04-02-2025, 10:36 PM
Thriller అభిమాన సంఘం
Showing only the posts of anaamika: 162 of 292 posts. Show all posts
04-02-2025, 10:37 PM
మూడో ప్రదర్శన.
'వర్తకుడితో' వేదికపైకి రావడం. ఇక్కడ ఆమె పాత్రకు భిన్నమైన విధానాన్ని అవలంబించాలి. అనుభవజ్ఞురాలైన ఆడది, అన్నీ తెలిసిన మనిషి యొక్క శైలి మరియు నైపుణ్యాన్ని అభినందిస్తుంది. అతను ఏమి చేస్తున్నాడో తెలిసి, తాను బోధించేదాన్ని అనుసరిస్తున్న వ్యక్తిని కలవడం అరుదైన సాహసం అనే చెప్పాలి. అనేక మంది అమాయకులు, అనేక మంది ఎక్కువగా మాట్లాడేవారు తీరా పని చేయడంలో విఫలమవుతారు. అదెంత గొప్ప ఉపశమనం.
నగ్నంగా వున్న నీటి గుర్రం తన పక్కన పడుకుని వుంది.
"మాకు సహకరించడానికి ఒప్పుకున్నందుకు సంతోషం. ఇప్పుడు నువ్వు తింటూ, విశ్రాంతి తీసుకుంటుండడంతో మంచిగా కనిపిస్తున్నావు. నిన్ను నువ్వు చూసుకుంటే, నేను చెప్పేది నిజమని నువ్వు కూడా ఒప్పుకుంటావు" అన్నాడు.
"ఒప్పుకోకపోవడానికి ఏముంది. నేను ఒకసారి మనసులో నిర్ణయించుకుంటే, ఇక వెనక్కి తిరిగి ఆలోచించను. నువ్వు చెప్పేది కరెక్టే. ఎదురు తిరుగుతూ సాధించేది ఏముంటుంది ఇలాంటి పరిస్థితిలో ఇరుక్కున్నప్పుడు. అందువల్ల మీకు సహకరించడానికి ఒప్పుకున్నందుకు నేనేమీ బాధ పడడంలేదు".
"అంటే .... నీకు కోపంగా లేదా ?" నిజంగానే సంతోషించాడు.
"నేనెందుకు అబద్దం చెబుతాను. నాకు నచ్చలేదు. నన్ను మీరు ఇక్కడ ఎలా ఉంచారు ? ఒక్కసారి కిడ్నాప్ చేయబడ్డాను అన్న గాయం మానాక, తెలియని వ్యక్తులు నన్ను మానభంగం చేసిన గాయం మానాక, నేను ఇంకా ఈ మంచానికి అనాగరికంగా ఎందుకు కట్టబడి ఉన్నానా అని అనిపిస్తుంది".
"మాకు నిన్ను ఇలా ఉంచాలని లేదు. నాకు నిన్ను ఇలా బంధించాలని లేదు. నా ఒక్కడికి. అయితే నిన్ను స్వేచ్ఛగా వదిలేస్తే, నువ్వు మాకు ఇబ్బందులు కలిగిస్తావని అనుకుంటున్నాము".
"నేను మిమ్మల్ని ఎలా ఇబ్బంది పెట్టగలను ? నన్ను ఈ గదిలో బంధించి వుంచుతారుగా. అప్పుడు కూడా నేను మీ చేతుల్లో బందీనే. నువ్వు ఏమీ అనుకోనంటే, నేను నిజాయితీగా ఒకటి ........"
"చెప్పు స్మితా, నేను నిజాయితీ వున్న ఆడవాళ్ళని గౌరవిస్తా".
"సరే అయితే. నువ్వు ఈ సంగతి మిగిలిన వాళ్ళతో అనకూడదు. ఇప్పుడు నేను నీతో చెప్పబోయే మాటలని, మిగిలిన వాళ్ళతో చెప్పనని నాకు మాట ఇవ్వాలి".
ఆ నీటి గుర్రం సంతోషించడమే కాక, ఒక రహస్యాన్ని తనతోనే పంచుకుంటుంది అన్న ఆనందంలో ఉబ్బితబ్బిబ్బయ్యాడు.
"స్మితా, చెప్పేది విను. మన మధ్య మాటగా చెబుతున్నా. నువ్వు నన్ను నమ్మొచ్చు".
అయితే సరే, చూడు, ఒక ఆడదాని మనస్తత్వం గురించి నీకు తెలుసు నాకు తెలుసు. ఒక ఆడదానికి, ఒక అందమైన వ్యక్తి తనని అపహరించి, బలవంతంగా అనుభవించాలన్న ఫాంటసీ కోరిక ఈ ప్రపంచంలో ఎవరికన్నా ఉంటుందా ? చాలామంది అమ్మాయిలు దీన్ని ఒప్పుకోరు. అయితే ప్రతి అమ్మాయికి ఇలాంటి ఫాంటసీ కోరిక కలగడం సహజం".
"అవును .... అవును.. అది నిజం".
"నేను అలా కొన్ని వందల సార్లు ఊహించుకున్నా. అలా ఊహించుకుని సెక్స్ సుఖాన్ని కోరుకోవడం, మనసులో అపరాధ భావాన్ని కలుగజేస్తుంది ఎందుకంటే, మనం కొన్ని సామాజిక నియమాలకు కట్టుబడి వున్నాం కాబట్టి. అయితే ఇది నా విషయంలో నిజంగా జరిగింది. మొదట్లో నాకు విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. అది ఎందుకో నువ్వు అర్ధం చేసుకోగలవు. నా మామూలు జీవితాన్ని ఒక్కసారిగా నాకు తెలియని మీ నలుగురు వ్యక్తులు నా నుండి గుంజేశారు. నన్ను జైలు లో పెట్టారు. నన్ను కట్టేసారు. నన్ను బలాత్కరించారు. అదంతా చాలా భయంకరం. ఫాంటసీ కోరిక ఉండడం ఒక ఎత్తు. వాస్తవంగా భయంకరంగా జరగడం ఇంకో ఎత్తు".
"అవును. నాకు తెలుస్తుంది".
"అయితే ఒకసారి జరిగాక, చూడు, నేను ఇక్కడ వున్నా, ఇప్పుడు నేనేం చేయగలను ? మీరందరూ నాతో సెక్స్ బంధాన్ని పెట్టుకున్నాక, ఇక అది నా చేతులు దాటిపోయింది. అంటే, నాకేదో పెద్ద నయం కాని రోగం వచ్చి చచ్చిపోయినట్లు కాదనుకో. ఒక ఆడదాన్ని ఆరోగ్యకరమైన దెంగులాట చంపగలదా ? చంపుతుందా ?"
అతడు నవ్వాడు. ఆమె చెబుతున్న మాటలని ఎంజాయ్ చేస్తున్నాడు. అతడు ఆమెని ఇప్పుడు కొత్తగా చూస్తున్నాడు. ఆమె ఎదిగినట్లు అతనికి కనిపిస్తుంది. నడుము నుండి కాళ్ళ మధ్య వరకు కామ సుఖం కోరుకుంటున్న ఆడది అతనికి కనిపించింది.
"స్మితా నువ్వు చెప్పింది నిజమే. పక్కా నిజమే. నువ్వు ఇంత పచ్చిగా మాట్లాడడం నాకు సంతోషంగా వుంది. నువ్వు ఊరించే దానివి కాదని నాకు ముందు నుండి తెలుసు. నీలో ఒక అసలైన ఆడది లోపల దాగి వుంది. ఈ భావన నాకు ఎప్పుడో కలిగింది".
"అవును. నేను అదే. ఒక్కసారి నన్ను నువ్వు సహకరించాలని కోరగానే నేను సహకరించడానికి ఒప్పుకున్నా. నీకో సంగతి చెప్పనా ? అదేమీ సగం చెడ్డగా లేదు. అంటే మీ అందరి విషయంలో అని కాదు. నేనేమీ కోరికలేని అసాధారణ లైంగిక కోరికలు ఉన్న స్త్రీ (nympho) ని కాదు. నేను నాకు నచ్చిన, నేను ఎన్నుకున్న వారితోనే అలా ఉండగలను. నీ స్నేహితులు అందరూ నాకు నచ్చిన వాళ్ళు కాదు. అందరిలోకి పొడుగ్గా, రఫ్ గా వున్న మనిషి ('దుర్మార్గుడు') ఎక్కువ మాట్లాడతాడు తప్ప అతని దగ్గర వ్యవహారం తక్కువ. అతను మొరటోడు. అతనితో నాకు కుదరదు".
'వర్తకుడి' కళ్ళు మెరిసాయి.
"అవును. నువ్వేమి అంటున్నావో నాకు అర్ధమైంది. మనలో మాట, అందరు మగాళ్లు మీదకి ఎక్కి పని కానిచ్చేద్దాం అనుకుంటారు".
"సరిగ్గా చెప్పావు. ఒక్క నీకు నాకు మాత్రమే, సెక్స్ సుఖాలని కొన్ని వందల మార్గాలలో పొందవచ్చని తెలుసు. నేను చెప్పేది తెలుస్తుంది గా" అంది.
అతని సాగిన మాంసం ముక్క, జరగబోయే దాని గురించి ఆలోచించగానే ఉలిక్కిపడింది.
"నువ్వు చెప్పింది నాకు బాగా అర్ధమయ్యింది స్మితా. నా గుండె లాంటి దానివి నువ్వు. నాకు నువ్వున్నావని తెలుసు. అయితే నువ్వు బయటికి చెప్పేంత వరకు, నాకు అనుమానంగానే ఉండేది".
"నేను అందుకే చెప్పా అయితే అది నీ కోసం మాత్రమే," అని ఆమె త్వరగా చెప్పింది, "ఎందుకంటే నేను నీతో సన్నిహిత సంబంధం ఏర్పరచుకున్నానని నేను భావిస్తున్నాను. వారిలో నువ్వు మాత్రమే అనుభవజ్ఞుడవు అని నేను గ్రహించాను. ఈ పధకాన్ని రూపొందించిన కుర్రోడు నాకన్నా చాలా చిన్నవాడు. అతనికి ఏమి జరుగుతుందో తెలియదు. ఇక మిగిలింది వృద్ధుడు, నేను నీకు అతని గురించి ఏమి చెప్పాలి ?"
"నువ్వు ఇక నాకు చెప్పాల్సినదంటూ ఏమీ లేదు స్మితా. మన ఆలోచనలు కలిసాయి" అని నవ్వాడు.
"అవును. కాబట్టే నేను రెండు మూడు సార్లు ఆలోచించిన తర్వాత, నీ నుంచి మాత్రమే నేను ఏదైనా ఆశించగలనని గ్రహించాను. అంటే, నేను నీ కోసం నటిస్తూ ఉండలేను. నన్ను అపహరించాలని నేను కోరుకోలేదు. నేను అత్యాచారానికి గురికావాలని కోరుకోలేదు. కానీ అది జరిగిన తర్వాత, అది నా గతం అనుకున్నా. నేను ఇక్కడ ఉన్నాను కాబట్టి దాని నుండి గరిష్టంగా లాభం పొందాలని నేను నిర్ణయించుకున్నాను. నేను అలా ముందుకు సాగాలనుకుంటే, సహకరించాలి అనుకుంటే, దాని నుండి నాకేదో ఒక లాభం పొందాలని నిర్ణయించుకున్నాను. అది నా పరిణతి అని నేను అనుకుంటున్నాను, మీ అభిప్రాయం ఏమిటి ?"
"అందులో అనుమానం లేదు. నువ్వు అలా కోరుకోవడాన్ని అభినందిస్తున్నాను".
"కాబట్టి నేను నీకు అర్థమయ్యేలా ఏమి చెప్పాలనుకుంటున్నాను అంటే, నేను ఆ మిగతా ముగ్గురికి సహకారం ఇవ్వాలి అనుకుంటే, సరే, నేను ఇస్తాను. కానీ నీవు, నువ్వు ప్రత్యేకం. మన వ్యక్తిత్వాలు ఒకేలా ఉన్నందున, మనం ఒకరికొకరం సరిపోతున్నామని నేను భావిస్తున్నాను. నేను నిన్ను కొంచెం భిన్నంగా, ప్రత్యేకంగా చూడాలనుకుంటున్నాను. అది విలువైనదని నేను భావిస్తున్నాను."
"ఇది విలువైనదని నేను మాట ఇస్తున్నాను," అతను ముఖం ఎరుపుగా మారి ఉత్సాహంగా అన్నాడు. "నీది క్లాస్ హోదా. నేను క్లాస్ హోదాని అభినందిస్తున్న వ్యక్తినని నీకు తెలుస్తుంది."
"సంతోషం. అయితే ఒక్క విషయం ......." అని ఆగింది. ఇబ్బంది పడుతున్న దానిలా ముఖం పెట్టింది. "నే..... నేను... నువ్వు నన్ను ఎలా వూహించుకుంటున్నావో, అలా నేను నీకు అనుకూలంగా మారగలనా అని అనిపిస్తుంది" అంది.
"ఏమంటున్నావు ? ఈ ప్రపంచం లోనే అత్యంత సుందరమైన మనిషివి నువ్వు".
దిండు మీద తన తల అడ్డంగా అటూ ఇటూ ఊపింది.
"కాదు. ఇప్పుడు కాదు. బహుశా ఒకప్పుడు అలా వున్నానేమో. మరలా తర్వాత అలా అవుతానేమో. ప్రస్తుతం ఇక్కడున్న పరిస్థితుల్లో నేను అలా ఉండలేను. ఇలా మంచానికి కట్టబడి, స్నానం చేయకుండా, తయారు అవకుండా, ఇలాంటి ఖరీదు తక్కువ వున్న బట్టల్ని వేసుకుని ఎలా ఉండగలను ? అలా నేను ఉండను. అలాగే, అందరి మహిళలలా, నాకు కొంత స్త్రీలింగ అహంకారం ఉంది. నన్ను ఆకర్షించే మనిషితో ఉన్నప్పుడు నేను ఉత్తమంగా కనిపించాలని కోరుకుంటాను. నేను అతనిని ఉత్తేజపరచాలని కోరుకుంటాను."
"నీకు అలాంటి అలంకారాలు ఏవీ అక్కర లేదు స్మితా. నిన్ను చూడు. నిన్ను చూస్తుంటేనే, నేను ఒక కిలో బరువు పెరిగిపోయాను".
"బ్రహ్మాండం" అతని వైపు కోరికగా చూస్తూ గొణిగినట్లుగా అంది.
"నిజంగా నా ?" గొంతులో ఎదో అడ్డం పడినట్లు అన్నాడు.
"నేను మిగిలిన వాళ్ళని గమనించాను. నువ్వు వాళ్లలో ప్రత్యేకం".
"నువ్వు నాకు నిజంగా మూడ్ ని తెప్పిస్తున్నావు" తన భారీ ఆకారాన్ని దగ్గరికి జరుపుతూ అన్నాడు.
ఆమె అతడి భుజాన్ని, ఛాతీని ముద్దు పెట్టుకుంటూ, తన నాలుక కొనతో, అతని చెంప మీదుగా రాసింది.
"నాకు అవకాశం దొరికితే నేను నీకు ఏమి ఇస్తానో తెలుసుకుంటావు," అని ఆమె గుసగుసలాడింది.
"నన్ను నువ్వు ఒక బికినీ లోనో, స్పష్టంగా కనిపించే లేస్తో తయారు చేసిన తేలికపాటి డ్రెస్సింగ్ గౌను లోనో (transparent negligee) చూస్తే, నేనేమిటో నీకు తెలుస్తుంది. నేను స్వేచ్ఛగా వున్నప్పుడు నన్ను చూస్తే, నేను నీకేం ఇవ్వగలనో అర్ధమవుతుంది".
"నిజంగానా బంగారం, నువ్వు మరీ చెబుతున్నావు".
"నీకోసం ఎలా అయినా ఉంటా" ఆమె గుసగుసలాడింది.
అతని నోరు ఆమె స్థనాల మీదకి వెళ్ళగానే, ఆమె ఆనందంతో నిట్టూర్చింది. తన తలని లేపి, అతని చెవి తమ్మెని పెదవులతో అందుకోవాలని చూస్తూ, Husky గా అతని చెవిలో చెప్పింది.
"అలాగే చెయ్యి డార్లింగ్. నాకు కూడా హాయిగా వుంది. మగాళ్ళకి ఇలా చేయడం తెలియదు. ఉమ్మ్...అహ్హ్... ఒకటి చెప్పు డార్లింగ్, దెంగుతున్నప్పుడు నీకు ఏమి చేయాలని, కావాలని అనిపిస్తుంది. నేను కోరుకున్నట్లే నీక్కూడా అనిపిస్తుందా ?"
"నీకేం కావాలని అనిపిస్తుంది ?" మూలుగుతూ అడిగాడు.
"అన్నీ, అన్నీ కావాలని అనిపిస్తుంది".
"ఆపు. ఆపెయ్యి. నన్ను ఎక్కువగా ఛార్జ్ చేస్తున్నావు. ఆగు. నేను ఇంకా లోపల ........." అంటూ ఆమె మీదకి ఎక్కి, మరొక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా తన ఉబ్బిన అంగాన్ని తన లోపలికి తోసాడు.
తన భారీ శరీరంతో ఆమెని ఎక్కినందుకు, అతను తన కళ్ళు మూసుకుని, ఊపిరిని బలంగా పీలుస్తున్నాడు.
"అలాగే చెయ్యి, హా ...అలాగే... అవును... నన్ను తృప్తిపరుచు" అంటూ మూలుగుతుంది.
అతడు తన తిరిగిరాని సమయాన్ని చేరుకొని, ఆమెలో బద్దలయ్యి, ఆమె మీద ఒక భవనం కూలబడ్డట్లు పడిపోయాడు. భూకంప సమయంలో శిధిల భవనం కింద చిక్కుకున్న అభాగ్యురాలిలా ఆమెకి ఊపిరి తీసుకోవడం కష్టమైంది. అయినా అతని చెవి దగ్గర మూలుగుతున్నట్లు నటించింది.
తరువాత, లేచి కూర్చుని, ఇంకా గాలి పీల్చుకుంటూ, కోలుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, ఆమెను కొత్త గౌరవంతో చూశాడు.
"నువ్వు చాలా ప్రత్యేకం" అన్నాడు.
"నేను అది ఒక పొగడ్తలా అనుకుంటా. అయినా నువ్వు కూడా గొప్పే. నీకో సంగతి చెప్పనా ? నువ్వు నాకు భావప్రాప్తి కలిగించావు. నీకు తెలియాలని చెబుతున్నా".
అది అతడికి ఎంత గర్వాన్ని కలిగించిందంటే, నోబెల్ ప్రైజ్ గెలిచినంత సంబరపడ్డాడు.
"అలా చేసానా ? నిజంగా నీకు అయిందా ? నాకు అలా అనిపించింది కానీ అనుమానం తో అడగలేదు".
"నేను చెబుతున్నాగా. ఇప్పుడు నమ్ము. ఈ అనుభవం అద్భుతంగా వుంది. ఇద్దరికీ ఒకేసారి అయింది" అని నవ్వింది.
అతడు ఆమె వైపు సంతోషంతో చూసాడు. అంతలో అతనికి ఏదో గుర్తుకొచ్చింది.
"ఇంతకుముందు ఏదో చెబుతున్నావు. నువ్వు నిజంగా అన్నవా ?" సందేహిస్తూ అడిగాడు.
"నాకు చిన్న అవకాశం దొరికినా నీకోసం ఏదైనా చేస్తాను అన్న విషయం గురించేనా ?" అడిగింది.
"అహ్హ్ హా, అవును. నేను నిన్ను బంధించకుండా ఉంచితే, నీకు కావాల్సిన, నచ్చిన వస్తువులు నీకిస్తే, అంటే...."
"సెక్సీ పనులు. అయితే నీకోసం మాత్రమే. ఆడవాళ్లు మాత్రమే పడక గదిలో ధరించే కొత్త దుస్తులు, పరిమళం, లిప్స్టిక్. ఇవి ఎంతగా సహాయపడతాయి తెలిస్తే నీకు ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది."
"నేను అవి అందిస్తే, నువ్వు...నీ... అంటే, సెక్స్ లో విభిన్న పనులని, నా... నా కోసం చేస్తావా ?"
"ఒక్కసారి ఇచ్చి చూడు. నీకే తెలుస్తుంది" అంది ఎంతోమందిని పిచ్చివాళ్ళని చేసిన తన నవ్వుతో.
అతను తలను నెమ్మదిగా ఊపాడు. అతని కళ్ళు ఆమె మీది నుండి తప్పించుకోలేకపోయాయి. "ఒహ్హ్, నిజంగా, నువ్వు అందరి మహిళల లోకి ప్రత్యేకం. నీ లాంటి వాళ్ళు ఎవరన్నా ఒకరైనా వుంటారా అని నేను నా జీవితాంతం వెతుకుతున్నా" అని అతను తల ఊపాడు. "సరే. ఇక నుండి మనం ఒకరికొకరు చాలా చేసుకుందాం."
మూడో సంచిక సమీక్ష: టైటిల్ పాత్రలో మిస్ స్మిత నిజమైన గొప్ప స్టార్ నుండి ఎల్లప్పుడూ ఆశించే అద్భుతమైన సర్వతోముఖ్యతను ప్రదర్శించింది. ఆమె ఎప్పుడూ ఇంత బలంగా మనస్సుకు హత్తుకునే పాత్రని చేయలేదు.
నాలుగవ ప్రదర్శన.
'కలల రాజుతో' వేదికపైకి రావడం. అందాల భామ తన ఇష్టానికి విరుద్ధంగా స్త్రీత్వం యొక్క సుగంధానికి తగ్గించబడింది. అతని నిజాయితీగల ప్రేమ ఆమెని తాకింది. ఆమె తన హృదయంలో అతనికి ఒక స్థలాన్ని ఇచ్చింది. అందుకు అనుగుణంగా స్పందించక తప్పదు. ఈ అసభ్యమైన, క్రూరమైన పని కూడా ఒక రొమాంటిక్ మరియు ప్రేరణాత్మక సాహసంగా మారుతుందని ఆమె గ్రహించింది. అతను సృష్టించిన ఊహాజనిత జీవిగా ఆమె అతని కళ్ళ ముందు మారుతుంది. ఎల్లీస్, వాన్ డె వెల్డే, కింసీల గురించి, ముఖ్యంగా మాస్టర్స్-జాన్సన్ (వీళ్ళందరూ ప్రముఖ sexologist లు) గురించి ఆమె జ్ఞాపకశక్తి నుండి గుర్తు తెచ్చుకుని, జాగ్రత్తగా అతనికి మార్గదర్శనంతో, బయటికి వచ్చే ఉత్సాహం అతని పురుషత్వాన్ని పునరుద్ధరించడానికి అంకితం చేయబడుతుంది. చివరిది, సాధించగలిగితే, ఆమె తన ప్రదర్శనను ఒక విజయంగా మార్చగలదు.
'కలల రాజు' గది లోపలికి అయిష్టంగా వచ్చాడు. అతడు తన బట్టలని తీయలేదు. మంచానికి ఒక మూలలో పూర్తిగా వస్త్రాలు ధరించి, నిష్క్రియాత్మక ప్రవర్తనతో కూర్చున్నాడు.
తన కష్టం గురించి తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నాడు. ఆమెకి పూర్తిగా అర్ధమయింది. ఇప్పుడు తనే చాలా జాగ్రత్తగా ఈ పరిస్థితిని పరిష్కరించాలి.
"హలో, నువ్వు ఆనందంగా ఉన్నట్లు కనిపించడం లేదు".
"అవును. లేను".
"ఇక్కడ అసంతృప్తితో వున్నది నేను, నువ్వు కాదు. నువ్వు ఇప్పుడు ఇక్కడికి వచ్చింది నాతో సంభోగించడానికి కాదా ?"
"నే..నే... నేను అందుకే వచ్చా. నన్ను నమ్ము. నాకు చేయాలని వుంది. నాకు అందుకు ప్రోచ్చ్చాహం దొరకడం లేదు. నేను ఎంత పట్టుదలతో ప్రయత్నిస్తుంటే, అంత ఎక్కువగా ఫెయిల్ అవుతున్నా. నేనేం తప్పు చేస్తున్నానో నాకు తెలుసు".
"నన్ను చెప్పమంటావా ?"
"నిజంగా నీకు తెలుసుకోవాలని ఉందా ? నువ్వు నన్ను ఎక్కువగా అసహ్యించుకుంటున్నావని ........"
"అవును. ఇంతకుముందు. నేను ఇప్పటికీ ఆ ముగ్గురినీ అసహ్యించుకుంటున్నా. అయితే నాకోసం నువ్వు వాళ్ళతో గొడవ పడడం చూసా. అందుకే నీతో, వాళ్ళ ముగ్గురినీ పక్కన పెట్టినట్లు పెట్టాలని అనిపించక, మంచిగా వుండాలని అనుకున్నా".
"వాళ్ళ గుంపులో నన్ను కలిపేయకుండా ఉండడం నా అదృష్టం. నేను వాళ్ళ లాంటి వాడిని కాను. నేను నీ మంచి కోసం ఆలోచిస్తా. ఇప్పుడు అదే ముఖ్యం కదా. నువ్వు నిస్సహాయ స్థితిలో వున్నప్పుడు, నేను నిన్ను బలాత్కరించడం, నేను నిన్ను జాగ్రత్తగా చూసుకోవడం అవదు. అదే నీ దగ్గర నాకు వ్యతిరేకంగా పనిచేస్తుంది. అపరాధ భావం".
"నీ భావాన్ని మెచ్చుకుంటున్నా. మొదట్లో నేను కూడా నిన్ను వాళ్ళతో ఒకే గాడిలో కట్టేసా. మీ అందరూ దుర్మార్గులని, మీకు ఎలాంటి అనుభూతులు ఉండవని నమ్మా. అయితే నిన్నటి నుండి అది కరెక్ట్ కాదని అనిపించింది. ఎదురు తిరగడం పిచ్చి పని అని, ఇక తప్పదు కాబట్టి ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు, ఇక్కడున్న మంచిని పొందుదామని అనుకున్నప్పుడు, నిన్ను వేరుగా చూడడం జరిగింది. నీలో వాళ్ళ ముగ్గురిలో వున్న ఏ దుర్గుణమూ లేదని అనిపించింది".
"నీకు అలా అనిపించిందా ?" ఆత్రుతతో అడిగాడు.
"అవును. నువ్వొక్కడివి మాత్రమే 'ప్రేమ' అన్న పదాన్ని ఉపయోగించావు....."
"ఎందుకంటే, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. మనస్ఫూర్తిగా ప్రేమిస్తున్నాను".
"నువ్వొక్కడివే నామీద సానుభూతి, ఆలోచనాత్మకత, సున్నితత్వం చూపించిన మరియు నిజంగా నా కోసం నిలబడిన ఏకైక వ్యక్తి. ఒక స్త్రీ అటువంటి విషయాలను ఖచ్చితంగా గుర్తిస్తుంది. కాబట్టి నేను మీ గురించి కొంత ఆలోచించాను. అప్పుడే నీ గురించి, నాకు నేను ఒప్పుకోవాల్సి వచ్చింది. అందుకే నేను ఈ విషయాన్ని గోప్యంగా ఉంచకుండా ఒప్పుకుంటున్నా."
ఆమె ఇంకా చెప్పసాగింది. "మీ మొదటి ఆలోచన సరైనదే అయితే దీనిని నేను నిరాకరించాను. ఆకర్షించబడే మనిషిలో నేను కనుగొనగలిగే అత్యంత ఉత్తేజకరమైన లక్షణం ఏదీ అసాధ్యం కాదన్న నమ్మకం. భయపడని మనిషి వైపు నేను ఆకర్షితురాలిని అవుతాను. నన్ను ఆకర్షించే మనిషి ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కొంటాడు. ప్రతి చర్య యొక్క లాభాలు మరియు నష్టాలను లెక్కించే కంప్యూటరైజ్డ్ పురుషులను నేను ఇష్టపడను. నా కలలను సాకారం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించడానికి తగినంత సాహసోపేతమైన కలలు కనేవారిని నేను ఇష్టపడతాను."
అతని ప్రతిస్పందన ఆమె ఊహించినట్లుగానే ఉంది. ఒక అద్భుతం జరగకపోవచ్చని తెలుసుకుని, అద్భుతం జరగాలని ప్రార్థిస్తూ పవిత్రమైన ఆలయానికి వెళ్ళినప్పుడు, ఆ అద్భుతం అతని కళ్ళ ముందే జరిగితే ఎలా ఉంటుందో, అలా ఆమెని చూశాడు.
"స్మితా, నేను ఎప్పుడూ నిన్నే కోరుకుంటాను," అని అతను ఉత్సాహంగా అన్నాడు. "నేను నిన్ను ఎంత ప్రేమిస్తున్నానో చెప్పలేను."
"నువ్వు నన్ను ప్రేమిస్తే, అది నాకు చూపించు. నేను ఆ అనుభూతిని పొందనివ్వు. ఆ ముగ్గురినీ వదిలేసి, నా మీద శ్రద్ధ చూపించే వ్యక్తి నాకు అవసరం. నీ బట్టలని తీసి వచ్చి, నా పక్కనే పడుకో".
"నిజంగా అంటున్నావా ?" అతని చెవులని అతనే నమ్మలేకపోయాడు.
"నేను ఎంపిక చేసుకునేటప్పుడు, నేను అనుభూతి చెందేది మాత్రమే చెబుతున్నానని నీకు బాగా తెలుసు."
ఆమె మీదినుండి కళ్ళు తిప్పకుండా తన బట్టలని తీసాడు.
పూర్తి నగ్నంగా మారి ఆమె పక్కన పడుకున్నా, సందిగ్దతతో, అనుమానంతో ఆమెని ముట్టుకోలేకపోయాడు.
"నువ్వు నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవా ?" అడిగింది.
సిగ్గుపడుతూ, మెల్లిగా లేచి, తన పెదవులతో ఆమె పెదవులని కలిపాడు. అతనికి ముద్దు పెడుతూ, తన పెదవులని విడిదీసి, అతడి నాలుకని తన నాలుకతో స్పర్శించింది. వెంటనే అతడి గుండె వేగం పెరగడం ఆమె గమనించింది. అతడి పెదవులనుండి విడివడి, మెల్లిగా అతని బుగ్గలని, చెవిని, గడ్డానికి ముద్దులు పెట్టింది.
"ఇప్పుడు నా స్థనాలను ముట్టుకుని, వాటికి ముద్దు పెట్టు. అలా చేస్తే నాకు ఇష్టం" అని చిన్నగా చెప్పింది.
అతని తల తన సళ్ళ మీదకి వెళుతుండగా, Masters & Johnson పుస్తకంలో చదివిన సూచనని గుర్తు తెచ్చుకుంది. మగవాడికి తరుచుగా ఆందోళన, ఏమి జరగబోతుందో అని ఫలితం కోసం ఎదురుచూడడం, ఏదో చెయ్యాలన్న ఆరాటం వల్ల మామూలుగా జరగాల్సిన ప్రక్రియని మర్చిపోయి ఎక్సైట్ అయ్యి శీఘ్ర స్ఖలనం జరుగుతుంది అని చెప్పాడు. ఇంకా అజ్ఞానం, భావోద్వేగ కొరత, సాంస్కృతిక ఒత్తిళ్లు, లైంగికతను దాని సహజమైన సందర్భం నుండి పూర్తిగా తొలగించడం వల్ల కలిగే అవకాశం వుంది. అలాంటి పురుషులు తమ స్వంత ప్రదర్శన గురించి చాలా భయపడతారు, వారు మానసికంగా తమను తాము సెక్స్ చేస్తున్నప్పుడు చూసుకుంటారు. సులభంగా జరగాల్సిన పనిని వాళ్ళ సెక్స్ భావాలు ఆధిపత్యం చెలాయిస్తాయి. శీఘ్ర స్ఖలనం అయ్యేవారికి ముందుగా అవతలి వ్యక్తి శరీరాన్ని ముట్టుకోవడం, మసాజ్ చేయడం, ఒకరి శరీరాల్ని ఇంకొకరు నిమురుకోవడం చెయ్యాలి. అంతే తప్ప Masters-Johnson squeezing technique ఉపయోగించేవరకు లైగింక చర్య లోకి వెళ్ళకూడదు.
ఇద్దరి శరీరాలు ఒకరికొకరు తగులుతుండడంతో, ఆమెకి అతని గట్టిదనం తెలిసింది. ఇప్పుడు తాను నేరుగా అతనిపై రెండవ చర్యలోకి వెళ్లాలని ఆమెకి తెలిసింది.
"ఆపు డార్లింగ్, ఇప్పుడు నువ్వు నా కుడి చేతిని, ఒక్క చేతినే, కట్లు విప్పి స్వేచ్ఛగా వుంచు" అని గుసగుసగా చెప్పింది.
ఆమెని ప్రసన్నం చేసుకోవాలని, ఆమెకి పెడుతున్న ముద్దుల్ని ఆపి, ఆమె శరీరాన్ని తడుముతూ, ఒక చేతితో ఆమె కట్టిన కట్టుని విడదీసాడు.
తన చెయ్యి కట్టు నుండి బయట పడగానే, తన వేళ్ళని కదిలిస్తూ, చెయ్యి మొత్తానికి రక్త ప్రసరణ జరిగేట్లు చేసుకుంది. మరలా తనని ముద్దులు పెట్టడం, తడమడం తిరిగి ప్రారంభించామని చెప్పింది. యజమాని ఆజ్ఞను అనుసరించే భక్త దాసుడిగా అతను తిరిగి తన పని మొదలుపెట్టాడు.
కొన్ని నిమిషాలు అయ్యాక అతను ఆమెలో ప్రవేశించడానికి తయారయ్యాడు. ఇంకోసారి ఆమె అతడిని ఆపి చికాకు తెప్పించింది.
"ఆగు. ఇప్పుడే పెట్టకు. నన్ను ఒక పని చెయ్యనివ్వు. నా దగ్గరికి రా" అని వచ్చేట్లు చేసుకుంది.
ఆశ్చర్యంతో అతను ముందుకి జరిగాడు. ఆమె తన కట్టు తీసిన కుడి చేతిని ముందుకు చాపి, అతని అంగం చివరిని పట్టుకుని, Masters-Johnson technique ని ఉపయోగించింది. (అంటే వేళ్ళతో అంగం చివరని బలంగా ఒత్తడం అన్నమాట) అయిదు క్షణాలలో ఆమె విజయం సాధించింది. అతని అంగం గట్టిదనాన్ని కోల్పోయి మెత్తబడింది)
(ఇది ప్రపంచ వ్యాప్తంగా premature ejaculation సమస్య వున్న వారి మీద ప్రయోగాలు చేసి విజయవంతంగా ఆ సమస్యని పరిష్కరించారు. మీరు ఆ పుస్తకాన్ని చదివి ఈ విషయాన్ని నివృత్తి చేసుకోవచ్చు)
"సరే డార్లింగ్, ఇప్పుడు మరలా నా పక్కనే పడుకుని, మళ్ళీ మొదలు పెట్టి, నన్ను కావాలని కోరిక తిరిగి కలిగే వరకు చెయ్యి. అలా సిద్ధం అయ్యాక, ఇప్పుడు నేను చేసిందే మరలా చేస్తాను" అని మృదువుగా చెప్పింది.
ఎలాంటి వాదన పెట్టుకోకుండా, అతను మళ్ళీ తన ముద్దులు, నిమరడాలు మొదలు పెట్టి, రెండోసారి తయారయ్యాడు. మరలా ఆమెలోకి ప్రవేశించడానికి రెడీ అవగానే, అతడిని ఆపి మరలా అలాగే చేసింది. ఇలా మొత్తంగా నాలుగు సార్లు చేసింది.
అయిదవసారి రెడీ అవగానే "సరే, ఇక ఇప్పుడు ప్రయత్నించి చూడు" అంది. ఆమె అతడికి తనలోకి దారి ఇస్తుండగా, అతని శరీరం వణకడం ఆమెకి స్పష్టంగా తెలిసింది. అతడు తన అంగాన్ని పావు అంగుళం లోపలికి పెట్టాడో లేదో, వణుకుతూ, పెద్దగా అరిచి, ఆమెలో కారిపోయాడు.
అతడి అంగం వేలాడబడుతుండగా, ఆమె అతడిని పట్టుకుని, అతడి కండరాలను ఒత్తడం చేసింది.
"ఇప్పుడు మరలా నా పక్కన పడుకో".
అతడు నిరాసక్తతో, ఓడిన వాడిలా ఆమె పక్కన కూలబడ్డాడు. "నన్ను క్షమించు" అన్నాడు.
"క్షమించడం ఎందుకు. నువ్వు సాధిస్తావు. ఇంతకుముందు కన్నా ఇప్పుడు కొంచెం నయం కదా. నువ్వు నాలోకి ప్రవేశించావు. దాదాపుగా సాదినట్లే" అంది మృదువుగా.
"అయితే నేను పూర్తిగా..........."
"నా మాట విను డార్లింగ్. మన ఇద్దరికీ మైధునం జరగాలన్న కోరిక బలంగా వుంది. అది మనం జరిపి తీరుతాము. అది జరిగేలా మనం ప్రయత్నిద్దాం. ఇంకో రెండు మూడు సార్లు ఇలా ప్రయత్నిస్తే, మనం అనుకున్నట్లుగా మైధునం జరిగి తీరుతుంది. అలా జరగాలంటే, నా చేతులు ఇలా కట్టి ఉండగా జరగడం అసాధ్యం. ఇలా నన్ను కట్టివేసి ఎంత కాలం ఉంచుతారు. నిజం చెప్పాలంటే, నా చేతులకి స్వేచ్ఛనిస్తే, ఇప్పుడే నీకు సాధ్యం అయ్యేలా చేసి చూపిస్తా".
"అంటే.. అంటే నువ్వు ఇంకా నాతో సంపర్కం జరగాలని కోరుకుంటున్నావా ?"
"పిచ్చొడిలా మాట్లాడకు. నువ్వు నాకు కావాలి. కొన్ని లక్షల మంది శీఘ్ర స్ఖలనంతో బాధ పడుతున్నారు. ఇందులోనుండి సులభంగా బయట పడొచ్చు. ఇదేమీ అవలక్షణం కాదు ఎప్పటికీ ఉండిపోతుందని బాధ పడడానికి. అయితే దీనికి ఇద్దరి సహకారం ఉండాలి. నేను కూడా నీలా స్వేచ్చగా ఉంటే, దీని నుండి బయటపడొచ్చు. ఇంతకుముందే చూసావు కదా నువ్వు ఎక్కడివరకు వెళ్లగలిగావో".
"నేను మిగిలిన వాళ్లతో మాట్లాడతాను. ఇక ఇప్పుడు కూడా నిన్ను కట్టి ఉంచడంలో అర్ధమే లేదు. నువ్వు నన్ను అడగక ముందే, నేను వాళ్లకి చెప్పాను".
"నువ్వు తప్పక విజయం సాధిస్తావు. ఇక ఇప్పుడు మనమిద్దరం స్నేహితులం అయ్యాము. మనం ఒకళ్ళనొకళ్ళం హాయిగా ప్రేమించుకోవచ్చు. నాకు నువ్వు కావాలి. నన్ను నమ్ము. ఇప్పుడు నాకు ముద్దు పెట్టి, గుడ్ నైట్ చెప్పి మళ్ళీ రేపు రా. నేను నీ మీద ఎలాంటి భావాలు పెంచుకున్నానో, మిగిలిన వాళ్లకి చెప్పొద్దు. వాళ్లకి తెలిస్తే, వాళ్ళ కోపం అంతా నా మీద చూపిస్తారు. రేపు త్వరగా వచ్చి, ఎక్కువసేపు వుండు" తన ఆకుపచ్చ కళ్ళలో పూర్తి ప్రేమని, వెచ్చదనాన్ని చూపిస్తూ చెప్పింది.
నిస్పృహ మాయమవుతుండగా ఆనందంతో, సంతోషంతో నవ్వాడు.
"నేను నీ గురించి ఎలాంటి కల కన్నానో, అదంతా నిజమే. నేను నీకోసం ఏమైనా చేస్తాను" అన్నాడు.
అవును చేస్తావు. ఆమె అనుకుంది. చచ్చినట్లు చేస్తావు.
అర్ధరాత్రి ఎడిషన్ చివరి రివ్యూ: ప్రేమను ఇవ్వడం మరియు ప్రేమను కోరుకోవడం అనే భావనను సమర్థవంతంగా ప్రదర్శించగల ఏ మనిషీ, నటి కూడా స్మిత అంత అద్భుతంగా చేయలేదు. ప్రపంచమంతా లేడీస్ డ్రెస్సింగ్ రూమ్ అని అనుకుంటే, ఆమె దాని రాణి అవుతుంది. ఇది స్మిత మరో విజయం, ఖచ్చితంగా.
05-02-2025, 08:49 PM
05-02-2025, 08:50 PM
05-02-2025, 08:51 PM
పునఃశ్చరణ :
'దుర్మార్గుడి'తో స్టేజ్ పైన - అతను తిరిగి రావాలని ఆమె ప్రోత్సహించింది, ఎందుకంటే వారి నలుగురిలో అతన్ని గెలవడానికి అత్యధిక ప్రయత్నం అవసరం. గంటల క్రితం ఆమె అతనితో బాగానే ప్రవర్తించింది, కానీ ఇప్పుడు ఆమె తన మునుపటి ప్రదర్శనను మించాలి.
ఆమె తన నిద్ర మాత్రని వేసుకోలేదు. కావాలనే వేసుకోలేదు. తన తదుపరి ఎత్తులు వేయడానికి ఇప్పుడు నిద్ర తనకి అడ్డు రాకూడదు.
అర్ధరాత్రి దాటాక, వట్టి నిక్కరు మాత్రమే వేసుకుని అతడు దొంగతనంగా లోపలికి వచ్చాడు.
"ఏమనుకుంటున్నావు బంగారం ? నా గురించే ఆలోచిస్తున్నావా ?"
తన తలని పక్కకి తిప్పి , తన కింది పెదవిని కొరికింది. 'దుర్మార్గుడు' తన చేతులతో ఆమె తలని పట్టుకుని, బలవంతంగా తన వైపు తిప్పుకున్నాడు.
"ఇప్పుడేమైంది బంగారం ? ఇందులో సిగ్గు పడేది ఏముంది ? నువ్వు కావాలనే అనుకుంటున్నావు కదా" అన్నాడు.
"కావాలి. కావాలి రా లంజాకొడకా" అస్పష్టంగా అంది.
నవ్వుతూ తన నిక్కరుని తీసి విసిరేసాడు.
మైమరచిపోయి ఆమె అతడినే చూస్తుంది.
అతడు మంచం వైపు వచ్చాడు.
"నీకు నచ్చింది కదా. అవునా ?" అన్నాడు.
"అవును, బాగా. నువ్వు పోటుగాడివి".
"అవునా బంగారం, అయితే ఇప్పుడు నేను నీ వాడిని".
అతను ఆలస్యం చేయకుండా మొదట ఆమె కుడి చేతిని, తర్వాత ఎడమ చేతిని బంధ విముక్తం చేసాడు. తిమ్మిరి పట్టిన ఆమె చేతులు ఇప్పుడు స్వేచ్చని పొందాయి. తన చేతులని ఒక దానితో ఇంకొక దానిని రుద్దుకుంటూ, కండలు తిరిగిన అతని నగ్న శరీరం వైపు మత్తుగా చూసింది.
“సరే బంగారం, ఇక మొదలు పెడదామా ? నా మగతనాన్ని తట్టుకుంటావా ?" నవ్వుతూ నేరుగా ఆమె మీదకి వెళ్లి అడిగాడు.
దేవుడా, అతను ఎంత క్రూరంగా వున్నాడు. అయితే ఆమె తన ముఖంలో ఆశ్చర్యాన్ని, కోరికని మాత్రమే చూపించింది. ఆమె తన రెండు చేతులని ఉద్దేశపూర్వకంగా ఉపయోగించింది. ఆమె చేతులు రెచ్చగొడుతున్నట్లు కిందకీ మీదకి గట్టిగా పట్టుకుని కదుపుతుండగా మెల్లిగా అతడిని తన వైపుకి లాక్కుంది. అతడు తన మోకాళ్ళ మీద ఆమె మీద వున్నాడు. ఆమె తన కళ్ళను మూసుకుంది. తన శ్వాసని లోపలికి పీల్చుకోవడం, బయటికి వదలడం వేగవంతం చేసింది.
"నా మన్మధ రాజా, నన్ను దెంగి, నాకు కారిపించు" అంది వినిపించీ వినిపించకుండా.
"ఇప్పుడే చేస్తా" ఆమె బలమైన తొడల మధ్య మెలికలు తిరుగుతూ చెప్పాడు.
"ఇప్పుడు తనివితీరా చేస్తా. పూర్తిగా కార్పిస్తా".
"మరి ఆలస్యం ఎందుకు" ఆమె గొణిగింది.
అతడు ఆమె లోకి దూరంగానే, అతడిని గట్టిగా పట్టుకుని, తన రెండు కాళ్ళని అతని నడుము చుట్టూ మెలివేసింది. అతని వేగం, కుమ్మడం పెరుగుతుండగా ఆమె తన నడుముని బొంగరంలా తిప్పడం చేసింది.
ఆమె తన కండరాలని ముడుస్తూ, చిన్న చిన్న విరామాలు ఇస్తూ, అతని మూలుగులకి, వాగుతున్న బూతు మాటలకి అనుగుణంగా రెచ్చగొట్టసాగింది.
తన కాళ్ళని కిందకి దించి, అతని కుమ్ముడికి అనుగుణంగా తాను కూడా కిందకీ మీదకి కదులుతూ, వంగిపోతూ, తిరుగుతూ, ఇంకా ఇంకా కావాలని అడుక్కుంటూ, గట్టిగా, ఇంకా గట్టిగా అంటూ, అతడి కండల్ని గీరుతూ, చీల్చుతూ అతని ఉత్సాహాన్ని ఎక్కువ చేయసాగింది.
"నాకు అయిపోవడానికి వచ్చింది. ఇక నేను ఆపుకోలేను" అని మూలిగింది.
"నాకు కూడా. మనిద్దరికీ బంగారం. అహ్హ్...ఒహ్హ్" అంటూ రెచ్చిపోయి ఆమెలో కార్చేసాడు.
కొద్దీ నిమిషాల తర్వాత, అతడి కింద ఆమె, తన శక్తి అంతా అయిపోయినట్లు, అలసిపోయి, సొలసిపోయినట్లుగా వెల్లికిలా పడుకుని వుంది. అతను ఆమె మీది నుండి లేచి వెళ్ళడానికి రెడీ అవుతుండగా ఆమె అతడిని గట్టిగా పట్టుకుంది.
"నాతో వుండు. ఇంకాసేపు నాతో ఉండిపో" అంది.
నవ్వుతూ సంతోషంతో ఆమె వైపు చూసాడు.
"నీకు ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు, నీకు కావాల్సినంత ఇస్తాను" అన్నాడు.
"నా జీవితంలో ఏ ఒక్క మగాడు నన్ను ఇంత బాగా సుఖపెట్టలేదు. నువ్వొక అద్భుతం" చిన్నగా అంది అతడిని వదిలిపెట్టకుండా.
"నాకు కూడా నువ్వు అంతే" అన్నాడు.
"నువ్వు తప్పనిసరిగా వెళ్లాల్సిందేనా ? నాతో ఈ రాత్రి గడపడానికి కుదరదా ?"
"నాకూ ఉండాలనే వుంది. నేను నిన్ను ఎక్కువగా వాడుకుంటున్నానని మిగిలిన వాళ్ళు అనుకుంటారు".
"వాళ్ళని గంగలో పోనివ్వు. నువ్వెందుకు వాళ్ళ మాటలకి విలువిస్తావు ? నా గురించి ఎందుకు ఆలోచించవు ?"
"నేను నీ గురించి కూడా ఆలోచిస్తున్నాను బంగారం. నువ్వు విశ్రాంతి తీసుకో. నా దగ్గర నుండి నువ్వు ఏమేం కోరుకుంటావో నీకు అదంతా దొరుకుతుంది. మనకి ముందు ముందు ఇంకా చాలా రోజులు వున్నాయి" ఆమె చేతులని తన భుజాల పై నుండి తీస్తూ చెప్పాడు.
ఆమె మంచం మీద అలా ఉండగానే, అతను మంచం దిగాడు. 'ఇంకా చాలా రోజులు వున్నాయి' అన్న మాట ఆమె స్థైర్యాన్ని కుంగదీసింది. తాను ఇప్పటి వరకు చేసిన నటనని పక్కన పెట్టేద్దామా అని అనిపించింది. ఆ ఆలోచనలో ఉండగానే అతడు ఆమె చేతులని తిరిగి మంచానికి కట్టేసాడు.
"బహుశా ఇలా కట్టి ఉంచడం ఇదే చివరిసారి కావొచ్చని అనుకుంటున్నాను. నీ అంత అందమైన, హాట్ అమ్మాయిని ఇలా కట్టి ఉంచడం సబబుగా లేదు" అన్నాడు.
"థాంక్ యు" అని బలహీనంగా చెప్పింది.
"ఇక ఇప్పటి నుండి అంతా కొత్తగా ఉంటుంది" ఆమెకి నమ్మకంగా చెప్పాడు.
వుంటుందిరా నా కొడకా, నాకు బాటింగ్ చేసే అవకాశం రానివ్వరా అప్పుడు చూపిస్తా మనసులో అనుకుంది. అయితే ఆ భావాలు ఏవీ బయటికి కనిపించకుండా తన పాత్రను పోషించింది.
"నేను మళ్ళీ నిన్ను ఎప్పుడు చూస్తాను ?" తెలుసుకోవాలనే అడిగింది.
"నేను తయారుగా వున్నప్పుడు" అని వంకరగా నవ్వాడు.
"నువ్వు రేపు రాత్రి కన్నా ఎక్కువ సమయం ఎదురు చూడాల్సిన పని ఉండదు" అన్నాడు.
తెల్లవారు ఝాము ఎడిషన్ రివ్యూ : మిస్ స్మిత నటనా జీవితంలో శిఖరమైన క్షణం ఇది. మనము మాత్రమే మనల్ని పరిశోధించుకోగలం - ఇకపై ఆమె ముందు ముందు ఏమి చెయ్యగలదు ?
శరత్ నోటుబుక్ - ఆదివారం, జూన్ 22
స్వర్గధామంకు మేము చేరుకున్న వెంటనే, అభిమాన సంఘం యొక్క ఈ అసాధారణ సమావేశం యొక్క రోజువారీ నిమిషాలను నా నోటుబుక్ లో పొందుపరచాలని నేను అనుకున్నాను. కానీ ఈ రికార్డును చేపట్టడం నుండి నేను ఇప్పుడు వరకు రెండు అంశాలచే ఆటంకం కలిగించబడ్డాను.
నా మొదటి ఆటంకం - నా లైంగిక బలహీనత - అతిధి దగ్గర నా లైంగిక వైఫల్యం. ఆమెతో నేను గత కొన్ని నెలలుగా వూహించుకున్న ఎన్నో ఆశలు, కోరికలు, తీరా అవకాశం వచ్చి, నా చేతికి దొరికిన తర్వాత, నేను పూర్తిగా వైఫల్యం చెందడం నన్ను పూర్తి నిస్పృహ లోనికి నెట్టేసింది. అయితే, నేను నా నిరాశను ఇతరుల నుండి దాచాను. గత కొన్ని రోజులుగా నేను నకిలీ జీవితం గడిపాను. కానీ నిజానికి, నేను లోపల దుఃఖంతో ఉన్నాను. రెండు అవమానకరమైన వైఫల్యాల తరువాత, నా మూడవ వైఫల్యం తప్పనిసరి అని నేను ఆందోళన మరియు భయంతో నిండిపోయాను.
గత రాత్రి వరకు, ఆమెతో కలిసి ఉండటం ఒక కోరిక. ఇప్పుడు స్వీయ విశ్లేషణను ఆపగలిగాను, ఎందుకంటే అది వెంటనే పరిష్కారాన్ని అందించదు. బదులుగా, నాకు మిగిలి ఉన్న కొద్ది కాలంలో ఉపయోగకరంగా ఉండే ప్రయోజనాత్మక పనిని కనుగొనడంపై నేను నా మనస్సును నియంత్రించాను. నా మొత్తం జీవితంలో రెండుసార్లు మాత్రమే ఇటువంటి వైఫల్యాలు ఎదుర్కొన్నట్లు నాకు గుర్తుంది, అవి ఐదు లేదా ఆరు సంవత్సరాల క్రితం జరిగాయి.
ఒకసారి ఒక పళ్ళ డాక్టర్ దగ్గర పనిచేసే అమ్మాయితో పరిచయం అయ్యి, చివరికి అది పక్క మీదకి దారి తీసింది. అయితే మొదటిసారి ఇలానే నేను విఫలం అయ్యాను. కొన్ని రోజుల తర్వాత మరలా అవకాశం దొరికినప్పుడు నేను సఫలీకృతుడిని అయ్యాను. రెండవసారి సరిగ్గా ఒక ఏడాది తర్వాత మళ్ళీ జరిగింది. ముప్పై ఏళ్ళ ఒక విధవతో పరిచయం ఏర్పడింది. ఒక సినిమా చూస్తుండగా నా పక్క సీట్ లోనే కూర్చుంది. మాటలు కలిసాయి. ఇద్దరం అక్కడినుండి ఒక హోటల్ కి వెళ్లి రాత్రి భోజనం చేస్తున్నప్పుడు, నన్ను తన ఇంటికి పిలిచింది. మేము ఇంటికి చేరగానే తాను తెలుపు వేసి, అక్కడే నా ముందు తన బట్టలని తీసి నగ్నంగా నిలబడింది. ఆమె పూర్తి కోరికతో నిండి ఉండడం నాకు తెలుస్తుంది. ఆమె బెడ్ రూమ్ కి వెళ్ళాక, నేను తనలోకి ప్రవేశించే సమయం లోనే బయటే కార్చేసాను. తిరిగి మరుసటి రోజు రాత్రి కూడా అలాగే జరిగింది. మూడోరోజు రాత్రి, ఆమె నాకు ఒక స్ట్రాంగ్ పెగ్ మందు ఇచ్చి, రెండు కండోమ్ లను ఒకదాని మీద ఒకటి వేసుకోమని చెప్పింది. అలా వేసుకున్నాక నేను విజయవంతంగా తనలోకి ప్రవేశించగలిగాను. అప్పటినుండి మరలా నాకు ఏ ఇబ్బందీ ఎదురవలేదు. మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళకి ఇప్పుడు ఇలా అయింది.
