[Geneliarasigan]

Episode - 200
Part 1



கட்டிலில் சித்திரமாய், ஒரு கலை ஓவியம்போல் சரிந்து கிடந்த பிரியங்காவை உற்று நோக்கிய அனுவுக்கு மூச்சே நின்றுவிட்டது போல் ஒருகணம் அதிர்ச்சி உறைந்தது!

"இவள்... இவள்தான் பிரியங்காவா? அந்த ஓவியத்தில் பார்த்த அழகு அப்படியே... கொஞ்சம் கூட குறையாமல் இவளிடம் உயிர்பெற்று கிடக்கிறதே!"

அணுவின் கண்கள் பிரியங்காவின் தலை முதல் பாதம் வரை ஒவ்வோர் அங்கமாகப் பசி கொண்டு அளவெடுத்தன. கலைந்து கிடந்த அந்த கேசக் கற்றைகள் அவளது வசீகரத்தைக் குறைக்கவில்லை.

மாறாக, அவளது காமக் களைப்புக்கு கூடுதல் மயக்கத்தைச் சேர்த்தது.

அவளது உடம்பெங்கும் முத்து முத்தாய் வியர்வை மணிகள் துளிர்த்திருக்க, அந்தச் சூடு அந்த அறையின் வெப்பத்தையே கூட்டியது. படபடத்த மூச்சினால் அவளது உதடுகள் சிவந்து துடித்துக் கொண்டிருந்தன. மெல்லிய கழுத்து வளைவிலும், அதைக் தாண்டி அவளது பருத்த மார்பகங்களின் மீதும் ஆழமான முத்த முத்திரைகளும், சிவப்பு அடையாளங்களும் கண்களைப் பறித்தன. சற்று முன்பு நடந்து முடிந்த அந்தத் தீவிரமான காமக் களியாட்டத்தின் வெறி அடங்காமல், அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் அது பிரதிபலித்தது.

அவளது மார்பகம் விம்மி விம்மித் தணிந்து கொண்டிருந்தது. அந்த மூச்சுக்காற்றின் அசைவிற்கேற்ப அவளது மெலிந்த இடுப்பும், கவர்ச்சியான வடிவமும் ஒரு கடல் அலைபோல் கொந்தளித்து அடங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அனுவின் மனதுக்குள் பொறாமையின் நெருப்புப் பற்றிக் கொண்டது.

'இவளின் ஒவ்வொரு அங்கமும் இந்த உடலுக்கு எவ்வளவு பொருத்தமாய் இருக்கிறது! என் அழகையே மிஞ்சி, என்னை ஏங்க வைக்கிறாளே இந்தப் பெண்...'எனத் தன் மனதுக்குள் புழுங்கினாள்.

அனுவின் கண்கள் மேலும் தாழ்ந்து, பிரியங்காவின் இடுப்புக்குக் கீழே உள்ள வசீகரப் பகுதிக்குச் சென்றபோது... அனுவின் பொறாமை உச்சகட்டத்தை அடைந்து பல மடங்கு கூடியது! பொறாமையில் அவள் உடல் வியர்க்க, கண்கள் அந்தத் தடையற்ற அழகில் நிலை குத்தி நின்றன.

பிரியங்காவின் வாழைத்தண்டு போன்ற மென்மையான, அழகான கால்களுக்கு நடுவே... அவளது திறந்த பெண்மை இதழ்களின் மீது காய்ந்தும் காயாமலும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்த அந்தத் திரவத்தைக் கண்டதும், அனுவின் முகம் ஆத்திரத்தால் செந்நிறமாய்ச் சிவந்தது!

உண்மையில், காமத்தில் கூடித் திளைத்துக் கொண்டிருந்த அந்த மயக்கமான நேரத்தில், தன்னை அப்படியே பாதியில் தவிக்கவிட்டுவிட்டு ஓடிய காத்தவராயன் மீதல்லவா அவள் கோபப்பட்டிருக்க வேண்டும்?

ஆனால், கோபம் அவனிடம் செல்லவில்லை. மாறாக, தன்னை ஏமாற்றிவிட்டு, இவளுடன் சுகம் கண்ட அந்தப் பெண்ணாசைப் பிரியங்கா மீதுதான் முழு ஆத்திரமும் பாய்ந்தது .

அந்த முனகல் சத்தம்... கலைந்திருந்த கேசம்... களைப்பில் மூழ்கியிருந்த தோற்றம்...

அவளது விரிந்த பெண்மை இதழ்கள், சற்று முன்பு அங்கே நடந்தேறிய வெறித்தனமான லீலைகளைத் துல்லியமாக வெளிக்காட்டின.

காத்தவராயன் வேறு யாருமில்லை, இவளுடன் தான் அப்படிப்பட்ட இன்பக் கடலில் கூடிக்குலாவி இருக்கிறான் என்ற உண்மை அனுவுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்தது.

பொறாமையும் எரிச்சலும் ரத்தத்தில் கலந்து நரம்புகளைப் புடைக்க, கோபம் கொப்பளிக்கும் கண்களுடன் அந்த அறைக்குள் ஆவேசமாக அடி எடுத்து வைதாள் அனு!



காத்தவராயனைச் சில கணங்கள் ஆழமாக உற்றுநோக்கிய மகிஷன், மெல்ல ஒரு பெருமூச்சை வெளியேற்றிவிட்டுத் தனது பேச்சைத் தொடர்ந்தான்.

"காத்தவராயா... நம் அசுர இனத்திற்கே ஒரு மிகப்பெரிய பலவீனம் உண்டு. உண்மையில், அதுவே நம் குலத்தைத் தொடர்ந்து அழிவை நோக்கித் தள்ளிக்கொண்டிருக்கும் சாபமும்கூட!

அந்தச் சாபத்திலிருந்து நீயும் தப்ப முடியாது; நானும் விதிவிலக்கல்ல!

ஏன், இந்தப் பிரபஞ்சம் தோன்றிய காலத்திலிருந்தே நம் அசுர குலத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பலமுறை காரணமாக அமைந்தது இந்தப் பெண்ணாசைதான்!

எத்தனையோ முறை அழிவுகளைச் சந்தித்தும் நாம் திருந்தவில்லை. எவ்வளவோ முயன்றும் இந்த இச்சையைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. ஏனென்றால், இது வெறும் ஆசையல்ல... நம் அசுர குருதியோடு இரண்டறக் கலந்துவிட்ட ஒன்று!

