[anaamika]

ఆ మానభంగంతో సంఘంలో మనస్పర్ధలు ఏర్పడి ఒకరినొకరు చంపుకునే స్థాయికీ పోతారా!

కథ కొద్దిగా ఆసక్తి కలిగించేలా మలుపు తిప్పారు అనామిక గారు

కాదు 
కథ ఆ కోణంలో వెళ్ళదు

మీరు ఊహించని ఇంకో కోణంలో కథ వెళుతుంది

[anaamika]

Nice update

Thank you 

[anaamika]

ఆమె వెల్లికిలా పడుకుని తనకి జరిగిన అత్యాచారం వల్ల జరిగిన షాక్ లో వుంది. ఆమెకి ఏమి ఆలోచించాలో కూడా తెలియడం లేదు. దీర్ఘమైన నిద్ర కావాలని కోరుకుంటుంది కానీ అది రావడంలేదు.

ఆమె తన కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని, తాను వున్న ఈ ప్రపంచం లేదని, ఇదంతా ఒక కల అని, తన కళ్ళు తెరవగానే, ఇంట్లో తన మంచంపై ఉంటుందని కోరుకుంటుంది.

ఆమెకి తన ఏడుపు ఆపిన దగ్గరనుండి ఏ శబ్దమూ వినిపించడం లేదు అయినా తన గుండె దడ మాత్రం తగ్గలేదు.

ఓ నా గుండె, దయ చేసి ఆగిపో అంటూ ప్రార్ధించింది. అలా అయినా తన కష్టాలు తీరతాయని అనుకుంది.

అప్పుడే ఆమెకి తన గది తలుపు మూసుకుంటున్న శబ్దం, దానితో పాటు లోపలినుండి బోల్ట్ పెడుతున్న శబ్దం వినిపించింది.

రెండోసారి ఆ గదిలోకి ఇంకొకరెవరో లోపలికి వచ్చారు.

ఆమె వెంటనే తన కళ్ళని తెరవలేదు. లోపలికి ఇంకెవరు వచ్చారో తెలుసుకుందామన్న ఆత్రుత తనకి లేదు. తనని వాళ్ళు వదిలిపెట్టరని ఆమెకి అర్ధమైంది.

ఇంతకుముందు 'దుర్మార్గుడు' వచ్చి తనతో అలా ప్రవర్తించి వెళ్ళాక, అతను తాను చేసిన నేరాన్ని మిగిలిన వాళ్ళ దగ్గర దాచి ఉంటాడా అనుకుంది. బహుశా చెప్పకపోవచ్చు.

అయితే ఇప్పుడు వాడే మళ్ళీ వచ్చి ఉండొచ్చు లేదా వేరే ఇంకెవరైనా రావొచ్చు అనిపించి బలవంతంగా కళ్ళు తెరిచింది.

వచ్చిన వాడు లావుగా, వయసుకి మించిన బరువుతో, పైజామా వేసుకుని వచ్చి మంచం దగ్గర నిలబడ్డాడు.

వీడు 'వర్తకుడు'.

అతడి ఎర్రబడ్డ కళ్ళు ఆమె వైపు చూడకుండా, జాకెట్ లేకపోవడంతో నగ్నంగా వున్న తన స్థనాలపై వున్నాయి. అతడి కళ్ళు వాటిని చూసి ఆకర్షితమై, నోరు తెరుచుకుని, అతని శ్వాస బుసలు కొట్టినట్లుగా వస్తుంది.

దేవుడా, అతడికి తెలుసు, అందరికీ తెలిసింది అనుకుంటూ మనసులో మూలిగింది. ఒకడు వచ్చి చేసాడు. కాబట్టి ఇక వాళ్లకి అది నేరంలా అనిపించడం లేదు. ఎన్ని సార్లు జరిగినా ఇక అది తప్పు కాదు. మొదటివాడు చేయబట్టి మిగిలిన వాళ్లకి అవకాశం దొరికింది. ఇక ఎవరికి నచ్చినట్లు వాళ్ళు చేస్తారా ? ఇక ఆట మొదలైందా ? వాళ్లకి ఇప్పుడు తానొక ఆట వస్తువా ?

వీడు ఎలా ప్రవర్తిస్తాడు ? మొదటివాడిలా ఉంటాడా ? అందరూ ఎలాంటి వాళ్ళు ? వీళ్ళకి కొంచెమైనా సున్నితత్వం ఉంటుందా ? తన భావాలను పట్టించుకుంటారా ? ఇంతకుముందు వీళ్ళని చూసినప్పుడు, కేవలం చూసి ఆనందించే మనుషులేమో అనుకుంది. ఆమె దేవుడిని ప్రార్ధించబోయి ఆగిపోయింది.

వాళ్ళ దగ్గరనుండి నాగరికత, మర్యాద, గౌరవం దొరుకుతాయని అనుకోవడం తన మూర్ఖత్వం.

'వర్తకుడు' ఇంకా తన ముఖం చూడకుండా, తన స్థనాలని చూస్తూ, తాను వేసుకున్న పైజామా నాడాని తియ్యడానికి తంటాలు పడుతున్నాడు. ఒక్కసారి తీయగానే, ఒక్క మాట మాట్లాడకుండా రెడీ అయ్యాడు.

"వద్దు. దయచేసి నన్నేమీ చెయ్యకు" బలహీనంగా వేడుకుంది.

అతడు మంచానికి దగ్గరగా వచ్చాడు.

"వద్దు, ఆ మృగం నాతో అలా ప్రవర్తించాడని.........."

"నీకు తెలియని ఏ పనీ నేను నీతో చేయడం లేదు" దగ్గరికి వస్తూ చెప్పాడు.

"కాదు, వద్దు, వద్దు. నాకు అక్కడ నొప్పి పుడుతుంది. ఆ నొప్పిని భరించలేక పోతున్నాను. నాకు ఎండిపోయి....."

"అదేం కాదు. నువ్వు అలా లేవు"

"నా శరీరంలోని ప్రతి ఎముక నొప్పి పెడుతుంది. నాకు బాగా లేదు. నా స్థానంలో నిన్ను ఊహించుకో. నా మీద దయ, జాలి చూపించు"

"నేను జాగ్రత్తగా చేస్తా. నువ్వే చూస్తావుగా"

ఆమె ఎంత చూడకూడదని అనుకున్నా, అసహ్యకరమైన, వాంతి కలిగించే అతడి నగ్న శరీరాన్ని చూసింది.

అతడికి ఏ మాత్రం తన పైన జాలి లేదని తెలిసింది. బ్రతిమిలాడినా అతను వినిపించుకునే స్థితిని దాటి పోయాడని అర్ధమైంది.

అతడు మంచం ఎక్కగానే పరుపు అతడి వైపు వంగిపోయి, ఆమె కూడా అటు వైపు జరిగింది.

"మీకు ఏ విధంగా ఇష్టమో చెప్పండి మేడం. నేను సర్వీస్ వ్యాపారంలో వున్నా. మీరు కోరుకున్నట్లు చేయడం నా విధి"

"నన్ను వదిలెయ్యి. లేదంటే నిన్ను చంపుతా దొంగనా కొడకా ! నన్ను ముట్టుకున్నావంటే నిన్ను చంపుతా. నిన్ను....."

"నీ సమయాన్ని పాడు చేసుకోకు. మనం మన షో మొదలుపెడదాము"

అతడు ఆమె ప్రక్కన భారంగా, ఆమె వొంటిని తాకుతూ పడుకున్నాడు. తనకున్న కొద్దిపాటి శక్తితో అతడిని దూరంగా నెట్టాలని చూసింది. అయితే అతడి ఒక చెయ్యి ఆమె స్థనాన్నిగట్టిగా పట్టుకుని, అతని జుట్టు ఆమె ముఖం పై పడుతుండగా, అతడు ఆమె చనుమొనలని ఒకదాని తర్వాత మరొకటి చీకటం మొదలుపెట్టాడు. ఆమె అతడినుండి దూరంగా జరగడానికి ప్రయత్నించగానే, అతడి రెండో చెయ్యి ఆమెని బలవంతంగా పరుపుకేసి వెల్లికిలా అదిమి పెట్టి కదలనివ్వకుండా చేసింది.

అతడు ఆపకుండా తన స్థనాలను పిసుకుతూ, చనుమొనలను చీకుతూ, ఆమెకి నొప్పిని కలిగిస్తుండగానే, ఆమె తొడకి, అతను గట్టి పడడం రెండోసారి తెలిసిపోయింది.

"నువ్వెవరైనా సరే, దయచేసి ఆపు. ఇక నేను భరించలేను. నేను చచ్చిపోతాను. నన్ను ఒంటరిగా వదిలెయ్యి. నీలో ఏమాత్రం మానవత్వం వున్నా..... మనిషిలా ప్రవర్తించు"

"నేను అందుకే ఇక్కడున్నా. మేడం ! నేను మనిషినే" ఆమె చనుమొనలని చీకడం ఆపి చెప్పాడు.

అతడు ఒక్కసారిగా ఊగి, మూలుగుతూ లేచి ఆమెని ఆక్రమించుకున్నాడు. ఆమె తన చివరి ప్రయత్నంగా తన కాళ్ళని గట్టిగా దగ్గరకి చేసింది.

అయితే అతను క్రింద ఇంకేదో చేస్తున్నాడు. ఆమె వేసుకున్న స్కర్ట్ సగం ఒక వైపుకి, రెండో సగం ఇంకో వైపుకి పడిపోయాయి. ఆమెకి చల్లటి గాలి తన బొడ్డు మీదా, తొడల మీద తగిలింది. ఒక్కసారిగా అతను, ఆమె తెరుచుకున్న, అందమైన, బోర్లించినట్లున్నపూకు అందాన్ని చూసి ఆగాడు.

ఒక్కసారిగా అతని గొంతులో తాను వూహించుకున్నట్లున్న, అందమైన పూకుని చూసి పెద్ద మూలుగు వచ్చింది.

తర్వాత జరిగిన దాన్ని ఆమె ఊహించలేకపోయింది. అతడు ఎంత వేగంగా కదిలాడంటే, ఆమె ఎంత సహకరించకుండా ప్రయత్నిస్తుందో అదంతా వృధా అయిపొయింది. అతడి చురుకుదనం, బలం ఆమె ఊహించలేదు. అతడికెంత కొవ్వు పట్టి వున్నా, బలం మాత్రం అమితంగానే వుంది. అతడి చేతులు ఆమె ముడిపెట్టిన కాళ్ళ మధ్యలోకి కత్తిలా వెళ్లి, రెండు కాళ్ళను ఎడంగా జరిపి, ఆమెకి నొప్పితో ఏడుపుని తెప్పించాయి. ఆమె పింక్ రంగు యోని క్రింది చిన్న నిలువు పెదవుల మధ్య స్థలము, పెద్ద పెదవుల మధ్య స్థలము అతని కోసం తెరుచుకుని, ఆమె వారించేలోగా, అతడి మందమైన అంగం, ఆ పెదవుల మధ్యగా, వాటిని ఇంకా దూరం చేస్తూ లోపలికి దూసుకుని పోయింది.

"ఆపు" ఆమె అరిచింది.

మళ్ళీ రెండోసారి ఆమె ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా, నిస్సహాయ స్థితిలో ఆమెలోకి అతడు ప్రవేశించాడు. 'దుర్మార్గుడిని' ఆపడానికి ఆమె తన శక్తి నంతా కూడదీసుకుని పోరాడింది. ఆమె కండరాలు నొప్పితో, నాడులు బాధతో, లోపలికి వెళుతున్న అతని అంగాన్ని నిలువరించే ప్రయత్నం చేసాయి. ఆమె తన మోకాలితో అతడిని ఒక ప్రక్క నుండి తోయడానికి ప్రయత్నించింది. అయితే అతడి పిడికిలి వేగంగా వచ్చి ఆమె మోకాలిని బలంగా కొట్టింది. దాంతో ఆ నొప్పి ఆమెకి వొళ్ళంతా పాకి ఆమెకి విపరీతమైన తలనొప్పి వచ్చింది. పైగా అతడి ఏనుగు బరువు ఆమె మీద నేరుగా పడడంతో, ఆమె మంచానికి అతుక్కుని పోయింది.

అతడి కళ్ళు మూసుకుపోయాయి. అతడి నోరు సాగి, నోటి వెంట బొట్లు బొట్లుగా ఎంగిలి కారడం మొదలైంది. అతడు వెనక్కీ ముందుకూ, వెనక్కీ ముందుకూ తన అంగాన్ని నెడుతూ ఉంటే, ఆమె యోని పెదవులు మంటతో సాగుతున్నాయి.

అతడు ఇప్పుడు వేగంగా ఏదో గొణుగుతున్నాడు అయితే అదేమిటో ఆమెకి అర్ధం కాలేదు. "గొప్పగా వుంది, గొప్పగా వుంది, గొప్పగా వుంది" అంటూ అరిగిపోయిన గ్రాముఫోన్ రికార్డు లా జపించాడు.

అతడు అలా జపించడంతో ఆమె కోపంతో గుడ్డిదైనది. ఆమె శపించింది. ఆమె తనకి తెలిసిన, వచ్చిన అన్ని బూతు పదాలతో అతడిని తిట్టుకుంది. ఏడుస్తూ అతని దవడల కింద వున్నతన తలని, అతని ఛాతీ కింద వున్న తన పిర్రలని పైకి లేపడానికి ప్రయత్నించింది. ఆమె తిట్లు, ఆమె లేవడానికి చేసే ప్రయత్నం ఒక డైనోసార్ మీదకి మట్టి పెళ్లలు వేసి కొట్టినట్లు అయింది.

ఆమెని పట్టించుకోకుండా అతడు ఆమెలో, లోపలికీ బయటికీ కదులుతున్నాడు. ఆమెని ఎక్కువగా బాధించిన విషయం ఏమిటంటే, ఆమె కాళ్ళ మధ్యలో రెచ్చిపోతూ ఊగిపోవడం కాదు, అతని మొత్తం శరీర బరువుని, ఆమెపై వేసి, ఆమెని నలుపుతూ, పిసుకుతూ, ఆమె స్థనాలు, ప్రక్కటెముకలు, జఘన భాగం మొత్తాన్ని మంచం కేసి అదుముతుంటే, ఆమెకి ఏ ఆక్సిడెంటు జరిగో అన్ని ఎముకలు విరిగిపోయినట్లు అనిపించడం.

నొప్పి పుడుతున్న మోకాలితో చివరి ప్రయత్నంగా ఆమె అతడిని తన్నింది కొంచెమైనా తన నొప్పిని అతడికి రుచి చూపిద్దామని.

ఏమీ లాభం లేదు. అతడికి ఆమె శరీరానికి సంబంధించిన ఏ అవయవంతో పనిలేదు. అతడికి ఆమెలో కావాల్సింది ఆమె యోని భాగం మాత్రమే. అతడికి తాను చేస్తున్న పని, ఆ పని వల్ల అతను పొందుతున్న అనుభూతి మాత్రమే కావాలి.

అతను ఒక్కసారిగా గడ్డకట్టినట్లు అయ్యాడు. భుజాలని వెనక్కి పెట్టి, నడుముని ముందుకి నెడుతూ, నోటి నుండి గురకలా వచ్చి, "ఆఅహ్హ్హ్హ్ ....ఆఅహ్హ్హ్ ...హా" అన్నాడు.

అతడికి స్ఖలనం అయింది.

అతడు ఆమెనుండి బయటికి తీసి, కళ్ళు తెరిచి, తల విదిలించి, ఆమె నుండి పక్కకు దొర్లాడు. లేచి కూర్చుని, తన సంగమం లోని ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని చూపించాడు.

ఆమెకి తన కళ్ళ నుండి మరోసారి కన్నీరు వచ్చి బుగ్గలని తడిపింది. అవి మురిగి, కుళ్లిపోయిన భయం వల్ల వచ్చినవి. కోపంతో ఆమె ఇంకోసారి తన ఎడమ కాలితో అతడిని బలహీనంగా తన్నింది. అతడు దానినుండి తప్పించుకోగానే, ఆమె నొప్పి పుడుతున్న కాలు మంచం మీద అచేతనంగా పడింది.

అతడు మంచం దిగాడు. తన పైజామా వేసుకున్నాడు. నడుము మీద చేతులు పెట్టుకుని నిలబడి, గర్వముగా, ఆనందిస్తూ, యుద్ధంలో గెలిచిన రాజులా, ఆమె కూడా తన క్రీడాకారుని శరీరం చూసి సంతోషపడినట్లు భావించి "అది మరీ తక్కువగా ఏమీ లేదు గా. అవునా ?" అన్నాడు.

"నువ్వొక పందివి. దున్నపోతులా బలిసిన పందివి. నువ్వు ఆగు. ఆగు నీ సంగతి........."

"ఎహె, ఒప్పుకో. నీ తోటి యాక్టర్ లు ఎవరన్నా నా అంత బాగా నీకు చేసారా ?" నవ్వుతూ అడిగాడు.

"ఇప్పుడు చేసిన ఈ పనికి నీ జీవితాంతం గుర్తుండిపోయే శిక్ష వేస్తా ఊరపందికి పుట్టిన కుక్క నా కొడకా"

"ప్రస్తుతానికి నా మిగిలిన జీవితం గురించి కానీ, నీ మిగిలిన జీవితం గురించి కానీ ఆందోళన వద్దు. మనం రేపు, ఎల్లుండి వరకే ఆలోచిద్దాం. ప్రస్తుతానికి అది చాలు దోస్త్. అప్పుడు నువ్వు హాయిగా పడుకుని, బుద్ధిమంతురాలిలా సుఖపడు" వెళ్లిపోవడానికి సిద్దపడుతూ చెప్పాడు.

