[Sunnysunnysunny]

హలో అందరికీ, 

ముందుగా " తొలిప్రేమ " గారికి చాలా థాంక్స్. వారు కూడా ఇక్కడే పోస్ట్ చేయమని చెప్పారు. చివరగా ఐపోయాక ఆ పిడిఎఫ్ ని అందించామని. 

అలాగే నా వైపు నుండి నేను ఎక్కువ అసభ్యకరమైన వాఖ్యలు లేకుండా వారి గతాన్ని వారికి కోరుకున్న విధంగా వ్రాసిఇవ్వడానికి నా ప్రయత్నం చేస్తాను. 

రీడర్స్ కూడా నేను అలాంటి వ్యక్తిగత అసభ్యకరమైన కామెంట్స్ లేకుండా కధ యొక్క అసలైన వారిని వ్యక్తికి సపోర్ట్ చేస్తారు అని ఆశిస్తున్నాను. ఎందుకంటే వారు తన జీవితంలో జరిగిన దానిని ఎదుటి వారి అభిప్రాయంలో చూడాలి అని కోరుకుంటున్నారు.

కావున మీ మద్ధతు వారికి ఇవ్వండి చాలు. 

రేపు ఈ కధకి సంబందించిన 2 లేదా 3 పెద్ద అప్డేట్స్ కచ్చితంగా మీకు వ్రాసి ఇస్తాను . థాంక్స్

[Sunnysunnysunny]

ఇది తెలిసి నాకు ఎంత బాధగా ఉంటుందో ఆమె ఆలోచించలేదా ??" ఆరుష్ ఆవేశంలో ఏమీ వినే స్థితిలో లేడు

అంజలి నా వైపు దీనంగా చూస్తూ , మెల్లగా అంది—
 
" ఆరుష్ , ఒక్కసారి నేను చెప్పేది వినురా. ఇప్పుడు నేను నీ తల్లి జాన్వి మీద ఒట్టు వేసి చెప్తున్నాను , నువ్వు ఒక్క మాట అడ్డంగా మాట్లాడినా నేను తట్టుకోలేను..." ?


 
ఆరుష్ నా వైపు చూశాడు. నా కళ్ళ నుండి ఇప్పటికే కన్నీళ్లు ధారగా కారుతూనే ఉన్నాయి. 

నేను వణుకుతున్న చేతులతో నా చేతి రుమాలుతో వాటిని తుడుచుకుంటున్నాను , నా శరీరమంతా భయంతో వణికిపోతోంది. ??
 
ఆరుష్: " మ్..." ?
 
అంజలి: " చూడు ఆరుష్ , జాన్వి కూడా నీ విషయంలో తప్పు చేసిందని నువ్వు అనుకుంటున్నావా ? అయితే నువ్వు అనుకున్నది నిజమే కావొచ్చు. కానీ ముందు ఒక విషయం ప్రశాంతంగా విను బాబూ! ?
 
జాన్వి అదంతా చేసింది నీ కోసమే ... నీ బంగారు భవిష్యత్తు కోసమే ! ? నీ నుండి ఈ నిజాన్ని దాచడంలో ఆమె స్వార్థం ఏమీ లేదు .            
 
ఒకవేళ ఆమె నీకు అన్నీ ముందే చెప్పి ఉంటే , నీ చదువు ఎంతలా పాడైపోయేదో ఆలోచించావా ? 

జాన్వి పడే ఆ నరకయాతనను చూసి తట్టుకోలేక నువ్వు చదువు పూర్తిగా మానేసేవాడివి!
 
ఆమె నీ చదువు గురించి , నీ భవిష్యత్తు గురించి అనుక్షణం ఆందోళన చెందింది. 

అందుకే ఈ భారన్నంతా తనలోనే దాచుకుంది! నీ పరీక్షలు అయిపోయాక అంతా చెబుతానని నాతో అంది.
 
ఒకవేళ ఆమె నీకు అన్నీ ముందే చెప్పి ఉంటే , నువ్వు మానసిక ఒత్తిడితో పరీక్షల్లో ఫెయిల్ అయ్యేవాడివి కదా! 

నువ్వు ఫెయిల్ అయిపోతే చూస్తూ తట్టుకునే శక్తి ఆమెకు ఉందా ?
 
ఆమె నీకు ఎలాంటి టెన్షన్ ఇవ్వాలనుకోలేదురా. నువ్వు ప్రయోజకుడివి కాకపోతే నాన్న లేని లోటును భరించి ఒక మగాడివి ఎలా అయ్యేవాడివి ? 

ఆమె నీకు ఒక మంచి జీవితాన్ని ఎలా ఇవ్వగలిగింది ?
 
బాబూ , నీ కోసమే ఆమె తన గుండెల్లో నిప్పులు పోసుకుని ఇన్నేళ్ళు భరించింది... నీకు ఏమీ తెలియనివ్వలేదు!" ?❤️
 
అంజలి మాటలు విన్నాక ఆరుష్ పూర్తిగా శాంతించాడు. అతని కళ్ళలోని కోపం స్థానంలో ఆవేదన , బాధ వచ్చి చేరాయి. అతను నా వైపు ఆరాటంగా చూశాడు.
 
నేను ఏడుస్తూ అతని దగ్గరికి వెళ్లి , ఒక చేత్తో చెవులు మూసుకుని క్షమించమని అడిగాను. ?
 
నా గొంతు గద్గదమైంది— "ఆరుష్... నేను కేవలం నీ క్షేమాన్నే కోరుకున్నానురా నాన్నా..." ?
 
అంజలి: " ఇప్పుడు దయచేసి ఆమె మీద కోపపడకురా ఆరుష్." ?
 
ఆరుష్: "పర్వాలేదు ఆంటీ... నేను అమ్మ మీద ఎప్పటికీ కోపపడను. కానీ నాన్న దగ్గర నుండి మాత్రం ఖచ్చితంగా సమాధానం రాబడతాను!" ? ?
 
అంజలి: "అలాగేరా, నువ్వు మీ నాన్నతో ఏది మాట్లాడాలనుకుంటే అది మాట్లాడు, నిన్ను ఎవరూ ఆపరు. కానీ జాన్వి చేసింది తప్పు అని మాత్రం అనుకోవద్దు."
 
ఆరుష్: "లేదు ఆంటీ, మా అమ్మ ఎప్పుడూ తప్పు చేయదు! ఆమె గతంలో ఎప్పుడూ తప్పు చేయలేదు, ఇకపైనా ఎప్పటికీ చేయదు!" ✨❤️
 
అది సాయంత్రం వేళ. మేం ముగ్గురం హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాం. ☕ అంజలి నా పక్కన కూర్చుని, నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని ఓదారుస్తోంది.
 
మధ్యమధ్యలో ఆమె నాతో మెల్లగా గుసగుసలాడుతోంది— "జాన్వి, అంతా బాగుంటుంది... ధైర్యంగా ఉండు."
 
అంజలి: "ఆరుష్, దయచేసి బయటకు వెళ్లి జాన్వి కోసం ఏదైనా తలనొప్పి మాత్ర తీసుకురారా." ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్... అమ్మా, నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?" ?
 
నేను అతని వైపు చూసి తలూపాను. నా కళ్ళు ఇంకా కన్నీళ్లతో చెమ్మగిల్లే ఉన్నాయి.
 
అంజలి: "జాన్వి, నువ్వు కొంచెం స్నానం చేసి రామ్మా. నేను అందరి కోసం వేడివేడిగా కాఫీ చేస్తాను." ☕✨నేను స్నానం చేయడానికి బాత్రూమ్‌కి వెళ్ళాను.
 
అంజలి వంటగదిలోకి వెళ్ళింది. ఈలోపు ఆరుష్ కూడా మాత్రలు తీసుకుని వచ్చేశాడు. 

మేం ముగ్గురం కాఫీ తాగడానికి కూర్చున్నాం. సరిగ్గా అప్పుడే అంజలికి ఒక ఫోన్ కాల్ వచ్చింది. ?
 
ఫోన్‌లో అంజలి: "అవును, నేను జాన్వి ఇంటికి వచ్చాను. ఆమెకు ఒంట్లో అసలు బాగోలేదు... 

నేను రాత్రి 8 గంటలకల్లా తిరిగి వచ్చేస్తానులే. పిల్లల్ని జాగ్రత్తగా చూసుకో... పర్వాలేదు, నేను చూసుకుంటాను."
 
నేను: "ఎవరి ఫోన్ అది అంజు?"
 
అంజలి: "మా ఆయన ఫోన్ చేశారే."
 
నేను: "అంజు, ఎందుకంత కంగారు పడుతున్నావు? నువ్వు నీ ఇంటికి వెళ్ళు, పర్వాలేదు." ?
 
ఆరుష్: "సరే ఆంటీ, మీరు వెళ్లాలనుకుంటే వెళ్ళండి... మేము చూసుకుంటాంలే."
 
అంజలి: "జాన్వి, నువ్వు మౌనంగా ఉండు! నేను మీ ఇద్దరికీ రాత్రి భోజనం సిద్ధం చేశాకనే ఇక్కడి నుండి వెళ్తాను." ?
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో బయట నుండి కారు వచ్చి ఆగిన శబ్దం, తలుపు గట్టిగా మూసిన చప్పుడు వినిపించింది! ?⚡
 
మేమందరం తలుపు వైపు చూశాము. వచ్చింది ప్రతాప్! అతను రగిలిపోతున్న కోపంతో లోపలికి అడుగుపెట్టాడు. ??
 
ప్రతాప్: "జాన్వి!" (అరుస్తూ తన ఆఫీస్ బ్యాగ్‌ను పక్కకు విసిరేసాడు) "నా బ్యాంకుకు వచ్చి అంత రచ్చ గొడవ చేయడానికి నీకెంత ధైర్యం?" ?
 
అతను వేగంగా నా దగ్గరకు వచ్చి, ఏమీ ఆలోచించకుండా నా ముఖం మీద సూటిగా చెంపదెబ్బ కొట్టాడు...


 
చాట్క్క్క్!! ?️?
 
ఆరుష్: "నాన్నా...!" (అతను తీవ్రమైన ఆవేశంతో గట్టిగా అరుస్తూ ఆయన వైపు దూకబోయాడు, కానీ నేను అతని చెయ్యి పట్టుకుని, ఆరుష్‌ను అడ్డుకుని ఆపాను). ?
 
ఆరుష్ నన్ను పైకి ఎత్తుకుని, తన విశాలమైన ఛాతీకి గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. ? నేను అతని కౌగిలిలో ఒదిగిపోయి వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. నా బుగ్గలు తీవ్రమైన మంటతో ఎర్రబడిపోతున్నాయి.
 


అంజలి: "ప్రతాప్! ఇదేం ప్రవర్తన?! ఆడదానిపై చేయి చేసుకుంటావా?" ??
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను నిన్ను ఒకటి అడుగుతున్నాను... నాకు సూటిగా సమాధానం చెప్పు!"
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నాకు మీ నుండి ఇప్పుడే సమాధానం కావాలి!" ⚡
 
ప్రతాప్: "ఎలాంటి సమాధానంరా?"
 
నేను: (ఏడుస్తూ) "ఓ... మీ ఆ ఆక్రమ ప్రియురాలు శ్రావణి గురించి!" ?
 
ప్రతాప్: "నాతో మాట్లాడేటప్పుడు గొంతు తగ్గించి జాగ్రత్తగా మాట్లాడు జాన్వి!" ?
 
నేను: "నాకేనా పద్ధతులు చెప్పేది? మరి నువ్వేం చేస్తున్నావు?"
 
ప్రతాప్: "అవును! నేను అదే చేస్తున్నాను, ఇకపైనా నాకిష్టమొచ్చినట్లే చేస్తాను!" ?
 
ఆరుష్: "నాన్నా, మీరేం మాట్లాడుతున్నారో అర్థమవుతోందా?"
 
ప్రతాప్: "నేను శ్రావణిను ప్రేమిస్తున్నాను! ఇకపైనా ప్రేమిస్తూనే ఉంటాను!" ??
 
నేను: (భరించలేని ఆవేదనతో ఏడుస్తూ, నా రెండు చేతులతో ఆయన ఛాతీపై గుద్దుతూ) "మీరు ఆమెను అంతగా ప్రేమిస్తే...
 
నన్ను పెళ్లి చేసుకుని నా జీవితాన్ని ఎందుకు నరకం చేశారు? నా యవ్వనాన్ని ఎందుకు నాశనం చేశారు? చెప్పండి!" ???
 
అంజలి: "జాన్వి, శాంతించు!" (నన్ను వెనక్కి లాగుతూ ఓదార్చింది).
 
ఆరుష్: "నాన్నా, మీరు చాలా పెద్ద తప్పు చేశారు. మీరు అమ్మకు ఇలాంటి ద్రోహం చేసి ఉండకూడదు!" ?
 
ప్రతాప్: (కొద్దిగా శాంతించి) "నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నానురా... కానీ నన్ను క్షమించు. దయచేసి నన్ను క్షమించు." ?
 
ఆరుష్: "లేదు నాన్నా! నేను మిమ్మల్ని క్షమించలేను, అమ్మ కూడా మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ క్షమించదు!"
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, విను... వచ్చేసారి బ్యాంకుకి వచ్చి ఇలాంటి రచ్చ చేస్తే పరిణామాలు తీవ్రంగా ఉంటాయి జాగ్రత్త!" అని హెచ్చరించి ప్రతాప్ కోపంగా బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. ?‍♂️?
 
ఆరుష్: "నాన్నా... నాన్నా!" (ఆయన్ని ఆపడానికి వెనకే పరుగెత్తాడు).
 
ఇంట్లో శ్మశాన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. ? ఆరుష్ నా దగ్గరకు వచ్చాడు. అతను నా చెంపను తన దోసిట్లోకి తీసుకుని చూశాడు. నా చెంప దెబ్బ తిని ఎర్రగా కందిపోయింది. ?
 
 (నాకు తెలుసు... ఒకవేళ ప్రతాప్ స్థానంలో వేరే ఏ మగాడైనా నన్ను ఇలా తాకి ఉంటే, ఆరుష్ వాడిని అక్కడికక్కడే ప్రాణాలతో పాతిపెట్టేవాడు!) ??️
 
అతను వేగంగా వంటగది నుండి ఐస్ క్యూబ్స్ తీసుకువచ్చాడు. ? 

అతను నా చేయి పట్టుకుని, నన్ను సోఫాలో కూర్చోబెట్టి, నా ఎర్రబడిన చెంపపై ఐస్ ముక్కతో మెల్లగా ఒత్తడం మొదలుపెట్టాడు. ? మేము కాసేపు మాటల్లేకుండా అలాగే కూర్చున్నాము.
 
నాకు ఒక అలవాటు ఉంది—నాకు తీవ్రమైన భయం లేదా గుండె పగిలేంత కంగారు అనిపించినప్పుడు, నోటివెంట మాట రాదు... 

బొమ్మలా మౌనంగా ఉండిపోతాను. ఈరోజు కూడా నా పరిస్థితి అలాగే ఉంది. ?
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత అంజలి లేచి భోజనం చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. ? ఆమె లోపలికి వెళ్ళాక నేను ఆరుష్ వైపు చూశాను. అతను గాఢమైన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడు.


 
నేను అతనికి మరింత ఆనుకుని, నా చేతిని అతని చంక కిందకి పోనిచ్చి, నా తలను అతని భుజం మీద వాల్చి ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకున్నాను. ?❤️
 
రోజంతా జరిగిన ఆ ఘోర హింస, అవమానం తర్వాత, అతని సాన్నిహిత్యంలో నాకు కొంచెం ఊరట అనిపించింది.
 
వంటగది నుండి భోజనం వండే శబ్దం మాత్రమే వినబడుతోంది. అప్పటికే రాత్రి 8 గంటలు కావస్తోంది. భోజనం సిద్ధమయ్యాక అంజలి బయటకు వచ్చింది.
 
అంజలి: "ఆరుష్, జాన్వి నిద్రపోయిందా రా?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా..."
 
నేను: "హ్మ్..." (నేను అతని భుజం మీద నుండి తల పైకెత్తి, అతని పక్కనే కూర్చున్నాను).
 
అంజలి: "జాన్వి, భోజనం సిద్ధం చేశాను. వేడిగా ఉన్నప్పుడే తినేయండి." ?

నేను: "అంజు... మా కోసం ఎందుకంత కంగారు పడతావు?" ?
 
అంజలి: "జాన్వి, ఇందులో వింతేముంది? నువ్వు నా స్థానంలో ఉన్నా ఇదే చేసేదానివి కదా?" ?
 
నేను: "థాంక్స్ అంజు..." ?
 
అంజలి: "ఇక ఆ థాంక్స్ గోల ఆపి, ఆరుష్‌తో కలిసి భోజనం చెయ్యి. నాకు ఇంట్లో ఆలస్యం అవుతోంది, నేను వెళ్తున్నాను."
 
ఆరుష్: "ఆంటీ, మిమ్మల్ని దింపనా?" ?
 
అంజలి: "వద్దు బాబూ, నేనే వెళ్తాను. ఎలాగూ కారు ఉందిగా."
 
తర్వాత ఆరుష్ అంజలిని సాగనంపడానికి బయటకు వెళ్ళాడు. కారు దగ్గర అంజలి ఆరుష్‌తో సీరియస్‌గా మాట్లాడింది.
 
అంజలి: "ఆరుష్, జాన్విని కంటికి రెప్పలా జాగ్రత్తగా చూసుకోరా. ? నువ్వు కూడా అంతగా ఆవేశపడకు. 

నీ కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకో. జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది... మీ నాన్నతో గొడవపడి ప్రయోజనం లేదు.
 
ఇన్నాళ్లుగా జాన్వి నరకం అనుభవించింది, పైగా తన బాధను ఎవరికీ చెప్పుకోదు. ఇప్పుడు నువ్వే ఆమెకు సర్వస్వం... 

ఆమెను బాగా చూసుకో, ఆమెకు ప్రశాంతమైన జీవితాన్ని ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించు." ✨?️
 
ఆరుష్: "అలాగే ఆంటీ, నాకు అంతా అర్థమైంది." ?
 
అంజలి: "సరేరా, నేను వెళ్తున్నాను. బై..." ?
 
ఆరుష్ ఇంట్లోకి వచ్చాడు. నేను సోఫాలో కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చుని ఉన్నాను. అతను నా దగ్గరకు వచ్చాడు. ?‍♂️
 
ఆరుష్: "అమ్మా, పద ఏదైనా తిందాం. నువ్వు ఉదయం నుండి ఏమీ తినలేదు." ?
 
నేను: "ఆరుష్, నాకు అస్సలు ఆకలిగా లేదురా... నువ్వు తిను." ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు కూడా ఆకలిగా లేదు... కానీ నువ్వు తింటేనే నేను తింటాను." ?
 
నేను: "సరే నువ్వు తిను... ఆగు, నేనే తినిపిస్తాను, నీ చేతికి దెబ్బ తగిలింది కదా." ??
 
నేను ఒక పళ్ళెంలో అన్నం కలుపుకుని ఆరుష్‌కు తినిపించడం మొదలుపెట్టాను. ?✨
 
ఆరుష్: "వద్దు అమ్మా, ముందు నువ్వు తిను."
 
నేను: "బాబూ, దయచేసి పట్టుబట్టకురా..."
 
ఆరుష్: "సరే అయితే, తిండి పక్కన పెట్టేయ్... పద పడుకుందాం!"
 
అతన్ని అంత ఆకలితో పడుకోబెట్టడం నా వల్ల కాలేదు. నేను ఒక ముద్ద నా నోట్లో పెట్టుకుని, మరుసటి ముద్దను ఆరుష్ నోటికి అందించాను. ? 



అతను సగం ముద్ద తింటే, మిగిలిన సగం నేను తినేదాన్ని. ??
 
మేమిద్దరం డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని తింటున్నాము. మా మధ్య ఎటువంటి మాటలు లేవు, కేవలం చూపుల భాషే ఉంది. ?✨
 
భోజనం అయ్యాక నేను పళ్ళేలను వంటగదిలో పెట్టేశాను. ఆరుష్ ఇంకా టేబుల్ దగ్గరే కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
నేను ఇంట్లోని లైట్లన్నీ ఆర్పేసి, ఆరుష్ దగ్గరికి వచ్చి, అతని చేయి పట్టుకుని నా పడకగదిలోకి తీసుకువెళ్ళాను. ?✨ తలుపు గడియ పెట్టాను. ?
 
మా ఇద్దరి కోసం మంచం సర్ది, మెయిన్ లైట్స్ ఆర్పేశాను (కేవలం నైట్ లాంప్ వెలుగు మాత్రమే ఉంది). ?️
 
మంచంపై ఒకవైపు ఆరుష్, మరొకవైపు నేను... మా మధ్య కొద్దిగా ఖాళీ ఉంది. మేమిద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ పడుకున్నాము. 

అప్పటికి రాత్రి 12 గంటలైంది, కానీ కళ్ళల్లో నిద్ర ఛాయలు కూడా లేవు.
 
అప్పుడు ఆరుష్ హఠాత్తుగా మంచం మీద నుండి లేచి కిటికీ దగ్గర నిలబడ్డాడు. బయట చీకట్లోకి చూస్తూ ఏదో తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నాడు. ??
 
నేను అతన్నే ఆరాటంగా చూస్తూ ఉండిపోయాను. తర్వాత నేను కూడా మంచం దిగి, అతని వెనుకకు వెళ్లి, అతని నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగా హత్తుకున్నాను. ?✨


 
చల్లటి గాలులు మా ఇద్దరినీ తాకుతున్నాయి. ? నేను ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు... నా అంతరంగం ద్రోహానికి గురై ముక్కలైపోయింది! ??
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ నా వైపు తిరిగాడు. నన్ను తన కౌగిట్లోకి తీసుకుని, నా నుదుటిపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టాడు. ?✨
 
నేను: "ఆరుష్... మన బతుకులు ఎందుకిలా అయిపోయాయి?" ? (నేను మళ్ళీ వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను). ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, దయచేసి ఏడవకు..." ?
 
నేను: "మీ నాన్న నోటికొచ్చినట్లు మాట్లాడింది... నీ చెవులారా విన్నావు కదరా?"
 
ఆరుష్: "హ్మ్..."
 
నేను: "నేను ఇక ఈ నరకాన్ని భరించలేను ఆరుష్... నేను చచ్చిపోతాను!" ??? (నేను భరించలేక అతని ఛాతీపై కొడుతూ బిగ్గరగా ఏడ్చేశాను).
 
ఆరుష్: "అమ్మా... అమ్మా శాంతించు! ప్లీజ్ ప్రశాంతంగా ఉండు!" ?❤️
 


అతను నా చెంపలను తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని నన్ను శాంతపరచడం మొదలుపెట్టాడు. ?✨
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నేను ఉన్నాను కదరా! మరి నువ్వెందుకు ఇలా ప్రవర్తిస్తున్నావు?" ?
 
నేను: "నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు ఆరుష్..." ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు ఇలా అయిపోతే నాకేమవుతుందో ఆలోచించావా?" ?❤️
 
నేను: "నేను ఇక ఏదీ ఆలోచించే స్థితిలో లేను..."
 
అప్పుడు ఆరుష్ తన వేలిని నా పెదవులపై ఉంచి నన్ను మౌనంగా ఉండమన్నాడు. ?✨ నా కళ్ళ నుండి కారుతున్న కన్నీళ్లను తన చేతులతో తుడిచాడు.
 
నా ముఖం మీద పడిన జుట్టును సున్నితంగా వెనక్కి నెట్టాడు. ? నేను ప్రశాంతపడి అతని కళ్ళలోకి చూస్తున్నాను, అతను నా కళ్ళలోకి ఆరాటంగా చూస్తున్నాడు. ?❤️
 
అప్పుడు నేను కొంచెం ముందుకు జరిగి అతన్ని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?? 

నా ముఖం సరిగ్గా అతని ముఖానికి ఎదురుగా ఉంది. అతను నాకంటే పొడవుగా ఉండటంతో నా తల కొద్దిగా పైకి లేచింది.
 
అతను తన పెదవులను నా బుగ్గలకు సున్నితంగా ఆనించి, నా కళ్ళలోకి చూడటానికి తన ముఖాన్ని తిప్పాడు.
 
అతను నన్ను ముద్దు పెట్టుకోబోతుండగా, నా ముఖాన్ని తన పెదవులకు మరింత దగ్గరగా తీసుకువచ్చాడు. ?✨దాంతో నేను అతన్ని ఒక క్షణం చూసి,
 
పరవశంతో కళ్ళు మూసుకుని, నా పెదవులను అతని పెదవులపై ఉంచాను... ఇది మా ఇద్దరి మధ్య చిగురించిన తొలి ప్రేమ ముద్దు! ??✨
 


నేను నా పెదవులు విప్పి, అతని కింది పెదవిని నా పెదవుల మధ్యకి తీసుకుని మధురంగా ముద్దుపెట్టుకుని వెనక్కి వచ్చాను. ??✨
 
అప్పటికే రాత్రి చాలా ఆలస్యమైంది. ? నేను ఆరుష్ చేయి పట్టుకుని అతన్ని మంచం మీదకు తీసుకువెళ్లాను. ?
 
నా తలను అతని విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించి, అతని కౌగిలిలో పూర్తిగా ఒదిగిపోయి నిద్రపోయాను. ?? ఇప్పుడు నా హృదయానికి ఎనలేని ప్రశాంతత లభించింది. ?️✨
 


మేమిద్దరం నిద్రపోయాము... కానీ ఆ రాత్రి కోపంతో రగిలిపోతూ ఇంకొకరు మేల్కొని ఉన్నారు! ??
 
(అది పగటిపూట బ్యాంకులో జరిగిన దృశ్యానికి కొనసాగింపు)
 
నేను బ్యాంకులో ప్రతాప్ ప్రియురాలు శ్రావణిను చెంపదెబ్బ కొట్టి గొడవపడినప్పుడు, ఇదంతా అక్కడ నిలబడి చూసిన వారిలో శ్రావణి వదిన భర్త (బావ) కూడా ఉన్నాడు! అతను ఇంటికి వెళ్లి అంతా చెప్పాడు. ?
 
శ్రావణి సోదరుడు రాకీ తీవ్రమైన క్రోధంతో రగిలిపోతున్నాడు! ??️
 
రాకీ: "ఏంటి?? నా చెల్లెలిపై చేయి చేసుకుందా? అలా చేయడానికి దానికి ఎంత ధైర్యంరా??" ⚡?
 
ఆ వ్యక్తి: " బావా... నేను ఆ స్త్రీని చూడటం ఇదే మొదటిసారి. బహుశా ఆమె ప్రతాప్ భార్య కావచ్చు!"
 
రాకీ: "ఏది ఏమైనా... నా చెల్లెలిపై చేయి చేసుకునేంత ధైర్యం దానికి వచ్చిందా?" ?
 
ఆ వ్యక్తి: "అవును బావా, చెల్లెలు అక్కడ చాలా ఏడ్చింది. బ్యాంకులో అందరూ చూస్తూనే ఉన్నారు."
 
రాకీ: "అందరి ముందూ నా చెల్లెల్ని కొడతాదా??" ??
 
రాకీ ఆవేశం పట్టలేక తన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను గోడకున్న టీవీ వైపు విసిరికొట్టాడు! టీవీ డిస్‌ప్లే పగిలిపోయింది! ?? అక్కడున్న వాళ్లందరూ భయంతో వణికిపోయారు. ?
 
ఆ వ్యక్తి: "బావా... ప్రశాంతంగా ఉండు బావా..."
 
రాకీ ముందుకు జరిగి ఆ వ్యక్తి చెంప మీద లాగి ఒక్కటి ఇచ్చాడు! ?️?
 
రాకీ: "ఒరేయ్ వెధవా! నా చెల్లెల్ని అందరి ముందు కొడితే నేను ప్రశాంతంగా ఉండాలా? మోతీ! చోటు! మీరందరూ వినండి... నాకు ఆమె జాతకం, అడ్రస్ వీలైనంత త్వరగా కావాలి! అర్థమైందా?!" (అరిచాడు).
 
రౌడీలు: "అలాగే అన్నయ్యా!"
 
రాకీ: "మా చెల్లెలు ఒకడిని ప్రేమిస్తే, వాడు మా చెల్లెల్ని ప్రేమిస్తే... మధ్యలో రావడానికి ఆ పెళ్ళానికి ఎంత పొగరు!" ??
 
మళ్ళీ ఇక్కడ ఇంట్లో... ??
 
రాత్రి నిద్రపోతున్న నాకు హఠాత్తుగా మెలకువ వచ్చింది. ఆరుష్ ఇంకా మేల్కొనే ఉన్నాడు. అతను నా జుట్టులో వేళ్ళు పోనిచ్చి నిమురుతున్నాడు. ?✨
 
నేను: " బేబీ... ఇంకా నిద్రపోలేదా ?" ??
 
ఆరుష్: " అమ్మ , నాకు నిద్ర రావడం లేదే..." ?
 
నేను: " వస్తుందిలే... కళ్ళు మూసుకో." ✨
 
అతను నా వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను. ?
 
నేను: " కళ్ళు మూసుకోమని చెప్పాను కదా..." (నేను నా చేతితో అతని కళ్ళు మూశాను). ??
 
కొంతసేపటికి అతను నిద్రపోయాడు , నేను కూడా అతని కౌగిట్లోనే నిద్రపోయాను. ??
 


ప్రతాప్ గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు—అతను ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాడు. ?‍♂️?
 
మరుసటి ఉదయం నేను నిద్రలేచి చూసేసరికి , ఆరుష్ చేతికి కట్టిన గుడ్డ ఊడిపోయి , గాయం నుండి రక్తం ఇంకా కారుతూనే ఉంది! ?
 
ఆ రక్తం మంచం దుప్పటికి కూడా అంటుకుంది . ఆరుష్ ఇంకా నిద్రపోతున్నాడు . నేను అతనిని లేపి , నా చీర కొంగుతో అతని చేతి రక్తాన్ని తుడిచాను. ??
 
నేను: " ఆరుష్ , త్వరగా తయారవ్వు... మనం క్లినిక్‌కి వెళ్దాం!" ?
 
ఆరుష్: " అమ్మా , చిన్న గాయమేలే... ఏమీ కాదు."
 
నేను: " లేచి తయారవ్వు అని చెప్పాను కదా!" ? ( అధికారంగా అన్నాను ). 

అప్పుడు అతను తయారవ్వడానికి వెళ్ళాడు. నేను కూడా స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకున్నాను. 

ఇప్పుడు ఆరుష్ చేతి గాయంతో బైక్ నడపలేడు కాబట్టి , మేము బయటకు వెళ్లి ఆటో ఎక్కాము.

[Sunnysunnysunny]

క్లినిక్‌కిచేరుకునిడాక్టర్‌నికలిశాము. ?‍⚕️డాక్టర్ గాయాన్ని శుభ్రం చేసి, నొప్పి నివారణ మందులతో పాటు గాయం మానడానికి డ్రెస్సింగ్ చేసి కట్టు కట్టారు. 
 
గాయంచాలాలోతుగాఉండటంతోప్రతి 3-4 రోజులకు ఒకసారి డ్రెస్సింగ్ కోసం రమ్మని డాక్టర్ చెప్పారు.
 
మేము అదే ఆటోలో ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. రాబోయే మూడు నాలుగు రోజుల పాటు మమ్మల్ని ఆస్పత్రికి తీసుకెళ్లడానికి ఆ ఆటో డ్రైవర్ ఫోన్ నంబర్ తీసుకున్నాను. ?
 
ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి తిరిగి రాలేదు. నేను ఆరుష్‌కు వేడిగా కాఫీ చేసి ఇచ్చి, ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. ☕✨
 
నిన్నటి నుండి ఇంట్లో ఏ పనీ చేయకపోవడంతో ఈ రోజు చాలా పని పోగైంది. పని చేసుకుంటూనే నేను ఆరుష్‌ను గమనిస్తున్నాను. అతను హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు... ?✨
 


మున్ముందు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియదు... కానీ ఈ క్షణంలో నాకు తెలిసిన ఒకే ఒక నిజం—ఆరుష్ నా పక్కన ఉండటం, మరియు నిన్న రాత్రి మా ఇద్దరి మధ్య చిగురించిన ఆ గాఢమైన అనురాగ క్షణాలు మాత్రమే! ??✨?️
 
అతను హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు... మున్ముందు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియడం లేదు. నా గుండెలో భయం, ఆందోళన సుడులు తిరుగుతున్నాయి. ??
 
నేను ఇంటి పని ముగించేసరికి మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట అయింది. నేను, ఆరుష్ డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద కూర్చుని భోజనం చేస్తున్నాము.
 
నేను వాడికి ప్రేమగా ముద్దలు తినిపిస్తుండగా హఠాత్తుగా డోర్ బెల్ మోగింది. ?నేను వెళ్లి తలుపు తెరిచి చూస్తే అక్కడ ప్రతాప్ నిలబడి ఉన్నాడు!
 
అతను కొద్దిగా సిగ్గుపడుతూ, నేరం చేసినవాడిలా నా వైపు చూశాడు. నేను అతని వైపు చూడకుండా, దృష్టి మళ్ళించి లోపలికి వచ్చి మళ్ళీ ఆరుష్‌కి తినిపించడం మొదలుపెట్టాను.
 
ప్రతాప్ నేరుగా పడకగదిలోకి వెళ్లి, స్నానం చేసి బయటకు వచ్చాడు.అప్పటికే మేమిద్దరం భోజనం పూర్తి చేశాము. నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. ప్రతాప్ వచ్చి మా పక్కనే కూర్చున్నాడు.
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నేను మీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి." ⚡
 
ప్రతాప్: "నాకు తెలుసురా, కానీ నాకు ఇప్పుడు మాట్లాడే సమయం లేదు. నేను బ్యాంకుకు వెళ్ళాలి. మీ అమ్మ అక్కడ చేసిన గొడవ వల్ల నాకు పైనుంచి నోటీసు వచ్చింది!" ?
 
అప్పుడు ప్రతాప్ చూపు ఆరుష్ చేతికి ఉన్న కట్టు మీద పడింది.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, నీ చేతికి ఏమైంది? అంత తీవ్రంగా ఎలా దెబ్బ తగిలింది?"
 
ఆరుష్: "అది చిన్న గీత నాన్నా, అదంతా వదిలేయండి. మీరు మళ్ళీ ఎప్పుడు ఇంటికి వస్తారు?"
 
నేను ప్రతాప్ వైపు కోపంగా చూశాను ?. నాలో ఆక్రోశం పెరిగిపోతోంది, కళ్ళు మండిపోతున్నాయి... కానీ కష్టపడి నన్ను నేను నియంత్రించుకున్నాను.
 
ప్రతాప్: "నాకు తెలీదు, నువ్వు కూర్చో. నేను ఏదైనా తిని వెంటనే వెళ్ళిపోతాను."
 
అతను తింటానికి లోపలికి వెళ్లగానే, నేను ఆరుష్‌ను నా వైపు లాగి కోపంగా, అనుమానంగా అడిగాను—
 
నేను: "ఏం మాట్లాడాలి అతనితో?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమీ లేదు అమ్మా... ఏదో ఒకటిలే."
 
నేను: "హ్మ్... చెప్పు." ?
 
ప్రతాప్ భోజనం చేసి బ్యాంకుకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. ఆరుష్ తన తలను నా ఒడిలో పెట్టుకుని పడుకున్నాడు. ? నేను నా ఫోన్ తీసి మా అమ్మకు ఫోన్ చేశాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఎవరికి ఫోన్ చేస్తున్నావు?"
 
నేను: "మీ అమ్మమ్మకిరా."
 
ఆరుష్: "అమ్మమ్మకి ఈ విషయాలన్నీ తెలుసా?"
 
నేను: "తెలీదురా, కానీ ఇప్పుడు నీ ముందే అంతా చెప్తాను."
 
నేను మా అమ్మతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. నిన్నటి నుండి బ్యాంకులో, ఇంట్లో జరిగినదంతా ఆమెకు చెప్పాను. చెప్తూనే నా కళ్ళవెంట కన్నీళ్ళు ధారగా కార్చాను. ?
 
మా అమ్మకు చాలా కోపం వచ్చి నన్ను గట్టిగా తిట్టింది — "నీ కొడుకు మీద నీకు అదుపు తప్పిందా? వాడిని ఎందుకు అంతగా రెచ్చగొట్టావు?" అని.
 
అప్పుడు నేను ఆరుష్ ఆవేశంలో చేతిలో గ్లాసు పగలగొట్టుకున్న విషయంతో సహా ప్రతీది చెప్పాను. ఆరుష్ ప్రవర్తన గురించి విని మా అమ్మకు ఇంకా కోపం వచ్చింది. "ఒక్కసారి ఫోన్ వాడికి ఇవ్వు" అని అడిగింది.
 
నేను: "బేబీ, అమ్మమ్మ నీతో మాట్లాడాలంట." ?
 
ఆరుష్ ఫోన్ తీసుకుని మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. చేతిలో గ్లాసు పగలగొట్టుకుని రక్తం కార్చుకున్నందుకు అమ్మమ్మ అతన్ని బాగా తిట్టింది. ఆరుష్ మౌనంగా విని ఫోన్ మళ్ళీ నాకు ఇచ్చేశాడు.
 
చివరికి అమ్మ నాతో— "నువ్వు ఎక్కువ రోజులు అక్కడ ఉండకు, త్వరగా ఆరుష్‌ను తీసుకుని ఇక్కడికి వచ్చేయ్! అప్పుడు ఏం చేయాలో నేను చూసుకుంటాను" అని చెప్పింది.
 
నేను సరేనని చెప్పి కాల్ కట్ చేసి, అమ్మ చెప్పిన విషయాన్ని ఆరుష్‌కి కూడా చెప్పాను.టీవీ చూస్తూనే ఆరుష్ నా ఒడిలోనే హాయిగా నిద్రపోయాడు. ?
 


నేను కూడా అతని జుట్టును నిమురుతూ సోఫాలోనే నిద్రలోకి జారుకున్నాను. ?
 
(పగలు రాత్రి అనే తేడా లేకుండా, నేను, ఆరుష్ ఎప్పుడూ ఒకరికొకరం అతుక్కుని ఉండేవాళ్ళం. అతని నుండి ఒక్క క్షణం కూడా విడిపోవాలని నాకు అనిపించలేదు, అతనికి కూడా నన్ను వదిలి ఉండాలనిపించలేదు.)
 
సాయంత్రం వేళ మేమిద్దరం నిద్రలేచాము. నేను స్నానం చేసి, మా ఇద్దరి కోసం ఘుమఘుమలాడే కాఫీ తయారు చేశాను. ☕ 

ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో కూర్చుంటే, నేను వంటగదిలో రాత్రి వంట ముగించాను.
 
ఈరోజు మేమిద్దరం తొందరగానే భోజనం చేసి పడుకున్నాము. మానసిక ప్రశాంతత లేకపోయినా, మా శరీరాలకు విశ్రాంతి చాలా అవసరమైంది.
 
మేమిద్దరం పడకగదిలో మంచం మీద పడుకున్నాము. ఆరుష్ ఇంకా గాఢమైన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి పైకప్పు వైపు చూస్తున్నాడు. 

నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా జరిగి, అతన్ని నా కౌగిట్లోకి లాక్కున్నాను.
 
నేను: "ఏంటి బేబీ, అంతగా ఆలోచిస్తున్నావు?" (అతని కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ, అతని చెంపను మృదువుగా నిమురుతూ అడిగాను) ?
 


ఆరుష్: "అమ్మా... మీ పెళ్ళి అయి ఎన్ని సంవత్సరాలు అయిందమ్మా?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... చాలా సంవత్సరాలయ్యాయిరా. ఎందుకురా? ఈ రోజు అకస్మాత్తుగా ఇన్ని పాత విషయాలు గుర్తుచేసుకుంటున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అంటే... అప్పుడు నీకు పెద్దగా వయసు కూడా లేదు కదా అని..."
 
నేను: "అవునురా. నా చదువు పూర్తి కాగానే నాకు బ్యాంకులో ఉద్యోగం వచ్చింది. ఆ మరుసటి ఏడాదే మీ నాన్నతో పెళ్లి జరిగింది."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, మా ఊరి నుంచి నాన్నమ్మ వాళ్ళ ఊరు చాలా దూరం కదా... మరి ఇక్కడికి పనికి ఎలా వచ్చావు?"
 
నేను: "నాకు ఇక్కడ మొదటి పోస్టింగ్ వచ్చిందిరా, వెంటనే ఒప్పుకున్నాను. అంజలి కూడా నాతోనే ఉద్యోగంలో చేరింది,
 
అందుకే మేమిద్దరం కలిసి ఇక్కడికి వచ్చేశాము. ఒక చిన్న గదిని అద్దెకు తీసుకుని పని చేయడం మొదలుపెట్టాము."
 
ఆరుష్: "మరి నాన్నను ఎప్పుడు పెళ్లి చేసుకున్నావు?"
 
నేను: "నేను ఇక్కడ ఉద్యోగంలో చేరినప్పుడు మీ నాన్న సీనియర్ పొజిషన్‌లో ఉండేవారు. ఏడాదిలోనే మేమిద్దరం ప్రేమలో పడ్డాము.
 
ఆ తర్వాత ఆయన మా అమ్మతో మాట్లాడారు, అమ్మ కూడా ఒప్పుకోవడంతో మా పెళ్లి జరిగింది."
 
ఆరుష్: "అంటే ఏడాది ప్రేమ తర్వాత పెళ్ళన్నమాట?"
 
నేను: "అవును..." ?
 
ఇప్పుడు నేను ఆరుష్‌కు మరింత దగ్గరయ్యాను... దాదాపు అతని సగం శరీరం మీద వాలి పడుకున్నంత దగ్గరగా! ?❤️✨
 


నేను: "కానీ ఇదంతా ఈరోజే ఎందుకు అడుగుతున్నావు నాన్నా? చెప్పు... నేను నీ అమ్మని, నాతో ఏమైనా పంచుకోవచ్చు కదా!" ??
 
ఆరుష్: "ఊరికే అడిగానమ్మా..."
 
నేను: "ఇంకా తెలుసా... నా పెళ్ళయిన సరిగ్గా ఏడాదికే నువ్వు నా కడుపున పుట్టావు! నేను పొందిన ఆనందానికి హద్దులే లేవు.
 
నిన్ను మొదటిసారి చూడగానే నువ్వు ఎంత ఏడ్చావో తెలుసా? నా ప్రాణం పోయేంతగా ఏడ్చావు! నిన్ను చూసి ఇంట్లో అందరూ పండగ చేసుకున్నారు." ?
 
"మీ నాన్న ఆనందంతో హాస్పిటల్ అంతా స్వీట్లు పంచారు. ఇక నా సంగతి అడగకు—నిన్ను ఒక్క నిమిషం కూడా కింద పెట్టలేదు! నువ్వు ఎంతో ముద్దుగా ఉండేవాడివిరా బేబీ..." ☺️?
 
ఆరుష్: "ఇంకా చెప్పు అమ్మా..."
 
నేను: "ఆ తర్వాత నువ్వు పెరిగావు. చిన్నప్పటి నుండి నీ చదువు విషయంలో నేను ఎంతో శ్రద్ధ తీసుకున్నాను. నువ్వు ప్రతి సంవత్సరం కాలేజ్లో టాపర్‌గా నిలిచేవాడివి.
 
నిన్ను చూసి నేను ఎంతో గర్వపడేదాన్ని, ఇప్పటికీ గర్వపడుతున్నాను! చిన్నప్పటి నుండి నువ్వు నన్ను ఎప్పుడూ ఇబ్బంది పెట్టలేదు... కాకపోతే చాలా అల్లరి పనులు చేసేవాడివి!" ??
 
ఆరుష్: "అమ్మా... థ్యాంక్స్ . నన్ను ఇంత మంచి వ్యక్తిగా తీర్చిదిద్దినందుకు." ?✨
 
నేను: "బేబీ... ఈ ప్రపంచంలో నాకు నువ్వే అత్యంత ప్రియమైన వాడివి ! నేను నువ్వు లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా బ్రతకలేను..." ?❤️
 
ఆరుష్: (నన్ను తన బలమైన చేతుల్లోకి గట్టిగా లాక్కుని, తన గుండెలకు హత్తుకుంటూ) "అమ్మా... నేను కూడా నువ్వు లేకుండా బ్రతకలేనమ్మా! నేను నిన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను..." ❤️✨
 
అలా అంటూ అతను నా పెదవులపై తన పెదవులను ఉంచి గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు ?. 

నేను కూడా మైమరిచిపోయి అతని పెదవులను ముద్దుపెట్టుకుంటూ, మధురానుభూతితో మెల్లగా కొరికాను.
 


ఆరుష్: "ఆహ్..." ?
 
నేను: "నువ్వు నా మెడ మీద కొరికావు కదా, అందుకే ఇది!" ?✨
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నీ సువాసన నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది. నిన్ను ఇలాగే నా చేతుల్లో బంధించి రోజంతా పడుకోవాలనిపిస్తోంది..." ??
 
నేను: "నాకూ అలాగే అనిపిస్తోంది బేబీ... నువ్వే నా సర్వస్వం!" (ప్రేమగా అతని నుదుటిపై ముద్దు పెడుతూ)
 
మరికొంత సేపు అలా అనురాగపు మాటలు మాట్లాడుకున్న తర్వాత, మేమిద్దరం ఒకరినొకరు హత్తుకుని నిద్రపోయాము. ??
 
నాకు, ఆరుష్‌కు మధ్య బంధం, సాన్నిహిత్యం రోజురోజుకీ పెరుగుతోంది... కానీ నేను ప్రతాప్‌తో మాత్రం మునుపటిలా ముందుకు వెళ్లలేకపోయాను.
 
రెండు రోజులు గడిచాయి. నేను ప్రతాప్‌తో అసలు మాట్లాడలేదు. ఒకరోజు ఉదయం నిద్రలేచేసరికి ఆరుష్ మంచం మీద లేడు. నాకు గుండెల్లో భయం పట్టుకుంది!

నేను వెంటనే లేచి ఇల్లంతా అతని కోసం వెతికాను, కానీ అతను కనిపించలేదు.చివరకు నేను మేడపైకి (టెర్రస్) వెళ్ళినప్పుడు, అతను అక్కడ గాలిలో ఏదో తీవ్రంగా ఆలోచిస్తూ నిలబడి ఉన్నాడు.
 


నేను వేగంగా అతని దగ్గరికి వెళ్లి, అతని చేయి పట్టుకుని (ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా) కిందకి తీసుకువచ్చాను. ?‍♂️
 
నేను: "ఆరుష్, అసలు నీకేమైందిరా?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమీ లేదమ్మా."
 
నేను: "ఏమీ లేదంటే ఎలా? రెండు రోజులుగా నిన్నే గమనిస్తున్నాను, ఎందుకంత నిశ్శబ్దంగా అయిపోయావు? ప్రతీసారి ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? నిన్ను అలా చూస్తుంటే నా గుండె నీరైపోతోందిరా..." ??
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నిజంగా ఏమీ లేదమ్మా."
 
నేను: "బాబూ, నాకెందుకు అంత టెన్షన్ ఇస్తున్నావు? మీ నాన్న అంత తప్పు చేశాడని బాధపడుతున్నావా? దయచేసి చెప్పు, నేను నీ అమ్మని! నీ ప్రతీ బాధ నా గుండెను తొలిచేస్తోంది..." ???
 
ఆరుష్: "అమ్మా క్షమించు..." (అంటూ అతను నన్ను బలంగా తన కౌగిట్లోకి తీసుకున్నాడు) ?❤️


 
నేను: "సరే, నువ్వు వెళ్లి స్నానం చేసి... మనం క్లినిక్‌కి వెళ్ళాలి."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు ఇప్పుడు గాయం నొప్పి ఏమీ లేదు, బాగా నయం అయింది. అయినా మళ్ళీ వెళ్ళడం అవసరమా?"
 
నేను: "నీకు నొప్పి లేకపోతే నాకేంటి? నా మనసుకి నొప్పిగా ఉంది కదా! త్వరగా తయారవ్వు నాన్న." ?
 
ఆరుష్ తయారై వచ్చాడు. అప్పటికే నేను పిలిచిన ఆటో కూడా వచ్చేసింది. మేము ఆటోలో కూర్చుని బయలుదేరుతుండగా, మా ఇంటి వీధి చివర ఇద్దరు అపరిచిత వ్యక్తులు నిలబడి ఉన్నారు. ?️‍♂️
 
వాళ్ళు నన్ను, ఆరుష్‌ను తదేకంగా వింతగా చూడటం మొదలుపెట్టారు. నేను అది గమనించాను. 

తర్వాత మేము ఏమీ పట్టించుకోకుండా ఆటోలో వెళ్లిపోయాము. క్లినిక్‌కి వెళ్లి డాక్టర్‌కి చూపించాము.
 
డాక్టర్: "జాన్వి, ఆరుష్ గాయం ఇప్పుడు బాగా మానానికొచ్చింది. కాబట్టి రేపటి నుండి మీరు డ్రెస్సింగ్ కోసం రాకపోయినా పర్వాలేదు, కాకపోతే కొన్ని రోజులు వాడి చేతికి బరువు తగలకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకోండి."
 
నేను: "డాక్టర్ గారూ, గాయం పూర్తిగా తగ్గడానికి ఎన్ని రోజులు పడుతుంది?"
 
డాక్టర్: "కేవలం 4-5 రోజుల్లో సరిపోతుంది."
 
తర్వాత నేను డాక్టర్ ఫీజు చెల్లించి ఆరుష్‌తో ఇంటికి వచ్చేశాను. ఇంటికి వచ్చాక, మొదట నేను ఆరుష్ కోసం రుచికరమైన అల్పాహారం తయారు చేసి ఇచ్చి, మిగిలిన ఇంటి పనుల్లో మునిగిపోయాను.
 
మరోవైపు... శ్రావణి ఇంట్లో: ?
 
శ్రావణి (ప్రతాప్ ప్రియురాలు) ఇంట్లో అందరూ రాత్రి భోజనం చేస్తుండగా...
 
కబీర్ (చిన్న తమ్ముడు): " అన్నయ్యా! ఆ బ్యాంకులో కొట్టిన భార్య గురించి ఏమైనా సమాచారం తెలిసిందా లేదా?"
 
రాకీ: "నేను ఆల్రెడీ మన మనుషులను రంగంలోకి దించానురా, ఇన్ఫర్మేషన్ రాగానే చూసుకుందాం!"
సరిగ్గా అప్పుడే రాకీ పంపిన ఇద్దరు రౌడీలు లోపలికి వచ్చారు. ?
 
1వ రౌడీ: "అన్నయ్యా! ఆ ఆవిడ గురించి పూర్తి జాతకం తెలుసుకున్నాము."
 
రాకీ: "హ్మ్, చెప్పు!"
 
2వ రౌడీ: "వాళ్ళ ఇంట్లో ముగ్గురు ఉంటారు. ఆమె, ఆమె భర్త మరియు ఒక కొడుకు. ఆ కొడుకు ఇప్పుడే చదువు పూర్తి చేసుకున్నాడు, అందుకే రోజంతా ఇంట్లోనే ఉంటాడు."
 
1వ రౌడీ: "అవునన్నా, ఇంకా మన శ్రావణి అక్క ప్రేమికుడు ప్రతాప్ ఉన్నాడుగా... అతను ఇంట్లో ఎక్కువగా ఉండడు, క్యాంప్‌ల పేరుతో బయటే తిరుగుతాడు."
 
2వ రౌడీ: "అన్నయ్యా, కానీ ఆమె కొడుకు మాత్రం చాలా బలంగా, కండలు తిరిగినట్లు ఉన్నాడన్నా!" ?
 
కబీర్: "ఏయ్ సాల్లే! వాడు నా ముందుకు వస్తే భయంతో పిల్లిలా పారిపోతాడు!" ?⚡
 
ఇద్దరు రౌడీలు: "అన్నయ్యా! రేపు వెళ్లి ఆ కొడుకుని పట్టుకోవాలా? లేక వాడికి గట్టిగా బుద్ధి చెప్పమంటారా?"
 
విక్రాంత్ (శ్రావణి మామయ్య): "వద్దు! ఇప్పుడెవడూ తొందరపడి ఏమీ చేయకూడదు! వచ్చే నెల నుండి అసెంబ్లీ ఎన్నికలు మొదలవుతున్నాయి.
 
కాబట్టి మీరెవరూ ఎలాంటి గొడవలు చేయకూడదు, అర్థమైందా? ఏమైనా ఉంటే ఎన్నికలు ముగిశాకే చూసుకుందాం!" ?⚡
 
రాకీ: " కానీ నాన్నా..."
 
విక్రాంత్: "నేను నీకు చెప్పాను కదా!!" ? (గర్జించాడు).
 
విక్రాంత్ ఆ కుటుంబానికి పెద్ద దిక్కు, రాజకీయంలో రౌడీయిజం ఉన్న పెద్ద మనిషి. 

అందుకే ఇంట్లో అందరూ అతనికి గడగడలాడతారు. బయట సమాజంలో కూడా అతనికి రాజకీయ పలుకుబడి ఎక్కువ.
 
శ్రావణి మరియు ఆమె తల్లి భోజనం చేసి పడకగదిలో నిద్రపోతున్నారు. కాబట్టి వాళ్ళ అన్నయ్య రాకీ పన్నుతున్న కుట్రల గురించి వాళ్ళకి ఏమీ తెలియదు. అందరూ భోజనంచేసి నిద్రపోయారు. ?
 
తిరిగి మా ఇంట్లో... ?✨
 
నేను ఇంటి పనులన్నీ ముగించుకుని మధ్యాహ్న భోజనం తయారు చేస్తుండగా, ఆరుష్ నిశ్శబ్దంగా వంటగదిలోకి వచ్చి వెనుక నుండి నా నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి కౌగిలించుకున్నాడు. ??


 
నేను: "బేబీ... నీకేమైనా కావాలా?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నాకు పెళ్లి వద్దు." ?
 
నేను: "ఆరుష్! అకస్మాత్తుగా ఈ పెళ్లి ప్రస్తావన ఎక్కడి నుండి వచ్చిందిరా?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమో... ఊరికే అనిపించి చెప్తున్నాను."
 
నేను: "ఉమ్మ్... సరేలే, ఇప్పుడు అలాంటి పిచ్చి ఆలోచనలు చేయకు. ఇప్పుడే కదా నీ చదువు పూర్తయింది, పెళ్లి గురించి ఆలోచించడానికి ఇంకా చాలా టైమ్ ఉందిలే!" ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్..."
 
(అసలు ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా ఇలా ఎందుకు అన్నాడో, ఈ రెండు మూడు రోజులుగా అతని మనసులో ఏ తీవ్రమైన ఆలోచనలు సుడిగుండంలా తిరుగుతున్నాయో నేను మీకు తర్వాత చెబుతాను...)
 
ఆరుష్ ఇంకా మౌనంగానే ఉన్నాడు. ప్రతాప్ చేసిన ద్రోహం అతని మనసు నుండి ఇంకా మానలేదేమోనని నేను భావించాను. ఆ విషయం నన్ను తీవ్ర ఆందోళనకు గురిచేసింది.
 
ప్రతాప్ నాతో అన్న కఠినమైన మాటల గురించి నేను పెద్దగా ఒత్తిడికి గురికావట్లేదు – ఎందుకంటే నాకు ఆ నిర్లక్ష్యం అలవాటైపోయింది. గత ఐదు, ఆరు సంవత్సరాలుగా నా జీవితం ఇలాగే సాగుతోంది.