உனக்கு நன்றாகவே தெரியும்... இந்தப் பூலோகத்தில் மட்டும்தான் ஒரு ஸ்தூல உடலின் மூலம் நம்மால் காம இச்சையை முழுமையாக அனுபவிக்க முடியும். பிரபஞ்சத்தின் எந்த உயர்லோகத்தில் இருந்தாலும் சரி, உடலின் இன்பங்களையும் இந்திரிய லீலைகளையும் முழுமையாக அனுபவிக்க வேண்டுமென்றால், மீண்டும் இந்தப் பூமிக்குத்தான் வந்தாக வேண்டும்.

ஆனால்..." என்று சற்றே நிறுத்திய மகிஷன், தனது விழிகளைச் சுருக்கினான்.

"எனக்கும் இந்தப் பூமிக்குமான தொடர்பு அறுந்து பல யுகங்கள் ஆகிவிட்டன! மீண்டும் ஒரு பெண்ணை அடைந்து, என் இச்சைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டுமென்றால், நான் இந்தப் பூமியில் புதிதாகப் பிறப்பெடுத்துத்தான் வர வேண்டும். அதற்கும் இறைவனின் அனுக்கிரகம் வேண்டும். அது இப்போதைக்கு சாத்தியமாகுமா என்பது சந்தேகம்தான்!

ஆனால்..."

மகிஷனின் உதடுகளில் ஒரு வஞ்சகப் புன்னகை அரும்பியது.

"இதற்கொரு மாற்றுவழி என் கைவசம் இருக்கிறது!

உனக்கும் இந்தப் பூமிக்குமான பந்தம் இன்னும் முழுமையாக அறுந்துபோகவில்லை. உன்னிடம் இருக்கும் அந்த அபூர்வமான **'வாத்ஸ்வ சக்தி'**தான் எனக்கான திறவுகோல்!

அந்தச் சக்தியை நீ எனக்குக் கொடுத்துவிட்டால், அதன் பலத்தைக் கொண்டு என்னால் மீண்டும் இந்தப் பூலோகத்தில் இறங்க முடியும். அப்படிக் கீழிறங்கியதும், நான் விரும்பும் ஒரு பேரழகியை என் இச்சைக்கு ஆட்படுத்தி, எனது நீண்டகால ஆசையைத் தீர்த்துக்கொள்வேன்!

அதற்குப் பிறகு... நீ கேட்ட அந்த மகாசக்தியையும் வரத்தையும் உனக்கே வழங்கிவிடுகிறேன்!"

என்று கூறிய மகிஷனின் கண்களில் பேராசையும் கட்டுக்கடங்காத காம இச்சையும் ஒருசேரத் ததும்பின.

அவனது முகத்தில் தெரிந்த அந்த வக்கிரமான புன்னகையைக் கண்ட காத்தவராயன், சில கணங்கள் எதுவும் பேசாமல் அவனையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

காத்தவராயனின் முகத்தில் ஆழ்ந்த மௌனம் படர்ந்தது.

மகிஷன் முன்வைத்த நிபந்தனையை அவனால் உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அவனது கண்கள் ஏதோ ஒரு தீவிரமான கணக்கீட்டில் ஆழ்ந்திருந்தன. உதடுகள் வார்த்தைகளை உதிர்க்கத் தயங்கின.

அவனது நீண்ட மௌனத்தைக் கண்ட மகிஷனின் முகத்தில் லேசான சலிப்பு தோன்றியது. அதே நேரத்தில், பூலோகத்திற்குச் சென்று தனது நீண்டகால ஆசையை நிறைவேற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற அடங்காத வேட்கையும் அவனது கண்களில் மின்னியது.

"என்ன யோசிக்கிறாய், காத்தவராயா? இதற்காகவெல்லாம் இவ்வளவு நேரம் யோசிக்க வேண்டிய அவசியமில்லையே!" என்றான் மகிஷன், சற்றே குரலைத் தாழ்த்தியபடி.

மெல்ல நிமிர்ந்த காத்தவராயன், தயக்கத்துடன் அவனைப் பார்த்தான்.

"மகிஷா... நீ கேட்பது சாதாரணமான சக்தியல்ல! அந்த வாத்ஸ்வ சக்தியை உன்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டால், எனக்கும் இந்தப் பூமிக்குமான மூலப்பந்தமும் தொடர்பும் முற்றிலுமாக அறுந்துவிடுமே! அப்படியானால், அதன் பிறகு என் நிலைமை என்னாவது? மீண்டும் இந்தப் பூலோகத்திற்கு வருவதற்கான வழியே எனக்கு இல்லாமல் போய்விடுமே!"

என்று தனது மிகப்பெரிய கவலையை வெளிப்படுத்தினான்.

அதைக் கேட்ட மகிஷன் லேசாகப் புன்னகைத்தான்.

"அட, அதைத்தானே நானும் சொல்கிறேன்! என் நீண்டகால இச்சையை ஒருமுறை நிறைவேற்றிக்கொண்டு, அந்தப் பூலோக இன்பத்தை முழுமையாக அனுபவித்துவிட்டுத் திரும்பியதும், உன்னுடைய வாத்ஸ்வ சக்தியைச் சிறிதளவுகூடக் குறையாமல் அப்படியே உன்னிடம் ஒப்படைத்துவிடுகிறேன்! இதில் நீ ஏன் இவ்வளவு தயங்க வேண்டும்?"

என்று மிகவும் இயல்பாகச் சமாதானம் கூறினான்.

ஆனால், மகிஷனின் வார்த்தைகள் காத்தவராயனின் மனத்தில் இருந்த சந்தேகத்தைச் சிறிதளவுகூடக் குறைக்கவில்லை.

அவன் தனது பார்வையை மகிஷனின் கண்களில் ஆழமாகப் பதித்தான்.

"உனக்கே நன்றாகத் தெரியும், மகிஷா... இந்த அசுர உலகத்தில் ஒருவனை இன்னொருவன் முழுமையாக நம்பிவிடக் கூடாது என்பதுதான் நம்முடைய எழுதப்படாத விதி! இங்கே நட்பைவிடச் சுயநலம்தான் வலிமையானது. சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் ஒருவன் இன்னொருவனையே வீழ்த்தத் தயங்கமாட்டான்!

