[Geneliarasigan]

சிற்பிகா பெயர் அழகாக உள்ளது. பல ரகசியங்கள் நிறைந்த இந்த பெண்ணை எப்படியும் அந்த தீவில் இருக்கும் பலர் தன்னுடையவளாக்க முயற்சிற்று இருப்பார்கள் அவர்கள் யாருக்கும் கிடைக்காத சிற்பிகா ரியானுக்கு எப்படி கிடைப்பாள். இது அவனுக்கு வீண் வேலையா இருக்குமா. அவன் அழகும் அவனின் பணத்துக்கும் மயங்காத ஒருவளை அவன் எப்படி சம்பாதிப்பான். என்ன தான் அவன் இப்போது நல்லவனாக மாறினாலும் ஆரம்பத்தில் இருந்தே நல்லவனாக இருந்த பலரையும் சிற்பிகா சந்தித்து இருந்திருக்க மாட்டாளா. இந்த செட்டினன்டல் ஆதிவாசி தான் சிற்பிகாவிற்கும் சென்டினல் தீவிற்கும் உள்ள வாட்ச்மேனா. புது புது முடிச்சுகளை காட்டுகிறீர்கள் நண்பா

ஆரம்பத்தில் மதிவதனி வம்சாவளிக்கு உடலுறவு இல்லையென சொல்லி இருப்பேன் நண்பா..ஆனால் இப்போ ஒரு மென்மையான காமம் கதையோடு சேர்ந்து வைக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்..

[Geneliarasigan]

சிற்பிகா பெயர் அழகாக உள்ளது. பல ரகசியங்கள் நிறைந்த இந்த பெண்ணை எப்படியும் அந்த தீவில் இருக்கும் பலர் தன்னுடையவளாக்க முயற்சிற்று இருப்பார்கள் அவர்கள் யாருக்கும் கிடைக்காத சிற்பிகா ரியானுக்கு எப்படி கிடைப்பாள். இது அவனுக்கு வீண் வேலையா இருக்குமா. அவன் அழகும் அவனின் பணத்துக்கும் மயங்காத ஒருவளை அவன் எப்படி சம்பாதிப்பான். என்ன தான் அவன் இப்போது நல்லவனாக மாறினாலும் ஆரம்பத்தில் இருந்தே நல்லவனாக இருந்த பலரையும் சிற்பிகா சந்தித்து இருந்திருக்க மாட்டாளா. இந்த செட்டினன்டல் ஆதிவாசி தான் சிற்பிகாவிற்கும் சென்டினல் தீவிற்கும் உள்ள வாட்ச்மேனா. புது புது முடிச்சுகளை காட்டுகிறீர்கள் நண்பா

சிற்பிகா பற்றி சில விஷயங்களை இப்போ சொன்னா spoiler ஆகி விடும் நண்பா..உங்களுக்கு இருக்கும் ஐயம் எல்லாம் கதை போக்கில் நிவர்த்தி ஆகி விடும். நால்வர் time travel பண்ணும் பொழுது மதிவதனி வம்சாவளி நிகழ்கால காத்தவராயன் ஆவியை கட்டுபடுத்த வேண்டும் என சொல்லி இருப்பேன். அதை நினைவில் வைத்து கொள்ளுங்கள்

[Geneliarasigan]

 lovely update   munnadi ezutheenathkum gap vitu ipo ezuthee irukaa updatekum neraya difference teridhu bro..
romba detailed ah porumai padikravangalkum salipu illama...antha character azagu pathee varnichu mella mella izukarthum
anga kavithai maari varigal vachu padika padika muzu novel padikraa feel tha ovoru ovoru episodeum...time kedacha motha story padikalam iruken...rukimini azagu varnanai semma...riyaan pithu pidithu suthuraan pavam enna marmamoh inee lot of twist unfold agee
track orey neru kodu epo varumaa..name also apt for rukmini sirpika nice...  200 update vazuttukal bro keep entertain and rocking

நீங்க சரியாக சொல்லி இருக்கீங்க நண்பா..முன்னாடி என்ன தோணுதோ அதை அப்படியே படிச்சு கூட பார்க்காமல் எழுதி போட்டு விடுவேன்..எழுதிய உடனே போஸ்ட் பண்ண மனம் துடிக்கும்.
இப்போ அந்த மாதிரி இல்ல. ஒவ்வொரு நாளும் கொஞ்ச கொஞ்சமா எழுதி,எனக்கு நானே விமர்சனம் பல செய்து கொண்டு,அப்புறம் லீவு கிடைக்கும் பொழுது எழுதியதை எல்லாம் ஒன்றாக சேர்த்து,இந்த கதையை எப்படி இன்னும் சுவாரசியமாக கொடுப்பது என பலமுறை correction செய்து, எனக்கு திருப்தியான பிறகு தான் போஸ்ட் போடுகிறேன்.ருக்மணி மர்மம் உடைந்த பிறகு கதை நேர் கோட்டில் பயணிக்க ஆரம்பித்து விடும்.முன்னாடி கதை எழுதி போஸ்ட் போட 5 அல்லது 6 மணிநேரம் எடுக்கும்..இப்போ correction செய்து போஸ்ட் போட மட்டுமே அந்த 6 மணி நேரத்தை எடுத்துக் கொள்கிறேன்.. என் மேல நம்பிக்கை வைத்து இவ்வளவு நாள் இந்த கதைக்காக சில பேர் காத்து இருந்தாங்க..அவர்களுக்காக சின்ன மெனக்கெடல் அவ்வளவு தான்..

[Geneliarasigan]

apdiye dm la na  sonna mathiri characters oda pictures top middle apdi split panni podunga bro...romba below la iruku so consider panvinga nenaikren 

Sure nanba

[Geneliarasigan]

welcome back

and ஷேட்டி 3 ரோஸ்ஸ்  கதை சமத்தாக்கு lead கொடுத்துட்டு பாதிலேயே வீட்டுடீங்க ப்ளீஸ் இதை முடிச்சுட்டு அங்க வாங்க ஸ்வாதி கதை அப்பறம் போகலாம்

இந்த கதை முடிந்த பிறகு ஷெட்டி கதை இப்போ எழுத முடியுமா எனக்கு தெரியல நண்பா..பார்ப்போம் நேரம் அமைகிறதா

[Geneliarasigan]

waiting for sunday special

Sunday special இப்போ Saturday special ஆக வருகிறது நண்பா

[Geneliarasigan]

Aduthu iva entha naatuku raani
Konjam kaamam irukura mari oru episode eluthunga bro

பிரியங்கா காம episode முடிந்த பிறகு ,ருக்மணியின் காம பகுதி தொடங்கும் நண்பா

[Geneliarasigan]

[b]Episode- 165



காளிங்கனின் உடலிலிருந்து காத்தவராயன் வெளியிட்ட அந்த உஷ்ணமான மூச்சுக்காற்று, வெறும் காற்று அல்ல; அது ஒரு தகிக்கும் நெருப்புப் பிழம்பாகப் பிரியங்காவைத் தாக்கியது. அவள் அணிந்திருந்த அந்த கருப்பு நிற ஆடைக்குள் அந்த மூச்சுக்காற்று ஒரு நாகத்தைப் போலப் புகுந்தது. அவளது மேனியில் அந்த அமானுஷ்ய வெப்பம் பட்ட மாத்திரத்தில், பிரியங்காவின் உடல் ஒருவிதமான இன்பமான நடுக்கத்திற்கு உள்ளானது.

உள்ளுக்குள் புகுந்த அந்த அமானுஷ்யக் காற்று, பிரியங்காவின் உடலைச் சுற்றிலும் ஒரு தகிப்பை உண்டாக்கியது. பயத்திலும், கிளர்ச்சியிலும் அவளது மார்புக்கூடு விம்மித் தணிந்தது. ஒவ்வொரு முறையும் அவள் வேகமாக மூச்சை இழுக்கும்போது, அந்த விம்மித் துடிக்கும் மார்பும், காத்தவராயனின் அமானுஷ்யக் காற்றும் இணைந்து அவளது ஆடையுடன் ஒரு மௌன யுத்தத்தை நடத்தின.

பிரியங்காவின் இளமைத் துடிப்பையும், காத்தவராயனின் ஆக்ரோஷமான காற்றையும் தாங்க முடியாமல், அவளது அந்த மெல்லிய கருப்பு ஆடையின் மேற்பகுதி மெல்லச் சரணடைந்தது. இறுக்கமாகப் படர்ந்திருந்த அந்த ஆடையின் தையல்கள் ஒவ்வொன்றாகப் பிரியத் தொடங்கின.