"దెంగెయ్యారా చెత్త నా కొడకా"

"అదీ, అలా చెప్పు. నేను అది గొప్పగా చేస్తాను" అంటూ ఆమెకి సెల్యూట్ చేసి, కూని రాగం తీస్తూ మెల్లిగా ఆ గది నుండి వెళ్ళిపోయాడు.

[anaamika]

Super

Thanks

:)

[anaamika]

సూపర్ గా వెళ్తుంది కథ

కథ నచ్చినందుకు చాలా సంతోషం

[anaamika]

రంజిత్ బయటికి వచ్చేసరికి ఇంకా ఆ ఇద్దరూ అక్కడ అలాగే వున్నారు. పాడుకుంటూ బయటికి వచ్చిన రంజిత్, నిక్కరుతో వున్న అందరిలోకి వయసెక్కువ వున్నఆది, గంజాయి మత్తు ఎక్కువ అవడంతో ఒకలాంటి ఉల్లాసకరమైన స్థితిలో వున్న శరత్ లని చూసాడు.

"రంజిత్ !! నువ్వు....నువ్వు... నిజంగా చేసావా ?" తన కళ్ళద్దాలను సర్దుకుంటూ అడిగాడు ఆది.

"నేను అక్కడికి బుట్టలు అల్లడానికి వెళ్ళలేదు"

"నువ్వు నిజంగా ఆమెని దెంగావా ?"

"అవును ఆది. నిజంగానే. నేను ఈ అనుభవాన్ని మర్చిపోలేను. ఒకటి చెప్పనా - స్మిత, పేపర్ లలో చెప్పినట్లుగానే జీవిస్తుంది"

శరత్ తన మత్తు లోకంలో కూడా మెల్లిగా లేచి వీళ్ళ దగ్గరికి వచ్చాడు.

"రంజిత్ ! తప్పుగా అంటున్నావు. నువ్వు చెప్పేది ఖచ్చితంగా తప్పని నీకు తెలుసు. చాలా తప్పు. మొదట రాహుల్. ఇప్పుడు నువ్వు. మీరిద్దరూ నియమాలను అతిక్రమించారు, పాడు చేసారు. మీదినుండి ఆమె మీద ........" జాలిగా చెప్పాడు శరత్.

"నువ్వెప్పుడు అర్ధం చేసుకుంటావు ? మనం ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చాము ? కూరగాయలు పండించి వ్యవసాయం చేయడానికా ? ప్రకృతిని ఆరాధించడానికా ? అన్నీ వదిలెయ్యి. మన ప్రకృతి ఆరాధన మన పక్క గదిలో వుంది. బహుశా నా అంతకై నేను ఈ ధైర్యం చేసేవాడిని కానేమో. ఒక్కసారి రాహుల్ నియమాన్ని దాటాక, నేను మాత్రం అవకాశం తీసుకుంటే తప్పేముందని అనిపించింది. ఇప్పుడు నేను ఖచ్చితంగా ఒక సంగతి చెప్పగలను - ఆమె కూడా అలానే అనుకుంటుంది. ఒక్కసారి దెంగాక, తర్వాత ఎన్ని సార్లు దెంగినా తేడా ఏముంటుంది ?"

తన మాటలకి ఆది అడ్డు పెడతాడేమో అని రంజిత్ అనుకున్నాడు కానీ అదేమీ జరగలేదు. తాను చెప్పే మాటల్ని ఆది చాలా కుతూహలంతో వింటున్నాడు.

"రంజిత్, ఆమె ఎలా ప్రవర్తించింది ? ఆమె ఎలా ఫీల్ అయ్యింది ?" అని అడిగాడు.

"ఇదంతా ఆమెకి అలవాటు అయినట్లే అనిపించింది. అంటే, ఆమె ఎంతోమందితో పడుకుని ఉంటుంది.రాహుల్ తన పని చేసుకుని వచ్చాక, నన్ను చూసి ఆమె ఏమీ ఆశ్చర్యపడలేదు. నేను వస్తానని అనుకుని ఉంటుంది".

"నిజంగానే అంటున్నావా ?"

"ఖచ్చితంగా చెప్పగలను. అయితే ఆమె పూర్తి సంతోషంతో ఉందని చెప్పలేను. మనం ఆమెని మంచానికి కట్టేసాము కదా. అలా కట్టి ఉండకపోతే లొంగేది కాదు ...... అది మనం ఊహించిందే అంటుంది"

"ఏమని ?"

"అదా, తిట్టడం, కొట్టడం, నన్ను వదిలెయ్యి అని చెప్పడం లాంటివి. ప్రస్తుత పరిస్థితుల ప్రకారం అది సరి అయినదే. మనకి త్వరగా లొంగిపోతే తనకి విలువ ఉండదని అలా ఇష్టం లేనట్లు చేస్తుంది. అందువల్ల నేనేమీ ఆశ్చర్యపడలేదు. రాహుల్ తో ఎలా ప్రవర్తించిందో నాకైతే తెలియదు కానీ నాతో పెద్దగా గొడవ పడలేదు. ఒకవేళ గొడవ పడదామని చూసినా, ఇప్పుడు ఆమెకి అంత శక్తి మిగల్లేదు. తాను చేసే నాటకం తాను చేసింది. ఇక ఇప్పుడు మనమేం చేసినా ఒప్పుకునే స్థితిలో వుంది. రాహుల్ ఇంకా నేను, మీకు సులభం అయ్యేట్లు చేసాము. ఇప్పుడు మీకు ఇబ్బంది ఏమీ ఉండదు"

"నేను చెయ్యను. నేను బలాత్కారం లో భాగస్వామిని అవును" పగతో చెప్పాడు శరత్.

"నేను కూడా అంతే శరత్. అయితే అంతా జరిగిపోయింది కాబట్టి ఆసక్తిగా అనిపించి తెలుసుకుంటున్నా" శరత్ కి భరోసా ఇస్తూ చెప్పాడు ఆది.

"బలాత్కారం అంటేనే అసహ్యం" అన్నాడు శరత్.

"అది మర్చిపో. నీతి సూత్రాలు వల్లించకు. నువ్వు చదువుకున్నోడివి. ఈ ప్రపంచంలో ఈ రాత్రి జరుగుతున్న, దెంగులాటల్లో, సగం వరకు బలాత్కారాలే ఉంటాయన్న సంగతి నీకు తెలుసు, నాకు తెలుసు. మగవాళ్లు అందరూ, పెళ్లి చేసుకున్న వాళ్ళైతే తమ భార్యల్ని తమ కోరిక తీర్చాలని, ఉద్యోగాల కోసం వచ్చి చేరే ఆడవాళ్ళని వాళ్ళ యజమానులు, ఉద్యోగంలో చేరిన వాళ్ళని, వాళ్లకి విలువైన కానుకలో ప్రమోషన్ లో ఇచ్చి, దెంగడం అనేది బలాత్కారం కిందకే వస్తుంది. అయితే ఇవి ఏవీ బయటికి రావు" అన్నాడు రంజిత్.

"నీకు నేను దేని గురించి చెబుతున్నానో బాగా తెలుసు" చెప్పాడు శరత్.

"నేనేం ఆలోచిస్తున్నానో నీకు తెలుసు" అన్నాడు రంజిత్.

అయితే వీళ్ళ సంభాషణలో నేను కూడా వున్నాను అని తెలియజేసుకోవడం కోసం తన పెదవుల్ని తడి చేసుకుంటూ ఆది అడిగాడు.

"రంజిత్, ఆహ్.. నేను అడుగుతున్నా అని తప్పు....తప్పుగా అనుకోకు. నువ్వు ఆమెతో ఏమి చేసావు ?"

"అంటే నేను ప్రత్యేకంగా, ఫాంటసీ లాంటిది ఏమన్నా చేసానా అని అడుగుతున్నావా ? లేదు. అలా ఏమీ చేయలేదు. ఇదే మొదటిసారి కదా. అందరూ ఎలా చేస్తారో అలానే చేశా మొదటిసారి కాబట్టి. మిషనరీ పోసిషన్ లో. ఆమెని కింద ఉంచి, నేను మీద పడుకుని, నేరుగా దెంగా".

"నీ అర్ధం, చాలా మంది, చాలా సార్లు తమ ఇళ్లలో చేసే పద్ధతిలోనా ?"

"అవును. ఆమెని తయారు చేసి, నేను తయారు అవడానికి, ముందుగా కొద్ది warm-up చేశా. ఆమె సళ్ళు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో, అంత పెద్దగా వుండి, నన్ను ఉద్రేక పరిచాయి. ఇక ఆమె పూకు విషయానికి వస్తే, అది నిన్ను కూడా లోపలికి లాక్కునేంత అద్భుతంగా ఉంది. ఒక్కసారి నువ్వు లోపల పెట్టావనుకో, ఇంతకు ముందు నేను చెప్పినట్లుగా, నేను పైన, ఆమె కింద, ఇక పని జరిగి పోతూనే ఉంటుంది. ఇబ్బందేమీ ఉండదు".

"ఆమె తో ఎలా అనిపించింది ? అంటే ......" ఇంకా తెలుసుకోవాలని అనుకున్నాడు.

"నువ్వేం అడగాలని అనుకుంటున్నావో నాకు అర్ధం అయింది. ఆమెని సెక్స్ దేవత అంటారు కదా, చేస్తున్నప్పుడు ఎలా అనిపించింది అని కదా. సరే, చెబుతాను విను. మన శరత్ చెప్పినట్లు, అతని కలలు వాస్తవం అనిపించేంత. స్మిత మడుగు అత్యద్భుతం. వర్ణనాతీతం. సందేహమే లేదు. పురాతన కాలపు సామెత ఒకటి ఉంది - చీకటిలో ఏ ఆడదాని మడుగైనా ఒకటే అని. అది నిజం కాదు. స్మిత తో అలా లేదు. స్వచ్ఛమైన సెక్స్ అది. నువ్వు మొట్ట మొదటిసారి ఆమె కాళ్ళ మధ్య భాగాన్ని చూసినప్పుడు .... ఓహ్ దేవుడా ... ఆదీ, నువ్వు ఇంతకుముందులా వుండవు. రాహుల్ చెప్పిన ఒక వాక్యాన్ని చెబుతా ... నా మాటని కూడా వినకు .... నీ దాని కోసం ఆమెది అడుగుతుంది ... అన్నట్లుగా అనిపిస్తుంది".

ఆది మెలికలు తిరిగి పోయాడు.

"ఓహ్ ... లేదు... నేను అది ఆలోచించడం లేదు. నేను తెలుసుకోవాలన్న....."

"సరే, ఎందుకు ఏదేదో ఆలోచించడం. ఆమె పక్క గదిలో ఉంది. మెలకువతోనే ఉంది. మీ ఇద్దరిలో ఎవరో ఒకరు వస్తారని ఎదురు చూస్తుంది. మూర్ఖుల్లాగా ఈ అవకాశాన్ని వదులుకోకండి. వదులుకుంటే మీ ఖర్మ. ఆది, ఆమెతో ఎలా ఉంటుందో అని నీకు తెలుసుకోవాలని లేదా ? ప్రపంచంలోనే అందమైన వళ్లు ఉన్న ఆడది. ఒక్కసారి వెళ్లి నీ అంతట నువ్వే తెలుసుకో".

కుతూహలంతో శరత్ వైపు చూసిన ఆది, వెంటనే రంజిత్ కి వివరించాడు.

"వద్దు... వద్దు.. నన్ను నమ్ము. నేను ఆమెతో గడపాలని అనుకోవడంలేదు రంజిత్. నిజం చెప్పాలంటే, ఇంత పేరు ప్రఖ్యాతలు కలిగిన అమ్మాయిని ఇంత దగ్గరగ్గా, నగ్నంగా ఎప్పుడూ చూడలేదు. నేను ఏమనుకుంటున్నా అంటే, అక్కడికి వెళ్లి, ఆమెకి తెలియకుండా, దొంగతనంగా చూద్దామని ఉంది. అంతకన్నా ఇంకేం లేదు. వీలయితే ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి, నా గురించి కానీ, శరత్ గురించి కానీ తానేం భయపడాల్సిన పని లేదు అని చెప్పాలని ఉంది. నా ఉద్దేశం ఏమిటంటే ఆమెని నేను, శరత్ ఇద్దరం బాధ పెట్టము".

"మీకేం కావాలో అది చేసుకోండి. నాకు నిద్ర వస్తుంది. వచ్చే రేపు ఈరోజులా ఉండకుండా ప్రశాంతంగా గడుస్తుందని అనుకుంటున్నా. మీ ఇద్దరికీ నా బెస్ట్ అఫ్ లక్" అని ఆవలిస్తూ వెళ్ళిపోయాడు.

రంజిత్ పడుకోవడానికి వెళ్ళిపోయాక, ఆది అక్కడే అసౌకర్యంగా నిలబడ్డాడు.

ఒక గుటక మింగి, సిగ్గుగా, ఎంతో బాధ పడుతున్న శరత్ వైపు చూసాడు.

"నేను వెళ్లి ఆమెని పలకరించి వస్తా" తన గొంతు సవరించుకుంటూ శరత్ కి చెప్పాడు ఆది.

శరత్ అతని వైపు తిరిగి చూడను కూడా చూడలేదు.

చేతులు వణుకుతుండగా, తన నిక్కర్ ని పైకి లాక్కుంటూ, స్మిత వున్న గది వైపు అడుగులు వేసాడు ఆది.

***

[anaamika]

bagundi

Thank you very much   

[anaamika]

అప్డేట్ చాల బాగుంది

ధన్యవాదాలు

[anaamika]

ఆమె కళ్ళు తెరిచి ceiling వైపే చూస్తుంది.

ఆమె అనుభవించిన క్షోభ, శారీరక బాధ ఆమెని సరిగ్గా ఆలోచించకుండా చేస్తున్నాయి. తన వళ్ళంతా విషంతో నిండిపోయినట్లు అనిపిస్తుంది. తను ఒక జంతువు, కూరగాయ, ధాతువు, మూలకం ఏదీ కాదనిపిస్తుంది.

చాలాసేపటి తర్వాత ఆమెకి తన గదిలో ఇంకెవరో ఉన్నట్లు అనిపించింది. ఆమె నగ్నంగా వున్న తన స్థనాల పైనుండి, తన కాళ్ళ మీదుగా దృష్టిని సారించి వచ్చింది ఎవరో తెలుసుకోవాలని చూసింది. అతడు మూసిన తలుపుల నుండి కొద్ది లోపలికి వచ్చాడు. అతడిని చుస్తే మనిషి అనుకోవాలి తప్ప మనిషిలా అనిపించడంలేదు. అతడు తన కళ్ళద్దాలను సర్దుకుంటూ, వొంటి మీద నిక్కర్ తప్ప ఇంకేమీ లేకుండా, తన జీవితంలోనే మొదటిసారి ఒక ఆడదాన్ని చూస్తున్నట్లు తనని చూడడం ఆమెకి తెలిసింది.

కొంచెం కష్టంగా అయినా ఆమె గుర్తుపట్టింది.

అతడు 'పిరికోడు' అందరిలోకి వయసెక్కువ వున్న మురికి ముసలోడు.

అతడిని ధిక్కారంతో చూసి మళ్ళీ తన చూపుని ceiling వైపు మరల్చింది. అయినా ఆమెకి అతడు తన దగ్గరగా వస్తున్నట్లు అర్ధమైంది. అతడి కాళ్ళ మీద నరాలు ఉబ్బి వున్నాయి. varicose-veined కాళ్ళు అంటారు అలాంటి కాళ్ళను.

దగ్గరికి వచ్చి, అందేంత దూరంలో నిలబడ్డాడు.

"నే..నే...నేను నీకు ఒక సంగతి చెప్పాలని వచ్చా స్మిత, మేము అందరం ఒకలాంటి వాళ్ళం కాము. మాలో కొందరు నిన్ను ఎప్పటికీ బాధ పెట్టరు" నత్తి వున్నవాడు చెప్పినట్లుగా చెప్పాడు.

"ఏమీ చేయనందుకు సంతోషం" ఆమె చేదుగా చెప్పింది.

"మేము .... మేము .. నిన్ను కలవాలని అనుకున్నాము"

"అవును, కలిశారు ... నన్ను సామూహిక బలాత్కారం చేయాలనా ? నువ్వు చాలా మర్యాదస్తుడివి. సరే. అయితే ? డొంక తిరుగుడు మాటలు చెప్పకు పాకుడు వెధవా"

సమాధానం లేదు. అతడు ఏమీ మాట్లాడకపోయేసరికి ఆమెకి ఆశ్చర్యం వేసి అతని వైపు చూసింది. అతని వైపు చూడగానే, అతడేం చేయడానికి వచ్చాడో ఆమెకి తెలిసిపోయింది. అతని వైపు నుండి జాలి, మర్యాద వస్తాయని అనుకుంటే అది శుద్ధ తప్పని అర్ధమైంది.

