేల్చుకోవాలని ఫోన్ చేద్దామని తాను బయటికి వచ్చి ఆ బార్లోకి వెళ్ళాడు. అతను తన జీవితంలో ఎప్పుడు అంత కోపముగా లేడు. తన కోపం కొద్దిగా అయినా బార్లో మందు వేస్తే తగ్గుతుందేమో అని అనుకున్నాడు.
మామూలుగా అయితే ఏ విషయాన్నైనా పెద్దగా పట్టించుకోడు కానీ గీత తనని ఒక వెధవలా చేయడాన్ని తట్టుకోలేకపోయాడు. అది తన డబ్బున్న మొగుడిని వదిలి రావడానికి చివరి నిమిషంలో నిరాకరించడం అతనికి విపరీతమైన కోపాన్ని కలుగచేసింది. అలాంటి అమ్మాయిల్ని అతను చాలామందిని చూసాడు.
తను పనిచేసే మెకానిక్ షాప్ లో కార్ ల రిపేర్ కోసం వచ్చే కస్టమర్స్ లో ఇలాంటి చాలామంది అమ్మాయిలతో అతనికి తొడ పరిచయాలు వున్నాయి. రాహుల్ జీవన విధానం చాలా సులభంగా నిర్ణయించుకున్నాడు. మొదట అతను మిలటరీ లో కొన్ని సంవత్సరాలు పనిచేసి తర్వాత బయటికి వచ్చాడు. తర్వాత అతనికి వున్ననేర్పు కొద్దీ మెకానిక్ అయ్యాడు (అతని చదువు కూడా ఇంటర్ ఫెయిల్ అవ్వడంతో ఆగిపోయింది) జీవితాన్ని వీలైనంతగా రంగులరాట్నం లా బ్రతకాలి, త్రాగడం, అమ్మాయిలతో ఎంజాయ్ చెయ్యాలి అనే ఫిలాసఫీ తో గడుపుతున్నాడు ఇప్పటివరకు. ఇక సెటిల్ అవుదాం అనుకున్న సమయం లో గీత తో అయితే బావుంటుంది అనుకోడం, అదే సమయం లో తను కూడా అదే కోరిక వెలిబుచ్చడంతో ఇక సెటిల్ అవుదామని అనుకున్నాడు. కానీ అది తనని ఇంత మోసం చేస్తుందని వూహించలేకపోయాడు. ఇప్పటికి తనకి ముప్పై అయిదు ఏళ్ళు వచ్చాయి.
తనకి వచ్చే జీతం సరిపోవడంలేదు. తనకంటూ బ్యాంకు లో డబ్బులు కూడా ఏమి లేవు. తనంత గొప్ప మెకానిక్ ఎవరు లేరు తన గారాజ్ లో. అది అతని బాస్ కి కూడా తెలుసు. అందుకే జీతం పెంచమని అడిగాడు కానీ బాస్ జీతం పెంచలేదు. అక్కడున్న మిగతా మెకానిక్ షాప్ లో కనుక్కుంటే వాళ్ళు జీతం లా కాకుండా రిపేర్ చేసే వెహికల్ కి వేసే బిల్స్ ఆధారంగా పనిచేస్తున్నట్లు తెలిసింది. అలా తనకి కూడా ఇవ్వమని తన బాస్ ని అడిగితె అందుకు అతను ఒప్పుకోలేదు. రాహుల్ కి వున్న అలవాట్లకు బాస్ ఇచ్చే డబ్బు సరిపోవడంలేదు.
అతనికి వచ్చిన పెద్ద ఇబ్బంది ఏంటంటే, అమ్మాయిల్ని అనుభవించడానికి అతనికి డబ్బులు ఖర్చు పెట్టాల్సిన అవసరంలేదు, ఎందుకంటే రిపేర్ ల కోసం వచ్చే అమ్మాయిలని తన దారిలోకి తెచ్చుకోవడం అతనికి వెన్నతో పెట్టిన విద్య. రాహుల్ చూడడానికి ఆకర్షణీయంగా ఉంటాడు. మెకానిక్ గ పనిచేస్తున్నప్పుడు మెకానిక్ లా ఉంటాడు కానీ పని అయ్యాక నార్మల్ బట్టలు వేసుకుంటే అతనొక మెకానిక్ అని కనుక్కోడం కష్టం. రిపేర్ లకి వచ్చే కార్ ఓనర్స్ ముఖ్యంగా డబ్బుల సంపాదనలో పడి పెళ్ళాల శారీరక అవసరాలని కూడా తీర్చలేని మొగుళ్ళు, అలాగే డబ్బుల యావ లో పడి కూతుర్లు ఎలాంటి దారిని వెతుక్కుంటున్నారు అని గమనించలేని తల్లితండ్రులు వున్న కూతుర్లని రాహుల్ సులభంగా గమనించి పట్టుకునేవాడు.
రాహుల్ కి ఈ విషయంలో వయస్సుతో పనిలేదు. తనకోసం డబ్బులు ఖర్చు పెట్టే వాళ్ళు ఎవరు అనేది తనకి అనవసరం. వాళ్ళతో కొంచెం ప్రేమగా మసిలితే చాలు, అన్ని ఖర్చులు వాళ్ళే పెట్టుకుంటారు. అన్ని ఫిక్స్ అయ్యాక వాళ్లతో హోటల్ లో రూమ్ బుక్ చేసుకున్నాక, వాళ్ళు బెడ్ మీదకి వెళ్లేముందు బట్టలు విప్పాక, ప్రతి ఆడ దానికి ఉండియే ఉంటాయి, వక్షోజాలు మరియు యోని. అలాంటి ప్రతి అమ్మాయికి రాహుల్ మంచం మీద స్వర్గం చూపిస్తాడు. అతనికి తన మగతనం మీద విపరీతమైన నమ్మకం. నిజానికి తన ఏడు అంగుళాల పొడవు, రెండు అంగుళాల చుట్టుకొలత వున్న అంగం అంటే గర్వం. అమ్మాయికి ఏది ఇష్టమో అది కనుక్కుని మంచం మీద అలానే మెదులుతాడు. ఓరల్ అంటే ఇష్టపడేవాళ్ళకి అదే చేస్తాడు, అలానే డైరెక్ట్ గ ఇష్టపడేవాళ్ళకి డైరెక్ట్ గానే సుఖాన్ని చూపిస్తాడు.
అలా తనంత తానుగా వచ్చే అమ్మాయిలుండగా ఇది మాత్రం తనని లెక్కచేయకుండా ఎగ్గొట్టడం అతని అహాన్ని దెబ్బతీసింది. దాని పేరు గీత. అది పరిచయం అయ్యి రెండు నెలలు అవుతుంది. గీత మొగుడు మెకానిక్ షాప్ కి రెగ్యులర్ కస్టమర్. అతని వయస్సు అరవై కి పైబడే ఉంటుంది. బిజినెస్ ద్వారా కోట్లల్లో సంపాదించాడు. తన BMW కార్ ని తానే తెచ్చేవాడు కానీ తన భార్య కార్ ముర్సిడిస్ ని మాత్రం పనివాళ్ళతో పంపేవాడు.
నెల క్రితం మాత్రం ఎందుకో అనుకోకుండా తన కార్ రిపేర్ కోసం స్వయంగా గీత నే వచ్చింది. అదే తనని మొదటిసారి చూడడం. అప్పుడు రాహుల్ ఎవరిదో కార్ రిపేర్ చేస్తూ కార్ కింద వున్నాడు. అక్కడక్కడా grease అంటుకుని వుంది. పిలిచినట్లు అనిపించి రాహుల్ కార్ క్రింది నుండి తల మాత్రం బయటికి పెట్టి ఎవరా అని చూసాడు. గీత ని చూసి తన కళ్ళని తానే నమ్మలేకపోయాడు. ఆమె వయసు ముప్పై అయిదు లోపే వుంది. టైట్ డ్రెస్ వేసుకోవడం వల్ల ఆమె బాడీ కొలతలు అతనికి అర్ధం అయ్యాయి. ఆమె తన కార్ కి ఏమైందో చెబుతుంది కానీ రాహుల్ కళ్ళు మాత్రం ఆమె మీడియం సైజు వక్షోజాలని, గట్టిగ మరియు ఎత్తుగా, పెద్దగా వున్న పిర్రలని చూస్తున్నాయి.
త్వరగానే తన మనసుని కంట్రోల్ చేసుకుని, గీత కార్ ప్రాబ్లెమ్ గురించి చెబుతుండగా కార్ ఇంజిన్ మీద ద్రుష్టి పెట్టాడు. తర్వాత అంతా రాహుల్ ఆమె కార్ ప్రాబ్లెమ్ గురించి, ప్రాబ్లెమ్ ఎందుకు వచ్చింది చెబుతుండగా ఆమె వింటూ వుంది. కానీ గీత చూపులు మాత్రం రాహుల్ ముఖం నుండి పక్కకి వెళ్ళలేదు. రాహుల్ మాటలకి నవ్వుతూ, అప్పుడప్పుడు తను కూడా నవ్విస్తూ, నేను కూడా నిన్ను గమనిస్తున్నాను అన్నట్లు ప్రవర్తించింది. రిపేర్ అయ్యాక ఆమె డబ్బులు చెల్లించి కార్ తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది. ఆమె అక్కడినుండి వెళ్లినా రాహుల్ మనసులో మాత్రం తిష్టవేసుకుని కూర్చుంది.
ఇది జరిగిన వారానికి ఆమె మల్లి వేరొక ప్రాబ్లెమ్ ఉందని కార్ తీసుకుని వచ్చింది. ఆ తర్వాత వారంలో రెండుసార్లు ప్రాబ్లెమ్ ఉందని వచ్చింది కానీ కార్ లో ఏ ప్రాబ్లెమ్ లేదని రాహుల్ కి తెలుసు. అప్పుడే ఆమె తనకోసం వస్తుందన్న విషయం రాహుల్ కి అర్ధం అయింది.
ఆరోజు కార్ కింది భాగం లో ఎదో శబ్దం వస్తుందని మళ్ళి వచ్చింది. ఈసారి ఆమె నడుం పైకి వున్న T-షర్ట్, తొడల వరకే వున్న షార్ట్ వేసుకుని వచ్చింది. రాహుల్ కి ఆమె అప్పుడు సెక్సీ గ కనిపించింది. అతను కార్ ప్రాబ్లెమ్ ఏంటో చూద్దామని కార్ కింద పడుకుని రిపేర్ చేసి బయటికి వస్తుండగా గీత ద్రుష్టి తన తొడల మధ్య భాగం మీదే ఉండడాన్ని గమనించాడు.
రాహుల్ నిలబడ్డాక ఇద్దారూ కాసేపు సరదాగా మాట్లాడుకున్నారు. ఇంతలో అతని బాస్ బయటికి వచ్చి వీళ్ళిద్దరినే చూస్తుండడాన్ని రాహుల్ గమనించి, వీడు ఎందుకు అలా చూస్తున్నాడు అనుకుంటుండగా గీత అతన్ని దాటి వెళ్లి డ్రైవర్ సీట్ లో కూర్చుంది. గీత డోర్ వేసిన శబ్దాన్ని విని రాహుల్ గీత వైపు తిరిగి మాట్లాడదాం అనుకునే లోపు గీత కార్ ని స్టార్ట్ చేసింది. ఆలస్యం చేయకుండా ఒక్క ఉదుటున రాహుల్ ఆమె కూర్చున్న డోర్ దగ్గరికి వెళ్లి, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ
"నేను ఒక విషయాన్ని మీ దగ్గర ఒప్పుకోవాలి. మీతో మాట్లాడడం నాకు చాలా సంతోషాన్ని ఇస్తుంది గీత గారు" అన్నాడు.
"నాకు కూడా అదే అనిపిస్తుంది రాహుల్" అని చెప్పింది.
"అయితే నాకు ఇంకా మీతో మాట్లాడి మీ గురించి ఇంకా తెలుసుకోవాలని వుంది. నా పని ఇక్కడ రాత్రి తొమ్మిది గంటలకి అయిపోతుంది. మనం తొమ్మిదిన్నరకి ఏదైనా బార్ లో బీర్ కోసం కలుద్దామా?" అని అడిగాడు.
"అమ్మాయిల దగ్గర నువ్వు సమయాన్ని వృధా చేయవనుకుంటా రాహుల్" అంది.
"మీలాంటి అమ్మాయి అయితే అసలు చేయను. మీకోసం తొమ్మిదిన్నరకి బార్ లో వెయిట్ చేస్తుంటా" అన్నాడు
గీత తన కార్ రివర్స్ చేసుకుంటూ వెళుతూ "తప్పకుండా" అందో, అనలేదో కార్ శబ్దంలో అతనికి అర్ధంకాలేదు.
అయినా అతనకి ఆరోజంతా సంతోషంగా, ఉల్లాసంగా అనిపించింది. మధ్యాహ్నం భోజనం బ్రేక్ లో బయటికి వెళ్లి సాయంత్రానికి కావాల్సిన బట్టలు కొన్నాడు. అలాగే రాత్రి చేయబోయే కార్యానికి కావాల్సిన ఖరీదైన మందు కొన్నాడు. మళ్ళి మెకానిక్ షాప్ కి వెళ్లి తన డ్యూటీ అయ్యేవరకు పని చేసాడు. ఇంటికి వెళ్లి శుభ్రంగా స్నానం చేసి, నీట్ గ షేవ్ చేసుకుని తను గీత కి చెప్పిన బార్ కి చెప్పిన సమయానికి వెళ్లి, ఆమె కోసం ఎదురుచూడం మొదలెట్టాడు.
పదిన్నర దాటింది కానీ ఆమె రాలేదు. ఆమె ఇక రాదు అని అర్ధం అయింది. లంజముండ నాలో కోరికల్ని రాజేసి, నన్ను వెర్రివాడిని చేసింది. నీ బ్రతుకు ఇది అని నన్ను వెర్రోడిని చేసింది. నన్ను ఒక కుక్కపిల్లలా చేసింది. నీలాంటోడు నాకు సరిపోడు అని సందేశం ఇచ్చింది అని రాహుల్ తనలో తాను రగిలిపోయాడు.
రాహుల్ కోపం నషాళానికి ఎక్కింది. బార్ నుండి నేరుగా తను పనిచేసే షాప్ కి వెళ్ళాడు. అక్కడున్న బిల్ బుక్ తీసి అందులో గీత ఇంటి నెంబర్ ని తీసుకున్నాడు. అక్కడినుండి తిన్నగా ఒక పబ్లిక్ టెలిఫోన్ బూత్ కి వెళ్లి గీత ఇంటికి ఫోన్ చేసాడు. కొన్ని రింగ్ లు అయ్యాక ఫోన్ తీసిన శబ్దం వినబడింది. అవతలి వ్యక్తి హలో అనగానే అది గీత గొంతు అని అర్ధమైంది. చాలా కూల్ గ ఏమి జరగనట్లు ఉండడం రాహుల్ గమనించాడు.
"గీత, నేను రాహుల్ ని. ఏమైంది? నీకోసం గంట పైగా వెయిట్ చేస్తున్నాను" అన్నాడు.
"ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు?"
"నేను రాహుల్ ని. నేనెవరో నీకు తెలుసు. మనం ఈరోజు ఉదయం కలిసాం. నీ కార్ రిపేర్ చేశా. రాత్రి కలుద్దాం అనుకున్నాం. బార్ లో బీర్ తాగుదామని అనుకున్నాం"
అప్పుడు గీత నవ్వింది.
"ఒహ్హ్!! నువ్వా రాహుల్. ఏంటి? నేను వస్తా అని నువ్వు నిజముగా నమ్మవా?"
రాహుల్ ఆవేశంతో రగిలిపోయాడు.
"నేను నమ్మడం ఏంటి? నేను సీరియస్ గ ఉండకపోవడం ఏంటి? నేను నిన్ను డ్రింక్ కోసం పిలిచాను. వస్తా అని నువ్వు అన్నావ్. నువ్వు ఒప్పుకున్నావ్".
"ఓహ్ !! ఇది నాకు చాలా సిగ్గుగా అనిపిస్తుంది. నేను వస్తానని నువ్వెలా వూహించుకున్నావో నాకు నిజంగా అర్ధం రావడంలేదు. నువ్వు పొరపడ్డావ్"
"నీయమ్మ, నేను అపార్ధం చేసుకున్నది ఏమిలేదు"
"నాతో మాట్లాడేటప్పుడు జాగ్రత్తగా మాట్లాడు. అయినా ఇదంతా వేస్ట్. నేను ఫోన్ పెట్టేస్తున్నా"
ఆ వెంటనే ఫోన్ పెట్టేసిన శబ్దం విన్పించింది రాహుల్ కి.
రాహుల్ కోపం ఇంకా పెరిగిపోయింది. మళ్ళి వెంటనే ఫోన్ చేసాడు. అవతల ఫోన్ తీయగానే
"చూడు గీత, నేను చెప్పేది కూడా విను. నువ్వు ఒప్పుకో లేదా ఒప్పుకోకు కానీ మనం ఒకళ్ళకి ఇంకొకళ్ళు సైట్ కొట్టుకున్నామన్నది నిజం. ఇద్దరు ఒకళ్ళకి ఇంకొకళ్ళు నచ్చినప్పుడు బార్ లో కూర్చుని ఒక బీర్ తాగడంలో తప్పేముంది? అయినా నేను నీకు ఇంకొక అవకాశం ఇస్తున్నా----"
"ఏంటి? నాకు నువ్వు ఇంకొక అవకాశం ఇస్తున్నావా? నీకెంత ధైర్యం ఉండాలి ఆ మాట నాకు చెప్పడానికి. నువ్వొక ఆఫ్ట్రాల్ గాడివి. బోడి ఒక మెకానిక్. కార్ లు రిపేర్ చేసి బ్రతికే బ్రతుకు నీది. అయినా నాగురించి నువ్వేం అనుకుంటున్నవ్"
"నువ్వొక ఆడదానివి. కానీ ఇప్పుడు నాకేం అనిపిస్తుంది అంటే, ఎవడో ఒకడిది ఎప్పుడు లేస్తుందా అని ఎదురుచూసే చీప్-------------"
"నీలాంటి భాష మాట్లాడే వాళ్ళతో మాట్లాడడంకన్నా--- అయినా నీలాంటోడు ఇలాంటి భాష కాక ఇంకేం మాట్లాడగలడు. ఇంకోసారి నాకు ఫోన్ చేసే ధైర్యం చేయకు. అలా చేస్తే మాత్రం నీకు కష్టాలు తప్పవు. నేను పెళ్ళైన వ్యక్తిని. నేను పరాయి వ్యక్తులతో బయటికి వెళ్ళను. ఒకవేళ వెళ్లాల్సి వస్తే, నీలాంటి బూతులు మాట్లాడే మనిషితో మాత్రం కాదు. నీ మంచి కోసమే చెబుతున్నా. మళ్ళీ ఫోన్ చేస్తే మాత్రం నేను నా భర్తతో చెప్పాల్సి వస్తుంది. అదే జరిగితే నీ వుద్యోగం ఊడుతుంది".
అలా అంటూనే గీత ఫోన్ పెట్టేసింది. రాహుల్ ఆవేశముతో ఊగిపోయాడు. తన జీవితంలో తనని ఎవరు అంతగా అవమానించలేదు. ఈ లంజది తన మగతనం మీదే దెబ్బ కొట్టింది. ఫోన్ బూత్ నుండి బయటికి నడుస్తుంటే అతని కోపం ఇంకా ఎక్కువ అయిపోతుంది. ఇంతవరకు తనకి ఎవరూ ఇలాంటి అవమానాన్ని కలిగించలేదు.
రాహుల్ కి రాజకీయాలు తెలియదు. అయితే గొప్పవాళ్ళు ఇంకా గొప్పవాళ్ళు అవుతున్నారు పేదవాళ్ళు అంటే తనలాంటి వాళ్ళు ఇంకా పేదవాళ్లుగా మారుతున్నారు అన్నది తెలుసు. డబ్బున్నవాళ్ళు ఇలా తమకి ఇష్టమైనట్లు సందర్భాన్ని మార్చుకోగలరని గ్రహించగలడు. అందుకే వాళ్ళకి ఎర వేసి వాళ్లతో తన అవసరాల్ని తీర్చుకుంటూ తన అహాన్ని సంతృప్తిపరుచుకోగలిగాడు.
అలా అనుకుంటూ రాహుల్ ఆ బార్ లోకి అడుగుపెట్టాడు. అక్కడ తన జీవితాన్ని మార్చగలిగే సంఘటన ఎదురుకాబోతుందని అతనికి తెలియదు.

***

[anaamika]

అదే బార్ లో శరత్ అప్పటికే వచ్చి వున్నాడు. ఆతను చుట్టుపక్కల వున్న వ్యక్తుల్ని గమనిస్తున్నాడు. అతని చేతిలో ఒక చిన్న నోట్బుక్ మరియు పెన్ వున్నాయి. శరత్ కి కథలు రాయడం అంటే ఇష్టం. అతనికి ఒక గొప్ప రచయిత కావాలన్నా తపన వుంది. చాలామంది రచయితలు తమవెంట చిన్ని పుస్తకం వెంట పెట్టుకుంటారని, వాళ్ళకి ఏదైనా ఇంటరెస్టింగ్ సంఘటన జరిగినప్పుడు దాన్ని తమ పుస్తకంలో రాసుకుని దాన్ని తమ రచనలో వాడుకుంటారని తెలుసుకుని తాను కూడా అదే ఫాలో అవుతున్నాడు.
మామూలుగా అయితే శరత్ బార్ లకి వెళ్ళడు. చాలా తక్కువ సార్లు అతను వెళుతుంటాడు. అయితే అప్పటికే అతను తన గదిలో ఒంటరిగా గడిపి గడిపి బోర్ కొట్టిపోయింది. మనసు లో కొత్త ఆలోచనలు రావాలంటే బయటికి వెళ్లడం మంచిదని అనిపించి అతను ఆ బార్ కి వచ్చాడు. అతను వచ్చినప్పుడు బార్ చాలావరకు ఖాళీగానే వుంది కానీ దాదాపుగా టైం పది అవడంతో, బార్ లో అన్ని కుర్చీలు నిండుకున్నాయి అక్కడక్కడా ఖాళీ కుర్చిలున్నాయి. అలాంటిదే ఒక ఖాళీ శరత్ వున్నటేబుల్ దగ్గర వుంది.

ఇక్కడ శరత్ గురించి కొంత చెప్పాలి. అతనికి ఎన్నో ఐడియా లు వస్తుంటాయి. వాటిని అతను తన మనసులో ఒక సినిమా లా ఊహించుకుంటూ వాటిని ఒక పద్దతిలో పెట్టి వాటిని తన పుస్తకం లో పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు కానీ అది అతనికి కష్టం అవుతుంది. ఒక రచయితకి తన కథ మొదలుపెట్టడం, దాన్ని కొనసాగించడం ఎంత కష్టమో అతనికి బాగా అర్ధం అవుతున్నది.
అతను బార్ కి తాగడానికి రాలేదు. తన గదిలో వుండడంకన్నా, ఇలాంటి ప్రదేశానికి వస్తే, కొత్త మనుషులను గమనిస్తే, ఏవైనా కొత్త ఐడియా లు వస్తాయేమో అని వచ్చాడు. రోడ్ మీది మనుషులకన్నా బార్ లోని వ్యక్తులైతే, ఎక్కువ ఐడియా లు వస్తాయని అక్కడికి వచ్చాడు. గ్లాస్ లో ఒక పెగ్ పట్టుకుని అక్కడున్న మనుషుల్ని గమనించడం మొదలుపెట్టాడు.

అప్పుడే అతనికి ఆరడుగుల ఎత్తుతో, ఫిట్ గ వున్న శరీరం తో, కోలముఖం, తీక్షణంగా చూస్తున్న కళ్ళతో వున్న ఒక మనిషి లోపలి రావడం కనిపించింది. అతను నేరుగా వచ్చి శరత్ కూర్చున్న పక్క చైర్ ని విసురుగా లాక్కుని అందులో కూర్చున్నాడు.

అతన్ని చూసిన వెంటనే అక్కడున్న బార్టెండర్, అతన్ని చూసి నవ్వుతూ పలకరిస్తూ
"ఎలా వున్నారు రాహుల్ గారు" అన్నాడు.

రాహుల్ కి బార్ లలోని బార్టెండర్ లతో మంచి పరిచయాలే వున్నాయి ఎందుకంటే అతనికి అన్ని బార్ లు కొట్టిన పిండే కాబట్టి. రాహుల్ వెంటనే అతన్ని గుర్తు పట్టి
"హలో రాము. నిజం చెప్పాలంటే ఈరోజు పరామ ఛండాలంగా నడుస్తుంది" అన్నాడు.

"ఆలా అయితే మీ మనసుని మార్చడానికి మా దగ్గర చాల మందులు వున్నాయి. మీరు ఎం తీసుకుంటారో చెప్పండి?" అని అడిగాడు

"నిజం చెప్పాలంటే ఇప్పుడు నాకు ఒక కత్తిలాంటి ఆడది కావలి కానీ ప్రస్తుతానికి ఒక బీర్ తో సరిపెట్టుకుంటాను" అన్నాడు.

ఇదంతా వింటూ గమనిస్తున్న శరత్ ఇదంతా నోట్ చేసుకుందామా వద్ద అని ఆలోచిస్తూ, పెద్ద రచయితలు ఇలాంటివి నోట్ చేసుకుంటారు అని గుర్తుకొచ్చి చివరికి తన పుస్తకంలో అది రాసాడు.

***

రాహుల్ తన మొదటి బీర్ ని పూర్తి చేసాడు. రెండో బీర్ ఆర్డర్ చేయడానికి చూస్తూ, తన బాధలు చెప్పుకోడానికి ఎవరన్నా ఉన్నారేమో అని చుట్టుపక్కల చూసాడు. అతనికి ఒక ప్రక్కన సుమారు 50 నుండి 55 సంవత్సరాల వయసున్న, బట్టతల అదికూడా తెల్ల వెంట్రుకలున్న, ముక్కుమీదకి పడే కళ్లద్దాలున్న ఒక మనిషి కనిపించాడు. మనిషి ఎలా వున్నా, వయసు ఎంత వున్నా, తనకి బాతాఖానీ కావాలని అనిపించింది.

"హలో గురువుగారు, నా పేరు రాహుల్" అంటూ తన చేతిని చాచాడు.
ఆ ముసలి మనిషి ఒక్కసారి ఆశ్చర్యపోయి, తన చేతిని కూడా చాస్తూ "హలో, మీరు ఎలా వున్నారు? నా పేరు ఆది నారాయణ" అన్నాడు.

"అయితే నారాయణ గారు, నేను మన బార్టెండర్ రాము నాకేం కావాలి అని అడిగినప్పుడు నేను చెప్పిన సమాధానం మీకు ఎలా అనిపించింది?" అని అడిగాడు.

ఆది నారాయణ తడబడుతూ "నే.....నేను మీరేం చెప్పింది, మీ ఇద్దరి సమభాషణలో ఎం జరిగిందో నేను వినలేదు" అన్నాడు.

"రాము నన్ను మీకేం కావాలి అని అడిగితే, నేను కత్తిలాంటి అమ్మాయి కావాలి, కానీ ఇప్పటికైతే బీర్ మాత్రం ఇవ్వు" అని నవ్వుతూ చెప్పి "మా ఇద్దరి మధ్య ఇది ఎప్పుడూ సంభాషణ ఇలాగె జరుగుతుంది. విన్న మీకు ఎలా అనిపించింది నారాయణ గారు ?"  అని అడిగాడు.

నారాయణ ఒక వెర్రి నవ్వు నవ్వుతూ "చాలా గొప్పగా చెప్పారు" అన్నాడు.

రాహుల్ కి అతనితో మాటలు కలిపి పెద్ద ఉపయోగం లేదనిపించింది. ఇలాంటి వాళ్ళు తమ ఆలోచనల్లో తాముంటారు. ఎదో కష్టాలన్నీ తమకే వచ్చినట్లు అనుకుంటారు. అతనితో మాట్లాడితే తన మూడ్ మారడం సంగతి అటుంచి, ఇంకా పాడవుతుందేమో అనిపించి రాముని పిలవాలని తన ద్రుష్టి మళ్ళించాడు.
అంతలోనే ఎవరో ఒకరు రాముని బార్ లో వున్న T.V. లో నైట్ న్యూస్ పెట్టమని పెద్దగా చెప్పాడు. వెంటనే రాము T.V. పెట్టి, అతను అడిగిన న్యూస్ ఛానెల్ ని పెద్ద సౌండ్తో పెట్టాడు. ఆ అనౌన్సర్ వార్తాఅంశాలను చదవడం మొదలెట్టాడు. త్వరలో పెంచబోతున్న టాక్స్ విధానం గురించి చెప్పాడు. అమెరికా లో జరుగుతున్నఎదో ఒక విషయం గురించి చెబుతూ ఆఖర్లో
"తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమలో మకుటం లేని మహారాణిగా ఒక వెలుగు వెలుగుతున్న సెక్స్ బాంబు నటి స్మిత, ఇప్పుడు కొత్తగా ఒక భారీ బడ్జెట్ సినిమా పూర్తి చేసిందని, అది త్వరలో రిలీజ్ కాబోతుందని, అందులో స్మిత దాదాపుగా అర్ధనగ్నంగా యాక్టింగ్ చేసిందని, ఎవరైనా దమ్ము ధైర్యం వున్న దర్శక నిర్మాతలు ముందుకొస్తే, తాను నగ్నంగా నటించడానికి సిద్ధమని, ప్రస్తుతం తాను పూర్తి చేసిన సినిమా లో కూడా ఎన్నో అడల్ట్ కంటెంట్ సీన్స్ ఉన్నాయని చెప్పిందని" అనౌన్సర్ చెప్పాడు.

ఈ వార్త రాహుల్ ని ఆకర్షించి శ్రద్దగా వినడం మొదలెట్టాడు.

"స్మిత 28 సంవత్సరాల వయసులోనే ఒక గొప్ప గుర్తింపు తెచ్చుకుంది. తాను చేసిన ప్రతి సినిమా సూపర్ హిట్ అయింది. మొత్తం భారతదేశ చిత్ర పరిశ్రమలోనే ఒక సక్సెస్ సెక్స్ బాంబు బిరుదుని సంపాదించింది. ప్రస్తుతం ఆమె నటించిన సినిమా లో ఆమె ఒక సెక్స్ మేనియాక్ భర్తకు భార్యగా నటించింది. ఈ రోల్ చేయడంపైనే ఎన్నో విమర్శలకి గురైంది. ఈ సినిమా లోని కొన్ని పాటలకి ఆమె దాదాపుగా నగ్నంగా డాన్స్ చేసిందన్న వార్తలు అందుతున్నాయి. ఇప్పుడు ఆ సినిమా ట్రైలర్ మీకు చూపిస్తున్నాం" అని చెబుతూ సినిమా ట్రైలర్ వేశారు.

అప్పుడే స్మిత ఫోటోలు, అందులో అర్ధనగ్నంగా వున్నవి కొన్ని, దాదాపుగా నగ్నంగా వున్నవి కొన్ని చూపించారు. స్మిత గురించి తనతో నటించిన హీరోలతో వాళ్ళు ఆమె గురించి చెప్పిన కామెంట్స్, దర్శకులు, నిర్మాతలు ఆమె గురించి తమ అభిప్రాయాల్ని, ఆమె నటనాకౌశలం గురించి చెప్పారు.
T.V. లో ఆమె చివరి ఫోటో లో ఆమె పూర్తి నగ్నంగా ఒక మంచం పై పడుకుని ఉంటే, ఒక పల్చటి బెడ్ షీట్ ఆమె స్థనాల్ని, కటి భాగాన్ని మాత్రమే దాచింది. ఆమె తొడలు, అర్ధనగ్నంగా వున్న పిర్రలు చాలా సెక్సీగా కనిపిస్తున్నాయి.

"దేవుడా!!! నా అంగం లేచి నిల్చుంది" అన్నాడు రాహుల్.

తలతిప్పి నారాయణ వైపు చూసాడు. అతను T.V. మీద కనిపించిన ఫోటో చూస్తూ తన పెదాలను తడుపుకుంటున్నాడు.

రాహుల్ తన తలతిప్పి రెండోవైపు చూసాడు. అక్కడున్న వ్యక్తికి దాదాపుగా 40 సంవత్సరాలు ఉంటాయి. భారీగా వున్నాడు, కొంచెం కరకుగా అగుపించాడు. అతను కూడా T.V. మీద కనిపిస్తున్న స్మిత ఫోటో నే కళ్ళు విప్పార్చుకుని, ఆకలిగా చూస్తున్నాడు.

"హలో, నా పేరు రాహుల్. ఆమెను చూస్తే మీకు ఎలా అనిపిస్తుంది?" అని అడిగాడు.

"నా పేరు రంజిత్. అలాంటి కొలతలు, సెక్సీ అమ్మాయి బహుశా ఈ ప్రపంచంలో ఇంకొకళ్ళు  ఉండకపోవచ్చు అనుకుంటా" అన్నాడు.

"సరిగ్గా చెప్పారు. ఆమెని చూసాక, ఆమెతో ఒక్క రాత్రి గడపడానికి ఈ ప్రపంచంలో ఎంత కష్టసాధ్యం అయిన పనైనా నవ్వుతూ చేస్తా. దానికి భావప్రాప్తి కలిగించానంటే ఇక నా జన్మ సార్ధకం అయినట్లే. మీరు కూడా ఒప్పుకుంటారా" అడిగాడు రాహుల్.

"ఒప్పుకోడమా ? విను. దానితో ఒక్కరాత్రి గడిపి, నేను సుఖపడుతూ, దాన్ని సుఖపెట్టడానికి, నా పెళ్ళాం, పిల్లల్ని అమ్మడానికైనా నేను సిద్ధం. తర్వాత ఎం జరుగుతుంది అనేది నాకు అనవసరం. తర్వాత నేను చచ్చిపోయినా నాకు సంతోషమే" అన్నాడు రంజిత్.

ఇంతలో అనుకోకుండా అప్పటివరకు వీళ్ళ మాటలు వింటున్న ఆదినారాయణ వీళ్ళ వైపు వంగి, కళ్ళద్దాలను సర్దుకుంటూ
"మీ ఇద్దరి మాటలతో నేను ఏకీభవిస్తా. దానితో ఎంజాయ్ చేయడమనే తలపు కి నేను కూడా ఒప్పుకుంటే కానీ మనలాంటి సాధారణమైన మనుషులు అలాంటి కోరికల్ని ఎలా సాదించుకోగలరు" అన్నాడు విచారంగా తన బట్టతల తడుముకుంటూ.

"మనం తప్పకుండ సాధించగలం" అన్న స్థిరమైన గొంతు వాళ్ళ వెనుకనుండి వినిపించింది.

ముగ్గురూ ఆశ్చర్యపోయి తమకి వినిపించిన గొంతు వైపు తిరిగారు.

అక్కడ వాళ్లకి అప్పుడే ఇరవైల్లోకి అడుగుపెట్టిన ఒక అందమైన కుర్రోడు, ఒక చేతిలో పుస్తకం తో వాళ్ళవైపు నవ్వుతూ చూస్తూ కనిపించాడు.

"అందరికి హలో, నా పేరు శరత్. స్మిత గురించి మీరు మాట్లాడుకుంటున్నది మీకు తెలియకుండా నేను విన్నందుకు నేను క్షమాపణలు కోరుతున్నా. ఆదినారాయణ గారు, మీరు తప్పుగా అన్నారు, మనలాంటి సాధారణమైన మనుషులు కూడా స్మిత లాంటి వారితో మన కోరికలు తీర్చుకోవచ్చు. రాహుల్ గారు, స్మిత ని దెంగాలన్న కోరిక మీకు నిజంగా వుందా?" అని అడిగాడు.

"నిజంగా వుండడమా ? అంటే దాన్ని దెంగడానికి నేను నిజంగా ఏ పనైనా చేస్తానా అని నీకు అనుమానమా? తమ్ముడూ, దానితో పడుకోడానికి అవకాశం ఉందంటే నేను ఏ పని చేయడానికైనా సిద్ధం" చెప్పాడు రాహుల్ స్థిరంగా.

"నేను నీ కోరిక తీరుస్తా. నువ్వు స్మితని దెంగాలనుకుంటే, నువ్వు దెంగగలవు. అది నేను సంభవం చేయగలను" అన్నాడు శరత్.

ఆ ముగ్గురు శరత్ వైపు ఆశ్చర్యంతో, అతని గొంతులో వినిపిస్తున్న నమ్మకానికి స్థబ్దులై చూస్తున్నారు.
"నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా ? ఇంతకీ అసలు నువ్వెవరివి" అడిగాడు రాహుల్ తన ఆశ్చర్యం నుండి బయటపడుతూ.

"నేను స్మిత గురించి బాగా తెలిసిన మనిషిని. ఆమెకి అవకాశం వస్తే మీ ముగ్గురితో కూడా ఆమె పడుకోగలదు అని తెలిసిన మనిషిని. నేను ముందు చెప్పినట్లు అదొక కష్టమైన పనేమీ కాదు. అయితే మీరు ......"

రంజిత్ అతని మాటలకి అడ్డుపడుతూ
"ఆపు కుర్రోడా, నువ్వు చాలా పెద్ద మాటలు మాట్లాడుతున్నావ్. అవి నీ వయస్సుకి మించి వున్నాయి." అతని ముందున్న గ్లాస్ వైపు చూపిస్తూ "మత్తుగాని బాగా ఎక్కి మాట్లాడుతున్నావా ?" అన్నాడు రంజిత్.
"నాకు మత్తు ఏమి ఎక్కలేదు. నేను నిజంగా సీరియస్ గ చెబుతున్నాను. నేను ఈ విషయం గురించి గత కొన్ని నెలలుగా ఆలోచిస్తున్నాను. కాకపొతే ఇంకా కొన్ని విషయాల్ని నేను కనుక్కోవాలి." అని చెప్పి "అయితే ఇందులో చిన్న రిస్క్ కూడా వుంది" అన్నాడు శరత్ తడబడుతూ.

"కుర్రోడిని చూస్తే నమ్మాలని అనిపిస్తుంది" అన్నాడు రాహుల్ రంజిత్ ని చూస్తూ.

"నేను వద్దని అనడం లేదు కానీ శరత్ గారు, మిమ్మల్ని నమ్మాలంటే కష్టంగా వుంది. స్మిత లాంటి అమ్మాయి సాధారణమైన మనల్ని తనతో పడుకోడానికి ఎందుకు ఒప్పుకుంటుంది ? మనమేమైనా ఆమె లెవెల్ మనుషులమా" అన్నాడు ఆదినారాయణ తన కళ్ళద్దాలను తీసి తుడుచుకుంటూ.