அவளது ஆடையின் மேற்பகுதியில் ஏற்பட்ட அந்த லேசான விரிசல், அவளது பொன்னிற மேனியை அந்த நிலவொளியில் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. காளிங்கனின் (காத்தவராயன்) கண்கள் அந்த விரிசலின் வழியே ஊடுருவி, அவளது தகிப்பை இன்னும் அதிகமாக்கின.

காத்தவராயன் தன் வேட்கையை அடக்க முடியாமல், பிரியங்காவின் அந்த மென்மையான நீண்ட நளினமான கழுத்தின் அடிபாகத்தில், அதாவது அவளது தொண்டைக் குழியில் தன் இதழ்களைப் பதித்தான். அந்த முத்தம் ஒரு சாதாரண மனித முத்தமல்ல; அது ஒரு ஆவியின் உஷ்ணமும், காளிங்கனின் கரடுமுரடான உடலும் இணைந்த ஒரு எரிமலைத் தீண்டல். அந்தத் தகிப்பில் பிரியங்கா தன் தலையைப் பின்னோக்கிச் சாய்த்து, சுகமான ஒரு முனகலை வெளிப்படுத்தினாள்.

அவளது கழுத்தில் அவன் காட்டிய அந்தத் தீவிரம், ஏற்கனவே விரிசல் விட்டிருந்த அவளது கறுத்த ஆடையை இன்னும் கீழிறக்கியது. ஆடை விலகிய அந்த விநாடியில், அவளது இளமைத் துடிப்பு நிலவொளியில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. உணர்ச்சிகளின் உச்சத்தில்,குளிர்ந்த காற்றும் காத்தவராயனின் அமானுஷ்ய வெப்பமும் மோதியதில்,அவளது மார்புக் காம்புகள் விறைத்து, உணர்ச்சிக் கோலங்களாக இங்கும் அங்கும் ஆடின. அந்தத் துடிப்பான அசைவுகள் காத்தவராயனை இன்னும் வெறியேற்றியது.

அவன் அவளது கழுத்தில் காட்டிய அந்தத் தீவிரமான அழுத்தத்தாலும், அங்கிருந்த நள்ளிரவுக் காற்றின் சதியாலும், அவளது கறுத்த ஆடையின் மேல்பகுதி மெல்லச் சரிந்தது. ஏற்கனவே விரிசல் விட்டிருந்த அந்த நூல் இழைகள் இப்போது முழுமையாக வழிவிட்டன. ஆடை விலகிய அந்த விநாடியில், ப்ரியங்காவின் மார்பின் எழில் கோலங்கள் நிலவொளியில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

அவளது மார்புகள் பனிமலையின் சிகரங்களைப் போல வெண்மையாகவும், இளமைத் துடிப்புடன் விம்மித் தணிந்தும் காணப்பட்டன.

காற்றில் ஆடை விலகிய அந்த அதிர்ச்சியிலும், காத்தவராயனின் அமானுஷ்ய வெப்பத்தாலும் அவளது மார்புக் காம்புகள் விறைத்து நின்றன. அவை,இரவு நேரத்தில் மலரும் கருநிறத் தாமரை மொட்டுகளைப் போல நிலவொளியில் அதிர்ந்து ஆடின. அவளது ஒவ்வொரு மூச்சிற்கும் ஏற்ப அந்த மொட்டுகள் நர்த்தனமாடிய விதம், காத்தவராயனின் காம வெறியை இன்னும் அதிகமாக்கியது.

தன் மார்பின் அந்தரங்க தரிசனம் காற்றில் வெளிப்பட்டதை அறிந்தும், ப்ரியங்காவால் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. காத்தவராயனின் அந்த அமானுஷ்யத் தீண்டல் அவளது நரம்புகளை முறுக்கேற்றி, அவளை ஒருவிதமான இன்பப் போதையில் ஆழ்த்தியது. அவளது வெண்ணிற மேனியில் படர்ந்திருந்த வியர்வைத் துளிகள், அந்தத் தகிக்கும் மார்பகங்களின் மீது வைரக் கற்களாக மின்னின.

அவளது அந்த எழில் கொஞ்சும் மேனியின் துடிப்பைக் கண்ட காத்தவராயன், தன் கரடுமுரடான கைகளால் அவளது மெல்லிய இடுப்பின் ஓரத்தை அழுத்தமாகப் பற்றினான். அவனது விரல்கள் அவளது சதையினுள் ஆழமாகப் பதிந்து ஒரு தழும்பையே உண்டாக்கும் அளவுக்கு அந்த அழுத்தம் இருந்தது.

அந்த அழுத்தத்திலும், கழுத்தில் விழுந்த முத்தத்தின் தகிப்பிலும் பிரியங்கா நிலைகுலையத் தொடங்கினாள். அவளது நரம்புகள் ஒவ்வொன்றும் ஒருவித மின்சாரப் பாய்ச்சலை உணர, அவளது இதழ்களில் இருந்து வார்த்தைகள் சிதறின.

பிரியங்கா: (மூச்சிரைக்க, கண்கள் செருகிய நிலையில்) "ஆஹ்... காத்தவராயா... என்ன இது? உன் கை பட்ட இடம் எரியுது... ஆனா அந்த எரிச்சல் எனக்கு இன்னும் வேணும்னு தோணுது! என்னை என்ன பண்ற? என் உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு மிருகம் புகுந்தது போல இருக்கு... விடு... இல்ல இல்ல... இன்னும் பலமா அழுத்து.!"
அவளது வார்த்தைகள் அந்தத் தோட்டத்தின் காற்றில் ஒரு இசையாகப் படர்ந்தன.

அவளது இதழ்களிலிருந்து தெறித்த அந்தத் தவிப்பான வார்த்தைகளைக் கேட்ட காத்தவராயன் (காளிங்கனின் உடலில் இருந்தபடி), தன் கரகரப்பான குரலில் ஒரு கவிதையாக அவளுக்குப் பதிலளித்தான்.
அவன் அவளது செவிகளுக்கு அருகே குனிந்து, அந்த அமானுஷ்ய வெப்பம் அவளது மேனியைச் சுட, மெல்லப் பாடினான்.

"என் விரல் பட்ட இடம் வெந்ததோ... - இல்லை
உன் மேனித் தங்கம் உருகுதோ!
சிதைக்கத் துடிக்கும் என் கரங்கள் - இன்று
உன் சிற்றிடை வளைவில் சிறை புகுதோ!
காமத் தீயில் நீயும் வேக...
காலத்தின் ரகசியம் காற்றில் ஏக...
ஆவியின் தாகம் உன் மேனி தீர்க்கும்!
அழியாத வடுவாய் என் அன்பு இருக்கும்!
இன்னும் அழுத்துவேன்... இன்னும் வதைப்பேன்...
உன் இன்னுயிர் வரை என் முத்திரை பதிப்பேன்!"

இந்தக் கவிதையைச் சொல்லிக்கொண்டே,அவள் இடுப்பில் தன் பிடியை இன்னும் இறுக்கினான். அவனது விரல் நகங்கள் அவளது அந்த மென்மையான இடுப்புச் சதையில் ஆழமாகப் பதிந்தன.

கவிதையின் ஒவ்வொரு வரியும் ப்ரியங்காவின் காதுகளில் தேனாகப் பாயவில்லை, மாறாக ஒரு தீயாகப் பரவியது. அவனது கரகரப்பான குரலும், அந்தப் பழைய காலத்துக் கவிதை நடையும் அவளுக்குள் ஒருவிதமான அச்சத்தையும், அதே சமயம் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு கவர்ச்சியையும் ஏற்படுத்தியது.

அவன் 'இன்னும் வதைப்பேன்' என்று சொன்னபோது, ப்ரியங்காவின் உடல் ஒருமுறை விதிர்த்தது. விலகிய ஆடையின் ஊடே தெரிந்த அவளது மார்புகள் அந்த வேகத்தில் இன்னும் வேகமாக விம்மித் தணிந்தன. அவளது அந்த நீண்ட நளினமான கழுத்தில் இருந்த நரம்புகள் அவனது கவிதைக்குத் தாளம் போடுவது போலத் துடித்தன.
அந்த தோட்டத்தின் இருளில், ஒரு பெண்ணின் தவிப்பும், ஒரு ஆவியின் கவித்துவமான வெறியும் ஒன்றிணைந்து அந்த இடத்தையே ஒரு காமக் காவியமாக மாற்றிகொண்டிருந்தது.