நான் எவ்வளவோ போராடி, பல யுகங்களாகப் பாதுகாத்து வந்த இந்த வாத்ஸ்வ சக்தியை உன்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டால், நீ என்ன செய்வாய் என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதம்?

பூலோகத்திற்குச் சென்றதும் அங்குள்ள பெண்களின் அழகிலும், அவர்களுடன் அனுபவிக்கப்போகும் காம இன்பத்திலும் மூழ்கிவிட்டால், மீண்டும் பாதாளத்திற்குத் திரும்ப வேண்டும் என்ற எண்ணமே உனக்கு வராமல் போகலாம்! ஒருவேளை அந்த மோகத்தில் சிக்கி, என் சக்தியைத் திருப்பித் தர மறுத்துவிட்டால்...?

அப்போது என்னால் உன்னை எதிர்த்து எதுவும் செய்ய முடியாதே! என் கையில் இருந்த மிகப்பெரிய பலத்தையே உன்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, நான் நிராயுதபாணியாக நிற்க வேண்டியதுதானே? என் சக்தி பறிபோனால், அதன் பிறகு என் கதி என்னாவது?"

என்று அடுக்கடுக்காகத் தனது சந்தேகங்களை முன்வைத்தான் காத்தவராயன்.

அவனது கேள்விகளில் நியாயம் இருந்தது.

தான் கேட்கும் சக்தியைப் பெறுவதற்காக மகிஷன் எவ்வளவு தூரம் வேண்டுமானாலும் செல்வான் என்பதை அவன் நன்கு அறிந்திருந்தான்.

காத்தவராயனின் அந்தக் கேள்விகளைக் கேட்டதும் மகிஷனின் முகத்தில் இருந்த புன்னகை மெல்ல மறைந்தது.

சில கணங்கள் இருவருக்கும் இடையே கனமான மௌனம் நிலவியது.

ஒருவன் தனது சக்தியை இழக்க அஞ்சினான்.

மற்றொருவனோ, அந்தச் சக்தியைக் கைப்பற்றி பூலோகத்தில் இறங்குவதற்கான வழியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான்.

காத்தவராயனின் சந்தேகங்களைக் கேட்ட மகிஷன், சில கணங்கள் அவனையே ஆழமாகப் பார்த்தான். பின்னர் மெல்லத் தலையசைத்தபடி பேசத் தொடங்கினான்.

"நீ கூறுவது முற்றிலும் உண்மைதான், காத்தவராயா! அந்த வாத்ஸ்வ சக்தியை நான் உன்னிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டுவிட்டால், அதுவரை பேராற்றலுடன் விளங்கிய நீ, இங்கே சக்தியற்றவனாகிவிடுவாய். உன்னுடைய நிலைமை என்னவாகும் என்ற கவலை உனக்கு இருப்பது நியாயம்தான்!

ஆனால், ஒன்றை மட்டும் நீ மறந்துவிட்டாய். ஒரு அசுரன் இன்னொரு அசுரனை இதுவரை ஏமாற்றியதில்லை! நம்முடைய குலத்திற்கென்று சில எழுதப்படாத தர்மங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றை மீறுவது நம் இனத்திற்கே இழுக்கு!

இதோ... நம் அசுர குரு சுக்கிராச்சாரியார் மீது ஆணையாகச் சொல்கிறேன்!

நான் கூறியபடியே பூலோகத்தில் ஒரு பேரழகியைக் கண்டறிந்து, அவளுடன் என் நீண்டகால இச்சையைத் தீர்த்துக்கொண்டதும், உன்னுடைய வாத்ஸ்வ சக்தியைச் சிறிதும் குறையாமல் அப்படியே உன்னிடம் திருப்பித் தந்துவிடுவேன்! இதில் எந்த மாற்றமும் இருக்காது!"

என்று உறுதியளித்தான் மகிஷன்.

சுக்கிராச்சாரியார் மீது ஆணையிட்டுக் கூறிய அவனது வார்த்தைகளைக் கேட்ட காத்தவராயன், அதற்கு மேல் மறுப்புச் சொல்ல முடியாமல் தவித்தான்.

சில கணங்கள் யோசித்தவன், இறுதியில் ஒரு பெருமூச்சுடன் பேசினான்.

"சரி, மகிஷா... உன்னை நம்பி இந்தச் செயலில் இறங்குகிறேன். ஆனால், ஒன்றை மட்டும் மறந்துவிடாதே! உன்னுடைய இச்சையை வரும் அமாவாசைக்கு முன்பாகவே தீர்த்துக்கொண்டாக வேண்டும்!

ஏனென்றால், அமாவாசை அன்றுதான் நான் மீண்டும் என்னுடைய உடலைப் பெறுவதற்கான மிக முக்கியமான நாள். அந்த நாளைத் தவறவிட்டால், நான் எதிர்பார்த்திருக்கும் காரியமே தடைபட்டுவிடும். எனவே, அதற்குள் நீ உன் வேலையை முடித்துவிட்டு என்னிடம் திரும்பிவந்தாக வேண்டும்!"

என்று காத்தவராயன் அழுத்தமாக எச்சரித்தான்.

அதைக் கேட்ட மகிஷன் உடனடியாகத் தலையசைத்தான்.

"கவலைப்படாதே, காத்தவராயா! அமாவாசைக்கு முன்பே என் காரியத்தை முடித்துவிட்டு உன்னிடம் வந்துவிடுகிறேன். நீ கேட்ட சக்தியையும் உனக்குப் பெற்றுத் தருகிறேன்!"

என்று உறுதியளித்தான்.

அதன்பிறகு, காத்தவராயன் தனது கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டான்.

அவனது உடலிலிருந்து ஒரு விசித்திரமான அதிர்வு வெளிப்படத் தொடங்கியது. அடுத்த கணமே, அவனைச் சுற்றிலும் அடர்ந்த நீலநிற ஒளி வட்டம் உருவானது.

மெல்ல மெல்ல அந்த ஒளி அவனது உடலிலிருந்து பிரிந்து, ஒரு பிரம்மாண்டமான சக்திப் பிழம்பாக உருவெடுத்தது.

அதுதான் அவனது வாத்ஸ்வ சக்தி!