"మీ గురించి నాకు తెలియదు. నా సంగతి నాకు తెలుసు. నేనొక మామూలు మనిషిని. T.V. లో చూసాం కదా. ఆమెఒక సెలబ్రిటీ. డబ్బులకి కొదవలేదు. ఆమె అందం గురించి చెప్పాల్సిన అవసరంలేదు. వయస్సు వుంది. అందం వుంది. డబ్బు వుంది. తానే కోరుకుంటే ప్రపంచంలో వున్నఏ మొగాడైనా ఆమె కాళ్ళ మీద పడతాడు. ఏ మగాడు అయినా ఆమె చిటికెన వేలి సైగతో ఆడతాడు. అలాంటి ఆమెకి మనమీద కోరిక ఎలా కలుగుతుందో నాకు అర్ధం అవడంలేదు" అని కూడా అన్నాడు.

"ఎందుకంటే, ఆమె చుట్టూ వున్న మనుషులు ఆమెతో బిజినెస్ చేసేవాళ్ళే. ఆమె పరిచయస్తులు అందరు ఆమె పేరు వాడుకుని లాభం పొందాలని అనుకునేవాళ్లు. ఆమెకి మనలాంటి నిజాయితీ వున్న మనుషులు దొరకడం కష్టం. ఆమె కూడా మనలాంటి అభిమానుల్ని ఎందుకు దూరం పెడుతుంది. ఆమెని ఆమెగా ప్రేమించేవాళ్ళు కావాలని తప్పకుండా కోరుకుంటుంది." చెప్పాడు శరత్.

"అదే నాకు నమ్మబుద్ది కావడంలేదు. అయినాసరే, మీరు చేసే పనికి నేను మద్దతిస్తా. నాక్కూడా తనతో గడపాలని వుంది. ఇంతకు ముందు చెప్పినట్లు నా భార్య, పిల్లల్ని వదిలేయడానికి నేను సిద్ధం. నా దగ్గరున్న ప్రతి పైసా స్మిత కోసం ఖర్చుపెట్టడానికి రెడీ. నాకు ఆమెకోసం ఎదో ఒకటి చేయాలనివుంది" అన్నాడు రంజిత్.

"సరే అయితే, నేను చెప్పిన ప్రకారం చేద్దాం. మీకు ఆమె దొరుకుతుంది. అందుకోసం మీరు ఇంతకుముందు చెప్పిన త్యాగాలు ఏమి చేయాల్సిన అవసరం ఉండదు. అయితే ఇంతకుముందు నేను చెప్పినట్లు ఇందులో ఒక చిన్న రిస్క్ వుంది. అదేంటంటే మనం ఆమెని స్వయంగా వెళ్లి కలవడం" చెప్పాడు శరత్.

"ఎం మాట్లాడుతున్నావ్ ? ఇంతకుముందు ఆమె నీకు తెలుసు అని చెప్పావ్ కదా" అన్నాడు రాహుల్ చిరాకుగా.

"ఇప్పుడు అదే చెబుతున్నా. ఆమె నాకు తెలుసు. ఆమె ఎంత బాగా తెలుసు అంటే ప్రపంచంలో వున్న అందరి ఆడవాళ్ళ కంటే ఆమె నాకు బాగా తెలుసు. అయితే ఆమెని నేను ఇంతవరకు కలవలేదు. కానీ నేను ఆమెని కలుస్తాను. నువ్వు కూడా కలుస్తావ్. మనం ఆమెని ఎలా కలవాలి అన్నది కూడా నేను నిర్ణయిస్తా" అన్నాడు శరత్.

"ఎలా? నువ్వు నిజంగా అంత తెలివైన వాడివే అయితే ఎలా కలుస్తామో ఇప్పుడే చెప్పు" అన్నాడు రాహుల్ రెట్టిస్తూ.

శరత్ నోరు తెరిచి చెప్పబోతూ చుట్టూ వున్న కస్టమర్స్ ని చూసి ఆగిపోయాడు. గొంతు తగ్గించి మెల్లిగా
"మన పధకం అంత వివరంగా మాట్లాడడానికి ఇది సరైన ప్రదేశం కాదని అర్ధం చేసుకోండి. ఇదంతా మనం మాత్రం ఏకాంతంగా మాట్లాడుకోవాల్సిన విషయం. మనం మాత్రమే వుండే ప్రదేశం చూసి అక్కడ మాట్లాడుకుందాం" అని చెప్పాడు.

***

[anaamika]

వాళ్ళు నలుగురు అక్కడినుండి తమని ఎవరు పట్టించుకోరు అనుకున్న దగ్గరికి వెళ్లారు. అక్కడ దాదాపుగా 20 నిముషాలు శరత్ ఒక్కడే మాట్లాడాడు. శరత్ కి కుడిపక్కన రాహుల్ ఆపకుండా సిగరెట్ తాగుతూ కూర్చోగా, అతని ఎడమ పక్కన రంజిత్ కూర్చున్నాడు. అతను కూడా అప్పుడప్పుడు సిగరెట్ తాగుతున్నాడు. అతనికి ఎదురుగ్గా ఆదినారాయణ బెరుకు చూపుల్తో కూర్చుని వింటున్నాడు.

అక్కడికి వచ్చాక వాళ్ళు మళ్ళీ ఒకసారి తమని తాము శరత్ కి పరిచయం చేసుకున్నారు అదికూడా వీలైనంత తక్కువ తెలిసేలా. రాహుల్ తాను మెకానిక్ అని, డబ్బులకోసం అప్పుడప్పుడు మెకానిక్ షాప్ లో వాడకుండా వదిలేసిన కార్ లని, రిపేర్ చేసి ఓనర్ కి తెలియకుండా అమ్ముకుంటానని చెప్పాడు. రంజిత్ తానొక ఇన్సూరెన్సు agent అని, ఒక నాలుగైదు ఇన్సూరెన్సు కంపెనీ లలో పనిచేస్తుంటానని చెప్పాడు. ఆదినారాయణ తానొక అకౌంటెంట్ అని, తనకి సొంతగా ఆఫీస్ ఉందని చెప్పాడు. శరత్ తానొక రచయిత అని, అప్పుడప్పుడు తాను వారపత్రికలకి కథలు రాస్తుంటా అని, అలా కూడా పని దొరకకపోతే ఎదో ఒక పని డబ్బులకోసం చేస్తుంటా అని చెప్పాడు.

ఇదంతా అయ్యాక వాళ్ళ టాపిక్ మళ్ళీ స్మిత మీదకి వెళ్ళింది. ఆమె గురించే శరత్ గత పది నిమిషాలుగా చెబుతున్నాడు. తనకి సినిమాలు అంటే పిచ్చి అని అందుకే అన్ని సినిమాలు చూస్తుంటా అని చెప్పాడు. తాను మొట్టమొదటిసారి స్మిత సినిమాను 8 ఇయర్స్ క్రితం చూసా అని, తనని చూసిన మొదటి నిమిషంనుండే తన అభిమాని అయ్యానని, తన ప్రతి సినిమాను మినిమం 4, 5 సార్లు చూస్తుంటా అని చెప్పాడు. తనమీది అభిమానంతో ఆమె గురించి, ఆమె సినిమాల గురించి, ఆమె పర్సనల్ జీవితం గురించి కొన్ని వందల గంటలు రీసెర్చ్ చేశా అని, భూమ్మీద ఏ వ్యక్తికీ స్మిత గురించి తనకి తెలిసినంతగా ఎవరికీ తెలియదని చెప్పాడు.

"కాబట్టి నాకు స్మిత గురించి అంతా తెలుసు అన్నానంటే, మీరు నన్ను కళ్ళు మూసుకుని నమ్మండి. ఆమె జనాలలో ఎలాంటి మాటలు మాట్లాడుతుందో, ఆమె ఇప్పటివరకు ఎం చేసిందో, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే ఎలా ఆలోచిస్తుందో, తాను ఎలా జీవిస్తుందో, తనకి ఎలాంటి అలవాట్లు ఉన్నాయో అన్ని తెలుసు. ఇవన్నీ కాక, తన ఫీలింగ్స్ ఏమిటో, తనకున్న అవసరాలు ఏమిటో, తాను ఏమి చేయాలనీ అనుకుంటుందో అన్ని తెలుసు. నేను గొప్పగా చెబుతున్నానని అనుకోకపోతే, స్మిత విషయంలో నేనే మీ బాస్ ని" అని చెప్పాడు.

"ఎందుకు" ప్రశ్నించాడు రంజిత్.

"ఎందుకా, ఆమెని నేను తెలుసుకోవడం వల్ల నా జీవితానికే కొత్త అర్ధం దొరికింది".

"కానీ నువ్వు ఆమెని ఇంతవరకు నేరుగా ఒక్కసారి కూడా కలవలేదుకదా" మళ్ళీ అన్నాడు రాహుల్.

"అవును. నిజమే కానీ నేను తనని తప్పకుండ కలుస్తా అని ఊహించా. అది జరిగినప్పుడు నేను అన్ని విధాలుగా రెడీగా ఉండాలికదా"

"అది జరిగేపని కాదు. ప్రతిఒక్కరు హీరోయిన్ల విషయంలో అలానే కలలు కంటారు. అంతమాత్రానా అవి నిజం అవుతాయా" కొద్దిగా విసుగ్గా అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"ఇది మాత్రం తప్పకుండ జరుగుతుంది. ఒక సంవత్సరం క్రితం, ఇది ఎలా జరగచ్చొ చూసాను. నాకు కొద్దిగా సహాయం దొరికితే, నేను అనుకున్నది సాధిస్తా అని నేను ఖచ్చితంగా చెప్పగలను" ఉత్సహంగా చెప్పాడు శరత్.

"సరే... సరే, ఈ డొంకతిరుగుడు మాటలన్నీ వద్దు. నువ్వెలా చేయగలవో చెప్పు" ప్రశ్నించాడు రాహుల్.

"సంతోషంగా చెబుతా ......" అంటుండగా అటు ఎవరో రావడంతో మాటల్ని ఆపాడు శరత్.

అతనేం చెబుతాడా అని ముగ్గురు చెవులు రిక్కించుకుని వినడానికి, తమ ఫాంటసీ నిజం ఎలా చేయగలడా అని ఆత్రుతతో ఎదురుచూస్తున్నారు.

అప్పుడు శరత్ చాలా ప్రశాంతంగా, లోగొంతుకతో అది ఎలా సాధ్యం అవుతుందో, వాళ్ళు ఎలా స్మితని కలవచ్చొ వివరించి చెప్పాడు.

వాళ్ళు ఆత్రుతతో, నిశ్శబ్దంగా ఉండి వింటుంటే, శరత్ కి ఎక్కడలేని ఉత్సాహం వచ్చి, తన మొత్తం పధకాన్ని టూకీగా వివరించాడు.

మొత్తం విన్నాక, అది నమ్మడానికి రంజిత్ కి మనసొప్పలేదు.

"ఒక్క నిమిషం ఆగు. నువ్వు చెప్పిన చివరి భాగం నాకు అర్ధంకావడానికి మనసు ఒప్పుకోడంలేదు. నువ్వు ఎం చెప్పావ్? నువ్వు మళ్ళీ కరెక్టుగా నాకు చెప్పు. నేను విన్నది నిజమో కాదో నాకు తెలియాలి" అన్నాడు.

తనకు అది మళ్ళీ చెప్పడం ఇష్టంలేకపోయినా, అందరూ ఒప్పుకోవాలి కాబట్టి

"నేను అన్ని వాస్తవంగా ఆలోచించే చెప్పా. స్మిత లాంటి ఒక ఫేమస్ స్టార్ ని కలవాలంటే, సామాన్యుడిలా వెళ్లి కలవడం కుదరదు. మనం ఇలానే వెళ్లి ఆమెని కలిసి మాతో ఎంజాయ్ చేయడానికి రా అనే అవకాశం ఖచ్చితంగా లేదు. ఆమె చుట్టూ ఆమె సెక్రటరీ, ఆమె ఎం మాట్లాడాలో ముందుగా షెడ్యూల్ వేసే ఆమె ఇంకో సెక్రటరీ, ఆమె హెయిర్ స్టైలిస్ట్, ఇంతమంది ఎల్లప్పుడూ చుట్టూ వుంటారు. ఆమెని మనం కలుసుకోడానికి ఒక్కటే మార్గం ఉంది. అలా అయితేనే మనలాంటి వాళ్ళు ఆమెని కలుసుకోగలరు. ఆమెని మనం ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపరచాలి. మనం ఆమెకి ఎలాంటి పరిస్థితి కలిగించాలి అంటే, తానే మనల్ని కలవడానికి ఎదురుచూసేలా చేయాలి అదికూడా తన పక్కన ఎవరులేకుండా.

రంజిత్ తాను తాగుతున్న గ్లాస్ ని పక్కనబెడుతూ
"బలవంతంగా మీటింగ్ ని అరెంజ్ చేయడం అంటే ? అర్ధమయ్యేలా కరెక్టుగా చెప్పు" అన్నాడు.

"అర్ధం ఆవలేదా ? ఎత్తుకొచ్చెయ్యడం"

"ఎత్తుకరావడం ఏంటి ? అర్ధం అవలేదు"

"ఇందులో అర్ధంకాకపోవడం ఏముంది. వెళ్లి మనతోబాటు ఎత్తుకుని రావడం. ఇందుకు నువ్వు దానికి ఏ పేరున్న పెట్టుకో" అన్నాడు శరత్ అసహనంగా.

"అదే. ఆ ఎత్తుకరావడానికి నువ్వు పెట్టిన పేరేంటో వివరంగా చెప్పు శరత్" అన్నాడు రంజిత్.

"అంటే, అంటే... నేనేం చెప్పాలనుకున్నాఅంటే, మనం ఆమెని అడ్డగించి, కిడ్నాప్ అన్న పెద్ద పదం కాదు కానీ, నన్ను తప్పుగా అర్ధం చేసుకోకు, ఒకరకంగా కిడ్నాప్ లాంటిదే. కానీ ......."

"నువ్వు ఎలా చెప్పాలని చూసిన నాకు మొదటినుండి అది కిడ్నాప్ అని అర్ధం అవుతూనే ఉంది" ఈసారి వ్యంగ్యంగా అన్నాడు రంజిత్.

అతను శరత్ వైపే చూస్తూ "స్మితని కిడ్నాప్ చేద్దామా? మనం ఆపని చేయగలమా ? ఇది నీబుర్రలో వుండే అతిగొప్ప పథకమా" అంటూ మిగిలిన వారి వైపు చూసాడు.

"చూడు మహానుభావా, మొహమాటం లేకుండా చెబుతున్నా. నువ్వెవరో మాకు తెలియదు. నీ ఉద్దేశాలు ఏంటో తెలియవు. నువ్వు కిడ్నాప్ అనే దాన్నిఎలా అర్ధం చేసుకున్నావో నాకు తెలియదు. నాకు ఇలాంటి వ్యవహారాలు ఎలాంటి పరిస్థితికి దారి తీస్తాయో బాగా తెలుసు. కానీ ఒక సినిమా స్టార్ నే కిడ్నాప్ చేయాలన్న నీ ఆలోచన న భూతొ న భవిష్యత్ అనే చెప్పాలి. నువ్వేమన్నాఅనుకో కానీ నువ్వు పిచ్చొళ్లాకన్నా పెద్ద పిచ్చొడివి" అన్నాడు.

రంజిత్ చెప్పేదంతా శరత్ మవునంగా విన్నాడు. ముఖంలో ఎలాంటి ఫీలింగ్ లేదు.

"నువ్వు చెప్పేదంతా కరెక్ట్. నేను కాదనడంలేదు. కానీ ఇక్కడ జరగబోయేది వేరుగా ఉంటుంది. మనం అలా చేసాక అది కిడ్నాప్ లా ఉండదు. మనం చేసిన పని, తర్వాత మన భావం ఆమెకి అర్ధం అయ్యాక ఆమె తనని కిడ్నాప్ చేసారని అనుకోకపోతే అప్పుడు అది కిడ్నాప్ కిందకి రాదు కదా. నేను మీకు ఖచ్చితంగా చెప్పగలను ఏంటంటే మనకి ఆమె అనుకూలంగానే మారుతుంది" శరత్ స్థిరంగా చెప్పాడు.

రంజిత్ తన తలను అడ్డంగా అటు ఇటు తిప్పుతూ
"నువ్వు అలా ఎలా అనుకుంటున్నావో ఆలోచిస్తుంటూనే నాకు అసహ్యంగా ఉంది. నన్ను మన్నించు. నేను నిన్ను ఇప్పుడే కలిసాను. నువ్వెవరివో నాకు తెలియదు. నేనేం విన్నానో మాత్రమే నాకు తెలుసు. నువ్వు చేసే పనిని కిడ్నాప్ అని అంటారు. కిడ్నాప్ అనేది తక్కువలో తక్కువ పది సంవత్సరాలు జైలు శిక్ష పడుతుంది" అన్నాడు.

"కానీ తర్వాత అది నేరంగా పరిగణించబడదు. అది నీకు అర్ధం కావడంలేదు. ఇది ఒక రొమాంటిక్ గా తనని మనకి పరిచయం చేసుకునే భాగం మాత్రమే. మనలాంటి వాళ్ళు కూడా వున్నారని ఆమెకి తెలిసేలా చెయ్యడమే" శరత్ అతన్ని ఒప్పించడానికి చూసాడు.

రంజిత్ రాహుల్ వైపు చూస్తూ "రాహుల్ నువ్వైనా చెప్పు, అతనికి పిచ్చ్చి పట్టిందని" అన్నాడు.

కానీ దాన్ని శరత్ పట్టించుకోకుండా చెప్పుకుపోతున్నాడు.
"మీకు అర్ధంకావడంలేదు రంజిత్ గారు. ఆమె గురించి నాకు తెలిసినంతగా మీకు తెలియదు. ఎత్తుకురావడం అన్నది మాత్రమే కాకతాళీయంగ జరిగినట్లు. ఒక్కసారి అది జరిగాక, ఆమెకి మనకి పరిచయం అయ్యాక, తనుకూడా అర్ధం చేసుకుంటుంది. నన్ను నమ్మండి. ఒక్కసారి ఆమెకి మనం ఎందుకు చేసామో అర్ధం అయ్యాక, అప్పుడు అది కిడ్నాప్ ఎలా అవుతుంది. తన ఇష్టపూర్వకంగా వచ్చినట్లు అవుతుంది. ఇష్టంగా వచ్చాక జరిగేవన్నీ నేరంగా చూడరు. ఒక్కసారి మనమీద ఇష్టమేర్పడ్డాక, మనం తనతో రమించినా అది తప్పు కాదు. ఎవరిమీద ఇష్టం ఏర్పడితే వాళ్ళు తనతో పక్క పంచుకోవచ్చు. అది నేను కావొచ్చు, మీరు కావొచ్చు. నాకు ఆమె గురించి తెలిసిన ప్రకారం ఆమె మనకి సహకరిస్తుంది. ఆమె మిగిలిన ఆడవాళ్లలా కాదు. చాలా ఓపెన్ మైండెడ్. నన్ను నమ్మండి రంజిత్ గారు. మనం చేసేది నేరం అవదు. పైగా తాను చాలా సంతోషిస్తుంది. ఎంజాయ్ చేస్తుంది" అని చెప్పాడు.

"అలా అని నీకెవరు చెప్పారు?" అంటూ రంజిత్ తన కుర్చీనుండి లేస్తూ ఆదినారాయణ ని పక్కకి జరగమని చెప్పాడు.

"నేనే చెబుతున్నా. మనం చేసే పనిలో ఎలాంటి ఇబ్బందులు ఉండవని నేను చెబుతున్నా. అది మీకు నిరూపించి చూపిస్తా" అని శరత్ చాలా ప్రశాంతంగా చెప్పాడు.

కానీ రంజిత్ పట్టించుకోలేదు. కానీ ఆదినారాయణ చాలా కూల్ గా ఒక తండ్రి తన కొడుకుకి చెప్పినట్లుగా
"ఒకవేళ నువ్వు అనుకున్నది తప్పు అయితే అప్పుడు పరిస్థితి ఏంటి శరత్" అన్నాడు.

"నేను తప్పు చేయను. నేను తప్పులాగా అనుకునే స్థితి నాకు రాదు"

అప్పటివరకు మవునంగా వున్న రాహుల్ అప్పుడు కలగచేసుకుని
"కుర్రోడా, నువ్వు ఇన్ని ఏళ్ళనుండి ఇలా ఆలోచిస్తూ నీ మైండ్ పనిచేయకుండా అయింది. అసలు ఈ పని నువ్వు చేయగలనని ఎలా అనుకున్నావ్" అని అడిగాడు.

"అదొక సమస్యే కాదు. ఇది చాలా సులభం. నేను మీకు చెప్పినట్లుగా దీని గురించి చాలా ఏళ్లుగా ఆలోచిస్తున్నా. ప్రతి అంకం రెడీ చేశా. నేను మీకు అన్ని వివరంగా చెబుతా" అన్నాడు.

రంజిత్ పెద్దగా నవ్వాడు "చాలా సంతోషం. మమ్మల్ని వదిలేసి నీ పగటికలలు తీర్చుకోడానికి ఇంకెవరైనా పిచ్చొల్లు దొరుకుతారేమో వెతుక్కో. అంతేనంటారా ఆదినారాయణ గారు" అన్నాడు.

ఆదినారాయణ, శరత్ వైపు చూస్తూ, "నువ్వు మమ్మల్ని పిచ్చొళ్ళని చేయకు శరత్. అవునంటావా? కాదంటావా ? అయితే నీ ఊహకి మాత్రం నా జోహార్లు" అన్నాడు.

రాహుల్ కూడా శరత్ వైపు చూస్తూ "ఒక్క నిమిషం నేను కూడా నీ మాయలో పడిపోయాను. కానీ నువ్వు నీ భ్రమల్లో వున్నావ్. నా సమయాన్ని నువ్వు ఇలా పాడు చేస్తావని అనుకోలేదు" అని చెప్పాడు.

శరత్ వాళ్ళు అన్నవన్నీ తేలికగానే తీసుకున్నాడు తప్ప బాధపడలేదు. ఒక రచయితగా తన రచనల్ని ఎంతోమంది తిరస్కరించారు. అలాంటిదే ఇదికూడా అనుకున్నాడు.

"మీరేమన్నా అనుకోండి. నేను అయితే ఇది సీరియస్ గానే చెప్పాను. అయినా పర్లేదు. ఇక్కడినుండి వెళ్ళాక మీకు ఎవరికైనా నేను చెప్పింది కరెక్ట్ అని నమ్మితే, మనం ఈ పని చేయగలం అనిపిస్తే, నేను రేపు ఇదే సమయానికి ఇదే ప్లేస్ లో వుంటాను. ఆపై మీ ఇష్టం" అన్నాడు నవ్వుతూ.

అక్కడినుండి వెళ్ళబోయేముందు రంజిత్ స్థిరంగా శరత్ వైపు తిరిగి
"కుర్రోడా, తెలివైనవాడికి ఒక్కసారి చెబితే అర్ధం అవుతుంది. నా సలహా విని ఇలాంటి ఆలోచననుండి దూరంగా వుండు" అని వెళ్ళిపోయాడు.

***

మరుసటి రోజు రాహుల్ గారాజ్ లో తనపని తానూ చేసుకుంటున్నాడు. నిన్నంతా తనకి మంచిరోజు కాదని తెలిసింది. అది మర్చిపోడానికి తన మనసుని పనిమీద పెట్టాడు. ఈరోజు ఉదయం తనకి మెలకువ రావడమే తన అంగం గట్టిగ ఉండడంతో మొదలైంది. అతనికి కలలో తానొక అందమైన నగ్నంగా వున్న అమ్మాయితో గడుపుతున్నట్లు ఉండగా మెలకువ వచ్చింది. ఆ అందమైన అమ్మాయి రాత్రి తాము అనుకున్న స్మిత నో, (ఎందుకంటే తనని T.V. లో దాదాపుగా నగ్నంగా చూసాడు కాబట్టి, రాత్రంతా తన గురించే సంభాషణ జరిగింది కాబట్టి, ఆ పిచ్చ్చి కుర్రోడు ఆమెతో పొందు జరగనిస్తానని మాటలు చెప్పాడు కాబట్టో) లేక తనని ఆడుకున్నగీత నో (అతన్ని బాగా రెచ్చగొట్టి చివరికి ఏమి తెలియనట్లు ప్రవర్తించడం వల్లనో) అతనికి అర్ధం అవలేదు.

తన మగతనం మళ్ళీ మామూలు అయ్యేంతవరకు అలానే పడుకుని వున్నాడు. స్మిత వల్ల తన మగతనం లేచివుండదు ఎందుకంటే, ఆమె తనకి అందనంత ఎత్తులో వుంది. ఆ పిచ్చొడు ఎంత సాధ్యం అవుతుందని చెప్పినా అది కారణం అయి ఉండదు. కాబట్టి ఖచ్చితంగా తన మగతనం లేవడానికి ఆ లంజ గీతనే కారణం అయివుండాలి.

మంచం మీదినుండి లేస్తూ తన వ్యాయామాన్ని మొదలు పెడుతూ తిరిగి గీత గురించి ఆలోచించడం మొదలెట్టాడు. గీత తనని తప్పుదారి పట్టించిందా? లేక తానే తప్పుగా అనుకున్నాడా? అసంభవం. తాను కూడా నాపై ఇష్టం ఉన్నట్లు ప్రవర్తించింది. రెచ్చగొట్టేట్లు చూసింది. కానీ తీరా ఫోన్ చేసేసరికి ఏమి తెలియనట్లు ప్రవర్తించింది. బహుశా అప్పుడు తన పరిస్థితి ఇబ్బందిగా వుంది అలా మాట్లాడిందా? లేక తనతో కావాలని ఆటలాడిందా ? నీయమ్మ ఇప్పుడు ఖచ్చితంగా అది కావాలని అనిపిస్తుంది. మళ్ళీ ఇంకోసారి ఫోన్ చేసి చూస్తే!!!

ఒక్కసారి మామూలుగా మాట్లాడితే, మళ్ళీ దాన్ని గాడిలో పెట్టడం తనకి పెద్ద కస్టమేమి కాదు. కొంచెం సెక్సీగా మాట్లాడితే సరిపోతుంది ఎందుకంటే ఇంతకుముందు చాలామంది తనకి ఇలానే పడిపోయారు. ఇలా ఆలోచిస్తూ గారాజ్ కి వచ్చాక మళ్ళీ గీతకి ఫోన్ చేసాడు. ఇంట్లో వాళ్ళెవ్వరూ కాకుండా తానే ఫోన్ తీసింది.

వెంటనే రాహుల్ కొంచెం బాధపడుతున్నట్లు, కొంచెం క్షమించమనే అర్ధం వచ్చేటట్లు సంభాషణ మొదలు పెట్టాడు. అతను రెండు వాక్యాలు మాట్లాడాడో లేదో అవతలివైపునుండి గీత అతని చెవులు పగిలిపోయేట్లు అరుస్తూ, నిన్న ఎంత చెప్పినా బుద్ధి రాలేదని, తనని ఈ విధంగా సతాయిస్తున్నందుకు తగిన మూల్యం చెల్లించుకుంటాడని, గట్టిగా తిట్టి ఫోన్ పెట్టేసింది.

రాహుల్ కోపం నషాళానికి అంటింది. అతనికి ప్రపంచంలో వున్న ధనవంతులైన వాళ్లందరిమీద కోపం వచ్చింది. కానీ ఆరోజు అతను రిపేర్ చేయాల్సిన బండ్లు చాలానే ఉండడంతో తన కోపాన్ని తాత్కాలికంగా మర్చిపోయాడు. చివరి బండి రిపేర్ అయిపోయే సమయానికి అతని బాస్ అతన్ని కోపంగా పిలిచాడు.

మామూలుగానే అతని బాస్ కి కోపం ఎక్కువ. ఈరోజు అతని ముఖంలో కోపం ఎంత బాగా కనిపిస్తుందంటే ఇంకో నిమిషంలో బ్రద్దలయ్యే బాంబులా వున్నాడు. ఎందుకు అంత కోపంగా వున్నాడు అని రాహుల్ అడిగేలోపే అతను తన కోపాన్ని చూపించడం మొదలెట్టాడు.

"గాడిద కొడకా, చెత్త నాయాలా, నీవల్ల నువ్వు నాకు తెచ్చే ఆదాయంకన్నా, నువ్వు నాకు తెస్తున్న నష్టమే ఎక్కువగా వుంది. నీవల్ల నాకు కొత్త తలనొప్పులు వస్తున్నాయి" అన్నాడు.

"మీరేం చెబుతున్నారు ? మీరేం అంటున్నారు ? మీకేమైనా సమస్య వుందా ?" అని రాహుల్ వీలైనంత కామ్ గా అడిగాడు.

"నాకు ఏ ప్రాబ్లెమ్ లేదు. నీవల్లే ..... నీవల్లే నాకు అన్ని చిక్కులు. వెధవా, చూడు నీవల్ల నాకు ఎలాంటి కష్టం వచ్చిపడిందో" అన్నాడు.

రాహుల్ కి ఇప్పుడు తన బాస్ ఎందుకు తనపై కోపంగా వున్నదో చూచాయగా అర్ధమైంది.

"నేను నేరుగా ఇప్పుడు గీత వాళ్ళింటినుండే వస్తున్నా. ఆమె నన్ను అరగంట ఆగకుండా నువ్వు చేసిన ఘనకార్యాలగురించి చెప్పింది. మళ్ళీ ఏమి తెలియనట్లు నేనేం చేశాను అని అడగకు లండీకొడక. నువ్వేం చేసావో నీకు బాగా తెలుసు. నా దగ్గర పనిచేయాలంటే, నా మొదటి నియమం ఏంటో నీకు పనిలోకి వచ్చిన మొదటిరోజే చెప్పా. మన కస్టమర్ లతో ఆటలాడొద్దు అని. వ్యాపారాన్ని మన కోరికల్ని ఎప్పుడూ కలపొద్దు అని. చెప్పనా ? లేదా ? మరి నీకేం మాయరోగం వచ్చిందని గీతని కెలికావు ? అయినా నీలాంటి వెధవకి గీతలాంటి అమ్మాయి పడిపోతుందని ఎలా అనుకున్నావ్ ? నువ్వెంత ? నీ బ్రతుకెంత ? తన కార్ రేపైర్లకి నువ్వు ఇచ్చిన బిల్స్ అన్నిటిని చూపించింది. ఆమెతో మాటలు కలుపుదామని అలా బిల్స్ ఇచ్చావా ? ఒక సాధారణ అమ్మాయిలా ఉంటుంది అనుకుని, తన భర్తకి ద్రోహం చేస్తుందని అనుకున్నావా ? ఇది చాలదు అన్నట్లు రోజుకి మూడు, నాలుగు సార్లు ఫోన్లు చేసి ఆమెని సతాయిస్తున్నావా ?" ఏకధాటిగా రాహుల్ ని తిట్టేసాడు.

"ఇదంతా చేసింది తను. నేను కాదు. నేను ఏమి తప్పు చేయలేదు. నా పరిధి దాటి నేనెప్పుడూ ప్రవర్తించలేదు. ఇదంతా చేసింది తను. నన్ను డ్రింక్ కోసం బయటికి వెళదామా అని అడిగింది. అయినా నేను వెళ్ళలేదు ఎందుకో తెలుసా ? నాకు మీరు చెప్పినా నియమం బాగా గుర్తుంది. ఆమె అడిగినా నేను వెళ్లకపోతే, తనకి కోపం వచ్చి, తన భర్త ద్వారా వచ్చే ఆదాయాన్ని పోగొడుతుందని ఆమె అడిగినట్లు చేశా. ఇదంతా మీకోసమే బాస్" చెప్పాడు రాహుల్.

"నీ అంత అబద్ధాలకోరు ఇంకోడు ఉండడు. నాకోసమే నువ్వు ఆమెని డ్రింక్ కోసం పిలిచావా ? నాకోసమే నువ్వు ఆమెకి రోజుకి మూడు నాలుగు సార్లు ఫోన్ లు చేస్తూ అడుగుతున్నావు కదా!! ఇంతటితో అబద్దాలు ఆపు. నన్ను పిచ్చొడ్ని చేయాలని అనుకోకు"

"నేను నిజం చెబుతున్నా. ప్రామిస్ కూడా....."

"నేను చెప్పేది విను మూర్ఖుడా, జాగ్రత్తగా విను. గీత ఈ విషయాన్ని నా దృష్టికి తెచ్చింది. తను ఎంత మంచిది అంటే, ఇంకా ఈ సంగతి తన భర్తకి చెప్పలేదు. కాబట్టి నేను చెప్పేది మనసులోకి ఎక్కించుకో. నువ్వు ఇంకోసారి, తను ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు మాట్లాడాలని చూసినా, ఆమె ఇంటికి ఇంకోసారి ఫోన్ చేయాలని చూసినా, ఆమె తన మొగుడికి తప్పకుండా చెబుతుంది. అదే జరిగిందనుకో, అతని ద్వారా వచ్చే బిజినెస్ మొత్తం పోతుంది. అంతేకాదు అతనికున్న గొప్ప మనుషుల బిజినెస్ మొత్తాన్ని వేరే వాళ్లకి ఇచ్చేస్తాడు. నేను అలాంటి బిజినెస్ పోగొట్టుకోడానికి సిద్ధంగా లేను. నీలాంటి పదిమంది వెధవలని పోగొట్టుకోడానికి నేను సిద్ధం. నీకు మళ్ళీ ఆమెతో మాట్లాడాలన్న కోరిక మనసులో కలిగింది అన్న వాసన నాకు తెలిసింది అంటే అదే నిమిషంలో నిన్ను ఉద్యోగంనుండి పీకేస్తా. ప్రస్తుతానికి నువ్వు ఇక్కడే వుంటున్నావ్ అదికూడా ప్రొబేషన్ పీరియడ్ లా. ఎందుకంటే గీత కూడా నన్ను ప్రొబేషన్ పీరియడ్ లో పెట్టింది. ఈ క్షణం నుండి నువ్వు నీ నోరు, నీ పాంట్ జిప్ రెండూ మూసుకుని పనిచెయ్యి"

అని చెప్పి అతని బాస్ అక్కడినుండి వెళ్ళిపోయాడు. రాహుల్ కి తనకి జరుగుతున్నా ఈ అన్యాయాల్ని తలుచుకుంటూ అక్కడే అలానే నిలబడిపోయాడు.

నిన్ననే బాస్ ని తన జీతం పెంచమని అడుగుదామనుకున్నాడు. జీతం పెంచకపోతే బిల్ మీద కమిషన్ అడుగుదామని, లేకపోతె వుద్యోగం వదిలేస్తానని చెబుదామని అనుకున్నాడు. కానీ ఇప్పుడు అతనే తనని బెదిరించే స్థితిలోకి చేరుకున్నాడు. ఇదంతా ఆ దొంగముండ వల్లే జరిగింది. దానికి తన స్టేటస్ మీద ఎంత పొగరు ఉండాలి ? దాని మొగుడు దాన్ని ఈ పది సంవత్సరాలలో ఒక్కసారి కూడా దెంగి ఉండడు అయినా తనకన్నా దీనికి వాడే మంచోడు అయ్యాడు. ఎందుకంటే వాడికి కోట్లలో ఆస్తి వుంది కాబట్టి. అయినా దాని మొగుడు అంత ఆస్తిని ఎన్ని టాక్స్ లు ఎగ్గొట్టి సంపాదించాడో మరి.

తను రిపేర్ చేస్తున్న ఆఖరి బండిని పూర్తి చేసి రాహుల్ ముందు అక్కడినుండి బయటపడ్డాడు. ఈరోజుకి ఇది చాలు అనిపించింది. ముందుగా బయటికి వెళ్లి మనసు రిఫ్రెష్ అవడానికి మందు తాగాలని అనుకున్నాడు.

అరగంట అయ్యాక రాహుల్ అదే (నిన్నకూర్చున్న) బార్ కి వెళ్ళాడు. అప్పటికి బార్ సగం పైగా ఖాళీగా వుంది. కుర్చీలో కూర్చున్నాక బార్టెండర్ వచ్చాడు.

"ఎం పుచ్చుకుంటారు రాహుల్ గారు ? మీరు రెగ్యులర్ గా తీసుకునేదేనా ?"

"వద్దు. ఇప్పుడున్న నా పరిస్థితికి బీర్ సరిపోదు. ఒక లార్జ్ డబల్ స్ట్రాంగ్ విస్కీ ఇవ్వు"

"ఈరోజు మీకు అంత బావున్నట్లు లేదు"

"అవును. పరామదరిద్రంగా గడిచింది"

అతని డ్రింక్ తెచ్చేలోపు రాహుల్ బార్ లో ఉన్నవాళ్ళని చూసాడు. మామూలుగా అయితే చాలామంది అతనికి తెలిసిన వాళ్ళే వుంటారు. కానీ అతను ఈరోజు త్వరగా రావడం వల్ల, అన్ని కొత్త ముఖాలే కనిపించాయి. వాళ్ళు నిన్న కూర్చున్న వైపు చూసాడు కానీ అక్కడ ఎవరూ లేరు ఆఖరికి స్మిత గురించి చెప్పిన పిచ్చొడు కూడా కనిపించలేదు.

అంతలోపు రాము అతని డ్రింక్ తెచ్చి పెట్టాడు.

"ఎవ్వరూ కనిపించడం లేదేంటి" అడిగాడు రాహుల్.

"ఈరోజు మీరు త్వరగా వచ్చారు. మీరు ప్రత్యేకంగా ఎవరినైనా కలవాలని అనుకుంటున్నారా ?"

"ఏమో తెలియదు. నిన్న మేము కూర్చున్నప్పుడు, ఒకతను తాను రచయిత అని చెప్పుకున్నాడు కదా ! అతను కనిపించాడా  ?"

"ఒహ్హ్, అతనా, అతని పేరు శరత్"

"అవుననుకుంటా. ఇంతకీ అతను నిజంగా రచయితనేనా లేక మమ్మల్ని ఆట పట్టించడానికి అలా చెప్పాడా ?"

"నిజమే. అతను రచయితనే. అతని గురించి నాకు అంతబాగా తెలియదు. అతను చాలా కొద్దిసార్లే ఇక్కడికి వచ్చాడు. ఒకసారి ఎదో ఒక వారపత్రికలో వచ్చిన తన కథని నాకు చూపించాడు. కానీ అతనికి పెద్దగా డబ్బులు రావనుకుంటా."

"అవునా"

"ఒక గంటక్రితమే ఇక్కడికి వచ్చాడు. వైన్ తాగుతూ కూర్చుని తన పుస్తకంలో ఎదో రాసుకున్నాడు. తనకి ఇప్పుడు ఎక్కువ సమయం లేదని, ఎదో పని పూర్తిచేయాల్సి ఉందని, ఇక్కడినుండి నేరుగా స్మిత ని చూడడానికి వెళుతున్నానని చెప్పాడు. ఆమె తన కొత్త సినిమా ప్రీమియర్ కి వెళుతుందని చెప్పాడు. హా .... ఇప్పుడు గుర్తుకొచ్చింది. తనకోసం ఇక్కడికి ఎవరైనా వస్తే, నేను తప్పకుండా తిరిగి వస్తా, నాకోసం వెయిట్ చేయమని చెప్పు అని చెప్పాడు. అది నేను మర్చిపోయా. మరి బహుశా ఆ సందేశం మీకేనా లేక ఇంకెవరికైనానా. ఒకవేళ మీరు ముందుగా శరత్ ని కలవాలని అనుకుంటే, మీరు కూడా ప్రీమియర్ షో కి వెళితే అక్కడ అతను కలుస్తాడు. అలాగే స్మిత ని కూడా చూడొచ్చు. ఆమె ఒక అందాలరాశి" చెప్పాడు రాము.