నేను బయటికి వెళ్లి డాక్టర్ కి చూపించుకుందామా అని ఆలోచిస్తుండగా, అతిధి నా సమస్యని గుర్తించి పరిష్కారాన్ని కనుగొంది. ఇప్పటికి నా ఆత్రుత, ఆందోళన చాలా తగ్గింది. ఇలా ఎందుకు జరిగిందా అని ఆలోచిస్తే, అతిధి కి నా మీదున్న ప్రేమాభిమానాలు వల్లనేమో అనిపించింది. మా సంభోగానికి తాను తీవ్రంగా కృషి చేస్తుంది. అలా ప్రవర్తించడం వల్ల నా గుండెల మీదున్న పెద్ద బరువు తొలిగిపోయినట్లు అనిపించింది.
అయితే, ఇప్పటి వరకు, ఒత్తిడి నా మనస్సుపై చాలా తీవ్రంగా ఉండి, ఇది ఈ రోజువారీ రికార్డును ప్రారంభించాలనే నా ఆలోచనలను అడ్డుకుంది. ఖచ్చితంగా, నా రచనను ఆపేయడానికి అది మొదటి ఆటంకం.
రోజువారీ జర్నల్లో పాల్గొనడం నుండి నన్ను నిరోధించిన రెండవ అంశం, మెకానిక్ యొక్క హింసాత్మకమైన మరియు అత్యంత అసహేతుకమైన ప్రవర్తన. మేము చేసిన పని ఎంత రహస్యమైనది మరియు వ్యక్తిగతమైనది అని నేను అతనికి వాగ్దానం చేసినా అతను ఖాతరు చేయలేదు.
అయినప్పటికీ, అవకాశం వచ్చినప్పుడల్లా కొన్ని ముఖ్యమైన అంశాలను నమోదు చేయాలని నేను నిర్ణయించుకున్నాను (ఇప్పుడు అది జరిగింది, ఎందుకంటే మెకానిక్ మధ్యాహ్నం నిద్రపోతున్నాడు). నేను ఇంటికి తిరిగి వచ్చి ఇతరులతో పాటు నటించాల్సిన అవసరం లేనప్పుడు సంఘం యొక్క మొదటి ప్రాజెక్ట్ యొక్క కాలక్రమాన్ని పూర్తి చేయాలి.
అభిమాన సంఘం యొక్క ఒక ముఖ్యమైన అనధికారిక భోజన సమావేశం జరిగింది. ఇక్కడ, ఒక సంక్షిప్త రూపంలో, మేము చేసుకున్న నిర్ణయం యొక్క ప్రధాన అంశాలు ఉన్నాయి.
మేము మా భోజనానికి కలిసినప్పుడు, స్వర్గధామంలో మేము కలిసి ఉన్నప్పటి నుండి ఏ సమయంలో అయినా ఎవరూ ఎక్కువ సంతోషంగా, మామూలుగా కనిపించలేదు. మా ఉమ్మడి ప్రయత్నం గురించి మొదటిసారిగా ఏకాభిప్రాయ ఏకాగ్రత ఉంది. చిన్న మాటల నుండి, అతిధి తన హామీని నిలబెట్టుకుందని స్పష్టమైంది. సహకారానికి ప్రయోజనాలు ఉన్నాయని ఆమె స్పష్టంగా తనతో తాను ఒక అవగాహనకు వచ్చింది. ఆమె తన ప్రస్తుత పరిస్థితితో రాజీ చేసుకుంది. ఇకపై ఎలాంటి ఇబ్బందులు కలిగించదు. వాస్తవానికి, నేను సేకరించిన దాని ప్రకారం, ఆమె ఇతరులతో సహకరించడం కంటే ఎక్కువగా అర్ధం చేసుకుంది. ఆమె అన్ని అసూయలు మరియు దురభిప్రాయాలను అధిగమించి వారికి స్నేహం అందించింది. అతిధి నా గురించి మాత్రమే ఎలా భావిస్తుందో వారికి తెలిస్తే లేదా అతి చిన్న అవగాహన వున్నా, వారి ప్రతిచర్యలను ఊహిస్తుంటే నాకు ఆనందం అనిపించింది. అతిధి మరియు నేను దీనిని మా రహస్యంగా ఉంచుతాము.
ఏదేమైనా, అతిధి ద్వారా ఉత్పన్నమైన ఉత్సాహం ఫలితంగా, నిర్దిష్ట స్వభావం యొక్క అనేక సాధారణ ప్రతిపాదనలు చేయబడ్డాయి. ఓట్లు కూడా వేయబడ్డాయి.
మెకానిక్ మొదటి ప్రతిపాదనకు ముందుగా అకౌంటెంట్తో ఇలా అన్నాడు, "సరే, మీరు అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? మీరు ఇకపై దానిని బలవంతం అని పిలవలేరు, సరేనా ?"
"అవును, అనం" చెప్పాడు అకౌంటెంట్.
అప్పుడు, మెకానిక్ నేను చెప్పబోయే విషయాన్ని ప్రస్తావించాడు. "నేను ఆమెను తగినంతగా శాంతింపజేసి, తన ప్రాంతంలో స్వేచ్ఛగా ఉండేలా చేయాలని నేను అంటున్నాను."
"అందులో సందేహం లేదు" నేను చెప్పాను.
"ఆమె వల్ల మనకు హాని ఉండదు" ఇన్సూరెన్స్ మనిషి ఆనందంగా చెప్పాడు.
"నువ్వు ఖచ్చితంగా హాని ఉండదని చెప్పగలవా ?" అకౌంటెంట్ అడిగాడు.
"ఖచ్చితంగా చెప్పగలను. ఖచ్చితంగా, మేము మొదట గదిని సురక్షితంగా ఉంచుతాము. ఆమె తలుపు లోపలి వైపు ఒక బోల్ట్ ఉంది. మనకు అవసరం లేని మరొక తలుపు నుండి మనం బోల్ట్ను తీసివేయవచ్చు మరియు దానిని బయటి నుండి పనిచేసే బోల్ట్గా ఉపయోగించవచ్చు. ఆ విధంగా, మనలో ఒకరు ఆమెతో ఉంటే, మనం ఇప్పటికీ లోపలి నుండి తలుపు మూయవచ్చు. మేము వెళ్ళినప్పుడు, ఆమెకు ఎలాంటి ఆలోచనలు రాకుండా ఉండటానికి మేము బయటి బోల్ట్ని ఉపయోగించవచ్చు." ఇన్సూరెన్స్ మనిషి అన్నాడు.
"అవును" మెకానిక్ అన్నాడు అందుకు కావాల్సిన మార్గాలను స్వచ్ఛందంగా అందించాడు. "వంటగది వెనుక తలుపు మీద మరొక బోల్ట్ ఉంది. మనకు అది అవసరం లేదు. నేను దానిని విప్పుతాను మరియు లోపలి బోల్ట్ పైన ఆమె తలుపులోకి అమర్చుతాను."
అకౌంటెంట్ ఈ చర్యతో సంతృప్తి చెందాడు.
ఇన్సూరెన్స్ మనిషి కొత్త అభివృద్ధి పనిని నిశితంగా పరిశీలించాడు. "సరే, ఈ రాత్రి నుండి ఆమెకు తన స్థలం పరిమితుల్లో పూర్తి స్వేచ్ఛ ఉంది. ఆమె ఇష్టమైనంతగా తిరగవచ్చు, ఇష్టమైనప్పుడల్లా మరుగుదొడ్డికి వెళ్లవచ్చు, చదవవచ్చు లేదా ఏదైనా చేసుకోవచ్చు."
ఇది త్వరగా ఆమోదించబడిన అనేక ప్రతిపాదనలకు ప్రేరణనిచ్చింది. ఈ ప్రతిపాదనలన్నీ అతిధికి ఆమె common sense మరియు మంచి ప్రవర్తనకు కొన్ని ప్రతిఫలాలను అందించాయి.
అకౌంటెంట్ ఆమెకు తన పోర్టబుల్ టెలివిజన్ సెట్ను అప్పుగా ఇవ్వాలని ప్రతిపాదించాడు. అది మనకు అవసరం లేదని మరియు ఆ సెట్ ఆమెకు ఒక రకమైన వినోదాన్ని అందిస్తుందని ఆయన అన్నాడు. మన నిజమైన స్థానాన్ని తెలియజేసే సాంకేతికత దానిలో లేదని మేము ధృవీకరించిన తర్వాత ఇది అంగీకరించబడింది.
ఇన్సూరెన్స్ మనిషి ఆమె గదిలో మద్యం మరియు కొన్ని గ్లాసులను ఏర్పాటు చేయాలని ప్రతిపాదించాడు. తద్వారా విందులను మరింత ఆహ్లాదకరంగా చేయాలి అని అతని ఆలోచన. అయితే అవి గాయాలను కలిగించడానికి ఆయుధంగా మార్చగల గాజు పాత్రలకు మెకానిక్ అభ్యంతరం వ్యక్తం చేశాడు. అతిథికి మృదువైన ప్లాస్టిక్ గ్లాసులో మద్యం మరియు ప్లాస్టిక్తో తయారు చేయబడిన కప్పులను అనుమతించే సవరణను అందించాడు. ఇది ఏకగ్రీవంగా ఆమోదించబడింది.
నేను నా కోసం, ఆమెకు ప్రత్యామ్నాయ వినోదాన్ని అందించడానికి నేను తీసుకువచ్చిన ఇంటి పుస్తకాలు మరియు మ్యాగజైన్లను ఆమెకు అందించాలని నేను చెప్పాను. దానికి ఎటువంటి అభ్యంతరాలు ఎదురవలేదు.
ఇది సామరస్యమైన సమావేశం. సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు మరియు ప్రతికూల ప్రయోజనాలు లేనప్పుడు జీవితంలోని ప్రతి రంగం నుండి వచ్చిన వివిధ వ్యక్తులు సామరస్యంగా ఉండగలరని నిరూపిస్తుంది.
ప్రతి ఒక్కరూ ఈ రాత్రి అతిధితో తన అవకాశం కోసం ఎదురుచూశారు. ఈరోజు ఆదివారం, ఇది ఎల్లప్పుడూ మానవ కార్యకలాపాలకు పండుగ వాతావరణాన్ని అందిస్తుంది. ఇన్సూరెన్స్ మనిషి పేకలని తెచ్చాడు. మా పద్దతి ప్రకారం, మేము కార్డులు తీసాము. అత్యధిక సంఖ్య వచ్చిన మనిషి మొదట వెళతాడు. తదుపరి అత్యధిక సంఖ్య వచ్చినతను, మొదటి మనిషి తర్వాత వెళ్ళాలి. అలా చివరి వరకు అన్నమాట.
ఈ సాయంత్రం సందర్శన హక్కుల క్రమం ఈ క్రింది విధంగా ఉంది:
మొదట, ఇన్సూరెన్స్ మనిషి. రెండవది, అకౌంటెంట్. మూడవది, రైటర్, అంటే నేను. నాల్గవది, మెకానిక్.
గొప్ప ఆశలు. దీని గురించి ఒక రచయిత ఇలా పేర్కొన్నాడు: "అంచనా ఒక ఆశీర్వాదాన్ని ప్రియమైనదిగా చేస్తుంది - స్వర్గం, స్వర్గం కాదు - మనకి అది ఏమిటో అర్ధమైతే."
***
ఈ రోజంతా మరియు సాయంత్రం - ఇంకా ముగియలేదు, ఎందుకంటే మరొక సేవ చేయాల్సి ఉంది - ఆమెకు schizophrenia పెరుగుతున్న భావన ఉంది.
ఇది ఆమె తన కెరీర్ సమయంలో కొన్ని సందర్భాల్లో ఎదుర్కొన్న ఒక స్థితి - ఇరవై నాలుగు గంటల్లో ఇద్దరు వ్యక్తులుగా ఉండటం - పని దినాలలో మరొక వ్యక్తి యొక్క గుర్తింపులో మునిగిపోవడం - ఊహ, పాత్ర, స్టూడియో - రెండో మనిషిని నిజమని నమ్మేలా చేయాలి. పని తర్వాత మిగిలిన సమయంలో - నేను, స్వయంగా నాలా ఉండడం. తెర మీద కనిపించిన పాత్రని నమ్ముతారు అయితే అది తక్కువ నిజమైనది. మీ సొంత సమయంలో మీరులా ఉండడం నిజమైనది. సొంతం నుండి వేరు అయ్యి తిరిగి సొంతానికి తిరిగి రావడం ఎల్లప్పుడూ ఆమెను గందరగోళానికి గురిచేసింది. తాజా సంవత్సరాలలో ఆమె తన నిజమైన గుర్తింపును మెరుగ్గా నిర్వచించగలిగింది. ఆమె పోషించిన సినిమా పాత్రల ద్వారా నిజమైన స్మితను తన పాత్రలకి అంటకుండా ఉండటానికి చాలా కష్టపడింది.
ప్రతి వ్యక్తిలో ఇద్దరు వ్యక్తులు వుంటారు. అందులో ఒక వ్యక్తి ఎప్పుడూ బయటికి కనిపిస్తూ ఉంటాడు. రెండో వ్యక్తి అంతర్గతంగా వుండి కొన్ని కొన్ని పరిస్థితుల్లో మాత్రమే బయటపడుతుంటాడు. అయితే దీనిని కనుగొనడం వల్ల ఆమె సమస్యకి పరిష్కారం దొరకలేదు. అందువల్ల స్మిత ఒక వ్యక్తిగా మాత్రమే మారాలని ప్రయత్నించింది. దాదాపుగా విజయం సాధించింది.
కానీ ఇప్పుడు, ఇక్కడ ఆమె బందీగా ఉన్నప్పుడు, ఆమె మరోసారి వివాదంలో పడింది. మనుగడ కోసం ఒక అవసరానికి లోనయ్యింది.
ఆమె తన అత్యంత కష్టమైన పాత్ర అంటే - ఆమెని అందరు మగవారు ఊహించుకునే లేదా ఆమెని కావాలనుకునే వ్యక్తిగా ఆడటం అనే సవాలును చేపట్టింది. ఆ పాత్రలో నిజంగా జీవించడం, ఆమెకు అవమానం నుండి తప్పించుకోవడానికి తక్కువ బాధని కలిగించింది.
కానీ ఆ పాత్రలో ప్రతి ప్రదర్శన తర్వాత, ఆమె తాను ఏమి చేస్తున్నదో, ఆమెకు ఏమి చేస్తున్నారో అనే వాస్తవికతకు తిరిగి వచ్చి ఆపై ద్వేషంతో కప్పబడిన నొప్పి భరించలేనిదిగా మారింది.
ఈ మధ్యాహ్నం, ఆమె స్మిత ది గ్రేట్ఫుల్గా నటించింది. గత రాత్రి ప్రదర్శనలు ఘన విజయం సాధించినట్లు తెలుస్తోంది. ఆమె అభిమానులు అయిన ఆ వెధవలు ఆమెకు బహుమతులతో స్నానం చేపించారు. వారు భోజనం తర్వాత వచ్చి, ఆమెను విప్పివేసి, ఆమె గది మరియు బాత్రూమ్కు వెళ్లే స్వేచ్ఛనిచ్చారు. ఆమె కొత్త స్వేచ్ఛని ప్రకటించారు. అది పరిమితమైనదని, ఆమె ఇప్పటికీ ఖైదీ అని ఆమెకు గుర్తు చేస్తూ, హాల్ తలుపుకు బయటి బోల్ట్ను జోడించడం ద్వారా ఆమె ఇంకా ఖైదీనే అని నొక్కి చెప్పారు.
అదే సమయంలో ఆమెకు వాళ్ళ నుండి అనేక బహుమతులు వచ్చాయి - 'పిరికోడు' నుండి చిన్న టెలివిజన్ సెట్, 'కలల రాజు' నుండి పుస్తకాలు మరియు మ్యాగజైన్లు, 'వర్తకుడి' నుండి ఒక సంచి మేకప్ సామాను, స్కాచ్ మందు వున్న ప్లాస్టిక్ సీసా.
ఆమె కృతజ్ఞతలు తెలిపి, ఆమె ప్రేమికులను స్వీకరించి, అభినందిస్తూ, ధన్యవాదాలు చెబుతూ వాళ్ళని ఆనందింప చేసింది.
కానీ వారు ఆమెను బంధించి వెళ్లిపోయిన తరువాత, ఆమె తన నిజ స్వరూపానికి తిరిగి వచ్చింది. ఆమె మనసు తీవ్రమైన ద్వేషంతో నిండిపోయింది. తన ద్వేషాన్ని వారి వైపు మళ్లించినప్పుడు మాత్రమే ఆమెకి సంతోషంగా అనిపించింది. ఆమె వారిని ఎంత ద్వేషించింది! వారు ఆమెకి కలిగించిన అవమానం మరియు దుఃఖం కోసం ఆమె వారిలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఎంతో అసహ్యించుకుంది! ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని కోరుకుంది. బంధించబడకుండా ఉండే హక్కు కోసం వారి ముందు తలవంచడానికి, కృతజ్ఞత చూపించాలని వారు ఆమె నుండి ఎదురుచూస్తున్నందుకు, ఆమె వారిని ఎంతో అసహ్యించుకుంది.
అప్పుడు, మొదటిసారిగా, ఆమె తన గది తప్పించుకోలేనిదేనా అని ఆలోచించింది. అన్నింటికంటే, ఆమె కేవలం సాధారణ గదికి పరిమితం చేయబడింది, ఇనుముతో కూడిన జైలు గదికి కాదు. కనీసం ఆమెకి కదిలే స్వేచ్ఛ ఉన్నందున, తప్పించుకునే అవకాశం ఉంది. ఈ అవకాశాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, ఆమె గది చుట్టూ జాగ్రత్తగా తిరిగి, ప్రతి గోడను పరిశీలించి చూసింది. ఆమె హాల్ తలుపును తెరవలేనని గ్రహించింది. తలుపు హింజ్లు తుప్పు పట్టి వున్నాయి. బోల్ట్లు దృఢంగా వుండి తెరవడం కష్టం అని అర్ధమైంది. సరైన సాధనాలతో కూడా అది తెరవడం కష్టం. కానీ తన దగ్గర సాధనాలు లేవు మరియు ఏమీ లేవు. నేల, పైకప్పు, ట్రాప్ తలుపులు ఉన్నట్లు ఎటువంటి సంకేతాలు లేవు. ఉపయోగకరమైన వెంటిలేటర్లు కూడా లేవు. కిటికీలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి. కానీ వాటిని కప్పి ఉంచిన పలకలు డజన్ల కొద్దీ గట్టిగా అమర్చబడ్డాయి మరియు కదలలేవు. రెండు బోర్డుల మధ్య పగులుకు కన్ను పెట్టి చూస్తే, లోపలి వైపు బోర్డుల ద్వారా మరియు బయటి వైపు కడ్డీల ద్వారా కిటికీలు రెట్టింపు దృఢంగా ఉన్నాయని ఆమె గుర్తించగలిగింది.
అవును, ఆమె బంధించబడింది, ట్రాప్ చేయబడింది, తీహార్ జైలు లోపల ఒంటరిగా నిర్బంధంలో ఉన్న ఖైదీకి ఎంత తప్పించుకునే అవకాశం వుందో తనకీ అంత అవకాశం ఉంది.
ఆమె ఖైదు చేయబడింది, బంధించబడింది. తప్పించుకునే అద్భుతమైన మార్గం లేదు. ఆమె అక్కడ చిక్కుకుని నిస్సహాయంగా ఉంది.
ఆమె నటిలాగా ఆలోచించడం ఆపివేయాలి బదులుగా ఇంకొకరిలాగా ఆలోచించడం కొనసాగించాలి. ఆమె స్మిత పాత్రను మాత్రమే పోషించడంపై దృష్టి పెట్టాలి. తప్పించుకోకపోయినా కనీసం మనుగడ కోసం అది మాత్రమే ఆమెకు వున్న అవకాశం.
మరోసారి వారు ఆమెకు చేస్తున్న అన్యాయంపై అసహ్యం ఆమె గొంతులో పెరిగి, నోరు చేదుగా అయింది.
రోజంతా, ఆమె ద్వేషం ఆమెను స్వాధీనం చేసుకున్న చెడు మానవ ఆత్మలా రగిలిపోయింది.
రాత్రి పడేసరికి, ఆమెకి భయంతో జ్వరం వచ్చింది. ఒక రకమైన స్టేజ్ భయం, ఆమె లోపల చాలా విషం నిల్వ చేసుకున్నందున, ఆమె తన కొత్త పాత్రను విజయవంతంగా తిరిగి ప్రారంభించలేదనే భయంతో.
అయినప్పటికీ, ఆమె ప్రదర్శనను తిరిగి ప్రారంభించే సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆమె (ఎల్లప్పుడూ ఉన్నట్లుగా) తన భయాన్ని పోగొట్టుకుంది. సహజంగానే పాత్ర పోషణలోకి జారిపోయింది. పూర్తిస్థాయి నటి, మరొక స్మిత ప్రారంభం నుండి ముగింపు వరకు ఏ ఇబ్బందీ లేకుండా జరిగిపోవాలని ఆజ్ఞాపించింది.
రాత్రి పదకొండు గంటల పదిహేను నిమిషాలకు ఇప్పుడు మంచం మీద కూర్చుని, వారి నలుగురిలో చివరి వ్యక్తి వేదిక మీదకు రావడాన్ని ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తూ, ఆమె తన మునుపటి మూడు ప్రదర్శనలను మరియు వాటి నుండి ఆమె పొందినదాన్ని ఊహించుకుంది.
ఆమె లాభాలు అమోఘంగా ఉన్నాయి.
బయటి పరిశీలకుడికి, ఆమె సాధించి తెలుసుకున్నది పూర్తి యాదృచ్ఛికంగా అనిపించవచ్చు. ఆమెకు బాగా తెలుసు. పొందిన ప్రతి సమాచారం ఆమెకు యాదృచ్ఛికంగా కాకుండా ఆమె ప్రతిభ యొక్క మాయాజాలం ద్వారా వచ్చింది. ఆమె తనను తాను, తనని అపహరించినవారికి అపరిమితంగా సమర్పించుకుంది. తద్వారా వారిని పూర్తిగా నిరాయుధులను చేసింది. వారు ఆమెను నమ్మారు. ఆమెతో వారి సంబంధం యొక్క నిజమైన స్వభావాన్ని మరియు కొంత సమయం తర్వాత వారి జాగ్రత్తలను తగ్గించడానికి తగినంతగా మరచిపోయారు.
ఆమె అక్కడే అప్రమత్తంగా, జాగ్రత్తగా ఉంది. ఏదైనా అవకాశం దొరికితే దాడి చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంది.
***
06-02-2025, 09:54 PM
06-02-2025, 09:55 PM
ఈరోజు సాయంత్రమే 'వర్తకుడితో' విజయం మొదలైంది.
ఆమె తన బట్టలని శుభ్రంగా ఉతుక్కుని, వాటికి ఉన్న ముడతలని పోయేటట్లు చేసుకుంది. తర్వాత వీలైనంత శుభ్రంగా తయారై, ఆ సుఖాల తోటలో వాళ్ళ కోసం ఎదురుచూడ సాగింది.
విభిన్నతే రుచి, విభిన్నతే ఈ రాత్రి వడ్డించే విందు. ఆమెకు అసహ్యంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆమె మనస్సులోని అన్ని అడ్డంకులను దృఢంగా తొలగించింది.
ఆమె సమయాన్ని వృధా చేయకుండా, అతడు రాగానే, ఆ నీటి గుర్రపు చేతుల్లోకి వెళ్లి, ముద్దులు పెడుతూ, అతని పెంపుడు జంతువులా మారింది.
ఎప్పుడైతే అతను లోపలికి వచ్చి తలుపుకి తాళం వేశాడో, అతను ఎంత దూరం వెళ్తాడో తాను అంత దూరం వెళ్లాలని అనుకుంది. గత కొన్ని రోజులుగా అతనితో జరిపిన సంభోగాలలో, ఈ నీటి గుర్రం తో కొన్ని పనులను తగ్గించాలని, అసలు అతను నిజంగా ఏమి చేస్తాడో చూద్దామని అనుకుంది. అతను తన భార్య దగ్గర ఒకలా ఉంటాడని, వేరే వాళ్ళ దగ్గర ఇంకోరకంగా ఉంటాడన్న విషయాన్ని తెలుసుకుంది. అతనికి సంభోగ సమయంలో, ఓపికతో ఎదుటి మనిషికి కావాల్సింది ఇవ్వడం కానీ, అదే ఓపికతో తనకి కావాల్సింది తీసుకోవడం కానీ చేయడన్న సంగతి అర్ధమైంది. అతను తన సుఖాన్ని, ఆనందాన్ని కోరుకుంటాడు తప్ప ఎదుటి మనిషిని మెప్పించే ప్రతిభ అతనిలో లేదు.
మరీ మంచిది.
అతని చేతులలోనుండి బయటపడి, అతని బట్టలని తీయసాగింది. అంతలో అతనే తన బట్టలని తీసుకునే అవకాశాన్ని ఇచ్చి, వెంటనే తన బట్టల్ని విప్పుతూ, కేవలం తన G-స్ట్రింగ్ పాంటీ లో రెచ్చగొడ్తున్నట్లుగా నిలబడింది.
అతడినే ముందుగా మంచం మీదకి పాకుతూ వెళ్లేట్లుగా చేసి, తర్వాత ఆమె అతడిని అనుసరించింది. అతడి పెదవులతో తన పెదవులని కలిపి ముద్దు పెడుతూ, ఒక చేతితో అతని మొత్తం వంటిని తడమడం మొదలు పెట్టింది. ఆమె వేళ్ళ కదలికలకి అతని మగతనం వేగంగా స్పందించింది. అతను తన శరీర బరువుని లేపి, పని చేద్దామని అనుకునే లోపు, అతని మనసు కోరుకున్న ప్రకారం స్పందించాలని అనుకునే లోపు, ఎంతో నైపుణ్యం వున్న ఆమె చేతి వేళ్ళు, అతని అంగాన్ని చుట్టుముట్టాయి.
తన రెండో చేతితో అతడిని మెల్లిగా వెనక్కి నెట్టి, అతడిని వెల్లికిలా పడుకోబెట్టి, ఇక ఇక్కడినుండి ఈ బాధ్యతని నేను తీసుకుంటున్నాను అన్నట్లుగా ఆమె తన ఆధిపత్యాన్ని ప్రదర్శించింది.
కొన్ని నిమిషాలలో అతడు ఆమె ఆధిపత్యాన్ని ఎదురించలేని నిస్సహాయ స్థితికి చేరుకున్నాడు.
ఆమె అతడి పై వంగి, అతడి ఛాతీని, పొట్టని తన నాలుకతో తాకడం మొదలు పెట్టేసరికి, అతడి భారీకాయం, చక్కిలిగింతలతో పరమానందం పొందింది.
ఆమె పెదవులు అతని పొత్తి కడుపుని చేరి అక్కడ ఆగాయి. ఆమె తన తలని లేపి, తన చేతిలో వున్న మందంగా విస్తరించి వున్న అతడి అంగాన్ని చూడకూడని అనుకున్నా, చివరికి అలాగే ముందుకి వెళ్ళింది.
దానితో అది పూర్తిగా లేచింది. అతడికి తన శరీరాన్ని విడిచిన భావం కలిగింది. అతడి అరచేతులు ఆమె వెనుక భాగాన్ని చరిచాయి. అతడి కాళ్ళు సంతోషంతో మంచాన్ని తన్నాయి. అతడి తల ఆ సుఖాన్ని తట్టుకోలేక అటూ ఇటూ పిచ్చిపట్టినట్లు ఊగిపోయింది.
అతడి ముగింపు ఆనందం, అప్పటివరకు వాళ్ళ కలియికలో జరిగిన అతి దీర్ఘమైన, ఎక్కువ శబ్దంతో కూడిన కలియికగా మారింది.
ఆమె బాత్ రూంకి వెళ్లి శుభ్రపరుచుకుని వచ్చేసరికి కూడా అతను ఆ మంచం మీద అలాగే ఎటూ కదలని ఒక పర్వతంలా పడుకుని, ఆమె వైపు విభ్రాంతితో చూస్తూ, తనకి జరిగిన ఆ అనుభవాన్ని నమ్మలేకుండా వున్నాడు.
ఆమె అతని పర్వత కాయం పక్కన కూర్చుని, అతని మోకాళ్ళ చుట్టూ తన చేతులని చుట్టి, తలని అటూ ఇటూ తిప్పుతూ ఉండగా, అతని చూపు ఆమె మీద పడినప్పుడు, అతనికి ఆమె కళ్ళలో సంతృప్తి కనిపించింది.
"డార్లింగ్, నేను నీకు సంతోషాన్ని కలిగించానా ?" అని అడిగింది.
"చాలా చాలా. నాకు ఇప్పటివరకు ఇలాంటి ఆనందం కలగలేదు".
"నిజంగానా ? నన్ను పొగడాలని అలా అంటున్నావా ?"
"నిజంగా చెబుతున్నా. నిజం చెప్పాలంటే, నువ్వు ...... నువ్వు అలాంటి పని నాతో చేస్తావని నేను అసలు ఊహించలేదు" సందేహిస్తూ అన్నాడు.
ఆమె కనుబొమ్మలు పైకి లేచాయి. ముఖంలో అమాయకత్వం కనిపిస్తుండగా
"ఎందుకు అలా అనుకున్నావు ? సెక్స్ లో ఇది చేయాలి, ఇది చేయకూడదు అని నియమాలు లేవు కదా. అలాగే ఇది తప్పు, ఇది ఒప్పు అని కూడా లేదు. సంభోగంలో మనకి ఏది ఇష్టమైతే అది చేయడమే కరెక్ట్. ఇప్పుడు నీకు అది నచ్చిందనుకో అది ఒప్పు. నాకు అలా చేయడం నచ్చింది. అలా చేయాలని అనిపించింది. అలా చేస్తున్నప్పుడు మంచిగా అనిపించింది. అలా చేయడం వల్ల నాకు ఆనందం కలిగింది" అంది.
"నీలాంటి ఆడోళ్ళు చాలా మంది ఈ లోకంలో ఉంటే బావుండేది".
"లేరని అనుకుంటున్నావా ?"
"ఖచ్చితంగా లేరని పందెం కాస్తా. నా భార్య దగ్గరనుండి, ఇంకా చాలా మంది ఆడోళ్ళు, అలా ఉండడానికి ఇష్టపడరు. వాళ్లు పురాతన నమ్మకాలని అనుసరిస్తారు".
"అది పెద్ద తప్పు. అలా ప్రవర్తిస్తే, అందువల్ల వాళ్ళు ఆనందించకపోగా, ఎదుటి వాళ్ళ ఆనందాన్ని పాడు చేసిన వారవుతారు. అది పక్కన పెడితే, మనం సంతోషంగా వున్నాము కదా. అవునా ?"
"మనం ఖచ్చితంగా వున్నాము" అని ఆమెని లాగి కౌగిలించుకున్నాడు.
"నేను కూడా అంతే, డార్లింగ్," ఆమె అతని చేతుల నుండి తప్పించుకుంది. ఆమె సంతోషకరమైన ముఖంలో ఒక చిన్న ఆందోళన రేఖను కనబడేలా చేసింది. "ఒకే ఒక విషయం..." విచారంగా ఆగిపోయింది. నిట్టూర్పు. ఆమె నెమ్మదిగా మంచం నుండి దిగి, దాని ఒక మూలన కూర్చుంది.
అతను లేచి, ఆమె పక్కన మంచం మీద కూర్చున్నాడు, కంగారుగా ఆమె ముఖంలోకి చూస్తూ. "ఏమైంది? ఏదైనా సమస్య ఉందా?"
"ఏం లేదు, బంగారం. అసలు ఏం లేదు. అది కేవలం—అంటే, చెప్పడానికి కూడా చిన్న విషయం..." అని ఆగిపోయింది.
"లేదు, చెప్పు. మనలో చిన్న విషయం అంటూ ఏమీ లేదు".
ఆమె కొంచెం తేరుకుంది. "నిజం చెప్పాలంటే, నన్ను కూడా నువ్వు తొందరగా విసుక్కుంటావని భయంగా ఉంది."
"అలా ఎప్పుడూ జరగదు".
"అంత ధీమాగా ఉండకు. నాకు మగవాళ్ళ గురించి తెలుసు. ఒక అమ్మాయితో వాళ్ళు మళ్ళీ మళ్ళీ తిరిగాక, అన్నీ చేసాక, వాళ్ళకి విసుగొస్తుంది. మన విషయంలో కూడా అదే జరుగుతుందేమో అని నాకు భయంగా ఉంది. ముఖ్యంగా నా పరిస్థితి అలాంటిది, నీ కోసం నేను చేయాలనుకున్నవి చేయలేకపోతున్నాను."
"నువ్వు దేని గురించి చెబుతున్నావు ?"
"నేను ఇంతకుముందు కూడా చెప్పాను. చాలామంది ఆడవాళ్ళు, తమ పురుషుడిని ఆకర్షించడానికి, వాళ్ళ దగ్గర చాలా అవకాశాలు ఉంటాయి, తమని అందంగా, ఆకర్షణీయంగా చేసుకోవడానికి. నేను ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు ఎలా ఉంటానో అలా. కానీ నేను ఇక్కడ ఉన్నాను" - ఆమె చేతితో చూపించింది - "నా వస్తువులు లేని, ఆడవాళ్ళకి ఉండాల్సినవి ఏమీ లేని, నీకు కొత్తదనం, ఉత్సాహం ఇవ్వడానికి ఏమీ లేని, దాదాపు ఖాళీ గదిలో. కొన్ని వస్తువులుంటే..."
"ఏ వస్తువులు ?" అతడు ఆశ్చర్యంతో అడిగాడు.
"అందరికీ ఉండేవే, ప్రతి అమ్మాయి తన గదిలో దాచుకునే అందమైన వస్తువులు. సువాసన సబ్బులు, కొలోన్లు, పర్ఫ్యూమ్లు, మేకప్." ఆమె తన లంగాను సరిచేసుకుని పైకి ఎత్తి చూపిస్తూ అంది, "వేరే బట్టలు. ఆకర్షించే పై దుస్తులు, లో దుస్తులు. నేను ఇక్కడికి ఏమీ లేకుండా, ఒంటి మీద ఉన్న బట్టలతోనే వచ్చాను. ఇది నీకు న్యాయం కాదు, నాకూ న్యాయం కాదు."
"నీకు ఇంకేం కావాలి, నువ్వే సూపర్. నువ్వు మామూలు, చప్పగా ఉండే ఆడవాళ్ళలా లేవు—"
"నేను ఇప్పుడు అలాగే మారిపోతా. అది నువ్వు చూస్తావు".
"సరే, స్మితా. నీకు కావాల్సినవన్నీ నీకు తెప్పిస్తాను, దానివల్ల నీకు కొంచెం ప్రశాంతంగా అనిపిస్తే చాలు."
"అవి ఉంటే నేను సెక్సీ గా కనిపిస్తా".
"తప్పకుండా, ఏం ఇబ్బంది లేదు. నేను ఒక ఉదయం వెళ్లి నీకు కావాల్సినవి కొన్ని తెస్తాను. చాలా తొందరగా అయిపోతుంది. దగ్గరలో ఒక ఊరు ఉంది—"
ఆమె గుండె గట్టిగా కొట్టుకుంది. అది అతను విన్నాడో లేదో అని భయపడింది.
ఒక ఊరు. దగ్గరలోనే ఒక ఊరు ఉంది. అంటే వాళ్ళు సిటీలో లేరన్నమాట. వాళ్ళు సిటీ బయట ఎక్కడో ఉన్నారు, కానీ ఊరికి దగ్గరలోనే.
"ఇంకా, అక్కడ మంచి షాపింగ్ సెంటర్ కూడా ఉంది," అతను ఆమెను సంతోషపెట్టాలని ఉత్సాహంగా అన్నాడు. "నీకు ఉపయోగపడేవి ఏమైనా అక్కడ దొరకొచ్చు."
ఆమె అతన్ని హత్తుకుంది, చిన్నపిల్లలాగా సంతోషపడింది.
"డార్లింగ్, నా కోసం ..... నాకోసం నిజంగా చేస్తావా ?"
"తప్పకుండా, చేస్తాను. రేపు ఉదయం వెళ్తాను. రేపే చేస్తాను. ఇదుగో, నన్ను బట్టలు వేసుకోనివ్వు." అతను తన బట్టలు తీసుకోవడానికి లేచాడు. "ఆ తర్వాత నీకు ఏం కావాలో చెప్తే నేను లిస్ట్ రాసుకుంటాను."
"అద్భుతం" ఆమె సంతోషంతో చప్పట్లు కొట్టింది.
అతను బట్టలు వేసుకోవడం చూస్తున్నట్టుంది కానీ ఆమె ఆలోచనలు మాత్రం వేరే. ఇది చాలా ముఖ్యమైన విషయం, చాలా అంటే చాలా ముఖ్యమైనది. దీన్ని ఆమె చక్కగా హ్యాండిల్ చేయాలి. ఆమె మనసు టాయిలెట్రీస్, డ్రెస్సుల గురించి ఆలోచిస్తోంది, ఒకటి ఓకే అనుకోవడం, ఇంకోటి వద్దు అనుకోవడం చేస్తోంది.
అతను తన పర్సులో ఒక కాగితం ముక్క చూశాడు, దాన్ని సగానికి చించి, ఇంకో సగాన్ని పర్సులో పెట్టేసి, పర్సుని తన ప్యాంటు జేబులో పెట్టాడు. తర్వాత ఒక జేబులో, ఇంకో జేబులో వెతికి బాల్పాయింట్ పెన్ తీశాడు.
అతను ఆమె పక్కన మళ్ళీ కూర్చుని, కాగితాన్ని తన మోకాలి మీద పెట్టుకుని, "షాపింగ్ లిస్ట్" అని రాయడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ రాయలేకపోయాడు. "నాకు రాయడానికి ఏదైనా కావాలి," అన్నాడు. కాగితం, పెన్ను మంచం మీద పెట్టి, లేచి చుట్టూ చూశాడు. అప్పుడు పుస్తకాలు కనిపించాయి. వాటి దగ్గరికి వెళ్ళాడు.
అతని పెన్ మీద ఆమె కన్ను పడింది. దాని మీద చిన్న చిన్న అక్షరాలున్నాయి. "ఎవరెస్ట్ లైఫ్ ఇన్సూరెన్స్ కంపెనీ" అని చదివింది. కింద ఇంకేవో ఉన్నాయి కానీ చదవలేకపోయింది. అతను డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ దగ్గర పుస్తకాలు తీసుకుంటున్నాడు, అతని వీపు ఆమె వైపు ఉంది. ఆమె చేయి పెన్ వైపు వెళ్ళింది. వేళ్ళు పెన్ ని తిప్పాయి. "రంజిత్ - మీ నమ్మకమైన ఇన్సూరెన్స్ ఏజెంట్" అని క్లియర్ గా కనిపించింది.
ఆమె చేయి ఒడిలోకి వచ్చింది. లంగా, బ్లౌజ్ సరిచేసుకుంది.
ఆమె పెన్ గురించి ఆలోచించింది. ఇది ఎవరిదైనా అయి ఉంటుందా, అతనిదా? అతనిదే అయి ఉంటుంది. కచ్చితంగా. 'వర్తకుడు' ఇన్సూరెన్స్ ఏజెంట్ అయి ఉండాలి.
అంతా సరిగ్గా కుదిరింది. బయటకి కనిపించేవాడు, డాంబికాలు పలికేవాడు, గట్టిగా మాట్లాడేవాడు ఇన్సూరెన్స్ ఏజెంట్ అయి ఉండాలి.
సరే, సరే, నిన్ను కలిసినందుకు సంతోషం, రంజిత్, నీ సంగతి చూస్తాను.
అతను ఆమె పక్కన మంచం మీద కూర్చున్నాడు, కాగితాన్ని పుస్తకం మీద పెట్టుకుని, పెన్ను పట్టుకుని సిద్ధంగా ఉన్నాడు.
"సరే, స్మిత, ఏం కొనాలి అనుకుంటున్నావో చెప్పు."
ఆమె మనసులో చకచకా అన్ని విషయాలు గుర్తు చేసుకుంది. రిహార్స్ కూడా చేసుకుంది, సిద్ధంగా ఉంది.
"ముందుగా, నా సైజులు. రాసుకుంటావా?"
"అవి నాకు తెలుసని అనుకుంటున్నాను. ఎందుకైనా మంచిది, చెప్పు".
ఆమె గొంతు కొంచెం మారింది, గొంతులో ఏదో తేడాగా అనిపించింది. "సరే, నా సైజులు—ముప్పై ఎనిమిది డి, ఇరవై నాలుగు, ముప్పై ఏడు."
అతడు మీదకి చూసి, నవ్వుతూ ఒప్పుకున్నాడు.
"అంటే, ముప్పై ఎనిమిది డి బ్రా, ఇరవై నాలుగు నడుము, ముప్పై ఏడు హిప్స్ అన్నమాట."
అతను విజిల్ వేసి, "నువ్వు మామూలు దానివి కాదు," అన్నాడు.
"నువ్వు ఎలా అనుకుంటే అలానే".
అతను ఆమె తొడను తాకబోతుంటే, ఆమె ఆపేసింది. "పిల్ల చేష్టలు చేయకు. నన్ను నీకోసం అందంగా తయారు చేసినప్పుడు అప్పుడు చూద్దువులే."
అతను తల ఊపి, "సరే. నేను అసలు ఆగలేకపోతున్నాను," అన్నాడు. అతని పెన్ కాగితం మీద మళ్ళీ రాయడం మొదలుపెట్టింది. "చెప్పు."
"నా కొలతలు ఏ సేల్స్గర్ల్కి ఇచ్చినా నా సైజులు తెలిసిపోతాయి." ఆమె మామూలుగా, సాధ్యమైనంతవరకు వ్యాపార దృష్టితో చెప్పింది. "ఇప్పుడు నాకు ఏం కావాలో చెప్తాను, నువ్వు అవి తెప్పించగలగితే. మ్మ్మ్, చూద్దాం. నా జుట్టుని సరిగ్గా ఉంచడానికి కొన్ని సింపుల్ బారెట్లు. ఏ అమ్మాయికైనా అర్థమవుతుంది. కాస్మెటిక్స్ సెక్షన్ లో, ఐబ్రో పెన్సిల్, మామూలు కాంపాక్ట్, పౌడర్, లిప్స్టిక్ కావాలి. ఎర్ర లిప్స్టిక్. ట్రాన్స్లూసెంట్ పౌడర్ కూడా."
"మెల్లిగా చెప్పు". అతడు తన దృష్టిని రాయడం మీద పెట్టాడు. "సరే, చెప్పు".
"నెయిల్ పాలిష్ కూడా కావాలి. ఎరుపు రంగు—కార్మైన్. కొంచెం ఘాటైన, సెక్సీగా ఉండే పర్ఫ్యూమ్."
"ఏదైనా బ్రాండ్ పేరు చెప్పాలనుకుంటున్నావా?"
"నేను మాడమ్ గ్రేస్ వారి కబోచార్డ్ వాడుతుంటాను. స్పెల్లింగ్ చెప్తాను, రాసుకో." అతను రాసుకుంటుండగా ఆమె నెమ్మదిగా స్పెల్లింగ్ చెప్పింది. "అక్కడ అడగండి, కానీ అన్ని స్టోర్లలో దొరకదు. ఒకవేళ లేకపోతే ఆర్డర్ చేయమనండి. లేదంటే మీకు సెక్సీగా అనిపించేది ఏదైనా పర్వాలేదు. ఇప్పుడు వేసుకోవడానికి కొన్ని మామూలు బట్టలు. దానికోసం అమ్మాయిల షాప్ కి వెళ్లాలి—"
"నువ్వేం కంగారు పడకు. అది నాకు వదిలెయ్యి".
"తప్పకుండా చేస్తాను. నీకు బాగా తెలుసని నాకు తెలుసు. సరే, కొంచెం మార్పులు. చూద్దాం. కాశ్మీర్ స్వెటర్ లాంటిది, మెత్తగా ఉండేది ఏదైనా బాగుంటుంది, గరుకుగా ఉండకూడదు. గులాబీ లేదా లేత నీలం రంగులో అయితే బాగుంటుంది. ఇంకో ఒకటి రెండు స్కర్ట్లు. లైట్ వెయిట్, చిన్నవి. నాకు పొడవు స్కర్ట్లు నచ్చవు. స్వెటర్కి మ్యాచ్ అయ్యేది, నీలం రంగులో అయితే బాగుంటుంది. నీ ఇష్టానికే వదిలేస్తున్నాను. ఇక అండర్ వేర్ గురించి—నేను మామూలుగా వేసుకోను, కానీ కొన్ని ఉంటే బాగుంటాయి. చూద్దాం—" ఆమె పెదవులు తడిపింది. "ఒక లేసీ బ్రా."
"నీకు లేసీ బ్రా ఎందుకు ?" ఆమె వైపు చూస్తూ అడిగాడు.
ఆమె అతన్ని చూసి కవ్వింపుగా నవ్వింది. "నీకు విప్పడానికి ఏదైనా ఉండాలి కదా, బంగారం."
"మంచి ఆలోచన. ఇంకా ఏమన్నా కావాలా ?" లిస్ట్ చూస్తూ అడిగాడు.
"రెండు జతల ప్యాంటీహోస్—వద్దు, అవి చాలా ఇబ్బంది. రెండు జతల బ్రీఫ్స్, ఎంత చిన్నవి ఉంటే అంత మంచిది. నీకు తెలుసుగా. ఏ రంగు అయినా పర్వాలేదు. ఒక షీర్ నెగ్లిజీ, పింక్ కలర్, దొరికితే."
"తెస్తాను."
"ఒక జత మెత్తటి చెప్పులు కూడా రాయండి. రాత్రిపూట నేల తడిగా ఉంటుంది. బట్టల వరకు అయితే ఇది సరిపోతుంది. ఒకవేళ, నన్ను నిజంగా అందంగా కనిపించేలా చేసేది ఏదైనా కొనాలనుకుంటే తప్ప."
"ఏమిటో చెప్పు?"
"ఒక చిన్న మినీ బికినీ. నాకు వాటిని వేసుకుని విశ్రాంతి తీసుకోవడం ఇష్టం".
"జాగ్రత్త. నాలోని మగాడిని మళ్ళీ నిద్ర లేపుతున్నావు".
"నేను కూడా అవి వేసుకున్నాక నువ్వు ఎలా రెచ్చిపోతావో చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. ఇప్పుడు, మీరు నిజంగా మంచిగా ఉండాలనుకుంటే, నేను చాలా మిస్సయ్యే ఇంకో మూడు చిన్న విషయాలు ఉన్నాయి. అవి నాకు చాలా అంటే చాలా కావాలి."
"వాటి పేరు చెప్పు. అవి నీవి అయినట్లే".
ఆమె మరీ ఎక్కువ అనుమానం రాకూడదని దేవుడిని ప్రార్థించింది. ధైర్యం చేసి అంది, "అక్కడ మ్యాగజైన్ స్టాండ్లో వీక్లీ వెరైటీ ఉంటే, ఒక కాపీ కావాలి. నా సినిమా గురించి ఏమి వచ్చిందో చూడాలి."
"అవి నీకు అందినట్లే అనుకో".
"ఇంకా రెండు చిన్నవి కావాలి. నేను అప్పుడప్పుడు సిగరెట్ తాగుతాను. చాలా రిలాక్స్గా ఉంటుంది. నాకు స్వీడన్ లార్గోస్ సిగరెట్స్ అంటే చాలా ఇష్టం. దొరికితే తీసుకురా, లేదంటే వద్దు. ఇక నా శ్వాస కోసం మింట్స్."
"వాటి స్పెల్లింగ్ చెప్పు".
ఆమె చెప్పింది. అతను రాసుకున్నాడు. "ఇంకా ఏమన్నా కావాలా ?"
"నువ్వే" అంది రెచ్చగొడుతున్నట్లుగా.
"నువ్వు నన్నుఎప్పుడో పట్టేశావు." అతను కాగితం, పెన్ను జేబులో పెట్టుకున్నాడు. "రేపు షాపింగ్ చేసి వచ్చాక మిగతావి ఇస్తాను."
"నీకు నిజంగా ఇబ్బందిగా లేదని అనుకుంటున్నావా?"
అతను ఆమెను హత్తుకుని, "బంగారం, నీ కోసం ఏదైనా చేస్తాను," అన్నాడు. అతను లేచి నిలబడ్డాడు. "ఈ రాత్రి నువ్వు దుమ్ము దులిపావు."
"నన్ను ఇలా చేసింది నువ్వే. రేపు నీ కోసం ఇంకా బాగా చేస్తానని అనుకుంటున్నాను, రేపు రాత్రి చూద్దువులే, నేను రెడీ అయ్యాక."
"మరేం పర్లేదు. నువ్వు నీ లా వుండు, అది చాలు".
అతను వెళ్ళిపోయాక, ఆమె పడిన శ్రమకు ఫలితం ఉంటుందా అని ఆలోచించింది. ఆమె పరిస్థితి ఎంత దారుణంగా ఉందంటే ఏదీ ఉపయోగకరంగా అనిపించలేదు. అయినా, రేపు ఇదే సమయానికి, ఆమె కనిపించకుండా పోయి, బందీగా ఉన్నప్పటి నుండి మొదటిసారిగా, తన గురించి ఏదో ఒక విషయం బయట వాళ్ళకి తెలుస్తుంది.
ఆమె రాసిన షాపింగ్ లిస్ట్ ఎవరైనా గమనించే అవకాశం చాలా తక్కువగా ఉండటం వలన అది హాస్యాస్పదంగా అనిపించింది. అయినా, ఆమెకు వేరే దారి లేదు. ఆమె తీసుకునే నిర్ణయాలు ఆమెను బంధించిన వాళ్ళకి అర్థం కాకూడదు, అప్పుడే అవి బయట ప్రపంచానికి కనిపించకుండా ఉంటాయి.
అయినా, ఆమె తెలియని గ్రహం నుండి ఒక సంకేతం పంపింది, విశ్వంలో ఎక్కడో ఉన్న వారికి ఇంకో గ్రహం మీద జీవం ఉందని చెప్పాలని ప్రయత్నించింది.
రేపటికి ఆమె తనకి అలవాటైన మూడు ప్రత్యేకమైన బ్రాండ్ల గురించి చెప్పి ఉంటుంది. కబోచార్డ్ పర్ఫ్యూమ్, లార్గో సిగరెట్స్, ఆల్టోయిడ్ మింట్స్. ఇంకా, వీక్లీ వెరైటీ. తన గురించి తెలిసిన ఎవరైనా ఈ నాలుగింటినీ కలిపితే స్మిత అని తెలుస్తుంది.
ఇంకా, ఐదో SOS కూడా వెళ్లిపోయేది. ఒక బ్రాండ్ పేరు లాంటిది, ఆమెకు మాత్రమే సంబంధించినది, ప్రత్యేకంగా.
38-24-37
ఆమెకు తెలుసు, ఆమెలాంటి కొలతలున్న వాళ్ళు చాలామంది ఉంటారు, కానీ ఆ కొలతలతో ప్రపంచంలోనే పేరు తెచ్చుకున్నది మాత్రం ఆమె ఒక్కతే.
ఆమెను అభిమానించే వాళ్ళకి, ఆరాధించే వాళ్ళకి, 38-24-37 అంటే స్మిత అని గుర్తు.
సడన్గా ఆమె ఆలోచనలు ఆగిపోయాయి.
బయట లక్షల మందిలో ఒక్కరు కూడా ఆమె చెప్పాలనుకున్నది చదవకపోతే ఏం లాభం? ఆమె కష్టాల్లో ఉందని, సహాయం కావాలని ఎవరికీ తెలియకపోతే ఏం ప్రయోజనం? ఏం ప్రయోజనం?
ఆమె తన నిరాశను ఆపుకోవడానికి ప్రయత్నించింది.
చేయగలిగింది ఏదో ఒకటి చేయాలి. ఏమీ చేయకపోవడం కంటే ఏదైనా మంచిదే.
కనీసం, సాయంత్రం మొదట్లో జరిగిన దానితో పోలిస్తే, ఆమె చాలా పురోగతి సాధించింది.
ఆమె ఒక ఊరి శివార్లలో ఉంది. అక్కడ ఒక షాపింగ్ సెంటర్ ఉంది. ఆమెను బంధించిన వాళ్ళలో ఒకడు రంజిత్ అనే ఇన్సూరెన్స్ ఏజెంట్ అయి ఉంటాడు. అతను ఆమెకు కావలసినవి బయట ప్రపంచానికి తెలియజేస్తున్నాడు.
ఎక్కువ కాదు. కానీ ఏమీ కాదు కూడా.
ధన్యవాదాలు, రంజిత్.
***
06-02-2025, 10:08 PM
'పిరికోడు' పదిహేను నిమిషాల తర్వాత వచ్చాడు. ఆమె వెంటనే తన ఆలోచనలని పక్కన పెట్టి, తన పాత్రపై దృష్టి సారించింది.
అతను చిన్న ఊదా రంగు పువ్వుల బొకే తెచ్చాడు.
"ఇవి నీ కోసం," అతను సిగ్గుతో అన్నాడు. "ఈరోజు ఉదయం నేనే కోశాను."
"ఓ, మీరు ఎంత మంచి మనసున్న వ్యక్తి." ఆమె వాటిని తీసుకుంది. "చాలా అందంగా ఉన్నాయి, నిజంగా చాలా అందంగా ఉన్నాయి." ఆమె కొంచెం ముందుకు వంగి అతని పెదవులపై ముద్దు పెట్టింది. "నా గురించి ఆలోచించినందుకు ధన్యవాదాలు."
"నేను రోజంతా నీ గురించే ఆలోచిస్తున్నాను. అందుకే బయటికి వెళ్లి ఆ పువ్వులు కోశాను. అవి అంత గొప్పవి కావు, కానీ నగరంలో దొరకవు."
