[anaamika]

అప్డేట్ లు సూపర్ గా ఉన్నాయి

Thank You

[anaamika]

Nice update

Thank you

[anaamika]

super excited....

Thank you

[anaamika]

ఫ్రెండ్స్, నాకొక కొత్త కథకి, థీమ్ తట్టింది. జస్ట్ టూకీగా ఇంట్రో చెబుతాను.

ఇదొక Sci-Fi, థ్రిల్లర్ కథ. ఇందులో సెక్స్ థీమ్ అసలు ఉండదు.

ఒక వ్యక్తి (హీరో) ఒక ప్రదేశంలో వొళ్ళంతా రక్తం, దెబ్బలతో పడి ఉంటాడు. అతనికి గతమేమీ గుర్తుండదు. తలలో అతనికి ఏవేవో మాటలు వినిపిస్తుంటాయి. తనకి ఎదో చెడు జరిగిందని అతనికి అర్ధం అయింది. అయితే అతనికి తెలియని ఇంకో విషయం ఏమిటంటే, అతని పరిస్థితి ఇంకా దిగజారుబోతున్నదని. అతనిని చంపడానికి కొందరు కిరాయి హంతకులు వెతుకుతుంటారు.

అయితే మన హీరో కి తన మెదడులో అభివృద్ధి చెందిన ఎలక్ట్రానిక్ పరికరమేదో పెట్టినట్లు తెలుసుకుంటాడు.  అందువల్ల అతనికి రెండు అద్భుతమైన సామర్ధ్యాలు వస్తాయి. ఒకటి - ఎదుటి మనిషి ఏమి అనుకుంటున్నాడో తెలియడం, రెండవది - అతనికి వచ్చే ఆలోచనల ద్వారా అతని మెదడు పూర్తి ఇంటర్నెట్ ను అతనికి అందించడం.

అసలు తనకి అవి ఎవరు పెట్టారు, ఎందుకు పెట్టారు, ఎవరు తనని చంపాలని అనుకుంటున్నారు ?

ఇది కథ సంక్షిప్తంగా. మీ అభిప్రాయాలు చెప్పండి.

అయితే ఇప్పుడు రాస్తున్న అభిమాన సంఘం కథ ఇప్పటి వరకు 30% మాత్రమే అయింది. అది అయ్యాక ఇది మొదలుపెట్టాలని అనుకుంటున్నా.

మీ విలువైన సలహాలు అందిస్తారని ఆశిస్తూ

అనామిక

[anaamika]

శరత్ నోట్ బుక్ - జూన్ 8 నుండి 14 వరకు (శరత్ కథనం)

ఎంత ఖచ్చితమైన పథకంతో సిద్ధమైనా అకౌంటెంట్ ను సంతృప్తిపరచలేను. అతను భయపడడానికి కారణం, అతను చాలాకాలంగా ఒకే మానసిక స్థితిలో ఉండటమే. ఇంకా ఎక్కువ ప్రమాదం ఉందని ఎప్పుడూ ఆందోళన చెందుతుంటాడు. చివరకు, నేను అతన్ని ఉత్సహపరచడానికి ఒక కొటేషన్ చెప్పా : "ఏదీ తటస్థంగా వదిలిపెట్టని వ్యక్తి కొద్ది తప్పులను మాత్రమే చేస్తాడు, కానీ చాలా తక్కువ పనులను మాత్రమే చేస్తాడు."

ఆ మాటలు అతనిపై మంచి ప్రభావం చూపినట్లున్నాయి.

మేము నా అపార్ట్మెంట్లోనే రెండు పధకాల ముఖ్యమైన సమావేశాలు నిర్వహించాము. అవి తక్కువ సమయమే.

మేము ప్రతీ దశను గమనించి చూసాము, ఎక్కడైనా పొరపాట్లు జరిగాయేమోనని నిర్ధారించుకోవటానికి. అన్ని పరిస్థితులను కవరు చేశామని అనిపిస్తోంది.

స్వర్గధామం సైట్ కి ఇంకో ప్రాథమిక సందర్శన అవసరమా లేక అవసరం లేదా అనే విషయంపై కొంత చర్చ జరిగింది. చివరికి, అక్కడ మరింత పని చేయాల్సిన అవసరం ఏమీ లేదని తేల్చాము. ఆ ప్రదేశం ఇక అతిధి రాక కోసం కోసం సిద్ధంగా ఉంది.

ఇన్సూరెన్స్ మనిషి స్వర్గధామం సైట్ లో గదుల rough layout ను గీయించాడు. ఎవరు ఎక్కడ పడుకుంటారు మరియు ఏ రోజుల్లో అనేది నిర్ణయించుకున్నాము. కిచెన్ పనులను కూడా పంచుకున్నాము.

నేను కొండ వద్ద, నా సాధారణ స్థానంలో ఉండి గమనించిన చర్యలపై నా రెండో చివరి నివేదిక చదివాను. నా దగ్గర చెప్పడానికి వేరే ప్రత్యేకమైన లేదా గమనించదగిన విషయాలు ఏమీ లేవు. అతిధి ఎప్పటిలాగే పునరావృతమయ్యే తన తెల్లవారు నడకను కొనసాగిస్తూనే ఉంది. ప్రతి సారి ఆమె అద్భుతంగా కనిపిస్తుంది. ఆమె ఇంట్లోకి చేరిపోయే సమయంలో నేను ఒక రకమైన బాధ తో చూస్తుంటాను. తోటమాలి, పోస్టుమాన్, సెక్యూరిటీ మనిషి గతంలో కనిపించినంతే క్రమంగా వస్తున్నారు. ఎలాంటి ఆశ్చర్యకరమైన పరిస్థితులు ఉండవని నేను ఊహించగలను.

నేను నా ఇద్దరు వివాహిత సహచరులకు కొన్న వేషధారణలను అప్పగించాను. వారు నాకు డబ్బు తిరిగి ఇచ్చారు, ఆపై తాము కొన్న నకిలీ జుట్టు వేశారు. ఇన్సూరెన్స్ మనిషి తన పొడవైన సైడ్బర్న్స్ మరియు మీసం తో చాలా గంభీరంగా కనిపించాడు. కేవలం ఒక విచిత్రమైన విషయం ఏమిటంటే, ఆ నకిలీ జుట్టు, అతని సహజమైన జుట్టు రంగుకి కాస్త ముదురుగా ఉంది. అతను ఇంటి నుండి బయలుదేరి, కార్యాచరణ ప్రారంభించడానికి ముందు వెంటనే జుట్టు రంగు వేసుకుంటానని హామీ ఇచ్చాడు.

మరొకవైపు, అకౌంటెంట్ పూర్తిగా హాస్యాస్పదంగా కనిపించాడు, అతనికి మేకపు జుట్టును అతికించడంలో, మేము సహాయం చేసినప్పుడు, అతని పై పెదవిపై బ్రష్ మీసాన్ని అతికించడంతో, అతను ఒక అమాయక కమీడియన్ లాగా కనిపించాడు. అయితే, నేను నవ్వకుండా ఉండటానికి నా స్వీయ నియంత్రణ మొత్తం ఉపయోగించుకోవాల్సి వచ్చింది. ముఖ్యంగా మెకానిక్ అతన్ని కనికరం లేకుండా వెక్కిరించాడు. కొంతసేపటికి, అకౌంటెంట్ తన బట్టతలపై జుట్టు ఉండడాన్ని ఇష్టపడుతున్నట్లు కనిపించాడు. అతను మళ్లీ మళ్లీ లేచి అద్దంలో తనను తాను చూసుకుంటూ ఆనందపడ్డాడు.

మెకానిక్ మీసం గందరగోళంగా, అధికంగా మరియు సుదీర్ఘంగా ఉంది. అతని ముఖం ఇంకా కఠినంగా కనిపిస్తుంది. అతను మొదట నేను బార్లో కలిసిన వ్యక్తిగా అసలు గుర్తుపట్టలేనంతగా మారిపోయాడు. నా సొంత రూపం గురించి చెప్పుకుంటే, అది చాలా మారి, నాకు గొప్ప బలం ఉన్నట్లుగా చూపిస్తుంది. నా మీసం మాత్రం కొంచెం పలుచగా ఉంది. ఇది చిన్న, మృదువైన అర్థచంద్రం లాంటిదిగా ఉంది, కానీ నా గాఢమైన గోధుమ రంగు గడ్డం పెరిగి, దానిని కొద్దిగా ట్రిమ్ చేయవలసి వచ్చినంతగా సంపూర్ణతను చేరుకుంది.

బజారులో నేను ధరిస్తున్న రూపం గురించి బాగా వెక్కిరింపు పొందాను. ఒక రాత్రి లక్ష్మి పాలు తీసుకునేందుకు వచ్చింది, మొదట నా రూపాన్ని గుర్తించలేకపోయింది. నేను ఆమె దగ్గరకు వెళ్లిన తర్వాత, ఆమె చివరికి నన్ను గుర్తించి, నమ్మకం లేకుండా చూసింది. నా కొత్త మీసాలూ గడ్డంతో ఆమె మైమరచిపోయింది.

నేను ఇతరులకు చెప్పాను, నేను మేనేజర్ కు జూన్ 15న నా ఉద్యోగాన్ని వీడి, నా కుటుంబాన్ని చూడటానికి వెళ్లుతున్నానని నోటీసు ఇచ్చానని. అంటే, ఈరోజు రాత్రి నా ఉద్యోగంలో చివరి రాత్రి. నేను తిరిగి వచ్చిన తర్వాత ఉద్యోగం మళ్లీ నాకు దక్కవచ్చు అనుకుంటున్నాను. కానీ, నాకు మార్కెట్కు తిరిగి వెళ్లాలని ఉంటుందో లేదో తెలియదు. ఆ రెండు వారాలు నాకు పూర్తి సమయ రచనలో నిమగ్నమయ్యేంత ప్రేరణ ఇస్తాయని అనుకుంటున్నాను. ఆ తర్వాత, ఉన్నతమైన నాణ్యతతో సరిపడినంత సృజనాత్మక రచనలు సృష్టించి, అమ్మకాల ద్వారా ఆదాయం పొందగలుగుతానని ఆశిస్తున్నాను (నా ప్రస్తుత డబ్బు అయిపోతే).

మెకానిక్ చెప్పాడు, తన యజమాని తో చాలా కష్టంగా వ్యవహరించాల్సి వచ్చిందని. మెకానిక్ రెండు వారాల సెలవు కోరాడు, కానీ అతని యజమాని తిరస్కరించాడు, పర్యాటక సీజన్ ప్రారంభం అవుతున్నప్పుడు, గ్యారేజ్ మరింతగా రద్దీగా ఉండే సమయంలో సెలవు తీసుకోవడం సరికాదని అన్నాడు. అయితే, మెకానిక్ తన నిర్ణయంపై అడ్డంగా నిలిచిపోయాడు. చివరికి, అతని యజమాని అంగీకరించినా, ఆసక్తిలేని ధోరణితో రెండు వారాల సెలవును ఇచ్చాడు, కానీ ఒక్క వారమే జీతంతో. దీన్ని చూసి మెకానిక్ కోపగించుకున్నాడు, కానీ దీనిపై ఎక్కువగా వాదించలేదు.

మేము అతిధి కి ఒక నిర్దిష్ట ట్రాంక్విలైజర్ అవసరమని, అది ఆందోళన తగ్గించడానికో లేదా నిద్ర పొందడానికో ఉపయోగపడుతుందని తెలుసుకున్నాము. అకౌంటెంట్ ఆ ప్రిస్క్రిప్షన్ సమకూర్చుతానని హామీ ఇచ్చాడు, మరియు మా రెండవ సమావేశంలో వాటిని అందించాడు. అతను తన భార్య యొక్క మెడిసిన్ క్యాబినెట్లో దాదాపు పూర్తి బాటిల్ నెంబుటాల్స్ కనుగొని, వాటిలో ఇరవై తీసి ఖాళీ ప్లాస్టిక్ కంటైనర్లోకి మార్చి, వాటిని మాకు అందించాడు.

నేను ఇతరులకు చెప్పాను, క్లోరోఫామ్, హైపోడెర్మిక్ సిరింజ్, మరియు సోడియం లూమినల్ నా స్నేహితుల ద్వారా ఆర్డర్ చేశాను, మరియు వాటిని త్వరలో అందిపుచ్చుకుంటానని భావిస్తున్నాను.

మెకానిక్ చెప్పాడు, అతను తన రీస్టోర్ చేస్తున్న ట్రక్ పై ఇంకా పని చేస్తూ ఉన్నానని, కానీ చివరి దశలో ఉన్నానని తెలిపాడు. అతను వచ్చే ఉదయం ప్రత్యేక కస్టమ్ టైర్స్ తీసుకురావాలని చెప్పాడు.

నిన్న, నేను ఇతరులకు చెప్పని ఒక పని నేను స్వయంగా చేశాను. ఆమెతో సెక్స్ లో పాల్గొనే మొత్తం ప్రక్రియ గురించి ఆలోచించాను. ఆమెకు కొంత రక్షణ అవసరమని అనుకున్నాను. ఇది కనీసం ఆమెకు మేము ఇవ్వాల్సిన న్యాయం. ఆఖరికి, మేము ఆమెను ఎత్తుకెళ్తామన్న సంగతి ఆమెకు ఏమాత్రం తెలియదు, మరియు ఆమె (సెక్స్ లో పాల్గొన్నప్పుడు వాడాల్సిన జాగ్రత్తలకి) సిద్ధంగా ఉండకపోవచ్చు.

మహిళల గర్భనిరోధకాలు కొనడం గురించి వెళ్లి, ఏమీ అడగకుండా రెండు ఫార్మసీలలోకి వెళ్లి బయటకు వచ్చాను. తరువాత, ఒక ఫార్మసీకి వెళ్లాను. అక్కడ ఫార్మసీ కౌంటర్ వెనుక చక్కని, స్నేహపూర్వకంగా కనిపించే యువతి కనిపించింది. నా గర్ల్ఫ్రెండ్ స్వయంగా రావడానికి సిగ్గు పడుతున్నదని పేర్కొంటూ, ఈ కొనుగోళ్లు చేయమని నన్ను బతిమాలిందని చెప్పాను.

ఆ యువతి సానుభూతితో, సహకారంగా స్పందించింది. "ఇలాంటి పరిస్థితుల గురించి నాకు తెలుసు. మీకు కావలసినది ఏదైనా ఇస్తాను" ఆమె చెప్పింది.

ఆమెకి ఏది ఇష్టమవుతుంది? అని ఆమె అడిగింది. "ఇది IUD అయితే, ఒక డాక్టర్ దానిని సరిగా అమర్చాలని సూచించింది. కాబట్టి దానిని మర్చిపోదాం. తర్వాత డయాఫ్రాగమ్ ఉంది, కానీ వాటికి విభిన్న సైజులు ఉంటాయి, మరియు ఒక డాక్టర్ దీనిని సరైన రీతిలో అమర్చాలని, అలాగే స్పర్మిసైడ్ వేయాలని, మరియు సెక్స్కు అరగంట ముందు డయాఫ్రాగమ్ను ప్రవేశపెట్టాలని సలహా ఇచ్చింది. అలాగే పిల్ ఉంది, ఇది వివిధ బ్రాండ్లలో లభిస్తుంది. నిజానికి ఇందుకు ఒక ప్రిస్క్రిప్షన్ అవసరం. కానీ, నేను నిబంధనలను ఎక్కువగా పట్టించుకోను, కాబట్టి మీరు పిల్ కావాలనుకుంటే, నేను మీకు ఒక ప్యాకేజ్ అమ్ముతాను. కానీ, మీ గర్ల్ఫ్రెండ్ పిల్ని ఎనిమిది రోజుల పాటు వరుసగా తీసుకోవాలని గుర్తు చేయండి, ఆపై టెన్షన్ లేకుండా సంబంధాన్ని ఎంజాయ్ చేయవచ్చు. అదనంగా, నేను ఆమెకు కొంత KY, అంటే స్టెరైల్ ల్యూబ్రికేటింగ్ జెల్లీ ఇవ్వమని సిఫారసు చేస్తాను. ఇది ఆమెకు మరింత సౌకర్యవంతంగా ఉంటుంది, మరియు మీకు సులభంగా అనిపిస్తుంది."

నాకు ఏది కొనాలో అసలు అర్థం కాలేదు, కాబట్టి అన్నింటినీ కొంత కొంత కొనుగోలు చేశాను. ఆ యువతి నాకు ప్రీసెప్టిన్, అంటే స్పర్మిసైడ్ ట్యూబ్, అమ్మింది. అలాగే, బర్త్ కంట్రోల్ పిల్స్ ప్యాక్ ఇచ్చింది. డయాఫ్రాగమ్ విషయంలో, సేఫ్ ప్లే చేయడానికి మూడు విభిన్న సైజులు (65, 75, 85) కొనుగోలు చేశాను. ఇదంతా రాయడం కూడా నన్ను ఉత్తేజితుణ్ణి చేస్తోంది. అదనంగా, ల్యూబ్రికేటింగ్ జెల్లీ కొనుగోలు చేసి, డూష్ బ్యాగ్ కూడా తీసుకున్నాను.

ఆ తరువాత, ఆ తొలి ఎనిమిది రోజుల గురించి ఆందోళన చెందుతూ, మరో డ్రగ్ స్టోర్కి వెళ్లి మూడు డజన్ల కండోమ్స్ కొనుగోలు చేశాను.

అపార్ట్మెంట్కి తిరిగి వెళ్తున్న మార్గంలో, ఒక చిన్న కోరికని నేను ఆపుకోలేకపోయాను. ఒక ఆడవాళ్ళ లోదుస్తుల షాప్ పక్కన నడుస్తూ, కిటికీలో ప్రదర్శనలో ఒక నైట్గౌన్ చూశాను. అంతకు ముందు అలాంటిదేమీ చూడలేదు. అది ఒక మినీ-టోగా రకం నైట్గౌన్, పక్కన స్లిట్స్తో, పారదర్శకమైన తెల్లని నైలాన్తో తయారైంది. స్పష్టంగా, అది ఒక టర్న్-ఆన్. అతిధి సైజు నాకు తెలుసు కాబట్టి, షాప్ లోపలికి వెళ్లి, ఆమెకు సరిపోయే ఒకటి స్టాక్లో ఉన్నదని గమనించాను. ఆమె ని పవిత్రమైన మంచం మీద దానిని ధరించి పడుకొని ఉన్నట్లు ఊహించుకుంటూనే ఉన్నాను. వెంటనే, ఒక తీవ్రమైన అభిమానంతో మరియు పాత రహస్య ప్రియుడిగా ఆ నైట్గౌన్ను ఆమెకు బహుమతిగా కొనుగోలు చేసాను.