அந்தச் சக்தி தன்னிடமிருந்து பிரிவதைக் கண்ட காத்தவராயனின் முகத்தில் ஒருகணம் வேதனையும் தயக்கமும் தோன்றின. ஆனாலும், கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்ற வேண்டிய கட்டாயத்தில் அதை மகிஷனிடம் ஒப்படைத்தான்.

மகிஷன் தனது பிரம்மாண்டமான கைகளை நீட்டினான்.

அடுத்த நொடி...

அந்த நீலநிற சக்திப் பிழம்பு மின்னல் வேகத்தில் அவனது உள்ளங்கைக்குள் சென்று அடங்கியது!

படார்!

ஒரு பெரும் அதிர்வலை பாதாள உலகம் முழுவதும் பரவியது.

மகிஷனின் கண்கள் அனல் தெறிக்க ஒளிர்ந்தன. அவனது முகத்தில் இதுவரை காணப்படாத ஒரு திருப்திப் புன்னகை அரும்பியது.

பல யுகங்களாகக் காத்திருந்த அவனது ஆசைக்கான கதவு இப்போது திறந்துவிட்டது!

அதே நேரத்தில், தனது வாத்ஸ்வ சக்தியை ஒப்படைத்துவிட்ட காத்தவராயன், ஒருவித வெறுமையுடன் மகிஷனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

அமாவாசைக்கு இன்னும் சில நாட்களே இருந்தன...

மகிஷன் தனது வாக்கைக் காப்பாற்றுவானா?

அல்லது பூலோகத்தின் மோகத்தில் மூழ்கி, காத்தவராயனையே ஏமாற்றிவிடுவானா?

[Geneliarasigan]

Episode 200
Part 2
ஒருவருடைய பெயரைக் கேட்டாலே மக்கள் அச்சத்தில் நடுங்குகிறார்கள் என்றால், அவர் எப்படிப்பட்டவராக இருக்க வேண்டும்?

ஊழலில் திளைக்கும் அரசியல்வாதியா? கொலை செய்யத் தயங்காத கொடூரமான ரவுடியா? அல்லது குறுக்கு வழிகளில் கோடிக்கணக்கில் பணம் சம்பாதிக்கும் சட்டவிரோதத் தொழிலதிபரா?

இவர்கள் மூவரிடமும் இருக்கும் ஒரே குணம் என்னவென்றால், தங்களுடைய சுயநலத்திற்கும் அதிகார ஆசைக்கும் குறுக்கே நிற்பவர்களை அழிக்கத் தயங்க மாட்டார்கள் என்பதுதான்.

ஆனால், இந்த மூன்று குணங்களும் ஒரே மனிதனிடம் இருந்தால்?

அப்படிப்பட்டவன்தான்... ரணதீரன்!

சட்டவிரோதத் தொழில்கள் மூலம் கோடிக்கணக்கில் பணம் சம்பாதிக்கும் அவன், அரசியல் அதிகாரத்தையும் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, அமைச்சுப் பதவியின் பின்னால் மறைந்து குவாரிகளையும் அரசுக்குச் சொந்தமான சொத்துகளையும் கொள்ளையடித்து வந்தான். தன் வழிக்குக் குறுக்கே நிற்பவர்களைத் தீர்த்துக்கட்டவும் அவன் தயங்கியதில்லை.

சாதாரணத் தெருச் சண்டியனாகத் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவன், இன்று ஒட்டுமொத்தக் குற்ற உலகமே அஞ்சும் மாஃபியா தலைவனாக உயர்ந்திருக்கிறான். அந்த உயர்வுக்குப் பின்னால் அவன் சிந்திய ரத்தமும், அழித்த உயிர்களும் ஏராளம்!

இப்படிப்பட்ட கொடூரமான மனிதனுக்கு வாழ்க்கைத் துணையாக வந்து சேர்ந்தவள்தான் அரங்கநாயகி!

அழகில் தேவதையையே மிஞ்சும் பேரழகி அவள். அவர்களுக்குப் பிறந்த மகள் காமினியும், தாயின் அழகை அப்படியே பெற்றிருந்தாள்.



ரணதீரனின் அசைக்க முடியாத பலமும் காமினிதான்! அதே நேரத்தில், அவனது பிரம்மாண்டமான சாம்ராஜ்யத்தையே ஆட்டம் காணச் செய்யப்போகும் ஒரே பலவீனமும் அவள்தான்!

காமினி பிறப்பதற்கு முன்புவரை, ரணதீரன் வெறும் ரத்தமும் சதையுமான ஒரு சாதாரணத் தெரு ரவுடியாகத்தான் இருந்தான். ஆனால், காமினி அவனது வாழ்க்கையில் பிறந்த நாளிலிருந்து அவனது அதிர்ஷ்டமே திசை மாறியது.

சாதாரண அடியாளாக இருந்தவன், படிப்படியாக ஒரு பயங்கரமான கும்பல் தலைவனாக உருவெடுத்தான். அங்கிருந்து அரசியலுக்குள் நுழைந்து, அதிகாரத்தின் படிக்கட்டுகளில் ஒவ்வொன்றாக ஏறி, இன்று அரசாங்கத்தின் மிக முக்கியமான துறையையே தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் சக்திவாய்ந்த அமைச்சராக உயர்ந்திருக்கிறான்.

கல்விக் கொள்ளை, மணல் கொள்ளை, குவாரித் தொழில் என அவன் கால் பதித்த அனைத்துத் தொழில்களிலும் அசைக்க முடியாத ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தி வந்தான். அவனது இந்த அசுர வளர்ச்சிக்கெல்லாம் காரணம் காமினியின் வருகைதான் என்று அவன் ஆழமாக நம்பினான். அவளது பிறப்புக்குப் பிறகுதான் தன் வாழ்வில் அதிர்ஷ்டம் கதவைத் திறந்ததாகக் கருதிய அவன், அவளைத் தனது வெற்றியின் அடையாளமாகவே பார்த்தான்.

அந்த நம்பிக்கையே அவனுக்குப் பெரும் பலமாக இருந்தது!

ஆனால், காமினி மீது அவன் வைத்திருந்த அளவுகடந்த பாசம், நாளை அவனது ஒட்டுமொத்தச் சாம்ராஜ்யத்தையும் நிலைகுலையச் செய்யப்போகும் என்பதை அப்போது அவன் அறிந்திருக்கவில்லை.