 
కానీ నా కొడుకు ఆరుష్ మౌనమే నన్ను బాగా కలవరపెడుతోంది! ??ఆరుష్ అక్కడి నుండి వెళ్లి హాలులో కూర్చున్నాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను అతన్ని భోజనానికి పిలిచాను.
 
ఈ రోజు కూడా అతను సరిగ్గా తినకపోవడంతో నేనే ముద్దలు చేసి బలవంతంగా తినిపించాను.అప్పటికే మధ్యాహ్నం రెండు గంటలైంది. నాకు కొంచెం పని ఉండటంతో మా పక్కింటి ఆంటీ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లాను.
 
ప్రతాప్ సాయంత్రం వేళ తొందరగానే ఇంటికి వచ్చాడు. ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో పడకగదిలో కూర్చుని ఉన్నాడు. నేను పక్కింటి నుండి రాగానే ప్రతాప్ హాలులో కూర్చుని ఉండటం చూశాను.
 
నేను అతనిని పట్టించుకోకుండా దాటుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లాను. ఆరుష్ కోసం వేడి కాఫీ చేసి అతని గదిలోకి వెళ్ళాను. ☕ 

అతను అందులో సగం తాగి నాకు ఇచ్చాడు. నేను అతను మిగిల్చిన ఆ కాఫీని తాగాను.
 
(ఆరుష్ పెదవులకు తగలడం వల్లేమో... ఆ కాఫీ నాకు ఎంతో తీయగా అనిపించింది!) ??
 
నేను: "మీ నాన్న ఎప్పుడు వచ్చారురా?"
 
ఆరుష్: "నాకు తెలీదు అమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్... రాత్రి భోజనానికి ఏం వండమంటావు?"
 
ఆరుష్: "నీకు నచ్చినదే వండు అమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్..."
 
తర్వాత నేను అక్కడి నుండి వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.
 
{మీరందరూ ఇది గమనించారా? - గత 5-6 సంవత్సరాలుగా నా జీవితం ఎంత శూన్యంగా సాగుతోందో? భర్త నుండి ప్రేమ లేదు, శారీరక బంధం లేదు, కనీసం మనశ్శాంతి కూడా లేదు!
 
అవన్నీ నేను ఎప్పుడో మరిచిపోయాను. "ప్రతి క్షణం కేవలంఒత్తిడి, వేదన, ఒంటరితనం!" సమస్యలు వాటంతట అవే నన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చేవి.
 
కానీ... ఆరుష్‌తో గడిపే ప్రతి క్షణం నాకు కొండంత ప్రశాంతతను, జీవించాలనే ఆశను ఇచ్చేది!}?✨
 
రాత్రి భోజనం చేస్తున్నాము. ప్రతాప్ కూడా డైనింగ్ టేబుల్ వద్దే ఉన్నాడు. ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడటం లేదు. నేను ఆరుష్‌కు తినిపిస్తూ, మధ్యమధ్యలో నేను కూడా తింటున్నాను.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, ఇప్పుడు నీ చేతి గాయం ఎలా ఉందిరా?"
 
ఆరుష్: "హ్మ్... పర్వాలేదు."
 
నేను: (ఆరుష్‌కు ముద్ద తినిపిస్తూ) "కొన్ని గాయాలు ఎప్పటికీ మానవు!" ?
 
ప్రతాప్ నా వైపు తీక్షణంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు, కానీ నేను అతడిని పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశాను.
 
రాత్రి భోజనం ముగిశాక, నేను వంటగది పనులన్నీ ముగించుకుని నా కొడుకు గదిలో పడుకోవడానికి వెళ్ళాను. నేను లోపలికి వెళ్లి, తలుపు గడియ పెట్టి మంచం మీద పడుకున్నాను.
 
ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
నేను: "బాబూ... ఇంకా నిద్ర పట్టడం లేదా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఒక్క పది నిమిషాల్లో వర్క్ ముగించేస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్..."
 
అప్పుడు నేను దుప్పటి కప్పుకుని పడుకున్నాను. రోజంతా పడ్డ అలసట వల్ల నాకు త్వరగానే నిద్రపట్టింది. 

ఆరుష్ తన పని ముగించుకుని ల్యాప్‌టాప్ పక్కన పెట్టి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
నేను గాఢనిద్రలో ఉన్నాను—అప్పుడు అతను నన్ను తన వైపుకు లాక్కుని, తన బలమైన కౌగిట్లోకి తీసుకుని పడుకున్నాడు. 

నేను కూడా నిద్రలోనే అతని చేతుల్లో ఒదిగిపోయి హాయిగా పడుకున్నాను.


 
అలా మరో నాలుగు రోజులు గడిచాయి. నేను జరిగిన ఘోరాన్నంతా మర్చిపోవాలని ప్రయత్నించాను, కానీ నా వల్ల కాలేదు.
 
అవే ఆలోచనలు, నేను పనిచేసే బ్యాంకులో జరిగిన ఆ భయంకరమైన దృశ్యం పదే పదే గుర్తుకొచ్చేవి. అక్కడే నా భవిష్యత్తు నాశనమైంది.
 
దానివల్ల నా కొడుకు ఆరుష్ ఎంతలా నరకం అనుభవిస్తున్నాడో—అతను ఇంకా ఆ మానసిక వేదన నుండి తేరుకోలేకపోతున్నాడు.
 
ఉదయపు లేత భానుడి కిరణాలు ఇంట్లోకి ఒక వింతైన ప్రశాంతతను తీసుకువచ్చినట్లు అనిపించింది. ఈరోజు ఆదివారం.

[Sunnysunnysunny]

ఉదయపు లేత భానుడి కిరణాలు ఇంట్లోకి ఒక వింతైన ప్రశాంతతను తీసుకువచ్చినట్లు అనిపించింది. ఈరోజు ఆదివారం.

ప్రతాప్‌కు ఆఫీస్ సెలవే, కానీ అతను ఎప్పటిలాగే ఇంటి బాధ్యతలను పట్టించుకోకుండా ఉదయాన్నే బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. ?‍♂️ఇంటి గురించి, నా గురించి అతనికి ఏమాత్రం పట్టనట్లే ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
 
నేను కూడా అతని వైపు కనీసం చూడలేదు... ఇప్పుడు అతని గురించి ఆలోచించి నా మానసిక ప్రశాంతతను పాడుచేసుకోవాల్సిన అవసరం నాకు లేదు! ?
 
నేను అందంగా సిద్ధమవ్వాలని అనుకున్నాను. ఎప్పటిలాగే ఆదివారాల్లో నాకు గుడికి వెళ్ళాలనిపిస్తుంది. అక్కడ స్వామివారి సన్నిధిలో నాకు కొండంత మనశ్శాంతి లభిస్తుంది. ?
 
నేను స్నానం చేసి, లేత రంగులో ఉన్న సాదాసీదా దుస్తులు వేసుకున్నాను. అది చూడటానికి ఎంతో ప్రశాంతంగా, అందంగా ఉంది. ఆరుష్ ఇంకా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు.
 
నేను అతని గదికి వెళ్లి చూస్తే, అతను ఏ అమ్మానాన్నా లేని చిన్నపాటి పిల్లాడిలా హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు. ? అతన్ని లేపాలనిపించింది కానీ, లేపలేదు...
 
పాపం ఇన్నాళ్లూ తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడిలో ఉన్నాడు, కొంచెం సేపు హాయిగా నిద్రపోనివ్వాలని అనుకున్నాను. ?✨
 
నేను గుడికి బయలుదేరాను. ఆటోలో కూర్చుని, "మున్ముందు నా జీవితంలో ఏం జరుగుతుందో దేవుడికే తెలియాలి" అని ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాను.
 
కేవలం కాలం తెచ్చే మార్పుల కోసం ఎదురుచూశాను. ఆటో గుడి ముందర ఆగడంతో నేను లోపలికి వెళ్ళాను. ??
 
గుడికి చేరుకున్నాక, పరమేశ్వరుడి దర్శనం చేసుకున్నాను. రెండు చేతులు జోడించి కళ్ళు మూసుకుని మనసారా ప్రార్థించాను — ??✨
 


"ఓ దేవా! నా కొడుకు ఆరుష్‌కి ఎలాంటి హానీ జరగనివ్వకు స్వామి. వాడు జీవితాంతం సంతోషంగా, ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. వాడు కోరుకున్నవన్నీ వాడికి దక్కాలి! నా ప్రాణం గురించి నాకు అక్కర్లేదు... నా కొడుకు ముఖంలో నవ్వు ఉంటే చాలు!" ??
 
ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు నా కళ్ళముందు ఆరుష్ ముఖమే మెదిలింది. అతని చిరునవ్వు, అతని వెచ్చని కళ్ళు, అతని అమితమైన ప్రేమ! నాకు ఈ ప్రపంచంలో మనశ్శాంతిని ఇచ్చేది ఒక్కటే — అది అతని సాంగత్యం!
 
వాడు ఎప్పుడూ నా పక్కనే సంతోషంగా ఉండాలని దేవుడిని వేడుకున్నాను. ✨
 
తర్వాత నేను గుడి ప్రాంగణంలో ఉన్న చిన్న పిల్లల దగ్గర కూర్చున్నాను. వారితో కొంత సమయం గడిపాను. వారి అమాయకత్వాన్ని చూస్తుంటే నా మనసంతా తేలికపడింది. ??
 
కొంతమంది పిల్లలు ముద్దుముద్దుగా — "ఆంటీ, మీరు దేవతలా చాలా బాగున్నారు!" అన్నారు. నేను సిగ్గుపడుతూ నవ్వాను. తర్వాత నేను లేచి పంతులు గారిని కలవడానికి వెళ్ళాను. ?
 
పంతులు గారు: (నా వైపు ఆప్యాయంగా చూస్తూ) "దీర్ఘాయుష్మాన్ భవ! అమ్మాయీ... నువ్వు ఏదో తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడితో నలిగిపోతున్నట్లు కనిపిస్తున్నావు!"
 
నేను: "అవును పంతులు గారు... ఇంట్లో కొన్ని సమస్యలు." ?
 


పంతులు గారు: "హ్మ్... విను అమ్మ, ఇక్కడ కూర్చో. నేను నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి.
 
చూడు జాన్వి, నువ్వు బాగా చదువుకున్న ఆధునిక యువతివి కాబట్టి నేను చెప్పే దైవిక విషయాలు నమ్ముతావో లేదో నాకు తెలియదు..."
 
నేను: "లేదు పంతులు గారు, అలాంటిదేమీ లేదు. మీరేం చెప్పాలనుకుంటున్నారో చెప్పండి."
 
పంతులు గారు: (దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకుంటూ) "నిజానికి, కొన్ని రోజులుగా నీ భవిష్యత్తు గురించి నాకు ఏదో వింతైన భావన కలుగుతోంది. అందుకే నేను నీ జాతకాన్ని కూడా క్షుణ్ణంగా పరిశీలించాను!"
 
నేను: (భయంగా) "ఏమిటి పంతులు గారు... ఇంకేమైనా పెద్ద సమస్యా?" ??
 
పంతులు గారు: "హ్మ్... బహుశా ఆ గండం ఇప్పటికే మొదలైనట్టుంది!"
 
నేను: "అవును పంతులు గారు, అది నాకూ మా ఆయనకూ మధ్య వేరొక స్త్రీ వల్ల వచ్చిన గొడవ."
 
పంతులు గారు: "నేను చూసింది, నా జాతక చక్రంలో అనుభూతి చెందింది కేవలం ఆరంభం మాత్రమే అని తలచుకుంటే బాధగా ఉంది అమ్మాయీ!
 
నువ్వు మున్ముందు సమాజం నుండి, కాలం నుండి ఇంకా ఎన్నో కష్టాలను, నిందలను ఎదుర్కోవాల్సి ఉంటుంది!" ?️⚡
 
నేను: (కంగారుగా) "నా కొడుకు ఆరుష్‌కి ఏమీ కాదు కదా పంతులు గారు? వాడికి ఏ సమస్యా రాదు కదా?"
 
పంతులు గారు: "లేదమ్మాయీ, నాకు ఆరుష్ ప్రాణానికి ఎలాంటి ఆపద కనిపిచడం లేదు. కేవలం..."
 
నేను: "కేవలం? కేవలం ఏమిటి పంతులు గారు? చెప్పండి!"
 
పంతులు గారు నా వైపు నిశితంగా చూశారు. ఆయన కళ్ళలో ఏదో రహస్యం ఉంది... ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నట్టుగా ఉంది, కానీ నోటివెంట చెప్పలేక మౌనంగా ఉండిపోయారు.
 
కొంతసేపు నిశ్శబ్దం తర్వాత ఆయన నా దగ్గరికి వచ్చి, మెల్లగా అన్నారు —
 
పంతులు గారు: "నీ జీవితంలో ఒక ఊహించని కొత్త మలుపు రాబోతోందని అర్థం చేసుకో అమ్మాయీ!
 
ఇప్పటివరకు ఈ లోకం, సమాజం తప్పు అని భావించిన కొన్ని బంధాలు... నీ జీవితంలో అత్యంత సరైనవిగా, పవిత్రమైనవిగా నిరూపించబడతాయి! కానీ దాన్ని స్వీకరించడానికి నీకు కొండంత ధైర్యం ఉండాలి." ?✨
 
నేను: (ఆందోళనగా) "ఎలాంటి బంధాలు పంతులు గారు?"
 
పంతులు గారు: "అది కాలక్రమేణా నువ్వే కనుక్కోవాలి అమ్మాయీ. నేను ఇంతవరకే చెప్పగలను — నీ కొడుకుతో నీకున్న ఈ గాఢమైన బంధమే నీకు ఆఖరి వరకు అతిపెద్ద బలం!
 
ఈ లోకం ఏమన్నా, సమాజం వేళ్ళు ఎత్తి చూపినా సరే... ఆ బంధాన్ని ఎప్పుడూ తెంచుకోకు!" ?️✨
 
నేను: "ధన్యవాదాలు పంతులు గారు..." ?
 
ఆయన మాటలు విన్న తర్వాత నా గుండె వేగంగా దడదడలాడింది! ఆయనకు మా మనసుల్లోని అనురాగం గురించి తెలుసా? నాలో నివురుగప్పిన నిప్పులా ఉన్న భావాల గురించి తెలుసా?
 
నేను ఏమీ అడగలేకపోయాను. కేవలం ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి అక్కడి నుండి లేచి వచ్చేసాను.

కానీ నా మనసంతా అలజడి! "ఎలాంటి బంధం? ఆయన ఆరుష్ గురించి మాట్లాడుతున్నాడా?
 
 మా ఇద్దరి మధ్య చిగురిస్తున్న ఈ వింతైన అనురాగం గురించేనా?" నాకు ఏమీ తోచలేదు. కానీ ఆయన మాటలు నా హృదంతరాళాలను తీవ్రంగా కదిలించాయి. ??
 
తర్వాత నేను ఆటో ఎక్కి ఇంటికి బయలుదేరాను. మనసంతా కంగారుగా ఉండటంతో నా ఫోన్ తీసి ఆరుష్‌కు కాల్ చేశాను. ?
 
వరుసగా రెండు మూడు సార్లు కాల్ చేసినా అతను ఫోన్ ఎత్తలేదు. నా గుండె ఆగనంత పనైంది! 

ఏమైంది? అతను ఎక్కడున్నాడు? అని భయంతో వణికిపోతుండగా, కొద్దిసేపటికి అతని నుండి కాల్ వచ్చింది.
 
నేను: (భయంతో రగిలిపోతున్న గొంతుతో) "నువ్వెందుకు ఫోన్ తీయడం లేదురా? ఏం చేస్తున్నావు? ఫోన్ దగ్గర ఉంచుకోలేవా? నేను ఇక్కడ చచ్చేంత భయపడుతున్నానని నీకు తెలీదా??" ??
 
ఆరుష్: (మృదువుగా, శాంతంగా) "అమ్మా... ప్రశాంతంగా ఉండురా. నేను స్నానం చేయడానికి వెళ్లాను, మొబైల్ రూమ్‌లో ఛార్జింగ్‌లో ఉంది."
 
నేను: "ఛార్జింగ్ ఉంటే బాత్రూమ్‌లోకి పట్టుకెళ్లలేవా? నేను బయట ఉన్నప్పుడు ఫోన్ దూరంగా పెట్టకు అని చెప్పానా లేదా?!" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వెందుకు అంతగా కంగారు పడుతున్నావు? ఏమైంది అసలు?"
 
నేను: "ఏమీ లేదు! నేను చెప్పింది మౌనంగా విను అంతే!"
 
ఆరుష్: "సరేలేమ్మా... గుడి నుండి బయలుదేరావు కదా?"
 
నేను: "అవును, అరగంటలో ఇంటికి వస్తాను. నువ్వు ఎక్కడికీ బయటకు వెళ్ళకూడదు, అర్థమైందా?"
 
ఆరుష్: "సరేనమ్మా."
 
నా కోపం, నా ఆందోళన గురించి ఆరుష్‌కు బాగా తెలుసు. అందుకే అతను నా మాటలకు ఎప్పుడూ ఎదురు చెప్పేవాడు కాదు. అతనికి నాపై భయం కాదు... నన్ను తన ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించేవాడు! ❤️
 
నేను కోపగించుకోవడం, బాధపడటం అతనికి అస్సలు ఇష్టం ఉండదు. నా ముఖంలో చిరునవ్వు చూడటమే అతని జీవిత లక్ష్యం! అందుకే అతను నా ముందు తన కోపాన్ని ఎప్పుడూ అణచుకునేవాడు. ✨
 
కొంతసేపటికి నేను ఇంటికి చేరుకున్నాను. ఆరుష్ హాలులో సోఫాపై కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాడు.
 
నేను: "మీ నాన్నగారు ఎక్కడ?"
 
ఆరుష్: "ఆయన బయటకు వెళ్ళిపోయారుమ్మా. రాత్రి ఆలస్యంగా వస్తానని చెప్పారు."
 
నేను: "ఆయన అసలు రాకపోయినా నాకు పోయేదేమీ లేదు!" ?
 
నేను వేగంగా వంటగదిలోకి వెళ్ళాను. కాసేపటికి కాఫీ చేసి, "ఆరుష్, కాఫీ తాగు!" అని పిలిచాను. ☕ఆరుష్ వంటగదిలోకి వచ్చాడు.
 
అతను గుమ్మం దగ్గరే ఆగి, నన్ను పైనుంచి కింద వరకు కన్నులార్పకుండా చూడటం మొదలుపెట్టాడు! నేను వంటగది గట్టు వద్ద పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నాను, అతన్ని గమనించలేదు.
 
(ఆరుష్ తన మనసులో అనుకుంటున్నాడు — "వావ్! అమ్మ ఇంకా 25 ఏళ్ల నవయువతిలాగే మెరిసిపోతోంది!
 
తన అందాన్ని ఎంత బాగా కాపాడుకుంది! అందుకే బయట అందరూ నన్ను చూసి అమ్మకు తమ్ముడివా అని పొరబడతారు!") ??
 
నేను వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి, ఆరుష్ నా వైపే ఆరాటంగా చూస్తున్నాడు. అతని కళ్ళలో ఒక వింతైన మోహం, మెరుపు ఉన్నాయి... నన్ను తొలిసారి చూస్తున్న ప్రేమికుడిలా ప్రవర్తిస్తున్నాడు!
 
నేను కొంచెం సిగ్గుపడుతూ — "బేబీ, కాఫీ చల్లారిపోతుంది..." అన్నాను. ?
 


అతను నా దగ్గరికి వచ్చాడు. తన ఒక చేత్తో నా నడుము చుట్టూ చెయ్యి వేసి నన్ను గట్టిగా తన వైపు తిప్పుకుని కౌగిలించుకున్నాడు. నా శరీరం మొత్తం అతని విశాలమైన ఛాతీకి తాకేంతగా లాక్కున్నాడు!
 
మరో చేత్తో కాఫీ కప్పు తీసుకుని ఒక్క సిప్ తాగాడు. ?✨అతను కొంచెం తాగి, తర్వాత ఆ కాఫీ కప్పును నా పెదవుల దగ్గర పెట్టాడు.
 
 "నేను తాగిన చోటే నువ్వు కూడా తాగు" అని అతని కళ్ళు చెబుతున్నట్లుగా ఉంది!
 
నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా, అతన్ని చూస్తూ, అతను పెదవులు ఆనించిన సరిగ్గా అదే చోట నా పెదవులు ఆనించి కాఫీ తాగాను... ఆ కాఫీ రుచి ఎంతో మధురంగా అనిపించింది!
 
అందులో అతని శ్వాస పరిమళం కలిసినట్లుగా ఉంది! ☕? నేను కొంచెం తాగాక, అతను మళ్ళీ అదే కప్పును తీసుకుని మిగిలిన కాఫీని తాగేశాడు.
 
కప్పు పక్కన పెట్టిన వెంటనే, అతను నన్ను మళ్ళీ తన రెండు చేతుల్లోకి బలంగా తీసుకున్నాడు! ఎంతగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని ఛాతీ కింద పూర్తిగా నలిగిపోయేంతగా! నేను ఊపిరి కూడా తీసుకోలేకపోయాను.
 


కానీ నేను దానికి అభ్యంతరం చెప్పలేదు... అతని ఛాతీ వెచ్చదనం, అతని గుండెచప్పుడు, అతని పురుష పరిమళం — అన్నీ నా హృదయానికి అమితమైన ప్రశాంతతను ఇస్తున్నాయి! ?
 
నేను: (మెల్లగా అతని ఛాతీపై తల ఆనించి) "బేబీ... దయచేసి వదులు, నాకు చాలా పని ఉంది."
 
ఆరుష్: "వదలను!" ?❤️
 
నేను: "నువ్వు బయట వెళ్లి కూర్చోరా, నేను వంట ముగించి వచ్చేస్తాను."


 
అతను నా చెంపపై అత్యంత గాఢంగా ముద్దు పెట్టాడు! ?✨ ఆ క్షణాన్ని శాశ్వతంగా తన పెదవులపై బంధించాలనుకుంటున్నట్లుగా, తన పెదాలను నా చెంపపై నొక్కి ఉంచాడు.
 
అప్పుడు అతను నన్ను వదిలి హాలులోకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను అక్కడే నిలబడి రొప్పుతూ ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి ప్రయత్నించాను. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది!
 
నా చెంప మీద అతని పెదవుల వెచ్చని స్పర్శ ఇంకా నన్ను మైమరిపిస్తూనే ఉంది... "ఏం జరుగుతోంది మా మధ్య?" అని ఆలోచిస్తున్నాను, కానీ నన్ను నేను ఆపుకోలేకపోతున్నాను! ??✨
 
మరోవైపు... ప్రతాప్ - శ్రావణి కలయిక: ??
 
ప్రతాప్ బయటకు వెళ్లి శ్రావణిను కలిశాడు. ఇద్దరూ ఒక ఏకాంత పార్కులో బెంచ్ మీద కూర్చుని ఉన్నారు. చల్లని గాలి వీస్తోంది.
 
ప్రతాప్: "క్షమించు శ్రావణి, ఆ రోజు బ్యాంకులో జాన్వి వల్ల నీకు చాలా అవమానం, ఇబ్బంది కలిగాయి."
 
శ్రావణి: "హ్మ్... సరే ప్రతాప్, ఇప్పుడు దానికి మనం ఏం చేయగలం? జరగాల్సింది జరిగిపోయింది. కానీ నీకు తెలుసా... నాకు చాలా భయంగా ఉంది!"
 
ప్రతాప్: "ఎందుకు శ్రావణి? ఏమైంది?"
 
శ్రావణి: "ఆ రోజు ఆరుష్ బ్యాంకుకు వచ్చి నన్ను చూసినప్పుడు అతని కళ్ళలో రగిలిన ఆ అగ్నిజ్వాలలను చూశాను!
 
నాకు వెన్నులో వణుకు పుట్టింది ప్రతాప్. అతని ముఖంలోని ఆ క్రోధాన్ని, ఆ వేదనను నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను!" ?
 
ప్రతాప్: "నువ్వేమీ భయపడాల్సిన అవసరం లేదు శ్రావణి. ఆరుష్ చాలా మర్యాదస్తుడు, ఆడవాళ్ళతో తప్పుగా మాట్లాడడు. అతను నీకు ఎలాంటి హానీ చేయలేడు, ప్రశాంతంగా ఉండు."
 
శ్రావణి: "ప్రతాప్... మనం ఇలా రహస్యంగా ఇంకెన్ని సంవత్సరాలు బ్రతకాలి? గతంలో ఒక చేదు ప్రమాదం వల్ల మనం విడిపోయాం, కానీ విధి మనల్ని మళ్ళీ కలిపింది! ఇప్పుడు నేను నిన్ను వదులుకుని బ్రతకలేను!"
 
ప్రతాప్: (దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకుని) "శ్రావణి... ఆ రోజు జరిగిన ప్రమాదం... అది నాకు ఇప్పటికీ పీడకలలా గుర్తుంది!"
 
శ్రావణి: "నాకు కూడా. ఒకవేళ ఆ రోజు ఆ ప్రమాదం జరగకపోయి ఉంటే... మనం అసలు విడిపోయేవాళ్ళమే కాదేమో!"
 
ప్రతాప్: "కానీ విధి మనకు మళ్ళీ రెండో అవకాశం ఇచ్చింది! మనం విడిపోయాం, మళ్ళీ కలిశాం. ఇప్పుడు నేను నిన్ను వదిలిపెట్టను. నువ్వు చింతించకు శ్రావణి...
 
నేను ఒక పథకం ఆలోచించాను. త్వరలోనే మనం అధికారికంగా కలిసి జీవిస్తాం!"
 
శ్రావణి: "ఏం ఆలోచించావు ప్రతాప్? ఇంకెంత కాలం వేచి చూడాలి? మరో సంవత్సరమా?"
 
ప్రతాప్: "లేదు... ఇది మన విరహానికి ఆఖరి సంవత్సరం!" ?
 
శ్రావణి అతని వైపు చూసింది. ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు ఉందీ కానీ, ఆమె కళ్ళలో ఏదో తెలియని భయం నిండి ఉంది. ప్రతాప్ ఆమె చేయి పట్టుకుని ఓదార్చాడు.
 
(ఇంతకీ ప్రతాప్ ఏం చేయబోతున్నాడు? గతంలో వీళ్లిద్దరూ విడిపోవడానికి కారణమైన ఆ ప్రమాదం ఏంటి? వీళ్ళు మళ్ళీ ఎలా కలిశారో నేను ముందు ముందు మీకు వెల్లడిస్తాను!)
 
తిరిగి ఇంట్లో... ?✨
 
మధ్యాహ్న భోజనం చేశాక నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. సరిగ్గా అప్పుడే నా ఫోన్ మోగింది — అది అంజలి కాల్! ? నేను ఫోన్ ఎత్తి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆరుష్ తన తలను నా ఒడిలో పెట్టుకుని ప్రశాంతంగా పడుకున్నాడు. ?
 


నేను: "హలో అంజు..."
 
అంజలి: "హలో స్వీటీ! ఎలా ఉన్నావు?"
 
నేను: "నేను బాగున్నాను అంజు, నువ్వు ఎలా ఉన్నావు?"
 
అంజలి: "నేను బాగున్నాను. చెప్పు, ఆరుష్ చేయి గాయం ఎలా ఉంది ఇప్పుడు?"
 
నేను: (నా ఒడిలో ఉన్న ఆరుష్ జుట్టును ప్రేమగా నిమురుతూ) "హ్మ్... ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాడు అంజు. డాక్టర్ గారు ఇచ్చిన డ్రెస్సింగ్ పూర్తయింది, గాయం బాగా మాన్పుకొచ్చింది." ?
 
అంజలి: "హమ్మయ్యా! మరి ప్రతాప్ ఎక్కడ? బయటకు వెళ్ళాడా?"
 
నేను: (చల్లని గొంతుతో) "అతని గురించి మాట్లాడటం కూడా నాకు ఇష్టం లేదు అంజు. అతను ఇంట్లో ఉన్నా, బయట ఉన్నా నాకు అనవసరం."
 
అంజలి: (మౌనంగా) "హ్మ్... అర్థమైందిలే.?"
 
నేను: "నీ పిల్లల సంగతి చెప్పు?"
 
అంజలి: "వామ్మో! పిల్లల గురించి అడగనే వద్దు! రోజంతా ఇంట్లో పరుగులు తీస్తూ నన్ను పిచ్చెక్కిస్తున్నారు. దానికి తోడు వాళ్ళ నాన్న కూడా వాళ్లతో కలిసి చిన్న పిల్లాడిలా ఆడుకుంటున్నాడు!" ?
 
నేను: (చిరునవ్వుతో) "అదే కదా అసలైన అనుబంధం అంజు! పిల్లలు అల్లరి చేస్తున్నారంటే మనపై ప్రేమ చూపిస్తున్నారని అర్థం." ?
 
అంజలి: "అది సరేలే కానీ... నిజానికి నేను నిన్ను, ఆరుష్‌ను మా ఇంటికి డిన్నర్‌కు పిలవడానికే ఫోన్ చేశాను! ఆయన కూడా 'వదినను, ఆరుష్‌ను ఇంటికి పిలవవచ్చు కదా' అని అడిగారు."
 
నేను: "వద్దు అంజు... రాబోయే 4-5 రోజుల వరకు ఏ ప్లాన్ చేయకు. పరిస్థితులు నీకు తెలుసు కదా, కొంచెం సమయం గడవనివ్వు."
 
అంజలి: "సరే, అయితే 4-5 రోజుల తర్వాత ఖాయం! రద్దు చేసుకోవడం కుదరదు!"
 
నేను: "నాకు కూడా పిల్లలను చూడాలని ఉంది అంజు."
 
(అప్పుడే నా ఒడిలో ఉన్న ఆరుష్ కూడా 'వెళ్దాం' అన్నట్లు సైగ చేశాడు)
 
"చూడు, ఆరుష్ కూడా పిల్లలను కలవడానికి రెడీగా ఉన్నాడు." ?
 
అంజలి: "సరే అయితే, 4-5 రోజుల తర్వాత మన ఇంట్లోనే భోజనం. నేను మళ్ళీ కాల్ చేస్తాను, బై స్వీటీ!"
 
నేను: "బై అంజు!"
 
ఆరుష్: (నా ఒడిలోంచి తల పైకెత్తి) "అమ్మా, ఆంటీ ఏం చెప్తున్నారు?"
 
నేను: "మనల్ని భోజనానికి రమ్మంటుందిరా."
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నాకు ఇప్పుడు బయటకు ఎక్కడికీ వెళ్ళాలనిపించడం లేదమ్మా." ?
 
నేను: "నాకు తెలుసురా బేబీ, అందుకే 4-5 రోజుల తర్వాత అని చెప్పాను. అప్పటి వరకు విశ్రాంతి తీసుకో."
 
ఆరుష్: "సరేనమ్మా." ?
 
ఆరుష్ హాలులోనే పడుకోగా, నేను అతని బెడ్‌రూమ్‌కి వెళ్ళి ల్యాప్‌టాప్‌లో కొన్ని పనులు ముగించుకున్నాను.
 
నా మనసులో ఒకటే ఆలోచన — "ఆరుష్ నన్ను వదిలి బయటి ప్రపంచంలోకి వెళ్ళడానికి ఎందుకు ఇష్టపడటం లేదు? కేవలం నాతోనే, ఈ నాలుగు గోడల మధ్యే బంధీ అయిపోవాలని అనుకుంటున్నాడా?"
 
బహుశా అతని మనసులో నాపై ఉన్న అమితమైన ప్రేమే దానికి కారణం కావచ్చు! ❤️✨
 
రాత్రి అయింది. మేము కలిసి భోజనం చేశాము, మళ్ళీ ఒకరి కౌగిలిలో ఒకరం ఒదిగిపోయి పడుకున్నాము.
 
ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు, రాత్రి నుండి ఉదయం వరకు — మేమిద్దరం ఒకరి శరీరాలకు ఒకరం అతుక్కుపోయి జీవిస్తున్నాము!


 
ఆరుష్ పురుష పరిమళానికి, అతని వెచ్చని స్పర్శకు నేను పూర్తిగా బానిసనైపోయాను! 

అతను కూడా అంతే... నేను లేకపోతే వాడు ఉండలేడు, వాడు లేకపోతే నేను శ్వాస తీసుకోలేను! ?❤️✨
 
(ఇప్పటివరకు నా మనసులో ఆరుష్ గురించి ఎలాంటి వికృత ఆలోచనలు లేవు, ఆరుష్ మనసులో కూడా కేవలం గాఢమైన అనురాగం మాత్రమే ఉంది. కానీ ఈ ప్రేమ మమ్మల్ని ఎటు తీసుకెళ్తుందో.)
 
నిద్రలో కూడా ఆరుష్ చెయ్యి నా నడుము చుట్టూ బంధించబడి ఉంది. అతని వేళ్లు నా వీపును సున్నితంగా తాకుతున్నాయి. అతని చేతుల్లోనే నా ప్రపంచం ఉంది! ?✨
 


మరుసటి రోజు ఉదయం ప్రతాప్ బ్యాంక్‌కి బయలుదేరుతున్నాడు. ఆరుష్ కొంచెం తొందరగా లేచి హాలులో కూర్చున్నాడు. నేను వంటగదిలో ఉన్నాను. అప్పుడు హాలులోంచి మాటలు వినిపించాయి —
 
ఆరుష్: "నాన్నా... ఆగండి!" ⚡
 
ప్రతాప్: "హ్మ్, చెప్పు ఆరుష్."
 
ఆరుష్: "నేను మీతో మాట్లాడాలి!"
 
ప్రతాప్: "నాకు ఇప్పుడు టైమ్ లేదురా, తర్వాత మాట్లాడదాం."
 
ప్రతాప్ వెళ్ళబోయాడు. అతని నిర్లక్ష్యం చూసి నా చేయి ఆగిపోయింది —వంటగది గుమ్మం దగ్గర నిలబడి చూస్తున్నాను. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది!
 
ఆరుష్: (తీవ్రమైన ఆవేశంతో, రగిలిపోతూ) "నాన్నా! నేను చెప్పాను కదా... నేను మీతో ఇప్పుడే మాట్లాడాలి!!" ??
 
ఆరుష్ కళ్ళు రక్తంలా ఎర్రబడ్డాయి! అతని వేళ్ళు కోపంతో వణికిపోతున్నాయి. అతను తన మొబైల్ ఫోన్‌ను చేతిలోకి తీసుకుని, ఆవేశం పట్టలేక దాన్ని టేబుల్‌పైకేసి గట్టిగా విసిరికొట్టాడు! ??
 
గాజు ముక్కలు, ఫోన్ స్పేర్ పార్ట్స్ హాల్ అంతటా చెల్లాచెదురుగా పడిపోయాయి! ఒక గాజు ముక్క వచ్చి నా కాళ్ళ దగ్గర పడింది.
 
నేను భయంతో వణికిపోతూ ఆరుష్ వైపు చూశాను. అతని కళ్ళలో కోపం, భరించలేని వేదన కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తున్నాయి!
 


నేను: (భయంతో బిగ్గరగా అరిచాను) "ఆరుష్ష్ష్ష్!!" ??
 
నేను నా రెండు చేతులను నోటికి అడ్డుపెట్టుకున్నాను. భయంతో నా గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది! ఒళ్ళంతా క్షణాల్లో చెమటలు పట్టేశాయి, శ్వాస ఆడలేదు. నేను గుమ్మం వద్దే నిశ్చేష్టురాలినై నిలబడిపోయాను.
 
ప్రతాప్: (ఆరుష్ దగ్గరికి వచ్చి, భుజం తడుతూ) "ప్రశాంతంగా ఉండు ఆరుష్. నీ కోపంలో తప్పు లేదురా.
 
నేను సాయంత్రం కొంచెం త్వరగా వస్తాను, అప్పుడు మనం కూర్చుని మాట్లాడదాం. నన్ను నిజంగా క్షమించు..."
 
ప్రతాప్ భయపడి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. ఆరుష్ ఇంకా అక్కడే నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉన్నాడు. అతని ముఖం ఎర్రబడింది, కళ్ళల్లో నీళ్లు సుడులు తిరుగుతున్నాయి.
 
నా కొడుకు బయట ప్రపంచానికి అంత కోపదారి కానీ, నా ముందు మాత్రం ఎప్పుడూ నోరు ఎత్తడు! నేను వేగంగా అతని దగ్గరికి వెళ్ళాను. అతని ముందర నిలబడి, ఆవేశం పట్టలేక చెంప మీద లాగి ఒక్కటి ఇచ్చాను!
 


చాట్క్క్క్!!
 
అవును... నేను నా ప్రాణమైన ఆరుష్‌ను చెంపదెబ్బ కొట్టాను! ? భయంతో, ఆందోళనతో నా చెయ్యి వణికిపోయింది. అతను తన చెంపను పట్టుకున్నాడు, అతని బుగ్గ ఎర్రగా కందిపోయింది.
 
ఆ మరుక్షణమే తట్టుకోలేక, నేను అతని దగ్గరికి వెళ్లి అతని ఎర్రబడిన చెంపను నా రెండు చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. కళ్ళవెంట ధారగా కన్నీళ్లు కార్చాను! ???

[Sunnysunnysunny]

ఆ మరుక్షణమే తట్టుకోలేక , నేను అతని దగ్గరికి వెళ్లి అతని ఎర్రబడిన చెంపను నా రెండు చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. కళ్ళవెంట ధారగా కన్నీళ్లు కార్చాను! ???

 
నేను: ( అతన్ని గట్టిగా హత్తుకుని ఏడుస్తూ) "ఏం పిచ్చి పని చేస్తున్నావురా ?? ఏం నిరూపించుకోవాలని ఇలా చేస్తున్నావు ??" ?
 


ఆరుష్: ( నా కౌగిలిలో ఏడుస్తూ) "అమ్మా... నాన్న చాలా పెద్ద తప్పు చేశాడు! నిన్ను దారుణంగా బాధపెట్టాడు... నీ అందమైన జీవితాన్ని నాశనం చేశాడు!" ?
 
నేను: " ఆయనకి నచ్చింది చేసుకోనివ్వు! నా జీవితం ఎలా పోయినా నాకు పర్వాలేదు! ఆ మనుషులతో నాకు ఎలాంటి సంబంధం లేదు...
 
నేను నా శేష జీవితాన్ని కేవలం నీతో , నీ ప్రేమతో మాత్రమే గడపాలనుకుంటున్నాను! అంతే! అర్థమైందా ??"
 
ఆరుష్: ( వెకిలిగా ఏడుస్తూ) "అమ్మా..."
 
నేను: " నువ్వు మళ్ళీ ఇలాంటి పిచ్చి పనులు చేస్తే... నేను నా ప్రాణాలు తీసుకుంటాను! నా వల్ల కావడం లేదు!"
 
ఆరుష్: ( భయపడి) "వద్దమ్మా! దయచేసి అలాంటి మాటలు అనకు... నువ్వు ఏడవడం ఆపు ప్లీజ్!" ?
 
నేను ఆరుష్‌ను మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. నా శరీరం వణికిపోతోంది.
 
అతను నన్ను తన చేతుల్లోకి ఎంత బలంగా తీసుకున్నాడంటే నా శ్వాస ఆగిపోతున్నంత పనైంది! కానీ అతని చేతుల్లో నాకు కొండంత ప్రశాంతత లభించింది. ❤️
 
ఆరుష్: ( మృదువుగా నా జుట్టు నిమురుతూ) "అమ్మా... నువ్వు వెళ్లి సోఫాలో కూర్చో. నేను ఈ గాజు ముక్కలను శుభ్రం చేస్తాను. నువ్వు ఏడవకు ప్లీజ్..." ?
 
నేను: ( సోఫాలో కూర్చుని కాళ్ళు ముడుచుకుంటూ) "హ్మ్..."
 


నాకు లోలోపల భయం పట్టుకుంది. గుడిలో పంతులు గారు చెప్పిన మాటలు నా గుండెల్లో మ్రోగుతున్నాయి — " నీ జీవితంలో ఒక ఊహించని కొత్త మలుపు రాబోతోంది!" ?️✨
 
ఆరుష్ గాజు ముక్కలన్నీ శుభ్రం చేసి నా దగ్గరికి వచ్చాడు. అతను నన్ను తన ఒడిలో పడుకోబెట్టుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఈలోపు వంటగదిలో పొయ్యి మీద ఉంచిన పాలు పొంగిపోయి , కాలిపోతున్న వాసన వచ్చింది!
 
ఆరుష్: " అమ్మా , వంటగదిలో పాలు పొంగిపోతున్నట్లున్నాయి... నువ్వు గ్యాస్ ఆన్ చేసి వచ్చావు."
 


నేను ఏమీ మాట్లాడలేక అతని ఒడిలోనే తలపెట్టుకుని పడుకున్నాను. ఆరుష్ నన్ను మెల్లగా లేపి , తానే వంటగదిలోకి గ్యాస్ ఆపేసి , కింద పడిన పాలను శుభ్రం చేసి వచ్చాడు.
 
తిరిగి వచ్చి నా తలలను మళ్ళీ తన ఒడిలో పెట్టుకుని కూర్చున్నాడు. నేను నిశ్శబ్దంగా పడుకుని ఉండిపోయాను. అతని వేళ్ళు నా జుట్టులో వేళ్ళు పోనిచ్చి నిమురుతున్నాయి... ?✨
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను లేచి కూర్చున్నాను.
 
నేను: " నా దెబ్బ నీకు గట్టిగా తగిలిందా ?" ?
 
ఆరుష్: " ఏమన్నావు అమ్మ ?"
 
నేను: "నీ చెంప మీద దెబ్బ... చాలా నొప్పిగా ఉందా?"
 
ఆరుష్: (చిరునవ్వుతో) "అబ్బే! అదొక చెంపదెబ్బేనా అమ్మా? ఎంతో మెత్తగా ఉంది! కావాలంటే ఇంకోటి ఇవ్వు!" ?✨
 
(నాకు తెలుసు... నేను ఎంత గట్టిగా కొట్టానో, అతని బుగ్గ ఎంత ఎర్రబడిందో! కానీ అతను నా బాధను మర్చిపోవడానికి నవ్వుతున్నాడు) ❤️
 
నేను: "నీకు ఇంకా సరదాగా ఉందారా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నన్ను క్షమించు. నేను నిన్ను ఏడిపించాలనుకోలేదు."
 
నేను: "నీ ఈ ఆవేశపు చేష్టలు ఏదో ఒకరోజు నన్ను చంపేస్తాయి... అప్పుడు నువ్వు కూర్చొని నవ్వుకోవచ్చు!"
 
ఆరుష్: (గంభీరంగా, నా పెదవులపై చెయ్యి వేసి) "అమ్మా!! ఏం మాట్లాడుతున్నావు? అలాంటి అపశకునం మాటలు అనకు ప్లీజ్! అవి నా గుండెను కోసేస్తున్నాయి!" ??
 
నేను: "మరి నీ ప్రవర్తన నా గుండెను బాధించదా?అసలు అంత కోపం ఏంటి నీకు?"
 
ఆరుష్: "క్షమించు అమ్మా... ఇకపై అలా చేయను." ?
 
నేను: "సరే, నేను వంట చేస్తాను, నువ్వు ఈ టేబుల్ సర్దు."
 
మధ్యాహ్నం వేళ మేమిద్దరం తోటలోని చెట్టు కింద కూర్చున్నాము. చల్లని గాలి వీస్తోంది. నా జుట్టు ముంగురులు ముఖం మీద పడుతుంటే నేను చెవుల వెనుకకు నెట్టుకుంటున్నాను.
 
ఆరుష్ నన్ను కన్నులార్పకుండా చూస్తున్నాడు... అతని కళ్ళలోని ఆ అపారమైన ప్రేమ అన్నీ చెబుతోంది!
 


నేను: "బేబీ, నీ మొబైల్ పాడైపోయింది కదా... రిపేర్ చేయించుకో."
 
ఆరుష్: "హ్మ్... సాయంత్రం వెళ్తానులే అమ్మా."
 
నేను: "అప్పటి వరకు నా ఫోన్ వాడుకో."
 
ఆరుష్: "సరే అమ్మా... నన్ను ఒక విషయం చెప్తావా?"
 
నేను: "హ్మ్... అడుగురా."
 
ఆరుష్: "నువ్వు ప్రతీ చిన్న విషయానికి ఎందుకంత భయపడుతున్నావు?" ?
 
నేను: (ఆలోచిస్తూ) "నాకు తెలీదు ఆరుష్... కొన్ని రోజుల క్రితం వరకు నేను ఇలా లేను. కానీ ఇప్పుడు... నా సంతోషాన్ని ఎవరో లాక్కొంటారేమోనని భయంగా ఉంది!"
 
ఆరుష్: "నాన్న చేసిన తప్పు గురించేనా నీ ఆలోచన?"
 
నేను: "ఏమో... కానీ ఒక దేవత లాంటి భార్యను వదిలేసి, ఆ రాక్షసి వెనుక పడటానికి మీ నాన్నకు ఎలా మనసొప్పందో నాకు అర్థం కావడం లేదు!" ?
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "అదే కదమ్మా! నాన్నకు నిజంగా పిచ్చి పట్టింది! ఇంత అందమైన దేవత లాంటి భార్యను వదిలేసి ఎవరైనా ఎలా ఉంటారు?" ?✨
 
నేను: "ఆరుష్! నోరు మూయ్!" ?
 
ఆరుష్: (నా కళ్ళలోకి ఆరాటంగా చూస్తూ) "నాకు గాని నీలాంటి భార్య ఉంటేనా... ఆమెను నా కనురెప్పల కింద పెట్టుకుని పూజించేవాడిని అమ్మా!" ?️❤️✨
 
నేను: (సిగ్గుతో ఎర్రబడి) "అవునా? అయితే నువ్వు వెళ్లి త్వరగా పెళ్లి చేసుకోకూడదా?" ?
 
ఆరుష్: (అల్లరిగా, నా ముఖానికి దగ్గరగా వచ్చి) "ఈ ప్రపంచంలో నీలాంటి ముక్క ఉన్న అమ్మాయి ఇంకొకటి దొరకదు కదమ్మా... నువ్వు ఒక్కదానివే ఉన్నావు!" ??
 
నేను: (నవ్వుతూ) "ఇప్పుడు నీకు బాగా పొగరు ఎక్కువైంది!" అని అతని భుజం మీద సరదాగా గుద్దాను.
 
అతను నవ్వి వెనక్కి తగ్గినా, నా చేయిని మాత్రం వదల్లేదు! అతని వేళ్ళు నా వేళ్లతో పెనవేసుకుపోయాయి. చల్లని గాలిలో మేమిద్దరం ఆ క్షణాలను ఆస్వాదించాము. ??✨
 
సాయంత్రం కాఫీ తాగి, రాత్రి భోజనం ముగించుకుని మేమిద్దరం పడుకున్నాము. ?

మంచం మీద పడుకున్న నాకు పంతులు గారు చెప్పిన మాటలు పదే పదే గుర్తుకొస్తున్నాయి —
 
"నీ జీవితంలో ఒక కొత్త మలుపు రాబోతోంది... ఇప్పటివరకు తప్పు అని భావించిన కొన్ని సంబంధాలు, నీకు అత్యంత సరైనవిగా రుజువవుతాయి!" ?✨


 
"ఆ పంతులు గారు చెప్పిన బంధం... ఆరుష్ తో ఉన్న ఈ బంధమేనా?"
 
"ఈ అనురాగం సరైనదేనా? నాకు ఏమీ తెలియడం లేదు... కానీ నాకు తెలిసిన ఒకే ఒక నగ్నసత్యం — నేను ఆరుష్‌ను వదిలి, అతని కౌగిలిని వదిలి ఈ ప్రపంచంలో ఇంకెవరితోనూ జీవించలేను!" ?❤️✨
 
ఇలా ఆలోచిస్తూనే... అతని విశాలమైన ఛాతీపై తల ఆనించి గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాను... ???️
 
రాత్రి గంటలు గడుస్తున్నాయి. ఇంట్లో అంతులేని నిశ్శబ్దం ఆవహించి ఉంది. గోడల నుంచి వస్తున్న చల్లని నీడలు, గుండెల చప్పుడు తప్ప మరేమీ వినిపించడం లేదు.
 


ఆరుష్ పిడికిలి గట్టిగా బిగించి మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. 

అతని ముఖంలో కోపం, బాధ, విపరీతమైన అశాంతి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. నేను ప్రతిరోజూ ఏడవడం అతను కళ్లారా చూశాడు.
 
నేను ప్రతిరోజూ రహస్యంగా కన్నీళ్లు తుడుచుకోవడం అతనికి తెలుసు. మరి ఈరోజు... అతని నాన్న తన ముందే అన్నీ చెప్పేశాడు — తనకి నా మీద అసలు ప్రేమే లేదని!
 
ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి రాలేదు. నాకు కొంచెం నిద్ర వస్తోంది, కానీ ఎలా నిద్రపోగలను? నా గుండెలో ఏదో వింతైన అశాంతి రగిలిపోతోంది.
 
సరిగ్గా అప్పుడే తలుపు గంట (Doorbell) మోగింది. ఎవరో తమ కోపాన్నంతా ఆ తలుపు మీద వెళ్లగక్కినట్టుగా, ఆ శబ్దం చాలా గట్టిగా, భయంకరంగా వినిపించింది.
 
ఆరుష్ వేగంగా వెళ్లి తలుపు తెరిచాడు. అక్కడ ప్రతాప్ నిలబడి ఉన్నాడు.
 
నేను కూడా భయంతో లేచి బయటకు వచ్చాను. నా గుండె దడదడలాడుతోంది. ఈరోజు అసలు ఏం జరగబోతోందో నాకు అర్థం కావడం లేదు.
 
ప్రతాప్ లోపలికి వచ్చాడు. తన బ్యాగ్‌ను పక్కన పెట్టి, కళ్ళు తెరిచాడు. అతని ముఖంలో తీవ్రమైన అలసట ఉంది, కానీ ఇంకేదో కూడా స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది — 

బహుశా నిస్సహాయత, బహుశా అపరాధ భావన, లేదా తనకే అంతుబట్టని ఇంకేదో వింత భావన.
 
ప్రతాప్ (భయపడినట్టుగా, గొంతు తగ్గించి):
 
"ఇంకా కోపంగానే ఉన్నావా?" ?
 
ఆరుష్ (కళ్ళలో నీళ్ళు సుడులు తిరుగుతుండగా, వణుకుతున్న గొంతుతో):"నాన్న... మీరు తప్పు చేశారు. మీరు అమ్మ గురించి ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు. 

మీ వల్ల ఆమె ఎంతలా బాధపడుతుందో మీకు తెలుసా? ప్రతి రాత్రి ఆమె మీ కోసం ఎదురుచూస్తుంది...
 
ప్రతిరోజూ మీరు ఈరోజు వస్తారేమో అని ఆశగా అనుకుంటుంది... కానీ మీరు రారు! ఆమె ఎంత ఏడుస్తుందో మీకు కనీసం తెలియదా నాన్నా?" ?
 
ప్రతాప్ (కళ్ళు కిందకి దించుకుంటూ, నిట్టూరుస్తూ): "హ్మ్... నాకు తెలుసు. కానీ నేను కూడా నిస్సహాయంగా ఉండిపోయాను."
 
ప్రతాప్ ఏదో నిర్ణయం తీసుకున్నట్టుగా మళ్ళీ నిటారుగా నిలబడ్డాడు.
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను ఆరుష్‌తో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి."
 
ఏం చేయాలో అడుగుతున్నట్టుగా నేను ఆరుష్ వైపు ఒక్కసారి చూశాను. అతను అంగీకారంగా తల ఊపాడు. నాకు అర్థమైంది —
 
నేను అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవాలని అతను కోరుకుంటున్నాడు. బహుశా ఈ సంభాషణ కేవలం తండ్రీకొడుకుల మధ్య మాత్రమే ఉండాలని అతను భావిస్తున్నాడేమో.
 
నేను నా పడకగదికి తిరిగి వెళ్ళాను, కానీ తలుపు పూర్తిగా మూయలేదు. అక్కడే నిలబడిపోయాను. 

వాళ్ళు ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో వినాలని నా మనసు చెబుతోంది. బహుశా అది నా హక్కేమో అనిపించింది.
 
వాళ్లిద్దరూ పక్క గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు.
 
ప్రతాప్ (కొంచెం అలసిపోయి, మృదువుగా): "ఆరుష్... మనం మాట్లాడొచ్చా? నువ్వు చాలా బాధగా, కోపంగా ఉన్నావని నాకు తెలుసు. కానీ ఒక్కసారి నా మాట విను."
 
ఆరుష్ (గొంతులో బాధ, కోపం రెండూ పగిలిపోతుండగా, కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతూ):
 
"నాన్న... మీకు నిజంగా సిగ్గు లేదా? మీరు అమ్మతో ఎన్నో సంవత్సరాలు గడిపారు... ఎన్నో ఏళ్లుగా ఆమె మీ ప్రతీ కోరికను తీర్చడానికి సిద్ధంగా ఉంది.
 
మీకు జబ్బు చేసినప్పుడు, అమ్మ మిమ్మల్ని పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా కంటికి రెప్పలా చూసుకుంది. మరి ఈ రోజు మీరు ఆమెను ప్రేమించట్లేదని ఎలా అంటారు?
 
నా గుండె పగిలిపోతోంది నాన్నా! మా నాన్న ఇంత స్వార్థపరుడు అని తలచుకుంటే నా గుండె వెయ్యి ముక్కలవుతోంది!" ?
 
ప్రతాప్ కాసేపు మౌనంగా విన్నాడు. అతని ముఖంలో ఎలాంటి భావమూ లేదు — తన భావోద్వేగాలను బలవంతంగా అణచుకున్నట్లుగా ఉంది.
 
ప్రతాప్ (మృదువైన, కానీ దృఢమైన స్వరంతో): "ప్రేమ అనేది బలవంతంగా వచ్చేది కాదు. 

నాకు శ్రావణి తో ఉన్న అనుభూతి, ఇప్పుడు జాన్వితో లేదు. బహుశా ఒకప్పుడు ఉండి ఉండొచ్చు, కానీ ఇప్పుడు లేదు.
 
నేను జాన్వికి ఇల్లు, డబ్బు, గౌరవం — ఆమెకు అర్హమైనవన్నీ ఇస్తాను. కానీ నా మనసు... నా మనసు ఇప్పుడు శ్రావణి తో ఉంది. నేను అబద్ధం చెప్పి నటించలేను."
 
ఆ మాటలు వినగానే ఆరుష్ ముఖం కోపంతో మరింత ఎర్రబడింది. అతని కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కారుతున్నాయి, కానీ ఆ కళ్ళలో ఒక ప్రమాదకరమైన కోపం కనిపిస్తోంది. ?
 
ఆరుష్ (గొంతు పూడుకుపోయినట్లుగా, బిగ్గరగా అరుస్తూ): "హృదయమా? నీ హృదయం ఆ బయటి వ్యక్తితో ఉందా? మరి అమ్మ? నీ కోసం తన జీవితాన్ని త్యాగం చేసిన మా అమ్మ, జాన్వి...
 
ఆమెకు మాత్రమే నువ్వు మిగిలావా? అమ్మ ఎంత ఒంటరిగా భావిస్తుందో నీకు తెలుసా? ఆమె ఎంత అందంగా... ఎంత ముద్దుగా ఉంటుందో...
 
అయినా నువ్వు ఆమెను వదిలేసి మరో ఆడదాని వెంట పడ్డావు! నన్ను చూసినప్పుడు కూడా నీకు సిగ్గు అనిపించలేదా?
 