గత వారంలో రెండో సమావేశం ముగిసే ముందు, ఒక విషయం ఇంకా చర్చించి, పరిష్కరించబడలేదు అని నా మనసుకు తెలిసింది. మెకానిక్ ను అడిగాను, "గొప్ప రోజు కోసం స్వర్గధామం సైట్కి తుది మార్గాన్ని నిర్ణయించారా?" అని. అతను అవును అన్నాడు, మరియు మార్గం వివరించడానికి హైవే మ్యాప్స్ తెచ్చేవాడిని కానీ ఆ మ్యాప్స్ను మరచిపోయాను అని చెప్పాడు. కానీ, అతను అన్నాడు, "అది అంత ముఖ్యమైనది కాదు, ఎందుకంటే నేను ఆ మార్గాన్ని మ్యాప్స్ లేకుండా కూడా తీసుకపోగలను."

అయితే, ఇన్సూరెన్స్ మనిషి దీనిని ఒక కీలకమైన అంశంగా భావించాడు, మరియు అది ముఖ్యమని పట్టుపట్టాడు. అతను చెప్పాడు, "మీరు డ్రైవింగ్ చేస్తున్నప్పుడు కాలి కండరాలు గట్టిపడటం లేదా అలాంటిదేదైనా జరిగితే, మాలో ఒకరు మీ స్థానాన్ని చేపట్టి, మార్గం గురించి స్పష్టమైన అవగాహనతో స్టీరింగ్ తీసుకోవడం అవసరం."

దీనితో, సాధారణంగా అంతగా సహకరించనివాడు అయిన మెకానిక్, తన నిరుత్సాహంతో, "మరుసటి వారం మ్యాప్స్ తీసుకు వస్తా" అని చెప్పాడు.

జూన్ 16 నుండి జూన్ 22 మధ్య మా చివరి పూర్తి వారంలో, అసాధారణమైన ఈ సాహస యాత్రకు బయల్దేరే ముందు, మేము చర్చించుకుని, రెండు సమావేశాలు జరపడానికి అంగీకరించాము. మేము అన్నింటినీ నిర్వహించుకున్నామని, అన్ని సమర్థవంతంగా కదలిస్తున్నామని భావించాము. కానీ, బుధవారం, 18వ తేదీన ఒక ఫైనల్ రివ్యూ సెషన్ పెట్టడమే సరి అయినదని అంగీకరించాము. తద్వారా, పద్ధతులన్నీ సరిచూసి, ఎలాంటి లూస్ ఎండ్స్ లేవని నిర్ధారించుకోవచ్చు. అలాగే, మా అభిమాన సంఘం యొక్క ఒక చివరి సమావేశాన్ని యాత్రకు పయనమయ్యే ముందు రాత్రి జరపాలని నిర్ణయించుకున్నాము. ఇది కేవలం ఉత్సాహాన్ని పెంచడానికి మరియు సెలబ్రేషన్ గ్యాదరింగ్ గా ఉండాలి.

ఇప్పుడే, నేను ఈ వాక్యాన్ని రాయడంలో ఉన్నప్పుడు, మెకానిక్ నాకు ఫోన్ చేశాడు. అతను ఉత్సాహంతో మాట్లాడుతూ, విజయవంతంగా ట్రక్క్ని రీకండిషన్ చేశానని తెలిపాడు. కొత్త టైర్లు అమర్చిన తర్వాత, సుదీర్ఘ ప్రయాణం చేశాడు. "ట్రక్క్ రోల్స్-రాయిస్ లా సజావుగా నడిచింది," అని తెలిపాడు. నేను అతన్ని అభినందించి, ట్రక్క్ రెండువైపులా ఒక కల్పిత కంపెనీ పేరు రాయాలని గుర్తుచేశాను. ఆ పేరుపై మా మధ్య స్వల్ప విభేదం ఏర్పడినా, అతను చివరకు నా మొదటి ఆలోచనను అంగీకరించాడు. ట్రక్క్ పై సాంప్రదాయ పద్దతిలో, "పెస్ట్ కంట్రోల్ సర్వీస్" అనే పేరు ను పొందుపరచాలని నిర్ణయించుకున్నాము. అతను ఈ మధ్యాహ్నం అదే పేరును ప్రింట్ చేయబోతున్నానని హామీ ఇచ్చాడు.

నా స్నేహితులను కలవడానికి, నేను ఆర్డర్ చేసినవి వారు సంపాదించారా అని తెలుసుకోవడానికి, మరియు వారితో కలసి సిగరెట్ తాగడానికి బయలుదేరుతున్నాను. అదనంగా, మంచి సిగరెట్ లు కొనాలి. అతిధి కూడా ఆసక్తి చూపించి, అప్పుడప్పుడూ ఎంజాయ్ చేస్తుందేమో అని అనుకుంటున్నాను.

మధ్యాహ్నం తర్వాత: అన్నీ దొరికాయి, మాకు అవసరమైనవన్నీ—ఒక క్లోరోఫార్మ్ బాటిల్, స్టెరైల్ ప్యాక్లో రెండు కొత్త హైపోడెర్మిక్ సిరింజెస్, డిస్పోజబుల్ సూదులు, సోడియం ల్యూమినల్ యొక్క నాలుగు రెండు-గ్రైన్ అంపూల్స్ (వాటిని క్లినిక్ నుండి తస్కరించారు).

నా ప్యాడ్ నోట్స్ చదువుతూ, హైపో ఎలా ఉపయోగించాలో తెలుసుకుంటున్నాను. ఇంకా నమ్మలేకపోతున్నాను—ఇంకా వారం రోజుల్లో మేము దానిని ఉపయోగించబోతున్నాం. ఆ తర్వాత జరిగే విషయాల గురించి ఆలోచిస్తూ ఊహిస్తున్నా: ఆమె మేల్కొనడం, మా మధ్య సంబంధం బలపడటం, మరియు జూన్ 23వ రాత్రి, నేను మరియు ఆమెది పవిత్రమైన మంచం పై...... దేవుడా, ఆమెను ఎంతగానో ప్రేమిస్తాను, ఆమె కూడా నన్ను ప్రేమిస్తుంది. నేను ఈ ప్రపంచంలోనే అతి అదృష్టవంతుడినవుతాను.

ఈ భూమిపై ఎంత మంది తమ కలలు నిజం కావడాన్ని చూస్తూ జీవించగలరని చెప్పగలరు?

శరత్ నోట్ బుక్ - జూన్ 15 నుండి (శరత్ కథనం)

ఇంకేం రాయలేను. ఇది సోమవారం 16వ తేదీ. ఒక భయంకరమైన అత్యవసర పరిస్థితి అకస్మాత్తుగా ఉద్భవించింది. భయంకరమైనది. నేను ఇతరులకు అత్యవసర కాల్స్ చేశాను. నేను ఇక్కడ కూర్చొని, వారి కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను...

[anaamika]

అప్డేట్ బాగుంది

Thank you

[anaamika]

Interesting

Thank you

[anaamika]

CHAPTER – 5

శరత్, తన తల పగిలిపోతుందేమో అన్నంత బాధతో, తన అపార్ట్మెంట్లోని టేబుల్ వద్ద తన కుర్చీ అంచున కూర్చుని, ముందు ఉన్న ఫోన్ మోగాలని ఎదురు చూస్తున్నాడు.

ఈ కొన్ని వారాల్లో మొదటిసారి, అతను తన ప్రశాంతతను కోల్పోయాడు.

ఎన్నో అవాంతరాలను ముందే అంచనా వేసి ఉండేది తన ప్రతిభ—కాని ఒకటి తప్ప. ఇప్పుడు, గగనతలంలో మెరుపు మాదిరిగా, ఊహించని మరియు అప్రత్యక్షమైనది జరిగిపోయింది.

ఇది సోమవారం ఉదయం పదకొండున్నరకి జరిగింది, అతను స్మితను గమనిస్తూ ఆహరం కోసం వెళ్తున్నప్పుడు. ఈ రోజు ఉదయం మొత్తం అతను తన గమనించే స్థలంలో, బైనాక్యూలర్స్ చేతిలో పెట్టుకుని, క్రింది స్మిత ఎస్టేట్లోని ప్రతి కదలికను గమనిస్తూ, అప్పుడప్పుడు ఆసక్తికరమైన విషయాలను రాస్తూ గడిపాడు.

పదకొండున్నర తర్వాత కొద్ది సేపు, స్మిత ఉదయపు నడక కోసం అతను రహస్య ప్రదేశంలో ఉన్నప్పుడు, అతను అల్పాహారాన్ని పక్కన పెట్టినందుకు తొలి ఆకలి బాధని అనుభవించాడు. స్మిత తన నడక ముగించేదాకా వేచి ఉండటం కంటే తన రహస్య స్థలాన్ని గంటన్నర పాటు విడిచిపెట్టి, ఒక తేలికైన మరియు రుచికరమైన టిఫిన్ తిని తిరిగి తన ఒంటరి కాపలాకు వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

ఇక్కడ, శరత్ తన రేడియోని వార్తా చానల్కు ట్యూన్ చేసి, తన భోజన విరామం కోసం వెళ్తూ ఉండగా అది జరిగింది.

అతను రేడియోను శ్రద్ధగా విన్నాడు, వెంటనే తన నోట్బుక్ లో వణికిపోతూ, విన్న ప్రతి మాటను రాశాడు.

ఆ సమయంలో భోజనం మాటే మర్చిపోయాడు. అతని కడుపులో ఆకలి వల్ల ఏర్పడిన ఖాళీ తక్షణమే భయంతో నిండిపోయింది. ఊహించని సంఘటన జరిగింది, దీర్ఘకాలంగా సిద్ధం చేసిన వారి ప్రాజెక్టు భవిష్యత్తు మరియు విజయాలు విపత్తు అంచున నిలిచిపోయాయి.

శరత్ టిఫిన్ తినే మాటను మర్చిపోయి అతను నేరుగా తన అపార్ట్మెంట్కు వెళ్లాడు. రూమ్కు చేరుకుని, తలుపును మూసి ఫోన్ కోసం పరిగెత్తాడు. అతని మొదటి కాల్ రాహుల్ ఆఫీస్ కి చేసాడు. వేరే ఎవరో ఫోన్ తీసుకున్నా, కొద్దిసేపటికే రాహుల్ లైన్లోకి వచ్చాడు.

“రాహుల్, నేను శరత్. ఇక్కడ కొంచెం సీరియస్ విషయం జరిగింది,” అతను ఊపిరి పీల్చుకుంటూ అన్నాడు. “ఇది అత్యవసర విషయం, చాలా ముఖ్యమైనది, ఇది మన ప్లాన్లన్నింటి పై ప్రభావం చూపవచ్చు. నేను నీతో మరియు మిగిలిన ఇద్దరితో వెంటనే కలవాలి. లేదు, ఫోన్లో చెప్పలేను. నీ లంచ్ బ్రేక్లో రాలేవా? … నా దగ్గరకి రా. నేను ఇక్కడ ఉన్నాను. నీకోసం ఎదురు చూస్తాను.”

తర్వాత, శరత్, రంజిత్ ఆఫీస్కి ఫోన్ చేశాడు. రెండు సార్లు ఫోన్ బిజీ వచ్చింది, కానీ మూడోసారి అతనికి కాంటాక్ట్ అయినది. రంజిత్ సెక్రటరీ ఫోన్ ఎత్తింది. శరత్ తనను రంజిత్ కు అత్యంత సన్నిహిత మిత్రుడిగా చెప్పి, అతనితో ఫోన్లో మాట్లాడించాలని కోరాడు.

సెక్రటరీ ధీమా లేకుండా అలసటగా స్పందించింది. “అయ్యో, ఇలాంటి సమయంలో ఆయన ఎప్పుడూ ఖాళీగా ఉంటారనేది చాలా అరుదుగా జరుగుతుంది. ఆయన ఇప్పుడు ఒక బిజినెస్ కాల్లో ఉన్నారు. తరువాత ఆయన నేరుగా ఒక లంచ్ అపాయింట్మెంట్కు వెళ్ళిపోతారని అనుకుంటున్నాను. ఆయన నాతో కనీసం వెళుతున్నానని చెబితే అప్పుడు మీ........”

“వింటున్నావా, మేడమ్, ‘ఐతే’ అని చెప్పడం ఆపండి. ఇది అత్యవసరం, మీకు అర్థమైందా? మిస్టర్ రంజిత్ తో లంచ్కు ముందు మాట్లాడాలి. దయచేసి ఆయన ఎక్కడ ఉన్నా కనుక్కోండి, మరియు శరత్ అనే పేరు చెబుతూ వెంటనే ఫోన్ చేయమని చెప్పండి. ఆయనకు నా నంబర్ తెలుసు.”

“మీకు నేను చేయగలిగినంత చేస్తాను, సార్.”

చిరాకుగా శరత్ రిసీవర్ను దించి, లైన్ డిస్కనెక్ట్ చేశాడు. తర్వాత మరోసారి డయల్ టోన్ కోసం తన వేలిని లిఫ్ట్ చేశాడు. తదుపరి, అతను ఆదినారాయణ కు కాల్ చేశాడు. రింగ్ టోన్ విని, అతని అసహనంతో ఎదురు చూశాడు.

ఆశ్చర్యంగా, ఆదినారాయణ స్వయంగా ఫోన్ ఎత్తాడు. “ఓహ్, అది నువ్వేనా, శరత్. నేను ఇప్పుడే బయటకు వెళ్లే ప్రయత్నంలో ఉన్నాను—”

“నువ్వు ఏమి చేయబోతున్నావో వదిలేయ్, ఆది. ఒక అత్యవసర పరిస్థితి ఉత్పన్నమైంది, మరియు నేను నిన్ను కలవాలి. మిగతా వారిని ఇప్పటికే పిలిచాను. మేము మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటలకు ఇక్కడికి చేరుకుంటున్నాము.”

“ఏమైనా సమస్య ఉందా?” అని ఆదినారాయణ ఆందోళనతో అడిగాడు.

“ఇక్కడికి రాగానే చెబుతాను. వస్తావా?”

“అవును. పన్నెండు గంటలకు కలుస్తాను.”

ఇప్పుడు శరత్, మౌనంగా ఉన్న ఫోన్ ఎదురుగ్గా కూర్చొని, అది మోగాలని ప్రార్థిస్తున్నాడు.

పది నిమిషాల తర్వాత, అతను చిరాకుగా, వారపు జర్నల్గా ఉపయోగించే నోట్బుక్ను తీసుకున్నాడు. భావోద్వేగంతో, ఆ వారానికి ప్రారంభ తేదీని రాసి, కొన్ని నోట్స్ రాయడం ప్రారంభించాడు. కానీ, ఇది ఒక పనికిమాలిన పని అని భావించి, అది సమయాన్ని వృథా చేయడమే అని భావించాడు.

ఫోన్ మోగిన వెంటనే, అతను తన పెన్సిల్ను వదిలిపెట్టి, రిసీవర్ను అందుకున్నాడు.

“శరత్? నేను రంజిత్. నా పిచ్చి సెక్రటరీ కాల్ చేసి—”

“నాకు తెలుసు, రంజిత్. విను, ఆమె నీకు చెప్పిందని నాకు తెలుసు. నిన్ను వెంటనే కలవడం నాకు అవసరం. ఒక ముఖ్యమైన విషయం వెలుగు చూసింది.”

“ఇది వేచి ఉండలేదా? ఈ వారం నా అన్ని పనులను చక్కబెట్టుకుని, రెండు వారాల సెలవుల కోసం సిద్ధమవుతున్నాను. ఇప్పుడు బిజినెస్ లంచ్ అపాయింట్మెంట్ ఉంది—”

“వద్దు, దాన్ని రద్దు చేయి,” శరత్ మధ్యలోనే ఆపేశాడు. “మిగతా వారంతా మధ్యాహ్నం పన్నెండుగంటలకు ఇక్కడ ఉంటారు. ఏ క్షణానైనా వస్తారు. కానీ నువ్వు లేకపోతే, ఈ ఉదయం మన ముందుకొచ్చిన సమస్యను పరిష్కరించే విషయంలో మనం ఏకాభిప్రాయం కుదుర్చుకోలేము. అలా అయితే, నీకు లేదా మనలో ఎవరికి ఆ రెండు వారాల సెలవులూ ఉండవు.”

“ఇది అంత పెద్ద విషయం అయిందా?”

“అవును, అంత పెద్దదే. మనం ఇంకా దీన్ని చక్కదిద్దగలము కూడా. కానీ ఇది సమూహ నిర్ణయం కావాలి. అలాగే ఇప్పుడే నిర్ణయం తీసుకోవాలి. సమయం చాలా ముఖ్యమైంది రంజిత్. ఆ అపాయింట్మెంట్ను రద్దు చేసి వెంటనే ఇక్కడికి రా.”

“ఇది రద్దయినట్టే. నేను వచ్చేస్తున్నాను.”

ఎనిమిది నిమిషాల తరువాత, రాహుల్ మొదటగా చేరుకున్నాడు. ఆ తర్వాత ఐదు నిమిషాలకి ఆదినారాయణ. ఆందోళనతో నిండిన గొంతు తో ఇద్దరూ ఏమి జరిగిందో తెలుసుకోవాలని కోరుకున్నారు, కానీ శరత్ వారిని రంజిత్ వచ్చిన తరువాత మాత్రమే చెప్పతాను అని ఒప్పించాడు, తద్వారా కథని రెండుసార్లు చెప్పాల్సిన అవసరం లేకుండా.

“అసలు, మనం ఆ పెద్ద బుడ్డి కోసం వేచి ఉండగా,” రాహుల్ అన్నాడు, “నేను కొన్ని శాండ్విచ్లను తయారు చేస్తే ఎలా ఉంటుంది? తినడానికి ఏమి ఉంది, శరత్?”

“ఫ్రిజ్లో టమాటాలు ఉంటాయి,” శరత్ చెప్పాడు. “రెండు గుడ్లు ఉడికించి ఉంచాను. పైభాగంలో కొత్త గోధుమ బ్రెడ్ ఉంటుంది.”

“మీరిద్దరూ ఏమి తీసుకుంటారు?”

“ఏదైనా సరే,” ఆదినారాయణ అన్నాడు. “కానీ—మాంసం కాదు.”

“నాకు కూడా అదే,” శరత్ అన్నాడు, తలుపు వైపు దృష్టి ఉంచుతూ.

పది నిమిషాల తర్వాత, రాహుల్ శాండ్విచ్లను కాగితపు ప్లేట్లపై అందిస్తూ, ఆలస్యంగా వచ్చే తన సహచరుని కోసం ఒక ప్లేట్ వదిలి ఉంచుతుండగా, తలుపు తట్టడం వినిపించింది. తొందరగా శరత్ తలుపు తెరిచి, ఊపిరి బలంగా పీల్చుకుంటూ విచిత్రంగా ఉన్న రంజిత్ ను లోపలికి ఆహ్వానించాడు.

రాహుల్ ఇచ్చిన ప్లేట్ ను తీసుకుంటూ, రంజిత్ లెదర్ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు మరియు పెద్ద ముక్క తిన్నాడు. “సరే, శరత్, ఈ ఉదయాన్నే ఎదురైన పెద్ద సమస్య ఏంటి? ఇక్కడ ఏమి జరుగుతోంది?”