காத்தவராயனின் அந்த அமானுஷ்யக் கவிதையும், இடுப்பில் அவன் கொடுத்த அந்த வலியுடன் கூடிய அழுத்தமும் பிரியங்காவை ஒரு விசித்திரமான உலகிற்கு அழைத்துச் சென்றன. பயம் அவளது கண்களில் தெரிந்தாலும், அவளது உடல் அந்தத் தகிப்பிற்கு அடிமையாகிக் கொண்டிருந்தது.
அவள் தன் மேனி முழுதும் படர்ந்திருந்த அந்த அமானுஷ்ய வெப்பத்தை உள்வாங்கிக் கொண்டு, கண்கள் செருக, மூச்சிரைக்கத் தடுமாறும் குரலில் பதில் சொன்னாள்:

பிரியங்காதன் நடுங்கும் கரங்களால் அவனது தோள்களைப் பற்றிக் கொண்டு)
"உன் வார்த்தைகள் கவிதையல்ல காத்தவராயா... அது என் ரத்தத்தில் பாயும் நெருப்பு! என் இடுப்பில் நீ பதித்த தழும்பு, என் உயிருக்கு நீ இட்ட கட்டளை. ஆமாம்... என்னை வதைத்துவிடு. உன் ஆக்ரோஷமான தீண்டலில் என் நாகரிகம் கருகிப் போகட்டும்."

அவள் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையின் போதும், அவளது அந்த நீண்ட நளினமான கழுத்து பின்னோக்கி வளைந்து, நரம்புகள் புடைக்கக் காட்சியளித்தது. விலகிய ஆடையின் வழியே தெரிந்த அவளது மார்புகள், அவளது வேகமான சுவாசத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் ஒரு போர் முரசைப் போல விம்மித் தணிந்தன. நிலவொளியில் அவளது மார்புக் காம்புகள் அந்த நள்ளிரவுக் காற்றின் குளிரையும் மீறி, காத்தவராயனின் அமானுஷ்ய வெப்பத்தால் தகித்துக் கொண்டிருந்தன.

பிரியங்காதொடர்ந்து முனகியபடி)
"ஏன் இந்தத் தவிப்பு? உன் மூச்சுக் காற்று என் ஆடைக்குள் புகுந்து என் மேனியை உருக்குதே... இது காமமா அல்லது நீ எனக்கு இடும் சாபமா? எதுவாக இருந்தாலும் சரி... இந்தச் தோட்டம் இன்று நம் ரகசியத்தை காண போகிறது. என்னைச் சிதைத்து உன் தாகத்தைத் தீர்த்துக்கொள்!"

அவளது வார்த்தைகள் முடிந்த அந்த நொடியில், பிரியங்கா முழுமையாக அவனது பிடியில் சரிந்தாள்.

மழை ஓய்ந்துவிட, மரக்கிளைகள் தங்களுக்குள் சேமித்து வைத்திருந்த மழைத்துளிகளை மெல்ல விடுவித்துக் கொண்டிருந்தன. அப்படி விடுபட்ட ஒரு குளிர்ந்த துளி, அவள் பிடரியைச் சீண்டி, வழுக்கிக் கொண்டு வந்து அவளது கழுத்தின் வளைவில் தஞ்சம் புகுந்தது. சில்லென்ற அந்தத் தொடுகையில் அவள் மெலிதாகச் சிலிர்த்தாள்.
அவள் அருகே நெருக்கமாக இருந்த காத்தவராயன், அந்தத் துளியின் பயணத்தை ரசிக்கத் தொடங்கினான். விரல்களால் தீண்டினால் அந்தத் தருணத்தின் மென்மை கலைந்துவிடுமோ என்று அஞ்சியவன் போல, மெதுவாகத் தன் இதழ்களைக் குவித்து மென்மையாக ஊதினான்.

காத்தவராயன் தன் முகத்தை அவளருகே கொண்டு சென்றான். அவனது இதழ்கள் அவள் தோலைத் தொடவில்லை, ஆனால் அவன் வாயைக் குவித்து மென்மையாக ஊதினான்.

அவன் ஊதிய காற்று, வெறும் காற்றல்ல; அது ஒரு மந்திரத்தைப் போல அந்த நீர்த்துளியை வழிநடத்தியது. அந்தத் துளி அவள் கழுத்தின் வளைவுகளில் மெல்ல உருண்டது.

அவளது தோலின் பளபளப்பு உயர்தர வெண்பட்டுத் துணியைப் போல இருந்தது. அந்தப் பட்டில் ஒரு சிறு வைரம் தவறி விழுந்து, அதன் மிடுக்கில் உருண்டு ஓடினால் எப்படி இருக்குமோ, அப்படி இருந்தது அந்தத் துளியின் பயணம். காத்தவராயனின் ஊதலால் அந்த வைரம் (நீர்) மேலும் பிரகாசமடைந்து, அவளது மேனியின் அழகை இரட்டிப்பாக்கியது.

ப்ரியங்கா மனதுக்குள்)அவன் முகத்தை என்னருகே கொண்டு வரும்போதே அந்தத் தோட்டம் முழுதும் ஒருவித வாசம் பரவுகிறது. அவன் இதழ்களைக் குவித்து என் மேனியில் ஊதத் தொடங்குகிறான்... கடவுளே, அது வெறும் காற்றல்ல! அது ஒரு உயிரைக் குடிக்கும் மாய நதி போல என் மேல் பாய்கிறது.ஐயோ... இது என்ன உணர்வு? என் மூளை 'வேண்டாம்' என்று கதறுகிறது, ஆனால் என் தேகம் ஏனோ அவனது அசைவுகளுக்கு அடிபணிந்து கிடக்கிறதே! அந்த மரத்திலிருந்து சொட்டிய அந்த ஒற்றை நீர்த்துளி... அது என் கழுத்தில் விழுந்த உடனே,ஒரு கத்தி முனையால் யாரோ கீறியது போன்ற சில்லென்ற சிலிர்ப்பு என் உச்சி முதல் பாதம் வரை ஓடியது.அவனது மூச்சு என் கழுத்தில் படும்போது, அது மனிதர்களுக்கு உரிய வெப்பத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை.காற்றின் குளிர்ச்சியும்,அதே சமயம் தகிக்கும் நெருப்பும் கலந்த ஒரு விசித்திரமான உணர்வு அது.அந்தக் காற்று என் தோலைத் தீண்டும் இடத்தில் எல்லாம் என் ரத்தம் உறைவது போலவும், மறுபுறம் நரம்புகள் தீப்பிடிப்பது போலவும் ஒரு வேதனை கலந்த சுகம் என்னைக் கொல்லுகிறதே."


பிரியங்காவின் கழுத்தில் தங்கியிருந்த அந்த நீர்த்துளி, காத்தவராயனின் மந்திர மூச்சுக் காற்றினால் மெல்ல நகரத் தொடங்கியது. அவன் வாயைக் குவித்து ஊதிய அந்த அமானுஷ்யக் காற்று, அவள் அணிந்திருந்த மெல்லிய ஆடையின் விளிம்பைத் தீண்டியது. அவனது மூச்சின் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, பாரமில்லாத அந்தத் துணி மெல்லச் சரிந்து அவள் தோளிலிருந்து விலகிச் சென்றது.

பிரியங்கா : (மனதுக்குள்)அவன் தன் இதழ்களைக் குவித்து ஊதும்போது, அந்தக் காற்று என் ஆடையைத் தள்ளிவிட்டு என் மேனியில் ஒரு புதிய பாதையைத் திறக்கிறது. அவன் காற்றின் அழுத்தத்தைக் கூட்டி என் மார்பின் மேட்டில் ஊதும்போது, என் மேனி அவனுக்கு அப்படியே இசைகிறது. என் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு ரோமக் கால்களும் விதிர்த்து எழுந்து நிற்கின்றன. அந்த அமானுஷ்ய ஊதலில் என் ஆடை விலகுவதை விட, என் மனதின் கட்டுப்பாடுகள் ஒவ்வொன்றாக விலகுவது தான் எனக்குப் பெரும் அச்சத்தைத் தருகிறது. என் உடல் ஒரு வீணையைப் போல அவன் ஊதும் காற்றுக்கு ஏற்ப அதிர்கிறதே
அந்த நீர்த்துளி என் கழுத்து வளைவில் மெல்ல உருளத் தொடங்கியபோது, என் நரம்புகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாகத் துடிப்பதை என்னால் உணர முடிகிறது. இது வெறும் தண்ணீரல்ல... அவனது இச்சை சுமந்து வரும் ஒரு நெருப்புத் துளி!"