నేను అమ్మను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను నాన్నా... ఎంతగా అంటే, మీరు చెప్పే ప్రతి మాట ఆమె హృదయాన్ని వెయ్యి ముక్కలుగా పగలగొడుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది!" ?
 
అక్కడే ఉన్న ఆరుషి చేతులు వణికిపోయాయి. ఆమె తన ముఖాన్ని చేతుల్లో దాచుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె శరీరం మొత్తం కోపం, బాధతో వణికిపోతోంది.
 
ప్రతాప్ (శాంతంగానే ఉన్నా, కళ్ళలో అపరాధభావం మరియు బాధ మెరుస్తుండగా):"ఆరుష్, అర్థం చేసుకో. జీవితం కొన్నిసార్లు ఇలాంటి మలుపులు తీసుకుంటుంది... ఏది ఒప్పో, ఏది తప్పో మనకే అర్థం కాదు.
 
నేను నిన్ను, మీ అమ్మను బాధపెట్టానని నాకు తెలుసు. కానీ నేను అబద్ధం చెప్పి మీ అమ్మతో ఉండాలా? తనను నిజంగా ప్రేమించని వాడితో ఆమె సంతోషంగా ఉండగలదా?"
 
ఆరుష్ (ఏడుస్తూ, కేకలు వేస్తూ): "అర్థం చేసుకోవాలా? నేనేం అర్థం చేసుకోవాలి నాన్నా? మీరు అమ్మకు ద్రోహం చేశారన్నా? ఆమె ఏమీ కానట్టుగా ఆమె హృదయాన్ని ముక్కలు చేశారా?
 
నేను ప్రతిరోజూ అమ్మ కన్నీళ్లు తుడుస్తాను! ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు తీసుకురావడానికి ప్రయత్నిస్తాను! ఇక మీరేమో... మీరు కనీసం ఆమె వైపు చూడరు కూడా!" ?
 
ఆరుష్ ముందుకు అడుగు వేశాడు, అతని కళ్ళలో నిప్పులు రగులుతున్నాయి.
 
ఆరుష్: "వినండి నాన్న — నేను అమ్మని మీలాంటి నాన్న దగ్గర ఎప్పటికీ వదిలిపెట్టను... నేను ఏమి చేయాల్సి వచ్చినా సరే! మీరు అమ్మని బాధపెడితే, నేను మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ క్షమించను... ఎప్పటికీ! ?"
 
అతని గొంతు పూడుకుపోయింది. అతను ఏడుస్తున్నాడు, కానీ కోపంతో వణికిపోతున్నాడు. ?
 
ప్రతాప్ (దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని):"...పర్వాలేదు. నీ నిర్ణయం నువ్వు తీసుకో. నేను నా నిర్ణయం ఇప్పటికే తీసుకున్నాను."
 
ప్రతాప్ (గొంతులో తీవ్రమైన అలసటతో):"వచ్చే ఏడాది నాకు బదిలీ (Transfer) అవుతోంది."
 
ఆరుష్ (ఆశ్చర్యంతో): "ఏంటి? అయితే అమ్మకి, నాకు ఏమవుతుంది నాన్నా?" ?
 
ప్రతాప్: "నాకు ఇంకా కచ్చితంగా తెలియదు. జరగవచ్చు, జరగకపోవచ్చు. మరీ ఎక్కువగా ఆందోళన పడకు. నేను ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు, నీకు ఎలాంటి ఇబ్బంది ఉండదు."
 
ఇప్పుడు ఆరుష్ కొంచెం శాంతించాడు. అతని కోపాగ్ని కాస్త చల్లారింది, కానీ అతని కళ్ళలో ఒక కొత్త ప్రశ్న మెరిసింది. అతను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు —
 
నాన్న మన కోసం ఎంతో చేశాడు. ఇప్పుడు ఆయన జీవితం ఆయన్ని బ్రతకనిద్దాం. నేను అమ్మని చూసుకుంటాను.
 
ఆరుష్ (నిదానంగా): "నాన్న... ఏ గొడవల్లోనూ చిక్కుకోకండి. ఇది మీ సొంత జీవితం."
 
ప్రతాప్ (ఆశ్చర్యంగా, ఊరటగా):"నన్ను అర్థం చేసుకున్నందుకు థాంక్స్... కానీ జాన్వి..."
 
ఆరుష్ (గట్టి స్వరంతో): "నేను ఉన్నాను నాన్నా... అమ్మని చూసుకోవడానికి."
 
ప్రతాప్ (చిన్నగా, కష్టమైన నవ్వుతో):"హ్మ్. ఏమైనా, నువ్వు పుట్టినప్పటి నుండి, ఆమెకు నాకంటే నువ్వే ఎక్కువ కావాలి."
 
ఆరుష్: "అవును, అది నిజమే." ?
 
వాళ్లిద్దరూ బయటకు వచ్చారు. నేను హాలులో అటూ ఇటూ తిరుగుతూ, ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాను. నా మనసు పూర్తిగా ఖాళీ అయిపోయింది.
 
ఎవరో నా భావాలన్నింటినీ, నా జ్ఞాపకాలను, నా ప్రేమను — అన్నీ ఒక్క దెబ్బతో లాగేసుకున్నట్లు ఉంది.

ప్రతాప్ వచ్చి, తన బ్యాగ్ తీసుకుని పడకగదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
 
ఆరుష్ తన గదిలోకి వెళ్ళాడు. నేను అతని వెనుకే వెళ్ళాను. అతను కిటికీ దగ్గర నిలబడి ఉన్నాడు, బహుశా నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడేమో.
 
చల్లని రాత్రి గాలి అతని జుట్టును కదిలిస్తోంది, అతని ముఖంలో అలసట, బాధ స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
 
నేను (నెమ్మదిగా, వణుకుతున్న స్వరంతో): "ఆరుష్... ఏమైంది? మీ నాన్న ఏం చెప్పారు?"
 
ఆరుష్ (వెనక్కి తిరిగి, చెమ్మగిల్లిన కళ్ళతో చూస్తూ): "అమ్మా... నాకు పని ఉంది. నేను మళ్ళీ వస్తాను."
 
అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. అతన్ని ఆపాలనిపించింది, కానీ నేను చేయి ఎత్తలేకపోయాను. ఇంత రాత్రిపూట ఎక్కడికి వెళ్తున్నాడు? నాకు చాలా ఆందోళనగా ఉంది. నేనేం చేయాలి?
 
నేను నా పడకగదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చున్నాను. నా చేతులు వణుకుతున్నాయి, కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి. 

నా శ్వాస భారంగా మారింది. ముఖాన్ని చేతుల్లో దాచుకుని బిగ్గరగా ఏడ్చాను. ?
 
జాన్వి (తనలో తాను ఏడుస్తూ): "ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను అతని కోసం అన్నీ చేశాను. ఇంటిని చూసుకున్నాను, అతని సంతోషాన్ని నా సంతోషంగా భావించాను.
 
అతనికి జబ్బు చేసినప్పుడు రాత్రంతా  మేల్కొని చూసుకున్నాను. మరి ఈ రోజు... నన్ను ఇక ప్రేమించడం లేదని చెప్తున్నాడా? నా ప్రేమ, నా జ్ఞాపకాలన్నీ అబద్ధమా?
 
నేను కేవలం ఒక బాధ్యతనా? ఆ  శ్రావణి నా నుండి అన్నీ లాగేసుకుంది... నా ప్రేమను, నా ఇంటిని, నా గుర్తింపును!" ? నేను లేచి అద్దం ముందు నిలబడి కన్నీళ్లు తుడుచుకున్నాను.
 

"నా వైపు చూడు... నేను ఇంతగా ఏమైపోయాను ప్రతాప్? నేను ఎంత అందంగా ఉండేదాన్ని... కానీ నువ్వు ఇంకెవరిలోనైనా ప్రేమ కోసం వెతుకుతున్నావా?"
 
అప్పుడే నా కన్నీళ్ల మధ్యలో నా కొడుకు ఆరుష్ గుర్తొచ్చాడు. 'నేను అమ్మను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను' అని వాడు అన్న మాటలు నా హృదయాన్ని తాకాయి. 

మొదటిసారిగా ఎవరో నిజంగా నా గురించి పట్టించుకుంటున్నారని అనిపించింది.
 


జాన్వి అంతరంగం:
 
"ప్రతాప్ అంతా నాశనం చేశాడు... కానీ నా కొడుకు ఆరుష్ చాలా ఎదిగాడు. ఎంత రక్షణగా ఉంటున్నాడో! ఈ రోజు అతన్ని కౌగిలించుకోవడం నాకు ఎన్నో ఏళ్లుగా లేని ప్రశాంతతను ఇచ్చింది.
 
నా వయసు, జీవితం అన్నీ మర్చిపోయి అతనితో ఉండాలనిపిస్తోంది. ఇది తప్పు... చాలా తప్పు! కానీ అతని పక్కన ముడుచుకుని పడుకోవాలనిపిస్తుంటే నాకు ఎంత హాయిగా, రొమాంటిక్‌గా ఉందో...
 
నేనేం చేస్తున్నాను? నేను అతని తల్లిని! ఇది సరికాదు... కానీ అతను లేకుండా నేను ఒంటరిగా ఎలా ఉండగలను?" ??
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చాడు. కేవలం కళ్ళు మూసుకుని పడుకున్నాడు, ఏమీ మాట్లాడలేదు. 

నేను నిరాశతో హాలులోకి వచ్చి సోఫాలో కూర్చుని ఏకధాటిగా ఏడుస్తూనే ఉన్నాను.


 
రాత్రి ఒంటి గంటన్నర అయింది. తల విపరీతంగా నొప్పి పెడుతుంటే, లేచి మూడు నాలుగు నొప్పి నివారణ మాత్రలు వేసుకుని సోఫాలోనే పడుకున్నాను. మాత్రల ప్రభావంతో నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
 
అటు ఆరుష్ గదిలో... అతనికి నిద్ర పట్టడం లేదు.
 
ఆరుష్ (తనలో తాను): "నాన్న చేసింది చాలా పెద్ద తప్పు. కానీ నేను పెద్దవాడినయ్యాను, నా కాళ్ళ మీద నేను నిలబడగలను. 

కానీ అమ్మ? అమ్మకి ఏమవుతుంది? నాన్న లేకపోతే అమ్మ ఒంటరిగా మిగిలిపోతుంది.


 
లేదు... నేను ఉన్నాను! అమ్మను ఒంటరిగా ఉండనివ్వను. నేను పెళ్లి కూడా చేసుకోను. నా భార్య మా అమ్మను సరిగ్గా చూస్తుందో లేదో తెలియదు. అమ్మ స్థానాన్ని ఎవరూ భర్తీ చేయలేరు.
 
అమ్మ నా కోసం ఎంతో చేసింది. ఇప్పుడు ఆమెను సంతోషపెట్టడం నా బాధ్యత. నేను అమ్మను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను... ఒక కొడుకు ప్రేమించేదానికంటే ఎక్కువగా!" ❤️✨
 
తెల్లవారుజామున 3 గంటలకు ఆరుష్ బయటకు వచ్చాడు. సోఫాలో చిన్న పాపలా ముడుచుకుని నిద్రపోతున్న నన్ను చూశాడు. 

దగ్గరకు వచ్చి నా ముఖం మీది జుట్టును పక్కకు జరిపి, నా నుదుటిపై మృదువుగా ముద్దు పెట్టాడు.
 
ఆరుష్ (గుసగుసగా): "అమ్మా... నువ్వు చాలా ముద్దుగా ఉన్నావు... ఒక చిన్న పాపలా. ?"
 
అతను నన్ను ప్రేమగా, వెచ్చగా తన చేతుల్లోకి ఎత్తుకున్నాడు. నా తల అతని విశాలమైన ఛాతీకి ఆనుకుంది. 

అతను నన్ను తన పడకగదిలోకి తీసుకెళ్లి మంచం మీద పడుకోబెట్టాడు. నా పక్కనే కూర్చుని నన్ను మోహంగా, ఆరాధనగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ?
 
ఉదయం 9 గంటలకు నేను కళ్ళు తెరిచాను. నేను ఆరుష్ చేతుల్లో ఉన్నాను! అతని బలమైన చేయి నా నడుముపై బిగుతుగా ఉంది, నా తల అతని వేడి ఛాతీ మీద ఆనుకుని ఉంది.
 
నేను (మనసులో వింత అనుభూతితో): "నేను ఇక్కడెలా ఉన్నాను? ఈ అబ్బాయే నన్ను ఇక్కడికి తెచ్చి ఉంటాడు. నేను లేకపోతే ఒక్క రోజు కూడా నిద్రపోలేడు ఈ అల్లరి పిల్లాడు ..." ?
 


ప్రతాప్ అప్పటికే బ్యాంకుకు వెళ్ళిపోయాడని అర్థమైంది. నేను మళ్ళీ ఆరుష్ బాహుబంధంలోకి జారుకుని, అతన్ని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను.
 
(ఈసారి ఆరుష్‌తో ఇలా ఉదయం పూట ఒంటికి ఒళ్లు తగులుతూ గడపడం నాకు చాలా రొమాంటిక్‌గా, కొంచెం సెక్సీగా అనిపించింది!) ?
 

[Sunnysunnysunny]

నా ముఖం అతని మెడసందులో ఉంచి, అతని ఒంటి వెచ్చదనాన్ని ఆస్వాదిస్తూ పడుకున్నాను. మధ్యాహ్నం 12 గంటలకు ఆరుష్ నిద్రలేచాడు.
 
ఆరుష్ (నిద్రమత్తులో గొణుగుతూ): "అమ్మా... అమ్మా..."
 
నేను (కిక్కెక్కించే నవ్వుతో): "నన్ను నిద్రపోనివ్వు బేబీ..." ?
 
ఆరుష్ (నవ్వుతూ): "అమ్మా... సమయం చూడు, 12 గంటలైంది."
 
నేను: "అమ్మో... ఇంత త్వరగా 12 అయిపోయిందా? నేను ఉదయం 9 గంటలకే లేచాను కానీ మళ్ళీ నిద్రపోయాను."
 
ఆరుష్: "హమ్... రాత్రంతా మేల్కొని ఉంటే ఇలాగే జరుగుతుంది."
 
నేను: "చెప్పకు... నువ్వు కూడా మేల్కొనే ఉన్నావు కదా?" ఇద్దరం ఒకరినొకరు పెనవేసుకుని కౌగిలించుకున్నాము.
 


ఆరుష్ (నా కళ్లలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ): "అమ్మా... నీకు ఒక్క విషయం చెప్పనా? నీ శరీరం నుండి వచ్చే ఈ మత్తు సువాసన నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది. ?"
 
నేను (గుండె కొట్టుకునే వేగం పెరుగుతుండగా): "హ్మ్... నా శరీరం నుండి వచ్చే ఈ సువాసన నిన్ను అంతలా పిచ్చెక్కిస్తోందా?" ??
 
ఆరుష్ (కళ్లలో వింత మెరుపుతో): "అవును అమ్మ... నేను నీకు దూరంగా ఉన్నప్పుడల్లా, నాకు ఇంకా నీ ఒంటి సువాసన వస్తూనే ఉంటుంది. నువ్వు నాలోనే నిండిపోయినట్టుగా ఉంది. ?"
 
నేను (సిగ్గుతో ఎర్రబడి అతని ఛాతీ మీద చిన్నగా గుద్దుతూ): "నువ్వేలా రాకుండా ఉంటావు? నువ్వు పగలూ రాత్రి నాతోనే అతుక్కుంటావు. మరి నువ్వు కూడా వస్తావు?"
 
ఆరుష్ (సరసంగా): "అవును, నేను అతుక్కుంటాను. నువ్వు నా దానివైతే, నేను ఎలాగైనా నీతోనే అతుక్కుంటాను!" ?
 
అంతలోనే అతను నన్ను పైకి లాగి నా ముక్కును ముద్దుగా నాకాడు!
 


నేను (ఆశ్చర్యంతో కులాసాగా): "అవ్వ్వ్వ్... బేబీ, ఏం చేస్తున్నావ్?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు చాలా ముద్దుగా ఉన్నావు... నిన్ను ప్రేమతో తినాలనిపిస్తోంది..."
 
నేను (నవ్వుతూ): "అయ్యో... తినేయ్! పద, ఇప్పుడు వదిలేయ్, నేను స్నానానికి వెళ్ళాలి." ?

నేను అక్కడి నుండి లేచి నా పడకగదికి వెళ్ళాను. కానీ ఆగి అద్దంలో చూసుకున్నాను. చాలా కాలం తర్వాత నా ముఖం వెలిగిపోయింది. 

ఆరుష్ చెప్పిన ఒక్క మాట నన్ను నవ్వించింది, సంతోషపెట్టింది.  నేను బట్టలు వేసుకున్నాను. కొద్దిగా మేకప్ చేసుకున్నాను. 

వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.  నేను వంటగదిలో ఏదో తయారు చేస్తున్నాను. సింగీతం వినిపిస్తోంది. నా మనసు తేలికపడింది.





ఆరుష్ కూడా సిద్ధమై హాలులోకి వచ్చాడు. అతను కాఫీ అడుగుతున్నాడు.
 
సాయంత్రం 3 గంటలకు భోజనం ముగిశాక, ఒక దృఢమైన నిర్ణయానికి వచ్చాను —

 ఇక ప్రతాప్ గురించి ఏడవకూడదు, ఆరుష్‌తో సంతోషంగా ఉండకూడదు!
 
నేను: "ఆరుష్ బంగారం... నేను నా సామాన్లను నీ గదిలోకి మారుస్తున్నాను. ఇప్పుడు నేను ఆ ప్రతాప్‌తో ఉండలేను."
 
ఆరుష్ (సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోతూ): "ఏ సమస్యా లేదు అమ్మా! నువ్వు నాతో ఉండాలని మాత్రమే కోరుకుంటున్నాను. ఎల్లప్పుడూ!" ?
 


అంతలోనే డోర్ బెల్ మోగింది. నేను ఆర్డర్ చేసిన కొత్త బెడ్‌షీట్లు, దిండ్లు, కర్టెన్లు, పుస్తకాల అర కొరియర్ వచ్చాయి.
 
నేను, ఆరుష్ కలిసి గదిని మొత్తం అందంగా అలంకరించాము. పాతవి తీసేసి కొత్తవి పెట్టాము. చిన్న మొక్కలు కూడా పెట్టాను.
 
ఆరుష్ (గదిని చూస్తూ సంబరంగా): "అమ్మా... ఇది అద్భుతంగా ఉంది! చాలా అందంగా ఉంది!"
 
నేను: "నీకు నచ్చిందా?"
 
ఆరుష్ (నా కళ్లలోకి చూస్తూ): "నాకు నువ్వంటేనే ఇష్టం... ఈ గది ముఖ్యం కాదు." ?
 


పుస్తకాల అరలో నా దగ్గరున్న పుస్తకాలన్నీ సర్దాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఇన్ని పుస్తకాలా?"
 
నేను: "రాత్రి నిద్ర పట్టనప్పుడు చదువుతాను..."
 


తర్వాత నేను ఆరుష్‌తో పర్సనల్ వస్తువుల గురించి అల్లరిగా చెప్పి, నా అందమైన చీరలు, డ్రెస్సులు, పైగా నా ప్రైవేట్ ఇన్నర్ వేర్స్ (ప్యాంటీలు, బ్రాలు),
 
రాత్రి వేసుకునే నైటీలు, మేకప్ సామాన్లు అన్నీ ఆరుష్ గదిలో అల్మారాలోనే అతనికి కనిపించేలా సర్దేశాను. నా పని పూర్తయ్యేసరికి రాత్రి 8 గంటలైంది. ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి రాలేదు.
 


నేను నిలబడి ఆ గది చుట్టూ చూశాను. ఇప్పుడు ఈ గది నాది... మరియు ఆరుష్‌ది! ఒక కొత్త ఆరంభం, ఒక కొత్త ప్రశాంతత, ఊహించని కిక్కు!
 
కానీ నా మనసులో గుసగుసల తుఫాను రగులుతూనే ఉంది — ఇది సరైనదేనా ? 

నా సొంత కొడుకుతో ఒకే గదిలో కలిసి జీవిస్తూ నేను సంతోషంగా ఉండగలనా ? ఇదేనా ప్రేమ... ఇదేనా బంధం...
 
ఇది తప్పు కాదా ? మరి ఆరుష్ మనసులో ఏం జరుగుతోంది ? అతను నన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాడు... 



కానీ అది కేవలం తల్లిపై ఉన్న ప్రేమ , లేదా ఒక స్త్రీపై కలిగే ఆకర్షణా ? ??✨
 
మరుసటి రోజు తెల్లవారింది. నేను ఉదయాన్నే త్వరగా నిద్రలేచి అందరి కోసం టీ, టిఫిన్ తయారు చేశాను.
 
ఆరుష్, ప్రతాప్ సిద్ధమై డైనింగ్ టేబల్ వద్ద కూర్చున్నప్పుడు నేను వంటగదిలో మిగిలిన పని చూసుకుంటున్నాను. నేను ఆరుష్‌ను కూడా పిలిచాను.
 
నేను: "బాబూ, ఒక్క క్షణం విను..."
 
ఆరుష్: "అహః, వస్తున్నాను అమ్మ."
 
ఆరుష్ లోపలికి వచ్చి, వెనుక నుండి నన్ను రెండు చేతులతో గట్టిగా కౌగిలించుకుని నిలబడ్డాడు. ? 

అతని వెచ్చని శరీరం స్పర్శ తగలగానే నా గుండెలో ఒక చిన్న సంతోషం, తెలియని హాయి, వెచ్చదనం కలిగాయి.
 
నేను వెనక్కి తిరిగి అతన్ని మెల్లగా పక్కకు జరిపి...
 
నేను: "ఈ రాత్రి మనం అంజలి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాలి, గుర్తుందా?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మ."
 
నేను: "అయితే మీ నాన్నకు చెప్పు."
 
ఆరుష్: "హ్మ్."
 
ఆరుష్ బయటకు వెళ్లాడు. ఇద్దరూ టిఫిన్ చేస్తున్నారు.
 
ఆరుష్: "నాన్నా, ఈ రాత్రి మేము అంజలి ఆంటీ ఇంటికి వెళ్తున్నాం. ఆమె మనల్ని భోజనానికి పిలిచింది."
 
ప్రతాప్ (నిరక్ష్యంగా): "హ్మ్."
 
ఆరుష్: "అమ్మ నీకు భోజనం తయారు చేస్తుంది, మనం రావడానికి ఆలస్యం కావచ్చు."
 
ప్రతాప్: "వద్దు, భోజనం తయారు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నేను బయటకు వెళ్లి తింటాను."
 
కున్ష్: "చర్య."
 
ప్రతాప్ తన టిఫిన్ ముగించి ఆఫీసుకి వెళ్ళిపోయాడు. ఆరుష్ అయినప్పటికి టీ, స్నాక్స్ తింటూనే ఉన్నాడు.
 
ప్రతాప్ వెళ్ళిపోయిన వెంటనే, నేను బయటకు వచ్చి ఆరుష్ పక్కన ఒరుసుకుని కూర్చున్నాను, 

అతని చేతిలో ఉన్న టీ కప్పును తీసుకుని తాగడం మొదలుపెట్టాను (అతను అప్పటికే అందులో సగం తాగేశాడు). ☕?
 
నేను: "నాన్నతో నువ్వేం చెప్పావు?ఏం అన్నారు?"
 
ఆరుష్: "భోజనం వండాల్సిన అవసరం లేదు, ఆయన బయట తిని వస్తా అన్నారు."
 
నేను (అతని ప్లేట్‌లోని స్నాక్స్ తింటూ): "అవును, ఇప్పుడు అతనికి బయట వాతావరణం ఇంకా ఎక్కువ నచ్చుతోంది. ?"


 
తర్వాత మేము టీ, టిఫిన్ తీసుకున్నాము. ఆరుష్ బయటకు వెళ్ళగా, నేను ఇంటి పనులు మొదలుపెట్టాను. పని పూర్తి చేశాక, నేను మా అమ్మతో ఫోన్‌లో మాట్లాడాను.
 
మా అమ్మ నా గురించి చాలా ఆందోళన చెందింది. ఆమె గొంతులోని కంగారు నాకు స్పష్టంగా వినిపించింది. కానీ నేను అన్నీ మర్చిపోవాలనుకున్నాను.
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ వచ్చాడు. మేము కలిసి భోజనం చేసి, ఆ తర్వాత టీవీ చూడటానికి కూర్చున్నాము.
 
నేను: "బేబీ, అంజలి పిల్లలకి ఏం కొనాలి?"
 
ఆరుష్: "నేను మాల్ కి వెళ్లి ఏదైనా కొంటాను."
 
నేను: "మరి ఆంటీకి?"
 
ఆరుష్: "నేను ఏదో ఒకటి కొంటాను."
 
నేను: "హ్మ్... నువ్వు కూర్చో, నేను కాసేపు పడుకుంటాను. నాకు తలనొప్పిగా ఉంది."
 
ఆరుష్: "నువ్వు మందులు వేసుకుంటావా?"
 
నేను: "వద్దు బేబీ, నేను మళ్ళీ మళ్ళీ వేసుకోలేను. నేను కాసేపు పడుకుంటాను, నాకు ఏమీ కాదు."
 
తర్వాత నేను మా పడకగదికి వచ్చి పడుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ పిల్లల కోసం బహుమతులు కొనడానికి మాల్ కి బయటకు వెళ్ళాడు.
 
అతను తిరిగి వచ్చేసరికి చాలా ఆలస్యమైంది, అంజలి నాకు ఫోన్ పదే పదే చేస్తూనే ఉంది.
 
నేను స్నానం చేసి వచ్చాను, కానీ డ్రెస్ వేసుకోలేదు. ఏది వేసుకోవాలో నాకు అర్థం కాలేదు. ఆరుష్ వచ్చాక అడుగుదామని అనుకున్నాను.
 
" ఈ అబ్బాయి , బయటకు వెళ్ళినప్పుడల్లా ఎందుకంత ఇంత సమయం తీసుకుంటాడో! ? " అని నాలో నేనే అనుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
 
డోర్ బెల్ మోగింది. నేను వెళ్లి చూశాను - అది ఆరుష్.
 
నేను: "ఎందుకంత ఆలస్యం? అంజలి ఎన్నోసార్లు కాల్ చేసిందో తెలుసా!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, బహుమతులు సేకరించడానికి సమయం పట్టింది. ఇప్పుడు పద... ప్లీజ్ ! ఒక్క నిమిషం, ఇంకా సిద్ధం కాలేదా?" ?
 
నేను: "నీ కోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను. ఏ డ్రెస్ వేసుకోవాలో నాకు అర్థం కాలేదు. చెప్పు, ఏది వేసుకోవాలో."
 
అప్పుడు నేను అతనికి చాలా డ్రెస్సులు చూపించాను. అతను ఒకటి ఎంచుకున్నాడు.
 
ఆరుష్ (మంచం మీద కూర్చుంటూ చూస్తూ): "అయినా అమ్మా... నువ్వు ఏ డ్రెస్ వేసుకున్నా, ఏ చీర వేసుకున్నా అద్భుతంగా ఉంటావు. అన్నీ నీకు చాలా బాగుంటాయి. ?"
 
నేను: "ఇప్పుడు ఇక్కడ కూర్చుంటావా? నేను డ్రెస్ మార్చుకుని బయటకు వెళ్ళాలి, జరుగు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, పర్వాలేదు. నేను నీ బిడ్డను కదా."
 
నేను: " మూయ్ ! ఇప్పుడు నువ్వు నా చిన్న బిడ్డవి కాదు, పెద్దయ్యావు, అర్థమవుతోందా? పెళ్లికి సరిపోయేంత పెద్దయ్యావు."
 
ఆరుష్: "అయినా..."
 
నేను: "ఆరుష్, ఇప్పుడు వెళ్ళు. మనకు ఆలస్యం అవుతోంది."
 
అప్పుడు అతను బయటకు వెళ్ళాడు. నేను డ్రెస్ మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టాను. నేను డ్రెస్‌కు సరిపోయే బ్రా-ప్యాంటీ కూడా వేసుకున్నాను.
 
కానీ ఈ డ్రెస్ వెనుక వైపు వదులుగా ఉండటంతో నేను దాన్ని వెనుక నుండి కట్టుకోలేకపోయాను. నేను అతన్ని పిలిచాను.
 
నేను: "బేబీ, ఒక్క క్షణం విను..."
 
ఆరుష్ లోపలికి వచ్చాడు. నేను అద్దం ముందు నిలబడి ఉన్నాను, అతను నా వెనుక నిలబడ్డాడు. అతని చూపులు అద్దంలో నన్నే చూస్తున్నాయి.
 
నేను: "బేబీ, దయచేసి ఈ వదులుగా ఉన్నది కట్టు."
 
ఆరుష్ (ఆగిపోతూ , బొంగురపోయిన గొంతుతో): "అమ్మా, నీ వీపు..." ?✨
 


నేను (కళ్ళు మూసుకుంటూ): "త్వరగా రా ఆరుష్..."
 
ఆరుష్ నా వీపు మీద చెయ్యి కడుపుతూ నా బ్రా డ్రస్ వేయడం మొదలుపెట్టాడు. నాకు ఇప్పుడు ఏదో వింతగా అనిపిస్తోంది.
 
నా ఒంట్లో ఏదో కరెంట్ ప్రవహించినట్లుంది. ఉన్నట్టుండి ఆరుష్ నా బ్రా జిడ్ లాగి వదిలాడు — “చటక్” అనే శబ్దం వచ్చింది! ?
 

నేను: "ఆహ్... ఆరుష్ ఏం చేస్తున్నావ్!"
 
అతను నన్ను తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. అతని కళ్ళలో లోతైన మోహం ఉంది. నేను కూడా అతని కళ్ళలో లీనమైపోయాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు..."
 
అతను నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు రాగానే, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. 

[Sunnysunnysunny]

అతను నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు రాగానే , నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. నేను కొంచెం వెనక్కి జరిగి , కళ్ళు కిందకి దించి అన్నాను:
 
నేను: " ఆరుష్ , పద. ఆలస్యమవుతోంది." ?
 
నేను అతనితో ఏమీ అనలేదు , మేము అతని బైక్‌పై బయలుదేరాము. దారిలో ఆరుష్ ఏమీ మాట్లాడలేదు. నేను అతన్ని ముద్దు పెట్టుకోకుండా ఆపినందుకు అతను కోపంగా ఉన్నాడని నాకు అనిపించింది.

 

నేను: " బేబీ , నీకు కోపంగా ఉందా ?"
 
ఆరుష్: " లేదు."
 
నేను: " మరి మనం ఇంటి నుండి బయలుదేరినప్పటి నుండి నాతో ఎందుకు మాట్లాడటం లేదు ?"
 
ఆరుష్: " ఏమీ లేదు అమ్మ , ఊరికే అలా. నేను మీ మీద ఎందుకు కోపపడతాను ?"
 
నేను (సరసంగా): " కోపపడినా , చితకబాదుతాను , అర్థమైందా ? ? "
 
ఆ తర్వాత కొంతసేపటికి మేము అంజలి ఇంటికి చేరుకున్నాము. ఆమె చాలా సేపటి నుండి మా కోసం ఎదురుచూస్తోంది. మేము లోపలికి వచ్చాము.
 
అంజలి నన్ను కౌగిలించుకుని మమ్మల్ని ఆహ్వానించింది. పిల్లలు నన్ను చూసి "ఆంటీ ఆంటీ" అని అరుస్తూ నా దగ్గరికి వచ్చారు.
 
పిల్లలు ఆరుష్‌ను చూసి - "ఆంటీ , ఈయన మామయ్యా ?" అని అడిగారు. నేను ఆరుష్ వైపు చూసి నవ్వాను. అంజలి ముందుకు వచ్చి , ఈయన వాళ్ళ కొడుకు అని వివరించింది.
 
అంజలి భర్త: " మరి ఆరుష్ , ఎలా ఉన్నావు ? వదినగారూ , ఎలా ఉన్నారు ?"
 
ఆరుష్: " నేను బాగున్నాను మామయ్యా. చెప్పండి , మనం చాలా కాలం తర్వాత కలుస్తున్నాం."
 
అప్పుడు మేమందరం కూర్చుని మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము. ఆరుష్ పిల్లలతో ఉంటూ , వారికి తన బహుమతులు చూపిస్తున్నాడు. పిల్లలు చాలా సంతోషంగా ఉన్నారు.
 



నేను: " మీరు ఆరుష్ పుట్టినరోజుకు రాలేదా ?"
 
అంజలి భర్త: " అవును , ఆ రోజు నాకు మీటింగ్ ఉండటం వల్ల రాలేకపోయాను.. మరి ఆరుష్ తండ్రి ఎలా ఉన్నారు ?"
 
నేను: " సరే అన్నయ్య అతనికి సమయం దొరకడం లేదు."
 
కాసేపు మాట్లాడుకున్న తర్వాత , మేము రాత్రి భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము. భోజనాలు ముగిశాక , ఆరుష్ మరియు అంజలి భర్త హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
 
అంజలి తన పడకగదికి తీసుకువెళ్ళిన చీరలను నాకు చూపించింది. మేము ఆ చీరలను చూస్తూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము.
 


అంజలి: " జాన్వి , అంతా బాగుంది కదూ ?"
 
నేను: " పర్వాలేదు. ఎందుకు అడిగావు ?"
 
అంజలి: " నీ కళ్ళు అంత లోతుగా , కొంచెం ఎర్రగా కూడా అయ్యాయి."
 
నేను (ఏడుస్తూ): " మ్... ఇప్పుడు ఇంట్లో ఏం జరుగుతుందో నీకు తెలిసిపోయింది కదా. దానికి తోడు , ఆరుష్ ఈ టెన్షన్‌ను మరింత పెంచాడు. మొన్న , వాడు వాళ్ళ నాన్నతో మాట్లాడాల్సి ఉంది.
 
ప్రతాప్‌కు ఆలస్యం అవుత ఆయన పూర్తిగా బయలుదేరబోతుండగా , ఈ అబ్బాయి ఆవేశంలో తన ఫోన్‌ను గాజు టేబుల్ మీద విసిరి పగలగొట్టాడు.
 
ఇప్పుడు చెప్పు అంజూ , ఆ గాజు ముక్కలు వాడికి తగిలి ఉంటే నేనేం చేయాలి ? వాడి చేతి గాయం అప్పుడే మానింది , అప్పుడే ఇలా ప్రవర్తించడం మొదలుపెట్టాడు... వీటన్నిటి వల్ల ఎప్పుడో ఒకరోజు నేను చనిపోతానేమో అనిపిస్తోంది. ? "
 


అంజలి (ఓదారుస్తూ): " హేయ్ స్వీటీ , ఇలా ఏడవకు. నీకు ఆరుష్ అంటే ఎంత ఇష్టమో మాకు తెలుసు , నువ్వు అతని గురించి ఆందోళన చెందుతున్నావు.
 
జరగాల్సింది జరిగిపోయింది , ఇప్పుడు నువ్వు టెన్షన్ పడితే అంతా సర్దుకుంటుందా ?"
 
నేను: " నాకేమీ తెలియదు అంజూ... ? ఇప్పుడు నీకు ఈ అబ్బాయి గురించి అర్థమైంది కదా ."
 
అంజలి: " మ్... చింతించకు , నేను చూసుకుంటాను. ఇంకా ఇలాంటి విషయాలకి ఏడవడం ఆపు. చూడు నువ్వు ఎంత బలహీనంగా అయిపోయావో! నీకు ఉన్నది ఒక్క ఆరుష్ మాత్రమే , నువ్వు అతని అండతోనే బ్రతకాలి."
 
తర్వాత అంజలి బయటకు వెళ్లి పిల్లలను గదిలోకి పంపి , ఆరుష్‌తో మాట్లాడింది.
 
అంజలి: " ఆరుష్ , నేను నీతో ఒక్క విషయం గురించి మాట్లాడాలి. కోపం తెచ్చుకో వద్దని చెప్పాను కదా , మరి ఫోన్ ఎందుకు పగలగొట్టావు ? ఒకవేళ ఆ గాజు పెంకులు నీకు తగిలి ఉంటే మీ అమ్మ పరిస్థితి ఏంటి ?"
 
అంజలి భర్త: " ఇది సరికాదు ఆరుష్. ఇంత కోపం మంచిది కాదు."
 


ఆరుష్: " అంకుల్ , కానీ నేనేం చేయాలి ? అమ్మ బాధ పడటం నేను చూడలేను , అందుకే నాకు కోపం వస్తుంది.
 
అంజలి: " నీకు కోపం వచ్చి నిన్ను నువ్వే బాధించుకుంటే , అది జాన్వికి ఇంకా ఎక్కువ బాధ కలిగిస్తుంది. మీ నాన్న గురించి నీకు తెలుసు కదా.
 
ఇప్పుడు జాన్వికి నువ్వు తప్ప ఇంకెవరూ లేరు. ఆమెకు నీ మద్దతు కావాలి."
 
ఆరుష్ (కళ్ళు తురుచుకుంటూ): " నాకు అర్థమైంది ఆంటీ. నేను ఇక కోపం తెచ్చుకోను. అమ్మని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను. ? "
 
అంజలి భర్త (నవ్వుతూ): " నాకు కూడా కోపం రాదు ఆరుష్ , ఒకవేళ వచ్చినా , నా ముందు ఉన్నది ఒక పెద్ద రాక్షసి , అందుకే నేనే భయపడతాను!"
 
అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. నేను కూడా బయటకు వచ్చాను. అప్పటికి రాత్రి సమయం పది గంటలు దాటింది.
 
నేను: " అంజలి విను , మేము ఇప్పుడు బయలుదేరాలి. చాలా ఆలస్యమైంది."
 
అంజలి: " సరే , అలాగే. జాగ్రత్తగా వెళ్లండి."
 
మేము బయటకు వచ్చాము. ఆరుష్ బైక్ స్టార్ట్ చేశాడు , నేను వెనుక కూర్చున్నాను. కొద్ది దూరం వెళ్లాక , నేను వెనుక నుండి ఆరుష్‌ను గట్టిగా కౌగిలించుకుని , నా తలలను అతని వీపుపై ఆనించి కళ్ళు మూసుకున్నాను. ?
 
దారిలో ఆరుష్ ఐస్ క్రీమ్ పార్సెల్ తీసుకున్నాడు. మేము ఇంటికి చేరేసరికి రాత్రి 11 గంటలు అయింది. ప్రతాప్ ఇంకా రాలేదు. నేను ఐస్ క్రీమ్‌ను ఫ్రిజ్‌లో పెట్టి , బట్టలు మార్చుకోవడానికి పడకగదిలోకి వెళ్ళాను.
 
నేను మంచం మీద కూర్చుని ఉండగా , ఆరుష్ లోపలికి వచ్చి నా ముందే బట్టలు మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ?
 
చొక్కా , ప్యాంటు విప్పేసి... కేవలం లోదుస్తులతో అద్దం ముందు నిలబడ్డాడు. అప్పుడు నా వైపు తిరిగాడు.
 


ఆరుష్: " అమ్మా , దయచేసి అల్మారాలోంచి ఆ బట్టలు నాకు ఇవ్వు."
 
కానీ నేను అతని రూపంలో లీనమైపోయాను. అతని దృఢమైన శరీరం , సిక్స్ ప్యాక్స్ , వెడల్పైన ఛాతీ చూస్తూ ఉండిపోయాను. ?
 
ఆరుష్ (గట్టిగా): " అమ్మా...! అమ్మా..... అమ్మామ్మ్!"
 
నేను (సిగ్గుపడుతూ కళ్ళు దించుకుని): " హ్హ... బేబీ , ఏమన్నావా ?"
 
ఆరుష్ బట్టలు తీసుకుని వేసుకున్నాడు. నేను ఇబ్బందిగా భావించి వంటగదిలోకి వెళ్లి ఫ్రెషప్ అయి నీళ్లు తాగాను. ఆ తర్వాత లైట్లు ఆపేసి పడకగదిలోకి వెళ్లాను.
 
ఆరుష్ మంచం మీద నిలబడి ఉన్నాడు. నేను కుర్చీలో కూర్చుని ఐస్ క్రీమ్ తింటూ మాట్లాడాను.
 


ఆరుష్: " అమ్మా , రేపు మనం క్లినిక్‌కి వెళ్దాం. నిన్ను ఒక్కసారి చెకప్ద్దాం , నువ్వు నీరసంగా ఉన్నావు."
 
నేను: " మ్ , చూద్దాంలే... నేను ఇప్పుడు పడుకుంటాను. సమయం దాదాపు 12 అవుతోంది."
 
నేను తాగిన సగం నీళ్లను ఆరుష్‌కు ఇచ్చాను. అతను నా కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూనే ఆ నీళ్లు తాగాడు. ఆ తర్వాత మేమిద్దరం మంచం మీద పడుకున్నాము.

నేను అతని దగ్గరికి వెళ్లాలనుకున్నాను, కానీ ఈరోజు నాకు కొంచెం సిగ్గుగా అనిపించింది 

(ఎక్కువ కాదు, కొద్దిగా మాత్రమే – అతను బట్టలు మార్చుకోవడం చూశాను). నేను అమ్మ దగ్గరికి వెళితే, ఉదయం నేను బాధపడినట్లే బాధపడుతుందేమో అని ఆరుష్ అనుకుంటున్నాడు. 

చాలా సేపటి తర్వాత, మేమిద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకున్నాము. నేను ఆరుష్‌ను చూశాను, పడకగదిలో పూ ర్తిగా చీకటిగా ఉంది. 

మొదట ఇద్దరం కాస్త దూరంగా పడుకున్నాము. కానీ ఉన్నట్టుండి ఆరుష్ నన్ను తన వైపు గట్టిగా లాక్కున్నాడు!
 


మేమిద్దరం ఒకరి చేతుల్లో ఒకరం ఒదిగిపోయాము. ఎంత దగ్గరంటే , ఒకరి గుండె చప్పుడు ఒకరం వినగలిగేంతగా! 

అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖం మీద పడుతోంది. నా శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవహించినట్లుంది.
 
నేను (మెల్లగా): " నీకెందుకు నిద్ర పట్టడం లేదు ?"
 
ఆరుష్: " మరి నీకు కూడా నిద్ర పట్టడం లేదు కదా అమ్మ ?"
 
నేను: " ఇలా దూరంగా ఉంటే నాకెలా నిద్ర పడుతుంది బేబీ ?"
 
ఆరుష్: " నాకూ అంతే... నువ్వు లేకపోతే నా నిద్రకు అర్థం లేదు."
 
నేను నెమ్మదిగా నా వేలిని అతని పెదవులపై కదిలించాను.
 
నేను: " బేబీ , ఉదయం నిన్ను ముద్దు పెట్టుకోలేదని కోపంగా ఉన్నావా ?"
 
ఆరుష్: " లేదు అమ్మ , నువ్వు బాధపడకూడదని ఆగాను."
 
ఆ మాటలకు నా మనసు కరిగిపోయింది. నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా వెళ్లి , నా పెదాలను అతని వెచ్చని పెదాలపై ఉంచాను. ?
 
మేమిద్దరం చాలా గాఢమైన , మధురమైన సుదీర్ఘమైన ముద్దులో మునిగిపోయాము. ? అతని వేడి పెదాల వెచ్చదనం నా లోపలికి లోతుగా చేరుతోంది .
 


ఆరుష్ తన పెదవులు విప్పి , నా కింది పెదవిని తన పెదవుల్లోకి తీసుకుని గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. 

అతని చేతులు నా వీపు మీద కదులుతూ నన్ను తన వైపు మరింత గట్టిగా లాక్కుంటున్నాయి.
 
నా వేళ్ళను అతని జుట్టులో పోనిచ్చి అతన్ని నా వైపు లాక్కున్నాను. ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి విడిపోయినప్పుడు , అతని కళ్ళలో ప్రేమ , కోరిక కలగలిసి కనిపించాయి.
 
నా తలలను అతని ఛాతీ మీద పెట్టి పడుకున్నాను. అతని గుండె చప్పుడు వింటూ , అతని ఒంటి వెచ్చదనాన్ని ఆస్వాదించాను.
 


నేను (మత్తుగా): " ఇప్పుడు నువ్వు సంతోషంగా ఉన్నావా బేబీ ?"
 
ఆరుష్ (ప్రేమగా): " చాలా అమ్మా..." అంటూ అతను నా నుదుటిపై ముద్దు పెట్టాడు. నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో దాచుకున్నాను.
 
బయటి ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోయి , ఆ కారుచీకటి పడకగదిలో ఒకరి బాహుబంధంలో ఒకరం ఒదిగిపోయి గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాం... ??

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం నేను కొంచెం ఆలస్యంగా నిద్రలేచాను. రాత్రి ప్రతాప్ ఎప్పుడు వచ్చాడో నాకు తెలియదు. 

నేను తయారై వంటగదిలోకి వెళ్ళాను. ఆ తర్వాత ఆరుష్‌ను నిద్రలేపి అతనికి టీ , టిఫిన్ ఇచ్చాను.

 
ప్రతాప్ కూడా నిద్రలేచాడు. అతను కూడా టీ , టిఫిన్ తీసుకుని బ్యాంకుకు బయలుదేరాడు. ఇప్పుడు అతను ఇంట్లో ఎక్కువగా మాట్లాడటం లేదు.
 
అతనికి , నాకు మధ్య సంబంధం కేవలం నామమాత్రంగా మారిపోయింది , ఆ విషయం నా హృదయాన్ని లోపల నుండి ముక్కలు చేస్తూనే ఉంది. ? ఇలా రెండు మూడు రోజులు గడిచాయి.
 
నా తలనొప్పి మాత్రం అస్సలు తగ్గడం లేదు. అది మధ్యలో ఆగి మళ్ళీ తీవ్రంగా మొదలయ్యేది. కొన్నిసార్లు ఆ నొప్పి ఎంత దారుణంగా ఉంటే నా కళ్ళ ముందు చీకట్లు కమ్మేసేవి.
 
నేను ఆరుష్ ఆందోళనను పెంచకూడదనుకున్నందున ఈ విషయం అతనికి చెప్పలేదు. కానీ ఒకరోజు నా పరిస్థితి లోపల నుండి మరింత దిగజారుతోందని ఆరుష్ గమనించాడు.
 
అతని ముఖం ఆందోళన , ప్రేమతో నిండిపోయింది. అతను వెంటనే నా వద్దకు వచ్చి , " పదా అమ్మ , డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్దాం" అని నన్ను బలవంతంగా క్లినిక్‌కు తీసుకువెళ్ళాడు.
 
మేము క్లినిక్‌కు చేరుకుని డాక్టర్‌ను కలవడానికి లోపలికి వెళ్ళాము.
 
డాక్టర్ : " జాన్వి , ఏమైంది ?"
 
ఆరుష్ (కంగారుగా): " ఆంటీ , అమ్మ చాలా నీరసంగా మారింది. ఆమెకు తలనొప్పి కూడా ఉందంట. ఒకసారి ఆమెకు పూర్తి శరీర పరీక్ష ( పూర్తి బాడీ చెకప్) చేయించుకోండి."


 
డాక్టర్: " రా జాన్వి , లోపలికి రా. ఆరుష్ , నువ్వు బయట కూర్చో."
 
డాక్టర్ నన్ను లోపలికి తీసుకెళ్లి పరీక్షించడం మొదలుపెట్టారు.
 
డాక్టర్ సుమన: " జాన్వి , ఎందుకంత నీరసపడ్డావు ? హ్మ్... దేని గురించి ఎక్కువగా టెన్షన్ పడుతున్నావా ? ఒకవేళ పడుతుంటే , మాకు ముందుగా చెప్పు , దానికి తగ్గట్టుగా మేము చికిత్స చేస్తాము."
 
నేను: " నిజానికి , నేను చాలా ఒత్తిడిలో ఉన్నాను డాక్టర్ , కానీ ఆ కారణం ఏంటో బయటకు చెప్పలేను."
 
డాక్టర్ సుమన: " సరే , నేను అర్థం చేసుకోగలను. నీకు తలనొప్పి ఉందో లేదో చెప్పు ?"
 
నేను: " అవును , చాలా ఉంది."
 
డాక్టర్ సుమన: " ఎప్పటి నుండి ? అంటే , ఎన్ని రోజులుగా ఉంది ?"
 
నేను: " ఇదివరకు కూడా వచ్చేది , కానీ అంత ఎక్కువగా కాదు. గత 10-12 రోజులుగా ఇది చాలా ఎక్కువవుతోంది. మందులు వేసుకుంటే కొన్ని క్షణాల పాటు తగ్గినట్లు అనిపిస్తుంది , ఆ తర్వాత మళ్ళీ మొదలవుతోంది."
 
డాక్టర్ సుమన: " మ్..."
 
ఆ తర్వాత డాక్టర్ సుమన నన్ను తనిఖీ చేసి , ఆరుష్‌ను లోపలికి పిలిచారు. మేము ఆసుపత్రికి వచ్చినప్పటి నుండి , ఆరుష్ ఒక్క క్షణం కూడా కుదురుగా కూర్చోలేదు.
 
నన్ను , ఆ తర్వాత డాక్టర్ క్యాబిన్ తలుపును చూస్తూనే ఉన్నాడు. అతని ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపించింది – నా ఉనికిని చూసి అతను లోపల చాలా కంగారుగా ఉన్నాడు.
 
డాక్టర్ సుమన ఫైల్ చూసి , మా ఇద్దరి వైపు చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు.
 
డాక్టర్ సుమన: " జాన్వి , ఆరుష్... అన్నిటికన్నా ముందు మీరిద్దరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. ఇప్పుడే ఆందోళన పడాల్సిన పనిలేదు."
 
ఇది విని ఆరుష్ ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు , కానీ అతని కళ్ళలో ఇంకా ఆందోళన ఏర్పడింది.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ , అమ్మకి చాలా రోజులుగా నొప్పిగా ఉంది. రాత్రిపూట కూడా చాలాసార్లు నిద్రలేస్తోంది. నిజంగా అంతా బాగానే ఉందా ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " అందుకే మేము కొన్ని పరీక్షలు చేయించుకోవాలనుకుంటున్నాము , అప్పుడు మాకు పూర్తి నిర్ధారణ అవుతుంది."
 
నేను ఆరుష్ చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాను.
 
నేను: " బేబీ , అంతగా ఆందోళన పడకు."
 
కానీ అతను నా మాట విననట్లే ఉన్నాడు. నా నొప్పి చూసి అతని కళ్ళలో గాఢమైన ప్రేమ , ఆందోళన కనిపించాయి.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ , ఏ పరీక్షలు చేయించుకోవాలి ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " రక్త పరీక్షలు మరియు బ్రెయిన్ ఎంఆర్ఐ (బ్రెయిన్ MRI). రిపోర్టులు రావడానికి సుమారు రెండు రోజులు పడుతుంది.
 
ఆ తర్వాత నొప్పికి అసలు కారణం ఏమిటో , ఏ మందులు ఇవ్వాలో మేము కచ్చితంగా చెప్పగలుగుతాము."
 
' ఎంఆర్ఐ ' పేరు వినగానే ఆరుష్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అతను నెమ్మదిగా , భయంతో అడిగాడు.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ... ఎన్ఆర్ఐ అంటే ఏదో సీరియస్ విషయం కదా ?"
 
అతను ఎంత భయపడాడో నాకు అర్థమైంది.
 
డాక్టర్ సుమన: " కాదు ఆరుష్ , అది అస్సలు అలాంటిది కాదు. కొన్నిసార్లు అంతా సాధారణంగా ఖచ్చితంగా ఉండాలంటే మాత్రమే ఎన్ఆర్ఐ చేయిస్తాము."
 
ఆరుష్ నా వైపు చూశాడు. అతని కళ్ళలో భయం ఉంది , కానీ దాన్ని దాచడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
ఆరుష్ (చిరాగ్గా): " అమ్మా , నొప్పి ఇంత పెరిగిందని నాకు ముందుగా ఎందుకు చెప్పలేదు ?"
 
నేను (చిరునవ్వుతో): " ఎందుకంటే అది దానంతట అదే తగ్గిపోతుందని అనుకున్నాను బేబీ."
 
ఆరుష్: " ఒంటరిగా ఎదుర్కోవద్దు. నేను నీతో ఉన్నాను కదా!"
 
అతని మాటలు విని నా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతని ప్రేమ నా హృదయపు లోతులను తాకింది. ?
 
డాక్టర్ సుమన: " ప్రస్తుతానికి మీకు నొప్పి నుండి ఉపశమనం కలిగించే కొన్ని మందులు ఇస్తున్నాను. రెండు రోజుల తర్వాత రిపోర్టులు వస్తాయి.
 
అన్నీ సాధారణంగానే వచ్చే అవకాశం ఉంది , అప్పుడు మనం ఒత్తిడి మరియు మైగ్రేన్‌కు మాత్రమే చికిత్స చేయవలసి ఉంటుంది."
 
ఆరుష్: " ఒకవేళ రిపోర్టులలో ఇంకేమైనా తేలితే ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " అప్పుడు దానికి అనుగుణంగా మరిన్ని పరీక్షలు , చికిత్స చేస్తాం. కానీ ప్రస్తుతానికి చెడుగా ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. అంతా బాగానే ఉంటుంది."
 
క్యాబిన్ నుండి బయటకు వెళ్తున్నప్పుడు , నేను అకస్మాత్తుగా కింద పడిపోతానేమో అన్నంత భయంతో ఆరుష్ నా చేయి పట్టుకుని నన్నే చూస్తూ ఉన్నాడు.
 
ఆరుష్: " అమ్మా , ఇకపై నువ్వు ఒంటరిగా ఎక్కడికీ వెళ్లవు."
 
నేను (నవ్వుతూ): " సరే సార్ ?"
 
ఆరుష్: " అవును , కనీసం రిపోర్టులు వచ్చేంత వరకు!"
 
అతని నవ్వు వెనుక దాగి ఉన్న భయం నాకు స్పష్టంగా కనిపించింది. దారిలో ఆరుష్ మందులన్నీ తీసుకున్నాడు. ఇంటికి చేరుకునేసరికి సాయంత్రం 4 గంటలైంది. ఉదయం ఇద్దరం ఏమీ తినలేదు.
 
నేను: " బేబీ , నీకు ఆకలిగా లేదా ?"
 
ఆరుష్: " అవును , కొంచెం ఆకలిగా ఉంది , కానీ తినాలనిపించడం లేదు."
 
నేను: " ఎందుకలా ?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా , నీ గురించి నాకు చాలా ఆందోళనగా ఉంది."
 
నేను: " హేయ్ బేబీ , అంతగా ఆందోళన పడకు సరేనా. నేను బాగానే ఉన్నాను. డాక్టర్ గారు ఊరికే భయపెట్టారు అంతే."
 
ఆరుష్: " అమ్మా... వదిలేయ్ , నీకు అర్థం కాదు. నువ్వు వెళ్లి భోజనం వడ్డించు , నేను స్నానం చేసి వస్తాను."
 
అతను వెళ్ళిపోయాక , నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి ప్లేట్లు సర్దుతూ ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను – “ బేబీ , నేను తప్ప నిన్ను ఇంకెవరు అర్థం చేసుకోగలరు ☺️ ” .
 
భోజనం చేశాక , నేను పడకగదిలోకి వెళ్లి మందులు వేసుకుని పడుకున్నాను. మందుల వల్ల నాకు త్వరగా నిద్రపట్టింది. ఆరుష్ టీవీ చూస్తుండగా మా అమ్మ ఫోన్ చేసింది.
 