"నాకు శరత్ ని ముందుగా కానీ తర్వాత కానీ  చూసే ఉద్దేశం లేదు అయితే స్మిత కోసం ....."

"క్షమించండి రాహుల్ గారు, నన్ను ఎవరో కస్టమర్ పిలుస్తున్నాడు" అంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

రాహుల్ తల ఊపి తన డ్రింక్ ని మొత్తం తాగాడు. అది కడుపులోకి వెళ్ళగానే తన ప్రతాపాన్ని చూపించడం మొదలెట్టింది. అప్పుడే అతనికి రాము చెప్పింది గుర్తుకొచ్చింది స్వయంగా వెళ్లి స్మిత ని చూడడం. ప్రత్యక్షంగా శరీరాన్ని చూడడం.

శరీరం .... వట్టి శరీరం మాత్రమే .... బట్టలు లేకుండా .... ఓరి దేవుడా. ఆ వూహ ఎంత అద్భుతంగా ఉంది.

వెంటనే అతని మనోఫలకం మీద స్మిత నగ్నంగా ప్రత్యక్షమైంది. ఎంతోమంది స్టార్ లలో ప్రత్యేకమైనది, సెక్సీ అమ్మాయి అతని ఊహలో ఒక్క చిన్న గుడ్డముక్క వంటిపై లేకుండా కాళ్ళు చాపుకుని అతనికి కనిపించింది.

అప్పుడు అతనికి అర్ధం అయింది - అతనికి ఆరోజు ఉదయం కలలో వచ్చిన అమ్మాయి గీత కాదని, స్మిత అని తెలిసింది. స్మిత కాబట్టే అతని అంగం అంత గట్టిగా అయ్యి, 180 డిగ్రీ కోణంలో లేచి నిలబడింది.

రాహుల్ ఇంకో పెగ్ తాగాక అతనికి ఆ రాత్రి ఎమ్ చెయ్యాలో అర్ధం అయింది. వెంటనే అక్కడినుండి లేచి తన బండి తీసుకుని, స్మిత ప్రీమియర్ షో ఎక్కడుందో అక్కడికి బయలుదేరాడు. మొట్టమొదటిసారి స్మిత ని నేరుగా చూడడానికి.

***

[anaamika]

అదేరోజు సాయంత్రం, రంజిత్ ఒక విశాలమైన, ఖరీదైన ఇంట్లోని వెయిటింగ్ రూమ్ లో కూర్చుని, తనకి అప్పాయింట్మెంట్ ఇచ్చిన తన క్లయిన్ట్ కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. అతనికి ఈ డీల్ నేరుగా రాలేదు. తనకి గత పాతిక సంవత్సరాలుగా పరిచయం వున్న తన దోస్త్ ఇంకా క్లాసుమేట్ కూడా అయిన ఒకతను, అతనికి ఈ అప్పాయింట్మెంట్ ఇప్పించాడు. ఈ క్లయింట్ తన జీవిత భీమాని దాదాపుగా పది కోట్లకి ఇన్సూర్ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను ఇంకా వేరే ఇన్సూరెన్స్ కంపెనీ ల వాళ్ళతో మాట్లాడి వున్నాడు. ఇక్కడ తాను చాలా జాగ్రత్త గా డీల్ చేయాలని రంజిత్ కి తెలుసు. తన మొత్తం జీవితం, తాను చేయబోయే ఈ డీల్ మీద ఆధారపడివుంది అని రంజితకి తెలుసు.

ఇది తాను పూర్తిచేస్తే, మొదటి సంవత్సరానికి తన కమిషన్ ముప్పై శాతం, తర్వాత వరుసగా ప్రతి సంవత్సరం పది శాతం వస్తుంది. ఇది చాలు తాను తన జీవితాన్ని సంతోషంగా గడపడానికి. ఇప్పటికే తనకి తన కుటుంబ భారం తలకి మించినదిగా అయింది. అన్ని ఖర్చులు పెరుగుతున్నాయి. తాను సంపాదిస్తున్నది బొటాబొటీగా సరిపోతుంది కానీ అది చాలదు. ఈ డీల్ పూర్తిచేస్తే, తర్వాత తానూ హాయిగా ఆడుతూ పాడుతూ ఎంత సంపాదించినా జీవితానికి ఢోకా లేకుండా సుఖంగా సాగిపోతుంది. అందుకే అతనికి ఇది జీవన్మరణ సమస్య.

ఇంతలో తన క్లయింట్ పిలుస్తున్నాడని కబురు రావడంతో రంజిత్, క్లయింట్ ఇంట్లో వున్న ఆఫీస్ రూంలోకి వెళ్ళాడు. పరిచయం చేసుకున్నాక, అతను తన ఫామిలీ గురించి, తన జీవితం గురించి చెప్పి, ప్రస్తుతం వున్న ప్రపంచంలో మనిషికి ఇన్సురెన్సు ఎంత ముఖ్యమో చెప్పడం మొదలెట్టేసరికి, అతని క్లయిన్ట్, తనకి సాయంత్రం ఇంకా చాల పని ఉందని, కాబట్టి నేరుగా, అతను తెచ్చిన ప్రొపొసల్స్ గురించి చెప్పమని అడిగాడు.

రంజిత్ కి అతను అలా చెప్పడం ఎక్కడో అది అపశృతిలా తోచింది. తేరుకుని తన briefcase తెరిచి అతనికి సరిపోయే మూడు పాలసీ లను ముందుంచాడు. వాటిలో వుండే లాభాలను అతనికి వివరంగా చెప్పాడు.

అతను, అతని భార్య అతను చెప్పేది శ్రద్దగా విన్నారు. పాలసీ ని భార్యాభర్తల్లో ఎవరి పేరు మీద తీసుకుంటే బావుంటుందో చెబుతుండగా అక్కడికి పరిగెత్తుకుంటూ ఎవరో వస్తున్న శబ్దం విని రంజిత్ మధ్యలోనే ఆగిపోయాడు. అక్కడికి ఒక అందమైన అమ్మాయి, భయపడుతున్న ముఖంతో "నాన్నా ..." అంటూ వచ్చి అక్కడ ఇంకెవరో వుండడంచూసి తన మాటల్ని ఆపేసింది.

"రామ్మా, నేను ఇన్సూరెన్స్ విషయమై మాట్లాడుతున్నాను" అని ఆమె తండ్రి చెప్పాడు.

"నేను మీ పనికి అడ్డంరావడంలేదు అనుకుంటే మీతో ఇప్పుడే మాట్లాడాలి. కొంచెం పక్కకి వస్తారా" అని అడిగింది.

"లేదమ్మా, ఇది చాలా ముఖ్యమైన పనే. పది, పదిహేను నిమిషాలు ఆగితే ఎం కొంపలు మునగవు. నేను ఇతన్ని పంపించాక మనం మాట్లాడుకుందాం" అని చెప్పాడు.

"సరే అయితే నేను ఇక్కడే వెయిట్ చేస్తా" అంది అతని కూతురు.

"ఎదురుచూడు కానీ మమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేయొద్దు" చెప్పాడు అతని తండ్రి.

రంజిత్ చూపులన్నీ ఆ అమ్మాయి మీదే వున్నాయి. ఆ అమ్మాయి కొలతలు చూసి అతని మతిపోయింది. అతనికి కేవలం పది అడుగుల దూరంలోనే నిలబడి వుంది ఆమె. లో నెక్ T-షర్ట్ వేసుకుని వుంది. లోపల ఖచ్చితంగా బ్రా వేసుకోలేదు. ఆమె నిపుల్స్ పొడుచుకుని ఉండడం అతనికి క్లియర్ గ కనిస్తుంది. చిన్న స్కర్ట్ వేసుకుని వుంది. అదికూడా తొడల మీదకే ఉండి, తొడ మీదున్న ఒక పుట్టుమచ్చని చూపిస్తుంది.

ఇంతలో ఆమె నడుస్తూ (నడుస్తుంటే ఆమె వక్షోజాలు కదలడం అతనికి కనిపిస్తుంది) రంజిత్ కి ఎదురుగ్గా వున్న కుర్చీలో కాళ్ళని ఎడంగా పెట్టి, లోపలికంటా కూర్చుంది. ఆమె కూర్చున్నాక అతనికి ఆమె బలిసిన తొడలు, తొడల మీదుగా చూపు వెళ్లి, ఆమె వేసుకున్న అండర్వేర్, అది కూడా పలుచగా ఉండడంవల్ల, కనిపించీ కనిపించని నిలువు పెదాలు అతడికి కనిపించేసరికి, అతని ప్యాంటు ముందు భాగం ఉబ్బుగా అయింది.

రంజిత్ గొంతు, నోరు ఎండుకుపోయాయి. వెంటనే అతను తన చేతి ద్వారా తన ఉబ్బును కప్పిఉంచడానికి ప్రయత్నించాడు. ఈ మధ్య కాలంలో అతను ఇలా ఒక అమ్మాయిని చూసి ఎప్పుడూ లేపుకోలేదు. అతని కష్టాలు, అతని పిల్లల బాగోగులు, అతని భార్య కోరికలు తీర్చడం తోనే ఇప్పటివరకు గడిచిపోయింది. రెండు రోజుల్లో ఇలా అవడం ఇది రెండోసారి. మొదటిసారి నిన్న బార్ లో స్మిత ని చూసినప్పుడు ఇలా జరిగింది. వెంటనే ఈరోజు ఇప్పుడు ఇలా జరిగింది.

నిన్న చూసింది T.V. లో. కానీ ఇప్పుడు తన కళ్ళ ఎదురుగ, తన చేతికి అందేంత దూరంలో కనిపిస్తుంది.

రంజిత్ మెల్లిగా తన చూపుల్ని ఆ అమ్మాయి ముఖం మీదకి జరిపి, తనని అలా చూడడం ఆమె గమనించిందో లేదో చూడాలని చూసాడు కానీ ఆమె తన తల్లిదండ్రుల్ని కోపంగా చూస్తుండడం గమనించాడు.

గుండ్రంగా వున్న ఆ అమ్మాయి నోరు, ఉబ్బెత్తుగా వున్న ఆమె కాళ్ళ మధ్యభాగం, అతనికి వాంఛని తీవ్రతరం చేసాయి. రంజిత్ ఒక్క క్షణం కళ్ళు మూసుకున్నాడు. అతని మనోఫలకం మీద ఆమె వేసుకున్న పాంటీ ముక్కలై మాయమైంది. అలాగే తను వేసుకున్న షర్ట్, ఫ్రాక్ కూడా మాయమయ్యాయి. పూర్తినగ్నంగా ఉండి, తాను ఆమె మీద కాళ్ళు మీద వేసుకుని ఊగిపోతుండడం కనిపించింది.

ఒహ్హ్... ఎంతకాలం అయింది తనకి ఇలాంటి అద్భుతమైన కల, కోరిక కలిగి. ఎప్పుడూ కష్టాలూ, డబ్బు, వ్యాపారం, పిల్లల ఇష్టాయిష్టాలు, భార్య కోరికలు ఇదేనా జీవితం అంటే. ఇలాంటి అందమైన కలని నిజం ఎప్పుడు చేయగలడు తాను. రంజిత్ మెల్లిగా తనకేం కావాలని కోరుకుంటున్నాడో తెలుసుకున్నాడు.

రంజిత్ కళ్ళముందు తన క్లయింట్ కూతురు మాయమైంది. ఆ స్థానంలోకి తన భార్య వచ్చింది. వాళ్ళ పెళ్లి అయ్యి 15 ఇయర్స్ అయింది. ఇప్పుడు ఆమెని అలా వూహించగలడా? పెళ్లి అయిన కొత్తలో కొంతకాలం అలాంటి ఆకర్షణ ఉండేది. అలాంటి ఆకర్షణ చివరిసారి తనకి తన భార్య మీద ఎప్పుడు కలిగింది? అతనికి ఎంత గుర్తు తెచ్చుకుందామని అనుకున్నా గుర్తుకు రాలేదు. తాను చదువుకుంటున్నప్పుడు ఫుట్బాల్ ఆడే రోజుల్లో తనకోసం ఎంతమంది అమ్మాయిలు పడి చచ్చే వాళ్ళు. అందులోనుండి ఏరికోరి తాను తన భార్యని, తన వుద్యోగం మానిపించి మరీ పెళ్లి చేసుకున్నాడు. పెళ్ళైన ఆరు ఏడు సంవత్సరాలవరకు ఇద్దరిమధ్య ఆకర్షణ బానే ఉండేది. కానీ ఇప్పుడెందుకు ఇలా అయిపొయింది? అందరికి వుండే సమస్యే ఇది. ఒకే ఇంట్లో ఉండడం, ఒకరికి ఇంకొకరి అభిప్రాయాల్ని బలవంతంగా రుద్దడం, కొత్తదనం పోవడం, ఇక ఇంతకన్నా గొప్పగా ఏముంటుంది అన్న నిరుత్సహం, ఎప్పుడూ ఒకే రకమైన ఫీలింగ్ ఏర్పడడం అన్ని కలిపి జీవితం నిరాసక్తంగా మారడం. జీవితంలో ఇంతకన్నా బోర్ ఇంకెక్కడుంటుంది ?

రంజిత్ తన ఆలోచనలనుండి బయటపడి మళ్ళీ ఆమె వంక చూసాడు. ఆమె ఇప్పటికీ అలానే కూర్చుని ఉంది. బలమైన తొడలు అవి కలిసే మధ్యలో కనిపిస్తున్న పాంటీ, అతని గుండె వేగాన్ని పెంచింది. అలా చూస్తున్నప్పుడు అతనికి తన భార్య గుర్తురాలేదు. రేపు ఈ అమ్మాయికి పెళ్లి అయ్యి కొన్ని ఏళ్ళు గడిస్తే, అప్పుడు తాను కూడా తన భార్యలా మారొచ్చు. కానీ ఇప్పుడున్న సమయాన్ని ఎంజాయ్ చేయడమే తెలివి ఉన్నోళ్లు చేసే పని. రంజిత్ కి ఆమెతో సుఖపడాలని అనిపిస్తుంది. మనం చిటిక వేస్తే, మనకోసం పరిగెత్తుకుని వచ్చే అందమైన ఆడవాళ్లు వచ్చే స్థితిలో మనం ఉండడం ఎంత సంతోషంగా ఉంటుంది. తన ఎదురుగ కూర్చున్న ఈ అమ్మాయి తనకి ఎలాంటి కోరికల్ని కలుగచేస్తుంది.

అతనికి ఇప్పుడు తన క్లయింట్ కి ఇన్సూరెన్స్ అమ్మడం కన్నా వాళ్ళ కూతురి ముందు తన గొప్పదనాన్ని చెప్పుకుని ఆమె ని ఇంప్రెస్స్ చేయాలని భావించి తన కాలేజీ సమయం నుండి తాను చేసిన పనుల గురించి చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట వాళ్లకి అతనెందుకు అవన్నీ చెబుతున్నాడో అర్ధం అవలేదు. ఇంతలో
"నాన్న, ఇంకెంతసేపు ? నాకు పది నిముషాలు చాలు. మీతో మాట్లాడక నేను ......."

"నువ్వు ఆపు. మమ్మల్ని విసిగించకు. మేము ఇది ఫైనల్ చేయడానికి ఎంత సమయం తీసుకుంటే అంతసేపు నువ్వు ఆగాల్సిందే"

అలా తన తండ్రి అనేసరికి ఆమె విసురుగా లేచి అక్కడినుండి వెళ్లిపోవడానికి సిద్ధం అయింది. ఆ క్షణంలో రంజిత్ కి, ఆ అమ్మాయికి తాను అక్కడ వున్ననన్న స్పృహ కూడా లేదని, ఆమె అతన్ని ఒక మనిషిలా కాక ఒక వస్తువులా చూస్తుందని అర్ధమైంది.

"ఒక్క నిమిషమండీ" రంజిత్ కి ఆ క్షణంలో తనకి, తాను అమ్మే పాలసీ కూడా ఆమె కన్నా ముఖ్యం కాదనిపించింది. ఆమె తనని గమనించాలి.

"మనకి ఇంత ఆలస్యం అవుతుందని నేను అనుకోలేదు. ప్రస్తుతానికి నేను వెళ్ళిపోతాను. మీరు మీ అమ్మాయితో మాట్లాడుకోండి. మీ సాయంత్రపు అప్పోయింట్మెంట్ లన్ని పూర్తి చేసుకోండి. మీరు నేను ఇచ్చిన అన్ని పేపర్ లని మోరోసారి చూడండి. రేపు నేను మీకు ఫోన్ చేసి మీరు చెప్పిన సమయానికి వస్తాను. అప్పటికి మీకు ఇంకా ఏవన్నా అనుమానాలుంటే అవన్నీ తీరుస్తా. ఇప్పటికి మీరు నాకు ఈ సమయం ఇచ్చినందుకు చాలా సంతోషం" అని చెప్పాడు.

ఆశ్చర్యపోయిన అతని క్లయిన్ట్ అలాగే అని అతన్ని పంపివేసాడు. బయటికి వచ్చిన రంజిత్ కి తాను అలా ఎందుకు అన్నాడో తనకే అర్ధం కాలేదు. అతనికి అప్పుడే తన ఇంటికి వెళ్లాలని అనిపించలేదు. అలానే ఎక్కడికి వెళ్లాలో కూడా తెలియలేదు. గంట టైం పాస్ చేసి ఇంటికి వెళ్ళాడు. అతని భార్య డిన్నర్ రెడీ చేస్తూ కనిపించింది.

"చూడు నేను వచ్చేసా" అన్నాడు

"మొదటిసారి మీరు ఇలా త్వరగా రావడం" ఆమె చెప్పింది

అతనికి ఇంతకుముందు తాను ఆ అమ్మాయి గురించి వూహించుకుంది గుర్తొచ్చి తప్పు చేసినట్లు అనిపించింది. అది మర్చిపోవడానికి చేతులు బార్లా చాస్తూ
"నిన్ను మిస్ అవుతున్నా. అందుకే ఈరోజు త్వరగా వచ్చా. ఈరోజు నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు" అన్నాడు

"వంట చేస్తూ నేను ఇప్పుడు ఎంత దరిద్రంగా ఉన్నానో నాకు తెలుసు. మీ పాలసీ అమ్ముకునే బుద్దులు నా దగ్గర చూపించకండి"

రంజిత్ తన చేతుల్ని దించేసాడు.

ఆమె అతని దగ్గరికి వచ్చి మెల్లిగా హత్తుకుని, ఒక ముద్దు పెట్టింది. తాను అతని మనసు నొప్పించానని ఆమెకి అర్ధమైంది.

"పిల్లలెలా వున్నారు ?" అడిగాడు

"అబ్బాయి నాతో గొడవపడుతున్నాడు. మీరు వాడితో మాట్లాడండి. మీరు చెబితే వాడు వింటాడు. అమ్మాయికి జలుబు వచ్చినట్లుంది. మీరు తినడానికి రెడీ అంటే, 15 మినిట్స్ లో అన్ని సర్ది పెడతా" చెప్పింది.

"ఒక పెగ్ అయ్యాక తింటా" చెప్పాడు "నీకు రోజెలా గడిచింది" అడిగాడు

"ఏముంది? ఎప్పటిలానే!! ఇల్లంతా శుభ్రం చేయడం, కప్బోర్డు లు సర్దడం, వాడని బట్టల్ని అన్ని వేరుగా పెట్టా. మీరు కూడా ఒకసారి అవిచూసి ఏవి వేసుకోరో చెబితే, వాటిని పడేస్తా. బయటికి వెళ్లి కూరగాయలు కొన్నా. మీ నాన్న ఫోన్ చేసారు. గంటసేపు మాట్లాడారు. ముసలితనపు చాదస్తం ఎక్కువైంది. మీ కజిన్ ఫోన్ చేసింది. వాళ్ళు ట్రిప్ కి వెళ్లారు కదా. బాగా ఎంజాయ్ చేసారంట. మనం కూడా ఈ సారి ప్లాన్ చేసుకుని వెళ్దాం".

"మనకి కూడా వాళ్ళలా డబ్బులు మిగిలితే బావుండేది" తన పెగ్ పూర్తి చేస్తూ చెప్పాడు

"అంటే ఏంటి? నేను డబ్బులు దుబారా చేస్తున్న అని మీ ఉద్దేశమా ?"

"అలా నేనేమి అనడంలేదు. నన్ను ప్రశాంతంగా ఈ మందు తాగనివ్వు. రేపు ఉదయం నేను చేసుకోవాల్సిన పని చాలా ఉంది".

"అంటే నేను నస పెడుతున్నానా ?"

"నేను నువ్వు నస పెడుతున్నావని అనలేదు. నన్ను కొంచెం రిలాక్స్ అవనివ్వు. ప్రశాంతంగా భోజనం చెయ్యాలి"

అతని భార్య కోపంగా చూస్తూ కిచెన్ లోకి వెళ్ళింది
రంజిత్ ఆరోజు పేపర్ తీసుకుని చూడడం మొదలెట్టాడు. ఇంకో పెగ్ తాగాలని అనిపించి, రెండో పెగ్ పోసుకుని, తినడానికి ఎమన్నా ఉంటుందేమో అని కిచెన్ లోకి వెళ్ళాడు. అతని భార్య అది గమనించి కోపంగా చూసింది.

"ఒకటే అని రెండోది మొదలెట్టారా ?"

"అవును. నాకేమాత్రం స్వతంత్రం ఉండదా ?"

"తాగాక మీరేం చేస్తారో నాకు తెలుసు. అయినా డిన్నర్ రెడీ అయింది"

"ఆగరాదు. కొంచెంసేపు అయ్యాక"

"ఆగేది లేదు. ఆగితే చల్లారిపోతుంది. రెండో పెగ్ ఆపండి"

"వూరికే నస పెట్టకు. ప్రతి మాటకి ఎదురు ప్రశ్నలు వేస్తావ్. అసలే ఈరోజు నా మూడ్ బాలేదు"

ఆమె ఎం జరిగిందని అడుగుతుంది అని అనుకున్నాడు. తన కష్టాన్ని చెబుదామని అనుకున్నాడు కానీ ఆమె పట్టించుకోలేదు. అప్పుడు గుర్తొచ్చింది అతనికి, ఆమె పడ్డ కష్టాన్ని తాను కూడా పట్టించుకోలేదు అని.

మళ్ళీ వచ్చి కుర్చీలో కూర్చుని మందు తాగడం మొదలెట్టాడు. అలా అరగంట సేపు తాగాడు. తన భార్య మధ్య మధ్యలో వచ్చి తనని కోపంగా చూసి వెళ్లడాన్ని కూడా గమనించాడు. మత్తు కొద్దిగా ఎక్కాక వెళ్లి భోజనానికి కూర్చున్నాడు.

తింటున్నంతసేపు తన భార్య చెప్పే సోది సగం వింటూ సగం వినకుండా వూ కొడుతూ వుండిపోయాడు. ఆ మత్తులో అతనికి తన భార్య అందంగా కనిపించడం మొదలైంది. మనసులో మెల్లిగా కోరిక రాజుకోడం మొదలెట్టింది. ఆరోజు తనకు ఎదురైన పరిస్థితులు ఆ వేడికి ఆజ్యాన్ని పోశాయి.

తినడం పూర్తి అవుతూనే, ఆమె వైపు వంగి, కోరికతో
"నీకో సంగతి చెప్పనా ? మనం ఈరోజు కొద్దిగా త్వరగా మంచమెక్కి, దెంగడం మొదలెడితే ఎలా ఉంటుంది అంటావ్"

ఆమె నవ్వి చూపుడు వేలును పెదవులకి ఆనించుకుని
"శ్, అంత పెద్దగా అంటావేంటి ? పిల్లలు వింటారు" అంది

"అది చేస్తేనేగా వాళ్ళు ఈ లోకంలోకి వచ్చింది. కాదంటావా "
"ఇన్నాళ్ళకి మీకు నామీద శ్రద్ద కుదిరింది. చూద్దాం" అంటూ అన్ని సర్దడం మొదలెట్టింది.

రంజిత్ కుర్చీలో కూర్చుని సిగరెట్ వెలిగించాడు. పేదవాడు అయినా గొప్పోడు అయినా అన్ని ఇళ్లలో ఈ తంతు ఇలానే జరుగుతుందా అని అనిపించింది.

"ఇంకా ఎమన్నా స్పెషల్ ఉందా ఈ రాత్రి?" అడిగాడు.

"కాళ్ళు కొద్దిగా నొప్పిగా వున్నాయి. కొంచెంసేపు రెస్ట్ కావాలి. కుట్టుకునే పని ఒకటి ఉంది. అప్పటికీ నిద్ర రాకపోతే ఏదైనా పుస్తకం చదువుకుంటా" అంది.

"పిల్లలు ఎక్కడ వున్నారు ?" అడిగాడు

"ఇంకెక్కడ !! T.V. కి అతుక్కుని పోయారు. వాళ్ళు ఈమధ్య ఎక్కువ చూస్తున్నారు. చదువు తక్కువైంది. మీరు వాళ్లకి గట్టిగా చెప్పండి. నేను చెబితే వినడంలేదు"

"సరే, చెబుతాను" అంటూ వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళాడు.

వాళ్ళు T.V. లో లీనమై వున్నారు. ఇద్దరినీ పలకరించాడు. వాళ్ళు ముక్తసరిగా సమాధానం ఇచ్చారు. ఎం చూస్తున్నారు అని అడిగితె అందులో వస్తున్న ప్రోగ్రాం పేరు ఎదో చెప్పారు. కానీ తర్వాత అసలు సంగతి చెప్పారు.

"మేము చూసేది ఇప్పుడు రాబోయే ప్రోగ్రాం గురించే. అదేంటో తెలుసా ? స్మిత చేసిన సినిమా ప్రీమియర్ గురించి లైవ్ లో తాను మాట్లాడుతుంది. ఆమె ఎంత సెక్సీ గా ఉంటుందో" అతని కొడుకు చెప్పాడు.

"ఆమె నా ఫేవరెట్" కూతురు చెప్పింది.

అక్కడే వున్న కుర్చీలో కూలబడుతూ అంతకు ముందు రోజు బార్ లో వాళ్ళు మాట్లాడుకున్న మాటల్ని గుర్తుతెచ్చుకున్నాడు రంజిత్. అలా మాట్లాడుకున్న మాటల్ని ఎవరికైనా చెబితే, తాను ఆ మాటల్ని పుట్టించి చెప్పినట్లు అందరు అనుకుంటారు.

అదంతా గుర్తుకు రావడంతోనే, అతనికి తన క్లయింట్ కూతురు గుర్తుకొచ్చింది. ఇది జరిగి కొన్ని గంటలే కావడంతో, ఆమె తన ముందు కూర్చున్న విధానం, తన తొడలు, పాంటీ ని చూడడం అతన్ని మళ్ళీ తన ఊహాలోకంలోకి తీసుకొనిపోయింది. అయితే ఇప్పుడు ఆమె స్థానంలో అతనికి స్మిత కనిపించింది. స్మిత కూడా అదే పోసిషన్ లో పూర్తిగా నగ్నంగా కనిపించింది.

ముందురోజు రాత్రి శరత్ ఆమెని ఎలా పొందగలమో చెప్పడం, అతని పధకం అన్ని గుర్తొచ్చి, ఈ లోకంలో ఇంకా పిచ్చొళ్ళు వున్నారని రంజిత్ కి అనిపించింది. కానీ స్మిత రూపం అతని మదిలో ముద్రించుకుని పోయింది.

స్మిత లా తెర మీద ఇంకెవరైనా కనిపించగలరా ? ఆమె బయట ఎలా ఉంటుంది ? సినిమాలలో చూపించినట్లే వుంటుందా ? ఆమె సినిమాలలో ఇచ్చే స్టిల్స్ లానే ఉంటుందా ? ఉండదని అనిపించింది.

"స్మిత ప్రీమియర్ ఎప్పుడు మొదలవుతుంది ?" పిల్లల్ని అడిగాడు రంజిత్.

"ఇంకో పది నిమిషాల్లో" గడియారం వంక చూస్తూ చెప్పాడు అతని కొడుకు.

"సరే అయితే. మీరు చూసుకోండి కానీ అది అయిపోగానే వెంటనే పడుకోండి" అని అక్కడినుండి నేరుగా వంటగదిలోకి వెళ్ళాడు. భార్య ఇంకా వంటగదిలోనే పని చేసుకుంటుంది.

"నాకు ఇప్పుడే ఒక పని గుర్తుకొచ్చింది. నేను రెండు గంటల్లో తిరిగి వస్తా. ఎక్కువ ఆలస్యం అవదు" చెప్పాడు భార్యకి

"ఇప్పుడేగా ఇంటికి వచ్చారు. మళ్ళీ అంతలోనే ఎక్కడికి వెళుతున్నారు ?"

"ఆఫీస్ కి వెళ్ళాలి. రేపు ఒక క్లయింట్ ని కలవాలి. పేపర్స్ ఆఫీస్ లో మర్చిపోయాను. అవి తెచ్చుకుని వచ్చి, రేపు నేరుగా క్లయింట్ ని కలవడానికి వెళ్తా" చెప్పాడు.

అతని భార్యకి కోపం వచ్చింది.
"మీరు అందరిలా ఎందుకుండరు ? ప్రతి నిమిషం ఆఫీస్ పనే అంటారు. మనకంటూ మీరు కొద్ది సమయాన్ని అయినా ఇవ్వరా ?"

"బ్రతకాలంటే తప్పదు. ఈ పని అయితే ముందు ముందు మనకి కూడా ఏకాంతంగా ఉండడానికి సమయం దొరుకుతుంది. ఇది నా ఒక్కడికోసమే చేయడంలేదు అది గుర్తుంచుకో"

"అవునవును. మీరు అన్ని మాకోసమే చేస్తున్నారు. అయితే రాత్రంతా ఇంటికి రాకుండా బయటే ఉండకండి"

"ఉండను. ఆఫీస్ కి వెళ్లి వెంటనే వచ్చేస్తా"

బండి తీసి స్మిత ప్రీమియర్ షో వున్న థియేటర్ వైపు బయలుదేరాడు మనసులో సమయానికే వెళ్లాలని కోరుకుంటూ, స్మిత ని నేరుగా చూడొచ్చు అన్న ఆనందంతో.

***

[anaamika]

అదే రోజు సాయంత్రం ఆదినారాయణ తన ఆఫీస్ లో కూర్చుని పని చేసుకుంటున్నాడు. అతనికి ఎక్కువ డబ్బులు ఇచ్చే పెద్ద క్లైంట్స్ అంతగా ఎవరు లేరు. అతనికి మొదటినుండి లాయర్ కావాలన్న కోరిక ఉండేది కానీ అది కుదరలేదు. అలాగని అతని తెలివిని తక్కువ అంచనా వేయడానికి లేదు. బార్ పరీక్ష లో ఎన్నిక అయ్యాడు కానీ ఇంట్లో పరిస్థితులు అతన్ని లాయర్ ని చేయనివ్వలేదు. కాలేజీ లో B.Com. తీసుకుని అకౌంటెంట్ గా స్థిరపడ్డాడు. డిగ్రీ సమయంలోనే అతనికి అతని భార్య కమల పరిచయం అయింది. ఇద్దరూ ఇష్టపడి పెళ్లి చేసుకున్నారు.

ఆదినారాయణ జీవితంలో రిస్క్ తీసుకునే మనిషి కాదు కానీ అతనికి కోరికలు ఎక్కువే. అయితే అవి తీరకపోవడానికి తన దురదృష్టమే కారణం అని తనని తాను నిండుచుకునే మనిషి. తన మీద తానే జాలి పడుతుంటాడు. ఇప్పటికే అతనికి యాభై సంవత్సరాలు దాటాయి. బట్టతల కూడా బాగా నెరిసిపోయింది.

అతనికి పిల్లలు లేరు. పెళ్ళైన కొత్తలో కమలకి గర్భం వచ్చింది కానీ పిల్లవాడు నెలలు నిండకుండానే పుట్టి చనిపోయాడు. ఆపై వాళ్లకి పిల్లలు పుట్టే అవకాశం శాశ్వతంగా పోయింది. వాళ్ళ ఇంట్లో, వాళ్ళతోబాటు కమల చెల్లెలు కూడా ఉంటుంది. ఆమెకి మొగుడు లేడు. ఆమె బావని సరదాగా ఆటపట్టిస్తుంటుంది ఒక క్లయిన్ట్ విషయంలో. ఆ క్లయిన్ట్ పేరు జగన్.

జగన్ కి బార్ వుంది. అది కూడా క్యాబరే డాన్స్ పర్మిషన్ వున్న బార్. ఆదినారాయణకి జగన్ క్లయింట్ కావడానికి, అతనికి పరిచయమే లేదు. ఒకసారి జగన్ బార్ మీద ఇన్కమ్ టాక్స్ రైడ్ జరిగింది. అతనికి రెండు రోజుల సమయం ఇచ్చి అకౌంట్స్ అన్ని సరిగ్గా చూపించమని చెప్పారు. ఆ బార్ కి రెగ్యులర్ గా వచ్చే ఒక కస్టమర్ ఆదినారాయణకి దోస్త్. అతను రెకమండ్ చేస్తే, ఆదినారాయణ వచ్చి, జగన్ అకౌంట్స్ అన్ని కరెక్ట్ చేసి అతనికి ఏ ఇబ్బంది కలగకుండా చేసాడు. అప్పటినుండి జగన్ కి ఆదినారాయణ మీద గురి కుదిరి అతన్నే తన అకౌంటెంట్ గ ఫిక్స్ చేసుకున్నాడు. వారానికి రెండు సార్లు బార్ కి వెళ్లి అక్కడే అతని ఆఫీస్ లో కూర్చుని అకౌంట్స్ చూసి వస్తుంటాడు.

ఇక్కడ ఆదినారాయణ గురించి కొంత చెప్పాలి. అతని తల్లిదండ్రులు అతన్ని భయపెడుతూ పెంచారు ఎలాగంటే పెళ్ళికి ముందు సెక్స్ అనేది పాపం. దొంగతనాలు చేయకూడదు. అమ్మాయిలతో తిరగకూడదు. మందు తాగకూడదు. ఇవన్నీ పాపాలు అవుతాయి, దానికి దేవుడు తప్పకుండ ఇదే జన్మలో శిక్ష వేస్తాడు లాంటి మాటలతో అతన్ని కంట్రోల్ చేసారు. అందుకే అతను పెళ్లి అయ్యాక సెక్స్ మొదటిసారిగా తన భార్య తోనే చేసాడు.

తన ఆఫీస్ నుండి ఆదినారాయణ బయలుదేరి నేరుగా జగన్ బార్ చేరుకున్నాడు. అప్పటికే అక్కడ వ్యాపారం మొదలైంది. అమ్మాయిలు అర్ధనగ్నంగా డాన్స్ లు వేస్తున్నారు. అతను వాళ్ళను చూస్తూ, వాళ్ళ శరీర కొలతలు చూస్తూ ప్రక్కన వున్నజగన్ ఆఫీసులోకి వెళ్ళాడు. జగన్ అప్పుడు ఫోన్ లో ఎవరితోనో మాట్లాడుతున్నాడు. ఆదినారాయణ నేరుగా తన కుర్చీ లో కూర్చుని తాను చూడాల్సిన బుక్స్ ని తెరిచాడు. తనని జగన్ గమనిస్తాడేమో అనుకున్నాడు కానీ అతను చూడలేదు సరికదా పట్టించుకోను కూడా పట్టించుకోలేదు.

తలుపు వేసి వున్నాబార్ నుండి వచ్చే మ్యూజిక్ ఒకింత చిన్నగా వినబడుతుంది. అతనికి అక్కడ క్యాబరే డాన్స్ చేస్తున్న వాళ్ళని చూసేసరికి సడన్ గ అంతకుముందు రోజు బార్ లో జరిగిన సంఘటన గుర్తుకొచ్చింది. శరత్ అనే కుర్రోడు స్మిత గురించి చెప్పిందంతా కళ్ళ ముందు మెదిలింది. స్మిత అందాలు కూడా కళ్ళ ముందు మెదిలి, ఇప్పుడు క్యాబరే చేస్తున్న అమ్మాయిల్లా స్మిత కూడా వుంటుందా అనుకున్నాడు కానీ ఆమెతో పోలిక తప్పు అనుకున్నాడు. స్మిత వేరు అనిపించింది.

తనకి ఇప్పుడు తెల్ల వెంట్రుకలు కూడా వస్తున్నాయి. జీవితం చూస్తే అంతంత మాత్రం గానే సాగుతుంది. ఇక జీవితం లో ఎప్పుడు సుఖపడగలడు. తనకి అసలు సుఖపడే యోగం వుందా?  అసలే నిరాశావాదం లో వుండే మనిషి, ఇలాంటి ఆలోచనలు అతని మనసుని ఇంకా చిరాకు పరిచాయి.

ఇంతలో జగన్ అతన్ని చూసినప్పుడు ఆదినారాయణ పలకరింపుగా చేతిని పైకి లేపి విష్ చేస్తున్నట్లుగా నవ్వాడు. దాన్ని జగన్ పట్టించుకోకుండా ఫోన్ లో మాట్లాడుతూనే వున్నాడు. అతనికి ఇది మరింత బాధగా అనిపించింది. తాను ఒకణ్ణి ఉన్నానన్నసంగతే ఎవరూ పట్టించుకోరా ?

అతనితో బాటు అకౌంట్స్ చూసే చాలామంది లైఫ్ లో ఇతనికన్నా మంచిగా సెటిల్ అయ్యారు. ఆదినారాయణ కి అకౌంట్స్ ని పట్టుబడకుండా ఏమార్చడం చాలా తేలికైన విషయం. చాలామంది తనకన్నా తక్కువ పరిజ్ఞానం వున్నవాళ్లు కూడా తనకన్నా మంచిగా సంపాదిస్తున్నారు అన్న సంగతి అతనికి కూడా తెలుసు.

జగన్ దాదాపుగా ఫోన్ లో నలభై నిమిషాలు మాట్లాడాడు. ఫోన్ పెట్టేసాక ఆదినారాయణ వైపు చూస్తూ
"ఓహ్ నువ్వు ఇంకా ఇక్కడే వున్నావా ? నీ పని ఇంకా అయిపోలేదా ?" అని అడిగాడు.

"కొన్ని పాత అకౌంట్స్ ఒకసారి చూడాలి. ఇంకో అరగంట పడుతుంది" చెప్పాడు.

"మరేం పర్వాలేదు. నీ ఇష్టం వచ్చినంత టైం తీసుకో. నాకు కూడా ఇప్పుడొక పని పడింది. మన బార్ కి ఎంతో పేరు తెచ్చిన డాన్సర్ ప్రియా ఇంక రాను అని చెప్పింది. ఇప్పుడు నేను కొత్తవాళ్ళ ను ఎంచుకోవాలి" అని చెప్పాడు.