ஆம்! அவனது சாம்ராஜ்யத்தின் அசைக்க முடியாத பலமாகத் திகழ்ந்த காமினியே, ஒருநாள் அவனது வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாக மாறப்போகிறாள்!

அவளுக்கு வயது என்னவோ மிகக் குறைவுதான்; ஆனால் தந்தை ஒரு மாநிலத்தின் சக்திவாய்ந்த அமைச்சர் என்பதால், ஒரு பிரபல பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் (MNC) தலைமை நிர்வாக அதிகாரியின் (CEO) நாற்காலியை அலங்கரிக்கும் அதிகாரம் அவளுக்குச் சர்வ சாதாரணமாகக் கிடைத்தது.

அன்று... அலுவலகத்தின் நீண்ட குளிர்சாதனக் காரிடாரில் அவள் கால் பதித்து வந்த விதம், அந்த இடத்தின் மொத்தக் காற்றையுமே சூடேற்றியது. அவளது அழகும் உடையலங்காரமும் கண்களைப் பறித்தன.

அவள் அணிந்திருந்த பனிப்போல வெண்மையான நவீன மினி ஸ்கர்ட், அவளது இளமைத் திமிரை அப்பட்டமாகக் காட்டியது. பிரபல நடிகை அசினைப் போன்ற சிக்கென்ற, வாளிப்பான, பளபளக்கும் அந்தத் தொடைகள் பாதியளவு வெளியே தெரிய, ஒரு மாடல் அழகியைப் போல் கம்பீரமாகவும் ஒய்யாரமாகவும் நடந்து வந்தாள். அவளது உடல்வாகிற்குச் சற்றும் குறையாத அந்த ஆடை அவளது வசீகரத்தை இன்னும் பல மடங்கு கூட்டியிருந்தது.

அவள் வேகமாக நடந்து வரும்போது, அவளது தளதளவென்று குலுங்கும் மாங்கனி போன்ற மார்பகங்கள் தாளகதியோடு அசைந்தன. அவள் அணிந்திருந்த மேலாடையின் வழியே, அவளது உள்ளாடையின் விளிம்பு 'V' வடிவத்தில் அவளது முலைகளின் மேற்புறக் கர்வத்தைத் தெளிவாகக் காட்டியது. அந்தத் தீ மூட்டும் பேரழகைக் காணும் எந்தவொரு ஆண்மகனின் இரத்த ஓட்டமும் சூடேறி, ஆண்மை சிலிர்க்காமல் இருக்காது!

அங்கே நுழைவு வாயிலில் பாதுகாப்புப் பணியில் நின்றிருந்த செக்யூரிட்டி கேசவனின் நிலையோ பரிதாபம். அவனுக்கு வயது கூடிவிட்டது; வீட்டில் திருமண வயதில் இரண்டு பெண் பிள்ளைகளும் இருக்கிறார்கள். ஆனாலும், காமினியின் அந்தத் தீப்பிடிக்கும் இளமையும், காந்தம் போன்ற உடலமைப்பும் அவனது பல ஆண்டுகாலத் தற்காப்பைத் தகர்த்து, அவனது ஆண்மையைச் சிலிர்க்க வைத்தது. அவன் தன்னை மறந்து அந்த அழகில் அப்படியே லயித்திருந்தான்.

அவன் அந்த மோகத்தில் மெய்மறந்து நின்றிருந்த அந்தத் துல்லியமான விநாடியில்தான்... அறவே யாரும் எதிர்பாராத அந்தத் திடுக்கிடும் சம்பவம் அரங்கேறியது!

காமினியின் பேரழகில் தன் உலகத்தையே மறந்துபோயிருந்த கேசவன், செய்ய வேண்டிய முக்கியமான பணியைக்கூட முற்றிலுமாக மறந்துவிட்டான்.



காமினி அருகில் வந்ததும் கண்ணாடிக் கதவைத் திறந்து அவளை உள்ளே அனுமதிக்க வேண்டியது அவனுடைய கடமை. ஆனால், அவளது அழகில் மெய்மறந்து நின்ற அவனுக்கு அந்தப் பொறுப்பே நினைவுக்கு வரவில்லை.

இதற்கிடையில், கையில் இருந்த கைப்பேசியில் மூழ்கியபடி வேகமாக நடந்து வந்துகொண்டிருந்தாள் காமினி. அவளுடைய நடையிலேயே ஒரு தனி மிடுக்கு! தான் நடந்து செல்லும் பாதையில் மற்றவர்கள் விலகி வழிவிட வேண்டும் என்ற அதிகாரத் தோரணை அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் வெளிப்பட்டது.

அவளுக்கு முன்னால் யார் இருக்கிறார்கள், பின்னால் யார் வருகிறார்கள் என்றெல்லாம் கவலைப்பட வேண்டிய அவசியமே இல்லை. அவள் செல்லும் வழியில் தடையாக எதுவும் இருக்கக்கூடாது என்பதுதான் அவளது இயல்பான எதிர்பார்ப்பு.

அப்படிப்பட்டவள், கைப்பேசித் திரையிலேயே கவனத்தைப் பதித்தபடி வந்ததால், மூடியிருந்த கண்ணாடிக் கதவைக் கவனிக்கவில்லை.

அடுத்த நொடியே...

தடாலெனக் கதவின் மீது மோதியவள், நிலைதடுமாறிப் பின்னோக்கிச் சரிந்தாள்.

அவள் கீழே விழப்போகும் தருணத்தில், திடுக்கிட்டுத் தன் தவறை உணர்ந்த கேசவன் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து அவளது இடுப்பைப் பற்றித் தாங்கிப் பிடித்தான்.

கீழே விழாமல் தப்பித்திருந்தாலும், கேசவனின் கை தன் இடுப்பில் பட்டதை உணர்ந்ததும் காமினியின் முகம் கோபத்தில் சிவந்தது.

அவனுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம்கூட அவளுக்கு வரவில்லை. மாறாக, தன்னுடைய அனுமதியின்றித் தன்னைத் தொட்டுவிட்டானே என்ற ஆத்திரம் அவளுக்குள் கொப்பளித்தது.

கேசவனை ஏற இறங்க ஒரு பார்வை பார்த்தவள், அவனை ஒரு பொருட்டாகக்கூட மதிக்காமல் சீறினாள்.

“என்ன தைரியம் இருந்தா என் மேலேயே கை வைப்பே? உனக்கு யாரு இந்த உரிமையைக் கொடுத்தது?”