ఆరుష్ ఫోన్ ఎత్తి మాట్లాడాడు. నా పరిస్థితి గురించి అమ్మకు వివరించి ఆమెను ఓదార్చాడు. నేను నిద్రలేచేసరికి రాత్రి 8 గంటలు అయింది.
 
నేను (నాలో నేను): " ఇంత త్వరగా 8 గంటలయిపోయిందా ? రాత్రి భోజనం కూడా వండలేదు. ఈ అబ్బాయి నన్ను నిద్రలేపనే లేడు!"
 
నేను బయటకు వచ్చి "ఆరుష్... ఆరుష్!" అని పిలిచాను.
 
ఆరుష్: " అమ్మా... నిద్రలేచావా ?"
 
నేను: " నన్నెందుకు నిద్రలేపలేదు ? చూడు ఎంత సమయం గడిచిపోయిందో , ఇప్పుడు వంట ఎప్పుడు చేయాలి ?"
 
ఆరుష్: " నేను బయట ఆర్డర్ చేయమంటారా ?"
 
నేను: " అంత సమయం ఏం కాలేదు , నేనే చేస్తాను."
 
ఆరుష్: " మ్ , ఎలాగూ నాకు అంతగా ఆకలిగా లేదు. నాన్న ఇప్పుడే వచ్చాడు , గదిలో ఫ్రెషప్ అవుతున్నాడు."
 
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి వంట చేయడం మొదలుపెట్టాను. ప్రతాప్ ఫ్రెషప్ అయి ఫోన్‌లో మాట్లాడటానికి టెర్రస్‌పైకి వెళ్ళాడు ? .
 
కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ నా దగ్గరికి వచ్చి , వంటగది దగ్గర నిలబడి నా వైపే తదేకంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: " ఏమైనా కావాలా బేబీ ?"
 
అతను ఏమీ అనకుండా నా వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. నేను అతని వైపు చూడబోతుండగా నా వేలు పొరపాటున వేడిగా ఉన్న కుక్కర్‌కు తగిలింది!
 
నేను: " ఆఁఁ... ఆహ్హ్హ్!" ?
 
ఆరుష్ కంగారుగా పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. "ఏమైంది అమ్మ ?" అంటూ ఏమాత్రం సంకోచించకుండా నా కాలిపోయిన వేలును తన నోట్లో పెట్టుకుని మెల్లగా చప్పరిస్తూ చల్లార్చడం మొదలుపెట్టాడు!
 
నా వేలు అతని నోట్లోకి వెళ్ళగానే నా నొప్పి మాయమైపోయింది. అతని పెదవుల , నాలుక వెచ్చదనానికి , ప్రేమానురాగానికి నా హృదయాంతరాలు కరిగిపోయాయి. ?
 
నేను (మత్తుగా): " బేబీ..."
 
ఆరుష్: " అమ్మా! చూసి జాగ్రత్తగా వండలేవా ? ఎక్కడైనా కాలిందా ?"
 
నేను: " లేదు బాబూ..."
 
ఆరుష్ (నా వేలి మీద నోటితో ఊదుతూ): " అంతా సిద్ధంగా ఉందా ?"
 
నేను: " కొంచెం మిగిలింది."
 
ఆరుష్: " సరే , నువ్వు పక్కకు రా , నేను చేస్తాను."
 
నేను (ఆశ్చర్యంతో): " ? అఅఅ... నువ్వు చేస్తావా ? నీకు వంట వచ్చా ?"
 
ఆరుష్: " నాకు రాదంటావా ? నువ్వు చెప్పు చాలు , నేను చేస్తాను."


 
తర్వాత అతను ఫ్రిజ్ నుంచి ఒక ఐస్ క్యూబ్ తీసుకుని నా వేలికి పెట్టుకోమని ఇచ్చాడు. నేను పక్కన నిలబడి ఎలా చెబుతుంటే , అతను ఎంతో ప్రేమగా వంట చేశాడు.
 
నేను నా వేలిని ఐస్ తో పాటు అతని స్పర్శను తలుచుకుంటూ నిలబడ్డాను. వంట పూర్తయ్యాక , ఆరుష్ మెట్లపైకి వెళ్లి...
 
ఆరుష్: " నాన్న , మీరు భోజనానికి వస్తున్నారా ?"
 
ప్రతాప్: " నువ్వు చెయ్యి , నేను తర్వాత చేస్తాను."
 
మేమిద్దరం కూర్చుని తిన్నాము. ఆరుష్ "భోజనం ఎలా ఉంది అమ్మ ?" అని అడిగితే , " చాలా బాగుంది బేబీ" అని మెచ్చుకున్నాను. భోజనం ముగిశాక ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్ళాడు.
 
నేను పనులన్నీ ముగించుకుని పడకగదికి వెళ్లేసరికి ఆరుష్ మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాడు. నేను అద్దం ముందు నైట్ క్రీమ్ రాసుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆరుష్: " అమ్మా , ఇక్కడికి రా..."
 
నేను: " హ్మ్ ఆగు , క్రీమ్ రాసుకుంటున్నాను."
 


నేను క్రీమ్ రాసి , లైట్ ఆపేసి , అతని పక్కన పడుకున్నాను. మేము కొంచెం దూరంగా పడుకున్నాము. బహుశా ఆరుష్‌కు అది నచ్చలేదేమో...
 
తను వెంటనే తన బలమైన చేతిని నా నడుము మీద వేసి , నన్ను తన వైపుకు గట్టిగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నేను: " ఆహ్... ఆరుష్ నువ్వేం చేస్తున్నావ్ ?"
 


ఆరుష్ (నా చెవి దగ్గరగా వచ్చి): " నేను నీకు దగ్గరవుతున్నాను. నీకు దూరంగా ఉండలేను మేడమ్!"
 
నేను (అతని ఛాతీపై చిన్నగా గుద్దుతూ): " ఆరుష్ , నువ్వు చాలా అల్లరివాడివి అయ్యావు!"
 
నేను నా తలలను ఆరుష్ విశాలమైన ఛాతీపై పెట్టి , మా ఇద్దరినీ దుప్పటితో కప్పేశాను. అతను నన్ను తన బహుబంధంలోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు...
 


ఎంత గట్టిగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని దృఢమైన ఛాతీకి గట్టిగా నొక్కుకున్నాయి!
 
నేను: " ఆరుష్..."
 
ఆరుష్: " మ్..."
 
గదిలో ప్రశాంతమైన నిశ్శబ్దం. నేను ఆరుష్‌తో ఉన్నప్పుడల్లా నాకు ప్రపంచంతో సంబంధం ఉండదు. అతనే నా ప్రేమ... నా నిజమైన ప్రేమ!
 


నేను: " ఆరుష్ , తర్వాత ఏం చేద్దామనుకున్నావు ?"
 
ఆరుష్: " ఇంకా ఏమీ ఆలోచించలేదు అమ్మ. ముందు నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్దాం , ఆ తర్వాత చూద్దాం."
 
నేను: " మ్ , మనం రెండు రోజుల తర్వాత బయలుదేరుదాం , నీకు సరేనా ?"
 
ఆరుష్: " అవును , అలాగే."
 
నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా జరిగి , అతని శరీరంపై వాలిపోయి పడుకున్నాను. ఆరుష్ నన్ను మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
 
నేను: " ఆహ్!"
 
ఆరుష్: " ఏమైంది అమ్మ ?"
 
నేను: " బేబీ , నేను నీ అంత బలంగా లేను. నెమ్మదిగా నొక్కు , అంత గట్టిగా కాకుండా..."
 
ఆరుష్: " నీ చర్మం పట్టులా చాలా మృదువుగా ఉంది అమ్మ , అందుకే నిన్ను అలా గట్టిగా అతుక్కుపోవాలనిపిస్తోంది!"
 
నేను (కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా): " ఆరుష్ , ఈ గడిచిన కొన్నేళ్లుగా నేను చాలా భరించాను... నీకు ఏమీ చెప్పలేక , లోపల ఊపిరాడకుండా బతకడం మొదలుపెట్టాను..." ?
 
ఆరుష్ తన చేతులతో నా ముఖాన్ని పైకి లేపి , తన బొటనవేళ్లతో నా కన్నీళ్లను తుడుస్తూ , నా ముఖాన్ని తన వైపుకు తిప్పుకున్నాడు. అతని కళ్లలో గాఢమైన బాధ , ప్రేమ కలగలిసి కనిపించాయి.
 
ఆరుష్ (నా పెదవులకు ఆనుకుని గుసగుసగా): " అమ్మా... నువ్వు ఒంటరిగా ఇదంతా భరించవని నాకు తెలియదు. నేను నీ కొడుకును కదా... నీ బాధ నాది కాదా ?"
 
అతను నా కన్నీళ్లను తుడిచి , నా నుదుటిపై మృదువుగా ముద్దుపెట్టాడు. నేను అతని ఛాతీని ఇంకా గట్టిగా హత్తుకున్నాను. అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖంపై పడుతోంది.
 
నేను: " బేబీ... నువ్వే నా ఏకైక ఆధారం. ప్రతాప్... ఎప్పుడో వెళ్లిపోయారు. నువ్వు నా దగ్గర ఉన్నప్పుడు మాత్రమే నేను బ్రతికి ఉన్నాననే భావన కలుగుతుంది."
 
ఆరుష్ నన్ను మరింత ప్రేమగా కౌగిలించుకున్నాడు. నా శరీరం మొత్తం అతని చుట్టూ చుట్టుకుంది. 

నా వక్షోజాలు అతని ఛాతీకి నొక్కుకోగా , అతని ఒక కాలు నెమ్మదిగా నా కాళ్ళ మధ్యకు వచ్చింది.
 


ఆరుష్ (నా చెవిలో ముద్దు పెడుతూ): " అమ్మా , ఈ రోజు నుండి నువ్వు దేన్నీ ఒంటరిగా భరించాల్సిన అవసరం లేదు. ఏ బాధైనా , ఏ కోరికైనా నాకు చెప్పు... నిన్ను మహారాణిలా చూసుకుంటాను."
 
అతను నా ముఖాన్ని పైకి లేపి , నా కళ్ళలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ , నా పెదవులపై మృదువైన , గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?
 


పెదవుల కలయికలో ఒక వింతైన మైకం ఆవహించింది . నేను కళ్ళు మూసుకుని నా పెదవులతో అతని మధురమైన ముద్దుకు స్పందించాను .
 
ముద్దు విడిచాక , ఆరుష్ నన్ను ఒక చిన్న పాపలా తన చేతుల్లోకి ఎత్తుకుని తన శరీరం మీద పడుకోబెట్టుకున్నాడు. ఇప్పుడు నేను అతని ఛాతీ మీద పడుకుని ఉన్నాను.
 
ఆరుష్ (నా జుట్టు నిమురుతూ): " అమ్మా , నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు... కానీ ఇప్పుడు ఎవరి కోసమో బలంగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. కేవలం నా అమ్మగా ఉండు... నా జాన్విగా!"
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో దాచుకున్నాను. అతని చేయి నెమ్మదిగా నా వీపు మీద , నడుము మీద తిరుగుతూ మసాజ్ చేస్తోంది.
 
నేను (మెల్లగా): " ఆరుష్... ఇదంతా... సరేనంటావా ?"
 
ఆరుష్ (నా చెవిలో నాలుకతో తాకుతూ): " ఏది మన ఇద్దరికీ శాంతిని , ప్రేమను ఇస్తుందో... అది ఎప్పటికీ తప్పు కాదు అమ్మ. నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను... చాలా చాలా!"
 
అతను మళ్ళీ నా ముఖాన్ని పైకి ఎత్తి , ఈసారి నా పెదవులను తన పెదవుల్లోకి తీసుకుని అత్యంత గాఢంగా , రొమాంటిక్‌గా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. ??


 
అతని నాలుక నా నోట్లోకి ప్రవేశించి నా నాలుకను సున్నితంగా తాకింది . నా శరీరంలో విద్యుత్ తరంగాలు ప్రవహించినట్లయింది . ఆ మధురమైన ముద్దులో మేమిద్దరం పూర్తిగా కరిగిపోయాము .
 


ఇలా ఒకటి రెండు రోజులు గడిచాయి. ప్రతి ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి , ఆరుష్ నన్ను తన కౌగిలిలో గట్టిగా హత్తుకుని నిద్రపోతూ ఉండేవాడు.
 
రాత్రంతా అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖం మీద పడుతూ ఉండేది. అతని చేతుల్లో నాకు దొరికిన ప్రశాంతత నా ఒత్తిడిని , తలనొప్పిని మాయం చేసింది.

[Sunnysunnysunny]

సూపర్ నేరేషన్
జాన్వి కొడుకు నీ హస్బంద్ లాగా బవిస్తు విరహం తో రగిలి పోవాలి
కొడుకు ను అందం తో కవించాలి కొత్త చీర కట్టి అందాలతో మురిపించాలి
కొడుకు తో సరసాలు
ఆడాలి చూసేవాలు
వీలని కొడుక్కి పెళ్లాం అనుకుంటూ
అడిగాడు పెళ్లాం అనుకోవాలి
జాన్వి కొడుకు నీ శ్రీవస్రు అని పిలవాలి
కథకి ఇది ఇప్పుడే
ఇలా కథ నడిపే మార్గం ఆలోచిస్తారని కోరుకుంటూ
మీ వీరభిమాని మనవి

ముందుగా మీ అభిప్రాయానికి ధన్యవాదాలు .. ఐతే ఈ కధ నేను సొంతంగా రాయడం లేదు. నాకు "తొలిప్రేమ" అనే రీడర్ నుండి కొంచెం వారి జీవితపు జ్ఞాపకాలు తెలియచేస్తున్నారు. అలాగే నాకు ఈరోజు వారు అప్‌డేట్ చేసారు. కాకపోతే నాకు నా కధలను రాయడానికి సమయం సరిపోలేదు. ఈ స్టోరీ అప్‌డేట్ మీకు రేపు పెద్ద పెద్ద అప్‌డేట్‌లతో మీ ముందు ఉంటాను. థాంక్స్..

[Sunnysunnysunny]

ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి, ఆరుష్ తన చేతుల్లో నన్ను గట్టిగా హత్తుకుని ఎంతో ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడు. ? రాత్రంతా అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖంపై మెల్లగా పడుతూ ఉండేది
 
నేను కూడా ఎంతో భద్రంగా అతని విశాలమైన ఛాతీని హత్తుకుని నిద్రపోయేదాన్ని. అతని చేతుల్లో నాకు దొరికే ఆ ప్రశాంతత అంతాఇంతా కాదు!
 


నాకున్న ప్రతి ఒత్తిడి, తీవ్రమైన తలనొప్పి, ప్రతాప్ గురించిన అనవసరమైన చింతలు—అన్నీ ఇట్టే మాయమైపోయేవి. ✨
 
అతని హృదయ స్పందన నా చింతలన్నింటినీ కప్పిపుచ్చి, ఈ ప్రపంచంలో కేవలం మా మధ్య ఉన్న శుద్ధమైన ప్రేమ మాత్రమే మిగిలి ఉన్నట్లు అనిపించేది. ?
 
ఉదయం వేళల్లో అతను నన్ను సులభంగా లేవనిచ్చేవాడే కాదు. కొన్నిసార్లు నా చేయి పట్టుకుని తన వైపు లాగేవాడు... కొన్నిసార్లు నా జుట్టును ప్రేమగా నిమురుతూ,
 
"అమ్మా, ఇంకొద్దిసేపు... ఇక్కడే నా చెంతే ఉండు..."
 
అని గారంగా బతిమలాడేవాడు. అతని గొంతులో ఒక చిన్నపిల్లాడి స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, నన్ను కోల్పోతానేమోనన్న గాఢమైన ఆప్యాయత స్పష్టంగా కనిపించేవి.
 
నేను అతని మాటలకు నవ్వి, ఎంతో ప్రేమగా అతని బుగ్గపై ఒక ముద్దుపెట్టి, నేనే స్వయంగా అతన్ని నిద్రలేపేదాన్ని. ?
 
ఆ తర్వాత మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా అల్పాహారం చేసేవాళ్ళం. అతను వంటగదిలో నాతో పాటు పక్కనే నిలబడేవాడు.
 
కొన్నిసార్లు నాకు చిన్నచిన్న సహాయాలు చేస్తూ, నేను వేడి వేడిగా టీ తయారు చేస్తుండగా అకస్మాత్తుగా వెనుక నుండి నన్ను కౌగిలించుకునేవాడు. ?
 


అతని ఆ అకస్మాత్తు స్పర్శ నా ఒంట్లో ఒక తీయని వెచ్చదనాన్ని, నూతనోత్సాహాన్ని నింపేది.
 
అయితే, ప్రతాప్ మాత్రం ఉదయాన్నే హడావిడిగా బయలుదేరి రాత్రి చాలా ఆలస్యంగా తిరిగి వచ్చేవారు. ? అతను మాతో కేవలం రెండు మూడు మాటలు మాత్రమే మాట్లాడి వెళ్లిపోయేవాడు.
 
ఆరుష్ తండ్రిని చూడగానే ఒక్కసారిగా మౌనంగా ఉండిపోయేవాడు. ? అతని కళ్ళలో స్పష్టమైన కోపం, దూరం కొట్టచ్చినట్లు కనిపించేవి;
 
అయినప్పటికీ, తండ్రిపై ఉన్న సాంప్రదాయక చిన్ననాటి గౌరవాన్ని మనసులో ఉంచుకుని అతను పైకి ఏమీ అనకుండా మౌనంగానే భరించేవాడు. ?️
 
రాత్రి కాగానే, మేమిద్దరం మళ్ళీ మా పడకగదికి వచ్చి ప్రశాంతంగా పడుకునేవాళ్ళం. ప్రతి రాత్రి అతను నన్ను తన విశాలమైన ఛాతీకి హత్తుకుని పడుకునేవాడు.
 
కొన్నిసార్లు నా తల నిమురుతూ,కొన్నిసార్లు నా కళ్ళలో దొర్లే కన్నీళ్లను తన వేళ్లతో తుడుస్తూ ఉండేవాడు ? 

(ఎందుకంటే నాలోని ఆందోళన వల్ల కొన్నిసార్లు నా కళ్ళు తెలియకుండానే నీటితో నిండిపోయేవి).
 
అతని చేతులు నా నడుముపై, మరికొన్నిసార్లు నా వీపుపై ఆప్యాయంగా తిరిగేవి.
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో లోతుగా దాచుకుని, లయబద్ధంగా కొట్టుకుంటున్న అతని గుండెచప్పుడును కళ్ళు మూసుకుని వినేదాన్ని. ?
 
ఈ చిన్న చిన్న అమూల్యమైన క్షణాలే నా జీవితానికి మళ్లీ బ్రతకడానికి ఒక కొత్త ఆశను, ధైర్యాన్ని ఇచ్చాయి.
 
ఈరోజు ఎంతో కీలకమైన డాక్టర్ అపాయింట్‌మెంట్ రోజు. ఎంతో కాలంగా ఎదురుచూస్తున్న రిపోర్టులు ఈరోజే రాబోతున్నాయి.
 
ఆరుష్ ఈరోజు చాలా తొందరగా నిద్రలేచాడు. తను త్వరగా స్నానం ముగించుకుని వచ్చి, నా కోసం స్వయంగా తానే కాఫీ చేసి ఇచ్చాడు. 

అంతేకాదు, ఆసుపత్రికి వెళ్లడానికి నా రిపోర్ట్స్ కూడా తనే స్వయంగా సర్దిపెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఈరోజు నేను ఖచ్చితంగా నీతో వస్తాను. ఏ సాకులు చెప్పొద్దు, వినను." ?
 
నేను: “బేబీ, వద్దులే నువ్వు…” (అని సముదాయించబోయాను)
 
ఆరుష్: (నా మాటను మధ్యలోనే గట్టిగా ఆపి) “లేదు అమ్మా, నీ రిపోర్టులకంటే ముఖ్యం నాకు ఏదీ లేదు. నీ ఆరోగ్యం ముఖ్యం!” ?
 
అంటూ, అతనికి బాగా నచ్చిన, ఎంతో అందంగా కనిపించే ఒక లేత గులాబీ రంగు చీరను తీసి నా చేతికిచ్చాడు. ?
 
నేను తను ఇచ్చిన చీరను కట్టుకుని, చక్కగా తయారై బయటకు వచ్చినప్పుడు... అతను నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ?✨
 
ఆరుష్: (ఎంతో మృదువుగా, ప్రేమగా) “అమ్మా... ఈరోజు నువ్వు నిజంగా చాలా చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు…” ?
 
ఆ మాట వినేసరికి నాలో సిగ్గు మొగ్గ తొడిగింది, నేను ఎంతో ఆప్యాయంగా నా చెయ్యి చాచి అతని చెంపను తాకాను. ☺️
 
అతను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే నా చేతిని తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, దాన్ని తీసుకొచ్చి తన ఛాతీపై (తన గుండెకమలం మీద) పెట్టుకున్నాడు. ??
 
మేమిద్దరం ఎలాంటి మాటలు లేకుండా, కేవలం చూపులతోనే మనసుల భావాలను పంచుకుంటూ కొన్ని క్షణాల పాటు అలాగే కదలకుండా నిలబడిపోయాము. ⏳
 
ఆ తర్వాత అతను నన్ను జాగ్రత్తగా కారులో కూర్చోబెట్టుకుని క్లినిక్‌కు బయలుదేరాడు. ?
 


మేము డాక్టర్ సుమన క్యాబిన్‌కు చేరుకున్నాక లోపలికి వెళ్లి ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలలో కూర్చున్నాము.
 
ఆరుష్ ఆ సమయంలో తన భయాన్ని దాచుకుంటూ, తనను తాను మానసికంగా ప్రోత్సహించుకుంటున్నట్లుగా ... నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ? 

రిపోర్టుల టెన్షన్‌తో నా చేయి కొద్దిగా వణుకుతుంటే, అతను అప్పుడప్పుడు మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ ధైర్యం చెప్తున్నాడు. ?


 
అంతలో డాక్టర్ సుమన క్యాబిన్‌లోకి వచ్చి, మా ముందున్న బల్లపై మెడికల్ ఫైల్ తెరిచారు. ?
 
డాక్టర్ గారు మొదట చాలా ప్రశాంతంగా నా రక్తపోటును (Blood Pressure) నిశితంగా తనిఖీ చేశారు. ? ఆ తర్వాత, టేబుల్ మీద ఉన్న మా రిపోర్టులను ఒక్కొక్కటిగా తిరగేస్తూ పరిశీలించడం మొదలుపెట్టారు... ?
 
డాక్టర్ సుమన గారు చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు:
 
డాక్టర్ సుమన: (నవ్వుతూ) “జాన్వి గారు, ముందుగా మీరిద్దరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. పెద్ద సమస్యేమీ లేదు, భయపడాల్సిన అవసరం అసలే లేదు.” 
 
డాక్టర్ మాట వినగానే ఆరుష్ శ్వాస తేలికపడింది, గుండె మీద బరువు దిగిపోయినట్లయింది. అయినప్పటికీ, నా ఆరోగ్యం గురించిన ఆందోళన అతని కళ్లలో ఇంకా అలాగే ఉండిపోయింది. ?


డాక్టర్ సుమన: “MRI రిపోర్టు పూర్తిగా సాధారణంగా ఉంది (Normal). కణితి గానీ, ట్యూమర్ గానీ లేదా మరే ఇతర తీవ్రమైన సమస్య ఏమీ లేదు.
 
మీకు వస్తున్న తలనొప్పి కేవలం మైగ్రేన్ మరియు విపరీతమైన ఒత్తిడి వల్ల మాత్రమే వస్తోంది. అంతేకాదు, కొంచెం నీరసం కూడా ఉంది, శరీరంలో హిమోగ్లోబిన్ శాతంపూడా కొద్దిగా తక్కువగా ఉంది.
 
రోజూ ఉండే టెన్షన్, సరిగ్గా నిద్రపోకపోవడం ఇవన్నీ కలిసి ఈ సమస్యలన్నింటినీ మరింత తీవ్రతరం చేశాయి.”
 
అది విన్న వెంటనే నేను ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఆరుష్ వైపు చూశాను. ? 

నా వైపు చూసిన ఆరుష్ ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా నా వైపు వంగి, ఎంతో ప్రేమగా నా నుదుటిపై ఒక గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: (అతని గొంతులో వణుకు తగ్గకుండా, ఆందోళనగా డాక్టర్‌తో) “అయితే ఇప్పుడు మీరేం చేయమంటారు ఆంటీ? అమ్మను పూర్తిగా కోలుకోవడానికి ఏం చేయాలి?” ?
 
డాక్టర్ సుమన: "మందులు, ఐరన్ సప్లిమెంట్లు క్రమం తప్పకుండా వాడండి. అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా—ఎలాంటి ఒత్తిడిని దరిచేరనీయకండి, మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవాలి.
 
జాన్వి గారు, మీకు ఇప్పుడు మంచి విశ్రాంతి చాలా అవసరం. దేని గురించీ అనవసరంగా ఆందోళన పడకండి.
 
ఆరుష్, నువ్వు మీ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకో, ఏ క్షణంలోనూ ఆమెను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టకు.” ?‍⚕️?
 
డాక్టర్ ఆ మాట అనగానే, ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా తన మనసులోని మాటను గట్టిగా చెప్పాడు:
 
ఆరుష్: “ఖచ్చితంగా ఆంటీ! నేను ఆమెను నా ప్రాణాలకంటే ఎక్కువగా చూసుకుంటాను, ఇకపై ఎప్పటికీ ఆమెను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టను.” ?️❤️
 
డాక్టర్ చెప్పినట్లుగా అన్ని రిపోర్టులు సాధారణంగా రావడంతో, మా మనసుల భారమంతా తొలగిపోయింది. మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. ?
 
దారి పొడవునా ఆరుష్ నా చేయిని తన చేతిలోకి తీసుకుని, వేళ్లతో వేళ్లు బంధించి గట్టిగా పట్టుకునే ఉన్నాడు. ? 

ఇంటికి చేరుకోగానే, నేను అలసటతో నా చెప్పులు విప్పి హాలులోని సోఫాలో కూర్చున్నాను.
 
నాకు ఒళ్లంతా చాలా నీరసంగా,బలహీనంగా అలసిపోయినట్లు అనిపించింది. 

?️ ఆరుష్ వెంటనే అప్రమత్తమై, వేగంగా వెళ్లి ఏసీ ఆన్ చేసి, నా పక్కనే సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాడు. ❄️
 


ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు కదలకుండా ఇక్కడే ప్రశాంతంగా కూర్చో, నేను నీ కోసం ఇప్పుడే మంచి నీళ్ళు తెస్తాను." ?
 
అని చెప్పి వెళ్లి, ఒక గ్లాసు నిండా చల్లని నీళ్ళు తెచ్చి నాకు ప్రేమగా అందించాడు. నీళ్లు తాగాక, అతను నా పక్కనే మరింత దగ్గరగా వచ్చి కూర్చుని, నా తలను తన భుజం మీద ఆనించుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: (ఎంతో మృదువుగా) “ఇప్పుడు అంతా బాగానే ఉందా అమ్మా? హాయిగా అనిపిస్తోందా? డాక్టర్ చెప్పినవన్నీ నేను శ్రద్ధగా పాటిస్తాను.
 
నువ్వు టైంకి మందులు వేసుకోవడం, విశ్రాంతి తీసుకోవడం మాత్రమే నీ పని. మిగతాదంతా నేను చూసుకుంటాను.” ?
 
నేను: “అవును బేబీ, నువ్వు తోడుగా ఉన్నాక నాకు ఇప్పుడేం ఆందోళనగా లేదు. కొంచెం నీరసంగా అనిపిస్తోంది అంతేలే బంగారం.” ?
 
మేమిద్దరం అలా కొంతసేపు హాలులోనే ఒకరి భుజాలపై ఒకరం ఆనుకుని ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాము. ఆరుష్ అప్పుడప్పుడు నా చేతిని తన వేళ్లతో మెల్లగా నిమురుతూ,
 
నా చెవుల వెనుకకు జారిన జుట్టును ఎంతో ప్రేమగా సవరిస్తూ ఉన్నాడు. అతని ఆ స్పర్శ, అతని సాన్నిధ్యం నాకు మాటల్లో చెప్పలేనంత హాయిని, భద్రతను ఇచ్చాయి. ✨
 
కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకున్న తర్వాత నేను సోఫాలో నుండి లేచాను.
 
నేను: “ఇక విశ్రాంతి చాలు బేబీ, లేకపోతే పనులు అలాగే ఉంటాయి. ఇప్పుడు నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి కొంచెం వంట పనులు చేయాలి.” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే అడ్డుకుంటూ) “అమ్మా, ప్లీజ్ దయచేసి నువ్వు కదలకుండా అక్కడే కూర్చో. ఈరోజు నీతో పాటు నేనుంటాను, అన్ని పనులూ నేనే చేస్తాను, నువ్వు నాకు జస్ట్ చెప్తే చాలు.” ??


 
కానీ నేను అతని మాట వినకుండా చిన్నగా నవ్వి వంటగదిలోకి వెళ్లాను. నేను వెళ్లి ముందుగా ఫ్రిజ్ నుండి కూరగాయలు బయటకు తీశాను. ఆరుష్ కూడా వెంటనే నా వెనుకే పరుగెత్తుకొచ్చాడు! ?‍♂️
 
అతను ఫ్రిజ్ నుండి పెరుగు, ఇంకా కావలసిన కొన్ని ఇతర వస్తువులు తీసి నా ముందు పెట్టాడు. 

నేను సింక్ దగ్గర నిలబడి బియ్యం కడగడం మొదలుపెట్టాను, అతను పక్కనే కదలకుండా నిలబడి నన్నే చూస్తున్నాడు
 
నేను పప్పుల డబ్బా తీసి వంట చేయడం ప్రారంభించాను. ఆ తర్వాత బంగాళదుంప కట్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. 

అది చూసి ఆరుష్ పరుగున వెళ్లి హాల్‌లోని స్టూల్ తీసుకువచ్చి నా వెనుక వేశాడు. ?


ఆరుష్: “అమ్మా, నీరసంగా ఉంది కదా... కూర్చుని చెయ్యి, ఇలా నిలబడి అస్సలు కష్టపడకు.”
 
నేను అతని ప్రేమానురాగాలను చూసి మనసులో మురిసిపోతూ, నవ్వి ఆ స్టూల్ మీద కూర్చున్నాను. ?
 
అతను నా పక్కనే నిలబడి, అప్పుడప్పుడు నాకు గ్లాసుతో మంచి నీళ్ళు తాగిస్తూ, స్టవ్ మంటను ఎక్కడ ఎక్కువైతే అక్కడ సర్దుతూ నాకు చేదోడు వాదోడుగా ఉన్నాడు.
 
నేను చపాతీ చేయడానికి పిండి కలుపుకుని, రొట్టెలు ఒత్తడం మొదలుపెట్టగానే... ఆరుష్ ఉత్సాహంగా నా ముందుకు వచ్చాడు! ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నాకు నేర్పించు! నేను కూడా ఈరోజు నీతో పాటు చపాతీ ఒత్తుతాను చూడు.” ?
 
అని చెప్పి నా పక్కనే నిలబడి నన్ను అడిగి మరీ రొట్టెలు చేయడం నేర్చుకున్నాడు. అతను తన చేతులతో కొన్ని చేశాడు
 
కొన్ని బాగానే వచ్చాయి, కానీ కొన్ని మాత్రం కొంచెం మందంగా, సరిగ్గా రౌండ్‌గా రాలేదు! ? అది చూసి మేమిద్దరం వంటగదిలో గట్టిగా నవ్వుకున్నాము.
 
ఆరుష్‌తో కలిసి వంటగదిలో ఇలా పనులు చేసుకుంటూ గడుపుతుంటే... కాలం ఎలా పరుగెత్తిందో, గంటలు ఎలా గడిచిపోయాయో కూడా మాకు అసలు తెలియనే లేదు! ⏳?
 


వంట అంతా అయిపోయింది. వేడి వేడి భోజనం సిద్ధమైంది! నేను వండిన వంటలన్నీ అమర్చిన ప్లేట్లను డైనింగ్ టేబుల్ మీద సర్దాను.
 
ఆరుష్ మాత్రం ఆగకుండా స్వయంగా వెళ్లి ప్లేట్లు, గ్లాసులు బయటకు తీసి, వాటిలో చల్లని నీళ్ళు నింపి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. ?మేమిద్దరం టేబుల్ దగ్గర ఎదురుగా కూర్చుని భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము.
 
ఆరుష్ ఎంతో ప్రేమగా నా ప్లేట్లోకి ఒక అదనపు చపాతీ , రైస్ తెచ్చి పెడుతూ...


ఆరుష్: “అమ్మా, ఈరోజు నువ్వు బాగా ఎక్కువగా తినాలి. ఇప్పుడే డాక్టర్ చెప్పారు కదా నీకు నీరసంగా ఉందని, నువ్వు చాలా బలహీనంగా ఉన్నావు... కాబట్టి ఇవన్నీ నువ్వే తినాలి!” ?
 
నేను: (కరిగిపోతూ) “అయ్యో నా బంగారమే... అయితే నువ్వు కూడా సరిగ్గా తిను, మొండిఘటంలా ఉండకు.” అని నేను అతని ప్లేట్లోకి కూర వొంపాను. 



తింటున్నంత సేపు అతను భోజనం కంటే నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా ఎక్కువగా చూస్తూ ఉన్నాడు! అతని కళ్లలో నాపై ఉన్న ఆరాధన స్పష్టంగా కనిపించింది. ✨
 
భోజనం అంతా పూర్తయిపోయాక, నేను లేవబోతుంటే అతను నన్ను బలవంతంగా కూర్చోబెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఇప్పుడే కదా అనారోగ్యం నుండి కోలుకుంటున్నావు... నువ్వు అస్సలు లేవద్దు, కూర్చో ప్రశాంతంగా. ఇవన్నీ నేను చూసుకుంటాను.”
 
అని చెప్పి, తానే స్వయంగా టేబుల్ మీద ఉన్నవన్నీ శుభ్రం చేశాడు. తిన్న గిల్లెలను తీసుకెళ్లి డిష్ వాషర్ / మెషీన్‌లో పెట్టి, వంటగదిని అంతటినీ తనే శుభ్రంగా కడిగి సర్దేశాడు. ?✨
 
నేను హాలులోని సోఫాలో ప్రశాంతంగా కూర్చుని, అంకితభావంతో పనులు చేస్తున్న నా బిడ్డను కళ్లార్పకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాను.
 
అతను ఆ పని చేస్తున్నంత సేపు కూడా, పని మధ్యలో నా వైపు చూసి ఎంతో మనోహరంగా నవ్వుతూనే ఉన్నాడు. ??
 
తన పనులన్నీ పూర్తి చేసుకుని, వెంటనే నా దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి సోఫాలో నా పక్కనే అతుక్కుని కూర్చున్నాడు. తన చేతుల్లో నా చేతిని తీసుకుని ఎంతో గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: (చాలా మృదువైన గొంతుతో) “అమ్మా, ఇకపై నువ్వు ఏ విషయంలోనూ టెన్షన్ పడొద్దు, 

దేని గురించి అస్సలు ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరమే లేదు. ఎందుకంటే... నేను ఇక్కడ నీ వెంటే ఉన్నానుగా!” ?✨
 
నేను: “సరే బేబీ...” అని నెమ్మదిగా అతని భుజం మీద నా తల ఆనించుకుని పడుకున్నాను.
 
నా మనసంతా ఏదో తెలియని తేలికదనం ఆవహించింది. ఆ తర్వాత, ఆరుష్ ప్రేమగా గుర్తుచేయడంతో నేను నా మందులు వేసుకున్నాను. ?
 
అతను సోఫాలో కూర్చుని నా తలను తన ఒళ్ళో  పెట్టుకుని ఎంతో లాలనగా నిమురుతుండగా... టీవీ కూడా ఆన్‌లోనే ఉంది, 

కానీ మేమిద్దరం దానిపై అసలు శ్రద్ధ పెట్టలేదు. కేవలం ఒకరి పక్కన ఒకరం హాయిగా మాట్లాడుకుంటూ ఆ క్షణాలను ఆస్వాదించాము. ??

అలా రాత్రి సమయం అయింది. ప్రతాప్ ఎప్పటిలాగే ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చారు. ఆయన వచ్చి, ఎవరితోనూ ఎక్కువగా మాట్లాడకుండా నిశ్శబ్దంగా భోజనం చేసి వెళ్లి నిద్రపోయారు. ?
 
ప్రతాప్ పడుకున్నాక, నేను, ఆరుష్ మా పడకగదిలోకి వచ్చాము. ?️ నేను నిద్ర కోసం మంచం సర్దుతుంటే, ఆరుష్ నాకోసం మందులు తీసి ప్రేమగా నా చేతికి అందించాడు.
 
నేను ఆ మందులు వేసుకుని మంచంపై పడుకున్నాను. అతను నా పక్కనే వచ్చి పడుకుంటూ నన్ను తన ఛాతీకి హత్తుకున్నాడు.
 
అతని చేతుల్లోని ఆ వెచ్చదనానికి, మందుల ప్రభావానికి నా కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకుపోయి నాకు త్వరగా గాఢమైన నిద్ర పట్టింది. ? కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ కూడా నా చెంతే ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాడు.
 
అలా రెండు రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి. ఇప్పుడు నా ఆరోగ్యం పూర్తిగా కుదుటపడింది, నేను మునుపటిలాగే చాలా బాగున్నాను. ?
 
ఆ రోజు ఉదయం ప్రతాప్ తన పని మీద బ్యాంకుకు వెళ్ళాడు. అదే సమయంలో ఆరుష్‌కు కూడా కాలేజీలో ఏదో ముఖ్యమైన పని ఉండటంతో తను కూడా కాలేజీకి వెళ్ళాడు. ?️
 
ఇంటి పనులన్నీ పూర్తిగా ముగించుకుని, నేను హాలులో నిలబడి మా అమ్మతో ఫోన్‌లో చాలాసేపు మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. ?
 
అమ్మ ఫోన్‌లో నన్ను ఎప్పుడు వస్తున్నావు, త్వరగా మా ఊరికి వచ్చేయ్ అని ప్రేమగా అడిగింది. అప్పుడు నేను అమ్మతో, "నేను, ఆరుష్ రేపే మీ ఊరికి వస్తున్నాము" అని చెప్పాను.
 
అమ్మతో ఆ ఫోన్ కాల్ మాట్లాడుతూనే రెండు గంటలు ఇట్టే గడిచిపోయాయి! 
 


కానీ ఆరుష్ ఇంకా కాలేజీ నుండి రాలేదు. నేను చాలా సేపటి నుండి హాలులో కూర్చుని, ద్వారం వైపు చూస్తూ అతని రాక కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నాను. ?
 
ఎట్టకేలకు కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చేశాడు! ?✨ మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా భోజనం చేశాము. ?
 
భోజనం చేసే సమయంలో నేను ఆరుష్‌తో ఎంతో ఉత్సాహంగా మాట కలిపాను:
 
నేను: “బేబీ... నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. రేపు మనం కచ్చితంగా నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాలి, అమ్మ ఫోన్ చేసింది.” ??
 
నా ఆ మాట వినగానే ఆరుష్ మొహం ఒక్కసారిగా వెలిగిపోయింది, ఎంతో సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోయాడు!


ఆరుష్: (చాలా ఎగ్జైట్ అవుతూ) “నిజంగానా అమ్మా?! వావ్, చాలా మంచిది! నేను కూడా నానమ్మను చూసి చాలా రోజులైంది, రేపే వెళ్దాం పదా!” ?✨
 
రాత్రి వేళ అయింది. మేమిద్దరం కలిసి సోఫాలో కూర్చుని హాయిగా టీవీ చూస్తున్నాము. ?
 
అంతలో ప్రతాప్ కూడా ఆఫీస్ నుండి వచ్చి, త్వరగా తలస్నానం చేసి వచ్చి మా పక్కనే సోఫాలో కూర్చున్నాడు.
 
ఆయన రాగానే, ఆయనతో ఒక క్షణం కూడా కూర్చోవడం నాకు అస్సలు ఇష్టం లేకపోవడంతో... నేను మెల్లగా అక్కడి నుండి లేచి మా పడకగదిలోకి వెళ్ళిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ?‍♀️?
 
వెళ్లే ముందు ఆరుష్ వైపు చూసి కంటితో సైగ చేస్తూ మెల్లగా అన్నాను:
 


నేను: “బేబీ... నువ్వు ఇక్కడే కూర్చో, నేను కొంచెం లోపలికి వెళ్ళి వస్తాను.” 
 
ఆరుష్: (నవ్వి, కంటితోనే సరేనని అర్థం ఇస్తూ) “సరే అమ్మా, వెళ్ళు.” ?
 
అలా చెప్పి నేను నేరుగా బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లిపోయాను.
 
నేను వెళ్ళిపోగానే, హాలులో ప్రతాప్ పక్కనే ఉన్న ఆరుష్ గంభీరంగా, అదే సమయంలో చాలా పట్టుదలగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. ?️


ఆరుష్: “నాన్న... నాకు మీ కారు  కావాలి. ఒక వారం రోజుల పాటు నాకు కారు ఇవ్వండి.” ??
 
ప్రతాప్ ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయి, కళ్ళు పెద్దవి చేసి ఆరుష్ వైపు చూశాడు. ?
 
ప్రతాప్: (అమ్మో అన్నట్లుగా) “కారా? ఒక వారమా?! ఏంట్రా ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా కారు అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: (ఎలాంటి జంకు లేకుండా, ధైర్యంగా) “అవును నాన్న, రేపు నేనూ, అమ్మ కలిసి నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తున్నాము. అందుకే మేము అక్కడ ఒక వారం రోజుల పాటు ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాము.”
 
ప్రతాప్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది, కొంచెం సీరియస్‌గా అయ్యాడు. 
 
ప్రతాప్: “కానీ... నానమ్మ వాళ్ళ ఊరికి వెళ్ళడానికి అంత అకస్మాత్తుగా ఎందుకు ఏం అయిన పని ఉందా? అదీ కాక ఒక వారం రోజులా?!” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే ప్రతాప్ మాటను మధ్యలోనే ఆపుతూ, చాలా స్థిరంగా) “నాన్న, అర్థం చేసుకో... అమ్మకి మొన్నటి వరకు ఒంట్లో బాగోలేదు, ఆరోగ్యం ఇప్పుడిప్పుడే కుదుటపడుతోంది.
 
బైక్‌పై అంత సుదూర ప్రయాణం చేయడానికి ఆమెకు చాలా ఇబ్బందిగా, అలసటగా ఉంటుంది. అందుకే కారు అడుగుతున్నాను.
 
ఒకవేళ మీకు ఆఫీస్ పని మీద కారు కావాలి అనుకుంటే, నో ప్రాబ్లం, నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు... నేను ఇప్పుడే మన అమ్మ కోసం ఒక క్యాబ్ బుక్ చేస్తాను లే!” ??
 
ఆరుష్ మాటల్లోని ఆత్మవిశ్వాసం, అమ్మపై ఉన్న బాధ్యత చూసి ప్రతాప్ ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దంగాండిపోయాడు.

ప్రతాప్ తన గర్వాన్ని కొంచెం వెనక్కి తగ్గుతూ, తడబడుతూ అన్నాడు:
 
ప్రతాప్: “అదేం లేదు లేరా... అది కారు ఇవ్వడం గురించి కాదు, నేను ఊరికే అలా అడిగాను అంతే.
 
కాకపోతే... ఆమె (జాన్వి) ఈ విషయం గురించి నాతో ముందుగా ఎలాంటి మాట చెప్పలేదు కదా, అందుకే కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాను.” ?‍♂️
 
అతని మాటలను ఆరుష్ లెక్కచేయకుండా, తన తల్లిని ఎక్కడికైనా సరే రాచరికంలా చూసుకుంటానని మరోసారి నిరూపించుకున్నాడు! ?❤️
 
ప్రతాప్ ముందు నిలబడి ఆరుష్ ఎంతో గంభీరంగా, అదే సమయంలో చాలా పట్టుదలగా మాట్లాడటం కొనసాగించాడు.
 
ఆరుష్: "నాన్న... అమ్మ నీకు చెప్పినా చెప్పకపోయినా పర్వాలేదు. నేను నిన్ను ఏ విషయంలోనూ ఇంకా మీ వాళ్ళ అమ్మని బాధపెట్టాలనుకోవడం లేదు. కానీ...
 
ప్రతిసారీ అమ్మ కన్నీళ్లు కారుస్తుంటే, ఆమె పడే వేదన చూస్తుంటే, నేను కొడుకుగా తనని కాపాడలేకపోతున్నాను అన్న అసహనం నన్ను కుంగదీస్తోంది." ??
 
ప్రతాప్ ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దంగాండిపోయాడు. కొడుకు మాటల్లోని నిజాయితీని, ఆవేదనను చూసి ఆయన గర్వం కొద్దిగా వెనక్కి తగ్గింది.
 
ప్రతాప్: (నిట్టూర్పు విడిచి, మౌనంగా) "సరే... కారు తాళాలు తీసుకో." ??
 
(ఇక్కడ మీ అందరికీ ఒక సందేహం రావచ్చు—ప్రతాప్ వీరికి ఇలాంటి ఇబ్బందులు సృష్టించినప్పటికీ, ఆరుష్ ఆయనతో అంత తేలికగా, సాధారణంగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నాడు అని?!
 
ఏదేమైనా, ఆయన ఒక తండ్రి కదా! ఆరుష్ చిన్నప్పటి నుండి ఏది అడిగినా కాదనకుండా అన్నీ కొనిపెట్టాడు, మంచి జీవితాన్ని, అత్యుత్తమ చదువులను ఇచ్చాడు—వాడికి ఏ లోటూ రానీయకుండా చూసుకున్నాడు.
 
బహుశా అందుకేనేమో ఆరుష్ ప్రతాప్‌పై అంతగా తిరగబడలేదు లేదా పెద్దగా కోపగించుకోలేదు. ఆ ఇంట్లో అందరూ బాగా చదువుకున్నవారే, కాబట్టి దానికి తగ్గట్టుగానే ప్రవర్తిస్తారు.

[Sunnysunnysunny]

అవును నేను , అన్నీ నిజమే... కానీ ఆరుష్‌కు కోపం వచ్చింది ఒక్క విషయంలో! అదేంటంటే... తన తల్లి పడుతున్న ఆ కన్నీళ్లు , ఆ అంతులేని మానసిక క్షోభే ఆరుష్‌లోని కోపానికి కారణం!) ?️
 
ఆ తర్వాత గొడవ ఆరుష్ నేరుగా పడకగదిలోకి వచ్చాడు. నేను ఇప్పటికే ఒక పుస్తకం పట్టుకుని మంచం మీద కూర్చున్నాను. ?
 
అతను నా దగ్గరకు వచ్చి నా పక్కనే మంచంపై కూర్చున్నాడు.
 


ఆరుష్: ( చాలా మెల్లగా , ఆప్యాయంగా) "అమ్మా , నేను నాన్నతో మాట్లాడి ఆయన కారు కూడా తీసుకున్నా ను. రేపు మనం ఆ కారులోనే ఎంచక్కా వెళ్దాం." ?✨
 
అది వినగానే నేను నా చేతిలోని పుస్తకాన్ని టేబుల్ మీద మూసిపెట్టి , అతని వైపు సూటిగా చూశాను. ?
 
నేను: " ఆయన కారు ఎందుకు అడిగావు అసలు ?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా... నువ్వు బైక్‌పై అంత సుదూర ప్రయాణం అస్సలు చేయలేవు. నీ ఆరోగ్యం , నీ స్వభావం నీకు తెలుసు కదా ?" ?
 
నేను: ( కొంచెం మొండిగా) "నాకు దాని గురించి ఏమీ తెలియదు. నేను మాత్రం ఆ కారులో అస్సలు రాను. నువ్వు వెళ్లాలనుకుంటే నీ ఇష్టం , నువ్వు వెళ్ళాలనుకుంటే." ?
 
ఆరుష్: ( బాధగా) "కానీ అమ్మా..."
 
నేను: ( అతని మాటను మధ్యలోనే గట్టిగా ఆపేస్తూ , వెంటనే దుప్పటి కప్పుకుని పడుకుంటూ) "గుడ్ నైట్."
 
ఆరుష్: " సరే... నాన్న దగ్గర కారు వద్దు అనుకుంటే , నేను ఇప్పుడే మన కోసం ఒక క్యాబ్ బుక్ చేయాలా ?"
 
నేను: ( దుప్పటిలో నుండే గట్టిగా) "వద్దు." ( నువ్వు వెళ్ళు , నేను ఇప్పుడు రాను!) ?‍♀️
 
ఆరుష్: ( నవ్వి , విసుగ్గా) "ఓహో అమ్మా... ఇప్పుడు చెప్పు , మనం ఏం చేయాలి ? నాతో ఎలా వస్తావు మరి ?"
 
నేను: ( ఒక్కసారిగా పైకి లేచి కూర్చుంటూ , పట్టుదలగా) "బైక్‌పైనే!" ?️
 
ఆరుష్: ( నిట్టూర్చుతూ) "సరే... అలాగే , మనం బైక్‌పైనే వెళ్దాం , సరేనా! ఇక ఆగు , నాతో అసలు మాట్లాడకు."
 
నేను: " హ్మ్." ?
 
రాత్రి పడుకున్నాక , ఆరుష్ నన్ను తన చేతుల్లోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు. అతని కౌగిలిలోని ఆ వెచ్చదనంలో నా కోపమంతా ఇట్టే కరిగిపోయింది. ?
 
ఉదయాన్నే నేను నిద్రలేచి ప్రయాణానికి సిద్ధమవ్వడం మొదలుపెట్టాను. ఇంట్లో అందరూ సమానులు సర్దుతున్నారు. కానీ ఆరుష్ మాత్రం ఇంకా హాయిగా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు. ?
 
ప్రతాప్ అప్పటికే తన పని మీద బ్యాంకుకు వెళ్ళాడు (ఆరుష్ తనకు కారు పోయాడు అని చెప్పిన సంగతి తెలిసిందే).
 
సామాను సర్దడం అంతా పూర్తయిన తర్వాత , నేను ఆరుష్‌ను నిద్రలేపడానికి వాడి గదికి వెళ్ళాను.
 
నేను: " లేవరా బాబు , ఇంకా ఎంతసేపు నిద్రపోతావు ?" అని అతన్ని లేపి , త్వరగా వెళ్ళి తలస్నానం చేసి స్నానం చేయమని బాత్రూమ్‌లోకి పంపాను. ?
 
అతను స్నానం చేయడానికి వెళ్లిన తర్వాత , నేను కిచెన్‌లోకి మా ఇద్దరి కోసం కాఫీ పెట్టడం మొదలుపెట్టాను. ☕ కాఫీ కలుపుతూ నాలో నేను ఇలా అనుకున్నాను:
 
" ఈ అబ్బాయి సిద్ధమవ్వడానికి ఈరోజు ఎందుకంత సమయం తీసుకుంటున్నాడు ? అసలు లోపల ఏం చేస్తున్నాడు ? నేను వెళ్లి చూడాలి." ?
 
అనుకుంటూ నేను కాఫీ కప్పు పట్టుకుని తిరిగి ఆరుష్ గది వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. గది తలుపు కొద్దిగా తెరిచి ఉంది.
 
నేను: " ఆరుష్... ఆరుష్ ఎక్కడున్నావు ? సిద్ధమయ్యావా లేదా ? ఏంటిది ఇంకా రెడీ కాలేదు ?"
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... ఆరుష్ తలుపు వెనుక నుండి ఒక్కసారిగా మెరుపులా బయటకు వచ్చి నన్ను వెనక నుండి గట్టిగా భయపెట్టాడు! భూ........ ??
 
నేను: " ఆఆఆఆ... ఆరుష్!" ?
 


భయంతో నేను ఉలిక్కిపడి వెనక్కి పడిపోబోతుండగా... అతను మెరుపు వేగంతో తన చేతులతో నా నడుమును గట్టిగా పట్టుకుని తన వైపు లాక్కున్నాడు! ??
 
నేను కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని , తేరుకుని కళ్ళు తెరిచి చూశాను... అక్కడ ఆరుష్ చొక్కా ( షర్ట్) వేసుకోలేదు! అతను కేవలం వేసుకున్న ప్యాంటుతో మాత్రమే ఉన్నాడు , పైభాగం పూర్తిగా నగ్నంగా ఉంది!
 
? నా శరీరం మొత్తం అతని కండలు తిరిగిన విశాలమైన ఛాతీకి తాకుతూ ఉంది , నేను పూర్తిగా అతని చేతుల్లో బందీ అయ్యాను. ?
 
నేను సిగ్గుతో వెంటనే కళ్ళు మూసుకున్నాను. ముఖం మొత్తం ఎర్రబారిపోయింది. ?
 


నేను: ( తడబడుతూ) "ఆరుష్... డ్రెస్ ఎందుకు వేసుకోలేదు ? ఇలా ఉన్నావెందుకు ?!"
 
ఆరుష్: ( కళ్ళలోకి చూస్తూ , చిరునవ్వుతో) "నువ్వు వచ్చేసరికి ఇప్పుడే వేసుకోబోతున్నాను అమ్మ..." ?
 
నేను: ( సిగ్గును అణచుకుంటూ) "ఛీ... ముందు నన్ను వదిలేసి వెళ్లి నీ చొక్కా వేసుకో బాబూ." ?
 
అతను మాత్రం నన్ను వదలకపోగా , నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా తదేకంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. నా కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి , కానీ అతని చూపుల వేడి నాకు స్పష్టంగా తాకుతోంది. ?
 
అతను తన చేతిని నా నగ్న నడుముపై (బట్టల మధ్యలో ఉన్న సన్నని నడుము భాగంపై) వేసి మరింత గట్టిగా తనవైపు నొక్కుకున్నాడు.

 

ఆ క్షణం... నా శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవాహం మెరుపు వేగంతో ప్రవహించడం మొదలైంది! ⚡✨
 
నేను: ( ఒక చిన్న కేక పెడుతూ) "ఆహ్ ఆరుష్... కొంచెం నొప్పిగా ఉంది , వదులు..." ?
 
ఆరుష్: ( చెవిలో మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ) "అమ్మా... నీకు నిజంగా నా ముందు ఇలా సిగ్గుగా అనిపిస్తోందా ?" ?
 
నేను: ( గొంతు పెగల్చుకోలేక) "అమ్మ్... నాకు... నాకు తెలియదు..." ??
 
ఆరుష్ నన్ను మరింతగా తన చేతుల్లోకి గట్టిగా లాక్కుని ఒక గట్టి కౌగిలిలో బంధించాడు—అది కేవలం కౌగిలి కాదు , మా గుండెలు రెండూ ఒకే తాళానికి స్పందించేలా అత్యంత గాఢమైన కౌగిలి! ?
 


ఈరోజు , జీవితంలో మొదటిసారిగా... నేను ఎలాంటి పై వస్త్రం లేని నగ్నంగా ఉన్న ఆరుష్‌ను నా ఒంటికి హత్తుకుని నిద్రలేచి అలా నిలబడ్డాను.
 
నా నడుము , నా పొట్ట భాగం అతని వేడెక్కిన నగ్న శరీరానికి గట్టిగా నొక్కుకుపోయాయి. ?
 
అతని శరీర సౌందర్యపు వేడి , అతని స్పర్శ తలపులు నన్ను పూర్తిగా పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి! ?
 