ఆమె నెమ్మదిగా అడిగింది, "అవి ఏ పువ్వులు?"
"నిజానికి, నాకు పేరు తెలీదు. ఏదో అడవి పువ్వు."
క్లిక్. అడవి పువ్వు. అడవి... స్వేచ్ఛగా ఆలోచించడం. అడవి అంటే: అడవులు, లోయలు, పర్వతాలు, ఎడారులు, పచ్చిక బయళ్ళు, పల్లెటూరు.
అతను సోఫా దగ్గర ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుని, తెచ్చిన తోలు బ్యాగుని అక్కడ పెట్టి, ఆమె వైపు తిరిగి, తన లావు కళ్ళద్దాల నుండి ఆమెను చూస్తూ, "స్మిత, ఈ రాత్రి నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు," అన్నాడు, కొంచెం ప్రత్యేకంగా.
భలే వింతగా ఉంది అనుకుంది. అతను తనని పోషిస్తున్న ఒక అమ్మాయి అపార్ట్మెంట్కు వస్తున్న వృద్ధుడిలా ఉన్నాడు.
"మీరు చాలా మంచివారు," ఆమె అతని వైపు నడుస్తూ, తన నడుముని ఊపుతూ అంది.
అతని ముందు ఆగిపోయింది. చేతులు రెండు పక్కలా వదిలేసింది.
ఆమె దగ్గరగా ఉండటం, ఆమె ప్రవర్తన చూసి అతను ఆయాసపడ్డాడు, అతని కంట్లో ఒక మెరుపు వచ్చింది. "నిన్న రాత్రి నువ్వు నాకు చాలా బాగా చేశావు."
"ఈ రాత్రి ఇంకా బాగా చేస్తాను," అంది ఆమె.
మెల్లిగా ఆమె అతనిని తనతో పాటు సోఫా మీదకు లాక్కుంది. తన జాకెట్ గుండెలను తప్పించి, అతని వణుకుతున్న ఒక చేతిని తీసుకుని, గుండీలు తప్పించిన జాకెట్ కింద నుండి, తన పరిపూర్ణమైన, గుండ్రటి, మెత్తటి సన్ను మీద వేసుకుంది. అతడు వణికిపోతున్నాడు. ఆమె అతడి తలని తన సళ్ళ మీదకి లాక్కుని, ఆమె జాకెట్ ని పక్కకి తప్పించి, తన సన్నుని, చనుమొనని అతడి నోటిలో పెట్టింది.
అతడు ఆబగా చీకుతుండగా ఆమె అతడిని నిమురుతూ, బుజ్జగిస్తూ ఉండగా, అతను రెండో సన్నుని చీకడం మొదలు పెట్టాడు.
ఆమె ఒక చెయ్యి అతని ప్యాంటు జిప్ మీదకి వెళ్ళింది. అతని జిప్ ని తెరిచి, తన చేతిని లోపలి పెట్టి, అతడి చిట్టెలుక దొరుకుతుందేమో అని తడిమింది. అయితే చిట్టెలుక కాకుండా ఆమెకి ఒక చిన్న మాంసపు ముక్క కదులుతూ దొరికింది. ఆమె స్పర్శకి అది కొద్దిగా కదిలింది తప్ప పైకి లేవలేదు.
ఆమె పెదవులు అతని చెమట పట్టిన నుదుటిని స్పృశిస్తూ, అతని చెవి వద్దకి వెళ్లాయి.
"డార్లింగ్, నీకు ఏమి చేస్తే నువ్వు కామోద్దీపనకు గురవుతావు ?" అని అడిగింది.
అతడు సమాధానం చెప్పాలని నోరు తెరిచి, మాట్లాడలేక, చివరికి అతను తన తలని ఆమె సళ్ళ మధ్యలో పెట్టి మౌనంగా వుండిపోయాడు.
"నువ్వు నాకు చెప్పాలి డార్లింగ్. తప్పక చెప్పు. ఇందులో సిగ్గు పడడానికి ఏముంది ?"
అతని గొంతు వినిపించలేదు. "నిన్న రాత్రి—నిన్న రాత్రి," అతను తడబడ్డాడు, "నువ్వు చెప్పావు—నువ్వు నాకు చెప్పావు—"
ఆమె అతని తలని నిమిరింది. "చెప్పు. నేను ఏం చెప్పాను?"
"అది—అది మనం ఇంకా చాలా విషయాలు ప్రయత్నించలేదని."
ఆమె అతని ముఖాన్ని పైకి ఎత్తి, సీరియస్గా తల ఊపింది. "అవును, నేను నిజంగానే అన్నాను. సిగ్గుపడకు. నువ్వు లైంగికంగా ఆనందించడానికి చేసేది ఏదీ తప్పు కాదు. నిన్ను సంతోషపెట్టడమే నా ఉద్దేశం. నీకు ఏం కావాలో దయచేసి చెప్పు."
అతను తన చేయి పైకి ఎత్తి పక్కనే ఉన్న కుర్చీ మీద తోలు బ్యాగ్ చూపించాడు.
"అది ఏమిటి?" ఆమె అడిగింది.
"నా కొత్త పోలరాయిడ్ కెమెరా."
ఆమెకు వెంటనే అర్థమైపోయింది, పాపం, జాలిపడదగ్గ, అసహ్యకరమైన ముసలివాడు. అతన్ని ఇబ్బంది నుండి తప్పించి, విషయాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది. "నువ్వు నగ్నంగా ఉన్న అమ్మాయిల ఫోటోలు తీయడానికి ఇష్టపడతావా? అదే నిన్ను ఎక్కువగా ఉత్తేజపరుస్తుందా?"
అతను తల ఊపాడు. "నిన్ను నేను ఒక—ఒక—అని అనుకోవని ఆశిస్తున్నాను."
"ఏమని ? sexual pervert అనుకుంటాననా ? అయ్యో, అస్సలు అనుకోను. డార్లింగ్, చాలా మంది మొగాళ్ళు అలా చేస్తుంటారు. అలా చేస్తేనే వాళ్ళు ఉత్తేజితులవుతారు. నిజం చెప్పాలంటే, నాకు కూడా అలా చేస్తే, నేను కూడా ఉత్తేజం పొందుతాను"
"నువ్వు అలా చేసావా ?"
"అంటే నగ్నంగా ఫోటోలు తీసుకున్నాననా ? చాలా సార్లు. అది నా వృత్తిలో ఒక భాగం. నేను నా శరీరాన్ని ప్రదర్శించడానికి ఇష్టపడతాను. ఇప్పుడు నీకు కావాల్సిన విధంగా నా శరీరాన్ని నువ్వు ఎన్నడూ చూడని విధంగా చూపిస్తాను".
"చూపిస్తావా ?"
"ఆలస్యం ఎందుకు" అని అతడిని వదిలి, సోఫా నుండి లేచి, కూని రాగాలు తీస్తూ, గది అంతా తిరుగుతూ, తన జాకెట్ ని తీసి, తర్వాత స్కర్ట్ ని, ఆ తర్వాత తన పాంటీని తీసి పడేసింది.
అప్పటికే అతను తన బట్టల్ని విప్పేసాడు. సన్నగా, తెల్లగా, చిత్రంగా ఉన్న వ్యక్తి, కెమెరా కోసం వెతుకుతూ, దాన్ని కవరు నుండి తీసి, భయపడుతూ సర్దుకుంటున్నాడు.
ఆమె మంచం పక్కన కూర్చుంది, పూర్తిగా నగ్నంగా, అతని కోసం ఎదురు చూస్తూ. అతను ఒక చేత్తో కెమెరా పట్టుకుని, మరో చేత్తో కళ్ళజోడు సరిచేసుకుంటూ ఆమె దగ్గరికి వచ్చాడు.
"నేను ఎలా ఫోజు ఇవ్వాలి?" ఆమె అడిగింది.
అతను తటపటాయించాడు. "అంటే, సరిగ్గా పోజు కాదు—"
అతను ఏమంటున్నాడో ఆమె ఆలోచించింది, ఆపై ఆమెకు అర్థమైంది. "నువ్వు కొన్ని ప్రత్యేకమైన శరీర భాగాలను దగ్గరగా ఫోటోలు తీయాలనుకుంటున్నావా? అదేనా?"
"అవును," అతను సన్నగా అన్నాడు.
"నన్ను మెప్పించావు," ఆమె తియ్యగా అంది. "నువ్వు సిద్ధంగా ఉన్నప్పుడు చెప్పు."
"ఇప్పుడే."
ఆమె పాకుతూ, పిల్లిలా కదులుతుంటే, అతని కళ్ళు చిన్నగా అయ్యాయి, అతని దవడ తెరుచుకుంది.
ఆమె మంచం మీద వెనక్కి వాలి కూర్చుంది, అతని వైపు చూస్తూ. తర్వాత వెనక్కి పడుకుని, మోకాళ్ళు పైకి ఎత్తి, కాళ్ళు సాధ్యమైనంత వరకు వెడల్పుగా చాచింది.
అతనికి ఏం జరుగుతుందో ఆమె ఊహించగలిగింది.
ఒక్క క్షణం ఆమెకు ఒక స్టూడియో అపార్ట్మెంట్ గుర్తుకు వచ్చింది. అప్పుడు ఆమెకు పద్దెనిమిదేళ్ళు, తొందరగా డబ్బు కావాల్సి వచ్చింది. అశ్లీల కళలో నిపుణుడైన ఫోటోగ్రాఫర్ కోసం గంటసేపు ఇలాగే ఫోజు ఇచ్చింది. అదృష్టవశాత్తు, ఆ ఫోటోల్లో ఆమె ముఖం ఒక్కదానిలో కూడా కనిపించలేదు. అది ఆమెకు, ఆమె కెరీర్కు చాలా మంచిదైంది.
ఆమె ఆ పాత నగ్న ఫోటోల సంగతి ఏమై ఉంటుందో, అవి ఎవరికి చేరాయో, ఇప్పుడు వాటిని కలిగి ఉన్నవాళ్ళు, తమ దగ్గర ఉన్న ఫోటోల్లో స్మిత ఉందని తెలుసుకుంటే ఎలా స్పందిస్తారో అని ఆలోచించింది.
ఇప్పుడు ఆమె తన కాళ్ల దగ్గర ఎవరో ఉన్నట్లుగా గ్రహించింది. ఆమె తల పైకి ఎత్తింది.
'పిరికోడు' కెమెరాలో ఒక కన్ను పెట్టి, ఆమె కాళ్ల మధ్యలో ఫోటో తీయడానికి చూస్తున్నాడు.
ఫోటో తీసినప్పుడు ఫ్లాష్ లైట్ ఆమె కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపింది. అతను నిటారుగా నిలబడ్డాడు. కలర్ ప్రింట్ను బయటకు తీసి, ఎదురుగా చూస్తూ ఉండగానే అది డెవలప్ అయింది. అది చూసి అతని కళ్ళు పెద్దగా అయ్యాయి, నోరు తెరుచుకుని అలానే ఉండిపోయింది. ఇంకో ఫోటో తీయాలని ఆమె వైపు తిరిగాడు. కానీ అతను అది చేయలేడని ఆమెకు తెలుసు. అతని చిట్టెలుక లేచి వుంది.
అతను ఆమె వైపు ఒక అడుగు వేసి, కెమెరాను మంచం మీద పడేసాడు. అతడు తన కాళ్ళ మధ్యన చేరి, ఆమెలోకి ప్రవేశిస్తాడని అనుకుంది అయితే అతను కదలకుండా వుండిపోయాడు.
ఆమెకు అర్థమైంది, ఆమె వెంటనే తెలివిగా వ్యవహరించింది.
ఆమె కూర్చుని, మోకాళ్ల మీదకు వచ్చి, చేయి చాచింది.
అతను ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత, అతను తేలికపడ్డాడు. ఆమె పక్కనే కూలబడిపోయాడు, సంతోషంతో ఏదో మాట్లాడుతూ, కృతజ్ఞతగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.
కొంతసేపటికి కోలుకుని, అతను మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. స్మిత, అతని భార్య అని తెలుసుకున్నకమల గురించి మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు. కమల తనను అలవాటు చేసుకుందని, తనను పట్టించుకోదని, తన గురించి, తన రోగాల గురించి మాత్రమే పట్టించుకుంటుందని చెప్పాడు. అది అతనికి నచ్చలేదు. అతను ఫర్నిచర్ లాంటి వస్తువు కాదు. అతను జీవంతో ఉన్న మనిషి. అతనికి కొంత శ్రద్ధ, కొంత ఉత్సాహం, కొంత కదలిక కావాలి. అందుకే అతను రహస్యంగా, రెండు వారాలకు ఒకసారి, నగ్న ఫోటోల స్టూడియోకి వెళ్లి ఫోటోలు తీసి సరదాగా గడిపేవాడు. అతని భార్యకు కాదు, అతని స్నేహితులకు కూడా, అతని ఈ కొత్త హాబీ గురించి ఎవరికీ తెలియదు.
"దీని గురించి నేను ఎవరికీ చెప్పలేదు," అతను బట్టలు వేసుకోవడానికి మంచం మీద నుండి లేచి స్మితతో అన్నాడు. "నీకు చెప్పగలను ఎందుకంటే—నువ్వు చాలా విషయాలు అర్థం చేసుకుంటావు, మనం ఇద్దరం దగ్గరయ్యాం—నీకు ఇలాంటి విషయాలు తెలుసు—మరియు—నిన్ను నమ్మొచ్చు అనిపిస్తుంది."
ఆమె దుస్తులు వేసుకుంటూ లేచి, "మన మధ్య ఉన్న సంబంధం దృష్ట్యా, నన్ను దేనినైనా నమ్మవచ్చని నీకు తెలుసు" అని అతనికి చెప్పింది.
అతను పూర్తిగా దుస్తులు ధరించి, ఆమెను చూస్తూ వెర్రిగా నవ్వుతున్నాడు. "నేను నిన్ను సంతోషంగా చూడాలనుకుంటున్నాను."
"సంతోషం లేని పరిస్థితిలో కూడా నన్ను చాలా సంతోషపెట్టావు. ఇక్కడ నువ్వు తప్ప ఇంకెవరూ అలా చేయలేరు."
"అవునని ఆశిస్తున్నాను." అతను గదిలో చూసి తన చిన్న టెలివిజన్ చూశాడు. "నీకు ఏమైనా సహాయం చేయాలని ఉంది. టీవీ చూశావా?"
"తప్పకుండా. నువ్వు నాకు అది ఇచ్చినందుకు చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను. మనం కలిసి లేనప్పుడు కాలక్షేపానికి బాగా ఉపయోగపడుతుంది. కాకపోతే, దాని మీద పెద్దగా కనిపించదు. సిగ్నల్ సరిగా ఉండదు. కొంచెం సర్దుబాటు చేయాలేమో. కానీ వినడానికి మాత్రం బాగానే ఉంది. ప్రోగ్రామ్స్ స్పష్టంగా వినిపిస్తాయి."
అతను అర్థమైనట్లు తల ఊపుతూ టీవీ దగ్గరకు వెళ్ళాడు. "అవును, నాకు తెలుసు. కొండల్లో సిగ్నల్ సరిగా రాదు. ఇదిగో ఈ టీవీకి ఏరియల్ కూడా లేదు. అసలు బొమ్మ కనిపిస్తుండటమే గొప్ప విషయం."
అతను అన్నది ఆమె విననట్లే ఉంది. కానీ అతని మాటల్లోని విషయం ఆమెకు అర్థమైంది.
కొండల్లో... పట్టణానికి దగ్గరగా కొండల్లో ఒక మారుమూల ప్రాంతం. ఆమె ఆలోచనలు ఊపందుకున్నాయి.
అతను పోర్టబుల్ టీవీతో కుస్తీ పడుతున్నాడు. "నేను చూస్తాను," అన్నాడు. "బహుశా క్యాబిన్ వెనకాల ఉన్న ఏరియల్కు బయటి నుండి వైర్ లాగుతాను. రేపు ట్యూబ్లు కూడా చెక్ చేస్తాను. కొన్ని ఛానెళ్లలో నీకు ఎలాగైనా బొమ్మ వచ్చేలా చేస్తాను. నాకు కొన్ని ఎలక్ట్రికల్ పనుల్లో మంచి పట్టు ఉంది, ఫ్యూజ్లు, లైట్లు, టీవీలు కూడా బాగు చేయగలను. ఇంట్లో ఏదైనా పాడైతే నేను సరిచేస్తే నా భార్య ఎప్పుడూ ఆశ్చర్యపోతుంది. అయినా, తెలివుంటే, కష్టపడితే, మన పనికి సంబంధం లేనివి కూడా చేయొచ్చు. చాలా ఏళ్లుగా టీవీని అలా రిపేర్ చేస్తూ మాకు చాలా డబ్బు మిగిల్చాను. 'నువ్వు సైడ్గా ఒక కంపెనీ పెట్టుకోవచ్చు - "ఆదినారాయణ, టీవీ రిపేర్ స్పెషలిస్ట్" - అప్పుడైనా ఎక్కువ సంపాదిస్తావు' అని నా భార్య ఎప్పుడూ అంటూ ఉంటుంది."
ఒక్కసారిగా అతను మాట మధ్యలో ఆగిపోయి, భయంతో చుట్టూ చూశాడు. ఆమె మాత్రం అతని భయాన్ని గమనించనట్లే ప్రశాంతంగా ఉంది.
"నేను... నేను నీకు నా పేరు చెప్పాను," అతను తడబడ్డాడు. "ఏమైందో అర్థం కాలేదు. అలా అనేశాను. చాలా తప్పు జరిగింది."
ఆమె వెంటనే తేరుకుని, ఆశ్చర్యపోయినట్లుగా, "నీ పేరా? ఎప్పుడు చెప్పావు?" అని అడిగింది.
అతను ఆమెను కొంచెం సందేహంగా పట్టుకున్నాడు. "నేను అన్నది నీకు వినిపించలేదా?"
"నేను మన గురించే ఆలోచిస్తున్నాను. వినిపించినా, నువ్వు భయపడాల్సిన పని లేదు."
ఆమె అతని దగ్గరికి వెళ్లి, అతనికి ధైర్యం చెబుతూ ముద్దుపెట్టింది, తర్వాత అతనిని తలుపు వైపు తీసుకువెళ్ళింది.
తలుపు తీయడానికి ముందు అతను కొంచెం ఆగి, ఇంకా కంగారుగా, "నా పేరు నీకు గుర్తుంటే, దయచేసి ఎవరికీ చెప్పకు. నాకే కాదు..." అతను ఆగిపోయాడు. "...నీకు కూడా ప్రమాదకరం కావచ్చు."
"పిచ్చివాడా, నేను నీకు ప్రమాణం చేసి చెబుతున్నాను, నీ పేరు నాకు తెలియదు. ఇక దాని గురించి నువ్వు చింతించకు. రేపు మనం కలుద్దాం. నీ కెమెరా నేను భద్రంగా ఉంచుతాను."
అతను వెళ్ళగానే, ఆమె ముఖంలో ఒక కుయుక్తితో కూడిన చిరునవ్వు వెల్లివిరిసింది.
ఆదినారాయణ, రంజిత్ ను కలువు. మిమ్మల్ని జీవితాంతం, ఎప్పటికీ ఆ జైలు గోడల వెనుక పడేసినప్పుడు, కనీసం మీకు తోడు ఉంటుందన్నమాట, లంజాకొడుకుల్లారా.
***
07-02-2025, 08:59 PM
07-02-2025, 09:01 PM
అరగంట గడిచాక, దుస్తులు లేకుండా, వాళ్ళు ఒకరినొకరు కౌగలించుకుని మంచం మీద పడుకున్నారు.
ఆమె 'కలల రాజు'ను హత్తుకుని, అతని శరీరంపై వేళ్ళు నెమ్మదిగా తిప్పుతూ ఉంది.
అతను వచ్చినప్పుడు, ఆమె గుర్తు తెచ్చుకుంది, ఆమెతో శయనించడం వాయిదా వేయడానికి అతను చేయగలిగినదంతా చేశాడు. స్కాచ్ తాగుతూ కబుర్లు చెప్పుకుందామని అన్నాడు. ఆమె కాదనలేకపోయింది. ఇద్దరూ నీళ్లు కలిపి, ఐస్ లేకుండా రెండు పెద్ద పెగ్గులు ఖాళీ చేశారు.
ఆమెను మెప్పించాలని అనుకుని, అతను ఆమెకు ఒక పేలవమైన వ్యక్తిగత బహుమతి తెచ్చాడు. అది ఒక ఏడాది పాత పత్రిక.
"నేను ఒక చిన్న కథ రాశాను," అన్నాడు. "అంత గొప్పగా లేదు. ఇప్పుడు రాస్తే ఇంకొంచెం బాగా రాస్తాను. కానీ నేను రాసింది నీకు చూపించాలనిపించింది. అయితే, వాళ్ళు డబ్బులు ఇవ్వరు. పైగా రెండు సంచికల తర్వాత వాళ్ళ పత్రిక మూతపడింది. కానీ ఎక్కడో ఒక చోట మొదలుపెట్టాలి కదా. ఇప్పుడు చూడనక్కర్లేదు. తీరికగా చూద్దువు గాని."
ఆమె చాలా ముగ్ధురాలైంది. ఈ విషయంలో ఆమె చాలా బాగా చేస్తుంది. నిజంగా చాలా ఆకట్టుకుంది. ఆమె కథ చదవాలని ఆత్రుతగా ఉంది. ఆమె కలిసిన ప్రముఖులందరిలో రచయితలంటే ఆమెకు చాలా గౌరవం. సృజనాత్మకతలో ఏదో తెలియని మాయ, గొప్పతనం ఉంటాయి.
"ఒకరోజు నువ్వు చాలా పేరు తెచ్చుకుంటావని నాకు తెలుసు," ఆమె చాలా నిజాయితీగా అంది. "అప్పుడు నేను నిన్ను ముందే కలిశానని చెప్పుకోవచ్చు. అసలు... భవిష్యత్తులో నా కోసం నువ్వే సినిమా కథ రాస్తే ఎంత బాగుంటుంది, అంటే నీకు కుదిరితే?"
అతను ఆనందంలో తేలిపోతున్నాడు. "ఇది నా జీవితంలోనే గొప్ప విషయం అవుతుంది" అని అతను అన్నాడు.
అతను తాగుతూ, సమయం గడుపుతూ, పడుకునే సమయాన్ని వాయిదా వేస్తూనే ఉన్నాడు. ఆమె ఇది ఊహించలేదు. ముందు రాత్రి అతనిలో కాస్త నమ్మకం కలిగించానని అనుకుంది. కానీ అది నిజం కాలేదు. అతను ఇంకా విఫలం అవుతాననే భయంతో ఉన్నాడు. అయినా, అతన్ని సక్సెస్ చేయగలననే నమ్మకం ఆమెకు తగ్గలేదు.
అతన్ని వీలైనంత త్వరగా తన దగ్గరికి తీసుకోవడం, అతని పురుషత్వాన్ని తిరిగి నిలబెట్టడానికి తగినంత సమయం ఇవ్వడం తన ప్రణాళికలకు, ఆశలకు చాలా ముఖ్యమని ఆమె అనుకుంది. ఇలా చేస్తేనే అతన్ని తన ఆధీనంలోకి తెచ్చుకోగలదు. ఈ మధ్య ఆమె తన ఆలోచనల్లో 'కలల రాజు'ను ఆ గ్రూప్లో చాలా సున్నితమైన వ్యక్తిగా, తనకు తెలియకుండానే తన పనులకు ఉపయోగించుకోగల వ్యక్తిగా భావించడం మొదలుపెట్టింది.
ఆమె నెమ్మదిగా వారి సంభాషణను నిన్నటి దగ్గర నుండి కొనసాగేలా చేసింది.
అతను తన ప్రేమను వ్యక్తపరిచాడని, ఆమె అతనికి గుర్తు చేసింది. అతను ఆమెను ఆమె స్థానం, హోదాను బట్టి ప్రేమిస్తున్నాడా, లేక ఆమెను ఆమెలాగే ప్రేమిస్తున్నాడా అని ఆమె ఆలోచిస్తూ ఉంది. ఇప్పుడు అతను ఆమెకు బాగా దగ్గరయ్యాడు కదా.
"నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నిన్నే," అతను ఎంతో ఆవేశంగా అన్నాడు.
"అది నాకు ఎంత సంతోషాన్నిస్తుందో నీకు తెలీదు," ఆమె ఎంతో భావోద్వేగంగా అంది. అతని దగ్గరికి వెళ్లి, అతని ఒడిలో కూర్చుంది.
ఆ తర్వాత, అతను మాట్లాడటం మానేసి పని చేయడం మొదలుపెట్టడం చాలా సులువైపోయింది. బట్టల్ని తీసేసి ఇద్దరూ మంచం పైకి చేరి ఒకరినొకరు తాకడం, నిమరడం మొదలుపెట్టారు. అతను రెడీ అయి, లేచి ఆమె లోకి ప్రవేశించడానికి సిద్దమవుతున్న సమయంలో ఆమె అతడిని ఆపింది.
"ఆగు డార్లింగ్, మనం నిన్న చేసినట్లే చేద్దాము".
"అది నిన్న పని చేయలేదు కదా".
"పని చేయవచ్చు. నేను అన్నీ సరిగ్గా చేస్తే అవుతుంది. నేను ఇప్పుడు బంధించి లేను కదా. ఇప్పుడు ఇబ్బంది ఉండదు".
"ఒక్కసారి నన్ను ప్రయత్నించి చూడనీ" ఆమె చేతిని నెట్టివేస్తూ అన్నాడు.
"వద్దు. నేను చెప్పినట్లుగానే చెయ్యాలి".
అతడు తన ప్రయత్నాన్ని ఆపి, వెనక్కి పడుకుని, ఆమె నిన్న ఎలా చేసిందో అలా చేయడానికి ఒప్పుకున్నాడు.
తదుపరి పదిహేను నిమిషాలలో, అతను చికాకు పడుతున్నా, ఆమె నిన్నటిలా మూడు సార్లు చేసింది.
ఇప్పుడు అతను మళ్ళీ రెడీ గా వున్నాడు.
"ఈసారి .......ఈసారికి ఒప్పుకో స్మితా దయచేసి" అంటూ అడుక్కున్నాడు.
"సరే అయితే. కానీ నేను చెప్పినట్లుగా జరగాలి" అంది అతడిని విడిచిపెట్టి.
"అంటే ఎలా ? వద్దు. నన్ను ఒక్కసారి ........"
"ఆగు, ప్లీజ్ ఆగు - అక్కడే ఉండు - కొంచెం ఇటు జరుగు -" ఆమె మోకాళ్ళ మీద ఉంది. "అవును, అలానే పడుకో, వెల్లకిలా. కదలొద్దు."
అతడి విశాలంగా తెరిచి వున్న కాళ్ళ మధ్యన, మోకాళ్ళ మీద వుండి, తన తొడలని తెరిచి, అతని నడుముకి రెండు వైపులా తన కాళ్ళని పెట్టి, అతడిని ఎక్కింది. తర్వాత మెల్లిగా, తన కళ్ళని మూసుకుని, అతడి గూటం మీద కూర్చుంది. అతడి అంగం మెల్లి మెల్లిగా ఆమె లోకి పోసాగింది. అలా పూర్తిగా తన పిర్రలు అతడి తొడలని తగిలేంతవరకు కూర్చుంది.
అతడి మీదకి వంగి, అతడి జుట్టుని నిమురుతూ నవ్వింది.
"నువ్వు సాధించావు. ఇప్పుడు అస్సలు కదలకు. నీకు ఎంత కదలాలని అనిపించినా కదలకు. నాలో అలానే వుండు. నా లోపలి స్పర్శని అనుభవించు. ఇది ఎంత అద్భుతంగా వుంది కదా ?" అని చిన్నగా చెప్పింది.
అతని చూపులు ఆమె ముఖం మీదే ఉన్నాయి. "అవును," అన్నాడు మెల్లగా.
ఆమె తన నడుముని మెల్లిగా లేపి, మరలా మెల్లిగా దించింది. అలా అతడికి కదులుతున్న అనుభూతిని ఇవ్వసాగింది.
"ఓ దేవుడా," అతను మూలిగాడు. "నువ్వే నా కలలన్నీ."
ఆమె దగ్గరగా వంగి, చెంప అతని చెంపకు తాకేలా చేసి, గుసగుసలాడింది.
"మనం ఇద్దరం కలిసి సంభోగిస్తున్నాము డార్లింగ్. ఇంతకన్నా ఇంకేం కావలి ?"
మెల్లిగా అతడు కూడా తన తొడలని ఆమె కదలికలకి అనుగుణంగా కదిలిస్తూ, ఆమెలో ముందుకీ వెనకకీ కదులుతూ, తన వేగాన్ని పెంచాడు. అతడి వేగానికి అనుగుణంగా ఆమె తన కదలికల్ని కలిపింది.
"నేను చచ్చిపోతున్నాను" అని అంటూ, తన కాళ్ళని లేపి, ఆమె ని గట్టిగా పట్టుకుని, ఆమెలో తన రసాలని చిమ్మేసాడు.
అయిపోయింది. అతను చేసేసాడు. తన టెక్నిక్ సక్సెస్ అయిందని, తన ప్లాన్ సక్సెస్ అయిందని ఆమె లోలోపల సంతోషించింది.
ఇక మీదట అతను కూడా నా చెప్పు చేతుల్లో ఉంటాడు.
ఆ తర్వాత, ఆమె నైటీ వేసుకుంటుండగా, అతను బట్టలు వేసుకుంటుండగా, ఆమె అతన్ని మరోసారి మెచ్చుకుంది, కానీ కొంచెం జాగ్రత్తగా. తన ప్రశంసలు మరీ ఎక్కువైనట్లు ఉండకూడదని ఆమె అనుకుంది. అతను అనుమానించేలా అతని ప్రదర్శనను ఎక్కువ చేసి చెప్పడం మంచిది కాదు. బదులుగా, ఆమె వారి భవిష్యత్తు గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
"నీతో ఒకటిగా ఉండటం, ఇంత దగ్గరగా ఉండటం చాలా మంచి అనుభూతినిచ్చింది," ఆమె చెబుతోంది. "మానవులు ఇంతకంటే దగ్గరగా ఉండలేరు. ఇకపై ఎలాంటి సమస్యలు ఉండవు, ప్రియతమా. మానసిక అవరోధం తొలగిపోతే, అది ఇక మనకు అడ్డుపడదు. ఇప్పటి నుండి మనం ఎంత కావాలంటే అంత ప్రేమించవచ్చు."
అతను కుర్చీలో కూర్చుని బూట్లు వేసుకుంటుండగా, ఆమె అతని పాదాల దగ్గర కూర్చుంది.
అతను తన గురించి తాను కొంచెం సిగ్గుతోనైనా సంతోషంగా, ఉపశమనం పొందినట్లుగా, కొంచెం తేలికగా కూడా ఉన్నట్లు ఆమె గమనించింది. అయినా, ఆమె సహకారం అతనికి తెలుసు, అతను కృతజ్ఞతతో ఉన్నాడు.
"ఇంత ఓపికగా ఉండే చాలా మంది మహిళలను నేను ఎరగను," అతను అన్నాడు.
ఆమె తన పొడవైన అందమైన జుట్టును వెనక్కి విసిరింది. "ఎందుకంటే నేను నిన్ను కోరుకున్నాను," ఆమె అన్నది. ఆమె నవ్వింది. "ఇప్పుడు నువ్వు నా సొంతం."
అతను ఆమెను ఆరాధనతో చూశాడు. "ఇన్ని ఏళ్లుగా నేను కలలు కన్నది ఇప్పుడు నిజం కావడం నాకు ఎంత సంతోషాన్నిస్తుందో నీకు అర్థం కాదు."
మళ్ళీ అదే రొటీన్ మాటలు చెప్పాలంటే ఆమెకు అసహ్యం వేసింది. "కొన్నిసార్లు కలలు నిజమవుతాయి," అని కొంచెం husky గొంతుతో, చాలా సాధారణమైన మాటను తనదైన శైలిలో చెప్పింది.
"నేను నమ్ముతాను," అతను అన్నాడు. "నీ కోసం ఇంకా ఏదైనా చేయగలిగితే బాగుండేది. రేపు నేను రంజిత్ తో... అంటే... వేరే ఒకతనితో కలిసి షాపింగ్కి వెళ్తున్నాను. నీకేమైనా కావాలా? నీకు ఏదైనా కొనివ్వాలని ఉంది."
వాళ్ళు ఎక్కడికి వెళ్తున్నారో తెలుసుకోవాలని ఆమెకు అనిపించింది. అతను పసిగట్టి చెప్పడం మానేయకుండా ఎంతవరకు అడగాలనేది ఆమె ఆలోచించింది. జాగ్రత్తగా తెలుసుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది. "అది చాలా మంచి విషయం," ఆమె అంది, "కానీ నాకు ప్రత్యేకంగా ఏమీ గుర్తు రావడం లేదు. అంటే, మీరు ఎలాంటి షాపులకు వెళ్తున్నారో తెలియకపోతే, చెప్పడం కష్టం."
"నాకు ఇక్కడ గురించి అంతగా తెలియదు," అతను అన్నాడు. "అందుకే చెప్పలేను. ఒక మెడికల్ షాప్, ఒకటి రెండు మార్కెట్లు ఉంటాయి—"
ఒక మెడికల్ షాప్. ఒకటి రెండు మార్కెట్లు. కచ్చితంగా సిటీకి దూరంగా ఒక చిన్న ఊరు, కొండలు, గుట్టలతో.
ఆమె లేచి నిలబడింది. "ధన్యవాదాలు, బంగారం, కానీ గిఫ్ట్ల గురించి నువ్వు కష్టపడకు. నీ షాపింగ్ నువ్వు చూసుకో. రేపు రాత్రి కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటాను."
అతను వెంటనే లేచి నిలబడ్డాడు. "అవును. నిన్ను ఎక్కువసేపు మేల్కొనబెట్టడం మంచిది కాదు."
ఆమె అతనిని కౌగలించుకుంది. "నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను."
అతను ఆమెను ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. "నేను నిన్ను ఇంకా ఎక్కువ ప్రేమిస్తున్నాను."
అతను వెళ్ళే వరకు ఆమె వేచి ఉంది. ఆమె సురక్షితంగా ఒంటరిగా ఉన్న తర్వాత, పుస్తకాలు మరియు పత్రికల వద్దకు త్వరగా వెళ్లింది. అతను బహుమతిగా తెచ్చిన అతని కథను కలిగి ఉన్న పత్రికను తీసింది.
ఆమె విషయ సూచిక ఉన్న పేజీని తెరిచింది. ఆమె వేలు రచయితల జాబితాలో క్రిందికి సాగింది. ఎవరూ ఆమెకు తెలియదు. అకస్మాత్తుగా, ఆమె గోరు షీట్లో కత్తిరించిన రంధ్రంలో చిక్కుకుంది. ఒక పేరు చక్కగా తొలగించబడింది. చిన్న కథ పేరు "నిద్రించడానికి, కలలు కనడానికి కావచ్చు" - పేజీ 38.
ఆమె పేజీలు తిప్పుతూ 38వ పేజీకి చేరుకుంది. పేజీ నెంబర్ కింద ఇంకుతో టిక్ మార్క్ ఉంది, ఇంకుతో రాసిన రెండు మాటలు: "నా కథ". టైటిల్ ఓల్డ్ ఇంగ్లీష్ ఫాంట్లో ఉంది. దాని కింద అదే ఫాంట్లో "ఒక కల్పిత కల" అని, తర్వాత "రచయిత" అని, ఆ తర్వాత - అతని పేరు తీసేసిన చోట పేపర్లో రంధ్రం.
ఛీ! ఛా.... ఛా....
ఆమె ఇంకొకరిని తన జాబితాలో చేర్చాలనుకుంది, కానీ ప్రస్తుతానికి ఆమె మోస్ట్ వాంటెడ్ జాబితాలో రంజిత్, ఆదినారాయణ మరియు 'కలల రాజు' మాత్రమే ఉంటారు.
'కలల రాజు' వల్ల ఆమెకు ఏమీ ఉపయోగం లేకపోయింది. ఆమె పని కాస్త ఆగింది. అయినా, ఆమె అనుకుంది, ఏదో ఒకటి సాధించింది.
ఈ రాత్రి అతన్ని ఆమె ఒక మనిషిని చేసింది.
ఖచ్చితంగా, ఒక మనిషి ఒక స్త్రీకి ఆ సహాయానికి ప్రతిఫలం ఇవ్వాలనుకుంటాడు.
అతనిని వెంటనే డబ్బు కోసం అడగకుండా ఆమె వేచి ఉండొచ్చు.
ఆమె తలుపుకేసి చూసింది. సరే, ముగ్గురు అయిపోయారు, ఇంకొకరు ఉన్నారు. పని పూర్తి చేసే ముందు ఇంకొకరు. ఇంకొకరు, కానీ చివరి వ్యక్తి దగ్గర నుండి ఆమెకు పెద్దగా సమాచారం దొరకకపోవచ్చు. అతను చాలా మొండిగా ఉంటాడు, వ్యక్తిగత విషయాలు చెప్పడు, చాలా అనుమానంగా ఉంటాడు. బహుశా ఆమెకు ఏమీ దొరకకపోవచ్చు.
అయినా, ఆమె తన కష్టకాలంలో అనుకున్నట్లుగానే అనుకుంది, చెప్పలేం కదా.
***
07-02-2025, 09:04 PM
అప్పటికి అర్ధరాత్రి అయింది. ఆమె నీరసించిపోయింది.
ఆమె చీకటిలో తన మంచం మీద, దుష్టుడి నిద్రాణమైన రూపం పక్కన పడుకుని ఉంది. ఆ జుగుప్సాకరమైన, అసహ్యకరమైన జంతువు లేచి గది నుండి బయటకు వెళ్ళి తనను ఒంటరిగా వదిలేసే వరకు ఆమె నిమిషాలు లెక్కపెడుతోంది.
అతడు ఆమెతో చేసిన సంభోగం వల్ల చాలా ఆనందంగా వున్నాడు. అది ఆమెకి తెలుస్తుంది. అతడు మధ్యలో ఆపకుండా ఆమెని 45 నిమిషాలు దెంగాడు. ఈసారి తనకి బంధనాలు లేకపోవడం వల్ల, ఆమె తన చేతులతో అతడిని రెచ్చగొడుతూ, ఎక్కువ ఉత్తేజితుడిని చేస్తూ, ఎక్కువగా సహకరించింది.
అతడి అహాన్ని చల్లార్చడానికి, అతడు తన మగతనాన్ని, సెక్స్ పనిని సూచికగా భావిస్తాడు కాబట్టి, అతడు చేస్తున్న పనికి, విపరీతంగా తృప్తి పడుతున్నట్లుగా, అతడిని తిడుతూ, రక్కుతూ, ఇంకా ఎక్కువ చేయమని అడుక్కుంటూ, అతడికి స్ఖలనం జరిగినప్పుడే తనకి కూడా అయిపోయినట్లు ప్రవర్తించింది. దాంతో అతడి అహం చల్లబడి అగ్నిపర్వతం బద్దలైనట్లు ఆమెలో బద్దలయ్యాడు. తర్వాత ఆ అలసట మత్తుతో దాదాపుగా స్పృహ కోల్పోయిన స్థితికి చేరాడు. అప్పుడు ఆమె చేసిన నటనను ఏ అగ్రశ్రేణి తారలు కూడా చేయలేరు. అంత అద్భుతంగా నటించింది.
అతను బాగా అలసిపోవడం వల్ల వెంటనే మంచం దిగలేకపోయాడు, లేకపోతే ఎప్పుడూ అలానే చేస్తాడు. అతను ఆమె పక్కన పడిపోయాడు. పది నిమిషాలుగా, అతను కొంచెం తేరుకుని వెళ్ళిపోతాడని ఆమె ఎదురుచూస్తోంది.
ఆమె చీకటిలో అతన్ని పరీక్షగా చూసింది, అతను మేల్కొని ఉన్నాడా లేదా నిద్రపోతున్నాడా అని తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. అతను సగం మేల్కొని ఉన్నాడు, అతని తల ఒక వైపు దిండులో బాగా ఒత్తుకుపోయింది, అతని కనురెప్పలు బరువుగా వాలిపోయాయి, కానీ అతని కళ్ళు సన్నని చీలికల ద్వారా ఆమెను చూస్తూనే ఉన్నాయి.
ఈ నీచమైన, క్షీణించిన వ్యక్తి పట్ల ఆమెకు కలిగిన భావాలను కప్పిపుచ్చడానికి ఆమె అతనిని చూసి నవ్వడానికి ప్రయత్నించింది.
"నేను నీ బుజ్జి పూకుని సంతోష పెట్టానా ?" నిద్ర మత్తులో వుండి అడిగినట్లుగా అడిగాడు.
"చాలా".
"తప్పకుండా సంతృప్తి పరిచే వుంటానులే".
"నువ్వు నన్ను పచ్చిగా ప్రవర్తించేట్లు చేసావు".
"ఒక సంగతి చెప్పు. మిగిలిన ముగ్గురు వెధవల్లో, ఏ వెధవైనా నీకు కార్పించేటట్లు చేశాడా ?"
"సమస్యే లేదు. నాకు అంత సులభంగా అయిపోదు. వాళ్లకి సరిగా చేయడం రాదు. నువ్వు ఒక్కడివే నన్ను ఉత్తేజ పరిచి, నాతో అలా చేయించ గలిగావు. నిన్ను కేవలం మెచ్చుకుంటేనే సరిపోదు. నువ్వొక గొప్ప ప్రేమికుడువి కూడా".
అతను ఆవలించాడు. "ధన్యవాదాలు, బంగారం. నువ్వు కూడా బాగానే ఉన్నావు. దేవుడా, నేను చాలా అలసిపోయాను." అతను మళ్ళీ ఆవలించాడు. "ఏమైనా, నేను మాట తప్పేవాడిని కాదు. నువ్వు మంచిగా ఉంటే, నిన్ను మరింత స్వేచ్ఛగా ఉండనిస్తానని చెప్పాను. వాళ్ళతో చేయించాను."
"నేను నీకు చాలా రుణపడి ఉన్నాను."
ఈ నీచుడి ముందు పాకులాడాల్సి రావడం ఆమెకు అసహ్యం వేసింది. మనసులో ద్వేషం కట్టలు తెంచుకుంటున్నా, పైకి మాత్రం కృతజ్ఞతను ఒలకబోయాల్సి వచ్చింది.
అతను కళ్ళు మూసుకోవడం ఆమె చూసింది.
"నిద్రపోతున్నావా?" ఆమె మెల్లగా అడిగింది.
"ఏం లేదు... కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాను, లేవడానికి ముందు."
"ఎంతసేపైనా పడుకో."
"ఊఁ."
అతని నుండి ఏదైనా తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలా అని ఆమె ఆలోచించింది. ఇదే సరైన సమయం అనిపించింది.
"డార్లింగ్," ఆమె అంది, "ఒక చిన్న విషయం అడగనా?"
"ఏమిటి?"
"మీరు నలుగురు నన్ను ఇక్కడ ఇంకా ఎంతకాలం ఉంచుతారు?"
అతను కళ్ళు తెరిచి మళ్ళీ మూసుకున్నాడు. "ఏం ఫర్వాలేదులే? నీకు ఇక్కడ నచ్చుతుందని అనుకున్నాను."
"ఓ, నిజమే, నిజమే. దీనికి నీకు మరియు నాకు సంబంధం లేదు. ఇది కేవలం నేను నా కెరీర్ గురించి, కమిట్మెంట్ల గురించి ఆందోళన చెందుతున్నాను. నాకు కొంత ఆలోచన వస్తుందని ఆశించాను—"
"నాకు తెలియదు," అతను అంతరాయం కలిగించాడు, కళ్ళు మళ్ళీ మూసుకున్నాడు. "దాని గురించి నన్ను విసిగించడం వల్ల ఉపయోగం లేదు. మాకు తెలిసినప్పుడు, అప్పుడు నీకు తెలుస్తుంది."
"సరే. తొందర లేదు. నేను చెప్పాలనుకున్నది ఏమిటంటే, మనం సిటీకి తిరిగి వెళ్ళిన తర్వాత—"
అతను ఆమెను తేరిపార చూస్తున్నాడు. "మనం సిటీలో లేమని ఎవరు చెప్పారు?"
"సరే, మనం ఎక్కడ ఉన్నా, నేను చెప్పేది ఏమిటంటే, మీరు నన్ను విడుదల చేసిన తర్వాత, మన సంబంధం అంతం కాకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను. మనం ఒకరినొకరు కలుస్తూ ఉండవచ్చు. నాకు అది నచ్చుతుంది."
"అదిగో, చెల్లి," అతను గుర్రుమన్నాడు. "అసలు కుదరదు. నేను నిన్ను, అదే పరిస్థితుల్లో ఉన్న ఏ ఆడదానినీ నమ్మనంటే నమ్మను. లేదు, ఇక్కడ పని అయిపోయి, మనం విడిపోయాక, అంతే సంగతులు." అతని కళ్ళు మూసుకున్నాయి మరియు అతను తనలో తాను నవ్వుకున్నాడు. "కానీ చింతించకు. వచ్చే పదేళ్ల వరకు సరిపోయేంత ప్రేమను ఇక్కడే ఇస్తాను. ఆ తర్వాత, నీకు అదృష్టం ఉంటే, బహుశా 'అభిమాన సంఘం' పునఃకలయిక జరుపుకుని నిన్ను మళ్ళీ తీసుకుంటాం."
అతను గుర్రుమంటూ తనను తాను పైకి లేపుకున్నాడు. అతని కండల వెనుకభాగం ఆమెకు కనిపించేలా కుడి వైపుకు తిరిగాడు.
ఆమె కోపంతో వణికిపోయింది. అతని తల వెనుక భాగాన్ని ఆమె ఇంతకు ముందు ఎన్నడూ తెలియని ద్వేషంతో చూస్తూ ఉండిపోయింది.
ఆమె ఒక విషయం గుర్తుంచుకోవాలి, ఆమె తనతో తాను చెప్పుకుంది. ఈ వ్యక్తితో ఆటలు ఆడకు. అతన్ని ఎప్పుడూ తక్కువ అంచనా వేయకు. ఇంకెటువంటి ప్రశ్నలు వేయడానికి సాహసం చేయకు. అతను కుయుక్తులు పన్నే, మోసపూరితమైన, నీచుడు, లోతైన క్రూరమైన స్వభావం కలవాడు. అతను ఊహించలేనివాడు మరియు ఎప్పుడైనా ఎవరి మీదనైనా ఎదురు తిరగగలడు.
అతన్ని ఎంత మృదువుగా చేయడానికి, సంతోషపెట్టడానికి, గెలవడానికి ప్రయత్నించినా, ఆమె అతనిని ఉపయోగించుకునేంతగా ఎప్పటికీ విజయవంతం కాలేదు. 'దుర్మార్గుడు' ఆమె కుయుక్తులకు అందనంత దూరంలో ఉన్నాడు. ఆమె రంజిత్, ఆదినారాయణ మరియు 'కలల రాజు' ల మరింత ఊహించదగిన బలహీనతలపై ఆధారపడవలసి ఉంటుంది.
అతను నిద్రపోకూడదని, అతను వెళ్ళిపోవాలని, అతని ఉనికి యొక్క ఉద్రిక్తత నుండి ఆమెకు కొంత ఉపశమనం కలగాలని కోరుకుంటూ ఆమె అక్కడ పడుకుంది.
ఆమె ఒక కఠినమైన ధ్వని వింది. అతని కదల్లేని రూపాన్ని చూసింది. అతను గురక పెడుతున్నాడని గ్రహించింది.
అతను గాఢంగా నిద్రపోతున్నాడు, అసహ్యకరమైన దుర్మార్గుడు. సరే, వాడు ఎలా పోతే పోనీ, ఆమె అనుకుంది. తనకూ నిద్ర కావాలి. ఆమె బెడ్స్టాండ్ మీద తన నిద్ర మాత్ర కోసం వెతికింది, కానీ నీళ్లు లేవని గ్రహించింది.
అతన్ని కలవరపెట్టకుండా వీలైనంత నిశ్శబ్దంగా, ఆమె మంచం నుండి దిగింది. తన నైట్గౌన్ తీసుకుంది. కాలివేళ్ళ మీద బాత్రూమ్కు నడిచింది.
బాత్రూమ్లోకి వెళ్ళి తలుపు వేసుకుని, లైట్ వేసి, నిద్రమాత్ర వేసుకుని నీళ్ళు తాగేసింది. తొందరగా కడుక్కుని నైట్గౌన్ వేసుకుని అద్దంలో తనను చూసుకుంది. చూడటానికి చాలా దారుణంగా ఉంది. జుట్టు చిక్కుబడి, కళ్ళు ఉబ్బిపోయి, ఎండ తగలక, మేకప్ వేసుకోక ముఖం కళ తప్పిపోయింది.
సరే, ఇలానే ఉండాలి, తన దుస్థితిని భరించాలి. నాగరికతకు తిరిగి వెళ్ళే వరకు, ఒకవేళ వెళ్తే.
లైట్ ఆర్పివేసి నిద్రపోవాలని మంచం వైపు తిరిగింది. లైట్ స్విచ్ దగ్గరికి వెళ్ళేటప్పుడు, బాత్రూమ్ తలుపు మీద ఆమె కళ్ళు పడ్డాయి. అప్పుడే ఆమె అక్కడ తనది కాని ఒక వేరే వస్త్రం వేలాడుతూ ఉండటం చూసింది.
అవి అతని ప్యాంటు. దుష్టుడి డెనిమ్ ప్యాంటు బాత్రూమ్ హుక్కి వేలాడుతోంది. జేబులు ఉబ్బెత్తుగా ఉన్నాయి.
ఆమె అలాగే నిలబడిపోయింది. రక్తం వేగంగా చెంపలకి చేరుతున్నట్టు అనిపించింది.
ఆమెకు ధైర్యం ఉందా?
ఆమె ఇక్కడ చిక్కుకుపోయింది, తలుపు ఆమెకు, మంచం మీద ఉన్న ఆ జంతువుకు మధ్య ఉంది. ఆమె ఒంటరిగా ఉంది, కానీ తలుపుకి డోర్నాబ్ ఉన్నా, పంచ్ లాక్ తీసేశారు కాబట్టి ఆమెకు ఎలాంటి భద్రత లేదు.
ఒకవేళ ఆమె అతని జేబులు చూసే ప్రమాదం చేసి, అతను ఒక్కసారిగా నిద్రలేచి, ఆమె ఎక్కడుందో అని కంగారుపడి, తన వ్యక్తిగత వస్తువులను చూస్తున్న ఆమెను చూసి, హఠాత్తుగా లోపలికి వస్తే, అది నిజంగా భయంకరమైన పరిస్థితి అవుతుంది.
అతను ఆమెను చితకబాదుతాడు.
లేదా అతను మరింత దారుణంగా చేస్తాడు.
కానీ, ఇలాంటి అవకాశం ఆమెకు మళ్లీ రాకపోవచ్చు. ఈ చిన్న తప్పిదం వరకు అతను ఎప్పుడూ ఆమెకు అవకాశం ఇవ్వలేదు. అతనికి ఏదైనా బలహీనత ఉంటే, అది బహుశా బాత్రూమ్ హుక్కు వేలాడుతున్న ప్యాంటులోనే ఉండొచ్చు. ఆమె ఏమి వెతుకుతుందో, లేదా అక్కడ ఏమైనా దొరుకుతుందో లేదో ఆమెకు తెలియదు.
ఇంత ప్రమాదకరమైన పనికి తెగించడం సరైనదేనా?
రక్తం తలకెక్కుతోంది, ఆమెకు కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి. స్వేచ్ఛ కోసం ఆమె ఎప్పుడూ ప్రాణం పణంగా పెడుతూనే ఉంది. ఇప్పుడూ అదే జరుగుతుందేమో.
అడుగు వేసింది, అతని బెల్ట్ బకిల్ తలుపుకు తగలకుండా ఒక చేయి అడ్డుపెట్టింది. మరో చేయి జీన్స్పై జారింది, ఒక జేబులో వెతికింది, ఏమీ లేదు. వెనక్కి తిరిగి, రెండో జేబులో ఏదో తగిలింది. రెండు వస్తువులు బయటకు తీసింది: సగం ఖాళీ సిగరెట్ల ప్యాక్, ఒక వెండి లైటర్, ఎలాంటి గుర్తులు లేవు, పాతది. వాటిని మళ్లీ జేబులో పెట్టింది.
చివరికి ఆమె దృష్టి హిప్ పాకెట్లపై పడింది. ఎడమ జేబులో మురికి రుమాలు తప్ప ఏమీ లేదు. నిరాశగా దాన్ని వెనక్కి తోసేసింది. ఇక మిగిలింది కుడి జేబు. రెండు చేతులతో జీన్స్ కాలుని తనవైపు లాగింది. జేబు నిండా ఏదో ఉంది. చేయి లోపలికి వెళ్లింది. ఒక చతురస్రాకారపు తోలు వస్తువు... గోధుమ రంగు వాలెట్!
ఆమె వణుకుతున్న చేతులతో వాలెట్ తెరవడానికి ప్రయత్నించింది. మురికి ప్లాస్టిక్ కవర్లో ఒక చిన్న ఫోటో కనిపించింది - నీట్ గా షేవ్ చేసిన ముఖం. "వాడిది!" ఆమె కళ్ళు కార్డుపై ఉన్న వివరాలపై పడ్డాయి:
ROAD TRANSPORT DRIVER LICENSE
Name : Rahul (ఇంకా కింద అడ్రస్ మొత్తం ఉంది)
లైసెన్స్ యొక్క మిగిలిన భాగంపై ఆమె సమయం వృథా చేయలేదు. తొందరగా, ఆమె ఇతర రెండు పేజీలను తిప్పింది. ఒకటి అతని తెలుపు రంగు రేషన్ కార్డును కలిగి ఉంది. మరొకటి మాస్టర్ క్రెడిట్ కార్డును కలిగి ఉంది.