అతడు ఆమె శరీరాన్ని కళ్ళు పేలిపోతాయేమో అన్నంత పెద్దవి చేసి, తన పెదవుల్ని నాలుకతో తడుపుకుంటూ, అతని బక్క శరీరం వణుకుతుండగా, ఆమెని తినేస్తున్నట్లు చూస్తున్నాడు. ఆమెకి కడుపులో తిప్పినట్లు అవుతుండగా, అతడి ఉద్దేశం ఏమిటో ఆమెకి అర్ధం అయింది.

ఆమె అక్కడ దాదాపు నగ్నంగా మంచం పై వాళ్ళు ఏమి చేసినా అనుభవించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లుంది.

అంతకుముందు వచ్చి తనని అనుభవించినవాడు, తన పని అయ్యాక, తన పైన కానీ, తన కింది భాగాన్ని కానీ కప్పకుండా వదిలేసి వెళ్ళిపోయాడు. తన నగ్న స్థనాలు, నగ్నంగా వున్న తన యోని భాగం 'పిరికోడికి' వీనుల విందుగా వున్నాయి. ఇదంతా ఆమెకి ఎంతో అవమానంగా, చచ్చిపోవాలన్నంత బాధగా వుండి ఆమె నిస్సహాయ స్థితికి, ఈ నలుగురి మనుషుల మీద ద్వేషం, కోపం వచ్చి ఏమీ చేయలేక ఉండిపోయింది.

"నేను అన్నది విన్నావు. ఇంకేంటి ? నన్ను ఇలా ఫ్రీ గా చూసేసావు. ఇంకా నాలో నువ్వు చూడకుండా వున్నదేమీ లేదు. ఇంతకుముందు ఏ ఆడనిదీ చూడలేదా ? చూసింది చాలు. ఇక వెళ్ళిపో" అసహ్యంగా చెప్పింది.

"నేను.. నేను ... నేనింతవరకు నీ అంత అందమైన మనిషిని చూడలేదు. ఇలా ఎప్పుడూ చూడలేదు. నాకేం తెలియడం లేదు. నాకేం ....." ఆస్త్మా వచ్చిన మనిషిలా ఆయాసపడసాగాడు.

ఆమె ద్రుష్టి అతను వేసుకున్న నిక్కర్ మీదకి మళ్లింది. ఆ నిక్కర్ లో ఒక చిట్టి ఎలుక ఉన్నట్లు అనిపించింది. ఆమె చూస్తుండగానే, ఆ చిట్టెలుక మెల్లిగా మీదకి లేవసాగింది.

ఆమెకి మళ్ళీ జ్వరం వచ్చినట్లు అయింది. ఈ ముసలినాకొడుకు లోపల ఏమీ వేసుకోకుండా వచ్చినట్లున్నాడు. అతడు గట్టిగా గాలి పీల్చడం మొదలెట్టాడు. అది ఇంకా పెరిగింది.

"నేను అదుపులో ఉండలేక పోతున్నాను. నన్ను క్షమించు. నిన్ను ఒక్కసారి ముట్టుకుంటా" అన్నాడు.

అతడు మంచం పై ఆమె కాళ్ళ దగ్గర కూలబడ్డాడు. అతడు ఆమె వైపు ఎలా పాకుతూ వస్తున్నాడంటే, ఎడారిలో తప్పిపోయిన ఒక జంతువు, నీటి కోసం అలమటించినట్లు, నీరు కనబడగానే త్రాగడానికి వస్తున్నట్లు, వస్తున్నాడు.

వెనువెంటనే, తాను ఇష్టం లేనట్లు అతనితో గొడవపడితే, అతనికి జ్ఞానోదయం జరిగి, తన ప్రయత్నాన్ని మానుకుంటాడని భావించింది.

"నన్ను ఒక్కసారి చూడనివ్వు. ముట్టుకోనివ్వు. ఒక్కసారి ......" అంటూ గొణుగుతున్నాడు.

కోపంతో ఆమె అతడి భుజం, మెడ మధ్యలో తన కాలితో తన్నింది. అతడి కళ్లద్దాలు పడిపోగా, అతడు ఆమె రెండో కాలి మీద పడి, బాధతో అరిచాడు. అతను చేతులతో తన మెడని సర్దుకుంటుండగా, ఆమె తన రెండో కాలిని అతని ముఖానికి పెట్టి వెనక్కి నెట్టింది. అయితే ఆమె కాలు జారి అతని బుగ్గలకి తగిలి, అతని ముఖం ఆమె పిక్కల మధ్య ఇరుక్కుంది. తనలో మిగిలిన బలాన్నంతా ఉపయోగించి ఆమె వీలైనంత గట్టిగా వొత్తడం మొదలుపెట్టింది. అతనికి ఊపిరి అందకపోతే వెనక్కి వెళ్ళిపోతాడని భావించింది.

అతని చేతి వేళ్ళు ఆమె మడమలని పట్టుకుని, ఆ పట్టు నుండి బయట పడాలని ప్రయత్నించాయి. ముఖం ఎర్రబడిపోతుండగా, రెండు వైపులా ఆమె కాళ్ళని లాగడం మొదలు పెట్టాడు. ఆమె క్రమం తప్పకుండా నాట్యం చేసేది కావడం వల్ల కాళ్లలో ఎక్కువ బలమే ఉంది. అయితే అప్పటికే ఇద్దరు ఆమెని ఘోరంగా బలాత్కరించడం, వాళ్ళతో పెనుగులాటలు వల్ల చాలా బలం కోల్పోయింది. అందుకే ఆమె బలం సన్నగిల్ల సాగింది. చివరికి ఆమె కాళ్ళు విడివడ్డాయి. వెంటనే అతడు తప్పించుకుని, తన కాళ్ళ మీద లేచి ఆమె మీదికి చేరాడు.

అతని ఉబ్బిన కళ్ళు ఆమె పింక్ రంగుతో వున్న పూకు లోపలి భాగాలను కాంక్షతో చూశాయి.

ఒక్కసారిగా ఆమె ఒక విచిత్రమైన దృశ్యాన్ని చూసింది. ఆమెకి ఒక్కసారిగా నవ్వు, ఆశ్చర్యం కలిగినా వాటిని వ్యక్తపరిచే స్థితిలో లేదు. అయితే ఆమెకి భయం కూడా కలిగింది.

అతని నిక్కర్ నుండి చిట్టెలుక బయటికి కనిపించింది.

"స్మిత !! నన్ను నేను అదుపులో పెట్టుకోలేక పోతున్నాను. నా మనసు నా అదుపులో లేదు" అన్నాడు.

ఆమె ఆశ్చర్యంతో కదలడం మర్చిపోయింది.

అతడు ఆమె తొడల మధ్యలో దూరి నెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. అయితే అతని అంగానికి లోపలికి వెళ్లే రంధ్రం దొరకడంలేదు. అలా నెడుతుండగానే అతడికి లోపలి వెళ్లే దారి దొరికింది. దొరుకుతూనే మొత్తంగా లోపలికి దూరాడు.

అతడు లోపల దూరి నడుముతో కొట్టడం మొదలు పెట్టి, చిన్న పిల్లవాడు ఏడ్చినట్లు ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు.

ఆమెకి అర్ధం అయి, అతడిని విదిలించుకోవాలని చూసింది. అతడి సైజు చూసాక అతడిని తననుండి విడిపించుకోవడం పెద్ద కష్టం అనిపించలేదు. అయితే వెంటనే అతడు తన చేతులతో ఆమెని చుట్టివేసి, ఆ బంధం విడిపోకుండా చేసాడు. బల్లిలా ఆమెని కరుచుకుని పోయాడు అయినా తన వూపుడిని మాత్రం ఆపలేదు.

ఆమె అతడిని చాలా అవమానించింది, తిట్టింది అలా అయినా అతడు ఆమెని విడిచిపెడతాడని. అవి ఏవీ అతడిపై ఏ ప్రభావాన్ని చూపించలేదు.

"ఒరేయ్, ఎలుక సుల్లి వున్న ముసలినాకొడకా, నువ్వు మిగిలిన ఇద్దరికన్నా అధముడివి రా. నీది ఒక సుల్లేనా ?"

ఏమీ ఉపయోగం లేకపోయింది.

అతడేం గొణుగుతున్నాడో ఆమెకి తెలియలేదు. కుందేలు దెంగుతున్నట్లు, విచిత్రంగా మూలుగుతూ, క్షమాపణలు చెబుతూ, నడుముతో వేగంగా కదులుతున్నాడు.

ఆమెకి చిరాకు వేసి తన ప్రయత్నాల్ని మానింది. అంతకన్నా తను చేయగలిగింది ఏమీ లేదు.

అతడికి అవేమీ పట్టలేదు. ఇంకొన్ని క్షణాలలో అతడు తన పని ముగిస్తాడని ఆమెకి తెలిసింది.

అతని కళ్ళు కైపుతో మూసుకున్నాయి. అతని నోటినుండి విచిత్రమైన మూలుగులు ఎక్కువ అయ్యాయి. అతడి కంఠం మీద ఇరువైపులా వున్న నరాలు ఉబ్బాయి. చివరలో పందిలా పెద్దగా మూలిగి, ఒక్కసారిగా ఆమెని, ఒక ఫైటర్ విమానంలో వున్న పైలట్ ప్రమాదం జరిగినప్పుడు తన సీట్ తో సహా ఎలా ఎగిరిపోతాడో అలా ఒక్కసారిగా ఆమె నుండి దూరం అయ్యాడు.

తన అద్దాల కోసం వెతికి అవి దొరికాక, మంచం పైనుండి పాకుతూ దిగాడు.

ఆగ్రహంతో ఆమె తన కాలితో అతని డొక్కల్లో తన్నింది. అతడు అప్పుడే మంచం దిగబోతున్నాడు. అతడు బాలన్స్ తప్పి నేల మీద పడ్డాడు. అతడు తన కళ్లద్దాలు పగలకుండా జాగ్రత్తపడ్డాడు.

కొంచెం సేపు అయ్యాక, లేచి నిలబడి, తన కళ్లద్దాలు పెట్టుకుని, హుందాగా చూసాడు.

ఆమె అతడిని అసహ్యంగా, పగతో రగిలిపోతూ చూసింది. అతడి చిట్టెలుక ఇంకా వేలాడుతూ బయటే వున్నది. ఆమె చూస్తుందని తెలిసి అతడు సిగ్గుతో దానిని లోపలి సర్దుకున్నాడు.

అతడు చెమటతో తడిచిపోయాడు. అయితే అతడు సిగ్గు పడ్డాడు అనుకోవడానికి వీలు లేకుండా ఏదో సాధించిన వాడిలా ఒక రకంగా నవ్వాడు.

అతడు జాగ్రత్తగా మళ్ళీ ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళాడు.

"నువ్వేమీ అనుకోకపోతే" అంటూ మర్యాదస్తుడిలా, ఆమె స్థనాలను జాకెట్ తో కప్పి, నగ్నంగా వున్న ఆమె కటి భాగం మీద స్కర్ట్ వేసి, కనబడకుండా చేసి, "నీకు ... నీకేమన్నా కావాలా ?" అని అడిగాడు.

"నీ గుద్ద మూసుకుని ఇక్కడినుండి వెళ్ళిపో" అంది కోపంగా.

"దేవుడి మీద ఒట్టేసి చెబుతున్నా స్మిత, నేను ఇలా చేయాలని అనుకోలేదు. నేను నా కోరికలని నిగ్రహించుకోలేకపోయాను. ఇలా ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ జరగలేదు. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే - నువ్వు కూడా ఏమీ అనుకోకపోతే - ఇది నేను నీకిస్తున్న నివాళి. నేను చేసిన ఈ పని నీ గుండెల్లో నిలిచి పోవాలని కోరుకుంటున్నా"

"నీకు ఒకటే చెప్పగలను. నువ్వు కోర్ట్ లో నిలబడినప్పుడు, జడ్జి నీకు జీవితాంతం కారాగార శిక్ష వేసినప్పుడో, వురి శిక్ష వేసినప్పుడో అప్పుడు చెబుతాను ఎలుక సుల్లి వున్న లంజాకొడకా"

అతడు వెనక్కి జరిగి, కళ్ళద్దాల వెనుక కళ్ళను ఆర్పుతూ, వెను తిరిగి, సంతోషంతో చిందులు తొక్కుతూ, తలుపు నుండి బయటికి వెళ్ళిపోయాడు.

***

[anaamika]

Nice update

Thanks

[anaamika]

శరత్ కి గంజాయి మత్తు తగ్గింది. ఇప్పుడు అతనికి ఆది ఎక్కడికి వెళ్ళాడో గుర్తుకొచ్చింది. పది నిమిషాలు అయినా ఆది తిరిగి రాకపోవడం అతనికి అనుమానంగా అనిపించింది.

తనకి తాగే అలవాటు లేదు కాబట్టి అక్కడున్న కూల్ డ్రింక్ ని తీసుకుని మంట పెడుతున్న తన గొంతుని చల్ల బరుచుకునే ప్రయత్నం చేస్తుండగా, మెల్లిగా పిల్లిలా ఆది ఆ గదిలోకి రావడం తెలిసింది.

మాట్లాడకుండా ఒకరిని ఇంకొకరు చూసుకున్నారు.

ఆది అసౌకర్యంగా, తప్పు చేసిన వాడిలా నిలబడ్డాడు. అతను ఏదో చెప్పాలనుకున్నట్లు, తిరిగి చెప్పడం ఇష్టం లేనట్లు కనిపించాడు.

కూల్ డ్రింక్ తాగుతున్న శరత్ ని గమనిస్తూ అతను అది కింద పెట్టగానే "నేను ఒక గుక్క తాగొచ్చా ?" అని అడిగాడు.

"తాగు"

ఆది కూల్ డ్రింక్ బాటిల్ తీసుకుని కొద్దిగా తాగి తిరిగి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. శరత్ తన చూపుని ఆది పై నుండి తిప్పకుండా చూస్తున్నాడు. వెళ్లి ఏమి చేసావు అని ఆదిని అతడు అడగదలుచుకోలేదు. చెప్పడం, చెప్పకపోవడం అతనిష్టం అన్నట్లు వదిలేసాడు.

ఆది నిట్టూర్చాడు. అక్కడే నిలబడి, రిలాక్స గా ఆలోచిస్తున్నాడు. ఆ ముసలి మనిషి మారిపోయినట్లు శరత్ కి అనిపించింది. మార్పు చిన్నదే అయినా అతన్ని కొంత కాలంగా చూస్తున్న శరత్ కి అది తెలిసింది. కొత్తవాళ్లు గమనించే వాళ్ళు కాదు. అతనిలో ఏదో ఒక తెలియని మార్పు వచ్చింది. అతను ఎక్కడున్నా అతని మనసు ఇంకెక్కడో వున్నట్లున్నాడు.

"నేను వెళ్లి అక్కడ ఏమి చేసానో నీకు తెలుసుకోవాలని వుంది కదా శరత్" గొంతు సవరించుకుంటూ అన్నాడు ఆది.

"నిన్ను అడిగే అధికారం నాకు లేదు. చెప్పడం, చెప్పక పోవడం నీ ఇష్టం"

ఆది తలూపాడు. "అవును. నేను ......" సందేహించాడు. తర్వాత చిన్నగా అన్నాడు "నేను చేశాను శరత్. నన్ను క్షమించు. మనస్ఫూర్తిగా క్షమాపణ చెబుతున్నా" అన్నాక మిగిలిన మాటలు ధారగా వచ్చాయి.

"నేను చెయ్యాలని అనుకోలేదు శరత్. మనస్ఫూర్తిగా నాకా ఉద్దేశం లేదు. మిగిలిన ఇద్దరూ చేసింది తప్పని నాకు తెలుసు. నేను అక్కడికి వెళ్ళాక.... ఆమెని అక్కడ సజీవంగా చూసాక ...... నేను .....నేను .... నా జీవితం మొత్తంలో అలా ఒక అమ్మాయిని ........ బట్టలు లేకుండా చూడలేదు".

"బట్టలు లేవా ?"

"అంటే, బట్టలు వున్నాయి అయితే అంతా కనబడుతుంది. నేను ఒక ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి గాంచిన సినిమా స్టార్ ని అలా ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఆమెని చూస్తుంటే ...... హ్మ్మ్ .... ఆమె నన్ను ఒక అయస్కాంతంలా ఆకర్షించింది. నేను కేవలం ఆమెని చూద్దామనే వెళ్ళా. అదే నిజం. అలా చూడడం లో తప్పేముంది ? మిగిలిన వాళ్ళు చేసినట్లు చేయాలన్న ఉద్దేశం నాకు లేదు. ఏదో ఒక బలమైన శక్తి ....... నన్ను నేను అదుపులో పెట్టుకోలేకపోయా. నేను అక్కడ ఎప్పటి ఆదిలా ప్రవర్తించలేదు. నాలో ఇంకెవరో ప్రవేశించి నాతో అలా చేయించినట్లు అయింది".

శరత్ ఏ కదలికా లేకుండా కూర్చున్నాడు. అతని ముఖంలో ఏ భావమూ లేదు. తన అభిప్రాయాన్ని కూడా అతడికి చెప్పలేదు.

"నువ్వు చెప్పేది - ఆమెని బలాత్కరించావు"

ఆది ఏ భావమూ లేకుండా శరత్ ని చూసాడు.

"బలాత్కరించానా - లేదు, లేదు. అది బలాత్కరించడం కాదు. అంటే, అది హింసాప్రవృత్తితో చేసిన నేరం కాదు"

"మరి దాన్ని ఏమంటారు ? నా నమ్మకాన్ని పోగొట్టుకున్నావు ఆది"

ఆది సందేహిస్తూ, తనకి తాను వివరణ ఇస్తున్నట్లుగా చెప్పాడు.