அவளது குரலில் கோபத்தைவிட அதிகார மமதையே அதிகமாக ஒலித்தது.

பதில் சொல்ல வாயெடுப்பதற்குள், ஓங்கிய கையால் கேசவனின் கன்னத்தில் பளாரென்று ஓர் அறை விட்டாள்!

அந்த அறையின் சத்தம் அலுவலகத்தின் நீண்ட நடைபாதை முழுவதும் எதிரொலித்தது.

அவ்வளவுதான்!

அங்கே நடந்துகொண்டிருந்த வேலைகள் அனைத்தும் ஒரு கணத்தில் நின்றுபோயின. ஊழியர்கள் அனைவரும் அதிர்ச்சியுடன் திரும்பிப் பார்த்தனர்.

காமினி யார் என்பது அங்கிருந்த ஒவ்வொருவருக்கும் தெரியும். அவளுடைய தந்தை ஒரு செல்வாக்கு மிக்க அமைச்சர். அவளோ அந்த நிறுவனத்தின் தலைமைச் செயல் அதிகாரி. அவளிடம் எதிர்த்துப் பேசுவதற்கே பலர் தயங்குவார்கள்.

அப்படிப்பட்டவள், அனைவரின் முன்னிலையிலும் ஒரு பாதுகாவலனை அறைந்திருந்தாள்!

கன்னத்தில் கை வைத்தபடி கேசவன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்றான். ஆனால், காமினியோ எதுவுமே நடக்காததுபோல் அவனை அலட்சியமாகப் பார்த்தாள்.

அவளது முகத்தில் தெரிந்தது குற்றவுணர்ச்சியல்ல... தான் செய்தது சரிதான் என்ற ஆணவம்!




இன்று அந்தப் பெருமாள் கோவிலில் பெரிய திருவிழாவும் விசேஷமும் களைகட்டியிருந்தது. அந்தச் சிறப்புமிக்க நாளில், தன் அம்மாவோடு சாமி தரிசனம் செய்யக் கோவிலுக்கு வந்திருந்தாள் காமினி.

அவள் அணிந்திருந்த பளபளக்கும் கோல்டன் கலர் பட்டுச் சேலை அவளது மேனிக்குத் தங்கம் பூசியது போலப் பிரகாசத்தைக் கொடுத்தது. அதற்குப் பொருத்தமாக அவள் அணிந்திருந்த வெள்ளை நிறமும், தங்க நிற பார்டரும் போட்ட ரவிக்கை, அவளது கம்பீரமான மார்பக அழகையும் கம்பீரமான தோற்றத்தையும் அப்பட்டமாய் வெளிப்படுத்தியது. கழுத்தில் மின்னும் தங்க நகைகள், காதுகளில் தொங்கும் ஜிமிக்கி, மூக்கில் ஜொலிக்கும் வைர மூக்குத்தி... எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவளது மெலிந்த ஒய்யாரமான இடுப்பைச் சுற்றியிருந்த தங்க ஒட்டியாணம் வரை அவள் பார்ப்பதற்கு அச்சு அசலாக ஒரு தங்க விக்ரகம்போல் மின்னிக் கொண்டிருந்தாள்.

அதே கூட்டத்தில், கோவில் வாசலில் பிச்சை எடுப்பதற்காக அமர்ந்திருந்தவன் **கருப்பையா**. தன் சொந்த வீட்டிலேயே மருமகளிடம் தவறாக நடந்து கொண்டு, குடும்பத்தினரால் மானம் கெட்டுத் துரத்தப்பட்டு தெருவில் நாதியற்றுத் திரிபவன் அவன்.

அப்படிப்பட்ட கீழ்த்தரமான எண்ணம் கொண்ட அவனது கண்களில், இந்த தங்க கிளி பட்டா அவனோட சொந்த கிளி சும்மா இருக்குமா..படபடவென்று அது வேட்டிக்குள் சிறகு அடித்து பறக்க ஆரம்பித்து விட்டது. அவனது உடம்பில் இருந்த தீப்பொறி உடனடியாகப் பற்றிக் கொண்டது.

அவன் உள்ளாடை எதையும் அணிந்திருக்கவில்லை! அதனால் காமவெறியில் அவன் உடல் துடிக்க, அவனது ஆண்மை வேட்டிக்குள் தாளாமல் படபடவென்று சிறகடிக்க ஆரம்பித்தது. அடக்க முடியாத அந்த இச்சையால் அவன் தவித்துப் போனான்.

அடுத்த விநாடி, அவனது வேட்டியின் இடைவெளி வழியே அவனது தடித்த ஆண்மை சட்டென்று வெளியே பிதுங்கித் தலைநீட்டியது. தன் கட்டுப்பாட்டை முற்றிலும் இழந்த கருப்பையா, காமினியின் ஒட்டுமொத்த அழகையும் தன் கண்களால் விழுங்கியபடியே, வாயில் எச்சில் வழிய ஜொள்ளுவிட்டுக் கொண்டு அவளையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்!

கோவில் படிக்கட்டுகளில் ஒவ்வொன்றாக கம்பீரமாக இறங்கி வந்துகொண்டிருந்தாள் காமினி. ஒவ்வொரு படியாக அமர்ந்திருந்த பிச்சைக்காரர்களின் தட்டுகளில், தன் தங்க ஒட்டியாணம் குலுங்க, அலட்சியமாகவும் அனாசயமாகவும் சில்லறைக் காசுகளை வீசி எறிந்தபடி அவள் மிடுக்காக முன்னேறி வந்தாள்.

அப்படியே கருப்பையா அமர்ந்திருந்த அந்தப் படிக்கட்டுக்கு அருகில் அவள் வந்தபோதுதான் அந்த சம்பவம் நிகழ்ந்தது. அவள் காசை வீசுவதற்காகச் சற்றே குனிந்த அந்தத் தருணத்தில், அவளது கண்கள் எதிர்பாராமல் அவன் பக்கம் திரும்பின.

அங்கே... அவனது வேட்டியின் இடைவெளியில் இருந்து வெளியே பிதுங்கி, துடித்துக்கொண்டு நின்றிருந்த அந்தத் தடித்த ஆண்மையின் நுனி அவளது பார்வையில் பட்டது. பிங்க் மற்றும் கருமை நிறம் கலந்த,அதே சமயம் காமத்தை உசுப்பும் உருவத்தைப் பார்த்த மாத்திரத்தில், காமினியின் உடலின் உள்ளிருந்து ஒரு விவரிக்க முடியாத வெப்பம் பாய்ந்தது. அவளது பெண்மை இயல்பாகவே சிலிர்த்து, நமுத்து நீர்த்துப் பீறிட்டது!