నా చేతులు కూడా నా ప్రమేయం లేకుండానే దానంతట అదే కదిలి , అతని మృదువైన నగ్న వీపు మీదకు పాకడం మొదలైంది. ?✨


నేను: ( ఉద్వేగంగా , గొంతు వణుకుతుంటే) "బేబీ... నాతో ఎందుకు ఇలాంటి ఆటలు ఆడుతున్నావు ? నాకు నిజంగా చాలా భయమేసింది..." ?
 
ఆరుష్: ( నవ్వుతూ) "ముందు నాకు ఒక్క మాట చెప్పు...నేనంటే నీకు ఎందుకు అంత సిగ్గుగా ఉంది అమ్మ ?"
 
నేను: " నాకు... నిజంగా తెలియదు బేబీ..." ?
 


ఆరుష్: " సరే..." ?
 
నేను: " మ్..." ?
 
కొన్ని నిమిషాల ఆ మత్తు క్షణాల తర్వాత , నేను తేరుకుని...
 
నేను: " సరేలే... ఇక ఇప్పుడు నన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి , నువ్వు త్వరగా వెళ్లి నీ డ్రెస్ రెడీ అవ్వు. మనం ఇప్పుడే బయలుదేరాలి." ?‍♀️✨
 
ఆరుష్: " సరే అమ్మా... నువ్వు ఒక పని చేయి , ఆ తెల్లటి డ్రెస్ ఉంది కదా , అదే వేసుకో." ?
 
నేను: " సరే , కానీ అదే వేసుకోవాలని రూల్ ఏంటి ? అదే ఎందుకు ?"
 
ఆరుష్: " ఎందుకంటే... నేను నిన్ను ఆ డ్రెస్‌లో చూడాలని కోరుకుంటున్నాను , అది నాకెంతో ఇష్టం!" ?
 
నేను: " సరే బేబీ... మ్. ఇప్పుడు నువ్వు అస్సలు టైం వేస్ట్ చేయకుండా త్వరగా రెడీ అవ్వు. నీ సామాను అంతా నేనే ఎప్పుడో సర్దేశాను.
 
అన్నీ ఒకసారి సరిచూసుకో , ఇంకా ఏమైనా మిగిలి ఉంటే ఇప్పుడే బ్యాగ్‌లో సర్దేసుకో." ?
 
ఆ తర్వాత నేను అక్కడి నుండి హడావిడిగా బయలుదేరి ఇంటి పనులన్నీ పూర్తి చేసుకున్నాను.
 
ఆరుష్‌కు వేడి వేడి కాఫీ అందించి , నేను కూడా ఆరుష్ ఇష్టపడిన ఆ తెల్లటి డ్రెస్ వేసుకుని ఎంతో అందంగా తయారయ్యాను. ✨
 
అన్నీ సిద్ధమయ్యాక , ఆరుష్ తండ్రి ప్రతాప్‌కు మేము ఊరికి బయలుదేరుతున్నాము అని ఫోన్ ద్వారా ఒక మెసేజ్ పంపాడు. ?
 
ఇక ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా... మా బైక్‌లపై , నానమ్మ ఊరికి మా అద్భుతమైన ప్రయాణాన్ని సంతోషంగా ప్రారంభించాము! ?️?️

[Sunnysunnysunny]

మరొక 2 ఈ కధ యొక్క మెయిన్ అప్డేట్స్  నైట్ పోస్ట్ చేస్తాను. కచ్చితంగా అందరికీ నచ్చుతుంది అని అనుకుంటున్నా, ఎందుకంటే జాన్వి గారి జీవితంలో వారి మొదటి నిర్ణయం మరియు అంగీకారం, ఇంకా ఒక మధురమైన ఘట్టానికి నాంది పలికిన అప్డేట్స్ ఉండబోతున్నాయి

[Sunnysunnysunny]

ఇక ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా... మా బైక్‌లపై, నానమ్మ ఊరికి మా అద్భుతమైన ప్రయాణాన్ని సంతోషంగా ప్రారంభించాము! ?️?️
 
నా తల్లి—సావిత్రి దేవి. ?‍? ఆమె పైకి ఎంత సౌమ్యంగా, ప్రశాంతంగా కనిపిస్తారో, లోపల మాత్రం ఇనుములా అంతటి దృఢమైన మనస్తత్వం ఆమెది.
 
ఆమె కళ్ళలో ఎప్పుడూ ఒక ప్రత్యేకమైన మెరుపు ఉంటుంది, అది ఏ సాధారణ ఉపాధ్యాయుడిలోనూ అంత సులువుగా కనిపించదు.
 
నిజానికి ఆమె ఒక పాఠశాల ఉపాధ్యాయురాలు! గత 35 సంవత్సరాలుగా చదువుకుంటూనే ఉన్నారు, ఇప్పటికీ ఎంతో ఇష్టంగా చదువుతూనే ఉంటారు.
 
ఆమె ఎప్పుడూ ఒకటే అంటుంటారు –

"పిల్లలు లేని ఇల్లు ఎంత పెద్దదైనా సరే, అది నిశ్శబ్దంగా శ్మశానంలా అనిపిస్తుంది." ?✨
 
మా అమ్మ మనిషిగా చాలా సంస్కారవంతురాలు. ఉదయం సరిగ్గా 5 గంటలకు లేవడం, పూజ చేయడం, ఆపై యోగా చేయడం—ఇది ఆమె నిత్య దినచర్య. ఆమె పెద్దగా ఎక్కడికీ బయటకు వెళ్లరు,
 
కానీ ఆమె నివసించే ఆ చిన్న ఇంటిని చూడగానే ఎవరికైనా సరే ఒక అంతులేని ప్రశాంతత కలుగుతుంది. అది చిన్నదే అయినా, ఎంతో మనోహరంగా ఉంటుంది.
 
ఇంటి ముందు తోటలో ఆమె స్వయంగా చేతితో నాటిన రంగురంగుల పువ్వులు, వంటగదిలో ఆమె ప్రత్యేకమైన చేతి రుచితో చేసిన పచ్చళ్ళు... ఆ ఇళ్లలోని ప్రతి మూలలోనూ ఆమె జ్ఞాపకాలే నిండి ఉంటాయి.
 
ఇప్పుడు మేము బైక్‌పై ప్రయాణిస్తూ నానమ్మ ఇంటికి వెళ్తున్నాము. ?️ చల్లని గాలికి నా జుట్టు చెదిరిపోతోంది, ముఖంపై పడుతోంది, కానీ దాన్ని సర్దుకోవాలని కూడా నాకు అనిపించడం లేదు.
 


ఎందుకంటే ఈ రోజు ఒక అత్యంత ప్రత్యేకమైన రోజు! గత కొన్ని వారాలుగా మా జీవితాలను అలుముకున్న గాఢమైన చీకటిలోకి, ఒక చిన్న ఆశాజ్యోతి వెలుగులా ఈ ప్రయాణం కనిపిస్తోంది. ✨
 
నేను బైక్ పక్క అద్దంలో ఆరుష్ ముఖాన్ని పదే పదే గమనిస్తూ ఉన్నాను. అతని ముఖం చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది, ఎలాంటి ఆందోళన ఛాయలు లేనట్లుగా ఎంతో నిబ్బరంగా ఉన్నాడు.
 
అది చూసి నాలో తెలియని ధైర్యం వచ్చి, నేను నా చేతిని ముందుకు చాపి అతని పొట్ట మీద ఆనించి, వెనుక నుండి గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?
 
ఆరుష్ నా చేతిని ఎంతో సున్నితంగా తన చేతితో నొక్కి, వెచ్చని స్పర్శనిచ్చాడు. నేను అతని వైపు చూడగానే, అతని కళ్ళలో ఆ ప్రత్యేకమైన మెరుపు కనిపించింది—
 
ఆ గాఢమైన ప్రేమ, అపారమైన ఆప్యాయత, మరియు అంతులేని లోతు! ఆ క్షణంలో నాకు మాటలు రాక, ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాను... కేవలం మనసారా నారా నవ్వి ఊరుకున్నాను. ?
 
ఆరుష్: (మెల్లగా అడుగుతూ) “అమ్మా... ఏం ఆలోచిస్తున్నావు అంతగా?” ?
 
నేను: “అంతే బాబూ... మనసులో ఏదోలా ఉంది, మన అమ్మ ఇల్లు అలా గుర్తుకొస్తోంది అంతే.” ?
 
ఆరుష్: “నాకు కూడా అలాగే అనిపిస్తోంది అమ్మా. నానీ అంటే నాకు చాలా చాలా ప్రాణం, ఎంతో ఇష్టం. ఇక ఆమె చేతి వంట గురించైతే చెప్పనే అక్కర్లేదు... వావ్, సూపర్ ఉంటుంది!” ??
 
నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ) “నీకు ఎప్పుడూ తిండి పిచ్చే కదా బాబు.” ?
 
ఆరుష్: (ప్రేమగా చూస్తూ) “లేదు అమ్మా... నాకు తిండి పిచ్చి కాదు, నీ పిచ్చి!” ??
 
నేను అతని మాటలకు సిగ్గుపడుతూ అతని వైపు చూసి చిరునవ్వు నమ్మాను.
 
దారి పొడవునా పచ్చని పొలాలు, చిన్న చిన్న కొండలు, సుందరమైన గ్రామాలు ఒక్కొక్కటిగా వెనక్కి కనుమరుగవుతూ ఆ ప్రయాణం సాగిపోతోంది. ?⛰️
 
దారిలో వెళ్తుంటే నా మనసులో అనేక ఆలోచనలు సుడిగుండలా తిరుగుతున్నాయి. జీవితం ఎంత త్వరగా, ఎంతలా మారిపోతుంది అనిపించింది!
 
కొన్నేళ్ల క్రితం నేను కేవలం ఒక సాధారణ గృహిణిని మాత్రమే. నాకు ప్రతాప్, ఇల్లు, సంసారం అన్నీ ఉండేవి.
 
కానీ ఈ రోజు...? ఈ రోజు పరిస్థితి పూర్తిగా వేరు. నేను నా కన్నకొడుకుతో కలిసి మా అమ్మ ఇంటికి వెళ్తున్నాను. ఈ ప్రయాణంలో నా మనసుకు వింతైన, కొత్త రకమైన భావాలు కలుగుతున్నాయి.
 
ఒక తల్లికి తన కొడుకు మీద కలగకూడదన్న లోతైన భావోద్వేగాలు ఇవి. కానీ వాటన్నింటినీ కాదంటూ అవి నిజంగానే నాలో కలుగుతున్నాయి!
 
నేను నన్ను ప్రశ్నించుకున్నాను—ఇది నిజమేనా? ఒక తల్లి తన కొడుకుని ఇలాంటి కోణంలో చూడగలదా? ఇది కేవలం ప్రేమా లేక అంతకంటే ఎప్పటికీ తెగని లోతైన బంధమా? నాకు ఏమాత్రం అర్థం కావడం లేదు. ?
 
కాని ఒకే ఒక సత్యం మాత్రం నా గుండె స్పందనకు తెలుసు—నేను ఆరుష్ లేకుండా క్షణం కూడా బతకలేను, అలాగే అతను కూడా నేను లేకుండా జీవించలేడు.
 
మా మధ్య ఉన్న ఈ బంధం సామాన్యం కాదు; ఇది లోతైనది, స్వచ్ఛమైనది, నిజమైనది, అందరికంటే భిన్నమైనది మరియు ఎంతో ప్రత్యేకమైనది! ❤️‍?
 
ఆరుష్: (నా కంగారును పసిగట్టి) “అమ్మా... నువ్వు ఏదో చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌గా ఉన్నట్టున్నావు ఏంటి?”
 
నేను: “లేదు బేబీ... నేనేం కంగారు పడటం లేదు, అలా ఊరికే ఆలోచిస్తున్నాను అంతే.”
 
ఆరుష్: “మరి ఏం ఆలోచిస్తున్నావు?”
 
నేను: “జీవితం ఎంతలా మారిపోతుందో అని... కొన్నేళ్ల క్రితం మన జీవితం ఎంత ప్రశాంతంగా, వేరుగా ఉండేది!” ?
 
ఆరుష్: “మరి ఇప్పుడు?”
 
నేను: “ఇప్పుడు... ఇప్పుడు అసలు ఏది సరైనదో, ఏది తప్పో నాకే ఏమీ తెలియడం లేదు బాబు...” ?
 
ఆరుష్: (చాలా పరిణతితో, హృదయానికి హత్తుకునేలా) “అమ్మా... ఏది సరైనదనిపిస్తే అదే సరైనది! ఇతరుల సమాజ ప్రమాణాల ప్రకారం ఎప్పుడూ జీవించకు, నీ స్వంత మనసు చెప్పే ప్రమాణాల ప్రకారం జీవించు.” ✨
 
అతని ఆ మాట వినేసరికి నేను నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాను. అతని మాటల్లో ఏదో అంతులేని సత్యం, ఒక గొప్ప లోతు, నాపై ఉన్న అపారమైన ప్రేమ కనిపించాయి.
 
అతను నాతో మాట్లాడుతున్నట్లు లేదు, నేరుగా నా హృదయంతోనే మాట్లాడుతున్నట్లు అనిపించింది. ?
 
నేను మనసులో తీవ్రంగా ఆశ్చర్యపోయాను—నేను నిజంగానే నా సొంత ప్రమాణాల ప్రకారం జీవించగలనా? నాకు ఏది సరైనదనిపిస్తే అది చేయగలనా?
 
ఆరుష్‌తో ఉండటం, అతనికి ప్రతి విషయంలోనూ అండగా నిలవడం, అతన్ని నా ప్రాణంగా ప్రేమించడం—అది తప్పా?!
 
నేను మరేదీ ఆలోచించకుండా నా బరువుగా ఉన్న తలను ఆరుష్ భుజంపై మెల్లగా ఆనించాను. ? నాకు అతని శరీరం నుండి వచ్చే ఆ పరిమళం స్పష్టంగా తాకుతోంది—
 
అది నన్ను అన్ని బాధల నుండి సేదతీర్చే అదే మధురమైన సువాసన! అతని శ్వాస యొక్క మృదువైన శబ్దం, అతని దేహం ఇచ్చే వెచ్చదనం, అతని చేతి స్పర్శ—అన్నీ నాకు ఈ ప్రపంచంలో అత్యంత పరిపూర్ణంగా అనిపించాయి. ?
 
ఈ బంధం లోకపు కంటికి ఏ విధంగా కనిపిస్తుందో నాకు తెలుసు, కానీ హృదయ సంబంధమైన విషయాలు ఎప్పటికీ ఎవరికీ పూర్తిగా అర్థం కావు. హృదయం ఎప్పుడూ తన దారిని తానే సొంతంగా వెతుక్కుంటుంది!?
 
ఎట్టకేలకు ప్రయాణం ముగిసి మేము నానమ్మ ఇంటి గుమ్మానికి చేరుకున్నాము.
 
ఆరుష్: “అమ్మా… నువ్వు ఎట్టకేలకు నానమ్మ ఇంటికి వచ్చావు.” ?
 
ఆరుష్ ఎంతో ఆనందంగా నవ్వి, తన బైక్ వస్తువులు తీసుకుని నా చేయి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: “రా అమ్మా… నానీ ఎప్పటి నుంచో మనకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది.”
 
మేము ఇంటి బయట చిన్నగా నిలబడి ఉన్నాము. నాకు ఆగలేక బయటి నుంచే గట్టిగా మా అమ్మను పిలవడం మొదలుపెట్టాను. ?️
 
నేను: “అమ్మా… అమ్మా! ఎక్కడున్నావు ఓసారి బయటికి రా!”
 
నా గొంతు వినగానే మా అమ్మ గదిలో నుండి పరుగున బయటకు వచ్చింది. ఆమెను అలా చూడగానే నా మనసు సంతోషంతో పొంగిపోయి కన్నీళ్లు నిండాయి.
 
నేను వెంటనే పరుగెత్తుకెళ్లి ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?
 
నేను: “అమ్మా… నిన్ను చూసి చాలా కాలం అయింది!”
 
అమ్మ: (నన్ను ఎంతో ఆప్యాయంగా హత్తుకుంటూ, కంగారుగా) “జాన్వి... నువ్వు ఏంటి ఇంతగా సన్నబడిపోయావు తల్లి?! నిన్ను అసలు చూస్తుంటే మొన్నటి నుంచే మర్చిపోయినట్లు నీరసంగా ఉన్నావు.
 
నువ్వు అసలు సరిగ్గా అన్నం తింటున్నావా లేదా?” ?
 
నేను: “అమ్మా… నువ్వు కూడా ఎప్పుడూ ఇదే మాట అంటావు.”
 
అమ్మ: (పక్కనే ఉన్న ఆరుష్‌ను చూసి మురిసిపోతూ) “అరే... ఇతనేనా నా హీరో… మన ఆరుష్!” ✨
 
ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఎంతో సంస్కారంగా నేరుగా అమ్మ పాదాలకు నమస్కరించాడు. ? ఆ అబ్బాయి చూపిన ఆ గౌరవం, ఆ హుందాతనం చూసి అమ్మ కళ్లలో ఆనంద బాష్పాలు తిరిగాయి.

అమ్మ: (ఆరుష్‌ను లేవనెత్తుతూ) “లే నాయనా… లే నువ్వు ఎప్పుడు ఇంత పెద్దవాడివి అయిపోయావురా?!
 
నేను చివరిసారి నిన్ను చూసినప్పుడు నువ్వు చిన్నగా ఉండేవాడివి… ఇప్పుడు చూస్తే నీ ఎదుట నిలబడాలంటే నేను పైకి తల ఎత్తి చూడాల్సి వస్తోంది!” ?❤️
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) “నానీ... మీరు మాత్రం అచ్చం అలాగే ఏ మాత్రం మారకుండా యంగ్‌గా ఉన్నారు! నాకు మీరు ఇన్ని రోజులు చాలా గుర్తొచ్చారు.”
 
నానీ: “అన్నీ దొంగ మాటలు , సరే రా… ముందు లోపలికి నడువు. మనం మాట్లాడుకోవాల్సింది చాలా ఉంది.”
 
అమ్మ ఇల్లు చిన్నదే అయినప్పటికీ, ఎంతో శుభ్రంగా, చాలా అందంగా ఉండేది. ఆ ఇంట రెండు చిన్న గదులు, ఒక వంటగది, ఒక హాలు, వెనుక వైపు చిన్న గార్డెన్ ఉన్నాయి.
 
గార్డెన్ లో ఒక పాత ఉయ్యాల ఊగుతోంది, అది చూడగానే నాకు నా చిన్ననాటి మధుర జ్ఞాపమాలన్నీ ఒక్కసారిగా గుర్తుకువచ్చాయి. ??
 
అమ్మ మమ్మల్ని ఎంతో ఆప్యాయంగా ఇంటిలోకి ఆహ్వానించింది. 

ఆమె మా ఇద్దరికీ ప్రేమగా స్నానంకి వేడి నీళ్ళు పెట్టి తరువాత, కడుపునిండా రుచికరమైన భోజనం పెట్టి, ఆ తర్వాత మమ్మల్ని పక్కన కూర్చోబెట్టుకుని కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.



అమ్మ: (రహస్యంగా ఆరుష్‌వైపు చూస్తూ) “నాన్న ఆరుష్... మీ అమ్మ మొన్నటి నుండి చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌లో ఉందిరా...
 
అది నా మొహానికి స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నువ్వు కొంచెం మీ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకో బాబూ.” ?‍⚕️?
 
ఆరుష్: (చాలా నమ్మకంగా) “నానీ... నేను ఎప్పుడూ అమ్మ వెంటే ఉన్నానుగా! మీరు ఏమాత్రం కంగారు పడకండి.” ?
 
అమ్మ: “నాకు తెలుసు బాబూ నీ గురించి... అందుకే నేను ఇప్పుడు ఏ మాత్రం కంగారు పడటం లేదు.
 
ఎందుకంటే నిన్ను ఇలా చూస్తుంటే... నా కూతురు ఎంతో క్షేమంగా, సురక్షితంగా ఉందని నాకు మనసారా అనిపిస్తోంది.” ✨
 
అమ్మ ఆ మాట అనగానే నేను ఏమీ మాట్లాడలేక అలా నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాను. అమ్మకు అన్నీ తెలుసు—లోకంలోని ప్రతీ తల్లికి తన బిడ్డల మనసులు ఎప్పుడూ తెలిసినట్లే,
 
మా అమ్మ కూడా అన్నీ గ్రహించింది! ఆమె నన్ను వేరే ఏ ప్రశ్నలూ అడగలేదు, కేవలం నా పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుంది. ?
 
కొద్దిసేపటికి అమ్మ నన్ను పిలిచి వంటగదిలోకి తీసుకువెళ్ళింది. నేను ఆమె వెంటే నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. ఆమె స్టవ్ వెలిగించి మా ఇద్దరి కోసం వేడి వేడిగా టీ తయారు చేస్తోంది. ?
 
అమ్మ: (టీ కలుపుతూ, సూటిగా నా కళ్లలోకి చూస్తూ) “జాన్వి... నీ కళ్ళు అన్నీ బహిరంగంగా నిజాలు చెబుతున్నాయి తల్లి.”
 
నేను: (తడబడుతూ) “ఏమిటి అమ్మా... ఏం కనిపిస్తున్నాయి నీకు?” ?
 
అమ్మ: “నువ్వు లోపల ఏదో తెగ కంగారు పడుతున్నావు కదా? అసలు ఈ ఆందోళన అంతా కేవలం ఆ ప్రతాప్ గురించేనా లేక... ఇంకేమైనా ఉందా మనసులో?” ?
 
నేను ఉలిక్కిపడి, తల దించుకుంటూ...
 
నేను: “అమ్మా… నేను అదంతా ఏమీ లేదు, ఊరికే అలా అనేశానులే.” ?
 
అమ్మ: (ప్రేమగా తల నిమురుతూ) “పర్వాలేదు తల్లి, దాచాలని చూస్కుంటే దాచలేవు. నేను నిన్ను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలను. నీ మనసుకు ఏది సంతోషాన్ని ఇస్తుందో, ఏది నచ్చుతుందో అదే చేయి.
 
ఈ జీవితం ఒక్కసారే వస్తుంది జాన్వి... దయచేసి ఎవరికోసం భయపడకుండా, సంతోషంగా ఉండటం నేర్చుకో.” ✨?
 
అమ్మ చెప్పిన ఆ అమూల్యమైన మాటలు విని నేను మాటలేకుండా మౌనంగా ఉండిపోయాను. ఆమెకు నిజంగా ఏం తెలుసు?
 
నా కన్నకొడుకు పట్ల నా మనసులో పుడుతున్న ఈ అంతులేని భావాలు ఆమెకు తెలుసా? బహుశా... పూర్తిగా తెలియకపోవచ్చు, లేదా ఆమె మాతృహృదయానికి అన్నీ అర్థమై కూడా మౌనంగా ఉండవచ్చు!
 
కానీ ఆ సమయంలో ఆమె చెప్పిన ఆ మాటలు నా కలత చెందుతున్న మనసుకు ఎంతో కొంత గొప్ప మనశ్శాంతిని ఇచ్చాయి. ?
 
ఆ రాత్రి భోజనం అంతా ముగిశాక, మేం ముగ్గురం కలిసి సరదాగా ఇళ్ల మీద ఉన్న డాబా  మీద చల్లని గాలిలో కూర్చున్నాం. ?
 
అమ్మ తన కాలేజ్ పాత రోజులు, పిల్లల అల్లరి కథలు, నా చిన్ననాటి ముద్దుల ముచ్చట్లు, మరియు ఆరుష్ కాలేజీ విశేషాలు—ఇలా ప్రతీ ఒక్కదాని గురించి ఎంతో ఉత్సాహంగా నవ్వుకుంటూ మాట్లాడుకున్నాం. ?
 
ఆరుష్: “నానీ... మీలాంటి టీచర్ ఉంటే ప్రతి విద్యార్థి జీవితం ధన్యమైపోతుంది, మీరు చాలా గ్రేట్ టీచర్ అని నాకు ఇప్పుడే అర్థమవుతోంది.”
 
అమ్మ: “ టీచర్ పని కేవలం పుస్తకంలోని పాఠాలు బోర్డు మీద చెప్పడం మాత్రమే కాదు... చదివే పిల్లలకు వాళ్ళ మెదడుకు హత్తుకునేలా అర్థమయ్యేలా చెప్పడం!
 
మరి ఆ భావాన్ని వాళ్లకి అర్థం చేయించడమే ఒక ఉపాధ్యాయురాలికి అసలైన పెద్ద బాధ్యత.” ?✨
 
నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ) “అమ్మా... నువ్వు చిన్నప్పుడు మా విషయంలో మాత్రం ఎప్పుడూ చాలా కఠినంగా, స్ట్రిక్ట్‌గా ఉండేదానివి!”
 
అమ్మ: “అది నిజమే! నువ్వు భవిష్యత్తులో ఈ సమాజంలో ఎవరిపైనా ఆధారపడకుండా ఒక సమర్థురాలైన మహిళగా ఎదగాలని నేను అలా కఠినంగా ఉండేదాన్ని.
 
మరి ఇప్పుడే చూడు… నువ్వు కూడా నీ కొడుక్కి ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనైనా సరైన దారి చూపుతూ ఎంత చక్కగా పెంచావో!” ?
 
ఆరుష్: (నా వైపు ప్రేమగా చూస్తూ) “నానీ... మా అమ్మ నన్ను ఈ ప్రపంచంలోనే అందరికంటే ఎక్కువగా, చాలా చాలా బాగా పెంచింది.” ❤️
 
అమ్మ: “నాకు తెలుసు బాబూ… అందుకే నా మనవడు ఇంత సంస్కారంగా, చక్కటి గుణంతో ఉన్నాడు.” ?
 
రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది, సమయం అర్ధరాత్రి దాటింది. నానీ అలసిపోయి వెళ్లి ఆమె గదిలో ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది. ?
 
ఇక నేను, ఆరుష్ ఇద్దరం కలిసి అతిథి గదిలోకి వచ్చాము. ఆ గదిలో విశ్రాంతి కోసం రెండు వేర్వేరు మంచాలు ఉన్నాయి. కానీ నేను మాత్రం వాటిని పట్టించుకోకుండా నేరుగా ఆరుష్ పక్కనే వెళ్లి కూర్చున్నాను.
 
ఆరుష్ అప్పుడే తన ల్యాప్‌టాప్ ఓపెన్ చేసి ఏదో ఆఫీస్/కాలేజీ పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నాడు. ?
 
నేను నెమ్మదిగా లేచి, అద్దం ముందు నిలబడి నా ముఖానికి నైట్ క్రీమ్ రాసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
అద్దంలో నుండి ఆరుష్ నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా పక్క చూపులతో గమనిస్తూ ఉండటం నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నేను అతని వైపు చూసి ఒక చిన్న చిరునవ్వు విసిరాను. ?
 
గదిలో రెండు మంచాలు ఉన్నాయి కదా, అందుకే ఈరోజు రాత్రి నా కొడుకుని కొంచెం సరదాగా ఆటపట్టిద్దామని నాకు ఒక చిలిపి ఆలోచన వచ్చింది! ?
 
నేను హకైకగా నా కుర్చీ నుండి లేచి, కావాలనే అవతలి వైపు ఉన్న రెండో మంచం మీద వెళ్లి పడుకున్నాను.
 
అది చూసి ఆరుష్ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాడు! ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ నుండి కళ్ళు తిప్పి నన్నే వింతగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: (అమాయకంగా) “అమ్మా… నువ్వు అక్కడ ఎందుకు పడుకున్నావు? మనం అక్కడే ఆ మంచం మీద పడుకుందాం రా ఇక్కడకు.”
 
నేను: (నవ్వును అణచుకుంటూ) “నేను రాను బాబు, నేను ఇక్కడే పడుకుంటాను.”
 
ఆరుష్: “ఏంటి అమ్మా ఇది... నువ్వు అక్కడ ఒంటరిగా పడుకుంటానంటే, నేను మాత్రం ఇక్కడ ఒంటరిగా పడుకోవాలా ఏంటి?” ?
 
నేను: “అవును మరి, గదిలో రెండు మంచాలు ఉన్నాయిగా, ఎవరి మంచం మీద వాళ్ళు పడుకోవాలి.”
 
నేను నా ముఖం మరోవైపు తిప్పుకుంటూ లోలోపల గట్టిగా నవ్వుకుంటున్నాను; అతను మాత్రం ఎంత అమాయకంగా, పసివాడిలా మాట్లాడుతున్నాడో కదా! ?
 
ఆరుష్: “నువ్వు నిజంగానే నాతో పాటు ఆ మంచం మీద పడుకోవాలని అనుకోవడం లేదా అమ్మా?”
 
నేను: “అస్సలు లేదు బాబు, గుడ్ నైట్.” ?
 
అంతే! ఆరుష్ తీవ్రమైన కోపంతో, ముఖం మాడ్చుకుని తన ల్యాప్‌టాప్‌ను టబక్ మని మూసి పక్కన పెట్టేసి, గదిలోని లైట్ టకటకా ఆపేసి మంచం మీద పడుకుని ముఖం తిప్పుకున్నాడు. ?❌
 


అతను అల్లరి పిల్లాడిలా అలిగి అలా చేయడం చూసి నాకు లోలోపల నవ్వు కట్టలు తెంచుకుంది! ?
 
గదిలో కొన్ని నిమిషాలు గాఢమైన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. అంతలో హఠాత్తుగా నా మంచం దగ్గరకు ఎవరో నడుచుకుంటూ వచ్చి నిలబడినట్లు నాకు ఒక నీడలా అనిపించింది.
 
గదిలో చీకటిగా ఉన్నప్పటికీ, ఆ అడుగుల చప్పుడు బట్టి అది నా ఆరుషే అని నాకు ఇట్టే అర్థమైపోయింది!
 
అతను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే నా ఒంటిపై ఉన్న దుప్పటిని ఒక్క లాగు లాగి పక్కన పడేశాడు! ?️⚡
 
ఆ తర్వాత నన్ను ఎవ్వరికీ దొరకనట్లుగా తన బలమైన చేతులతో ఎత్తి తన ఒడిలోకి తీసుకుని, నేరుగా తన మంచం మీదకు ఎత్తుకెళ్లి పడుకోబెట్టాడు!


 
నేను హడలిపోయి, సిగ్గుతో మెల్లగా కిచకిచలాడుతూ నవ్వడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
నేను: “హేయ్... ఏంటిది ఆరుష్! నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా, నాకు అక్కడ ఆ మంచం మీద పడుకోవడం అస్సలు ఇష్టం లేదని!” ?
 
ఆరుష్: (నన్ను విడిచిపెట్టకుండా తన విశాలమైన ఛాతీకి మరింత గట్టిగా హత్తుకుంటూ) “ఎందుకు ఇష్టం ఉండదు అమ్మా?
 
ఇవన్నీ నీ నాటకాలు, ఆపు ఇక! నువ్వు నాతో కావాలనే సరదాగా ఆడుకుంటున్నావని నాకు ముందే తెలుసు.” ??
 
అతను నన్ను తన చేతుల్లో బందీలా గట్టిగా బిగించుకున్నాడు. ఆ సమయంలో అతని శరీరం నుండి వచ్చే వెచ్చని శ్వాస నా మెడ మీద మెల్లగా పడుతూ నన్ను పరవశింపజేస్తోంది.
 


అతని ఒక బలమైన కాలు నా కాళ్ళపై ఆని ఉంది. అతని  ఛాతి మీద నా చేయి ఆనించి ఉంది, నేను స్పష్టంగా అతని గుండె చప్పుడును నా అరచేతితో అనుభూతి చెందుతున్నాను—
 
అది భయంతో కాదు, గాఢమైన ప్రేమతో వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకుంటోంది! ??


నేను: (అతని చెవిలో ఎంతో మృదువుగా, భయపడుతూ) “ఆరుష్… పక్క గదిలో నానమ్మ నిద్రపోతోంది బాబు… దయచేసి ఎలాంటి శబ్దం చేయకు, ఇక్కడ నుంచి వదిలేయ్.” ?
 
ఆరుష్: “అయితే నువ్వు కూడా నోరు మూసుకుని నిశ్శబ్దంగా ఉండాలి అంతే!” ?
 
అతను తన చేతులతో నా ముఖాన్ని తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. చీకటిలో నా పెదవులపై తన పెదవులను ఆనించి గాఢమైన ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు—


 
మొదట నా పెదవులపై, ఆ తర్వాత కిందకు జారి నా సున్నితమైన మెడపై మత్తుగా ముద్దుల వర్షం కురిపించాడు. ??
 
అతను పెట్టే ప్రతి ఒక్క గాఢమైన ముద్దుతో, అతని చేతులు నెమ్మదిగా నా వీపుపై, సన్నని నడుముపై ఇటుకలా కదులుతున్నాయి.
 
నేను వేసుకున్న నైటీ పైనుండే నా శరీరం, నా చర్మం ఒక్కసారిగా వేడెక్కిపోతోంది. ?
 


నేను కూడా నా తలను ఆపుకోలేక, అతని తల వెనుక ఉన్న ఒత్తైన జుట్టులో నా చేతులు లోతుగా పోనిస్తూ, అతని పెదవుల స్పందనకు మరింత ఆత్రంగా, గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకోవడం ప్రారంభించాను. ?✨


 
ఆరుష్: (నా మెడలో ముఖం పూర్తిగా దాచుకుంటూ, ఉద్వేగంతో గట్టిగా ఊపిరి పీలుస్తూ) “అమ్మా… నువ్వెందుకు రోజురోజుకూ ఇంత అందంగా, ఒక దేవతలా కనిపిస్తున్నావు?
 
రోజంతా నిన్నే కళ్ళార్పకుండా చూస్తూ ఉన్నా... కానీ నా మనసు నన్ను ఆపుకోలేకపోతోంది, నిన్ను తాకకుండా ఉండలేకపోతున్నాను!” ??
 
నేను సిగ్గుతో పూర్తిగా నీరసించిపోయి, నా ముఖాన్ని అతని విశాలమైన ఛాతీలో లోతుగా దాచుకున్నాను.
 
? అతని వేళ్లు నా నైటీ లోపలికి కొద్దిగా జరిగి, నా వీపుపై ఉన్న సున్నితమైన చర్మంపై నిమురుతూ కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ఆ స్పర్శకు నా శ్వాస వేగం మరింత ఎక్కువై, గుండె వేగం పెరిగింది.
 
మేమిద్దరం ఆ చీకటి గదిలో చాలా సేపటి వరకు ఒకరినొకరు విడిచిపెట్టలేనంత గట్టిగా హత్తుకుని, ఒకరి శరీరపు వెచ్చదనాన్ని మరొకరు ఆస్వాదిస్తూ అలాగే అతుక్కుపోయి పడుకుని ఉన్నాము. ?✨
 
నేను: (చిన్నగా నిట్టూర్పు విడిచి, నా తలని అతని గుండెపై ఆనిస్తూ) “బేబీ… నువ్వు కేవలం నా వాడివి… ఎప్పటికీ కేవలం నా వాడివి మాత్రమే బాబు.” ?
 
ఆరుష్: (నన్ను మరింత బిగించి కౌగిలించుకుంటూ) “అమ్మా, నువ్వు పూర్తిగా నాదానివి... ఎప్పటికీ కేవలం నాదానివే, ఇంకెవరికీ దక్కవు.” ?
 
అతను నా నుదుటి మీద, ఆ తర్వాత నా కనురెప్పలపై, ఆపై నా పెదవుల మీద మరొకసారి ఎంతో గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?


 
ఒకరి చేతుల్లో మరొకరం పూర్తిగా ఒదిగిపోయి, ఒకరి శ్వాస శబ్దాన్ని, ఒకరి గుండె చప్పుడును లయబద్ధంగా వింటూ మేమిద్దరం అలాగే గాఢమైన నిద్రలోకి జారుకున్నాము. ??
 


బయట చల్లని చలి గాలి విపరీతంగా వీస్తున్నప్పటికీ, లోపల మాత్రం మా ఇద్దరి శరీరాల వెచ్చదనం ఆ గది అంతటా ఒక మధురమైన సువాసనలా వ్యాపించింది. ✨

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం ఉదయమే నిద్రలేచాము. తలస్నానం చేసి, అందరం కలిసి హాలులో కూర్చుని వేడి వేడి టీ, టిఫిన్ తీసుకున్నాము. ☕
 
ఆ తర్వాత, నేను, అమ్మ ఇద్దరం కలిసి ఇంటి పనులను చక్కబెట్టడంలో నిమగ్నమయ్యాము. 



అయితే ఆరుష్ మాత్రం ఇళ్లంతా ఏదో వెతుకుతున్నట్లుగా ఎందుకు తిరుగుతున్నాడో నాకే మొదట్లో అసలు అర్థం కాలేదు.
 
అతను అనుకోకుండా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఉన్న అమ్మ పాత అల్మారా ఓపెన్ చేసి చూడగా...
 
అందులో నా చిన్ననాటి, అలాగే నా కాలేజీ రోజుల నాటి పాత బట్టలు—కొన్ని స్టైలిష్ జీన్స్ ప్యాంట్లు, టాప్స్, కుర్తీలు మరియు ఇతర బట్టలు కనిపించాయి! ?
 
ఆరుష్ వాటన్నింటినీ ఒక్కొక్కటిగా అల్మారాలో నుండి బయటకు తీసి మంచం మీద పరిచి, ఎంతో ఆసక్తిగా, ఆశ్చర్యంగా ఒక్కో వస్త్రాన్ని జాగ్రత్తగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు. ?✨
 
అదే సమయంలో అమ్మ వంటగది నుండి గట్టిగా అరిచింది—భోజన సమయం అయిందని, వెళ్లి ఆరుష్‌ను త్వరగా పిలవమని చెప్పింది.
 
నేను ఆరుష్ కోసం వెతుకుతూ నేరుగా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళాను. అప్పుడు ఆ అబ్బాయి ఆ పాత బట్టలన్నింటినీ బయటకు తీసి మంచం మీద గుట్టగా వేయడం నా కంట పడింది!
 
అతన్ని అలా చూసి నేను ఒక్క క్షణం మైమరచిపోయి పాత జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్లిపోయాను.


నేను: “ఆరుష్... ఏం చేస్తున్నావు ఇక్కడ? నీ సామానంతా ఎందుకు ఇలా బయటకు తీసి పడేశావు? నానీ గనుక ఇవి చూసిందంటే నన్ను తిట్టిపోస్తుంది, త్వరగా సర్దేయ్.” ?
 


ఆరుష్: (ఆ పాత జీన్స్ టాప్ చేతిలో పట్టుకుని మురిసిపోతూ) “అమ్మా... నీ ఈ పాత కాలేజీ బట్టలు ఒక్కసారి చూడు ఎంత బాగున్నాయో!”
 
నేను: “హ్మ్... నాకు తెలుసులే బాబు, అవేవో నాకు గుర్తున్నాయిలే. కానీ అమ్మ ఇన్ని సంవత్సరాలైనా వాటిని ఇప్పటికీ ఎంత భద్రంగా దాచిపెట్టిందో చూడు.”
 
ఆరుష్: “వావ్ అమ్మా! నీ కాలేజీ రోజుల్లో ఈ జీన్స్ టాప్‌లో నువ్వు అసలు ఒక మోడల్ లాగా కనిపించి ఉంటావు కదూ!” ?
 
అమ్మ: (బయటి నుంచి గట్టిగా అరుస్తూ) “అరే ఆరూష్, జాన్వి... మీ ఇద్దరు వస్తున్నారా లేదా భోజనానికి, ఎందుకు అంత ఆలస్యం చేస్తున్నార్రా అక్కడ?”
 
నేను: “అవును అమ్మఇదిగో ఇప్పుడే వస్తున్నాము.” అని ఆరుష్‌తో అన్నాను.
 
నేను: “చూడు బాబూ, ఇదంతా వదిలేయ్, ముందు వచ్చి భోజనం చెయ్యి, మనం ఈ కబుర్లు అన్నీ తర్వాత మాట్లాడుకుందాం పదా.”
 
తర్వాత మేమందరం కలిసి సరదాగా భోజనం చేశాము. భోజనం చేసేటప్పుడు కూడా ఆరుష్ నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా వింతగా చూస్తున్నాడు.
 
అతను ఏదో గట్టిగా ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి, తనలో తనే మెల్లగా నవ్వుకుంటున్నాడు. ?


అమ్మ: (ఆరుష్‌ను చూసి) “ఏరా ఆరూష్, ఏమైంది నీకు? అలా ఒంటరిగా నవ్వుకుంటున్నావు?”
 
ఆరుష్: “లేదు నానీ, ఏమీ లేదులే... అయినా, నానీ ఒక చిన్న ప్రశ్న, అడగొచ్చా?”
 
అమ్మ: “అవును అడుగు బాబూ, దాంట్లో అడగడానికి ఏముంది.”
 
ఆరుష్: (టేబుల్ మీద ఉన్న నా వైపు చూస్తూ) “నానీ... మా అమ్మ పెళ్లికి ముందు కాలేజీ రోజుల్లో కూడా ఇంతే అందంగా, అచ్చం ఇప్పుడున్నట్లే ఉండేదా?” ?✨
 
నేను: (సిగ్గుపడుతూ, కన్నెర్రజేస్తూ) “ఆరుష్... నువ్వు మరీ ఎక్కువ అల్లరి చేస్తున్నావు చూడు, ఊరుకో!” ?
 
అమ్మ: (పక్కున నవ్వుతూ) “అవునురా, నిజమే! జాన్వి చిన్నప్పటి నుంచి, కాలేజీ రోజుల్లో మా ఊళ్లోనే అందరికంటే చాలా అందంగా, కళగా ఉండేది.
 
 కానీ ఇప్పుడు చూడు... నా కూతురుని చూస్తుంటే, పెళ్ళై పిల్లవాడు ఉన్నా కూడా, ముందుకంటే ఇప్పుడు మరింత అందంగా, యంగ్‌గా కనిపిస్తోంది!” ?


 
ఆరుష్: “నేను కూడా సరిగ్గా అదే అనుకున్నాను నానీ.” ✨
 
నేను: (కోపంగా ముఖం పెట్టి) “ఇక చాలు ఆపు, ఇప్పుడు నువ్వు ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా నిశ్శబ్దంగా వెళ్లి భోజనం ముగించు బాబు.” ?
 
ఆరుష్ చిరునవ్వు నవ్వుకుంటూ భోజనం ముగించి, మళ్లీ నేరుగా అమ్మ గదిలోకి వెళ్లి ఆ బట్టల దగ్గరే నిలబడ్డాడు. నేను కూడా పనులన్నీ ముగించుకుని అక్కడికి వెళ్ళాను.
 
నేను: “చెప్పు... నా పాత బట్టలన్నీ అలా ఎందుకు పక్కన పడేశావు?”
 
ఆరుష్: “పని ఏమైనా ఉందా నీకు వాటితో?”
 
నేను: “అదేంట్రా, అలా అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: “అవును... ఏదో ఒక ప్రత్యేకమైన పని ఉందిలే!”
 
అని చెప్పి అతను ఆ బట్టలను తీసుకుని తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. ?‍♂️
 
నేను హాలులో ఉన్న సామాను అంతా సర్దేసి, ఆ తర్వాత అమ్మ దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చుని మా భర్త ప్రతాప్ గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
 
ప్రతాప్ ప్రవర్తన, ఇంట్లో నన్ను వేధించే విధానం, అతనికి వేరే మహిళతో ఉన్న సంబంధం—ఇలా అమ్మకు ఇప్పటివరకు తెలియని విషయాలన్నీ ఒక్కొక్కటిగా విడమర్చి చెప్పాను.
 
అవన్నీ విన్న మా అమ్మకు ఒక్కసారిగా ఒళ్లు మండిపోయి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది! ??
 
నేను: (కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతుండగా) “అమ్మా… నాకు ప్రతాప్ చూస్తుంటే లోపల ఏదో తెలియని భయంగా ఉంది. నన్ను ఒకవేళ నిజంగానే విడాకులు  ఇస్తాడేమోనని ప్రతిక్షణం భయమేస్తోంది.” ?
 
అమ్మ: (బాధపడుతూ) “అయ్యో నా బంగారమ్లాంటి తల్లికి ఇలాంటి కష్టాలా... నాకు కూడా అదే ఇప్పుడు ఆందోళనగా ఉంది.”
 
నేను: “అమ్మా, నా వ్యక్తిగత జీవితం గురించి నాకు ఇప్పుడు అసలు చింత లేదు! ఎలాగూ నేను విడాకులు తీసుకున్న దానిలాగే, చావలేక బతుకుతున్న దానిలాగే నా జీవితాన్ని ఎలాగోలా గడుపుతున్నాను.
 
కానీ నాకు నా కొడుకు ఆరుష్ భవిష్యత్తు గురించే ప్రతిక్షణం భయంగా ఉంది, వాడి గురించే నాకు తీవ్రమైన చింతగా ఉంది.” ?
 
అమ్మ: “అవును తల్లి, నాకు బాగా తెలుసు... కానీ ఈ సమాజంలో జనాలు ఏమనుకుంటారు జాన్వి?”
 
నేను: “అమ్మా... నా జీవితం ఆల్రెడీ పూర్తిగా నాశనమైపోయింది!”
 
ఇలా చెబుతూ ఆపలేక నేను ఏడ్వడం మొదలుపెట్టాను. ? అమ్మ నా వీపు నిమురుతూ నన్ను చాలా సేపు ఓదార్చింది.
 
అమ్మతో కాసేపు అలా మాట్లాడి కాస్త తేరుకున్నాక, నేను నేరుగా ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్ళాను. అతను అప్పుడు తన ల్యాప్‌టాప్ ముందు కూర్చుని ఏదో ముఖ్యమైన పని చేసుకుంటున్నాడు.
 
నేను లోపలికి నడుచుకుంటూ వెళ్లగానే, అతను నా వైపు తేరిపార ఒక గంభీరమైన చూపు చూశాడు. ?
 
ఆరుష్: (కోపంగా గొంతు పెంచి) “అమ్మా… నువ్వు మళ్ళీ ఏడ్చావా కంట నీళ్లు పెట్టుకుని?!”
 
నేను: (తడబడుతూ) “లేదు నేనేం ఏడవలేదు.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా...!” ?
 
అతనికి ఎందుకంత విపరీతమైన కోపం వచ్చిందో నాకు క్షణం అర్థం కాలేదు.
 
ఆరుష్: “నువ్వు ఏ ఒక్క క్షణం కూడా ఏడవకూడదని నీకు ఎన్నోసార్లు చెప్పాను కదా అమ్మా? మరి నా మాట అసలు నీకు ఎందుకు అర్థం కావడం లేదు?!”
 
నేను: “బేబీ వూ… అదేం లేదులే…” అని పలకబోయి, మాట మధ్యలోనే ఆగిపోయి, అలసటతో వెళ్లి మంచం మీద పడుకున్నాను. ?️
 
నేను: “ఇప్పుడు ల్యాప్‌టాప్‌లో ఏం చేస్తున్నావు?”
 
ఆరుష్: “నాకు కొంచెం అర్జెంట్ పని ఉంది అమ్మా, నువ్వు డిస్టర్బ్ అవ్వకు.”
 
నేను: “అయితే నేను కాసేపు కళ్ళు మూసుకుని పడుకోవచ్చా మరి?”
 
ఆరుష్: “హ్మ్... పడుకో.”
 
అని చెప్పడంతో నేను కాసేపు ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని విశ్రాంతి తీసుకోవడం ప్రారంభించాను. ?
 
అలా నానమ్మ ఇంట మరో రెండు మూడు రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి—రోజూ జరిగే మామూలు విషయాలే!
 
అమ్మతో ఎక్కువ సమయం గడపడం, వంటగదిలో కబుర్లు చెప్పుకోవడం, అమ్మతో కలిసి సాయంత్రం మార్కెట్‌కు వెళ్లడం లాంటివి చేశాము.
 
ఈలోగా, అమ్మ నాకు లోకరీత్యా ఏం చేయాలో, ఏ పరిస్థితులలో ఏం చేయకూడదో అన్ని విషయాలూ చాలా చక్కగా వివరిస్తూ, ప్రతాప్ చేసిన మోసం గురించి తలచుకుని ఎంతో కోప్పడింది.
 
అంతేకాదు, అమ్మ ఆరుష్‌కు కూడా ఈ కుటుంబ బాధ్యతల గురించి చాలా స్పష్టంగా వివరించి చెప్పింది.
 
ఇప్పుడు నానమ్మ ఇంట గడపాల్సిన ఆ రెండ్రోజుల గడువు కూడా పూర్తయింది, మేము మళ్లీ మా సొంత ఇంటికి తిరిగి వెళ్లడానికి సమయం ఆసన్నమైంది! ?
 
ఈ కొన్ని రోజులు ఆరుష్‌తో కలిసి గడిపిన ప్రతీ క్షణం వల్ల నాకు అతని అలవాట్లు పూర్తిగా అలవాటు పడిపోయాయి—
 
అతని ముఖ కవళికలు, అతని శరీరం నుండి వచ్చే ఆ ప్రత్యేకమైన సువాసన, అతను మాట్లాడే మాటలు, నాపై అతను చూపించే అంతులేని ప్రేమ,
 
నా ఆరోగ్య క్షీణతకు అతను పడే అణువణువునా ఆందోళన, నాపై అతను చూపే మాతృత్వపు శ్రద్ధ, ఇంకా అప్పుడప్పుడు చిన్నపిల్లాడిలా అతను చేసే సణుగుడు కూడా నాకు ఎంతో ఇష్టంగా మారిపోయాయి. ?
 
ఆరుష్ విషయంలో నా మనసులో, ఆలోచనలలో ఏదో ఒక అద్భుతమైన మార్పు వస్తోంది, కానీ అది ఏమిటో నాకు ఇంకా పూర్తిగా అర్థం కావడం లేదు.
 
కేవలం ఒక్కటే స్పష్టంగా తెలుసు—మా ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఈ విడదీయరాని ప్రేమ రోజురోజుకూ మరింత బలపడుతూ, మరింత లోతుగా వేళ్లూనుకుంటోంది! ❤️?
 
మరుసటి ఉదయం... అమ్మ పాలు తేవడానికి బయటకు వెళ్ళింది. నేను కూడా త్వరగా నిద్రలేచి, ఇంటి పనులన్నీ చక్కబెట్టుకున్నాను. ఆ తర్వాత ఆరుష్‌ను నిద్రలేపడానికి వాడి గదికి వెళ్ళాను,
 
కానీ అతను అక్కడ లేడు. అతను బహుశా బయటకు వెళ్ళి ఉంటాడేమో అనుకుని, స్నానం చేయడానికి బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్ళాను. ?
 
గత కొన్ని రోజులుగా, నా శరీరంలో ఏదో వింత మార్పు వస్తున్నట్లు, నా హార్మోన్లు మారుతున్నట్లు నాకు స్పష్టంగా అనిపిస్తోంది.
 
ఇన్ని సంవత్సరాలుగా చల్లగా, నిశ్శబ్దంగా ఉన్న నా దేహంలో... ఇప్పుడు ఒకరకమైన కొత్త చలి మొదలైంది—ఒక తీయని జలదరింపు, అంతుచిక్కని ఒక తెలియని దాహం! ?
 
స్నానం చేసే సమయంలో కూడా, నా శరీరాన్ని నేను చాలా క్షుణ్ణంగా, ఎంతో శ్రద్ధగా శుభ్రం చేసుకున్నాను. నా ఒంటిపై ఉన్న చిన్న వెంట్రుకలను కూడా శుభ్రంగా కడుక్కున్నాను.
 
ఈరోజు నా శరీరాన్ని నేను ఎందుకంతగా రుద్దుకుంటూ, ఆరాధించుకుంటున్నానో నాకే అసలు అర్థం కాలేదు.
 
నేను కళ్ళు మూసుకున్న ప్రతిసారీ, నా కళ్ళ ముందు ఆరుష్ ముఖమే స్పష్టంగా మెదిలేది. అతని కామంతో కూడిన చూపులు, అతని నగ్న శరీరం నా కళ్ళ ముందే కదలాడుతుండేవి. ?
 
స్నానం ముగించుకుని బయటకు వచ్చాను. నా శరీరం చుట్టూ కేవలం ఒక టవల్ మాత్రమే చుట్టుకుని, లోపల బ్రా-ప్యాంటీలతో ఉన్నాను.
 
అద్దం ముందు నిలబడి, చుట్టుకున్న టవల్ తీసి మంచం మీద పెట్టాను. ఇప్పుడు నేను అద్దం ముందు కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలతో మాత్రమే ఒంటరిగా నిలబడి ఉన్నాను. ?
 
నన్ను నేను అద్దంలో చూసుకుంటూ మనసులో అనుకున్నాను—"అసలు నేను నిజంగానే ఇంత అందంగా ఉన్నానా?" ?
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... గది తలుపు ఒక్కసారిగా తెరుచుకుంది!


 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు కొంచెం కాఫీ పెట్టు——"
 
అతను అప్పటికే గదిలోకి వచ్చేశాడు. కానీ అప్పటికి జరగాల్సిన అనూహ్య ఘటన జరిగిపోయింది! నేను తేరుకునే అవకాశం కూడా నాకు దొరకలేదు.
 
అతను నన్ను ఆ స్థితిలో—కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలతో ఉన్న పచ్చి నిజంతో ప్రత్యక్షంగా చూశాడు. ?
 
అతను నన్ను పైనుంచి క్రింది వరకు కళ్ళు కూడా వాల్చకుండా తదేకంగా చూస్తూనే ఉన్నాడు. అతను మాట్లాడుతున్నప్పుడు కూడా ఆశ్చర్యంతో అతని నోరు అలానే తెరుచుకుని ఉంది.
 
నా పరిస్థితి మరింత దారుణంగా, సిగ్గుతో చచ్చిపోయేలా తయారైంది. అతను నన్ను అలా విప్పారిన కళ్ళతో చూస్తూనే ఉండటంతో, నేను భయంతో దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకుంటున్నాను. నాకు అసలు ఏమీ అర్థం కాలేదు.
 
నేను వెంటనే పక్కనే ఉన్న టవల్ తీసుకుని నన్ను నేను కప్పుకోవడానికి ఆపసోపాలు పడ్డాను. ?
 
ఆరుష్: (తడబడుతూ) “అమ్మా…”
 
నేను: (కోపంగా, సిగ్గుతో) “ఆరుష్ నువ్వు అసలు… త్వరగా ఇక్కడి నుండి బయటకు వెళ్ళు!” ?
 
అతను ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా గదిలో నుండి బయటకు పరుగెత్తాడు. ?‍♂️?
 
నేను వెంటనే గది తలుపు వేసి గడియ పెట్టాను. ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, ఒంటి వణుకుతో నాతో నేనే గదిలో గొనుక్కోవడం మొదలుపెట్టాను:
 
“అతను నిజంగా నన్ను ఆ స్థితిలో చూశాడా? అవును, చూశాడు! అసలు నేను ఎంత మూర్ఖురాలిని... తలుపు గడియ పెట్టకుండా అలా అద్దం ముందు ఎందుకు నిలబడ్డాను? ఇప్పుడు వాడు నా గురించి మనసులో ఏమనుకుంటున్నాడో... ఛీ!” ?‍♀️
 
మరి ఆ పిచ్చివాడు కనీసం తలుపు తట్టి లోపలికి రాలేకపోయాడా? అంత అత్యవసరమా?! నేను అద్దం ముందు నిలబడి నాలో నేనే అరుస్తూ పిచ్చిదానిలా మాట్లాడుకుంటున్నాను.