ஆடை விலகிய அந்த விநாடியில், அவள் மார்பின் எழில்மிகு குன்றுகள் நிலவொளியில் நனைந்து மின்னின. கழுத்திலிருந்து உருண்டு வந்த அந்த வைரத் துளி, இப்போது தடையின்றி அவளது வெண்ணிற மேனியில் பயணிக்கத் தொடங்கியது. காத்தவராயன் தன் காற்றின் அழுத்தத்தை ஒரு கலைஞனைப் போல மாற்றியமைத்தான்.
அந்தத் துளி, அவள் மார்பின் வளைவுகளில் ஏறி, மெல்ல ஏறியும் இறங்கியும் ஒரு நதியைப் போல வளைந்து சென்றது. குளிர்ச்சியான அந்தத் துளி அவள் மார்பின் மேட்டில் ஊர்ந்து சென்றபோது,காம மயக்கத்திலிருந்த பிரியங்காவின் இதழ்கள் மெலிதாகத் துடித்தன.

ப்ரியங்கா: (மனசுக்குள்) அந்தத் துளி இப்போது என் மார்பின் மேட்டில் ஏறிவிட்டது. கடவுளே! அந்த இடம் அவனது அண்மையால் தகித்துக் கொண்டிருக்கிறது. அந்தத் தகிப்பின் மேல் இந்தக் குளிர்ந்த துளி ஊர்ந்து செல்லும்போது, ஒரு விசித்திரமான வலி கலந்த இன்பம் என் அடிவயிற்றைக் கசக்குகிறது. என் இதயம் இவ்வளவு சத்தமாகத் துடிப்பது அவனுக்குக் கேட்குமோ? என் மேனி ஏன் இப்படி அவனது காந்த விசைக்குக் கட்டுப்பட்டு இளகுகிறது?"

அவனது மூச்சுக் காற்று இப்போது சூடாகவும், அதே சமயம் ஒரு அமானுஷ்ய அதிர்வோடும் அவள் மார்பைச் சுற்றியது. அந்த நீர்த்துளி, அதன் இலக்கை அடைவது போல, மெல்ல உருண்டுச் சென்று அவள் மார்புக் காம்பின் நுனியில் போய் அமர்ந்தது.
அங்கே அந்தத் துளி நிலைபெற்ற போது, காளிங்கனின் உடலில் இருந்த காத்தவராயன் ஒரு வெற்றிக் களிப்பில் மிதந்தான்.

ப்ரியங்கா: ( மனசுக்குள்) இப்போது அந்தத் துளி என் மார்புக் காம்பின் நுனியில் போய் அமர்ந்துவிட்டது. ஒரு விநாடி என் மூச்சு நின்றுவிட்டது போல இருக்கிறது. அந்த நுனியில் அந்தத் துளி நிலைபெற்றபோது, என் உடலின் மொத்த உணர்வுகளும் அந்த ஒரு புள்ளியில் வந்து குவிந்துவிட்டன. ஒரு வைரக் கல்லை யாரோ என் மேல் அழுத்தி வைத்தது போன்ற ஒரு பாரம்... ஒரு சுகமான நடுக்கம்!"

பிரியங்காவின் மார்புக் காம்பின் நுனியில் அந்த நீர்த்துளி நிலைபெற்று நின்றபோது, சுற்றியிருந்த இருளில் அது ஒரு வைரத்துளி போல மின்னியது. நிலவொளியைத் தனக்குள் வாங்கி, அந்தத் துளி அவளது செந்நிற மேனியில் ஒரு நட்சத்திரத்தைப் போலப் பிரகாசித்தது. அவளது மேனியின் வெப்பமும், அந்தத் துளியின் குளிர்ச்சியும் உரசிக்கொண்ட அந்தப் புள்ளி, அந்த இடத்தையே ஒரு காந்தத்தைப் போல மாற்றியிருந்தது.

காத்தவராயன் அதுவரை மென்மையாக ஊதிக் கொண்டிருந்ததைச் சட்டென நிறுத்தினான். அவனது அமானுஷ்யக் கண்கள் அந்த வைரத் துளியையே நிலை குத்திப் பார்த்தன. அடுத்த நொடி, அவன் தன் நுரையீரல்கள் அதிரும் வண்ணம் மூச்சை ஆழமாக அடக்கி, பெரும் வேகத்துடன் உள்நோக்கி இழுத்தான்.
அந்தக் காற்றின் விசை ஒரு சக்திவாய்ந்த காந்தத்தைப் போலச் செயல்பட்டது. பிரியங்காவின் காம்பில் அமர்ந்திருந்த அந்த நீர்த்துளி, புவிஈர்ப்பு விசைக்கு மாறாக, வந்த வழியே காற்றில் மிதந்து பறந்து வந்தது. ஒரு சிறு விண்கல் போலக் காற்றில் பாய்ந்து வந்த அந்தத் துளியை, காத்தவராயன் (காளிங்கன்) லாவகமாகத் தன் இதழ்களுக்குள் சிறைபிடித்து, வாய்க்குள் இழுத்துக் கொண்டான்.



ப்ரியங்கா : ( மனதுக்குள் )அவன் மூச்சை இழுக்கும்போது என் மேனியில் உள்ள நீர்த்துளிகள் அவனை நோக்கிப் பறக்கின்றன. அந்த விசையில் என் சதைகளும் அவனது திசை நோக்கி இழுக்கப்படுவதை உணர முடிகிறது. என் அடிவயிற்றில் ஒரு பெரிய சுழல் உருவாவது போன்ற உணர்வு... என்னால் மூச்சு விடக்கூட முடியவில்லை. என் நுரையீரல்கள் அவனது அந்த அமானுஷ்ய வாசனையைத் தேடி ஏங்குகின்றன.
அவன் அதைத் தன் மூச்சால் மீண்டும் இழுத்தபோது, என் உள்ளுக்குள் வெட்கம் பிடுங்கித் தின்னுகிறது. ஒரு பெண்ணாக நான் இதைக் கண்டு சீறியிருக்க வேண்டும். ஆனால், என் உடல் அவனைத் தேடி இன்னும் வளைகிறது. என் அறிவு தோற்றுவிட்டது பிரியங்கா... உனக்குள் இருக்கும் இந்த வேட்கை அவனது அமானுஷ்யத் தீண்டலுக்கு அடிமையாகிவிட்டது.

இந்த அமானுஷ்யமான அதே சமயம் அதீத நெருக்கமான செயலால், பிரியங்காவின் மயக்கம் சட்டெனத் தெளிந்தது போலிருந்தது. அவள் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்னல் வெட்டிச் சென்றது. அதுவரை பயத்தினால் உறைந்திருந்த அவளுக்குள், இப்போது வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது.

தனது அந்தரங்கமான பகுதியில் பயணித்த அந்தத் துளியை, அவன் தன் மூச்சுக் காற்றால் மீண்டும் தன்னிடம் இழுத்துக் கொண்ட அந்தத் தீவிரம், அவளை நிலைகுலையச் செய்தது. இதயம் படபடவென அடிக்க, முகம் சிவக்க, அவள் தன் கைகளால் முகம் மறைக்க முயன்றாள். ஆனால், காத்தவராயனின் தீர்க்கமான பார்வையும், அந்த நீர்த்துளியின் சுவையை உணர்ந்த அவனது இதழ்களும் அவளை மேலும் அந்த மாயச் சுழலில் ஆழ்த்தின.


"காற்றின் திசையில் நான் ஈர்த்த - அந்த
வைரத் துளி வெறும் நீரல்ல...
மலரிலிருந்து வடித்தெடுத்த
வண்ணத் தேனும் இதற்கிணையில்லை!
தேனீக்கள் அறியாத தித்திப்பு இது,
தேவர்கள் பருகாத அமுதம் இது!
உன் மேனி வெப்பத்தில் பக்குவமடைந்து,
உன் வாசம் சுமந்து வந்த சொர்க்கம் இது!
பல்லாயிரம் பூக்களின் சாறு திரட்டி
பதம் பார்த்த தேனும் தோற்றுப் போகும்...
உன் மார்பின் முனையில் சுடரேறி வந்த
இந்த ஒற்றைத் துளியின் சுவை முன்னால்!
நா சுவைத்த போது அது நீரல்ல...
என் நரம்புகளில் பாயும் மின்சாரம்!
தேனை விடத் தித்திக்கும் உன் பெண்மை,
இந்த ஒரு துளியில் என்னை அடிமையாக்கியதே!"

அவன் இந்தக் கவிதையைச் சொல்லி முடிக்கையில், அவனது இதழ்களில் எஞ்சியிருந்த அந்த ஈரப்பதம் நிலவொளியில் மின்னியது. அந்தத் துளியின் சுவை அவனது அமானுஷ்ய ஆன்மாவையே ஒரு கணம் சிலிர்க்க வைத்தது. பிரியங்காவோ, தேனை விடவும் சுவையானவள் என்று தன்னை அவன் வர்ணித்ததில், வெட்கத்தின் எல்லைக்கே சென்றுவிட்டாள். முடிவிலா அந்த இரவில், அவனது சொற்கள் அவளை இன்னும் ஆழமாக அவனிடம் கட்டிப்போட்டன.