“కొద్దిసేపటి క్రితం, స్మిత ఇంటి నుంచి బయలుదేరినప్పుడు, రేడియోలో వార్తా చానెల్ను ట్యూన్ చేశాను,” శరత్ చెప్పాడు. “జాతీయ వార్తల ముఖ్యాంశాలను పూర్తి చేసిన తరువాత, ఆమె ఏమి ప్రకటించిందో చెప్పగలవా? ఇదే నాకు షాక్ ఇచ్చింది—”

శరత్ తన జాకెట్ జేబు నుండి చిన్న నోట్బుక్ను తీసి, అది తెరిచాడు. “ఆమె ప్రకటనను, దాదాపు వర్డ్ ఫర్ వర్డ్ షార్ట్హ్యాండ్లో రాసుకున్నాను. ఆమె ఇలా ప్రకటించింది:

‘స్మిత అభిమానులందరికీ తాజా వార్తలు! ప్రిడిక్టేబుల్గా ఉండే స్మిత మరోసారి అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది. మంగళవారం, జూన్ 24న, అమెరికాకి తన తాజా సెక్స్ ఎపిక్ ప్రీమియర్ కోసం, మరియు తన మాటల ప్రకారం, విశ్రాంతిని పొందడానికి వెళ్లాలని షెడ్యూల్ చేసింది. అప్పటి వరకు, ఆమె తన కొత్త సినిమా అమెరికన్ ప్రమోషన్లో ఆరోరా ఫిల్మ్స్తో సహకరించాలని ప్లాన్ చేసుకుంది. కానీ ఇప్పుడు, ఎప్పటిలాగే, స్మిత తన స్టూడియో ప్లాన్లను దొడ్డిదారిలోకి విసిరేసింది. ఈ ఉదయం ఆమె అత్యంత సన్నిహిత వ్యక్తులలో ఒకరినుంచి ధృవీకరించబడిన ప్రత్యేక సమాచారంతో, స్మిత హైదరాబాద్ ను చాలా త్వరగా విడిచి, వెంటనే అమెరికాకు వెళ్లే ఉద్దేశ్యంలో ఉన్నట్లు తెలుస్తోంది. మా సీక్రెట్ సోర్స్ ప్రకారం, ఆమె ఈ గురువారం ఉదయం, జూన్ 19న అమెరికాకు బయలుదేరనుంది. ఈ అకస్మాత్తు షెడ్యూల్ మార్పు వెనుక కారణం ఏమిటి? అమెరికాకు ఇంత త్వరగా వెళ్ళటానికి ఆతురత ఎందుకు? మాకు ఒక అంచనా ఉంది, అతని ఇనీషియల్స్ RK. ఆ తగ్గిపోతున్న రొమాన్స్ మళ్లీ వేడి పడుతోందని తెలుస్తోంది. విదేశీ ప్రయాణానికి మా శుభాకాంక్షలు, డియర్ స్మిత.’

శరత్ ఈ భాగాన్ని నిశ్చలంగా చదివి తన దృష్టి గదిలో ఉన్నవారిపై పెట్టాడు. “ఇదే ఈ ఉదయాన్నే మనకు ఎదురైన పెద్ద సమస్య.”

శరత్ తలపైకి ఎత్తి, తన టెన్షన్తో నిండిన ముఖభావంతో రాహుల్, ఆదినారాయణ, రంజిత్ లను క్షణం పాటు పరిశీలించాడు.

“నేను గంట క్రితం విన్నది ఇదే,” శరత్ అన్నాడు. “ఇది మన షెడ్యూల్ మీద పెద్ద ఆటంకాన్ని తెచ్చింది.”

“ఒక్కసారి ఆగు, నేను సరిగ్గా అర్థం చేసుకోగలనా చూద్దాం,” అన్నాడు రంజిత్, తన చివరి బ్రెడ్ ముక్కను మింగే ప్రయత్నం చేస్తూ. “నువ్వు చెప్పేది ఏమిటంటే, మన అమ్మాయి ఈ మూడు రోజుల్లో ఇక్కడినుంచి వెళ్తుంది అని, కానీ మనకున్న సమాచార ప్రకారం ఆమె వచ్చే వారానికి వెళ్లాలి కదా?”

శరత్ తల ఊపాడు. “అవును, అది నిజం. దీని అర్థం ఏమిటంటే—మనం వెంటనే ప్రతీదాన్ని ముందుకు తీసుకురావాలి, మన షెడ్యూల్ను తప్పులు లేకుండా సర్దుబాటు చేసుకోవాలి, లేకపోతే మన మొత్తం ప్రాజెక్ట్ మూసుకుపోతుంది. వ్యక్తిగతంగా చెప్పాలంటే, నేను సర్దుబాటు చేయగలను. ఐదురోజులు ముందుకు వెళ్ళడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను. కానీ నేను మీ ముగ్గురి గురించి ఆందోళన చెందాను. అందుకే ఇంత త్వరగా మీ అందరినీ కలవాలని నేను అనుకున్నాను. ఎందుకంటే మనం ముందుకు వెళ్లాలని అనుకుంటే, సమయం వృథా చేసుకునే వీలులేదు.”

రంజిత్ మొహమాటంగా, తనతోనే చెప్పుకుంటున్నట్టు మాట్లాడాడు. “ఆమె మూడు రోజుల్లో వెళ్తుంది. అంటే—అంటే— మనం ఆమెను ఎల్లుండే పట్టుకోవాలి.”

“ఖచ్చితంగా. బుధవారం ఉదయం,” శరత్ అన్నాడు.

రంజిత్ తన ఖాళీ పేపర్ ప్లేట్ను నెమ్మదిగా పక్కన పెట్టాడు. “ఇది చాలా జటిలమైన విషయం,” అని అతను నెమ్మదిగా అన్నాడు.

“చూడు, మనం ఎప్పుడూ ఒకరికొకరం నిజాలనే చెప్పుకున్నాం. ఇప్పుడు అబద్దం చెప్పే సమయం కాదు. కాబట్టి నేను నా విషయాన్ని చెబుతాను — నేను ఎలా చేస్తానో నాకు అర్థం కాదని చెప్పగలను. ఈ వారాంతం నాకు షెడ్యూల్ చేసిన బిజినెస్ అపాయింట్మెంట్ల జాబితా ఉంది. నేను నా భార్యను మరియు పిల్లలను ఈ వారం ముగింపు వరకు తీసుకెళ్లాలని ప్లాన్ చేసుకున్నాను. ఇప్పుడు నేను అన్ని మర్చిపోయి, ఎల్లుండి వెళ్లిపోవాలని అనుకుంటున్నారా? నాకు నా భార్య ని ఒప్పించడంతోనే చాలా కష్టమైంది. ఆమెను కష్టపడి ఒప్పించా. కానీ రేపటి ఉదయం, ఇంత త్వరగా? ఆమె కోపంతో అరిచి నన్ను చంపేస్తుంది.”

రాహుల్ పెదవి విప్పాడు. “నువ్వు చెప్పేది పిచ్చిగా వుంది —”

“మరేం చెప్పాలి?”

“నువ్వు చిట్కా చెప్పడానికి కాస్త తెలివి ఉన్నవాడివి. ఈ వారంలోనే రెండు వారాల సెలవులు తీసుకోవడానికి ఒక తక్షణ కారణాన్ని కనిపెట్టవచ్చు. నువ్వు ఈ కథలన్నీ తయారుచేసుకున్నావు, రేపు రెండు సంపన్న క్లయింట్లతో వెళ్ళిపోవడం అంటూ. కాబట్టి ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పు, ఆ సంపన్న క్లైంట్స్ రెండు రోజుల్లో బయలుదేరాలని నిర్ణయించుకున్నారని. ఆమె అది నమ్ముతుంది. నేను రాహుల్ తో ఉన్నాను. నేను దానిని సాధించగలను. నేను స్మిత ను బుధవారం ఉదయం పట్టుకోవడం కుదురుతుంది అనుకుంటున్నాను, బింగో, మేము వెళ్ళిపోతాం.”

“లేదు, రాహుల్, ఆగి, వాస్తవంగా చూడమని చెప్పాలనుకుంటున్నాను,” రంజిత్ బ్రతిమిలాడినట్లు అన్నాడు. “అది నీకు తేలికగా ఉంటుంది, నీ బాస్ ని పక్కనపెట్టి వెళ్లిపోవడం. కానీ ఆది మరియు నేను, మేము మా వ్యాపారాల కంటే, ఇతర వ్యక్తులతో కూడా వ్యవహరించాలి.” అతను కొంచెం ఆగి, తరువాత అంగీకరించి చెప్పాడు, “చూడండి, నేను మన ప్రాజెక్ట్ను పూర్తిగా అంగీకరించకూడదని చెప్పటం కాదు. నేను సరళంగా చెప్పాలంటే, మనం దీన్ని కొద్దిగా వాయిదా వేయవచ్చు. మీకు కూడా తెలుసు, నాకు కూడా తెలుసు, ఆమె త్వరలో తిరిగి రాబోతుంది. మనం ఆగి పోవడం ఎందుకు? మనం ఈ విషయాన్ని మరల ఆమె వచ్చాక మొదలు పెట్టవచ్చు, ఎప్పుడు—”

శరత్ మధ్యలో అడ్డు తగులుతూ చెప్పాడు. “నేనేం అనుకుంటున్నానంటే, మనం దాన్ని తిరిగి ప్రారంభించలేము. అది పూర్తిగా పాడవుతుంది. నాకు నమ్మకం ఉంది. అప్పుడు ఇది జరగదు. ఇప్పుడు మనం మంచి వేగంతో ముందుకు పోతున్నాం—”

“మనము అదే ఉత్సాహాన్ని నెల లేదా రెండు నెలల్లో పొందగలుగుతాము,” రంజిత్ అంగీకరించాడు. “మన ప్రణాళికను వాయిదా వేయడం లేదా మార్పు చేయడం ఈ రిస్కీ ప్రాజెక్ట్ను హడావిడి లేకుండా ముందుకు తీసుక పోవడంకంటే తేలిక.”

“కానీ మనం సిద్ధంగా ఉన్నాం, మనం తర్వాత ఎప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండలేము,” శరత్ అన్నాడు. “మన దగ్గర ప్రణాళికలు లేదా తయారీ కోసం ఇంకొన్ని పనులు ఎక్కడా లేవు. ప్రతీది సర్దుబాట్లతో సిద్ధంగా ఉంది. మనం ఈ పనిని రేపటి ఉదయం కూడా చేసేందుకు సిద్ధంగా ఉన్నాము.”

రంజిత్ అంగీకరించలేదు. “నేను చెప్పేది మానసికంగా, శరత్ —మనము మానసికంగా సిద్ధంగా లేం. నువ్వు అనుకుంటున్నావా నేను అంగీకరించాలనుకుంటున్నానని, ఆది?”

మిత్రుడు స్పందించాడు. “నేను నీతో మొత్తం అంగీకరించాను, రంజిత్,” ఆదినారాయణ ఆనందంగా అన్నాడు. “ప్లాన్ మారినప్పుడు మనం ముందుకు వెళ్లడం నాకు ఇష్టం కాదు. అది తప్పు అవుతుంది. అవును, మానసికంగా తప్పు.”

రాహుల్ తన స్థలాన్ని వదిలి, ముందుకు వచ్చి కోపంగా “ఆ ‘మానసికంగా తప్పు’ అని చెప్పడం వదిలేయండి. మీరు ఇద్దరూ కేవలం భయంతో ఉన్నారు. మీరు ఇక్కడ చివరి నిమిషం వద్ద వెళ్ళిపోవాలని అనుకుంటున్నారు. దాన్ని అంగీకరించండి!”

అనూహ్యంగా, అందరూ ఆదినారాయణ వైపు తలలు తిప్పుకున్నారు. ఆయన ముక్కు తిప్పుతూ ఉంటే, అతని కళ్లద్దాలు కాస్త పైకి క్రిందికి కదిలిపోతున్నాయి, ఆయన బట్ట తలపై చెమట పడుతుంది.

రాహుల్ అడిగాడు, “నువ్వు అంగీకరించావా?”

ఆదినారాయణ అసౌకర్యంగా కదులుతూ, “నేను—నేను ఈ సంక్షోభంలో మీ ముగ్గురితోనూ నిజంగా మాట్లాడకూడదని భావిస్తాను. మనం గత కొన్ని వారాలుగా చాలా దగ్గరగా ఉన్నాం, ఎటువంటి మోసాలు లేకుండా. అవును, ఈ వారాంతంలో, సమయం దగ్గర పడిపోతున్నప్పుడు, నేను పాల్గొనడంపై నాకు రెండవ ఆలోచనలు రావడం ప్రారంభమైంది—ఈ—ప్రాజెక్ట్ గురించి. అవును, నేను అంగీకరిస్తున్నాను. మీరు చూసే ప్రకారం, ఈ వారాలు మనం కలుస్తున్నపుడు, నేను నా అనుమానాలను నెమ్మదిగా పోగొట్టుకున్నాను, నేను మీతో కలిసి పోవడానికి ప్రయత్నించాను, ఎందుకంటే—నిజంగా ఎలా చెప్పాలి?—ఎందుకంటే, ఇది దూరంగా ఉంది, ఇది నిజం కాదు, ఇది ఒక అద్భుతమైన కల, ఒక ఫాంటసీ, ఇది ఊహించడానికి సరదాగా ఉంటుంది కానీ ఇది ఎప్పుడూ జరగదు మరియు ఖచ్చితంగా జరగదు. కానీ మనం కల్పనను నిజంగా అమలు చేయడానికి దగ్గరపడినప్పుడు, మీరు సీరియస్గా వున్నారని నేను తెలుసుకున్నాను, మీరు దానిని నమ్ముతున్నారు.”

“నీకు ఎప్పుడూ తెలుసు, మనం దీన్ని నిజం చేయాలని అనుకుంటున్నామనేది,” శరత్ సమతుల్యంగా అన్నాడు. “నీకు తెలియకుండా ఎం జరిగింది చెప్పు. ఇది నీ ముందు జరిగింది. నువ్వు సహకరించావు. నువ్వు చూసినది ఏమిటి? కేబిన్ హైడౌట్. సరఫరాలు. ట్రక్. వేషధారణ. అవి నీకు నిజమేనా?”

ఆదినారాయణ కొద్దిగా తగ్గి, “అవును, నాకు తెలుసు, శరత్. అదే సమయంలో, నేను వాటిని వాస్తవికత యొక్క పరికరాలుగా చూడలేదు. అవి బొమ్మలా ఉన్నాయి, ఇది ఒక ఆట, ఒక రిఫ్రెష్, ఇది పెద్దవారైన మన జీవితానికి సంబంధించినది కాదు. ఈ క్షణం వరకు, మనం ప్రాజెక్ట్ గురించి మాట్లాడటం, దాన్ని ప్రణాళిక చేయడం, దాని గురించి కలలు కనడం —ఇది మరింతగా ఒక అన్వేషణను తప్పించుకునేందుకు, ఒక డిటెక్టివ్ మరియు సెక్స్ కథ అనుభవం లాగా అనిపించింది, ఇది కల్పితం. మీరు అర్థం చేసుకుంటున్నా రా?”

ఎవరూ అతనికి సమాధానం ఇవ్వలేదు.

ఆదినారాయణ వారు అర్థం చేసుకునేలా చేసేందుకు నవ్వటానికి ప్రయత్నించాడు, అతని మిత్రత్వాన్ని ఇంకా ఉంచుకోవడానికీ. అతను మరింత వివరణ ఇచ్చి, “నేను చెప్పాలని ప్రయత్నిస్తున్నది ఏంటంటే, నేను నా మనసులో ఈ విషయం నుండి దూరం కూర్చుకోలేదు, ఇది సరదాగా ఉండి, నేను మన సమావేశాల ద్వారా ఏర్పడిన సోదరత్వాన్ని ఆస్వాదించాను. కానీ ఎక్కడైనా, లోతుగా, నేను తెలుసుకున్నాను ఇది జరగదు. ఇది జరగలేదు. నా ఉద్దేశం, నేను ఎప్పుడూ ఏది చూసే ఆలోచనను కోల్పోలేదు అంటే మనం అవగాహన ఉన్న వ్యక్తులుగా ఉన్నాం. మనం గౌరవనీయమైన వ్యక్తులం. మనం ఎప్పుడూ సాధారణ ప్రజలుగా వ్యవహరించాము. మనం చట్టాన్ని అనుసరిస్తాము, పన్నులు చెల్లిస్తాము, మన జీవితం సదాచారంగా గడుపుతాము. మనం హింసాత్మక చర్యలు చేయని వారం. మనం ప్రముఖ నటిని కిడ్నాప్ చేసి దూరంగా బలవంతంగా పట్టుకుని తనని వశపరుచుకునే వాళ్ళం కాదు—అది మనం కాదు. ఎందుకంటే అది పిచ్చితనం. నేను నా తదుపరి సమావేశంలో దీనిని ప్రస్తావించబోతున్నాను. ఇది ఈ రోజు తలెత్తినందుకు నేను ఆనందంగా ఉన్నాను.” అతని కన్నులు ఇతరుల నుండి అర్థం కోరుతూ మళ్లీ చూస్తున్నాయి. “ఖచ్చితంగా, మీరు అర్థం చేసుకోవాలి. ఇలాంటి ప్రాజెక్ట్ గురించి మాట్లాడటం ఒక విషయం. నిజంగా దాన్ని చేయడం పిచ్చి.”

రాహుల్, పిడికిలి బిగించి, ఆదినారాయణ వైపు ఉగ్రంగా కదిలాడు. అతను అకౌంటెంట్ మీద ఎక్కువగా రగిలిపోయాడు. అతని కోపం నియంత్రణలో లేదు. "అక్కడ మనం పిచ్చి కాదు—నువ్వే పిచ్చివాడివి, నువ్వు పూర్తిగా అబద్ధాన్ని నమ్ముతున్నావు! నువ్వు ఎప్పుడూ అనవసరంగా అంటూ, ఇప్పుడు మనం ఏదైనా సాధించాలనుకుంటున్న మమ్మల్ని నమ్మలేకపోతున్నావు."

ఈ దృశ్యాన్ని విభ్రాంతితో చూసుకుంటున్న శరత్ కు ఏదో జ్ఞాపకం కలిగింది—మరొకసారి రాహుల్ మరియు ఆదినారాయణ మధ్య జరిగే దృశ్యం ముందే చూసినట్లుగా అనిపించింది. వారి మొత్తం ప్రాజెక్టు ఈ పరిణామం పై ఆధారపడింది.