"అది ఏమిటంటే - నా జీవితాంతం, ఇతరులు అనుభవిస్తున్న సంతోషాలను నేను ఎంజాయ్ చేయలేకపోయాను. ఇప్పుడు దొరక్క దొరక్క ఇతరులకెవరికీ దొరకని అవకాశం నాకు వచ్చింది. దాంతో ఈ అవకాశం నా కోసమే వుంది అని, ఆమె నాది అనుకున్నా. నీకెలా చెప్పాలి ? శరత్, నీకు అర్ధమయ్యేలా ....."

"నాకు చెప్పాల్సిన పని లేదు ఆది"

"మనం ఏ కంపెనీ లోనో పెట్టుబడి పెట్టామనుకో. దానికి ప్రతి ఏడాదీ మనకి annuity ఆ కంపెనీ చెల్లిస్తుంది. అది నా జీవితాంతం వస్తుంది. నా ముసలితనంలో నాకు అది ఉపయోగపడుతుంది. రాహుల్ చెప్పినట్లు, అది నాకు తప్పిపోతూ ఉండే ఏదో ప్రత్యేకమైన దానికి జ్ఞాపకంగా ఉంటుంది. అనవసరంగా బాగా ఆలోచిస్తున్నానేమో, సరైన నిర్ణయానికి రావడానికి ప్రయత్నిస్తున్నానేమో అనిపిస్తోంది. బహుశా ఇది నా జీవితంలో ఒక అరుదైన సందర్భం, ఎక్కడ నేను సహజసిద్ధంగా స్పందించాను, నా నియంత్రణలో లేని ఒక భావానికి లొంగిపోయాను. నేను నా నాగరిక రూపాన్ని విడిచిపెట్టాను. ఇతరుల లాంటి ఒక మృగంగా మారిపోయాను. నేను చెప్పగలిగేదేమిటంటే — నన్ను నేను అదుపులో ఉంచుకోలేకపోయాను. నేను చేసినది నా చేతుల్లో లేదు. నేను నా ప్రవర్తనకు ఒకే ఒక నీచమైన సాకును మాత్రమే కనుగొనగలిగాను. నా చర్య వల్ల జీవితాంతం షాక్ అవ్వబడే లేదా గాయపడే వ్యక్తిపై నేను బలవంతం చేయలేదు. స్మిత అనుభవజ్ఞురాలైన యువతి. కేవలం రాహుల్ మరియు రంజిత్ ఆమెను ఇప్పటికే అవమానించారని మాత్రమే కాదు, ఆమె గతం గురించి నీ ద్వారా నేర్చుకున్న జ్ఞానాన్ని కూడా పరిశీలిస్తే నేను తప్పు చేయలేదని నా ఉద్దేశ్యం. ఆమె ఖ్యాతి మరియు సంపద సెక్సువాలిటీ వాగ్దానంపై నిర్మించబడ్డాయి. ఖచ్చితంగా, ఆమె అనేక మంది పురుషులకు సన్నిహితంగా వుంది. కాబట్టి నాకు అనిపించింది — అది జరిగిన తర్వాత నాకు అర్థమైంది — నాకు ఆమెతో సంబంధం, ఆమెకి మరొకటి, కేవలం మరొకటి మాత్రమే. ఆమెకి ఇది ఒక సాధారణ విషయం. కానీ నాకు మాత్రం ఇది కొత్తది, ఒక రకమైన తృప్తి అనిపించింది".

శరత్ ఏమైనా అంటాడేమో అని ఆది ఎదురుచూశాడు కానీ శరత్ మాట్లాడలేదు. మళ్ళీ ఆదే మాట్లాడాడు.

"నన్ను ఏదో విధంగా నువ్వు అర్థం చేసుకుంటావని ఆశిస్తున్నాను, శరత్. నేను నిన్ను నిరాశపరచలేదని ఆశిస్తున్నాను. ఇది మన స్నేహానికి అడ్డంకిగా మారదని ప్రార్థిస్తున్నాను. నేను ఇతరుల కంటే తక్కువగా ప్రవర్తించలేదని, నువ్వు ఇతరులను ఎలా చూస్తావో నన్ను కూడా అలాగే చూస్తున్నావంటే, నాకు బాధగా ఉంటుంది. అది ఆ విధంగా బయటపడాలని నా ఉద్దేశం కాదు. నువ్వు అలా అనుకుంటే, నేను కూడా ఇతరులంత దోషిగా భావిస్తాను. అయితే, నా ఉద్దేశాలు, అలాగే నా జీవితంలో నన్ను నేను నియంత్రించుకోలేని ఈ ఒక్క క్షణం యొక్క ప్రాముఖ్యతను అర్థం చేసుకుంటే, నువ్వు నన్ను క్షమిస్తావని భావిస్తున్నాను" చెప్పాడు ఆది.

అతని ఎదురుగా నిలబడిన శరత్, ఈ ముసలోడి దయనీయమైన (అలా అనుకోవాలనే చెప్పాడన్న సంగతి శరత్ కి అర్ధమై) బాధని విన్నాడు. అతనికి కోపం రాలేదు. అతడిలో కోపం మాయమైంది. పగ కూడా పోయింది. అతడిలో మిగిలిందల్లా ఆది మీద సానుభూతి మాత్రమే.

"ఇందులో క్షమించడానికి ఏముంది ఆది. నువ్వు చెప్పేదానిని విని అర్ధం చేసుకోడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా. మనందరికీ విభిన్న మనస్తత్వాలు వున్నాయి. నేను మీరు ఇలా చేస్తారని అనుకోలేదు. మన జీన్స్ వేరు. పెరిగిన పరిస్థితులు వేరు. ఆలోచనలు వేరు. చివరికి చెప్పాల్సిందేదంటే, మనలో ప్రతి ఒక్కరూ తనతో పాటు జీవితాంతం చేసింది గుర్తుపెట్టుకోవాలి ..... కాబట్టి ప్రతి ఒక్కరికీ ఎవరు చేసిందేమిటో వాళ్లకే తెలుస్తుంది"

"నన్ను అర్ధం చేసుకున్నందుకు నాకు సంతోషంగా వుంది. బహుశా రేపు నిద్ర లేచాక, ఈరోజు నేను చేసింది తప్పు అనిపిస్తుండొచ్చు. అయితే, ఇప్పుడు, ఈ నిమిషంలో, నీకు నిజాయితీగా చెబుతున్నా, నేను తప్పు చేశానని నాకు అనిపించడం లేదు. ఆమెకి నేను మానసికంగా కానీ శారీరకంగా కానీ ఎలాంటి హానీ తలపెట్టలేదు. ఆమె మంచిగానే వుంది. నువ్వే చూస్తావు. నిద్ర వస్తుందా శరత్ నీకు ?" అడిగాడు ఆది.

"ఇంకా రావడంలేదు"

"సరే అయితే, గుడ్ నైట్"

"గుడ్ నైట్"

శరత్ చూస్తుండగానే ఆ ముసలాయన వంటగది నుండి తమకి కేటాయించిన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు . అయితే వెళుతున్నప్పుడు అతను కొద్దిగా కుంటుతున్నట్లు శరత్ కి అనిపించింది.

తన పెరుగుతున్న నిస్పృహ భావాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేయాలని నిశ్చయించుకుని, శరత్ తన షర్ట్ జేబులో నుండి మరొక గంజాయి సిగరెట్ తీసాడు. దానిని బిగించి, ఒక చివరను గట్టిగా మడుస్తూ పేపర్ను గట్టిగా చుట్టాడు.

సిగరెట్ వెలిగించి, పొగను తన గుండెల్లోకి బలంగా పీల్చి వదులుతూ, శరత్ సోఫాలోకి వెనక్కి వాలి, తన ఆలోచనలను ఒక క్రమంలో పెట్టేందుకు ప్రయత్నించాడు.

ఆది మాటలు వింటూ.....అవును, కోపం తనలో నుండి నిష్క్రమించింది. ఇప్పుడు ఆ స్థానాన్ని ఏం భర్తీ చేసిందో అంచనా వేయాలని ప్రయత్నించాడు. నిరాశ, ఆమాత్రం ఖచ్చితంగా ఉంది, కానీ ఇంకా మరేదో ఉంది. అతనిని సంపూర్ణ నిరాశా భావం పట్టుకుంది. శూన్యవాదం అనే భావనతో అతను చుట్టుముట్టబడ్డాడు. సమీప పరిసరాలు సంప్రదాయ విలువలు, క్రమం, హద్దులు లేని విధంగా వింతగా అనిపించాయి.

తాను ఇంకా ఏదో ఒకదానిని నమ్ముతూనే ఉండాలి, లేనిపక్షంలో తనలో ఇంకా నాటుకుపోయిన ఆ చిన్న విసుగును ఎందుకు గుర్తిస్తాడు? నిజం, ఆదితో జరిగిన చర్చ తర్వాత అతను కోపాన్ని తనలో నుంచి వదిలేసుకున్నట్లు అనిపించింది, కానీ రాహుల్ మరియు రంజిత్ పట్ల తనకు ఒక రకమైన చేదు భావం ఉన్నదనే నిజాన్ని అతను మరచిపోలేకపోయాడు.

ఈ రాత్రి, అతను వారిని ద్వేషించాడన్న కారణం స్పష్టమైంది. అతను వారిని ద్వేషించాడు ఎందుకంటే వారు తన కలను మురికి చేశారు. చివరికి, అతను ముసలోడిని కూడా ద్వేషించాడు, ఎందుకంటే అతను వారి ప్రాథమిక ఒప్పందాన్ని దాటాడు, తన నాయకత్వాన్ని పట్టించుకోలేకపోయాడు, సాధారణ నియమాలని నిర్లక్ష్యం చేశాడు. ఆది, బలహీనతకు లొంగిపోయి, క్రూరంగా సామాజిక అత్యాచారులకు మద్దతు ఇచ్చాడు.

పొగని పీలుస్తూ, అతనికి అన్నీ కోల్పోయానన్న భావన మరింత పెరిగింది. అతనికి చేదు భావం కూడా పెరిగింది. అయితే అది దాని దిశ మార్చుకుని, తిరిగి, ఇప్పుడు అది తనపై ఇంకా తన బలహీనతపై దృష్టి సారించింది. అవును, అది ద్రోహకరమైన భాగం. అతని బలహీనత, తన సొంత కలను నిజం కాకుండా, తన చేతికి అందకుండా అడ్డుకున్నది.

అందరినీ పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, అతను, శరత్, స్మితను పొందడానికి ఎక్కువ అర్హతలున్నమనిషి. అతను ఆమెను సాధ్యమైనంత ప్రేమ వసంతంగా ఆవిష్కరించాడు. అతను, ఆమెను ప్రేమించే అవకాశాన్ని సృష్టించాడు. అతను ఆ సమావేశం జరిగేలా తన పధకాన్ని రూపొందించాడు. అతను, మరియు కేవలం అతను మాత్రమే, జరిగినదాన్ని జరిగిపోయేలా చేసాడు. అందరితో పోలిస్తే, అతను, కేవలం అతను మాత్రమే, ఆమెను ఒక వ్యక్తిగా గౌరవించి, ఆమె గురించి శ్రద్ధ చూపాడు.

కానీ, అతి విశేషమైన వ్యంగ్యం ఏమిటంటే, అతను, కేవలం అతను మాత్రమే, ఆమెను కోల్పోయాడు, లేదా ఆమెను తనతో ఉంచుకోకుండా తాను ఆమెను దూరం చేసుకున్నాడు. మిగిలిన ముగ్గురు, వారి గురించి  చెప్పాలంటే, ఆమెని పొందే అర్హత లేనివాళ్లు. తన దురదృష్టం ఏమిటంటే అది తన ముందే జరగడం. అయినప్పటికీ, వారు ఆమెతో సన్నిహితమైన అనుభవాలు పొందారు. అతను, తన విషాద బలహీనత వల్ల, తప్పించబడ్డాడు.

అది న్యాయం కాదు.

నిజం చెప్పాలంటే, అది ఆమెకి కూడ అన్యాయమే. ఆమె కేవలం ఆ మూఢమైన, భావనలేని, పట్టించుకోని మృగాలు అనుభవించడం వల్ల బాధపడటం సరైంది కాదు. ఈ ఇంటిలో ఆమెను స్వంతంగా, నిజంగా ప్రేమించే ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడని ఆమెకి ఎప్పటికీ తెలియకపోవడం కూడా సరైనది కాదు. ఆమెను ప్రేమించే ఆ ప్రేమ, కరుణ, త్యాగం, సానుభూతి ఆమెకు ఇప్పుడు తాను ఇవ్వాలి.

అది ఒక నేరం కావచ్చు. నిజమైన నేరం. కానీ సరైన విధంగా చూస్తే, ఆమె భయాలను అరికట్టి, ఆమెకు అర్హుడైన మరియు కోరుకున్న దయను చూపించగలిగిన ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడని ఆమెకు తెలియకుండా ఉంచడం కరెక్ట్ కాదు.

అతనికి అర్థం, అనివార్యత, తప్పించలేని ఆలోచనా తిరిగి వచ్చాయి.

శరత్ సిగరెట్ పూర్తిగా పీల్చి, లేచి నిలుచున్నాడు.

అతనికి ఏమి చెయ్యాలో అర్ధమైంది.

ఇప్పుడున్న ప్రమాదం నుండి స్మిత రక్షింపబడాలి. ఆమెకి మర్యాద, మంచితనం, స్వచ్ఛమైన ప్రేమ మీద తిరిగి నమ్మకం ఏర్పడాలి. తనని రక్షించేవాడు, మర్యాదస్తుడు, ఆమెని గౌరవించేవాడు, అమితంగా ప్రేమించే వాడు ఒకడు ఆ ఇంటిలో ఉన్నాడని ఆమెకి తెలియాలి.

అది అతని బాధ్యత.

అతడు తడబడుతూ ఆమె గది వైపు నడిచాడు.

***

[anaamika]

bagundi

సంతోషం 

:shy:

[anaamika]

స్మిత ఈ పరిస్థితిలో ఉండడానికి మూల కారణం శరత్.. స్మితను కాపడగలిగింది కూడా శరత్ నే అనుకుంటున్నా.. మరి దుర్మార్గుడు, వర్తకుడు, పిరికోడు లను ఎదుర్కొని కలలరాజు గెలవగలడా ? లేదా తనూ వారితో కలిసిపోతాడా ?

స్టోరీ చాలా బాగుంది..   

మీ ఊహకి ఈరోజు పెడుతున్న అప్డేట్ తో సమాధానం లభిస్తుంది.

చాలా శ్రద్దగా కథని చదుతున్నట్లు తెలుస్తుంది.

చాలా చాలా సంతోషం.

మీరు, కలల రాజు పాత్రకి అలా జరుగుతుందని ఊహించారా ? కామెంట్ పెట్టండి.

[anaamika]

మంచానికి కట్టివేయబడి వున్నస్మిత, ఆ బెడ్ రూమ్ తలుపు వైపే అది ఎప్పుడు తెరుచుకుంటుందా అని ఎదురు చూస్తుంది.

ఆమెకి ఖచ్చితంగా తెలుసు అది తెరుచుకుంటుందని. ఆమెకి ఆశ్చర్యంగా అనిపించిన విషయం ఏమిటంటే, ఇంకా ఎందుకింత సమయం పడుతుంది అని.

ఆ కాళరాత్రి, ఆ భయానకమైన రాత్రి అప్పుడే అయిపోతుందని ఆమె అనుకోలేదు. సామూహిక బలాత్కారం విషయానికి వస్తే, ఒక గ్రూప్ లో వున్న అందరు తప్పకుండా రేప్ చేస్తారు. ఎవడూ అవకాశాన్ని వదులుకోడు. ఇక్కడ గ్రూప్ లో వున్నది నలుగురు. ముగ్గురు తనని అనుభవించారు. నాలుగోవాడు వస్తాడని ఆమెకి తెలుసు. మొండిగా ఎదురుచూస్తుంది.

ఇంతలో తలుపు తెరుచుకుంది.

నాలుగోవాడు అక్కడ నిలబడి వున్నాడు. అతని ముఖంలో ఏ భావాలు ఉన్నాయో తెలియడం లేదు. అయితే ఇతడు చొక్కా ఇంకా ప్యాంటు వేసుకుని వున్నాడు. వీడు 'కలల రాజు'. ఈ పిచ్చినాకొడుకే ఇదంతా మొదలుపెట్టాడు. దొంగనాకొడుకు.

లోపలికి వచ్చాడు. తలుపుకి తాళం వేసాడు. నిద్రలో నడుస్తున్నట్లుగా ఆమె దగ్గరికి వచ్చాడు.

"నాకు తెలియాల్సింది, మిగిలిన ముగ్గురూ నీతో చెడుగా ప్రవర్తించారా ?"

"వాళ్ళు నన్ను మనిషి మలంలా చూసి విసర్జించారు. క్రూర మృగాల్లా ప్రవర్తించారు. వాళ్ళు క్రూరులు, రాక్షసులు, నన్ను హింసించారు"

ఆమెకి ఎక్కడో ఒక చిన్న ఆశాకిరణం కనిపించింది.

"నువ్వు కూడా నాతో వాళ్ళలా ప్రవర్తించవు కదా ?" ప్రశ్నించింది.