వాలెట్ తెరిచి చూసింది. రెండు యాభై రూపాయల నోట్లు, ఎనిమిది వంద రూపాయల నోట్లు, ఇంకా ఒక మడతపెట్టిన కాగితం. కాగితం విప్పింది. బాత్రూమ్ సింక్పై వాలెట్ పెట్టి, వణుకుతున్న చేతులతో దాన్ని చదును చేసింది. అది ఒక వార్తాపత్రిక క్లిప్పింగ్, చాలా పాతది, పసుపు రంగులోకి మారిపోయింది. ఒక ఫోటో ఆమె దృష్టిని ఆకర్షించింది.
మళ్ళీ అతనే! పొడవుగా, చిక్కిపోయి, వికారంగా, డ్రైవర్ లైసెన్స్లో ఉన్నట్టే క్లీన్ షేవ్ చేసుకుని, ఆర్మీ దుస్తుల్లో ఉన్నాడు. కెమెరాకు నవ్వుతూ, చేయి ఊపుతున్నాడు. అతనితో పాటు ఒక నవ్వుతున్న అధికారి, ఏదో మునిసిపల్ భవనం మెట్లు దిగుతున్నారు. ఆమె చూపు శీర్షికపై పడింది. అందులో ఉంది:
‘స్థానిక పదాతిదళ సభ్యుడిపై కాశ్మీరు హత్య ఆరోపణలు కొట్టివేయబడ్డాయి—కార్పొరల్ భరత్ రాహుల్ తన న్యాయవాది కెప్టెన్ ముకుంద్ తో కలిసి కాశ్మీరు మిలిటరీ కోర్టు గది నుండి బయలుదేరుతున్నారు. కాశ్మీరులోని ఊచకోతలో ముందుగా ఆలోచించని హత్య ఆరోపణలను "సాక్ష్యం లేకపోవడం" కారణంగా నిన్న సైనిక కోర్ట్-మార్షల్ కొట్టివేసింది.’
ఆమె ఆ రెండు కాలమ్ల కథనం మొత్తం చదవాలని ఆరాటపడింది, కానీ సమయం తక్కువగా ఉంది. ఆమె కళ్ళు వేగంగా కదిలాయి, మొదటి కాలమ్, తరువాత రెండవది.
కథ పూర్తయ్యేసరికి, ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది, ఆందోళనతో.
గతంలోని ఆ చేదు జ్ఞాపకాలను చెరిపేసి, పూర్తిగా మరచిపోవాలనే ఉద్దేశంతోనే భరత్ రాహుల్ పేరును రాహుల్ గా మార్చుకున్నాడు.
షాక్లో ఆమె చేతులు యంత్రాల్లా కదిలాయి. క్లిప్పింగ్ను మడిచింది, మళ్ళీ మడిచింది, వాలెట్ మూలలోకి తోసేసింది. వాలెట్ను అతని జేబులో పెట్టింది.
ఆమె ఇంత భయపడటం ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ జరగలేదు.
ఆరోపణలు కొట్టివేసినా ఆమె మనసు మాత్రం రాహుల్నే నేరస్తుడని బలంగా నమ్ముతోంది. అతని క్రూరమైన ప్రవర్తనకు తను ప్రత్యక్ష సాక్షిని, బాధితురాలిని కూడా. రాహుల్ పుట్టుకతోనే హంతకుడని, నాగరికత ముసుగు మాత్రమే వేసుకున్నాడని ఆమె మొదటి చూపులోనే గ్రహించింది.
ఇప్పుడు అతని గతం ఆమె భయాన్ని నిజం చేసింది. ఆమె ఆ భయంతో ముఖాముఖి అయింది: అభిమాన సంఘం సభ్యుల ఉద్దేశాలు ఏమైనా, ఒకడు మాత్రం ఆమెను వదిలిపెట్టకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఎందుకంటే ఆమె అతని నేరాలకు సాక్షిగా నిలిచే ప్రమాదం ఉంది.
ఐదుగురు పిల్లల్ని, నిస్సహాయంగా ఉన్న చిన్నారుల్ని, కేవలం పసివాళ్ళను చంపిన రాక్షసుడు - తనను గుర్తు పట్టేవారు ఉండకూడదనే కారణంతో వారిని జీవితం నుండి దూరం చేసిన వాడు - అతను ఒక పెద్దమనిషిని (ముఖ్యంగా ఆమె లాంటి శక్తి, పలుకుబడి ఉన్న వ్యక్తిని) స్వేచ్ఛగా వదిలిపెడతాడా? ఖచ్చితంగా లేదు. ఆమె అతనిని పట్టుకోవడానికి వేట ప్రారంభించగలదు, అతని కిడ్నాప్, అత్యాచారం, దాడికి శిక్ష పడేలా చేయగలదు.
వారం పొడవునా ఆమె ఆశలన్నీ వాళ్ళు నిర్ణయించిన తేదీ కన్నా ముందే తనను విడిపించుకోవడంపైనే ఉన్నాయి. మనసులో ఎక్కడో, వాళ్ళు తన పని అయ్యాక తనను వదిలేస్తారని నమ్మకం ఉండేది. భయాలు, నిరాశలు ఉన్నా, ఇంటికి వెళ్లడం కుదరదని మాత్రం అనుకోలేదు.
ఆమె చివరి ఆశ కూడా ఆవిరైపోయింది.
భరత్ రాహుల్ ఆమె చావును నిర్ధారించాడు.
రాహుల్తో ఉన్నవాళ్ళకు అతని గతం గురించి ఏమైనా తెలుసా అని ఆమె ఆలోచించింది. అతను అంత కష్టపడి పేరు మార్చుకున్నది తన గతం ఎవరికీ తెలియకూడదనే కదా. ఖచ్చితంగా ఎవరికీ చెప్పి ఉండడు.
ఆమె ఆదినారాయణ లేదా 'కలల రాజు' కు రాహుల్ గురించి నిజం చెప్పగలదా అని ఆమె ఆత్రుతగా ఆలోచించింది. ఇది వారి స్వంత ప్రయోజనాల కోసం మరియు ఆమె స్వంత ప్రయోజనాల కోసం కూడా ఉంటుందని ఆమె చెప్పగలదు. వారి సహచరులలో ఒకరు హంతకుడని వారు తెలుసుకోవాలి. అతను మళ్ళీ హత్య చేస్తే అది వారిని కూడా ఇరికించవచ్చు. ఇది తెలుసుకుని, వారు ఆమె వైపు నిలబడవచ్చు, ఆమె తప్పించుకోవడానికి సహాయపడవచ్చు. అయినప్పటికీ, సహజంగానే, ఆమె తన భయంకరమైన రహస్యాన్ని ఎవరికీ వెల్లడించకూడదని ఆమెకు తెలుసు. వారు ఇందులో కలిసి ఉన్నారు, ఆమెకు వ్యతిరేకంగా జట్టు కట్టారు, ఒకరినొకరు నమ్ముకున్నారు, ఒకరిపై ఒకరు ఆధారపడ్డారు. అది వారి ఉమ్మడి బంధం. ఆమె నుండి ఈ కథ విన్న తర్వాత, వారిలో ఒకరు సమాచారాన్ని రాహుల్ కి పునరావృతం చేయవచ్చు లేదా అమాయకంగా అతనిని దాని గురించి ప్రశ్నించవచ్చు. అది ఆమె వినాశనాన్ని మరింత వేగంగా ముద్రిస్తుంది.
అయినా, తన చావు ఖాయం కాదని ఆమె నమ్మాలనుకుంది. ఒకప్పుడు యుద్ధంలో, ఒత్తిడిలో హత్య చేసిన వ్యక్తి, శాంతికాలంలో మళ్ళీ హత్య చేస్తాడని గ్యారెంటీ ఏముంది? రాహుల్ తనను వదిలేస్తాడో, చంపేస్తాడో, చివరి నిమిషం వరకు తెలీదు. ఆయన తీర్పు - స్మితకు జీవితమా, మరణమా అన్నది - ఆయన మనసులోనే ఉంది. ఈ ఉత్కంఠ భరించడం చాలా కష్టం.
ఒక్క విషయం మాత్రం ఆమెకు స్పష్టమైంది. గత రెండు రోజుల్లో ఎన్నడూ లేనంత ధైర్యం ఆమెలో కలిగింది. రాహుల్ చేతిలో తన భవిష్యత్తును వదలకూడదు. ఆమెనే తన భవితవ్యం నిర్ణయించుకోవాలి.
ఆమె ప్రేరణ ఇప్పుడు కేవలం ప్రాణం కాపాడుకోవడానికే పరిమితమైంది. ఇకపై దుర్వినియోగం, అవమానం నుండి తప్పించుకోవడం ముఖ్యం కాదు. ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనే ఆలోచన కూడా లేదు. కేవలం బతకాలి అంతే.
ఇప్పుడు అసలు విషయం ఒకటే - జీవన్మరణ సమస్య.
సమయం కూడా శత్రువుగా మారింది.
ఎలాగైనా తప్పించుకోవాలి. లేదా ఎవరో ఒకరు తనను కాపాడాలి.
కానీ ఎలా? ఎలా? ఎలా?
టాయిలెట్ ఫ్లష్ చేసింది. ఇంకాసేపు ఉంటే అనుమానిస్తాడని.
ఆమె బాత్రూమ్ తలుపును నిశ్శబ్దంగా తెరిచింది, లైట్ను ఆఫ్ చేసింది మరియు కాలి వేళ్ళపై నడుచుకుంటూ బెడ్రూమ్లోకి తిరిగి వచ్చింది. రాహుల్ ని ఆమె చూడగలిగింది - ఓహ్, దేవుడా, ఆమె ప్రస్తుతానికి అతని పేరును గుర్తుంచుకోకూడదని ఆమె గుర్తుంచుకోవాలి. ఒకవేళ ఆమె అనుకోకుండా దానిని ఉపయోగిస్తే - ఇంకా మంచంపై కునుకు తీస్తూ, తేలికగా గురక పెడుతున్నాడు.
ఆమె చూపు అతని నుండి చీకటి గదిలో హాల్ డోర్పైకి సాగింది. కేవలం ఒక గొళ్ళెం తిప్పాలి, తలుపు తెరవాలి - స్వేచ్ఛ ఆమె కోసం వేచి ఉంది!
కానీ ఆ తలుపు దాటితే... ఎన్నో తెలియని అడ్డంకులు! ఇల్లు ఎలా ఉంటుందో తెలీదు. ఇతరులు ఎక్కడున్నారో, నిద్రపోతున్నారో, మేల్కొని ఉన్నారో తెలీదు. బయట ప్రపంచం కూడా కొత్తది, భయంకరమైనది. అంతా వాళ్ళకు తెలుసు, తనకేమీ తెలీదు. గెలుపు అవకాశాలు చాలా తక్కువ.
అయితే ప్రయత్నించాలా ?
మెల్లిగా జారుకుని, దారి తెలుసుకుని, పరిగెత్తుకుంటూ పారిపోతే ?
వారు ఆమెను పట్టుకుంటే, శిక్ష క్రూరంగా ఉంటుందని ఆమెకు తెలుసు. ఆమె సహకరించడం, వారిని ప్రేమించడం, అనుకూలంగా ఉండటం ద్వారా పొందిన ఆమె కొత్త విశ్వసనీయత అంతా కరిగిపోతుంది. ఆమె నటిస్తోందని మరియు ఆమె ఇప్పటికీ వారిని ద్వేషిస్తోందని వారు తెలుసుకుంటారు. ఆమె ప్రత్యేక అధికారాలు వెంటనే రద్దు చేయబడతాయి. ఆమె మళ్లీ మంచానికి తాళ్ళతో కట్టబడుతుంది. ఉరితీయబడటానికి ముందు ఆమెను దారుణంగా హింసిస్తారు. రక్షకులను పిలవడానికి వారిని తమకు వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించాలనే ఏదైనా చిన్న ఆశను ఆమె కోల్పోతుంది.
ఆమె ఏం చేయాలో ఆలోచించేలోపే, అతనే నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.
రాహుల్ కదిలాడు, పక్కకు తిరిగాడు, ఒక మోచేతిపై లేచి కూర్చున్నాడు, కన్ను రుద్దుకున్నాడు. "ఎక్కడున్నావు?"
ఆమె గొంతు తడబడింది. "ఇక్కడే ఉన్నాను, బంగారం. బాత్రూమ్కి వెళ్ళొచ్చాను." బరువెక్కిన కాళ్ళతో మంచం దగ్గరికి నడిచింది.
అతను వెళ్ళిపోయాక, Nembutal పని చేయడం మొదలుపెట్టింది. మెల్లగా నిద్ర ముంచుకొస్తోంది. భవిష్యత్తు గురించి, ఏదో ఒకటి చేయాలని ఆలోచించడానికి ప్రయత్నించింది.
ఇప్పటివరకు తన నటన ఉపయోగపడింది, కానీ సరిపోలేదు. ఇక్కడ ఒక హంతకుడు ఉన్నాడని తెలిశాక, వేగం పెంచాలి.
ఆమె ఎక్కడో సిటీకు వెలుపల ఉంది. ఆమె ఎక్కడో ఎత్తులో ఉంది, కొండలు లేదా పర్వతాల యొక్క అడవి విభాగంలో, ఇంకా ఏదో ఒక చిన్న పట్టణానికి సమీపంలో ఉంది. ఆ పట్టణంలోకి వెళ్ళడానికి ఆమెకు ఒక షాపింగ్ లిస్ట్ ఉంది. రంజిత్, ఆదినారాయణ, రాహుల్ A.K.A. భరత్ రాహుల్ మరియు ఇంకా పేరు లేని ఎవరో ఒకరు 'కలల రాజు' అని పిలువబడే వారు ఉన్నారని ఆమెకు తెలుసుకోవడం తప్ప ఆమెకు మరేమీ లేదు.
సరిపోదు. ఇంకా ఎక్కువ ఉండాలి. ఆలోచించు,స్మితా, ఆలోచించు. మత్తు నిద్ర ఆమెను అధిగమించడం ప్రారంభించినప్పుడు ఆమె అస్పష్టంగా ఆలోచిస్తోంది. ఒక ఆలోచన ఉంది - నిద్ర దగ్గరపడుతుండగా, అందుబాటులో లేని ఒక తేలియాడే నిర్లక్ష్య ఆలోచన.
ఆమె ఎక్కడ నిర్బంధించబడిందో ఖచ్చితంగా తెలుసుకోవాలి.
ఆమె తన స్థానం గురించి బయటి ప్రపంచానికి తెలియజేయాలి.
ఒక ఆలోచన మెరుపులా మెరిసింది - బయటికి ఎలా చెప్పాలి? తనను తాను ఎలా కాపాడుకోవాలి? ఆమెకు అర్థమైంది. చీకటి కమ్ముకుంది, నిద్రలో జారిపోయింది. ఒక చిన్న ఆశతో - రేపు ఏదైనా జరుగుతుందేమోనని.
08-02-2025, 04:16 PM
08-02-2025, 10:10 PM
08-02-2025, 10:11 PM
CHAPTER – 11
సోమవారం మధ్యాహ్నం సరిగ్గా ఒంటి గంటకు, శరత్ ఒక థియేటర్ వెనుక వరుసలోని నడవ సీటులో కూర్చుని సినిమా ప్రారంభం కోసం వేచి ఉన్నాడు.
చీకటిలో కొంచెం అలవాటు పడ్డాక, అతనికి కొంతమంది మాత్రమే కనబడ్డారు, వాళ్ళు మ్యాటినీ షో కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. చాలామంది టీనేజర్స్ లాగా ఉన్నారు, వాళ్ళ మాటలు, పాప్కార్న్ తింటున్న శబ్దాలు వినిపిస్తున్నాయి. కొత్త సినిమాల ట్రైలర్స్ ప్లే అవుతున్నాయి, కానీ స్మిత సినిమా మొదలయ్యే వరకు అందరూ శరత్ లాగే అటెన్షన్ లేకుండా ఉన్నారు.
జూన్ చివరిలో భయంకరమైన ఎండలో, శరత్ ఈ కూల్ సినిమా హాల్ కి రావడం ఒక రకంగా అదృష్టమే అయింది.
నిన్న ఉదయం, రంజిత్ పక్కనే ఉన్న రేడియోలో స్పోర్ట్స్ ప్రోగ్రాం వింటున్నాడు. స్వర్గధామం లో ఉన్న శరత్ కి అంత ఇంట్రెస్ట్ లేదు, కానీ ఒక కమర్షియల్ యాడ్ వినిపించింది. అది అక్కడికి దగ్గర లో కొత్తగా రెనోవేట్ చేసిన థియేటర్ గురించి. కాలేజ్ హాలిడేస్ కావడంతో, వాళ్ళు పాత హిట్ సినిమాలతో డైలీ మ్యాటినీ షోస్ వేస్తున్నారు. ఈవెనింగ్స్ మాత్రం కొత్త సినిమాలు వేస్తారు. ఫస్ట్ షోలో స్మిత నటించిన ఒక పాత సినిమా వేస్తున్నారు. ఆరు సంవత్సరాల క్రితం ఇది చాలా పెద్ద హిట్ అయింది.
"విన్నావా?" శరత్ గట్టిగా అన్నాడు. "స్మిత సినిమా ఒకటి ఆ వూరిలో మళ్లీ వేస్తున్నారు! అదిరిపోద్ది! నేను ఒకసారే చూశాను, మళ్లీ చూడాలని ఉంది!"
రంజిత్ నవ్వుతూ అన్నాడు, "ఆమె పక్క గదిలో నీ కోసం స్వయంగా నటిస్తుండగా, ఆమెను తెరపై చూడాలని నీకు ఎందుకుంది?"
"తెలీదు," శరత్ అన్నాడు. "ఎందుకో, ఇది భిన్నంగా ఉంటుంది మరియు ఇప్పుడు మరింత ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది."
"సరే, నేను నీకు ఎంత మంచి ఫ్రెండో చూపిస్తాను," రంజిత్ అన్నాడు. "సోమవారం ఉదయం నేను ఆ ఊరికి వెళ్తున్నాను, మన సామాన్లు తెచ్చుకోవడానికి, ఇంకా కొంచెం ఫ్రెష్ ఫుడ్ తెచ్చుకోవాలని అనుకుంటున్నాను. కావాలంటే నిన్ను కూడా తీసుకెళ్తాను."
"అది సూపర్, రంజిత్ కానీ సినిమా ఒంటి గంటకే స్టార్ట్ అవుతుంది."
"సరే, నేను ఇంకాస్తా అడ్జస్ట్ అవుతాను. ఎందుకంటే, నువ్వు తర్వాత నాకోసం మంచి ఇన్సూరెన్స్ కస్టమర్ కావచ్చు. నేను మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటల వరకు ఆగితే, నువ్వు టైమ్కి చేరుకుంటావు. నేను సామాన్లు తెచ్చుకునేలోపు నువ్వు సినిమా చూడొచ్చు."
సోమవారం మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటలకు, రాహుల్ వాళ్ళని మరీ ఎక్కువగా కనిపించొద్దని చెప్పాడు, ఆది కూడా జాగ్రత్తగా ఉండమని చెప్పాడు. వాళ్ళు మోటార్ సైకిల్ తీసుకుని కొండల్లోకి వెళ్లి, ఆ తర్వాత ఊరికి దిగడం మొదలుపెట్టారు.
మధ్యాహ్నం సూర్యుడు ప్రకాశవంతంగా ఉన్నాడు, మరియు వారు ట్రక్ దాచిపెట్టిన సమీపంలోని క్లిఫ్ పాయింట్కు చేరుకునే సమయానికి, ఇద్దరూ చెమటతో తడిసిపోయారు, వారి చొక్కాలు పూర్తిగా తడిసి శరీరానికి అతుక్కుపోయాయి.
రంజిత్ మోటార్ సైకిల్ ని ట్రక్కుతో మార్చుకుని, మిగతా దారి ట్రక్కులో వెళ్లాలనుకున్నాడు. కానీ అంత వేడిలో ట్రక్కుకి కవర్ తీసి వేయడం ఎందుకులే అనిపించింది. అందుకే వాళ్ళు మోటార్ సైకిల్ లోనే వెళ్లారు. రాతి రోడ్డు దాటి, టౌన్ వైపు వెళ్లారు.
ఊరి మధ్యలో రంజిత్ మోటార్ సైకిల్ ని ట్రాఫిక్లోకి తీసుకెళ్లి, షాపింగ్ మాల్ వచ్చే వరకు నెమ్మదిగా వెళ్ళాడు. అక్కడ చాలా రకాల షాపులున్నాయి. అతను ఒక బ్యాంకు ముందు పార్కింగ్ చేశాడు.
రాహుల్ చుట్టూ చూసి అన్నాడు, "మనకు కావాల్సినవన్నీ ఇక్కడే దొరుకుతాయనుకుంటున్నాను. రోడ్డు అవతల మార్కెట్ ఉంది, రెండు మెడికల్ స్టోర్లు ఉన్నాయి. ఇంకా, నేను అనుకున్నాను - ఇది మన మధ్యనే ఉండాలి - మన ఫ్రెండ్కి కొన్ని బట్టలు కొంటాను."
"హే, అది చాలా బాగుంటుంది, రంజిత్."
"సరే. నేను మోటార్ సైకిల్ ని ఇక్కడే వదిలేయాలా లేకపోతే సినిమాకి తీసుకెళ్లాలా? థియేటర్ దగ్గరే ఉంది. మనం షాపింగ్ మాల్ లో తిరిగిన దగ్గర నుంచి రెండు బ్లాక్స్ అవతల ఉంది."
"నేను టాక్సీ తీసుకుంటాను, రంజిత్ ఈ ఎండకి నేను ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోతున్నాను."
"సరేలే." దిగిపోయాడు. "ఇదిగో, తీసుకో. సినిమా ఎంతసేపు ఉంటుంది?"
శరత్ డ్రైవర్ సీటులో కూర్చున్నాడు. "రెండు గంటలు."
"అయితే నువ్వు మొత్తం సినిమా చూడలేవు. నా పని గంటలో అయిపోతుంది, నేను ఆగను. రెండు గంటలకు నన్ను పిక్ చేసుకో."
శరత్ భుజాలు పైకెత్తి అన్నాడు, "స్మిత సినిమాలో సగం అయినా చూడటం చూడకపోవడం కంటే బెటర్."
రంజిత్ పార్కింగ్ లాట్ వైపు చూపించి అన్నాడు, "అక్కడ, ఆ మెడికల్ స్టోర్ ముందు. రెండు గంటలకు నన్ను పిక్ అప్ చేసుకో. నేను అక్కడ సామాన్లతో రెడీగా ఉంటాను."
సినిమా మొదలైంది.
ఏదేమైనా, ఇది చాలా మంచి కథ అని శరత్ అనుకున్నాడు, అతను సీటులో కూర్చుని సినిమా చూస్తూ, ఉత్సాహంతో వణుకుతూ, తెరపై జరుగుతున్న కథలో లీనమైపోయాడు.
శరత్ కళ్ళు తెరిచి తాను ఎక్కడ ఉన్నాడో గుర్తు చేసుకున్నాడు మరియు అతను తన గడియారాన్ని చూసి కళ్ళు చిన్నగా చేశాడు. అతను థియేటర్లో యాభై ఐదు నిమిషాలు ఉన్నాడు. అతను వెంటనే బయలుదేరాలని, వాస్తవికత యొక్క అంతగా ఆకర్షణ లేని ప్రపంచానికి తిరిగి వెళ్లాలని అతనికి తెలుసు.
బయటకి రాగానే ఎండ దెబ్బ తగిలినట్టు అనిపించింది. సన్ గ్లాసెస్ పెట్టుకుని, మెయిన్ రోడ్డులోకి వచ్చాడు.
ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాక, శరత్ కన్ఫ్యూజన్లో, ఎండలో వేడెక్కిపోతున్న మోటార్ సైకిల్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు. అందులో కూర్చుని, స్క్రీన్పై కనిపించే దేవత లాంటి హీరోయిన్ని, రెండు రోజుల క్రితం, నిన్న రాత్రి కూడా తన సొంతం చేసుకున్న అమ్మాయితో పోల్చి చూసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
కన్ఫ్యూజన్లో స్టీరింగ్ పట్టుకుని వంగిపోయాడు. ఈ సోమవారం సినిమాలో ఆరతి, శని - ఆదివారం రాత్రి క్యాబిన్లో స్మిత - ఇద్దరూ వేరు వేరుగా ఉన్నారు. ఎలాగంటే, వాళ్ళు ఒకేలా లేరు, ఇద్దరూ ఒకరు కాలేరు. ఆరతి లాంటి హీరోయిన్ ఎప్పుడూ అతనిలాంటి సాధారణ వ్యక్తిని తన దగ్గరికి రానివ్వదు. కానీ స్మిత అలా కానివ్వడమే కాకుండా, ప్రోత్సహించింది, హెల్ప్ చేసింది, ఇద్దరూ బాగా ఎంజాయ్ చేశారు.
అసలు ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాలేదు.
ఎందుకో తెలియదు కానీ, ఏదో పోగొట్టుకున్నట్టు అనిపించింది, చాలా బాధగా ఉంది.
సినిమాకి వెళ్ళడం అనవసరం అనిపించింది. కాసేపు వేరే ప్రపంచంలోకి వెళ్లకూడదు. అందరికీ కావాల్సింది వాడి దగ్గర ఉంది, అంతే కదా.
నిట్టూర్పుతో, శరత్ మోటార్ సైకిల్ స్టార్ట్ చేసి, సందులోంచి తిరిగి, రంజిత్ ని ఎక్కడ కలవాలి అని చెప్పాడో అక్కడికి వెళ్ళాడు.
మెడికల్ స్టోర్ కనిపించింది, రంజిత్ ఎర్రటి మొహంతో, ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ, రకరకాల సైజుల్లో ప్యాకెట్లతో నిండిన పెద్ద బ్యాగ్ పట్టుకుని బయటికి వస్తున్నాడు. మలోన్ అతని దగ్గర ఆగాడు.
"పెద్దగా ఖర్చు చేసేవాళ్ళలో చివరివాడు," రంజిత్ అన్నాడు, బగ్గీ వెనక సీటులో బ్యాగ్ పడేస్తూ. "ఒక్క నిమిషం ఆగు, ఇంకొకటి తీసుకురావాలి."
అతను లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు, కొద్దిసేపటి తర్వాత, ఫుడ్ ఐటమ్స్తో నిండిన పెద్ద బ్యాగ్ పట్టుకుని వచ్చాడు. శరత్ సహాయం తో దాన్ని కూడా వెనక సీటులో పెట్టాడు.
"అయిపోయింది," అన్నాడు. "వెళ్దాం."
రంజిత్, శరత్ పక్కన కూర్చోబోతుండగా, ఒక ముసలాయన, వంగిపోయి, పొట్టతో, బట్టతల, ముడతలు పడిన మొహంతో, తెల్లటి జాకెట్ వేసుకుని, మెడికల్ స్టోర్ నుంచి బయటికి వచ్చి, రంజిత్ ని పిలిచాడు, "సార్, ఒక్క నిమిషం, సార్!" అని.
రంజిత్ వెనక్కి తిరిగి, "ఇతను మెడికల్ స్టోర్ ఓనర్. ఏమైంది?" అన్నాడు.
డ్రగ్ స్టోర్ ఓనర్ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. చేతిలో బిల్లు, చిల్లర ఉన్నాయి.
"మీ చిల్లర డబ్బు మరచిపోయారు," అని అతను అన్నాడు. "చేంజ్ ఇవ్వకుండా మిమ్మల్ని పంపించలేను, సార్."
రంజిత్ నవ్వుతూ డబ్బు తీసుకున్నాడు. "నిజాయితీపరుడైన మనిషి," అన్నాడు. "ఇలాంటి వాళ్ళు ఇంకా చాలామంది ఉంటే బాగుంటుంది. థాంక్స్."
"నాకు, నాకున్నది తప్ప ఇంకేమీ ఉంచుకోవడం ఇష్టం ఉండదు," అన్నాడు ముసలాయన. "మీకు సేవ చేయడం సంతోషం. నా దగ్గర లేనివి కూడా తెప్పించడానికి ట్రై చేస్తాను."
రంజిత్ అతనికి సెల్యూట్ చేశాడు. "అది చాలా బాగుంటుంది."
మెడికల్ స్టోర్ ఓనర్ వెనక్కి తగ్గి మోటార్ సైకిల్ ని చూస్తూ, "చాలా ఉపయోగకరమైన చిన్న వెహికల్," అన్నాడు. "నాకు కూడా ఒకటి ఉండేది. కానీ సిటీలో అది అంతగా పని చేయదు. టైర్లు రోడ్లపై ఎక్కువ కాలం ఉండవు. జాగ్రత్తగా ఉండకపోతే రిమ్స్ మీద తిరగాల్సి వస్తుంది."
"ఇప్పుడు వేరేలా వస్తున్నాయి, తాతా," రంజిత్ అన్నాడు. "ఇవి స్పెషల్ టైర్లు, ఎక్కడైనా వెళ్లొచ్చు, మట్టి రోడ్డు మీదైనా, సిమెంట్ రోడ్డు మీదైనా."
షాప్ ఓనర్ టైర్లు చూసి తల ఊపాడు. "అవును, కనిపిస్తున్నాయి. మంచి టైర్స్ లాగా ఉన్నాయి. బాగానే ఉన్నాయి. నా దగ్గర నా పాత బండి ఉన్నప్పుడు ఇవి ఉంటే బాగుండేది. మళ్ళీ ఎప్పుడైనా అలాంటి బండి కొంటాను."
"ఖచ్చితంగా," అన్నాడు రంజిత్. "సరే, టాటా తాతా. హెల్ప్ చేసినందుకు థాంక్స్."
శరత్ బండిని ముందుకి కదిలించాడు.
"అతను బాగా మాట్లాడే ముసలాయన," అన్నాడు శరత్. "ఎక్కువ ప్రశ్నలు అడగలేదని అనుకుంటున్నాను."
"అతనికి టైం ఇవ్వలేదు. లిస్ట్ ఇచ్చాను, నువ్వు వచ్చే వరకు పరిగెత్తించాను."
"స్టాక్లో లేనివి ఆర్డర్ చేస్తానని చెప్పాడు, అది ఏమిటి?"
రంజిత్ కొట్టిపారేశాడు. "వదిలేయ్. అవి మనకు తొందరగా దొరకవు. స్మిత కోసం నాకు కావాల్సిన ఒకటి రెండు వస్తువులు అతని దగ్గర లేవు అంతే. సినిమా ఎలా ఉంది?"
"పర్వాలేదు," అన్నాడు శరత్. డ్రైవింగ్పై దృష్టి పెట్టాడు. తన కన్ఫ్యూజన్ గురించి అతనికి చెప్పాలని లేదు.
"నేను చెప్పాను కదా," రంజిత్ అన్నాడు. "ఏ సినిమా అయినా రియల్గా ఉండదు, మన రియల్ లైఫ్ ఇంకొక గంటలో మన దగ్గరికి వస్తుంది." అతను రుమాలుతో మొహం తుడుచుకున్నాడు. "చాలా వేడిగా ఉంది."
శరత్ అతన్ని చూసి, "కొంచెం రిఫ్రెష్ అవ్వడానికి టైం ఎందుకు తీసుకోకూడదు?" అన్నాడు.
"అంటే?"
"చిన్న స్విమ్ చేద్దాం."
"ఎక్కడ?"
"మనం ఇక్కడికి వచ్చేటప్పుడు దగ్గరలో ఉన్న ఆ చెరువులో."
రంజిత్ కంగారుపడ్డాడు. "ఆ చెరువులోనా ? ఏంటి పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడుతున్నావ్ ? అది ప్రైవేట్ చెరువు. కాపలా వాళ్ళు ఉంటారు. అక్కడ మనల్ని పట్టుకుంటే, జైల్లో వేస్తారు." అతను సీటులో వెనక్కి వాలాడు. "చిన్న చిన్న రిస్క్లు తీసుకోం. మనం పెద్ద రిస్క్ తీసుకుని సక్సెస్ అయ్యాం. మనమంత లక్కీ వాళ్ళు ఉండరు. ఈ రాత్రి మన కోసం ఏమి ఎదురు చూస్తుందో చూడు. అది నీకు చాలదా?"
"ఖచ్చితంగా, చాలు" అన్నాడు శరత్.
"స్వర్గం లాంటిది, మన దగ్గర అదే ఉంది," రంజిత్ అన్నాడు. అతను రోడ్డు వైపు చూస్తూ తల ఊపాడు.
"ఎవరికైనా తెలిస్తే అంతే సంగతులు."
***
సోమవారం సాయంత్రం, స్మిత మళ్ళీ తన నటనని మొదలుపెట్టింది. రాహుల్ ఆమె మీదకి ఎక్కి, ఆమె పూకుని ఆపకుండా దెంగుతుండగా, ఆమె తొడలు, పిర్రలు ఆ దెంగుడికి మైమరచిపోయి సహకరిస్తున్నట్లుగా, తన చేతులతో అతడిని ప్రోత్సహించింది. అలా ఆమె తన మనసుని ముందే సిద్దపరుచుకుని వుంది.
అయితే ఇప్పుడు ఆమె మనసులో అతను రాహుల్ లా సంభోగిస్తున్నట్లుగా లేదు. ఒక నరహంతకుడు, ఒక రేపిస్ట్, విషంతో నిలువెల్లా నిండిపోయిన భరత్ రాహుల్ ఆమెకి కనిపిస్తున్నాడు.
రాహుల్ గతం తెలిసిపోయే ముందు, ఆమె నిన్న రాత్రి అతనిని బాగానే సంతృప్తి పరిచింది. అతను ఎంత భయంకరంగా, భీతావహంగా ఉన్నా సరే, ఈ రాత్రి కూడా అలాగే చేయాలని ఆమె తనకి తాను గుర్తు చేసుకుంటూనే ఉంది.
అందుకే ఆమె శరీరం ఆవేశంగా స్పందించింది. కానీ ఆమె రహస్య ఆలోచనలు మాత్రం తనకే పరిమితమయ్యాయి.
ఈరోజు, సోమవారం, ఆమె మధ్యాహ్నం దాకా పడుకుంది. తర్వాత ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు, నిన్న రాత్రి నిద్రపోయే ముందు ఆమెకు గుర్తు తప్పిపోయిన ఒక ఆలోచన గుర్తొచ్చింది. అది ఒక చిన్న లైఫ్ జాకెట్ లాంటిది. దాన్ని గాలి నింపి వాడుకుంటే మునిగిపోకుండా కాపాడుతుంది. కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా ఆమె కదలలేకపోయింది. ఆ ఆలోచనని ఎలా అభివృద్ధి చేయాలో, తర్వాత ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. రాహుల్ గురించి అతని గతం, అతను హత్యలు చేయగలడని ఆమెకు తెలుసు కాబట్టే ఆమె అలా ఉండిపోయింది.
మధ్యాహ్నం అయ్యేసరికి రంజిత్ వచ్చాడు. షాపింగ్ చేసి వచ్చానని, డిన్నర్ తర్వాత సర్ప్రైజ్లు ఇస్తానని చెప్పాడు.
ఆ తర్వాత కొద్ది గంటల్లో, ఆమె తనని తాను సిద్ధం చేసుకుంది. సాయంత్రానికి రెడీ అయింది. తనకున్న టైమ్ని ఉపయోగించుకొని, తనని బంధించిన వాళ్లకి తను కూడా కొన్ని సర్ప్రైజ్లు ఇవ్వాలని అనుకుంది.
నిన్న రాత్రి వచ్చిన ఆలోచన మీద, లైఫ్ జాకెట్ లాంటి దాని మీద మళ్ళీ దృష్టి పెట్టింది. రోజంతా దాని గురించే ఆలోచిస్తోంది.
రాత్రి దగ్గరపడుతున్నా, ఆలోచన ఇంకా స్పష్టంగా లేదు, కానీ ఆమె మనసులో మాత్రం మెదులుతోంది. భూమి మీద అంతరించిపోకుండా కాపాడే ఒక ఆశలాంటిది, నక్షత్రాల్లాంటి ఒక ఆలోచన.
ఇప్పుడు, ఈ సాయంత్రం వెళ్లిపోతుండగా, రాహుల్ ఉక్కులాంటి నగ్నదేహం కింద, అతను ఆమె చెమ్మ చేరిన రంధ్రాన్ని, ఒక మెషిన్ గన్ లా కుమ్ముతుండగా, ఆమెకి ఆలోచించడం ఇబ్బందిగా మారింది.
బతకాలి అంటే, ఆ గోతిలో ఉన్న పాపం అనుకునే శవాల గురించి మర్చిపోవాలి, ఆ ఉరి తీసేవాడికే తనని తాను అప్పగించుకోవాలి అని ఆమె అనుకుంది.
అతని దెంగులాట నిరాటంకంగా సాగుతున్నా, ఆమె మళ్ళీ తన ఆలోచనలని తన పాత్ర మీదకి, తన హావభావాల మీదకి, తనందిస్తున్న తన సహకారం మీదకి మళ్లించుకుంది.
అతడు తన గన్నులో వున్న చివరి బులెట్ ని విడుదల చేసాక, ఆమె కూడా సంతృప్తిని, నిస్సహాయతని, తట్టుకోలేని భావప్రాప్తిని ప్రదర్శించింది.
ఎప్పుడూ లాగే, పాము చాలా సంతోషంగా, ఆమెతో తృప్తిగా ఉంది, రిలాక్స్ అయిపోయింది.
ఆమె తల అతని ఛాతిలోకి దూరిపోయింది. ఒక చేయి అతని పక్కటెముకల మీద ఉంది. ఆ ఆలోచనకి ఒక రూపం తెచ్చేందుకు టైం కోసం అతన్ని దగ్గరగా పట్టుకుంది.
అతను తనలో తాను నవ్వుకున్నాడు. అతను అంతగా నవ్వే మనిషి కాదు, అందుకే ఆమెకు ఆశ్చర్యం వేసింది.
"ముసలాయన గురించి ఆలోచిస్తున్నా" అన్నాడు.
"ఏమిటి?"
"అతను ఈ రాత్రికి వద్దు అన్నాడు. బాగా అలసిపోయాడట. ఒక రోజు రెస్ట్ కావాలన్నాడు. నువ్వు నిన్న రాత్రి ఏం చేసావు?"
"ఒక నిమిషం కాకుండా రెండు నిమిషాలు చేయించాను" అంది పచ్చిగా లంజలా.
రాహుల్ పగలబడి నవ్వాడు. "నువ్వు చాలా తెలివైన దానివి, అది మాత్రం నిజం."
ఆమె అతని ఛాతి నుండి దూరంగా వచ్చి, అతని పక్కన దిండుపై తల ఉంచింది. "నేను దానికంటే ఎక్కువే, నీకు తెలుసు."
"అవును, నువ్వు బాగానే ఉన్నావు. నువ్వు అనుకున్న దానికంటే ఎక్కువ కామంతో ఉన్నావు. నువ్వు నాకు ఇచ్చిన వర్కౌట్ అదిరిపోయింది."
ఆమె అతన్ని స్పష్టంగా చూసింది. "నువ్వు నాకు ఏమి ఇచ్చావో దాని గురించి ఏమిటి? నాతో చేసిన ఏకైక వ్యక్తివి నువ్వే అని నీకు తెలుసు. చాలా కొద్దిమంది పురుషులు మాత్రమే నన్ను ఉత్తేజపరచగలరు. నిజానికి, దాదాపు ఎవరూ లేరు. కానీ నువ్వు ప్రతి రాత్రి అలా చేయగలుగుతున్నావు. ఇంత మంచి ప్రేమికుడిగా ఉండటం ఎక్కడ నేర్చుకున్నావు?"
అతనికి సిగ్గు అనేది లేదు. "కొందరికి ఉంటుంది, కొందరికి ఉండదు."
"చాలా మందికి ఉండదు, నేను చెప్తున్నా." ఆమె కాసేపు ఆగి, తన నెక్స్ట్ స్టెప్ వేసింది. "ఒక అమ్మాయి స్పెషల్ పర్సన్ ని కలిస్తే, అతని గురించి తెలుసుకోవాలని చాలా ఆత్రుత పడుతుంది."
"నువ్వు నా గురించి తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నావా?"
"అందులో తప్పేముంది? ఇందాక నీ గురించే ఆలోచిస్తున్నా. నిన్ను కలవకముందు నీ లైఫ్ ఎలా ఉండేదో అని ఆలోచిస్తున్నా. నువ్వు ఏం చేసేవాడివి?"
అతని నవ్వు మాయమైపోయింది. అతను ఆమెను అనుమానంగా, సీరియస్గా చూసాడు. "నీ మంచి కోసమే చెప్తున్నా, నా గురించి ఎక్కువ ఆలోచించకు. నాకు కుతూహలంగల ఆడవాళ్ళు నచ్చరు. వారు కేవలం ఇబ్బందిని కలిగిస్తారు."
"అది కరెక్ట్ కాదు. నేను నీ విషయాల్లో తల దూర్చట్లేదు. నాకు తెలుసు. నేను నిన్ను ఇష్టపడుతున్నాను కాబట్టే. నువ్వు నన్ను ఎలా చేస్తున్నావో చూస్తే, నిన్ను ఇంకా బాగా తెలుసుకోవాలని ఉంది. నిజంగా, నీ సెక్స్ స్కిల్స్, స్ట్రెంగ్త్ చూసి ఇంప్రెస్ అయ్యాను. నువ్వు నన్ను ఎలా సంతృప్తి పరిచావో అలాగే వాళ్ళని కూడా సంతృప్తి పరిస్తే వంద మంది అమ్మాయిలు నీకు ఏమైనా ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. ఈ విషయం తెలిస్తే, నిన్ను ప్రపంచంలోనే అత్యంత ధనవంతుడిని చేస్తారు."
"హ, ఛాన్స్ లేదు" అని అతను కోపంగా అన్నాడు. "అవును, అలా ఉండాలి, కానీ మన సమాజంలో కుల వ్యవస్థ గురించి వినలేదా? నా లాంటి వ్యక్తులు, మన దేశంలో నిజమైన పని చేసేవారు, ధైర్యవంతులు, మేము గుర్తించబడటానికి కూడా అవకాశం పొందము. మోసం చేయడంలో లేదా స్టాక్స్ మరియు రియల్ ఎస్టేట్తో గారడీ చేయడంలో లేదా పాటలు పాడటంలో లేదా యుట్యూబ్లో జోకులు వేయడంలో ప్రతిభ ఉన్న వ్యక్తికి వారు పెద్ద మొత్తంలో చెల్లిస్తారు, కానీ జనాభాలో సగం మందిని - అంటే మహిళా సగం - సంతోషపెట్టగల అతి పెద్ద ప్రతిభకు చెల్లించడానికి వారు ఇబ్బంది పడరు. అంటే ఒక మహిళను శృంగారంలో సంతోషపెట్టే ప్రతిభ."
"నువ్వు చెప్పింది నిజమే," ఆమె సీరియస్గా అంది.
"ఖచ్చితంగా నిజమే. అందుకే నేను ఇక్కడ ఇరుక్కుపోయాను. ఈ సిస్టమ్ అంతా చెత్త. అందుకే నేను ఇలా ఉండిపోవాల్సి వస్తోంది. రోజుకి ఎనిమిది, కొన్నిసార్లు పది గంటలు కష్టపడి పనిచేయాలి. నాకేం మిగిలింది? తినడానికి డబ్బు, అంతే."
"అవును, నిజమే, ఇది అన్యాయం" అంది. "కానీ నిన్ను చూస్తే, నువ్వు ఏ పనిలోనైనా మంచిగా ఉంటావనిపిస్తుంది. ఖచ్చితంగా, మంచి సంపాదన ఉంటుంది. అడగవచ్చా - నీ సంపాదన ఎంత?"
"సరిపోతుంది" అన్నాడు కొంచెం నీరసంగా. "పనికి తగ్గట్టు ఉంటుంది, కానీ నాకు రావాల్సినంత అనిపించదు."
"క్షమించు."
అతను ఆమెను చూసి చిన్నగా నవ్వాడు. "నువ్వెందుకు సారీ చెప్పాలి? నువ్వు బాగా సంపాదిస్తావు కదా. ఏడాదికి అయిదు కోట్ల పాతిక లక్షల దాకా ఉంటుందని విన్నాను."
"ఆ నివేదికలు ఎల్లప్పుడూ అతిశయోక్తిగా ఉంటాయి" అని ఆమె నటిస్తూ విసుగుతో అన్నది.
"అవి అబద్ధం. నీకు నిజం కావాలంటే, గత ఏడాది నీవు ఎంత సంపాదించావో నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు - ఇది నీ మనస్సులో నిలిచిపోయే ఒక రకమైన సంఖ్య. గత ఏడాది నీవు సరిగ్గా అయిదు కోట్ల ఇరవై రెండు లక్షల ఇరవై తొమ్మిది వేల నాలుగు వందల యాభై ఒక్క రూపాయల తొంభై పైసలు సంపాదించావు. ఖచ్చితంగా అంతే. మేము నీ గురించి హోంవర్క్ చేసాము, కాబట్టి దానిని తిరస్కరించడానికి ప్రయత్నించకు."
"సరే" అంది. "నేను ఒప్పుకుంటున్నాను. నీకు - నీకు చాలా విషయాలు తెలుసని ఒప్పుకోవాలి." ఆమె కాస్త ఆశ్చర్యపోయింది, కొంచెం కంగారుపడింది. వాళ్ళు చాలా పక్కాగా ప్లాన్ చేశారని అర్థమైంది. కానీ, ఇది తనని ఆపకూడదు. అతను మళ్ళీ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు, ఆమె వింటోంది.
"ఇది ఊహించు" అతను చెబుతున్నాడు, "కేవలం కెమెరా ముందు మీ రొమ్ములను చూపించి మరియు మీ పిర్రలను కదిలించడం ద్వారా సంవత్సరానికి అయిదు కోట్ల కంటే ఎక్కువ పొందడం ఊహించుకో. ఇప్పుడు, నేను నిన్ను తగ్గించడం లేదు, పాపా, కానీ అది సరైనది కాదని మీరు అంగీకరించాలి."
ఆమె తల ఊపింది, నిజాయితీగా. "ఇది సరిగ్గా లేదని నేను ఎప్పుడూ ఒప్పుకుంటాను. ఇది చాలా అన్యాయం. కానీ ప్రపంచం ఇలాగే ఉంటుంది, ఏం చేయలేం. అయినా, నాకు ఇలా జరిగిందని సంతోషంగా లేనని చెబితే అబద్ధం చెప్పినట్టే. చూడు, అందరూ చెప్పేదే కదా, నేను ధనవంతురాలిని, పేదరికాన్ని కూడా చూశాను - కానీ ధనవంతురాలి గానే ఉండటం బెటర్. కానీ కొన్నిసార్లు, దీని గురించి ఆలోచిస్తే - కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది, కానీ - ఓహ్, వద్దులే, నా విషయాలతో నిన్ను ఎందుకు విసిగించాలి?"
"చెప్పు, ఏం పర్వాలేదు" అన్నాడు.
అతను అర్థం చేసుకున్నాడు, ఆమె చెప్పడం మొదలుపెట్టింది. "చాలా గిల్టీ గా ఉంటుంది తెలుసా. చుట్టూ చూస్తే, మంచి మంచి వాళ్ళు ఆఫీసుల్లో, షాపుల్లో, ఫ్యాక్టరీల్లో కష్టపడి పనిచేస్తున్నారు, ముఖ్యమైన పనులు చేస్తున్నారు. రోజుకి ఎనిమిది గంటలు లేదా ఎక్కువ కష్టపడి పనిచేసి, నెలకి అయిదు వేలో, పది వేలో, పదిహేను వేలో సంపాదిస్తున్నారు. అది పెద్ద మొత్తం కాకపోవచ్చు, కానీ టాక్స్లు, కటింగ్స్ పోతే, వాళ్ళకి ఏమీ మిగలదు. ఎప్పుడూ అప్పుల్లోనే ఉంటారు. ఇక నన్ను చూడు. నాకేముందో చూడు. ఇరవై ఎనిమిదేళ్లకే ఇంత సంపాదన. నేను కష్టపడి పనిచేస్తాను, కానీ అందరిలాగే. నాకు ఎంత రివార్డ్ వచ్చిందో చూడు. ఇరవై రెండు గదుల ఇల్లు, అయిదు కోట్ల పైనే విలువ చేస్తుంది. సర్వెంట్స్ నాకోసం పనిచేయడానికి. మూడు ఖరీదైన కార్లు. వందల బట్టలు. ఇక పని చేయాల్సిన అవసరం లేకుండా, ఎక్కడికైనా వెళ్లడానికి, ఏం చేయాలన్నా చేయడానికి చాలినంత డబ్బు. బ్రహ్మం పుణ్యమా అని. అతను నా మేనేజర్. ఇంతమందికి ఇంత తక్కువ ఉన్నప్పుడు నాకెందుకు ఇంత ఎక్కువ ఉందని సిగ్గుగా, గిల్టీ గా ఉంటుంది. నువ్వు చెప్పినట్టు ఇది తప్పు, కానీ ఇలా ఉంది, దీన్ని మార్చలేం."
ఆమె చెప్పేది అతను చాలా ఆసక్తిగా వింటున్నాడు, కథ విన్నట్టుగా. "అవును," అన్నాడు, "నీకు తెలుసని సంతోషం." అతను మళ్ళీ కొంచెం డల్ అయ్యాడు. "డబ్బే అన్నిటికీ ముఖ్యం. అందరికీ అర్థమయ్యేది అదే. డబ్బు..."
ఆమె అతనిని మంచం మీద నుండి దిగి, నిశ్శబ్దంగా బట్టలు వేసుకోవడం చూసింది.
ఆమె అన్నది, "కానీ నేను నీకు ఒక విషయం చెప్తాను. నేను మేల్కొన్న తర్వాత, నన్ను ఇక్కడ కట్టివేసినట్లు చూసిన తర్వాత, డబ్బు ప్రతిదీ కాదని నేను పూర్తిగా గ్రహించిన మొదటిసారి ఇది అని నేను ఒప్పుకుంటాను. ఏదో ఒకటి చాలా ముఖ్యమైనదని నేను గ్రహించాను. స్వేచ్ఛ. ప్రారంభంలో, నేను స్వేచ్ఛగా ఉండటానికి నా దగ్గర ఉన్న ప్రతి పైసాను వదులుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న సమయాలు ఉన్నాయి."
అతను బట్టలు వేసుకుంటున్నాడు అయితే ఆమె చెప్పిన ప్రతి మాటని జాగ్రత్తగా వింటున్నాడు.
ఆమె మాట్లాడుతూ అంది, "నువ్వు నాకు స్వేచ్ఛ ఇచ్చిన తర్వాత, నా ఆలోచనలు మారాయి. ఇంట్లో నాకున్న సౌకర్యాలు నాకు అంతగా గుర్తు లేవు. డబ్బుతో కొనుక్కోలేని కొన్ని విషయాలు నాకు దొరికాయి అనిపిస్తుంది."
అతను బెల్ట్ బిగించాడు. "నాకు తెలిసినంత వరకు, డబ్బుతో ఏదైనా కొనొచ్చు."
"సరే, ఏమో. నాకు తెలీదు. కానీ నీ మైండ్లో ఏముందో తెలుసుకోవాలని ఉంది. నీ దగ్గర చాలా డబ్బు ఉంటే ఏం కొంటావు? ఏం చేస్తావు?"
"నీకెందుకు?" అన్నాడు కోపంగా. "నాకేం చేయాలో నాకు తెలుసు."
"ఏమిటో చెప్పు."
"ఇప్పుడు కాదు. మూడ్ బాలేదు. సహకరించినందుకు థాంక్స్. రేపు చూద్దాం."
అతను రూమ్ నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
ఆమె వెనక్కి పడుకుని నవ్వుతూ ఉంది. ఆమె మైండ్లో ఉన్న ఐడియా క్లియర్ అయింది, ఒక రూపం వచ్చింది, ఫస్ట్ ట్రైల్లోనే పాస్ అయింది.
అస్పష్టమైన లైఫ్ జాకెట్ కనిపించే ఎస్కేప్ హాచ్గా రూపాంతరం చెందింది. జూదం - ఆమె దానిని ఆడదానికి చాలా రిస్క్ తీసుకోవాల్సి ఉంటుంది. ప్రమాదాలు అనేకం. మార్గంలో ఒక స్లిప్ తక్షణ మరణానికి దారితీస్తుంది. కానీ దానిని చేరుకోవడానికి ఎటువంటి ప్రయత్నం చేయకపోవడం కూడా మరణానికి దారితీయవచ్చు. కాబట్టి ఎంపిక లేదు.
అంతేకాకుండా, ఆమె జూదరి.
***
09-02-2025, 12:57 PM
ఇరవై నిమిషాలకి, రంజిత్ ఇన్సూరెన్స్ మనిషి, బోలెడు పెట్టెలు, పార్సిళ్లు పట్టుకుని, క్రిస్మస్ తాతయ్యలాగా వచ్చాడు.
అవన్నీ సోఫా మీద పడేసి, "నా అమ్మాయికి ఏదీ ఎక్కువ కాదు!" అని గర్వంగా అన్నాడు.
స్క్రిప్ట్లో రాసినట్టు, ఆమె సంతోషంతో కేకలు వేసింది, అతన్ని కౌగలించుకుని, గిఫ్ట్ల దగ్గరికి పరిగెత్తింది, కవర్లు చింపేసింది. అతను ఆమె పైన నిలబడి, ఆమెకు సహాయం చేసేవాడిలా, తన గొప్పతనంలో వెలిగిపోతున్నాడు.
గిఫ్ట్లు ఓపెన్ చేస్తూ, అతని ఆడంబరాల హవాయి షర్ట్, ప్యాంట్లలో, అసహ్యంగా ఉన్న అతనిని చూస్తూ ఉండలేకపోయింది. అతను తన అసహ్యాన్ని సంబరపడ్తున్నట్టుగా అర్థం చేసుకుంటాడని అనుకుంది.
అక్కడ అవి ఆమె ముందు పరచి ఉన్నాయి, రంజిత్ యొక్క బహుమతులు: దురద కలిగించే అవకాశం ఉన్న ఊదా రంగు ఉన్ని స్వెటర్; రెండు చిన్న, చిన్న స్కర్ట్లు, ఒకటి ప్లీటెడ్, బహుశా లోపల ప్యాంటుతో టెన్నిస్ కోసం ధరించడానికి ఉద్దేశించబడ్డాయి, కానీ ప్యాంటులు లేవు; రెండు పారదర్శక హాఫ్-బ్రాస్; అనేక బారెట్లు (మహిళల జుట్టును స్థిరపరచుకోవడానికి ఉపయోగించే పిన్); మేకప్ డబ్బా; మెత్తటి బెడ్రూమ్ చెప్పులు; చిన్న పింక్ నైటీ.