"నువ్వు విను, ఆదినారాయణ," రాహుల్ చెప్పాడు, "మనము ప్రణాళిక చేసిన ప్రతీది నిజంగా లేదు, నువ్వు చెప్పిన విధంగా అనుకో. కానీ స్మిత, ఆమె నిజంగా ఉంది. ఆమె ఒక సజీవమైన మహిళ, ఆమె వద్ద స్తనాలు, పూకు ఉన్నాయి, ఆమెకు దెంగించుకోడం ఇష్టం. అది నిజంగా నిరూపించబడింది. ఆమె చెప్పింది. మనం నలుగురు సాధారణ పురుషులం, ఆమెను సంతోషంగా ఉంచేందుకు, మనం ఆమెను ఎత్తుకుని రావడానికి సిద్ధమయ్యాం. ఆమె ఇష్టపడే విధంగా తర్వాత మనం అంగీకరించాం. అప్పుడు మనం ఏం చేస్తే అది సాధారణ పురుషులలా ఉండదు? ఇప్పటికీ తప్పు లేదని చెప్పవచ్చు, ఈ వ్యవహారంలో ఎలాంటి హానికరమైన మర్డర్, ఎలాంటి దోపిడీ, ప్రతీకారం, లేదా అక్రమంగా దోచుకోవడం లేదు, కేవలం మహిళను కలుసుకోవడానికి ఒక అంగీకారం. ఒక తాత్కాలిక అంగీకారం—ఇది మనం సంతోషంగా చేయవచ్చు, లేదా లేదు. నువ్వు పూర్తిగా పిరికివాడివి, ఆది. కాబట్టి మా ఉద్దేశాలను వక్రీకరించి చెప్తున్నావు."

రంజిత్, రాహుల్ చేతి మీద ఒక చేయి వేసి, అతని చేతిని లాగాడు. "అతనిపై ఓర్పు పెట్టు, రాహుల్. కాస్త నెమ్మదిగా. అతను తన అభిప్రాయాన్ని చెబితే అది అతనికే సంబంధం ఉంది. అంతే, నేను ఆదితో పూర్తిగా అంగీకరించట్లేదు. కానీ నేను చెప్పొచ్చు, నేను కొంతమేర అతనితో అంగీకరిస్తున్నాను. ఈ ఫాంటసీ ప్రాజెక్టు గురించి అనుకున్నంత సేపు ఎంతో ఆనందంగా గడిచింది, అది పనిచేస్తే ఎలా ఉంటుంది అనేది ఊహించడం. కానీ మీరు నిజంగా అంగీకరించండి. నాకు కూడా కొంత అనుమానం ఉంది, నాకు కూడా అలా అనిపించేది. నిజంగా సమయం వస్తే, సాఫీగా చేయలేము అని అనిపించింది."

రాహుల్, రంజిత్ వైపు తిరిగి "ఎందుకలా, గాడ్ డామిట్, మనం దీన్ని పూర్తి చేసాం. నువ్వు కూడా మాతో ఉంటావనుకున్నా. నీ భార్యను, ఖచ్చితంగా రెండు వారాలు వెళ్ళడానికి నువ్వు అంగీకరించేలా చేసావు కదా? అప్పుడు నువ్వు ఏమి చేయాలని ఒప్పుకున్నావు? ఎందుకు అప్పుడు ఒప్పుకున్నావు?"

"అది నాకు తెలియదు," రంజిత్ చెప్పాడు.

"నాకు తెలుసు," రాహుల్ అన్నాడు, అతని స్వరం పెరిగింది. " నాకు తెలుసు. ఎందుకంటే నీ హృదయంలో మరియు నీ అంగానికి ఇది జరగాలని నువ్వు కోరుకున్నావు. నీకు దాన్ని అనుభవించడం ఆసక్తి ఇచ్చింది. నిజంగా ఈ ప్లాన్ను పూర్తిగా చేయాలని కోరుకున్నావు, ఎవరైనా సరైన దారిలో నడిపిస్తే. నువ్వు అలా అనుకుంటున్నావు. కానీ మనం దీన్ని పూర్తి చేయాలని అంగీకరించినదాన్ని నీవు మర్చిపోతావా? ఇది మనందరికీ సరైన పని. అందరూ దీని గురించి అనుకున్న విధంగా అడుగులు తీసుకున్నాము. ఇప్పుడు, మనం ఇదంతా చేస్తున్నప్పుడు, మనం అంగీకరించినది మనం అనుకుంటున్నట్లుగా తీసుకోబడుతుంది."

రంజిత్ ఆ మాటలను అంగీకరించి, తల దించుకున్నాడు. "అవును, నేను—నిజంగా అది జరిగి ఉండాలని అనుకుంటున్నాను. నాకు అనిపించిందని నేను ప్రారంభించాలనుకోలేదు లేదా ప్రధాన బాధ్యత తీసుకోవాలని అనుకున్నాను. నేను కేవలం దాన్ని నిజం చేసేవాడి ద్వారా వెళ్ళిపోతానని అనుకున్నాను."

రాహుల్ అన్నాడు, తన గొంతులో ఉన్న కోపం కొంచెం తక్కువ అవుతూ. "మీ కోరికలన్నీ తీరడానికి మేము అన్నీ సిద్ధం చేసాం. మాకు ఇంటికి సంబంధించిన బాదర బందీలు ఏవి లేవు. నేను, శరత్ పధకాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి రెడీగా వున్నాం. దానివల్ల వచ్చే అన్ని లాభ నష్టాల బాధ్యతల్ని మేమే తీసుకుంటాం. ఇక మీకు ఇందులో పోయేది ఏముంది ? మీరు కూడా మా వెంట నడిస్తే చాలు. దొరకబోయే లాభాల్ని మీరు కూడా అనుభవించవచ్చు. మీకోసం దారిని ఏర్పాటు చేసాం. అందులో మాతోబాటు మీరు కూడా నడవాలని కోరుకుంటున్నాం. మీరు ఏమనుకుంటున్నారు?"

రంజిత్ మవునంగా విన్నాడు. అతని కళ్ళు రాహుల్ నుండి శరత్ వైపుకు వెళుతూ మధ్యలో ఆదినారాయణ తన వైపు చూస్తున్నవాడి చూపుల్ని తప్పించుకున్నాయి. తల క్రిందకీ మీదకి ఊపుతూ

"సరే!! కాదనడానికి ఇక ఏముంది ? బహుశా మీలో ఎవరైనా నన్ను బలవంతంగా ఇలా ఒప్పిస్తేనే ముందుకు వెళదామని నా మనసు కోరుకుందేమో. నేను కూడా మీతో కలుస్తా. ఇంట్లో నా భార్యకి ఎదో ఒకటి చెప్పి ఒప్పించి, మరుసటి వారంలో వెళ్ళాల్సింది ఈ బుధవారమే వెళ్లాల్సి వస్తుందని చెబుతాను" అన్నాడు.

శరత్ ఈ మాట విని చాలా ఆనందించాడు "గొప్ప నిర్ణయం" అని మెచ్చుకున్నాడు.

రాహుల్ కూడా ఆనందించాడు.
"నువ్వు తీసుకున్న ఈ నిర్ణయం వల్ల, భవిష్యత్తులో ఒక్క క్షణం కూడా బాధ పడాల్సిన అవసరం ఉండదు. ఇక్కడ మనం గత నాలుగు వారాలుగా, ప్రపంచంలోని ఏ ఒక్కరికి ఏర్పడనంత గట్టి మగతనాన్ని తెచ్చుకున్నాం. ఇప్పుడు చివరి నిమిషంలో వద్దు అని అనుకోవడమంటే, ఎదురుగా కత్తి లాంటి అమ్మాయి ఒప్పుకోగా మనం ఆమెని కాదని హస్తప్రయోగం చేసుకున్నట్లే ఉంటుంది. నేను చెప్పేది గుర్తుపెట్టుకో రంజిత్ - నువ్వు మొదటిసారి ఆ అందాల సుందరిని దెంగుతున్నప్పుడు, ఈరోజు నేను నిన్ను ఒప్పించిన దానికి, నీ జీవితాంతం నా కాళ్ళు కడిగి ఆ నీళ్లు నీ నెత్తిన చల్లుకుంటావు. అన్నీ అనుకున్నట్లు జరిగితే, ఏమో, ఈ బుధవారం రాత్రికే నీకు నీ జీవితానికే అందని ఒక గొప్ప సుఖాన్ని పొందుతావేమో ! ఎవరు చెప్పొచ్చారు" అన్నాడు.

అదంతా వింటున్న శరత్ కి, రాహుల్ చెప్పేది బూతులతో ఎబ్బెట్టుగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తున్నా, అతని పట్టుదల, ఏకాగ్రత, లక్ష్యం వైపు వెళ్లాలన్న నిర్ణయం అతనికి సరిగ్గానే అనిపించాయి. కాకపొతే అతను కొన్ని నిర్ణయాలను ఆకస్మికంగా తీసుకుంటాడు. దానివల్ల పర్యవసానాలు ఎలా వుంటాయో ఆలోచించడు. అదొక్కటే కష్టం. అతనికి సరైన దిశా నిర్దేశం చేస్తే ఫలితాలు బానే ఉంటాయి. ఇక్కడ రాహుల్ యొక్క ముఖ్యమైన గోల్ ఒక్కటే - స్మితని తనివితీరా అనుభవించడమే. తాను ఈ ముగ్గురుకి తన పధకంలో భాగస్వామ్యం ఇవ్వడానికి తనకున్న కారణం వేరు. తాను స్మితని ప్రేమిస్తున్నాడు. తనతో జీవితాన్ని కోరుకుంటున్నాడు. ఆమెపై తనకి ఒక్క ఆకర్షణే లేదు. అంతకుమించి వుంది. ఆయన తనను తాను ఏమిటో బాగా తెలుసుకున్నాడు—ఒక కలల రాజు. ఒక కలల రాజు కోసం, ఈ ప్రాజెక్ట్ ఒక ముఖ్యమైన ప్రయోగం—ఇది ఊహలు కేవలం తాత్కాలిక స్వప్నమా లేక వాస్తవ జీవితానికి సంబంధం ఉన్నదిగా మార్చవచ్చా అనే విషయం స్పష్టమయ్యేది. ఊహలను శారీరక శక్తి ద్వారా ఆచరణ సాధ్యమైన వాస్తవంగా మార్చగలిగితే, ఈ మార్పు గెలిలియో, న్యూటన్, డార్విన్ లేదా ఐన్స్టైన్ వంటివారిచే కనుగొనబడిన ఏ పరిశోధనకంటే మానవ జాతికి ఎక్కువ విలువగలదిగా ఉండవచ్చు. కానీ ఇది సాధ్యమో కాదో తెలుసుకోడానికి, ప్రయోగం దాని ప్రారంభం ముందే రద్దు చేయబడకూడదు.

రాహుల్ తన చూపును రంజిత్ వైపు త్రిప్పాడు. అతను తన కుర్చీలో ఇప్పుడు ఒక బుద్ధిమంతుడిగా కూర్చుని వున్నాడు. మొదట ఒప్పుకోలేదు తర్వాత ఒప్పుకున్నాడు ఎందుకంటే మిగిలిన వాళ్ళు తనగురించి ఏమనుకుంటారో అన్న భయంతో. అతన్ని సులభంగా గెలిచాము. నలుగురిలో ముగ్గురు ఒప్పుకున్నారు. ఇక మిగిలింది ఒక్క ఆటంకమే.

శరత్, ఆదినారాయణ గురించి ఆలోచించాడు.

ఇప్పటికైతే ఈ అకౌంటెంట్ రాహుల్ చూపించిన భయాన్ని చూసి భయపడ్డాడు. తగ్గాడు. ముందు రంజిత్ కూడా ఒప్పుకోనప్పుడు, అతను తన స్వరాన్ని గట్టిగా వినిపించాడు. అయితే ఎప్పుడైతే రంజిత్ తన వైపు వచ్చాడో, తాను ఒంటరి అయిపోయాడు. అది అతనికీ అర్ధం అయింది.

ఇక్కడే శరత్ చాలా వేగంగా స్పందించాడు. మళ్ళీ రాహుల్ అతని మీద మాటలతో దాడి మొదలుపెట్టక ముందే (ఎందుకంటే అలా జరిగితే, ఆదినారాయణ మొత్తంగా ఒప్పుకోకపోవచ్చు లేదా అసలు ప్రాజెక్ట్ నే ఆపవచ్చు) తాను చాలా సున్నితంగా, ధృడంగా మాటల్ని ఉపయోగించాడు.

"ఆది, నువ్వు ఒక్కడివే ఇప్పుడు మేము ముందుకు వెళ్ళడానికి సమ్మతం చెప్పలేదు. రాహుల్ చెప్పింది ముమ్మాటికీ నిజం. ఈ చిన్న సరదా, నీ జీవితంలోనే ఎప్పటికీ మర్చిపోలేని ఒక పెద్ద సంఘటన అవుతుంది. మేమంతా పక్కా ప్రణాళికతో వున్నాం. అది నువ్వు అర్ధం చేసుకోవాలి. ఏదో మీద మీద చెప్పినట్లు ఇది జరగదు అని అనుకుంటే ఎలా ? మనం ఇప్పటివరకు అన్నీ ఆలోచించాము. ఇప్పుడు మనం చేయాలనీ అనుకున్న పనిని కొన్ని రోజుల ముందుకి జరుపుతున్నాం. అంతే. దానివల్ల కొంపలు ఏవీ మునగవు. మనం పధకాన్ని కరెక్ట్ గా చేస్తున్నామా లేదా అనేది ముఖ్యం. మేము మాట ఇస్తున్నాం - ఒకవేళ అంతా అనుకున్నట్లు జరిగాక, ఆమె ఒప్పుకోకపోతే, తనని వదిలేద్దాం. అందువల్ల మనం ఎవరికీ అపకారం చేసిన వాళ్ళం కాము" అన్నాడు.

తను చెబుతున్న ప్రతి మాటను ఆదినారాయణ జాగ్రత్తగా వింటూ, విన్న ప్రతి మాటను తన మనసుకి అన్వయం చేసుకుంటున్నాడని శరత్ గ్రహించాడు.

శరత్ మెల్లిగా లేచి వెళ్లి ఆదినారాయణ ప్రక్కన కూర్చుని తన మానసిక స్థితిని అర్ధం చేసుకుంటున్నట్లు చిన్నగా నవ్వాడు.

"చూడు ఆది, మేము రాక్షసులం కాము. మేము తోటి మనిషిని ఎందుకు హింసిస్తాము ? ఎందుకు బాధపెడతాము ? మేము కూడా అందరిలానే వుండే సాధారణ మనుషులం. కాకపొతే కొందరిలా మాకు కూడా కొన్ని కోరికలు మిగిలిపోయాయి. అందుకే అలాంటి ఒక కోరికను తీర్చుకుందామని చేస్తున్న ఒక ప్రయోగం ఇది. కోరికని ఒక కలలా ఉంచుకోవాలని మేము అనుకోడం లేదు. ఈ భూమి మీద అందరిలా కోరిక తీరకుండా చనిపోవాలని అనుకోడంలేదు. మనకి అలాంటి అవకాశాన్ని కల్పించుకుంటే ఎలా ఉంటుంది ? నేను చెప్పేది నీకు అర్ధం అవుతుందా ? మా ముగ్గురిని చూడు. మేము సాధారణ, డీసెంట్ మనుషులం. ఒక ప్రయోగంగా మా కోరికని తీర్చుకోవాలని అనుకున్నాం. నువ్వు మొదటినుండి మాతో వున్నావు. చివరి నిమిషంలో ఎందుకు తప్పుకుంటావు ? నువ్వు కూడా మాతో కలిసి, మేము తీర్చుకోబోయే కోరికలో భాగమవ్వాలని నేను కోరుకుంటున్నాను" అని చెప్పాడు.

శరత్ తన చూపుని ఆదినారాయణ పై స్థిరంగా నిలిపి అతను ఎం చెబుతాడో అని ఎదురు చూస్తున్నాడు. అతను ఇంకా ఏమీ చెప్పకపోయేసరికి శరత్ మెల్లిగా
"మాతో కలువు ఆది, మాతో ఇంత వరకు వచ్చావు. ఈ బుధవారం వరకు వుండు. నువ్వు అన్నీ నీకు అనుకూలంగా మలుచుకోగలవు. నువ్వు సంతోషంగా గడపగలవు. మేము ముగ్గురం భయపడనప్పుడు, నువ్వు మాత్రం ఎందుకు భయపడతావు ? అందరం కలిసి ఉందాం. అందరి కోసం ఒకళ్ళు, ఒక్కరి కోసం అందరు అని అనుకున్నాం కదా. దయచేసి మాతో వుండు. మాతో రా" చెప్పాడు.

ఆశ్చర్యంగా ఆదినారాయణ కళ్ళు మెరిసాయి. తన ఆలోచనల నుండి బయటపడుతూ మెల్లిగా తల ఊపాడు.
"సరే అయితే, నేను కూడా మీతో కలుస్తాను. జీవితంలో అన్నీ కోల్పోయిన వాడికి, ఇంకా కొత్తగా కోల్పోవడానికి ఏముంటుంది ? నేను నా అకౌంట్స్ ని, నా భార్యని మేనేజ్ చేసుకుంటాను. నేను బుధవారం ఉదయం ఇక్కడ వుంటాను" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

శరత్ వెంటనే ఆదినారాయణ చేతిని పట్టుకుని ఆనందంగా ఊపాడు. అక్కడినుండి లేచి వెంటనే రాహుల్ చేతిని, తర్వాత రంజిత్ చేతిని పట్టుకుని ఉద్వేగంగా
"మనం ముందుకు వెళుతున్నాం. రేపు ఉదయం రాహుల్, నువ్వు ఇంకా నేను, మన కొండ మీది సీక్రెట్ ప్రదేశానికి చివరిసారి వెళ్లి, స్మిత ఇంటిని చూద్దాం. రేపు రాత్రి మనం నలుగురం చిన్న పార్టీ చేసుకుందాం. ఆ మరుసటి ఉదయం ------ మనకి స్వర్గం దొరుకుతుంది. అంతే కదా!!" అన్నాడు.

"అయితే నువ్వు ఒక విషయాన్ని మర్చిపోయావు. నువ్వు నాకు ఒక లార్జ్ పెగ్ ఇవ్వాలి. ఇప్పుడే. ఇక్కడే" అన్నాడు ఆదినారాయణ తన కుర్చీ నుండి లేస్తూ.

***

[anaamika]

లెటర్స్ సైజు పెంచుదామని చూస్తే, లెటర్స్ రేంజ్ ఎక్కువ అని మెసేజ్ వస్తుంది. చదివే వాళ్ళు అర్ధం చేసుకుంటారని భావిస్తున్నా.

[anaamika]

Mnachi story tho unde novel raayadam santosham. sex tho paat story ki ekkuva importance ichevi ikkada kanipistu undatam gamanaaraham. Meeru chalaa mandila 20-30 pages raasi madyalo apeyadu. Veelu padakapothe kudirinappude raastu undandi. Comments, ratings ave meeru raase koddi vetukuntu vastaayi. Views ni base cheskoni start chesina inspiration thone continue chestu munduku vellamani abyardana.

మీ సలహాకు నా ధన్యవాదాలు. 


