[Sunnysunnysunny]

సమయం: సాయంత్రం 05:00 గంటలు

ప్రదేశం: గీతం యూనివర్సిటీ కాలేజ్ ప్రాంగణం
 
పూనమ్ అమ్మ సన్నీకి ఫాలోయింగ్ టెక్నిక్ చెప్పి, పిల్లలకు వీడ్కోలు చెప్పి త్వరితగతిన తన కారులో బయలుదేరిపోయింది.
 
ఆమె వెళ్లిన తర్వాత కాలేజ్ ప్రాంగణంలో సాయంత్రం 5:00 గంటలకు పిల్లలందరూ—అల్కా, వర్ష, రితిక, అయేషా, సోను మాత్రమే మిగిలారు. (దూరంలో ఉన్న సన్నీ)
 
రితిక మెడలో పూనమ్ అమ్మ వేసిన ఆ పసిడి లాకెట్‌ను ఎంతో పవిత్రంగా పట్టుకుని చూస్తోంది. దూరంలో ఉన్న సన్నీ నవ్వుతూ రితిక వైపు చూశాడు.
 
సోనూ : "సరే అక్క... 5 అయింది, అందరం ఆకలితో ఉన్నాం కదా! దగ్గర్లోనే ఒక మంచి రెస్టారెంట్ ఉంది, పదండి అందరం కలిసి వెళ్లి తిందాం."
 
అల్కా: "అవును రా... నాకు కూడా చాలా ఆకలిగా ఉంది. పదండి వెళ్దాం!"
 


సమయం: సాయంత్రం 05:30 గంటలు నుండి 06:45 వరకు
ప్రదేశం: బీచ్ రోడ్ దగ్గరి రెస్టారెంట్
 
పిల్లలందరూ కలిసి సాయంత్రం 5:30 గంటలకు బీచ్ రోడ్ పక్కన ఉన్న ప్రశాంతమైన రెస్టారెంట్‌కి చేరుకున్నారు. ఒక పెద్ద రౌండ్ టేబుల్ చుట్టూ అల్కా, వర్ష, రితిక, అయేషా, సోను మాత్రమే కూర్చున్నారు.
 
టేబుల్ పైన వేడి వేడి స్టార్టర్స్, సాయంత్రపు స్నాక్స్ మరియు చికెన్ డిన్నర్ ఐటమ్స్ సర్వ్ చేశారు.
 
అయేషా: (నవ్వుతూ) "అబ్బో! నిన్న చూస్తేనేమో మాల్‌లో గొడవ... కొద్దిసేపటి క్రితం చూస్తేనేమో చెంపదెబ్బలు...
 
ఇప్పుడు చూస్తేనేమో మనమందరం కలిసి సాయంత్రం పూట ఎంత ప్రశాంతంగా తింటున్నామో! అసలు మీ గ్యాంగ్ వేగం ఏంటో నాకు ఇప్పటికీ అర్థం కావడం లేదు మేడమ్!"
 
అల్కా: (నవ్వుతూ అయేషా భుజంపై తడుతూ) "ఏయ్ అయేషా! ఇది మా ఫ్యామిలీ మ్యాటర్. మా తమ్ముడు సోను కొంచెం రౌడీయే... కానీ చాలా మంచివాడు!"
 
రితిక: (నవ్వుతూ సోను వైపు చూస్తూ) "సోనూ... ఇంకా నీ చెంపలు మండుతున్నాయా? అంత గట్టిగా కొట్టానా?"
 
సోను: (మూతి ముడుచుకుని) "అబ్బో! ఎంత గట్టిగా కొట్టావో తెలుసా రితికా అక్కా? నా చెంపలు ఇంకా ఎర్రబడి కాలుతున్నాయి. అల్కా అక్క కొట్టిందో లేదో కానీ... నీ చేతి దెబ్బ మాత్రం పటాస్ లా పేలింది!"
 
వర్ష: (నవ్వుతూ) "చూశావా సోనూ... నీ రౌడీతనానికి సరైన అక్క దొరికింది! కానీ రితికా... నిన్ను చూడగానే నాకు ఎందుకో చాలా కాలంగా తెలిసిన సొంత మనిషిలా అనిపిస్తోంది తెలుసా?
 
అమ్మ కూడా నిన్ను అంత ప్రేమగా హత్తుకుని ఆ లాకెట్ ఇచ్చిందంటే... నీలో ఏదో ఒక ప్రత్యేకమైన అనుబంధం ఉందమ్మా."
 
రితిక: (కళ్లల్లో మెరుపుతో, భావోద్వేగంగా) "నాకు కూడా వర్ష అక్కా! పూనమ్ అమ్మ కళ్లల్లో నన్ను చూసినప్పుడు... నాకసలు మా అమ్మ కాదు అనే భావనే మరిచిపోయాను. ఆమె కౌగిలిలో నాకు సొంత అమ్మ ఒడిలోనే ఉన్నట్లు అనిపించింది."
 