ఆరుష్: (బయట నుండి తలుపు తుడుతూ) “అమ్మా…”
 
నేను: “నువ్వు అక్కడే బయట ఉండు, నేను బట్టలు మార్చుకుని వస్తాను.”
 
అతను బయట ఎలాంటి సమాధానం ఇవ్వలేదు. నేను త్వరతగతిన నా బట్టలు మార్చుకుని హాలులోకి బయటకు వచ్చాను. అతను ఇంకా అక్కడికక్కడే నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉన్నాడు.
 
వాడి గుండె వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకోవడం నాకు స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. వాడి కళ్ళు ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నాయి—
 
ఒక గాఢమైన ప్రేమ, మనసులో పుట్టిన ఒక కొత్త భావన, ఏ క్షణంలోనూ ఇక దాచలేని తీవ్రమైన ఆకర్షణ! ?
 
నేను వాడి వైపు చూడలేక తల దించుకుని, వాడి దగ్గర నుండి దూరంగా నడవడం మొదలుపెట్టాను. వెళ్తూ వెళ్తూ, కేవలం వాడికి మాత్రమే వినిపించే అతి మెల్లని స్వరంతో అన్నాను:
 
"లోపలికి వచ్చే ముందు కనీసం తలుపు తట్టి రావాలని తెలియదా? ఎందుకంత తొందర నీకు?" ?
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో మా అమ్మ కూడా అక్కడికి వచ్చింది.
 
అమ్మ: “ఆరుష్, నువ్వు ఇంకా స్నానం చేయలేదు, అలా హాలులో ఎందుకు బిత్తరపోయి నిలబడి ఉన్నావురా?”
 
ఆరుష్: (తేరుకోలేక, తనలో తనే గొణుక్కోవడం మొదలుపెట్టాడు) “ అసలు నేను ఇక్కడ ఇలా ఎందుకు నిలబడి ఉన్నాను?” ?
 
అతని మనసులో కేవలం నా అద్దం ముందున్న ప్రతిబింబం మాత్రమే తిరుగుతోంది. అతను ఆ క్షణంలో మరే ఇతర ఆలోచన చేయలేకపోయాడు.
 
అమ్మ: “ఆరుష్, నిన్ను అడుగుతున్నాను కదా, అలా ఎందుకు నిలబడి ఉన్నావు?”
 
నేను: (కలుగజేసుకుంటూ) “అమ్మా, నేను ఇంకా స్నానం చేయలేదు, అందుకే ఆరుష్‌ను ఇప్పుడే వెళ్లవద్దని, నేను స్నానం చేశాక వెళ్లమని చెప్పాను. ఆ తర్వాత నువ్వు వెళ్ళవచ్చు బాబు.”
 
నేను వాడి వైపు దొంగచాటుగా చూశాను. అతను తన కళ్ళతోనే నాతో క్లుప్తంగా చాలా మాట్లాడాడు—ఒక గాఢమైన బంధం, గుండెల్లో దాగివున్న అనంతమైన ప్రేమ! ?
 
తర్వాత ఆరుష్ స్నానం చేయడానికి లోపలికి వెళ్ళాడు. నేను, మా అమ్మ కలిసి టీ, స్నాక్స్ తిని, ఆ తర్వాత ఆరుష్ కోసం ప్రత్యేకంగా కాఫీ తయారు చేశాము. మేమందరం కలిసి ఆ అల్పాహారం తీసుకున్నాము.
 
కానీ ఇప్పుడు నేను ఆరుష్ కళ్ళలోకి నేరుగా చూసే ధైర్యం చేయలేకపోయాను. నాకు లోపల విపరీతమైన సిగ్గు వేస్తోంది. నేను వాడి కన్నతల్లిని, కానీ వాడు నన్ను ఆ ఉదయం హాలులో—కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలతో చూసేశాడు! ?
 
మేము ఇద్దరం ఇంటి పనులన్నీ ముగించుకుని హాలులో కూర్చున్నాము. ఆరుష్ కూడా అక్కడే ఉన్నాడు, కానీ చాలా నిశ్శబ్దంగా, ఏదో లోకంలో ఉన్నట్లుగా ఉన్నాడు.
 
నేను అతన్ని దొంగచాటుగా గమనిస్తూ ఉన్నాను—ఓహ్, అతను ఎంతగానో గాఢంగా ఆలోచిస్తున్నాడు, సిగ్గుతో అతని బుగ్గలు కూడా ఎర్రగా మారిపోయాయి! ?
 
ఇంతలో మా అమ్మ ఫోన్ మోగింది, ఆమె లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.


అమ్మ: (ఫోన్‌లో) “సరే అలాగే ప్రమీలా, తప్పకుండా వస్తాను... నేను వాడిని కూడా తీసుకువస్తాను లే.”
 
నేను: “అమ్మా, ఎవరి ఫోన్ అది?”
 
అమ్మ: “ఓహ్, మన ప్రమీల ఆంటీ ఫోన్ చేసింది రా. నిన్ను వెంటనే వాళ్ళ ఇంటికి రమ్మని పిలిచింది, ఆమె నిన్ను స్వయంగా కలవాలనుకుంటోంది.”
 
నేను: “సరే... అయితే ఇప్పుడు నువ్వు వెళ్తావా అమ్మా?”
 
అమ్మ: “అవును, పదా ఇద్దరం కలిసి వెళ్దాం. ఏరా ఆరుష్, నువ్వు కూడా వస్తావా మాతో?”
 
అని అమ్మ అడగ్గానే, నా మనసులో నేను వెంటనే అనుకున్నాను—“అయ్యో, ఆరుష్ కూడా వస్తానంటే ఎలా?
 
ఇప్పటికే ఉదయం జరిగిన ఘటనతో నాకు చాలా ఇబ్బందిగా, సిగ్గుగా ఉంది. మేమిద్దరం కలిసి బయటకు వెళ్తే నేను అసలు మాట్లాడలేను. ఇప్పుడు నేనేం చేయాలి దేవుడా?” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే బదులిస్తూ) “వద్దు నానీ, మీరిద్దరూ వెళ్ళండి. నాకు ల్యాప్‌టాప్‌లో కొన్ని ముఖ్యమైన పనులు ఉన్నాయి, నేను ఇక్కడే ఉంటాను.”
 
అతను అలా అనడంతో నా మనసుకు ప్రశాంతత దొరికింది; అమ్మ ఎందుకు ఒప్పుకుందో నాకు అప్పుడే అర్థమైంది, ఎందుకంటే నాకు అక్కడ ఒంటరిగా కాస్త సౌకర్యంగా ఉంటుందని ఆమె భావించింది. ?
 
తర్వాత నేను, అమ్మ కలిసి ఆంటీ ఇంటికి బయలుదేరి వెళ్ళాము. ఆరుష్ మాత్రం ఇంట్లోనే ఒంటరిగా ఉండిపోయాడు. ల్యాప్‌టాప్‌లో పని చేసుకుంటూ అలాగే అలసిపోయి నిద్రపోయాడు. ??
 
ఆంటీ ఇంటికి చేరుకున్నాక, మేము చాలా విషయాలు మాట్లాడుకున్నాం, కొన్ని విషయాలపై సరదాగా గొడవపడ్డాం.
 
కానీ నా మనసంతా మాత్రం ఎప్పుడూ ఆరుష్ గురించే ఆలోచిస్తోంది. మేము ప్రతాప్ గురించి తప్ప మిగతా అన్ని లౌకిక విషయాల గురించి మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము.
 
ఆరుష్‌ను కూడా ఎందుకు తీసుకురాలేదని ఆంటీ మమ్మల్ని ఆరా తీసింది. నేను వద్దని వారించినప్పటికీ, ఆంటీ మమ్మల్ని బలవంతంగా కడుపునిండా తినిపించి పంపింది.
 
మేము సాయంత్రం బాగా చీకటి పడిన తర్వాత ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. ఇంటికి వచ్చి చూస్తే ఆరుష్ హాలులో కనిపించలేదు. ?
 
అమ్మ: “ఏంటో ఈ అబ్బాయి, హాలులో కూడా లేడు... బహుశా అలసిపోయి గదిలో నిద్రపోయినట్టున్నాడు.”
 
నేను: “హ్మ్... అయితే నేను వెళ్లి చూస్తాను అమ్మా.”
 
నేను మెల్లగా నడుచుకుంటూ ఆరుష్ గదికి వెళ్ళాను. అతను మంచంపై గాఢంగా నిద్రపోవడం నా కంట పడింది. నేను వెనుదిరిగి వెళ్ళబోతుండగా...
 
ఆరుష్ నిద్ర మత్తులో గొణుగుతూ ఏదో అంటున్నట్లు వినబడింది. ఆసక్తి కొద్దీ నేను నిశ్శబ్దంగా అతని దగ్గరికి వెళ్ళి నిలబడ్డాను. ?
 
ఆరుష్: (నిద్రలో కలవరిస్తూ) “అమ్మా… నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు… నువ్వు ఈరోజు చాలా హాట్‌గా కనిపిస్తున్నావు…” ??
 
అది విన్న నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది! నా మనసులో అనుకున్నాను—? “ఏంటిది? ఆరుష్ నిద్రలో నన్ను హాట్ అంటున్నాడా?
 
కానీ నేను... ఈ ఉదయం నన్ను చూసిన స్థితిలో జరిగిన దాని గురించి అతను కలలో కలలు కంటున్నాడా? అసలు ఇదంతా ఏంటి?!” ?
 


నేను: (కొంచెం గట్టిగా) “ఆరుష్… ఆరుష్.”
 
ఆరుష్: (నిద్ర మత్తులో చిరాకుపడుతూ) “అమ్మా అమ్మా... నన్ను కొద్దిసేపు ప్రశాంతంగా నిద్రపోనివ్వు...”
 
నేను: “ఇక చాలు నిద్ర, లేవమన్నానా ఆరుష్.”
 
అని నేను గట్టిగా పిలవడంతో అతను కళ్ళు నులుముకుంటూ లేచి కూర్చున్నాడు. నేను అతన్ని ఎంతో ఆసక్తిగా పరిశీలించడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
ఆరుష్: (తేరుకుంటూ) “అమ్మా... నువ్వు ఎప్పుడు వచ్చావు ఇంటికి?”
 
నేను: “ఇప్పుడే వచ్చాను... చెప్పు, నిద్రలో ఇందాక ఏం మాట్లాడుతున్నావు నువ్వు?” ?
 
(అప్పుడు నేను సడన్‌గా చెప్పబోయి ఆగిపోయాను—ఒకవేళ నిద్రలో వాడు ఏం మాట్లాడాడో నిజం చెబితే, వాడు సిగ్గుపడి నాకు మరింత దూరంగా ఉండటం మొదలుపెడతాడు.
 
పైగా నాకు కూడా వాడి ముందు మాట్లాడటానికి చాలా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది. వదిలేయ్, ఆ విషయం ఇప్పుడే మర్చిపోదాం, నేను వాడికి అసలు ఆ సంగతే చెప్పను) అనుకుని మౌనంగా ఉండిపోయాను.


ఆరుష్: “అమ్మా... నువ్వు ఇందాక నా దగ్గర ఏదో మాట్లాడుతున్నావుగా, ఏంటి అది?”
 
నేను: “లేదు, లేదు, అదంతా ఏమీ లేదులే. ఇప్పుడే త్వరగా లే, ఎంతసేపు పడుకుంటావు పగటిపూట!”
 
నేను వాడిని బలవంతంగా నిద్రలేపి హాలు వైపు బయటకు నడుస్తుండగా... తలుపు గడి దగ్గరకు వచ్చి ఒకసారి వెనక్కి తిరిగి చూశాను.
 
వాడు మంచం మీద కూర్చుని ఇంకా నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా వింతగా చూస్తున్నాడు. ?✨
 
నేను: “ఆరుష్… నువ్వు రోజురోజుకూ చాలా అల్లరి చేస్తున్నావ్ సుమా!” ?
 
అని ముద్దుగా నవ్వుతూ నేను హాలులోకి వచ్చేశాను.
 
ఆరుష్ మనసులో: “అయ్యో పాపం ... ఇప్పుడేం తప్పు చేశానని నన్ను అంటున్నావు అమ్మా... అమ్మామ్!” అని మనసులో అనుకుంటూ వాడు వెంటనే నా వెనకాలే పడకగది నుండి నడుచుకుంటూ రావడం మొదలుపెట్టాడు. ?‍♂️
 
నేను వెళ్లి హాలులో అమ్మ దగ్గర నిలబడ్డాను. నన్ను అమ్మ దగ్గర చూసి, ఆరుష్ సిగ్గుతో హఠాత్తుగా వెనక్కి తిరిగి నేరుగా స్నానం చేయడానికి బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లిపోయాడు! ? అది చూసి నాకు మనసులో నవ్వు కట్టలు తెంచుకుంది. ?
 
రాత్రి భోజనం అంతా హాయిగా ముగిశాక, మేము అందరం నిద్రపోవడానికి సిద్ధమయ్యాము. ఆరుష్ మాత్రం నా కోసం ఎప్పటిలాగే ఎదురుచూస్తున్నట్లుగా త్వరగా తన గదిలోకి వెళ్లి మంచంపై పడుకున్నాడు.
 
కానీ నేను ఆ రాత్రి నేరుగా వాడి గదికి వెళ్ళలేదు. నేను నేరుగా మా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళి ఆమె పక్కన కూర్చుని కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టాను.

[Sunnysunnysunny]

కానీ నేను ఆ రాత్రి నేరుగా వాడి గదికి వెళ్ళలేదు. నేను నేరుగా మా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళి ఆమె పక్కన కూర్చుని కబుర్లు చెప్పాను.
 
పాపం ఆరుష్ తన గదిలో చాలా సేపటి నుండి నా కోసం ఒంటరిగా ఎదురుచూస్తూనే ఉన్నాడు. కానీ కాసేపు ఆలోచించి, నన్ను వెతుకుతూ నేరుగా అమ్మ గదికి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు! ?
 
అమ్మ అప్పుడు నా తలకు మంచి సుగంధ నూనెతో తలస్నానం చేయడానికి నెమ్మదిగా మర్దనను ఏర్పాటు చేస్తున్నాను. నేను మంచం పక్కన కుర్చీలో ఉన్నాను, అమ్మ మంచం మీద కూర్చుని ఉంది.
 


ఆరుష్: (అతని ముఖంలో ఆత్రుత స్పష్టంగా కనిపిస్తుండగా) “అమ్మా... నువ్వు ఇక్కడ ఉన్నావా? నీ కోసం నేను చాలా సేపటి నుండి ఉన్నాను తెలుసా!” ?
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) “ఏమైంది, ఎందుకలా కంగారు పడుతున్నావు?”
 
నేను: “ఏమీ లేదు అమ్మ, ఊరికే అలా వచ్చాడు.”
 
ఆరుష్: (అడుగుతూ) “అమ్మా... మరి నువ్వు పడుకోవడానికి మన గదికి రావా ఈరోజు?”
 
నేను: “లేదు , నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో. ఈరాత్రి నేను ఇక్కడే మా అమ్మతో కలిసి పడుకుంటాను.”
 
ఆరుష్: (అలిగిన గొంతుతో) “అదేంటి అమ్మా... వద్దు, వద్దు!” ?‍♂️
 
అమ్మ: (కొంచెం గట్టిగా) “ఏంటి వద్దు, వద్దు అనేది? నువ్వు వెళ్లి నీ గదిలో హాయిగా పడుకో. ఈరోజు నేను నా కూతురితో కలిసి పడుకుంటాను, ఇందులో నీకెందుకు అంత కంగారు?”
 
ఆరుష్: “కానీ అమ్మా...!”
 
నేను: “బాబూ, ఇంక ఎక్కువ మాట్లాడకుండా వెళ్లి పడుకో. ఆల్రెడీ రాత్రి చాలా అయింది.”
 
ఆరుష్ విపరీతమైన కోపంతో, ముఖం మాడ్చుకుని అక్కడి నుండి కోపంగా తన గదికి వెళ్లి పడుకున్నాడు!
 
నేను వాడి కోపాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయాను. వాడి ఆత్రుత, నాపై ఉన్న ఆ తపన నాకు కళ్ళకు కట్టినట్లు స్పష్టంగా కనిపించింది. ఈ అబ్బాయి క్షణం కూడా నేను లేని ప్రపంచాన్ని ఊహించలేడు!
 
అమ్మ: “జాన్వి... నువ్వు వెళ్లి వాడి దగ్గరకు పడుకో తల్లి, లేకపోతే ఆ అబ్బాయికి విపరీతమైన కోపం వస్తుంది. అసలు వాడి మొహం చూశావా ఎంత కోపంగా ఉందో?”
 
నేను: “అమ్మా, నువ్వు అసలు కంగారు పడకు. వాడు అంతేలే... ఒక్క నిమిషం కూడా నేను లేకుండా ఉండలేడు, కొద్దిసేపు అలిగి ఊరుకుంటాడు అంతే.”
 
అమ్మ: “అయితే రేపు పెళ్లి అయ్యాక తన భార్యతో వాడు ఎలా కాపురం చేస్తాడో ఏంటో!”
 
అని అనగానే, అప్పుడే నేనూ మా అమ్మ గదిలో బిగ్గరగా నవ్వడం మొదలుపెట్టాను! ?
 
( అయితే ఆరుష్ పెళ్లి గురించి అమ్మ అలా సరదాగా అంటుంటే విని నా మనసులో ఏదో తెలియని బాధ , కడుపులో మంటగా అనిపించింది ;
 
అయినా ఆ నిజం మా అమ్మకు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ తెలియకూడదని నేను లోలోపల సాధారణంగా నటించాను.)


అమ్మ: “జాన్వి... ఆరూష్ ఇప్పుడు పెరిగాడు పెద్దవాడయ్యాడు. మరి వాడి పెళ్లి సంబంధాల గురించి నువ్వు ఏమైనా ఆలోచించావా తల్లి?”
 
నేను: "లేదు అమ్మా, ఇంకా నేను దాని గురించి అసలు ఏమీ ఆలోచించలేదు. ముందు ముందు చూద్దాంలే. ఇప్పుడైతే వాడు తన కాళ్ళ మీద తాను సొంతంగా నిలబడాలి, నేను కూడా నా జీవితంలో కొన్ని కలలు నెరవేర్చుకోవాలి." ✨
 
అమ్మ: “హ్మ్, అది నిజమే... ఇప్పుడు నువ్వు వాడి తల్లివి కదా, కాబట్టి నువ్వే దగ్గరుండి నీ కొడుకు భవిష్యత్తును చూసుకోవాలి.”
 
ఆ తర్వాత మేమిద్దరం మరికొంత సేపు కుటుంబ విషయాల గురించి మాట్లాడుకున్నాము.
 
అమ్మ అలా నూనె రాస్తూ మర్దన చేస్తుంటే నా ఒళ్ళంతా అలసట తీరిపోయి ఎంతో అద్భుతమైన ఉపశమనం కలిగిస్తుంది. ఆ రాత్రి నేను అమ్మతో పాటే అక్కడే మంచం మీద గాఢంగా నిద్రపోయాను. ??
 
ఆరుష్ కోపంగా తన గదిలోకి వెళ్ళి అలాగే అలిగి పడుకున్నాడు. ఇన్ని సంవత్సరాలలో మేము ఇద్దరం ఇలా ఒకరిని విడిచిపెట్టి గదిలో కోపంగా ఉంటే మొదటి రాత్రి ఇదే కావచ్చు!
 
నేను కూడా రాత్రంతా వాడినే తలుచుకుని లోలోపల బాధపడ్డాను, కానీ నేను ఏం చేయగలను?—అతని గదికి వెళ్లి వాడితో కలిసి ఉండటానికి నాకు కూడా అప్పట్లో విపరీతమైన సిగ్గు, భయం వేసింది. ?
 
మరుసటి రోజు ఉదయం... అమ్మకు కాలేజ్లో ఏదో అత్యవసర పని లేకపోవడంతో, ఆమె ఉదయమే త్వరగా బడికి బయలుదేరి వెళ్ళిపోయింది. 
 
నేను తలస్నానం చేసి చక్కగా తయారై, అలిగి ఉన్న ఆరుష్‌ను నిద్రలేపడానికి వాడి గదికి వెళ్ళాను. అతను అప్పుడు కూడా ముఖం తిప్పుకుని ముసుగు వేసుకుని హాయిగా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు.
 


నేను: (మెల్లగా తట్టి) “ఆరుష్... ఆరుష్ లేవరా...”
 
ఆరుష్: (నిద్రలో విసుగ్గా) “ఎం...?”
 
నేను: “బాబూ, ఇక చాలు లేవమ్మా, ఉదయం అయింది.”
 
ఆరుష్: (ముఖం వైపు తిప్పుకుంటూ) “అమ్మా... నువ్వు ఇక్కడి నుండి వెళ్ళు, డిస్టర్బ్ చేయకు.”
 
నేను: “బేబీ... నీకు నిజంగా నాపై అంత కోపంగా ఉందా?”
 
ఆరుష్: (కళ్ళు తెరిచి కోపంగా చూస్తూ) “అది నీకేమైనా పడుతుందా అమ్మ అసలు? నా గురించి నీకెందుకు పట్టింపు ఉంటుంది?”
 
నేను: “అయ్యో... అది నాకే పూర్తిగా అవసరం కాబట్టే కదా నేను అడుగుతున్నాను.”
 
ఆరుష్: “అవును అవును! అందుకే కదా నిన్న రాత్రి నువ్వు నన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి పడుకోవడానికి నా దగ్గరకు రాకుండా అమ్మ దగ్గరకు వెళ్ళిపోయావు!” ?
 
నేను: “అది నువ్వు ఒక్క రోజూ రాత్రి నిద్రపోకుండా కష్టపడ్డావు కదా అని... నేను ప్రతిరోజూ మామూలుగానే నీ దగ్గరే నిద్రపోతానుగా.”
 
ఆరుష్: “నేను రోజూ సంగతి మాట్లాడటం లేదు, నిన్నటి రాత్రి గురించి మాత్రమే నిన్ను అడుగుతున్నాను!”
 
నేను: (కరిగిపోతూ) “బేబీ వూ... సరేలే పర్వాలేదు, నన్ను క్షమించులే బంగారం.” ?
 
ఆరుష్: (మొండిఘటంలా) “లేదు, అసలు క్షమించను.”
 
అతను ఇంకా కళ్ళు మూసుకునే పడుకుని చిన్నపిల్లాడిలా అలుగుతూ మాట్లాడుతున్నాడు.


నేను: “బేబీ... ఎందుకిలా చిన్నపిల్లాడిలా మొండిగా ప్రవర్తిస్తావు? నన్ను క్షమించు, మళ్ళీ ఎప్పుడూ అలా చేయను నీకు దూరంగా!”
 
ఆరుష్: “అమ్మా... మళ్లీ వద్దు, ఇక ఆపు.”
 
నేను: “చూడు... నువ్వు అలా అంటుంటే నాకు ఇప్పుడు నిజంగానే ఏడుపొస్తున్నట్టుంది.” ?
 
నేను నిజంగానే నీళ్లు పెట్టుకుని బాధపడుతుంటే... అది చూసిన ఆరుష్ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి లేచి చూస్తూ సూటిగా నా వైపు చూడటం మొదలుపెట్టాడు. నా కళ్ళు పూర్తిగా నిండిపోయాయి.


ఆరుష్: (కంగారుగా) “సరే... ఏడవకు అమ్మా! నీకో షరతు పెడుతున్నాను, ఆ షరతుకు ఒప్పుకుంటేనే నిన్ను క్షమిస్తాను.”
 
నేను: "అదేంటి బేబీ ఎలాంటి షరతు అది? ముందు నాకు చెప్పు."
 
ఆరుష్: “అది నేను ఇప్పుడు చెబుతాను. ముందు నా ప్రశ్నకు నువ్వు సమాధానం చెప్పు—అవునా కాదా?”
 
నేను: “అసలు ఏంటది బేబీ, ముందు విషయం ఏంటో చెప్పు .”
 
ఆరుష్: “నువ్వు ముందు అవునా కాదా అని చెప్పు అమ్మా!”
 
నేను: “సరే... అవును.”
 
అంతే! అతను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా మంచం మీద నుండి లేచి, నేరుగా తన బట్టల బ్యాగ్ దగ్గరకు వెళ్లి లోపల నుండి ఏదో బయటకు తీశాడు. ?✨
 
నేను: (ఆశ్చర్యంగా) “అదేంటి బాబూ అది నా చేతికి ఇస్తున్నావు?”
 
ఆరుష్: “ఒకసారి చూడు ఇది ఏంటో.”
 
నేను ఆత్రంగా చూసేసరికి... అది మరేదో కాదు, నానమ్మ ఇంట్లో ఆరుష్ నా పాత బట్టల నుండి ప్రత్యేకంగా వెతికి పక్కన పెట్టిన అదే మోడ్రన్ జీన్స్ ప్యాంటు మరియు ఆ పొట్టి టాప్! ??
 
నేను: (భయపడిపోతూ) “బేబీ... ప్లీజ్, దయచేసి దీన్ని వేసుకోమని మాత్రం నన్ను అస్సలు అడగకు!”
 
ఆరుష్: (కళ్ళలో మెరుపుతో) “అవును అమ్మా... నువ్వు ఇప్పుడు కచ్చితంగా ఇదే వేసుకోవాలి, అది కాక ముఖానికి లైట్ మేకప్‌తో... అచ్చం ఒక అందమైన కాలేజీ అమ్మాయిలా రెడీ అవ్వాలి!” ?
 
నేను: (షాక్‌తో) “ఏంటి... నువ్వు అంటున్నది నిజమేనా, నీకు ఏమైనా పిచ్చి పట్టిందా ఆరుష్?!” ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నువ్వు ఇందాక నా షరతుకు 'అవును' అని మాట ఇచ్చావు కదా... అందుకే ఇక ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా త్వరగా వెళ్లి ఈ బట్టలు మార్చుకో. నేను ఇప్పుడే వెళ్లి త్వరగా స్నానం చేసి వస్తాను.”
 
నేను: “కాదు, విను...”
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ప్లీజ్!”
 
నేను: “నాకు నిజంగా ఈ డ్రెస్ వేసుకోవడానికి అస్సలు ధైర్యం సరిపోవడం లేదు బేబీ… అంటే, ఈ వయసులో నేను ఎలా వేసుకోవాలి అందరి ముందు?” 
 
ఆరుష్: “ఏంటి, నీకు ఈ డ్రెస్ నచ్చలేదా అమ్మా?”
 
నేను: “నాకు నచ్చడం ఏంటి... డ్రెస్ చాలా బాగుంది, కానీ అందరి ముందు... ముఖ్యంగా నీ ముందు ఇలాంటివి వేసుకోవాలంటే నాకు చాలా సిగ్గుగా ఉంది !” ?
 
ఆరుష్: "నేను ఇప్పుడే బాత్‌రూమ్‌లోకి స్నానం చేయడానికి వెళ్తున్నాను. నువ్వు వచ్చేలోపు త్వరగా బట్టలు మార్చుకుని రెడీగా ఉండు అమ్మ."
 
అని చెప్పి అతను నవ్వుకుంటూ బాత్రూమ్‌లోకి వెళ్ళిపోయాడు. ?
 
నేను ఆ మోడ్రన్ డ్రెస్సును నా చేతుల్లో పట్టుకుని మంచం మీద ఒంటరిగా కూర్చున్నాను— తీవ్రమైన ఆలోచనలో పడిపోయాను.
 
అసలు ఈ అబ్బాయి కోరిక ఏంటో నాకు అర్ధం కావడం లేదు , కానీ వాడి కోసమైనా నేను ఇది వేసుకోవాల్సిందేనా ?! ??
 
ఆరుష్ బాత్రూమ్ లోపలి నుండి గట్టిగా అరిచాడు:


" అమ్మా... ఇంకా ఆలోచిస్తూ అక్కడే కూర్చున్నావు ఏంటి , ప్లీజ్ నాకోసం ఈ ఒక్కసారి దీన్ని వేసుకో!"
 
అతను "నా కోసం" అని ప్రేమగా అనడం వినేసరికి, నా పెదవులపై తెలియకుండానే ఒక మధురమైన నవ్వు మొగ్గ తొడిగింది. ? 

నేను వెంటనే ఆ డ్రెస్సును తీసుకుని, పక్కనే ఉన్న అమ్మ గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకున్నాను.
 
నా దగ్గర ఉన్న మేకప్ బాక్స్ నుండి కొద్దిగా పౌడర్, లిప్‌స్టిక్ తీసి ముఖానికి చాలా లైట్‌గా అప్లై చేసుకున్నాను. ఆ తర్వాత అద్దం ముందు నిలబడి నన్ను నేను పూర్తిగా చూసుకున్నాను. ? ✨
 
ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత నన్ను నేను ఈ రూపంలో చూస్తుంటే నాకే నమ్మకం కలగలేదు! నాతో నేనే ఆశ్చర్యంగా మాట్లాడుకున్నాను:


 
“ అసలు నేను నిజంగానే ఇంకా ఇలాగే యంగ్‌గా కనిపిస్తున్నానా ? అందుకేనేమో ఆరుష్ నన్ను రోజూ చూసినప్పుడల్లా , నువ్వు రోజురోజుకూ మరింత యవ్వనంగా , అందంగా మారుతున్నావు అని అంటుంటాడు... ఇది నిజంగా నమ్మశక్యం కావడం లేదు!” ??
 
అంతలో ఆరుష్ బయటి నుండి నా పేరు పెట్టి పిలిచాడు:
 
ఆరుష్: “అమ్మా... అయిపోయిందా రెడీ అవ్వడం?”
 
నేను: “అవును బేబీ... ఇగో ఇప్పుడే వస్తున్నాను అర్థమైంది.”
 
ఇప్పుడు నాకు లోపల విపరీతమైన సిగ్గు వేస్తోంది. ఈ జీన్స్, టాప్ డ్రెస్ కొంచెం బిగుతుగా, చిన్నదిగా నా శరీరానికి అచ్చంగా సరిగ్గా సరిపోయింది!
 
ఆ సన్నని జీన్స్ నా తొడలకు అందంగా అతుక్కుపోయి ఉంది, ఆ టాప్ కూడా చాలా స్టైలిష్‌గా ఉంది; అసలు అద్దంలో నన్ను చూస్తుంటే ఏం చెప్పాలో నాకే మాటలు రాలేదు. ?
 
నేను ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, గుండె ధైర్యం తెచ్చుకుని ఆరుష్ ఉన్న గది వైపు అడుగులు వేసి వెళ్ళాను. గది తలుపు దగ్గరకు వెళ్ళి లోపలికి వెళ్లే ముందు కాసేపు భయంతో ఆగాను. ?
 
నేను: (మెల్లగా తలుపు తట్టి) “బేబీ…”
 
ఆరుష్: (లోపలి నుండి) “రా అమ్మా... లోపలికి రా.”
 
నేను: “వద్దు, ముందు నువ్వు కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని వెనక్కి తిరిగి నిలబడు!” ?
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "హేయ్ ఏంటిది అమ్మా? ఎందుకు అలా అడుగుతున్నావు, అసలు ఏం చూసేసానా?"
 
నేను: “చెప్తున్నాగా వెనక్కి తిరుగు... నాకు నీ ముందు ఇలాంటి బట్టలతో రావడానికి చాలా సిగ్గుగా ఉంది!”
 
ఆరుష్: “సరే సరే... ఇదిగో వెనక్కి తిరుగుతున్నాను, కళ్ళు కూడా మూసుకున్నాను. ఇప్పుడు లోపలికి రా.”
 
నేను మెల్లగా అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ గదిలోకి ప్రవేశించాను. కానీ అతను నిజంగానే వెనక్కి తిరిగి నిలబడి ఉన్నాడో లేదో అని అనుమానంతో ఒక్క క్షణం ఆగి పక్కనుండి గమనించాను.
 
తర్వాత నెమ్మదిగా లోపలికి వెళ్లి, ఎవరికీ దొరకకూడదన్నట్లుగా తలుపుకు గడియ పెట్టి అక్కడే బిగుసుకుపోయి నిలబడ్డాను. నా గుండె వేగం పెరిగి శ్వాస చాలా వేగంగా సాగుతోంది. ?
 
నేను: “బేబీ…”
 
అతను ఒక్కసారిగా మెల్లగా నా వైపు తిరిగి, గట్టిగా మూసుకున్న తన కళ్ళను తెరిచి... నేరుగా నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు! ?✨
 
" , అతని జీవితంలోని మొట్టమొదటి చూపు సరిగ్గా నా కళ్ళ లోపలికి ఇంకిపోయింది. "
 
అతను నన్ను అలా చూస్తూనే ఉండటంతో, సిగ్గును ఆపుకోలేక నేను అవునని చిన్నగా తల ఊపాను.
 
అతను నన్ను పైనుంచి క్రింది వరకు-ఆరు బయట ఒక శిల్పాన్ని చూసినట్లుగా ఒక్క క్షణం కూడా కనురెప్ప వాల్చకుండా తదేకంగా తిలకిస్తూ ఉండిపోయాడు.
 
సిగ్గుతో నా ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబారిపోవడంతో నేను తల దించుకుని నేల చూశాను. ?


నేను: “బేబీ... ఇంక అలా చూస్తూనే ఉంటే ఎలా, ఏదైనా చెప్పు ...”


 
ఆరుష్: (గొంతులో వణుకు వస్తుండగా) "నేను... నేను అసలు ఏం చెప్పాలి అమ్మా నీకు? నువ్వు... నువ్వు ఈరోజు నిజంగా ఈ భూమ్మీద ఒక దేవతలా చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!" ??
 
నేను: (సిగ్గుపడుతూ) “అయితే... నిజంగానే నేను బాగున్నానా?”
 
ఆరుష్: “అమ్మా... నీకు ఈరోజు ఒక్క నిజం చెప్పనా? ఈరోజు నిన్ను సడన్‌గా ఈ డ్రెస్‌లో చూసినప్పుడు... నా శ్వాస ఆగిపోయినట్లయింది, కొన్ని క్షణాల పాటు కళ్ళు తిప్పుకోకుండా నిన్నే అలా చూస్తూ ఉండిపోయాను!
 
నువ్వు ప్రతిరోజూ ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు ఇంటి పనులతో, నా అనారోగ్య చింతలతో, వేయి రకాల బాధ్యతలతో క్షణం తీరిక లేకుండా గడుపుతావు.
 
బహుశా అందుకేనేమో... మా అమ్మను ఇంత ప్రశాంతంగా, తీరికగా మనసారా చూస్తే అదృష్టం నాకు ఎప్పుడూ దొరకదు.
 
కానీ ఈరోజు మాత్రం... మా అమ్మ ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన మహిళలగా మారింది. నిజం చెప్పాలంటే ఈ మోడ్రన్ డ్రెస్ నీకు అంతగా నప్పదేమో అనుకున్నాను,
 
కానీ నీలోని ఆ అందం వల్ల ఈ డ్రెస్సే ఇప్పుడు నీకు మరింత అందాన్ని తీసుకొచ్చింది! నీ పెదవులపై ఆ చిరునవ్వు, నీ కళ్ళలోని ఆ అంతులేని మెరుపు...
 
అన్నీ ఎంత మనోహరంగా ఉన్నాయంటే, నువ్వు ఎల్లప్పుడూ ఇలాగే నా చెంతనే, నాతోనే ఉండాలని నా మనసారా దేవుడిని ప్రార్థిస్తోంది. ఎప్పుడూ ఇలాగే నవ్వుతూ, ఎంతో సంతోషంగా ఉండు అమ్మా!” ?✨
 
నేను అతని కళ్ళలోకి రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ, ఆ అబ్బాయి పలికిన ప్రతీ ఒక్క అక్షరాన్ని నా హృదయంలో దాచుకుంటూ ఉండిపోయాను.
 
తర్వాత అతను నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ నా దగ్గరకు వచ్చి, నా వణుకుతున్న చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ??
 
ఆరుష్: “అమ్మా, లోకంలో వయసు పెరిగే కొద్దీ మనుషుల అందం తగ్గిపోతుందని అంటారు... కానీ నిన్ను చూస్తుంటే మాత్రం,
 


కొంతమంది వ్యక్తులు కాలంతో పాటు మరింత అందంగా, మరింత అందంగా తయారవడానికి నాకు స్పష్టంగా అర్థమవుతోంది!
 
ఈరోజు నిన్ను ఈ రూపంలో చూసినప్పుడు, నా గుండెలో ఒక్క మాట మెరిసింది—మా అమ్మ ముఖంలో ఎంత అందంగా ఉందో, ఆమె మనసులో కూడా ఈ ప్రపంచంలోనే అంతటి స్వచ్ఛమైన ప్రేమగలది.
 
ఈ లోకంలో అసలైన హుందాతనం, నిజమైన మాతృత్వం అంటే ఏమిటని ఎవరైనా నన్ను అడిగితే... నేను క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా నేరుగా నిన్నే ఉదాహరణగా చూపిస్తాను అమ్మ!"
 
ఆరుష్: (కన్నీటిపర్యంతమవుతూ) “అమ్మా... నేను నిన్ను నా ప్రాణాలకంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాను!” ❤️‍?
 
ఆ మాట వినేసరికి నా కళ్ళలో తెలియకుండానే ఆనందబాష్పాలు పొంగిపొర్లాయి. నేను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా, వెంటనే ముందుకు దూకి నా చేతులతో అతన్ని గట్టిగా, ప్రాణం పోయేంత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను! ?
 


నేను:(గొంతు గద్గదికమవగా) “బేబీ... నేను కూడా నిన్ను నా ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నానురా! 

నన్ను ఇంతగా ఆరాధిస్తూ, ఇంత అందంగా పొగుడుతున్నావంటే... నేను నిజంగా అంత అదృష్టవంతురాలినా, అంత అందంగా ఉన్నానా ?”
 
ఆరుష్: “అవును అమ్మా... నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే నా సర్వస్వం!”
 
(అలా చెబుతూ అతను నన్ను ఇంకాస్త బిగించి తన ఛాతీకి మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.) ?
 
నేను: “బే... నీకు ఒక్క నిజం తెలుసా? నీ తండ్రి ప్రతాప్ ఇప్పటివరకు నన్ను ఎప్పుడూ నా జీవితంలో ఒక్కసారైనా ఇంత ప్రేమగా పొగడలేదు, కనీసం మెచ్చుకోలేదు కూడా!
 
పైగా ఆయన ఆ వేరే మహిళతో తిరుగుతున్నప్పటి నుండి... నా మొహం మీదకు కూడా కనీసం చూడటం మానేశారు.”
 
ఆ మాట చెప్పగానే నా మనసులోని పాత క్షోభ మళ్లీ తన్నుకురావడంతో నా గొంతు పూడుకుపోయి చిన్నగా ఏడుపు వచ్చింది. ??
 
ఆరుష్: (నా కన్నీళ్లను తన చేతివేళ్లతో తుడుస్తూ) “అమ్మా... నీలాంటి ఇంతటి అమూల్యమైన, పవిత్రమైన వ్యక్తికి ఆ వ్యక్తి ఎప్పటికీ ఏ కోశానా అర్హుడు కాదు!
 
నాకు మాత్రం... నువ్వే ఈ బ్రహ్మాండంలో నా సర్వస్వమైన ప్రపంచం, నువ్వు ఎల్లప్పుడూ నా నీడలా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.”
 
నేను: “కచ్చితంగా బేబీ... నేను ఎప్పుడూ నీతోనే, నీడలాగే ఉంటాను. నాకు ఈ లోకంలో ఇంకెవరితోనూ పనే లేదు, ఎవరి మోజు అవసరం లేదు... ఎందుకంటే నువ్వే నాకు ఈ జీవితంలో సర్వస్వం!” ?
 
ఆరుష్ నా ముఖాన్ని తన రెండు అరచేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. నేను సిగ్గుతో నా కళ్ళు మూసుకున్నాను. నా గుండె వేగం చెప్పలేనంతగా దడదడలాడుతోంది.
 


అతను నన్ను మరింత దగ్గరకు, మరీ మరీ దగ్గరకు రావడం మొదలుపెట్టాడు—ఎంత దగ్గరకు అంటే, అతని వేడెక్కిన శ్వాస నేరుగా నా ముఖానికి, పేదలకు తగిలేంతగా! ?


నేను: (ఒక క్షణం తేరుకుని, సిగ్గుతో) “బేబీ, వద్దు... ప్లీజ్ ఆపు...” ?
 


అని నేను నా నోటితో వద్దని వారించడం మొదలుపెట్టాను. కానీ నా మాటలను లెక్కచేయకుండా అతను తన పెదాలను నేరుగా నా పెదాలపై ఉంచాడు! ?


 
అతను నన్ను ఎంతో మృదువుగా, మత్తుగా ముద్దుపెట్టుకోవడం ప్రారంభించాడు. ఆ స్పర్శలో సర్వం మరచిపోయి నేను అక్కడే నిశ్శబ్దంగా కళ్ళు మూసుకుని నిలబడిపోయాను.
 


ఆ క్షణంలో నన్ను నేను ఏమాత్రం నియంత్రించుకోలేకపోయాను; ఆరుష్ కూడా తనని తాను అనచుకోలేకపోయాడు. మేము ఇద్దరం ఆ గాఢమైన ప్రేమ మత్తులో పూర్తిగా మునిగిపోయాము. ?✨
 
అతను నన్ను మరింత గాఢంగా, మరింత ఆత్మీయంగా ముద్దుపెట్టుకుంటున్న ఆ పరాకాష్ట క్షణంలో... హఠాత్తుగా ఇంటి నుండి ఒక స్వరం వినిపించింది! ?
 

[Sunnysunnysunny]

అమ్మ: “ జాన్వి! అమ్మా జాన్వి ఇంట్లో ఉన్నావా ?!” ?

 
మా అమ్మ ఆకస్మిక స్వరం చెవిలో పడగానే , మేమిద్దరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి తేరుకున్నాము! ?
 
నేను భయంతో వెంటనే ఆరుష్ నుండి దూరంగా పక్కకు జరిగాను. సిగ్గుతో నా ముఖం మొత్తం ఎర్రటి టమాటలా మారిపోయింది. ?
 
నేను: ( కంగారుగా) “ఆరుష్… అమ్మ వచ్చేసింది , నేను త్వరగా ఇక్కడి నుండి వెళ్ళాలి!”
 
నేను కంగారుగా గది తలుపు తెరిచి బయటకు వెళ్ళబోతుండగా... ఆరుష్ నన్ను వెనుక నుండి చేయి పట్టుకుని ఆపి , చిరునవ్వుతో నా వైపు చూసి తన వేలు చూపిస్తూ అన్నాడు:
 
ఆరుష్: “ అమ్మా... నీ ఆ డ్రెస్ అలాగే ఉంది , అలా వెళ్తే అమ్మ నిన్ను చూస్తుంది!” ?
 
నేను: ( తల మీద చెయ్యి వేసుకుంటూ) “అయ్యో దేవుడా!... ఒకవేళ అమ్మ గనుక నన్ను ఈ డ్రెస్‌లో ఇలా చూసి ఉంటే , ఏమనుకునేదో!” ?
 
ఆరుష్: ( నవ్వును ఆపుకోలేక) “అదీ కాక... నీ సొంత కొడుకైన నా ముందు ఇలాంటి డ్రెస్‌లో ఉన్నావు!”
 
నేను: “ ఇదంతా నీ చిలిపి అల్లరి వల్లే జరుగుతుంది ! నువ్వు త్వరగా బయటకు వెళ్లి అమ్మతో మాట్లాడు , నేను లోపల త్వరగా వెళ్లి నా పాత చీర కట్టుకుంటాను.” ?
 
అని చెప్పి ఆరుష్‌ను బయటకు పంపి , నేను హడావిడిగా నా పాత చీరను మళ్లీ కట్టుకుని ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. ఆరుష్ మాత్రం నవ్వుకుంటూ వెళ్లి హాలులో కూర్చున్న మా అమ్మ దగ్గర ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాడు! ?✨
 
అమ్మ ఇంట్లో మాకు ఇదే చివరి రాత్రి. ఉదయాన్నే మేము మా సొంతూరికి బయలుదేరబోతున్నాము. ఇంటి పనులన్నీ పూర్తిగా ముగించుకున్నాక , మేమిద్దరం కలిసి హాలులో కాసేపు ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాము. ?️
 
మా అమ్మ ఆరుష్‌ను దగ్గరకు పిలిచి జీవిత పాఠాలు , కష్టనష్టాల్లో తీసుకోవాల్సిన బాధ్యతలు , మరియు మానవ సంబంధాల లోతు వంటి అన్ని విలువైన విషయాల గురించి ఎంతో వివరంగా వివరిస్తోంది. ?‍?
 


నేను ఒక పక్కగా నిలబడి అమ్మ వైపే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాను. ఆరుష్ పట్ల నా మనసులో ఉన్న భావాలు గత కొన్ని రోజులుగా పూర్తిగా మారిపోయాయి.
 
ఇప్పుడు నేను నిజంగానే అతనితో గాఢమైన ప్రేమలో పడ్డాను—అది ఒక తల్లికి కొడుకుపై ఉండే సాధారణ ప్రేమ కాదు , ఒక భార్య తన భర్తపై చూపించే అంతులేని అనురాగం , ప్రేమ!
 
ఆరుష్ ఇప్పుడు నాకు కేవలం నా కన్నకొడుకులా కాకుండా , నా కష్టసుఖాల్లో తోడుండే నా మంచి స్నేహితుడిలా , నాకు ధైర్యాన్నిచ్చే ఆసరాలా ,
 
ఈ ప్రపంచంలో నాకు దొరికిన ఏకైక ఆశ్రయంలా కనిపిస్తున్నాడు. ? బహుశా ఆరుష్ పరిస్థితి కూడా సరిగ్గా ఇలాగే ఉంటుంది . మేమిద్దరం ఇక ఏ మాత్రం ఆలోచించకుండా , లోకానికి భయపడకుండా    
 
ఈ ప్రేమ ప్రయాణంలో ముందుకు సాగిపోయాము. అంతా మంచే జరగాలని, మా బంధం నిలబడాలని నేను ప్రతి క్షణం మనసారా దేవుడిని ప్రార్థించాను. 
 
కానీ నా మనసులో ఏదో తెలియని ఆందోళన పదే పదే మెదులుతూనే ఉంది:
 
పండిట్‌జీ చెప్పింది నిజమేనా? ఆరుష్‌తో నాకున్న ఈ బంధం సరైనదేనా? ఇది నిజమేనా? నేను చేస్తున్నది ధర్మమేనా? ఆరుష్ నావల్ల బాగానే ఉన్నాడా?
 
ఈ ప్రశ్నలన్నీ పగలు, రాత్రి తేడా లేకుండా నా మనసును తీవ్రంగా వేధిస్తూనే ఉన్నాయి. ?
 
చూస్తుండగానే సాయంత్రం అయిపోయింది. నేను, మా అమ్మ కలిసి మార్కెట్‌కు వెళ్లివచ్చాము. ఆరుష్‌కు ఇష్టమైన వంటకాలన్నింటినీ వాళ్ళ అమ్మమ్మ ఎంతో ప్రేమగా వండిపెట్టింది. భోజనం అన్నీ ముగిశాక, మేమందరం నిద్రపోవడానికి ఎవరి గదులకు వారు సిద్ధమయ్యాము.
 
ఆరుష్ నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా ఆతృతగా చూస్తున్నాడు—అతని కళ్ళలో ఒకే ఒక్క ప్రశ్న మెరుస్తోంది: 'ఈరోజు రాత్రి నేను వాడి గదికి వస్తానా?' ?
 
నేను: (మా అమ్మతో) “అమ్మా, నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో, నేను ఆరుష్ దగ్గరికి వెళ్లి పడుకుంటాను.”
 
అమ్మ: “సరే తల్లి, వెళ్లి పడుకోండి.”
 
ఆ తర్వాత మేమందరం ఎవరి గదుల్లోకి వారు వెళ్ళాము. నేను ఆరుష్ గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే... ఆరుష్ ఒక్కసారిగా నన్ను వెనుక నుండి గట్టిగా లాగి తన మంచం మీద పడుకోబెట్టాడు! ?
 
నేను ఆ అకస్మాత్తు పరిణామానికి కొంచెం కంగారు పడిపోయి, ఏమీ అనలేక తడబడ్డాను.
 
నేను: “అబ్బా... బేబీ నువ్వేం చేస్తున్నావు ఇలా? నాకు ముందే తెలిసిపోయేది కదా నీ ప్లాన్.” ?
 
ఆరుష్: (బాధగా) “అమ్మా... రెండు రోజులు నువ్వు నాకు దూరంగా అమ్మ గదిలో ఉంటే నాకు ఎంత నరకంగా అనిపించిందో తెలుసా? నువ్వు లేకుండా నేను క్షణం కూడా బతకలేనని నీకు తెలుసు కదా!”
 
నేను: “హ్మ్... నాకు తెలుసు , అందుకే ఇగో ఈరోజు నీ దగ్గరికే వచ్చానుగా.” ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా... నీ ఈ పెదాలు...” ?
 
అంటూ అతను ఎంతో మృదువుగా తన వేళ్ళను నా పెదాలపై నెమ్మదిగా కదిలించడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: “ఉమ్మ్…”
 
నా శరీరంలో ఏదో వింత మార్పు, తీవ్రమైన జలదరింపు మొదలైంది. ఆరుష్ నా శరీరానికి ఎంతగా, ఎంత బిగువుగా అతుక్కుపోయాడంటే—ఆ వేడికి నాకు ఒళ్లంతా చెమటలు పట్టి వేడిగా అనిపించడం మొదలైంది.
 


గత కొన్ని రోజులుగా ఆరుష్‌తో గడిపిన ఆ సాన్నిధ్యం వల్ల, చాలా కాలం క్రితం పూర్తిగా ఆరిపోయిన నాలోని శారీరక అగ్ని... అతని స్పర్శ వల్ల మళ్ళీ ఒక్కసారిగా ఉవ్వెత్తున ప్రజ్వరిల్లింది! ?
 
నా అంతరంగం పూర్తిగా తడిసిపోవడం మొదలైంది. ఆరుష్ వేసుకున్న ప్యాంటు పైనుంచే అతని గట్టిగా మారిన, వేడెక్కిన పురుషాంగాన్ని నా శరీరం స్పష్టంగా అనుభూతి చెందడం ప్రారంభించింది.
 
అతని బరువు మొత్తం నా శరీరం మీద పడింది. అతను నా పెదాలను తన పెదవులతో బంధించాడు.
 


ఆ క్షణంలో అతను ఏమీ మాట్లాడటం లేదు, కేవలం నాతో ప్రేమగా, తీవ్రంగా ఆడుకుంటున్నాడు. నా శరీరం మొత్తం అతనికి అతుక్కుపోయింది;
 
నేను అటూ ఇటూ కదలడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, అతను నన్ను ఒక్క అంగుళం కూడా కదలనివ్వకుండా తన చేతుల్లో బందీని చేశాడు. ?
 
నేను: “బేబీ… అమ్మ్…”
 
నేను ఏదైనా చెప్పబోయేలోపే, అతను తన పెదాలను నా పెదాలపై గట్టిగా ఉంచి చీకడం మొదలుపెట్టాడు. నా నరనరాల్లోకి ఒక విద్యుత్ ప్రవాహం మెరుపులా దూసుకెళ్ళింది! ⚡
 
నేను నన్ను నేను అదుపు చేసుకోలేకపోయాను. చాలా సేపటి వరకు నన్ను నేను ఆపుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, ఆ మత్తులో కళ్ళు తెరిచి ఒక్కసారి ఆరుష్ వైపు చూసి...
 
నేనే స్వయంగా అతన్ని మరింత గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకోవడం ప్రారంభించాను. ?
 
అవును, ఈరోజు నేను నాకున్న సమస్త హద్దులన్నీ పూర్తిగా దాటేశాను! ఇప్పుడు నేను కేవలం తల్లిని కాకుండా, ఒక ప్రేయసిలా ఆరుష్‌ను ముద్దుల్లో ముంచెత్తుతున్నాను.
 
ఆ ముద్దులు క్రమంగా మరింత గాఢంగా, ఎంతో ఉద్వేగభరితంగా, పూర్తిగా తడిగా మారిపోయాయి. ఆ చీకటి గదిలో కేవలం మా ఇద్దరి ముద్దుల చప్పుళ్ళు మాత్రమే వినిపిస్తున్నాయి.


నేను: “ఉమ్మ్మ్మ్… ఉమ్మ్మ్మ్… ఆమ్మ్మ్మ్…”


 
ఆరుష్: “ఆమా… ఉమ్మ్… ఆ మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్…”
 
అతను నా పెదాలను తన నోటిలోకి తీసుకుని విపరీతంగా చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు. నా ఒక చేయి అతని తల వెనుక ఉన్న ఒత్తైన జుట్టును నిమురుతుండగా,
 
మరో చేయి అతని చొక్కా పైకి లేపి ఆ నగ్న వీపును తడిమి పట్టుకుంది. ఆరుష్ నన్ను తన కింద పడుకోబెట్టుకుని, తన పురుషాంగాన్ని నా ఒంటికి బలంగా రుద్దుతున్నాడు.
 


ఇప్పుడు అతని షార్ట్స్ పైనుంచి కూడా, అతని గట్టి పురుషాంగం నేరుగా నా యోనిపై బలంగా ఆని ఉంది. నేను దాని పరిమాణాన్ని, వేడిని పూర్తిగా అనుభూతి చెందగలిగాను! ?
 
ఈరోజు మొదటిసారిగా నేను నా కొడుకుతో ఇలా ఒకే మంచం మీద, అదీ అతను నా మీద బరువుగా ఉండటం—ఈ అనుభూతిని ఎదుర్కొంటున్నాను.
 
సాధారణంగా నేను ప్రతిరోజూ అతనితోనే పడుకునేదాన్ని, కానీ ఈ రాత్రి మాత్రం పూర్తిగా భిన్నమైనది.
 
మేము ఈరోజు బంధంలోని ఒక సరికొత్త అడుగు ముందుకు వేశాము. నేను ఇక దేని గురించీ ఆలోచించడం మానేసి, ఆ క్షణంలో పూర్తిగా లీనమైపోయాను. 
 
ఆరుష్: (మూలుగుతూ) “అమ్మా...”
 
అతని పెదవులు సరిగ్గా నా పెదవుల పైనే ఉన్నాయి. అతను నాకు మొదటి ముద్దు ఇచ్చినప్పుడు, నా నోటి నుండి ఒక దీర్ఘమైన, వణుకుతున్న మూలుగు వచ్చింది: "ఆహ్..." ?
 
అతని నాలుక నా నోట్లోకి చొచ్చుకుపోయినప్పుడు, నేను మరింత లోతుగా స్పందించాను. మా నాలుకలు తడిగా, శబ్దంతో ఒకదానితో ఒకటి పోరాడుతున్నాయి.
 
కింద, అతని పురుషాంగం నా తడిసిన పూకుకు అతుక్కుని ఉంది. పల్చటి చీరకి, అతని షార్ట్స్‌కి మధ్యనే అయినప్పటికీ...
 
దాని పూర్తి గట్టిదనాన్ని నేను అనుభూతి చెందగలిగాను. అతను కొద్దిగా నడుము కదులుతున్న ప్రతీసారీ, దాని కొన నా క్లిటోరిస్‌కి తీవ్రంగా రాసుకుంటోంది.
 
నేను: “ఉహ్... ఆహ్... బేబీ... బేబీ ఆగు...”
 
ముద్దు మధ్యలో నా గొంతు నుండి మాటలు వణికిపోతూ బయటకు వచ్చాయి. ఆరుష్ ముద్దును మరింత తీవ్రం చేశాడు. నేను నా వేళ్లను అతని జుట్టులో తిప్పుతూ, అతన్ని నాకు మరింత దగ్గరగా హత్తుకున్నాను.
 