నేను రాస్తున్న కథకి లైకులు, కామెంట్స్ వస్తే బావుండు అని అనుకుంటా. అయితే అవి వస్తేనే రాస్తా అనో, అలా ఇవ్వకపోతే మధ్యలో ఆపి, చదివే వాళ్ళతో బలవంతంగా లైకులు, కామెంట్స్ ఇప్పించుకోవడం నాకు ఇష్టం ఉండదు. (నా కథలోలా నేను ఎవర్నీబ్లాక్ మెయిల్ చేయను :) :) )

నేను రాసే కథ నా ఇష్టంతో రాస్తున్నది. నేను రాసే కథ నాకు నచ్చాలి. చదివే వాళ్ళకి నచ్చడం, నచ్చకపోవడం అది వాళ్ళిష్టం.

ఏవైనా అనుకోని అవాంతరాలు వస్తే తప్ప, నేను వీలైనంత ఎక్కువ updates ఇస్తుంటా.

ఒన్స్ అగైన్ థాంక్స్.

[anaamika]

నేనింకా వీళ్ళ ప్లాన్లానే వేరే ఎవరో స్మితను తీసుకెళ్ళిపోయారనుకున్నా. మీ రచనాశైలి విలక్షణంగా వుంది. కథను ముందు ఇంగ్లీషులో లేకే వేరే ఇతర భాషలో రాసుకుని దాన్ని తెలుగులోకి తర్జుమా చేసినట్లు...ఇప్పుడు నలుగురు ఒప్పుకున్నారు ప్లాన్ ను ప్రిపోన్ చేయడానికి....కొనసాగించండి.

రొటీన్ గా రాస్తే మన ప్రత్యేకత ఏముంటుంది ? మూస లో పోసినట్లు ఒకేలా ఉంటే, అందరికీ బోర్ కొట్టేస్తుంది. కొంచెం ప్రత్యేకంగా ఉంటే, కొద్దిమంది దృష్టిని అయినా ఆకర్షించొచ్చు కదా అన్న స్వార్ధం.


కథని చదువుతున్నందుకు ధన్యవాదాలు. 

[anaamika]

పర్సనల్ పనుల వల్ల తర్వాత ఇచ్చే అప్డేట్ పెద్దగా ఉండదు. దానిని ఆపై ఇచ్చే అప్డేట్ లో కవర్ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తా.

[anaamika]

ఇదంతా ...... మొదటిసారి వాళ్ళని బార్ లో కలవడం దగ్గరనుండి, నిన్న మధ్యాన్నం తన రూమ్ లో కూర్చుని మాట్లాడినంత వరకు, అలాగే చివరిసారి తను, రాహుల్ వెళ్లి స్మిత ఇంటిని గమనించి వచ్చి నంతవరకు, జరిగిన అన్నీ సంఘటనలు శరత్ కి గుర్తుకొచ్చాయి. అందులో స్మిత తలపుల్లో వున్న వెచ్చదనం, ఆమె శరీరం తాలూకా స్పర్శ, ప్రేమ కూడా వున్నాయి.

ఈరోజు మంగళవారం సాయంత్రం, తన స్నేహితులతో, తమ రేపటి పధకానికి నాందిని, ఈరోజు జరుపుకుంటున్నారు. తన గదిలో ఇది మూడవ సమావేశం. అది ఎన్నో సమావేశం అన్నది కాదు ముఖ్యం. ఇప్పుడు తనతో రాహుల్, ఆదినారాయణ, రంజిత్ ఉన్నారనేది ముఖ్యం. వాళ్ళతో పార్టీ చేసుకోడం అనేది ముఖ్యం. గత రెండు గంటల నుండి పార్టీ జరుగుతుంది. వాళ్ళందరూ రేపు జరగబోయే తమ సాహస కృత్యాన్ని తలుచుకుని చిందులు వేస్తున్నారు. తను అనుకున్న ప్రయోగం ఇంకా కొన్ని గంటల్లో మొదలవుతుంది.

"హే రాహుల్, అందులో ఇంకా కొంచెం మందు పోసుకో" చెప్పాడు శరత్.

"వద్దు. ఎక్కువ తాగితే రేపు పొద్దున్న లేవడం కష్టం. ఇప్పుడు విశ్రాంతి తీసుకుంటే రేపటికి అన్నీ విధాలుగా తయారుగా వుంటా" చెప్పాడు రాహుల్.

అప్పటికే ఆదినారాయణ, రంజిత్ వెళ్లిపోవాలంటూ తలుపు దగ్గరికి వెళ్లిపోయారు.

"ఇంకో పెగ్ వేసుకోండి" అంటూ శరత్ వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళాడు.

ఇద్దరూ ఒప్పుకోలేదు.

"ఇప్పటికే తగినంత అయింది. రేపు అన్నీ రకాలుగా సిద్ధంగా ఉండాలి. శరత్, నేను రేపు ఉదయాన్నే ఇక్కడికి వస్తా. నా జుట్టుకి రంగు వేయాలి" అన్నాడు రంజిత్.

"తప్పకుండా. నేను మర్చిపోను. మనం అన్నిటికి తయారై వున్నాం కదా. రాహుల్, నువ్వు రేపు ఉదయమే అయిదు గంటలకి వెళ్లి ఆ ఇంటి గేట్ తెరిచేలా చూడాలి. అక్కడినుండి ఇంటికి వెళ్లి, ఇంటి దగ్గర పెట్టిన ట్రక్ తీసుకుని, ఆరు గంటలకి నేరుగా ఇక్కడికి వస్తే, మేము ముగ్గురం తయారుగా ఉంటాము" చెప్పాడు శరత్.

"నేను ఇక్కడికి ఆరు గంటల కన్నా ముందే వస్తా. నా జుట్టు కి రంగు వేయాలిగా" అన్నాడు రంజిత్.

"తప్పకుండా. అయితే ఇక మిగిలింది మనతో స్మిత ని తీసుకపోవడమే అన్నమాట" అన్నాడు శరత్.

"నిజమే, రేపు ఇదే రాత్రికి --- నేను నమ్మలేకపోతున్నా. ప్రపంచంలో అందరూ కోరుకునే అమ్మాయితో మనం ---- మనం మాత్రమే ---- మనకే దక్కుతుంది ---- ప్రపంచంలో ఎవరూ అనుభవించని ఆనందాన్ని మనం అనుభవిస్తాం" అన్నాడు రంజిత్.

"తప్పకుండా. ఆమె ఈరోజు ఎక్కువగా మేలుకోకుండా త్వరగా నిద్రపోవాలని కోరుకుంటున్నాను ఎందుకంటే రేపటి నుండి ఆమెకి మనం నిద్ర లేకుండా చేస్తాం కాబట్టి. ఏమంటారు మీరందరూ ?" క్రూరంగా నవ్వుతూ చెప్పాడు రాహుల్.

***

[anaamika]

మీ కిడ్నాప్ ప్లాన్ అద్బుతంగా ముందుకు తీసుకెళ్తున్నారు అనామిక గారు.

అన్ని రకాల జాగ్రత్తలు, ముందుచూపుతో, తీసుకున్నారు!  

తరువాత ఏమౌతుందో?

ఇక త్వరలోనే ఆ అంకం మొదలు కాబోతుంది. ఎంజాయ్ చెయ్యండి.

[anaamika]

Nice update

చాలా సంతోషంగా వుంది కామెంట్స్ పెట్టినందుకు

[anaamika]

CHAPTER – 6

ఇంకా మంగళవారం రాత్రే. దాదాపుగా అర్ధరాత్రి అవుతుంది. ఇంకొన్ని గంటల్లో బుధవారం వస్తుంది. అదొక విశాలమైన పెద్ద భవంతి. అందులోని ఏ వస్తువును చూసినా, అందులో డబ్బే కనబడుతుంది. పెద్ద పెద్ద పెయింటింగ్స్, ఖరీదైన షాండ్లియర్ లు, దర్పానికి చిహ్నంగా ఖరీదైన కార్పెట్ లు, అది పగలేమో అనిపించేంత వెలుగునిచ్చే బల్బులు దేదీప్యమానంగా వెలుగుతున్నాయి. అక్కడ అన్ని వయసుల వాళ్ళు వున్నారు. కొందరు డ్రింక్స్ తో, ఇంకొందరు షాంపేన్ తాగుతూ మాట్లాడుకుంటున్నారు. ఆ హాల్ కి ఒక మూలలో స్మిత అయిష్టంగా నిలబడి వుంది. అది ఆమె ఇల్లు.

ఆమె చుట్టూ నిర్మాతలు, దర్శకులు, ఒక వ్యాపారవేత్త మొత్తం నలుగురు నిలబడి వున్నారు. తాను ఎల్లుండి అమెరికా కి వెళ్లాల్సి ఉండగా, వీళ్ళు తమ తమ వ్యాపార లావాదేవీల గురించి, సినిమా ల గురించి ఆమెతో చర్చిస్తున్నారు. ఆమెని తమ వ్యాపారాల్లో పెట్టుబడి పెట్టమని ఒప్పించడానికి చూస్తున్నారు. మొదట్లో ఆమెకి ఒకింత శ్రద్ద వున్నా ఇప్పుడు ఆమెకి ఆ సంభాషణ చిరాకు తెప్పించసాగింది. వాళ్ళ ముందు శ్రద్దగా విన్నట్లు నటిస్తుంది కానీ తనని వాళ్ళు ఒంటరిగా వదిలిపెడితే బావుండు అని కోరుకుంటుంది.

తన కొత్త సినిమా సూపర్ హిట్ అయినందువల్ల కృతజ్ఞతగా అందరికి పార్టీ ఇవ్వాలని అనుకుంది. సినిమాకి పనిచేసిన అందరు, చిన్నా పెద్దా తేడా లేకుండా అందరినీ పిలిచింది. ముఖ్యులని కూడా పిలిచింది. తన స్నేహితులని పిలిచింది. అందరికి పేరు పేరునా కృతఙ్ఞతలు చెప్పింది. మొదట్లో ఈ పార్టీ ఎప్పుడెప్పుడు మొదలవుతుందా అని ఎదురు చూసినా, ఇంత రాత్రి అయ్యేసరికి ఇప్పుడు పార్టీ ఎప్పుడు అయిపోతుందా అని ఎదురు చూడసాగింది.

ఎదుటి మనుషుల గొప్పదనాలు, వాళ్ళ తెలివి తేటలు తన ముందు చూపించాలన్న వాళ్ళ ప్రయత్నాలు, ఆమెకి చాలా చిరాకుని తెప్పిస్తున్నాయి. ఆ చిరాకు తన ముఖంలో ఎక్కడైనా కనబడుతుందేమో అన్న భయం కూడా ఆమెలో వుంది. ఆమె ఎప్పుడూ తన మనసులో వుండే భావాలని బయటపడనివ్వకుండా మనసుకి ముసుగు వేసింది. తన ఆలోచనలు, తన కోరికలు, తన భావాలూ ఏవీ ఎప్పుడూ ఎవరితో చెప్పలేదు.

పార్టీ మొదలయ్యి దాదాపుగా అయిదు గంటలు అవుతున్నా, మొదటి అతిధి ని ఆహ్వానించినపుడు ఎలా వుందో, ఇప్పుడు కూడా అలానే వుంది. అలానే కనిపిస్తుంది. ఈ పార్టీకి నడుము వరకు మాత్రమే వున్న జాకెట్, క్రిందుగా మోకాళ్ళ మీదకి వుండే స్కర్ట్ ని వేసుకుంది. అయితే జాకెట్ లోపల బ్రా వేసుకోకుండా, స్కర్ట్ లోపల మినీ అండర్వేర్ మాత్రమే వేసుకుంది. అయితే ఎలాంటి నగలు పెట్టుకోలేదు. ఒక చిన్న గొలుసు, దానికి వున్న ఒక చిన్న వజ్రం మాత్రమే వేసుకుంది. లో నెక్ జాకెట్ అవడం వల్ల ఆ గొలుసు ఆమె బలిసిన స్తనాల మధ్యలో ఇరుక్కుని పోయింది. ఆమె పెద్దగా మేకప్ కూడా వేసుకోలేదు. పార్టీ మొదలవడానికి ముందు, ఇంట్లో తయారయ్యి అలానే నగ్నంగా అద్దం ముందుకి వచ్చి నిలబడి చూసుకుంటే, తన స్థనాల బిగుతు, సైజు చూసి తనకి తానే మురిసిపోయింది. ఇరవై ఎనిమిది ఏళ్లకే తన కొలతలు అలా ఉండడం, తన కఠోర శ్రమ, క్రమం తప్పని వ్యాయామాలు అని గుర్తుచేసుకుంది.

అలసట బాగా పెరిగి పోతుంది. నిలబడి కాళ్ళు నొప్పి పుడుతున్నాయి. చేతులు కలిపి మాట్లాడడం వల్ల భుజాలు కూడా. అయినా ఓపికగా అవేమి ఎదుటి వారికి తెలియకుండా మేనేజ్ చేస్తుంది. సమయం ఎంత అయిందో చూడాలని వున్నా, అది సభ్యతగా ఉండదని ఆపని చేయలేదు. తన ఎదురుగా వున్నవ్యక్తులు ఇప్పుడు తనతో మాట్లాడడం లేదని, వాళ్లలో వాళ్ళే ఎదో వాదించుకుంటున్నారని స్మిత గ్రహించింది. అదే అదునుగా భావించి మెల్లిగా నిలబడి ఎదురుగా వున్న గడియారం వైపు చూసింది. సమయం పదకుండు యాభై అయింది.

మెల్లిగా పక్కకి జరిగి, తన దోస్త్ ఇంకా సెక్రటరీ అయిన సునీత కి సైగ చేసింది. సునీత కి అర్ధం అయింది. మెల్లిగా తాను కూడా లేచి, బ్రహ్మం మోచేతి మీద తట్టింది. పక్కకు తీసుకుని వెళ్లి చెవిలో నెమ్మదిగా చెప్పింది. అదంతా స్మిత గమనిస్తూనే వుంది. బ్రహ్మం చాలా విషయాల్లో నిర్మొహమాటంగా తన అభిప్రాయాన్ని చెబుతాడు. అలా చెప్పడం స్మిత కూడా ఇష్టపడుతుంది. గత కొన్ని ఏళ్లుగా బ్రహ్మం ఆమెకి మేనేజర్ అయ్యాక చాలా వృధా ఖర్చుల్ని, అనవసర వ్యక్తులతో సమావేశాల్ని, ముఖ్యమైన వాళ్లతో సంబంధాల్ని ఏర్పరిచి ఆమె కెరీర్ ని చాలా ఎత్తుకి లేపాడు. అతను సమయాన్ని అసలు వృధా కానివ్వడు.

బ్రహ్మం తన నటనని మొదలుపెట్టాడు. ఒక చెయ్యిని నోటికి అడ్డం పెట్టుకుని పెద్దగా ఆవులిస్తూ

"ఒహ్హ్, అర్ధరాత్రి అవుతుంది. నేను ఇంతవరకు గమనించలేదు. ఇప్పుడు మనం స్మిత గారికి సెలవిస్తే తను వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకుంటుంది" అన్నాడు ఆ మొత్తం హాల్ కి వినిపించేంత పెద్ద గొంతుతో.

వెంటనే ఒక్కొక్కళ్ళు సెలవు తీసుకోవడం మొదలు పెట్టారు. తన ఎదురుగా వున్న వాళ్ళతో స్మిత నవ్వుతూ

"అందరు బయలుదేరుతున్నారు. నేను వెళ్లి వాళ్ళకి సెండ్ ఆఫ్ ఇవ్వాలి" అనగానే ఆమె వెళ్ళడానికి వాళ్ళు దారి ఇచ్చారు.

ఆమెకి చాలా అలసటగా అనిపించింది. అయితే అది శారీరక శ్రమ వల్ల కాదు. జనాలను చూడడంవల్ల వచ్చింది. ఎక్కువమంది మనుషులు ఉండడాన్ని ఆమె ఇష్టపడదు. ఆమెకి నచ్చే వ్యక్తులు - సునీత (వున్న ఒకేఒక దోస్త్), బ్రహ్మం - కళ్ళు మూసుకుని గుడ్డిగా నమ్మే ఒకేఒక వ్యక్తి, తన హెయిర్ డ్రెస్సేర్, తన ఇంట్లో పని చేసే ఇద్దరు (భార్య భర్తలు). వాళ్ళు అప్పటికే ఆమె కి సంబంధించిన వస్తువుల్ని సర్దడం మొదలుపెట్టారు.

వెళ్ళిపోతున్న అతిదులందరికి నవ్వుతు నమస్కరించి వీడ్కోలు పలికింది. అందరు వెళ్ళిపోయాక బ్రహ్మం ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళాడు.

"నీకు బాగా బోర్ కొట్టింది కదా. అయితే వచ్చిన అతిధులు అందరు బాగానే గడిపారు. ఇక నువ్వెళ్ళి రెస్ట్ తీసుకో. నేను రేపు ఫోన్ చేస్తాను" అన్నాడు.

"నువ్వు ఫోన్ చేయకు. నేనే నీకు ఫోన్ చేస్తా. రేపంతా నేను ఇంట్లోనే వుంటాను. సరుకోవాల్సిన వస్తువులు చాలా వున్నాయి. నా బాధ అర్ధం చేసుకుని అందరిని పంపివేసినందుకు నీ మేలు మర్చిపోలేను. నువ్వు నిజంగా నా దేవుడువి" నవ్వుతూ చెప్పింది స్మిత.

బ్రహ్మం కూడా వెళ్ళిపోయాడు.

అక్కడ ఆమె ఒక్కటే నిలబడి వుంది. చివరిగా బయటికి వెళ్లిపోయిన అతిధుల వాహనాలు వెళ్లిపోయిన శబ్దం ఆమెకి వినిపించింది.

"సునీత! నువ్వు గేట్ తెరిచే ఉంచావా ?" స్మిత అడిగింది.

"ఎప్పుడో తెరిచి ఉంచా. అయిన అవన్నీ నీకెందుకు ? హాయిగా వెళ్లి నీ బెడ్ రూమ్ లోని హంసతూలికా తల్పం మీద పడుకో. నీకు ఇప్పుడు ఎక్కువ నిద్ర అవసరం. నేను ఇక్కడే ఉండి, చివరి గెస్ట్ కూడా వెళ్ళిపోయాక, గేట్ మూసి, ఇంట్లో వున్న చెత్త చెదారం అంతా తీయించి, సెక్యూరిటీ అలారం ఆన్ చేసి పడుకుంటాలే" చెప్పింది సునీత.

"చాలా బోర్ పార్టీ కదా ఇది ?" అంది స్మిత.

"అలా కాదులే. ఎప్పుడు జరిగే పార్టీ లాంటిదే ఇది. మనం పెట్టిన అన్ని పదార్ధాలని ఏమి మిగిల్చకుండా తినేశారు" చెప్పింది సునీత.

"అసలు మనమెందుకు పార్టీ ఇఛ్చాము..... అయినా ఇలాంటివి తప్పవులే" అని మళ్ళీ తానే చెప్పింది స్మిత.