"ఇప్పుడు అది తెరవు," అని అతను చిన్న పెట్టెను చూపిస్తూ చెప్పాడు.
ఆమె దానిని తెరిచి రెండు సన్నని తెల్లటి కాటన్ ముక్కలు బయటకు తీసింది. ఆమె చనుమొనలను కష్టంగా కప్పే బికినీ టాప్ మరియు ముందు భాగం ప్యాచ్ మరియు తాడు కంటే ఎక్కువ లేని బికినీ బాటమ్.
ఆమె మళ్ళీ సంతోషంతో గొంతు చించుకుంది, పైకి ఎగిరి, అతనికి ముద్దు పెట్టింది. "నాకు కావాల్సింది ఇదే! సూపర్! నీకు ఎలా తెలిసింది?"
"ఎవరు వేసుకుంటారో ఆలోచిస్తే నేను ఎలా తప్పు చేస్తాను?"
"చాలా పర్ఫెక్ట్ గా ఉంది," ఆమె అంది. "దీన్ని వేసుకోవాలని ఉంది."
"నిన్ను ఇందులో చూడాలని ఉంది."
"సరే, నువ్వు కాసేపు ఓపికగా ఉంటే నేను నీకు బికినీ వేసి చూపిస్తాను."
ఆమె కాస్మెటిక్స్ బ్యాగ్ తీసుకుంది, దానిపై బికినీ వేసింది, చెప్పుల బాక్స్ కూడా వేసింది మరియు తలుపు కొంచెం తెరిచి బాత్రూమ్కు వెళ్ళిపోయింది.
"మనం మాట్లాడుకోవడానికి నేను తలుపు ఇలా ఉంచాను," అని ఆమె అంది. "కానీ నేను రెడీ అయ్యే వరకు ఇక్కడ చూడకు. నేను నిన్ను సర్ ప్రైజ్ చేయాలనుకుంటున్నాను."
"నేను చూడను."
ఆమె తన ముడతలు పడిన నిట్ బ్లౌజ్, లెదర్ స్కర్ట్ తీస్తూనే మాట్లాడుతూ ఉంది. "నిన్ను చూసి గర్వంగా ఉంది. నువ్వు అన్నీ తెచ్చినట్లున్నావు."
"అంత ఖచ్చితంగా కాదు," అతను అన్నది ఆమె వింది. "నీకు కావాల్సినవన్నీ తెచ్చాను, కానీ అన్నీ దొరకలేదు. ట్రై చేశాను, కానీ కొన్నికుదరలేదు. టౌన్లో షాపింగ్ తక్కువ. ఎక్కువగా లోకల్స్కి. కానీ కొన్ని మంచివి ఉన్నాయి."
"అవును, చాలా ఉన్నాయి." ఆమె కొంచెం సేపు ఆగి, "ఏమి దొరకలేదు?" అని అడిగింది.
"నీకు కావాల్సిన ఫ్రెంచ్ పెర్ఫ్యూమ్ వాళ్ల దగ్గర లేదు—"
"మేడమ్ గ్రేస్ కాబోచార్డ్?"
"అది ఏమిటో నాకు తెలీదు. అందుకే నేను నీకు అఫ్రోడిసియా పెర్ఫ్యూమ్ తెచ్చాను. పర్వాలేదు కదా?"
"పర్వాలేదు. థాంక్స్."
"ఇంకా, నువ్వు చెప్పిన బ్రిటిష్ ఆల్టోయిడ్ మింట్స్ కూడా లేవు."
"నేను వాటిని వదిలేస్తాను." ఆమె కొంచెం సేపు ఆగి అడిగింది, "సిగారిల్లోస్, లార్గోస్ సంగతి ఏమిటి?"
"షాప్ అతను వాటి గురించి విన్నాడు కానీ అతని దగ్గర లేవు. వెరైటీ గురించి అయితే, నువ్వు మామూలు మ్యాగజైన్ అడిగి ఉంటే బాగుండేది, కానీ అతనికి వెరైటీ అంటే ఏమిటో కూడా తెలీదు, ఎవరూ ఎప్పుడూ అడగలేదని చెప్పాడు."
"నాకు ఆశ్చర్యం లేదు."
"కానీ మిగతావన్నీ తెచ్చాను."
"అవును, చూశాను. చాలా ఎక్కువ, ప్రియతమా. నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. నిజంగా థాంక్స్."
"అవును, నీకు ఇంకా ఏవి కావాలో చెబితే, అతను ఒకటి రెండు తెచ్చే అవకాశం ఉంది. అతను మేడమ్ గ్రేస్, ఆల్టోయిడ్స్, లార్గోస్ రాసుకున్నాడు. వెరైటీ మాత్రం దొరకదు, కానీ మిగతావి ఆర్డర్ చేసి వారంలోగా తెప్పిస్తాడేమో చూస్తానన్నాడు. నీకు కావాలంటే నేను శుక్రవారం టౌన్కి వెళ్లి కనుక్కుంటాను."
"సరే చూద్దాం. నువ్వు ఇప్పటికే చాలా చేశావు."
బికినీ తాడులు బిగించుకుంటూ, ఆమె రెండు విషయాలు గుర్తుపెట్టుకుంది, వాటి గురించి ఆలోచించడానికి టైమ్ లేదు. అతను శుక్రవారం టౌన్కి వెళ్తాడు. ఇది సోమవారం. అంటే కనీసం నాలుగు రోజులు, ఉరితీయడానికి ముందు నాలుగు రోజులు డెత్ రోలో ఉండాలి, ఆమె భవిష్యత్తు ఏమిటో తెలిసే వరకు. మెడికల్ స్టోర్ అతను ఆమె వదిలిన ఐదు వేలిముద్రలలో మూడు రాసుకున్నాడు. పట్టణంలో వాటిని కనుక్కోవడం చాలా కష్టం. అయినా, ఏముందిలే.
"నేను కొంచెం అందంగా రెడీ అవ్వాలి," ఆమె అంది.
"టైమ్ తీసుకో. కానీ ఎక్కువ టైమ్ తీసుకోకు. నేను నీ పుస్తకాలు చూస్తున్నాను."
"ఓకే."
అతను ఎక్కడ కొన్నాడో తెలుసుకోవాలని ఆమె బికినీ కప్పులు తిప్పి చూసింది, ఆశ లేకపోయినా ప్రయత్నించింది. లేబుల్ దాచడానికి చోటు లేదు. ఇప్పుడు ఆమె మెత్తటి బెడ్రూమ్ చెప్పులు చూసింది, ట్యాగ్ తాడు కత్తిరించి ఉంది. షూ బాక్స్లో టిష్యూలో వెతికితే ఏమీ కనిపించలేదు, తర్వాత బాక్స్ ఎత్తి స్టిక్కర్ పీకిన చోటు చూసింది.
ఆమె హ్యాంపర్పై ఉన్న పెద్ద బ్యాగ్ దగ్గరికి వెళ్ళింది. అది మెడికల్ స్టోర్లోని చాలా కౌంటర్ల నుండి తెచ్చిన డజను చిన్న ప్యాకెట్లతో నిండి ఉంది, ఒక్కొక్కటి వేర్వేరుగా చుట్టారు. ఆమె ఒక్కొక్కటిగా ప్యాకెట్లు తీసి చూసింది, స్టిక్కర్లు ఎక్కడ పీకేశారో లేదా రబ్బర్ స్టాంప్ సమాచారం ఎక్కడ కట్ చేశారో చూసింది. ఆమె బ్యాగ్ అడుగున చూడటానికి చివరి మూడు కాస్మెటిక్స్ ప్యాకెట్లు పైకి ఎత్తినప్పుడు, ప్యాకెట్ల మధ్యలో ఇరుక్కున్న పసుపు కాగితం ముక్క బాత్రూమ్ నేల మీద పడింది. అది బోర్లా ఉంది, సేల్స్ స్లిప్ లాగా ఉంది, మెడికల్ స్టోర్ పేరు కంటే ఎక్కువ సమాచారం ఇస్తుందని అనుకుంది. ఆమె మూడు ప్యాకెట్లు బ్యాగ్లో వేసి, స్లిప్ తీసుకోవడానికి వంగబోతుండగా, అతని గొంతు ఆమె వెనకాల, సగం తెరిచిన బాత్రూమ్ డోర్ దగ్గర వినిపించింది.
"ఏమిటి ఆలస్యం చేస్తున్నావు, బంగారం?" రంజిత్ డిమాండ్ చేసినట్లు అడిగాడు. "నిన్ను చూడాలి. నువ్వు బయటకు రాకపోతే, నేను లోపలికి వస్తాను."
"ఒక్క క్షణం—" ఆమె అరవకుండా తనను తాను నిగ్రహించుకోవాల్సి వచ్చింది.
ఆమె స్లిప్ లాక్కుంది. తిప్పి చూడటానికి కూడా టైమ్ లేదు. ఆమె బ్యాగ్ ఎత్తి, టవల్ హ్యాంపర్ మూత తీసి, స్లిప్ లోపల పడేసింది. ఆమె నిటారుగా నిలబడి, జుట్టు సరిచేసుకుని, ప్రశాంతంగా ఉండాలని చూసింది, కానీ ఆమె తల నుండి కాలి వరకు జలదరిస్తోందని తెలిసింది.
ఆమె డోర్ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టింది. ఆ పెద్ద మనిషిని తొందరగా పంపించేయాలి.
"వెనక్కి జరుగు, బంగారం," ఆమె అంది. "ఫ్యాషన్ షో మొదలవుతోంది."
ఆమె తలుపును పక్కకు తన్ని, తన నడుమును ముందుకు నెట్టి, మోడల్ లాగా బెడ్రూమ్లోకి నడిచింది.
అతను మంచం కాళ్ళ దగ్గర నగ్నంగా నిలబడి వున్నాడు. అతని బొజ్జతో బాటు, అతని సొరకాయ కూడా కిందకి వేలాడుతూ వుంది.
ఆమె ఒక్కో అడుగూ ముందుకు వస్తూ అతని కళ్ళ వైపు చూసింది. అవి వాటి సాకెట్స్ నుండి బయటికి వచ్చి పేలిపోతాయేమో అన్నట్లుగా చూస్తున్నాడు.
"వాహ్" అంటూ అరిచాడు.
ఆమె రెచ్చగొడుతున్నట్లుగా ఆగి, చుట్టూ తిరిగి, తన బలిసిన పిర్రలని చూపిస్తూ, తనని తాను చూసుకుంది. ఆమె గుండ్రటి బిగువైన పెద్ద పెద్ద సళ్ళు, ఆమె వేసుకున్న బ్రా మీది భాగం నుండి, కింది భాగం నుండి బయటికి వచ్చాయి. ఆమె వేసుకున్న తెల్లటి బికినీ, శరీరానికి అతుక్కుని, యోని ద్రవాలు దానికి అంటుకుని, ఒక మరకలా కనిపించాయి.
"అంతకన్నా ఇంకేం మాటలు నీకు రావడం లేదా ?" అంది గునుస్తూ.
ఆమె అతని ముందు నిర్లజ్జగా ఊగిపోయింది, కటి ఇంకా ముందుకు ఉంది, అతన్ని ప్రేరేపించింది. ఆమె చేతులు అతని భుజాలపైకి వెళ్ళాయి, చాలా కొద్దిగా క్రిందికి నొక్కింది. "హే," అతను ఊపిరాడలేక అన్నాడు.
"దేని కోసం ఎదురు చూస్తున్నావు?" ఆమె గుసగుసలాడింది. "నేను దానిని ధరించాను. ఇప్పుడు ఎవరో ఒకరు దానిని తీసివేయాలి."
ఆమె అతని కామాతురమైన ముఖం తన దృష్టికి దిగువకు దిగిపోవడం మరియు దృష్టి నుండి అదృశ్యం కావడం చూసింది.
అతను ఆమె ముందు మోకాళ్లపై కూర్చున్నాడు. అతని వేళ్లు బికినీ విల్లులను లాగాయి మరియు దిగువ భాగం ముందు మరియు వెనుక తెరుచుకుంది. ఆమె తన పొడవైన కాళ్ళను చాచింది. బికినీని వదిలివేసింది.
చొంగ కార్చుకుంటూ ఆత్రుతతో అతను మొదట తన కళ్ళను, తర్వాత తన ముక్కుని, ఆపై తన నోటిని ఆమె కాళ్ళ మధ్యన పెట్టేసాడు.
ఆమె తన కళ్ళని మూసుకుంది. తలని వెనక్కి వంచి "వద్దు బంగ్గారం, వద్దు" అంటూ బ్రతిమిలాడింది. "లేచి నిలబడు, దయచేసి నిలబడు, నన్ను చేయనివ్వు".
అతి కష్టంగా అతను లేచి తన కాళ్ళ మీద నించున్నాడు. అతని లావుపాటి అంగం ఆమె కళ్ళ ముందుకి వచ్చింది. ఆమె గాలిని బలంగా పీల్చుకుని, తన మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని, దానికి ముద్దులు పెట్టింది.
ఆమె చీకడం మొదలు పెట్టగానే, అతను మంచం ఒక మూలను గట్టిగా పట్టుకుని, తొడలు వణుకుతుండగా, అతని నోటి వెంట చిన్న చిన్న ఏడుపులు వచ్చాయి.
అయిదు నిమిషాలలో అతడికి స్ఖలనం జరిగిపోయింది.
ఆమె బాత్రూమ్లోకి పరిగెత్తింది. త్వరగా తిరిగి వచ్చింది. అతనికి కుర్చీలో కూర్చోవడానికి సహాయం చేసింది. అతను కుక్క పిల్లలాగా మెత్తగా మరియు ప్రతిఘటన లేకుండా ఉన్నాడు. ఆమె అతని దుస్తులను ధరించడంలో అతనికి సహాయం చేసింది. అతని శ్రద్ధ మరియు ప్రేమకు అతను యాంత్రికంగా ధన్యవాదాలు తెలుపుతుండగా, అతనిని తలుపు వద్దకు నడిపించింది.
తలుపు వేసి, తాళం వేసింది, ఆమె వింది. అతను వెళ్లిపోయాడని, బహుశా క్యాబిన్ ఉండే చోటికి వెళ్ళాడని అనుకున్నప్పుడు, ఆమె బాత్రూమ్కి పరిగెత్తింది. ఆమె హ్యాంపర్ పైన ఉన్న బ్యాగ్ తీసి, మూత తీసి, పసుపు స్లిప్ తీసుకుంది.
ఇది అతని మెడికల్ స్టోర్ కొనుగోలు రసీదు, ఇది చాలాసార్లు మడతపెట్టి, ఒక ప్యాకెట్ కింద పెట్టారు. రంజిత్ దాన్ని చూడలేదు.
ఆమె కళ్ళు రసీదు పైన ఉన్నాయి. నీలం అక్షరాలలో ఇలా ఉంది:
వెంకటేశ్వరా మెడికల్ స్టోర్ & ఫార్మసీ
GMR అవెన్యూ
కామారెడ్డి, తెలంగాణా
“Visit Our Other Store in Hyderabad”
చాలా తొందరగా, ఆమె స్లిప్ను ముద్దలా చేసి టాయిలెట్లో పడేసింది. ఆమె చేయి చాచి టాయిలెట్ ఫ్లష్ చేసింది. వెంటనే, సాక్ష్యం మాయమైపోయింది.
కామారెడ్డి, కామారెడ్డి, కామారెడ్డి. ఆ మంచి పేరు ఆమె మైండ్లో తిరుగుతోంది.
తన మెదడులో మొత్తం తెలంగాణా మ్యాప్ ప్రత్యక్షమై, ఆ ఊరిని వెతకసాగింది. ఆమెకి ఆ ఊరి పేరు ఎక్కడో వున్నట్లుగా అనిపించింది.
ఆమె ఒకసారి షూటింగ్లో ఉంది — మూడు, నాలుగు, ఐదు సంవత్సరాల క్రితం చేసిన ఛేజ్ సీన్ కోసం కొన్ని షాట్స్ తీయడానికి ఒక రాత్రి ట్రిప్ — కామారెడ్డి దగ్గరలోని కొండల్లో షూటింగ్ చేస్తున్నారు, తర్వాత ఆమె కామారెడ్డి నుండి ఇద్దరు రిపోర్టర్లకు ఇంటర్వ్యూ ఇచ్చింది. రిపోర్టర్ల మధ్య సరదాగా కబుర్లు జరిగాయి, అది — ఆమెకు గుర్తుంది — కామారెడ్డి కి దగ్గరలోని ఒక ప్రాంతం అనే దాని గురించి. అంటే ఆమె హైదరాబాద్ కి గంట లేదా రెండు గంటల దూరంలో ఉంది.
ఆమె కామారెడ్డి లోని ఏదో వూరిలో పైన కొండల్లో ఎక్కడో ఉంది.
ఆమె గుండె గట్టిగా కొట్టుకుంది. ఇది ఏదో ఒకటి. తనకు ఇంకా ఎక్కువ కావాలనిపించింది. కానీ ఇది నిజంగా ఏదో ఒకటి.
ఆమె దాదాపు చివరి విషయం కనుక్కుంది.
చావు బతుకుల మధ్య తేడా తెచ్చే చివరి విషయం మాత్రమే మిగిలి ఉంది.
***
09-02-2025, 10:10 PM
ఆమె సాయంత్రం చివరి వ్యక్తితో మాట్లాడటానికి చాలా జాగ్రత్తగా తయారైంది. RK తో డిన్నర్ డేట్కి వెళ్ళే ముందు ఎంత సింగారించుకునేదో అంతకంటే ఎక్కువ. కొత్త స్వెటర్, స్కర్ట్ వేసుకుని చూసింది, నచ్చలేదు. కొత్త నైటీ వేసుకుని చూసింది, అదీ నచ్చలేదు. చివరకు తన తెల్లటి బికినీ టాప్ను, బాటమ్ను వేసుకుని చూసుకుంది. అదే బాగుందనిపించి అలాగే ఉంచేసుకుంది. బాత్రూమ్లో అద్దం ముందు కూర్చుని చాలా జాగ్రత్తగా మేకప్ వేసుకుంది. కిడ్నాప్కు ముందు కొన్ని నెలలుగా ఆమె మేకప్ వేసుకోవడం తగ్గించేసింది. సహజమైన అందానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇచ్చేది. నటిస్తున్నప్పుడు మాత్రమే మేకప్ వేసుకునేది.
ఈ రాత్రి ఆమె నటించాల్సి ఉంది.
ఐ షాడో, పౌడర్, లిప్స్టిక్ వేసుకున్నాక, చెవుల వెనకా, మెడలో, రొమ్ముల మధ్య పర్ఫ్యూమ్ పూసుకుంది.
జుట్టుని బారెట్ పెట్టి పోనీటెయిల్ వేసుకుంది. ఇక ఆమె సిద్ధమైపోయింది.
ఆమె ఈ రాత్రి తన అత్యుత్తమ ప్రదర్శన ఇవ్వాల్సిందే. నలుగురు వ్యక్తులు కలలుగన్న మహిళగా మారాలని నిర్ణయించుకున్నప్పటి నుండి, తన తర్వాతి సందర్శకుడు తన వలలో సులభంగా చిక్కుకుంటాడని మరియు తన లక్ష్యాలను సాధించడానికి బాగా ఉపయోగపడతాడని ఆమె భావించింది. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా, అతనే చాలా కష్టమైన వ్యక్తిగా నిరూపించాడు. ఆ నలుగురిలో, అతను మాత్రమే ఆమెకు ఏమీ ఇవ్వలేదు.
ఈ రాత్రి, ఎంత ప్రమాదం పొంచివున్నా, అతన్ని తన కోసం పనిచేసేలా ప్రోగ్రామ్ చేయాలని ఆమె దృఢంగా నిశ్చయించుకుంది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత, అతను లోపలికి వచ్చి, తలుపు వేసి, ఆమె వైపు తిరిగేసరికి, ఆమె సోఫా పై పడుకుని, ఏదో పాట పాడుకుంటూ ఉంది.
'కలల రాజు' గదిలో వెతికి ఆమెను చూశాడు.
"హలో, డార్లింగ్," ఆమె తన ప్రత్యేకమైన గొంతుతో అంది. "నీకోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను."
"హాయ్," అన్నాడు అతను. ఆమె దగ్గరకు వెళ్లకుండా, ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలో నెమ్మదిగా కూర్చున్నాడు.
అతను మొదటి నుండి వింతగా, దూరంగానే ఉండేవాడని ఆమె గ్రహించింది. కానీ ఈరోజు రాత్రి, అతను మరింత దూరంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది.
"ఏం అనుకుంటున్నావు?" ఆమె తన చిన్న బికినీని చూపిస్తూ అడిగింది. "నచ్చిందా?"
"నువ్వు.. పిన్-అప్ గర్ల్ లాగా (ఆకర్షణీయమైన లక్షణాలు గల అమ్మాయి లేదా స్త్రీ) ఉన్నావు," అన్నాడు. అది చాలా పాతకాలపు మాటలా అనిపించింది.
"దీన్ని కాంప్లిమెంట్గా తీసుకోవచ్చా?"
"ఖచ్చితంగా," అన్నాడు అతను.
"ఈ స్విమ్ సూట్ ఇచ్చినందుకు థాంక్స్. ఇది చాలా బాగుంది."
"నేను కొనలేదు. మా పార్టనర్ కొన్నాడు."
"ఏదేమైనా, చాలా కంఫర్టబుల్గా ఉంది. స్విమ్మింగ్ పూల్ ఉంటే ఇంకా బాగుండేది."
"అవును," అతను పరధ్యానంగా అన్నాడు. "నిన్ను స్విమ్ చేయనివ్వలేకపోతున్నందుకు సారీ. ఈరోజు భయంకరమైన వేడి. 38 డిగ్రీల పైనే ఉంది. తిరిగి వస్తుంటే నాకు కూడా నీళ్లలో దూకాలనిపించింది. కానీ దగ్గరలో ఉన్న సరస్సులో స్నానం చేయడం కుదరదు."
"అది చాలా దురదృష్టకరం," ఆమె శాంతంగా అంది, తన మనసులోని ఆనందాన్ని బయటకు కనబడనీయకుండా.
అతను చెప్పినది ఆమెకు అర్థమైంది. ఆమెకు ఒక కొత్త ఆధారం లభించింది.
దగ్గరలో ఒక సరస్సు ఉంది.
కామారెడ్డి పట్టణం నుండి ఆమె నిర్బంధించబడిన కొండల వరకు ఎక్కడో ఒక నీటి ప్రదేశం ఉంది. అంటే పిన్-అప్ను (తనని) ఎక్కడ దాచిపెట్టారో ఆమె కనిపెట్టేసింది. ఆమె అనుకున్నదానికంటే తన స్థానం గురించి ఎక్కువ వివరాలు తెలిశాయి. ఇది సరిపోతుందా?
"అవును, చాలా బాధగా ఉంది," అతను ఒప్పుకున్నాడు.
"స్నానం చేసి ఉంటే బాగుండేది కదా."
"అవును, కానీ కుదరలేదు. ఎందుకంటే... వద్దులే, అది అనవసరం." అతను కొంచెం వెనక్కి తగ్గాడు.
అతను చాలా దూరంగా ఉన్నట్టు అనిపించింది. గత రెండు రాత్రుల అతని విజయాల తర్వాత, అతను చాలా మారిపోతాడని అనుకుంది. మరింత ఆత్మవిశ్వాసంతో, ధైర్యంగా ఉంటాడని ఊహించింది. కానీ అలా ఏం కనిపించలేదు. ఇది ఆమెను ఆశ్చర్యపరిచింది.
అతను బిగువుగా కూర్చుని, ఆమెను చూస్తూ, కళ్ళు మూస్తూ తెరుస్తూ ఉండగా, ఆమె అతని ముఖాన్ని చదవడానికి ప్రయత్నించింది.
నమ్మశక్యం కాలేదు, కానీ వారి సాన్నిహిత్యం తర్వాత కూడా అతను ఆమెను చూసి ఆశ్చర్యపోయినట్లు కనిపించాడు.
ఆమె దీనికి కారణం తెలుసుకోవాలి, అతని మనస్సులో ఏమి ఉందో తెలుసుకోవాలి.
ఆమె సోఫా ను తట్టింది. "ఇక్కడికి రా, డార్లింగ్. నాతో దగ్గరగా ఉండాలని లేదా? ఏదైనా జరిగిందా?"
కొంచెం ఇష్టం లేనట్టే, 'కలల రాజు' లేచి, నిద్రలో నడుస్తున్నట్టు ఆమె పడుకున్న దగ్గరికి వెళ్ళి, ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.
ఆమె చల్లటి వేళ్ళు అతని చెంపని, నుదుటిని తాకాయి. మెల్లగా అతని జుట్టులో వేళ్ళు పెట్టి నిమిరింది. "ఏమైంది? నాతో చెప్పు."
"నాకు... నేను ఇక్కడ ఎందుకు ఉన్నానో అర్థం కావడం లేదు."
ఇది ఊహించనిది. "ఏంటి?"
"నువ్వు ఇక్కడ ఎందుకు ఉన్నావో, నేను ఇక్కడ ఎందుకు ఉన్నానో... అసలు ఈ మొత్తం వ్యవహారం ఏంటో నాకు అర్థం కావడం లేదు."
"నన్ను అయోమయంలో పడేస్తున్నావు."
అతను నేల వైపు చూస్తూ అన్నాడు, "బహుశా నేనే అయోమయంలో ఉన్నాను."
"ఇదంతా నా వల్లేనా? నన్ను చూసి కోపంగా ఉంటేనో, లేకపోతే నేను నచ్చకపోతేనో, అంత కష్టపడి షాపింగ్ ఎందుకు చేస్తావు?"
"లేదు, అదే కదా అసలు విషయం," అతను తొందరగా అన్నాడు. "నీకు చెప్పాను కదా, ఆ బికినీ నేను కొనలేదు. నువ్వు తీసుకున్నవి ఏవీ నేను కొనలేదు. టౌన్లో ఉన్నప్పుడు నీ కోసం షాపింగ్ చేయలేదు. అది మా పార్టనర్కి వదిలేశాను. ఎందుకంటే నాకు... సరే, నీకు తెలిస్తే మంచిది..."
"చెప్పు," ఆమె అతన్ని తొందరపెట్టింది.
"నీ పాత సినిమాల్లో ఒకటి, చాలా మంచిది, ఈరోజు మధ్యాహ్నం ఆడుతున్నట్టు తెలిసింది. మళ్ళీ చూడాలనిపించింది. చూడాలనిపించింది. బహుశా నిన్ను కలిశాను కాబట్టేమో."
"నన్ను కలిశావా!" ఇది మరీ పిచ్చిగా ఉంది. ఆమెకు మాటలు రాలేదు. మరింత వినాలని ఎదురు చూస్తోంది.
"అందుకే నేను వెళ్ళాను," అన్నాడు అతను. "నా ఫ్రెండ్ని షాపింగ్కి పంపాను. నేను మొదటి సగం వరకే ఉండగలిగాను. కానీ చూసింది చాలు. సినిమా అప్పటి నుండి నా మైండ్లో తిరుగుతూ ఉంది. నువ్వు... ఎప్పుడూ ఉండేలాగే అద్భుతంగా ఉన్నావు. ఇక్కడ బంధించబడ్డాక అది నేను దాదాపుగా మర్చిపోయాను. నువ్వు... ఎలా చెప్పాలో తెలియడం లేదు... రాజసం ఉట్టిపడేలా, అందుబాటులో లేనట్టు, అందనంత ఎత్తులో, దేవకన్యలా, వీనస్ లా, మోనా లిసా, మామూలు మనుషులకి అందనంత దూరంలో ఉన్నట్టు అనిపించావు."
అతనికి ఏం జరిగిందో ఆమెకు అర్థం కావడం మొదలైంది.
తనలో తాను మాట్లాడుకుంటున్నట్టు, అతను ఇంకా చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. "సినిమా హాల్ నుండి బయటకొచ్చి, నిజమైన ప్రపంచంలోకి రాగానే, ఒక్కసారిగా అర్థమైంది. 'నేను ఏం చేశాను?' అని నన్ను నేను ప్రశ్నించుకున్నాను." అతను అయోమయంగా ఆమెను చూశాడు. "నాకు సమాధానం తెలియలేదు. అర్థమయ్యే సమాధానం లేదు. నేను బాగా కదిలిపోయాను. ఇప్పటికీ అలాగే ఉన్నాను."
"ఏమిటి కదిలించింది నిన్ను?"
"నేను చేసిన పని ఎంత పెద్దదో అని. నిన్ను నీ ప్రత్యేక ప్రపంచం నుండి బయటకు లాగేశాను. నువ్వు ఎవరన్నది, ఎక్కడ ఉండాలన్నది నేను మర్చిపోయాను. నిన్ను ఒక సాధారణ మహిళలా చూసి అవమానించాను. నిన్నుఆ ఉన్నత స్థానం నుండి దించి, ఇలాంటి సాధారణ ప్రదేశంలో దాచిపెట్టడం వల్ల, నీ స్థానం ఏమిటో నేను మర్చిపోయాను. సినిమాలో నిన్నుచూసినప్పుడు, నువ్వు ఎక్కడ ఉండాలో చూసినప్పుడు, మళ్ళీ నిన్నునీ సరైన స్థానంలో చూసినప్పుడు, నేను షాక్ అయ్యాను. నిజంగా షాక్ అయ్యాను. నువ్వు చాలా ప్రత్యేకమైన వ్యక్తి, ఒక కళాఖండం, ఒక దేవాలయం, దూరం నుండి పూజించదగినది, ఆడవాళ్ళ యొక్క అరుదైన రూపం, అందరికీ స్ఫూర్తినిచ్చేలా పైకెత్తబడినది అని నాకు అర్థమైంది." అతను తల ఊపాడు. "నేను, ఆలోచించకుండా, స్వార్థంగా, నీ స్థానాన్ని పాడు చేసి, నిన్నుఇలాంటి సాధారణ జీవితంలోకి, ఇలాంటి నీచత్వంలోకి లాగాను. నాకు చాలా బాధగా ఉంది, అపరాధ భావనతో, పశ్చాత్తాపంతో ఉన్నాను."
అతని మాటలు ఆమెను కట్టిపడేశాయి, అయితే విమర్శించకుండా ఉండలేకపోయింది. అతని శైలి అంత బాగోలేదు, కానీ అతను ఏం చేశాడో, దాని వల్ల ఇప్పుడు అతనికేం జరిగిందో అతను చెప్పినది కరెక్ట్గా, స్పష్టంగా ఉంది.
అతను ఇంకా చెప్పడం పూర్తి చేయలేదు. "తిరిగి వచ్చినప్పటి నుండి నా తెలివి లేని పనికి నేను బాధపడుతున్నాను. దేవతని చెరిచాను. వీనస్ను, మోనాలిసా ను ప్రపంచానికి దూరం చేశాను. ఇంకా దారుణంగా, అందాన్ని పాడుచేసేవాళ్ళతో కలిశాను. ఈ రాత్రి నేను నీ నుండి ఏమి ఆశించగలనో నాకు తెలియదు. అది నాకు అర్హత లేనిది, నాకు తెలుసు." అతను కాసేపు ఆగాడు. "నీ క్షమాపణ, నీ దయ, నీ క్షమాపణ కోసం వేడుకుంటున్నాను."
భయంకరమైన చిత్రకారుడి శైలి అని ఆమె అనుకుంది. పేరెన్నిక గల రచయితల రచనలా కలగాపులగంలా ఉంది.
ఇలాంటి రొమాంటిక్ కబుర్లను ఎలా ఆపాలి?
అభిమాన సంఘం మీటింగ్ని మళ్ళీ గాడిలో పెట్టాలి. పల్లెటూరి చదువు లేని మనిషి ఇంగ్లీష్ భాషలో మాట్లాడేలోపు అసలు విషయం మొదలుపెట్టాలి.
ముందుగా, అభినందన.
ఆమె తన చేతులతో అతని చేతులను కప్పి, అతని కళ్ళలోకి చూసింది. "నేను ఎంత భావోద్వేగానికి గురయ్యానో నీకు తెలియదు. ఇది అర్థం కావాలంటే నువ్వు ఆడవాడివై ఉండాలి. నేను ఎంతగా చలించిపోయానో, నీ సున్నితత్వానికి, అర్థం చేసుకునే గుణానికి ఎంత కృతజ్ఞతతో ఉన్నానో చెప్పలేను. నువ్వు నన్ను చూసినట్టుగా, ఒక మంచి వ్యక్తి నన్ను చూడటం చాలా అరుదైన విషయం, చాలా విలువైనది. దీన్ని నేను జీవితాంతం గుర్తుంచుకుంటాను."
బాగుంది కదా, భయంకరమైన చిత్రకారుడా ?
ఇక రెండోది, వెంటనే క్షమాపణ.
"నిన్ను క్షమించడం గురించి చెప్పాలంటే, పిచ్చి కుర్రాడా, క్షమించడానికి ఏమీ లేదు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నేను నిన్ను ఎలా చూస్తున్నానో నీకు తెలుసు. నేను తెరపై ఈరోజు ఎలా ఉన్నానో అలాగే ఉంటాను. కాదనను. నేను ప్రజలకు చెందినదాన్నే. అది నిజం. కానీ నాకంటూ ఒక వ్యక్తిగత జీవితం ఉంది, అది నాకే సొంతం. దాంతో నేను ఏం చేయాలనుకుంటే అది నా ఇష్టం. ఆ నేను గ్లామరస్, ప్రపంచస్థాయి స్మిత కాదు. ప్రేమ కోసం, ఆప్యాయత కోసం, ఓదార్పు కోసం ఎదురుచూసే ఒక సాధారణ అమ్మాయిని. నన్ను నువ్వు నీతో తీసుకెళ్ళింది ఆ నన్నే."
ఆ మూర్ఖుడు మంత్రముగ్ధుడయ్యాడు.
ఆమె కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. తనకు గుర్తుండిపోయిన పాత స్క్రిప్ట్లలోని డైలాగ్సే వాడుతున్నానా అని అనుమానించింది. బహుశా తన సొంత మాటలే చెబుతోందని అనుకుంది. ఇంకోసారి ఏ రైటర్ అయినా తనను ఆపాలని చూస్తే, బ్రహ్మం తో వాడిని వెళ్లిపొమ్మని చెప్పాలి. రచయితల సంఘమా, మీరెవరు నాకు చెప్పేది ? నటీమణులందరూ తెలివి తక్కువవాళ్లని అనుకుంటున్నారా? రచయితల్లారా, మీకు ఒక విషయం చెప్పాలి.
మళ్ళీ నమ్మకంతో, ఫుల్ జోష్లో, ఆమె తన టైప్రైటర్లా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
ఆమె చేయి 'కలల రాజు' గడ్డంను స్పర్శించింది. "మనం ఒకరి హృదయాలను ఒకరికి తెరుస్తున్నాము కనుక, నా హృదయాన్ని పూర్తిగా నీకు అప్పగిస్తాను. నీ నుండి దాచడానికి నా దగ్గర ఏమీ లేదు. నిజం, ప్రారంభంలో నేను దోచుకోబడ్డాను, దుర్వినియోగం చేయబడ్డాను, అవమానించబడ్డాను అనిపించింది, నీకు బాగా తెలుసు. నేను కోపంగా, ఆగ్రహంగా ఉన్నాను, బహుశా నీకంటే, నన్ను సమర్థించిన నీకంటే, నీ స్నేహితులు అని పిలువబడే ఇతరులపై ఎక్కువగా.
కానీ అప్పుడు ఏదో అద్భుతం జరిగింది, మరియు నీకే దాని ఘనత చెందుతుంది. ఇది అప్పుడప్పుడు పురాణాలలో మరియు చరిత్రలో సంభవిస్తుంది మరియు ఇది మనం ఇక్కడ ఉన్న చోటే జరిగింది. నేను కిడ్నాప్ చేయబడటం వలన, నేను బలవంతంగా తీసుకెళ్లబడటం వలన, నేను నిన్ను తెలుసుకోవడానికి నిర్బంధించబడ్డాను. క్రమంగా, పరివర్తన జరిగింది. నా హృదయం మారింది. రాయి బంగారం అయింది. చలి వెచ్చదనం అయింది. ద్వేషం ప్రేమ అయింది. లోపల దాగి ఉన్న స్త్రీ చివరికి ఒక పురుషుడిని కనుగొంది - ప్రేమించడానికి ఒక పురుషుడిని."
అతను మళ్ళీ సినిమా చూస్తున్నట్టుగా ఉన్నాడు. పూర్తిగా లీనమైపోయాడు, భావోద్వేగానికి గురయ్యాడు. "నువ్వు... నిజంగా అంటున్నావా?" అన్నాడు.
"నేను చెప్పే ప్రతి మాటా నిజం, డార్లింగ్. నీతో అబద్ధం చెప్పాల్సిన అవసరం నాకేం లేదు. నీతో నిజంగా ఉండాలనుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే నిన్ను నమ్ముతున్నాను, నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను."
ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి, అతని చేతులు పైకెత్తి తన చుట్టూ వేసుకుంది. ఆమె తల అతనిపై వాలింది మరియు అతని గుండె చప్పుడు ఆమెకు వినిపించింది.
"ఓహ్, నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను," అతను గొంతులో ఏదో అడ్డుకున్నట్టు అన్నాడు. "కూడదు, కానీ..."
"ష్, విను, డార్లింగ్. నన్ను నమ్ము. రోజంతా, రాత్రంతా నీకోసమే ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాను. నిన్ను చూడాలని, తాకాలని ఉంది. నా మనసంతా నీతోనే నిండిపోయింది. మన కలయికను గుర్తు చేసుకుంటూ, మన ప్రేమను పరిపూర్ణం చేసిన క్షణాలను తలచుకుని పులకించిపోయాను. నీవు నాలో ఉన్న ప్రతి మధుర క్షణం కళ్ళ ముందు కదలాడుతోంది. ఇంకా కావాలి, నీవు ఇంకా కావాలి... దయచేసి ఇక్కడికే రా..."
ఆమె అతని చొక్కా గుండీలు తీసేస్తోంది, బెల్ట్ ఊడదీయడానికి సహాయం చేస్తోంది. చొక్కా, ప్యాంటు తీసేసింది. అతను తన అండర్వేర్ తీసేస్తుంటే కాసేపు ఆగిపోయింది. అండర్వేర్ తీయగానే అతడి అంగం తిన్నగా మీదకి చూస్తూ బయటపడింది.
ఆమె తన చేతులని పైకి లేపింది.
"ఇప్పుడు నా వంతు. ఈ పిచ్చి దుస్తుల్ని నా మీది నుండి తీయి. త్వరపడు బంగారు హృదయమా".
అతడు వెంటనే ఆమె ధరించిన బ్రా హుక్కులని తప్పించాడు. ఆమె వెంటనే దానిని తీసివేసి, పక్కకి జరిగి, సోఫాలో వెల్లికిలా పడింది. అతడు ఆమె ధరించిన బికినీ ని నడుము దగ్గర పట్టుకుని లాగుతుండగా, ఆమె తన పిర్రల్ని పైకి లేపి, బికినీ ని తప్పించేందుకు సహాయపడింది.
సోఫా కుషన్ లోపలి జరిగి, తన మోకాళ్లని పైకి లేపి, కాళ్ళని దూరం జరిపి, అతను ఎప్పుడు మొదలుపెడతాడా అని చూస్తుంది.
ఆమె మెల్లిగా అతని అంగం వైపు తన చూపుని తిప్పింది. అది నిట్టనిలువుగా, ఆమె ఎప్పుడూ చూడనంత గట్టిగా బలంగా కనిపించింది.
ఆమెకి తన నిలువు పెదవుల మధ్యన చెమ్మ ఎక్కువ అవడం స్పష్టంగా తెలిసింది. ఈరాత్రి తాను జరిపే సంభోగం బాగా ఉంటుందని, ఇంతకుముందు కన్నా అద్భుతంగా ఉంటుందని అనిపించింది. ఆమె తన ఆలోచన కరెక్టే అవుతుందని అనుకుంది.
"నా దానిలో పెట్టు. నీది నాలో ఉండాలి" ప్రాధేయ పడుతున్నట్లుగా అడిగింది.
అతను ఆమెలోకి ప్రవేశించాడు. గట్టిగా ఉంటూ అడుగుకంటా దిగబడిపోయాడు. ఆమె కళ్ళు గట్టిగా మూసుకొని, అతని ఊపుడికి అనుగుణంగా ఊగుతూ, తన యోని పెదవుల చెమ్మ వల్ల, అతని అంగం మెత్తగా, తీయటి సుఖాన్ని అందిస్తుండగా, సంతోషంగా సహకరించసాగింది.
ఆమె అనుకున్న మాటలు, చెప్పాలనుకున్న భావాలు అన్నీ మర్చిపోయింది. అతను నిండుగా నిండిపోయే కొద్దీ ఆమె మనసు కూడా నిండిపోయింది.
ఇంతకుముందు వారం రోజులూ ఆమె తన ప్రదర్శనను మాత్రమే చూస్తూ ఉంది.
ఇప్పుడా ప్రదర్శనలో తను కూడా ఒక భాగం. చూడటం లేదు, వినడం లేదు, చేస్తోంది, చేస్తోంది, చేయించుకుంటోంది. ఇద్దరూ ఒకటయ్యారు.
ఆమె ఎంత గాఢంగా ప్రేమించిందో... ఏమిటిది?... ఆట కాదు... ఐక్యత, చర్మం స్పర్శ, శరీర స్పర్శ, ఆకర్షణీయమైన ఐక్యత భావన, మత్తుగా, బలహీనపరిచే పెర్ఫ్యూమ్ వాసన యొక్క సంభోగ పవిత్రత ఇంకా ప్రేమ.
ఆమె ఇక్కడ ఎందుకు ఉందో గుర్తు తెచ్చుకోవాలి.
గుర్తు తెచ్చుకోవాలా?
ఇప్పుడు తెలుసుకుంటే చాలు. తనలో ఉన్న ఆనందాన్ని, ఉత్తేజాన్ని కలిగించే వ్యక్తిని తనలో నింపుకునే ఆనందాన్ని అనుభవించాలి.
అతడి పిర్రలు కిందకీ మీదకి కదులుతుండగా, ఆమె తన రెండు చేతులతో వాటిని పట్టుకుని, అవి కిందకి వెళుతుంటే కిందకి బలంగా అదుముతూ, పైకి లేస్తుంటే బలంగా పైకి గుంజుతూ, అప్పుడప్పుడూ పక్కలకి పట్టుకుని తనలోకి అదుముకుంటూ అలౌకిక ఆనందంలో మునిగింది.
అతడి గట్టి పడిన అంగం ఆమె కింది మాంసపు కండని కొడుతోంది. అతని చర్మం ఆమె చర్మానికి ముద్దులు పెడుతున్నట్లుగా అయ్యి, ఆ అనుభూతితో ఆమె క్లిటోరిస్ మరింత పెద్దగా సాగి, ఆ సుఖాన్ని ఆమె భరించలేకపోతుంది.
ఆ సుఖమైన బాధనుండి ఆమె తప్పించుకోవాలని అనుకుంది. నిజంగానే కోరుకుంది అయితే అప్పటికే ఆలస్యం అయింది. ఆమె మనసు ఆమె ఆజ్ఞని పాటించే స్థితిని కోల్పోయింది. ఆమె యోనిలో వున్న కండరాలు కుచించుకునిపోయి, ఆమె లోపలి అతడి అంగాన్ని గట్టిగా పట్టుకుంటూ, వదిలిపెడుతున్నాయి.
దేవుడా ! ఆమెకి ఊపిరి ఆడనట్లు అవుతుంది.
ఆమె చెల్లాచెదురవుతోంది. ఆమె విచ్ఛిన్నమవుతోంది.ఆమె భావోద్వేగాలు అదుపు తప్పుతున్నాయి.
ఒహ్హ్ దేవుడా, అహ్హ్ భగవంతుడా ! నేను విచ్ఛిన్నమవుతున్నా. లేదు - అవను - అవకూడదు - నో ... నో ... ద్దేవుడా.... ఆహ్హ్.
ఆమె పెద్దగా మూలిగి, ఒక్కసారిగా గట్టిగా అయిపోయి, తన తొడలని అతని నడుము చుట్టూ బలంగా బిగించి, తనని ఆపుకోవాలని చూసింది. అయితే ఆమె ఎంత బలంగా ప్రవాహాన్ని ఆపాలని చూసిందో, అంతకన్నా ఎక్కువగా, ఒక నది మీద కట్టిన డ్యాము బద్దలైతే నీరు ఎలా ప్రవహిస్తుందో అలా, ఆమె నుండి ప్రాణం పోతున్నట్లుగా, ఆమె కొట్టుక పోతున్నట్లుగా, ఒక అల తర్వాత మరో అలలా ఆమెకి బలమైన భావప్రాప్తి జరిగి, రసాలు విడుదల అయ్యాయి.
తర్వాత అంతా ప్రశాంతత.
ఆమె మెదడు మళ్ళీ పని చేయడం మొదలుపెట్టడానికి చాలాసేపు పట్టింది. మెడ కింది భాగం మేఘం మీద తేలినట్టు తేలిపోతోంది. కానీ ఆమె తలలో, ఆగిపోయిన ఆలోచనలు నెమ్మదిగా మళ్ళీ కదలడం మొదలుపెట్టాయి.
ఆమెకు ఏమైంది? ఇలా ఎప్పుడూ జరగలేదు. కనీసం దగ్గరగా కూడా లేదు. చివరిసారి ఎప్పుడు జరిగిందో కూడా గుర్తు లేదు, కనీసం రెండేళ్లలో అయితే ఖచ్చితంగా కాదు. అసలు ఊహించకుండా, కోరుకోకుండా, తనకిష్టం లేకుండానే, ఆమె పులకించిపోయింది. అతనితో సంపూర్ణమైన, పరిపూర్ణమైన orgasm అనుభవించింది — లేదా పొందింది.
ఆమె అతని వైపు చూసింది. అక్కడ ఉన్నాడు, విజయం సాధించే అవకాశాలు తక్కువగా ఉన్నవాడు, ఆమె చేతుల్లో హాయిగా ఒదిగిపోయి, కళ్ళు మూసుకుని, అలసిపోయి, ఇప్పుడు సంతృప్తిగా, తృప్తిగా, ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు.
ఆమె అతన్ని చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఆమె ఈ పిచ్చివాడిని, ఈ పల్లెటూరి అమాయకుడిని, ఇతరులను ద్వేషించినంతగా ద్వేషించింది - సరే, బహుశా అంత తీవ్రంగా, అంత నిరంతరం కాకపోవచ్చు, ఎందుకంటే అతనిది చాలా అవాస్తవిక మరియు అస్పష్టమైన లక్ష్యం, కానీ అతన్ని ద్వేషించింది మాత్రం నిజం. అతను ఆమెను ఇతరులకన్నా తక్కువగా బానిసగా చేసి, దుర్మార్గంగా ప్రవర్తించలేదు. చివరకు, తనను తాను రక్షించుకోవడానికి అతన్ని ఉపయోగించుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతోనే అతనితో నకిలీ సహకారం చేయడానికి ఆమె అంగీకరించింది. మరియు ఆమె అతనిని తన స్వంత ప్రయోజనాల కోసం మోసం చేయాలనే ఏకైక లక్ష్యంతో ఈ రాత్రి అతన్ని స్వీకరించడానికి మరియు వినోదపరచడానికి సిద్ధమైంది.
అయినప్పటికీ, ఈ వింత పంది, అనుభవజ్ఞుడైన ప్రేమికుడు కూడా కానప్పటికీ, ఆమె పరిస్థితిపై తన నియంత్రణను వదులుకునేలా చేయగలిగాడు. అతను ఆమె మేధస్సు యొక్క సార్వభౌమాధికారాన్ని వదులుకునేలా చేశాడు. అతను ఆమె తన కర్తవ్యాన్ని మరచిపోయేలా, తన కారణాన్ని విడిచిపెట్టేలా మరియు ఆమె భావోద్వేగాల యొక్క బానిస అయ్యేలా చేయడానికి మార్గాలను కనుగొన్నాడు.
అతనితో ఇది జరగకూడదు. కానీ అది జరిగింది.
లేదా అది ఆమె స్వయంగానేనా? బహుశా అతనితో ఆమె పరాకాష్టకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు. బహుశా ఆమె తన స్వంత బాధితురాలు అయి ఉండవచ్చు. ఈ రాత్రి తన పాత్రతో బాగా చేయాలని, ప్రతి మునుపటి ప్రదర్శనను మించిపోవాలని ఆమె ఎంతగానో అనుకుంది, ఆమె బహుశా తాను పోషించాలనుకున్న పాత్రలో పూర్తిగా మునిగిపోయి ఉండవచ్చు. నటుడు తన పాత్రను నటించాలి, తన పాత్రగా మారకూడదు. అతను తన పాత్రగా మారిన తర్వాత, అతను నటిస్తున్నాడని మరచిపోవచ్చు. అతను విభజన వ్యక్తిత్వం పొందవచ్చు, అతను ఎవరు కాదో ఆ వ్యక్తిగా మారవచ్చు, అతను ఎవరు అనే వ్యక్తికి బదులుగా.
ఖచ్చితంగా, అదే జరిగి ఉంటుంది. ఆమె కొట్టుకుపోయింది, ఆమె నియంత్రణ కోల్పోయింది, ఆమె వివేకం మరియు మంచి ఆలోచనలు అదుపు తప్పిన తర్వాత... తన యోని పూర్తి నియంత్రణను సాధించి, తన మనసుతో సంబంధం లేకుండా, దాని స్వీయ సుఖాన్ని కోరుకుంది.
కానీ ఆమె మళ్ళీ తన స్థిమితం తెచ్చుకుంది.
మర్యాదస్తులారా, మా నటిగారి వ్యక్తిగత కారణాల వల్ల కొంచెం ఆలస్యం అయినప్పటికీ, ప్రదర్శన మాత్రం తప్పకుండా కొనసాగుతుంది. అభినందనలు.
నిజమైన కళాకారిణి. ప్రదర్శన ఆగకూడదు. ఈ రాత్రి ఇంకా ఉంది.
ఆమె అతని కండరాలలో వేళ్ళు దింపి, అతని చెవిలో మెల్లగా అంది, "చాలా థాంక్స్, బంగారం, ఎప్పటికీ రుణపడి ఉంటాను. నన్ను చాలా సంతోషపెట్టావు. నీకేం చేసావో తెలుసుగా?"
అతను కళ్ళు తెరిచి ఆమెను చూస్తూ, ఏం చెబుతుందో అని ఎదురుచూస్తున్నాడు.
ఆమె చిరునవ్వుతో తల ఊపింది. "నువ్వు నన్ను పులకరింపజేశావు. నువ్వొక్కడివే నన్ను అలా చేయగలవు. నువ్వు అమోఘం. నేను దాన్ని ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను, నా ప్రియతమా, నిన్ను ప్రేమించడం నేను ఎప్పటికీ ఆపలేను."
"నిజంగానే అంటున్నావా? నిజంగానే అని నమ్ముతున్నాను, ఎందుకంటే నేను నిన్ను ఎంతగానో ప్రేమిస్తున్నాను. ఇంతటి పరిపూర్ణమైన ప్రేమను నేను కలలో కూడా ఊహించలేదు."
"నువ్వే," ఆమె ఉద్వేగంగా చెప్పింది. "నాకు కావలసిన ప్రతిదీ నీలోనే ఉంది. ఇక్కడ ఉండాలనే అనిపించేలా చేసేది నువ్వే. నీ వల్లే, నువ్వు నాకిచ్చే దానివల్లే, వాళ్ళని భరించగలుగుతున్నాను. వాళ్ళని ఎంత ద్వేషించినా, నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. ఇప్పుడే, నా మనసుతో మొదటిసారి చెప్తున్నాను— నేను నిన్ను నన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చినందుకు సంతోషంగా ఉన్నాను. ఇంకొకటి కూడా ఉంది—నీకు చెప్పాల్సింది ఒకటి ఉంది—"
ఆమె కాస్త ఆగిపోయింది, కంగారుగా.
అతను ఆమెను ఆందోళనగా చూసాడు.
"ఏమైంది, స్మితా ? నాకు చెప్పు."
"సరే, విను. చిన్న విషయమే కానీ, నాకు చాలా ముఖ్యం. నేను చెప్పాక నవ్వకూడదని ప్రమాణం చెయ్యి."
"ప్రమాణం," అతను సీరియస్గా అన్నాడు.
"నేను చెప్తే నవ్వుతావని తెలుసు, కానీ ఒక విషయంలో నాకు గర్వంగా ఉంది. నిన్ను నమ్మడానికి, నీ ప్రేమను నమ్మడానికి అదే కారణం," కొంచెం ఆగి, అంది. "నువ్వు నన్ను ప్రేమించి కిడ్నాప్ చేసావు, డబ్బు కోసం కాదు. ప్రేమ కోసం చేయడం... నవ్వుతావని చెప్పాను కానీ, అది చాలా రొమాంటిక్గా ఉంది. డబ్బు కోసం, నా ప్రాణం కోసం డబ్బు డిమాండ్ చేయడం చాలా నీచమైన పని. అది నేరం కూడా. కానీ తర్వాత ఆలోచించాను—నువ్వు నీ ప్రాణం పణంగా పెట్టి నన్ను కిడ్నాప్ చేసింది నన్ను ఇష్టపడ్డావని, నా డబ్బు కోసం కాదని తెలిసాక—నాకు చాలా తేడా అనిపించింది. నువ్వు, మిగతా వాళ్ళు నన్ను ఇక్కడికి తెచ్చి, బందీగా చేసి, డబ్బు కోసమే అయితే, మిమ్మల్ని నేరస్తుల్లా చూసేదాన్ని. అది చాలా భయంకరంగా, క్రూరంగా ఉండేది."
"మేము డబ్బు గురించి కలలో కూడా ఆలోచించలేదు, స్మితా. ఒక్క నిమిషం కూడా కాదు. దాని గురించి అసలు మాట్లాడలేదు. డబ్బు మాకు ముఖ్యం కాదు. నీవే కావాలి మాకు. నమ్ము నన్ను."