"వాళ్ళు తప్పు చేసారు. వాళ్ళు అలా చేయకూడదు" చిన్నగా చెప్పాడు.

ఆమె ఆశ ఇంకా పెరిగింది.

"నువ్వు అలా ఆలోచించినందుకు సంతోషంగా వుంది" అంది.

"నేను మాత్రమే చేయాలి" అన్నాడు.

"ఏమిటి ?"

"నేను ఒక్కడినే నీతో ఎంజాయ్ చెయ్యాలి నిజానికి" ఏమీ పట్టనట్లు చెప్పాడు.

ఆమె ఆశలు అడుగంటి, భయం తిరిగి ప్రవేశించింది. ఈ రాత్రి గురించి ఇక భయపడాల్సిన అవసరం ఉండదు అనుకుంటుంది. ఈ గత కొన్నిగంటల్లో ఆమె ఎన్నిసార్లు భయాన్ని అనుభవించిందో, ఆ భావన పూర్తిగా కరగిపోయిందని ఆమె నమ్మింది. కానీ ఈ వ్యక్తి, ఇప్పుడు మౌనంగా ఉన్నాడు, అతను మిగతావారిలా కాదు. అతని అసహజ ప్రవర్తనే భయాన్ని పెంచింది. అతను ఒక జాంబీ మాయలో ఉన్నట్లు కనిపించాడు. అతను తాగినవాడా, మత్తులో ఉన్నాడా, లేదా మనోవ్యాధితో బాధపడుతున్నాడా అనే విషయాన్ని గ్రహించడానికి, ఆమె తలని మరింతగా దిండు లోతులో దాచుకుంది.

అతను మాట్లాడుతున్న మాటలు అస్పష్టంగా, చిన్నగా వస్తున్నాయి.

"నేను ఇప్పుడు, ఈ పరిస్థితిలో ఇక్కడికి వస్తానని అనుకోలేదు. మాలో వున్న నలుగురిలో నేను మాత్రమే నీ బాగు గురించి ఆలోచించేవాడిని" గొణుగుతున్నాడు.

ఆమెకి అతడిని ఎలా ఆపాలో, అతడు తర్వాత ఏమి చేస్తాడో అర్ధం కావడంలేదు. అతనితో కొద్దిగా సరదాగా వుందామని అనుకుంది.

"నువ్వు నిజంగా నా బాగు కోరుకుంటే, నన్ను ఇప్పుడు ఏమీ చేయకుండా వదిలెయ్యి. నాకు బాగాలేదు. నా ఎముకలన్నీ నలిగి పోయాయి. నన్ను నా మానాన వదిలెయ్యి. జాలి చూపించు" అంది.

అతడు ఆ మాటలని వినినట్లు ఆమెకి అనిపించలేదు. అతని చూపంతా ఆమె శరీరం మీదే వుండి, మొట్టమొదటిసారి ఆ కళ్ళలో జీవం వచ్చి, ఆమె శరీరాన్ని కొలవడం మొదలుపెట్టాయి.

"నీకు ప్రేమ కావాలి. నువ్వు పుట్టిందే పూజింపబడడానికి, ప్రేమ పొందడానికి. ఇప్పుడు నువ్వు పడ్డ ఈ కష్టాలన్నీ పోవాలంటే ఇప్పుడు నీకు ప్రేమ కావాలి. నీకు ఇప్పుడు బాగా చూసుకునేవాడు అవసరం" అన్నాడు.

ఆమెకి అతడు పిచ్చివాడని అర్ధమైంది.

"నువ్వు అలా నా గురించి ఆలోచించడం మెచ్చుకోదగిన విషయమే. కానీ ఇప్పుడు వెళ్ళిపో. నన్ను విశ్రాంతి  తీసుకోనివ్వు. ఇప్పుడు నువ్వు వెళ్ళిపోతే, నీకు నా మీద ప్రేమ ఉందని అనుకుంటా. దయచేసి వెళ్ళిపో" అంది.

అతడు తాను చెప్పిందేదీ వినిపించుకోవడం లేదని అర్ధమైంది. అతడు తన చొక్కాని తీసివేసాడు. మెల్లిగా తన ఫాంటుని తీసి నిలబడ్డాడు.

అతడు లోపల ఏమీ వేసుకోలేదు. పూర్తి నగ్నంగా వున్నాడు.

భగవంతుడా! ఆమె మనసులో మూలిగింది.

ఆమెకి ఇంకా ఆ శిక్షని, నొప్పిని, బాధని, అవమానాన్ని భరించే శక్తి లేదు.

దేవుడా ! నాకు ఏదైనా వస్తువునిస్తే, దానితో వాడి దానిని కోసేస్తా. ముక్కలుగా నరుకుతా. ఈ చివరి అఘాయిత్యం జరగకుండా నా పవిత్రతను కాపాడుకుంటా.

అయితే ఆమెకి ఈ రాత్రి భగవంతుడి ప్రాప్తం కలగలేదు.

'కలలరాజు' ఆ మంచం ఒక చివరన కూర్చున్నాడు. ఆమెనే చూస్తున్నాడు.

"స్మితా, నాకు నువ్వు కావాలి. నిన్ను చుసిన మొదటి క్షణం నుండి నేను నిన్ను కోరుకుంటున్నాను" అన్నాడు.

"నాకు మాత్రం నువ్వు వద్దు. ఇలా చేసే ఎవరూ నాకొద్దు. మీ అందరినీ చుస్తే నాకు అసహ్యం వేస్తుంది. నన్ను ఒంటరిగా వదిలెయ్యి".

అతడు వినిపించుకోలేదు. అతడు ఆమె జాకెట్ ని మెల్లిగా రెండువైపులా పట్టుకున్నాడు. తన చేతికి కట్టిన కట్లను వదిలించుకుని, అతనికి తన జాకెట్ అందకుండా చేయాలని ప్రయత్నించింది. ఆ కట్లు అంత సులభంగా వచ్చేవి కాదు.

మెల్లిగా అతను ఒకవైపు జాకెట్ ని తీసి పక్కకు పెట్టి, రెండో దానిని కూడా అలానే తీసాడు. అతడు ఏమి చూస్తున్నాడో ఆమెకి తెలిసింది. తన బలమైన, నిండుగా వున్న స్థనాలు, వాటి చివరన వున్న ఎరుపు గోధుమ రంగు చనుమొనలని చూస్తున్నాడు.

"నాతో మంచిగా వుండు స్మితా. నేను నిన్ను బలాత్కారం చేసేటట్లు చేయకు. నన్ను ప్రేమించి సహకరించు" అంటున్నాడు.

అతడు తన తలని వంచి, ఒక చెంపతో ఆమె ఒక చనుమొనని, తర్వాత రెండో దానినీ రుద్దాడు. తన తలని తిప్పి, పెదవులతో ఆమె చనుమొనలకి ముద్దులు పెట్టి, నెమ్మదిగా తన నాలుకతో వాటి చుట్టూ త్రిప్పడం చేసాడు.

"నీ గురించే ఎన్నో కలలు కన్నాను తెలుసా స్మితా, నువ్వు నాకు మాత్రమే దక్కాలి" తన తల లేపి, ఆమె పెదవుల దగ్గర పెట్టి నెమ్మదిగా చెప్పాడు.

"వెళ్ళిపో. ఇంకేమీ చెయ్యకు. నాకు శక్తి లేదు. బాగాలేదు. దయచేసి........." ఏడుస్తుంది.

"ఇంకొంచెం సేపటిలో .... కొద్దిగా ఆగావంటే, నువ్వు నిద్రపోతావు డార్లింగ్. మనం ఒకరికొకరం బాగా తెలుసు. ఇప్పుడు ఆపమంటే ఎలా కుదురుతుంది ?"

అతడి చెయ్యి ఆమె స్కర్ట్ మీదకి వెళ్ళింది. అది అప్పటికే గుండీలు పెట్టకుండా కప్పబడి ఉండడాన్ని గమనించి, దానిని తీయడం మొదలు పెట్టింది.

"ఇది కొత్త కాదు. నీకూ కొత్తకాదు, నాకూ కొత్తకాదు. నా భావాల తాలూకా ప్రకంపనలు ఎన్నో ఏళ్ళ నుండి నీకు అందుతూనే వుండి ఉంటాయి. నాకేం తెలుసో అది నీకు తెలుసు. నేను కొన్ని వేలసార్లు నిన్ను అనుభవించాను. ఒకరి కౌగిలిలో ఇంకొకరం ఎన్నో విలువైన గంటలని గడిపాము. అలా ఇది ఇంకొకటి మాత్రమే"

'దుర్మార్గుడు' వచ్చినప్పుడు, తనతో అసభ్యంగా ప్రవర్తించినప్పుడు ఎంత భయపడిందో, అంతకన్నా ఎక్కువగా ఇప్పుడు భయపడింది.

"నీకు పిచ్చి పట్టింది. ఇక్కడినుండి వెళ్ళిపో" అంది ఊపిరి బిగబట్టి.

"ఆ ముగ్గురూ, వాళ్లకి నిన్ను పొందే అర్హత లేదు. నేను ఒక్కడిని మాత్రమే నీ ప్రేమకు అర్హుడిని"

ఆమె తన కళ్ళలో భయం కనిపిస్తుండగా, అతడు నెమ్మదిగా ఆమె ప్రక్కన పూర్తిగా పడుకున్నాడు. ఆమె కాళ్ళని విడదీసాడు. ఆమె అలా జరగకుండా ప్రతిఘటించింది అయితే బలం సరిపోలేదు. ఆమె తన కాళ్ళను దగ్గరగా ఉంచే బలాన్ని కోల్పోయింది.

ఆమె కాళ్ళ మధ్య చేరి, బోర్లా పడుకుని, తన నోటిని ఆమె బొడ్డు దగ్గర పెట్టి, నాలుకతో బొడ్డుని నాకి, లోపలి పెడుతూ, చుట్టూ నాకడం మొదలుపెట్టాడు.

అతని నోరు అక్కడినుండి మెల్లిగా ఆమె పొత్తికడుపుని చేరి, అక్కడ నాకుతూ, ముద్దులు పెడుతూ, ఇంకా కిందికి దిగి, ఇంకొంచెం కిందికి దిగి, ఆమె త్రికోణాన్ని చేరుకుంది.

"వద్దు .... వద్దు ...." ఆమె అడుక్కుంది.

అతడు తన తన తల, శరీరం లేపి, మోకాళ్ళ మీద ఆమె దగ్గరికి చేరాడు. ఆమె విసుక్కుంటూ కుంగిపోయింది. అయినా ఏ ఉపయోగమూ లేదు. అస్సలు లేదు. ఆమె బలహీనంగా, దెబ్బ తిన్న పక్షిలా ఉండిపోయింది. ఆమె ఇప్పటికీ అలా తట్టుకుంటుంది అంటే కారణం - ఆమె పడుతున్న భయం ఇంకా ద్వేషం వల్లనే.

అతడు ఏదో గొణుగుతున్నాడు. ఆమె అర్ధం చేసుకోడానికి ప్రయత్నించింది.

"ఎన్ని సార్లు ..... ఎన్ని సార్లు .. నువ్వు నా అంగాన్ని లేపావు. ఎన్ని సార్లు నీ దానిలో పెట్టాను. ఎన్ని సార్లు చేసాను ... ఇద్దరి ఇష్టంతో ఎన్ని సార్లు ఆనందించాము. ఇప్పుడు ... స్మితా ... చివరికి ఇప్పటికి ఇద్దరం ఒకటయ్యాము".

ఆమె తన చివరి ప్రయత్నంగా అతడిని తొయ్యాలని చూసింది. అయితే ఆమె కాళ్ళు ఆమెకి సహకరించలేదు. దూరంగా అలానే ఉండిపోయి, తర్వాత జరిగే దాడి కోసం సిద్ధం అయ్యాయి. అతని మతోన్మాద కళ్ళు ఆమె మీదే వున్నాయి. అతడు వణుకుతూ పిచ్చొడిలా  ఆయాసపడుతున్నాడు.

ఉక్కిరిబిక్కిరిలా అతని నోటి వెంట వస్తున్న మాటలు ఆమెకి అర్ధం అవడంలేదు.

"......... కాలంగా ఎదురు చూసా .... ఆకాంక్షించా ....కోరుకున్నా .... ఈ క్షణం ..... ఈ సమయం ..... ఉస్తాహం ....ఆనందం ....."

అతని గట్టి పడిన అంగం కొన, ఎండిపోయి వున్న తన నిలువు పెదవులకి తగలడం ఆమెకి తెలిసి, కళ్ళు మూసుకుంది. మంట కలిగిస్తూ తన కండరాల్ని చీల్చుకుని వెళ్లే సమయం కోసం ఎదురు చూస్తుండగా, ఒక్కసారిగా ఆమెకి కఠోరమైన శబ్దం వినిపించింది. భయంతో ఆమె కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి.

అతడి తల వెనక్కి వెళ్లి, కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని, మొత్తం కుంచించుక పోతుండగా, నోరు తెరిచి, బాధా ఆనందం కలగలిపిన ఒక మూలుగు బయటికి వచ్చింది. పిచ్చిగా, అతడు చేతులతో తన అంగాన్ని పట్టుకుని, ఆమె మానం లోకి నెట్టాలని చూసాడు అయితే అప్పటికే ఆలస్యం అయింది. అతని అంగం నుండి పిచికారీ చేసినట్లు వచ్చిన వీర్యం, ఆమె యోని పెదవుల మీదా, కడుపు మీదా వెచ్చగా పడడాన్ని ఆమె శరీరం ఫీల్ అయ్యింది.

అతను తన నోటితో గాలిని తింటున్నట్లు చేస్తూ, వొళ్ళు విరుస్తున్నట్లు అవుతూ ఒక్కసారిగా పూర్తి చేసాడు.

ఆమె కాళ్ళ మధ్య కూలబడుతుండగా, బిగువును కోల్పోయిన అతడి అంగం, వేలాడుతూ అతని తొడలని తాకింది.

"నే ...నే ....ఎందుకిలా జరిగిందో నాకు తెలియలేదు. నన్ను మన్నించు" బలంగా గాలి పీల్చుకుంటూ అన్నాడు.

అతనికి అలా శీఘ్ర స్ఖలనం అవడం చూసి ఆమెకి ఆశ్చర్యంతో ఆనందం వేసింది. ఆ రాత్రి మొట్టమొదటిసారిగా ఆమె తాను గెలిచినట్లు భావించింది. అది పవిత్రమైన అడ్డంకి. దేవుడు వున్నాడు.

ఆమెకి వాళ్ళని చిత్రహింసలు పెట్టి చంపాలని వుంది. ఆమెది నిస్సహాయ స్థితి. అతడు దుర్బలమైనవాడు. అతని ద్వారా ఆమె మిగిలిన వాళ్లని చంపొచ్చు. అలాగే అతడిని కూడా. తనని అలా అగౌరవపరిచి, తన కోల్పోయిన మానాన్ని అలా చేసి తృప్తి పరుచుకోవచ్చు.

"నీకు ఇలా జరగడమే కరెక్ట్, చెడిపోయిన దొంగ లంజా కొడకా. నిన్ను ఎందుకు మన్నించాలి రా సుల్లి లేని నాయాలా ? నన్ను బలవంతం చేయాలని చూసావు కదా ? అయితే అది నీ వల్ల అవలేదు. ఎందుకంటే నువ్వొక కొజ్జా నా కొడుకువి. నాకు ఆనందంగా వుంది. సంతోషంగా వుంది. నీకు ఇలాగే జరగాలిరా పంది నా కొడకా. ఇదంతా జరగడానికి కారణం నువ్వు. గొప్ప ప్రేమికుడివి కదరా నువ్వు. నిన్ను నువ్వు చూసుకో. నన్ను రేప్ చేద్దామని వచ్చినప్పుడు ఏమి అయింది ?" తనలో అప్పటివరకు వున్న కోపాన్ని, అసహ్యాన్ని జాలి, దయ లేకుండా అతనిపై ప్రదర్శించింది.

సిగ్గుతో, ఆమె ముఖాన్ని చూడలేక, తన ముఖాన్ని ఆమెకి చూపించలేక, అతను మంచం దిగాడు.

"అప్పుడే వెళ్ళిపోతున్నావా ? వెళ్లిపోయేముందు ఇక్కడ నువ్వు చేయాల్సిన పనులున్నాయిరా బాడఁఖొవ్. తడిపిన తువ్వాలు తెచ్చి, నువ్వు నా మీద విడిచిన చెత్తనంతా శుభ్రంగా తుడువు. నా వొళ్ళంతా కలుషితమైంది" అతడు తలుపు వైపు వెళుతుంటే కోపంగా చెప్పింది.

ట్రైనింగ్ కుక్క, చెప్పిన మాట ఎలా వింటుందో అలా అతడు వెంటనే బాత్ రూమ్ కి వెళ్లి, తడిపిన టవల్ తెచ్చి, మొద్దుబారిన వాడిలా ఆమె వంటి మీద పడిన దానిని తుడిచాడు. తర్వాత టవల్ పడేసి, తన చొక్కా ఫాంటులని తీసుకుని, బాత్ రూమ్ లైట్ ఆపి, అక్కడినుండి వెళ్లిపోవడానికి రెడీ అయి, వెనక్కి వచ్చి, ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆమె దగ్గర నిలబడ్డాడు.

ఆఖరికి, మెల్లిగా ధిక్కారం కనిపిస్తున్న ఆమె కళ్ళలోకి చూసాడు.