"సరే సునీ, నేను పడుకుంటా. పొద్దున్న మాట్లాడుకుందాం" అని స్మిత వెళ్ళబొయింది.

"ప్రొద్దున్నే ఎందుకు లేస్తావు ? రేపు ఇంకొంచెం ఎక్కువసేపు పడుకో" చెప్పింది సునీత.

"అలా నాకు ఇష్టం ఉండదు. నాకు నేను గా ఎంజాయ్ చేసే టైం అది. రోజు మొత్తం లో నాకు ఇష్టమైన సమయం అదొక్కటే" అన్నది స్మిత.  

"నువ్వు ఒక్కసారి అమెరికాలో దిగాక, వెళ్లి నీ RK ని కలిసాక, ఇంతకన్నా మంచి సమయం అప్పుడు ఉందని అనిపిస్తుందిలే" అంది సునీత.

"ఏమో! అనిపించొచ్చు. చెప్పలేము. చూద్దాం. ఎవరు ఎలా ఉండాలో అలానే వుంటారు. అయినా ఇప్పుడు నాకేం బాధ అనిపించడం లేదు" చెప్పింది స్మిత.

తన చెప్పుల్ని వదిలేసి కార్పెట్ మీద నడుస్తూ చెప్పింది

"నేను వంటరిగా వున్నప్పుడు, నా గురించి నేనే కొత్త సంగతులు తెలుసుకుంటాను. అది జీవితానికి చాలా ముఖ్యం. అలా తెలుసుకోవడం వల్లే మనం జీవితంలో ఎదగగలం. కానీ చాలామంది ఈ సత్యాన్ని తమ జీవితకాలం తెలుసుకోలేరు. ఇందులో నువ్వు చేసిన సహాయాన్ని నేనెప్పుడూ మర్చిపోను. థాంక్ యు. నేను పడుకోడానికి వెళుతున్నా" అంది.

"ఓయ్, ఇందులో నేను చేసిందేమి లేదు. అంతా నీ మంచితనమే" చెప్పింది సునీత.

"నువ్వు నన్ను ప్రోత్సహించావు. ఒక విత్తుని నాటి చెట్టుని పెంచినట్లు, నాలో మార్పుని తెచ్చావు. నన్ను ఎవరు ఇష్టపడాల్సిన అవసరం లేదు. నాకు ఎవరి అనుమతి అక్కరలేదు. ఈ ఆలోచన ఎంత బాగుంది. నన్ను నేను ప్రేమిస్తా. నేను ఎలా ఉన్నానో, ఏమి అనుభూతి పొందుతానో, దానినే ఇష్టపడతా. అయితే ఒక స్టార్ యాక్ట్రెస్ లా కాదు. ఒక మామూలు మనిషిలా. నా జీవితం లోకి ఎవరన్నా రావాల్సిన అవసరం వుందా ? ఏమో. తెలియదు. ఎక్కడికైనా ఒంటరిగా వెళ్లిపోవాలని అనిపిస్తుంది. అందరికి దూరంగా. ఈ కృత్రిమ మనుషులకి దూరంగా. నేనెక్కడికి వెళ్లానో ఎవరికీ తెలియకూడదు. ఎవరూ నా గురించి ఆలోచించకూడదు. నాకేం ఇష్టమో అవి వేసుకోవాలి. నాకేం ఇష్టమో అదే తినాలి. సమయం అనే పట్టింపు ఉండకూడదు. అప్పోయింట్మెంట్ లు ఉండొద్దు. ఫోన్ వద్దు. మేక్-అప్ లు వద్దు. ఫోటో షూట్ లు వద్దు. రిహార్సల్స్, ఇంటర్వూస్ వద్దు. నేను మాత్రమే ఉండాలి" తనలో తను చెప్పుకున్నట్లు అన్నది.

"తప్పకుండా ఉందువు కాని. ఇప్పుడు వద్దు. మనం దానికి సమయం ఎంచుకుందాం"

"అవును, నేను అందుకోసం ప్లాన్ చెయ్యాలి. దానికి ముందు నేను RK ని కలవాలి. నేను వస్తా అని తను ఎదురుచూస్తున్నాడు. వెళ్లి కలిసాక మాకు ఈ బంధం ముందుకు వెళుతుందో లేదో తెలుసుకోవాలి. ఒకవేళ సెట్ అయితే మంచిదే. సంతోషంగా డ్యూయెట్ పాడుకోవచ్చు. లేదంటే నా మార్గమేదో నేను ఎంచుకోవాలి. ఇంతవరకు సరిగ్గానే ఆలోచిస్తున్నానా ?" సునీత ని అడిగింది.

"నువ్వు చెప్పేది కరెక్ట్"

"కాబట్టి నాకు చాలా మార్గాలు వున్నాయన్న మాట. అందుకు సంతోషం. నా జాతకం ఎలా వుందో మరి. చూద్దాం. కొంచెం ఇక్కడికి వచ్చి నా జాకెట్ గుండీలు తీస్తావా ?"

సునీత వెళ్లి గుండీలు తీయసాగింది.

"నా సైక్రియాటిస్ట్ ఏమి చెప్పాడో తెలుసా ? మనం మన ఆలోచనల్ని దాచుకోవద్దన్నాడు. లోపల ఎం ఆలోచిస్తామో, బయటికి అలానే ఉండమని చెప్పాడు. నేను అలా ఎవరి దగ్గర ఉండగలనో మరి. నువ్వు లేకపోతె నేను ఏమయ్యేదానినో" అంది.

సునీత కి గుడ్ నైట్ చెప్పి, త్వరగా పడుకోమని చెప్పి తన బెడ్ రూమ్ కి వెళ్ళింది. ఒంటరిగా పడుకోవడం ..... తనకి ఇష్టం.

***

అరగంట తర్వాత, స్మిత తన పలుచని నైట్ డ్రెస్ లో, బెడ్ రూమ్ లో వున్న విశాలమైన మంచం మీది పరుపులో, దుప్పటిని గొంతు వరకు కప్పుకుని పడుకుంది. తనకి నిద్ర రావడం లేదు కానీ మత్తుగా వుంది.

పడుకోవడానికి ముందు రోజు తాను వేసుకునే Nembutal మాత్ర ని వేసుకుంది. అది పని చేయడానికి ఇంకో పది నిమిషాల సమయం పడుతుందని తనకి తెలుసు.

హాయిగా పడుకుని, రిలాక్స్ గా, ప్రశాంతంగా తన మనసుని పాత ఆలోచనల వైపు కాకుండా, ప్రస్తుత పరిస్థితులపై, తన భవిష్యత్తు పనులపై ద్రుష్టి సారించింది. తన డాక్టర్ చెప్పినట్లు ఇది మానసిక ఎదుగుదలకి చాలా ముఖ్యం. గతం గురించే ఆలోచించడం అంటే మనకి మానసిక జబ్బు వున్నట్లే.

ఈరోజు రాత్రి తనకి హాయిగా, భద్రతతో ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది.

ఒకప్పుడు తన మంచంపై పడుకుంటుంటే, ఇబ్బందిగా, కోపంగా అనిపించేది. తాను ఎదగడానికి కష్టపడే రోజుల్లో తాను గడిపిన నిద్ర లేని రాత్రులు, కోల్పోయిన సుఖాలు, భరించిన కష్టాలు అన్నీ కలిపి తనలో ఒక విధమైన కోపాన్ని పెంచాయి. కాని ఇప్పుడు సక్సెస్ ని అందుకున్నాక ఒక లాంటి ఊరట లభించింది. అయితే కొన్ని కోట్ల మంది జనాలకి తానొక కోరిక, ఒక సెక్స్ కోరిక లా మిగిలింది. ఎవరైనా తన గురించి సెక్స్ లో ఎలా అనుభవిస్తామా అని ఆలోచిస్తారే తప్ప ఒక మనిషిలా గుర్తించరు. తనని ఇలాంటి మంచానికే పరిమితం చేస్తారు తప్ప, వేరే విలువ ఇవ్వరు.

అయితే ఒక గమ్మత్తైన విషయం ఏమిటంటే, ఇదే అనుభవాన్ని అందరు అనుకోవాలని, తాను కష్టపడుతున్న రోజుల్లో భావించింది. తీరా తీరాన్ని చేరాక ఇప్పుడు అలా అందరు అనుకోవడాన్ని తాను అంగీకరించలేక పోతుంది. జనాల సంగతి పక్కన పెడితే, తన నిర్మాతలు, తన డైరెక్టర్ లు, ఆఖరికి తన PR వ్యవహారాలు చూసే ఏజెంట్ కూడా తనని ఇప్పటి లాగే ఉండాలని కోరుకుంటున్నారు.

ఆఖరికి ఇప్పుడు ప్రతి వాడు తనని తానొక మంచం మీది సుఖాన్నిచ్చే వస్తువు గా చూస్తున్నారు. బహుశా అందుకే అనుకుంటా తనకి మంచం అంటే అంత విరక్తి.

ఇప్పుడిప్పుడే అలాంటి ఆలోచనలని పట్టించుకోవడం మానేసింది. ఇప్పుడు తన ఇష్టప్రకారం బ్రతకడం మొదలుపెట్టింది. తాను ముందు ముందు ఏమేం చెయ్యాలో గమ్యాలను నిర్దేశించుకుంది. ఎందుకో మొదటిసారి తాను భద్రతతో ఉన్నట్లు, మగవాడి కోరిక చూపుల నుండి, వాళ్ళ కబంద హస్తాల నుండి తప్పుకుని, తనకంటూ ఒక ప్రత్యేక వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్మించుకున్నట్లు భావించింది.

మొదటిసారి, తనేం కోరుకుంటుందో, ఎప్పుడు అనుకుంటుందో, ఎలా అనుకుంటుందో అవన్నీ సాధించుకునే స్థాయిలో వుంది. మగాడు ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా, తాను వాళ్ళ కన్నా పై స్థాయిలో వుంది. మగాడి కన్నా తానే ఎక్కువ.

ఇరవై ఎనిమిదేళ్ల తన జీవితం, తన మనసు, తన శరీరం - తనకే స్వంతం. అవును. నేనెవరికీ జవాబుదారీ కాదు. నాకు నేనే జవాబుదారీ.

తనేమన్నా కోల్పోతుందా ? లేదనుకుంటా. జీవితంలో తనకి ఎలాంటి లోటు లేదు. ఉందా ? నన్ను నేను ప్రేమించుకోవడం వల్ల జీవితాన్ని సంతోషంగా గడపగలనా ? ఈ కొత్తదనం పోయాక కూడా ఇలానే ఉండగలనా ? అప్పుడు నాకు ఇంకెవరి తోడైనా కావాలని అనిపించొచ్చా ? అప్పుడు నన్ను నన్నుగా ఇష్టపడే మనిషి, నాపై ప్రేమను చూపించి నన్ను సుఖపెట్టే మనిషి, రోజూ కొత్తదనాన్ని చూపించే మనిషి నాకు అవసరం అవుతుందా ? RK మంచి మనిషే. కాకపోతే అతనికి ఇగో వుంది. అన్నీ తన ఇష్టప్రకారం నడవాలని అనుకుంటాడు. అందుకే గొడవలు వచ్చాయి. మళ్ళీ అతనితో కలిసిపోగలనా ?

ఇప్పుడు కొత్త ఆలోచనలు వస్తున్నాయి. తానే సర్దుకుంటే తప్పేంటి ? అలాగే తనకి ఎక్కడ విలువ ఇవ్వాలో అతనికి చెబితే సరిపోతుందేమో. ఎల్లుండి, కాదు కాదు రేపు తాను అమెరికా వెళుతుంది. అతనితో గడిపి, అతని గురించి ఇంకొంచెం తెలుసుకుని, తన గురించి అతనికి తెలియచెప్పి, మళ్ళి తమ బంధం కొనసాగించే అవకాశం ఉందేమో చూడాలి.

ఆమెకి ఆవలింతలు వచ్చాయి. ఒత్తిగిలి పక్కకు తిరిగింది.

"మనమేమి నిజాలు సృష్టించుకున్నామో అవి మన శరీర భాగం అవ్వడానికి చాలా సంవత్సరాలు గడవాలి." ఫ్రెంచ్ కవి Paul Valery రాసిన సూక్తి గుర్తుకొచ్చింది.

అలాంటప్పుడు ఇప్పుడే తొందర ఎందుకు ? రూపాంతరం జరగాలి, జరుగుతుంది, జరిగి తీరాలి.

ఆమె నిద్ర పోయే క్షణం ముందు తనకి వచ్చిన చివరి ఆలోచన - రేపు అద్భుతంగా, అత్యద్భుతంగా ఉండబోతుంది.

ఆమె నిద్రలోకి జారిపోయింది.......

***

[anaamika]

Nice update

Thanks

[anaamika]

THIS STORY IS SIMILAR TO FAN CLUB BY IRWING WALLACE

Yes you are correct. The outline of the story is from that novel only.

[anaamika]

Chala lag undi e story

నేను మిమ్మల్ని, నా కథని చదవమని చెప్పలేదు. ఎవరి మీద అయినా, ఏ కథని అయినా విమర్శించడం చాలా సులభం. అదే స్టోరీ రాయడం ఎంత కష్టమో రాస్తున్నప్పుడు అర్ధమవుతుంది.


ఇక్కడ చాలామంది సెక్స్ కథలని ఇష్టపడతారని తెలుసు. అందుకే నా కథ మొదట్లోనే అలాంటి సీన్స్ ఎక్కువ ఉండవని చెప్పా.

కథలో చూడాల్సింది - క్యారెక్టర్స్ ప్రవర్తించే తీరు, వాళ్ళ మనస్తత్వం, పరిణితి, రచయిత వాటిని ఎలా ముందుకు తీసుకెళుతున్నాడు అన్న తీరు - ఇలాంటివి.

రామాయణం కూడా లాగ్ అనుకోవచ్చు. కట్టే - కొట్టే - తెచ్చే అంటే సరిపోతుందిగా. వందల పేజీలు రచయిత ఎందుకు రాసాడు మరి ? 

కథ కి ఒక మూలం ఉంటుంది. దాని చుట్టూ కథని అల్లుకుంటూ తీసుక పోవడమే రచయిత గొప్పదనం.

నేను మిమ్మల్ని బాధ పెట్టాలని ఇలా రాయలేదు. అర్ధం చేసుకుంటారని వివరణ ఇచ్చా. అయినా మీకు సాగదీస్తున్నట్లు అనిపిస్తే - చదవడం మానేయండి. అది నాకు ఇంకా సంతోషకరమైన విషయమే.

[anaamika]

రెండవ అంకం

CHAPTER – 7

పురుగుల మందు కంపెనీ కి చెందిన పేరుతొ వున్న ట్రక్, స్మిత వున్న ఇంటి రోడ్ మీద వుంది. అలాంటి బళ్ళు అక్కడికి రావడం సహజమే కాబట్టి అక్కడ వున్న ఎవరికీ దాని మీద అనుమానం వచ్చే అవకాశం లేదు.

బుధవారం ఉదయం ఏడు గంటలకి కొన్ని నిమిషాల ముందు అక్కడికి చేరుకున్న ట్రక్ ని గమనించడానికి అక్కడ ఎవరూ లేరు కూడా. డ్రైవింగ్ సీట్ లో కూర్చున్న శరత్ తన బండిని మెల్లి మెల్లిగా గమ్యస్థానం వైపు నడిపిస్తున్నాడు.

ముందు రోజు రాత్రి అతను కేవలం రెండు గంటలే నిద్రపోయాడు కారణం తన పధకం ఇంకొన్ని గంటల్లో మొదలవుతుంది అన్న ఆత్రుత వల్ల. అయితే అతను అత్యంత జాగ్రత్తగా వున్నాడు. అతనికి మొత్తం జరుగుతున్న సీన్, తాను బయట వుండి చూస్తున్నట్లుగా వుంది. అతను తన పాత్రని కూడా చూడగలుగుతున్నాడు. సినిమాలో సీన్ మీద సీన్ overlap అయి కనిపిస్తున్నట్లుగా వుంది అతనికి.

అతనికి ఎడమ ప్రక్కన వున్న ప్రయాణికుడి సీట్ లో రాహుల్ ముడుచుకుని కూర్చున్నాడు. అయితే అతను చాలా ప్రశాంతంగా, చురుకుగా వున్నా, ముడుచుకుని వున్న అతని కండరాలని గమనిస్తే అతనెంత ఫిట్ గా, exciting తో వున్నాడో తెలిసిపోతుంది. అతను ముందున్న రోడ్ ని జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తున్నాడు.

వాళ్ల వెనకాల వున్న కంపార్ట్మెంట్ లో ఎవరికీ కనిపించకుండా స్పోర్ట్ డ్రెస్ లో రంజిత్, T-షర్ట్ ఇంకా జీన్ ప్యాంటు లో ఆదినారాయణ కూర్చొని వున్నారు.

అప్పటికే వాళ్ళు ఆ మొత్తం ప్రదేశాన్ని ఒక చుట్టు చుట్టి వచ్చారు. అప్పటివరకు వున్న మౌనాన్ని భంగ పరుస్తూ రాహుల్ మాట్లాడాడు.

"మనం ఇంటి దగ్గరికి వచ్చేసాం. గమనించారా ?" అన్నాడు.

"గమనించాను. ఇప్పుడు .... ఇప్పుడు టైం ఎంత అయింది ?" చిన్నగా అన్నాడు శరత్.

రాహుల్ తన చేతి గడియారాన్ని చూసి "ఆరు యాభై ఎనిమిది" అన్నాడు.

శరత్ వెంటనే ట్రక్ ని నేరుగా స్మిత ఇంటివైపు పోనిచ్చాడు.

"నా మాట వినండి. మనకి ఇంకా ఇందులోనుండి బయట పడే అవకాశం వుంది. మనం తప్పు .........." పెద్దగా చెప్పబోయాడు ఆదినారాయణ.

"నువ్వు నోరు మూసుకుంటావా ?" గద్దించాడు రాహుల్.

వారి ట్రక్ కొంచెం ముందుకు వెళ్ళగానే రోడ్ కి చివరగా వున్న ప్రదేశం లో, పెద్ద ఇనుప గేట్ తో వున్న స్మిత భవంతి కనిపించింది.

"ఆ..... ఆ గేట్ తెరవడానికి ఏ ఇబ్బంది ఉండదు కదా" గొంతు పెగిలించుకుంటూ అడిగాడు శరత్.

"నేను చెప్పాను కదా. ఆ పని నేను పూర్తి చేశాను" చిరాకుగా చెప్పి రాహుల్ తన చేతికి గ్లౌజ్ వేసుకున్నాడు. వాళ్లు గేట్ ని సమీపించగానే "ఇక్కడే ఆపు. కానీ ఇంజిన్ రన్నింగ్ లోనే వుంచు" అన్నాడు.

శరత్ వెంటనే బ్రేక్ వేసి బండిని ఆపాడు.