నేను: “మ్మ్మ్మ్... ఆహ్... హా... ఓహ్ దేవుడా...!”
 
నన్ను నేను పూర్తిగా నియంత్రించుకోలేనట్లుగా నా గొంతు బిగ్గరగా మూలగడం మొదలైంది.
 
కింద అతని పురుషాంగం నా తడి పూకును విపరీతంగా రుద్దుతుండటంతో, నా ప్యాంటీలు పూర్తిగా తడిసిపోయాయి. అతనికి మరింత స్థలం ఇవ్వడానికి నేను నా కాళ్ళను వెడల్పుగా చాపుతున్నాను. ?✨



నేను: “ఆహ్ ఆరుష్... ఇది భరించలేనంత బాగుంది... బేబీ, అమ్మ లేస్తుంది, దయచేసి నన్ను వదిలేయ్...”
 
ముద్దు అలా కొనసాగుతుండగా, నా శరీరం వేడెక్కిపోయి, కడుపులో ఒక అంతులేని వెచ్చదనం వ్యాపించింది.
 
అతని ఛాతీ నా రొమ్ములను గట్టిగా నొక్కుతోంది, నా చనుమొనలు గట్టిపడ్డాయి. ఇక కింద నిరంతరం రుద్దడం వల్ల నా పూకు తీవ్రంగా ఉబ్బింది.
 
నేను: “మ్మ్మ్హ్... ఉహ్... ఆహ్హ్... ఆరుష్... బేబీ... నేను ఇక ఆపుకోలేకపోతున్నాను... ఆహ్హ్... ఆహ్హ్...!”
 
నా గొంతు అకస్మాత్తుగా బిగ్గరగా మారిపోయింది. ముద్దు పెట్టుకుంటూనే నేను అతని పెదాలను కొరకడం, అతని నాలుకను చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఇప్పుడు ఆరుష్ కూడా తన నియంత్రణ పూర్తిగా కోల్పోయాడు. అతను తన నడుమును బలంగా, వేగంగా కదిలించడం ప్రారంభించాడు.

 

నా శరీరం మొత్తం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుపోయింది.
 
నేను: “ఆహ్హ్హ్హ్హ్హ్... అమ్మా... ఓ దేవుడా... ఆరుష్హ్... వద్దు... వద్దు వద్దు...!”
 
నా నోటి నుండి ఒక దీర్ఘమైన, బిగ్గరైన మూలుగు బయటకు వచ్చింది. నా శరీరం మొత్తం అకస్మాత్తుగా వణికిపోయింది.
 
నా పూకు బలంగా సంకోచించింది, ఒక వేడి కుదుపుతో నా ఆనంద రసాలు బయటకు చిమ్మిపోయాయి! నా ప్యాంటీలో తడి పూర్తిగా వ్యాపించింది.
 
నేను అతని వీపుపై నా చేతులతో గోళ్లు గట్టిగా గుచ్చుతూ, నా కాళ్లను అతని నడుము చుట్టూ బంధంలా చుట్టాను. నా దేహం మొత్తం భావప్రాప్తితో (Orgasm) తీవ్రంగా కంపించిపోయింది. ?
 
ఆ ముద్దు ఇంకా నెమ్మదిగా కొనసాగుతూనే ఉంది. ఆ వణుకు ఆగిపోయిన తర్వాతే... అసలు నేను ఏం చేశానో నాకు స్పష్టంగా అర్థమైంది!
 
ఒక మహా సునామీలా అవమానం, అపరాధభావం నన్ను పూర్తిగా ముంచెత్తింది.
 
ఇతను నా కొడుకు... నా ఆరుషి! తొమ్మిది నెలలు నా గర్భంలో మోసి, పాలిచ్చి, రాత్రంతా జాగారం చేసి పెంచిన నా కన్నకొడుకు! మరి ఈ రోజు... నేను వాడికి ఇవన్నీ చేస్తున్నానా?
 
అతని పురుషాంగాన్ని నా యోనిపై రుద్దుతూ, అతని ముద్దులో లీనమైపోయి నా రసాలను విడుదల చేస్తున్నానా? అసలు నేను ఎంత నీచమైన, ఎంత దుర్మార్గపు తల్లిని?! ??
 
నా గుండెలో ఒక తీవ్రమైన నొప్పి మొదలైంది. నా ముఖం సిగ్గుతో వేడెక్కిపోయింది, కళ్ళు కిందకు వాలిపోయాయి. నా శరీరం మొత్తం అవమానంతో మండిపోతోంది.
 
'నేను ఇంత పెద్ద పాపం ఎలా చేశాను? ఒకవేళ జనాలకు తెలిస్తే ఏమంటారు? సమాజం, బంధువులు, అందరూ నన్ను ఛీ కొడతారు!'
 
తల్లిగా నాకు ఉండాల్సిన బాధ్యతకూ, ఒక స్త్రీగా నాలో రగిలిన ఆరాటానికీ మధ్య నేను నలిగిపోయాను.
 
ఒకవైపు అతని స్పర్శలోని వెచ్చదనం తలచుకుంటే ఇంకా ఒళ్లంతా వణుకు వస్తోంది, కానీ మరోవైపు అపరాధభావం గుండెను పిండేస్తోంది.
 
నేను: “ఆరుష్... ఆపు... దయచేసి నన్ను వదిలి దూరంగా కదులు...”
 
నా గొంతు రొంతుగా, వణికిపోతోంది. నా చేతిని అతని ఛాతీపై పెట్టి అతన్ని గట్టిగా పక్కకు నెట్టాను. అతని ముఖం వైపు చూసే ధైర్యం కూడా నాకు లేకపోయింది. నా కళ్ళ నుండి వేడిగా కన్నీళ్లు ప్రవహించడం మొదలయ్యాయి.
 
నేను: “ఇది తప్పు... చాలా పెద్ద తప్పు... మనం తల్లీకొడుకులం, ఆరుష్... నేను నీ కన్నతల్లిని! నేను ఎంత నీచానికి దిగజారిపోయాను ...” ?
 
నన్ను నేను దాచుకోవడానికి రెండు చేతులతో నా మొహాన్ని గట్టిగా కప్పుకున్నాను. నేను వెంటనే మంచం దిగి పరుగున బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లిపోయాను.
 
అక్కడ నా తడి ప్యాంటీని మార్చుకుని, ముఖం కడుక్కుంటూ అద్దం ముందు నిలబడి ఆగిపోయాను—ఇది నిజమేనా, నేను చేసిన పని నిజమేనా?!
 
అంతలో బయటి నుండి ఆరుష్ నెమ్మదైన స్వరం వినిపించింది:
 
ఆరుష్: “అమ్మా…”
 
నేను: “హ్మ్.”
 
ఆరుష్: “ఇది తీసుకో.”
 
నేను తలుపు కొద్దిగా తెరిచి చూశాను; ఆరుష్ నా బ్యాగ్ నుండి నా ఇంకో ప్యాంటీని తీసి నాకు ఇవ్వడానికి తెచ్చాడు. నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా అది తీసుకుని వేసుకుని బయటకు వచ్చాను.
 
నీళ్ళన్నీ తుడుచుకుని, గదిలోని లైట్ ఆపేసి మంచం మీద ఒక పక్కగా పడుకున్నాను. ఆరుష్ కూడా నాకంటే చాలా దూరంగా వెళ్లి అలిగి పడుకున్నాడు.


ఆరుష్: “అమ్మా…”
 
నేను: “వద్దు బాబూ, ఇప్పుడు నాతో ఏమీ మాట్లాడకు.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ప్లీజ్ ఒక్కసారి నాతో మాట్లాడు?”
 
నేను: “వద్దు బాబూ ప్లీజ్, ? ఇప్పుడేం మాట్లాడలేను, వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకో.”
 
అతను ఇంకేమీ మాట్లాడలేదు; కేవలం అతని దీర్ఘమైన శ్వాస శబ్దం మాత్రమే నాకు వినిపించింది. ఆ రాత్రి గుండెలో బరువుతో అలాగే నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
 
ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి, పడకగదిలో ఆరుష్ నాతో పాటు లేడు. నేను లేచి బయటకు వెళ్లి చూడగా, అతను హాలులో చాలా నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
ఆ తర్వాత నేను స్నానం ముగించుకుని, మా అమ్మకు వంటపనుల్లో సహాయం చేసి, వెంటనే మా సామానులన్నీ సర్దడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
ఈరోజే మేము మా సొంత ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాలి. నా జీవితంలో ఇలాంటి పరిస్థితి ఎప్పుడైనా వస్తుందని నేను కలలో కూడా ఊహించలేదు.
 
సామానులన్నీ సర్దిన తర్వాత, నేను ఆరుష్ కోసం ప్రత్యేకంగా కాఫీ కలిపి తీసుకువెళ్లి అతని ముందు పెట్టాను. ఈరోజు నా ముఖం చాలా భిన్నంగా, ఏదో ఘోరమైన పాపం మోసినదానిలా కళ తప్పిపోయింది.
 
అతను నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తున్నాడు, కానీ నేను మాత్రం అతని కళ్ళలోకి ధైర్యంగా చూడలేకపోయాను. గుండెపై ఏదో బరువైన కొండ భారం కూర్చున్నట్లు ఉంది. అమ్మ వంటగదిలో ఉండటంతో నేను మౌనంగా కూర్చున్నాను.


ఆరుష్: (బాధగా) “అమ్మా… ?”
 
నేను అతని వైపు ఒక్కసారి తల ఎత్తి చూశాను. నా కళ్ళలో నీళ్లు మళ్ళీ పొర్లివచ్చాయి.
 
నేను: (చేతితో వద్దని అడ్డంగా ఊపుతూ) “దయచేసి ఏమీ అనకు …” ?
 
నేను ఇప్పుడు ఏ మాత్రం మాట్లాడలేనని చెప్పడంతో, అతను ఇంకేమీ మాట్లాడకుండా మౌనంగా తన కాఫీ తాగడం మొదలుపెట్టాడు.
 
కానీ అతని కంటి నుండి ఒక ఒంటరి కన్నీటి చుక్క జారిపోవడం నేను స్పష్టంగా చూశాను. ఆ క్షణంలో నా గుండె ముక్కలైపోయింది!
 
'నేనేం చేశాను? నా స్వార్థం కోసం, నా ప్రేమ కోసం నా కొడుకును ఇంతగా క్షోభ పెడుతున్నానా...' అని నన్ను నేను తీవ్రంగా నిందించుకున్నాను.
 
సరిగ్గా అప్పుడే మా అమ్మ బయటకు వచ్చింది; నేను వెంటనే నా కన్నీళ్లు తుడుచుకుని ముఖంపై బలవంతపు నవ్వు తెచ్చుకున్నాను. కానీ ఆరుష్ వెంటనే లేచి లోపలి గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
 
ఆరుష్: “అమ్మా, మనం బయలుదేరే ముందు ఒకసారి సామాను అంతా సరిగ్గా తనిఖీ చేయి, ఏదీ మర్చిపోకుండా చూసుకో.”
 
మేమిద్దరం బయలుదేరడానికి పూర్తిగా సిద్ధమయ్యాము. అంతకంటే ముందు, మా అమ్మ (నానీ) డ్రాయింగ్ రూమ్‌లోని మసక వెలుతురులో మమ్మల్ని ఇద్దరినీ తన దగ్గరికి పిలిచింది.
 
ఆమె కళ్ళలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆ ముఖంలో ఒక వింతైన ప్రశాంతత, అంతులేని అంగీకారం స్పష్టంగా కనిపించాయి. ✨


అమ్మ: (నా వైపు, ఆరుష్ వైపు ప్రేమగా చూస్తూ, గంభీరమైన స్వరంతో) “జాన్వి... ఆరుష్... మీరిద్దరూ నా దగ్గరికి రండి.”
 
మేమిద్దరం ఆమె ముందు మోకరిల్లి కూర్చున్నాము. నాని మొదట నా తలను ప్రేమగా నిమిరింది, ఆ తర్వాత తన చేయి ఆరుష్ తల మీద పెట్టింది.


 
అమ్మ: “ జాన్వి... నువ్వు నీ జీవితంలో భరించాల్సిన దానికంటే చాలా ఎక్కువ బాధను భరించావు తల్లి. ఇక ఆరుష్‌ విషయానికొస్తే... ఇంకెవరూ నీకు తోడు లేనప్పుడు , ఈ అబ్బాయే నీకు కొండంత అండగా నిలిచాడు.”
 
అమ్మ మా చేతులను తీసుకుని ఒకరి చేతిలో మరొకరి చేతిని ఉంచింది. ఆమె వృద్ధాప్యపు చేయి మా ఇద్దరి చేతుల మీదా అని ఉంది.
 
అమ్మ: ( ఆశీర్వదిస్తూ) “ఈ రోజు మీ ఇద్దరి బంధాన్ని నేను మనసారా ఆశీర్వదిస్తున్నాను! ఆరుష్... నీ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకో నాయనా.
 
ఆమె ఇప్పుడు నీకు కేవలం కన్నతల్లి మాత్రమే కాదు... నీ ఈ ప్రపంచం మొత్తం! ఆమె ప్రతి సంతోషం , ప్రతి బాధ , ప్రతి కోరిక ఇకపై నీ బాధ్యతే కావాలి.
 
ఆమె హృదయం ఎప్పటికీ పగిలిపోనంతటి అపారమైన ప్రేమను ఆమెకు పంచు. మీ నాన్న గురించి నీకు అన్నీ తెలుసు కదా ..."
 
ఆరుష్: ( నానీ చేతిని తన పెదవులకు ఆనించుకుని , తల దించుకుంటూ) “నాని... నేను మాటిస్తున్నాను. ఇకపై ఈ అమ్మే నా సర్వస్వం! ఈ జీవితంలో ఏ క్షణంలోనూ ఆమెను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టను.” ❤️
 
అమ్మ: ( ప్రేమగా నా వైపు తిరిగి) “జాన్వి... నువ్వు కూడా ఈ అబ్బాయిని నీ ప్రాణంగా చూసుకో. అతను ఇప్పుడు నీ కొడుకే కాదు , నీకు సర్వదిశలా గొప్ప ఆధారం కూడా!
 
ఒకరి మనసు భావాలను మరొకరు అర్థం చేసుకోండి , స్వచ్ఛమైన ప్రేమతో , పరిపూర్ణ అవగాహనతో జీవించండి , ఎప్పటికీ ఒకరికొకరు తోడుగా ఉండండి.”
 
నేను: ( ఏడుపు ఆపుకోలేక , అమ్మ పాదాలపై నమస్కరిస్తూ) “అమ్మా... నువ్వు నాకు చాలా గుర్తుకొస్తావు అమ్మా! ప్రతి క్షణం నీ లోటు నాకు బాధిస్తుంది...” ?
 
అమ్మ: ( మా ఇద్దరి తలల మీద ఆప్యాయంగా నిమురుతూ , కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ) “నాకు తెలుసు... మీరు ఎప్పుడూ కలకాలం సంతోషంగా ఉండండి.
 
ఆరుష్ , మీ అమ్మను ఎప్పుడూ కంటనీరు పెట్టకుండా చూసుకో. జాన్వి , ఈ అబ్బాయిని జాగ్రత్తగా చూసుకో. మిమ్మల్ని నేను మనసారా దీవిస్తున్నాను... సంతోషంగా ఉండండి.” ?
 
అమ్మ మమ్మల్ని నీ గుండెలకు హత్తుకుని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. ఆ క్షణంలో నా గుండె బరువు తగ్గిపోయింది—అపరాధభావం , స్వచ్ఛమైన ప్రేమ , మనశ్శాంతి అన్నీ కలిసిపోయి ఒక కొత్త జీవితానికి నాంది పలికాయి.


 
అమ్మమ్మనీ ఇంటి గుమ్మానికి వచ్చి ఇద్దరినీ సాగనంపింది. ఆరుష్ వెళ్లి బైక్ స్టార్ట్ చేశాడు. నేను బైక్ ఎక్కే ముందు మా అమ్మను మరోసారి గట్టిగా కౌగిలించుకుని గుక్కపట్టి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను.
 
నేను: “ అమ్మా... నువ్వు లేకుండా నేను ఎలా ఉంటాను , నువ్వు నాకు చాలా గుర్తుకొస్తావు అమ్మా...”
 
అమ్మ: ( చివరిసారిగా మా ఇద్దరి వైపు ఆప్యాయంగా చూస్తూ) “వెళ్ళు … మీరిద్దరూ ఒకరినొకరు జాగ్రత్తగా చూసుకోండి. ఎలాంటి బెంగ పెట్టుకోకుండా సంతోషంగా ఉండండి.”
 
బైక్ నెమ్మదిగా కదలడం మొదలైంది. ఆరుష్ డ్రైవ్ చేస్తూనే నా చేయి తీసుకుని తన పెదవులతో ప్రేమగా ముద్దాడాడు. ?
 
ఆరుష్: ( ధైర్యం చెబుతూ) "అమ్మా... ఏమీ కంగారు పడకు. నీకు ఎప్పుడు మా నానమ్మ చూడాలనిపిస్తే అప్పుడు నేను నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకొస్తాను."
 
నేను: ( నా ఛాతీపై చేయి వేసుకుని , ప్రశాంతమైన గొంతుతో) “సరే నాన్న...”
 


నేను నా తలలను ఆరుష్ భుజం మీద ఆనించి కళ్ళు మూసుకున్నాను. బైక్ నానమ్మ ఇంటి నుండి దూరంగా ముందుకు వెళుతోంది , కానీ నా గుండెల్లో మాత్రం ఒక సరికొత్త ప్రశాంతత నిండిపోయింది.
 
అమ్మ మానీ ఒకరినొకరు కాపాడుకోమని దీవించింది—ఇప్పుడు నేను , ఆరుష్ ఈ ప్రపంచంలో ఒకరికొకరు పూర్తిగా అంకితమయ్యాము! ?

[Sunnysunnysunny]

హలో అందరికీ , మీ యొక్క మద్ధతు కి చాలా దన్యవాదాలు..... అలాగే ఈ కధ యొక్క రియల్ పర్సన్ నాకు ఈరోజు నైట్ మిగిలిన చాలా వరకు మొత్తం కధని పోస్ట్ చేస్తా అని చెప్పారు. 

కావునా నేను నా మిగిలిన ఆధాలను రాయడంలో నిమగ్నమై ఉన్నాను.. ఈ కధకి సంబందించిన అప్డేట్ మీరు రేపు ఆశించవచ్చు.. థాంక్స్ 

[Sunnysunnysunny]

సాయంత్రానికల్లా మేము ఎట్టకేలకు మా సొంత ఇంటికి చేరుకున్నాము. ?
 
నా చెయ్యి ఆరుష్ చేతిలోనే ఉంది. దారి పొడవునా, ఎక్కడా జారవిడవకుండా... సరిగ్గా ఇంటి గుమ్మానికి చేరి తలుపు తీస్తున్నప్పుడు కూడా అతను నా చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకునే ఉంది.
 
ఎక్కడ నేను అతనికి దూరమైపోతానేమోనని, లేదా నన్ను ఎవరో బలవంతంగా లాక్కుపోతారనే భయంతో ఉన్నట్లుగా! నన్ను ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత విలువైన, అమూల్యమైన వస్తువును కాపాడుకుంటున్నట్లుగా నన్ను చూసుకున్నాడు. ?✨
 
నేను ఇంటి తలుపు తెరిచి లోపలికి అడుగుపెట్టగానే... ఒక వింతైన సువాసన నన్ను పలకరించింది—అది ఎప్పటిలాగే మా ఇంటి సువాసనే. కానీ ఈ రోజు మాత్రం ఆ సువాసన కూడా నాకు ఏదో నిర్జీవంగా, ప్రాణం లేని శ్మశానంలా అనిపించింది. ఇల్లు అక్కడే ఉంది, సోఫా అలాగే ఉంది, కానీ అందులో ఏమాత్రం ప్రాణం లేదు.
 
నేను హాలులోకి అడుగుపెట్టాను. అంతా యథాతథంగా ఉంది: అదే సోఫా, అదే బల్ల, గోడ మీద వేలాడుతున్న నా, ప్రతాప్ పెళ్లి ఫోటో కూడా. కానీ ఇప్పుడు ఆ ఫోటోను చూస్తుంటే నాకు ఒక నిజమైన నకిలీలా అనిపించింది—అందులో ఉన్నది ఒక నకిలీ చిరునవ్వు, ఒక అర్థం లేని నకిలీ బంధం! ?️❌
 
ప్రతాప్ జాడ మాత్రం ఇంట్లో ఎక్కడా లేదు. ఆయన బూట్లు లేవు, టేబుల్ మీద తాళంచెవి లేదు, ఆయనకు సంబంధించిన ఏ ఒక్క వస్తువు కూడా అక్కడ కనిపించలేదు. ఆయన ఈ ఇంట్లోనే లేనట్లుగా... లేదా బహుశా ఇప్పుడు వేరొకరి ఇంట్లో, వేరొకరితో, వేరొకరి చేతుల్లో బందీ అయిపోయినట్లుగా!
 
నా గుండె బరువెక్కిపోయింది. మా అమ్మను విడిచిపెట్టి వచ్చిన బాధ, ప్రతాప్ నన్ను వదిలేసిన నిర్లక్ష్యం, వీటన్నింటికి తోడు నన్ను కంటికి రెప్పలా చూసుకుంటున్న ఆరుష్ గాఢమైన ప్రేమ... అన్నీ ఒకేసారి ఉప్పెనలా ముంచెత్తి నా మనసును పిండేసాయి. ?
 
ఆరుష్ నా చేయిని ఎంతో మృదువుగా నొక్కి, ధైర్యం చెప్పాడు:
 
ఆరుష్: "అమ్మా, దయచేసి నువ్వు ఎక్కువ ఆలోచించి అలిసిపోకు, కాస్త ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకో. ఇళ్ల పనులన్నీ నేను చూసుకుంటాను." ?
 
నేను అతని వైపు దీనంగా చూశాను. అతని ముఖంలో ప్రయాణపు అలసట స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది, కానీ అతని కళ్లలో మాత్రం నాపై ఉన్న అంతులేని ప్రేమ తప్ప మరేదీ లేదు! ఆ చూపులకు నా కళ్ళు వెంటనే చెమ్మగిల్లాయి. ?
 
నేను తలూపి నెమ్మదిగా బెడ్‌రూమ్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. నా వెనుక నుండి ఆరుష్ గొంతు వినబడింది: "సామాను సర్దుకో, బట్టలు మార్చుకో." అతను సరిగ్గా ఒక బాధ్యత గల భర్తలా... తన ఇల్లు, తన భార్యను కంటికి రెప్పలా చూసుకునే వాడులా ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
 
నేను మంచం మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాను. కానీ నాకు నిద్ర మాత్రం పట్టలేదు. నాకు మా అమ్మ జ్ఞాపకం వచ్చింది—ఆమె నా జుట్టును ప్రేమగా నిమరడం, ఆమె గొంతు నన్ను "జాను" అని ఆప్యాయంగా పిలవడం తలపుకొచ్చింది.
 
ఆ వెంటనే ప్రతాప్ జ్ఞాపకం మనసును తాకింది... కాదు, అది జ్ఞాపకం కాదు, అది నన్ను దహించివేసే ఒక పాత గాయం! ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను నా భర్త దగ్గర అణచుకుంటూ, భరిస్తూ వచ్చిన అంతులేని క్షోభ అది.
 
ఆ తర్వాత వెంటనే ఆరుష్ రూపం కళ్ళ ముందు మెదిలింది. నా ఆరుష్! నా... నా... ఛీ! వద్దు, నేను ఆ ఆలోచనలను ఆపాలనుకున్నాను. కానీ ఆరుష్ చేతుల స్పర్శ ఇంకా నా శరీరంపై అలాగే ఉండిపోయింది. నా నడుము మీద అతని వేళ్లు కదలాడిన తీరు, నా పెదవులపై అతను ఆనించిన పెదవుల వెచ్చదనం...
 
నేను దిండులో ముఖం గట్టిగా దాచుకుని నిశ్శబ్దంగా ఏడ్చాను—ఆరుష్‌కు ఆ ఏడుపు వినిపించకూడదని గొంతు నొక్కుకుని మరీ రోదించాను! ?
 
కొద్దిసేపటికి నాకు ఎప్పుడు కళ్ళు మూతపడ్డాయో, ఎప్పుడు నిద్రపోయానో నాకే తెలియదు. నేను ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచేసరికి, రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది, గడియారంలో సమయం సరిగ్గా రాత్రి 9 గంటలు అయింది! ⏰
 
నేను లేచి హాలులోకి వెళ్ళాను. ఆరుష్ అప్పటికే హాలులో సోఫాలో కూర్చుని నిశ్శబ్దంగా టీవీ చూస్తున్నాడు. కానీ నేను రాగానే, అతను ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి నా వైపు విపరీతమైన ఆందోళనతో చూశాడు.
 
నేను ఏదో తీవ్రమైన జబ్బుతో ఉన్నట్లుగా, లేదా ఒక అతి సున్నితమైన గాజు వస్తువును తాకుతున్నట్లుగా అతని కళ్లలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించింది.


ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడే లేచావా? బాగా విశ్రాంతి తీసుకున్నావా?"
 
అతని గొంతులో ఉన్న ఆ అపరిమితమైన ప్రేమను చూసి నా హృదయం ఆనందంతో, కృతజ్ఞతతో నిండిపోయింది. ఆ ఒక్క చిన్న ప్రశ్నే నాకు ఈ ప్రపంచమంతా తాటిచ్చినట్లు అనిపించింది. ?


నేను: “అవును బేబీ, నా తల కొంచెం బరువుగా, తిరిగినట్లుగా ఉంది.”
 
అంటూ నేను నా చేతిని నా తల మీద పెట్టుకున్నాను. నిజానికి నా తల అప్పుడే కాదు, ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నా ఆలోచనలతో బరువెక్కిపోయి ఉంది;
 
కానీ అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా అసలైన బరువంతా ఈరోజు నా హృదయపు లోతుల్లో నిండిపోయింది.
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా. మనం చాలా దూరం ప్రయాణం చేసి వచ్చాము, నీ శరీరం అలసిపోయింది. నువ్వు త్వరగా వెళ్లి పడుకోకూడదా?"
 
అతను వెంటనే లేచి నా దగ్గరకు వచ్చి నా చేయి ఎంతో ప్రేమగా పట్టుకున్నాడు. నన్ను ఈ లోకానికి ఒక రాణిలా చూసుకుంటున్నాడు—నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా! ?✨
 
నేను: “మరి రాత్రి భోజనం సంగతేంటి?”
 
ఆరుష్: “నేను బయట నుండి ఆర్డర్ చేశాను, త్వరలో డెలివరీ వస్తుంది.”
 
అతను నిజంగానే చాలా ఎదిగిపోయాడు అనుకున్నాను. అతను ప్రతి చిన్న విషయం గురించి ఎంతగానో ఆలోచిస్తాడు, నా ఆరోగ్యం విషయంలో నన్ను కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటాడు.
 
కానీ నిజానికి నాకు బయటి భోజనం తినడం అస్సలు ఇష్టం లేదు. వేడి వేడిగా ఇంటి భోజనం, అది కూడా నా స్వహస్తాలతో వండిన భోజనం... నా ఆరుష్‌కు తినిపించాలని నేను మనసారా కోరుకున్నాను.
 
కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయిపోయింది, ఈ రాత్రికి నేను అంత త్వరగా వంట వండలేకపోయాను.
నేను ఏమీ మాట్లాడలేక కేవలం మౌనంగా తల ఊపాను.
 
కొద్దిసేపటికి ఆన్‌లైన్ ఫుడ్ డెలివరీ వచ్చేసింది. ఆరుష్ వెంటనే ప్లేట్లు తెచ్చి, అన్నీ టేబుల్ మీద సర్ది, ఎంతో ప్రేమగా నా దగ్గరకు తీసుకువచ్చాడు.


ఆరుష్: "అమ్మా, లేచి కూర్చో. కడుపు నిండా తిను."
 
నేను కళ్ళు తెరిచి చూశాను. అతను నా ముందు పెట్టిన ప్లేట్లలో ఉన్నవన్నీ... నాకు ఇష్టమైన వంటకాలే! నేను గతంలో ఎప్పుడో ఇష్టపడి తిన్న వాటిని కూడా అతను ఇప్పటికీ గురుతుపెట్టుకున్నాడు.
 
మేమిద్దరం ఆ రాత్రి బెడ్‌రూమ్‌లో కలిసి కూర్చుని భోజనం చేశాము. నేను అప్పట్లో మనసు బాగోలేక చాలా తక్కువగా తిన్నాను; ఆరుష్ నన్ను బలవంతంగా తినిపించడానికి చాలా కష్టపడ్డాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇంకాస్త తిను ప్లీజ్. నువ్వు అసలు ఏమీ తినలేదు."
 
నేను: “బేబీ, నా గొంతు దిగడం లేదు, నాకు అస్సలు ఆకలిగా లేదు.”
 
ఆరుష్: “నీకు ఆకలిగా లేకపోయినా సరే నాకోసం తిను అమ్మా.” ?
 
దానికి నేను ఇక ఏం చెప్పగలను? అతని ఆ మాటను కాదనలేక నేను మరికొంత భోజనం బలవంతంగా తిన్నాను. ఆ తర్వాత తినిపించడం ముగించి, నేను తిరిగి మంచం మీద పడుకున్నాను. ఆరుష్ మాత్రం మిగిలిన ప్లేట్లు అన్నీ తీసుకువెళ్లి వంటగదిలో సర్ది, కిచెన్ అంతా శుభ్రం చేశాడు. ?
 
ఆ తర్వాత అతను తిరిగి బెడ్‌రూమ్‌లోకి వచ్చి నా పక్కనే వచ్చి కూర్చున్నాడు. అతను తన ల్యాప్‌టాప్ తెరిచి కాలేజీ పనిలో పడిపోయాడు. కానీ అతని ఒక చేయి మాత్రం నా జుట్టులో వేళ్ళాడే ఉంది;
 
అతను నన్ను ఎంతో నెమ్మదిగా, లాలనగా నిమురుతూనే ఉన్నాడు. నాకు అప్పటికే కడుపు నిండి నిద్ర ముంచుకొస్తోంది, కానీ అతని వేళ్ల ఆ మృదువైన స్పర్శ... నన్ను నిద్రపోనివ్వకుండా మరింత మేల్కొనేలా చేస్తోంది. ✨
 
కొద్దిసేపటికి... ఇంటి బయట ప్రధాన తలుపు గడియ తెరుచుకున్న చప్పుడు అయింది, అది ప్రతాప్ రాకను సూచించింది. ఆ చప్పుడు నా నిద్రను ఇట్టే భంగం చేసింది. కానీ నేను కావాలనే కళ్ళు తెరవకుండా అలాగే పడుకున్నాను. 'ఈ రాత్రి ఇంట్లోకి వచ్చింది ఎవరా' అని ఆలోచిస్తున్నాను.
 
ఆరుష్ వెంటనే ల్యాప్‌టాప్ పక్కన పెట్టి లేచి తలుపు తీయడానికి హాలులోకి వెళ్ళాడు.
 
ప్రతాప్: (నిరాసక్తంగా) “ఎప్పుడు వచ్చావురా?”
 
ఆయన గొంతులో ఏమాత్రం భావం లేదు. సంతోషం లేదు, బాధ లేదు, కనీసం ఆప్యాయత అసలే లేదు! ఆయన ఎవరో పూర్తిగా పరిచయం లేని అపరిచితుడితో మాట్లాడుతున్నట్లుగా ఉంది.
 
ఆరుష్: “సాయంత్రం వచ్చాము నాన్న.”
 
ప్రతాప్: “హ్మ్... సరే. మీ అమ్మమ్మగారు ఎలా ఉన్నారు?”
 
ఆరుష్: “బాగానే ఉన్నారు నాన్న.”
 
ప్రతాప్: “సరేలే. నువ్వు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకో, నేను కూడా నిద్రపోవాలి. మరి... మీ అమ్మ ఎక్కడ?”
 
ఆరుష్: “అమ్మ అప్పుడే అలసిపోయి నిద్రపోతున్నారు.”
 
ప్రతాప్: “సరే.”
 
అంతే! ఆ మాటలతో సంభాషణ ముగిసింది. ఆ గొంతులో నాపై ఎలాంటి ప్రేమ లేదు, ఎలాంటి చింత లేదు, కనీసం భార్య ఇంటికి వచ్చిందన్న శ్రద్ధ కూడా లేదు! నేను ఆయనకు ఎవరినీ కానట్లు... కనీసం ఆయన భార్యను కూడా కానట్లుగా ప్రవర్తించారు.
 
నేను నిద్రపోతున్నట్లుగా పడక మీద నటించాను, కానీ నా గుండె లోపల మాత్రం మంటలతో కాలిపోతోంది. ? ఎంతో కాలం గడిచిపోయింది, నేను ఎలా ఉన్నాను, బతికున్నానా లేదా అనేది ఆయనకు ఏ కోశానా అవసరం లేదు. అసలు నేను ఈ ఇంట్లో అంత పనికిరానిదానినా? నేను అంతలా శూన్యమైపోయానా?! ?
 
ప్రతాప్ ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా సూటిగా వెళ్లి ఆయన గదిలో పడుకున్నాడు. ఆరుష్ మాత్రం తిరిగి మా బెడ్‌రూమ్‌లోకి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. అతను వచ్చి తన ల్యాప్‌టాప్ తీసుకుని మళ్లీ పనిలో పడ్డాడు. కానీ నా మనసులో ఉన్న ఆ అశాంతి వల్ల నాకు అప్పుడు కూడా నిద్ర పట్టలేదు.
 
ప్రతాప్ పలికిన ఆ ఉదాసీనపు మాటలు, మా అమ్మ పడ్డ వేదన, ఆరుష్ నాపై చూపిస్తున్న ఈ అంతులేని ఆరాధన—అన్నీ నా మదిలో సుడిగుండలా తిరుగుతున్నాయి. నేను భరించలేక మెల్లగా కదులుతూ ఆరుష్‌కు మరింత దగ్గరగా జరిగి పడుకున్నాను. నా శరీరం అతని శరీరాన్ని తాకింది.
 
నేను: (గొంతులో చిన్న అలికిడితో) “బేబీ... దయచేసి ఇక ఆ ల్యాప్‌టాప్ పని ఆపేయ్. నాకు నిద్ర కావాలి.”
 
ఆరుష్: “సరే అమ్మా... జస్ట్ ఇంకో పది నిమిషాలు, ఇది క్లోజ్ చేస్తాను.”
 
నేను: “వద్దు, ఇప్పుడే ఆపేయ్.”
 
నా గొంతులో కొంచెం అల్లరి, కొంచెం నిస్సహాయత, మరియు లెక్కలేనంత ప్రేమ తొంగిచూశాయి.
 
ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే ల్యాప్‌టాప్‌ను మూసి పక్కన పడేశాడు. ఆ తర్వాత రెండు చేతులు చాచి నన్ను తన గుండెలకు హత్తుకుని తన బలమైన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు! ?
 
నేను అతని చేతుల్లో ఎంతో హాయిగా సర్దుకున్నాను. ఈ ప్రపంచమంతా వచ్చి అతని చేతుల్లోనే ఒదిగిపోయినట్లు నాకు అప్పుడు అనిపించింది.
 
అతని ఛాతీ ఇచ్చే వెచ్చదనం, అతని గుండె లయబద్ధంగా కొట్టుకుంటున్న చప్పుడు, అతని శ్వాస... అన్నీ నాకు అంతులేని ప్రశాంతతను ఇచ్చాయి. నేను నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీపై గట్టిగా ఆనించి పడుకున్నాను. అతని ఒక చేయి నా నడుముపై వేసి, ఎంతో నెమ్మదిగా నిమురుతున్నాడు.
 
నా కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకున్నాయి. నాకు గాఢమైన నిద్ర ముంచుకొస్తోంది, కానీ నా మనసు మాత్రం ఎందుకో ఇంకా మేల్కొనే ఉంది.


ఆరుష్: (చాలా మెల్లగా) “అమ్మా…?”
 
నేను: “హ్మ్…” (కళ్ళు మూసుకుని, నిద్ర మత్తులో గొణుగుతూ)
 
ఆరుష్: “ప్లీజ్ నన్ను క్షమించు అమ్మా.”
 
నేను ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచాను. కొంచెం పైకి తల ఎత్తి అతని కళ్లలోకి ఆశ్చర్యంగా చూశాను.
 
నేను: “దేనికి... నన్ను ఎందుకు క్షమించమని అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: “అది... మొన్న నానీ ఇంట్లో మన మధ్య జరిగిన దాని వల్ల... ఆ రాత్రి జరిగిన దానికి.”
 
నాకు ఇట్టే అర్థమైంది. అతను నానమ్మ ఇంట్లో మేము హద్దులు దాటిన ఆ గాఢమైన ముద్దుకు, ఆ స్పర్శకు నన్ను క్షమాపణ కోరుతున్నాడు.
 
తాను ఏదో చాలా పెద్ద తప్పు చేసేసానని, నన్ను ఇబ్బంది పెట్టానని అతను భావిస్తున్నాడు.కానీ ఆ తప్పులో నేను కూడా భాగస్వామిసనే నిజం నాకు బాగా తెలుసు!


నేను: “హ్మ్... నువ్వు తప్పు చేశావని ఎందుకు అనుకుంటున్నావు బేబీ ? నిజానికి నేను కూడా ఆ క్షణంలో నన్ను నేను అస్సలు ఆపుకోలేకపోయాను. నువ్వు మాత్రమే కాదు... నా వైపు నుండి కూడా అదే జరిగింది కదా! కాబట్టి దయచేసి నాకు క్షమాపణలు చెప్పకు.”
 
ఆరుష్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు, ఏమీ అనలేదు. కానీ నా నడుము మీద వేసి ఉన్న అతని చేయి మరింత బలపడింది, నన్ను మరింత గట్టిగా తన ఒంటికి బిగించుకున్నాడు.


ఆరుష్: (గౌరవంగా, ఎంతో సీరియస్‌గా) “అమ్మా, నేను నీతో కొంచెం మాట్లాడాలి.”
 
నేను మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచి పైకి జరిగి మరింత దగ్గరగా అతని ఛాతీకి అతుక్కున్నాను. నా శరీరం అతని దేహాన్ని తాకుతూ ఉంది, నా శ్వాస అతని శ్వాసతో కలిసిపోతోంది. ?
 
నేను: “చెప్పు... వింటున్నాను.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ఆరోజు నేను నీతో అలా ప్రవర్తించినప్పుడు, నువ్వు నన్ను ఎందుకు ఆపలేదు అసలు?”
 
ఆ ప్రశ్న వినగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా దడదడలాడటం మొదలుపెట్టింది! ఎంత వేగంగా కొట్టుకుంటోందంటే... ఆరుష్‌కు కూడా ఆ గుండె దడ స్పష్టంగా వినిపిస్తుందేమోననిపించింది.
 
అతను అడుగుతున్న ఆ అంతరార్థం నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది. అతను నా చెయ్యి తన చేతిలోకి తీసుకుని, నన్ను తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు.
 
అతను నన్ను అడుగుతున్నాడు—మరి నేను అతన్ని ఆ సమయంలో ఎందుకు ఆపలేకపోయాను అని?!
 
నిజమే, నేను అతన్ని ఎందుకు ఆపలేదు?
 
నేను: (తడబడుతూ) “నాకు... నిజంగా తెలియదు ఆరుష్... ఆ క్షణంలో నేను నిన్ను ఎందుకు ఆపలేకపోయానో! నీతో పాటు అలా ఆ మత్తులో ప్రవహిస్తూ ఎందుకు వెళ్లిపోయానో నాకసలు అర్థం కాలేదు.”
 
ఆరుష్: (బాధగా) “నేను చేసిన ఆ పనికి నువ్వు లోపల చాలా బాధపడి ఉంటావు కదా అమ్మా? నేనొక చెడ్డవాడిని, నీ కొడుకుగా ఉండి నీతో అలా ప్రవర్తించినందుకు నువ్వు నన్ను ద్వేషిస్తున్నావు కదా, అవునా?”
 
అతని గొంతులో అంతులేని వేదన వినిపించింది. ఎంత బాధ అంటే... వింటుంటే నా గుండె ముక్కలైపోయేంతగా! తాను తన తల్లి పట్ల ఏదో క్షమించరాని నేరం చేశానని, అందుకే నేను అతనిని ఒక చెడ్డవాడిగా భావిస్తున్నానని అతను తీవ్రంగా భయపడుతున్నాడు.
 
నేను: “లేదు బేబీ... నువ్వు ఏ జన్మలోనూ, ఎప్పటికీ చెడ్డవాడివి కావు!”
 
నేను ఆవేశంగా నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీలో పూర్తిగా దాచుకున్నాను. నా కళ్ళు ఒక్కసారిగా కన్నీళ్లతో నిండిపోయాయి. ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నా గుండెల్లో అణచుకుంటూ వచ్చిన ఆ అంతులేని బాధ, ఆ భయాలు, ఆ అంటరాని భావాలన్నీ—అన్నీ ఒక్కసారిగా ఆ కన్నీళ్ల రూపంలో బయటకు తన్నుకురావాలని చూస్తున్నాయి.
 
నేను: “నిజానికి... అసలు విషయం ఏమిటంటే...”
 
నా గొంతు ఒక్కసారిగా పూడుకుపోయింది, మాట పెగల్లేదు. ఎంత పెద్ద రహస్యం ఇది! నా అంతరాత్మను దహించే ఎంత పెద్ద క్షోభ ఇది! అసలు ఈ నిజాన్ని నేను ఆరుష్‌కు పూర్తిగా చెప్పగలనా? ఒక తల్లిగా నా బలహీనతను, నాలోని ఆ అస్తిత్వాన్ని అతని ముందు ఒప్పుకోగలనా?
 
ఆరుష్: (నా చేయి మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ) “మాట్లాడు అమ్మా... దాచకుండా చెప్పు.”
 
అతను నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని మరింత గట్టిగా పట్టుకుని నాకు నైతిక ధైర్యం ఇచ్చాడు.
 
నేను: “నిజానికి విషయం ఏంటంటే... మీ నాన్న నన్ను కనీసం ఒక భార్యలా ప్రేమించడని, నన్ను సరిగ్గా చూడడని నీకు ముందే తెలుసు కదా...”
 
నా గొంతు విపరీతంగా వణికిపోతోంది. కళ్ళ నుండి వేడి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి.
 
నేను: “అందుకే... ఇన్నేళ్లుగా ఆయన నాతో ఎప్పుడూ కామంతో కాదు కదా, కనీసం భార్య పక్కన పడుకోలేదు కూడా! అంటే... నన్ను కనీసం ఒక్కసారైనా ప్రేమగా తాకను కూడా తాకలేదురా!”
 
ఇలా చెబుతూ నేను ఇక నన్ను నేను ఆపుకోలేక ఆరుష్ ఛాతీ మీద ముఖం పెట్టుకుని వెక్కివెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను! ??
 
ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను అనుభవించిన ఒంటరితనం, నా భర్త ఇచ్చిన ఆ నిర్లక్ష్యం, నేను ఒక్కదానినే గడిపిన ఆ చీకటి రాత్రులన్నీ... అన్నీ ఆ క్షణంలో ఒక్కసారిగా నా కళ్ళ ముందు మెదిలాయి. నా శరీరం విపరీతంగా వణికిపోతోంది, గుండె చెరువైపోతోంది.
 
ఆరుష్: “హ్మ్... నాకు తెలుసు అమ్మా...” (అంటూ నా చేతిని ఎంతో ప్రేమగా నొక్కుతూనే ఉన్నాడు)
 
నేను: “నేను కూడా ఒక ఆడదాన్నే కదా ఆరుష్? నాకు భావాలు, ఆశలు ఉండవా? రాత్రిపూట నా భర్తతో మంచం మీద కొంచెం ప్రశాంతంగా, ప్రేమగా సమయం గడపాలని నాకు ఎప్పుడూ అనిపించదా? నాకేమైనా ఇంద్రియాలు, భావాలు లేవు అనుకున్నావా ఆరుష్?!”
 
నా కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు కట్టలు తెంచుకుని ధారగా కారుతున్నాయి. అప్పటికే నా మేకప్ చెడిపోయింది, నేను కట్టుకున్న చీర కూడా నా కన్నీళ్లతో తడిసిపోయింది. కానీ అవన్నీ నాకు ఇప్పుడు లెక్కే కాదు! నేను నా ఆరుష్ ముందు నా మనసులోని ఆ పచ్చి నిజాన్ని, నా ఆవేదనను పూర్తిగా కక్కేయాలి.


ఆరుష్: “నేను నిన్ను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలను అమ్మా. నేను ఇక చిన్నపిల్లడిని కాదమ్మా... ఒక భార్యగా, ఒక ఆడదానిగా నువ్వు పడుతున్న ఈ అంతులేని క్షోభ నాకు బాగా తెలుసు.”
 
అతని చేయి నా తల వెనుక జుట్టులో వేసి ఎంతో మృదువుగా నిమురుతోంది—సరిగ్గా ఒక తండ్రి లేదా భర్త తన చిన్నపిల్లలాంటి భార్యను ఓదార్చినట్లుగా!
 
నేను: “ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ భావాలన్నింటినీ, కోరికలన్నింటినీ నాలోనే కుళ్ళిపోయేలా దాచుకున్నాను. కానీ నిన్న నువ్వు నా దగ్గరకు అంతలా వచ్చినప్పుడు...
 
నన్ను అలా ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టినప్పుడు... నాలో అణచిపెట్టిన ఆ సంయమనం పూర్తిగా కరిగిపోయింది, నన్ను నేను ఇక ఆపుకోలేకపోయాను బేబీ!”
 
నా ముఖం ఇంకా అతని ఛాతీ మీదే ఉంది; నా కన్నీళ్లు అతని చొక్కాను పూర్తిగా తడిపేస్తున్నాయి. కానీ అది అతనికి ఏమాత్రం లెక్కలేదు. అతను నన్ను తన చేతుల్లో మరింత గట్టిగా, ఈ ప్రపంచానికే దొరకనట్లుగా బంధించాడు—అసలు నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా!
 
ఆరుష్: (ప్రేమగా నా గడ్డం పట్టుకుని నా ముఖాన్ని పైకి ఎత్తాడు) “అమ్మా చూడు నా వైపు...”
 
నా కళ్ళు కన్నీళ్లతో పూర్తిగా తడిసిపోయాయి, ముఖం ఎర్రబడింది, జుట్టు అంతా చెదిరిపోయింది. కానీ అతను మాత్రం నన్ను ఈ భూమ్మీద అత్యంత అందమైన, పవిత్రమైన సుందరిలా చూశాడు.
 
ఎంతో మెల్లగా, ఎంతో అపారమైన ప్రేమతో... నేను ఒక సున్నితమైన పువ్వును తాకినట్లుగా నా నుదుటిపై ఎంతో పవిత్రంగా ఒక ముద్దుపెట్టాడు. ?


నేను: “బేబీ... నిజంగా చెప్పు, నేను ఏమైనా చాలా పెద్ద తప్పు చేశానా?”
 
ఆరుష్: “లేదు... అసలు లేదు అమ్మా.”
 
నేను ఎంతో ఆత్మవిశ్వాసంతో, దృఢంగా అడిగాను.


నేను: “నువ్వు పుట్టినప్పటి నుండి... నాకు నీతోనే ఒక విడదీయరాని పవిత్ర బంధం ఉంది. నువ్వే నా మనసుకు శాంతి, నా ఈ ప్రాణం. నేను నిన్ను ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాను ఆరుష్... చాలా చాలా!”
 
నేను మరింత గట్టిగా ఏడుస్తూ అతని ఒళ్ళో ఒదిగిపోయాను. అతను నన్ను మరింత దగ్గరకు హత్తుకున్నాడు.
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ప్లీజ్ అమ్మా, ఇక శాంతించు. ముందు నువ్వు ఏడవడం ఆపు తల్లి. లేకపోతే... నువ్వు ఏడుస్తుంటే చూసి నేను కూడా ఏడ్చేస్తాను, నీకు అది సమ్మతమేనా?”
 
నేను కన్నీళ్లతో అతని వైపు చూశాను. అతని ముఖంలో నన్ను ఓదార్చడానికి ఒక చిన్న చిరునవ్వు తొంగిచూసింది—ఆ నవ్వు కేవలం నా కోసమే, నా కన్నీళ్లు తుడవడానికే!
 
నేను: “హ్మ్ం... నా బంగారమే నువ్వు!”
 
అని నేను అతన్ని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. అది నిజ జీవితం కాకూడదని, నేను ఎప్పటికీ మేల్కొనకూడదని కోరుకునే ఒక అద్భుతమైన కలలా నాకు అనిపించింది. ✨
 
నేను: “ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత... నీ తండ్రి నన్ను పూర్తిగా తిరస్కరించాడు, నన్ను ఒక భార్యగా చంపేశాడు.”
 
ఆరుష్: (కొంచెం కోపంగా, గంభీరంగా) “అసలు ఆ వ్యక్తి కోసం నువ్వు ఇంకా అంతగా ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు అమ్మా? నేను ఆ నాన్న కంటే లక్ష రెట్లు గొప్పవాడిని కానా? నీకు ఆ వ్యక్తి కంటే నీ కొడుకైన నేను ఎక్కువ కాదా? చెప్పు అమ్మా... నాకు సమాధానం ఇవ్వు!”
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీ మీద నుండి పైకి లేపి, నేరుగా అతని కళ్లలోకి లోతుగా చూశాను.


నేను: “లేదు! నాకు ఎవరూ అవసరం లేదు. నాకు నువ్వు మాత్రమే కావాలి... ఈ ప్రపంచంలో నీకంటే గొప్పవారు, నీకంటే విలువైనవారు నాకు ఎవరూ లేరు.”
 
ఆరుష్: “అంటే... నువ్వు ఇకపై ఎప్పుడూ ఆ వ్యక్తి కోసం ఏడవవు కదా? నీకు నా మాట అర్థమవుతోందా అమ్మా?”
 
నేను మరేమీ మాట్లాడకుండా కేవలం కళ్ళు తూలి తల ఊపి... మళ్ళీ పూర్తిగా అతని చేతుల్లోకి ఒరిగిపోయాను. ఆ రాత్రి నేను అలాగే ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాను:
 
నాకు నిజంగా ఇంకెవరైనా అవసరమా? నా జీవితాంతం నేను అతనితోనే గడపగలనా? అతని ఈ చేతుల్లో, అతని ఈ అంతులేని ప్రేమలో నా జీవితాన్ని పూర్తిగా ముంచెత్తగలనా?
 
ఆరుష్ నన్ను ఎంతగానో ప్రేమిస్తున్నాడు—అసలు నిజమైన ప్రేమ అంటే ఏమిటో కూడా ప్రతాప్ కాపురంలో నేను పూర్తిగా మర్చిపోయిన రోజులను నాకు మళ్ళీ గుర్తుచేశాడు.
 
అతని ఛాతీ వెచ్చదనాన్ని నేను అనుభూతి చెందాను. అతని చేయి నా నడుముపై అలానే ఉంది, అతని శ్వాస నా జుట్టుపై తగులుతోంది. ఆ హాయిలో... నేను ఎట్టకేలకు గాఢమైన నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
 
ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత... నా భర్త పక్కన కాదు, నా కొడుకు చేతుల్లో నేను ఇంత ప్రశాంతంగా, భయాలు లేకుండా నిద్రపోవడం ఇదే మొదటిసారి! అతని గుండెచప్పుడు లయలో, అతని ప్రేమ అనే వెచ్చని దుప్పటి కప్పుకుని హాయిగా గడిపాను. ?️?

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం... నేను చాలా త్వరగా మేల్కొన్నాను. కళ్ళు తెరిచి చూస్తే—ఆరుష్ ఇంకా నా పక్కనే ప్రశాంతంగా గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు. అతని ఒక చేయి అప్పటికి కూడా నా నడుముపైనే వేసి ఉంది. అతను కలలో ఏదో అద్భుతమైన లోకం చూస్తున్నట్లుగా అతని ముఖం ఎంత ప్రశాంతంగా, కళగా ఉందో!

 
నేను నెమ్మదిగా అతని చేయిని నా ఒంటిపై నుండి తొలగించి, మెల్లగా మంచం దిగి లేచి నిలబడ్డాను. ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, నాకు నా శరీరం చాలా తాజాగా, ఎంతో చురుకుగా, సజీవంగా అనిపించింది!
 
అదంతా కేవలం ఆరుష్ వల్లే సాధ్యమైంది. అతని కౌగిలిలో గడిపిన ఆ ఒక్క రాత్రి నాకు ఒక సరికొత్త పునర్జన్మను ఇచ్చింది. ✨
 
నేను ఉత్సాహంగా ఇళ్ల పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. ఇళ్లు శుభ్రం చేయడం, అందరి కోసం వేడి వేడి టీ పెట్టడం—అన్నీ చేశాను. ఇన్ని రోజుల తర్వాత మొదటిసారిగా, ఏ పనైనా సంతోషంగా చేయాలనిపించింది.
 
కొద్దిసేపటికి, నేను వెళ్లి ఆరుష్‌ను కూడా ఎంతో ప్రేమగా నిద్రలేపాను.
 
"బేబీ, లేమ్మా. ఆలస్యం అవుతోంది."
 
అతను కళ్ళు తెరిచి నా వైపు చూశాడు. అతను చిరునవ్వు నమ్మాడు—ఆ నవ్వు ఎలా ఉందంటే, అతను కలలో చూసిన ఆ అందమైన కల నిజంగానే తన కళ్ల ముందు సాక్షాత్కరించినట్లుగా!
 
అతను త్వరగా తయారై హాలులోకి వచ్చాడు. ప్రతాప్ కూడా అప్పటికే హాలులోనే కూర్చుని ఉన్నాడు. నేను ఆరుష్‌కు ఇష్టమైన వేడి వేడి కాఫీ ఇచ్చాను. ప్రతాప్ కోసం టీని మాత్రం టేబుల్ మీద అలానే పెట్టాను;
 
నేను ఆయన వైపు కనీసం తల ఎత్తి కూడా చూడలేదు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నేను ఆయన వైపు చూడాలని ఏమాత్రం కోరుకోవడం లేదు—నన్ను దారుణంగా తిరస్కరించిన ఆ వ్యక్తి వైపు కాదు! నా భావాలను, నా ఆకలిని ఇన్ని ఏళ్లూ ఎన్నడూ అర్థం చేసుకోని ఆ మొండి వ్యక్తి వైపు కాదు! ?
 
ప్రతాప్ నిశ్శబ్దంగా టీ తాగి, నాతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా వెళ్లిపోయాడు. నేను ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా నా వంటగది పనుల్లో బిజీ అయిపోయాను. అప్పుడే ఆరుష్ నా వెనుక వంటగదిలోకి వచ్చాడు. అతను ఎవరికీ కనిపించకుండా వెనుక నుండి వచ్చి నన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు!
 
అతని శరీరం నా ఒంటికి అతుక్కుపోయింది. అతని చేయి నా నడుముపై అలానే ఉంది, అతని వేడెక్కిన శ్వాస నేరుగా నా మెడ మీద పడుతోంది. నా చేతిలో ఉన్న వంటపని ఒక్కక్షణం ఆగిపోయింది, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నాకు ఈరోజు కాలేజీలో కొంచెం ఇంపార్టెంట్ పని ఉంది. కాలేజీకి వెళ్లి రిజల్ట్స్ చూసుకొని వెంటనే వచ్చేస్తాను."
 