అయేషా : (రితిక వైపు చూస్తూ) "రితూ... నేను నిన్ను ఎప్పుడూ ఇలా సంతోషంగా చూడలేదు రా. ఈరోజు నిజంగానే నీ ముఖంలో ఒక కొత్త వెలుగు కనిపోస్తోంది."
 
సోను: (చికెన్ లెగ్ పీస్ కొరుకుతూ) "అదంతా సరే గానీ... అల్కా అక్కా! రేపు కాలేజ్ ఫెస్ట్ ఉంది కదా? నువ్వు చీఫ్ గెస్ట్‌వి కదా, డ్రెస్ ఏం వేసుకుంటున్నావ్?"
 
అల్కా: (గర్వంగా) "నేను రోజ్ పింక్ డిజైనర్ శారీ వేసుకుంటున్నాను రా బండోడా! నువ్వు మాత్రం నా వెనుకాలే ఉండాలి, మైక్ సెట్టింగ్స్, స్టేజ్ సెక్యూరిటీ అంతా నువ్వే చూసుకోవాలి!"
 
వర్ష: "హాహా! సోనూ... చూశావా, నిన్ను అక్క ఆల్రెడీ తన పర్సనల్ బాడీగార్డ్‌గా ఫిక్స్ చేసేసింది!"
 
సోను: "నాకేం ప్రాబ్లం లేదు అక్కా! నా అక్కలకి రక్షణగా ఉండటం కంటే నాకు వేరే పెద్ద పని ఏముంది చెప్పండి?"
 
ఆ మాటలకి టేబుల్ చుట్టూ ఉన్న పిల్లలందరూ బిగ్గరగా నవ్వేశారు. తమ పాత భయాలను, గొడవలను మర్చిపోయి...
 
సాయంత్రం 5:30 నుండి 6:45 గంటల వరకు ఎంతో హాయిగా, సరదాగా ముచ్చటించుకుంటూ భోజనం ముగించారు.
 
సమయం: సాయంత్రం 06:45 గంటల నుండి 07:00 వరకు
ప్రదేశం: ఇళ్లకు తిరుగు ప్రయాణం
 
సరిగ్గా సాయంత్రం 06:45 నిమిషాలకు అందరూ రెస్టారెంట్ బయటకు వచ్చారు. సూర్యుడు అస్తమిస్తూ చల్లటి గాలులు వీస్తున్నాయి.
 
అయేషా : "సరే మేడమ్ . మనం ఇక బయలుదేరుదామా? రేపు ఉదయమే చాలా ఏర్పాట్లు ఉన్నాయి."
 
రితిక: "సరే అయేషా... అల్కా అక్కా, వర్ష అక్కా... మేము వెళ్తున్నాం. రేపు కాలేజ్ ఫెస్ట్‌లో కలుద్దాం!"
 
వర్ష: (రితికను దగ్గరకు తీసుకుని నుదుటిపై ముద్దుపెడుతూ) "జాగ్రత్తగా వెళ్లు రితికా. ఇంటికి వెళ్లాక ఫోన్ చెయ్. అలాగే ఆ లాకెట్ జాగ్రత్త!"
 


రితిక: (మెడలో ఉన్న పసిడి లాకెట్‌ను పట్టుకుని చిరునవ్వుతో) "ఇది నా ప్రాణం అక్కా... ఎప్పటికీ నా దగ్గరే ఉంటుంది."
 
రితిక, అయేషాలు అందరికీ షేక్ హ్యాండ్స్ ఇచ్చుకుని ఆటోలో బయలుదేరి వెళ్లారు.
 
అల్కా తన కార్లో ఫ్లాట్‌కి వెళ్లడానికి వెళ్ళింది. పూనమ్ అమ్మ చెప్పిన ప్లాన్ ప్రకారం ఆమె కొద్దిరోజులు ఆ ఫ్లాట్ లోనే ఉండాలి.
 
అల్కా: (కార్ విండో లోంచి తల బయటకు పెట్టి) "సోనూ... వర్షా! జాగ్రత్తగా ఇంటికి వెళ్లండి. అమ్మ రాగానే నాకు ఫోన్ చేయమని చెప్పండి సరేనా?"
 
సోను & వర్ష: "సరే అక్కా... నువ్వు కూడా జాగ్రత్త!"
 
సరిగ్గా సాయంత్రం 7:00 గంటలకల్లా అల్కా తన ఫ్లాట్‌కి, రితిక-సన్నీ, అయేషాలు తమ నివాసానికి, సోను-వర్షలు తమ 'లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్' కి సురక్షితంగా చేరుకున్నారు!
 
సమయం: సాయంత్రం 05:00 గంటల నుండి 07:00 వరకు (సమాంతరంగా జరిగిన సంఘటన)
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ సెంటర్ (పూనమ్ దేవి సీక్రెట్ వార్ రూమ్)
 
అటు పిల్లలందరూ రెస్టారెంట్‌లో సంతోషంగా గడుపుతున్న సరిగ్గా అదే సమయంలో... పూనమ్ దేవి తన సీక్రెట్ వార్ రూమ్‌లో మల్టీ-మొనిటర్ స్క్రీన్స్ ముందు నిలబడి ఉంది.
 