ఇంకొక్క మాట మాట్లాడకుండా, తన వైపున్న తలుపు తెరుచుకుని రోడ్ పక్కనున్న ఫుట్ పాత్ మీద నిలబడ్డాడు. ఒక్కసారి అన్ని వైపులా చూసి, సంతృప్తి చెంది, గేట్ వైపు వడివడిగా అడుగులు వేసాడు.

అతను వెళ్లిన వైపు శరత్ చాలా టెన్షన్ తో చూడసాగాడు. రాహుల్ గేట్ ని సమీపించి, తన గ్లౌజ్ వేసుకున్న ఒక చేతితో, గేట్ కి వున్న రాడ్ ని పట్టుకుని, తర్వాత రెండో చేతితో గేట్ కున్న రెండో రాడ్ ని పట్టుకుని నెమ్మదిగా నెట్టాడు. అయితే చాలా సులభంగా ఆ గేట్ తెరుచుకుంది. అక్కడినుండి వాళ్ళకి గేట్ నుండి ఇంటి వరకు వేయబడ్డ అందమైన రోడ్, చెట్ల మధ్యగా వెళుతూ, ఒక ప్రదేశంలో మలుపు తిరిగి మాయమవడాన్ని గమనించారు.

రాహుల్ మెల్లిగా ట్రక్ ని చేరుకొని, తలుపు తెరుచుకుని తన సీట్ లో కూర్చుని తలుపు మూసాడు.

"ఇప్పుడు నమ్ముతావా ? నేను నాకు అప్పగించిన పనిని పూర్తి చేసానని ?" అన్నాడు.

తన చేతి గడియారం వంక చూసుకుని

"ఆమె కనుక ఎప్పటిలా టైం కి వచ్చేదుంటే, ఇంకో మూడు నాలుగు నిమిషాల్లో రావాలి. ఇక నువ్వేం చేయాలో నీకు తెలుసు కదా" అన్నాడు.

శరత్ నెర్వస్ గా తలూపాడు.

"జాగ్రత్తగా డీల్ చెయ్యి. మనం బిజినెస్ చేసేటప్పుడు కస్టమర్ తో ఎలా వ్యవహరిస్తామో అలా అన్నమాట. నువ్వు నీ ముఖంలో ఎలాంటి తడబాటు చూపించినా ఆమె భయపడిపోతుంది. అది బాగా గుర్తు పెట్టుకో. నన్ను ఒక్కసారి అన్ని వస్తువులు సరిగ్గా ఉన్నాయేమో చూడనివ్వు" అని శరత్ చెబుతూ క్లోరోఫామ్ వున్న బాటిల్, చేతి రుమాలు తీసి రాహుల్ కి అందించాడు.

అన్నిటిని తయారుగా పట్టుకుని రాహుల్ బండిని నెమ్మదిగా ముందుకి పోనివ్వమని చెప్పాడు. శరత్ బ్రేక్ మీది నుండి కాలుని తీయగానే బండి ముందుకి జరగడం మొదలుపెట్టింది. వాళ్ళు నెమ్మదిగా తెరిచి వున్న గేట్ నుండి లోపలికి ప్రవేశించారు. బండి నెమ్మదిగా నత్త లా ముందుకి వెళుతుంది. అలా వెళ్లిన బండి నెమ్మదిగా లోపల వున్న చెట్ల గుంపులోకి వెళ్ళింది. అప్పుడే రాహుల్ ఒక్కసారిగా శరత్ చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.

"నీకు వినబడుతుందా ? జాగ్రత్తగా విను ........"

శరత్ విన్నాడు.

చెట్ల వెనుకనుండి ఒక కుక్క పెద్ద గొంతుతో అరవడం వినిపించింది. శరత్ కి ఒక్కసారిగా గుండె వేగం పెరిగింది.

"అది తన పెంపుడు కుక్క" అన్నాడు గొణుగుతూ.

"బండిని అలాగే పోనివ్వు" అన్నాడు రాహుల్ ఆతృతగా.

శరత్ బండి వేగాన్ని కొంచెం పెంచాడు. ఒక్కసారిగా అతని కళ్ళు పెద్దవై, అసంకల్పితంగా అతని కాలు బ్రేక్ ని తొక్కింది.

చెట్ల నుండి బయటికి వస్తూ, ఎవరినో చూసి అప్పటివరకు మొరిగిన కుక్క, తన వెనుక వచ్చిన యజమానిని చూసి అరవడం ఆపింది.

అయితే ఆమె వీరి బండిని గమనించలేదు. ఆమె ద్రుష్టి అంతా కుక్క మీదే వుంది. కుక్క వెంట నవ్వుతూ వస్తూ, దాన్ని మందలిస్తూ ఉండడంతో, అది అక్కడ ఆగిపోయింది.

బండి అద్దం ద్వారా చూస్తున్న శరత్ కి గుండె ఆగిపోయినంత పని అయ్యి, ఆమె ప్రతి కదలికని సంభ్రమాశ్చర్యాలతో చూస్తూ వుండిపోయాడు.

ఆమె అందం, నమ్మడానికి వీలులేనంతగా వుంది. అతను ఆమెని ఎలా వూహించుకున్నాడో అలానే వుంది.

ఆమె తన కుక్కనే చూస్తుంది. ఆమె వీపు వైపు బండి ఉండడంతో ఆమె వీరిని గమనించలేదు. ఆమె వంగి కుక్కని తడుతూ, దానితో ఎదో మాట్లాడుతుంది.

ఈ మొత్తం సీన్ ని శరత్ ఒక్క సెకండ్ లో తన మనసులో నిక్షిప్తం చేసుకున్నాడు. తను పొడవుగా, ఎత్తుకి తగ్గ లావుతో, అద్భుతమైన ఎత్తు పల్లాలతో, తను ఊహించుకున్న దానికన్నా సుందరంగా వుంది. జుట్టు వీపు పై పరుచుకుని వుంది. కళ్ళకి నల్ల కళ్లద్దాలు వున్నాయి. వంటికి అతుక్కుని వున్న తెల్లటి V నెక్ షర్ట్, మీది కొన్ని గుండీలు తెరిచి వున్నాయి. తొడల పైకి వుండే ఒక స్కర్ట్ ని బెల్ట్ తో బిగించి కట్టుకుంది. కాళ్ళకి లెథర్ షూస్ వున్నాయి. ఆమె కుక్క కోసం వంగి ఉండేసరికి, వేసుకున్న స్కర్ట్ పైకి జరిగి ఆమె తొడలు మరింతగా బహిర్గతం అవుతున్నాయి. మెడలో ఎదో నెక్లెస్, దానికి ఒక పెండెంట్ ఉండి అది కుక్కపిల్ల మీదుగా వేలాడుతుంది.

"ముందుకు పోనివ్వు. త్వరగా ఆమె దగ్గరికి పోనివ్వు. తనకి బండి శబ్దం వినిపిస్తుంది. అది జరిగేలోపు మనం తన ప్రక్కన ఉండాలి మూర్ఖుడా" శరత్ చేతిని గట్టిగా వత్తుతూ పళ్ళబిగువున చెప్పాడు రాహుల్.

తన ద్రుష్టి అంతా ఆమె మీదే వున్నా, తను చేయాల్సిన పనిని యాంత్రికంగా చేసాడు శరత్. బండిని వేగంగా ముందుకు కదిలించగా, దాని శబ్దం స్మిత విన్నది.

శబ్దం విన్న స్మిత తన కుక్కని వదిలి, భుజం మీదుగా వెనక్కు చూస్తూ, తిన్నగా నిలబడి, రోడ్ మీదినుండి పక్కకు జరిగి, తన భవంతి లోకి తనకు తెలియకుండా వస్తున్న బండిని చూసి, ఆశ్చర్యంతో చూస్తుండగానే, అది వచ్చి తన ప్రక్కన ఆగింది.

తన డ్రైవర్ సీట్ నుండి చేతికి అందేంత దూరంలో నిలబడ్డ స్మితని చూసి శరత్ బిగుసుకపోయాడు. ఆమె పెట్టుకున్న నల్ల కళ్లద్దాలు వల్ల ఆ కళ్ళలో ఏ భావం వుందో అతనికి తెలియలేదు. ఆమె ఎర్రని పెదవులు, వేసుకున్నటైట్ షర్ట్ నుండి బయటికి దూకుతున్నట్లు కనిపిస్తున్న ఎత్తైన గుండ్రటి స్తనాలు చూసి అవాక్కైయ్యాడు. రాహుల్ తన మోచేతితో అతని డొక్కల్లో పొడవగానే శరత్ ఈ లోకం లోకి వచ్చి పడ్డాడు.

అతను మామూలుగా ఉండాలని ప్రయత్నిస్తుండగా, ఆమె అతని వైపు అర్ధం కాక, గడ్డం తో వున్న అతని ముఖం లోకి నేరుగా చూసింది.

"శుభోదయం అండి, మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెడుతున్నందుకు క్షమించాలి. మాకు ఈరోజు ఉదయాన్నే వచ్చి, చెదలు పట్టిన ఇంటికి మందు కొట్టమని చెప్పారు. ఇక్కడికి వచ్చాక చూస్తే, మేము రాసుకున్న ఇంటి అడ్రస్ కనిపించలేదు. ఇంటి నెంబర్ 109 అని, అది రోడ్ కి చివరగా ఉంటుందని చెప్పారు. అలాంటి ఇల్లు ఇక్కడ మీది మాత్రమే ఉంది. మేము అది ఇదే కావొచ్చు అనుకుని ............"

"అయితే మీరు తప్పు అడ్రస్ కి వచ్చారు. మీరు చెబుతున్న ఇంటి నెంబర్ ఇక్కడి నుండి నాలుగు బ్లాక్ ల అవతల ఉండొచ్చు" స్మిత సమాధానం చెప్పింది.

ఆమె చెప్పిన సమాధానానికి తాను చాలా సంతోష పడ్డట్లు ముఖం పెట్టి, తర్వాత ఇబ్బందిగా "మేము ఇక్కడ తప్పిపోయాము. మాలో ఎవరికీ ఈ ప్రదేశం గురించి సరిగ్గా తెలియదు. నాతొ వచ్చిన మనిషి దగ్గర ఈ ప్రదేశం మ్యాప్ ఉంది. మీరు ఏమి అనుకోకపోతే, కొంచెం అతని దగ్గరికి వెళ్లి, ఆ మ్యాప్ లో మేము ఎక్కడ ఉన్నామో దయచేసి చూపించగలరా ?" అని దీనంగా అడిగాడు.

అతను అలా మాట్లాడుతుండగానే అతని ముక్కుకి క్లోరోఫామ్ వాసన ఘాడంగా తగిలింది. అతనికి రాహుల్ అన్ని సిద్ధం చేసుకుని వున్నాడని అర్ధమైంది. అంతలోనే రాహుల్ తన వైపు వున్న డోర్ ని తెరిచి, రోడ్ మీద నిలబడినట్లు అర్ధమైంది.

"నేను మీకు ఖచ్చితంగా అడ్రస్ ని చూపించగలనో ........." అని స్మిత అంటుండగానే, బండి నుండి దిగి బయటికి వచ్చిన రాహుల్ రూపం, అతని చేతిలో వున్న మ్యాప్, అతను తన వైపు రావడం ఆమె గమనించింది.

ఆమె ద్రుష్టి అయోమయంగా రాహుల్ నుండి శరత్ వైపు, తిరిగి రాహుల్ వైపు మళ్ళి తిరిగి శరత్ వైపు వస్తుండగా, రాహుల్ ఆమెని సమీపించాడు.

"మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెడుతున్నందుకు బాధగా ఉంది. ఈ ప్రదేశం, ఈ మ్యాప్ లో, ఇక్కడ ............." అని రాహుల్ అంటుండగా

ఆమె మ్యాప్ ని పక్కకి నెట్టి, అనుమానంగా రాహుల్ వైపు చూస్తూ "అసలు మీరు లోపలి కి ఎలా వచ్చారు ? నా గేట్ ఎప్పుడూ ............" అంటుండగా

"మేము గేట్ దగ్గరున్న ఫోన్ లో చెప్పాము. కొంచెం దయచేసి ఈ మ్యాప్ ని చూసి .............." అంటూ రాహుల్ మ్యాప్ ని ఆమె కళ్ళ ముందు పెట్టి సడన్ గా మ్యాప్ ని జారవిడిచాడు. దాంతో ఆమె తల క్రిందకి త్రిప్పి మ్యాప్ ని చూసింది.

అంతే..... ఒకే ఒక్క క్షణంలో రాహుల్ రెండో చెయ్యి ఆమె భుజాల్ని చుట్టి, క్లోరోఫామ్ తో తడిపి వున్న రుమాలు ని ఆమె ముక్కుకేసి నొక్కింది. ఆ రుమాలు ఆమె ముక్కుతో పాటు నోటిని కూడా మూసేసింది. దాంతో ఆమె కళ్ళు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవైనా, కళ్ళద్దాల మాటున అది సరిగా తెలియలేదు.

ఆమె కళ్ళు భయంతో పెద్దవైయ్యాయి. ఆమె తప్పించుకోడానికి ప్రయత్నించింది. ఆమె నోటినుండి మాటలు బయటికి రాకుండా రుమాలు అడ్డుపడింది.

రాహుల్ ఒక చేత్తో ఆమె తలని తన వక్షానికేసి బలంగా నొక్కి పట్టి ఉంచాడు. ఆమె తన రెండు చేతులతో అతని పట్టు నుండి తప్పించుకోడానికి, అతడిని తోసివేయడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ రాహుల్ బలం ముందు ఆమె బలం సరిపోలేదు.

ఇదంతా ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్న శరత్, ఆమె క్లోరోఫామ్ మత్తు లోకి కొన్ని సెకండ్స్ లోనే వెళ్లిపోవడాన్ని, ఆమె స్పృహ తప్పడాన్ని, ఆమె చేతులు వేలాడబడడాన్ని, మోకాళ్ళు వంగిపోవడాన్ని గమనించాడు.

వెంటనే శరత్ తన సీట్ నుండి బయటికి వచ్చాడు. స్మిత పడిపోతుండగా, రాహుల్ ఆమెని శరత్ చేతుల్లో పెట్టాడు. వెంటనే ఆమెని పట్టుకుని శరత్ బండి వెనక వున్న కంపార్టుమెంట్ తలుపుని తెరిచాడు.

వెంటనే బయటికి వచ్చిన రంజిత్, శరత్ కి సహాయపడుతూ, జాగ్రత్తగా స్మితని లోపలి కి అందించగా, లోపలున్న ఆదినారాయణ ఆమెని అందుకుని పూర్తిగా బండిలోకి లాక్కున్నాడు. వెంటనే రంజిత్ కూడా లోపలి వెళ్లి ట్రక్ డోర్ ని మూసి వేశారు.

ఆ వెంటనే శరత్ బండి ముందుకు వచ్చి చూడగా, రాహుల్ ఆమె కుక్కకి అవి తినే కుక్క buscuits ని తినిపిస్తున్నాడు. అది అరవకుండా తినడం మొదలు పెట్టింది. అంతలోనే కంటికి కనిపించని వేగంతో రాహుల్ ఆ క్లోరోఫామ్ గుడ్డని బలంగా కుక్క మూతికేసి నొక్కి పట్టుకున్నాడు. అది కొన్ని సెకండ్స్ లోనే స్పృహ తప్పింది. దానిని రాహుల్ పట్టుకుని అక్కడి రోడ్ కి దగ్గరగా వున్న ఒక గుంటలోకి విసిరేసాడు.

శరత్ అప్పటికే అక్కడ పడి వున్న కుక్క ఆహారాన్ని జాగ్రత్తగా తీసి తన జేబులో పెట్టుకున్నాడు. రోడ్ మీద పడ్డ మ్యాప్ ని మడిచి తన జేబులో పెట్టుకుని, తమని ఎవరైనా గమనిస్తున్నారేమో అని చుట్టు పక్కల చూసాడు కానీ అక్కడ అతనికి ఎవరు కనిపించలేదు.

అతను తలుపు తీసి తన సీట్ లో కూర్చుంటుండగా, రాహుల్ కూడా వచ్చి తన సీట్ లో కూర్చున్నాడు. రాహుల్ తన దగ్గర వున్న క్లోరోఫామ్ బాటిల్ ఇంకా గుడ్డని వెనుక కూర్చున్న రంజిత్ కి అందజేశాడు. ఆ తర్వాతే తన చేతి గ్లౌజ్ తీసాడు.

శరత్ బండి రివర్స్ గేర్ వేసి, ఎక్కువ శబ్దం రాకుండా బండిని వెనక్కి పోనిచ్చాడు. గేట్ బయటికి వచ్చే వరకు అదే వేగంతో నడిపాడు. గేట్ ని దాటి రోడ్ మీదకి రాగానే, రాహుల్ బండి దిగి మళ్ళీ గేట్ దగ్గరికి వెళ్లి, గేట్ ని దగ్గరికి లాగాడు. అలాగే గేట్ కి వున్న మోటార్ బెల్ట్ ని తిరిగి ఎక్కించి, ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా ఇంతకుముందు అది ఎలా పని చేస్తుందో అలానే పెట్టాడు.

కొన్ని క్షణాల్లో ఇదంతా పూర్తి చేసి వచ్చి మళ్ళీ బండిలో కూర్చున్నాడు. ప్రొద్దున్నుండి అప్పటివరకు ఒక్కసారి కూడా నవ్వని రాహుల్, అప్పుడు శరత్ ని చూసి వంకరగా నవ్వాడు.

"విజయవంతంగా పని పూర్తి చేసాం కుర్రోడా!! ఇక తరువాయి భాగమే మిగిలింది. మన తర్వాతి గమ్యం - స్వర్గ ద్వారమే" అన్నాడు రాహుల్ అదోరకంగా.

వాళ్ళు అక్కడికి వెళ్ళడానికి ఒక అడ్డ దారిని కనిపెట్టారు. మెయిన్ రోడ్ నుండి కాకుండా ఆ దారిలో వెళ్లారు. వాళ్ళకి ఎక్కడా ఎటువంటి ఆటంకం ఎదురవలేదు. తన చేతులు ఇంకా కొద్దిగా వణుకుతుండడాన్ని శరత్ గమనించాడు. అప్పుడే ప్రమాదం తొలిగి పోలేదు. అందరు అనుకున్న ప్రదేశానికి చేరినప్పుడే ప్రమాదం తొలిగినట్లు.

పక్కన వున్న రాహుల్ దారి చెబుతుండగా శరత్ బండి నడుపుతున్నాడు. అతనికి ఏ సెక్యూరిటీ అధికారి బండి కనిపించినా గుండె వేగం పెరుగుతుంది. అప్పటికే స్మిత మాయమైంది అన్న సంగతి తెలిసి ఎవరన్నా సెక్యూరిటీ అధికారి లకి చెబితే, అన్న భయం అతనికి పోలేదు.

రాహుల్ మాత్రం అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా వెనక్కి తిరిగి స్మితని చూస్తున్నాడు.