"నన్ను క్షమించు" అన్నాడు.

"ఎందుకు ? నన్ను ఈ స్థితిలోకి లాగినందుకా ? లేక నన్ను అనుభవించ లేకపోయినందుకా ?" తీక్షణంగా అడిగింది.

కొద్దిసేపు అక్కడ నిశ్శబ్దం అంతరాయం కలిగించింది.

"నాకు తెలియదు. గుడ్ నైట్" అని చెప్పాడు.

[anaamika]

clp);
A twist ??

Thanks

[anaamika]

శరత్ గంజాయి పీల్చుతున్నాడు అని చదివినప్పుడె యిది వూహించాను.

మీ ఊహా శక్తికి నా వందనం

:shy:

[anaamika]

సూపర్ గా రాస్తున్నారు

అభినందిస్తున్నందుకు చాలా చాలా సంతోషం

[anaamika]

ఆ నలుగురూ గురువారం తెల్లవారుఝామున పడుకున్నారు. దానితో ఆలస్యంగా లేచిన శరత్ brunch తయారుచేసాడు. రాహుల్ కూడా తల దువ్వుకుని వచ్చి మిగిలిన వాళ్ళతో కలిసాడు.

శరత్ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ముఖ్య స్థానంలో కూర్చుని, మిగిలిన అభిమాన సంఘ సభ్యుల వైపు చూసాడు. అక్కడున్న ఎవరికీ అదొక సెలవు దినంలా, ఎంజాయ్ చేయడానికి వచ్చినట్లు అనిపించడం లేదు. ఆది మునగదీసుకుని వున్నాడు. రంజిత్ ఇంకో లోకంలో ఉన్నట్లు ఎటో చూస్తున్నాడు. తన ఎదురుగా వున్న అద్దంలో తనని తాను చూసుకున్న శరత్ కి ఆత్మపరిశీలన చేసుకున్నట్లు అనిపించింది. రాహుల్, ఒక్కడే చాలా హాయిగా కనిపించాడు.

తన ప్లేట్ లో తినడానికి పెట్టుకున్న రాహుల్ మిగిలిన వారి వైపు చూసాడు. అతను వాళ్ళను చూసి విచిత్రమైన శబ్దం చేసాడు.

"మనం ఇక్కడికి సెలవు మీద ఎంజాయ్ చేయడానికి వచ్చినట్లుగా, మీ ముఖాల్ని చుస్తే అనిపించడంలేదు. మీకు ఏమైంది ? మీరు ముగ్గురూ నిన్న రాత్రి ఆ సెక్స్ బొమ్మతో గడపలేదా ?" అని అడిగాడు.

ఎవరూ సమాధానం చెప్పలేదు.

రాహుల్ తినడం మొదలు పెట్టాడు.

"నేను ఇంకా మీరు ఆమె గది బయట మీ వంతు కోసం లైన్ లో నిలుచుని ఉంటారని అనుకున్నా" అన్నాడు రాహుల్.

"అందుకు తొందర ఏముంది. మనకి ఇంకా పదమూడు రోజులు మిగిలాయి" చెప్పాడు రంజిత్.

"బహుశా అది నీకు సరిపోతుందేమో. నాకు మాత్రం సరిపోదు. అయినా మీరు నా ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పనే లేదు. మీరు ఆమెతో నిన్న రాత్రి ఎంజాయ్ చేశారా ? లేదా ?" మిగిలిన వాళ్ళ వైపు అనుమానంగా చూస్తూ అడిగాడు రాహుల్.

"నేను ఎంజాయ్ చేశా" తన ప్లేట్ లో ఉన్నదాన్ని తింటూ చెప్పాడు రంజిత్.

"ఎలా అనిపించింది ? అద్భుతంగా లేదా ?"

"అద్భుతమే" చెప్పాడు రంజిత్.

"మరి నీ సంగతి ఏమిటి ఆది ?"

ఆది అయిష్టంగా తలూపాడు.

"గడిపా. అలా గడపాలని అనుకోలేదు అయితే నన్ను నేను అదుపులో పెట్టుకోలేక పోయాను" చెప్పాడు ఆది.

"నువ్వు చేసిన పనికి నా అభినందనలు. ఇప్పుడు నువ్వు మగాడివని అనిపించుకున్నావు" నవ్వుతూ చెప్పాడు రాహుల్. అతను శరత్ వైపు తిరిగాడు.

"మన నాయకుడు ఇంకా ఏమీ చెప్పలేదు" అన్నాడు.

శరత్ తన కుర్చీలో అసహనంగా కదిలాడు. తన ప్లేట్ నుండి తల పైకి లేపలేదు.

"మీరు అందరూ పడుకున్నాక నేను ఆమె గదిలోకి వెళ్ళాను. పెద్దగా ఏమీ అనిపించలేదు. నేను ఒప్పుకుంటున్నా" అన్నాడు.

"అదీ సంగతి. ఇప్పుడు నీకు నువ్వు ఒక పెద్ద నేరస్తుడిలా అనుకుంటున్నావా ? నాకైతే నువ్వు అలా కనిపించడం లేదు మరి" అన్నాడు రాహుల్ అభినందించినట్లు.

"అయితే నాకు కూడా పెద్దగా ఏమీ అనింపించలేదు. అయినా నేను ఆమెని అలా కోరుకోలేదు" అన్నాడు శరత్.

"అయితే, నువ్వైతే చేసావుగా" వదలకుండా అన్నాడు రాహుల్.

అందుకు శరత్ సమాధానం చెప్పలేదు.

అతను చేసాడు, చేయాల్సి వచ్చింది, చేయలేదు ఏదీ చెప్పలేదు. సాంకేతికంగా చెప్పాలంటే - అతను చేయలేదు. అయితే అతని ఉద్దేశం ప్రకారం, అతనికి చేయాలని వుంది, అందుకు ప్రయత్నించాడు, మానభంగం అనే నేరాన్ని చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.

నిరాశాజనకమైన రాత్రిలో, నిద్రకు ముందు, తాను తన సిద్దాంతాలు మరియు హామీలకు విరుద్ధంగా ప్రవర్తించడానికి ప్రేరేపించినదేంటో అర్థం చేసుకునేందుకు ప్రయత్నించాడు. తన ప్రవర్తన పూర్తిగా గంజాయి మత్తుపై ఆధారపడి ఉందని అనుకోవడం సరి కాదు అని అతనికి నిశ్చయంగా తెలిసింది. మరొకటి, మరింత సంక్లిష్టమైనది, అతన్ని ప్రేరేపించింది - తన దృష్టిలో రాహుల్ ఒక సామాజిక ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘించి, బలమే హక్కు అన్న నిబంధనను ఏర్పరచినప్పుడు, రంజిత్ ఆ మార్గాన్ని అనుసరించినప్పుడు, ఆది లాంటి చట్టం మరియు వ్యవస్థ పట్ల అనుకూలంగా ఉన్న వ్యక్తి కొత్త నిబంధనను అంగీకరించినప్పుడు, ఒక హింసాత్మక ఘటన చోటుచేసుకుంది. వారి నైతికత పూర్తిగా తలకిందులుగా మారిపోయింది.

కానీ ఆ మార్పు తక్షణమే జరిగిందా అని శరత్ ఆలోచించాడు. బహుశా, వారు క్రమంగా, కొద్దికొద్దిగా  చెడిపోయారు. తమ కోరికను నెరవేర్చుకోడానికి సమాజపు పరిమితులు దాటి తీసుకున్న ముఖ్యమైన అడుగు అయి ఉండవచ్చు. తమ అబద్ధాలు, తమ మారుపేర్లు, తమ మత్తు, తమ అపహరణలతో, నాగరిక ప్రవర్తనను విడిచిపెట్టారు. కోరికకు లొంగి, మొదటి అత్యాచారం జరిగినప్పుడు, నాగరికతను మర్చిపోయారు. ఎవరికి జవాబు చెప్పాల్సిన అవసరం లేకుండా, వారు నిబంధనలను తిరిగి నిర్వచించుకుని అలా చేశారు. ఒక తప్పును, మెజారిటీ ద్వారా, సరియైనదిగా చేయడానికి చూసారు. వారి అభిమాన సంఘం మూడవ వంతు కొత్త నిబంధనలను అంగీకరించింది. తాను చేసిన చర్యను తాను కూడా సమర్ధించుకున్నాడు.

రాహుల్ ఏదో ప్రశ్నను అడుగుతుండగా, శరత్ తన ఆలోచనల నుండి బయటపడ్డాడు.

"ఆమెని ఎవరైనా ఈరోజు ఉదయం చూసారా ?"

"నేను చూసాను. నేను మీ అందరికన్నా ముందుగా నిద్ర లేచాను. తనకి ఏమైనా సహాయం చేయగలనేమో అని తెలుసుకోడానికి వెళ్లాను" చెప్పాడు శరత్.

"అనుకున్నా, నువ్వు అప్పుడే నీ రెండో రౌండ్ ని, మా కన్నా ముందుగానే మొదలు పెట్టావన్నమాట" గుర్రుగా అన్నాడు రాహుల్.

"లేదు, చెత్తగా మాట్లాడకు. నువ్వు అనుకున్నట్లుగా నేను ఆమె మీద చేయి కూడా వేయలేదు. తన పరిస్థితి ఎలా వుందో తెలుసుకోవాలని వెళ్ళాను" కోపంగా గట్టిగా చెప్పాడు శరత్.

"ఎలా వుంది మరి ?" తన మూతిని తుడుచుకుంటూ అడిగాడు రంజిత్.

"నిన్న ఎలా వుందో ఈరోజు కూడా అలానే వుంది. నీరసంగా, కోపంగా వుంది. నాతో మాట్లాడడానికి ఇష్టపడలేదు. తాను బాత్ రూమ్ వాడుకోవడానికి కట్లు విప్ప దీసినప్పుడు, నాతో గొడవపడుతుందేమో అని అనుకున్నా. అయితే తాను చాలా నీరసంగా వుంది. నేను తనకి తినిపించడానికి, ఏదైనా తాగించడానికి ప్రయత్నించాను అయితే జ్యూస్ మాత్రమే తాగింది. నేను మళ్ళీ కట్లు కట్టి వచ్చేసా" చెప్పాడు శరత్.

"చూడడానికి ఎలా వుంది ?" అడిగాడు రంజిత్.

"చూడడానికా ?"

"ఇంకా అందంగానే అనిపిస్తుందా ?"

"ఇంతకుముందు కన్నా ఎక్కువగా" నిజాయితీగా చెప్పాడు శరత్.

"అలాంటప్పుడు ఎందుకు దెంగకుండా వచ్చావు ?" రాహుల్ తెలుసుకోవాలని అడిగాడు.

"దానికీ, దీనికీ ఏమి సంబంధం వుంది ? నిజం చెప్పాలంటే, బలవంతం చేస్తూ అనుభవిస్తే, అందులో ఏమి సంతోషం ఉంటుంది ?" అసహ్యంగా రాహుల్ కి చెప్పాడు శరత్.

"దేవుడా !! మళ్ళీ మన రక్షకుడు తిరిగి ప్రవేశించాడు. నేను నా ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని నాకు ఎలా కావాలంటే అలా తీసుకుంటా" చెప్పాడు రాహుల్.

అప్పుడు ఆది, శరత్ కి సపోర్ట్ చేస్తూ మాట్లాడాడు.

"శరత్ చెప్పిన దానిలో నిజం వుంది. ఒక నిస్సహాయ స్థితిలో వున్న మనిషి తో అవకాశాన్ని తీసుకోవడం నాకూ నచ్చదు. దానిని మామూలు సెక్స్ అనరు. ఎలా చెప్పాలి - అది హస్తప్రయోగం లా - చచ్చిన శవం తో చేసినట్లు - నాకు ఆ ఆలోచనే ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది" అన్నాడు ఆది.

"నువ్వు చాలా ఎక్కువ చేసి చెబుతున్నావు ఆది. ఆమె గతాన్ని చుస్తే, నాకేమీ తప్పు చేసిన భావం లేదు. అయితే, ఒకటి ఒప్పుకుంటా, ఆమెని అలా కట్టేసి, ఇష్టం లేనట్లు తన్నుతూ, తిడుతూ ఉంటే, అందులో పెద్ద ఎంజాయ్ ఏముంటుంది" ఆది మాటలకి అడ్డు తగులుతూ చెప్పి, రాహుల్ వైపు తిరిగి "అలా బలవంతంగా అనుభవించడం వల్ల మనకి పూర్తి సంతోషం దక్కదు. నువ్వు దానిని ఒప్పుకోవాల్సిందే రాహుల్" అన్నాడు రంజిత్.

"ఏమో, అదంతా నాకు తెలియదు. నన్ను ప్రతిఘటిస్తుంటే నాకేమీ ఇబ్బంది లేదు. నా కోరిక ఇంకా పెరుగుతుంది. అయితే, నువ్వు చెప్పింది కూడా నిజమే రంజిత్. మనం తనని దెంగుతుంటే, తాను మనకి సహకరిస్తుంటే, అది ఎక్కువ మజాగా ఉంటుంది. నేను, దాని పొగరు అణచడానికి, చాలా కష్టపడాల్సి వచ్చింది. నాకు సహకరిస్తే, ఆ శక్తి అంతా ఎక్కడ ఉపయోగించుకోవాలో అక్కడ ఉపయోగించే వాడిని - దాని లో లోతుల్లో" అన్నాడు రాహుల్.

అక్కడున్న ఆహారం చల్లగా అవడంతో, శరత్ దానిని వేడి చేయడానికి వంటగది లోకి వెళ్ళాడు. అతనికి రాహుల్ అలా బూతులు మాట్లాడడం నచ్చలేదు. అయినా అతడు వాళ్ల సంభాషణని అడ్డుకునే ప్రయత్నం చేయలేదు.

"నేను, ఆమెని మనకి సహకరించేట్లు బుద్ది కలగాలని కోరుకుంటున్నా. అలా గనక మారితే, మన ఈ సెలవలకి పూర్తి న్యాయం జరిగినట్లే" ఆశగా చెప్పాడు రంజిత్.

"అలా జరిగితే, నాకు తప్పు చేశానన్న భావం పోతుందని అనుకుంటున్నా" చెప్పాడు ఆది.

"తొక్కేమీ కాదు, సహకరించాలని అనుకోకపోతే పోనివ్వు. మనం చేయగలిగింది ఏమీ లేదు. అందువల్ల పెద్ద తేడా ఉండదు" అన్నాడు రాహుల్.

"ఒకవేళ తాను సహకరించకపోతే, నేను నిన్న రాత్రి చేసినట్లు చేయగలనని అనుకోవడంలేదు. రాత్రి అంతా నేను చేసిన పనికి పశ్చాత్తాప పడుతూనే వున్నా" అన్నాడు ఆది.

"నేను నీలా అనుకోవడంలేదు. అది ఇక్కడ ఉన్నంత కాలం నేను దెంగుతూనే ఉంటా. ఆమె సహకరించకపోతే, నాకు అలా చేయడం కష్టం అవుతుంది. నేనింతవరకు ఎవరినీ అలా చేయలేదు. ఒప్పుకుంటే ఇప్పుడు పొందిన అనుభూతికి వంద రెట్లు ఎక్కువ ఎంజాయ్ చేయగలం" చెప్పాడు రంజిత్.

"ఓయ్ శరత్, నువ్వేమంటావు ?" వంటగది లోకి చూస్తూ అడిగాడు రాహుల్.

"లేదు లేదు. నేను తనని బలవంతం చేయను. గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నా. నేను బలవంతం చేసి నా మనసుని చంపుకుని బ్రతకలేను. మీ సంగతి నాకు తెలియదు. ఒకవేళ ఆమె ఒప్పుకుంటే, మనం మొదట్లో అనుకున్నట్లు, అప్పుడు ఏ ఇబ్బందీ ఉండదు" సమాధానం ఇవ్వడానికి వంటగది తలుపు దగ్గరికి వచ్చి చెప్పాడు శరత్. అతను తిరిగి లోపలికి వెళుతుండగా రాహుల్ అతడిని ఆపాడు.

"నువ్వు ఎవరికోసం వండుతున్నావు ? నీ మనసులో అసలు ఏముంది ?" అని ప్రశ్నించాడు రాహుల్.

అతడిని పక్కకి తోసి, ఒక పళ్లెంలో ఆహార పదార్ధాలు తీసుకుని బయటికి వచ్చాడు శరత్.

"వాటిని ఎక్కడికి తీసుకెళుతున్నావు ?" వెంటనే ప్రశ్నించాడు రాహుల్.

"స్మిత కి ఇవ్వడానికి"

"స్మితకా ?"

"అవును, గత ముప్పై గంటల నుండి ఆమె ఘన పదార్ధమేదీ ముట్టుకోలేదు. ఆకలికి అలమటించి పోతుండవచ్చు. ఇది ఇస్తే ఆనందపడుతుంది".

"తప్పకుండా ఆనందిస్తుంది. అయితే మనం ఇస్తేనే కదా! నాకు ఆ పళ్లెం ఇవ్వు" అని శరత్ ఆశ్చర్యంతో చూస్తుండగా, అతను ప్రతిఘటించే లోపు ఆ పళ్లాన్ని రాహుల్ లాక్కున్నాడు.

"అందరూ వినండి, ఇప్పుడే నాకొక ఆలోచన వచ్చింది. మన ఇబ్బంది పోయినట్లే, ఆమె మనకి సహకరించే మార్గం దొరికింది" అన్నాడు రాహుల్.