அந்தக் காட்சியின் அதிர்ச்சியும், அதனுள் இருந்த மறைமுகமான காம உணர்ச்சியும் அவளை ஒரு கணம் நிலை குலையச் செய்தது.
அவளது மெலிந்த கால்கள் படிக்கட்டில் இடற, சட்டென்று தடுமாறியவள் அப்படியே முன்னோக்கிச் சரிந்து கருப்பையாவின் மீது விழப் பார்த்தாள்!

தன் வாழ்க்கையில் எதிர்பார்க்காத இந்தச் சொர்க்கத்தின் வருகையைக் கண்டு கருப்பையா உள்ளம் குளிர்ந்து, இன்பக் குஷியில் உறைந்து போனான்.
தன்னைச் சுதாரித்துக்கொள்ள அவள் தன் கையைப் படிக்கட்டில் ஊன்ற முயன்றபோது... அவளது பஞ்சு போன்ற மிருதுவான உள்ளங்கை, நேராக விறைத்து நின்றிருந்த அவனது கருத்த ஆண்மையின் மீது அழுத்தமாகப் போய் விழுந்து பற்றிக் கொண்டது! அந்தத் தீண்டல் அவளது நரம்புகளை ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சல் போலத் தாக்கியது.

போதாக்குறைக்கு, அவள் சரிந்த வேகத்தில் அவளது முகம் அப்படியே அவனது முகத்தில் மோதியது. அவளது வெக்கையான, சிவந்த இதழ்கள் கருப்பையாவின் கருத்த மூக்கின் மீது உரசிச் சென்றன. வெறும் அரை இன்ச் இடைவெளிதான்... மயிரிழையில் ஒரு மகா 'லிப்-லாக்' (Liplock) தவறிப்போனது!

மறுநிமிடமே தன்னை முழுமையாகச் சுதாரித்துக்கொண்ட காமினிக்கு ஆத்திரம் தலைக்கேறி உச்சிக்குச் சென்றது. இத்தனை பேருக்கு நடுவில் தனக்கு நேர்ந்த இந்த அவமானத்தால் கொதித்தெழுந்தவள், ஓங்கிய கையை வீசி 'பளார் பளார்'என்று மாறி மாறி அவன் கன்னத்தில் அறைந்தாள்!

அந்தத் திடீர் அடியின் அதிர்ச்சியில் கருப்பையா கண்மூட, காமினி தன் கோபத்தை அடக்க முடியாமல் சீறிக்கொண்டு அங்கிருந்து விறுவிறுவென்று விரைந்து சென்றாள்.



மாணிக்கம், ரணதீரனின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான மாளிகையில் புதிதாக வேலைக்குச் சேர்ந்தவன். ஆனால் அவன் சாதாரணமான ஆள் அல்ல; ஒரு காலத்தில் ரணதீரன் தெருக்களில் கை வெட்டி ரவுடியாகத் திரிந்த காலக்கட்டத்தில், அவனுக்குத் தோளோடு தோள் நின்று கைக்கொடுத்த பழைய கூட்டாளி!

காமினியை அவள் மழலைச் சிறுமியாக இருந்தபோதே தன் கைகளில் தூக்கி விளையாடியவன் மாணிக்கம்.

இன்றுதான் அவன் அந்த வீட்டில் முதல் நாள் வேலைக்குச் சேர்ந்துள்ளான். அதனால் அந்தப் பெரிய மாளிகையின் எந்தெந்தப் பகுதிகளுக்குச் செல்லலாம், எங்கு செல்லவே கூடாது என்ற வீட்டு விதிகளும் எல்லைகளும் அவனுக்கு இன்னும் சரியாகப் பிடிபடவில்லை. பழைய கூட்டாளி என்ற உரிமையிலும், எஜமானனின் வீட்தானே என்ற அலட்சியத்திலும் அவன் அந்த மாளிகையின் உள்ளே எங்கு வேண்டுமானாலும் சுதந்திரமாகச் சுற்றிக் கொண்டிருந்தான்.

அப்படித் தன் கவனக்குறைவால், யாருமே நுழையாத அந்தத் தனிப்பட்ட பகுதியான காமினியின் படுக்கையறைக்குள் லேசாகத் திறந்திருந்த கதவின் வழியாக அடி எடுத்து வைத்துவிட்டான்!

அவனது போதாத காலம்... சரியாக அந்தத் துல்லியமான விநாடியில்தான், குளியலறையில் இருந்து குளித்துவிட்டு வெளியே வந்துகொண்டிருந்தாள் காமினி!

அவளது உடம்பெங்கும் ஈரம் சொட்டச் சொட்ட, குளித்த களைப்புடன் அவள் நின்ற கோலம் மிரள வைத்தது. தன் உடலை மறைக்க ஒரே ஒரு சிறிய குளியல் டவலை (Bath towel) மட்டும் தன் மார்புக்குக் குறுக்காக மிகவும் இறுக்கமாகச் சுற்றியிருந்தாள். அவளது கழுத்து வளைவிலிருந்து வழிந்த நீர்த்துளிகள், அவளது வெளுத்த தோள் பட்டைகளிலும், அந்த டவலை மீறி விம்மித் தவித்த அவளது மாங்கனி போன்ற மார்பகங்களின் மேடுகளிலும் வழிந்து கொண்டிருந்தன.

ஈரமான கூந்தல் கலைந்து அவளது முதுகில் கிடக்க, ஆடை இல்லாத அவளது பளபளக்கும் வாளிப்பான தொடைகள் வெளியே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

சின்ன வயதில் கொஞ்சி விளையாடிய அந்தச் சிறுமியா இது? இன்று உடலின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் குலுங்கித் ததும்பும் ஒரு தங்கச் சிலையாய் மின்னிக் கொண்டிருந்த அவளைப் பார்த்த மாத்திரத்தில், மாணிக்கத்தின் தொண்டைக் குழி உலர்ந்து எச்சில் ஊறியது.