"ఆలా అయితే నేను వేరే ఇంకెక్కడికైనా......"
"వద్దు వద్దు. ఇక్కడే కూర్చో. నువ్వు నాకేం అడ్డురావు. నిన్ను ఎవరు పట్టించుకోరు"
ఎవరు పట్టించుకోరు అన్నమాట అతనికి మళ్ళీ బాధ కలిగించింది. అయినా
"అదికాదు జగన్ గారు! మీరు ఆడిషన్ చేస్తున్నప్పుడు నేనుండడం ........"
జగన్ చిరాగ్గా "నేను, వుండు అని చెప్పానుగా. అర్ధం అవలేదా ? పేపర్ మీద రాసి ఇవ్వాలా ? నేనిలా చెబుతున్నా అని తప్పుగా అనుకోకు. నువ్వు ఇక్కడ వున్నా, లేకపోయినా నాకు తేడా ఉండదు. నేను ఇది నీకిచ్చే కాప్లిమెంట్" అన్నాడు.

ఆదినారాయణకి ఇలాంటివి అప్పుడప్పుడు జరుగుతూనే ఉంటాయి. కానీ మరీ ఇంతలా తననొక వస్తువులా పోల్చడాన్ని భరించలేక పోయాడు. చేసేదేం లేక అకౌంట్స్ బుక్స్ తెరిచి దృష్టిని వాటి మీద పెట్టాడు.

ఇంతలో జగన్ ఫోన్ అందుకుని కింద వున్న తన మేనేజర్ కి ఫోన్ చేసి
"ఇప్పటికి ఎంతమంది వచ్చారు ?" అని అడిగి అవతలి మనిషి చెప్పే సమాధానం విని "సరే, ముగ్గురుని లోపలికి పంపు" అని చెప్పాడు.

తర్వాత ఫోన్ పెట్టేసి తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి, తలుపు తెరిచి, తల బయటికి పెట్టి
"ఒకే అమ్మాయిలూ, అలా నిదానంగా పిర్రలు ఊపుకుంటూ కాకుండా త్వరగా రండి" అన్నాడు.

జగన్ వెళ్లి తన టేబుల్ ని ఆనుకుని నిలబడి ఎదురుచూస్తున్నాడు. ఆదినారాయణ కూడా ఎవరు వస్తున్నారా అని ఆత్రుతతో తలుపు వంక చూస్తున్నాడు.

ఒకరివెనుకగా ఒకరు మొత్తం ముగ్గురు అమ్మయిలు లోపలి వచ్చారు. వస్తూనే ముగ్గురూ జగన్ కి సెక్సీ గా నమస్కారం చేసారు. జగన్ కూడా ప్రతినమస్కారం చేసి తలుపుని మూయమని వాళ్లకి చెప్పాడు.

"ఇక ఆలస్యం చేయకుండా మీ ముగ్గురు ఆ సోఫా ముందు పక్కపక్కన నిలబడండి" అని జగన్ చెప్పాడు.
వాళ్ళు ఆలస్యం చేయకుండా జగన్ చెప్పినట్లుగానే వెళ్లి సోఫా ముందు నిలబడ్డారు.

ఇదంతా ఆదినారాయణ తన కనుచివర్లనుండి వాళ్లకి తెలియకుండా గమనిస్తున్నాడు. ఆ ముగ్గురు అమ్మయిలు అందంగా, సెక్సీ గా లేత యవ్వనంలో వున్నారు.

"మీరు ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారో మీకు తెలుసుగా ? నా మేనేజర్ మీకు వివరంగా చెప్పే ఉంటాడు. మీ ముగ్గురిలో నాకు కావాల్సింది ఒక్కరే. ఇక్కడ రెగ్యులర్ గా చేసే ఒక అమ్మాయి స్థానం లో ఖాళీ వుంది. మీకు ఇది తెలుసుగా ?" జగన్ చెప్పాడు.

ముగ్గురు అమ్మయిలు అవును అన్నట్లు తలూపారు.

"సరే అయితే. ఒక్కొక్కళ్ళు మీ పేర్లు, చివరిసారి ఎక్కడ పని చేసిందీ, అక్కడ ఎందుకు మానేసింది, మీరు చేసే బెస్ట్ డాన్స్ ఏది, ఒకరి తర్వాత మరొకళ్ళు చెప్పండి" అన్నాడు.

ఆదినారాయణ తన కుర్చీ ని వాళ్ళు సరిగ్గా కనబడేలా జరుపుకుని కూర్చున్నాడు.

అందులోనుండి మొదటి అమ్మాయి T-షర్ట్, స్కర్ట్ వేసుకుంది ముందుగా వచ్చి
"నా పేరు ప్రియ. నేను ఒక మోడల్ ఏజెన్సీ లో పని చేశా. అందులో నేను బ్రా & పాంటీ లకి మోడల్ గా చేశా. ఆ ఏజెన్సీ ఓనర్ భార్యకి తన మొగుడితో నాకు సంబంధం ఉందన్న అనుమానం వచ్చి నన్ను తీసేసింది" చెప్పింది

"సరే తర్వాత నీ సంగతేంటి ?" జగన్ రెండో అమ్మాయిని అడిగాడు.
ఆ అమ్మాయి T-షర్ట్ ఇంక టైట్ ప్యాంటు వేసుకుంది.

"నా పేరు రాఖీ. నేను ఇంతకుముందు బార్ లోనే టాప్లెస్ వెయిట్రెస్ గా పని చేశా. అప్పుడే అక్కడికి రెగ్యులర్ గా వచ్చే ఒక డాక్టర్ తో పరిచయం అయింది. నన్ను పెళ్లి చేసుకుంటా అని చెప్పడంతో వుద్యోగం మానేశా. వాడు నన్ను ఒక సంవత్సరం వాడుకుని వదిలేసాడు" చెప్పింది.

"మరి అయితే నీ కొలతలు గట్టిగానే ఉన్నాయా ? జారిపోయాయా ?" జగన్ అడిగాడు.

"విప్పి చూపిస్తా" నవ్వుతూ చెప్పింది రాఖీ.

"తప్పకుండ చూస్తా. నీ గురించి చెప్పు" మూడో అమ్మాయి వైపు చూస్తూ అడిగాడు.

ఆమె మీది నుండి కిందవరకూ ఒకే గౌన్ వేసుకుని వుంది. ఆమె భుజాలు పెద్దగా వున్నాయి. గౌన్ వేసుకునేసరికి కింది భాగం ఎలా ఉందొ ఆదినారాయణకి తెలియలేదు.

"నా పేరు యష్మి. నేను ఫోటో మోడల్ ని. అయితే ఒకసారి ఢిల్లీ లో మందు తాగి కార్ నడుపుతుండగా సెక్యూరిటీ అధికారి లు నన్ను పట్టుకున్నారు. మొదటి హెచ్చరిక కింద నన్ను వదిలేసారు. ఇక అక్కడ ఉండడం ఇష్టంలేక ఇక్కడికి వచ్చేసా" చెప్పింది.

"మరి ఇప్పుడు కూడా మందు తాగుతున్నావా ?" జగన్ అడిగాడు.

"అప్పటినుండి మానేశా. కాకపొతే నేను ప్రొఫషనల్ డాన్సర్ ని కాదు అయితే డాన్స్ నేర్చుకుంటున్నా. నేను ఇక్కడ కష్టపడి పనిచేస్తా" యష్మి చెప్పింది.

"సరే. అందరి వివరాలు బానే వున్నాయి. ఇక అసలైన టెస్ట్ ఇప్పుడు వుంది. మీలో నిజంగా ఏమేం ఉన్నాయో చూపించాల్సిన సమయం వచ్చింది. బట్టలు తీసేయండి" ఆజ్ఞాపించాడు జగన్.

ఇదంతా దొంగతనంగా చూస్తున్న ఆదినారాయణకి మింగుడుపడలేదు. కొద్దిగా కుర్చీలో లోపలికని సర్దుకుని కూర్చొని వాళ్ళేం చేస్తారా అని చూడసాగాడు. అయితే తాను ఉన్నానన్న విషయాన్ని ఆ అమ్మయిలు కూడా పట్టించుకోకపోవడం అతనికి బాధని ఎక్కువ చేసింది.

ముగ్గురు అమ్మయిలు మెల్లిమెల్లిగా తమ బట్టల్ని తీసి నగ్నంగా నిలబడ్డారు.

ఆదినారాయణకి తన జీవితంలో ఇలాంటి పరిస్థితి ఎప్పుడూ ఎదురుకాలేదు. ముగ్గురు అందమైన లేత వయసు అమ్మయిలు పూర్తి నగ్నంగా. తన ఎదుట ఎంతో సంతోషంగా అలా నిలబడడాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు. అతని ద్రుష్టి ఒక్కొక్కళ్ళని గమనించడం మొదలెట్టింది.

ప్రియ తన మీది బట్టలు తీసాక, లోపలున్న బ్రా, పాంటీ ల మీదుంది. ఆమె స్థనాలు  నార్మల్ సైజు లో వున్నాయి. కింది కటి భాగం మాత్రం పెద్దగా వుంది. ఇంతలో ఆమె పాంటీ, బ్రా లని కూడా తీసేసింది. ఆమె గోధుమరంగు నిపుల్స్ నిక్కపెట్టినట్లు వున్నాయి. ఆమె పొత్తికడుపు ఫ్లాట్ గ వుంది. దాని కిందుగా నల్లగా వున్న ఆతులు పలుచగా ఉండి తన నిలువు పెదాలు, క్లిట్టోరీస్ అస్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.

ఇక రాఖీ మొత్తంగా బట్టలు విప్పాక ఆమెలో మొదటిగా ఆమె భారీ స్థనాలు  జారకుండా కనిపించాయి. పింక్ రంగు నిపుల్స్, నార్మల్ గ వున్న కటి భాగంతో ఆతులు దట్టంగా ఉండి లోపల ఏముందో కూడా కనిపించలేదు.

ఇక యష్మి అందరిలోకి మెల్లిగా తన గౌన్ ని తీసింది. అయితే ఆశ్చర్యముగా ఆమె లోపల ఏమి వేసుకోలేదు. బ్రా లేదు, పాంటీ లేదు. అయితే ఆమె కొలతలు చూసి ఆదినారాయణ నోరు వెళ్ళబెట్టాడు.

ఆ ముగ్గురిలో యష్మి చాలా ప్రత్యేకంగా కనిపించింది. బహుశా ఆమె విశాలమైన భుజాలవల్ల ఆమె స్థనాలు  కూడా గట్టిగా, పెద్దగా అందంగా అగుపించాయి. ఆమె నిపుల్స్ ఎరుపు రంగులో వున్నాయి. ఇక ఆమె తొడలు చాలా బలంగా వున్నాయి. అయితే ఆమె ఆతులు ఎంతలా పెరిగి వున్నాయంటే, అవి దాదాపుగా ఆమె పొత్తికడుపు వరకు వచ్చాయి.

ఆదినారాయణకి గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా జరగనిది ఆరోజు అతనికి జరిగింది. అతని అంగం గట్టి పడడం ప్రారంభించింది. తనని వాళ్ళు చూడకూడదని అనుకుంటూ వాళ్ళని లోతుగా చూడడం మొదలెట్టాడు. అయితే అక్కడ అతనొక్కడు వున్నాడన్న సంగతిని వాళ్ళు పట్టించుకోలేదు.

ఇంతలో జగన్ వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్లి, వాళ్ళను దగ్గరినుండి నిశితంగా పరిశీలించాడు. తర్వాత యష్మి దగ్గరికి వెళ్లి ఒకసారి వెనక్కి తిరగమని ఆమె ఎత్తైన పిర్రల్ని చూసాడు. ఆమె పిర్రల షేప్ అద్భుతంగా ఉంది.

"యష్మి, నువ్వు నిజంగా తాగడం మానేసావుగా ?" మల్లి అడిగాడు

"ఒట్టు వేసి చెబుతున్నా. నేను మానేశా" ఆమె చెప్పింది.

"సరే అమ్మయిలు, నేను యష్మిని సెలెక్ట్ చేశాను. అయితే మీరు కూడా మా మేనేజర్ తో టచ్ లో వుండండి. యష్మి ఎప్పుడైనా తాగినట్లు తెలిస్తే అదే ఆమెకి చివరి రోజు అవుతుంది. అప్పుడు మీలో ఒకరు చేరవచ్చు" చెప్పాడు.

యష్మి కి జీతం ఎంత ఇచ్చేది చెప్పి, ఆమె ఉద్యోగ సమయాలు చెప్పి, రేపటినుండి రమ్మనమని చెప్పి జగన్ అక్కడినుండి వెళ్ళిపోయాడు.

నగ్నంగా వున్న ముగ్గురు అమ్మాయిలతో ఆదినారాయణ అక్కడ వుండిపోయాడు. వాళ్ళు ఏమనుకుంటారో అని అతను బెరుకుగా వాళ్ళని చూసాడు అయితే వాళ్ళు అతను ఒకడు అక్కడ వున్నాడన్న విషయాన్నీ కూడా పట్టించుకోకుండా మెల్లిగా బట్టల్ని వేసుకోడం మొదలెట్టారు. యష్మి మాత్రం అలాగే నగ్నంగా ఉంది. మిగిలిన ఇద్దరు అక్కడినుండి వెళ్లిపోయారు.

యష్మి నగ్నంగా అలాగే ఉండి, తనలో తాను సన్నగా కూనిరాగం తీస్తూ ఒక్కసారిగా ఆదినారాయణ వైపు చూసింది. అతను ఆమె అలా చూడడం చూసి ఎం చెయ్యాలో అర్ధంకాక బిక్కచచ్చిపోయాడు. యష్మి అలాగే నడుస్తూ అతని దగ్గరికి వస్తూ ...... అతన్ని దాటి వెళ్లి అక్కడున్న ఫ్రిడ్జ్ నుండి మంచినీళ్లు తీసుకుని తాగింది. తర్వాత తీరికగా మల్లి సోఫా దగ్గరికి వచ్చి నెమ్మదిగా తన బట్టలు తీసుకుని వేసుకుని అక్కడినుండి వెళ్ళిపోయింది.

ఆదినారాయణకి తన బ్రతికుమీద తనకే జాలి వేసింది. ఆమె తనని ఒక మనిషిలా కాదు కదా కనీసం ఒక ప్రాణమున్న వ్యక్తిగా కూడా చూడలేదు. తనని ఒక వస్తువులా అనుకుంది. అందుకే ఆమె కి తన ఉనికి కూడా తెలియలేదు.

తర్వాత అతనికి తన పని పూర్తి చేయడానికి గంట పట్టింది. ఇంటికి వెళదామని అనుకుంటూ అక్కడ పెట్టిన ఆరోజు పేపర్ ని చూసాడు. మొదటి పేజీ లోనే ఆరోజు విడుదలవుతున్న స్మిత సినిమా గురించి వేశారు. అతని కళ్ళు ఆ వార్త మీద నిలిచాయి. అతనికి మళ్ళీ అంతకుముందు రోజు బార్ లో జరిగిన సంగతులు అన్ని గుర్తొచ్చాయి.

ఇప్పటివరకు తాను జీవితంలో గొప్పగా గడిపింది ఏమి లేదు. కనీసం ఆ షో కి వెళితే స్మిత ని ప్రత్యక్షముగా అయినా చూడవచ్చు కదా అనిపించింది. తన జీవితానికి అదొక మర్చిపోలేని తీపి గుర్తుగా ఉండొచ్చు కదా.

ఇంటికి వెళ్లాలన్న నిర్ణయాన్ని వాయిదా వేసుకుని, స్మిత ని ఒక్కసారి చూద్దామ న్న కోరికతో అతను సినిమా హాల్ వైపు తన బండిని తిప్పాడు.

***

అదేరోజు సాయంత్రం శరత్ తన ఎదురుగ వున్నా గడియారాన్ని పదోసారి చూసాడు. ఇంకో పది నిమిషాలే టైం వుంది తన డ్యూటీ అయిపోవడానికి. అతను ఒక సూపర్ మార్కెట్ లో పార్ట్ టైం జాబ్ చేస్తున్నాడు. తన రచనల మీదే తన పొట్ట పోషించుకోలేనని అతనికి తెలుసు. అందుకే ఈ వుద్యోగం.

అప్పటికే అతను తన మేనేజర్ కి తాను సాయంత్రం 7.30 కి వెళ్లిపోవాలని చెబితే, అతను కూడా ఒప్పుకున్నాడు. అందుకే అతను టైం ఎప్పుడు అయిపోతుందా అని ఎదురుచూస్తున్నాడు. టైం అవగానే వెంటనే అతను తన డ్రెస్ మార్చుకుని, రెస్ట్ రూమ్ కి వెళ్లి నీట్ గ తయారయ్యి బయటికి వచ్చాడు.  ఇప్పుడు తా ను స్మిత ని కలవబోతున్నాడు. ఆమె ముందు వీలైనంత బావుండేటట్లు కనిపించాలిగా. అతని ఎత్తు అయిదు అడుగుల పది అంగుళాలు కానీ బక్క పలుచగా ఉండడం వాళ్ళ ఇంకా ఎత్తుగా కనిపిస్తాడు. అతను తన బండి ఎక్కడ పెట్టాడో గుర్తు తెచ్చుకుని అటువైపు వెళుతుండగా ఎవరో తనని "ఓయ్ శరత్" అంటూ పిలవడం వినిపించింది.

తనని ఈ సమయంలో ఎవరు పిలుస్తున్నారో అతనికి అర్ధం అవలేదు. అతను చుట్టూ చూడడం మొదలెట్టాడు. ఇంతలో అతనికి బండి హార్న్ శబ్దం విన్పించి అటు చూసాడు. అక్కడ లక్ష్మి నిలబడి తనని పిలవడం అతను చూసాడు.

ఆమె ఎవరో కాదు అతను పనిచేసే మార్కెట్ లో ఆమె క్రమంతప్పకుండా వచ్చే కస్టమర్. మొదట్లో వాళ్ళ పరిచయం అనుకోకుండా జరిగింది. తర్వాత అది స్నేహం వరకు వెళ్ళింది. మాటల మధ్య అతను రచనలు కూడా చేస్తాడని ఆమె తెలుసుకుంది. ఆమె మార్కెట్ కి పక్కనే వున్నబ్యాంకు లో పనిచేస్తుంది. ఆమె కి పుస్తకాలు చదవడం ఇష్టం. అదీకాక శరత్ మనస్తత్వం ఆమెకి చాలా నచ్చింది. అది ఆ తర్వాత అతనిమీద ప్రేమగా మారింది. అది ఆమె చెప్పకపోయినా బాహాటంగా చూపిస్తుంటుంది. కానీ శరత్ ఆమె ని జాగ్రత్తగా డీల్ చేస్తూ వస్తున్నాడు. ప్రస్తుతం అతని మనసంతా స్మిత మీద కేంద్రీకృతం అయి వుంది.

అతను త్వరగా ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళాడు.

"హాయ్ లక్ష్మి, ఏంటి పిలిచావ్" అడిగాడు.
"నిజం చెప్పాలంటే గత పావుగంట నుండి నీ కోసం ఇక్కడే వెయిట్ చేస్తున్నా. నీ డ్యూటీ ఈ టైం కి అయిపోతుందని బయట వున్న వాచ్మాన్ చెప్పాడు. నిన్ను ఒకటి అడగాలని అనుకుంటున్నా నువ్వేమీ అనుకోనంటే ......" అంటూ చూసింది.

"నేనేం అనుకుంట లక్ష్మి, ఏంటో చెప్పు"

"ఏమి లేదు, మా బ్యాంకు లో పనిచేసే నా ఫ్రెండ్ పుట్టినరోజు ఈరోజు. తాను తన బాయ్ ఫ్రెండ్ తో కలిపి హోటల్ లో పార్టీ ఇస్తుంది. నన్ను కూడా పిలిచింది. కూడా వెంట ఎవర్నైనా తెచ్చుకో అని చెప్పింది. నీకు వేరే ప్రోగ్రాం ఏమి లేకపోతె నాతో బాటు నిన్ను తీసుకపోదామని ఎదురుచూస్తున్నా"

వేరే ఇంకే టైం లో అయితే ఇంకేం చెప్పేవాడో తెలియదు కానీ ఇప్పుడు తాను వెళ్ళేది స్మిత ని చూడడానికి. తనకి తెలుసు లక్ష్మి కి తనంటే చాలా ఇష్టమని. ఆమె ఎన్నోసార్లు తనని అతని రూమ్ కి తీసుకెళ్లమని అడిగింది. తనతో పడుకోవడానికి కూడా తాను సిద్దమే అని డైరెక్ట్ గా అర్ధమయ్యేట్లు చెప్పింది కానీ ఎందుకో అతనికి ఆమెతో అంతవరకూ వెళ్ళడానికి సిద్ధపడలేదు. ఇంకా ఆ విషయం గురించి సీరియస్ గా ఆలోచించలేదు. అయితే స్మిత కావాలా, లక్ష్మి కావాలా అంటే మొహమాటం లేకుండా స్మితనే ఎంచుకుంటాడు.

"అయ్యో, నువ్వు ఇలా చివరి నిమిషంలో చెబితే ఎలా లక్ష్మి. నేను ఈ రాత్రికి ముందే ఒక ప్రోగ్రాం కి వస్తా అని వేరేవాళ్లకి మాట ఇఛ్చా. నిన్ననే నువ్వు చెప్పి ఉంటే బావుండేది కదా" అన్నాడు.

"సరే అయితే మరొకసారి చూద్దాం. టేక్ కేర్" అంటూ ఆమె వెళ్ళిపోయింది.

శరత్ తన బండిని తీసి వేగంగా ప్రీమియర్ షో జరుగుతున్నసినిమా హాల్ వైపు పోనిచ్చాడు.  స్మిత ని ఇంత కు ముందు రెండు సార్లు అతను చూసాడు. మొదటిసారి ఆమెని ఒక TV షో చేసి బయటికి వస్తుండగా బయట రోడ్ మీద నుండి చాలా దూరంలో చూసాడు. ఇంకోసారి తనదే ఒక సినిమా రిలీజ్ సందర్భంగా సినిమా హాల్ గేట్ బయట నించుని చూసాడు.

అతనికి సడన్ గా తాను రాహుల్, ఆదినారాయణ, రంజిత్ లని నిన్న రాత్రి బార్ లో కలవడం గుర్తొచ్చింది. అతను వాళ్లకి ఇచ్చిన మాట కూడా గుర్తొచ్చింది. తన పధకంలో భాగస్వామ్యం కావాలంటే ఈరోజు తనని అదే బార్ లో కలుసుకోమని చెప్పాడు.

తాను వాళ్లకి తన పధకం గురించి అలా ఎలా చెప్పాడో తనకే నమ్మబుద్ది కాలేదు. ఎందుకంటే ఈరోజు వరకు తన పధకం గురించి ఇంకెవరికి చెప్పలేదు. బహుశా తెలిసిన వాళ్లకి చెబితే, తర్వాత అది బయటికి పొక్కితే, తాను అడ్డంగా ఇరుక్కుంటాడని తెలియడంవల్ల బహుశా కొత్తవాళ్ళకి అయితే, తాను సులభంగా తప్పుకోవచ్చు అని అనుకోవడం వల్ల అయివుండొచ్చు అనిపించింది.

తాను వాళ్లకి చెప్పడానికి కారణం - తాను ఒంటరిగా తన పధకాన్ని అమలుచేయలేడు. తనకి తప్పకుండ మిగిలిన వాళ్ల అవసరం ఉంటుంది. వాళ్లకి అప్పుడు చెప్పడానికి ఇంకో కారణం కూడా వుంది. ఇన్ని నెలలుగా తన పధకం తన మనసులోనే ఉండిపోయి, అది ముందుకు జరగక అతనికి చాలా చిరాకుగా ఉండడం. ఇప్పటివరకు స్మిత గురించి పగటి కలలు కనడంతోనే సరిపోయింది. ఇంకెప్పుడు అది నిజం అవ్వాలి. అదీకాక ఆమెని చూసినప్పుడు ఆ ముగ్గురి కళ్ళలో కనబడ్డ కోరిక కూడా తన పధకాన్ని వాళ్లకి చెప్పేలా చేసింది. ఒక్కడి కోసం అందరు, అందరి కోసం ఒక్కడు అనే ఫీలింగ్ వస్తే చాలు, వాళ్ళతో తన పధకాన్ని నెరవేర్చుకోవచ్చు.

వాళ్ళు తన పధకాన్ని ఒప్పుకోలేదు. మొట్టమొదటిసారి విన్నవాళ్ళు ఎవరైనా సులభంగా ఒప్పుకోరు. అది అతనికి తెలుసు. కానీ వాళ్ళు కూడా అందరిలాంటి మనుషులే. అందరిలాగే వాళ్ళకి కూడా జీవితంలో తీరని కోరికలు వుండే ఉంటాయి. అదీకాక స్మిత లాంటి ఆడదాన్ని అనుభవిద్దాం అంటే ఎవరు ఒప్పుకోకుండా ఉండగలరు.

వాళ్ళు ఒప్పుకుంటే సరే. ఒప్పుకోకపోతే తనకొచ్చిన నష్టం ఏముంది. ఇంకా వెయిట్ చేస్తాడు. లోకంలో ఇలాంటి కోరికలు లేకుండా ఎవరుంటారు. వీళ్ళు కాకపొతే వేరే వాళ్ళు వస్తారు. వాళ్లతో తన పని పూర్తి చేస్తాడు. స్మిత ని దక్కించుకోడానికి తన ప్రయత్నం తాను చేసుకుంటూ పోవడమే. పట్టుదలతో ప్రయత్నిస్తే దక్కనిది ఏముంటుంది. తన అదృష్టం ఎలా ఉంటుందో చూద్దాం అనుకుంటుండగానే సినిమా హాల్ వచ్చేసింది.

***

[anaamika]

పెద్దగా లైక్ లు, కామెంట్స్ ఏవీ రావడం లేదు. నా కథ జనాలకి నచ్చుతుందో లేదో తెలియడం లేదు. కథ రాయమంటారా ? ఆపెయ్యమంటారో చెప్పండి.

[anaamika]

శరత్ అక్కడికి వెళ్ళేసరికే ఆ వీధి మొత్తం జనాలతో నిండిపోయింది. తారలు వస్తున్నారని తెలిసాక జనాలు రాకుండా ఎలా వుంటారు ? అందులో ముఖ్యంగా స్మిత వస్తుందని తెలియడంతో జనాలు కుప్పలు తెప్పలుగా వచ్చేసారు. సెక్యూరిటీ అధికారి లు వాళ్ళని అదుపు చేయలేక సతమతమవుతున్నారు. ఎలాగోలా శరత్ కొంతవరకు ముందుకు వెళ్లగలిగాడు కానీ మొదటి వరుసలో నిలబడిన జనాల వరకు వెళ్లడం అతనికి అసాధ్యం అయింది. ఒక్క క్షణం ఏం చెయ్యాలా అని ఆలోచించాడు. ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో అతని మెదడు చురుకుగా పనిచేస్తుంది.

అతనికి తాను వార్తాపత్రికలకి రచనలు చేస్తున్నప్పుడు వాళ్ళు ఇచ్చిన ఐడెంటిటీ కార్డు గుర్తుకొచ్చింది. వెంటనే
"నేను ప్రెస్ నుండి వస్తున్నాను. నాకు దారి ఇవ్వండి" అంటూ పెద్దగా చెప్పాడు.

ప్రెస్ మనిషి అని చెప్పగానే అతని ముందు వు న్న వాళ్ళు ఒక్కొక్కళ్ళుగా అతనికి ముందుకి వెళ్ళడానికి దారి ఇవ్వసాగారు. అతను ముందు వరసకి చేరుతున్న సమయంలో అక్కడకి వచ్చే సినిమా తారలను ఇంటర్వ్యూ చేయడానికి రెడీ గా వున్నరెండు కెమెరాలు కనిపించాయి.

అతను అన్ని గమనిస్తూ ముందు వరుసలోకి వెళ్లి, తనని తాను సరిగ్గా నిల్చోడానికి పక్కనున్న మనిషిని కొద్దిగా నెట్టాడు. అతను పక్కకి పడబోయి ఆఖరి నిమిషంలో తనని తాను కంట్రోల్ చేసుకుంటూ, శరత్ వైపు తిరిగి
"ఓయ్, నెట్టడం ఆపుతావా ? నువ్వొక్కడివే వీళ్ళని చూడడానికి వచ్చావని అనుకుంటున్నావా ?" అని కోపంగా అన్నాడు.

శరత్ వెంటనే ఆ గొంతుని గుర్తుపట్టాడు.

"అరే రాహుల్ నువ్వా ? నువ్వు కూడా వచ్చావా ?" అన్నాడు.

"హే శరత్ నువ్వా ? ఇదేంటి ? కాకతాళీయంగా మళ్ళీ కలిసామా ?" అన్నాడు.

"నువ్వు వస్తావని నేను కలలో కూడా అనుకోలేదు. ఎందుకొచ్చావ్ ?"

రాహుల్ వంగి మెల్లిగా శరత్ చెవిలో రహస్యంగా
"నువ్వెందుకు వచ్చావో నేను కూడా అందుకే. టీవీ లో కాకుండా నేరుగా స్మిత పరువాలని చూడాలని అనిపించి వచ్చేసా" చెప్పాడు రాహుల్.

"చాలా ఆనందం, వచ్చినందుకు నువ్వు తప్పకుండ ఎంజాయ్ చేస్తావ్. ఇంతకీ ఆమె వచ్చేసిందా?" ప్రశ్నించాడు శరత్.

"ఇంతవరకు అయితే లేదు. టైం కావొస్తుంది. ఏ నిమిషంలో అయినా రావొచ్చు" చెప్పాడు రాహుల్.

ఇంతలో అక్కడున్న జనం లో ఒక్కసారిగా అరుపులు వినిపించడం, అక్కడికి ఒక ఖరీదైన రోల్స్ రోయ్స్ కార్ వచ్చి ఆగడం జరిగింది. తన కంఠంలో ఉత్తేజం నిండుతుండగా రాహుల్ భుజాన్ని తడుతూ
"ఆమె వచ్చేసింది. అది స్మిత కార్" చెప్పాడు శరత్.

అక్కడున్న సినిమా వ్యక్తి వెనుక వున్నకార్ డోర్ ని తెరిచి పట్టుకున్నాడు. అందులోనుండి మొదటగా కొంచెం బొద్దుగా పొట్ట బయటికి వచ్చినట్లుగా వున్న 40 ఏళ్ళ మగ మనిషి బయటికి వచ్చాడు. అది చూసి శరత్, రాహుల్ తో
"అతను ఆమె పర్సనల్ మేనేజర్. పేరు బ్రహ్మం. ఆమె స్వంత పనులన్నీ అతనే చూస్తుంటాడు" అని చెప్పాడు.

బ్రహ్మం నిలబడి లోపల వున్న వ్యక్తి బయటికి రావడానికి సాయంగా తన చేతిని అందించాడు. అప్పుడు సినిమాలో స్లో మోషన్ లో జరిగినట్లుగా ముందుగా స్మిత చేయి బయటికి వచ్చింది. చేతికి ఖరీదైన వజ్రాలతో పొదిగిన గాజు కనిపించింది. తర్వాత కాలు బయటికి వచ్చింది. నెమ్మదిగా ఆమె తల, ఆ తర్వాత వాళ్ళ మతి పోగొట్టే ఆమె ఛాతీ, తర్వాత పిచ్చెక్కించే ఆమె నడుము కింది భాగం బయటికి వచ్చాయి.

ఆమె ఇప్పుడు మొత్తంగా బయటికి వచ్చింది. ఠీవిగా నిలబడి అక్కడున్న జనాలని చూసి చెయ్యెత్తి విష్ చేసింది. ఆమె విశాలమైన కళ్ళు, లిప్స్టిక్ వేసుకుని వున్న ఆమె తడి పెదవులు, సుందరమైన ముఖం చూసి జనాలు ఒక్కసారిగా పెద్దగా అరిచారు. "స్మిత, స్మిత" అన్న అరుపులు అక్కడ మారుమోగాయి.

ఆమె మీదినుండి కింది వరకు ఒకే గౌన్ లాంటి డ్రెస్ వేసుకుని వుంది. వీపు అంతా ఓపెన్ గా వుంది. ఒకవైపు తొడల నుండి కింది వరకు ఆమె గౌన్ కి చీలిక వుంది. ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు ఆ చీలిక కొంచెం పెరిగి చూసేవాళ్ళకి ఆమె తొడలు కూడా కనిపిస్తున్నాయి. వెనుకనుండి ఆమె పిర్రలని చూస్తే, ఎవరికైనా మతి పోవాల్సిందే. ఆఖరికి శరత్ కూడా ఆమెని ఇం త దగ్గరగా ఎప్పుడూ చూడలేదు. అతనికి అక్కడ సమయం స్థంబించినట్లు అయింది. పాతిక అడుగుల దూరంలో తన కలల రాణి వుంది. కెమెరా స్టిల్స్ కోసం ఆమె అనేక విధాలుగా ఫోజ్ లు ఇస్తుంది. అతనికి ఆమె రూపం, ఆమె ఎత్తైన వక్ష సంపద, ఘనమైన జఘనం మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి. తర్వాత ఆమె అక్కడినుండి వెళ్లి టీవీ కెమెరా ముందు నిలబడి కొద్దిసేపు వాళ్ళతో మాట్లాడి లోపలి వెళ్ళిపోయింది.

"ఆమె తన డ్రెస్ లోపల ఏమి వేసుకోలేదు" శరత్ సంభ్రమాశ్చర్యాలతో రాహుల్ కి చెప్పాడు.

రాహుల్ కూడా తన ఆశ్చర్యాన్ని మాటలు లేకుండా కళ్ళతో శరత్ కి చూపించాడు.

"ఇప్పుడు చెప్పు. ఏం చేద్దామంటావ్" అడిగాడు శరత్.

రాహుల్ తల విదిలిస్తూ "ఓహ్ మై గాడ్, నేను ఎంతోమంది ఆడవారిని చూసాను. అనుభవించాను. కానీ ఇలాంటి ఆడదాన్ని చూడడం నా జీవితంలో ఇదే మొదటిసారి. అసలు ఆ దేవుడు ఇంత చక్కటి స్తనాలు, మతిపోయే పిర్రలు వున్న అమ్మాయిని ఎలా పుట్టించి ఉంటాడు ?" చెప్పాడు.

"ఆమెలో వంక పెట్టడానికి ఏమి లేదు" ఒప్పుకున్నాడు శరత్.

"మనం ఇక్కడినుండి బయటపడదాం.  ఇక ఇక్కడ చూడడానికి ఏమి లేదు" అన్నాడు రాహుల్.

"అవును. పద వెళదాం" అన్నాడు శరత్.

అప్పటికే అక్కడున్న జనాలు కూడా అందరు వెళ్లిపోతున్నారు. వీళ్లిద్దరు కూడా బయటికి వస్తుండగా రాహుల్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయి
"అక్కడ చూడు, వాళ్లిద్దరూ నిన్న మనం బార్ లో కలిసిన వాళ్ళే కదా. ఆదినారాయణ, రంజిత్ లు" అంటూ శరత్ కి చూపించాడు.

శరత్ అటువైపు చూసి "అవును వాళ్లిద్దరే" అన్నాడు.

అక్కడ ఆదినారాయణ, రంజిత్ లు ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటున్నారు.

"ఇదంతా గమ్మత్తుగా వుంది. మళ్ళి మనం నలుగురం కలిసాం. వాళ్లేందుకు వచ్చారో కనుక్కుందా పదా" అంటూ రాహుల్ వాళ్ళ వైపు దారి తీసాడు.

మొదట వాళ్లిద్దరూ తమకి అక్కడేదో పని ఉన్నట్లు బుకాయించారు కానీ రాహుల్ నమ్మలేదు.

"మీ సోది మాటలు వినడానికి ఇక్కడ ఎవరు రెడీ గా లేరు. స్మిత ని చూడడానికి వచ్చామని ఒప్పుకోండి. అలంటి ముద్దుగుమ్మని ఎవరికీ మాత్రం చూడాలని అనిపించదు" అన్నాడు.

వాళ్ళు కూడా ఆమె కోసమే వచ్చినట్లు ఒప్పుకున్నారు.
"అదీ, అలా ఒప్పుకోండి. ఆమె అలా నడిచి వస్తున్నప్పుడు కనిపించిన ఆమె ఎత్తైన స్తనాలు, బోర్లించిన బిందెల్లా వున్న గుండ్రటి పిర్రలు చూసాక, అక్కడే ఆమెని దెంగాలన్న కోరిక కలిగింది. నిన్న బార్ లో మనం కలిసినప్పుడు నేను మీకు చెప్పిన మాటనే ఇప్పుడు చెబుతున్నా. ఇలాంటి ఆడదానితో ఒక్కరోజు తృప్తిగా గడపడానికి నేను నా జీవితంలో ఏదైనా కోల్పోడానికి సిద్ధంగా వున్నా" రాహుల్ అన్నాడు.

"నాక్కూడా అదే ఫీలింగ్ కలిగింది" చెప్పాడు రంజిత్.

ఆదినారాయణ మాత్రం నీరసంగా నవ్వి, తలాడించాడు.

రాహుల్, శరత్ వైపు చూస్తూ మిగిలిన ఇద్దరితో కూడా
"ఇక మనం టైం వేస్ట్ చేయడం అనవసరం. శరత్ చెప్పడం వల్ల మనం ముగ్గురం ఇలా ఇక్కడ కలిసాం. మనలో స్మిత మీద కోరిక కలిగేటట్లు చేసాడు. మనలో, ఆమెతో మనం గడపొచ్చు అనే భావాన్ని కలిగించాడు. నువ్వు ఇంకా అదే పధకానికి మొగ్గు చూపుతున్నావా శరత్ ?" అన్నాడు.

"నీ ఉద్దేశం ఏంటి ?" అడిగాడు శరత్

"మనం స్వయంగా వెళ్లి స్మిత ని కలవడం" చెప్పాడు రాహుల్

"తప్పకుండ. నా పధకం లో ఏ మార్పు లేదు. మీకు నిన్న రాత్రే చెప్పాను. ఇప్పుడు మళ్ళీ చెబుతున్నా. ఆమె గురించి తెలుసుకోవాలంటే, ఆమె తో గడపాలంటే - మనం అది సాధించగలం - అయితే అందుకు మనం నా పధకం ప్రకారం చేయాల్సిందే" చెప్పాడు శరత్.

రాహుల్ నవ్వుతూ మిగిలిన ఇద్దరి వైపు చూసాడు.

"మనకి పోయేదేముంది. గత 24 గంటలనుండి ఈ స్మిత గురించే ఆలోచిస్తూ నాకు పిచ్చేక్కుతుంది. ప్రయత్నిస్తే పోయేదేముంది. శరత్ చెప్పినట్లు ప్రయత్నిద్దాం, అతను గాలి కబుర్లే చెప్పాడో, నిజంగానే చెప్పాడో ప్రయత్నించాక తెలిసిపోతుందిగా" అన్నాడు.