"ఇప్పుడు నమ్ముతున్నాను. మొదట్లో కొంచెం అనుమానంగా ఉండేది. డబ్బు కోసమే వచ్చారేమో అనిపించింది. కానీ ఇప్పుడు నీ ఉద్దేశం పూర్తిగా ప్రేమ కోసమే అని నమ్ముతున్నాను. అదే నాకు నచ్చింది. వాళ్ళని ద్వేషిస్తున్నాను, కానీ నన్ను పశువుల్లా, బానిసల్లా అమ్మేయాలని అనుకోనందుకు కొంచెం తక్కువ ద్వేషిస్తున్నాను."
"వాళ్లకి ఆ ఆలోచనే రాలేదు, స్మితా. అసలు దాని గురించి ఆలోచించనే లేదు."
"చాలా మంచిది! వాళ్ళకి ఎప్పటికీ ఆ ఆలోచన రాకూడదని చెప్పు. అలా చేస్తే నా దృష్టిలో వాళ్ళ విలువ తగ్గిపోతుంది, అంతా చెడిపోతుంది. ఇలాంటివి ఏమైనా వస్తే, వెంటనే ఆపేయ్, నాకోసం. నన్ను విడిచిపెడితే ఎంత డబ్బు వస్తుందో అని వాళ్ళు అనుకుంటారని నాకు తెలుసు—కానీ వాళ్ళని అలా ఆలోచించనివ్వకు. నువ్వు అలాంటి వాటిని ఒప్పుకోవు, పాల్గొనవు అని నాకు తెలుసు—"
"నేనా? కోటి జన్మలైనా డబ్బు అడగను. నాకు కావాల్సింది నాకు ఉంది. మిగతా వాళ్ళు ఏమైనా చేయాలనుకుంటే, నేను ఒప్పుకోను."
"చాలా థాంక్స్, బంగారం. చాలా చాలా థాంక్స్." అతని తలను తన రొమ్ములకు దగ్గరగా లాక్కుంటూ ఆమె నవ్వింది. ఆమె నవ్వు ఎలా ఉందో అతను చూడకూడదని అనుకుంది.
ఆమె నవ్వు, ఆమె దర్శకులు ఒప్పుకున్నట్లుగానే, ఒక కుయుక్తమైన స్వీయ-సంతోషపు నవ్వు. కానీ అతిగా చేయవద్దు, స్మితా, ఆమె దర్శకులు చెప్పేవారు, ఎందుకంటే మీ ప్రేక్షకులు మరియు మీకు తెలుసు మీరు ఇంకా సురక్షితంగా లేరని.
అయినప్పటికీ, సంతృప్తి ఉంది. ఆమె తన చివరి లక్ష్యాన్ని సాధించింది మరియు అనుమానం లేకుండా చేసింది. దీనికి ముందు, తప్పించుకునే మార్గం చాలా దూరంలో ఒక చిన్న అవకాశంలా కనిపించింది. ఇప్పుడు, కనీసం, ఇది కొంచెం మెరుగైన అవకాశం.
10-02-2025, 02:52 PM
శరత్ నోట్ బుక్ - June 26
స్వర్గధామం లో మా రెండవ వారం ప్రారంభమైన సందర్భంగా, నా వ్యక్తిగత రికార్డు కోసం ఈ ఎంట్రీని చేయడం ద్వారా దీనిని గుర్తుంచుకుంటున్నాను.
ఇది గురువారం, మధ్యాహ్నం ప్రారంభం, నేను చొక్కా లేకుండా ముందు వరండాలో కూర్చుని, ఈ ఆహ్లాదకరమైన రోజున కొంత ఉపశమనం పొందుతున్నాను. మెకానిక్ మరియు ఇన్సూరెన్స్ వ్యక్తి కొంతసేపు బయట ఉన్నారు, అందుకే నాకు ఇది రాయడం సాధ్యం అయింది. పదిహేను నిమిషాల క్రితం, వారు డెలివరీ వ్యాన్ను తనిఖీ చేయడానికి మోటార్ సైకిల్ లో బయలుదేరారు. ఇది చాలా కాలం ఉపయోగించనందున, బ్యాటరీకి రీఛార్జ్ అవసరమా అని వారు నిర్ధారించుకోవాలనుకున్నారు. నేను చివరిసారి చూసినప్పుడు, అకౌంటెంట్ టెలివిజన్లో పగటిపూట ఏదో సినిమా చూస్తూ లివింగ్ రూమ్లో కునుకు తీస్తున్నాడు.
నిజానికి, కొద్ది రోజుల క్రితం సోమవారం రాత్రి, అంటే మంగళవారం తెల్లవారుజామున, నా మొదటి వారం ఇక్కడి పరాకాష్టకు చేరుకున్నప్పుడు, నా జీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన ఘట్టం జరిగింది. వైద్య పదాలను మరియు అశ్లీల పదాలను నివారించడానికి, నేను సాహిత్య భాషలో మరపురాని సందర్భాన్ని సూచించాలనుకుంటున్నాను. అతిధి మరియు నేను ఏకకాలంలో, మా ప్రేమ వివాహంలో, "చిన్న మరణం" యొక్క అత్యున్నత ఆనందాన్ని అనుభవించాము.
నేను తనకిచ్చిన దానికి ఆమె ఎలా స్పందించిందో ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను. కామసూత్రంలో, ఒక స్త్రీ పరవశంలో ఉన్నప్పుడు ఎనిమిది రకాలుగా స్పందిస్తుందని ఉంది. అవి:
ఏడవడం
కూయడం
గర్జించడం
ఫుట్
హిన్
ఫట్
ప్లాట్
సుట్
ఈ శబ్దాలన్నీ కలిపి కూడా నా ప్రియమైన వ్యక్తి యొక్క స్వర తంత్రుల నుండి వచ్చిన కృతజ్ఞత యొక్క ఉప్పెనను మరియు ఆమె సంతృప్తి యొక్క శిఖరాగ్రంలో ఆమె కంపనాలను మరియు నా స్వంత కంపనాలను తగినంతగా వర్ణించలేవు.
మోక్షం—చివరి విముక్తి అని అర్థం వచ్చే సంస్కృత పదం—యొక్క ఈ వ్యక్తిగత ప్రాప్తి, నా విషయంలో లైంగిక సంతృప్తి మరియు పరమానందం ద్వారా సాధించబడింది, చాలా సహజంగానే ప్రతి మానవ జీవితంలో సెక్స్ పోషించే ప్రాముఖ్యత గురించి మరియు మన సమాజం ఈ విషయంపై కలిగి ఉన్న ఆసక్తి గురించి నా ఆలోచనలను మార్చింది.
పూర్వకాలంలో సెక్స్తో నిమగ్నం కావడం అర్థం చేసుకోవచ్చు ఎందుకంటే అది ఒక రహస్యమైన మరియు నిషేధించబడిన అంశం. అయినప్పటికీ, ఈ మరింత బహిరంగ అనుమతించే కాలాల్లో కూడా, సెక్స్ తేలికగా, సాధారణంగా, సహజంగా పరిగణించబడదు, కానీ అందరికీ ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది మరియు చాలా మందికి ఒక వ్యామోహంగా ఉంటుంది.
ఇది నేను సెక్స్ విషయం గురించి ఆలోచించడం మొదటిసారి కాదు. వాస్తవానికి, అభిమాన సంఘం దాని సభ్యత్వ కోటాను నింపడానికి కొంచెం ముందు కాలంలో, మన సంస్కృతిలో సెక్స్తో నిరంతర నిమగ్నతపై ఒక కథనాన్ని చేపట్టాలని నేను అనుకున్నాను. నేను కొన్ని గమనికలు చేసాను, వాటిని నేను ఇక్కడ అభివృద్ధి చేస్తాను.
కొన్ని తరాలకి ఒకసారి ఒక గురువు వస్తాడు. లైంగిక సమస్యలు తీర్చడానికి, చిక్కులు తొలగించడానికి, రకరకాల కేసులు, సర్వేల ద్వారా జ్ఞానాన్ని పంచడానికి. హేవెలాక్ ఎల్లిస్, రిచర్డ్ వోన్ క్రాఫ్ట్-ఎబింగ్, సిగ్మండ్ ఫ్రాయిడ్, రాబర్ట్ డికిన్సన్ లాంటి వాళ్ళ దగ్గర నుంచి, కిన్సే, మాస్టర్స్, జాన్సన్ వరకు, ఎందరో గురువులు వచ్చారు. కానీ ఏం లాభం? చాలా మందికి సెక్స్ గురించి అనుమానాలు, అయోమయం అలాగే ఉన్నాయి. మనిషి ఆలోచించడం, నాగరికతతో జీవించడం మానేసేంత వరకు ఇవి ఉంటాయి. సెక్స్ గురించి ఎంత తెలుసుకున్నా, ఎంత ఆధునికమైనా, ఇతరులు చెప్పేది చేయడం కష్టమే. నాకైతే, సెక్స్ ఒక్క విషయంలోనే మోడర్న్ మనిషి, చదువుకున్నా, ఓపెన్ మైండ్డ్ అయినా, ఒకరితో ఒకరు ఉన్నప్పుడు చాలా భయాలు, సమస్యలు ఉంటాయి. ఈ సమస్యలు ఎప్పటికీ ఉంటాయి కాబట్టే, సెక్స్ గురించి తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి ఎప్పటికీ ఉంటుంది.
ఎంత లైంగిక స్వేచ్ఛ ఉన్నా, సెక్స్లో ఇంకా ఏదో మిస్సవుతున్నట్టు, ఏదో తెలియనిది ఉన్నట్టు చాలా మందికి అనిపిస్తుంది. ఎప్పుడూ ఇంకా ఏదో కావాలని, తమకు తెలిసిన దానికంటే గొప్ప అనుభవం కావాలని కోరుకుంటారు. పరిపూర్ణమైన సెక్స్ కోసం వెతకడం, కోరుకోవడం, ఆరాటపడటం ఎప్పటికీ ఆగదు. ఎందుకంటే సెక్స్ అనేది చాలా వ్యక్తిగతమైనది, చాలా సులభమైనది, చాలా తక్కువ సేపు ఉంటుంది. చరిత్రలో రొమాంటిక్ రచయితలు సృష్టించిన అంచనాలకు ఇది ఎప్పటికీ సరిపోలదు.
సరే, ఇక చాలు. ఈ డైరీలో సెక్స్ గురించే ఎక్కువ రాసేశాను అనిపిస్తోంది. అసలు సెక్స్ అంటే ఏమిటి? నా అభిమాన నటి మే వెస్ట్ చెప్పినట్టు, "కదులుతున్న భావననే సెక్స్ అంటారు." చాలా బాగా చెప్పింది.
అభిమాన సంఘం మొదటి ట్రిప్ గురించి రాస్తాను. సోమవారం రాత్రి నాకు కలిగిన అనుభవం గురించి రాశాను. ఇక కంటిన్యూ చేస్తాను.
మంగళవారం సాయంత్రం, అకౌంటెంట్ కొంచెం తేరుకుని మాతో కలిసిన తర్వాత, నేను మొదట వెళ్ళాను. నాకు అంతకుముందు లాగే తృప్తి కలిగింది. మిగతా వాళ్ళు కూడా సంతోషంగా ఉన్నామన్నారు. కానీ అతిధి నన్ను మాత్రమే ప్రేమిస్తుందని చెప్పింది. ఆమె ప్రేమలోని లోతు వాళ్ళకి తెలియదు. నిజం చెప్పాలంటే, నన్ను ప్రేమించే ఆమెను వాళ్ళతో పంచుకోవడం నాకు నచ్చడం లేదు. ఇది నా మనసులో ఎప్పుడూ ఉంటుంది. కానీ మన ఒప్పందం ప్రకారం, ఈ భావనను నేను విడిచిపెట్టాలి.
బుధవారం సాయంత్రం, అంటే నిన్న, మా రెండో వారం మొదలైంది. కాస్త తేడాగా జరిగింది. మెకానిక్, ఇన్సూరెన్స్ అతను మధ్యాహ్నం ఆమెను కలిసి, సాయంత్రం కార్డులు ఆడతామని చెప్పారు. మధ్యాహ్నం కలవడం నాకు అభ్యంతరం లేదు, కానీ ఏ మనిషైనా ఆమెతో కాకుండా కార్డులతో టైం పాస్ చేయడం నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. నేనూ, అకౌంటెంట్ మాత్రం మామూలుగానే సాయంత్రం ఆమెను కలిసాం.
నా కోసం, ఏడవ స్వర్గం, మరియు ఎనిమిదవది, ఎనిమిదవది ఉంటే.
ఇప్పుడు, గత కొన్ని రోజుల్లో నాకు నచ్చని ఒక విషయం గురించి చివరిలో చెప్పాలనుకుంటున్నాను. నిన్న రాత్రి జరిగిన ఒక గొడవ గురించి. మెకానిక్ తిరిగి రాకముందే అది రాయాలి.
విభిన్న నేపథ్యాలు మరియు జన్యు వారసత్వాల నుండి వస్తున్న పురుషుల సమూహం ఎల్లప్పుడూ నూటికి నూరు శాతం మొత్తం సామరస్యం మరియు ఒప్పందంలో ఉంటుందని ఎవరూ ఆశించలేరు (ముఖ్యంగా పరిమిత ప్రదేశంలో నివసిస్తున్నప్పుడు), అయినప్పటికీ, విభేదాలు చర్చ ద్వారా మరియు కారణాన్ని ఉపయోగించడం ద్వారా పరిష్కరించబడతాయని ఒకరు ఆశిస్తారు. మేము ఎప్పుడైనా గొడవపడితే, మెకానిక్ మాత్రం వినిపించుకోడు. అతనికి అంత తెలివి లేదు. అతని ఆలోచనలు చాలా మొరటుగా ఉంటాయి. నిన్న రాత్రి జరిగింది అతని ఆలోచనలకు ఒక ఉదాహరణ.
ఆమెతో చాలాసేపు సరదాగా గడిపిన తర్వాత, ఆమెను నిద్రలో వదిలేసి, నేను కూడా నిద్రపోవడానికి ముందు కాసేపు పుస్తకం చదవాలనుకున్నాను. లివింగ్ రూమ్లో మెకానిక్, ఇన్సూరెన్స్ అతను ఇంకా రమ్మీ ఆడుతున్నారు. అకౌంటెంట్ మాత్రం చూస్తూ కూర్చున్నాడు.
మెకానిక్ నన్ను పిలిచి, వాళ్ళు రమ్మీతో బోర్ అయ్యారని, నేను కలిస్తే పోకర్ లేదా హార్ట్స్ ఆడొచ్చని చెప్పాడు. నేను పుస్తకం చదువుతున్నానని, ఈరోజు రాత్రికి అది పూర్తి చేసి, కొందరు పాత ముఖ్య దర్శకుల సినిమాల గురించి వ్యాసాలు చదవాలనుకుంటున్నానని చెప్పాను. "ఇతరుల ఆనందాన్ని పాడుచేసే వ్యక్తి" అని, గ్రూప్ యాక్టివిటీలో పాల్గొనడం లేదని నన్ను తిట్టాడు. అది మాత్రమే అయితే నేను పట్టించుకోకుండా చదువుతూనే ఉండేవాడిని. కానీ ఇన్సూరెన్స్ అతను నేను అభిమాన సంఘం ప్రెసిడెంట్ అని, సభ్యులకు బాధ్యత ఉందని గుర్తు చేశాడు. అప్పుడు, గ్రూప్ యొక్క సంతోషాన్ని నా వ్యక్తిగత ఇష్టానికి ముందు ఉంచాలి అనిపించింది. "పోకర్ కాకుండా హార్ట్స్ ఆడితే వస్తాను" అన్నాను. జూదం నాకు ఇష్టం ఉండదు, పోకర్లో డబ్బు కోసం అత్యాశ ఎక్కువవుతుంది, దానివల్ల ఆటలో నైపుణ్యం తగ్గిపోతుంది అని చెప్పాను. వాళ్ళకి హార్ట్స్ ఆడటంలో అభ్యంతరం లేదు. అందుకే నేను డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర వాళ్ళతో కలిసాను.
మెకానిక్ తనకీ, ఇన్సూరెన్స్ అతనికీ డ్రింక్స్ పోసుకున్నాడు. నేనూ, అకౌంటెంట్ మాత్రం తాగలేదు.
మేము హార్ట్స్ ఆడటం మొదలుపెట్టాం. అకౌంటెంట్ స్కోర్ రాస్తున్నాడు.
మెకానిక్ పోటీని చాలా సీరియస్గా తీసుకుంటాడు, ఓడిపోతే అస్సలు ఒప్పుకోడు. చాలా శ్రద్ధగా, తక్కువ మాటలతో ఆడాడు. అందుకే వాతావరణం అంతా సీరియస్గా మారింది. మేము కార్డులు కలపడం, పంచడం, ఆడటం వరకే పరిమితమయ్యాం. కానీ ముప్పావు గంట తర్వాత, మెకానిక్, బహుశా అతని దగ్గర ఉన్న వాళ్ళకంటే ఇరవై పాయింట్లు తక్కువగా ఉండటం వల్లనో, లేక తాగుడు ఎక్కువవడం వల్లనో (అప్పటికే మూడు షాట్లు వేసాడు), సెక్స్ గురించి, ముఖ్యంగా అతిధి గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
ఇప్పుడు, పదిహేను గంటల తర్వాత, నేను మాట్లాడిన ప్రతి మాటను ఖచ్చితంగా గుర్తుంచుకోలేకపోతున్నాను, కానీ నేను పాల్గొన్న ఏదైనా సంభాషణ యొక్క సారాంశాన్ని గుర్తుంచుకోవడానికి నాకు అద్భుతమైన జ్ఞాపకశక్తి ఉంది మరియు నేను కాగితంపై ఉంచేది నిన్న రాత్రి చెప్పిన దాని స్ఫూర్తిని ఖచ్చితత్వంతో ప్రతిబింబిస్తుందని నేను ఖచ్చితంగా అనుకుంటున్నాను.
విస్కీ గుటకలతో, మెకానిక్ మొదలుపెట్టిన సంభాషణ చివరకు భయంకరమైన మలుపు తిరిగింది.
"మనందరం చెప్పుకున్నాం కదా, ఆ అమ్మాయి (అతిధిని ఉద్దేశించి) ఎంత బాగా సహకరిస్తుందో, ఎంత బాగా పడుకుందో, ఆమెతో ఎంత సరదాగా ఉందో" అని అన్నాడు. "అవును, అది నిజం. ఆమె బాగానే ఉందని నేను కూడా చెప్పాను. ఇప్పటికీ అదే చెప్తున్నాను. నేను చెప్పేది వేరేలా అర్థం చేసుకోవద్దు. ఇంతకుముందు చెప్పిన మాటల్ని నేను వెనక్కి తీసుకోవడం లేదు. ఆమె అందంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉందని, సరదాగా ఉంటుందని ఇప్పటికీ చెప్తున్నాను. కానీ ఒకటి చెప్తాను—ఆమెతో అయిపోయాక, కొంచెం సేపు ఆలోచించాను. తాత్వికంగా ఆలోచిస్తే—చివరికి తేలేది ఒకటే—చీకటిలో అందరూ ఒకేలా ఉంటారు. ఎవరో చెప్పినట్టు, అచ్చంగా నిజం."
"బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ అది చెప్పాడు," అని నేను అడ్డుకున్నాను. "ఒక యువ స్నేహితుడికి సలహా ఇస్తూ, అతను ఒక వృద్ధ మహిళ యువ మహిళ కంటే ఉత్తమం అని రాశాడు. అందుకు అతని కారణాలను పేర్కొంటూ, ముడతలు మరియు రూపం పట్టింపు లేదని పేర్కొన్నాడు ఎందుకంటే 'పైభాగం అంతా ఒక బుట్టతో కప్పివేసి, నడుము క్రింద ఉన్నదాన్ని మాత్రమే పరిగణలోకి తీసుకుంటే, ఇద్దరు మహిళలలో ఒక వృద్ధురాలు ఎవరో యువతి ఎవరో తెలుసుకోవడం అసాధ్యం.' ఆపై అతను, 'చీకటిలో అన్ని పిల్లులు బూడిద రంగులో ఉంటాయి' అని జోడించాడు."
"ముసలి వాళ్ళు ఉత్తమం అని చెప్పడం చాలా తెలివితక్కువ పని," అని మెకానిక్ అన్నాడు, "కానీ బెంజమిన్ చెప్పింది నిజం. చీకటిలో అందరూ ఒకేలా ఉంటారు. అదే నేను చెప్పాలనుకుంటున్నాను. ఆలోచిస్తే నువ్వు కూడా ఒప్పుకుంటావు. ఎందుకంటే ఇక్కడ మనకు సూపర్ సెక్స్ బాంబ్ ఉంది. ప్రపంచం ఆమెను చూడటానికి, కలలు కనడానికి కోట్లు ఖర్చు చేస్తుంది. ఆమె మన దగ్గర ఉంది. కానీ నిజానికి ఏముంది? మంచి అందం, యవ్వనం ఉంది, అంతే కదా? ఇలాంటి వాళ్ళు నేను చాలా మందిని చూశాను. ఇక చేసేది ఏమిటి? వేరే వాళ్ళతో ఎలా ఉంటుందో, దీనితోనూ అలాగే ఉంటుంది. పన్నెండు సార్లు ఆమెతో గడిపితే, ఆమె ట్రిక్స్ అన్నీ తెలిసిపోతాయి. ఇక కొత్తగా ఏమీ ఉండదు. క్రెడిట్స్, పబ్లిసిటీ తప్ప, అందరూ ఒకేలా ఉంటారు. సూపర్ స్టార్తో ఏం చేస్తే, వేరే వాళ్ళతోనూ అదే చేస్తాం. అవే సళ్ళు, అదే ఎగురుతున్న పిర్రలు, అదే బిగువైన పూకు, అవే హ్యాండ్ జాబ్స్, ఫ్రెంచింగ్, కేకలు. నేను ఎన్నోసార్లు సెక్రటరీల దగ్గర నుండి మోడల్స్ వరకు చాలా మందితో పడుకున్నాను. అందరూ ఒకేలా ఉంటారు. నిజం చెప్పాలంటే, కొంతమంది అయితే ఈ ఓవర్రేటెడ్ సెలబ్రిటీ కంటే మెరుగ్గా ఉన్నారు."
మెకానిక్ అలా మాట్లాడటం నాకు నచ్చలేదు. కానీ మిగతా వాళ్ళు ఏమంటారో చూద్దామని నేను ఏమీ అనలేదు. వాళ్ళ అభిప్రాయాలు తెలుసుకోవాలని ఉంది.
నాకు ఆశ్చర్యం వేసింది, అకౌంటెంట్ మొదట మాట్లాడాడు. "మీకు సెక్స్ గురించి చాలా అనుభవం ఉండి ఉండొచ్చు, కానీ నాకు అంత లేదు. నాకు తెలిసినంతలో, మన హోస్టెస్ చాలా ప్రత్యేకమైనది. ఆమె చాలా ఆకర్షణీయంగా, అందంగా, ఆసక్తికరంగా, సౌకర్యంగా ఉంది. ఇంకా చెప్పాలంటే, ఆమెకు మంచి అనుభవం ఉంది, రకరకాల ప్రయోగాలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది. చాలా కాలం ఒకే భార్యతో ఉంటే ఇది మీకు బాగా తెలుస్తుంది. ప్రతిరోజూ విందు భోజనం ఉంటే, ఆకలి తగ్గుతుంది. ఎంత రుచికరమైనా, రోజూ తింటే మామూలుగా అనిపిస్తుంది. ఇది సహజం." అని చెప్పి, గొంతు సవరించుకుని, "ఒక విషయం ఒప్పుకుంటాను—మన స్నేహితుడు చెప్పినదానికి ఇది గుర్తు చేస్తుంది. నిన్న రాత్రి ఆమెతో సరదాగా గడిపిన తర్వాత, కారిడార్లో నడుస్తుంటే, నా మనసులో ఒకప్పుడు మీతో చెప్పిన ఆ అమ్మాయి గుర్తుకు వచ్చింది. హైదరాబాద్ లో ఫోటోలు తీసిన, శారీరకంగా కలిసిన ఆ అమ్మాయి."
"చీకటిలో అన్ని పిల్లులు ఒకేలా ఉంటాయి," అని మెకానిక్ చాలా బాధించే విధంగా అరిచాడు.
"నా స్నేహితుడితో నేను ఒప్పుకోకూడదు అనుకున్నాను, కానీ ఇప్పుడు నిజం చెప్పాలి కాబట్టి, ఒప్పుకుంటున్నాను. అవును, ఈరోజు మధ్యాహ్నం ఆమెతో ఉన్నప్పుడు కూడా ఇదే ఆలోచన వచ్చింది. బాగుంది, గొప్పగా ఉంది అనుకున్నాను—కానీ కొత్తగా ఏముంది? మొదట్లో, ఆమె సహకరించడం మొదలుపెట్టిన తర్వాత, చాలా ఉత్సాహంగా అనిపించింది. ఎందుకంటే—ఆమె ఎవరో కాబట్టి, ప్రపంచం మొత్తం ఆమెను కోరుకుంటుంది కాబట్టి. కానీ ఆ ఆసక్తి, కొత్తదనం పోయిన తర్వాత, చాలాసార్లు ఆమెతో గడిపిన తర్వాత, ఆమె ఇంతకుముందు కలిసిన వాళ్ళకంటే గొప్పేమీ కాదు అనిపిస్తుంది. నేను ఈరోజు మధ్యాహ్నం కూడా అదే అనుకున్నాను—ఆమె స్టార్డమ్ అంతా పోయాక—నేను గుర్తుంచుకోగలిగే కొంతమంది వేశ్యల కంటే కూడా ఆమె బాగా చేయలేదు. నేను ఆమెను తక్కువ చేయడం లేదు. ఆమె బాగానే చేస్తుంది. కానీ ఒక మంచి విషయం ఎక్కువైతే, దాని విలువ తెలుస్తుంది. ఆమెను ప్రత్యేకంగా చూడాల్సిన అవసరం లేదు అనిపిస్తుంది. ఒక విషయం చెప్తాను. ఈరోజు మధ్యాహ్నం వెళ్లాలని కూడా అనిపించలేదు. వెళ్లాలి కాబట్టి వెళ్ళాను. ఇదివరకు చాలా మందితో ఎలా ఉందో, ఇప్పుడూ అలాగే ఉంటుందని తెలుసు. అలాగే చేసింది. అందుకే అయిపోయింది, కానీ అంత గొప్పగా అనిపించలేదు. ఈరోజు రాత్రి మంచి కార్డు ఆట కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను."
ఇప్పుడు నా అభిప్రాయం చెప్పాల్సిన సమయం వచ్చింది, నేను ఖచ్చితంగా, నమ్మకంగా, సరైనది చెప్పాను.
"నేను ఒక్కడినే వేరే అభిప్రాయం కలిగి ఉన్నాను," అని నేను అన్నాను. "ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, నేను మీ అందరితో పూర్తిగా విభేదిస్తున్నాను. ఆమె నాకు చాలా ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిగా అనిపిస్తుంది. ప్రతి రాత్రి ఆమెను చూడాలని ఎదురు చూస్తాను. ప్రతిసారీ కొత్త అనుభవం ఉంటుందని నాకు తెలుసు. నేను చాలా మంది అమ్మాయిలను చూశాను. కానీ ఆమెలాంటి వ్యక్తిని ఎప్పుడూ చూడలేదు. నేను ఎలాంటి అంచనాలు పెట్టుకున్నా, ఆమె వాటిని అందుకుంటుంది. ఆమె ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైనది. చాలా దయగలది, తీపిగా ఉంటుంది, ఎవరితోనైనా కలిసిపోతుంది. ఇంకా చెప్పాలంటే, ప్రేమలో చాలా సృజనాత్మకంగా ఉంటుంది. చాలా మంది అమ్మాయిల్లా కాకుండా, ఆమె ప్రేమను ఆస్వాదిస్తుంది. అది ఆమెకు ఒక వ్యక్తీకరణ. అందుకే అది ఎప్పుడూ కొత్తగా, సహజంగా, వైవిధ్యంగా ఉంటుంది. ఆమెలాంటి వ్యక్తిని నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు, వినలేదు."
ఇన్సూరెన్స్ అతను నన్ను ప్రశ్నించాడు. "వేరే ఏ అమ్మాయి ఇవ్వలేనిది ఆమె ఏమి ఇవ్వగలదో చెప్పు. ఏమీ ఉండదు. నీ సమస్య ఏంటంటే నువ్వు ఆమెను గుడ్డిగా నమ్ముతున్నావు. ఆమె కానిది ఆమెగా చేస్తున్నావు. చెప్పు, నువ్వు కలిసిన ఏ అమ్మాయికీ లేనిది ఆమె దగ్గర ఒక్కటైనా ఉందా?"
నేను సమాధానం చెప్పేలోపే, మెకానిక్ తన సమాధానం ఇచ్చాడు. "ఇతర మహిళకు లేనిది ఆమెకు ఒక విషయం మాత్రమే ఉంది. అది ఏమిటో తెలుసా?"
"ఏమిటి?" అని ఇన్సూరెన్స్ వ్యక్తి అడిగాడు.
"డబ్బు. అంతే."
"ఖచ్చితంగా," అని ఇన్సూరెన్స్ వ్యక్తి అంగీకరించాడు.
"ఆమె దగ్గర ఎంత డబ్బుందో తెలుసా? గతేడాది ఆమె ఎంత సంపాదించిందో తెలుసా? మొన్న రాత్రి మేమిద్దరం దాని గురించే మాట్లాడుకున్నాం. మనలో చాలా మందికి ఏమీ లేనప్పుడు ఆమె వంటి ఒక చిన్న పూకుకి ఇంత ఎక్కువ ఉండటం ఎంత అన్యాయమో. గతేడాది ఆమె ఎంత సంపాదించిందో తెలుసా? అక్షరాలా అయిదు కోట్లు!"
"ఖచ్చితంగా చెప్పాలంటే, ఆమె ఇన్కమ్ ట్యాక్స్ రిపోర్ట్ ప్రకారం," అని అకౌంటెంట్ కల్పించుకున్నాడు, "గత ఏడాది పన్నెండు నెలల్లో ఆమె అయిదు కోట్ల ఇరవై రెండు లక్షల ఇరవై తొమ్మిది వేల నాలుగు వందల యాభై ఒక్క రూపాయల తొంభై పైసలు సంపాదించింది."
"చూశావా!" అన్నాడు మెకానిక్. "నాకు తెలిసినంత వరకు, అదే ఆమెలో హాటెస్ట్ విషయం. దానిపైనే నా కళ్ళు ఉన్నాయి."
సంభాషణ ఇలా సాగడం నాకు నచ్చలేదు. అతిధి నాతో చెప్పిన విషయాన్ని ఇతరులకు చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ఈ పని వెనుక ఎలాంటి వ్యాపార ఆలోచన లేదని, వారి ఉద్దేశాలు స్వచ్ఛమైనవని ఆమె ఎంతగానో మెచ్చుకుంటుందని వాళ్ళు తెలుసుకుంటే, సిగ్గుపడతారని, ఇలాంటి విషయాలు మాట్లాడటం మానేస్తారని నేను అనుకున్నాను.
"ఈ చర్చకు సంబంధించి నేను ఒక విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను," అని నేను అన్నాను. "మొన్న రాత్రి నేను ఆమెతో మనతో ఆమె సంబంధం గురించి, ఆమె మనల్ని ఎలా చూస్తుందో దాని గురించి మాట్లాడాను. ఆమె చాలా నిజాయితీగా చెప్పింది. కిడ్నాప్ చేయడం సరైనది కాదని చెప్పినా, అది తనకి జరిగిందని, ఇప్పుడు దాని గురించి నిష్పక్షపాతంగా ఆలోచించగలనని చెప్పింది. ఇప్పుడు, జరిగిన తర్వాత, ఆమె ఇక్కడ ఉండటానికి అలవాటు పడ్డాక, మేం ఆమెను బాగా చూసుకోవడం మొదలుపెట్టినప్పటి నుండి, మా ప్రాజెక్ట్లో ఒక విషయం ఆమెకు నచ్చిందని చెప్పింది. దానికోసం ఆమె మమ్మల్ని గౌరవిస్తుందని చెప్పింది."
"నిజమా?" అన్నాడు మెకానిక్. "ఏమిటది?"
"మన ఉద్దేశం స్వచ్ఛంగా ఉందని ఆమె మెచ్చుకుంది. డబ్బు కోసం కాకుండా, ఆమెను ఇష్టపడి, ప్రేమించి ఈ ప్రమాదం చేశామని ఆమెకు నచ్చింది. మనం ఆమెను ప్రేమిస్తున్నామని, డబ్బు కోసం కిడ్నాప్ చేయలేదని ఆమె భావించింది. మనం ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కొన్నాం, కష్టమైన కిడ్నాప్ చేశాం—ప్రేమ కోసం, డబ్బు కోసం కాదు. అందుకే ఆమె మనల్ని గౌరవిస్తుంది."
మెకానిక్ గట్టిగా నవ్వాడు. "గౌరవించడమా, అబద్ధం. మనం డబ్బు కోసం కాకుండా సరదా కోసం ఇంత కష్టపడుతున్నామని అనుకుని ఆమె లోపల నవ్వుతూ ఉంటుంది."
"నువ్వు తప్పుగా అనుకుంటున్నావు," అని నేను అన్నాను. "ఆమె మనల్ని నిజంగా గౌరవిస్తుంది. చాలా సంతోషంగా ఉంది."
"సరే, ఆమెకు అది గొప్పగా అనిపించి ఉండొచ్చు—కానీ నాకు అలా అనిపించట్లేదు. మనం మూర్ఖులమని నిరూపించుకుంటున్నామని అనిపిస్తుంది. మీకు తెలుసా, నేను వారం అంతా దీనిని పరిశీలిస్తున్నప్పుడు, సాధారణ పూకు కోసం, మరేమీ కాకుండా ఇలాంటి అవకాశాలు తీసుకోవడం ద్వారా మేము మూర్ఖులమని నాకు మరింతగా అనిపిస్తుంది. ప్రత్యేకించి ఏ వ్యక్తి అయినా ఇలాంటి పనిని చేసి, అది ఎల్లప్పుడూ చేసినట్లుగా చేస్తే, మీకు కావాల్సినన్ని పూకులు డబ్బుతో పాటు దొరుకుతాయని తెలుసు. మనం చాలా పెద్ద మూర్ఖులం."
"కాదు," అని నేను అన్నాను. "డబ్బు కోసం చేసి ఉంటే, మనం నేరస్తులం అవుతాం. మనం మనుషులం కాబట్టి, ఏదో ఒక మంచి పని చేయాలని చేశాం."
"శృంగారభరితమైనది—వేస్ట్," అని మెకానిక్ అసహ్యంగా అన్నాడు. "మనం మూర్ఖులం. విను, ఒక వ్యక్తి బయటికి వెళ్లి కావాలనే ప్రాణం మీదకి తెచ్చుకుంటే—అతను పెద్ద మొత్తం కోసం ప్రయత్నించాలి. కొన్నిసార్లు శీఘ్రంగా సెక్స్ కోసం చేయడం, సరదా కోసం చేయడం వేస్ట్. దాని వల్ల ఏం లాభం ఉండదు. కానీ ప్రాణం మీదకి తెచ్చుకుని, జీవితాన్నే మార్చేసేది చేస్తే, అది నిజమైన లాభం. నేను నిజం చెప్తున్నాను—” అతను మాస్టర్ బెడ్రూమ్ వైపు చూశాడు. “ఆ గదిలో ఆమె నుండి కొంత పూకుని దక్కించుకుంటే, విభజించే సమయం వచ్చినప్పుడు అది నా జీవితాన్ని ఏ విధంగానూ మార్చదు. ఆ గదిలో ఆమెతో సరదాగా ఉండటం వల్ల, డబ్బులు పంచుకునేటప్పుడు నా జీవితం మారదు. కానీ ఆమె దగ్గర ఉన్న కోట్లలో కొంత భాగం నాకు వస్తే, నేను రాజులాగా ఇంటికి వెళ్ళగలను, నా భవిష్యత్తు మారుతుంది. ఆమె తొంభై ఏళ్ళు బతికినా ఖర్చు చేయలేనంత డబ్బు ఉందని స్వయంగా చెప్పింది. విసిరేయడానికి కూడా డబ్బులు ఉన్నాయి."
"మనం వాటిని తీసుకోవడానికి ఇక్కడికి రాలేదు," అని నేను అతనికి చెప్పాను. "అభిమాన సంఘం ఆమె డబ్బు గురించి తెలుసుకోవడానికి ఏర్పడలేదు. దాని గురించి ఇంక మాట్లాడొద్దు."
"సరే, సరే," అన్నాడు మెకానిక్. "కోపం తెచ్చుకోవద్దు. నేను సీరియస్గా ఏం చెప్పలేదు. ఊరికే అలా అన్నాను."
"అలా ఆలోచించకు కూడా," అని నేను అన్నాను. "ఇక్కడితో వదిలేద్దాం. ఆమె డబ్బుతో మనకు సంబంధం లేదు."
"నాకు తెలియదు," అన్నాడు మెకానిక్. గ్లాస్ ఎత్తి, తాగి, పెదవులు తుడుచుకున్నాడు. "అది మనకు సంబంధించిన విషయం కాకపోవచ్చు, కానీ—ఆమె డబ్బు గురించి ఆలోచిస్తే, దాని పిర్రలు, పూకు చూసినప్పుడు లేచి నిలబడే నా అంగం, ఆమె ఆస్తి గురించి ఆలోచించినప్పుడు ఇంకా ఎక్కువగా గట్టిగా అవుతుంది."
"ఊరుకో, కార్డులు కలుపు," అని నేను అన్నాను. "ఆట మొదలుపెడదాం."
కానీ అతను అలా మాట్లాడటం నాకు చాలా చిరాకు తెప్పించింది. ఆట మొదలైన తర్వాత, మొదటి గేమ్లోనే నేను స్పేడ్స్ క్వీన్ పాస్ చేసి, అతన్ని పదమూడు పాయింట్ల దగ్గర ఇరికించాను. చాలా సంతోషం అనిపించింది.
***
10-02-2025, 09:40 PM
ఇరవై నాలుగు గంటలు ఏమీ లేకుండా గడిచిపోయాయి. మరుసటి సాయంత్రం నలుగురు మళ్ళీ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని, తాగుతూ, అప్పుడప్పుడు మాట్లాడుతూ, హార్ట్స్ ఆడుతున్నారు.
శరత్, రంజిత్ కు మూడు కార్డులు పడేసి, ఆది ఇచ్చిన మూడు పెద్ద కార్డులు తీసుకుంటున్నప్పుడు, అతని మనసు ఆట మీద లేదు.
అతను ఆ రోజు గురించి ఆలోచించాడు. చూడడానికి ఈ శుక్రవారం కూడా మిగతా రోజుల లాగే ఉంది. కానీ ఏదో తేడా అతన్ని కలవరపెడుతోంది.
అందరూ ఆలస్యంగా నిద్రపోయారు, అందులో ఆశ్చర్యపోవాల్సింది ఏమీ లేదు. మధ్యాహ్నం అంతా నీరసంగా గడిపారు. ఆదినారాయణ లివింగ్ రూమ్లో టీవీ చూస్తూ నిద్రపోయాడు. రంజిత్ తన డబుల్ బారెల్ షాట్గన్ ను శుభ్రం చేసి చిన్నపాటి హైకింగ్కి వెళ్ళాడు. రాహుల్ ఎప్పటిలాగే రెస్ట్ లేకుండా సిగరెట్లు తాగుతూ, చెక్కతో ఏదో చేస్తూ, మోటార్ సైకిల్ తో తిరుగుతూ, tequila షాట్స్ వేస్తూ ఉన్నాడు. శరత్ మాత్రం వరండాలో హాయిగా కూర్చుని ఒక నవల చదివి పూర్తి చేశాడు.
ఇప్పుడు శరత్ మనస్సు భోజనానికి ముందు మరియు భోజన సమయంలో జరిగిన విషయాలపై తిరుగుతోంది.
ఈ రోజు వరకు, వారు ఆ గంటలలో అదే దినచర్యను గమనించారు. వారు ఎల్లప్పుడూ లివింగ్ రూమ్లో డ్రింక్ కోసం సమావేశమయ్యారు. వారి గతం, వారి పని గురించి చాట్ చేసారు, కథనాలను మార్పిడి చేసుకున్నారు. రాహుల్ నిరంతరం అత్యంత వాక్చతుర్యం గల సంభాషణకర్తగా ఉన్నాడు. కాశ్మీరు లో మిలిటరీ లో తన సాహసాల గురించి లేదా వివిధ మహిళలతో అతని లైంగిక విన్యాసాల గురించి లేదా అధికారులు లేదా ధనవంతులైన వ్యక్తులతో అతని తీవ్రమైన ఘర్షణల గురించి తన ముతక పద్ధతిలో గుర్తు చేసుకున్నాడు. ఏదో ఒక సమయంలో, అతని మోనోలాగ్ల సమయంలో, వారిలో ఒకరు లేదా ఇద్దరు వంట చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్ళేవారు. అప్పుడు వారు తమ ఆహారాన్ని ఆత్రంగా తినేవారు. భోజనం తర్వాత స్మిత తో ఆ సాయంత్రం సందర్శనల క్రమాన్ని నిర్ణయించడానికి కార్డులు వేసే ఆచారాన్ని పాటించేవారు. డ్రాను అనుసరించి, వారు వెళ్ళేవారు — డ్రా విజేత మొదట — స్మిత తో తమను తాము లాక్ చేసుకోవడానికి కారిడార్లోకి వెళ్ళేవారు.
నాలుగు రోజుల క్రితం ఒకసారి మాత్రమే ఈ నమూనా కొద్దిగా మారింది. అది ఆది విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి మరియు తన శక్తులను పునరుద్ధరించుకోవడానికి స్మిత ను సందర్శించకూడదని నిర్ణయించుకున్న ఒక సాయంత్రం.
కానీ ఈ రాత్రి, ఆ నమూనా గణనీయమైన స్థాయిలో మార్చబడింది. చర్చించబడని ప్రవర్తనలో మార్పు ఇప్పుడు అతనిని కలవరపెడుతోందని శరత్ ఊహించాడు.
సాయంత్రం ప్రారంభంలో, భోజనానికి ముందు, రాహుల్ తన అలవాటు కంటే ఎక్కువ టకీలాను సేవించాడు. ఇది అతను మధ్యాహ్నం చేసిన తాగుడుకు అదనంగా, మరియు సంభాషణలో ఆధిపత్యం చెలాయించడానికి బదులుగా, అతను అస్వాభావికంగా నిశ్శబ్దంగా మరియు చింతామగ్నుడిగా ఉన్నాడు. అంతేకాకుండా, అతను భోజన సమయం వరకు వేచి ఉండలేదు. కానీ ఎటువంటి కారణం చెప్పకుండా అతను వారిని విడిచిపెట్టి స్పేర్ రూమ్కు వెళ్ళాడు, ఇది ఈ వారం అతని బెడ్రూమ్. సాధారణంగా, రాహుల్ సంభాషణను నడిపించనప్పుడు, రంజిత్ ఆ బాధ్యత తీసుకునేవాడు. తన స్పష్టమైన జోకులతో నిశ్శబ్దాన్ని ఉల్లాసపరిచేవాడు. కానీ ఈ సాయంత్రం, రాహుల్ లివింగ్ రూమ్ నుండి వెళ్లిపోయిన తర్వాత, మైదానం ఖాళీ అయిన తర్వాత, రంజిత్ తన స్వరాన్ని పెంచడానికి చాలా అంతర్ముఖంగా ఉన్నాడు. భోజనం సిద్ధం చేయడానికి సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆది, చాలా తరచుగా శరత్ లేదా రంజిత్ కు సహాయం చేయడానికి స్వచ్ఛందంగా ముందుకు వచ్చేవాడు, వంటగదిలో శరత్ తో చేరడానికి ఎలాంటి శ్రద్ద చూపలేదు. అతను తన డ్రింక్తో సోఫాపై ఉండి, ప్యాడ్పై గీతలు వేస్తూ ఉండిపోయాడు.
భోజనం కూడా కాస్త తేడాగా అనిపించింది. రాహుల్, రంజిత్ ఇద్దరూ బాగా తినేవారు, కానీ ఈరోజు మాత్రం ఏదో తిన్నామంటే తిన్నట్టుగా తిన్నారు, అసలు ఆసక్తి చూపించలేదు. శరత్ కు ఇది చాలా వింతగా అనిపించింది. అతను ఎంతో రుచికరమైన మటన్ బిర్యానీ చేశాడు, అది రాహుల్ కి చాలా ఇష్టం. కానీ రాహుల్ కొంచెం మాత్రమే తిన్నాడు. ఏదో తెలియని నీరసం అందరినీ ఆవహించినట్టు అనిపించింది.
కానీ నిజంగా ఊహించని మలుపు, శరత్ దృష్టిలో, భోజనం తర్వాత చోటు చేసుకుంది.
వాళ్ళు స్మిత ను ఎప్పుడు కలవాలో తెలుసుకోవడానికి కార్డులు వేసే సమయం వచ్చింది.
శరత్ కార్డులు తెచ్చాడు, ఆదిని ముందుగా తీయమని చెప్పాడు. ఆది వద్దు అన్నాడు. అలసిపోయాను, టీవీలో ఒక ప్రోగ్రాం చూడాలి అన్నాడు. ఆది ఇంతకుముందు కూడా ఒకసారి స్మిత ను కలవకుండా ఉన్నాడు కాబట్టి ఇది పెద్ద ఆశ్చర్యం కలిగించలేదు.
కానీ రంజిత్ కు అవకాశం ఇచ్చినప్పుడు, అతను వెనకాడాడు. చివరకు ఈ రాత్రి తాను కూడా వెళ్లడం లేదని చెప్పాడు. అప్పుడు శరత్ నిజంగా ఆశ్చర్యపోయాడు.
"ప్రతి రాత్రి పడుకోవాల్సిన అవసరం నాకు లేదు," అని రంజిత్ అన్నాడు. "నేను ఎవరికీ నిరూపించాల్సిన పని లేదు. నాకు మూడ్ లేదు, అంతే. ఇది వెకేషన్ కదా? వెకేషన్లో అప్పుడప్పుడు ఖాళీగా కూర్చోవడం తప్పు కాదు. రాహుల్ కి ఆసక్తి ఉంటే, నేను సాలిటైర్ (పేకలో ఒక రకమైన ఆట) ఆడతాను, లేదంటే రమ్మీ ఆడతాను."
శరత్ రాహుల్ కి కార్డులు ఇచ్చాడు, కానీ అతను పట్టించుకోకుండా రంజిత్ వైపు తిరిగాడు. "రంజిత్, నన్ను బాగా ఊరిస్తున్నావు. నిన్న కొన్ని చేతుల్లో నీకు లక్ కలిసొచ్చింది. ఈరోజు నీకు ఓటమి రుచి చూపిస్తాను."
"సరే, ప్రయత్నించు."
రాహుల్ ఆలోచించాడు, శరత్ ఆశ్చర్యపోతూ చూస్తున్నాడు. తర్వాత అతను శరత్ ఇస్తున్న కార్డుల వైపు చూశాడు. "నాకు తెలియదు. తర్వాత ఆడదాం. నేను నా టర్న్ తీసుకుంటాను. అలవాటు అయిపోయింది. బెడ్రూమ్లో ఉంది కదా, ఎందుకు కాదనాలి?"
"నిన్ననే కదా అంతగా నచ్చలేదని చెప్పావు," అన్నాడు రంజిత్. "ఒక రాత్రి మానేస్తే ఏం కాదు. నేను ఎలా చేస్తున్నానో, నువ్వు కూడా అలాగే చెయ్యొచ్చు."
"నేను నిన్నటిలాగే ఉన్నాను. అది అక్కడ ఉంది కాబట్టి, ఎందుకు వదులుకోవాలి అనిపించింది. వ్యాయామం లాగా అనుకో. నువ్వు నడిచావు కదా, రంజిత్. నేను కూడా నా వర్కవుట్ చేస్తున్నాను, అంతే."
"సరే, నీ ఇష్టం."
రాహుల్ శరత్ వైపు చూసి అన్నాడు, "నువ్వేం చేస్తున్నావు? వెళ్తున్నావా?"
"ఖచ్చితంగా," అన్నాడు శరత్. "నాకు ఆమెను చూడాలని ఉంది. మీలాగా నేను ఫీల్ అవ్వట్లేదు."
"సరే, వెర్రోడా," అన్నాడు రాహుల్. "నువ్వు మాత్రమే ఆమె కోసం పడిపోతున్నట్టు యాక్ట్ చేస్తున్నావు — అయితే నిజం చెప్పాలంటే నేను నమ్మను. నువ్వు ముందు వెళ్ళు. డ్రా వేయాల్సిన పని లేదు. నాకు మూడ్ ఉంటే నేను తర్వాత వస్తాను."
శరత్ ముందుకు వెళ్ళాడు. స్మిత ను సందర్శించాడు. ఆమెను ఎప్పటిలాగే మరింత ఆతిథ్యంగా మరియు బహిర్ముఖంగా కనుగొన్నాడు. ఆమె అతనికి అందించిన లైంగిక ఆనందం కోసం అతని నిరంతరం పెరుగుతున్న ప్రేమతో పాటు ప్రశంసలతో బయటికి వచ్చాడు.
తిరిగి వచ్చేసరికి రాహుల్, రంజిత్ తో రమ్మీ ఆడుతూ కనిపించాడు.
"ఆమె మీదే," అని శరత్ అయిష్టంగా చెప్పాడు.
"ఆఁ," అన్నాడు రాహుల్. "చూద్దాం. నన్ను ఇప్పుడు డిస్టర్బ్ చేయకు."
కాసేపటి తర్వాత, అతను రమ్మీ గెలిచి డబ్బులు సంపాదించాడు. సాయంత్రం మొదటిసారి అతను చాలా ఉత్సాహంగా ఉన్నాడు. అతను ఇంకో ఆట ఆడాలని అనుకున్నాడు, కానీ శరత్ స్మిత ఎదురు చూస్తోందని గుర్తు చేశాడు. అతను వెళ్ళకపోతే, ఆమెకు చెప్పాలని, అప్పుడైనా ఆమె నిద్ర మాత్ర వేసుకుని పడుకుంటుందని శరత్ అన్నాడు.
"ఛీ," అన్నాడు రాహుల్ లేస్తూ. "ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి చేయాల్సిందే. నన్ను ఎందుకు ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వరు?"
శరత్ కు ఇది అర్థం కాలేదు. "రాహుల్, నువ్వు అక్కడికి వెళ్లొద్దు. నీ కార్డు ఆట ఆడుకో. మాత్ర వేసుకోమని నేను చెప్తాను."
"నేను ఏం చేయాలో, ఏం చేయకూడదో నాకు చెప్పొద్దు," రాహుల్ కోపంగా అన్నాడు. "నన్ను వదిలేయ్." రంజిత్ తో అన్నాడు, "రంజిత్, పేకని పంచుతూ వుండు. నేను ఇప్పుడే వస్తా."
అతను తన పర్యవేక్షణ అధికారిని కలవాల్సిన ఖైదీలా మాస్టర్ బెడ్రూమ్కి వెళ్ళిపోయాడు.
ఒక గంట తర్వాత అతను తిరిగి వచ్చాడు, అప్పటికీ కోపంగానే ఉన్నాడు, చిరాకు పడుతూ, శరత్ ను చూస్తూ, శరత్ తనను బలవంతంగా ఏదో చేయమని చెప్పినట్టు చూస్తున్నాడు.
"ఎలా ఉంది?" రంజిత్ అడిగాడు.
"చెప్పడానికి ఏముంది? నీకు తెలుసుగా. అదే పాత కథ. చీకట్లో పిల్లులన్నీ ఒకేలా ఉంటాయని గుర్తుపెట్టుకో. ఆదీ, టీవీ షో అయిపోయింది కాబట్టి, మనం నలుగురం కలిసి హార్ట్స్ గేమ్ ఆడదామా?"
శరత్ చూశాడు, వాళ్ళు ఇంకా హార్ట్స్ ఆడుతున్నారు. మొదట్లో కొంచెం ఉత్సాహంగా మొదలైన ఆట, తర్వాత అందరికీ విసుగు తెప్పించింది. వాళ్ళ మొహాల్లో ఆసక్తి లేదు, సరిగ్గా ఆడట్లేదు.
శరత్ ను కలవరపెడుతున్నది స్మిత్ పట్ల వాళ్లకి పెరుగుతున్న నిర్లక్ష్యం (అతనికి దాని గురించి పెద్దగా పట్టించుకోలేదు - నిజానికి, ఆమెను తన సొంతం చేసుకునే తన కలను అతను ఆస్వాదించవచ్చు) ఇంకా వాళ్ల ప్రవర్తనలో ఒక రకమైన నిరుత్సాహం, తేడా కనిపించింది.
అభిమాన సంఘం పెద్ద సముద్రంలో దిక్కు తోచని పడవలా కొట్టుమిట్టాడుతోంది, కెప్టెన్గా అతను దాని గురించి ఆలోచించాలి.
"ఏంట్రా బాబు, ఎంతసేపటి నుండి ఆడుతున్నావ్," రాహుల్ విసుక్కున్నాడు. "నీ వంతు వచ్చింది. డైమండ్ ఉంటే వెయ్యి."
కాస్త శ్రద్ధగా ఆడుదామని శరత్ మళ్ళీ వాళ్ళతో కలిశాడు.
మళ్ళీ ఇంకో గేమ్, ఇంకో గేమ్... రాహుల్, రంజిత్, ఆది రోబోట్లా సైలెంట్గా ఆడుతుంటే శరత్ కి విసుగొచ్చింది.
రాహుల్ కి కార్డులు కలిపే వంతు వచ్చింది. కలిపేస్తూ సడన్గా డెక్ని గట్టిగా కొట్టి, పిడికిలిలో పట్టుకుని పక్కన పెట్టేశాడు. టేబుల్పై చేతులు పెట్టి మిగతావాళ్లని చూశాడు.