காத்தவராயன் அவள் கழுத்தின் பள்ளத்தில் தன் மூச்சுக் காற்றைச் சுழலவிட்டு, மெல்லக் கெஞ்சும் குரலில் பேசினான்.

காத்தவராயன்:"பிரியங்கா... உன் உடல் ஏன் இப்படிச் சிலிர்க்கிறது? என் நெருக்கம் உனக்கு அவ்வளவு பிடித்துள்ளதா? உன் இதயத் துடிப்பு என் மார்பில் மோதி ஒரு பூகம்பத்தையே உருவாக்குகிறதே..."

பிரியங்காகண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டு, திக்கியபடி) "இல்லை... இது... இது தப்பு. நீங்கள் மனிதர் இல்லை... நான் இப்படி ஒரு ஆவிக்கு என்னைப் பறிக்கொடுப்பது முறையல்ல. என் மூளை 'வேண்டாம்' என்று கத்துகிறது... தயவுசெய்து விலகுங்கள்."

காத்தவராயன்சிறு சிரிப்புடன் அவள் காதோரம் உரசி) "உன் மூளை சொல்வதைக் கேட்காதே பெண்ணே... அது வெறும் சட்டங்களைப் பேசும். உன் உள்ளுணர்வை கவனி... அது என்ன சொல்கிறது? இதோ, நான் உன் தோளைத் தீண்டும்போது உன் உடல் ஏன் என்னைத் தேடி இன்னும் நெருங்கி வருகிறது?"

பிரியங்கா: (தன் கட்டுப்பாட்டை இழப்பதை உணர்ந்து) "அது... அது எனக்குத் தெரியவில்லை. என் அறிவு இது தவறு என்று எச்சரித்தாலும்... என் தேகம் நீங்கள் தரும் இந்த அமானுஷ்யக் குளிர்ச்சியை ஏனோ விரும்புகிறது. உங்கள் மூச்சுக் காற்று என் மேனியில் படும்போது, என்னையும் அறியாமல் ஒரு தகிப்பு என்னுள் பரவுகிறது. என் உடல் உங்களை 'வேண்டும்' என்று கெஞ்சுகிறது...

காத்தவராயன் தன் நீண்ட விரல்களால் அவள் இடுப்பின் வளைவுகளை மெல்ல வருடினான். அவனது தீண்டல் ஒரு  அதிர்வை அவள் உடலில் ஏற்படுத்த, அவன் அவள் முகத்தை ஏந்திப் பிடித்துத் தன் அனல் தெறிக்கும் கண்களால் அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.

காத்தவராயன்குரலில் ஒருவித ஏளனமும் காமமும் கலந்திருக்க) "என்ன பிரியங்கா... மௌனமாக இருக்கிறாய்? என் கைகள் உன் இடுப்பில் ஒரு ஓவியனைப் போல உலாவிக் கொண்டிருக்கின்றன... உன் அறிவு 'தப்பு' என்று கத்தினாலும், உன் இடுப்பின் சதைகள் என் விரல்களுக்கு ஏன் இவ்வளவு இதமாகப் பணிய வேண்டும்? உன் ஆடை விலகி, உன் மார்பின் அந்தரங்கங்கள் என் கண்களுக்கு விருந்தாகும் போது, உன் கைகள் ஏன் அதை மறைக்க முற்படாமல் தளர்ந்து கிடக்கின்றன?"

பிரியங்கா அவனது பார்வையை எதிர்கொள்ள முடியாமல் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவளது இதழ்கள் அதிர்ந்தன, ஆனால் வார்த்தைகள் வெளிவரவில்லை.

காத்தவராயன்அவள் கழுத்தோரம் தன் இதழ்களைக் கொண்டு சென்று) "சொல் பிரியங்கா... என் தீண்டலில் உன் மேனி ஒரு வீணையைப் போல இசைக்கிறதே, இதற்கு என்ன அர்த்தம்? நீ என்னை வெறுக்கிறாயா... அல்லது உன் நாகரீகம் சொல்லும் பொய்களுக்கு அடியில் மறைந்திருக்கும் உன் உண்மையான வேட்கை இதுதானா?"

பிரியங்காவால் அந்தப் பதிலைத் தேட முடியவில்லை. அவளது மூளை அது ஒரு அமானுஷ்ய ஆவியின் அத்துமீறல் என்று எச்சரித்துக் கொண்டே இருந்தது. ஆனால், அவளது உடல் காத்தவராயனின் ஒவ்வொரு தீண்டலுக்கும் ஒரு விசித்திரமான இன்பத்தோடு பதில் அளித்தது.

அவள் சொல்ல நினைத்ததெல்லாம்... "உன் தீண்டலில் இருக்கும் அந்த அமானுஷ்ய சக்தி என் கட்டுப்பாட்டைச் சிதைக்கிறது"என்பதுதான். ஆனால், அவளது வெட்கமும், அவனுக்குள் அவள் கண்ட காந்த வசீகரமும் அவளது நாவைத் தளைப்படுத்தின. பதில் சொல்ல முடியாத அவளது மௌனத்தையே ஒரு அங்கீகாரமாக எடுத்துக்கொண்ட காத்தவராயன், தன் பிடியை இன்னும் இறுக்கி, அவளது மேனியில் அந்த அமானுஷ்ய ராகத்தை மீண்டும் மீட்டத் தொடங்கினான்.
அவளது மௌனம், அந்தத் தோட்டத்தின் இருளில் ஒரு ரகசிய ஒப்பந்தமாக மாறியது.

காத்தவராயன்அவள் மார்பின் மேட்டில் மெல்ல ஊதி, அவள் ஆடை விலகிய இடத்தில் தன் முகத்தைப் பதித்து) "உன் உடலுக்குத் தெரிந்த உண்மை உன் மூளைக்குத் தெரியவில்லை. அந்த நீர்த்துளி உன் மேனியில் பயணித்தபோது, உன் இதயம் துடித்த வேகமே எனக்குச் சொல்லிவிட்டது. இப்போது சொல்... உன் அறிவு சொல்லும் 'வேண்டாம்' வேண்டுமா? அல்லது உன் உயிர் கேட்கும் இந்த அமானுஷ்ய நெருக்கம் வேண்டுமா?"

பிரியங்கா: (விம்மிதத்துடன், அவன் தோள்களைப் பற்றிக்கொண்டு) "என்னால்... என்னால் தடுக்க முடியவில்லை. என் அறிவு தோற்றுவிட்டது காத்தவராயா... என் தேகம் உனக்கு அடிமையாகிவிட்டது. அந்தத் துளியைச் சுவைத்தது போல... என்னை அப்படியே உன் அமானுஷ்ய உலகிற்குள் இழுத்துக்கொள்..."

காத்தவராயன் தன் முகத்தை அவளது கழுத்தில் புதைத்து, மெல்லத் தன் நாக்கை வெளியே நீட்டினான். அது ஒரு சாதாரணத் தீண்டல் அல்ல; அவனது நாக்கு அவள் தோலில் பட்ட அந்த நொடி, ஒரு தகிக்கும் நெருப்புத் துண்டு பட்டது போல இருந்தது. அவன் தன் நாக்கினால் அவள் கழுத்தின் நரம்புகள் துடிக்கும் பாதையில் மிக மெதுவாக வருடினான். அந்த அமானுஷ்யச் சூடு அவளது நரம்புகளில் ஊடுருவி, அவளது மேனியின் வெப்பத்தை இன்னும் பலமடங்கு அதிகரித்தது.

அவன் தன் இதழ்களைக் குவித்து, அவள் கழுத்தின் மையப்பகுதியில் ஆழமான முத்தங்களை இட்டான். ஒவ்வொரு முத்தமும் ஒரு முத்திரையைப் போல அவள் தோலில் பதிந்தது. அந்த இடத்தின் மென்மையை அவன் தன் பற்களால் லேசாகத் தீண்டி விளையாட, பிரியங்காவின் உடம்பு வில்லாக வளைந்தது. "காத்தவராயா..." என்ற அவளது பலவீனமான முனகல், அவனை இன்னும் வெறி கொள்ளச் செய்தது.