"నువ్వు దేని గురించి మాట్లాడుతున్నావు రాహుల్ ?" రంజిత్ తెలుసుకోగోరాడు.

"చూడు, మనం కుక్కలకి ఎలా శిక్షణ ఇస్తాము ? ఇందులో ముఖ్యమైన అంశం ఏమిటంటే - ఆహారాన్ని ఇవ్వడం - ఇవ్వకపోవడమే. నువ్వు కుక్కకి ఏదన్నా నేర్పించాలని అనుకుంటే, దానికి ఆ పని నేర్చుకుంటేనే ఆహారం దొరుకుతుందని అర్ధమయ్యేలా చేస్తాం. నేర్చుకోకపోతే కడుపు మాడుస్తాము. ఇది ఆ కుక్క తెలుసుకోడానికి కొంత సమయం పడుతుంది అయితే అది తెలుసుకుని తీరుతుంది" చెప్పాడు రాహుల్.

"బుద్ధి ఉందా రాహుల్ నీకు ? ఆమె కుక్క కాదు. ఆమె మనిషి" తన తీవ్ర అభ్యంతరాన్ని చెప్పాడు శరత్.

రాహుల్ చేతిలో వున్న పళ్ళాన్ని లాక్కోవడానికి ప్రయత్నించాడు కానీ రాహుల్ అందనివ్వలేదు.

"ఇప్పుడు ఇక్కడ తేడా ఏమీ లేదు. నేను చెబుతున్నాను వినండి. ఒక ఆడకుక్క కుక్క, ఒక ఆడకుక్క అమ్మాయి, ఇద్దరినీ ఒకేలా దారికి తేవచ్చు. నేను మిలిటరీ లో వున్నప్పుడు, యుద్ధ సమయంలో, దొరికిన ఖైదీలతో అలా చేసే వాళ్ళని దారికి తెచ్చుకునే వాళ్ళం. కాబట్టి నేను చేస్తున్న పనికి అడ్డు రాకండి. ఇక్కడ ఏది జరగాలన్నా ఇకనుండి నేను చెప్పినట్లే జరగాలి" చెప్పాడు రాహుల్.

"బహుశా రాహుల్ చెప్పింది కరెక్ట్ కావొచ్చు. అతనికి ఒక అవకాశం ఇచ్చి చూద్దాం" రంజిత్, శరత్ కి చెప్పాడు.

పెరుగన్నం తింటున్న ఆది ఆశ్చర్యపోయాడు.

"అసలు నువ్వు ఏమి చేయాలని అనుకుంటున్నావు రాహుల్ ?" అని అడిగాడు.

"నువ్వు కూడా నాతో వచ్చి చూడు. అయితే నేను చేసే పనికి అడ్డు పడొద్దు" అంటూ పళ్ళాన్ని తీసుకుని ముందుకు కదిలాడు.

వాళ్ళందరూ రాహుల్ వెనుక వరుసగా నడుచుకుంటూ వెళ్లి బెడ్ రూమ్ తలుపు దగ్గర ఆగారు.

"మీరు ఇక్కడే వుండండి. నా ప్రతిభను ఇక్కడే నిలుచుని గమనించండి" అంటూ వాళ్ళని చూసి నవ్వాడు.

అతను తలుపు కి ఎదురుగా నిలబడి, తిన్నగా నిలబడి, చేతిలో వున్న పళ్ళాన్ని మీదకి లేపి, తలుపుని రెండో చేతి వేళ్ళతో తట్టి "మేడం, నేను మీ వంట మనిషిని. మీ లంచ్ తయారైంది" అని హోటల్ లో సర్వర్ చెప్పినట్లు అన్నాడు.

అతను మిగిలిన వాళ్ళ వైపు చూసి, తలుపు బార్లా తెరిచి, లోపలికి వెళ్ళాడు.

శరత్ తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి లోపల ఏమి జరుగుతుందా అని చూస్తున్నాడు. ఆమె లోపల మంచం మీద తెరుచుకుని వున్నట్లుగా పడుకుని వుంది. అయితే అంతకుముందు శరత్ వచ్చినప్పుడు ఆమె మీద కప్పిన దుప్పటి అలానే వుంది. పళ్ళాన్ని పట్టుకుని వస్తున్న రాహుల్ ని పట్టించుకోకుండా ఆమె తన మీదున్న ceiling వైపే చూస్తుంది.

"హే అందగత్తె, ఈరోజు ఉదయం మీకెలా వుంది ?" అడిగాడు రాహుల్.

ఆమె సమాధానం ఇవ్వలేదు.

దుప్పటిని కొద్దిగా పక్కకి జరిపి, పళ్ళాన్ని అక్కడ ఆమెకి ఆహరం కనిపించేలా పెట్టాడు రాహుల్.

"ఆకలితో అలమటించి పోయుంటావు. వాసన చూడు. గుడ్లు, ఆమ్లెట్ తెచ్చాను. వాసన బావుంది కదా. ఇంకా ఏమి తెచ్చానబ్బా ? బత్తాయి రసం, వెన్న రాసిన బ్రెడ్, వేడి వేడి కాఫీ వున్నాయి. నీకు బలం రావాలని మేము అనుకున్నాము. నేను నీ ఒక చేతి కట్లు విప్పుతా. దానితో తిను. అయితే పిచ్చి పిచ్చి పనులు చేయవని అనుకుంటున్నా. నేను ఒక ప్రక్కన వుండి నిన్ను గమనిస్తుంటా. అలాగే ఇది కూడా గమనిస్తుంది" అని చెప్పి తన జేబు నుండి రివాల్వర్ తీసుకుని, నడుము మీద చేతులు ఉంచి నిలబడ్డాడు.

ఆమె తన తల త్రిప్పి అతని వైపు చూసింది కానీ ఏమీ మాట్లాడలేదు.

అతను తన రివాల్వర్ ని తిరిగి జేబులో పెట్టుకున్నాడు.

"నీ ఆహారంలోకి ఇంకా ఏమైనా కావాలా ?" అని అడిగాడు.

ఆమె తన పెదవులు కొరుకుతూ, మాట్లాడడానికి కష్టపడింది. చివరికి మాటలు బయటికి వచ్చాయి.

"నీలో ఇంకా ఏ మాత్రమైనా మర్యాద అనేది మిగిలి ఉంటే, నాకు మత్తుమందో, నిద్ర మాత్రనో ఇవ్వు. ఏది అయినా పర్లేదు" అంది.

"నువ్వు వాడేది మా దగ్గర ఉంది. Nembutal కదా ! చూసావా ? నీ గురించి మేము చాలా ఆలోచించాము".

"అది ఒకటి నాకు ఇస్తావా ?"

"తప్పకుండా. తెచ్చిన మొత్తం భోజనం కూడా ఇస్తా. నిజం చెప్పాలంటే, నువ్వు ఏది అడిగినా ఇస్తాము ఇకనుండి. అయితే నువ్వు తీసుకున్న ప్రతి దానికి నువ్వు తిరిగి చెల్లించాల్సి ఉంటుంది".

"తిరిగి ఇవ్వాలా ? ఏమి తిరిగి ఇవ్వాలి ? నాకు తెలియడం లేదు".

"ఈ ప్రపంచంలో ఎవ్వరూ ఏదీ ఉచితంగా ఇవ్వరు. ప్రపంచం ఎవ్వరికీ బాకీ ఉండదు అని మా అమ్మమ్మ చెప్పేది. అది నిజం కూడా. నువ్వు పొందే దానికి నువ్వు చెల్లించాలి. ఏదీ ఉచితంగా రాదు. ఇక్కడ కూడా నీకు అది వర్తిస్తుంది. నువ్వు ఎంత పెద్ద స్టార్ వి అయినా, ఎన్ని డబ్బులున్నా సరే. నీకు మూడు పూటలా భోజనం పెడతాం. నీ మాత్రలని నీకు ఎప్పటికప్పుడు ఇస్తుంటాం. నువ్వు కోరే ప్రతిదీ, మాకు అందుబాటులో వున్నది ఇస్తాము. అందుకు ప్రతిఫలంగా నువ్వు ఒకటి మాకు ఇవ్వాలి. అదేంటో తెలుసా ?"

ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.

"నువ్వు కోరినవన్నీ ఇస్తున్నా, మేము కోరుకునేది చాలా చిన్నది. నువ్వున్న పరిస్థితిలో, నువ్వు వుండే గది ఖర్చు, బస ఖర్చు నువ్వు ఇవ్వలేవు. ఒక్కటి మాత్రం ఇవ్వగలవు. మేము అడిగేది కూడా అదే. నీ స్నేహం".

ఆమె ఏమి చెబుతుందా అని ఎదురుచూశాడు. ఆమె అతడిని ఏ భావం లేకుండా చూసింది కానీ ఏమీ మాట్లాడలేదు.

"ఇప్పుడిక నీ చేతుల్లో ఉంది. ఈ వేడి వేడి భోజనం తినడానికి సిద్ధంగా ఉంది. నీ నిద్ర మాత్రలు ఒక్క నిమిషంలో నీ ముందు ఉంటాయి. త్వరలో నీకు కట్టిన కట్లు కూడా తీసివేయ బడతాయి. నిన్ను మంచానికి కట్టి ఉంచం. మేము నీ నుండి కోరుతుంది, ఈ కొట్లాటలు, తిట్లు, బలవంతాలు కాదు. సహకరించడం. నువ్వు మాతో ఎలా వ్యవహరిస్తావో, మేము నీతో అలానే వ్యవహరిస్తాము. ఇప్పుడు చెప్పు. ఏమంటావు ?"

తలుపు దగ్గర నిలబడి చూస్తున్న శరత్ కి ఆమె ముఖం కోపంతో ఎర్రగా మారడం కనిపించింది.

"దెంగెయ్యారా పిచ్చ నా కొడకా, దొంగ లంజాకొడకా - ఇలా అంటా. బండరాళ్ల కింద బ్రతికే జెర్రీ లాంటి వాడివి నువ్వు. పాక్కుంటూ అక్కడికే వెళ్ళు. నువ్వు, నీ సహచరులు అందరూ, మీరు తెచ్చిన భోజనాన్ని, తెస్తామన్న మాత్రలని మడిచి మీ గుద్దల్లో పెట్టుకోండి. నా సమాధానం ఇది. నేను మీకు ఏమీ ఇవ్వను. మీకు ఏమి కావాలో మీరు తీసుకోండి - రాత్రి తీసుకున్నట్లు. అయినా నా అంతగా నేను మీకు ఏమీ ఇవ్వను. ఇది బాగా గుర్తుపెట్టుకుని నా కళ్ళ ముందునుండి బయటికి దెంగెయ్యి, లంజాకొడకా".

"నీ సమాధిని నువ్వే తొవ్వుకున్నావు. అందులోనే వుండు" నవ్వుతూ చెప్పాడు రాహుల్.

మళ్ళీ తన నటనని మొదలుపెట్టి, పెట్టిన పళ్ళాన్ని తీసి, పరిశీలించి, దాని వాసన పీలుస్తూ, ముఖాన్ని ప్రకాశవంతం చేసాడు. బత్తాయి రసాన్ని ఒక గుక్క తాగి, పెదవుల్ని తుడుచుకున్నాడు. ఆమ్లెట్ ని తింటూ రుచికరంగా ఉందని పొగిడాడు. ఆమెని చూసి మళ్ళీ నవ్వాడు.

"సరే బొమ్మా, నువ్వు కోరుకుంది నీకు దొరకడం, దొరకకపోవడం నువ్వు ఇచ్చే సహకారం పై ఆధారపడి ఉంటుంది. అయితే మా ప్రేమలో నీకు లోటు ఉండదు" అంటూ తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి మిగిలిన వాళ్ళను కలిసి, తన భుజం మీదుగా ఆమెతో చెప్పాడు.

"నీకు ఎక్కువగా ఏదన్నా కావాలనుకుంటే, మాకు ఎక్కువగా ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది. ఇక ఇదే చివరి నిబంధన. మళ్ళీ కలుద్దాం నా చెక్కరి గుళికా" అన్నాడు.

ఆ గది తలుపు మూసి, మిగిలిన వాళ్ళని చూసి తమాషాగా నవ్వాడు.

"కొద్దిగా ఓపిక పట్టండి. రాహుల్ ఆడే ఆటను చూడండి. నన్ను నమ్మండి. ఇంకో 48 గంటల్లో మీరు ప్రపంచంలోనే అందమైన పూకున్న అమ్మాయితో ఆనందాలు అనుభవిస్తారు" అన్నాడు.

***

[anaamika]

ఆహారం, దప్పిక, నిద్ర లేకుండా వున్న స్మిత, మంచం మీద కట్టబడి వుండి అర్థంలేని ప్రేలాపనలతో కూడిన మానసిక అవ్యవస్థ లోకి వెళ్లే అంచుల్లో వుంది.

ఆమెకి మధ్యాహ్నం ఎప్పుడు వెళ్లిపోయిందో తెలియలేదు. ఆమె మనసులో, గడిచిన కొన్ని బాధాకరమైన గంటలు కూడా ఎలా వెళ్లిపోయాయో తెలియలేదు.

తన గది అద్దం వెలుపల కాంతి లేకపోవడంతో అది మళ్ళీ ఇంకో రాత్రి అయినట్లు ఆమెకి తెలిసింది. ఆమె మంచం ప్రక్కన వున్న టేబుల్ మీద పెట్టిన గడియారంలో 8.30 చూపించడంతో, ఆ దెయ్యం రాజ్యంలో అప్పుడు రాత్రి 8.30 అయినట్లు అర్ధమైంది.

తనకి జ్వరం వచ్చినట్లు అనిపించసాగింది. అది నిజమో కాదో తెలియదు.

ఆమె మనసు కొంత ఆశకు ఆసరాగా నిలిచే ఆలోచనలను ఊహిస్తూ, చివరకు ఒక దానితో స్థిరపడింది. ఆమె మనసు, వెయ్యోసారి అదృశ్యం అయిన వ్యక్తుల గురించి ఆలోచించింది. ఆమె లాంటి ప్రసిద్ధ మహిళ, ఆ స్థాయిలో పేరొందిన వ్యక్తి, సింపుల్గా అదృశ్యమై, ఎవరూ వెతకకుండా ఉండరని ఆమె ఊహించుకోలేకపోయింది. అసాధ్యం. అయితే, ముందుగా, ఆమె తన భద్రత నుండి ఇంత సులభంగా బయటకు లాగబడి, ఇంత సులభంగా బంధించబడి, ఇంత సులభంగా అవమానించబడి, ఆమె గురించి బాగా తెలిసిన, ఆరాధించిన ఎవరైనా ఒకరు తనకు రక్షణ అందించకపోవడం గురించి ఆలోచిస్తూ, ఆమెకి వున్న ప్రాముఖ్యత ఇంకా కీర్తిపై సందేహాలు పెట్టుకుంది. ఆమె తన సందేహాలను పరిశీలించింది. తన అశక్తత వల్ల ఆమె ఆత్మాభిమానంలో ఏర్పడిన లోటును  గుర్తించింది. ప్రపంచం మొత్తం దృష్టిలో తన ప్రాతినిధ్యం ఏమిటో గుర్తించేందుకు ఆమె తన ఆత్మ బలాన్ని ఉపయోగించుకుంది.

ఇప్పుడు, ఎందుకు ఆమె కోసం ఎవ్వరూ వెతకడంలేదు ? ఎందుకు ఆమె స్నేహితుల గుంపు, సెక్యూరిటీ అధికారి లు, అభిమానులలో ఎవరో ఒకరు ఆమెను రక్షించేందుకు ఏదైనా ఎందుకు చేయడంలేదు ?

తాను అదృశ్యం అవడం అనేది చాలా పెద్ద విషయం. ఇప్పుడు ఆమె ఆశలన్నీ ఆ అంశం మీదే వున్నాయి. బ్రహ్మం, సునీత తప్పక సెక్యూరిటీ అధికారి ల దగ్గరికి వెళ్ళివుండాలి. ఇప్పటికే తాను మాయం అయిన సంగతి వాళ్లకి పక్కాగా తెలిసిపోయి ఉంటుంది. ఇక సెక్యూరిటీ అధికారి విషయానికి వస్తే, వాళ్ళు తెలివికల వాళ్ళు, శాస్త్రీయంగా అభివృద్ధి చెందిన పరికరాలు ఉండడం వల్ల తాను కిడ్నాప్ అయినట్లు, కిడ్నాప్ చేసిన వ్యక్తుల గురించి, తాను ఎక్కడ వున్న సంగతీ కనుక్కుని వుంటారా ? తన గురించి వాళ్ళు ఏమేం చేయగలిగే అవకాశాలు ఉన్నాయో ఊహించడానికి ప్రయత్నించింది. సెక్యూరిటీ అధికారి బలగాలు ఈ నిమిషంలో తన ఆచూకీ తెలుసుకుని, ఇక్కడికి వచ్చి, తనని బంధించిన వ్యక్తుల్ని బంధించి తనని రక్షించినట్లు వూహించుకుంటుంది.

ఇలాంటి ఊహలో ఉండగా - ఒక్కసారిగా ఆమెకి వచ్చిన ఒక ఆలోచన - ఆ ఆశల్ని తుత్తునియలు చేసింది. ఆమెకి తాను కిడ్నాప్ చేయబడడానికి ముందు రోజు రాత్రి, సునీత తో ఏమి మాట్లాడిందో గుర్తుకొచ్చింది. ఆరోజు తాను నిద్ర పోయేముందు జరిపిన సంభాషణ.