அவளது ஆடையற்ற வெண்ணிறத் தோள்களின் மீது முத்து முத்தாய் பிரகாசித்து வழிந்த அந்த நீர் துளிகளைப் பார்த்தவுடன், அவனுக்கு ஒருவித வெறி பிடித்தது... அந்த நீர்த்துளிகளை அப்படியே நாவால் உறிஞ்சிக் குடிக்க வேண்டும் என்று அவனது அடிமனது அலறியது.

அந்த மோகத்தில் தன் சுயத்தை மறந்து, தன் கை அவளது உடலில் சுற்றியிருந்த அந்தத் டவலை நோக்கி மெல்ல நீண்டு, அதை அவிழ்க்கும் ஒரு பிரமை நிலைக்குச் சென்றான்.

அப்போது ஏற்பட்ட அந்தத் தவிப்பில் அவன் தன் எச்சிலைச் சத்தமாக விழுங்கப் போய்... தொண்டையில் சிக்கி அவனுக்குத் திடீரென்று இருமல் வந்தது! ("கப்... கப்...")

அந்த இருமல் சத்தத்தைக் கேட்டு திடுக்கிட்டுத் திரும்பிய காமினி, தன் அறைக்குள் ஒரு புதியவன் நிற்பதைக் கண்டதும் அவளது கண்கள் கோபத்தில் தீயாய்ச் சிவந்தன!

"நீ... நீ யாரு என் ரூமுக்குள்ள?!" என்று அவள் அதிர்ச்சியோடு கத்த,

பதறிப்போன மாணிக்கம், "அம்மா... அது வந்து... நான் ஒண்ணும் தப்பா..." என்று திக்கித் திணறி விளக்க வாயெடுத்தான்.

ஆனால், அவன் விளக்கம் சொல்வதற்குக் காமினி எங்கே அவகாசம் கொடுத்தாள்? அவளது கோபம் உச்சகட்டத்தை எட்டியது.
மறுநிமிடமே மின்னல் வேகத்தில் வந்த அந்த ஒய்யாரக் கை, மாணிக்கத்தின் கன்னத்தில் சரியாகப் பதிந்தது!

"பளார்!"

ஏற்கனவே கேசவனுக்கு,கருப்பையாவுக்கு கொடுத்தது போலவே, இம்முறை மாணிக்கத்துக்கும் அதே 'அறை அபிஷேகம்' பிரமாதமாக நடந்தது. அடி வாங்கிய வேகத்தில் தலை சுழண்டுபோக, கன்னத்தில் கைவைத்தபடியே அங்கிருந்து அவமானத்தோடு அமைதியாகத் தலைகுனிந்து வெளியேறினான் மாணிக்கம்!

கதையின் அடுத்த திசையைத் தீர்மானிக்கப் போகும் தருணம்...

காமினியின் அகந்தையும் அழகும் பலரைக் கோபத்தின் உச்சிக்குக் கொண்டு சென்றாலும், அந்த மிரட்டலான பேரழகு அவர்களுக்கு ஒரு தீராத மோகத்தையும் தாகத்தையும் பரிசாகக் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றிருக்கிறது. அவளது இளமைத் ததும்பும் மேனியை அங்குலம் அங்குலமாக ரசித்து, அந்தத் தங்கச் சிலையைத் தங்களின் இச்சைக்குள் முழுமையாகச் சுவைக்கப் போவது அந்த மூவரில் யார்?

இந்தக் கேள்விக்கான விடையை இனி இந்த எழுத்தாளன் முடிவு செய்யப் போவதில்லை... நீங்கள்தான், வாசகர்களாகிய உங்களுடைய தீர்ப்பே இறுதி!

களத்தில் நிற்கும் மூவர்:

1. கேசவன் (செக்யூரிட்டி):காரிடாரில் அவள் தடுமாறி விழப்போகும்போது இடுப்பில் கைவைத்துத் தாங்கிய அந்தத் தீண்டலின் சூடு இன்னும் அவனது நரம்புகளை விட்டு அகலவில்லை! அறை வாங்கிய வலியை விட, அவள் மேனியின் மென்மை அவனுக்குள் ஏற்படுத்திய போதை சுகம் குறையவில்லை.

2. கருப்பையா (கோவில் வாசல் பிச்சைக்காரன்)
கோவில் படிக்கட்டில் எதிர்பாராத விதமாக அவளது உபம்பு தன் மீது மோதிய அந்த ஒரு விநாடிச் சொர்க்கம்... அவனது இரவுக் தூக்கத்தைக் கெடுத்து, அவளை எப்படியாவது தன்வசப்படுத்த வேண்டும் என்ற வெறியை அவனுக்குள் விதைத்துள்ளது.

3.மாணிக்கம் (புதிய பணியாள் / பழைய கூட்டாளி)
குளித்துவிட்டு ஈரம் சொட்டச் சொட்ட நின்ற அந்தத் தேவலோக அழகை நேரில் கண்ட அதிர்ச்சியும், அவள் உடலைத் தொட்டுப் பார்க்க முயன்ற அந்தத் தவிப்பும் அவனை நாளுக்கு நாள் படுத்தி எடுக்கிறது.

உங்கள் தீர்ப்பு என்ன?
இந்த மூன்று பேரில் யாருக்கு உங்கள் ஆதரவு? யாருடைய அதிர்ஷ்டக் கதவுகள் காமினியின் அறைக் கதவுகளைத் திறக்கப் போகின்றன?

கமெண்ட் பகுதியில் உங்களுடைய வாக்குகளைப் பதிவு செய்யுங்கள்! அதிக ஓட்டுகளைப் பெறும் அந்த நபர் யார் என்பதைப் பொறுத்து, இந்தக் கதையின் அடுத்த காமக் காவியம் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கும்...

காத்திருங்கள் அந்தத் திரில்லர் தருணத்திற்காக!

[Geneliarasigan]

ஹாய் friends, நேற்று நான் போட வேண்டிய பதிவு.ஆனா முடியல..பாதி தான் எழுத முடிந்தது.தீபாவளி அல்லவா..பாதி தான் எழுதினேன்..இன்று வேலை முடித்து வந்து அவசரம் அவசரமாக ஒரே மூச்சாக எழுதி போட்ட பதிவு இது..முடிஞ்ச வரை எழுதி இருக்கேன்..மீண்டும் அடுத்த பதிவில் விரைவில் சந்திக்கலாம்..நன்றி..