రాహుల్ సీరియస్గా ఉన్నాడు. "కార్డులు పక్కన పెట్టండి," అన్నాడు. "ఈరోజు చెప్పాల్సిన ముఖ్యమైన విషయం ఒకటి ఉంది. రోజంతా నా మైండ్లో తిరుగుతోంది. ఇప్పుడు చెప్పేస్తా. మనం ఇక్కడికి వచ్చినప్పటి నుండి ఇదే చాలా ముఖ్యం."
రాహుల్ ఏం చెప్తాడా అని శరత్ టెన్షన్గా ఎదురుచూస్తున్నాడు.
"ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్, రాహుల్ ?" రంజిత్ కంగారుగా అడిగాడు.
"నేను చెప్పేది అందరికీ నచ్చకపోవచ్చు, కానీ నేను చెప్తాను. ఇది స్వేచ్ఛా దేశం." రాహుల్ కళ్ళు ఒకరి నుండి మరొకరికి తిరిగి, చివరకు శరత్ పై ఆగాయి. "మీరు వింటే, నాతో ఏకీభవిస్తారని నేను అనుకుంటున్నాను. ఈ పనిని సార్థకం చేసే ఒక విషయం నేను ప్రతిపాదిస్తాను. వినడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా?"
"చెప్పు, రాహుల్," ఆది అన్నాడు.
రాహుల్ మొత్తం మారిపోయినట్టు కనిపించాడు. అతనికి షాక్ కొట్టినట్టు, ఉన్నట్టుండి ప్రాణం వచ్చినట్టు, యాక్టివ్గా తయారైనట్టు ఉన్నాడు.
"నిన్న రాత్రి నేను నీతో ఏం చెప్పానో గుర్తుందా," అన్నాడు. "బెడ్రూమ్లో ఉన్న సెక్స్ గాడెస్ గురించి. గుర్తుందా?"
"ఆమెతో నీకు విసుగొచ్చిందని అర్థం," ఆది అన్నాడు.
కానీ శరత్ వింటూ, ఇంకో విషయం గుర్తుచేసుకున్నాడు, నిన్న రాత్రి రాహుల్ ఏం చెప్పాడో, అసలు విషయం ఏమిటో అర్థం చేసుకున్నాడు, వెంటనే భయపడ్డాడు.
"నేను ఆమెతో విసిగిపోవడం మాత్రమే కాదు," రాహుల్ అన్నాడు, "ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. ఒకటే విషయం మళ్ళీ చెప్పడం నాకు నచ్చదు. అందుకే క్లుప్తంగా చెప్తాను. మీకు అర్థమవుతుందని తెలుసు. ఆమెతో విసుగు చెందడం ఒక కారణం మాత్రమే. నిజమే, నాకు ఆ అమ్మాయితో విసుగొచ్చింది. చాలాసార్లు ఆమెతో పడుకున్న తర్వాత ఏ అబ్బాయికైనా అలాగే ఉంటుంది. కొంతసేపటికి బోర్ కొట్టేస్తుంది. కానీ నాకు విసుగొచ్చింది అది మాత్రమే కాదు. నిజం చెప్పాలంటే, ఈ పాడైపోయిన చోట ఇరుక్కుపోవడం నాకు విసుగొస్తోంది. రోజూ అవే గోడలు, చేయడానికి ఏమీ లేదు, ఎక్కడికీ వెళ్లడానికి లేదు. రోజూ అదే నాసిరకం తిండి తినడం విసుగు తెప్పిస్తోంది. ఇంకా చెప్పాలంటే, మీకు కోపం రాకపోతే, మీ ముగ్గురితోనూ నాకు విసుగొస్తోంది. రోజూ అవే మొహాలు చూడటం ఎవరికైనా విసుగొస్తుంది. మీకు కూడా అలాగే అనిపిస్తుందని అనుకుంటున్నాను."
"నేను ఇలాంటి జీవితానికి అలవాటు పడ్డాను," రంజిత్ అన్నాడు, "నేను ప్రతి సంవత్సరం నా స్నేహితులతో వేటకు, చేపల వేటకు వెళ్తుంటాను."
"అతను ఏం చెప్తున్నాడో నాకు అర్థం అవుతోంది," ఆది రంజిత్ తో అన్నాడు.
"నాకూ అర్థం అవుతోంది. అతనికి క్యాబిన్ ఫీవర్ వచ్చింది." రంజిత్ రాహుల్ వైపు చూశాడు. "ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావ్, రాహుల్ ?"
"ఇదిగో నేను మళ్ళీ మిలటరీ లో ఉన్నట్టే ఉంది," రాహుల్ అన్నాడు, "వారాల తరబడి అవే వ్యక్తులతో కలిసి ఉండటం. చాలా చిరాకుగా ఉంది. మళ్ళీ అది అనుభవించకూడదని అనుకున్నాను. కానీ ఇక్కడ మళ్ళీ అదే పరిస్థితి. నన్ను బంధించినట్టు అనిపిస్తోంది. నాకు చాలా చిరాకుగా ఉంది. అందుకే నేను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను. చాలు. దీన్ని ఎలాగైనా ముగించాలి, చేయాల్సింది చేసి, ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోయి మామూలు జీవితం గడపాలి." అతను తన చేతిని పైకి ఎత్తాడు. "ఒక పెద్ద తేడాతో. నేను మామూలు జీవితం గడపాలి. కానీ ఇంతకుముందులా కాదు, నేను ఎలా అనుకున్నానో అలా."
ఆది తన లావు కళ్లద్దాల నుండి చూస్తూ, "రాహుల్, నాకు అస్సలు అర్థం కాలేదు. నువ్వు అనుకున్నట్టుగా జీవించడం అంటే ఏమిటి?" అని అడిగాడు.
"నేను చెప్పేది," రాహుల్ నవ్వుతూ అన్నాడు, "ఇక్కడి నుండి ధనవంతుడిగా వెళ్లి, ప్రపంచంలో ఉన్న జల్సాలని అనుభవిస్తూ ఖర్చు చేయడానికి నా దగ్గర ఆ డబ్బు ఉండాలి."
"సరే, మాకూ అలానే కావాలి," ఆది నిరాశగా అన్నాడు, "కానీ నువ్వు బంగారు గనిని కనుక్కోకపోతే—"
"ఖచ్చితంగా, నేను బంగారు గనిని కనుక్కున్నాను," రాహుల్ గట్టిగా అన్నాడు, "ఆమె ఇప్పుడు మన బెడ్రూమ్లో పడుకుంది."
శరత్ సగం లేచాడు. "లేదు, అలా చేయకు - కుదరదు - మళ్ళీ మొదలు పెట్టకు—"
"నోరు మూసుకో, లేదంటే నీకు నేనే మూయిస్తా!" రాహుల్ బెదిరించాడు. మిగతా వాళ్ళని చూశాడు. "నిన్న రాత్రి నేను ఏం చెప్పానో గుర్తుందా? నిన్న రాత్రి ఎంత సీరియస్గా ఉన్నానో నాకు తెలీదు, కానీ ఈరోజు నేను దాన్ని ప్రయత్నించడం మొదలుపెట్టాను. చాలా బాగుంది, నిజంగా బాగుంది."
రంజిత్ రాహుల్ వైపు చూశాడు. "నువ్వు ఆమెను కిడ్నాప్ చేసి డబ్బులు డిమాండ్ చేయడం గురించి చెప్తున్నావా, రాహుల్ ?"
"అవును, ఖచ్చితంగా. అదే విషయం. ఇంకేమీ లేదు. ఎందుకు కాదు? ఆమె దగ్గర చాలా డబ్బు ఉంది. ఆది ఒక్కడే చెప్పలేదు, నేనూ స్వయంగా చూశాను. కొన్ని రోజుల క్రితం, నేను చెప్పినట్టు, స్మిత, నేను లైఫ్ స్టైల్ గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు, తన జీవితం ఎలా సాగుతుందో చెప్పింది. దేవుడా, ఆమెకి ఇరవై ఎనిమిదేళ్లు మాత్రమే, కానీ ఆమె ఎనభై కోట్లకి పైగా సంపాదించింది. ఇంకా నేను మీకు ఇంకో విషయం చెప్తాను—"
మిగతా వాళ్ళు ఎదురు చూస్తున్నారు.
"ఒక గంట క్రితం మాత్రమే, నేను ఆమెతో అక్కడ ఉన్నప్పుడు, నేను మరోసారి ఆ విషయాన్ని లేవనెత్తాను. ఖచ్చితంగా ఉండటానికి, సానుకూలంగా ఉండటానికి, అది కాగితపు మాటలు లేదా ప్రచార మాటలు కాదని లేదా ఆది ఒక సంవత్సరం ఇన్కమ్ టాక్స్ నివేదికలో కనుగొన్నది కాదని తెలుసుకోవడానికి. నేను ఆమె డబ్బు గురించి ఆరా తీయడం ప్రారంభించాను. నేను ఆమెను మాట్లాడేలా చేశాను. ఆ అమ్మాయి విలువ ఎంత మీకు తెలుసా? దాదాపు వంద కోట్లు, అన్నీ దాచిపెట్టినవి."
"వంద కోట్లా ?" ఆది సందేహంగా అన్నాడు. "పన్నుల తర్వాత?"
"ఖచ్చితంగా, టాక్స్లు పోగా. అంత ఆశ్చర్యపోకు. ఆమె బాగా సంపాదించడం మొదలుపెట్టినప్పటి నుండి ఈ బ్రహ్మం అనే వ్యక్తి ఆమె డబ్బును పెట్టుబడిగా పెడుతున్నాడు. ఆఫీస్ బిల్డింగ్లు, అపార్ట్మెంట్లు, చమురు, కాస్మెటిక్ కంపెనీ, రెస్టారెంట్లు ఇలా చాలా వాటిలో పెట్టుబడి పెడుతున్నాడు. ఆమె ఇప్పుడు తన స్టూడియో సంపాదన కంటే పెట్టుబడుల ద్వారానే ఎక్కువ సంపాదిస్తుందని చెప్పింది."
"అదంతా టైట్ అయిపోయి ఉంటుంది," రంజిత్ అన్నాడు.
"లేదు." రాహుల్ అన్నీ గమనించినట్టు ఉన్నాడు. "లేదు, దాని గురించి మాట్లాడుకున్నాం. ఆమె దగ్గర లిక్విడిటీ అని పిలిచేది చాలా ఉంది. అదే కదా పదం, ఆది ?"
"అవును, నిజమే. ఆమె దగ్గర డబ్బు ఉందని అర్థం."
"ఇది పన్ను రహిత బాండ్లు, స్టాక్లు, సేవింగ్స్ మరియు లోన్ కంపెనీలలో మరియు మొదలైన వాటిలో ఉంది. ఆమె అనేక బ్యాంకులలో A-వన్ క్రెడిట్ కలిగి ఉందని తేలింది. ఆమె వేలు ఎత్తడం ద్వారా ఏదైనా రకమైన నగదును పొందగలదు."
శరత్ ఇక తనను తాను నియంత్రించుకోలేకపోయాడు. "ధన్యవాదాలు, రాహుల్, కానీ స్మిత ఆర్థిక నివేదికకు మనతో సంబంధం లేదు."
"బహుశా నీతో కాకపోవచ్చు, కానీ నాతోనూ, నేను ఎలా ఆలోచిస్తున్నానో దానితోనూ చాలా సంబంధం ఉంది," రాహుల్ అన్నాడు. మళ్ళీ, అతను మిగతా వాళ్ళతో మాట్లాడాడు, శరత్ ను పట్టించుకోలేదు. "వినండి, రోజంతా నేను నిన్న రాత్రి మీకు ఏం చెప్పాలనుకున్నానో దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నాను - చెప్పడానికి సిద్ధంగా లేనప్పుడు. ఇప్పుడు సిద్ధంగా ఉన్నాను, మీరు సిద్ధంగా ఉంటే." కాసేపు ఆగాడు. "ఇక్కడ మనకు ఎంత టైమ్ ఉంది? ఏడు రోజులు, ఒక వారం మాత్రమే, హాలిడే అయిపోయేలోపు. త్వరలోనే మనం వేర్వేరు దారుల్లో వెళ్ళిపోతాం. మన పాడు జాబ్స్కి, పాత బాధలకి తిరిగి వెళ్ళాలి. మనం ఇంత కష్టపడ్డాం, ఏం మిగిలింది? ప్రపంచంలోనే ఫేమస్ అమ్మాయితో పడుకున్నామని చెప్పుకోవడం తప్ప ఏం లేదు. అది కూడా చెప్పలేం, చెప్తే చిక్కుల్లో పడతాం. మనకేం మిగిలింది? నాలుగు అరిగిపోయిన పురుషాంగాలు. అంతే. ఈ చిన్న ప్రాజెక్ట్ కోసం ఖర్చు చేసిన డబ్బుతో నాలుగు చిన్న బ్యాంక్ అకౌంట్లు. ఈరోజు నేను నాతోనే అనుకున్నాను - రాహుల్, నువ్వు ఇంత తెలివితక్కువగా ఉండకు. ఈ ట్రిప్లో ఒక మంచి, గొప్ప అనుభవం తప్ప ఇంకేమీ లేకుండా వెళ్ళిపోకు. రాహుల్, ఇది నీకు ఒకే ఒక ఛాన్స్. నీ జీవితాన్ని మార్చేసేది, నువ్వు కలలు కనేది ఏదైనా సాధించడానికి. అదేంటి? నీకు తెలుసు, నాకూ తెలుసు. అది లేనప్పుడు, దానికంటే గొప్పది ఇంకేమీ ఉండదు. తెలుసు కదా?"
"డబ్బు," రంజిత్ తనలో తాను అనుకున్నాడు.
"డబ్బు, నిజమైన దోపిడీ, జాక్పాట్," రాహుల్ ఉత్సాహంగా అన్నాడు. "చాలా మందికి ఇలాంటి పెద్ద అవకాశాలు రావు. మనం లక్కీ. మనకు రిజర్వు బ్యాంకు ట్రెజరీ పక్కనే ఉంది. ఇది జీవితంలో ఒక్కసారే వచ్చే అవకాశం. దీన్ని వదులుకుంటే, జీవితాంతం పేదలుగానే ఉంటాం. అదే నిజం. అబ్బాయిలూ, నా మాట వినండి. నా జీవితంలో, లేదా నేను చేసిన వాటిలో, నా జీవితాన్ని మార్చేసేది ఇదే. మీ జీవితాలను కూడా మారుస్తుంది, ఇంకా ఎక్కువే కావచ్చు. మీకెవరికైనా ఇంకాస్త డబ్బు అవసరం లేకపోతే తప్ప."
రంజిత్ భుజాలు పైకెత్తాడు. "సరే, ప్రతి ఒక్కరికీ డబ్బు అవసరం. మన స్థానంలో ఉన్న వ్యక్తులు, ప్రత్యేకించి వివాహం చేసుకుని పిల్లలు ఉన్నవారు, పరిస్థితులు ఇలా ఉంటే ఒక్క పైసా కూడా ఆదా చేయలేరు. నేను నా గురించి మాత్రమే మాట్లాడుతున్నాను, నేను ఎప్పుడూ వెనుకబడి ఉంటాను. వాస్తవానికి, ఇదిగో, నేను ఇప్పుడు అప్పులో ఉన్నాను. పరిస్థితులు నెమ్మదిగా ఉన్నాయి. అవి మళ్లీ ఎప్పుడు మెరుగుపడతాయో దేవుడికి తెలుసు. నేను అనారోగ్యానికి గురైతే లేదా కంపెనీతో నా సంబంధం కోల్పోతే - నేను ఎక్కడికి వెళ్లాలో నాకు తెలియదు. నేను ఖచ్చితంగా ఇబ్బందుల్లో పడతాను. ఇది నన్ను వెంటాడుతుంది, ఎల్లప్పుడూ ఒక మూలలో ఉండటం, ఎల్లప్పుడూ భద్రత గురించి చింతించవలసి రావడం."
ఇప్పుడు, ఆదినారాయణ దృష్టి కేంద్రంగా మారాడు. అతని నుదురు ముడతలు పడింది. అతని నుండి అభిప్రాయం ఆశిస్తున్నారని గ్రహించి, అతను చివరకు మాట్లాడాడు. "నా వంతుకు, రాహుల్ ప్రతిపాదనలోని ఒక అంశం నన్ను ఇబ్బంది పెడుతోంది అని నేను చెబుతాను." అతను మరో క్షణం ఆలోచించి, కొనసాగించాడు. "చూడండి, ఈ ప్రాజెక్ట్ ప్రారంభమైనప్పుడు, మీకు తెలిసినట్లుగా, నేను కొనసాగించడానికి చాలా అయిష్టంగా ఉన్నాను. కిడ్నాప్ను తీవ్రమైన నేరంగా పరిగణించడం నన్ను ఇబ్బంది పెట్టింది - అది మొదటిది - ఆ తర్వాత, అత్యాచారం మరొక తీవ్రమైన నేరంగా నన్ను ఇబ్బంది పెట్టింది. అయితే, కిడ్నాప్ ఎవరికీ తెలియకుండా జరిగిపోయింది మరియు తెలియకుండానే ఉంది కాబట్టి, ఇది మనకు వ్యతిరేకంగా అభియోగం మోపడానికి నేరంగా ప్రభావవంతంగా ఉండదు. మిస్ స్మిత చెప్పవచ్చు, మనతో లైంగిక సంబంధాలు కలిగి ఉండటానికి సహకరించింది కాబట్టి, ఎటువంటి బలవంతపు ఆరోపణలు ఉన్నప్పటికీ, ఇది అత్యాచారం ఆరోపణతో మనపై అభియోగం మోపబడే అవకాశాన్ని తొలగించినట్లు అనిపించింది. సంక్షిప్తంగా, మన స్థానం గురించి నేను తేలికగా భావించాను. ఇది మన వెనుక ఉన్న తర్వాత, మిస్ స్మిత మనం ఎవరో తెలుసుకోవడానికి లేదా మనల్ని ఇరికించడానికి ఎటువంటి మార్గం లేదని మరియు ఈ రెండు వారాలు ఎప్పుడూ జరగనట్లే ఉంటుందని నేను ఊహించగలిగాను. మనం అనుభవం పొంది ఉంటాము, అయినప్పటికీ భయం లేకుండా మన జీవితాలను ఇంతకు ముందు ఉన్నట్లే కొనసాగించవచ్చు. అయితే, రాహుల్ ప్రతిపాదన మన ప్రస్తుత స్థానానికి కొత్త వెలుగును తెస్తుంది."
"ఖచ్చితంగా, చేస్తుంది," రాహుల్ అన్నాడు. "ఇది మనల్ని బాగా డబ్బున్న వాళ్ళుగా చేస్తుంది."
"కానీ దీనికి కూడా ఒక ధర ఉంటుంది," ఆది అన్నాడు. "మనం మొదట కిడ్నాప్ చేశామని ఒప్పుకోవాలి. ఇప్పుడు, మిస్ స్మిత ను బలవంతంగా నిర్బంధించామని చెప్పడానికి ఎలాంటి సాక్ష్యం లేదు. కానీ మనం డబ్బు డిమాండ్ చేస్తూ ఆమె మన దగ్గర ఉందని ఒక ఉత్తరం రాస్తే, వెంటనే ప్రపంచానికి తెలిసిపోతుంది, ఒక నేరం జరిగిందని, మిస్ స్మిత ను క్రిమినల్స్ కిడ్నాప్ చేశారని."
"ఆ విషయం బయటకు తెలియకపోవచ్చు," రంజిత్ అన్నాడు. "స్మిత మేనేజర్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దగ్గరికి వెళ్ళడానికి ధైర్యం చేయడు. అతను ఆమె భద్రత గురించి భయపడతాడు. మనం ఇది చేస్తే, దీన్ని ప్రైవేట్గానే ఉంచొచ్చు అని నాకు అనిపిస్తోంది."
"అవును కావచ్చు, కాకపోవచ్చు," ఆది అన్నాడు. "నువ్వు చెప్పింది నిజమేనేమో. డబ్బు డిమాండ్ చేస్తూ ఉత్తరం అందినప్పటి నుండి, ఒక నేరం జరిగిందని, క్రిమినల్స్ ఉన్నారని ఎవరికైనా తెలుస్తుంది."
"అయితే ఏంటి?" రాహుల్ అన్నాడు. "ఉత్తరం తీసుకునేవాడు, బ్రహ్మం, వాడు బాగా భయపడతాడు. వాడు ఏం చేయడు. మనం ఇప్పుడు ఉన్నంత సేఫ్గానే ఉంటాం. కాకపోతే ఇంకా రిచ్ అవుతాం, చాలా రిచ్ అవుతాం. నువ్వు రిచ్ అవ్వాలనుకోవడం లేదా, ఆది ?"
"నాకు ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో డబ్బు చాలా అవసరమని ఒప్పుకుంటాను," ఆది అన్నాడు. "కానీ డబ్బు రావాలంటే ఇంకా రిస్క్ తీసుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదు. నాకైతే ఉన్నది ఉన్నట్టు వదిలేయడమే మంచిది అనిపిస్తోంది."
శరత్ తన అసమ్మతిని దాచడానికి ప్రయత్నించలేదు. "నేను ఆమెను డబ్బు కోసం పట్టుకోవడం గురించి నా అభిప్రాయం మారలేదని మీకు ముందే చెప్పేస్తాను. నువ్వు ఆమెపై దాడి చేసిన రాత్రి నీ ప్రవర్తనను నేను ఎంత వ్యతిరేకించానో, దీన్ని కూడా అంతే వ్యతిరేకిస్తున్నాను, రాహుల్. నేను బలవంతాన్ని వ్యతిరేకించాను. ఇప్పుడు డబ్బు కోసం పట్టుకోవడాన్ని కూడా వ్యతిరేకిస్తున్నాను. నాకు అలాంటి డబ్బు వద్దు. మనం డబ్బు గురించి మాట్లాడటం ఆపేయాలి. మనం దీనిలోకి దిగడానికి అది కారణం కాదు."
"నాకు అంత నమ్మకం లేదు," రాహుల్ అన్నాడు. "బహుశా అందుకే మనం నిజంగా దీనిలోకి దిగాం, కానీ మనం ఎప్పుడూ మనకు లేదా ఒకరికొకరికి ఒప్పుకోం. అంటే, నువ్వు కిడ్నాప్ చేస్తే, కిడ్నాప్ అంటే డబ్బు డిమాండ్ చేయడమే అని నీకు తెలుసుండాలి. అవి రెండూ కలిసే ఉంటాయి. బహుశా అదే రహస్యంగా మనలో ప్రతి ఒక్కరిలోనూ ఉండిపోయింది. ఇప్పుడు, నేను దాన్ని బయటపెట్టి, సరే అని చెప్పడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. మనం సగం పని చేశాం, ఇప్పుడు మిగతాది చేద్దాం. మనం అర్హులైన పెద్ద మొత్తాన్ని సులభంగా పొందుదాం... ఆది, నన్ను నమ్ము, ఇందులో ఎలాంటి రిస్క్ లేదు. నిజమైన రిస్క్, ఆమెను పట్టుకోవడం, తీసుకెళ్ళడం, దాచడం, అది అయిపోయింది. మిగిలింది మన బోనస్ పొందడానికి మామూలు పేపర్ వర్క్ మాత్రమే. అంటే, ఆలోచించు, ఏం చేయాలి? ఆమెతో ఒక ఉత్తరం రాయించాలి - బహుశా రెండు ఉత్తరాలు, చూద్దాం - వాళ్ళు అది ఆమె చేతిరాత అని గుర్తించి, ఇది నిజమైన ఉత్తరమని తెలుసుకుంటారు. బ్రహ్మం ను డబ్బు సర్దుబాటు చేయమని, ఎక్కడ, ఎప్పుడు మన కోసం వదిలిపెట్టాలో చెప్పమని, ఆమెను సజీవంగా చూడాలనుకుంటే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు చెప్పవద్దని లేదా ఎలాంటి కుయుక్తులు చేయవద్దని ఆమె చెబుతుంది. అతను ఆమె మాట వింటాడు. అతను రిస్క్ తీసుకోడని నువ్వు నమ్మొచ్చు. ఎందుకంటే అతను ఆమెను క్షేమంగా తిరిగి పొందాలనుకుంటున్నాడు. భగవంతుడా ! ఆమె అతని పెద్ద పెట్టుబడి. అతను ఆమె ద్వారా చాలా సంపాదిస్తాడు. అతను తన స్వంత ప్రయోజనాలను దెబ్బతీయడు. మరియు నేను నీకు చెప్పినట్లు - ఆమె స్వయంగా నాకు చెప్పింది - డబ్బు అక్కడే ఉంది, అందుబాటులో ఉంది. ఆమె దగ్గర చాలా ఉంది, ఆమెకు అది కూడా తెలీదు."
రంజిత్ ఆలోచనలు ముందుకు సాగాయి. "రాహుల్, నువ్వు ఆమెకు ఎంత అడగాలనుకుంటున్నావ్?"
రాహుల్ నవ్వాడు. తర్వాతిది ఒక్కొక్క పదం రుచి చూస్తూ అన్నాడు. "అయిదు. అయిదు కోట్లు నగదు రూపంలో."
రంజిత్ చిన్నగా విజిల్ వేశాడు. "అంత ఎక్కువగానా?"
"మంచి రౌండ్ ఫిగర్, కదా?" రాహుల్ అన్నాడు. "అయిదు కోట్లను నలుగురికి పంచితే ఒక్కొక్కరికి కోటీ పాతిక వస్తుంది." అతను తల తిప్పి అన్నాడు. "నీకు ఎలా అనిపిస్తోంది, ఆది ? కోటీ పాతిక టాక్స్ లేకుండా వస్తే బాగుంటుందా?"
ఆది కొద్దిగా కదిలిపోయాడు. గట్టిగా మింగేసాడు. "ఎవరికి వద్దు? ఇది చాలా డబ్బు, నిజం. ఇది నా జీవితాంతం నాకు భద్రత ఇస్తుంది. ఇది - ఇది సురక్షితంగా చేయగలరని నమ్ముతున్నారా?"
"ఖచ్చితంగా."
"అది నిజమని నాకు తెలిస్తే చాలు—" ఆది అన్నాడు.
"నేను గ్యారంటీ ఇస్తున్నాను, ఆది. ఇది బ్యాంకు లాగే. చూడండి, నేను మిమ్మల్ని ఇంత దూరం చెమట చిందించకుండా తీసుకువచ్చాను. మిగతాది నేను చూసుకుంటాను. నన్ను బెడ్రూమ్లో వున్న మన బ్లూ చిప్ను మార్చుకోనివ్వండి, మనం ఇంటికి వెళ్లి రిటైర్ అయిపోవచ్చు."
"రాహుల్, కొంత మామూలు జ్ఞానం మిగిలి ఉన్నప్పుడే నా మాట వినండి," శరత్ అతనిని వేడుకున్నాడు. "మనం అలాంటి కిడ్నాపర్లం కాదు. మనం ఆ రకం కాదు. మనం నేరస్తులం కాదు, లేదా అలాంటి ఎవరూ కాదు. మనలో ఎవరూ కేవలం నగదు కోసం దీనిలోకి ప్రవేశించలేదు. మనం ఒక రొమాంటిక్ అనుభవం కోసం దీనిలోకి ప్రవేశించాము. మరియు మనం ఆ అనుభవాన్ని పొందుతున్నాము—"
"నువ్వు ఎప్పుడైనా నీ బ్యాంక్ అకౌంట్లో అనుభవాన్ని దాచుకోగలవా?" రాహుల్ అన్నాడు.
"మనం కిడ్నాపర్లం కాదు, డ్యామ్ ఇట్."
రాహుల్ నవ్వాడు. "కిడ్నాపర్లు పట్టుబడతారు. మనం పట్టుబడలేదు, పట్టుబడం కూడా. నిజానికి, నేను చెప్పే చివరి పని చాలా సులువు."
"రాహుల్ చెప్పింది నిజమే," రంజిత్ ఒప్పుకున్నాడు. "చివరిది మన చేతుల్లోనే ఉంది. మనం ఎవరితో మాట్లాడినా వాళ్ళు మన మాట వినాల్సిందే. దీని గురించి ఇంకాస్త ఆలోచించొచ్చు."
"అవును," రాహుల్ సంతోషంగా అన్నాడు. "మనం కూర్చుని దాని గురించి పూర్తిగా చర్చించుకుందాం. తర్వాత ఓటు వేద్దాం. మీరందరూ ఓకేనా?"
రాహుల్ ప్రతిపాదన యొక్క లాభాలు మరియు నష్టాలను అంచనా వేయాలని పరస్పరం అంగీకరించారు.
వారు మాట్లాడారు, మొదట ఒకరు, తర్వాత మరొకరు, డెబ్బై నిమిషాల పాటు టేబుల్ చుట్టూ తిరుగుతూ. ఆ సమయం ముగిసే సమయానికి, లాభాలు మరియు నష్టాలు పూర్తిగా చర్చించబడ్డాయి.
"మనం అన్ని విషయాల గురించి మాట్లాడాం అని అనుకుంటున్నాను," రాహుల్ అన్నాడు. "నేను ఓటు వేయడానికి రెడీగా ఉన్నాను."
"గుర్తుంచుకోండి, మన కొత్త రూల్ ప్రకారం," రంజిత్ అన్నాడు. "ఎక్కువ మంది ఓటు వేస్తే అది పాస్ అవుతుంది లేదా ఫెయిల్ అవుతుంది. టై అయితే ప్రతిపాదన రద్దు అవుతుంది. అభిమాన సంఘం ఓటింగ్ మొదలు పెట్టాలని నేను చెబుతున్నాను. నువ్వు ఏం ఓటు వేస్తావ్, రాహుల్ ?"
"ఏం అనుకుంటున్నావ్? నేను దీనికి పూర్తిగా సపోర్ట్ చేస్తున్నాను. నేను ఎస్ అంటున్నాను, తప్పకుండా!"
"నువ్వు ఏం చెప్తావ్, శరత్ ?"
"లేదు. ఖచ్చితంగా లేదు."
"సరే, నేను కూడా ఓటు వేస్తాను - రంజిత్ ఎస్ అంటాడు. అంటే విమోచనకు ఇద్దరు, వ్యతిరేకంగా ఒకరు. అంతా ఆదినారాయణ పైనే ఆధారపడి ఉంది. నువ్వు ఏం చెప్తావ్, ఆది ?"
"గుర్తుంచుకో, ఆది," రాహుల్ అన్నాడు, "నీ జేబులో కోటీ పాతిక ఉంటాయి. ఎస్ అని చెప్తే నీకు వచ్చేస్తాయి." నవ్వుతూ అన్నాడు. "టాక్స్ లేకుండా, ఆది, కోటీ పాతిక టాక్స్ లేకుండా."
"లేదు, లేదు అని చెప్పు, ఆది," శరత్ బతిమిలాడాడు. "మమ్మల్ని క్రిమినల్స్ చేయకు. నీ లేదు ఓటు ఈ చెత్త ప్రతిపాదనను ఆపేస్తుంది."
ఆది కళ్ళద్దాల వెనుక కళ్ళు నిరంతరం కదుపుతూ, రాహుల్ నుండి శరత్ కు, మళ్ళీ రాహుల్ ని చూస్తున్నాడు.
"ఆది, నువ్వు ఒక నిర్ణయం తీసుకోవాలి," రంజిత్ అన్నాడు. "చెప్పు. అవునా, కాదా?"
ఆది ఏదో చెప్పాలనుకున్నాడు. అతని నోరు కాదని చెప్పినట్టుగా తెరిచింది, కానీ వెంటనే, అతని పొడి గొంతుతో, "అవును!" అని అనేశాడు.
రంజిత్, రాహుల్ చప్పట్లు కొడుతూ పైకి లేచారు.
"మూడు ఓట్లు అనుకూలంగా, ఒకటి వ్యతిరేకంగా!" రాహుల్ అన్నాడు. "ఇదిగో, తేలిపోయింది! మనం రిచ్ అయిపోయాం!"
ఓడిపోయిన, బాధాకరమైన శరత్ టేబుల్ నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. వేడుకను బాధగా చూస్తూ, అది తగ్గే వరకు ఆగాడు.
గదిలో నిశ్శబ్దం అయిన తర్వాత, శరత్ మాట్లాడాడు. రాహుల్ తో అన్నాడు. "నేను ఇంక వాదించదల్చుకోలేదు. అయిపోయింది. ఒక విషయం మాత్రం పక్కా. స్మిత సహకారం లేకుండా నువ్వు ఈ డబ్బు వ్యవహారంలో ఎక్కువ దూరం వెళ్లలేవు."
"ఖచ్చితంగా, మనకు ఆమె సహకారం అవసరం," రాహుల్ అంగీకరించాడు.
"ఒకవేళ మీరు ఆమెను అడిగితే ఆమె సహకరించడానికి నిరాకరిస్తే?"
రాహుల్ పెద్దగా నవ్వి, కన్ను కొట్టాడు. "నేను మీకు హామీ ఇస్తున్నాను, అది జరగదు."
"మీకు ఎలా తెలుసు?"
రాహుల్ నవ్వు మరింత విస్తరించింది. "ఎందుకంటే నేను ఈ రాత్రి అక్కడ ఉన్నప్పుడు ఆమెను ఇప్పటికే అడిగాను. సమస్య లేదు. ఆమె వెంటనే అంగీకరించింది. ఆమె సహకరిస్తుంది."
"నువ్వు, ఆ లేఖ రాయడానికి ఆమె అంగీకరించిందని చెబుతున్నావా ?"
"రెండున్నాయి," రాహుల్ అన్నాడు, తన కోసం డ్రింక్ పోసుకుంటూ. "అది ఎంత ఈజీనో చూస్తే నువ్వు షాక్ అవుతావ్. నేను ఆమెతో చెప్పాను, చెల్లెమ్మా, బ్రహ్మం కు డబ్బు సర్దుబాటు చేయమని రాయాలి, తర్వాత ఎక్కడ వదిలిపెట్టాలో రాయాలి. మన దగ్గర ఆమె ఉందని నిరూపించడానికి ఆమె చేతిరాతతో ఉత్తరాలు కావాలని చెప్పాను. ఆమె కాసేపు నాతో ఆటలు ఆడింది. 'నేను ransom లేఖలు రాయకపోతే?' అంది. నేను, 'బంగారం, విషయం నీకు క్లియర్ గా చెప్తాను. పంపడానికి నీ చేతితో రాసిన ఉత్తరం లేకపోతే, నిన్ను పట్టుకున్నామని చెప్పడానికి నీ చేతినే పంపాల్సి వస్తుంది' అన్నాను." నవ్వుతూ అన్నాడు. "ఆ తర్వాత ఏం ఇబ్బంది లేదు."
శరత్ దిగ్భ్రాంతుడై నిలబడ్డాడు.
రాహుల్ తల ఊపాడు. "ఇంకా నేర్చుకోవాల్సి ఉంది, కుర్రాడా. ఆడవాళ్ళని ఎలా డీల్ చేయాలో నీకు తెలియదు." గ్లాసు పైకెత్తి అన్నాడు. "మనకి, మన మొదటి కోటీ పాతికకి ఇదిగో."
***
శరత్, రంజిత్ కు మూడు కార్డులు పడేసి, ఆది ఇచ్చిన మూడు పెద్ద కార్డులు తీసుకుంటున్నప్పుడు, అతని మనసు ఆట మీద లేదు.
అతను ఆ రోజు గురించి ఆలోచించాడు. చూడడానికి ఈ శుక్రవారం కూడా మిగతా రోజుల లాగే ఉంది. కానీ ఏదో తేడా అతన్ని కలవరపెడుతోంది.
అందరూ ఆలస్యంగా నిద్రపోయారు, అందులో ఆశ్చర్యపోవాల్సింది ఏమీ లేదు. మధ్యాహ్నం అంతా నీరసంగా గడిపారు. ఆదినారాయణ లివింగ్ రూమ్లో టీవీ చూస్తూ నిద్రపోయాడు. రంజిత్ తన డబుల్ బారెల్ షాట్గన్ ను శుభ్రం చేసి చిన్నపాటి హైకింగ్కి వెళ్ళాడు. రాహుల్ ఎప్పటిలాగే రెస్ట్ లేకుండా సిగరెట్లు తాగుతూ, చెక్కతో ఏదో చేస్తూ, మోటార్ సైకిల్ తో తిరుగుతూ, tequila షాట్స్ వేస్తూ ఉన్నాడు. శరత్ మాత్రం వరండాలో హాయిగా కూర్చుని ఒక నవల చదివి పూర్తి చేశాడు.
ఇప్పుడు శరత్ మనస్సు భోజనానికి ముందు మరియు భోజన సమయంలో జరిగిన విషయాలపై తిరుగుతోంది.
ఈ రోజు వరకు, వారు ఆ గంటలలో అదే దినచర్యను గమనించారు. వారు ఎల్లప్పుడూ లివింగ్ రూమ్లో డ్రింక్ కోసం సమావేశమయ్యారు. వారి గతం, వారి పని గురించి చాట్ చేసారు, కథనాలను మార్పిడి చేసుకున్నారు. రాహుల్ నిరంతరం అత్యంత వాక్చతుర్యం గల సంభాషణకర్తగా ఉన్నాడు. కాశ్మీరు లో మిలిటరీ లో తన సాహసాల గురించి లేదా వివిధ మహిళలతో అతని లైంగిక విన్యాసాల గురించి లేదా అధికారులు లేదా ధనవంతులైన వ్యక్తులతో అతని తీవ్రమైన ఘర్షణల గురించి తన ముతక పద్ధతిలో గుర్తు చేసుకున్నాడు. ఏదో ఒక సమయంలో, అతని మోనోలాగ్ల సమయంలో, వారిలో ఒకరు లేదా ఇద్దరు వంట చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్ళేవారు. అప్పుడు వారు తమ ఆహారాన్ని ఆత్రంగా తినేవారు. భోజనం తర్వాత స్మిత తో ఆ సాయంత్రం సందర్శనల క్రమాన్ని నిర్ణయించడానికి కార్డులు వేసే ఆచారాన్ని పాటించేవారు. డ్రాను అనుసరించి, వారు వెళ్ళేవారు — డ్రా విజేత మొదట — స్మిత తో తమను తాము లాక్ చేసుకోవడానికి కారిడార్లోకి వెళ్ళేవారు.
నాలుగు రోజుల క్రితం ఒకసారి మాత్రమే ఈ నమూనా కొద్దిగా మారింది. అది ఆది విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి మరియు తన శక్తులను పునరుద్ధరించుకోవడానికి స్మిత ను సందర్శించకూడదని నిర్ణయించుకున్న ఒక సాయంత్రం.
కానీ ఈ రాత్రి, ఆ నమూనా గణనీయమైన స్థాయిలో మార్చబడింది. చర్చించబడని ప్రవర్తనలో మార్పు ఇప్పుడు అతనిని కలవరపెడుతోందని శరత్ ఊహించాడు.
సాయంత్రం ప్రారంభంలో, భోజనానికి ముందు, రాహుల్ తన అలవాటు కంటే ఎక్కువ టకీలాను సేవించాడు. ఇది అతను మధ్యాహ్నం చేసిన తాగుడుకు అదనంగా, మరియు సంభాషణలో ఆధిపత్యం చెలాయించడానికి బదులుగా, అతను అస్వాభావికంగా నిశ్శబ్దంగా మరియు చింతామగ్నుడిగా ఉన్నాడు. అంతేకాకుండా, అతను భోజన సమయం వరకు వేచి ఉండలేదు. కానీ ఎటువంటి కారణం చెప్పకుండా అతను వారిని విడిచిపెట్టి స్పేర్ రూమ్కు వెళ్ళాడు, ఇది ఈ వారం అతని బెడ్రూమ్. సాధారణంగా, రాహుల్ సంభాషణను నడిపించనప్పుడు, రంజిత్ ఆ బాధ్యత తీసుకునేవాడు. తన స్పష్టమైన జోకులతో నిశ్శబ్దాన్ని ఉల్లాసపరిచేవాడు. కానీ ఈ సాయంత్రం, రాహుల్ లివింగ్ రూమ్ నుండి వెళ్లిపోయిన తర్వాత, మైదానం ఖాళీ అయిన తర్వాత, రంజిత్ తన స్వరాన్ని పెంచడానికి చాలా అంతర్ముఖంగా ఉన్నాడు. భోజనం సిద్ధం చేయడానికి సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆది, చాలా తరచుగా శరత్ లేదా రంజిత్ కు సహాయం చేయడానికి స్వచ్ఛందంగా ముందుకు వచ్చేవాడు, వంటగదిలో శరత్ తో చేరడానికి ఎలాంటి శ్రద్ద చూపలేదు. అతను తన డ్రింక్తో సోఫాపై ఉండి, ప్యాడ్పై గీతలు వేస్తూ ఉండిపోయాడు.
భోజనం కూడా కాస్త తేడాగా అనిపించింది. రాహుల్, రంజిత్ ఇద్దరూ బాగా తినేవారు, కానీ ఈరోజు మాత్రం ఏదో తిన్నామంటే తిన్నట్టుగా తిన్నారు, అసలు ఆసక్తి చూపించలేదు. శరత్ కు ఇది చాలా వింతగా అనిపించింది. అతను ఎంతో రుచికరమైన మటన్ బిర్యానీ చేశాడు, అది రాహుల్ కి చాలా ఇష్టం. కానీ రాహుల్ కొంచెం మాత్రమే తిన్నాడు. ఏదో తెలియని నీరసం అందరినీ ఆవహించినట్టు అనిపించింది.
కానీ నిజంగా ఊహించని మలుపు, శరత్ దృష్టిలో, భోజనం తర్వాత చోటు చేసుకుంది.
వాళ్ళు స్మిత ను ఎప్పుడు కలవాలో తెలుసుకోవడానికి కార్డులు వేసే సమయం వచ్చింది.
శరత్ కార్డులు తెచ్చాడు, ఆదిని ముందుగా తీయమని చెప్పాడు. ఆది వద్దు అన్నాడు. అలసిపోయాను, టీవీలో ఒక ప్రోగ్రాం చూడాలి అన్నాడు. ఆది ఇంతకుముందు కూడా ఒకసారి స్మిత ను కలవకుండా ఉన్నాడు కాబట్టి ఇది పెద్ద ఆశ్చర్యం కలిగించలేదు.
కానీ రంజిత్ కు అవకాశం ఇచ్చినప్పుడు, అతను వెనకాడాడు. చివరకు ఈ రాత్రి తాను కూడా వెళ్లడం లేదని చెప్పాడు. అప్పుడు శరత్ నిజంగా ఆశ్చర్యపోయాడు.
"ప్రతి రాత్రి పడుకోవాల్సిన అవసరం నాకు లేదు," అని రంజిత్ అన్నాడు. "నేను ఎవరికీ నిరూపించాల్సిన పని లేదు. నాకు మూడ్ లేదు, అంతే. ఇది వెకేషన్ కదా? వెకేషన్లో అప్పుడప్పుడు ఖాళీగా కూర్చోవడం తప్పు కాదు. రాహుల్ కి ఆసక్తి ఉంటే, నేను సాలిటైర్ (పేకలో ఒక రకమైన ఆట) ఆడతాను, లేదంటే రమ్మీ ఆడతాను."
శరత్ రాహుల్ కి కార్డులు ఇచ్చాడు, కానీ అతను పట్టించుకోకుండా రంజిత్ వైపు తిరిగాడు. "రంజిత్, నన్ను బాగా ఊరిస్తున్నావు. నిన్న కొన్ని చేతుల్లో నీకు లక్ కలిసొచ్చింది. ఈరోజు నీకు ఓటమి రుచి చూపిస్తాను."
"సరే, ప్రయత్నించు."
రాహుల్ ఆలోచించాడు, శరత్ ఆశ్చర్యపోతూ చూస్తున్నాడు. తర్వాత అతను శరత్ ఇస్తున్న కార్డుల వైపు చూశాడు. "నాకు తెలియదు. తర్వాత ఆడదాం. నేను నా టర్న్ తీసుకుంటాను. అలవాటు అయిపోయింది. బెడ్రూమ్లో ఉంది కదా, ఎందుకు కాదనాలి?"
"నిన్ననే కదా అంతగా నచ్చలేదని చెప్పావు," అన్నాడు రంజిత్. "ఒక రాత్రి మానేస్తే ఏం కాదు. నేను ఎలా చేస్తున్నానో, నువ్వు కూడా అలాగే చెయ్యొచ్చు."
"నేను నిన్నటిలాగే ఉన్నాను. అది అక్కడ ఉంది కాబట్టి, ఎందుకు వదులుకోవాలి అనిపించింది. వ్యాయామం లాగా అనుకో. నువ్వు నడిచావు కదా, రంజిత్. నేను కూడా నా వర్కవుట్ చేస్తున్నాను, అంతే."
"సరే, నీ ఇష్టం."
రాహుల్ శరత్ వైపు చూసి అన్నాడు, "నువ్వేం చేస్తున్నావు? వెళ్తున్నావా?"
"ఖచ్చితంగా," అన్నాడు శరత్. "నాకు ఆమెను చూడాలని ఉంది. మీలాగా నేను ఫీల్ అవ్వట్లేదు."
"సరే, వెర్రోడా," అన్నాడు రాహుల్. "నువ్వు మాత్రమే ఆమె కోసం పడిపోతున్నట్టు యాక్ట్ చేస్తున్నావు — అయితే నిజం చెప్పాలంటే నేను నమ్మను. నువ్వు ముందు వెళ్ళు. డ్రా వేయాల్సిన పని లేదు. నాకు మూడ్ ఉంటే నేను తర్వాత వస్తాను."
శరత్ ముందుకు వెళ్ళాడు. స్మిత ను సందర్శించాడు. ఆమెను ఎప్పటిలాగే మరింత ఆతిథ్యంగా మరియు బహిర్ముఖంగా కనుగొన్నాడు. ఆమె అతనికి అందించిన లైంగిక ఆనందం కోసం అతని నిరంతరం పెరుగుతున్న ప్రేమతో పాటు ప్రశంసలతో బయటికి వచ్చాడు.
తిరిగి వచ్చేసరికి రాహుల్, రంజిత్ తో రమ్మీ ఆడుతూ కనిపించాడు.
"ఆమె మీదే," అని శరత్ అయిష్టంగా చెప్పాడు.
"ఆఁ," అన్నాడు రాహుల్. "చూద్దాం. నన్ను ఇప్పుడు డిస్టర్బ్ చేయకు."
కాసేపటి తర్వాత, అతను రమ్మీ గెలిచి డబ్బులు సంపాదించాడు. సాయంత్రం మొదటిసారి అతను చాలా ఉత్సాహంగా ఉన్నాడు. అతను ఇంకో ఆట ఆడాలని అనుకున్నాడు, కానీ శరత్ స్మిత ఎదురు చూస్తోందని గుర్తు చేశాడు. అతను వెళ్ళకపోతే, ఆమెకు చెప్పాలని, అప్పుడైనా ఆమె నిద్ర మాత్ర వేసుకుని పడుకుంటుందని శరత్ అన్నాడు.
"ఛీ," అన్నాడు రాహుల్ లేస్తూ. "ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి చేయాల్సిందే. నన్ను ఎందుకు ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వరు?"
శరత్ కు ఇది అర్థం కాలేదు. "రాహుల్, నువ్వు అక్కడికి వెళ్లొద్దు. నీ కార్డు ఆట ఆడుకో. మాత్ర వేసుకోమని నేను చెప్తాను."
"నేను ఏం చేయాలో, ఏం చేయకూడదో నాకు చెప్పొద్దు," రాహుల్ కోపంగా అన్నాడు. "నన్ను వదిలేయ్." రంజిత్ తో అన్నాడు, "రంజిత్, పేకని పంచుతూ వుండు. నేను ఇప్పుడే వస్తా."
అతను తన పర్యవేక్షణ అధికారిని కలవాల్సిన ఖైదీలా మాస్టర్ బెడ్రూమ్కి వెళ్ళిపోయాడు.
ఒక గంట తర్వాత అతను తిరిగి వచ్చాడు, అప్పటికీ కోపంగానే ఉన్నాడు, చిరాకు పడుతూ, శరత్ ను చూస్తూ, శరత్ తనను బలవంతంగా ఏదో చేయమని చెప్పినట్టు చూస్తున్నాడు.
"ఎలా ఉంది?" రంజిత్ అడిగాడు.
"చెప్పడానికి ఏముంది? నీకు తెలుసుగా. అదే పాత కథ. చీకట్లో పిల్లులన్నీ ఒకేలా ఉంటాయని గుర్తుపెట్టుకో. ఆదీ, టీవీ షో అయిపోయింది కాబట్టి, మనం నలుగురం కలిసి హార్ట్స్ గేమ్ ఆడదామా?"
శరత్ చూశాడు, వాళ్ళు ఇంకా హార్ట్స్ ఆడుతున్నారు. మొదట్లో కొంచెం ఉత్సాహంగా మొదలైన ఆట, తర్వాత అందరికీ విసుగు తెప్పించింది. వాళ్ళ మొహాల్లో ఆసక్తి లేదు, సరిగ్గా ఆడట్లేదు.
శరత్ ను కలవరపెడుతున్నది స్మిత్ పట్ల వాళ్లకి పెరుగుతున్న నిర్లక్ష్యం (అతనికి దాని గురించి పెద్దగా పట్టించుకోలేదు - నిజానికి, ఆమెను తన సొంతం చేసుకునే తన కలను అతను ఆస్వాదించవచ్చు) ఇంకా వాళ్ల ప్రవర్తనలో ఒక రకమైన నిరుత్సాహం, తేడా కనిపించింది.
అభిమాన సంఘం పెద్ద సముద్రంలో దిక్కు తోచని పడవలా కొట్టుమిట్టాడుతోంది, కెప్టెన్గా అతను దాని గురించి ఆలోచించాలి.
"ఏంట్రా బాబు, ఎంతసేపటి నుండి ఆడుతున్నావ్," రాహుల్ విసుక్కున్నాడు. "నీ వంతు వచ్చింది. డైమండ్ ఉంటే వెయ్యి."
కాస్త శ్రద్ధగా ఆడుదామని శరత్ మళ్ళీ వాళ్ళతో కలిశాడు.
మళ్ళీ ఇంకో గేమ్, ఇంకో గేమ్... రాహుల్, రంజిత్, ఆది రోబోట్లా సైలెంట్గా ఆడుతుంటే శరత్ కి విసుగొచ్చింది.
రాహుల్ కి కార్డులు కలిపే వంతు వచ్చింది. కలిపేస్తూ సడన్గా డెక్ని గట్టిగా కొట్టి, పిడికిలిలో పట్టుకుని పక్కన పెట్టేశాడు. టేబుల్పై చేతులు పెట్టి మిగతావాళ్లని చూశాడు.
రాహుల్ సీరియస్గా ఉన్నాడు. "కార్డులు పక్కన పెట్టండి," అన్నాడు. "ఈరోజు చెప్పాల్సిన ముఖ్యమైన విషయం ఒకటి ఉంది. రోజంతా నా మైండ్లో తిరుగుతోంది. ఇప్పుడు చెప్పేస్తా. మనం ఇక్కడికి వచ్చినప్పటి నుండి ఇదే చాలా ముఖ్యం."
రాహుల్ ఏం చెప్తాడా అని శరత్ టెన్షన్గా ఎదురుచూస్తున్నాడు.
"ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్, రాహుల్ ?" రంజిత్ కంగారుగా అడిగాడు.
"నేను చెప్పేది అందరికీ నచ్చకపోవచ్చు, కానీ నేను చెప్తాను. ఇది స్వేచ్ఛా దేశం." రాహుల్ కళ్ళు ఒకరి నుండి మరొకరికి తిరిగి, చివరకు శరత్ పై ఆగాయి. "మీరు వింటే, నాతో ఏకీభవిస్తారని నేను అనుకుంటున్నాను. ఈ పనిని సార్థకం చేసే ఒక విషయం నేను ప్రతిపాదిస్తాను. వినడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా?"
"చెప్పు, రాహుల్," ఆది అన్నాడు.
రాహుల్ మొత్తం మారిపోయినట్టు కనిపించాడు. అతనికి షాక్ కొట్టినట్టు, ఉన్నట్టుండి ప్రాణం వచ్చినట్టు, యాక్టివ్గా తయారైనట్టు ఉన్నాడు.
"నిన్న రాత్రి నేను నీతో ఏం చెప్పానో గుర్తుందా," అన్నాడు. "బెడ్రూమ్లో ఉన్న సెక్స్ గాడెస్ గురించి. గుర్తుందా?"
"ఆమెతో నీకు విసుగొచ్చిందని అర్థం," ఆది అన్నాడు.
కానీ శరత్ వింటూ, ఇంకో విషయం గుర్తుచేసుకున్నాడు, నిన్న రాత్రి రాహుల్ ఏం చెప్పాడో, అసలు విషయం ఏమిటో అర్థం చేసుకున్నాడు, వెంటనే భయపడ్డాడు.
"నేను ఆమెతో విసిగిపోవడం మాత్రమే కాదు," రాహుల్ అన్నాడు, "ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. ఒకటే విషయం మళ్ళీ చెప్పడం నాకు నచ్చదు. అందుకే క్లుప్తంగా చెప్తాను. మీకు అర్థమవుతుందని తెలుసు. ఆమెతో విసుగు చెందడం ఒక కారణం మాత్రమే. నిజమే, నాకు ఆ అమ్మాయితో విసుగొచ్చింది. చాలాసార్లు ఆమెతో పడుకున్న తర్వాత ఏ అబ్బాయికైనా అలాగే ఉంటుంది. కొంతసేపటికి బోర్ కొట్టేస్తుంది. కానీ నాకు విసుగొచ్చింది అది మాత్రమే కాదు. నిజం చెప్పాలంటే, ఈ పాడైపోయిన చోట ఇరుక్కుపోవడం నాకు విసుగొస్తోంది. రోజూ అవే గోడలు, చేయడానికి ఏమీ లేదు, ఎక్కడికీ వెళ్లడానికి లేదు. రోజూ అదే నాసిరకం తిండి తినడం విసుగు తెప్పిస్తోంది. ఇంకా చెప్పాలంటే, మీకు కోపం రాకపోతే, మీ ముగ్గురితోనూ నాకు విసుగొస్తోంది. రోజూ అవే మొహాలు చూడటం ఎవరికైనా విసుగొస్తుంది. మీకు కూడా అలాగే అనిపిస్తుందని అనుకుంటున్నాను."