తాను అందరినీ వదిలేసి దూరంగా ఎక్కడికైనా వెళ్లాలని చెప్పడం, తనని ఎవరూ గుర్తుపట్టని ప్రదేశానికి వెళ్లి, ఒక సాధారణ మనిషిలా బ్రతకాలని అనుకోవడం, అంతా గుర్తుకొచ్చింది.

దేవుడా, దేవుడా అలా అప్పుడు ఎందుకు అన్నా ? అయ్యో.. అనవసరంగా వాగాను. ఇప్పుడు తనకి తాను మాయం అయ్యాక ఏమి జరిగి ఉంటుందో ఊహించింది.

"ఆమె మాయం అవడానికి ముందు రాత్రి నీతో అలా అన్నదా ?" బ్రహ్మం అడిగాడు.

"సరిగ్గా ఆ మాటలే చెప్పింది. ఎవరికీ తెలియకుండా ఎక్కడికైనా వెళ్లిపోవాలని, ఎవరికీ దొరకకూడదని చెప్పింది" సునీత చెప్పింది.

"అయితే అదే జరిగి ఉంటుంది. మనకి చెప్పకుండా అందుకే వెళ్ళిపోయింది. ఎక్కడో తెలియని ప్రదేశంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉండి ఉంటుంది" బ్రహ్మం చెప్పాడు.

"మనలో ఎవరో ఒకరికైనా చెప్పి వుండాల్సింది కదా" సునీత అంది.

"ఇంతకుముందు ఇలా ఒకసారి చేసింది కదా సునీతా" బ్రహ్మం అన్నాడు.

"అయినా ఒక్కసారి ....." సునీత చెప్పబోయింది.

"చెప్పకు. అదే జరిగివుంటుంది. ఇప్పుడు సెక్యూరిటీ అధికారి ల దగ్గరికి వెళ్లి లాభం లేదు. కొన్ని రోజుల తర్వాత ఆమె తిరిగి వస్తే మనం వెధవలమి అవుతాము. బహుశా ఇక మనం ఆమె తనంత తానుగా తిరిగి వచ్చే వరకు ఎదురు చూడాల్సిందే. మనం ఆందోళన పడి ఉపయోగం లేదు సునీతా. ఆమె నీకు వివరంగా చెప్పింది కదా. ఇప్పుడు అదే చేసింది. ఇక తన కోసం మనం ఎదురు చూడడం తప్ప చేయగలిగింది ఏమీ లేదు" బ్రహ్మం అన్నాడు.

అయ్యో .... దేవుడా ... ఎంత పని చేశా. ఆరోజు పిచ్చిగా, అమాయకంగా, అర్ధంపర్ధం లేని మాటలు నేను సునీతతో ఎందుకు అన్నాను. ఇప్పుడు వాళ్ళు తప్పకుండా పొరబడి వుంటారు. ఆ మాటల వల్ల ఇప్పుడు తనకోసం వాళ్ళు వెతికే అవకాశం పూర్తిగా తుడిచిపెట్టుకుని పోయినట్లే.

తనే తన చేతులారా వున్న ఒక్క ఆశనీ పోగొట్టుకుంది.

ఒక సముద్రం మధ్యలో, విరిగి వున్న ఒక చెక్కముక్కని పట్టుకుని వేలాడుతుంది తను. ఇది వాస్తవం. ఇది తాను ఒప్పుకోవాల్సిన వాస్తవం.

ఇప్పుడు తాను ఈ శాడిస్టిక్ షార్క్ ల దయ మీద ఆధారపడి వుంది.

ఆమె .... ఇతరులందరినీ కాదని, ఈ భయానక స్వప్నంలో ఎలా చిక్కుకుంది? ఆమె మనస్సు ఒక తార్కిక వివరణ కోసం తపించింది. నిన్న..... నిన్న మధ్యాహ్నం జరిగిన అసాధారణ క్షణాలను గుర్తించింది. ఆ సమయంలో 'కలల రాజు' ఆమె చెప్పిన ఆమె మోసపూరిత మీడియా ఇంటర్వ్యూలు, ఆమెను ఒక నింఫోమానియాక్గా చూపించడానికి రూపొందించిన ప్రకటనలను చూపించాడు. అదే ఆమె తాజా చిత్రంలో ఆమె పోషించిన పాత్ర. ఈ మొత్తం మోసపూరితత్వం, తనని ఉన్నతంగా చూపించాలని చేసిన ప్రయత్నం, ఆమె కృత్రిమ ప్రతిమని నిర్మించడం, ఆమెను ఈ మంచం మీద బందీగా మార్చేసింది.

తాను నిర్మించిన తన తల్లిదండ్రుల చరిత్రనే వీళ్ళు నిజమని భావించారు. కానీ తండ్రి తాగుబోతు, తిరుగుబోతు, రోజు కూలీగా పని చేసేవాడని ఎవరికీ తెలియదు. తనకి ఏడు ఏళ్ళ వయసు వున్నప్పుడే కాన్సర్ తో చనిపోయాడు. తన తల్లి తర్వాత తనతో చాలా దారుణంగా పని చేయించేది. డబ్బుకోసం వేశ్యగా మారింది తన తల్లి. రెండు సార్లు తిరిగి పెళ్లిళ్లు చేసుకుంది. రెండో సారి చేసుకున్న మారు తండ్రికి ఆడ పిచ్చి ఎక్కువ. తనకి 16 ఏళ్ళు వచ్చాక, ఒక రాత్రి తన దగ్గర ఎవరో ఉన్నట్లు అనిపించి, మెలకువ వచ్చింది. తన మారు తండ్రి ఒక చేత్తో తన స్థనాలపై చేయి వేసి, రెండో చేతిని తన కాళ్ళ మధ్య పెట్టాడు. ఆ మరుసటి రోజే తాను తన ఇల్లు వదిలి పట్టణానికి వచ్చేసింది.

చదువుకుంటూ, తాత్కాలిక ఉద్యోగాలు చేసుకుంటూ, నటన మీదున్న శ్రద్ద వల్ల అక్కడ చేరి నటనను నేర్చుకుంటూ వచ్చింది. హోటల్ లో వెయిట్రెస్ గా చేసింది. సూపర్ మార్కెట్ లో పని చేసింది. బట్టలు కుట్టే ఫ్యాక్టరీ లో supervisor గా పనిచేసింది. ఒక ఫోటోగ్రాఫర్ తన జీవితంలోకి వచ్చాక తన దశ తిరిగింది. ఎక్కువగా మోడల్ లా పని చేసింది. అందులో తనకి ఎక్కువగా వచ్చినవి బ్రా ఇంకా అండర్వేర్ ప్రకటనలే. అది చుసిన ఒక సినిమా ఫోటోగ్రాఫర్, తన ద్వారా మెల్లిగా అవకాశాలు ఇప్పించసాగాడు. తను కూడా చాలా కష్టపడింది. అలా క్రమంగా ఎదిగి, ఒక మంచి సినిమా అవకాశంతో స్టార్ అయింది. జనాలు తనని ఆదరించారు.

ఇదంతా ఆమె తన మనసు నుండి తుడిచివేసి ఒక గౌరవ ప్రదమైన కథని తన తల్లిదండ్రులకి పెట్టింది. ఇప్పుడు కూడా తనకి అది గుర్తుకి వచ్చేది కాదు అయితే తన ప్రస్తుత పరిస్థితి వల్ల అదంతా గుర్తుకొచ్చింది.

'కలల రాజు' తన మిగిలిన సహచరులని ఎంతగా వాళ్ల మనసుల్ని మార్చాడంటే, ఇప్పుడు వాళ్లకి నిజం తెలిసినా అది నమ్మే పరిస్థితుల్లో లేరు. కానీ అదే నిజం.

సినిమా లలోకి రావాలని ప్రయత్నించే ఎంతో మంది అమ్మాయిల జీవితాలు, ఎంతో మంది పక్కలకే పరిమితమవుతాయో తాను చూసింది. చివరికి వేశ్యాల్లా మారిన వారు ఎందరో. తన అదృష్టం బావుండి తనకి ఆ పరిస్థితులు ఎదురు కాలేదు. అది తన అదృష్టం అనే చెప్పుకోవాలి.

తన గత జీవితానికి సంబంధించింది ఒక సంగతి ఆమెని గందరగోళంలో పడేసింది.

గత జీవితం ప్రకారం - మగాళ్లు వాళ్ళ స్వప్రయోజనాల కోసం ఆమెని వాడుకోవాలని చూసారు. ప్రస్తుత జీవితం ప్రకారం - మగాళ్లని తాను, తన సినిమా అవసరాల కోసం, తాను చెప్పినట్లు మెలిగేలా చేసుకుంది.

ఆమె తన మనస్సులో దీనిని సవరించుకునే ప్రయత్నం చేసింది. పురుషులు తనను ఉపయోగించుకున్నారని  ఆమె ఎప్పుడూ నమ్మింది అందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు..... అలాగే, వారు ఉపయోగించుకున్నారు, నిజంగా ఉపయోగించుకున్నారు కూడా ...... కానీ, ఆమె కూడా తన స్వార్థ ప్రయోజనాల కోసం వారిని నిరంతరం, నిర్దాక్షిణ్యంగా ఉపయోగించిందనేది వాస్తవం. తన కవ్వింపుగా ఉండే లైంగిక ప్రలోభంతో వారిని ఆకర్షించి, తనకు కావలసినదాన్ని సాధించేందుకు చురుకుగా వారిని నడిపించింది. ఆమె పురుషుల ఆకలిని, బలహీనతలను, అవసరాలను ఆసరాగా తీసుకుని, వారిని తన కను సైగలలో ఉంచుకుని, ఒకరిని మరొకరిపై పోటీగా ఉంచింది. డిమాండ్ చేసి, అంగీకరించి, ఎప్పుడూ వ్యాపారం, ఒప్పందం పద్ధతిలో, వారిలో ప్రతి ఒక్కరిని తన గమ్యానికి దారితీసే మెట్లలా ఉపయోగించుకుంది.

కఠినంగా, గట్టి మనసుతో, కొద్దికాలంలోనే, ఆత్మాభిమానాలను, కెరీర్లను నాశనం చేసి, వివాహాలను ఛిన్నాభిన్నం చేసి, పర్వత శిఖరానికి చేరడానికి పురుషులను వేదికలుగా మార్చింది.

ఆమె ఇంకా దీనిని న్యాయవంతంగా భావిస్తుంది.

తనను పురుషుల ప్రపంచంలో కోల్పోయిన చిన్న పాపగా అనుకుంది.

తాను పురుషుల ప్రపంచంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, కుటుంబ భద్రత లేకుండా, విద్య లేకుండా, డబ్బు లేకుండా, సహజ ప్రతిభ లేకుండా, ఒక అనాగరిక వ్యక్తిలా అడ్డంకులు ఎదుర్కొంది.

ఆమెకు ఉన్న ఆత్రం, అభిలాష డబ్బు కోసం కాదు, కీర్తి కోసం కూడా కాదు, కానీ అవి అందించిన దాని కోసం ....... భద్రత, స్వేచ్ఛ, స్వతంత్రత, స్వీయగుర్తింపు కోసం ఆమె నిజంగా ఎంతగా కోరుకుందో మరియు వాటిని పొందటానికి ఎంత కట్టుబడి ఉన్నదో ఆమె మనసుకి తెలుసు.

ఆమె తన కోరికలను తీర్చుకుంది, ఎందుకంటే అదృష్టవశాత్తూ, ఆమెకు ఒకే ఒక్క అదృష్టం - పురుషులు అత్యంత ఆకాంక్షించే సామ్రాజ్యానికి చెందిన ఒక నాణెం - అందం కలిగి ఉంది. అయితే, ఆమె తన ముఖం మరియు శరీరాన్ని పూర్తిగా తన విజయానికి కారణంగా తేల్చలేదు.

తన ప్రయాణంలో, అద్భుతమైన ముఖకవళికలు మరియు ఆకర్షణీయమైన శరీరాకృతులు కలిగిన బాలికలను వందలాది, వేలాది అందమైన యువతులను దాటింది. వారు విజయాన్ని సాధించలేదు, కానీ తాను సాధించింది.

తాను విజయం సాధించిన కారణం కేవలం తన లక్ష్య సాధనకు ఉన్న ఏకాగ్రత మాత్రమే కాదు, తన రూపానికి మించిన దాన్ని వెతికే ప్రయత్నం కూడా.

తాను తన రూపాన్ని ఉపయోగించుకునే విధానాన్ని అధ్యయనం చేసి, నేర్చుకుంది. తాను వారికే సేవ చేస్తుందని నటిస్తూ పురుషులను ఆకర్షించి, ప్రలోభపెట్టి, వారిని తన సేవకులుగా మార్చుకుంది.

ముఖ్యమైన తేడా అదే.

ఆమె ఇకపై తాను ఎంతమంది పురుషులతో పడుకుందో, ప్రేమ చూపించిందో, లేదా మంచం పంచుకున్నదో గుర్తు చేసుకోలేకపోయింది, ఎందుకంటే ఆ దుర్మార్గమైన ఎదుగుదలలో అది గుర్తుంచుకోవాల్సిన విషయం కాదు.

ఆ పురుషులు ముఖరహితులు, శరీరరహితులు, ఎందుకంటే వారు కేవలం తన అభివృద్ధికి అడుగుపథాలు మాత్రమే.

మంచంలోనైనా, బయటనైనా, ఆమె ఎప్పుడూ వారిని చూడలేదు, వారిపై దృష్టి పెట్టలేదు, కానీ వారిని దాటి, దూరంగా ఉన్న శిఖర స్థానం వైపు ద్రుష్టి నిలిపింది.

లైంగికత ఆమెకు ఎప్పుడూ ఏమీ ప్రాధాన్యత కలిగించలేదు. ఆ చర్య ఎప్పుడూ మానవ అంకితభావానికి సూచిక కాలేదు.

అది కేవలం ఒక కరచాలనం, పరిచయ పత్రం, టెలిఫోన్ కాల్, ఒక పరిచయం, ఒక ఒప్పందం, మరేదో మాత్రమే.

సెక్స్ ఆమెకు ఎప్పుడూ ప్రత్యేకమైన విషయం కాలేదు, అది కేవలం మరో ఆటోమేటిక్ శారీరక ప్రక్రియగా, చేయాల్సింది చేయడం, ఉపయోగించుకోవడం, ఎప్పుడో కొన్నిసార్లు ఆనందం పొందడం, కానీ పెద్ద విషయం కాదు, కావచ్చు, లేకపోవచ్చు, అంతే.

అయితే, ఇటీవలి కాలంలో, ఆమె తన పాత ఆలోచనను తిరిగి నేర్చుకుంది. లైంగికతను ప్రేమ యొక్క అవిభాజ్య భాగంగా చూడడం మొదలుపెట్టింది.

ఇదిగో, ఆమె ఇక్కడ ఉంది, ఈ కొత్త మంచానికి బంధింపబడింది, తన భవిష్యత్తును తిరిగి మదింపు చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది.

తన ప్రస్తుత పరిస్థితిని గతంతో అనుసంధానించే ప్రయత్నంలో, ఇది మొదట్లో అనిపించినంత భయంకరంగా అనిపించలేదు.

ఏదేమైనా, వీరు కేవలం మరికొంత మంది పురుషులే, మరియు వారు ఇప్పటికే ఆమెను అవమానించి, ఆమె శరీరాన్ని హింసించి ఉండగా, వారు మరింత అదే చేస్తే పెద్దగా తేడా ఉండదని ఆమె భావించింది.

ఈ విధమైన దృష్టికోణం నుండి చూసినప్పుడు, తాను సహించవలసి ఉన్నదానికి బదులుగా ఏదైనా ఆశించకపోవడం అర్థరహితంగా అనిపించింది.

అవసరమైతే వారు కోరిన కోరికకు లొంగితే వచ్చే నష్టం ఏముంటుంది ?

ఆహారం, విశ్రాంతి, తన చేతులను మంచానికి కట్టివేసి వున్న బాధ నుండి విముక్తి కోసం సహకరించకుండా ఉండడం ఎందుకు ?

ఎప్పటికైనా ఆమెను క్షేమంగా విడుదల చేస్తామని ఒక ఒప్పందం కోసం ఎందుకు చర్చించకుండా ఉండడం ?

ఆమె వారిని పిలిచే ఆలోచన చేసింది. వారిని ఆహ్వానించి, నిర్దిష్టమైన పరిగణనలతో ప్రతిస్పందించేందుకు, ఆమె ప్రతిఘటనను ఆపడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు చెప్పాలని అనుకుంది.

చివరిగా నిర్ణయం తీసుకోవడానికి ముందు, ఆమె ఒక్కసారిగా అక్కడ ఒక వ్యక్తి ఉన్నట్లు గుర్తించింది.

ఆ పొడవైన వ్యక్తి, అతని క్రూరమైన ముఖంతో, ఘోరమైన మాటలతో భయపెట్టే మనిషి, గదిలోకి ప్రవేశించాడు. పడక గది ద్వారానికి తాళం వేసుకుంటూ ఆమె వైపు తిరిగాడు.

[anaamika]

అప్డేట్ చాల బాగుంది

మీకు కథ లో పాత్ర పడే మానసిక సంఘర్షణ, ఆలోచనలు ఎక్కువగా నచ్చుతాయా ?