மழைத்துளிகள் மறைந்தாலும், அவனது அமானுஷ்யத் தீண்டலால் பிரியங்காவின் மேனி எங்கும் சிறு சிறு வியர்வைத் துளிகள் அரும்பியிருந்தன. அந்தத் துளிகள் நிலவொளியில் முத்துக்களாய் மின்னின. காத்தவராயன் ஒவ்வொரு துளியையும் ஒரு ரசனை மிக்க கலைஞனைப் போலப் பார்த்தான்.
அவன் தன் நாவால் அந்த ஒவ்வொரு துளியையும் மிக நிதானமாகச் சுவைத்துத் துடைத்தான். அது வெறும் வியர்வையல்ல, அவளது பெண்மையின் சாரம் என்பதை அவன் அறிவான். ஒவ்வொரு சொட்டையும் அவன் பருகப் பருக, அவனது அமானுஷ்ய சக்தி கூடிக்கொண்டே போனது.

அவள் கழுத்திலிருந்து மார்பின் மேடு வரை அவன் தன் நாவால் ஒரு ஈரமான பாதையை உருவாக்கினான். அந்த ஈரமும், அவனது மூச்சுக்காற்றின் சூடும் இணைந்து பிரியங்காவை ஒரு மாய உலகிற்குள் தள்ளின. அவனது முத்தங்கள் அவளை நிலைகுலையச் செய்ய, அந்தத் தோட்டத்து மரங்கள் கூட இவர்களது அமானுஷ்ய நெருக்கத்தைக் கண்டு மௌனமாய் நடுங்கின.
பிரியங்கா தன் கண்களை மூடி அந்த அமானுஷ்ய இன்பத்தில் கரைந்தாள். அவளது கழுத்தில் அவன் பதித்த ஒவ்வொரு முத்தமும், அவன் பருகிய ஒவ்வொரு துளியும் அவளை முழுமையாக அவனது அமானுஷ்ய உலகிற்கு அடிமை ஆக்கின[/b]

[Geneliarasigan]

Epidode - 165 தொடர்ச்சி
Episode - 165 in previous page

பதிவு கொஞ்சம் பெரிய பதிவாக இருந்ததால் பிரித்து போட்டு இருக்கிறேன்..

இருள் சூழ்ந்த அந்த காட்டின் ஒரு பகுதியில் உள்ள ஒரு அறையில் ஆராதனா, அனு மற்றும் லிகிதா ஆகிய மூவரும் ஒரு தளர்வான நிலையில் அமர்ந்திருந்தனர். அவர்கள் மூவருமே இதுவரை காத்தவராயனின் அமானுஷ்ய காம வலைக்குள் சிக்கி, அவனது பிரிவுக்குப் பின்னும் ஒருவித தணியாத தாகத்துடனேயே நாட்களைக் கடத்தி வந்தவர்கள். ஆனால், அன்று அந்த நள்ளிரவில் ஒரு விசித்திரம் நிகழ்ந்தது.

எப்போதும் தங்கள் நரம்புகளில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அந்த அமானுஷ்ய காமத் துடிப்பு, இன்று சட்டென அடங்கியிருப்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். ஒருவித அமைதி, பல நாட்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் உடலையும் மனதையும் ஆட்கொண்டது.

ஆராதனா: (வியப்புடன் தன் மேனியைத் தடவிக்கொண்டே) "என்ன இது? இன்று என் உடல் இவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறது. எப்போதும் அந்த காத்தவராயனின் நினைப்பும், அவனது தீண்டலும் என் ரத்தத்தில் ஒரு நெருப்பை மூட்டிக்கொண்டே இருக்குமே... இன்று அது ஏன் அணைந்துவிட்டது?"

அனு:"உண்மைதான் ஆரு... எனக்கும் அப்படித்தான் தோன்றுகிறது. அவனது அமானுஷ்யப் பிடியில் இருந்து விடுதலை கிடைத்தது போன்ற ஒரு இயல்பு நிலை. அவனது சக்தி குறைந்துவிட்டதா?"

லிகிதா: "இருக்காது... அவன் சாதாரணமானவன் இல்லையே. ஒருவேளை அவன் நம்மை மறந்துவிட்டானா?"
அவர்கள் ஆச்சரியத்துடன் இதைப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அங்கே மாறன் மெல்லப் பிரவேசித்தான். அவனது முகத்தில் ஒரு அர்த்தமுள்ள புன்னகை தவழ்ந்தது.

அவர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு மாறன் சத்தமாகச் சிரித்தான். அந்தச் சிரிப்பில் ஒருவித ஏளனமும் உண்மையும் கலந்திருந்தது.

மாறன்: "காத்தவராயனின் சக்தி குறைந்துவிட்டது என்று நினைக்கிறீர்களா? இல்லை பெண்களே... அவன் என்றும் உங்களை மறக்கமாட்டான். உங்கள் மேனியில் அவன் பதித்த ஒவ்வொரு முத்திரையும் அவனது நினைவில் என்றும் இருக்கும். அதனால் தான் உங்கள் உடல்கள் எப்போதும் அவனது தீண்டலுக்காக ஏங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன."

அவன் சற்று இடைவெளி விட்டு, ஜன்னல் வழியாகத் தெரிந்த  சென்னை இருந்த திசையை நோக்கிக் கை காட்டினான்.

மாறன்: "ஆனால் இப்போது உங்கள் உடலில் இந்த அமைதி நிலவ ஒரு காரணம் இருக்கிறது. காத்தவராயன் இப்போது உங்களை மறக்கச் செய்யும் அளவுக்கு ஒரு பேரழகியுடன் சரசம் செய்து கொண்டிருக்கிறான்! அந்தப் பெண்ணின் மேனித் தகிப்பிலும், அவள் மார்பில் உருளும் அந்த வைரத் துளியிலும் அவன் தன்னை முழுமையாகத் தொலைத்துவிட்டான்."
அவன் குரலில் ஒருவித காமச் சுவை கூடியது.

மாறன்: "ஒரு புதிய தேகத்தின் மணம் அவனது நாசியில் ஏறிவிட்டது. அவனது மொத்த அமானுஷ்ய சக்தியும், அந்தப் பெண்ணின் மேனியைச் சிலிர்க்க வைப்பதிலேயே இப்போது குவிந்திருக்கிறது. அவள் கழுத்தில் அவன் பதிக்கும் முத்தங்களும், அவள் மார்பின் உச்சியில் அவன் காட்டும் லீலைகளும் அத்தனை தீவிரமாக இருப்பதால், உங்கள் மீதான அவனது பிடி தற்காலிகமாகத் தளர்ந்திருக்கிறது. ஆம், அந்தப் பெண்ணின் அழகில் மயங்கி, உங்கள் மூவரையும் அவன் ஒரு கணப்பொழுது மறந்தே போனான்!"

மாறனின் வார்த்தைகள் அந்த அறையில் ஒரு கனமான மௌனத்தை ஏற்படுத்தின. அந்த 'பேரழகி' யார் என்பது அவர்களுக்குப் புரிவதற்கு அதிக நேரம் எடுக்கவில்லை. அது பிரியங்கா தான் என்ற உண்மை உறைத்ததும், ஆராதனா மற்றும் அனுவின் முகங்களில் பொறாமையின் ரேகைகள் படர்ந்தன.

ஆராதனாவெகுண்டெழுந்து, தன் மார்பின் மீதிருந்த தளர்ந்த ஆடையைச் சரி செய்தபடி) "பிரியங்காவா? அவளா எங்களை விடப் பேரழகி? காத்தவராயன் எங்களைத் தழுவும்போது அவனது அமானுஷ்ய வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் நாங்கள் திணறியிருக்கிறோம்... இப்போது அவளிடம் அவ்வளவு என்ன சொர்க்கத்தைக் கண்டுவிட்டான்?"

அனுதன் மென்மையான தோள்களைத் தடவிக்கொண்டே) "உண்மைதான் ஆரு. நம் உடலின் ஒவ்வொரு வளைவையும் தன் வசப்படுத்திய அந்த மாயவன், இப்போது ஒரு புதிய தேகத்தின் மணத்திற்காக எங்களை இவ்வளவு சீக்கிரம் தற்காலிகமாகவேனும் மறப்பதா? அவள் கழுத்து வளைவு அவ்வளவு தித்திப்பானதா என்ன?"

அவர்களின் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த லிகிதா மட்டும் அமைதியாக இருந்தாள். அவள் பிரியங்காவின் தோழி, அவளது அழகை நேரில் கண்டவள். பிரியங்காவின் அந்த வெண்ணிற மேனியும், அதில் வழியும் அந்தத் தகிப்பும் காத்தவராயனைப் போன்ற ஒரு அமானுஷ்ய சக்தியை எவ்வளவு தூரம் பித்தாக மாற்றும் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாள். லிகிதாவின் மௌனம் ஆராதனா மற்றும் அனுவிற்கு இன்னும் எரிச்சலைத் தந்தது.