"నాక్కూడా అలానే వుంది. ప్రయత్నించి చూద్దాం. ఏమంటావ్ ఆదినారాయణ ?" అడిగాడు రంజిత్.

"మళ్ళీ ఇంకోసారి మీ పధకాన్ని వినడానికి నేను రెడీ నే" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"అయితే సరే. ఇప్పుడు అందరు సరే అన్నారు కాబట్టి నీ పదునైన బుర్రకి ఇంకా ఏమేం ఆలోచనలు తట్టాయో చెప్పు. అయితే అది ఇక్కడ వద్దు. ఏదైనా ఖాళీగా వున్నబార్ ని చూసి అక్కడ సవివరంగా మాట్లాడుకుందాం" చెప్పాడు రాహుల్.
***
వాళ్ళు నలుగురు అక్కడికి దూరంగా వున్న ఒక ఖరీదైన బార్ కి వెళ్లారు. అక్కడైతే వేరుగా కేబిన్ లాంటిది దొరుకుతుంది. ఎవ్వరి ఆటంకం లేకుండా హాయిగా మాట్లాడుకోవచ్చు. వాళ్ళు తమ తమ డ్రింక్ లని, ఫుడ్ ని ఆర్డర్ చేసి అవి వచ్చాక తమ మాటల్ని కొనసాగించారు.

"ఇక్కడి ధరలు చూస్తే కోటీశ్వరులు తప్ప మనలాంటి వాళ్లకి రెగ్యులర్ గా రావడం జరిగే పనేనా ?" మందు ధర చూస్తూ అన్నాడు రాహుల్.

ఆ టాపిక్ మీద వాళ్ళు కొద్దిసేపు చర్చించుకున్నారు. దేశంలో ధనవంతులు ఇంకా ధనవంతులు అవుతున్నారని, పేదవాళ్ళు ఇంకా కిందికి దిగజారుతున్నారని ఇలా సాగింది వాళ్ళ సంభాషణ. తర్వాత అది వాళ్ళ ఫామిలీ లో వాళ్ళకుండే అసంతృప్తి మీదకి వెళ్ళింది. నలుగురిలో ఆదినారాయణ & రంజిత్ మాత్రమే పెళ్లి చేసుకున్నవాళ్ళు. శరత్ ఇంకా రాహుల్ లకి పెళ్లి అవలేదు.

ఆదినారాయణ తన భార్యకి రెండుసార్లు మోసం చేసానని చెప్పి ఒప్పుకున్నాడు. రంజిత్ మాత్రం రెండు మూడు సార్లు వేశ్యల దగ్గరికి వెళ్లినట్లు చెప్పాడు. వాళ్లకి అది ఒక కోరిక తీర్చుకునే అవసరంలా ఉపయోగపడింది తప్ప అంతకు మించి ఇంకేమి లేదని చెప్పారు. అందరు చెప్పేది శరత్ శ్రద్దగా విన్నాడు. అంతలో రాహుల్ అతన్ని
"మేము చెప్పినవన్నీ వినడం తప్ప నీ గురించి ఇంతవరకు ఏమి చెప్పలేదు. నీకేం అఫైర్స్ లేవా ?" అని అడిగాడు.

"అమ్మాయిలు తెలివైన వాళ్లకి, డబ్బున్న వాళ్లకి సులభంగా పడిపోతారు. నాకు ఒక అమ్మాయి వుంది కానీ ఇంతవరకు అది సెక్స్ వరకు నేను తీసుకెళ్లలేదు" చెప్పాడు.

"సరే. చూడు. నేను ఇక్కడికి రావడానికి కారణం - నాకు అమ్మాయిలు దొరకడం పెద్ద కష్టమేమి కాదు. డివోర్స్ తీసుకున్నఅమ్మాయిలు, డబ్బుకోసం ఒళ్లప్పగించే వేశ్యలు, ప్రేమ దొరక్క సెక్స్ లోనే ప్రేమ ఉంటుందని అనుకునే అమ్మాయిలు, ఇలా చాలామందే సులభంగా దొరుకుతారు. కానీ నాకు హై క్లాస్ అమ్మాయి, పేరు ప్రఖ్యాతలు వున్న అమ్మాయి, సూపర్ హై క్లాస్ లాంటి అమ్మాయి కావాలనుంది. ఇంకా ఖచ్చితంగా చెప్పాలంటే స్మిత లాంటి అమ్మాయి కావాలి. ఆమెని తలచుకుంటేనే నా అంగం కిలోమీటర్ లేస్తుంది. అలాంటి దాన్ని దెంగడానికి నేను ఏం చేయడానికైనా రెడీ నే. నా చేతులు నరుక్కోడానికి కూడా సిద్ధం. మామూలుగా అయితే నేను ఇది జరిగేపని కాదు అని పట్టించుకునేవాడిని కాదు కానీ ఇది సాధ్యం అవుతుందని నువ్వు చెప్పావు అదికూడా ఆమె తన ఇష్టపూర్తిగా మన పక్కలోకి వస్తుందని ఆశ కలిపించావు. నేను అది జరుగుతుందని ఆశ పడ్డా. ఇదంతా నువ్వు నిజంగా చేయగలవా ? లేక మమ్మల్ని పిచోళ్ళని చేస్తున్నావా ? నిజం చెప్పు" ఒకింత సీరియస్ గా అడిగాడు రాహుల్.

"నేను నిన్నెందుకు పిచ్చివాడిని చేస్తా చెప్పు రాహుల్"

"అయితే నా ఈ ఒక్క ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పు. దాన్ని బట్టి నువ్వు మమ్మల్ని పిచ్చివాళ్ళని చేస్తున్నావో లేదో తెలుస్తుంది. స్మిత గురించి ఎవరికీ తెలియని విషయాలు నీకు తెలుసని మాకు తెలుసు. నువ్వు ఆమెని స్వయంగా వెళ్లి కలవగలవు అని కూడా ఒప్పుకుంటాం. ఇదంతా నమ్మొచ్చు. అయితే నువ్వు ఎన్నో నెలల నుండి ఈ పధకాన్ని సిద్ధం చేస్తున్నట్లు చెప్పావ్. మరి ఇంతవరకు నీ పధకాన్ని ఎందుకు అమలు చేయలేకపోయావ్ ? స్మిత ని ఇప్పటివరకు ఎందుకు నీ దాన్ని చేసుకోలేకపోయావ్ ?"

మిగిలిన ముగ్గురు శరత్ చెప్పే సమాధానం కోసం ఆత్రుతతో ఎదురుచూసారు.

శరత్ చాలా జాగ్రత్తగా తన ఆలోచనని చెప్పాడు.
"మొదట్లో నేను ఇంత ధైర్యమైన పధకాన్ని వేయలేదు. అందులో భాగంగా ఆమెని కలవాలని కూడా చూసాను. నేను సహజంగా రచయితను కాబట్టి ఏ వారపత్రిక తరఫుననో వెళ్లి కలవొచ్చు. అందుకు చాలా ప్రయత్నాలు చేశాను అయితే నన్ను తనవరకు వెళ్లనివ్వకుండా ఆమె సెక్రటరీ, మేనేజర్ లు అడ్డుపడ్డారు. ఆమె చేసే షూటింగ్ లకు చాలాసార్లు వెళ్ళాను. నాకు అక్కడ ఆమె టైం ఇవ్వలేదు. అయితే ప్రతిసారి నేను అక్కడున్న వాళ్ళ ద్వారా ఆమె గురించి సమాచారం సేకరించడం మొదలుపెట్టాను. ఆమెకి నేరుగా సంబంధం వున్న వ్యక్తులతో ఎవరికీ తెలియని చాలా సమాచారాన్ని సేకరించాను. ఆమెకి ఏమి ఇష్టమో, ఏమి అయిష్టమో, తన మనసు ఎలాంటి వాటికి స్పందిస్తుందో, ఆమెని నావైపు తనకిష్టమైన పనులు చేసి ఎలా తిప్పుకోగలనో అన్ని తెలుసుకున్నాను. ఇప్పుడు నేను ఆమెని ఎంతలా ఇష్టపడుతున్నానో, తాను కూడా నన్ను అంతేలా ఇష్టపడేట్లు చేసుకోగలను అన్న నమ్మకం కుదిరింది. అప్పుడే నేను నా రెండో ధైర్యవంతమైన పధకాన్ని, ఇప్పుడు మీకు చెప్పినదాన్ని రచించాను".

అయినా రాహుల్ పూర్తిగా సంతృప్తి చెందలేదు.

"అలాంటప్పుడు మాకు చెప్పిన ఈ పధకాన్ని ఇంతవరకు ఆమె మీద ఎందుకు అమలు చేయలేదు. నువ్వే ఆమెని ఎత్తుకుపోయి, ఆమెతో మాట్లాడి, ఆమెని నీవైపు మల్చుకుని, ఆమె పొందుని ఎందుకు పొందలేదు" ప్రశ్నించాడు రాహుల్.

"ఎందుకంటే ఇది ఒక్కడితో అయ్యే పని కాదు. ఒక సాధారణ మహిళను తీసుకుని వెళ్లినట్లు ఆమెని తీసుకెళ్లడం కుదిరేపని కాదు. ఇంకా వేరే కారణాలున్నాయి. పేపర్ మీద రాసుకున్నంత సులభంగా ఈ పని చేయడం కుదరదు. నేను ఈ పధకాన్ని వేస్తున్నప్పుడే చాలాసార్లు మార్చడం జరిగింది. అదీకాక నేను ఒక్కడినే ఈ పని చేయలేను. దీనికి వేరేవాళ్ళ అవసరం కూడా వుంది. వాళ్ళ తెలివితేటలూ అవసరమవుతాయి. దీన్ని మనం ఒక సంస్థలా చేసుకుని చేయాల్సివుంటుంది. ఈ సందర్భంగా నేను ఒక సంగతి మీకు చెప్పాలి. నేను పధకాన్ని రచించగలను కానీ దాన్ని నేను స్వయంగా పూర్తి చేయలేను. అందుకే మీ సహాయం అవసరం అయింది".

"అంటే నాలో, ఆదినారాయణలో, రంజిత్ లో నీకు ఈపని చేయగలం అన్న నమ్మకం కలిగిందా ?" అడిగాడు రాహుల్.

"మీరు చేయగలరు అనే అనుకుంటున్నాను"

"సరే అయితే. ఇక ఇందులో పరాచికాలు వద్దు. ఆటలూ వద్దు. అందరం కలిసి ఆమెని తీసుకరాగలం. అంతవరకూ బానే వుంది. దాని తర్వాత జరిగేదే నమ్మబుద్ది కావడంలేదు. మనం అందరం కలిసి, మన పధకాన్ని పూర్తి చేసామానుకో. ఆమె మన దగ్గరికి వస్తుంది. ఇది కూడా ఓకే. కానీ తర్వాత ఆమె మనల్ని ఒప్పుకుంటుందని ఎలా చెప్పగలవు. మనతో సెక్స్ కి ఆమె ఎందుకు ఒప్పుకుంటుంది ? దీనికి నువ్వు సమాధానం చెబితే, నేను నీతో పని చేయడానికి సిద్ధం" చెప్పాడు రాహుల్.

"అందుకు నీకు సంతృప్తికరమైన సమాధాన్ని ఇస్తా. అందుకు నా దగ్గర పేపర్ మీద వున్న రుజువుల్ని చూపిస్తా. ఒక్కసారి మనం మన ఆలోచనల్ని చెప్పాక, ఆమె మనకి అనుగుణంగా మారుతుంది" స్థిరంగా చెప్పాడు శరత్.

"అంటే ఉదాహరణకి టెన్త్ పాస్ అయితే ఇచ్చే సర్టిఫికెట్ లాగ వుండే రుజువా ?" అడిగాడు రాహుల్.

"రుజువా ?" ఆదినారాయణ

"రుజువా ?" రంజిత్

"నేను మీకు అన్ని చూపిస్తా. ప్రతి ఆధారాన్ని, రుజువుని చూపిస్తా. అయితే అది ఇక్కడ కాదు. నేను వుండే రూమ్ లో అవున్నాయి. ఒక్కసారి మీరు అవి చూశారంటే, మీ అన్ని అనుమానాలూ తీరిపోతాయి. మీరు ఖచ్చితంగా నాతో కలుస్తారు. రేపు రాత్రి మీ భోజనాన్ని పూర్తిచేసుకుని తొమ్మిది వరకు వచ్చేయండి" చెప్పాడు శరత్.

"నా వరకు అయితే నేను రెడీ. మరి మీరిద్దరూ ఏమంటారు ?" చెప్పాడు రాహుల్.

"తప్పకుండా. నేను కూడా ఓకే. ఇప్పటివరకు మనం మాట్లాడుకున్నదాని ప్రకారం అంతా బాగానే వుంది. ఈ అబ్బాయి ఇంకా ఏమేం చెబుతాడో, అతని మనసులో ఇంకేం ఆలోచనలు ఉన్నాయో తెలుకోవాలని వుంది. రేపు నన్ను ఒప్పించగలిగితే నేను కూడా మీతో కలుస్తా" చెప్పాడు రంజిత్.

ముగ్గురు ఆదినారాయణ వైపు చూసారు.

అతను తన కళ్ళద్దాలను తీసి తుడుస్తూ
"నాకు ఇంకా ఏం చెయ్యాలో తెలియడంలేదు. ఇప్పటివరకు అయితే ఇంతవరకు వచ్చా. ఇంకొంచెం ముందుకు వెళితే ఏమవుతుందిలే అనిపిస్తుంది" అన్నాడు.

"ఏకగ్రీవం అన్నమాట. నాకు నచ్చింది" అన్నాడు రాహుల్.

"నాక్కూడా. మన నినాదం ఒక్కటే. 'ఒక్కడికోసం అందరూ, అందరి కోసం ఒక్కడు'" చెప్పాడు శరత్.

"సరే అయితే శరత్. మాకు నీ అడ్రస్ ఇవ్వు. తప్పకుండా వస్తాం. అది మన మొదటి "స్మిత ని లేపుకుపోయే సంఘం" మీటింగ్ అందాం" అన్నాడు రాహుల్.

తమ మాటలు ఎవరూ వినడంలేదని నిర్ధారించుకుని శరత్ మెల్లిగా మిగిలిన వాళ్లతో
"ఇక ఇప్పటి నుండి మనం చాలా జాగ్రత్త తో ఉండాలి. మనం నిజంగా ఈ పని చేస్తున్నాం అనుకుంటే, ఎట్టి పరిస్థితుల్లో ఇది ఎవరికీ తెలియకూడదు" అన్నాడు.

"ప్రామిస్. ఇప్పటినుండి ఇక అంతా రహస్యమే. నా అంగం ఇది జరుగుతుందని చెబుతుంది" అన్నాడు రాహుల్.

"తప్పకుండా జరిగితీరుతుంది. కానీ మన గ్రూప్ కి ఇంకొక పేరేదైనా పెడదాం. అమాయకంగా అనిపించేలా ఉండాలి" చెప్పాడు శరత్.

"ఎలాంటి పేరు ?" అడిగాడు రాహుల్.

"ఎలాంటిది అంటే ... అంటే .... అభిమాన సంఘం"

"బావుంది. గొప్పగా వుంది. మనమందరం అదే కదా. ఇప్పటినుండి మనం అభిమాన సంఘ సభ్యులం" కళ్ళు మెరుస్తుండగా చెప్పాడు రాహుల్.

[anaamika]

CHAPTER – 3

మరుసటి రోజు రాత్రి. శరత్ దాదాపుగా గత ఏడాది నుండి కంటున్నకల కి అంకురార్పణ జరిగిన రోజు. ముగ్గురు అతని రూమ్ కి వచ్చారు. మందు ని వెంట తెచ్చుకున్నారు. రంజిత్ అతని గది అంతా పరిశీలిస్తున్నాడు. రెండు గోడల నిండా స్మిత పోస్టర్ లు నిండిపోయి వున్నాయి.

"శరత్, ఈ గదంతా చూస్తుంటేనే నీకు స్మిత అంటే ఎంత పిచ్చొ తెలుస్తుంది. నా జీవితంలో ఇంత పెద్ద కలెక్షన్ ని నేనెప్పుడూ చూడలేదు. ఒక మనిషి మీద నువ్వు ఇంత రీసెర్చ్ చేసావు అంటే నువ్వు నిజంగా గొప్పోడివి. నీ గదిని ఒక మ్యూజియం అనుకోవచ్చు. అయినా ఇదంతా నీకు ఎక్కడ దొరికింది ?" ప్రశ్నించాడు.

"స్మిత నటించిన ప్రతి సినిమా ఏ స్టూడియో లో చేసారో కనుక్కుని అక్కడికి వెళ్లి సంపాదించా. కొన్ని పాత సినిమా మ్యాగజిన్ ల నుండి. కొన్ని ఆమె మొదటిసారి ఫోటో షూట్ చేసినప్పటివి కూడా అతికష్టం మీద పట్టుకున్నా. బహుశా స్మిత మీద కలెక్షన్ అంటూ ఉందంటే బహుశా అది నా ఒక్కడి దగ్గరే వుంది ఉండాలి" చెప్పాడు శరత్.

"ఇంతేనా ఇంకా ఏమన్నా ఉన్నాయా నీ కలెక్షన్ లో ?" ప్రశ్నించాడు.

శరత్ తన ఎదురుగా వున్న టేబుల్ లోని నాలుగు అరలను చూపించి
"ఇందులో ఇంకా వున్నాయి. అవి న్యూస్ పేపర్ లలో వచ్చిన వార్తలు, మ్యాగజిన్ లలో వచ్చిన ఇంటర్వ్యూ లు, రేడియో & టీవీ లలో వచ్చిన ఇంటర్వ్యూ రికార్డింగ్ టేప్ లు, ఇలా నీకు ఆమె గురించి ఏది కావాలో అది అన్నీ వున్నాయి. ఇవన్నీ కాకుండా నేను తన గురించి రీసెర్చ్ చేసి రాసిన నోట్ బుక్ వేరుగా వుంది" గర్వం తో చెప్పాడు శరత్.

"ఇక మీ సోది మాటలతో టైం వేస్ట్ చేయకుండా మనం ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చామో దాని గురించి మాట్లాడుకుందామా ?" అసహనంగా అన్నాడు రాహుల్.

"నేనూ అదే అనుకుంటున్నా" చెప్పాడు శరత్.

తన టేబుల్ లో వున్న ఒక అరని తెరిచి మూడు ఫోల్డర్ లని బయటికి తీసాడు. వాటిని టేబుల్ మీద పరిచి, వాటిలో తనకి కావాల్సిన వాటి కోసం వెతికాడు.

"మనం అనుకుంటున్న మనిషి స్మిత ని పొందడం అంతా ఆషామాషీ కాదు. తాను 28 ఏళ్ల క్రితం మంచి కుటుంబంలోనే పుట్టింది. ఆమె తండ్రి ఒక లాయర్. అతనికి వాళ్ళ వూరిలో మంచి పేరే వుంది. స్మిత టెన్త్ వరకు వాళ్ళ ఊరిలోని మంచి కాలేజ్ లోనే చదివింది. తర్వాత డిగ్రీ కోసమని తన వూరికి దగ్గరగా వున్న సిటీ లోకి వెళ్లి జాయిన్ అయ్యింది. తాను డిగ్రీ లో సైకాలజీ ఇంకా థియేటర్ ఆర్ట్స్ లో పాస్ అయింది. చదువుతుండగానే కాలేజీ లో వేసిన ఒక డ్రామా వల్ల తనకి మంచి పేరు వచ్చింది. కానీ అది వాళ్ళ ఇంట్లోవాళ్ళకి తెలియకుండా చేసింది. తర్వాత జరిగిన కాలేజీ అందాల పోటీలో ఆమె ఏకగ్రీవంగా ఎన్నికైంది. అది చూసిన ఒక బట్టల కంపెనీ వాళ్ళు తమ కంపెనీ కి మోడల్ గా ఆమెతో ఒక చిన్న యాడ్ చేసారు. అది ఆమెకి చాలా గొప్ప పేరుని తెచ్చింది. కాలేజీ అయిపోగానే ఆమె చాలా యాడ్స్ లో బిజీ అయింది. అయినా నటన మీదున్న మోజుతో ఒక డ్రామా కాలేజీ లో చేరి నటనను నేర్చుకుంది. ఒక అండర్వేర్ లు తయారు చేసే బట్టల యాడ్ కోసం ఒక స్విమ్మింగ్ పూల్ లో షూటింగ్ చేస్తుండగా, ఒక కాస్టింగ్ ఏజెంట్ ఆమెని చూసాడు. అతనికి ఆమె ఒక గొప్ప స్టార్ అవుతుందని అనిపించింది. అతను ఆమెకి స్క్రీన్ టెస్ట్ చేసాడు. ఒక ఏడాదికి ఆమెని కాంట్రాక్టు లో తీసుకున్నారు చాలా తక్కువ ఖర్చుతో. ఒక సినిమాలో ఆమెకి విలన్ కి ఉండుపుకత్తె రోల్ ఇప్పించాడు. ఆమె అందాలు ఆ సినిమాలో ఒక మోస్తరుగా కనిపించినా, జనాలకి ఆమె నచ్చింది. ఆమె అదృష్టం కొద్దీ ఆ సినిమా హిట్ అయింది. ఆమెకి అభిమానులు ఏర్పడ్డారు. తర్వాత ఆమెకి అవకాశాలు వెతుక్కుంటూ వచ్చాయి. ఇప్పటివరకు తాను 25 సినిమా లలో నటిచింది. ఆమె గొప్ప లేడీ సూపర్ స్టార్ ఇంకా సెక్స్ బాంబ్ అయింది. ఆమె చేసిన కొన్ని సినిమాలలో ........"

"ఇక అక్కడితో ఆపు. ఆమె ఎంత గొప్పదో నువ్వు చెప్పాల్సిన పని లేదు. అది మాకు తెలుసు. ఆమె గొప్ప గురించి, జీవిత చరిత్ర గురించి తెలుసుకోడానికి మేము ఇక్కడికి రాలేదు. ఆమె సెక్స్ జీవితం గురించి చెప్పు. ఆమెకి ఎంత పెద్ద పూకు వుందో చెప్పు" శరత్ కి అడ్డుపడుతూ రాహుల్ అడిగాడు.

"సరే. అదికూడా చెబుతాను వినండి. ఆమె ఏర్పరుచుకున్న సంబంధాలు అన్నీ దాదాపుగా బహిర్గతమే. అన్ని తానే చెప్పేది. అందుకే ఆమె చాలా ఓపెన్ మైండెడ్ వ్యక్తి. ఆమె ఏది దాచదు. ఆమె రెండు సార్లు పెళ్లి చేసుకుంది. తన కెరీర్ ఏర్పడుతున్న తొలి నాళ్లలో ఈ పెళ్లిళ్లు జరిగాయి. కాలేజీ లో పరిచయమైన స్టూడెంట్ ని, కాలేజీ అయిపోతూనే పెళ్లి చేసుకుంది. అతను మిలిటరీ లో చేరి, పాకిస్తాన్ తో జరిగిన యుద్ధంలో చనిపోయాడు. ఒక ఏడాది తర్వాత ఆమె తన కాస్టింగ్ ఏజెంట్ ని పెళ్లి చేసుకుంది. కానీ ఆరు నెలలలోపు వాళ్ళు విడాకులు తీసుకున్నారు" చెప్పాడు శరత్.

"అయితే తాను కన్య కాదన్నమాట" నవ్వుతూ చెప్పాడు రంజిత్.

"కన్యత్వం పోవడానికి పెళ్లి ఒక్కటే దారి కాదు" ఆదినారాయణ కొంచెం సీరియస్ గా అన్నాడు.

"ఆమె కన్య అవునో కాదో మనకి అనవసరం. స్మిత తన మనసుకి ఎలా ఉండాలని అనిపిస్తే అలా వుంది. ఆమె తన జీవితాన్ని ఎవరు ఎలా అనుకున్న నాకేం పట్టదు అన్నట్లే గడుపుతుంది. ఆమె తన కోరికల్ని ఎప్పుడూ అణగదొక్కుకోలేదు. తాను వాటిని అనుభవించింది. కావాలంటే ఈ వార్తలన్నీ అన్ని పేపర్ లలో, పత్రికల్లో ముఖ్యాంశాలుగా వచ్చాయి. దాదాపుగా డజను స్కాండల్ వార్తలు, ఆమెకి ఎవరెవరితో సంబంధాలు ఉన్నాయో వేశారు. అందులో స్టార్ హీరో లు వున్నారు. ఒక ప్రముఖ క్రికెటర్ వున్నాడు. ఒక చాలా గొప్ప ధనవంతుడూ వున్నాడు. ఒక పార్లమెంట్ సభ్యుడు కూడా వున్నాడు" చెప్పాడు శరత్.

"అవును అది నాకు తెలుసు. ఆ రాజకీయవేత్త తన భార్యకి విడాకులు కూడా ఇచ్చాడు స్మిత కోసం. కానీ వాళ్ళు పెళ్లి చేసుకోలేదు" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"ఆమె చివరి ఎఫైర్ ఇప్పుడున్న ఒక హీరో తో ఉందని అంటున్నారు. కొద్ది కాలం క్రితం వాళ్ళు పెళ్లి చేసుకోవాలి కానీ వాళ్ళిద్దరి మధ్య ఒక గొడవ జరిగింది. అతను ఇప్పుడు షూటింగ్ కోసం అమెరికా వెళ్ళాడు. స్మిత కూడా తన షూటింగ్ ముగించుకుని ఇంకో ఏడు వారాల్లో అమెరికా వెళుతుందని అంటున్నారు. బహుశా అతన్ని కలుస్తుందని నేను అనుకోను. కాబట్టి ప్రస్తుతానికి ఆమె సెక్స్ కి దూరంగా వున్నట్లే. అలాగే సెక్స్ కి దూరంగా లేదు అని కూడా అనుకోవచ్చు" చెప్పాడు శరత్.

"ఇదంతా నీకెలా తెలుసు ?" ప్రశ్నించాడు రాహుల్.

"ఆమె ఏది దాచకుండా చెబుతుంది. ఒక సైకియాట్రిస్ట్, స్మిత సెక్స్ గురించి చెప్పాడు. ఆమె పుట్టి పెరిగిన వాతావరణం, తల్లిదండ్రుల పెంపకం, లేక ఇతర ఏవైనా కారణాల వల్ల ఆమెకి తనమీద తనకి నమ్మకం లేదు. ఆత్మనిర్భరత లేదు. తన దగ్గరగ ఉన్నవాళ్ళ దగ్గర తనకి నమ్మకం, భద్రత కలగవు. తనకి తెలియని వ్యక్తి దగ్గర తనకి  నమ్మకం, భద్రత కలిగి, కోరిక కూడా కలుగుతుంది. అదే మనకి బాగా పనికొస్తుంది" చెప్పాడు శరత్.

"నిజమేనా అది" అంటూ గొణిగాడు రంజిత్.

"ఇప్పుడు మనం ఎలాంటి వ్యక్తితో మెసాగాలో మీకు అర్ధం అయిందనుకుంటా" అన్నాడు శరత్.

"బాగా అర్ధం అయింది. అయితే, ఆమెకి సెక్స్ లైఫ్ వుంది. ఎంజాయ్ చేస్తుంది ఇవన్నీ సరే. కానీ మనలాంటి వాళ్లతో అంటే సామాన్య మనుషులతో తాను సెక్స్ కోరుకుంటుందని ఇంతవరకు నువ్వు ఒక్క ప్రూఫ్ కూడా చూపించలేదు" అన్నాడు రంజిత్.

"సరిగ్గా అన్నావ్.  నేను కూడా అదే అనుకుంటున్న. శరత్, నువ్వు ఈ విషయంలో ఆధారాలు చూపించు" అన్నాడు రాహుల్ కూడా.

"నేను మీకు అన్నీ ఉపోద్ఘాతలుగా చెప్పా. మీరు ఆమె గురించి అన్నీ తెలుసుకుంటారని. నా దగ్గర మీరు అడిగిన దానికి ప్రూఫ్ వుంది. చూడండి" అన్నాడు శరత్.

తాను ఇంతకుముందు తీసిన కవర్ ని రంజిత్ కి ఇచ్చాడు శరత్. అతను వాటిని పరిశీలిస్తుండగా ఇంకో రెండు కవర్ లని ఆదినారాయణకి, రాహుల్ కి కూడా ఇచ్చాడు. వాళ్ళు వాటిని చూస్తుండగా, వారి ముఖకవళికల్ని గమనిస్తూ, వాళ్ళేం అంటారో అని ఎదురుచూస్తున్నాడు శరత్.

"నేను ముందు చెప్పినట్లుగానే తన కెరీర్ ఆరంభం నుండి తనని గమనిస్తున్నాను. అయితే ఆమె గత రెండు ఏళ్లుగా చాలా మారింది. ఆమె గొప్పోళ్ళని, పలుకుబడి ఉన్నోళ్ళని, స్టార్డం ఉన్నవాళ్ళని ఇప్పుడు దగ్గరికి రానివ్వడంలేదు. ఒక్క మొన్న గొడవపడ్డ హీరో తో తప్ప, ఇంకెవరితోను తాను మునుపటిలా ఉండడంలేదు. ఇది ఆమె ఈమధ్య చెప్పిన ఇంటర్వ్యూ లలో, పేపర్ లలో, పత్రికల్లో వచ్చింది. నేను ఆమె మాట్లాడిన టేప్ లని కూడా ఇఛ్చా. వాటిలో మీరు వినొచ్చు. ఇప్పుడు ఆమె ఇంకా నిజాయితీగా, కల్మషం లేకుండా తన తోటి హీరో ల గురించి, తన లవర్స్ గురించి దాచకుండా చెప్పింది. ఇప్పుడు తనకి హోదా లో వున్నవాళ్లు, ప్రముఖులు అంటే ఆసక్తి పోయిందని చెప్పింది. వాళ్ళు తమ అవసరాల కోసమే వస్తారని, ఒక మనిషిగా గుర్తించరని, స్వార్ధపరులని అలాంటి వారికన్నా తనని తానుగా ప్రేమించే వాళ్ళు, వాళ్ళు ఎలాంటి వారైనా, ఒక సామాన్య మనిషి అయినా, తనకి అది పట్టింపు కాబోదని, నిస్వార్ధంగా తనని ప్రేమించే ఏ మనిషి అయినా తనకి ఇష్టమని చెప్పింది. తమని తాము ప్రేమించుకునే మనుషులు, ఇంకో ఆడదానిని ఎలా ప్రేమించగలరు అని ప్రశ్నించింది. తనతో సంబంధం పెట్టుకునే కొందరు, అసలు తనకి తృప్తిని ఇవ్వకపోగా సంబంధం ఉందని బయట తెలిస్తే, తన పేరు కూడా ఫేమస్ అవుతుందని వచ్చిన స్వార్ధపరులు కూడా వున్నారని చెప్పింది. అలంటి వాళ్ళ కన్నా నిజాయితీగా, స్వార్ధం లేని కోరికతో తనని కోరుకునే వాళ్ళంటేనే తనకి ఎక్కువ ఇష్టం అని చెప్పింది. నేను ఒక మనిషిని కలిసాక అతనికి నా మీద కోరిక ఉందని తెలిసాక, అతను నాతొ ఎలా ఉండాలో నేను నిర్మొహమాటంగా చెబుతా. నాతొ తన కోరిక తీర్చుకోవాలని అనుకునే వ్యక్తి, నన్ను బలవంతంగా అనుభవించినా పర్లేదు కానీ ఏవో ఇతర లాభాలు ఆశించి, తన పెరుగుదల కోసం నన్ను పావుగా వాడుకునే మనిషిని నేను అసలు సహించను. ఇప్పుడు మీరు ఒప్పుకుంటారా నేను చెప్పింది ఓకే నే అని. స్మిత మనల్ని ఆదరిస్తుంది అని నమ్ముతున్నారా ?" చెప్పాడు శరత్.

"నువ్వు అన్నది కరెక్టే అనిపిస్తుంది. ఆమె కూడా నన్ను నేరుగా అడగొచ్చు అనే చెప్పింది" అన్నాడు రంజిత్.

"అందులో అనుమానం ఏమి లేదు. మన అతిధి మనకి అన్ని నిజాలే చెప్పాడు" చెప్పాడు రాహుల్, రంజిత్ తో.

శరత్ మొహం ఆనందంతో వెలిగిపోయింది.

"నేను చెప్పానుగా. మనకున్న ఒకేఒక ఇబ్బంది మనం ఆమెని కలవడమే. అది జరిగింది అంటే, ఆమె మనకి తప్పకుండ సహకరిస్తుంది" అన్నాడు శరత్.

"నాకొక డౌట్ వుంది" చెప్పాడు ఆదినారాయణ తన అద్దాల్ని పైకి నెడుతూ.

"ఆమె చెప్పిన విషయాలు అన్నీ పేపర్, పత్రికల్లో వచ్చినవి. టీవీ, రేడియో లలో విన్నవి. మనం ఏదైనా అందరికి చెప్పాలంటే మన మనసులో వేరే ఫీలింగ్ వున్నా, అందరికోసం ఇంకో రకంగా చెబుతాం. ఇది అన్ని చోట్లా సర్వసాధారణం. కాబట్టి ఇక్కడ స్మిత చెబుతున్న విషయాలు అన్నీ తాను నిజంగా చెప్పినట్లా ? కాదా ?" అన్నాడు.

"మనం నిజమనే నమ్మాలి ఎందుకంటే ఎక్కడైతే పొగ వస్తుందో అక్కడ తప్పకుండా నిప్పు వుండే ఉంటుంది. మనం ఏదో ఒకటో రెండో ఇంటర్వ్యూ లు చూసి అనుకోవడం లేదు. కొన్ని డజన్ల టేప్ లు వున్నాయి. పత్రికల్లో వచ్చిన వార్తలూ వున్నాయి. అందరూ అబద్దాలు చెప్పరుగా" అన్నాడు శరత్.

"నువ్వు చెప్పింది కూడా కరెక్టే" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"నువ్వు మొదట్లో చెప్పినప్పుడు నిన్నొక పిచ్చొడిలా భావించా. కానీ నీలో ఒక పట్టుదల వుంది. నేను నీతో రెండో అడుగు వేయడానికి సిద్ధం" చెప్పాడు రాహుల్.

"రెండో అడుగు ఏంటి ?" అడిగాడు శరత్.

"నా ఉద్దేశం ఏంటో నీకు తెలుసు. నీ పధకం మనం ఎలా ముందుకు తీసుకెళ్లడం ? ఆమెని ఎలా తీసుకెళ్లాలి ? అందుకు నీ దగ్గర ఎలాంటి ప్లాన్ వుంది ?" అడిగాడు రాహుల్.

అక్కడున్న కుర్చీలో కూర్చుంటూ రాహుల్
"మనం నలుగురం ఆమెని ఎలా ఎత్తుకెళ్ళాలి ?" అని అడిగాడు.

ఆదినారాయణ తల అడ్డముగా ఊపుతూ
"రంజిత్ ముందే చెప్పాడు, నేను కూడా అదే చెబుతున్నా, దాన్ని కిడ్నాప్ అంటారు. అది చాలా సీరియస్ కేసు అవుతుంది. కిడ్నాప్ అనరు అని మాత్రం చెప్పకు" అన్నాడు.

"ఓకే నీ భాషలో అది కిడ్నాప్ అనే అనుకుందాం. ఆమె ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా ఆమెని మన దగ్గర ఉంచుకుంటే అది కిడ్నాప్ అవుతుంది. మనం ఎందుకు చేసామో ఆమెకి తెలిసి, తాను మనతో ఉండడానికి ఇష్టపడితే, అప్పుడు అది కిడ్నాప్ అవదు" చెప్పాడు శరత్.

"అయితే తర్వాత సంగతి ఏంటి ?" అడిగాడు రాహుల్.

"ఆమెని తీసుకుని ముందు తనని ఒక సౌకర్యవంతమైన, క్షేమంగా వున్న ప్రదేశంలో ఒక వారమైనా ఉంచాలి. అప్పుడు ఆమెకి మనతో గడపడానికి, మన గురించి తనకి తెలుసుకునే సమయం దొరుకుతుంది. అలా జరిగాక ఇంతకూ ముందు మనం అనుకున్నట్లు ఆమెతో పడుకోవడమే" చెప్పాడు శరత్.

"అలా చేస్తే దాన్ని రేప్ అంటారు" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"ఆమె ఒప్పుకుంటే అది రేప్ ఎలా అవుతుంది ? తాను కూడా ఇష్టపడితే, అది రేప్ కిందకి రాదు" చెప్పాడు శరత్.

"ఒకవేళ ఆమెకి మనం చేసింది నచ్చకపోతే, మనతో ఉండడానికి, మనతో పడుకోవడానికి ఒప్పుకోకపోతే, అప్పుడేం చేద్దాం ?" ఇంకా అనుమానంగా అడిగాడు ఆదినారాయణ.

"అలా జరగదు"

"ఒకవేళ జరిగితే ?"

"అలా జరిగితే మనం ఫెయిల్ అయినట్లే. అప్పుడిక వేరే దారి ఏముంది ? తనని వదిలెయ్యడమే" చెప్పాడు శరత్.

ఆదినారాయణ ఆ సమాధానంతో సంతృప్తి చెందాడు.

"వెళ్లేముందు ఒక్క విషయం చెబుతా. రేపు నా డ్యూటీ త్వరగా మొదలవుతుంది. నేను వెళ్లి పడుకోవాలి. మనం ఇంకా కొన్ని సంగతుల్ని వివరంగా చర్చించేది మిగిలింది. మనం మన పధకాన్ని ఎలా అమలు చేయాలో చర్చించాలి కదా" అన్నాడు రాహుల్.

"అదంతా సిద్దంగానే వుంది నా దగ్గర. మీరు ఎప్పుడు ఫ్రీగా వుంటారో చెబితే, ఆ విషయాల్ని మీకు చెబుతా" అన్నాడు శరత్.

"మంచిది. నేను అదే తెలుసుకోవాలని అనుకుంటున్నా. మీ ఇద్దరు మళ్ళీ ఇంకో మీటింగ్ కి సిద్ధమా ?" అడిగాడు రాహుల్.

"ఎక్కడ కలవాలో అడ్రస్, టైం చెప్పండి" రంజిత్ అడిగాడు.

"మరి నీ సంగతి ఏంటి?" ఆదినారాయనని రాహుల్ అడిగాడు.

"నేను కూడా రెడీనే" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

అందరు విడిపోయేముందు మరుసటి సోమవారం ఆదినారాయణ ఆఫీస్ లో రాత్రి కలుద్దామని అనుకున్నారు. అందుకు ఆదినారాయణకి వచ్చే కష్టం కూడా ఏమి లేదు ఎందుకంటే అతను ఆఫీస్ నుండి లేట్ గా వెళ్లడం అతని భార్యకి ఎలాంటి అనుమానాన్ని ఇవ్వదు కాబట్టి.

వెళ్లిపోయేముందు శరత్ వాళ్లకి చెప్పాడు

"ఒక్కసారి మీరు నా పూర్తి పధకాన్ని విన్నారంటే, మనం అనుకున్నది సాధిస్తామని మీరు కూడా ఒప్పుకుంటారు".