"ఏముంది కదా!! ఆమె పిర్రల్ని చూడు ఎలా కసేక్కిస్తున్నాయో" అన్నాడు కోరిక నిండిన గొంతుతో.

అతని కళ్ళలో కామం శరత్ కి కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది.

"నిజంగా నీ పధకాన్ని మెచ్చుకోవాలి. నీ టేస్ట్ కూడా అద్భుతం. ఆమె అందానికి తిరుగులేదు. అందులో అనుమానమేమి లేదు. ఆమెకి క్లోరోఫామ్ ఇచ్చేప్పుడు పట్టుకున్నా కదా ! అప్పుడు ఒక చేత్తో ఆమె స్తనాలను నొక్కా. అవి నిజంగానే అంత పెద్దగా వున్నాయి. నా మొత్తం అరచెయ్యి, ఒక్కదాన్ని పూర్తిగా పెట్టుకోక లేకపోయింది తెలుసా ?" అన్నాడు.

"నిజంగా అంత పెద్దగా ఉన్నాయా ?" వెనుకనుండి రంజిత్ అడిగాడు.

"నా మాటల్ని నమ్మకపోతే, నీ ముందే పడుకుని ఉందిగా. రెండు చేతులతో, రెండిటిని పట్టుకుని కొలువు" అన్నాడు.

"అలాంటి పిచ్చి పని చేయకు. ఒక్క వేలు కూడా వేయకు. మనం అందరం ఏమనుకున్నామో గుర్తు తెచ్చుకో" కోపంగా అన్నాడు శరత్.

"నేను సరదాకి అంటున్నా. నువ్వు రంజిత్ ని నమ్మొచ్చు. అతను మర్యాద మనిషి" అన్నాడు రాహుల్.

"హే, నువ్వు నా పేరుని అలా చెప్పకు. మనం ఏమనుకున్నామో గుర్తు పెట్టుకో" చెప్పాడు రంజిత్.

"మరేం పర్లేదు, ఇప్పుడు తను స్పృహలో లేదు" అన్నాడు రాహుల్.

"నాకు అలా అనిపించడం లేదు" అకస్మాత్తుగా అన్నాడు రంజిత్.

"అదేంటి ? అలా అంటున్నవ్ ?" ఒక్కసారి అలెర్ట్ అవుతూ అన్నాడు శరత్.

"ఏమో ! ఆమె కొద్దిగా కదిలినట్లు అనిపించింది. ఏమంటావు ఆది ?" అన్నాడు రంజిత్.

"అవును. తను కదిలింది. అనుమానమేమి లేదు. ఒక చెయ్యి కూడా కదిలింది. క్లోరోఫామ్ ప్రభావం తగ్గిందనుకుంటా" అన్నాడు ఆది.

"ఇంకా ఎంతసేపు క్లోరోఫామ్ ప్రభావం ఉంటుంది ?" రాహుల్ అరిచాడు.

"నా భార్య ఆసుపత్రి లో చికిత్స తీసుకుంటున్నప్పుడు నేను గమనించిన దాని ప్రకారం, ఇంకో అరగంట ఉండొచ్చు. మనం బయలుదేరి ఇప్పటికి గంట కావొస్తుంది" ఆదినారాయణ సమాధానం ఇచ్చాడు.

శరత్ కొద్దిగా టెన్షన్ పడుతూ "మనం మన జాగ్రత్తలో ఉంటే మంచిది. మనం తనకి ఇప్పుడు "Sodium Luminal" ఇంజక్షన్ ఇద్దాం. అదొక చిన్న కవర్ లో వుంది చూడు. నువ్వు అది ఆమెకి సరిగ్గానే ఇవ్వగలవు కదా ?" అన్నాడు.

"నువ్వు దానిని ఎలా వాడాలని చెప్పావో అదంతా నేను వివరంగా రాసుకున్నా. అది నా జేబులో భద్రంగా వుంది. నువ్వేం కంగారు పడకు. నేను కొన్ని వందల ఇంజక్షన్ లు నా భార్యకి ఇచ్చి వున్నా" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"అలాగైతే ఆలస్యం ఎందుకు. ఆమెకి మెలకువ రాకుండా వెంటనే ఇంజక్షన్ ఇవ్వు" చెప్పాడు శరత్.

"ఆమెకి మత్తు డోస్ ఎక్కువ ఇవ్వకు. అయినా ఒక్కసారి ఇస్తే, అది ఎన్ని గంటలు స్పృహ తప్పేలా చేస్తుంది ?" తన సీట్ నుండి కొద్దిగా లేచి వెనక్కి తిరుగుతూ ఆదినారాయణని అడిగాడు రాహుల్.

"ఒక్కో మనిషికి అది ఒక్కోలా పనిచేస్తుంది. నేను ఆమెని గమనిస్తూ వుంటాను. శరత్, నీకు చెబుతున్నా - నేను ఇంజక్షన్ ఇవ్వబోయే ముందు నీకు చెబుతాను. నువ్వు బండిని నెమ్మదిగా, కుదుపులు లేకుండా నడపాలి. ఇప్పుడు నేను రుమాలు తీస్తున్నా. దానిని ఆమె చేతికి గట్టిగా కడుతున్నా. ఇప్పుడు నేను సంచి నుండి ఇంజక్షన్ ని తీస్తున్నా" ఆదినారాయణ ఒక హాస్పిటల్ లో ఒక సీనియర్ డాక్టర్ తమ జూనియర్ డాక్టర్ లకి ఎలా చెబుతాడో అలా చెబుతున్నాడు.

"ఇప్పుడు ఆమెకి నాలుగు మిల్లీగ్రామ్స్ డోస్ ఇవ్వాలి. అంత డోస్ ఎవరికీ ప్రమాదం కాదు. ఇప్పుడు నేను అది syringe లోకి ఎక్కించా. sterile చేసిన దూదిని తీసుకుని ఆమె చేతికి పూసా. ఇక ఇంజక్షన్ ఇవ్వాలి. శరత్, బండిని మెల్లిగా, కుదుపులు లేకుండా నడుపు" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

వెంటనే శరత్ బండిని రోడ్ కి పూర్తి ఎడమ పక్కకు జరిపి మెల్లిగా తోలడం మొదలుపెట్టాడు.

"ఒకే. ఇంజక్షన్ ఇస్తున్నా..... ఒకే.. ఇచ్చేసా" చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"ఆమె నొప్పిని తన ముఖంలో చూపించింది నువ్వు గమనించావా ?" రంజిత్ అడిగాడు.

"చూసాను. అయితే ఆమె కళ్ళు మాత్రం తెరవలేదు. అయితే నేను ఇక్కడ ఒక సంగతి మర్చిపోయా. ఈ ఇంజక్షన్ తన ప్రభావాన్ని చూపడానికి దాదాపుగా ఇరవై నిముషాలు పడుతుంది. అయితే క్లోరోఫామ్ మత్తు దిగిపోయి, మళ్ళీ ఇంజక్షన్ మత్తులోకి వెళ్లే మధ్యలో ఆమెకి మెలకువ వచ్చే అవకాశం వుంది" చల్లగా చెప్పాడు ఆదినారాయణ.

"అలాంటప్పుడు ఇంకో డోస్ క్లోరోఫామ్ ఇవ్వు. అప్పుడు మనకి రిస్క్ ఉండదు కదా" అన్నాడు శరత్.

"ఇది మంచి ఐడియా" అన్నాడు ఆది.

"ఒహ్హ్, దాని వాసన ఘాటుగా వుంది" ముఖం చిట్లిస్తూ చెప్పాడు రంజిత్.

"అయినా తప్పదు. ఇదుగో ఇప్పుడే క్లోరోఫామ్ డోస్ ఇచ్చేసా. ఇక మనకి ఆమె గురించి భయపడాల్సిన పని లేదు. అయితే మనకి ఇంకా ఇంజక్షన్ డోస్, క్లోరోఫామ్ కూడా మిగిలింది. రెండు వారల తర్వాత మనము ఆమెని తిప్పి పంపేటప్పుడు వాటిని ఉపయోదించుకోవచ్చు" అన్నాడు ఆదినారాయణ.

"తిరిగి వదిలేటప్పటి సంగతి గురించి నాకు రంది లేదు. మన ప్రస్తుత సమస్య గురించే నా ద్రుష్టి అంతా. నేనొకటి చెప్పనా ? ఆమెని చూస్తుంటేనే నాది లేచి నిలబడుతుంది. ఆమె వేసుకున్న బట్టల్ని చూడండి. ఆమె వేసుకున్న ఫ్రాక్ ని చుస్తే, అది ఆమె పూకుకి అయిదు అంగుళాల క్రిందకే వుంది. ఆమెకి తన వొళ్ళు చూపించాలనే తాపత్రయం ఉన్నట్లుంది. రంజిత్, మనం మన స్థానాలని మార్చుకుందామా ? నాకు వెనుక కూర్చోవాలని అనిపిస్తుంది. ఆమె స్కర్ట్ ని లేపి, ఎందరో నిద్రలేని రాత్రులు గడిపిన ఆమె పూకు అందాన్ని close-up లో చూడాలని అనిపిస్తుంది. ఏమంటావ్ రంజిత్ ?" వంకరగా అడిగాడు రాహుల్.

"నోర్మూసుకో, అలాంటి చెత్త, బూతు మాటల్ని ఆపెయ్యి. మనలో ఏ ఒక్కరూ ఆమె అనుమతి లేకుండా, ఆమెని ముట్టుకోకూడదు. అందుకు మనం ఒప్పుకునే ఈ పని చేస్తున్నాం. అది మనం అందరం కలిసి తీసుకున్న నిర్ణయం" కోపంగా చెప్పాడు శరత్.

"లైట్ తీస్కో. మనం చేసుకున్న ప్రమాణం, ఆమె మనకు అందదు అనుకున్నప్పటిది. ఇప్పుడు ఆమె మనకి దొరికింది. ఇప్పటినుండి లెక్క వేరే. నేను పాతవి పట్టించుకోను" పొగరుగా చెప్పాడు రాహుల్.

"మనం అనుకున్న ప్రమాణాలు మారవు. అన్నీ అప్పటివే ఉంటాయి. మనం వాటిని అలానే ఆచరించాలి. ఆమె స్పృహలో లేనప్పుడు కానీ, స్పృహలో వున్నప్పుడు కానీ, ఆమె నిస్సహాయ స్థితి లో వున్నపుడు కానీ, ఆమె అనుమతి లేకుండా ఆమెని ముట్టుకోడానికి వీలులేదు" ఖరాఖండిగా చెప్పాడు శరత్.

"ఆ మాటల్ని మీరు విన్నారా పెద్దమనుషులూ, ఇప్పుడు అతను, ఆమె తరుపున వకాల్తా పుచ్చుకున్న ఒక లాయర్ లా, ఒక సెక్యూరిటీ అధికారి మనిషిలా, మనమేం చెయ్యాలో, ఎం చెయ్యకూడదో చెబుతున్నాడు. మనం వాటిని ఒప్పుకోవాలా ?" అన్నాడు రాహుల్.

"నేను ఎవరు ఏమి చెయ్యాలో చెప్పడం లేదు. మనం ఈ పని మొదలు పెట్టడానికి ఏమేం నిబంధనలు పెట్టుకున్నామో, వాటిని అనుసరించాలి అని చెబుతున్నా. అంతే" చెప్పాడు శరత్.

"శరత్ నువ్వొక పిచ్చ ముండా కొడుకువి" కోపంగా చెప్పాడు రాహుల్.

"మీరిద్దరూ ఈ పనికిమాలిన మాటలు మాట్లాడుకోవడం మానేస్తారా ? మీ నిజమైన పేర్లను ఇలా పెద్దగా పిలుచుకోడం ఎంత పిచ్చితనంగా ఉందొ గమనించారా ? ఆమె లేచినప్పుడు కూడా మీరు ఇలా పోట్లాడుకోవడం జరిగితే, తర్వాతి పరిణామాలు ఎలా వుంటాయో ఊహించండి. అయినా శరత్, మనం మన నిర్ణయాలకు కట్టుబడి ఉందాం" అన్నాడు ఆది మధ్యలో కలుగజేసుకుంటూ.

రాహుల్ సిగరెట్ వెలిగించుకుని మౌనంగా వుండిపోయాడు.

శరత్ ద్రుష్టి అంతా ముందున్న రోడ్ మీదున్నా, అతని మనసు రాహుల్ గురించే ఆలోచిస్తుంది. అతనికి ఇప్పుడు రాహుల్ మీద కంపరంగా వుంది. అతనొక్కడు సరిగ్గా ప్రవర్తిస్తే అనేది వదిలేస్తే ఈరోజంతా అనుకున్నట్లుగానే గడిచింది.

రాహుల్ మరీ అంత చెడ్డవాడు కాదని తన మనసుకి నచ్చచెప్పుకునే ప్రయత్నం చేసాడు. తన పధకం చెప్పినప్పుడు అందరిలోకి ముందుగా ఒప్పుకుంది అతనే. ఇన్ని వారాలు అందరిలోకి అతనే ఎక్కువ కష్టపడ్డాడు. రాహుల్ తో వున్న పెద్ద ఇబ్బంది ఏమిటంటే - సమాజం అంటే అతనికున్న చిన్న చూపు, చెడు అభిప్రాయం - బహుశా అతను చిన్నప్పటినుండి పెరిగిన పరిస్థితులు, చుట్టూ వున్న మనుషులు - అతని తక్కువ చదువు (అయితే తెలివి, ధైర్యం ఎక్కువే) - ఎప్పుడైనా శారీరక బలాన్ని నమ్ముకోడం - సెక్స్, అమ్మాయిలు అంటే అతనికున్న చిన్న చూపు, దాని ద్వారా అతన్ని గుర్తించాలని అనుకోవడం - అతని మగతనం మీద, తాను అమ్మాయిని అందరికన్నా ఎక్కువ సుఖ పెట్టగలను అన్న అహంకారం - అన్నీ కలిపి ఇలా అయ్యాడు.

అతనికి తాను అన్ని అర్ధం అయ్యేట్లు చెప్పగలడు అయితే అందుకు రాహుల్ ఇష్టపడతాడా అనేది తెలియదు. శరత్ కి ఇంకో సందేహం వచ్చింది - రాహుల్ ని అన్ని విషయాలలో నమ్మొచ్చా.

"మనం మన గమ్యానికి దగ్గర్లో వున్న చివరి వూరికి వచ్చాము" రాహుల్ చెప్పాడు.

వెంటనే శరత్ బండి వేగం తగ్గించాడు.

"హలో, ఎక్కడన్నా పబ్లిక్ టెలిఫోన్ బూత్ కనబడితే అక్కడ ఆపు. నేను నా భార్యకి ఫోన్ చేసి చెప్పాలి" అన్నాడు వెనుకనుండి రంజిత్.

"ఇప్పుడు ఈవిడని మన వెంట బెట్టుకుని, ఇలా ఆగుతూ వెళ్లడం అంత మంచిది కాదు. నువ్వు నీ భార్యకి ఫోన్ చెయ్యడం మానెయ్యి" అన్నాడు రాహుల్.

"నా భార్యకి ఫోన్ చెయ్యకపోతే, అది నాకు ముందు ముందు పెద్ద ప్రాబ్లెమ్ అవుతుంది. నేను వూరు చేరుకున్నట్లు తనకి చెప్పాలి. నాకు ఒక్క నిమిషం సరిపోతుంది" అభ్యర్ధనగా అడిగాడు రంజిత్.

"సరే రంజిత్, మనం ముందుకి వెళ్ళాక, ఊరి మధ్యలో రెండు మూడు ఫోన్ బూత్ లని చూసాను. నేను అటు దారి చూపిస్తా" చెప్పాడు రాహుల్.

ఫోన్ బూత్ చేరగానే, శరత్, ఆదినారాయణలని కార్ లో ఉండి స్మిత ని జాగ్రత్తగా చూసుకోమని, తాను రంజిత్ తో వెళ్లి పని త్వరగా ముగించేలా చేసి తెస్తానని రాహుల్ చెప్పాడు. వాళ్ళని త్వరగా రమ్మనమని శరత్ మరొక్కసారి హెచ్చరించాడు.

వాళ్ళు వెళ్లడాన్ని శరత్ చూస్తూ, రాహుల్ ని స్మిత విషయంలో ఎలా అదుపులో పెట్టాలా అని ఆలోచించసాగాడు. అతనికి ఏదైనా ఇబ్బంది ఏర్పడడం అంటూ జరిగితే అది తప్పకుండా రాహుల్ వల్లనే జరగొచ్చు అనిపించింది. రాహుల్ ని తప్ప మిగిలిన వాళ్ళ విషయంలో అతనికి ఏ ఇబ్బందీ లేదు. వాళ్లకి కుటుంబాలు వున్నాయి. కాబట్టి అమ్మాయిలతో ఎలా వ్యవహరించాలో వాళ్లకి చెప్పాల్సిన పని లేదు. వాళ్లిద్దరూ తన లా ఆలోచిస్తారు. నేర ప్రవుత్తి కలిగించే పనులు చేయలేరు, చేయరు. కానీ రాహుల్ అలా కాదు. అతను ఏ అమ్మాయిని అయినా ఒకేలా భావిస్తాడు. అది స్మిత అయినా, గీత అయినా సరే. స్మిత ఒక సెలబ్రిటీ కాబట్టి ఇంకా ఎక్కువ violent గా ప్రవర్తించొచ్చు. అతని దృష్టిలో అమ్మాయిలు అందరూ మగవాళ్ళకి సెక్స్ సుఖాన్నిచ్చే బొమ్మలు.  ఇంకా పచ్చిగా చెప్పాలంటే అతని దృష్టిలో స్మిత ని ఒక లంజలా భావించినా, ఆశ్చర్య పడాల్సిన పనేమీ లేదు. అదీకాక నేను నిర్ణయాలకు కట్టుబడను అని చెప్పాడు కూడా.  

తప్పకుండా రాహుల్ ని కట్టడి చేయాల్సిందే. అందులో అనుమానమేమి లేదు. అతను అంత దూరం తీసుక వెళ్లక పోవచ్చు. ముగ్గురికి అనుకూలంగా అతను నడుచుకోవాలి. ఇంతకు ముందు అన్ని నిర్ణయాలు ఎలా ఓటు వేసి తీసుకున్నారో, ఇప్పుడు అదే అమలు చేయాలి.

స్మితని జాగ్రత్తగా చూసుకునే బాధ్యత తనదే. ఆమె తమతో కలిసిపోవడం, స్నేహం పెరగడం, తర్వాత ఆమె ఇష్టప్రకారం తమ ఫాంటసీ తీరడం - అన్నీ తనే చూసుకోవాలి. తాను ఇష్టపడిన వ్యక్తి తోనే, ఆమె ఇష్టప్రకారమే అన్ని జరగాలి. అలా చూసుకోవడం తన బాధ్యత.

ఇంతలో రాహుల్, రంజిత్ కార్ వైపు రావడం కనిపించింది.

అతనికి ఈరోజు రాత్రి ఎలా గడుస్తుందా అని అనిపించింది.

***