அவர்கள் மூவருக்கும் உள்ளுக்குள் ஒரு விசித்திரமான தவிப்பு ஏற்பட்டது. காத்தவராயன் இப்போது பிரியங்காவோடு எவ்விதமான லீலைகளில் ஈடுபட்டிருப்பான் என்ற கற்பனை அவர்கள் மூளையில் ஓடத் தொடங்கியது.

காத்தவராயன் பிரியங்காவின் ஆடையை மெல்ல விலக்கி, அவளது அந்த வெண்ணிற மார்பின் மீது தன் குளிர்ந்த முகத்தைப் பதிப்பதையும், அவள் வெட்கத்தில் துடிப்பதையும் நினைத்துப் பார்த்தாள். அது அவளுக்குள் ஒருவித எரிச்சலைத் தந்தாலும், அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு சிறு கிளர்ச்சியைத் தூண்டியது.

அனுவின் தவிப்பு: "அவள் கழுத்தில் அவன் நாக்கினால் கோலமிடும்போது, அவள் எப்படிச் சிலிர்ப்பாள்? எங்களைப் போலவே அவளும் அவன் தீண்டலில் உருகிப் போவாளா?" என்று எண்ணியபோது அனுவின் மூச்சுக்காற்று சூடேறியது.

தன் தோழி பிரியங்கா, அந்த அமானுஷ்யக் காதலனின் பிடியில் சிக்கி, அந்தத் தோட்டத்தின் ஈரமான புல்வெளியில் அவன் தரும் அந்த இன்ப-துன்ப வதையில் கரைந்து கொண்டிருப்பதை லிகிதாவால் தெளிவாகக் கற்பனை செய்ய முடிந்தது.

மாறன்: (அவர்களின் முக மாற்றங்களை ரசித்தபடி) "ஏன் அமைதியாகிவிட்டீர்கள்? உங்கள் மூவரையும் ஆட்டிப்படைத்த அந்த அமானுஷ்ய வீரன், இப்போது பிரியங்காவின் ஒவ்வொரு அணுவையும் ரசித்துப் பருகிக் கொண்டிருக்கிறான். அவள் மேனியில் அவன் நடத்தும் அந்தத் தாண்டவம் உங்கள் நினைவுகளையே அவனிடமிருந்து தற்காலிகமாகப் பிடுங்கி எறிந்துவிட்டது!"

மாறனின் இந்த வார்த்தைகள், அந்த மூவருக்கும் பிரியங்காவின் மீது ஒருவிதமான ஆழமான பொறாமையையும், அதே சமயம் காத்தவராயன் மீண்டும் தங்களை நாடி வரவேண்டும் என்ற ஒரு தணியாத வேட்கையையும் ஒரே நேரத்தில் விதைத்தது. அந்த அறையில் பொறாமையும், காமமும், ஏக்கமும் ஒரு அமானுஷ்யப் புகையாகக் கலந்திருந்தது.

அந்த அறையில் ஒரு கணம் மௌனம் நிலவியது. ஆராதனா, அனு மற்றும் லிகிதா ஆகிய மூவரின் மனக்கண்ணிலும் தாங்கள் காத்தவராயனுடன் கொண்ட அந்த அமானுஷ்ய உறவின் நினைவுகள் நிழலாடின. ஒவ்வொரு முறை அவன் தங்களைத் தழுவியபோதும், அவன் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆணின் தேகத்தை வாகனமாகப் பயன்படுத்தியே தங்களை ஆட்கொண்டான் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள்.
அந்த நினைவுகள் அவர்களின் பொறாமையைத் தூண்டிய அதே வேளையில், ஒரு புதிய கேள்வியையும் அவர்களுக்குள் எழுப்பியது.

ஆராதனாதவிப்புடன்) "ராம கோபாலனின் அந்த தேகத்தின் வழியாகத் தான் அவன் என்னைச் சிதைத்தான். அந்த உடலின் வலிமையும், காத்தவராயனின் அமானுஷ்ய வேகமும் சேரும்போது நான் நிலைகுலைந்து போவேன். இப்போது... பிரியங்காவைத் தீண்ட அவன் யாரைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பான்?"

அனு: "அறிவின் மென்மையான, ஆனால் ஆவேசமான உடலைத் தான் அவன் எனக்குப் பயன்படுத்தினான். அந்தத் தீண்டலின் சூடு இப்போதும் என் மேனியில் இருப்பது போல இருக்கிறது. பிரியங்காவின் அந்த மெல்லிய வெண்ணிற மேனியைத் தழுவ, அவன் எந்த ஆணின் தேகத்தை இப்போது வாடகைக்கு எடுத்திருப்பான்?"

லிகிதா: "கஜாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான உடற்கட்டு... அவனது கைகள் என் இடுப்பை வளைத்தபோது நான் ஒரு சிறு துரும்பைப் போல அவனிடம் ஒடுங்கிப்போனேன். ஆனால், பிரியங்கா ஒரு பூவைப் போன்றவள். அவளைக் கையாள அவன் எந்தத் தேகத்தை ஏந்தியிருப்பான்?"

அவர்கள் மூவரும் ஒருசேரத் திரும்பி மாறனைப் பார்த்தனர். அவர்களின் கண்களில் பொறாமைக்கு மேலாக ஒரு விவரிக்க முடியாத ஆர்வம் (Curiosity) தகித்தது.

ஆராதனா: "சொல் மாறா... ராம கோபாலன், அறிவு, கஜா என்று எங்கள் மூவருக்கும் ஒவ்வொருவனைத் தேடிப் பிடித்த அந்த மாயவன், இப்போது அந்தப் பேரழகி பிரியங்காவைப் புணர யார் உடம்பில் பிரவேசித்திருக்கிறான்? அவளது அந்த வெண்ணிறக் கழுத்தில் முத்தமிடவும், மார்பின் அந்தரங்கங்களை ரசிக்கவும் அவன் இப்போது யாராக மாறியிருக்கிறான்?"
மாறன் இதைக் கேட்டு மெல்லச் சிரித்தான்.

மாறன்: (குரலில் ஒரு தடுமாற்றத்துடன்) இப்போது... அந்தத் தோட்டத்தில் பிரியங்காவைத் தழுவிக்கொண்டிருப்பது எந்தத் தேகம் என்பது எனக்கே தெரியாத புதிராகத் தான் இருக்கிறது."

அவனது அந்தப் பதில், அந்த மூவரையும் இன்னும் நிலைகுலைக்கச் செய்தது.

ஆராதனா: "உனக்கே தெரியவில்லையா? நீயல்லவா அவனது ஒவ்வொரு அசைவையும் எங்களுக்கு சரியாக சொல்லியவன்? அவன் இப்போது பிரியங்காவின் வெண்ணிறத் தோளில் சாய்ந்து, அவள் கழுத்து வளைவுகளில் தன் காம லீலைகளை அரங்கேற்ற யாரைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருப்பான்?"

அனு: "ஒருவேளை... அவன் எந்தத் தேகத்தையும் எடுக்காமல், தனது அமானுஷ்ய ரூபத்திலேயே அவளைத் தீண்டுகிறானா? அதனால்தான் எங்களுக்குள் இருக்கும் அந்தத் துடிப்பு சட்டென அடங்கிவிட்டதா?"

மாறன் சட்டெனத் திரும்பி அவர்களைப் பார்த்தான். அவன் கண்களில் ஒருவித அச்சம் கலந்த ஆச்சரியம் மின்னியது.

மாறன்: "இல்லை... பிரியங்கா போன்ற ஒரு பேரழகியைப் புணர அவனுக்கு ஒரு வலிமையான, உணர்ச்சிகள் உள்ள தேகம் தேவை.அப்படியென்றால்... அவன் இப்போது ஒரு புதியவனை, யாருமே எதிர்பாராத ஒருவனைத் தன் வாகனமாக ஆக்கிக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் யாராக இருந்தாலும், அவனது அதிர்ஷ்டம் மிகப்பெரியது. பிரியங்காவின் அந்த மென்மையான மேனியில் படரும் நீர்த்துளிகளைச் சுவைக்கும் பாக்கியம் இப்போது அந்தத் தேகத்திற்குத் தான் கிடைத்திருக்கிறது."

லிகிதா: (மெல்லிய குரலில்) "அவள் ஒரு பூவைப் போன்றவள் மாறா... அவளைச் சிதைக்க அவன் தேர்ந்தெடுத்த அந்த உடல் மிகவும் முரட்டுத்தனமாக இருந்தால், அவளால் அதைத் தாங்க முடியாது. ஆனால், காத்தவராயனின் அமானுஷ்யக் காமத்திற்கு எந்தத் தேகம்தான் ஈடுகொடுக்க முடியும்?"