***

[anaamika]

ఆదినారాయణ ఆఫీసుకి చేరుకోవడానికి శరత్ కి అరగంట ఆలస్యం అయింది. మార్కెట్ లో అతనికి అనుకోకుండా వేరే పని ఇవ్వడంతో అది పూర్తి చేసి వెళ్ళడానికి అతనికి అంత సమయం పట్టింది. శరత్ అక్కడికి చేరుకునే సరికి ఆదినారాయణ కంగారుగా ఎదురొచ్చాడు.

"నువ్వు రావడం ఆలస్యం అయ్యేసరికి ఇక నువ్వు రావేమో అని అనుకున్నాం" అంటూ అతన్ని తన కేబిన్ లోకి తీసుకెళ్లాడు. అప్పటికే అక్కడ మిగిలిన ఇద్దరు వీళ్ళకోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. తమని ఎవరు వచ్చినా (ఎవరు రారు అని తెలుసు అయినా) ఆటంకపరచకుండా తలుపుకి లోపలినుండి బోల్ట్ పెట్టి వట్టి వచ్చాడు ఆదినారాయణ.

శరత్ కి గత వారం చాలా సంతోషంగా గడిచింది. అతను ప్రస్తుతం ఒక పత్రికకు రాస్తున్న కథని పక్కకు పెట్టి, తన పధకం వివరాలను రాయడం మొదలుపెట్టాడు. గత ఏడాది నుండి తాను పడుతున్న కష్టం, తన కోరిక త్వరలో తీరబోతుందన్న ఆత్రుత అతన్ని ఒక దగ్గర నిలబడకుండా చేసింది.

వాళ్లకి అతను కొన్ని ఫోటోలు, మ్యాప్ లు ఇచ్చాడు. అందులో స్మిత ఇల్లు ఎక్కడవుంటుందో అతను ముందుగానే మార్క్ చేసి ఉంచాడు. ఆమె ఉంటున్న ఇల్లు రెండు అంతస్తులు వుంది. మొదటి అంతస్తులో ఎన్ని గదులు వున్నాయి, రెండో అంతస్తులో ఎన్ని గదులు వున్నాయి, దానికి రాకపోకలు ఎటువైపునుండి వున్నాయి, రోడ్ నుండి ఆమె ఇంటికి ఎంత దూరం లో ఇల్లు వుంది లాంటి అన్ని విషయాలు అందులో వివరంగా వున్నాయి.

"నువ్వు ఆ ఇంటికి వెళ్ళావా ?" ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు ఆదినారాయణ.

"చాలాసార్లు వెళ్ళాను. టూరిస్ట్ గా సినిమా వాళ్ళ ఇల్లు చూపించే సంస్థ కి వెళ్లి, వాళ్లతో వెళ్లి చూసా. ఈ సినిమా ఆక్టర్ ల ఇల్లులు అన్ని దాదాపుగా ఒకే దగ్గర కొండకి దిగువన కట్టుకున్నారు. అందువల్ల కొండ మీదకి వెళ్లి కూడా చాలాసార్లు పరిశీలించా".

"చాలా విషయాలు కనుక్కున్నావ్"

"తప్పదు కదా! ఆమె ఇంటి ఖరీదు మూడు కోట్లకి పైమాటే ఉంటుంది"

అందరు జాగ్రత్తగా వింటున్నారు.

"నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా వినండి. జాగ్రత్త అని ఎందుకు అంటున్నానంటే, ఇదొక్క విషయమే నన్ను ఎక్కువ ఆలోచించేలా చేస్తుంది. ఆమె రోజు ఉదయం లేచి నడుస్తూ తన గేట్ వరకు వస్తుంది. అక్కడ స్థలం చిన్నగా ఉంటుంది". అంటూ ఫోటో లో ఆ ప్రదేశాన్ని చూపించాడు.

"ఏంటి ఆ ప్రదేశం ప్రత్యేకత ?" రాహుల్ అడిగాడు.

"ఎందుకంటే మనం ఆమెని అక్కడే కలవాలి కాబట్టి" చెప్పాడు శరత్.

"అంటే మనం ఆమెని అక్కడినుండే ఎత్తుకెళ్ళాలి కదా" అన్నాడు రాహుల్.

"అవును. ఎందుకంటే అక్కడ ఎవరు వుండరు. మనల్ని గమనించే వాళ్ళు ఎవరు వుండరు అలాగే తనని గమనించే వాళ్ళు కూడా ఎవరు ఉండకపోవచ్చు. అదే మనకి అనువైన సమయం అనుకుంటున్నా" అన్నాడు శరత్.

"ఒకవేళ ఆమె అరిచి గోల చేస్తే ? దాని గురించి ఆలోచించావా ?" అడిగాడు రంజిత్.

"ఆమె ఆలా చేయడానికే ఎక్కువ అవకాశం వుంది ఎందుకంటే మనమెవరో, మన ఉద్దేశం ఏమిటో ఆమెకి తెలియదు కాబట్టి. నేను అది కూడా ఆలోచించి, ఆమెని నిద్రపుచ్చడానికి కూడా సిద్ధంగా వున్నా"

"అంటే క్లోరోఫామ్ లేదా ఇంజక్షన్ లాంటిదా"

"అవును. అలాగే చెయ్యాలి. ఆమె ని మనం ఒక సేఫ్ హౌస్ కి తీసుకుని వెళ్లేంతవరకు, మధ్యలో ఆమెకి మెలకువ రాకుండా చేయాల్సి ఉంటుంది. మనం తనకోసం ఒక ఇంటిని చూడాలి. ఆ ఇల్లు వూరికి దూరంగా ఉండాలి. ఎవరూ రాకపోకలు సాగించని ఇల్లై ఉండాలి. ట్రాఫిక్ కూడా చాలా తక్కువగా వుండే ప్రదేశం అయి ఉండాలి"

"అది అంత సులభంగా దొరుకుతుందంటావా ?" అడిగాడు రాహుల్.

"మనకి అలాంటి ఇల్లు దొరికేవరకు వెతక్క తప్పదు. మనం ........"

"అలాంటి ఇంటి గురించి మీరు ఎక్కువ శ్రమపడాల్సిన పని లేదు. అది నేను చూసుకోగలను. ఇంటి గురించి మర్చిపోయి మిగిలిన వివరాలు చెప్పు శరత్" చెప్పాడు రంజిత్.

"మనం అలా ఆమెని తీసుకుని వచ్చాక, అక్కడ మనం తప్ప, ఆమె తప్ప ఇంకెవరూ వుండకూడదు. మనం ఆమె గురించి తెలుసుకుందాం. తాను మన గురించి తెలుసుకుంటుంది. అందుకు మనం మూడు, నాలుగు రోజుల టైం పెట్టుకుందాం. ఆ టైం లో మనం తనతో జీవితం గురించి, ప్రేమ గురించి ప్రత్యేకంగా మాట్లాడదాం. ఆమెకి అప్పటికి అది తన ఇల్లులా, మనం తన మంచి కోరే మనుషుల్లా అవుతాం. ఒక్కసారి అలా మనం దగ్గర అయ్యాక, తనకి మనం అంటే భయం పోతుంది. సురక్షితంగా వున్నానని అనుకుంటుంది. తన చుట్టూ ఇక్కడ వున్నమనుషులకన్నా మనం చాలా మంచివాళ్లమని తనకి అర్ధం అవుతుంది. అప్పుడు అది ఆమెకి బ్రేకింగ్ పాయింట్ అవుతుంది" చెప్పాడు శరత్.

"అలా అర్ధం కాకుండా చెప్పకు. అంటే ఏంటి ?" అడిగాడు రాహుల్.

"దానర్ధం ఏంటంటే, మనం తనతో ఏ విషయాన్నైనా చెప్పుకోవచ్చు. అయినా ఆమె తెలివికలది కాబట్టి మనం మన కోరికను చెప్పే పరిస్థితి రాకుండా తానే అర్ధం చేసుకుంటుంది. తర్వాత ఇక ఆమె ఇష్టం. ఆమెకి నచ్చిన ఒక మనిషితో పడుకుంటుందా, ఇద్దరితోనా లేక అందరితోనా అన్నది తాను నిర్ణయించుకుంటుంది. కాబట్టి తర్వాత ఇక ఏ ప్రాబ్లెమ్ ఉండదు"

"ఒక్క నిమిషం. నీకు అది ప్రాబ్లెమ్ లా అనిపించడంలేదేమో. కానీ నాకు ఇదే పెద్ద ప్రాబ్లెమ్" చెప్పాడు రాహుల్.

"అదేంటో చెప్పు" అడిగాడు శరత్.

"ఇంత కష్టపడి, ఇన్ని ఆలోచనలు చేసాక, ఆమె ఎవరినో ఒకర్ని ఎంచుకోవడం ఏంటి ? అది నన్ను అయినా, ఆదినారాయనని అయినా, రంజిత్ ని అయినా లేక నిన్ను అయినా సరే, ఒక్కరితో పడుకుంటా అంటే మిగిలిన వాళ్ళం పిచ్చొళ్లామా ? ఆమె అందరితో సుఖాన్ని అనుభవించాల్సిందే. అంతే" చెప్పాడు రాహుల్.

"రాహుల్, నువ్వేం అంటున్నావో నీకు తెలుస్తుందా ? ఒకవేళ ఆమె ఒప్పుకోకపోతే, నువ్వు బలవంతంగా ఆమెని అనుభవిస్తావా ?" ఆదినారాయణ అడిగాడు.

"ఇంత కష్టపడ్డాక అదే పని చేస్తా" చెప్పాడు రాహుల్.

ఆదినారాయణ కి ఆ మాట అసలు నచ్చలేదు.

"ఇలాంటి మాటల్ని నేను అసలు ఒప్పుకోను. రాహుల్, నువ్వు ఎమన్నా అనుకో కానీ నువ్వు అలా చేస్తే దాన్ని రేప్ అంటారు. అది శిక్షార్హం" అన్నాడు.

"నువ్వు దానికి ఏ పేరు పెట్టుకుంటావో పెట్టుకో. నాకు అనవసరం. ఇంత కష్టపడి, డబ్బులు ఖర్చు చేసి, చేసిన పనికి ఫలితం దక్కనప్పుడు, నేను అలా చేయడానికి కూడా రెడీ గా వున్నా అని చెబుతున్నా" అన్నాడు.

"అలా చేస్తే రేప్ చేసినందుకు చట్ట ప్రకారం ఏడు సంవత్సరాల నుండి పది ఏళ్ల వరకు జైలు శిక్ష పడుతుంది. ఒకవేళ ఆ సమయంలో అమ్మాయికి దెబ్బలు, ఇతరత్రా హాని జరిగితే, పదిహేను ఏళ్లకు పైగా లేదా జీవితకాలం శిక్ష పడుతుంది. ఇది నువ్వు ఒక్కడివే చేస్తే జరిగేది. ఒకవేళ మేము కూడా ఇందులో కలిస్తే అది సామూహిక మానభంగం కిందకి వచ్చి, శిక్షలు ఇంకా ఎక్కువగా ఉంటాయి" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

అప్పుడు శరత్ కల్పించుకున్నాడు.

"నువ్వు చెబుతున్నదానిలో అర్ధంలేదు. మనం పరిస్థితిని అంతవరకూ తీసుకవెళ్ళం. రేప్ లేదా గ్యాంగ్ రేప్ చేసే అవకాశమే ఉండదు. రాహుల్ తన కోపంలో అలా అన్నాఅది జరగదు. మనం ఇంకో విధంగా ఆలోచిద్దాం. మనతో బాగానే గడిపి తర్వాత స్మిత నన్ను రేప్ చేసారని సెక్యూరిటీ అధికారి లకి చెప్పిందని అనుకుందాం. అప్పుడు వాళ్ళు అది నమ్ముతారా ? నమ్మరు, ఎందుకంటే ఈ సంగతి గురించి నేను కూడా కొంత కనుక్కున్నా. అది చెబుతా విను. తాను సెక్స్ సింబల్ అని అందరికి తెలుసు. ఆమె తనకున్న సంబంధాలు అన్నీ పబ్లిక్ గా చెప్పింది. అలాంటప్పుడు ఏవో గొడవలు జరిగి ఆమె అలా చెబుతుందని అనుకుంటారు తప్ప నిజమని నమ్మరు. అసలు రేప్ జరిగినదని వెళ్లి కంప్లైంట్ ఇచ్చే ఆడవాళ్లు ఎంతమంది వుంటారు ? చాలా తక్కువ. తానొక స్టార్ కాబట్టి, వెళ్లి సెక్యూరిటీ అధికారి లకి చెబుతుందని నేను అనుకోను. అలా చేస్తే ఆమెకే పరువు తక్కువ. తర్వాత తాను రుజువు ఎలా చేయగలదు ?  పత్రికల వాళ్ళు దీన్నొక సెన్సషనల్ వార్త చేస్తారని ఆమెకి తెలియదా?"

"అయినా అంతవరకూ రాదు. మనం తనని రేప్ చేసే ప్రసక్తే లేదు. మనమేమన్న రౌడీ లామా ? గూండాలమా ? మనకేమన్న రేప్ లు చేసే చరిత్ర వుందా ? నా పధకంలో రేప్ అనే ప్రసక్తే లేదు. స్మిత మొదట్లో మనం ఎత్తుకుని రావడాన్ని తప్పు పట్టొచ్చు కానీ తర్వాత మన గురించి, మనం అలా ఎందుకు చేసామో తెలుసుకుంటుంది కాబట్టి కిడ్నాప్ అనే ప్రసక్తి కూడా ఉండదు. కాబట్టి మీరు అనవసరమైనవన్నీ అలోచించి, మనమేదో నేరం చేస్తున్నట్లు భయపడకండి" చెప్పాడు శరత్.

"ఏమో, కిడ్నాప్ మనం చేస్తున్నాం కాబట్టి అది నేరమే అవుతుంది" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"అవదులే ఆది, తర్వాత తాను అర్ధం చేసుకుంటుంది కాబట్టి మనం దాని గురించి భయపడాల్సిన అవసరంలేదు" చెప్పాడు రంజిత్.

"నువ్వు చెబుతున్నది కరెక్టే. నేను కూడా ఒప్పుకుంటా. మనం ఆమెని కిడ్నాప్ చేస్తున్నాం. అయితే తర్వాత నేను చెప్పిన విషయాల్ని కూడా గుర్తుపెట్టుకో. మనం తనని నిర్బంధించడం లేదు. మనం తన గురించి తెలుసుకోవాలని అనుకుంటున్నాం. తనకి మనమేం అపకారం చేయడంలేదు. అలాంటప్పుడు తాను అది కిడ్నాప్ అని ఎందుకు అనుకుంటుంది ?" చెప్పాడు శరత్.

"నీ అంత నమ్మకం నాక్కూడా ఉంటే బావుండేది" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"సరే, మనం తనని వదిలిపెట్టాక వెళ్లి సెక్యూరిటీ అధికారి కి రిపోర్ట్ చేసిందని అనుకుందాం. నేను దానికి కూడా జాగ్రత్తలు మన పధకంలో పెట్టా. ఆమె ఎవరి పేర్లు చెబుతుంది ? ఎవరిని గుర్తుపడుతుంది ? మనం ముఖాలకి మాస్క్ లు వేసుకుని ఉంటాం. మారు పేర్లతో పిలుచుకుంటాం. ఆమె మనల్ని ఎలా గుర్తిస్తుంది ?"

"నువ్వు ప్రతి చిన్న విషయాన్నీ ఆలోచించావ్" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"మనం ఇంత పెద్ద పధకాన్ని అమలు చేసేటప్పుడు ఇలాంటివన్నీ ఆలోచించాలి. మనం ఆమెతో ఎంజాయ్ చేసాక, ఒక వారం తర్వాత తిరిగి వదిలేద్దాం. ఆమె తన బిజీ పనుల్లో పడి మనల్ని మర్చిపోతుంది. మనకి ఆమెతో చేసిన ఈ పని ఒక గొప్ప అనుభవాన్ని మన జీవితాంతం ఒక తీయని గుర్తుగా మిగిలిపోయేలా చేస్తుంది. తర్వాత మన జీవిత చర్యల్లో మనం మునిగిపోతాం".

"నాకు ఇది బాగా నచ్చింది. నేను శరత్ తో పని చేయడానికి సిద్ధం. నాకు ఇంకా తెలియాల్సిన వివరాలు అంటూ ఏమి లేవు. నేను ఈ క్షణం నుండి ఈ ప్లాన్ లో భాగం అయ్యా. శరత్ మీద నాకు నమ్మకం వచ్చింది. అతను మనకి ఏ ఇబ్బంది ఏర్పడకుండా చూడగలడు" చెప్పాడు రాహుల్.

"నేను కూడా నీ మాటల్ని ఒప్పుకుంటున్నా" చెప్పాడు రంజిత్.

"మరింక ఆలస్యం ఎందుకు ? మన పధకాన్ని ఎప్పుడు అమలు చేద్దామో చెప్పు" అన్నాడు రాహుల్.

"పేపర్ మీద మనం రాసుకుని అనుకున్నది, నిజముగా చేయాల్సి వచ్చినప్పుడు జరిగేది వేరుగా ఉంటాయి. అనుకోని కొత్త ఇబ్బందులు రావొచ్చు. మనం ఇప్పుడే అంతా కరెక్టే అనుకుంటే ఎలా ?" అడిగాడు ఆదినారాయణ.

"నీకు మాతో కలవాలని ఉందొ లేదో ముందు చెప్పు. ప్రతిదానికి నువ్వు అడ్డుపడుతున్నావు. మేము చేసేది జరగదేమో అన్న అనుమానం నీకుంటే, నిన్ననే ఈ సంగతి ఎందుకు చెప్పలేదు ? ఈరోజు మీటింగ్ కి ఎందుకు ఒప్పుకున్నావ్ ? అదికూడా నీ ఆఫీస్ లోనే ఎందుకు పెట్టావ్ ?" కోపంగా అన్నాడు రాహుల్.

"అంతే ..... అదీ ...... మనం అన్నీ ఆలోచించాలి కదా. నాకు ఈ ఆనందాన్ని అనుభవించాలని వుంది. అందుకే ఇక్కడి వరకు వచ్చా".

"అలాంటప్పుడు నీ నిర్ణయాన్ని సరిగ్గా చెప్పెయ్యి. ఈ ముసుగులో గుద్దులాటలు నాకు నచ్చవు. ఇది నీ జీవితంలో నీకు వచ్చిన చివరి అవకాశం. నన్ను అడిగితే అవకాశాన్ని వదులుకోకు అనే చెబుతా. కళ్ళు మూసుకుని మాతో పాటు దూకెయ్యి. జీవితాంతం ఈ అనుభవాన్ని తలుచుకుని సంతోషంగా వుండు. నీ నిర్ణయమేమిటో చెప్పు" అడిగాడు రాహుల్.

సరే అన్నట్లు తలూపాడు ఆదినారాయణ.

అప్పుడు రంజిత్ మాట్లాడాడు.

"నువ్వు అన్నది కరెక్టే రాహుల్. నేను కొంచెం వేరుగా చెబుతా విను. కళ్ళు మూసుకుని దూకడం అనేది కరెక్ట్ కాదు. కళ్ళు తెరుచుకుని దూకుదాం. అప్పుడు మనం ఎక్కడికి వెళుతున్నామో తెలుస్తుంది"

"అలా కూడా నాకు ఓకే నే" చెప్పాడు రాహుల్.

"నేను జూదాలు ఆడేవాడిని. నాకు అనుకూలంగా అన్నీ వున్నాయి అనుకున్నప్పుడే నేను పందెం కాస్తా. నీ పధకం అంతా బానే వుంది అయితే ఇంకా ఇందులో తీసుకోవాల్సిన జాగ్రత్తలు కొన్ని వున్నాయి. అవి కూడా మనం పూర్తి చేద్దాం. నేను చెప్పినవి నువ్వు రాయి శరత్.

మనకి స్మిత అలవాట్లు, రోజు ఆమె చేసే పనులు కరెక్టుగా తెలియాలి. ఇది చాలా ముఖ్యం. పత్రికల్లో, పేపర్ లలో వచ్చిన వాటిని చూసి మనం అదే కరెక్ట్ అని నమ్మొద్దు.

ఆమె ఉదయం మరియు సాయంత్రం క్రమం తప్పకుండా చేసే పనులు ఏమిటి ?

ఆమె నిజంగా ప్రతిరోజూ ఉదయం నడుస్తుందా ?

ఒకవేళ నడిస్తే ఆ సమయాలు ఏమిటి ?

నడుస్తున్నప్పుడు ఒంటరిగా వుంటుందా ?

నడుస్తున్నప్పుడు ఆమె ఇంట్లో కానీ, బయట కానీ ఇంకెవరైనా వుంటారా ?" మనకి ఇవన్నీ తెలియాలి.

"అంతే ఆమెని మనం నీడలా అనుకరించాలి" అన్నాడు శరత్.

"తప్పదు. ఒకటి రెండు సార్లు మాత్రమే కాదు. అలా కొన్ని రోజులు అనుకరించి తెలుసుకోవాలి. దూరంగా ఉండి చూసే అవకాశం ఏమైనా వుందా ?" అడిగాడు రంజిత్.

"ఉంది. ఆమె ఇంటికి దగ్గరలో కొండ ఉంది. దాన్ని ఎక్కితే సరిపోతుంది" చెప్పాడు శరత్.

"బాగుంది. తర్వాతి ప్రశ్న. మనం ఏ రోజున ఈ పని చేయాలనీ అనుకుంటున్నామో ఆ తేదీని నిర్ణయించాలి. ఒక వారంలో చేద్దామా ? ఆరు వారాలు అయ్యాక చేద్దామా ? ఆలోపు మన పధకాన్ని ఏ తప్పు లేకుండా సిద్ధం చెయ్యాలి" అన్నాడు రంజిత్.

"స్మిత కార్యక్రమాల్ని నేను తెలుసుకుంటా"

"తర్వాత, మనం ఆమెతో ఎన్ని రోజులు గడపాలి ? అన్ని రోజులు మనం మన ఉద్యోగాలకి ఇబ్బంది లేకుండా చూసుకోవాలి. మనం ఆమెని ఎక్కడ ఉంచాలి అనేదానికి నా దగ్గర సమాధానం ఉంది కాబట్టి దాని గురించి బాధ లేదు. ఆమెని ఎత్తుకెళ్లడానికి మనం ఎలాంటి బండిని వాడాలి ? మనం మనల్ని వేరు వ్యక్తులుగా ఎలా బయటివాళ్ళకి చూపించుకోవాలి ? అది కూడా వాళ్ళు నమ్మేటట్లు. మనం స్మిత ని తీసుకెళ్లిన ఇంటిలో మనం ఉండడానికి ఎన్ని రోజులు అనుకుంటామో అన్ని రోజులకి సరిపడా నిత్యావసరాలు ఏర్పాటు చేసుకోవాలి. ఇంకా కొన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. ఒకసారి మనం స్మిత ని ఎత్తుకెళ్లాక, ఆమె ఎక్కడికి వెళ్ళింది అని ఆలోచించే వాళ్ళు ఎవరు ? ఆమె కనబడకపోతే వాళ్ళేం చేస్తారు ? మనం కూడా అన్ని రోజులు కనబడకుండా ఉంటే, మన గురించి వాళ్ళేం అనుకుంటారు ? అలాగే మన ఇంట్లో వాళ్లకి మనమేం చెప్పాలో కరెక్ట్ గా నిర్ణయించుకోవాలి. మనం ఆమెని ఎత్తుకెళ్లేటప్పుడు అనుకోకుండా ఎవరైనా ఆపితే మనం దాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలి ? మనం అనుకున్నట్లుగా స్మిత ని ఎత్తుకుని వచ్చాక, నువ్వు చెప్పినట్లే మనకి అనుగుణంగా నడుచుకుంటుంది అనుకో బానే ఉంటుంది. ఒకవేళ భయపడి మనకి ఎదురు తిరిగిందనుకో. అప్పుడేం చెయ్యాలి ? అలాకాకుండా అందరిని దగ్గరికి రానివ్వడు ఇష్టపడకపోతే అప్పుడు ఎలా ? మనం దాన్ని ఎలా సరి చెయ్యాలి ? దానికి మనం ఇప్పుడే ఒక నిర్ణయానికి రావడం మంచిది. మనం ఇప్పుడేం అనుకున్నామో అప్పుడు కూడా అదే మాట మీద ఉండాలి" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"అందుకు నా దగ్గర అందరికి నచే సమాధానం ఉంది. అయితే ఇప్పుడు అందరు మనం అనుకునేదాన్ని తూచా తప్పకుండా పాటించాలని ప్రమాణం చేయాలి. స్మిత మనసుకి వ్యతిరేకంగా ఎవరు ప్రవర్తించకూడదు" చెప్పాడు శరత్.

"ఇంకో విషయం గురించి కూడా చూడాలి. మనం స్మిత న తీసుకొచ్చి, మనం ఏర్పాటు చేసిన ఇంటికెలో పెట్టాక, ఆమె అక్కడ ఉండడానికి ఇష్టపడకపోతే ఎం చేయాలన్నది కూడా నిర్ణయించుకోవాలి" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"అవును. ఈరెండు విషయాల్ని స్మిత ఒప్పుకుంటే, ఇక ఆమెని మనం బలవంతంగా ఎత్తుకొచ్చామన్న భయం ఉండదు. అయితే ఆమెకి మనం చూపించే ప్రేమకి తప్పకుండా తన మనసు మారుతుంది అన్న నమ్మకం నాకుంది. ఒకవేళ ఆమె మన నలుగురిలో ఏ ఒక్కరినైనా ఒప్పుకోకపోతే, తనని క్షేమంగా తిరిగి తెచ్చేద్దాం. బలవంతం వద్దు. తనని బాధ పెట్టవద్దు. ఇది మనమందరం ఒప్పుకుంటే, మన పధకాన్ని అమలు చేద్దాం. ఏమంటారు ?" అడిగాడు శరత్.

అందుకు మిగిలిన ముగ్గురు ఒప్పుకున్నారు.

***

[anaamika]

వాళ్ళు మళ్ళీ అయిదు రోజుల తర్వాత శనివారం శరత్ గదిలో కలుసుకున్నారు. అప్పటివరకు ఎవరు ఏమేం వివరాలు కనుక్కున్నారో అవన్నీ తెచ్చుకుని చర్చించుకుందామని అనుకున్నారు. అందరి ముఖాలలో ఒక రకమైన ఉత్సహం, ఉద్వేగం కనిపిస్తున్నాయి. అందరు మందు తాగుతూ తాము తెచ్చిన వివరాలను చర్చిస్తున్నారు.

"పోయినసారి మనం కలిసినప్పుడు రంజిత్ అడిగిన ప్రశ్నలకి ఈ మీటింగ్ లో ఎన్ని సమాధానాలు దొరికాయో చూద్దాం. నేను ఒక్కొక్క ప్రశ్న అడుగుతుంటాను. ఎవరు ఎం కనుక్కున్నారో చెప్పండి. మొదటి ప్రశ్న - స్మిత ఇంట్లో వుండేవాళ్ళు, ఆమెతోబాటు అక్కడ వుండేవాళ్ళు ఎంతమంది ? ఇది మనకి చాల ముఖ్యం. దీనికి ఎవరివద్ద సమాధానం వుంది ?" శరత్ అడిగాడు.

"దీనికి నా దగ్గర సమాధానం ఉందనుకుంటున్నా. పోయిన నెల చివరి వరకు అయితే నా దగ్గర సమాధానం వుంది. నాకు ఇన్కమ్ టాక్స్ ఆఫీస్ లో మంచి సంబంధాలు వున్నాయి. పోయిన సారి స్మిత కి టాక్స్ ఆడిట్ జరిగింది. దాంతో ఆమె అన్ని వివరాలు ఆఫీస్ లో ఇచ్చింది. దాన్ని నేను సంపాదించా. దాని ప్రకారం ఆమె దగ్గర జీతం కింద ఒక సెక్రటరీ వుంది. తాను కూడా ఆమెతో పాటు అదే బంగ్లా లో ఉంటుంది ఎందుకంటే ఆమె HRA తానే ఇస్తున్నట్లు అందులో వుంది. ఇంకో ఇద్దరికి కూడా జీతాలు ఇస్తుంది. వాళ్ళు ఇంటి మరియు వంట పని చేసేవాళ్ళు. అయితే వాళ్లిద్దరూ భార్యాభర్తలు. వాళ్ళ పేర్లను బట్టి అది తెలిసింది. ఇక బ్రహ్మం కి కూడా జీతం ఇస్తుంది అయితే అతను తనతో ఉంటాడో లేదో మనకి తెలియదు. ఇక ఇంకో ముఖ్యమైన సంగతి. తన గార్డెన్ ని చూసుకోవడానికి ఆమె, ఎవరో కంపెనీ కి ఏడాదికి ఒక్కసారి డబ్బులు ఇస్తుంది. అయితే వాళ్ళు ఎప్పుడెప్పుడు ఇంటికి వస్తారో తెలియదు. ఆమె ఇంకో కంపెనీ కి కూడా ఏడాదికి ఒకసారి డబ్బులు ఇస్తుంది. అది తన ఇంటికి సెక్యూరిటీ అలారమ్ పెట్టిన వాళ్ళు" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"అలారమ్ సంగతి తెలియడం చాల మంచిదైంది" అన్నాడు రాహుల్.

"నావరకు ఇది నేను సంపాదించిన సమాచారం" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"ఆది చెప్పిన వివరాల ప్రకారం మనం ఇంకొన్ని సమస్యల్ని ఇప్పుడు అధిగమించాలి. మొదటిది సెక్యూరిటీ అలారమ్ సంగతి. అది ఇంటివరకే పరిమితమా ? గేట్ కి కూడా వుందా ? అలాగే సెక్యూరిటీ అలారం పెట్టిన వాళ్ళు క్రమం తప్పకుండ రోజులో ఒక్కసారి అయినా వచ్చి చెక్ చేస్తుంటారు ఎందుకంటే అక్కడ వున్న ఇల్లు లు అన్నీ స్టార్ లవి కాబట్టి. వాళ్ళు ఎప్పుడెప్పుడు వస్తున్నారో సమయాలు మనకి తెలియాలి. అలాగే, గార్డెన్ ని ఎప్పుడెప్పుడు వచ్చి శుభ్రపరుస్తుంటారో అది కూడా మనకి తెలియాలి" చెప్పాడు రంజిత్.

"అందులో కొన్నిటికి నేను సమాధానం చెప్పగలను. నేను స్మిత ని ఇంతకుముందు నుండి గమనిస్తున్నా అని చెప్పా కదా. నేను కొన్నిసార్లు ఉదయం, కొన్నిసార్లు మధ్యాన్నం కొండా పైకి వెళ్లి గమనించేవాడిని. గార్డెన్ పనులు చేసేవాళ్ళు ఎప్పుడూ ఉదయాలు రాలేదు. వచ్చిన రెండుసార్లు మధ్యాన్నమే వచ్చారు. ఇక సెక్యూరిటీ వాడు ప్రతిరోజూ ఉదయం పది గంటలకి వచ్చి అన్ని గేట్ లు చూసుకుంటూ వెళ్తాడు. మళ్ళీ సాయంత్రం మూడు గంటలకి వచ్చి చూస్తాడు" చెప్పాడు శరత్.

"అన్నట్లు మరోసంగతి. స్మిత రోజు ఉదయం ఏడు గంటలకి తన ఇంటినుండి బయటికి వచ్చి, తన గార్డెన్ నుండి నడుస్తూ మెయిన్ గేట్ వరకు వస్తుంది. తనతోబాటు ఒక కుక్క, అదికూడా పోమేరియాన్ జాతి కుక్కపిల్ల ఉంటుంది. 7:15 వరకు గేట్ వరకు వచ్చి తిరిగి వెళ్ళిపోతుంది. గార్డెన్లో చాల పెద్ద చెట్లు కూడా వున్నాయి అందువల్ల తాను ఇంట్లోకి వెళ్లకముందే చెట్లలోకి వెళ్లి అదృశ్యం అవుతుంది" చెప్పాడు.

"అయితే మనం తనని ఎత్తుకెళ్లే సమయం సెక్యూరిటీ గార్డ్ వచ్చేలోపు జరిగిపోవాలన్నమాట. అలాగే మనం గేట్ దగ్గర తనని పట్టుకోవాలంటే, గేట్ కి అలారమ్ ఉందొ లేదో కనుక్కోవాలి. అది నేను మన తర్వాతి మీటింగ్ టైం కి కనుక్కుంటా" చెప్పాడు రంజిత్.

"గేట్ కి కూడా అలారమ్ ఉంటే మన పని కష్టం అవుతుంది. అది లేకపోతె మాత్రం నేను సులభంగా గేట్ ని తెరవగలను" చెప్పాడు రాహుల్.

"మనం ఇంకో రెండు వారాల్లో స్మిత ని ఎత్తుకుపోదాం అనుకున్నప్పుడు, నేను, నాతోబాటు ఇంకొకరు ప్రతిరోజూ తన ఇంటిని గమనించడానికి వెళ్ళాలి. చివరి నిమిషంలో మన పధకానికి ఎలాంటి ఇబ్బందులు లేకుండా చూడాలి" చెప్పాడు శరత్.

"ఇప్పటినుండి రావాలంటే నాకు డబ్బుల సమస్య వస్తుంది కానీ చివరి రెండు వారాలంటే నాకు సెలవు దొరుకుతుంది. ఇబ్బందిలేదు. నేను వస్తాను" చెప్పాడు రాహుల్.

"ఇక ఇంకో పెద్ద సమస్య. రెండో ప్రశ్న. ఎత్తుకొచ్చాక స్మితని ఎక్కడ దాచాలి ? ఆ ఇంట్లో తాను సౌకర్యంగా ఉండాలి. మనకి సౌకర్యంగా ఉండాలి. అలాంటి ఇల్లు ఎక్కడుంది ?" అడిగాడు శరత్.

"దాని గురించి మనం భయపడాల్సిన అవసరమే లేదు. నేను మీకు ఇంతకూ ముందే చెప్పాను ఆ విషయాన్నీ నాకు వదిలేయమని" చెప్పాడు రంజిత్.

"మనం అన్నిటిని చెక్ చేసుకుంటూ వస్తున్నాం కాబట్టి ఈ సంగతి నీ వరకే పెట్టుకోడం కరెక్ట్ కాదు. నీ మనసులో ఏముందో మాకు తెలియాలి. అందులో నీకు తెలియని ఇబ్బందులు ఏవైనా ఉంటే, అవి మాకు తట్టవచ్చు. ఈరోజు అలాంటి ప్రదేశం ఏమిటో వివరంగా చెప్పు" ప్రశ్నించాడు శరత్.

"చెబుతాను. నాకు కార్తీక్ అనే స్నేహితుడు నేను చదువుకున్నప్పటినుండి వున్నాడు. అతను ఇంజనీర్ అయ్యాడు. మేము మా స్నేహాన్ని ఇప్పటికి మర్చిపోలేదు. మాకు ఇద్దరికీ అడివికి వెళ్లి వేటాడే అలవాటు వుంది. తనకి మంచి కంపెనీ లో వుద్యోగం వచ్చి, మంచిగానే డబ్బు సంపాదిస్తున్నాడు. ఈ సిటీ జీవితం నుండి రిలాక్స్ అవడానికి ప్రతి వీకెండ్ మేము వేటకి వెళ్ళేవాళ్ళం. కుటుంబాలు ఏర్పడి, పిల్లలు కూడా వచ్చాక, మేము ముందులా వెళ్లడంలేదు. అయితే ఏడాదికి రెండు మూడు సార్లు ఇప్పటికీ వెళుతుంటాం. ఎనిమిది ఏళ్ల క్రితం మేము వేటకి వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ కొండల్లో ఒక ప్రదేశాన్ని చూసాం. అది కార్తీక్ కి చాలా నచ్చింది. తనకి డబ్బుకి కొదవలేదు. అందుకే అక్కడ కొండ గుహని కలుపుతూ ఒక ఇల్లు మొదలుపెట్టాడు. కొద్దీ కొద్దిగా పూర్తి చేస్తూ రెండు ఏళ్లలో దాన్ని పూర్తి చేసాడు. అక్కడ పని చేయడానికి కూడా అతను తన కంపెనీలో పనిచేసే బిహారీ మనుషుల్ని ఉపయోగించాడు. అది ఏ అనుమతులు లేకుండా కట్టబడ్డ ఇల్లు. ఆ ఇంటికి కరెంటు, నీటి కనెక్షన్ లు లేవు. (వాటిని అక్కడ సొంతగా ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు) అందుకే కార్తీక్ అక్కడ ఒక జనరేటర్ పెట్టాడు. అక్కడికి వెళితే బయటి లోకంతో సంబంధం ఉండదు. అది ఇక్కడికి వంద కిలోమీటర్ ల దూరంలో వుంది. కొండకి సగం దూరం వరకు బండి మీద వెళ్లొచ్చు. మిగిలిన సగం దూరం అంటే దాదాపుగా రెండు మూడు కిలోమీటర్ లు కార్ లో వెళ్ళడానికి కుదరదు. అయితే నడవడం లేదా మోటార్ సైకిల్ మీద వెళ్ళాలి" చెప్పాడు రంజిత్.

"ఒకవేళ మనం స్మితని తీసుకుని అక్కడికి వెళ్ళాక, కార్తీక్ వస్తే, లేదా మనం వెళ్లే సమయానికే అతను అక్కడ ఉంటే, అప్పుడు ఎలా" అడిగాడు ఆదినారాయణ.

"దాని గురించి మీరు అస్సలు భయపడాల్సిన పని లేదు. పోయిన ఏడాది కార్తీక్ కి అమెరికా లో పనిచేసే తమ కంపెనీ కి ట్రాన్స్ఫర్ అయింది. అతను అక్కడ ఇంకో మూడు ఏళ్ళు ఉంటాడు. తాను కట్టిన ఇంటి సంగతి తన ఫామిలీ కి కూడా తెలియదు. ఎలా చెప్పగలనంటే, అతను అమెరికా వెళుతూ ఆ ఇంటి కీస్ నాకు ఇచ్చి అప్పుడప్పుడు వెళ్లి చెక్ చేస్తుండమని చెప్పాడు. ఇంకో విషయం చెప్పడం మర్చిపోయా. అదే ఇంట్లో మేము అక్కడ తిరగడానికి ఒక మోటార్ సైకిల్ కూడా కొని ఉంచాడు. నేను వెళ్లక ఏడాది కావొస్తుంది. ఇంటికి ఇబ్బందేమీ ఉండదు కానీ బండి ఏ కండిషన్ లో ఉందొ తెలియదు" చెప్పాడు రంజిత్.

"బండి సంగతి నాకొదిలెయ్యి. నేను చూసుకుంటా. ఈసారి నువ్వు అక్కడికి ఎప్పుడు వెళతావో చెబితే, నేను కూడా వచ్చి బండి సంగతి చూసుకుంటా" చెప్పాడు రాహుల్.