"నేను ఇలాంటి జీవితానికి అలవాటు పడ్డాను," రంజిత్ అన్నాడు, "నేను ప్రతి సంవత్సరం నా స్నేహితులతో వేటకు, చేపల వేటకు వెళ్తుంటాను."
"అతను ఏం చెప్తున్నాడో నాకు అర్థం అవుతోంది," ఆది రంజిత్ తో అన్నాడు.
"నాకూ అర్థం అవుతోంది. అతనికి క్యాబిన్ ఫీవర్ వచ్చింది." రంజిత్ రాహుల్ వైపు చూశాడు. "ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావ్, రాహుల్ ?"
"ఇదిగో నేను మళ్ళీ మిలటరీ లో ఉన్నట్టే ఉంది," రాహుల్ అన్నాడు, "వారాల తరబడి అవే వ్యక్తులతో కలిసి ఉండటం. చాలా చిరాకుగా ఉంది. మళ్ళీ అది అనుభవించకూడదని అనుకున్నాను. కానీ ఇక్కడ మళ్ళీ అదే పరిస్థితి. నన్ను బంధించినట్టు అనిపిస్తోంది. నాకు చాలా చిరాకుగా ఉంది. అందుకే నేను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను. చాలు. దీన్ని ఎలాగైనా ముగించాలి, చేయాల్సింది చేసి, ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోయి మామూలు జీవితం గడపాలి." అతను తన చేతిని పైకి ఎత్తాడు. "ఒక పెద్ద తేడాతో. నేను మామూలు జీవితం గడపాలి. కానీ ఇంతకుముందులా కాదు, నేను ఎలా అనుకున్నానో అలా."
ఆది తన లావు కళ్లద్దాల నుండి చూస్తూ, "రాహుల్, నాకు అస్సలు అర్థం కాలేదు. నువ్వు అనుకున్నట్టుగా జీవించడం అంటే ఏమిటి?" అని అడిగాడు.
"నేను చెప్పేది," రాహుల్ నవ్వుతూ అన్నాడు, "ఇక్కడి నుండి ధనవంతుడిగా వెళ్లి, ప్రపంచంలో ఉన్న జల్సాలని అనుభవిస్తూ ఖర్చు చేయడానికి నా దగ్గర ఆ డబ్బు ఉండాలి."
"సరే, మాకూ అలానే కావాలి," ఆది నిరాశగా అన్నాడు, "కానీ నువ్వు బంగారు గనిని కనుక్కోకపోతే—"
"ఖచ్చితంగా, నేను బంగారు గనిని కనుక్కున్నాను," రాహుల్ గట్టిగా అన్నాడు, "ఆమె ఇప్పుడు మన బెడ్రూమ్లో పడుకుంది."
శరత్ సగం లేచాడు. "లేదు, అలా చేయకు - కుదరదు - మళ్ళీ మొదలు పెట్టకు—"
"నోరు మూసుకో, లేదంటే నీకు నేనే మూయిస్తా!" రాహుల్ బెదిరించాడు. మిగతా వాళ్ళని చూశాడు. "నిన్న రాత్రి నేను ఏం చెప్పానో గుర్తుందా? నిన్న రాత్రి ఎంత సీరియస్గా ఉన్నానో నాకు తెలీదు, కానీ ఈరోజు నేను దాన్ని ప్రయత్నించడం మొదలుపెట్టాను. చాలా బాగుంది, నిజంగా బాగుంది."
రంజిత్ రాహుల్ వైపు చూశాడు. "నువ్వు ఆమెను కిడ్నాప్ చేసి డబ్బులు డిమాండ్ చేయడం గురించి చెప్తున్నావా, రాహుల్ ?"
"అవును, ఖచ్చితంగా. అదే విషయం. ఇంకేమీ లేదు. ఎందుకు కాదు? ఆమె దగ్గర చాలా డబ్బు ఉంది. ఆది ఒక్కడే చెప్పలేదు, నేనూ స్వయంగా చూశాను. కొన్ని రోజుల క్రితం, నేను చెప్పినట్టు, స్మిత, నేను లైఫ్ స్టైల్ గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు, తన జీవితం ఎలా సాగుతుందో చెప్పింది. దేవుడా, ఆమెకి ఇరవై ఎనిమిదేళ్లు మాత్రమే, కానీ ఆమె ఎనభై కోట్లకి పైగా సంపాదించింది. ఇంకా నేను మీకు ఇంకో విషయం చెప్తాను—"
మిగతా వాళ్ళు ఎదురు చూస్తున్నారు.
"ఒక గంట క్రితం మాత్రమే, నేను ఆమెతో అక్కడ ఉన్నప్పుడు, నేను మరోసారి ఆ విషయాన్ని లేవనెత్తాను. ఖచ్చితంగా ఉండటానికి, సానుకూలంగా ఉండటానికి, అది కాగితపు మాటలు లేదా ప్రచార మాటలు కాదని లేదా ఆది ఒక సంవత్సరం ఇన్కమ్ టాక్స్ నివేదికలో కనుగొన్నది కాదని తెలుసుకోవడానికి. నేను ఆమె డబ్బు గురించి ఆరా తీయడం ప్రారంభించాను. నేను ఆమెను మాట్లాడేలా చేశాను. ఆ అమ్మాయి విలువ ఎంత మీకు తెలుసా? దాదాపు వంద కోట్లు, అన్నీ దాచిపెట్టినవి."
"వంద కోట్లా ?" ఆది సందేహంగా అన్నాడు. "పన్నుల తర్వాత?"
"ఖచ్చితంగా, టాక్స్లు పోగా. అంత ఆశ్చర్యపోకు. ఆమె బాగా సంపాదించడం మొదలుపెట్టినప్పటి నుండి ఈ బ్రహ్మం అనే వ్యక్తి ఆమె డబ్బును పెట్టుబడిగా పెడుతున్నాడు. ఆఫీస్ బిల్డింగ్లు, అపార్ట్మెంట్లు, చమురు, కాస్మెటిక్ కంపెనీ, రెస్టారెంట్లు ఇలా చాలా వాటిలో పెట్టుబడి పెడుతున్నాడు. ఆమె ఇప్పుడు తన స్టూడియో సంపాదన కంటే పెట్టుబడుల ద్వారానే ఎక్కువ సంపాదిస్తుందని చెప్పింది."
"అదంతా టైట్ అయిపోయి ఉంటుంది," రంజిత్ అన్నాడు.
"లేదు." రాహుల్ అన్నీ గమనించినట్టు ఉన్నాడు. "లేదు, దాని గురించి మాట్లాడుకున్నాం. ఆమె దగ్గర లిక్విడిటీ అని పిలిచేది చాలా ఉంది. అదే కదా పదం, ఆది ?"
"అవును, నిజమే. ఆమె దగ్గర డబ్బు ఉందని అర్థం."
"ఇది పన్ను రహిత బాండ్లు, స్టాక్లు, సేవింగ్స్ మరియు లోన్ కంపెనీలలో మరియు మొదలైన వాటిలో ఉంది. ఆమె అనేక బ్యాంకులలో A-వన్ క్రెడిట్ కలిగి ఉందని తేలింది. ఆమె వేలు ఎత్తడం ద్వారా ఏదైనా రకమైన నగదును పొందగలదు."
శరత్ ఇక తనను తాను నియంత్రించుకోలేకపోయాడు. "ధన్యవాదాలు, రాహుల్, కానీ స్మిత ఆర్థిక నివేదికకు మనతో సంబంధం లేదు."
"బహుశా నీతో కాకపోవచ్చు, కానీ నాతోనూ, నేను ఎలా ఆలోచిస్తున్నానో దానితోనూ చాలా సంబంధం ఉంది," రాహుల్ అన్నాడు. మళ్ళీ, అతను మిగతా వాళ్ళతో మాట్లాడాడు, శరత్ ను పట్టించుకోలేదు. "వినండి, రోజంతా నేను నిన్న రాత్రి మీకు ఏం చెప్పాలనుకున్నానో దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నాను - చెప్పడానికి సిద్ధంగా లేనప్పుడు. ఇప్పుడు సిద్ధంగా ఉన్నాను, మీరు సిద్ధంగా ఉంటే." కాసేపు ఆగాడు. "ఇక్కడ మనకు ఎంత టైమ్ ఉంది? ఏడు రోజులు, ఒక వారం మాత్రమే, హాలిడే అయిపోయేలోపు. త్వరలోనే మనం వేర్వేరు దారుల్లో వెళ్ళిపోతాం. మన పాడు జాబ్స్కి, పాత బాధలకి తిరిగి వెళ్ళాలి. మనం ఇంత కష్టపడ్డాం, ఏం మిగిలింది? ప్రపంచంలోనే ఫేమస్ అమ్మాయితో పడుకున్నామని చెప్పుకోవడం తప్ప ఏం లేదు. అది కూడా చెప్పలేం, చెప్తే చిక్కుల్లో పడతాం. మనకేం మిగిలింది? నాలుగు అరిగిపోయిన పురుషాంగాలు. అంతే. ఈ చిన్న ప్రాజెక్ట్ కోసం ఖర్చు చేసిన డబ్బుతో నాలుగు చిన్న బ్యాంక్ అకౌంట్లు. ఈరోజు నేను నాతోనే అనుకున్నాను - రాహుల్, నువ్వు ఇంత తెలివితక్కువగా ఉండకు. ఈ ట్రిప్లో ఒక మంచి, గొప్ప అనుభవం తప్ప ఇంకేమీ లేకుండా వెళ్ళిపోకు. రాహుల్, ఇది నీకు ఒకే ఒక ఛాన్స్. నీ జీవితాన్ని మార్చేసేది, నువ్వు కలలు కనేది ఏదైనా సాధించడానికి. అదేంటి? నీకు తెలుసు, నాకూ తెలుసు. అది లేనప్పుడు, దానికంటే గొప్పది ఇంకేమీ ఉండదు. తెలుసు కదా?"
"డబ్బు," రంజిత్ తనలో తాను అనుకున్నాడు.
"డబ్బు, నిజమైన దోపిడీ, జాక్పాట్," రాహుల్ ఉత్సాహంగా అన్నాడు. "చాలా మందికి ఇలాంటి పెద్ద అవకాశాలు రావు. మనం లక్కీ. మనకు రిజర్వు బ్యాంకు ట్రెజరీ పక్కనే ఉంది. ఇది జీవితంలో ఒక్కసారే వచ్చే అవకాశం. దీన్ని వదులుకుంటే, జీవితాంతం పేదలుగానే ఉంటాం. అదే నిజం. అబ్బాయిలూ, నా మాట వినండి. నా జీవితంలో, లేదా నేను చేసిన వాటిలో, నా జీవితాన్ని మార్చేసేది ఇదే. మీ జీవితాలను కూడా మారుస్తుంది, ఇంకా ఎక్కువే కావచ్చు. మీకెవరికైనా ఇంకాస్త డబ్బు అవసరం లేకపోతే తప్ప."
రంజిత్ భుజాలు పైకెత్తాడు. "సరే, ప్రతి ఒక్కరికీ డబ్బు అవసరం. మన స్థానంలో ఉన్న వ్యక్తులు, ప్రత్యేకించి వివాహం చేసుకుని పిల్లలు ఉన్నవారు, పరిస్థితులు ఇలా ఉంటే ఒక్క పైసా కూడా ఆదా చేయలేరు. నేను నా గురించి మాత్రమే మాట్లాడుతున్నాను, నేను ఎప్పుడూ వెనుకబడి ఉంటాను. వాస్తవానికి, ఇదిగో, నేను ఇప్పుడు అప్పులో ఉన్నాను. పరిస్థితులు నెమ్మదిగా ఉన్నాయి. అవి మళ్లీ ఎప్పుడు మెరుగుపడతాయో దేవుడికి తెలుసు. నేను అనారోగ్యానికి గురైతే లేదా కంపెనీతో నా సంబంధం కోల్పోతే - నేను ఎక్కడికి వెళ్లాలో నాకు తెలియదు. నేను ఖచ్చితంగా ఇబ్బందుల్లో పడతాను. ఇది నన్ను వెంటాడుతుంది, ఎల్లప్పుడూ ఒక మూలలో ఉండటం, ఎల్లప్పుడూ భద్రత గురించి చింతించవలసి రావడం."
ఇప్పుడు, ఆదినారాయణ దృష్టి కేంద్రంగా మారాడు. అతని నుదురు ముడతలు పడింది. అతని నుండి అభిప్రాయం ఆశిస్తున్నారని గ్రహించి, అతను చివరకు మాట్లాడాడు. "నా వంతుకు, రాహుల్ ప్రతిపాదనలోని ఒక అంశం నన్ను ఇబ్బంది పెడుతోంది అని నేను చెబుతాను." అతను మరో క్షణం ఆలోచించి, కొనసాగించాడు. "చూడండి, ఈ ప్రాజెక్ట్ ప్రారంభమైనప్పుడు, మీకు తెలిసినట్లుగా, నేను కొనసాగించడానికి చాలా అయిష్టంగా ఉన్నాను. కిడ్నాప్ను తీవ్రమైన నేరంగా పరిగణించడం నన్ను ఇబ్బంది పెట్టింది - అది మొదటిది - ఆ తర్వాత, అత్యాచారం మరొక తీవ్రమైన నేరంగా నన్ను ఇబ్బంది పెట్టింది. అయితే, కిడ్నాప్ ఎవరికీ తెలియకుండా జరిగిపోయింది మరియు తెలియకుండానే ఉంది కాబట్టి, ఇది మనకు వ్యతిరేకంగా అభియోగం మోపడానికి నేరంగా ప్రభావవంతంగా ఉండదు. మిస్ స్మిత చెప్పవచ్చు, మనతో లైంగిక సంబంధాలు కలిగి ఉండటానికి సహకరించింది కాబట్టి, ఎటువంటి బలవంతపు ఆరోపణలు ఉన్నప్పటికీ, ఇది అత్యాచారం ఆరోపణతో మనపై అభియోగం మోపబడే అవకాశాన్ని తొలగించినట్లు అనిపించింది. సంక్షిప్తంగా, మన స్థానం గురించి నేను తేలికగా భావించాను. ఇది మన వెనుక ఉన్న తర్వాత, మిస్ స్మిత మనం ఎవరో తెలుసుకోవడానికి లేదా మనల్ని ఇరికించడానికి ఎటువంటి మార్గం లేదని మరియు ఈ రెండు వారాలు ఎప్పుడూ జరగనట్లే ఉంటుందని నేను ఊహించగలిగాను. మనం అనుభవం పొంది ఉంటాము, అయినప్పటికీ భయం లేకుండా మన జీవితాలను ఇంతకు ముందు ఉన్నట్లే కొనసాగించవచ్చు. అయితే, రాహుల్ ప్రతిపాదన మన ప్రస్తుత స్థానానికి కొత్త వెలుగును తెస్తుంది."
"ఖచ్చితంగా, చేస్తుంది," రాహుల్ అన్నాడు. "ఇది మనల్ని బాగా డబ్బున్న వాళ్ళుగా చేస్తుంది."
"కానీ దీనికి కూడా ఒక ధర ఉంటుంది," ఆది అన్నాడు. "మనం మొదట కిడ్నాప్ చేశామని ఒప్పుకోవాలి. ఇప్పుడు, మిస్ స్మిత ను బలవంతంగా నిర్బంధించామని చెప్పడానికి ఎలాంటి సాక్ష్యం లేదు. కానీ మనం డబ్బు డిమాండ్ చేస్తూ ఆమె మన దగ్గర ఉందని ఒక ఉత్తరం రాస్తే, వెంటనే ప్రపంచానికి తెలిసిపోతుంది, ఒక నేరం జరిగిందని, మిస్ స్మిత ను క్రిమినల్స్ కిడ్నాప్ చేశారని."
"ఆ విషయం బయటకు తెలియకపోవచ్చు," రంజిత్ అన్నాడు. "స్మిత మేనేజర్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దగ్గరికి వెళ్ళడానికి ధైర్యం చేయడు. అతను ఆమె భద్రత గురించి భయపడతాడు. మనం ఇది చేస్తే, దీన్ని ప్రైవేట్గానే ఉంచొచ్చు అని నాకు అనిపిస్తోంది."
"అవును కావచ్చు, కాకపోవచ్చు," ఆది అన్నాడు. "నువ్వు చెప్పింది నిజమేనేమో. డబ్బు డిమాండ్ చేస్తూ ఉత్తరం అందినప్పటి నుండి, ఒక నేరం జరిగిందని, క్రిమినల్స్ ఉన్నారని ఎవరికైనా తెలుస్తుంది."
"అయితే ఏంటి?" రాహుల్ అన్నాడు. "ఉత్తరం తీసుకునేవాడు, బ్రహ్మం, వాడు బాగా భయపడతాడు. వాడు ఏం చేయడు. మనం ఇప్పుడు ఉన్నంత సేఫ్గానే ఉంటాం. కాకపోతే ఇంకా రిచ్ అవుతాం, చాలా రిచ్ అవుతాం. నువ్వు రిచ్ అవ్వాలనుకోవడం లేదా, ఆది ?"
"నాకు ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో డబ్బు చాలా అవసరమని ఒప్పుకుంటాను," ఆది అన్నాడు. "కానీ డబ్బు రావాలంటే ఇంకా రిస్క్ తీసుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదు. నాకైతే ఉన్నది ఉన్నట్టు వదిలేయడమే మంచిది అనిపిస్తోంది."
శరత్ తన అసమ్మతిని దాచడానికి ప్రయత్నించలేదు. "నేను ఆమెను డబ్బు కోసం పట్టుకోవడం గురించి నా అభిప్రాయం మారలేదని మీకు ముందే చెప్పేస్తాను. నువ్వు ఆమెపై దాడి చేసిన రాత్రి నీ ప్రవర్తనను నేను ఎంత వ్యతిరేకించానో, దీన్ని కూడా అంతే వ్యతిరేకిస్తున్నాను, రాహుల్. నేను బలవంతాన్ని వ్యతిరేకించాను. ఇప్పుడు డబ్బు కోసం పట్టుకోవడాన్ని కూడా వ్యతిరేకిస్తున్నాను. నాకు అలాంటి డబ్బు వద్దు. మనం డబ్బు గురించి మాట్లాడటం ఆపేయాలి. మనం దీనిలోకి దిగడానికి అది కారణం కాదు."
"నాకు అంత నమ్మకం లేదు," రాహుల్ అన్నాడు. "బహుశా అందుకే మనం నిజంగా దీనిలోకి దిగాం, కానీ మనం ఎప్పుడూ మనకు లేదా ఒకరికొకరికి ఒప్పుకోం. అంటే, నువ్వు కిడ్నాప్ చేస్తే, కిడ్నాప్ అంటే డబ్బు డిమాండ్ చేయడమే అని నీకు తెలుసుండాలి. అవి రెండూ కలిసే ఉంటాయి. బహుశా అదే రహస్యంగా మనలో ప్రతి ఒక్కరిలోనూ ఉండిపోయింది. ఇప్పుడు, నేను దాన్ని బయటపెట్టి, సరే అని చెప్పడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. మనం సగం పని చేశాం, ఇప్పుడు మిగతాది చేద్దాం. మనం అర్హులైన పెద్ద మొత్తాన్ని సులభంగా పొందుదాం... ఆది, నన్ను నమ్ము, ఇందులో ఎలాంటి రిస్క్ లేదు. నిజమైన రిస్క్, ఆమెను పట్టుకోవడం, తీసుకెళ్ళడం, దాచడం, అది అయిపోయింది. మిగిలింది మన బోనస్ పొందడానికి మామూలు పేపర్ వర్క్ మాత్రమే. అంటే, ఆలోచించు, ఏం చేయాలి? ఆమెతో ఒక ఉత్తరం రాయించాలి - బహుశా రెండు ఉత్తరాలు, చూద్దాం - వాళ్ళు అది ఆమె చేతిరాత అని గుర్తించి, ఇది నిజమైన ఉత్తరమని తెలుసుకుంటారు. బ్రహ్మం ను డబ్బు సర్దుబాటు చేయమని, ఎక్కడ, ఎప్పుడు మన కోసం వదిలిపెట్టాలో చెప్పమని, ఆమెను సజీవంగా చూడాలనుకుంటే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు చెప్పవద్దని లేదా ఎలాంటి కుయుక్తులు చేయవద్దని ఆమె చెబుతుంది. అతను ఆమె మాట వింటాడు. అతను రిస్క్ తీసుకోడని నువ్వు నమ్మొచ్చు. ఎందుకంటే అతను ఆమెను క్షేమంగా తిరిగి పొందాలనుకుంటున్నాడు. భగవంతుడా ! ఆమె అతని పెద్ద పెట్టుబడి. అతను ఆమె ద్వారా చాలా సంపాదిస్తాడు. అతను తన స్వంత ప్రయోజనాలను దెబ్బతీయడు. మరియు నేను నీకు చెప్పినట్లు - ఆమె స్వయంగా నాకు చెప్పింది - డబ్బు అక్కడే ఉంది, అందుబాటులో ఉంది. ఆమె దగ్గర చాలా ఉంది, ఆమెకు అది కూడా తెలీదు."
రంజిత్ ఆలోచనలు ముందుకు సాగాయి. "రాహుల్, నువ్వు ఆమెకు ఎంత అడగాలనుకుంటున్నావ్?"
రాహుల్ నవ్వాడు. తర్వాతిది ఒక్కొక్క పదం రుచి చూస్తూ అన్నాడు. "అయిదు. అయిదు కోట్లు నగదు రూపంలో."
రంజిత్ చిన్నగా విజిల్ వేశాడు. "అంత ఎక్కువగానా?"
"మంచి రౌండ్ ఫిగర్, కదా?" రాహుల్ అన్నాడు. "అయిదు కోట్లను నలుగురికి పంచితే ఒక్కొక్కరికి కోటీ పాతిక వస్తుంది." అతను తల తిప్పి అన్నాడు. "నీకు ఎలా అనిపిస్తోంది, ఆది ? కోటీ పాతిక టాక్స్ లేకుండా వస్తే బాగుంటుందా?"
ఆది కొద్దిగా కదిలిపోయాడు. గట్టిగా మింగేసాడు. "ఎవరికి వద్దు? ఇది చాలా డబ్బు, నిజం. ఇది నా జీవితాంతం నాకు భద్రత ఇస్తుంది. ఇది - ఇది సురక్షితంగా చేయగలరని నమ్ముతున్నారా?"
"ఖచ్చితంగా."
"అది నిజమని నాకు తెలిస్తే చాలు—" ఆది అన్నాడు.
"నేను గ్యారంటీ ఇస్తున్నాను, ఆది. ఇది బ్యాంకు లాగే. చూడండి, నేను మిమ్మల్ని ఇంత దూరం చెమట చిందించకుండా తీసుకువచ్చాను. మిగతాది నేను చూసుకుంటాను. నన్ను బెడ్రూమ్లో వున్న మన బ్లూ చిప్ను మార్చుకోనివ్వండి, మనం ఇంటికి వెళ్లి రిటైర్ అయిపోవచ్చు."
"రాహుల్, కొంత మామూలు జ్ఞానం మిగిలి ఉన్నప్పుడే నా మాట వినండి," శరత్ అతనిని వేడుకున్నాడు. "మనం అలాంటి కిడ్నాపర్లం కాదు. మనం ఆ రకం కాదు. మనం నేరస్తులం కాదు, లేదా అలాంటి ఎవరూ కాదు. మనలో ఎవరూ కేవలం నగదు కోసం దీనిలోకి ప్రవేశించలేదు. మనం ఒక రొమాంటిక్ అనుభవం కోసం దీనిలోకి ప్రవేశించాము. మరియు మనం ఆ అనుభవాన్ని పొందుతున్నాము—"
"నువ్వు ఎప్పుడైనా నీ బ్యాంక్ అకౌంట్లో అనుభవాన్ని దాచుకోగలవా?" రాహుల్ అన్నాడు.
"మనం కిడ్నాపర్లం కాదు, డ్యామ్ ఇట్."
రాహుల్ నవ్వాడు. "కిడ్నాపర్లు పట్టుబడతారు. మనం పట్టుబడలేదు, పట్టుబడం కూడా. నిజానికి, నేను చెప్పే చివరి పని చాలా సులువు."
"రాహుల్ చెప్పింది నిజమే," రంజిత్ ఒప్పుకున్నాడు. "చివరిది మన చేతుల్లోనే ఉంది. మనం ఎవరితో మాట్లాడినా వాళ్ళు మన మాట వినాల్సిందే. దీని గురించి ఇంకాస్త ఆలోచించొచ్చు."
"అవును," రాహుల్ సంతోషంగా అన్నాడు. "మనం కూర్చుని దాని గురించి పూర్తిగా చర్చించుకుందాం. తర్వాత ఓటు వేద్దాం. మీరందరూ ఓకేనా?"
రాహుల్ ప్రతిపాదన యొక్క లాభాలు మరియు నష్టాలను అంచనా వేయాలని పరస్పరం అంగీకరించారు.
వారు మాట్లాడారు, మొదట ఒకరు, తర్వాత మరొకరు, డెబ్బై నిమిషాల పాటు టేబుల్ చుట్టూ తిరుగుతూ. ఆ సమయం ముగిసే సమయానికి, లాభాలు మరియు నష్టాలు పూర్తిగా చర్చించబడ్డాయి.
"మనం అన్ని విషయాల గురించి మాట్లాడాం అని అనుకుంటున్నాను," రాహుల్ అన్నాడు. "నేను ఓటు వేయడానికి రెడీగా ఉన్నాను."
"గుర్తుంచుకోండి, మన కొత్త రూల్ ప్రకారం," రంజిత్ అన్నాడు. "ఎక్కువ మంది ఓటు వేస్తే అది పాస్ అవుతుంది లేదా ఫెయిల్ అవుతుంది. టై అయితే ప్రతిపాదన రద్దు అవుతుంది. అభిమాన సంఘం ఓటింగ్ మొదలు పెట్టాలని నేను చెబుతున్నాను. నువ్వు ఏం ఓటు వేస్తావ్, రాహుల్ ?"
"ఏం అనుకుంటున్నావ్? నేను దీనికి పూర్తిగా సపోర్ట్ చేస్తున్నాను. నేను ఎస్ అంటున్నాను, తప్పకుండా!"
"నువ్వు ఏం చెప్తావ్, శరత్ ?"
"లేదు. ఖచ్చితంగా లేదు."
"సరే, నేను కూడా ఓటు వేస్తాను - రంజిత్ ఎస్ అంటాడు. అంటే విమోచనకు ఇద్దరు, వ్యతిరేకంగా ఒకరు. అంతా ఆదినారాయణ పైనే ఆధారపడి ఉంది. నువ్వు ఏం చెప్తావ్, ఆది ?"
"గుర్తుంచుకో, ఆది," రాహుల్ అన్నాడు, "నీ జేబులో కోటీ పాతిక ఉంటాయి. ఎస్ అని చెప్తే నీకు వచ్చేస్తాయి." నవ్వుతూ అన్నాడు. "టాక్స్ లేకుండా, ఆది, కోటీ పాతిక టాక్స్ లేకుండా."
"లేదు, లేదు అని చెప్పు, ఆది," శరత్ బతిమిలాడాడు. "మమ్మల్ని క్రిమినల్స్ చేయకు. నీ లేదు ఓటు ఈ చెత్త ప్రతిపాదనను ఆపేస్తుంది."
ఆది కళ్ళద్దాల వెనుక కళ్ళు నిరంతరం కదుపుతూ, రాహుల్ నుండి శరత్ కు, మళ్ళీ రాహుల్ ని చూస్తున్నాడు.
"ఆది, నువ్వు ఒక నిర్ణయం తీసుకోవాలి," రంజిత్ అన్నాడు. "చెప్పు. అవునా, కాదా?"
ఆది ఏదో చెప్పాలనుకున్నాడు. అతని నోరు కాదని చెప్పినట్టుగా తెరిచింది, కానీ వెంటనే, అతని పొడి గొంతుతో, "అవును!" అని అనేశాడు.
రంజిత్, రాహుల్ చప్పట్లు కొడుతూ పైకి లేచారు.
"మూడు ఓట్లు అనుకూలంగా, ఒకటి వ్యతిరేకంగా!" రాహుల్ అన్నాడు. "ఇదిగో, తేలిపోయింది! మనం రిచ్ అయిపోయాం!"
ఓడిపోయిన, బాధాకరమైన శరత్ టేబుల్ నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. వేడుకను బాధగా చూస్తూ, అది తగ్గే వరకు ఆగాడు.
గదిలో నిశ్శబ్దం అయిన తర్వాత, శరత్ మాట్లాడాడు. రాహుల్ తో అన్నాడు. "నేను ఇంక వాదించదల్చుకోలేదు. అయిపోయింది. ఒక విషయం మాత్రం పక్కా. స్మిత సహకారం లేకుండా నువ్వు ఈ డబ్బు వ్యవహారంలో ఎక్కువ దూరం వెళ్లలేవు."
"ఖచ్చితంగా, మనకు ఆమె సహకారం అవసరం," రాహుల్ అంగీకరించాడు.
"ఒకవేళ మీరు ఆమెను అడిగితే ఆమె సహకరించడానికి నిరాకరిస్తే?"
రాహుల్ పెద్దగా నవ్వి, కన్ను కొట్టాడు. "నేను మీకు హామీ ఇస్తున్నాను, అది జరగదు."
"మీకు ఎలా తెలుసు?"
రాహుల్ నవ్వు మరింత విస్తరించింది. "ఎందుకంటే నేను ఈ రాత్రి అక్కడ ఉన్నప్పుడు ఆమెను ఇప్పటికే అడిగాను. సమస్య లేదు. ఆమె వెంటనే అంగీకరించింది. ఆమె సహకరిస్తుంది."
"నువ్వు, ఆ లేఖ రాయడానికి ఆమె అంగీకరించిందని చెబుతున్నావా ?"
"రెండున్నాయి," రాహుల్ అన్నాడు, తన కోసం డ్రింక్ పోసుకుంటూ. "అది ఎంత ఈజీనో చూస్తే నువ్వు షాక్ అవుతావ్. నేను ఆమెతో చెప్పాను, చెల్లెమ్మా, బ్రహ్మం కు డబ్బు సర్దుబాటు చేయమని రాయాలి, తర్వాత ఎక్కడ వదిలిపెట్టాలో రాయాలి. మన దగ్గర ఆమె ఉందని నిరూపించడానికి ఆమె చేతిరాతతో ఉత్తరాలు కావాలని చెప్పాను. ఆమె కాసేపు నాతో ఆటలు ఆడింది. 'నేను ransom లేఖలు రాయకపోతే?' అంది. నేను, 'బంగారం, విషయం నీకు క్లియర్ గా చెప్తాను. పంపడానికి నీ చేతితో రాసిన ఉత్తరం లేకపోతే, నిన్ను పట్టుకున్నామని చెప్పడానికి నీ చేతినే పంపాల్సి వస్తుంది' అన్నాను." నవ్వుతూ అన్నాడు. "ఆ తర్వాత ఏం ఇబ్బంది లేదు."
శరత్ దిగ్భ్రాంతుడై నిలబడ్డాడు.
రాహుల్ తల ఊపాడు. "ఇంకా నేర్చుకోవాల్సి ఉంది, కుర్రాడా. ఆడవాళ్ళని ఎలా డీల్ చేయాలో నీకు తెలియదు." గ్లాసు పైకెత్తి అన్నాడు. "మనకి, మన మొదటి కోటీ పాతికకి ఇదిగో."
***
10-02-2025, 11:40 PM
(10-02-2025, 10:07 PM)ramd420 Wrote: అసలు ఇంత ఇంత పెద్ద అప్డేట్ లు ఎలా కుదురుతున్నాయి మీకు
అప్డేట్ లు బాగున్నాయి
మొత్తం కథ రాయడం పూర్తి చేశాను.
బహుశా ఇంకో వంద పేజెస్ లో కథ పూర్తి అయిపోతుంది.
ఇంకో థ్రిల్లర్ కథ రాద్దామని అనుకున్నాను కానీ ఇప్పుడు మనసు మార్చుకున్నాను.
లస్ట్ స్టోరీస్ (కామ కథలు) అని పూర్తిగా ఎరోటిక్ షార్ట్ స్టోరీస్ మొదలు పెట్టాను నా స్టైల్ లో. (జస్ట్ ఎన్ని వ్యూస్ వస్తాయో చూద్దామన్నా ఒక excitement వుంది)
ఈ కథ పూర్తి అవగానే అవి పోస్ట్ చేస్తాను.
11-02-2025, 12:50 PM
పడుకునే గది చీకటిగా ఉంది, లైట్ వేసి టైమ్ చూడటానికి ఆమెకు చాలా మత్తుగా అనిపించింది, కానీ దాదాపు అర్ధరాత్రి అయి ఉంటుందని అనుకుంది.
నిద్ర మాత్ర వేసుకున్నా, ఆ రోజు గురించి ఆలోచించడం ఆపలేకపోతోంది. బహుశా తనకు ఈ సగం నిద్ర, సగం మెలకువ కావాలని ఉంది, ఎందుకంటే బందీగా తన గొప్ప విజయాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించాలనుకుంది.
తన చివరి ఆశగా తాను రూపొందించిన దానిని ఆమె ఎంత జాగ్రత్తగా సిద్ధం చేసింది. ఎంత కళాత్మకంగా, ఎంత నేర్పుగా, రాహుల్ లో మరియు ఆమె పేరు ఇంకా తెలియని వ్యక్తిలో, 'కలలు కనేవాడిలో', ఆమె సంపద అనే ఆలోచనను మరియు వారు ransom లేఖ ద్వారా దానిలో కొంత భాగాన్ని పంచుకోకపోతే మూర్ఖులని అనే ఆలోచనను ఆమె ఎలా నాటగలిగింది. వారు ఎరను తీసుకుంటారని ఆమె ఎంత తీవ్రంగా ప్రార్థించింది మరియు వారు ఎంత అందంగా కొరికివేశారు.
పది సుదీర్ఘమైన రోజులు, ఒక యుగం, ఆమె ఒక వ్యక్తి కాని వ్యక్తిగా, బయటి వారికి ఉనికిలో లేని వ్యక్తిగా ఉంది. ఇప్పుడు, చివరకు, ఆమె తెలియని కష్టాల సమయంలో మొదటిసారిగా, ఆమె ఒక వ్యక్తిగా, సహాయం అవసరమైన మనిషిగా, ఆమెను తెలిసిన మరియు ఆమెను జాగ్రత్తగా చూసుకునే మరియు ఆమెను రక్షించడానికి ఏదైనా త్యాగం చేసే చిన్నశక్తివంతమైన వ్యక్తుల వృత్తానికి అనుసంధానం అవుతుంది.
ఆమె మందకొడి మనస్సు వెనక్కి వెళ్లి గత కొన్ని గంటల్లో జరిగిన విజయ దృశ్యాలను పునఃసృష్టించడానికి ప్రయత్నించింది.
సాయంత్రం ప్రారంభంలో, 'కలలు కనేవాడు' ఆమె వద్దకు వచ్చాడు. అతని ఊహించదగిన వికారం కలిగించే మరియు రొమాంటిక్ ఉద్వేగంతో, ఆమె అతనికి మరొక అత్యుత్తమ ప్రదర్శన ఇచ్చింది. 'కలలు కనేవాడు' ransom లేఖ గురించి ప్రస్తావించకపోవడంతో, ఆమె కిడ్నాప్ చేయబడిందని వెల్లడించాలా వద్దా అనే ప్రశ్న ఇంకా పరిష్కరించబడలేదని ఆమె అనుకుంది.
ఏదో జరుగుతోందని ఆమెకు తెలిసిన ఒకే ఒక విషయం ఏమిటంటే, 'కలలు కనేవాడు', అతను, భరత్ రాహుల్ మాత్రమే ఈ రాత్రి వస్తామని చెప్పాడు. రంజిత్, ఆదినారాయణ రాలేదు. అంటే వాళ్ళకి ఆమెపై ఆసక్తి తగ్గిపోయిందని అర్థం. RK ఏమనేవాడు, అవును, "చాలా పరిచయం ఉంటే ప్రయత్నించాలనిపించదు" లాంటిది ఏదో. ఏమైనా, వాళ్ళు ఆమెను వదిలించుకునే సమయం దగ్గరపడుతోందని ఆమెకు అర్థమైంది. వదిలేస్తారు లేదా - అవును, చంపేస్తారు.
ఆపై దుష్టుడు, భరత్ రాహుల్, రాక్షసుడు యొక్క మత్తు కలిగించే సందర్శన వచ్చింది. ఎప్పటిలాగే, ఆమె అతనిని చూసి భయపడింది, అతని అత్యాచారం గురించి అంతర్గతంగా వేదన చెందింది.
అయినప్పటికీ, అతనితో గతంలోని సంభోగాల వలె కాకుండా, ఇది సులభం మరియు సాపేక్షంగా వేగంగా జరిగింది. స్పష్టంగా, అతని మనస్సు ఈ సాయంత్రం సంభోగం పై లేదు. అతను యాంత్రికంగా, త్వరగా, చాలా వేరుగా చర్యను పూర్తి చేసాడు. అతను స్త్రీ మొండెంలలో ఒకదానితో సంభోగం చేస్తున్నట్లుగా చేసాడు. ఆ తర్వాత, ఎక్కువగా, అతను మాట్లాడాలని కోరుకున్నాడు. అతను తన మనస్సు లోని మాటను వ్యక్తం చేసినప్పుడు, ఆమెకు విజయం యొక్క మొదటి సూచనలు లభించాయి. "మేము మిమ్మల్ని విడిచిపెట్టాలని ఆలోచిస్తున్నాము" అని అతను చెప్పాడు.
ఆమె తన కృతజ్ఞతను దాచుకోవడానికి ప్రయత్నించింది.
"కానీ ఊరికే కాదు" అని అతను అన్నాడు. "మేము నీ కోసం కొంత డబ్బు అడగాలని అనుకుంటున్నాం. మేము నీకు రూమ్, ఫుడ్ పెడుతున్నందుకు మాకు కొంత రావాలి కదా."
లంజాకొడుకు.
"ఖచ్చితంగా," అతను అన్నాడు, "మేము నీ సహకారం కావాలనుకుంటున్నాం."
"ఎలా?"
"మేము ఇది చేస్తే, నీ వాళ్ళకి మేము నిన్ను పట్టుకున్నామని చూపించాలి. మేము నీకు ఒక ransom లేఖ చెప్తాము, నువ్వు అది రాయాలి."
ఆమెకు సహజంగానే అర్థమైంది, తను విడుదల కావాలనుకోవడం లేదని, ఈ హాలిడేని ఆస్వాదిస్తున్నానని, డబ్బు కోసం తనని అమ్మేయడం తనకు నచ్చలేదని నటిస్తూనే ఉండాలి.
ఆమె తేలికగా అంది, “నేను ransom లేఖ రాయకపోతే?”
రాహుల్ తన పాత్రను కొనసాగించాడు. "బంగారం," అతను అన్నాడు, "నేను నీకు క్లియర్ గా చెప్తాను. పంపడానికి నీ చేతితో రాసిన ఉత్తరం లేకపోతే, నీ చేతినే పంపాల్సి వస్తుంది. అది నీకు నచ్చుతుందా?"
"లేదు." దేవుడా, అతను భయానకంగా ఉన్నాడు, Caligula Caesar లాగా ఉన్నాడు.
"సరే, చెల్లెమ్మా, మేము ఏం చేస్తామో నీకు చెప్తాను."
ఆమె రేపు వారి నిర్ణయం తెలుస్తుందని ఊహించి నిద్ర మాత్ర తీసుకుంది, కానీ విజయం యొక్క అవకాశంతో ఆమె చాలా ఉత్సాహంగా ఉండటం వలన నిద్రపోలేకపోయింది.
తర్వాత, చాలా కాలం తర్వాత, ఆమె చివరకు నిద్ర అంచుకు చేరుకున్నప్పుడు - ఓహ్, గంట కంటే తక్కువ క్రితం - ఆమె తలుపు తెరుచుకుంది. ఆమె ఉలిక్కిపడింది, ఆశ్చర్యంగా కూర్చుంది. వారిలో ఇద్దరు గదిలోకి ప్రవేశించారు. ఒకరు లైట్ వేశారు. రంజిత్ - మరియు అతని వెనుకనే, రాహుల్ మళ్ళీ.
"మేము ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాం," రాహుల్ అన్నాడు, రంజిత్ కోసం, తన కోసం కుర్చీ లాక్కుంటూ. "మీకు వెంటనే చెప్పాలనిపించింది."
"నువ్వు సరిగ్గా మెలకువగా ఉన్నావా?" రంజిత్ అడిగాడు.
"సరిపోయేంత మెలకువతో వున్నాను," ఆమె అంది, ఉత్కంఠతో ఎదురుచూసింది.
రంజిత్ బ్రీఫింగ్ను తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాడు. "నేను నీకు సంగ్రహంగా చెబుతాను. నువ్వు రేపు మరింత అప్రమత్తంగా ఉన్నప్పుడు మేము వివరాలను వివరిస్తాము. మేము రేపు నీకు ఒక చిన్న ransom లేఖను నిర్దేశించబోతున్నాము. ఇది నీ చేతివ్రాతలో మాకు కావాలి. దీనిని ఎవరికి పంపాలి? బ్రహ్మం ?"
"అవును."
"అతను నీ చేతివ్రాతను గుర్తిస్తాడా?"
"వెంటనే."
"మీరు మీకు ఏమి జరిగిందో అతనికి చెబుతారు. చాలా కాదు, మీరు కిడ్నాప్ చేయబడ్డారని మరియు విమోచన కోసం నిర్బంధించబడ్డారని మాత్రమే. మీరు సురక్షితంగా మరియు క్షేమంగా ఉన్నారని మరియు చెల్లింపు చేసిన తర్వాత హాని లేకుండా విడుదల చేయబడతారని. ఇది రహస్యంగా ఉంచాలని మీరు అతనికి చెబుతారు. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు లేదా CBI కి తెలియజేస్తే, అతను మిమ్మల్ని సజీవంగా మళ్లీ ఎప్పటికీ చూడడు. డబ్బు విషయంలో ఏదైనా తేడా ఉంటే, అంటే దొంగనోట్లు లాంటివి, మేము కనిపెట్టేస్తాం, అది నీకు చావు లాంటిది. డబ్బుల కట్టలు ఎలా ఉండాలో మేము క్లియర్గా చెప్తాం. డబ్బు రెడీగా ఉన్నప్పుడు పేపర్ క్లాసిఫైడ్స్లో పర్సనల్స్ యాడ్ పెట్టమని బ్రహ్మం కు చెప్తావు. యాడ్ వచ్చాక, నీ చేతిరాతతో ఇంకో ఉత్తరం రాస్తావు. అది స్పెషల్ డెలివరీలో పంపిస్తావు. అందులో డబ్బు ఎక్కడ, ఎలా పెట్టాలో చెప్తావు. డబ్బు తీసుకున్నాక, మమ్మల్ని ఫాలో అవ్వలేదని నిర్ధారించుకున్నాక, డబ్బు చెక్ చేసి, నోట్లు ఓకే అని తెలుసుకున్నాక, నిన్ను వెంటనే హైదరాబాద్ లో లేదా దగ్గరలో ఎక్కడో వదిలేస్తాం. నువ్వు టెలిఫోన్ దగ్గరకు వెళ్లి బ్రహ్మం కు కాల్ చేయడానికి డబ్బులు ఉంటాయి. అర్థమైందా?"
"అవును, అర్థమైంది." ఆమె కొంచెం ఆగి, "ఇది ఎప్పుడు జరుగుతుంది?" అని అడిగింది.
"ఏమిటి?"
"అంటే, డబ్బు తీసుకుని నన్ను ఎప్పుడు వదిలేద్దామని అనుకుంటున్నారు?"
"అంతా బాగా జరిగితే, టైమ్కి, ఎలాంటి ఇబ్బందులు లేకుండా, నువ్వు జూలై నాల్గో తేదీ శుక్రవారం ఇంటికి వెళ్ళిపోవచ్చు. అంటే ఇంకో వారం రోజులు."
"ధన్యవాదాలు."
ఇద్దరూ లేచి నిలబడ్డారు. "సరే, నీకు అర్థమైంది," రంజిత్ అన్నాడు. "ఇప్పుడు కాస్త రెస్ట్ తీసుకో. రేపు మొదటి ఉత్తరం పంపిస్తాం. గుడ్ నైట్."
"గుడ్ నైట్."
వాళ్ళు డోర్ దగ్గరికి వెళ్లారు, బయటికి వెళ్లడానికి తెరిచారు. రాహుల్ వెనక్కి తిరిగి, తన ఎప్పటిలాగే భయంకరమైన నవ్వు నవ్వాడు.
"హే, నిన్ను ఎంత విలువైనదిగా అనుకుంటున్నామో తెలుసుకోవాలని లేదా?"
"అడగాలంటే భయపడ్డాను."
"భయపడాల్సింది ఏమీ లేదు. నిన్ను గర్వపడేలా చేసే విషయం ఉంది. నిన్ను మేము ఎలా చూస్తామో నీకు ఒక ఐడియా వస్తుంది. వినాలని ఉందా?"
"ఖచ్చితంగా."
"అయిదు కోట్లు," అతను అన్నాడు. డోర్ మూసుకుపోయింది.
ఇప్పుడు చీకటిలో పడుకుని, గుర్తుచేసుకుంటూ, అయిదు కోట్లు అర్ధం లేనివి.
ఆమె నికర విలువ రాహుల్ కి చెప్పినదానికి దగ్గరగా లేదు. ఆమె ప్రలోభ పెట్టే ఆట ఆడుతున్నప్పుడు, కానీ అది సరిపోతుంది. సరిపోవడం కంటే ఎక్కువ ఉంది. విషయాలు ఆమెకు అనుకూలంగా జరిగితే ఆమె దానిని తిరిగి పొందుతుంది. విషయాలు ఆమెకు అనుకూలంగా జరగకపోతే, ఆమె అంత్యక్రియల ఖర్చులను కవర్ చేయడానికి తప్ప ఆమెకు డబ్బు అవసరం ఉండదు.
ఒప్పందం యొక్క తన భాగం డెలివరీ విషయానికి వస్తే, డబ్బు పొందడం సమస్య కాదని ఆమెకు ఖచ్చితంగా తెలుసు. బ్రహ్మం ఆమెకు తెలిసినట్లుగా, అతను ransom లేఖలలోని సూచనలను అక్షరాలా పాటిస్తాడని ఆమెకు తెలుసు. అతను కఠినంగా మరియు దృఢంగా ఉన్నాడు. హిమానీనదం లాంటి బాహ్య రూపం కింద, ఆమెకు తెలుసు, అతను ఆమె భద్రత కోసం మరణ భయంతో ఉంటాడు. అతను డబ్బును సేకరిస్తాడు, అతను చెప్పినట్లే చేస్తాడు. అతను ransom మొత్తాన్ని ఎక్కడ వదిలిపెట్టమని ఆదేశించబడితే అక్కడ వదిలిపెడతాడు. ఆమె భద్రత గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తూ, అతను బహిరంగంగా అధికారులకు తెలియజేసే ప్రమాదం ఎప్పటికీ తీసుకోడు. అతను మొత్తం ఒంటరిగా చేస్తాడు, లేదా సునీత కు మాత్రమే చెబుతాడు, లేదా బహుశా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లను సురక్షితంగా మరియు తెర వెనుక మాత్రమే ఉపయోగిస్తాడు.
అవును, ఆమె తరపున పనిచేసే వారిని విశ్వసించవచ్చు.
ఒక ప్రశ్న మిగిలి ఉంది మరియు సమాధానం చివరి వరకు తెలియదు: ఆమె కిడ్నాపర్లను ఒప్పందంలోని వారి భాగాన్ని నిలబెట్టుకుంటారని నమ్మవచ్చా?
వాళ్ళు నీతి లేని జంతువులు, నిజమే, కానీ వేరు వేరు రకాలవి. రంజిత్, ఆదినారాయణ, 'కలల రాజు' ఒప్పందాన్ని నిలబెట్టుకుంటారని ఆమెకు అనిపించింది. తన భవితవ్యం వాళ్ళ చేతుల్లోనే ఉంటే, ఆమె గుర్తుండిపోయే గాయాలతో అయినా, సజీవంగా, ఆరోగ్యంగా, ఈ రాత్రి నుండి వారం రోజుల్లో తన ఇంటికి సురక్షితంగా తిరిగి వెళుతుందని ఆమె అనుకుంది.
కానీ తన భవితవ్యం వాళ్ళ చేతుల్లో లేదని, భరత్ రాహుల్ దయపై ఆధారపడి ఉందని ఆమెకు తెలుసు. రాహుల్ కాదు, కార్పొరల్ భరత్ గుర్తుకువచ్చాడు. నిస్సహాయంగా, భయంతో ముడుచుకున్న ఆ పేద, పేద, పిల్లల శరీరాల్లోకి తన ప్రాణాంతకమైన మెషిన్ గన్ను ఖాళీ చేస్తూ డ్రైనేజ్ కందకంపై నిలబడిన భరత్. తర్వాత నిన్ను వేలెత్తి చూపే వాళ్ళని సజీవంగా వదలకూడదని ఎవరికో చెప్పిన భరత్.
డబ్బులో తన వాటా పొందిన తర్వాత, రాహుల్ ఆమె చేత వేలెత్తి చూపబడే అవకాశాలను ఎలా అంచనా వేస్తాడు?
ఆమె ప్రకాశవంతమైన ఆశ పై వేగంగా కారుమేఘాలు కమ్మడం ప్రారంభించింది.
ఈ క్షణంలో ఆమె ఎంత మత్తుగా ఉన్నప్పటికీ, రాహుల్ తన ప్రాణాలను వదిలివేయకూడదని ఆమె భయంకరమైన స్పష్టతతో చూడగలిగింది. ఈ భయంకరమైన సంఘటన నుండి ఆమె మనుగడకు ఏకైక హామీ ఏమిటంటే, ఆమె భద్రత యొక్క బాధ్యతను అభిమాన సంఘం నుండి బ్రహ్మం మరియు సెక్యూరిటీ అధికారి డిపార్ట్మెంట్ మరియు సెంట్రల్ బ్యూరో ఆఫ్ ఇన్వెస్టిగేషన్కు మార్చడానికి ఒక మార్గాన్ని కనుగొనడం. ఆమెను జాగ్రత్తగా చూసుకునే వ్యక్తులకు ఆమెను తిరిగి పంపడానికి ఆమె అభిమాన సంఘంపై ఆధారపడకూడదు. ఆమె ఎక్కడ ఉన్నా వారిని ఆమె వద్దకు తీసుకురావడానికి ఆమె ఒక మార్గాన్ని కనుగొనాలి.
ఎక్కడ ఉన్నా, ఎక్కడ ఉన్నా: కామారెడ్డికి దూరంగా, ఒక సరస్సు దగ్గర, కొండల్లోని నిర్మానుష్యమైన ప్రదేశంలో.
ఎవరైనా తెలుసుకోవడానికి ఇది చాలు.
చాలా ఆలస్యం కాకముందే ఈ కష్టపడి సంపాదించిన, విలువైన, ప్రాణాలను కాపాడే సమాచారాన్ని ఎలా చేరవేయాలి?
బయట ఎవరికైనా నిన్ను కిడ్నాప్ చేశారని చెప్పడం ఒక విషయం. అది సాధించటం గొప్ప విషయం, కానీ సరిపోదు. నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావో బయట వాళ్ళకి తెలియజేయడం ఇంకో విషయం, అది ఇప్పుడు చాలా కష్టంగా ఉంది. మూడో అంకం లేకుండా, ఆమె ప్రయత్నం మొత్తం వేస్ట్ అయిపోతుంది. సరైన ముగింపు లేకపోతే, హిట్ అయినా సరే ఆగిపోతుంది.
ఆమె ఆలోచించడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ ఆమె మైండ్ మొద్దుబారిపోయింది.
ఆమె ఆలోచనలు నెమ్మదిగా సాగుతున్నాయి.
ఒక్క క్షణం, 'కలలు కనేవాడు' ఆ పాత సినిమాలోని కొంత భాగాన్ని చూసి తిరిగి వచ్చిన రోజును, అతని ప్రతిస్పందనను, సినిమాను గుర్తుచేసుకుంది, సినిమా అంత చెడ్డది కాదు, మంచి సినిమా, ఆమె ఇప్పుడు ఎదుర్కొంటున్న దానికంటే మెరుగైన ముగింపు. సినిమాలు ఎల్లప్పుడూ మంచి ముగింపులను కలిగి ఉంటాయి. జీవితానికి అలాంటి మంచి ముగింపులు ఎందుకు లేవు?
సినిమాల గురించి ఇంతే. జీవితం. జీవితమే ముఖ్యమైనది.
జీవితంలో మంచి ముగింపులు లేవు, కనీసం ఆమెకైనా.
చాలా అలసిపోయాను.
ఆమె ఆవలించింది, పక్కకు తిరిగింది, దుప్పటిని పైకి లాగింది, ముడుచుకుంది.
విచారకరం. ఆమె చాలా దూరం వచ్చింది. స్వేచ్ఛను ఖచ్చితంగా చేరుకోడానికి చాలా తక్కువ దూరం మిగిలి ఉంది. అయినప్పటికీ, ఆమె ఖాళీ గోడకు చేరుకుంది. దాని చుట్టూ లేదా దానిపైకి వెళ్ళడానికి మార్గం లేదు. చిక్కుకుంది. పోయింది. చనిపోయింది.
అప్పుడు, స్పృహ యొక్క చివరి రేణువు గుండా తేలుతూ, ఒక చిన్న కాంతి కనిపిస్తుంది, చాలా, చాలా దూరంలో, చాలా కాలం క్రితం - ఒక మార్గాన్ని చూపుతుంది, మరొకసారి దూరంగా ఉన్న ఎస్కేప్ హాచ్ను ప్రకాశింపజేస్తుంది - అసంభవం సాధ్యమయ్యే అవకాశం.
స్మిత, దాన్ని మర్చిపోకు, మర్చిపోకు, దయచేసి నువ్వు మేల్కొన్నప్పుడు గుర్తుంచుకో.
గుర్తుంచుకోవాలని గుర్తుంచుకో, నువ్వు చనిపోవాలనుకుంటే తప్ప, మరియు నువ్వు అనుకోవు, అవునా?
నువ్వు అనుకోవు.
గుర్తుంచుకో.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)