அந்த அறையில் இப்போது பொறாமையையும் மீறி ஒரு பெரிய மர்மம் நிலவியது. பிரியங்காவை அந்தத் தோட்டத்தில் அணு அணுவாகச் சிதைத்துக் கொண்டிருக்கும் அந்தத் தேகம் யாருடையது?
ராம கோபாலன், அறிவு, கஜா... இவர்களைத் தாண்டிய அந்தப் புதியவன் யார்? அவனது கைகள் இப்போது பிரியங்காவின் இடையைச் சுற்றி வளைத்திருக்கும் வேகத்தையும், அவனது இதழ்கள் அவள் கழுத்தில் பாய்ச்சும் சூட்டையும் நினைத்துப் பார்க்கையில், அந்த மூவருக்கும் தங்களுக்குள் ஏற்பட்ட அந்த 'அமைதி' ஒரு பெரும் ஏமாற்றமாகத் தெரிந்தது.
அந்தத் தெரியாத தேகத்தின் மீது அவர்களுக்கு ஒருவிதமான ஆங்காரமும், ஏக்கமும் ஒருசேரக் கிளர்ந்தெழுந்தது.


பாலில் நனைத்த பளிங்குச் சிலையவள் - அவள்
வெண்ணிறக் கழுத்தில் படரும் நீர்த்துளி,
எம்மை மறக்கச் செய்யும் அமுதமோ?
ஆடை விலகிய அவள் அந்தரங்க மார்பில்
ஆயிரம் மின்னல்கள் வெட்டுகிறதோ - அந்த
அமானுஷ்யப் பித்தன் அவளிடம் மண்டியிட?

ராம கோபாலனும், கஜாவும், அறிவும் வடிவில்
எமைச் சிதைத்த தேகங்கள் பழசாயினவோ?
இன்று எந்த மர்மத் தேகத்தின் வழியே
அவன் அவளை வதைக்கிறான்?
அவள் இதழ்களின் சுவையில் - அவன்
எங்கள் நாமத்தை அழித்துவிட்டானா?

புணர்ச்சியின் தகிப்பில் - எம்
உடல் கொடுத்த நளினத்தை மறந்தானோ?
அவள் தேகத்தில் அவன் எழுதும் கவிதை
எங்கள் நெஞ்சில் பொறாமைத் தீயை வளர்க்கிறதே!
அவள் அடையும் அந்த அமானுஷ்ய இன்பம்
எங்களுக்குக் கிடைக்காதா என - எம்
பெண்மை ஏங்கித் தவிக்கிறதே!

[Geneliarasigan]

Hi I'm big fan from Andhra Pradesh your stories are so hot in Tamil I'm telugu person hope i find more stories ok Priyanka mohan please

Oh, very nice! But I have a small doubt. I’m writing this story entirely in pure Tamil. Can you understand it?

[Geneliarasigan]

Did you write this story in pure tamil ? Or normal tamil it doesn't translate Good i think pure tamil is good for translation hope you can write them accordingly and sorry if I ask anything wrong or disturb you

No disturbance, my friend. I’m writing this story completely in pure Tamil only, without mixing any English words. It has a typical Bahubali-style feel, but the story is completely different. Priyanka is playing a dual role — one in the king’s period and another in the present situation. Kathavrayan is an arakkan and belongs to the lineage of Indrajit, the son of Ravanan.

[Geneliarasigan]

Did you write this story in pure tamil ? Or normal tamil it doesn't translate Good i think pure tamil is good for translation hope you can write them accordingly and sorry if I ask anything wrong or disturb you

I had an idea to write this story in a Telugu forum as well, but I don’t know Telugu. Conveying the story in a language we know is much easier, so I dropped that idea. You can try Google Gemini for translation purposes; it may give around 80% accuracy. Friends, if anyone knows a better translator, please suggest it to this friend.

[Geneliarasigan]

Miga nalla Bagam ithu
Mundru pengal Engka ange Priyanka vai yarai vaiththu poduvan kathu?

Episode 165 and 165 continuation 2 parts are updated. Episode 165 in previous page

[Geneliarasigan]

காத்தவராயன் ஒரு வழியாக பிரியங்காவின் சம்மதத்தை வாங்கி விட்டான் இந்த சம்மதத்தை வாங்க அவன் எத்தனை அப்டேட்கள் எடுத்து கொண்டான் என்பதே பிரியங்கா மற்ற தேவதைகளை போல இல்லை இவள் அவர்களுக்கெல்லாம் தலைவி என காட்டுகிறது

இந்த கதையைத் பொறுத்தவரை பிரியங்கா நிஜம், மற்ற மூவரும் அவளின் நிழல்

[Geneliarasigan]

மூன்று தேவதைகளும் பொறாமை கொண்டு இருக்கிறார்கள் பிரியங்கா மீது என்ன தான் காத்தவராயனை அழிக்க வேண்டும் என்று முயற்சி செய்தாலும் அவன் தன்னை மறந்து வேறோரு பெண்ணை புணர்கிறான் என்ற செய்தியால் ஏக்கம் கொண்டு இருக்கிறார்கள்

காத்தவராயனை அழிக்க தான் மூவரிடம் எண்ணம் இருந்தாலும், ஒரு பெண் தன்னை விட அழகி என்ற எண்ணம் வரும் பொழுது இயல்பாக ஒரு பொறாமை வரும் அல்லவா அதை தான் எடுத்து காட்டினேன் நண்பா

[Geneliarasigan]

Saturday update super update

நன்றி நண்பா

[Geneliarasigan]

நிலவின் நரம்பில் நெருப்பாய் வந்தாய்,
நிழலின் உடலில் உயிராய் நின்றாய்.
மழைத்துளி போல மேனியில் விழுந்து,
மனதின் கதவுகள் அனைத்தும் திறந்தாய்.

காற்றாய் தீண்டினாய் — தீயாய் எரித்தாய்,
காணாத சங்கிலியில் என்னைக் கட்டித்தான் வைத்தாய்.
உன் மூச்சின் வெப்பத்தில் என் நரம்புகள் உருக,
உன் பார்வையின் இருளில் என் வெட்கங்கள் கருக.

கழுத்தின் வளைவில் தஞ்சம் புகுந்த
அந்த ஒற்றை நீர்த்துளி கூட,
உன் உதடுகள் அழைத்த பாதையில்
மயங்கி பறந்தது போலிருந்தது.

நிலவொளி நனைத்த என் மேனியில்
நிழலாய் வந்த உன் விரல்கள்,
ஒரு கவிதை எழுதவில்லை —
என் உயிரின் மீது முத்திரை பதித்தன.

“வேண்டாம்” என்று சொன்ன என் அறிவு,
“வேண்டும்” என்று ஏங்கியதே என் தேகம்.
பயம் கூட உன் அருகில் வந்து
காமத்தின் மொழி கற்றுக்கொண்டது.

நீ மனிதன் இல்லை என்ற உண்மை கூட
என் இதயத்தை விலகவைக்கவில்லை;
ஏனெனில் உன் அமானுஷ்யத் தீண்டலில்
நான் கண்டது பயமல்ல…
என்னை மறக்க வைத்த ஒரு மாய உலகம்.

மழை நின்ற தோட்டத்தின் இருளில்,
மரங்கள்கூட மூச்சை நிறுத்தி நின்றன.
ஒரு பெண்ணின் தவிப்பும்,
ஒரு ஆவியின் தாகமும் சேர்ந்த அந்த இரவு —
காதலை அல்ல,
காலத்தைக் கூட எரித்துக் கொண்டிருந்தது.

Super

[Geneliarasigan]

Super sago... appadiye mei marantho poyitten unnudaya eluthil.

ரொம்ப நன்றி நண்பா

[Geneliarasigan]

ஒரு முக்கியமான வேலை இரு‌ப்பதா‌ல், Sunday update ஒருநாள் முன்னாடியே Saturday update ஆக வெளிவந்து விட்டது..இ‌ன்று‌ மதியம் வரை ஒரு function..அது முடிந்த பிறகு நேரம் கிடைத்தால் அடுத்த update தருகிறேன் நண்பர்களே

[Geneliarasigan]

ஹாய் friends, இன்று function முடிந்து வரவே 3 மணி ஆகி விட்டது. இருந்தும் அடுத்த ருக்மணி part பாதி எழுதி முடித்து விட்டேன்..நாளை வேலை முடிந்து வந்த பிறகு இரவு எழுதி நாளை இரவு update கொடுக்கிறேன் .