"అంతా బాగానే వుంది కానీ మనం స్మితని తీసుకుని అక్కడికి చేరడం ఎలా ?" ప్రశ్నించాడు ఆదినారాయణ.

"మనం కార్ ని అద్దెకి తీసుకుని వెళ్లలేం. అలాగే మన కార్ లని వాడలేం. ఏదైనా సెకండ్ హ్యాండ్ లో మంచి కార్ తీసుకుందామన్నా డబ్బులు ఒక సమస్య. కార్ ద్వారా పట్టుబడే అవకాశం వుంది. అందుకే ఆ విషయాన్నీ నాకు వదిలెయ్యండి. మా గ్యారేజీ లో వాడకుండా వదిలేసి న కార్ లు, పాడైనవి చాలానే వున్నాయి. నేను మన ప్లాన్ అమలయ్యేలోపు ఒక బండిని రెడీ చేస్తా" చెప్పాడు రాహుల్.

"ఇక ఇంకో సంగతి. మనం స్మితతో అక్కడికి వెళ్ళాక మన భోజన ఏర్పాట్ల సంగతేంటి ? అవి ఎలా సమకూర్చుకోవాలి ? ఆమెని అక్కడికి తీసుకెళ్లాక, ప్రతిరోజూ మనం బయటికి వచ్చి భోజనాలని తెచ్చుకుంటుంటే లేనిపోని అనుమానాలు వస్తాయి కదా" అన్నాడు శరత్.

"నేను చెప్పిన ఇల్లు అడవిలో వుంది. మనకి కావాల్సిన కూరగాయలు, మాంసం కావాలంటే, అక్కడికి ముప్పై కిలోమీటర్ ల దూరంలో హైవే కి దగ్గరలో ఒక వూరు వుంది. మనం అక్కడినుండి కొనుక్కుని వెళ్ళాలి" చెప్పాడు రంజిత్.

"ఒక వారం కోసం కొనుక్కుంటే సరిపోతాయా" అడిగాడు శరత్.

"అలా ఎలా ఒక వారమే అంటావ్. నువ్వే చెప్పావుగా తాను మనల్ని అర్ధం చేసుకోడానికి నాలుగు రోజులైనా పడుతుంది అని. ఆ తర్వాత మనకి మూడు రోజులేం సరిపోతాయి ? అంత గొప్ప అందగత్తె తో కనీసం ఇంకో వారమైన గడపొద్దా ?" అన్నాడు రాహుల్.

"మరి పోయినసారి అలాంటి అమ్మాయితో ఒక్క రాత్రి గడిపినా చాలు అన్నావ్ కదా" ఉడికించాడు శరత్.

"అవకాశం లేదనుకుని అన్నా. ఇప్పుడు అవకాశం వున్నప్పుడు ఎందుకు వాడుకోకూడదు ?" చెప్పాడు రాహుల్.

"సరే అయితే. రెండు వారాలకి సరిపోయే నిత్యావసరాల్ని తెచ్చి పెడదాం" అన్నాడు రంజిత్. అందుకు మిగిలినవాళ్లు ఒప్పుకున్నారు.

"ఇక మిగిలిన ఇంకో ముఖ్యమైన విషయం - మీ ఇంట్లో వాళ్ళని మీరు రెండు వారల కోసం ఏమని చెప్పి ఒప్పిస్తారు ? మా ఇద్దరికీ ఇబ్బంది లేదు ఎందుకంటే మాకు కుటుంబం లేదు" ఆదినారాయణ, రంజిత్ వైపు చూస్తూ అన్నాడు శరత్.

"నా పనులకి నేను లేకపోయినా పెద్ద ఎఫెక్ట్ ఏమి ఉండదు. తర్వాత నేను అవి పూర్తిచేసుకోగలను. అలాగే నాకు మంచి క్లయింట్ లు దొరికారాని, నేను రెండు వారాలు వూరు వెళ్లాల్సి వస్తుందని చెప్పి, నా భార్య, పిల్లల్ని మా అత్తగారింటికి పంపిస్తే నాకు ఇబ్బందేమీ లేదు. మధ్యలో ఒకసారి కుదిరినప్పుడు ఒక ఫోన్ చేసి నా భార్యకి చెబితే, ఇక తాను నా గురించి ఆలోచించదు" చెప్పాడు రంజిత్.

"మరి నీ సంగతేంటి ?" ఆదినారాయణ వైపు చూస్తూ అడిగాడు రాహుల్.

"నేను నా పనిని వదిలిపెట్టి అన్ని రోజులు ఎప్పుడూ వుండలేదు. అసలు ఒక వారం కూడా వుండలేదు ఎప్పుడు. అయితే ఇప్పుడు టాక్స్ ల గురించి పట్టించుకునే సమయం కూడా కాదు కాబట్టి నేను రెండు వారాలు లేకపోయినా ఇబ్బందేమీ లేదు. కానీ నేను నా భార్యని వదిలి, ఇంటిని వదిలి ఎప్పుడూ లేను. ఇలా సడన్ గా వెళితే, నా భార్యకి తప్పకుండ అనుమానం వస్తుంది. అయితే అందుకోసమే మీతో కలవకుండా ఉండాలంటే, నా మనసు ఒప్పుకోడంలేదు" బాధగా చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"ఒక్కడి కోసం అందరు, అందరి కోసం ఒక్కడు అని అనుకున్నాం కదా! నువ్వేం బాధపడకు. నేనొక ఉపాయం చెబుతా. మీ ఆవిడ నీకు STD కాల్ చేస్తుందా ?" అడిగాడు రంజిత్.

"అస్సలు చేయదు. డబ్బులు ఖర్చు అవుతాయని భయం" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"అయితే ఒక పని చేద్దాం. నీ చేతిరాత తో రాసిన రెండు లెటర్ లు ఇవ్వు. అందులో మామూలు విషయాలే రాయి. తారీఖు మాత్రం మనం స్మిత ని తీసుకొచ్చిన టైం లో ఉండేట్లు వెయ్యి. మీ ఇంట్లో నువ్వొక పని మీద ఢిల్లీ వెళుతున్నానని, అక్కడ పెద్ద క్లయింట్ లు ఇద్దరు వాళ్ళ కంపెనీ పనిమీద వాళ్ళ ఖర్చుతో పిలుస్తున్నారని, అక్కడి హోటల్ లో బస కి ఏర్పాట్లు చేసారని చెప్పు. STD కాల్ చెయ్యదు కాబట్టి నువ్వు అక్కడ లేవు అన్న సంగతి తెలియదు. ఇక రెండు ఉత్తరాలను నేను ఢిల్లీ లో వున్న నా దోస్త్ కి పంపిస్తా. నేను చెప్పిన తేదీలలో పోస్ట్ చేయమని చెబుతా. అందుకు ఒక వెయ్యి రూపాయలు ఇవ్వు. దోస్త్ కి పంపితే వాడు ఖచ్చితంగా పోస్ట్ చేస్తాడు. ఇక నీ సమస్య పోయినట్లే" చెప్పాడు రంజిత్.

"అయితే ఆ ఇంటి గదుల గురించి చెప్పు ?" ప్రశ్నించాడు శరత్ రంజిత్ ని.

"ఇంటికి మాస్టర్ బెడ్ రూమ్ వుంది. ఇంకొక చిన్న బెడ్ రూమ్ వుంది. వంటగది వుంది. బండి పెట్టుకోడానికి ఒక చిన్న గది. ఇది కాక ఇంకో చిన్న రూమ్ వుంది కానీ అది ఎప్పుడు వాడలేదు" చెప్పాడు రంజిత్.

"పెద్ద బెడ్ రూమ్ ని స్మిత కి ఇద్దాం. తనకి సౌకర్యంగా ఉండేలా చూడాలి. రెండో బెడ్ రూమ్ లో ఇద్దరు పడుకున్నా, ఇంకో ఇద్దరికి ఇంకో రూమ్ కావాలి కాబట్టి, ఆ వాడని రూమ్ ని శుభ్రం చేసి, అందులోకి కావాల్సిన పరుపులు అమరిస్తే, అందరికి ఇబ్బంది లేకుండా ఉంటుంది" చెప్పాడు శరత్.

"ఇంట్లో ఫ్రిడ్జ్ కూడా వుంది కాబట్టి మనం అనుకునే తేదీకి ఒకటి రెండు రోజుల ముందు, కావాల్సినవన్నీ కొని అందులో పెడితే మనకి ఇబ్బంది ఉండదు" చెప్పాడు రంజిత్.

"మనకేమేం కావాలో అన్ని గుర్తు తెచ్చుకుంటూ ఒక లిస్ట్ చేద్దాం. ఎంత చిన్న వస్తువైనా మర్చిపోవద్దు. తర్వాత మనమే ఇబ్బంది పడతాం" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"అన్నట్లు మీకు ఒక సంగతి చెప్పడం మర్చిపోయా. మీరు నేను చెప్పిన సంగతి వింటే ఎగిరి గంతులేస్తారు" చెప్పాడు రంజిత్.

ఏంటా సంగతి అన్నట్లు ముగ్గురు అతనివైపు చూసారు.

"నేను చాలా జాగ్రత్తగా స్మిత ఇన్సూరెన్స్ కాపీ సంపాదించా. దానికి, ఆమెకి డాక్టర్ చేసిన పరీక్షల వివరాల్ని కూడా జత చేసి ఉంచారు. దాని ప్రకారం ఆమెకి మూర్ఛ కానీ, నరాల బలహీనత కానీ, బీపీ కానీ, క్షయ కానీ, షుగర్ లాంటి వ్యాధులు ఏమి లేవు. ఆమె ఎప్పుడూ డ్రగ్స్ తీసుకోలేదు. ఇంకా ఇందులో ఆమె ఎత్తు, బరువు మరియు శరీర కొలతలు వున్నాయి. తన ఎత్తు అయిదు అడుగుల అయిదు అంగుళాలు. బరువు 60 కిలోలు. ఇక అసలు విషయానికి వస్తున్నా. తన కొలతలు ఏంటో తెలుసా ? 38-24-37" చెప్పాడు గర్వముగా రంజిత్.

"అమ్మదీనమ్మా" ఆశ్చర్యంగా అరిచాడు రాహుల్.

"నాకు అర్ధం కాలేదు. కొలతలు అంటే ఏంటి ?" అడిగాడు ఆదినారాయణ.

"చాలా ఆనందంగా చెబుతా ఆది. విను. ఆమె స్తనాలు పూర్తి నిండుగా ఉండి 38 ఇంచులు వున్నాయి. ఆమె నడుము కొలత 24 ఇంచులు. ఆమె పిర్రలు 37 ఇంచులు వున్నాయన్నమాట" వివరించాడు రంజిత్.

"నువ్వు చెబుతుంటేనే నా అంగం లేవడం మొదలెట్టింది" నవ్వుతూ అన్నాడు రాహుల్.

"ఇందులో డాక్టర్ ఆమె నిద్ర కోసమో లేక టెన్షన్ పోగొట్టుకోడానికో తెలియదు కానీ అప్పుడప్పుడు Nembutals అనే టాబ్లెట్ వాడుతుందని రాసాడు. మనం కూడా వాటిని కొన్ని తెచ్చి ఉంచితే మంచిదని అనుకుంటున్నా" చెప్పాడు రంజిత్.

"నేనుండగా ఆమెని నిద్ర పోనిస్తానా ?" క్రూరంగా నవ్వుతూ అన్నాడు రాహుల్.

"మరో ముఖ్యమైన సంగతి - తనని ఎప్పుడు ఎత్తుకుని పోవాలో, తేదీని నిర్ణయించడం. నాకు తెలిసిన సమాచారం ఏంటంటే, తాను జూన్ 24 న, మంగళవారం ఉదయం అమెరికా కి బయలుదేరుతుంది. కాబట్టి మనం ఒకరోజు ముందు అంటే సోమవారం, 23 న ముహూర్తం పెట్టుకుంటే మంచిది. ఏమంటారు ?" అడిగాడు శరత్.

అందుకు ముగ్గురూ ఒప్పుకున్నారు.

"అలా అయితే మీరు ముగ్గురు ముహూర్తం తేదీకి రెండు వారల ముందు నుండి మీ పనులు అన్నీ మానేసి, మనం చేయబోయే పనికి సిద్ధంగా అన్నీ సమకూర్చుకోవాలి. అలా మీకు కుదురుతుందా ?" అడిగాడు శరత్.

"నాకైతే ఏ ఇబ్బంది లేదు. నాకు సెలవలు చాలా మిగిలి వున్నాయి. అవి వాడుకుంటా. బాస్ ఒప్పుకోకపోతే, వాడి ఖర్మ. జాబ్ వదిలేస్తా" చెప్పాడు రాహుల్.

మిగిలిన ఇద్దరు కూడా ఒప్పుకున్నారు.

శరత్ కి ఇది చాలా రిలాక్స్ గా అనిపించింది.

"ఇంకో మూడు అడ్డంకులు వున్నాయి" తాను రాసుకున్న నోట్స్ ని చూస్తూ అన్నాడు శరత్.

"మొదటిది - మనం మనలా కనబడకుండా ఆమె ముందు వేషం మార్చుకోవడం - ఎందుకంటే ఇది తర్వాత భవిష్యత్తులో మనకి ఉపయోగపడొచ్చు. ఒకవేళ స్మిత మనసు మారితే అన్నకోణం నుండి చెబుతున్నా. మనకేమి పేరు ప్రఖ్యాతలు లేవు. సాధారణ మనుషులం. నేను మీసాలు గడ్డం పెంచాననుకో ఆమెకి కనిపించడానికి. తర్వాత వాటిని తీసేస్తే నన్ను గుర్తు పట్టలేదు. మనకి ఇంకా అయిదు వారల సమయం ఉండి కాబట్టి సులభముగా పెంచొచ్చు" చెప్పాడు శరత్.

"నేను కూడా అంతే. మీసాలు, గడ్డం పెంచుతా. నాక్కూడా ఇబ్బంది లేదు" చెప్పాడు రాహుల్.

"మీ ఇద్దరి సంగతి ఏమిటి ? మీరు మాలా పెంచితే మీ భార్యలకు అనుమానం వస్తుందా ?" ఆది, రంజిత్ ల వైపు చూస్తూ అడిగాడు శరత్.

"వచ్చే అవకాశం ఉంది. ముఖానికి ఏదన్నా మాస్క్ పెట్టుకుంటే ? స్మిత కళ్ళకి గంతలు కడితే ?" అడిగాడు రంజిత్.

"అది కష్టం. మనం ఆమెని అలా చేస్తే, మనల్ని ఎలా నమ్ముతుంది ? మనతో ఎలా మాట్లాడుతుంది ? అందువల్ల ఆమె ఇంకా భయపడి మనకి అసలు సహకరించదు" చెప్పాడు శరత్.

"అవును. అదీకాక స్మిత కి నేనేం చేస్తున్నానో, నా మగతనం ఏంటో ఆమె చూడాలి. అప్పుడే కదా అసలు మజా" అన్నాడు రాహుల్.

"అలా అయితే మేమిద్దరం మా రూపాల్ని మేకప్ ద్వారా మార్చుకుంటాం. ముహూర్తం రోజువరకు ఇలానే ఉండి, ఆరోజు నేను నా జుట్టుకి రంగు వేయించుకుంటా. ఎప్పుడూ నల్ల కళ్లద్దాలు పెట్టుకుంటా. జుట్టుని వేరుగా దువ్వుకుంటా" చెప్పాడు రంజిత్.

"అది బాగా వర్కౌట్ అవుతది. మరి ఆది, నీకేం చేద్దాం ? నువ్వు ఒక పని చెయ్యి. నీది బట్టతల కాబట్టి, నువ్వు విగ్గు పెట్టుకో. మీసాలు బయట దొరుకుతాయి కాబట్టి అవి కొనుక్కుని ఉంచుకో. అప్పుడు నువ్వు వేసుకునే ఫార్మల్స్ బట్టలు కాకుండా జీన్స్, T-షర్ట్ లు వేసుకో. అలా చేయగలవా ?" ప్రశ్నించాడు శరత్, ఆదిని.

"అలానే చేస్తా" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"మనం రెండు వారల కోసమే ఇవన్నీ చేసేది. ఒక్కసారి స్మితని వదిలెయ్యగానే, మళ్ళీ మనం మన పాత అవతారాల్లోకి మారిపోదాం. అప్పుడు తాను మనల్ని గుర్తించడం దాదాపుగా అసాధ్యమనే చెప్పాలి" అన్నాడు శరత్.

"ఇక మన రెండో ఇబ్బంది - మనం స్మితని ఎత్తుకెళ్లడానికి, ఆమెని స్పృహ తప్పించడం ఎలా ?" ఇదొక ముఖ్యమైన పని" అడిగాడు శరత్.

"ఏముంది ? ఆమెకి క్లోరోఫామ్ లేదా ఈథర్ ఎదో ఒకటి ఇచ్చి స్పృహ తప్పిద్దాం" అన్నాడు రాహుల్.

"ఈథర్ అసలు వాడొద్దు. ఎక్కువ వాడితే ప్రాణం పోతుంది. క్లోరోఫామ్ వాడడం మంచింది. నేను మెడికల్ జర్నల్స్ లో చదివాను. ఈథర్ తో కొన్నిసార్లు అంటుకునే ప్రమాదం ఉంది. క్లోరోఫామ్ కి ఆ ఇబ్బంది లేదు" చెప్పాడు రంజిత్.

"కానీ అది సంపాదించడం ఎలా ?" అడిగాడు ఆదినారాయణ.

"మత్తు ఇంజక్షన్ కూడా వాడొచ్చు" అన్నాడు రాహుల్.

ఆ ఇబ్బందిని ఎలా అధిగమించాలి అనే బాధ్యతను రంజిత్ కి అప్పగించారు.

"ఇక చివరి, మూడో అడ్డంకి - మనం స్మిత ని ఎత్తుకొచ్చి ఆ ఇంట్లో పెడతాం. బానే ఉంది. అయితే ఆమె ఆరోజుకి ఎవరో ఒక్కరికో, ఎక్కువమందికో అప్పోయింట్మెంట్ లు ఇచ్చి ఉంటుంది. ఆమె ఏమైపోయిందో అని ఎవరన్నా సెక్యూరిటీ అధికారి లకి చెబితే .....? దాని మనం ఎలా ఎదుర్కోవాలి ?"

అందరూ అప్పుడు ఏమేం జరగడానికి అవకాశాలు ఉన్నాయో అన్నీ ఆలోచించారు కానీ జరగబోయేది ఊహించడం కష్టం కాబట్టి జరిగినప్పుడు ఎలా ఎదుర్కోవాలో చూద్దాం అని అనుకున్నారు.

ఇక అందరూ తర్వాతి మీటింగ్ కి కలుద్దాం అని వెళ్ళిపోతున్న సమయంలో రాహుల్, ఆది ని అడిగాడు

"స్మిత పోయిన ఏడాది ఎంత సంపాదించింది ?"

"దాదాపుగా ఎనిమిది కోట్లు" చెప్పాడు ఆది.

రాహుల్ ఆశ్చర్యంతో నోరు తెరిచాడు. తర్వాత "అయితే మనం ప్రపంచంలో ఎక్కువగా సంపాదిస్తున్న ఆడదాన్ని దెంగబోతున్నాం" అన్నాడు సంతోషంగా.

***

[anaamika]

CHAPTER – 4

శరత్ నోట్ బుక్ - మే 18 నుండి 24 వరకు (శరత్ కథనం)

సినిమా హీరోయిన్స్ గురించి ఎంతో మంది ఎన్నో రకాల ఊహల్లో గడుపుతుంటారు. అలాటిది స్మిత గురించి చెప్పాలంటే - అసలే తానొక సెక్స్ సింబల్. ఎంతమంది ఆమెని ఊహించుకుంటూ తన భార్యతో పని కానించుకుంటారు ? ఎంతమంది పెళ్లికాని అబ్బాయిలు తమ ఊహాలోకాల్లో ఆమెతో గడుపుతున్నట్లు, తమ సహజ, అసహజ ఫాంటసీ కోరికల్ని నెరవేర్చుకుంటూ ఉండి వుంటారు ? ఎంతమంది ఆమెని తాము బలవంతంగా అనుభవిస్తున్నట్లు కలలు కంటుంటారు ? ఆమెకి ఎప్పుడైనా సడన్ గా ఒక రాత్రి మెలకువ వస్తే, తన గురించి మగవాళ్ళు ఇలా ఊహించుకుంటూ ఉండి వుంటారు అన్న ఆలోచన తడుతుందా ?

నాకు ఇలాంటి ఆలోచనలు ఎప్పుడూ వస్తుంటాయి. ఇలాంటి స్టార్ లు, తమని జనాలు ఇదే కోణంలో చూస్తారని తెలిసే, కొన్ని సార్లు ఇంటర్వూస్ లో తమ అసహనాన్ని చూపిస్తూ వుంటారు. నాకు తెలిసినంతవరకూ స్మిత ఈ విషయంలో పరిణితితో వ్యవహరించిందని అనుకుంటున్నాను. చాలావరకు తాను బయటకూడా ఒరిజినల్ గానే ఉంది. చాలామంది తెరముందు ఒకలా, తెర వెనుక ఇంకోలా ప్రవర్తిస్తారు. అలాంటివారిని నేను చాలామందిని చూసాను.

ఒక్కోరోజు గడుస్తున్నకొద్దీ, మా పధకం ముందుకు వెళుతున్న కొద్దీ, నేను స్మిత కి దగ్గరగా వెళుతున్న అనుభూతి కలుగుతుంది. మా అభిమాన సంఘం చివరి సమావేశం మే 17, శనివారం రోజు జరిగింది. అప్పుడు మేము ఏమేం విషయాల్ని పూర్తి చేయాలనీ అనుకున్నామో, అన్నిటిని పూర్తి చేస్తూ వస్తున్నాము. అప్పుడు మేము వారానికి ఒక్కసారో లేదా పది రోజులకి ఒక్కసారో కలిసేవాళ్ళం. అయితే ఇప్పుడు మా సమావేశాలు ఎక్కువగా జరుగుతున్నాయి. మేము మా పధకం అమలుచేయాలి అనుకున్న రోజు కూడా దగ్గరికి వస్తుంది.

మా సంఘం లో వున్నపెళ్లి అయిన ఇద్దరు వ్యక్తులు కూడా వాళ్ళ పాత్రలని ఇప్పుడు బాగానే చేస్తున్నారు. మేము కూడా వాళ్ళకి ఆటంకాలు కలగకుండా మావంతు సహాయం చేస్తున్నాం. పోయిన ఆదివారం నుండి ఈరోజు అంటే శనివారం వరకు చేసిన పనుల గురించి వివరిస్తా.

మేము అందరం ఈవారంలో రెండు సార్లు కలిసాం. ఒకసారి వాళ్ళు నా రూమ్ కి వస్తే, రెండోసారి అకౌంటెంట్ ఆఫీసులో కలిసాం. (ఇక్కడ నేను పేర్లు రాయను ఎందుకంటే ఇది రహస్యంగా జరగాల్సిన పని కాబట్టి. అన్ని కోడ్ భాషలోనే రాస్తా) ఈ వారంలో మేము ఈ కింది పనులని విజయవంతంగా పూర్తి చేసాం.

ఇన్సూరెన్స్ మనిషి, తాను చెప్పినట్లుగా సెక్యూరిటీ కి సంబందించిన విషయాల్ని కనుక్కున్నాడు. మేము ఇంటికి అనుకున్న సెక్యూరిటీ అలారమ్ ఇంటి వరకే పరిమితమైందని కనుక్కున్నాడు. మేము భయపడ్డట్లుగా గేట్ కి, అలాగే ఇంటి ఫెన్సింగ్ కి అలారమ్ లేదు. అందువల్ల మా పని సులభంగానే జరుగుతుంది. కాకపొతే ఇంటికి పెట్టిన అలారమ్ చాలా కొత్తది. ప్రతి తలుపుకి, ప్రతి కిటికీకి అలారమ్ పెట్టబడి ఉంది. ఎవరన్నా దొంగలు ఇంట్లోకి వెళ్లాలని, తలుపునొ, కిటికీనో తెరవాలని ప్రయత్నిస్తే, అక్కడ అలారమ్ శబ్దం వినబడదు కానీ సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ కి, సెక్యూరిటీ ఆఫీస్ కి వెంటనే తెలిసిపోతుంది. వాళ్లకి సెక్యూరిటీ కలిపించే ఆఫీస్ వాళ్లకి గన్ లైసెన్స్ ఉంది కాబట్టి సెక్యూరిటీ అధికారి లకన్నా ముందే వాళ్ళు వచ్చేస్తారు. ఆ అలారమ్ సిస్టం ని బ్రేక్ చెయ్యడం అసాధ్యం. అందుకే ఆ ఇంటివరకే అలారమ్ పెట్టబడింది. గేట్ కి, ఫెన్సింగ్ కి పెట్టాల్సిన అవసరంలేదు కాబట్టి పెట్టలేదు.

ఇక గేట్ విషయానికి వస్తే, గేట్ కి ఆటోమేటిక్ మోటార్ పెట్టారు. అందువల్ల ఆ గేట్ ని మనిషి వచ్చి తెరవాల్సిన పని లేదు. గేట్ పక్కన చిన్న మైక్రోఫోన్ ఉంది. మనం ఆ బటన్ ని నొక్కి మనమెవరిమో చెబితే, లోపలున్న మనిషి వాళ్ళని లోపలి రావాలని అనుకుంటే, తన దగ్గరున్న బటన్ ని నొక్కితే, గేట్ ఆటోమేటిక్ గా తెరుచుకుంటుంది. కొన్ని క్షణాల తర్వాత అదే తిరిగి మూసుకుపోతుంది.

ఈ గేట్ ని ఎలా వాడాలో తనకి తెలుసునని మెకానిక్ చెప్పాడు. దానికొక మోటార్ ఉంటుందని, అందులో వున్న బెల్ట్ కి సంబంధించిన ఒక చిన్న సర్దుబాటు చేస్తే, అప్పుడు గేట్ ని మనం ఎప్పుడు తెరవాలని అనుకుంటే అప్పుడు మన చేతుల ద్వారా తెరవొచ్చునని, అది తాను చూసుకుంటాను అని చెప్పాడు. ముహూర్తం టైం కి ముందుగా వెళ్లి తాను ఆపని చేస్తే, అప్పుడు మిగిలిన పని సులభంగా చేయవచ్చని చెప్పాడు.

ఇన్సూరెన్స్ మనిషి ఇంకో విషయాన్నీ కనుక్కున్నాడు - ఎవరైతే సెక్యూరిటీ ఇస్తున్నారో వాళ్ళు ప్రతిరోజూ ఉదయం, మధ్యాన్నం, రాత్రి వచ్చి అన్ని ఇల్లులు బయటినుండి చెక్ చేసుకుంటూ వెళతారని.

పోయిన బుధవారం మెకానిక్ ఇంకా ఇన్సూరెన్స్ మనిషి ఇద్దరు కొన్ని సామాన్లు తీసుకుని స్వర్గధామం (అతిధి ని ఉంచాలని అనుకున్న ఇల్లు) కి చెక్ చేయడానికి వెళ్లారు. వాళ్లకి వెళ్ళడానికి రెండు గంటల సమయం పట్టింది. అయితే వాళ్ళకి కొండ ఎక్కడానికి గంట టైం పట్టింది.  

వాళ్ళు తమవెంట పెట్రోల్, బాటరీ, బండికి సంబంధించి కొన్ని వస్తువులు తీసుకుని వెళ్లారు. అక్కడికి ఎవరు వచ్చిన జాడలు కనిపించలేదు. ఇన్సూరెన్స్ మనిషి చివరిసారి చూసినప్పుడు ఆ ప్రదేశం ఎలా ఉందొ ఇప్పటికి అలానే ఉంది. అక్కడున్న మోటార్ సైకిల్ లో పెట్రోల్ పోసి, బాటరీ మార్చి బండిని స్టార్ట్ చేసారు. కాకపోతే బండి టైర్ పంక్చర్ అయింది. దాన్ని అతను రిపేర్ చేసాడు. అయితే కిందనుండి పైకి వెళ్ళడానికి గంట సమయం పట్టింది కాబట్టి మా అతిధి ని అలా తీసుకెళ్లడం కష్టం కాబట్టి, మెకానిక్ దానికి, సైడ్ కూర్చోడానికి వీలుగా ఎక్స్ట్రా సీట్ అమర్చాడు. వాళ్ళు ఇంటినంతా శుభ్రం చేసారు. అన్ని వస్తువులు గుడ్డలతో కప్పబడి వున్నాయి కాబట్టి ఫర్నిచర్ అంతా పాడవకుండా శుభ్రంగా ఉంది.

స్వర్గధామం కి పక్కనే చిన్న చెరువు ఉంది. ఇంటికి నీళ్లు దాని ద్వారానే వస్తాయి. ట్యాంక్ లని కడిగి, బాత్రూం లలో నీళ్లు వస్తున్నాయో లేదో చూసి, వాటిని కూడా శుభ్రం చేసారు. అయితే ఒక చిన్న ఇబ్బంది ఇంకా అక్కడ తొలిగిపోలేదు. లైట్స్ పనిచేయడంలేదు. మళ్ళీ వచ్చినప్పుడు ఆ ఇబ్బందిని కూడా సరిచేస్తా అని మెకానిక్ చెప్పాడు.

ఆ ఇద్దరు సంఘ సభ్యలు స్వర్గధామం విషయంలో చాలా సంతృప్తిగా వున్నారు. ఇది అందరికి శుభపరిణామం. వాళ్ళు చెప్పిన దాన్ని బట్టి అక్కడ చేయాల్సిన పనులు, ఇంకా మేము చేయాల్సిన మిగిలిన పనులు అన్నిటిని నేను రాసుకున్నా.

వాళ్ళు కొండ ఎక్కడానికి నడక మార్గాన గంట పడితే, బండి రిపేర్ అయ్యాక, బండి మీద వెళితే వాళ్లకి 20 నిముషాలు మాత్రమే పట్టింది. ఇది చాలా ఊరటనిచ్చే అంశం. వాళ్లకి తిరిగి రావడానికి రెండున్నర గంటల సమయం పట్టింది. కారణం తిరుగు ప్రయాణంలో హైవే మీద ట్రాఫిక్ అధికంగా ఉండడమే.

అకౌంటెంట్ తన ఢిల్లీ ప్రయాణం గురించి ఇంట్లో చెప్పి, ఇంట్లో వాళ్ళకి ఎలాంటి అనుమానం కలగకుండా చూసుకోవడంలో విజయవంతమయ్యాడు. దాంతో అతనికి ఒక పెద్ద అడ్డం తొలిగిపోయినట్లు చెప్పాడు.

సంఘానికి చెప్పినట్లుగానే నేను ఇంటిని కనిపెట్టుకుని, ఎవరెవరు ఏ ఏ సమయాల్లో వచ్చిపోయేది, గార్డెన్ పనులు చేసేవాళ్ళు వచ్చే సమయం అన్ని నోట్ చేస్తున్నా. వచ్చే సోమవారం నుండి నేను రోజువారీ గమనించడాన్ని మొదలుపెడుతున్నా అని చెప్పా. అయితే ఇప్పటివరకు వారం లో రెండు సార్లు మెకానిక్ కూడా నాతొ వచ్చాడు.

ఈ వారం ముఖ్యాంశాలు - నేను జుట్టు కత్తిరిన్చుకోవడం మానేశా. మీసాల్ని పెంచడం మొదలుపెట్టా. ముహూర్తం అయ్యాక, సెలవలు అయిపోయాక అప్పుడు మంగలి దగ్గరికి వెళ్లాలని అనుకున్నాను. అయితే ఎందుకు ఇలా జుట్టు, మీసాలు పెంచుతున్నావు అని నా మేనేజర్ వ్యంగ్యంగా అడిగాడు. నేను నవ్వి ఊరుకున్నా. అయితే మెకానిక్ కూడా నాలానే అన్ని పెంచడం మొదలుపెట్టాడు. అతని రూపు మారడం నాకు నిజంగా తెలుస్తుంది. మొత్తానికి ఈ వారం విజయవంతమైంది అనే చెప్పాలి.

[anaamika]

శరత్ నోట్ బుక్ - మే 25 నుండి 31 వరకు (శరత్ కథనం)

నేను షేక్స్పియర్ నుంచి తీసుకున్న ఒక సూక్తిని కాపీ చేసుకున్నాను.

“ప్రేమ ఒక మూర్ఖత్వం మాత్రమే; ఇది పిచ్చివాళ్లలా ఒక చీకటి గదికి మరియు ఒక కర్రకు అర్హం: ఎందుకు వాళ్లను అలా శిక్షించి, నయం చేయబడడం లేదు అంటే ఆ పిచ్చి చాలా సాధారణం, కర్ర పట్టేవాళ్లు కూడా ప్రేమలో ఉన్నారు.”

స్మిత చెప్పిన ఒక మాటను నేను ఇక్కడ చెప్పాలి. స్మిత ఆ మాటల్ని పూర్తిగా నమ్మింది. ఆ మాట ఏమిటంటే: “నాకు పురుషులు నచ్చుతారు, వారికి నేను నచ్చుతాను. లైంగికతను నిజంగా కోరుకోని మరియు ఇష్టపడని ఏ మహిళైనా, అనారోగ్యం తో గాని, మంచు గడ్డనో, ఒక విగ్రహమో అయి ఉంటారు.”

నేను కూడా అది నిజమని నమ్ముతాను

మరొక ఆలోచన నా కు కొద్ది రోజుల క్రితం వచ్చింది, నేను స్మిత గురించి నా ఫైళ్లను సమీక్షించే సందర్భంలో (ఆధునిక కాలంలో గొప్ప మహిళా లైంగిక ప్రతీకలందరూ) వారి బాహ్య వస్త్రాల కింద నగ్నంగా ఉండటానికి ఇష్టపడేవారు. జీన్ హార్లో గురించి నేను చదివాను, ఆమె ఎప్పుడూ లోదుస్తులు ధరించేది కాదు. ఆమె పురుషులను ఆమోదించడానికి ఇష్టపడేది. మరిలిన్ మోన్రో కూడా, తన డ్రెస్సుల కింద ఏమీ ధరించేది కాదు. ఆమెకు పురుషులు తనను ఆకర్షించాలనేది ఉండేది. స్మిత కూడా అచ్చం అలాంటిదే. తన బాహ్య వస్త్రాలపై, బ్లౌజ్, స్కర్ట్, డ్రెస్సు లేదా ప్యాంటు సూట్ వేసుకున్నా, ఆమె అరుదుగా బ్రాసియర్, పాంటీస్, పాంటీ హోస్ లేదా ఏదైనా లోదుస్తులు ధరిస్తుంది. ఆమె నగ్నంగా ఉండటానికి ఇష్టపడుతుంది. ఆమె విషయంలో ఇలా ఉండడానికి కారణం పురుషులను ప్రేరేపించడం కాదు. ఆమె స్నేహితులు చెబుతున్నదాని ప్రకారం, ఆమెకు ఈ విధమైన ఆహార్యపు దుస్తులు మానసికంగా విరుద్ధమైనవని భావిస్తుంది, ఆమె స్వభావానికి అనుగుణంగా స్వేచ్ఛావహంగా ఉండటం ఇష్టపడుతుంది. వీలైతే, ఆమె బాహ్య వస్త్రాలను కూడా తీసివేయాలనుకుంటుందని వాళ్ళు చెప్పారు.

ఆమె భూమిపై మరే ఇతర మహిళలా కాదు, ఆమెను సన్నిహితంగా తెలుసుకోవాలని నాకున్న ఆలోచన నన్ను నిద్ర పోనివ్వడంలేదు.

మా సమూహంలోని ఆ ముగ్గురికి కూడా అదే భావన ఉంది, అయితే ఆమెపై నా దగ్గర ఉన్న అర్థం చేసుకునే సామర్థ్యం మరియు భావోద్వేగ తీవ్రత వారిలో లేదు.

గత ఆదివారం నుండి, మా సమూహం మూడు సమావేశాలు జరుపుకుంది, అవన్నీ సంక్షిప్తంగా, విషయాలను గుర్తు చేసుకోవడానికే. ఒక సమావేశం నా గదిలో జరిగింది, మరొకటి బార్లో, మరియు మూడవది అకౌంటెంట్ ఆఫీసులో.

విషయాలు బాగా ముందుకు సాగుతున్నాయి. గత వారం మా కృషి మొత్తం క్రింది విధంగా ఉంది:

నేను నా పరిశీలన స్థలంలో అప్రమత్తంగా ఉండి, ఆరు వరుస రోజులు వాచ్ చేసిన సమయంలో నేను గమనించిన లేదా కనుగొన్న ప్రతి విషయాన్ని సమూహానికి చెప్పాను.

ఆమె ప్రతీ రోజు ఉదయం నడకకు వెళ్లేది, ఎప్పుడూ మిస్సవ్వకుండా. ఒక్కసారి మాత్రమే ఆమె గేట్ వరకు పూర్తిగా వెళ్లి తిరిగి రాలేదు. ఆ ఉదయం, కొద్దిగా కన్ఫ్యూజ్ అయి, గేట్కు పదిహేను గజాల దూరంలోనే ఆగి తిరిగి వచ్చింది. ఈ నడకల్లో ఆమెకు ఎవరు తోడుగా ఉండేవారు కాదు.

ఇంకా, ప్రతీ రోజు ఉదయం 10 గంటల నుండి 10:30 మధ్య మరియు మధ్యాహ్నం 3 గంటల నుండి 4 గంటల మధ్య ఒక సెక్యూరిటీ కార్, ఒక యూనిఫార్మ్ డ్రైవర్తో, ఎస్టేట్ను చెక్ చేసి వెళుతుందని నేను ధృవీకరించగలిగాను.

అదే విధంగా, తోటమాలి, మరియు అతని ఇద్దరు కుమారులు, వారంలో రెండు సార్లు కనిపించారు - బుధవారం, మధ్యాహ్నం 1:00 గంటకు మరియు ఇవాళ, శనివారం కూడా అదే సమయంలో. వారు మూడు గంటల లోపు గ్రౌండ్స్లో పని చేశారు. నా అగాధమైన కృషితో నేను వచ్చే వారంలో కూడా నా గమనింపు ప్రక్రియని కొనసాగిస్తానని ఇతరులకు చెప్పాను.

ఇన్సూరెన్స్ మనిషి మరియు మెకానిక్ నుండి చాలా ఉత్సాహభరితమైన నివేదిక వచ్చింది. గురువారం ఉదయం పొద్దున్నే వారు స్వర్గధామం సైట్కి వెళ్లారు. ఈసారి వారి ప్రయాణ సమయం ఇప్పటివరకు ఉత్తమంగా ఉంది. వారు ట్రాన్స్ఫర్ పాయింట్ను 1 గంట 50 నిమిషాల్లో చేరుకున్నారు. వారు కార్ ను వదిలి మోటార్ సైకిల్ తీసుకుని, అదనంగా 15 నిమిషాల్లో తుది గమ్యానికి చేరుకున్నారు. నేను కేవలం వాస్తవ ప్రయాణ సమయాన్ని మాత్రమే రికార్డు చేస్తున్నాను, సరుకు ఒక వాహనం నుండి మరో వాహనానికి మార్చడంలో తీసుకున్న సమయాన్ని కాకుండా. అది సుమారు 15 నిమిషాలు పట్టిందని అర్థమవుతోంది, కానీ వారిలో ఎవ్వరూ దాన్ని కచ్చితంగా గమనించలేదు.