అది వినగానే నేను నా పని ఆపి, వెనక్కి తిరిగి ఆరుష్ కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాను:
 
నేను: "వద్దు బేబీ, నువ్వు ఈరోజు కాలేజీకి వెళ్లొద్దు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, అది చాలా ముఖ్యమైన పని. నా ఫలితాల తేదీ, మార్కులు చూసుకోవాలి. వెళ్లి త్వరగా వచ్చేస్తానుగా."
 
నేను: "వద్దు అంటున్నాను కదా. నువ్వు కాలేజీకి వెళ్తే అక్కడ చాలా సమయం తీసుకుంటావు. ఒక్క చిన్న పని చెయ్యి—నీ స్నేహితులకు ఫోన్ చేసి వాళ్ళని కనుక్కోమని చెప్పు."
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, నేను స్వయంగా వెళ్లాలి. తప్పకుండా త్వరగా వచ్చేస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్... సరే, నువ్వు ఎంత త్వరగా వస్తావో నేను చూస్తాను మరి."
 
అతను నవ్వుతూ నా పెదవులపై తన పెదవులను తేలికగా ఆనించి ఒక చిన్న ముద్దు పెట్టాడు. ?
 
నేను కళ్ళు మూసుకున్నాను—అది కేవలం ముద్దు కాదు, అంతులేని ప్రేమతో నిండిన ఒక అనుభూతి. ఆ తర్వాత అతను కాలేజీకి వెళ్ళడానికి బయలుదేరాడు.


నేను: (కోపంగా నటించి) “విను... నీకు కనుక అక్కడ ఆలస్యం అయితే, నాతో అస్సలు మాట్లాడకు సుమా!”
 
ఆరుష్ పెద్దగా నవ్వుకుంటూ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
 
నేను నా ఇంటి పనుల్లో, వంట పనుల్లో పూర్తిగా నిమగ్నమయ్యాను. కానీ నా మనసంతా మాత్రం అదే ఆలోచనలో ఉంది—ఆరుష్ గురించే! అతని మాటలు, అతని చూపులు, అతని ప్రేమ, ఆ ఉదయం ఇచ్చిన ఆ చిన్న ముద్దు...
 
నా మనసు నన్ను తానే ప్రశ్నించుకుంది: “అసలు నాకే ఇదంతా ఎందుకు జరుగుతోంది? నేను ఆరుష్‌తో ఎందుకు ఇలా ఒక భార్యలా ప్రవర్తిస్తున్నాను? ఇది అసలు తల్లి-కొడుకుల మధ్య ఉండే సాధారణ బంధమేనా?!”
 
అప్పుడే నాకు పండిట్‌జీ చెప్పిన ఆ మాట గుర్తుకొచ్చింది: "కొన్ని బంధాలు... ఈ లోకపు లెక్కలకు అందవు..." ఆరుష్‌తో నాకున్న బంధం కూడా అలాంటిదేనా? ఆ ఆలోచన నా పెదవులపై ఒక మధురమైన చిరునవ్వును పూయించింది. ?
 
పనులన్నీ హడావిడిగా ముగించి, రుచికరమైన భోజనం సిద్ధం చేశాక... ఆరుష్ ఎప్పుడు ఇంటికి వస్తాడా అని ఎదురుచూస్తూ హాలులో కూర్చున్నాను. అతను ఎప్పుడు వస్తాడు? ఎప్పుడు వచ్చి నా పక్కన కూర్చుంటాడు? నేను అతనితో కలిసి ఎప్పుడు భోజనం చేస్తాను? అని మనసంతా ఆత్రుతగా ఉంది.
 
కొద్దిసేపటికి అనుకున్నదానికంటే త్వరగానే ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చేశాడు!ఈరోజు నేను ఆలస్యంగా వస్తానేమో అనుకున్నాను, కానీ నా కోసం అతను పనులన్నీ త్వరగా ముగించుకుని వచ్చేశాడు. కేవలం నా కోసమే!
 
అతను వెళ్లి త్వరగా స్నానం చేసి ఫ్రెష్‌గా తిరిగి వచ్చాడు. ఆ తర్వాత మేమిద్దరం కలిసి ఎదురుగా కూర్చుని భోజనం చేయడం ప్రారంభించాము.
 
నేను: “ఏమైంది? నీ కాలేజీ రిసల్ట్స్ ఎప్పుడు వస్తుందట?”
 
ఆరుష్: “ఈ నెల 23వ తేదీన వస్తుందట అమ్మా.”
 
నేను: “అంటే సరిగ్గా మరో 10 రోజుల తర్వాత అన్నమాట?”
 
ఆరుష్: “హ్మ్... అవును.”
 
నేను: “నువ్వు మొదటి నుండి చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌లో ఉన్నట్లున్నావు. ఏమైంది?”
 
ఆరుష్: “లేదు అమ్మా, ఊరికే అలా కొంచెం టెన్షన్ అంతే.” (అంటూ భోజనం చేస్తున్నాడు)
 
నేను: “ఆరుష్, ఒకసారి ఇటు చూడు నా వైపు. హ్మ్... ఇప్పుడు చెప్పు అసలు ఎందుకు అంత టెన్షన్?”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఆ రిజల్ట్ గురించి నాకు లోపల కొంచెం భయంగా, టెన్షన్‌గా ఉంది.”
 
నేను: “సరే, అదన్నమాట సంగతి. చూడు బాబూ, నీ పరీక్ష ఫలితం గురించి నీకంటే ఎక్కువగా నాకు టెన్షన్‌గా ఉంది. కానీ నువ్వు బాగా చదివావు, నీకు తప్పకుండా మంచి మార్కులు వస్తాయని నాకు నమ్మకం ఉంది.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నీకు తెలుసా ఈరోజు నేను కాలేజీకి వెళ్ళినప్పుడు, నా స్నేహితులందరూ కూడా వచ్చారు. మేమందరం కలిసి బాగా మాట్లాడుకున్నాము. ఇంకా అక్కడ ఆ నాన్సీ అయితే మా రిజల్ట్ తలచుకుని భయంతో ఏడుస్తోంది.”
 
నేను: “సరేలే, అదంతా కామన్.”
 
ఆరుష్: “అసలు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియదు అమ్మా, ఫలితాలు చేతికి వచ్చే వరకు నా గొంతులో ముద్ద కూడా దిగేలా లేదు.”
 
నేను: “అవునులే, నీ టెన్షన్ చూస్తుంటే నాకు కూడా ఏదీ సరిగ్గా పట్టడం లేదు.”
 
మేము అలా మాట్లాడుకుంటూ భోజనం ముగించాము. ఆ తర్వాత ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్ ఓపెన్ చేసి టేబుల్ మీద కూర్చున్నాడు. నేను నా ఫోన్ తీసుకుని మా అమ్మతో చాలాసేపు ఫోన్లో మాట్లాడుతుండిపోయాను.
 
మాకు కాలాన్ని గమనించే తీరిక లేకుండా అలా 3-4 రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి. నేను, ఆరుష్ ఇద్దరం ఆ కాలేజీ ఫలితాల గురించే టెన్షన్‌తో గడుపుతున్నాము.
 
ఒకరోజు సాయంత్రం అయింది. నేను ఆరుష్‌కు ఇంట్లో విషయాలు చెప్పి, మా పక్కింటి రేఖాతో కలిసి స్థానిక మార్కెట్‌కు వెళ్ళాను. నేను మార్కెట్లో కూరగాయలు, ఇళ్ల సామగ్రి కొనుగోలు చేస్తున్నాను.
 
మార్కెట్లో అలా జనాల మధ్య తిరుగుతుండగా... నా వెనుక ఇద్దరు వింతగా ఉన్న మగవాళ్ళు నన్ను అనుసరిస్తున్నట్లుగా నాకు ఒక అనుమానం తట్టింది! ?
 
మేము మార్కెట్లో ఉన్నంతసేపూ ఆ వ్యక్తులు ఎక్కడ చూసినా నా చుట్టూనే తిరుగుతున్నారు. నేను ఎక్కడైనా కూరగాయల కొరకు ఆగితే, వాళ్ళు కూడా అక్కడే ఆగుతున్నారు. నేను ఏ సందులోకి వెళ్ళినా, వాళ్ళు కూడా అదే దారిలో వస్తున్నారు.ఇప్పుడు నాకు గుండెల్లో చిన్నగా భయం, అనుమానం మొదలైంది.


నేను: “రేఖా ... ఒకసారి ఆ వెనుక చూడండి, ఆ ఇద్దరు మగవాళ్ళు మనల్ని గమనిస్తూ అనుసరిస్తున్నట్లు మీకు అనిపించడం లేదా?”
 
రేఖ: (అలక్ష్యంగా చుట్టూ చూస్తూ) “ఎవరు జాన్వి ? ఎవరిని అంటున్నావు?”
 
నేను: “అదిగో ఆ పక్కన ఉన్న వాళ్ళను చూడండి.” (నేను కేవలం కళ్ళతో సైగ చేసి చూపించాను, వాళ్ళు వెంటనే అప్రమత్తమై చూపు తిప్పుకున్నారు.)
 
రేఖ: “అయ్యో జాన్వి , ఇది రద్దీగా ఉండే సంత/మార్కెట్, కాబట్టి జనాలు ఎప్పుడూ తిరుగుతూనే ఉంటారు. అయినా, ఆ వ్యక్తులు మనల్ని ఎందుకు అసలు అనుసరిస్తారు చెప్పు?”
 
నేను: “కాదు రేఖా ... ఆ వ్యక్తులను చూస్తుంటే ఎవరో నాకు ముందే తెలిసినట్లు, ఎక్కడో చూసినట్లు అనిపిస్తోంది.”
 
రేఖ: “అవునులే జాన్వి , నువ్వు ఇంత అందంగా ఉంటే ఎవరైనా నీ వైపు అలా ఆకర్షితులవుతారు కదా, దాంట్లో పెద్ద విశేషం ఏముంది.” ?
 
నేను: “మీరు కూడా నాతో జోక్ చేస్తున్నారా ? పదండి, ఇక పైకి వెళ్దాం. నేను ఇంకా కొనాలి.”
 
(నిజానికి ఆ వ్యక్తులు ఎవరో మీకు ఇపాటికే స్పష్టంగా అర్థమై ఉండాలి! కొన్ని రోజుల క్రితం మా ఇంటి బయట నేను రాత్రి పూట చూసిన అదే రాకీ భాయ్ మనుషులు వీళ్ళు! వాళ్ళు మళ్లీ నన్ను పట్టుకోవడానికి లేదా నాపై నిఘా పెట్టడానికి నా వెంటే కన్నేసి తిరుగుతున్నారు.) ?
 
నేను మార్కెట్ నుండి ఇంటికి చేరేసరికి బాగా చీకటి పడిపోయింది.
 
ఆరుష్ అప్పటికే చాలా సేపటి నుండి హాలులో కూర్చుని నా రాక కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నాడు. నేను తొందరపాటులో నా మొబైల్ ఫోన్‌ను కూడా ఇంట్లోనే మర్చిపోయి వెళ్ళాను,
 
దాంతో అతను మరింత కంగారు పడ్డాడు.నేను ఇంటి ప్రధాన తలుపు తెరిచి లోపలికి రాగానే, ఆరుష్ ఒక్కసారిగా సోఫాలో నుండి ఉలిక్కిపడి లేచాడు.


ఆరుష్: (కంగారుగా, విసుగ్గా) “అమ్మా, ఎప్పుడేళ్లవు మార్కెట్‌కి?! నీకు ఎంత ఆలస్యం అయిందో తెలుసా, నాకు టెన్షన్ వచ్చింది!”
 
నేను: “ఇప్పుడే కదా వెళ్ళివచ్చాను, మరీ అంతలా ముసలాయనలా అరిస్తే ఎలా.”
 
ఆరుష్: “సరే సరే ఏది ఏమైనా నాకు ముందు కాఫీ త్వరగా పెట్టు!”
 
నేను: “ఓహో... అందుకేనా నువ్వు ఇన్ని గంటలుగా నా రాక కోసం ఎదురుచూస్తున్నావు?”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఇక కూర్చొని కబుర్లు చెప్పకు. ముందు నాకోసం కాఫీ పట్టుకురా.”
 
నేను: “సరే, ఇప్పుడే ఇస్తానులే. నువ్వు కాసేపు కూర్చోవచ్చు కదా.”
 
నేను త్వరగా వెళ్లి అతనికి వేడి వేడి కాఫీ చేసి ఇచ్చి, రాత్రి భోజనానికి ఏర్పాట్లు చేయడం మొదలుపెట్టాను. కొద్దిసేపటికి ప్రతాప్ కూడా ఆఫీస్ నుండి ఇంటికి వచ్చాడు.
 
ఆయన వచ్చి ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా వెళ్లి స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకుని వచ్చారు. ఆ తర్వాత హాలులో వచ్చి ఆరుష్ పక్కనే సోఫాలో కూర్చున్నారు.
 
ఆయన రాగానే మళ్ళీ తన మొబైల్ ఫోన్ తీసుకుని ఆ వేరే మహిళతో చాటింగ్ చేస్తూ కబుర్లు చెప్పడంలో నిమగ్నమయ్యారు. ??


నేను: (వంటగది నుండి కొంచెం గట్టిగా పిలుస్తూ) “ఆరుష్... ఒక్క క్షణం ఇటు రావా!”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నేను ఇక్కడే హాలులోనే ఉన్నానుగా.”
 
నేను: “చూడు బాబు, ఈ ఫ్యాన్ ఎందుకో అసలు తిరగడం లేదు, పనిచేయడం లేదు చూడు.” (నా ఒంటికి వేడిగా చెమట పట్టడంతో అలా అడిగాను)
 
ఆరుష్: “హ్మ్... చూస్తాను అమ్మా.”
 
ఆరుష్ వెంటనే లేచి వంటగదిలోకి వచ్చి ఫ్యాన్ వైరింగ్ చెక్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. నేను అప్పుడు పొయ్యి
మీద కుక్కర్ పెట్టి వంట చేస్తూ, పక్కనే రొట్టెలు ఒత్తుతున్నాను. ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఈ ఫ్యాన్ వైరింగ్‌లో ఏదో పెద్ద సమస్య ఉన్నట్లుంది. రేపు ఉదయాన్నే ఒక ఎలక్ట్రీషియన్‌ని పిలిచి దీన్ని సరిగ్గా బాగు చేయిస్తాను లే.”
 
నేను: “హ్మ్... అలాగే.” (అని చెప్పుకుంటూ నా ముఖం మీద పడిన చెమటనుంగును కొంగుతో తుడుచుకున్నాను)
 
ఆరుష్ నా శ్రమను చూసి, బయట నుండి ఒక చేతి విసనకర్ర (Fan) తెచ్చి నా దగ్గరకు వచ్చి దానితో నాకు గాలి విసరడం మొదలుపెట్టాడు! ?
 
నేను: “ఆహ్... థాంక్స్ బేబీ , ఇప్పుడు నాకు కొంచెం గాలి తగిలి ప్రశాంతంగా ఉంది.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా?”
 
నేను: “నువ్వు నా మీద ఇన్ని చిన్న చిన్న విషయాల్లో కూడా శ్రద్ధ తీసుకుంటావు కదా... అందుకే నువ్వు నాకు బంగారం.”
 
ఆరుష్: “తప్పకుండా చూసుకుంటాను అమ్మా... ఉమ్మ్మ్!”
 
అని గొణుక్కుంటూ, అతను అకస్మాత్తుగా నా బుగ్గపై ఒక ముద్దు పెట్టి, నా చెవిని తన పెదవులతో మెల్లగా కొరికాడు! ?


నేను: (ఉలిక్కిపడి) “అవ్వ్! బేబీ, నువ్వు నిజంగా నన్ను ఒకరోజు గుండె ఆగిపోయేలా చంపేస్తావురా!” అన్నాను.
 
ఆరుష్: “నేను నిన్ను ఇప్పుడు నా చేతులతో కడుపు నిండా తినిపించాలనుకుంటున్నాను అమ్మా.” (అని నా చెవి దగ్గరకు వచ్చి రహస్యంగా ముద్దుగా అన్నాడు)
 
నేను: “అసలు ఏం చేస్తున్నావు వెధవ నువ్వు? కొంచెం కూడా బుద్ధి లేదా? మీ నాన్న సరిగ్గా బయట హాలులోనే కూర్చుని ఉన్నాడు!”
 
ఆరుష్: “అయితే ఏంటి?”
 
నేను: “అయితే ఏంటా ఆరూష్, అదేంటి అలా మాట్లాడుతున్నావు? ఒకవేళ ఆ మాట గనుక ఆయన చెవిలో పడితే ఆయన ఏమనుకుంటాడు అనుకుంటున్నావు?”
 
ఆరూష్: (కొంచెం కోపంగా, గంభీరంగా) “అమ్మా, అతను ఏమనుకున్నా అనుకోకపోయినా దానివల్ల మన జీవితంలో ఏమాత్రం తేడా రాదు! అసలు అతను మాత్రమే కాదు... ఈ ప్రపంచంలో ఇంకెవరైనా సరే ఏమనుకున్నా నాకు ఎలాంటి పరవా లేదు. నీకు ఆ విషయం అర్థం కావట్లేదా అమ్మా?”
 
నేను: “సరే బాబా, నువ్వు ఊరుకో. ఇప్పుడు వెళ్లి అక్కడ కూర్చో ,  భోజనం అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయి.”
 
ఆరుష్ అక్కడి నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయాక... నేను ఒంటరిగా వంటగదిలో నిలబడి తీవ్రంగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను...
 
అతను నిజంగానే ఇప్పుడే యవ్వనంలోకి అడుగుపెట్టాడు, అన్నీ అర్థం చేసుకునే వయసు వచ్చింది. అతనికి మంచి చెడుల విచక్షణ తెలుసని నాకు బాగా తెలుసు. అతను నన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాడని కూడా నేను నమ్ముతాను.
 
కానీ... కానీ అతను బయట ఎవరి ముందైనా ఇలాగే నాతో మాట్లాడితే, లేదా ఎవరి ఎదురుడైనా ఇలాంటి పనులు చేస్తే... అప్పుడు ఈ సమాజం, బంధువులు ఏమనుకుంటారు? నన్ను చూసి ఛీ కొడతారు!
 
లేదు, లేదు. నేను ఈ విషయంపై ఆరుష్‌తో ఖచ్చితంగా ఒకసారి స్పష్టంగా మాట్లాడాలి.
 
రాత్రి భోజన సమయం అయింది. ఇంట్లో అందరూ నిశ్శబ్దంగా ఎవరి పళ్ళెల్లో వారు భోజనం చేస్తున్నారు.
 
నేను ఆరుష్ పక్కనే కూర్చున్నాను; ప్రతాప్ మాకు ఎదురుగా కూర్చున్నారు. ఒకవేళ ఆరుష్ నాతో ఏదైనా మాట్లాడాల్సి వస్తే, అతను ఎవరికీ వినపడకుండా నాతో చాలా మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ మాట్లాడతాడు. ప్రతాప్ మాత్రం తనకు కావలసిన కూరను ఎవరి సహాయం లేకుండా చేతులతో పళ్ళెంలో వేసుకుంటున్నాడు.
 
నేను ఆరుష్ ప్లేట్‌లోకి బలవంతంగా ఎక్కువ తినిపించి, నా వైపు మాత్రం చాలా తక్కువగా వడ్డించుకుని తింటున్నాను. ఏం చేయాలి, అసలు నాకే అస్సలు ఆకలిగా అనిపించడం లేదు!
 
రాత్రి భోజనాలు అన్నీ పూర్తయ్యాక, ప్రతాప్ నిశ్శబ్దంగా లేచి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. నేను తిన్న ప్లేట్లు అన్నీ తీసుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లి కడిగాను. ఆరుష్ మాత్రం తన కాలేజీ స్నేహితులతో కలిసి రాత్రి పూట సరదాగా వాకింగ్‌కి బయటకు వెళ్ళాడు. ?‍♂️
 
నేను ఇంట్లోని పనులన్నీ పూర్తిగా ముగించుకుని నేరుగా బెడ్‌రూమ్‌లోకి వచ్చాను. మంచం మీద కూర్చుని చేతిలోకి ఒక పుస్తకం తీసుకుని పేజీలు తిప్పడం మొదలుపెట్టాను. నేను మనసంతా ఆరుష్ రాక కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను.
 
కొద్దిసేపటికి, అతను వాకింగ్ ముగించుకుని ఇంటికి వచ్చేశాడు. ప్రధాన తలుపు గడియ పెట్టేసి, నేరుగా వచ్చి నా మంచం దగ్గర నిలబడ్డాడు.
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఇంత రాత్రి నువ్వు చేతిలో పుస్తకం పట్టుకుని ఏం చదువుతున్నావు అసలు?”
 
నేను: “నీలాంటి చెడ్డ కొడుకుని తిట్టడానికి వేలకొద్దీ కొత్త మార్గాలను అన్వేషిస్తున్నాను.”
 
ఆరుష్: “నిజంగానా అమ్మా?”
 
అని నవ్వుతూ నా చేతిలోని పుస్తకాన్ని లాక్కుని పక్కన పడేశాడు.
 
నేను: “బేబీ... నేను నీతో ఈరోజు చాలా సీరియస్‌గా మాట్లాడాలి, కూర్చో.”
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) “నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే అంటావ్, సరే చెప్పు వింటున్నాను.”
 
నేను అతని కుడి చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాను.
 
నేను: “బేబీ, నేను చెప్పేది ఈసారి కొంచెం శ్రద్ధగా విను.”
 
ఆరుష్: “హ్మ్, చెప్పు అమ్మా.”
 
నేను: “చూడు... నువ్వు నాతో చేసే ఈ పనులన్నింటితో... నాకు నిజంగా ఏ సమస్యా లేదు, భయమూ లేదు. నువ్వు నన్ను మనసారా ప్రేమిస్తున్నావు, నన్ను ఒక స్త్రీగా కోరుకుంటున్నావు...
 
దానితో కూడా నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు. నిజానికి, నేను కూడా నిన్ను అంతే మొత్తంలో... లేదా నీకంటే వేల రెట్లు ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాను.”
 
ఆరుష్: “మరి ఇప్పుడెందుకు కంగారు పడుతున్నావు, ‘కానీ’ ఏమిటి అమ్మా?”
 
నేను: “అవును... కానీ అసలు సమస్య అక్కడే ఉంది బేబీ.”
 
ఆరుష్: “కానీ ఏంటి అమ్మా, తొందరగా చెప్పు?”
 
నేను: “కానీ... నాకు ఆల్రెడీ పెళ్లైంది! సమాజంలో నాకు ఒక భార్యగా గుర్తింపు ఉంది. కానీ నువ్వు...”
 
ఆరుష్ వెంటనే నా చేతి నుండి తన చెయ్యిని విపరీతమైన కోపంతో వెనక్కి లాగేసుకున్నాడు! ?
 
నేను మళ్ళీ అతని చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని బతిమలాడుతూ అన్నాను:
 
నేను: “బేబీ, నేను చెప్పేది పూర్తి అయ్యే వరకు విను. నాకు తెలుసు, ఈ విషయాలన్నింటితో—నా పాత గుర్తింపుతో, నా పెళ్లితో—నాకు నిజంగా ఏ సంబంధమూ లేదని. కానీ నేను చెప్పేదేంటంటే...
 
తెలిసిగానీ, తెలియకగానీ నేను నీతో ఇలాంటి చనువు మాటలన్నా, లేదా అందరి ముందు ఇలాంటి పిచ్చి పనులు ఏవైనా చేసినా... అప్పుడు ఈ సమాజం, నలుగురు జనాలు నా గురించి ఏమనుకుంటారు చెప్పు? నన్ను ఒక తల్లిగా కాకుండా ఒక వ్యభిచారిణిలా చూస్తారు!”
 
ఆరుష్ ఒక్క క్షణం పూర్తిగా మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అతను ఏమీ మాట్లాడకుండా కేవలం కళ్ళు పెద్దవి చేసి నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
 
నేను: “నా ఈ ప్రేమ గురించి, నీతో నాకు ఉన్న ఈ బంధం గురించి ఎవరైనా ఒక్క చెడ్డ మాట మాట్లాడినా... నేను ఆ మాటను నా జీవితంలో ఎప్పటికీ సహించలేను, ఆరుష్!” ??
 
అని చెప్పి నేను ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. ఆరుష్ వెంటనే కరిగిపోయి, నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.

ఆరుష్: “అమ్మా, నాకు నీ భయం పూర్తిగా అర్థమైంది. నువ్వు ఏమాత్రం టెన్షన్ పడకు, ఇదంతా ఎలా మేనేజ్ చేయాలో నేను చూసుకుంటాను.”
 
నేను ఆరుష్‌ను మరింత గట్టిగా హత్తుకుని వెక్కివెక్కి ఏడ్చాను.
 
నేను: “బేబీ... బేబీ... నిజంగా మనం చేస్తున్న ఇదంతా తప్పేం కాదు కదా? నాకు లోపల ఎక్కడో చాలా భయంగా ఉంది బాబు.”

[Sunnysunnysunny]

ఆరుష్: “ అమ్మా , అంతగా ఆందోళన చెంది మనసు పాడుచేసుకోకు. మనం ఒకరినొకరు స్వచ్ఛంగా ప్రేమించుకుంటున్నాము , అంతే! ఒక తల్లి కొడుకులు ఇంతగా ప్రేమించకూడదా ?
 
అవును , మన మధ్య ఉన్న ఈ ప్రేమ సామాజిక హద్దుల కంటే చాలా ఎక్కువ , చాలా గాఢమైనదని నేను నమ్ముతాను. మనం ఈ ప్రపంచంలో ఏ తప్పూ చేయలేదు కదా అమ్మ ?"
 
నేను: “ మ్... నువ్వు చెప్పేది నిజమే.”
 
నేను: “ సరే , ఇక చాలు... ఇప్పుడు నేను ప్రశాంతంగా పడుకుంటాను. లేకపోతే , నీ ఈ మాటల వల్ల ఇక్కడ నా కన్నీళ్లతో ఒక పెద్ద వరద వస్తుంది.
”
ఆరుష్: ( చిరునవ్వు నవ్వుతూ) “అమ్మా... నువ్వు అల్లరి చేయకు.”
 
అని చెప్పి మేమిద్దరం కలిసి ఆ రాత్రి నిద్రపోవడానికి సిద్ధమయ్యాము. ఆరుష్ నన్ను ఎప్పటిలాగే తన బలమైన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా తీసుకున్నాడు. నేను నా తలలను అతని విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించి ప్రశాంతంగా పడుకున్నాను.
 
నేను స్పష్టంగా అతని గుండె చప్పుడును వినగలిగాను. అతని శ్వాస నా తలపై తగులుతుంటే అనుభూతి చెందగలిగాను.
 
నా మనసులో ఇంకా ఎన్నో ప్రశ్నలు మెదులుతూనే ఉన్నాను... ఇది నిజంగా సరైనదేనా ? ఇది తప్పా ? జనాలు ఏమనుకుంటారు ? అసలు రేపు ఏం జరగబోతోంది ?
 
కానీ ఆ క్షణంలో ఒక్క విషయం మాత్రం నా గుండెకు పూర్తిగా నిశ్చయమైంది—నేను ఆరుష్ లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా బ్రతకలేను! అలాగే అతను కూడా నేను లేకుండా జీవించలేడు. ఈ ప్రపంచంలో ఈ ప్రేమ మాత్రమే నిజమైనది... ఈ బంధం అమూల్యమైనది! ??
 
ఆదివారం ఉదయం పూట నా మనసులో ఏదో తెలియని అశాంతి , గుండెలో వింత భయం నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. గతంలో మార్కెట్‌లో నన్ను వెంబడించిన ఆ ఇద్దరు అపరిచిత వ్యక్తుల జ్ఞాపకం నన్ను ఒంటరిగా బయటకు పంపనీయలేదు.
 
అందుకే నేను ఆరుష్‌ను తోడుగా ఉంచుకుని ఇంట్లోనే దేవుడికి దీపం పెట్టి , హారతి ఇచ్చి పూజ ముగించాను. ఉదయాన్నే లేచి ఇంటి పనులన్నీ , వంట పూర్తి చేశాను. ఆరుష్ , ప్రతాప్ ఇద్దరూ హాలులో సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూడటంలో నిమగ్నమై ఉన్నారు.
 
నేను చక్కగా తయారై హాలులోకి వచ్చి అడిగాను:
 
నేను: " బేబీ ?"
 
ఆరుష్: ( తలెత్తి చూస్తూ) " అమ్మా , ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు ?"
 
నేను: " అవును... నేను పార్లర్‌కి వెళ్ళాలి. నాతో పాటు వస్తావా ?"
 
ఆరుష్: ( ముఖం చిట్లించుకుంటూ) "నాకు ఫేషియల్ , మేకప్ లాంటివి ఏమీ వద్దులే అమ్మ. నేను ఏమైనా అమ్మాయిని అనుకున్నావా ?" ?
 
నేను: ( కోపంగా , పట్టుదలగా) " నువ్వు నాతో రమ్మని మాత్రమే అడుగుతున్నాను. నువ్వు అక్కడే పార్లర్‌లో ఉండాలనుకుంటే ఉండు , లేకపోతే కొద్దిసేపు బయట తిరిగొచ్చి నన్ను తీసుకెళ్ళు!"
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "వావ్... నాకు అర్థమైంది. నువ్వు ఆగు అమ్మా, ఇప్పుడే నా బట్టలు మార్చుకుని వస్తాను!" ✨
 
ప్రతాప్ అక్కడే సోఫాలో కూర్చున్నాడు. కానీ ఆయన ఏమాత్రం మాట్లాడలేదు, కేవలం టీవీ చూడటంలోనే పూర్తిగా నిమగ్నమైపోయారు. ఆయన కనీసం నా వైపు తల ఎత్తి కూడా చూడలేదు,
 
నాతో కనీసం ఒక్క మాట కూడా అనలేదు—అసలు నేను ఆ ఇంట్లో ఎవరినీ కానట్లు, ఆయనకు భార్యనూ కానట్లుగా పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశారు. ?
 
నా గుండె ఆ అవమానంతో కొంచెం బద్దలైనట్లయింది. కానీ నేను ఆయన వైపు చూడాలనే ప్రయత్నం కూడా చేయలేదు. ఆ క్షణంలో నాకు ఆనందం ఉప్పొంగగా, నేను ఆరుష్‌తో కలిసి పార్లర్‌కు బయలుదేరాను. ?
 
నేను బైక్‌పై అతని వెనుక ఎంతో దగ్గరగా కూర్చున్నాను—ఎంత దగ్గరగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని వెచ్చని వీపుకు గట్టిగా నొక్కుకుంటున్నాయి.
 
ఇది లోకరీత్యా తప్పని నాకు తెలుసు, కానీ ఆ స్పర్శను నేను ఆపలేకపోయాను. అతని దేహపు వెచ్చదనం, అతని సువాసన నన్ను పూర్తిగా లాక్కుంటున్నారు. ?
 
ఆరుష్: (డ్రైవ్ చేస్తూ) "అమ్మా, నువ్వు ఆల్రెడీ చాలా అందంగా ఉన్నావు కదా, మరి ఇప్పుడు సడన్‌గా పార్లర్‌కు వెళ్లాల్సిన అవసరం ఏముంది?"
 
నేను: "నీకు అసలు అర్థం కాదు. నేను నెలలో కనీసం ఒకటి రెండు సార్లు అక్కడికి వెళ్తాను. కానీ ఇప్పటివరకు మీ నాన్నగారి నిర్లక్ష్యం వల్ల నేను ఎప్పుడూ వెళ్లలేకపోయాను."
 
ఆరుష్: "హమ్... ఒక ఆడపిల్లలా తయారవ్వడం కోసమా!" ?
 
నేను: (అతని వీపు మీద ముద్దుగా కొడుతూ) "ఏంట్రా పిచ్చి మాటలు, ఏమీ అనకు!"
 
ఆరుష్: "అయినా అమ్మా, నువ్వు నాన్నగారి టెన్షన్ వల్ల వెళ్లలేకపోయాను అన్నావు కదా... మరి ఈరోజు అకస్మాత్తుగా వెళ్లాలని ఎందుకుపించింది?"
 
నేను: "నీ కోసమే."
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంగా) "నిజంగానా?"
 
నేను: "ఛీ పో! నేను సరదాగా అన్నానులే. ఊరికే వెళ్లాలనిపించింది అంతే."
 
కానీ అసలు నిజం... నేను కేవలం ఆరుష్ కోసమే పార్లర్‌కు వెళ్తున్నాను! అతని కళ్ళలో మరింత అందంగా కనిపించాలని, అతనికోసమే నేను మెరిసిపోవాలని ఆశపడ్డాను. కేవలం అతని కోసమే! ?
 
కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ నన్ను సాక్షి బ్యూటీ స్టూడియో దగ్గర దింపాడు.
 
నేను: "బేబీ, నేను పార్లర్ పని అయిపోగానే ఫోన్ చేస్తాను, త్వరగా రా. లేకపోతే నేను ఒంటరిగా రాలేను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, అసలు కంగారు పడకు, నేను కచ్చితంగా వస్తాను."
 
అని చెప్పి అతను వెళ్లిపోయాడు, నేను లోపలికి అడుగుపెట్టాను.
 
సాక్షి (పార్లర్ మహిళ): "హే మేడమ్! మీరు చాలా రోజుల తర్వాత మా పార్లర్‌కి వచ్చారు... ఎలా ఉన్నారు?"
 
నేను: "హలో సాక్షి. నేను బాగున్నాను. ఈరోజు కొంచెం నా గ్రూమింగ్ జాగ్రత్తగా చేద్దామని వచ్చాను."
 
సాక్షి చిరునవ్వుతో అంది:"మీరు అనుకున్నది అక్షరాలా నిజం. నేను ఒక్క విషయం చెప్పనా?"
 
నేను: "చెప్పండి సాక్షి, తప్పకుండా చెప్పండి."
 
సాక్షి: "మీరు పార్లర్‌కి వచ్చిన ప్రతిసారీ, మీరు ఇంకా చిన్నవయసు కాలేజీ అమ్మాయిలా కనిపిస్తున్నారని నాకు అనిపిస్తుంది! నిజం చెప్పాలంటే, మీ అసలు వయసు తెలియని వాళ్ళు మిమ్మల్ని చూసి కొన్ని సంవత్సరాలు చిన్నవారని తేలిగ్గా ఊహిస్తారు. మీ చర్మంపై ఆ సహజమైన మెరుపు అద్భుతంగా ఉంది."
 
నేను: (సిగ్గుపడుతూ) " సాక్షి? నన్ను అంతగా పొగడకండి."
 
సాక్షి: "నేను జోక్ చేయడం లేదు, నిజం మాట్లాడుతున్నాను. కొంతమంది క్లయింట్‌లకు ఆగ్లో రావడానికి చాలా మేకప్ అవసరం, కానీ మీ చర్మం అసలు మేకప్ లేకుండానే ఇప్పుడే తాజాగా తయారైంది."
 
నేను: "ధన్యవాదాలు సాక్షి. సరే, ఈరోజు మనం ఏమేం చేద్దాం?"
 
సాక్షి: "మనం ఈరోజు సాధారణ గ్రూమింగ్ చేద్దాం—కనుబొమ్మలు, పై పెదవి, క్లీన్-అప్, హెయిర్ ట్రిమ్ మరియు చివరగా మానిక్యూర్. సరేనా?"
 
నేను: "అవును, పర్ఫెక్ట్‌గా చేయండి."
 
సాక్షి: "మీ గడ్డం మీద కొంచెం హెయిర్ ఉంది, ట్రై చేద్దాం... అంతే... అయిపోయింది! ఎక్కువ నొప్పిగా అనిపించలేదా మేడం?"
 
నేను: "కొంచెం నొప్పిగా ఉంది, కానీ పర్వాలేదు."
 
సాక్షి: "ఎలాగూ మీ కనుబొమ్మల నాచురల్ ఆకారం చాలా బాగుంది, నేను కొద్దిగా టచ్-అప్ మాత్రమే ఇస్తాను."
 
నేను మనసులో గట్టిగా అనుకున్నాను—ఇదంతా ఆరుష్‌కు ఎలా నచ్చుతుంది ? నేను ఆల్రెడీ అందంగా ఉన్నానని ఆయన అంటారు. కానీ ఆయన నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా చూడాలి , నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా పొగడాలి , నన్ను మరెంతో కోరుకోవాలి! ❤️‍?
 
సాక్షి: "ఇప్పుడు మీ ముఖాన్ని శుభ్రం చేద్దాం, కళ్ళు మూసుకోండి మేడం."(నా ముఖాన్ని మృదువుగా శుభ్రం చేయడం)
 
సాక్షి: "చూడండి, మీ చర్మం ఎంత మృదువుగా, పట్టులా ఉందో! మీరు రోజూ మంచి నీళ్ళు బాగా తాగుతున్నారు కదూ?"
 
నేను: "అవును, త్రాగడానికి ప్రయత్నించాను."
 
సాక్షి: "అందుకే మీకు ఇంత ఆరోగ్యకరమైన కాంతి ఉంది. మిమ్మల్ని చూస్తుంటే కాలం గడుస్తున్న కొద్దీ వయసు పెరుగుతున్నట్లు అనిపించడమే లేదు, ప్రతిసారీ మీరు తాజాగా కనిపిస్తున్నారు!" ?
 
నేను: (నవ్వుతూ) "ఈరోజు మీరు నిజంగా నా ఆత్మవిశ్వాసాన్ని చాలా పెంచేశారు సాక్షి."
 
సాక్షి నా జుట్టు చిట్లిపోయిన వాటిని మాత్రమే నీట్‌గా కత్తిరించింది. అద్దంలో చూసుకుంటే నా జుట్టు చాలా ఆరోగ్యంగా, అందంగా మారింది! చివరగా నా చేతులకు ట్రాన్స్‌పరెంట్ పాలిష్ వేసి మానిక్యూర్ పూర్తి చేసింది.


సాక్షి: "అయిపోయింది! ఈరోజు మీరు చాలా తాజాగా, ఒక యంగ్ గార్ల్లా కనిపిస్తున్నారు."
 
నేను దానికి డబ్బులు చెల్లించి, బయటకు వచ్చి ఆరుష్‌కు ఫోన్ చేశాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను నన్ను తీసుకెళ్లడానికి బైక్‌తో వచ్చాడు. నేను ఎవరికీ కనిపించకూడదని నా ముఖాన్ని ఒక స్కార్ఫ్‌తో పూర్తిగా కప్పుకున్నాను.
 
ఆరుష్: (అతని వైపు చూస్తూ) "అమ్మా, పార్లర్ నుండి వచ్చాక ముఖం ఎందుకు అలా స్కార్ఫ్‌తో కప్పుకున్నావు? అసలు ఏం మేకప్ చేశావో నాకు చూపించావా?"
 
నేను: "అయ్యో లేదు బాబూ, ఇక్కడ వద్దు. ఇప్పుడు బయట ఎండగా ఉంది, ముందు ఇంటికి వెళదాం పద."
 
నేను బైక్ మీద ఎక్కి కూర్చున్నాను, మేము ఇద్దరం కలిసి ఇంటికి బయలుదేరాము.
 
కొద్దిసేపటికి, మేము మా ఇల్లు ఉన్న కాలనీకి కొంచెం దూరంలోకి చేరుకున్నాము. సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఆరుష్ స్నేహితుడు ఒకడు తన బైక్‌పై వేగంగా అటుగా వెళ్తూ మమ్మల్ని చూసి సరదాగా అరిచాడు—
 
ఆ ఆరుష్ స్నేహితుడు: "ఏయ్ ఆరుష్! ఏంట్రా... వదిన దొరికిందా?!" ?
 
అది నా చెవిలో పడగానే, నా గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది! నేను కంగారుపడి ఆరుష్ భుజాన్ని గట్టిగా నొక్కాను. నా గుండె వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకోవడం మొదలైంది, శ్వాస ఆగిపోయింది. అతను ఎవరు ? అతనికి నేను ఎవరో తెలుసా ? అతను నిజంగా నన్ను గుర్తుపట్టాడా ?! ?
 
నేను: (వణుకుతూ) "అతను ఎవరు? నీ స్నేహితుడా? మరి నీతో అలా బరితెగించి మాటలు ఎందుకు అంటున్నాడు? 'నీ వదిన దొరికిందా' అంటాడు ఏంటి—నేను నీకు కనిపించడం లేదా?!"
 
ఆరుష్: (కపట నవ్వు నవ్వుతూ) "హా... అవును అమ్మా, అతను నా స్నేహితుడేలే. మరి అతను నిన్ను ఎలా చూడగలడు? నువ్వు కప్పుకున్నావు కదా! అయినా సరే... నువ్వేమీ బయట తిరిగే ఇతర అమ్మాయిల కంటే తక్కువ కాదు." ?
 
ఆ మాట వినేసరికి నాకు లోలోపల విపరీతమైన సిగ్గు వేసింది. అతను అలా అనడం విన్న తర్వాత నా మనసు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయింది; కానీ పైకి మాత్రం కొంచెం కోపం తెచ్చికుని నోరుమూయ్ అనేశా.
 
నేను: "అయ్యో దేవుడా! అసలు నీతో ఇలా బయటకు రావడమే నాకు పెద్ద తలనొప్పిగా, కష్టంగా ఉంది."
 
ఆరుష్: "ఎందుకలా అంటావు?"
 
నేను: "ఒకవేళ నిజంగానే తెలిస్తే ఇంకేంటి సంగతి? నా వైపు చూడు... నేను నీదాన్ని..." అని నోటి దాకా వచ్చిన మాటను ఆపేసి మౌనంగా ఉండిపోయాను. ?
 
ఆరుష్: "మరి నా...?"
 
నేను: "ఛీ, ఏమీ లేదులే. నువ్వే సరిగ్గా బైక్ నడుపు."
 
కానీ నా పెదవులపై మాత్రం ఒక అంతులేని చిరునవ్వు వెలిగింది. నాకు అప్పుడు నిజంగా కోపం రావడానికి బదులుగా, ఒక ఆడదానిగా అపరిమితమైన సిగ్గు, గుండె నిండా సంతోషం కలిగాయి.
 
ఆ అబ్బాయి నన్ను 'వదిన' అని పిలిచాడు! ఆరుష్ కూడా "నువ్వు మిగిలిన అమ్మాయిలందరి కన్నా తక్కువ కాదు" అని మెచ్చుకున్నాడు.
 
నా హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. నన్ను ఇంతగా ఎవరైనా పొగడటం నా జీవితంలో ఇదే మొదటిసారి! నన్ను 'అందంగా ఉన్నావు' అని పిలవడం కూడా నా భర్త ప్రతాప్ ఎప్పుడూ చేయలేదు; ఆయన పెళ్లయిన కొత్తలో కూడా నన్ను ఇలా ఏనాడూ అనలేదు.
 
కొద్దిసేపటికి మేము సురక్షితంగా ఇంటికి చేరుకున్నాము. ప్రతాప్ ఇప్పటికే పడకగదిలో నిద్రపోతున్నారు; బహుశా ఆయన ఆ ఆదివారం పూట బయటకు వెళ్లినట్లు లేరు.
 
నేను నేరుగా మా పడకగదిలోకి వెళ్ళాను, ఆరుష్ కూడా వెంటనే తలుపు వేసుకుని నా వెనకే లోపలికి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడు నీ ముఖం కప్పుకున్న స్కార్ఫ్ తీసి నాకు చూపించు."
 
నేను సిగ్గుపడుతూ స్కార్ఫ్ తీసి నా ముఖం, కొత్తగా కట్ చేసుకున్న జుట్టు, నా చేతులు అతనికి చూపించాను. తను... అతను ఆ రూపంలో పూర్తిగా మునిగిపోయాడు!
 
అతని కళ్ళు రెప్ప వాల్చకుండా పూర్తిగా నా పైనే నిలిచిపోయాయి. నేను ఒక సినిమా హీరోయిన్‌లా, నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా చూశాడు.


ఆరుష్: (ఉద్వేగంగా) "వావ్! అమ్మా... నువ్వు ఈరోజు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!"
 
నేను: "నిజంగా బాగుందా బేబీ?"
 
ఆరుష్: "మా కాలేజీలోని అమ్మాయిలు కూడా నీ అందం ముందు వెలవెలబోయి ఫెయిల్ అవుతారు! ఈరోజు నువ్వు ఏ పెద్ద హీరోయిన్ కన్నా చాలా రెట్లు అందంగా ఉన్నావు."
 
నేను: "హాహా... నువ్వు ఆపరా బాబు, ఇప్పుడు అంతలా నటించకు." ?
 
కానీ నా మనసులో మాత్రం అంతులేని సంతోషం నిండిపోయింది. అతను "మా కాలేజీ అమ్మాయిలు కూడా నీ ముందు ఫెయిల్ అవుతారు" అన్నాడు—అంటే అతని దృష్టిలో ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే అందమైన మహిళ నేనే! అతని దృష్టిలో నేనే అత్యంత ప్రత్యేకమైనదాన్ని.
 
అప్పుడే హఠాత్తుగా, ఆరుష్ తన బలమైన చేతిని నా సన్నని నడుము చుట్టూ వేసి నన్ను తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నా శ్వాస ఒక్కక్షణం ఆగిపోయింది, గుండె దడదడలాడటం మొదలైంది. అతను మెల్లగా నాకు మరింత దగ్గరగా జరిగినాడు; అతని వేడెక్కిన శ్వాస నా శ్వాసతో కలిసిపోయింది. అతని కళ్ళు నా కళ్ళ లోతుల్లోకి ఇంకిపోయాయి. ?
 
అతను తన పెదవులను నా పెదవులకు సమీపిస్తూ ముద్దుపెట్టడానికి ముందుకు వస్తున్న తరుణంలో...
 
నేను నా చేతి వేలును నా పెదవులపై అడ్డుగా ఉంచి, ఆపమని సైగ చేశాను. ?
 
నేను: "ఆరుష్... వద్దు, ఇక్కడ వద్దు."
 
ఆరుష్: (వినకుండా) "..."
 
నేను: "బేబీ, మీ నాన్న పక్క గదిలోనే ఉన్నారు. ఇప్పుడు ఈ సమయంలో వద్దు, ప్లీజ్ అర్థం చేసుకోకండి."
 
ఆరుష్: (నిస్సహాయంగా) "నాకు ఏమీ తెలియదు, నాన్నతో నాకు పనేంటి. నాకు ఇప్పుడే నువ్వు కావాలి అమ్మా!"
 
అతని మాటల్లో ఉన్న ఆ అపరిమితమైన నిస్సహాయత, ఆ గాఢమైన కోరిక చూసి నా గుండె కరిగిపోయింది. కానీ ప్రతాప్ ఇంట్లో ఉండగా అలా చేయడం నాకు ఇష్టం లేదు; ఎవరూ ఆ స్థితిలో మమ్మల్ని చూడకూడదని నేను కోరుకున్నాను.


నేను: "ఆ... వద్దు బేబీ. సరే అయితే, నేను రాత్రి నువ్వు కోరుకున్నట్లే అన్నీ చేస్తాను, ఖచ్చితంగా! కానీ నన్ను ఇప్పుడే వదిలేయ్."
 
ఆరుష్ నా కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాడు; నా కళ్ళలో భయం, అతనిపై ఉన్న కోరిక స్పష్టంగా కనిపించాయి. అతను పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు.
 
తర్వాత అతను నా నుదుటిపై ఎంతో ప్రేమగా ఒక ముద్దుపెట్టి బయట హాలులోకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను అద్దం ముందు నిలబడి నన్ను నేను చూసుకోవడం మొదలుపెట్టాను—
 
నా కళ్ళు, నా జుట్టు, నా ముఖం అన్నీ చాలా కొత్తగా ఉన్నాయి. కానీ నేను నన్ను చూస్తున్నప్పుడు, నాలో ఆరుష్ ప్రతిబింబం కూడా కనిపించింది! అతని కళ్ళు, అతని చిరునవ్వు, అతను నన్ను పొగిడిన మాటలు... అన్నీ నాలో పూర్తిగా స్థిరపడిపోయాయి.
 
అవును, ఇప్పుడు నేను అతన్ని ఒక కొడుకుగా కాక, నిజంగానే ఒక ప్రేమికుడిగా, భర్తగా మనసారా ప్రేమించడం మొదలుపెట్టాను. బహుశా అతను కూడా నన్ను అంతే గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాడేమో!
 
ఈ ప్రేమ ఇకపై కేవలం తల్లికొడుకుల బంధం పరిధిలో లేదు, అది అంతకు మించి చాలా విస్తరిస్తోంది. అతను లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా నేను భరించలేకపోయాను. 

ప్రతి క్షణం అతనితోనే ఉండాలని, నా మనసులోని భావాలన్నీ అతనితోనే పంచుకోవాలనిపించింది.
 
కొన్నిసార్లు ఈ సమాజానికి, ఈ ఇంటికి దూరంగా... ఎవరికీ తెలియని లోకానికి అతనితో కలిసి ఒంటరిగా పారిపోవాలనిపించింది! కానీ... ఇది నిజంగా సాధ్యమవుతుందా? నా గుండెను తొలిచేస్తున్న ఏకైక ప్రశ్న ఇదే.
 
ఆరుష్: (బయటి నుండి గట్టిగా పిలుస్తూ) "అమ్మా, నాకు కడుపులో చాలా ఆకలిగా ఉంది!"
 
నేను: " ఇదిగో వస్తున్నాను."
 
నేను నా ఆలోచనల నుండి తేరుకుని త్వరగా వంటగది వైపు వెళ్ళాను. ఆరుష్‌తో కలిసి మధ్యాహ్న భోజనం ముగించాను.
 
వంటగది పనులన్నీ ముగించుకుని, ఆరుష్‌తో మాట్లాడటానికి నేను హాలులోకి వచ్చాను. అప్పుడే మా అమ్మకు ఫోన్ చేసి ఆమెతో కూడా చాలాసేపు మాట్లాడాను. ఆరుష్ కాలేజీ ఫలితాలు (ఫలితాలు) రావడానికి ఇంకా రెండు మూడు రోజులు మాత్రమే సమయం ఉంది.
 
నేను: "బాబూ, ఫలితాల గురించి నువ్వు ఏం ఆలోచించావు? రిజల్ట్స్ వచ్చాక అసలు ఏం చేయబోతున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ముందు ఒక సంవత్సరం పాటు ఎక్కడైనా మంచి ఉద్యోగం చేద్దామని అనుకుంటున్నాను. ఆ తర్వాత, మంచి అనుభవం వచ్చాక నా సొంత వ్యాపారం (బిజినెస్) ప్రారంభిస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్... అవును, అది చాలా మంచి ఆలోచన. నేను కూడా అదే అనుకుంటున్నాను—ముందు ఉద్యోగం చేసి కొంచెం అనుభవం సంపాదించు, ఆ తర్వాత వ్యాపారం గురించి ఆలోచించాలి."
 
అప్పుడే ప్రతాప్ కూడా తన గది నుండి బయటకు వచ్చి మా దగ్గర కూర్చున్నారు. నేను ఆరుష్ పక్కనే సోఫాలో నిలబడి అతని చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. మేమిద్దరం చాలా విషయాలు మాట్లాడుకుంటున్నాం.
 
ఆరుష్: "అదంతా సరే, ముందు ఈ ఫలితం వచ్చాక ఏమవుతుందో చూద్దాం."
 
ప్రతాప్: (కలుగజేసుకుంటూ) "ఏంట్రా ఆరుష్, రిజల్ట్ ఎప్పుడు వస్తుంది?"
 
ఆరుష్: "ఈ నెల 23వ తేదీన నాన్న."
 
ప్రతాప్: "నాకు నీ మీద పూర్తి నమ్మకం ఉంది, నువ్వు కాలేజీలో కచ్చితంగా టాపర్ అవుతావు."
 
ఆరుష్: "ధన్యవాదాలు నాన్న."
 
ప్రతాప్: "అయితే నీకు ఏ బహుమతి కావాలి కోరుకో?"
 
అది విన్న వెంటనే, నేను ఆరుష్ చేతిని ఇంకొంచెం గట్టిగా పట్టుకున్నాను—అతనితో, " ఏం అనుకోకు , మాకు నీ దగ్గర ఏ బహుమతీ వద్దు" అని సైగ ఉంది!


ఆరుష్: "ధన్యవాదాలు నాన్న, కానీ మీరు ఇప్పటివరకు నాకోసం చేసింది చాలు, నాకు ఇంకేదీ వద్దు."
 
ఆరుష్ అలా అనడం విని ప్రతాప్ కొంచెం శాంతించారు. ఆయన ముఖం చిన్నబోయింది; బహుశా నేను ఆయన దగ్గరకు ఎందుకు రావడం లేదు,
 
ఎందుకు మౌనంగా ఉంటున్నానో ఆయనకు అప్పుడు అర్థమై ఉంటుంది. బహుశా నేను ఆయనకు ఎంత దూరమైపోయానో ఆయన ఆ క్షణంలో గ్రహించి ఉంటారు.


ప్రతాప్: "సరే బాబు. నిజానికి, నీకు ఇవ్వాల్సిన వరాలలో ఒకటి నువ్వు పుట్టిన క్షణం నుంచే ఆల్రెడీ మొదలైంది."
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంగా) "నాకు అర్థం కాలేదు నాన్న, అదేంటి?"
 
ప్రతాప్: "రేపు ఉదయం నీకే తెలుస్తుంది."
 
ఇప్పుడు, ఆ బహుమతి ఏమిటో నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది. కానీ నేను ఆరుష్‌కు ఆ విషయం అప్పుడే చెప్పలేదు, రేపు ఉదయం చూస్తాడులే అనుకున్నాను.
 
మేము చాలా సేపు హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ గడిపాము. కానీ నేను మాత్రం ప్రతాప్ వైపు కనీసం ఒక్కసారి కూడా తల ఎత్తి చూడలేదు, ఆయనతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడనూ లేదు.
 
నాకు ఆయనపై విపరీతమైన కోపం ఉంది, ఇకముందు కూడా అలాగే ఉంటుంది! ప్రతాప్ తను చేసిన ఆ మోసాన్ని, ఆ ద్రోహాన్ని ఏనాటికీ మార్చుకోలేడు కదా?
 
ఆయన నన్ను ఇంతకుముందు మానసికంగా దారుణంగా బాధపెట్టారు, కాబట్టి ఆయన మీద నాకెప్పుడూ ఆ కోపం రగులుతూనే ఉంటుంది. ?
 
రాత్రి అయింది. నేను, ఆరుష్ పడకగదిలో ఉన్నాను. అప్పటికి గడియారంలో సమయం రాత్రి పదకొండు గంటలు దాటింది. మేమిద్దరం కలిసి ఒకే దుప్పటి కప్పుకుని మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాం.
 
గదిలో బయట రాత్రి చాలా చీకటిగా అయిపోయింది. మంచం పక్కన ఉన్న చిన్న ల్యాంప్ నుండి వచ్చే పసుపు రంగు మసక వెలుగు మాత్రమే ఆ గదిని ఎంతో మృదువుగా, రొమాంటిక్‌గా మారుస్తోంది. ?
 
మేమిద్దరం ఏమీ మాట్లాడకుండా అలాగే పడుకున్నాము. ఆరుష్ నా పక్కనే వచ్చి అతుక్కుని పడుకున్నాడు; అతని నిండు యవ్వన శరీరం నన్ను పూర్తిగా హత్తుకుంది.