స్వర్గధామం సైట్ వద్ద వారి మొదటి పని పోర్టబుల్ పవర్ ప్లాంట్ను పని చేసే స్థితిలోకి తేవడం. మెకానిక్ అనేక సార్లు విఫలమైన తర్వాత, చివరికి మెయిన్ బాక్స్ను మరమ్మతు చేయగలిగాడు. తరువాత, క్రింద ఉన్న పెట్రోల్ ట్యాంక్ను క్యాన్లలో తీసుకెళ్లిన ఇంధనంతో కొంతవరకు నింపారు. దీని ఫలితంగా, అన్ని ఎలక్ట్రిక్ పరికరాలను ఉపయోగించగలిగే స్థితిలోకి తీసుకువచ్చారు. లైట్లు, ఫ్రిజ్, చిన్న స్టౌవ్, వాషింగ్ మెషిన్, డ్రైయర్— అన్ని ఉపయోగించగలిగేవి.

కానీ, మెకానిక్ చెప్పినట్లు, మనం విద్యుత్ వినియోగంలో జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఒకేసారి అన్ని లైట్లు మరియు పరికరాలను ఉపయోగిస్తే 11,000 వాట్ల శక్తి అవసరం ఉంటుంది. కానీ పోర్టబుల్ జనరేటర్ 8,000 వాట్ల వరకు మాత్రమే అందించగలదు. అందువల్ల, ఒకేసారి సగం లైట్లు మరియు టేబుల్ లాంప్స్ మాత్రమే ఉపయోగించగలమని అంచనా వేసుకోవాలి. ఫ్రిజ్ను నిరంతరం ఆన్లో ఉంచవచ్చు. కానీ వాషింగ్ మెషిన్, టోస్టర్, ఐరన్, టెలివిజన్ సెట్ను ఒకేసారి ఆన్లో ఉంచకూడదు, ఎందుకంటే అవి అన్నికలిపి సుమారు 3,500 వాట్ల శక్తిని వినియోగిస్తాయి. మోటార్ జనరేటర్ కోసం మరియు మోటార్ సైకిల్ కోసం, భవిష్యత్తులో మరింత పెట్రోల్ అవసరం అవుతుంది, ఎందుకంటే మోటార్ సైకిల్ని, ఇంట్లో  స్థిరపడిన తర్వాత తక్కువగా ఉపయోగించగలమని ఆశిస్తున్నాం.

ఇంటి వెనుక కొండపై దాదాపు యాభై అడుగుల ఎత్తులో బిగించిన అల్యూమినియం పోల్ మీద ఉన్న యాంటెన్నాతో కలిపి ఇంటి ఓనర్ ఒక టెలివిజన్ సెట్ను వదిలి వెళ్లారని తెలుసుకోవడం అందరికీ సంతోషకరంగా అనిపించింది. అయితే, మెకానిక్ యాంటెన్నాను తీసివేయాలని సూచించాడు, ఇది టెలివిజన్ సెట్ను వదులుకోవడానికి కారణమయ్యినా సరే. అతనికి భయమేమిటంటే, ఆ యాంటెన్నా గాల్లో నుంచి కనిపించవచ్చునని అతను భావించాడు. వాళ్ళు తెచ్చే అతిధి తగిన వినోదాన్ని అందిస్తుందని, అప్పుడు ఎవరు టెలివిజన్ చూడరని అతను భావించాడు.

ఇన్సూరెన్స్ మనిషి వాదించింది ఏంటంటే, యాంటెన్నా రెండు పొడవైన చెట్ల మధ్య ఉండడంవల్ల సులభంగా కనిపించకుండా ఉన్నదని, మరియు కొంతమందికి టెలివిజన్ వినోదం కావాలనిపించవచ్చు అని. వాస్తవానికి, ఇన్సూరెన్స్ మనిషి రెండు టెలివిజన్ సెట్లు అందుబాటులో ఉండాలని అనుకున్నాడు. చివరకు, యాంటెన్నాను ఉంచాలా లేదా అనే వాదన ఓటింగ్ ద్వారా పరిష్కరించబడింది. యాంటెన్నాను ఉంచడమే ఆమోదించబడింది. అకౌంటెంట్ తన కార్యాలయంలో ఉన్న ఒక చిన్న పోర్టబుల్ సెట్ను అప్పగించడానికి స్వచ్ఛందంగా ముందుకొచ్చాడు.

ఈ రెండవ ప్రయాణంలో, అత్యవసరమైన సరుకులు స్వర్గధామం సైట్ తీసుకెళ్లబడ్డాయి. నేను నా మార్కెట్ స్టోర్రూంలో నుండి “అరువు” తీసుకున్న ఒక కార్టన్ డబ్బా ఆహారాన్ని కిచెన్ క్యాబినెట్ షెల్ఫ్లపై నిల్వచేశారు. రెండు స్లీపింగ్ బ్యాగ్లను రెండో గదిలో ఉంచారు. అయితే, ఐదుగురు వ్యక్తులకు మరింత ఆహారం అవసరం అవుతుంది.

ఇన్సూరెన్స్ మనిషి మరియు మెకానిక్ వచ్చే వారం సైట్కు మరోసారి ప్రయాణం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు. ఆ ప్రయాణంలో వారు వేర్వేరు కార్లను తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అవసరమైన అన్ని ఇతర సరుకుల జాబితా తయారు చేసి, అదనపు పెట్రోల్ డబ్బాలు నుండి వివిధ ఆహారాలకు వరకు, ఎవరికి ఏ సరుకులు “తీసుకురావడం, అరువు తీసుకోవడం లేదా దొంగిలించడం” ఎవరెవరి బాధ్యతో నిర్ణయించాం. సరుకులను మెకానిక్ గదిలో ఉంచడానికి సమయాన్ని కూడా అనుమతించుకున్నాం.

ఇన్సూరెన్స్ మనిషి తన భార్యతో తన జూన్ సెలవులపై తానొక్కడిగా వెళ్లాలన్న విషయమై జరిగిన వాదన వివరాలను చెప్పారు. ఆయన ఇద్దరు కొత్త కస్టమర్ల గురించి పెద్ద కథ నిర్మించి, వారు తాను వెళ్లడానికి ఆహ్వానించారని, మరియు ఇది మానుకోలేని వారితో సంబంధాలను చెడగొట్టకుండా ఉండటానికి అవసరమని చెప్పాడట. తాను లేని సమయంలో ఆమెకూ పిల్లలకూ గోవా లోని సముద్ర తీర హోటల్ లో రిజర్వేషన్లు చేస్తానని తన భార్యకు చెప్పాడు.

ఈ మాటలు తీవ్ర వాదనకు దారితీశాయట. తన భార్య, చిన్న పిల్లలతో తనను ఒంటరిగా విడిచి వెళ్ళిపోతున్నాడని, అతను మితిమీరిన తాగుడు, సరదాగా గడపనున్నాడని ఆరోపించింది. కానీ అతను తానేం తప్పు చేయడం లేదని, కొత్త కస్టమర్లతో బంధాలు పెంచుకోవడం వల్ల వారి అప్పులను త్వరగా తీర్చడానికి సహాయపడుతుందని నొక్కి చెప్పాడట. చివరికి ఆమె ఒప్పుకుంది.

నిజంగా, పెళ్లి గురించి ఆలోచించినప్పుడల్లా, ఇలాంటి గొడవలు మనకు కూడా వస్తాయని ఆ భయం నన్ను భయపెడుతుంది. రెండు విభిన్న వ్యక్తిత్వాలు, వేర్వేరు నేపథ్యాలు మరియు జీన్ల నుండి వచ్చిన ఇద్దరు వ్యక్తులు ఒక జీవితకాలం పాటు ఒకటిగా ఉండాలని ఆశించడం వల్ల ఇలాంటి సంఘర్షణలు మామూలుగా ఉంటాయని అర్థమవుతుంది.

పెళ్లి మొదటి సంవత్సరాల్లో ఆకర్షణ బంధిస్తుంది—మరియు గుడ్డిదాన్ని చేస్తుంది కూడా. కానీ తరువాత స్నేహం ఆ బంధాన్ని నిలిపే ప్రయత్నం చేస్తుంది, కానీ తరువాత అవగాహన లేదా నిర్లక్ష్యం ఏర్పడి, ఇది విస్మరణకు దారితీస్తుంది. పెళ్లి కొనసాగుతున్నకొద్దీ, భాగస్వాములు తమ విభిన్నతను మరింత స్పష్టంగా చూస్తారు, మరియు తమ వ్యక్తిత్వాన్ని రక్షించుకోవడం కోసం ఇంటి గొడవలు అవసరం అవుతాయి.

నేను, పెళ్లి అనే సాధారణ అంశాన్ని పరిశీలిస్తే, ఇది ఒక ప్రకృతివిరుద్ధమైన, మానవ నిర్మిత సామాజిక సంస్థగా కనిపిస్తుంది. ప్రారంభంలో, పెళ్లి అనే సాంప్రదాయం లేనప్పటి రోజులు ఉండేవి. పురుషుల సమూహాలు మరియు మహిళల సమూహాలు స్వేచ్ఛగా నివసించేవి, మరియు పిల్లలను అందరూ కలిసి పోషించేవారు. చివరికి, పురాతన గ్రీకు నాగరికతల వంటి సమాజాలు బహుళపతిత్వం (పోలిగమీ) మరియు బహుళపురుషత్వం (పోల్యాండ్రీ) నుండి విముక్తి పొందాయి మరియు ఏకపతిత్వాన్ని (మోనోగమీ) అనుసరించాయి. పెళ్లిని పెళ్లి సర్టిఫికేట్ ద్వారా సరైన రూపంలో ఏర్పరచడం అనేది పురుషులు, మహిళలను కొనుగోలు సాంప్రదాయం చేయకుండా ఉండడానికి కొన్ని వేల ఏళ్ల క్రితం కాలం నుండి ప్రారంభమైంది. నేను చదివినట్లు, ఆఫ్రికన్ నాందీ తెగ పురుషులు ఒక కన్యను భార్యగా పొందడానికి నాలుగు లేదా ఐదు ఆవులు మార్పిడి చేసేవారు. ఈ లావాదేవీకి రశీద్ అవసరం అవడంతో, ఆధునిక పెళ్లి సర్టిఫికేట్ ఆ ప్రాథమిక అంశాలపై నిర్మించబడింది.

అసలుకి, మొదటి శతాబ్దపు హెబ్రూస్ మరియు తరువాత క్రిస్టియన్లు పెళ్లి ఒప్పందాలను డిమాండ్ చేశారు. ఇది మతానికి ప్రజల జీవితాలపై మరింత అధికారం ఇచ్చింది, మరియు ప్రతీ భాగస్వామి హక్కులను స్పష్టంగా లిఖితపరచడం ద్వారా క్రమాన్ని సృష్టించింది. అయితే, ఒప్పందాలు పదేళ్లు లేదా ఇరవై సంవత్సరాల తర్వాత భర్త లేదా భార్య భావాలను గూర్చి ఏమీ చెప్పవు. నిజమే, నేడు మనకు "ఎస్కేప్ క్లాజ్" ఉంది—డైవోర్స్—కానీ ఇది మన చట్టాల తీరు, ధోరణి వల్ల చాలా తీవ్రమైన చేదు అనుభవాన్ని ఇస్తుంది.

ఆధునిక పెళ్లి మానవ వంచన ఆధారంగా ఉంది. ఒక సంస్థగా ఇది పురాతనమైనది. ఏదో మహిళ ఎక్కడో రాశారు - ఒక పెళ్లి ఒప్పందం పని చేయగలదేమో కానీ అది వ్యక్తులను మార్చాలని ఎవరూ ఆశించకపోతేనే. ప్రస్తుతం, పెళ్లి అంటే "ఒకే విధమైన జీవనానికి లొంగడం, స్వీయాభివృద్ధికి ముగింపు, మరియు ఆత్మకు ఒక ప్రకృతి విరుద్ధ మరణం" అని అర్థం. నా తండ్రి స్నేహితుడు ఒకసారి అన్నాడు, "పెళ్లి అనేది ప్రేమ సమాధి." Disraeli ఒకసారి అన్నట్లు, "ప్రతీ మహిళ పెళ్లి చేసుకోవాలి—కానీ ఒక పురుషుడు కాదు." అయితే, Disraeli లైంగికవాదిగా పరిగణించబడతాడు.

మేము ఇప్పటికే పెళ్లిని భర్తీ చేసే కొత్త జీవనశైలులను చూస్తున్నాము—సాధారణ, సులభమైన, స్వేచ్ఛా పూర్వకమైన, చట్టపరంగా ధృవీకరించని సంబంధాలు, ప్రాచీనకాలంలోని సహజసిద్ధమైన సహజీవనం మరియు సమ్మేళనాన్ని తిరిగి తెస్తున్నాయి. మనం పూర్తిగా వృత్తానికి తిరిగి వస్తాము (మళ్ళీ పురాతన సాంప్రదాయంలోకి వెళ్లి పోతున్నాం).

కానీ నేను ఇప్పటివరకు జీవితాంతం తోడుగా ఉండగలదని అనుకోవలసిన అమ్మాయిని కలవలేదు. మేము తెచ్చే అతిధి  నా జీవితాన్ని చివరి వరకు గడపగల ఏకైక మహిళ. నేను ఇప్పటివరకు ఆమెను కలవలేదు, కానీ త్వరలో కలుస్తాను. చాలా త్వరలో. దేవుడా, ఆమె భూమిని స్వర్గంగా మార్చగలదు.

మళ్ళీ మన పనివిషయానికి వద్దాం. మెకానిక్ యొక్క మీసం నిండుగా పెరుగుతోంది. నా మీసం ఇప్పటికీ పలుచగా ఉంది, కానీ గడ్డం బాగా పెరుగుతోంది, మరియు నా జుట్టు ఇప్పటివరకు బాగా పొడవుగా పెరిగింది. సూపర్మార్కెట్లో నా రెగ్యులర్ కస్టమర్లు అడుగుతాన్నారు, "ఇలా ఎందుకు జుట్టు పెంచుతున్నావ్ అని?" అని. నేను వారికి జుట్టును సహజంగా పెంచడం వల్ల మెదడు చైతన్యంగా ఉంటుంది అని చెబుతున్నా. కస్టమర్లు నన్ను చూసి, నేను మతిస్థిమితం కోల్పోయినట్టు అనుకుంటాన్నారు.

[anaamika]

అప్డేట్ చాల బాగుంది

ధన్యవాదములు  

[anaamika]

Super ..nice writing

ప్రోత్సహిస్తున్నందుకు ధన్యవాదములు  

[anaamika]

అప్డేట్ బాగుంది

ధన్యవాదములు  

తెలుగు గ్రాంధిక భాష వాడాలని అనిపించి ఇలా చెబుతున్నా

[anaamika]

చాలా వివరంగా, విపులంగా రాస్తున్నారు మైన్యూట్ డీటైల్స్ తో సహా. ఆమెకు ఏమిష్టమో, ఎలా ఇష్టమో తెలుసుకున్న శరత్ ఆమె ఇష్టాలు తనకు నచ్చాయో లేదో చెప్పలేదు లేదా ఆలోచించలేదా. నలుగురికీ ఆమెలో నచ్చిన కామన్ పాయింట్ ఆమె బాహ్య సౌందర్యం, ఆమె మాటలాడిన ఓపన్ మైండెడ్ మాటలు. ఇంటరెస్టింగా వుంది, చూద్దాం ఎలా తీసుకెళ్తారో కథను/కిడ్నాపింగును.

చాలా లోతుగా కథను అనుసరిస్తున్నట్లున్నారు. కథ మొదలు పెట్టాక మొదటిసారి కొన్ని కామెంట్స్ ఒకేసారి వచ్చాయి. అసలు ఇది ఎవరికైనా నచ్చుతుందా అన్న అనుమానం ఉండేది. నా అనుమానం పోగొట్టినందుకు ధన్యవాదములు.

[anaamika]

శరత్ నోట్ బుక్ - జూన్ 1 నుండి 7 వరకు (శరత్ కథనం)

ఇంకా మూడు వారాల సమయం మాత్రమే మిగిలి ఉందనగా, పోయిన వారం సమావేశంలో, ఎదో ఒక చిన్న విషయం మీద అకౌంటెంట్ కి చాలా కోపం వచ్చింది. అప్పటికే అతను మాట్లాడడం బాగా తగ్గించేసాడు. ఒక స్టార్ సెలబ్రిటీ తో సెక్స్ సుఖం పొందడానికి మనం ఇవన్నీ చేయాలా ? ఇంత కష్టపడాలా ? ఇదంతా అవసరమా ? అన్నాడు.

అతని మూడ్ బాగు చేయడానికి అతనికి ఒక కవి చెప్పిన మాటల్ని చెప్పాను.

ఇది ఒక పురుషుడు ఒక మహిళను మంచం పైకి తీసుకురావడానికి ఎలాంటి కష్టం పడతాడో చెప్పాడు.

“ఆనందం తాత్కాలికం, స్థితి హాస్యాస్పదం, ఖర్చు భరించలేనిది. అయినా ఎందుకు చేస్తాం?"

అందరూ నవ్వారు, అకౌంటెంట్ కూడా ఆనందించాడు.

ఈ ప్రాజెక్టుకు సంబంధించిన నా అత్యంత విలువైన భాగస్వామ్యం ఏమిటంటే, దీనిని ఆలోచించడమే కాకుండా, నా సహచరుల మధ్య అనుసంధానం ఉండేలా చేయడం, వ్యక్తిత్వ ఘర్షణలను తగ్గించడం, మరియు మొత్తం ప్రాజెక్టును ఒక సమతుల స్థితిలో ఉంచడం.

గత వారంలో, రెండు సుదీర్ఘ మీటింగ్స్ నిర్వహించాము, రెండూ నా గది లో జరిగాయి.

మెకానిక్ కి, చేదు స్వభావం, క్రూరత, మరియు చాలా మంది మనుషుల పట్ల ఉన్న అంతర్గత శత్రుత్వం ఉన్నప్పటికీ, అభిమాన సంఘం లో అత్యంత సహాయపడే మరియు అంకితభావం కలిగిన సభ్యుడిగా తేలాడు. సామాగ్రిని సమకూర్చడంలో అతని తెలివితేటలు, అలాగే అతని ఆశ్చర్యకరమైన నేర్పు, గమనించదగినవి.

ఆ వారం ప్రారంభంలో జరిగిన సమావేశంలో, అతను ఒక ముఖ్యమైన ప్రకటనతో వచ్చాడు.

అతను మన కోసం సరైన ట్రక్ను కనుగొన్నాడు. తన పరిచయాల ద్వారా, అతను ఒక పాత వాడబడిన కార్ల డంప్లో ట్రక్ను కనుగొన్నాడు. గంటల తరబడి శ్రమించి, తన గారాజ్ టో-ట్రక్ ఉపయోగించి, ఈ పాడైపోయిన ట్రక్ని కొంత బాగు చేసి స్వర్గధామం సైట్ కి తీసుకువచ్చాడు.

అన్ని విషయాలను పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, ట్రక్ మంచి పరిస్థితిలో ఉందని, దృఢంగా నిర్మించబడిందని చెప్పాడు.

దానికి కొంత బాడీ వర్క్, ఇంజిన్ ట్యూన్-అప్, సాధారణ బ్యాటరీ మరియు స్పార్క్ ప్లగ్ మార్పులు, కొన్ని ఇతర చిన్న సామాగ్రి, మరియు కొత్తగా ఒక కంప్లీట్ సెట్ అధిక బరువు తట్టుకునే టైర్లు అవసరం ఉంటాయి.

ఇది ముందు సీటులో ఇద్దరిని సౌకర్యంగా తీసుకెళ్లగలదు మరియు కిటికీలులేని వెనుక కార్గో ప్రాంతంలో ముగ్గురు వ్యక్తులు మరియు అదనపు సరఫరాలను సులభంగా తీసుకెళ్లగలదు.

“ఇది సరాసరి డెలివరీల కోసం ఉపయోగించే ప్యానెల్ ట్రక్, దీన్ని ఎవరూ గమనించరు,” అని మెకానిక్ చెప్పాడు.

తన అందుబాటులో ఉన్న ప్రతి ఖాళీ సమయాన్ని దీనిపై ఉపయోగించి, దానిని ఒక వారం లేదా గరిష్టంగా పది రోజుల్లో పూర్తిగా సరిచేయగలనని అతను భావిస్తున్నాడు.

మేము ముగ్గురం కొత్త టైర్లు, మరియు మెకానిక్ తన బాస్ నుండి దొంగిలించలేని లేదా ఇతర పాత కారు డంప్ల నుండి సేకరించలేని విడిభాగాల కోసం డబ్బు సాయం చేయాలని అడిగితే అంగీకరించాం.

మెకానిక్ ట్రక్ను మళ్లీ చైతన్యవంతం చేయడంలో చాలా బిజీగా ఉండడం వల్ల, ఇన్సూరెన్స్ మనిషి కి రెండు రోజుల తరువాత స్వర్గధామం సైట్ కు ప్రతిపాదించిన ట్రిప్ను, పెద్ద ప్రయాణానికి ముందు వారి చివరి రన్గా పరిగణించాలని సూచించాడు. అందువల్ల, అవసరమైన మిగతా సరఫరాలు మరియు ముఖ్యంగా సామూహికంగా అవసరమైనవి వెంటనే సేకరించాలి. మిగిలిన ఏదైనా సరఫరాలు, పెద్ద ప్రయాణంలో అతిధి తో పాటు తీసుకువెళ్లవలసి ఉంటుంది.

నాకు అప్పగించిన మార్కెట్ జాబితా ప్రకారం, నేను నిల్వ చేయదగిన ఆహారాలను చాలా కొన్నాను—టిన్లో ఫలాలు మరియు కూరగాయలు, ఇతర తిండి సామగ్రి —మా మార్కెట్లో తక్కువ ధరలకు. చివరి క్షణంలో, ఒక కార్టన్ గుడ్లను కూడా చేర్చాలని నిర్ణయించాను. అలాగే, మేనేజర్ అక్కడ లేని సమయంలో, మూడు మిక్స్ చేసిన కేసుల మద్యం, బీర్, మరియు సాఫ్ట్ డ్రింక్లను నా కారు లో పెట్టాను. ఈవన్నీ మెకానిక్ స్థలంలో ఉంచాను.

అకౌంటెంట్, ఆరోగ్య ఆహారానికి మొగ్గుచూపే వ్యక్తి కాబట్టి, తన కోసం వేరు గా కొనుగోలు చేసాడు. అతను నమ్మకంగా వెళ్ళే ఒక ఆర్గానిక్ ఫుడ్ స్టోర్ నుండి, అతను తన వ్యక్తిగత అవసరాల కోసం కొన్ని గోధుమ రొట్టెలు, పెరుగు పాకెట్స్, హర్బ్ టీ, ఎండిన పనసకాయలు, వేపిన సోయాబీన్స్, అలాగే ఎండిన శనగలు, కొన్ని బంగాళదుంపలు, గుమ్మడికాయలు, ముల్లంగి, ఆర్గానిక్ పద్ధతిలో పండించిన ఆపిల్స్ కొన్నాడు.

"ప్రతి ఒక్కరికీ వారి వారి ఇష్టం," అని నేను ఎల్లప్పుడూ చెబుతుంటాను.

నేను, అకౌంటెంట్ మరియు ఇన్సూరెన్స్ మనిషి యొక్క తలలు మరియు ముఖ లక్షణాలను కొలిచాను. టేప్ ఉపయోగించి, వారి నుదురు, కనుబొమ్మలు, ముక్కు, మరియు గడ్డం యొక్క ఖచ్చితమైన పరిమాణాలను తీసుకున్నాను. నేను ఈ ఆలోచనను బయటపెట్టినప్పుడు, మొదట, వారు నాకు పిచ్చి పట్టిందని అనుకున్నారు. కానీ నేను ఎందుకు అలా చేసానో చెప్పిన తరువాత, వారు అర్థం చేసుకున్నారు.  

వారే తమ వేషధారణల కోసం షాపింగ్ చేయడం అంతగా మంచిది కాదని నాకు అనిపించింది. నేను వారికోసం కొనడం మంచిది. నిజమైనట్లుగా కనిపించే తల కవరింగ్లు లేదా టోపీలు, నకిలీ సైడ్బర్న్స్, మీసాలు మరియు గడ్డాలను పొందడానికి ఈ కొలతలు అవసరమయ్యాయి.  

మెకానిక్ మరియు నేను, వాస్తవానికి, మా సొంత వేషధారణలను మార్చుకున్నాము. ఇప్పుడు పూర్తి  గడ్డాలను పెంచి మా రూపాలను మార్చుకున్నాము. కానీ మరొక ఇద్దరు తమ కుటుంబాల వల్ల ఇలా చేయలేకపోయారు. వారి భార్యలు లేదా కుటుంబ సభ్యులు ప్రశ్నలు అడిగే అవకాశం వుంది. కాబట్టి, వారు సౌకర్యంగా ఉండేలా, వారికి సరిగ్గా సరిపోయే నకిలీ జుట్టు ఏర్పాటు చేయాలని నిర్ణయించాను.  

వారికి లాజిక్ అర్థమైంది మరియు వారు సహకరించారు.  

మరొక్కసారి, అతిధి ఎదుట లేదా ఆమె లేకపోయినా (అలవాటు పడటానికి మరియు తప్పుగా మాట్లాడకుండా ఉండటానికి), ఎవరి అసలు పేరు లేదా ముద్దు పేరు కూడా ఉపయోగించకూడదని ఒప్పుకున్నాము. నా సూచన ప్రకారం, అసలు పేరు బదులుగా మొదటి అక్షరాలు ఉపయోగిద్దాం. అందుకే, మెకానిక్ Mr. M, ఇన్సూరెన్స్ మనిషి Mr. I, అకౌంటెంట్ Mr. A, మరియు నన్ను The Writer Mr. Wగా పిలవాలి. ఈ ప్రతిపాదనను తరువాతి చర్చకు వాయిదా వేసాం.  

రెండు రోజుల క్రితం జరిగిన రెండవ సుదీర్ఘ సమావేశంలో, స్వర్గధామం సైట్ లో పరిస్థితిపై తుది నివేదిక ప్రధానంగా నిలిచింది. మెకానిక్ మరియు ఇన్సూరెన్స్ మనిషి వేర్వేరు కార్లలో డ్రైవ్ చేస్తూ, ముందొకరు భారీగా సరఫరాలు లోడ్ చేసిన ట్రైలర్ని లాగుతూ వెళ్లారు. వారు ప్రత్యామ్నాయ మార్గం ద్వారా సరఫరాలు మినహాయింపుగా ఏ అవాంతరం లేకుండా తమ గమ్యానికి చేరుకున్నారు.  

2 గంటలు 20 నిమిషాలలో బదిలీ చేసే గమ్యస్థానానికి చేరుకున్నారు. సరఫరాలను కిందకి దించుకొని, మోటార్ సైకిల్ ఉపయోగించి బదిలీ చేసే గమ్యస్థానం నుండి గమ్యానికి మూడు సార్లు రవాణా చేశారు. ఆహారాలు మరియు పానీయాలను కేబిన్లోకి తరలించారు. ఫ్రిజ్ పూర్తిగా నిండిపోయే వరకు స్టాక్ చేయగా, మిగిలిన వస్తువులను షెల్ఫ్లపై అమర్చారు.

వారు అదనపు తువాళ్లు, సబ్బు, అదనపు వంట గదిలో ఉపయోగించే పరికరాలు, అకౌంటెంట్ తీసుకువచ్చిన పోర్టబుల్ టెలివిజన్ సెట్, మెడిసిన్ కిట్ల నుండి పునఃప్రత్యేకం చేసిన వస్తువులను కూడా కేబిన్లోకి తరలించారు. అలాగే, నేను అతిధి కోసం మాస్టర్ బెడ్రూమ్లోని డబుల్ బెడ్ కోసం కొన్న తాజా బెడ్ షీట్లు, కొత్త దిండు, మరియు దుప్పట్లు ను కూడా చేర్చారు.  

నా మనసులో, ఆమె మంచాన్ని, కేబిన్లో ఉన్న ఉత్తమమైన మంచాన్ని, మరియు మనం ఆమెకు కేటాయించిన మంచాన్ని, **" పవిత్రమైన మంచం "** అని పిలుస్తాను.

(నేను ఈ పేరు Emma Lyon గురించి చదివినప్పుడు తెలుసుకున్నాను. Emma Lyon ఆ తరువాత Lady Emma Hamiltonగా ప్రసిద్ధి చెందింది, మరియు 1798లో Lord Horatio Nelson యొక్క ప్రియురాలిగా మారింది.  తన యవ్వనంలో, Lady Hamilton, ఇంగ్లాండ్లో అత్యంత అందమైన మహిళగా భావించబడింది, యదార్థానికి నేటి ప్రపంచంలో స్మిత అనే నటి అనిపించేంత అందమైనవారిగా భావించబడుతుంది. 18 సంవత్సరాల వయస్సులో, Emma Hamilton ఒక వైద్య మోసగాడు, Dr. James Graham కోసం పని చేసింది. Dr. Graham **" పవిత్రమైన మంచం "** అని పిలిచే మంచాన్ని, పునరుజ్జీవనాన్ని కోరుకునే పురుషులకు అద్దెకు ఇస్తుండేవాడు.  ఒక రాత్రికి యాభై పౌండ్లు తీసుకుని, రోగిని 28 గ్లాస్ పిల్లర్లపై నిలిచిన ఈ సూపర్ మంచంపై విశ్రాంతి తీసుకునేందుకు అనుమతించేవారు. పైన ఒక అందమైన గుడారంతో కప్పబడిన ఈ మంచం చుట్టూ, నగ్నంగా Emma Hamilton శృంగార నాట్యాలు చేసేది. నేను ఎల్లప్పుడూ అనుకున్నది, పునరుజ్జీవనం మంచం వల్ల కాదు, Emma వల్ల జరిగింది).  

ఏమైనప్పటికీ, నేను స్వర్గధామం సైట్ లో అతిధి కోసం ఎప్పటి నుండో కోరుకున్న ఆ మంచంపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న చిత్రాన్ని ఊహించేటప్పుడు, దానిని **" పవిత్రమైన మంచం "** అనే పేరుతో మాత్రమే అనుకుంటాను. నేను ఎప్పుడూ స్వర్గం మీద నమ్మకం పెట్టుకోలేదు. కానీ ఆ మంచం నన్ను నమ్మేలా చేస్తుందని అనిపిస్తోంది.  

ఇక ఆలోచనలతో మరింత గడిపి సమయం వృథా చేసుకోకూడదు.

మా ప్రాథమిక బృందం స్వర్గధామం సైట్ ప్రాంగణానికి చేసిన నివేదిక ప్రకారం, వారు మాస్టర్ బెడ్రూమ్ను భద్రపరచడంలో గణనీయమైన శ్రమ పెట్టారు. దీని లో భాగంగా పాత తాళాన్ని తలుపు నుండి తొలగించి కొత్త తాళం అమర్చడం, తలుపు లోపల నుండి రెండు కిటికీలను బలంగా మూసివేయడం, మరియు బయట ఇనుప గ్రిల్స్ అమర్చడం జరిగింది.

తాము స్థలాన్ని పూర్తిగా పరిశీలించి, గొప్ప ప్రారంభొత్సహానికి అన్ని ఏర్పాట్లు సక్రమంగా ఉన్నాయని ధృవీకరించిన తరువాత, మధ్యాహ్నం స్వర్గధామం సైట్ స్థలాన్ని వదిలివెళ్ళారు.

మోటార్ సైకిల్ యొక్క ట్యాంక్ను నింపి, రోడ్డుకు సమీపంలోని పొదల వెనకాల దానిని దాచిపెట్టారు. తరువాత, వేర్వేరు కార్లలో ప్రయాణిస్తూ తిరిగి వచ్చారు. మెకానిక్, ట్రైలర్ను లాగడం వల్ల కొంత ఆలస్యం అయినా, 2 గంటల 35 నిమిషాల్లో ప్రయాణం ముగించాడు. ఇన్సూరెన్స్ మనిషి, ట్రైలర్ లేకుండా, 2 గంటల 10 నిమిషాల్లోనే తిరిగి చేరాడు.

ఇప్పుడు, రెండు రోజుల క్రితం జరిగిన సమావేశంలో చర్చించిన మరికొన్ని అంశాలను గుర్తు చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. అకౌంటెంట్ తన చేతి రాతతో రాసిన మూడు ఉత్తరాలను ఇన్సూరెన్స్ మనిషికి అందించాడు.  ఇన్సూరెన్స్ మనిషి స్నేహితుడు, అకౌంటెంట్ భార్యకు జూన్ 23 నుండి జూన్ 30 మధ్య మూడు విడతలుగా పంపిస్తాడు.

నా వంతుగా, పరిశీలనా స్థావరంలో మూడవ వరుస వారానికి సంబంధించిన ఫలితాలను నివేదించాను. నేను చెప్పిన విషయం గత రెండు వారాల్లో నా పరిశీలనతో, అలాగే పూర్వం చేసే అనియమిత పహారా సమయంలో గమనించిన వాటితో ఇసుమంత కూడా భిన్నంగా లేదు.  

ఆమె ప్రతిదినపు ఉదయం నడకను సమయానికి మామూలుగా తీసుకుంది. తోటమాలి పనివాళ్లు ఎప్పటిలాగే వచ్చారు. పహారా కార్ వచ్చి వెళ్ళింది ఎప్పటిలాగే. ఒక సందర్శకుడి గురించి గమనించాను, గతంలో నేను ఆయనను మిస్ అయ్యాను. ఆ వ్యక్తి పోస్టుమాన్.  

అతను ప్రతిరోజు ఉదయం 11 గంటల కంటే ముందు రాలేదు, ఒకసారి 11:50కి కూడా వచ్చిన సందర్భం ఉంది. అతను గేటుపక్కనున్న ఇంటర్కామ్లో మాట్లాడతాడు, వెంటనే గేట్లు ఆటోమేటిక్గా తెరుచుకుంటాయి. అతను ఇంటి వరండా వద్దకు చేరతాడు. అక్కడ ఓ మధ్యవయస్కురాలు (బహుశా ఇంటి మేనేజర్) అతని నుంచి ఉత్తరాల కట్ట తీసుకుంటుంది.  

అదే వారం, ఐదు డెలివరీ ట్రక్కులు ఆ ప్రాంగణంలోకి ప్రవేశించాయి — అన్ని ఉదయం 9 గంటల తరువాత. ఈ విషయాన్ని సంఘం సభ్యులు అనుకూల సంకేతంగా భావించారు, ఎందుకంటే ఇది ఆ స్థలంలో డెలివరీ ట్రక్కులు ప్రత్యేకంగా వస్తాయని అనుకోకుండా ఉండడాన్ని సూచిస్తోంది.  

మా సమావేశం ముగింపులో, నేను ఆ ఉదయం ప్రచురించిన ముందు పేజీ వార్త కథనాన్ని గట్టిగా చదివి, ఇతరులను ఉత్సాహపరిచాను. ఆ కథనం ప్రకారం, స్మిత నటించిన చిత్రం ఆరు ప్రధాన నగరాల్లో తన రోడ్-షో ప్రారంభ కార్యక్రమాలను రికార్డు స్థాయి బాక్స్-ఆఫీస్ విజయాలతో ప్రారంభించింది. కథనం చివరిలో స్టార్ స్మిత గురించి ఒక నిర్ధారణ ఇచ్చింది, ఆమె తన ఇంటినుండి జూన్ 24న అమెరికా బయలుదేరుతుందని తెలిపింది.

నిన్న, మధ్యాహ్నం సెలవు దొరికింది—నాకు మార్కెట్లో రాత్రి షిఫ్ట్ ఉంది—మరియు మాతో ముందున్న ప్రయోజనాల ఉత్సాహంతో సృజనాత్మక రచనపై దృష్టి పెట్టలేకపోయాను. అందుకే అకౌంటెంట్ మరియు ఇన్సూరెన్స్ మనిషి కోసం వేషాలు కొనేందుకు షాపింగ్కు వెళ్లాను. ఈ ప్రక్రియ నాకు నాలుగు గంటలు పట్టింది, ఎందుకంటే నేను మొదట్లో తప్పుగా ఆరంభించాను.

ప్రతి చోటుకు ఫోన్ చేసి, నేను టెలివిజన్ కమర్షియల్ నిర్మిస్తున్నానని, మరియు మేకప్ కోసం నాకు అవసరమైన వాటిని వివరించాను. ఈ ప్రక్రియ నాకు అనుకూలంగా మారింది. మూడు సరఫరాదారుల వద్ద షాపింగ్ చేస్తూ నా వాలెట్ ఖాళీ చేసేశాను—నేను తిరిగి డబ్బులు పొందుతానని తెలుసు—కానీ నేను నిజంగా కోరుకున్న వాటిని పొందగలిగాను, అవసరమైన పరిమాణాల్లో ప్రామాణిక ముఖ అలంకారాలను కొనుగోలు చేశాను.

వారు చెప్పింది, "ఎవరైనా పూర్తి స్థాయిలో సరిపడేలా ఉండాలంటే వ్యక్తిగతంగా ఫిట్టింగ్ చేయాలి," అని. అయితే, నేను ప్రతిస్పందిస్తూ, నా నటుల బృందం చాలా బిజీగా ఉండటంతో వ్యక్తిగతంగా హాజరు కావడం సాధ్యం కాదు అని చెప్పాను.

అకౌంటెంట్ కోసం సరైన రంగులో ఒక అద్భుతమైన హెయిర్పీస్ని, అతని బట్టతల ను కప్పేందుకు కొనుగోలు చేసాను, అలాగే గ్రే కలర్ కలగలిపిన ఒక చిన్న బ్రష్ మీసాన్ని కూడా తీసుకున్నాను. ఇన్సూరెన్స్ మనిషి కోసం చాలా అద్భుతమైన పొడవాటి సైడ్బర్న్స్ మరియు ఒక అద్భుతమైన మీసాన్ని కొనుగోలు చేసాను. అదనంగా, అతని కోసం తాత్కాలిక హెయిర్ డై కూడా తీసుకున్నాను.

అతను తేలికపాటి జుట్టు నుండి గాఢమైన రంగుకు మారుతున్నందున, ఇది ఒక దశలో పూర్తయ్యే ప్రక్రియ, మరియు చాలా సరళంగా ఉంటుంది. ఈ డై మూడు వారాల పాటు నిల్వ ఉండగలదని హామీ ఇవ్వబడింది, తరచుగా షాంపూ చేయకపోతే.

ఇంతకీ, అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తయ్యాయి. వేషం మార్పుకు మేము సిద్ధంగా ఉన్నాము.

మేము దాదాపు సిద్ధంగా ఉన్నాం. దీన్ని నమ్మలేకపోతున్నాను!