అప్పుడే ఆమె ఎన్‌క్రిప్టెడ్ ఫోన్ అరిచింది! అవతలి నుండి RAW చీఫ్ విపరీతమైన కంగారుతో... "చైనా నుండి సుమారు 50 కిలోల RDX బాంబ్ నేరుగా వైజాగ్ నగరం లోపలికి ప్రవేశించింది!" అని ఇన్ఫర్మేషన్ ఇచ్చాడు.
 
పూనమ్ దేవి వెంటనే అలర్ట్ అయి, సైబర్ టీమ్‌తో కలిసి విశ్లేషణ చేసి... ఆధీర వేసిన ఈ భయంకరమైన కుట్ర టార్గెట్ వైఎస్ఆర్ క్రికెట్ స్టేడియం VIP గేట్ అని లాక్ చేసింది!
 
ఆ బాంబును సముద్రం లోపల క్రాష్ డిస్పోజ్ చేయడానికి 'త్రీ-స్టెప్ మాస్టర్ ప్లాన్' సిద్ధం చేసి, RAW చీఫ్‌కి ఆదేశాలు జారీ చేసింది.
 
పిల్లలందరూ సాయంత్రం 7:00 గంటలకు ఇళ్లకు చేరుకునే సరికే... ఇటు పూనమ్ దేవి ఆధీర రక్తాన్ని పారించడానికి, నగరంలో విధ్వంసాన్ని ఆపడానికి 'డెత్ ఏంజెల్' ప్లాన్‌ను పూర్తి స్థాయిలో ఎగ్జిక్యూషన్ మోడ్‌లోకి తీసుకెళ్లింది!
 
పూనమ్ ఇంట్లోకి రాగానే నవ్వుతున్న ఇద్దరు పిల్లల్ని చూసి సంతోషంలో మునిగిపోయింది. రేపు జరగబోయే దాని గురించి ఆలోచిస్తే…
 
తిరిగి ప్రాణాలతో వస్తానో లేదో అని కొంచెం భయం. తాను లేకపోతే వాళ్ల మోహం మీదున్న నవ్వు ఏమవుతుందో అని భయంగా ఉంది.
 
అలా అనుకుంటూ ఉండగా వర్ష సరదాగా “అమ్మా, రేపు పంతులు గారి దగ్గరికి వెళ్దాం సాయంత్రం… పెళ్లి గురించి” అని ఆటపట్టించింది.
 
పూనమ్ మనసులో కొంచెం సిగ్గు పడి సోను వైపు చూసింది. సరే… తన కొడుకుకి తన చివరి ప్రేమను కూడా తిరిగి ఇవ్వాలి ఈరోజు రాత్రి అని నిర్ణయించుకుంది.
 
(ఆధీర తో తలపడితే ఎవరో ఒక్కరే మిగులుతారు అది కూడా ఒంటరిగా వాడిని ఎదురుకోవడం అంటే కొండని ఢీ కొట్టినట్లే అని అనుకుంది.)
 
తన కొడుకుకి ఇంకా ఈ రోజు హద్దులు లేకుండా ప్రేమించాలి అనుకుని , రూమ్లోకి వెళ్ళి షవర్ కింద వేడి నీళ్ళతో తల స్నానం చేసి కొత్త పెళ్లికూతురిలా గాజులు మల్లెపూలు పెట్టుకుని భోజనం రెఢీ చేస్తుంది.
 


వాళ్లు స్నానం చేసాక అందరూ కలిసి మళ్ళీ కొంచెం తిన్నారు. ఆ తరువాత వర్ష “సోనూ, నువ్వు బయట పడుకో… నేను అమ్మతో పడుకుంటా” అన్నది.
 
పూనమ్ “లేదు… వాడిని కూడా రానీ” అంది. సిగ్గుపడుతూ ఆమె కూడా ఫ్రెష్‌గా స్నానం చేసి చీరలో, మల్లెపూలతో అలంకరించుకుంది. అలా ఎందుకు అన్నదో అని వర్షకి అర్ధమైంది.
 
“అమ్మా సోనూతో రాత్రి గడపాలని అనుకుంటుంది” అని అర్థమైపోయింది. 

వెంటనే “సరే అమ్మా, నాకు వర్క్ ఉంది… మీ ఇద్దరూ ఈ గదిలో పడుకోండి, నేను ఆ రూమ్‌లో పడుకుంటా” అని వెళ్లిపోయింది.
 
తిన్న దగ్గర నుండి అమ్మ అందం, ఆ చీర కట్టు, మల్లెపూల వాసన… సోను మరింత పిచ్చిగా అయిపోయాడు. 

ఎప్పుడెప్పుడు తల్లిని కౌగిలిలోకి తీసుకోవాలో అని ఉవ్వెత్తున ఎగిరిపోతున్నాడు.
 
గది తలుపు మూసేసాక సోను దగ్గరికి వచ్చి నిలబడ్డాడు. పూనమ్ చీరలో, మెడలో మల్లెపూల దండ, జుట్టు వదులుగా… ఆమెను చూస్తే సోను గొంతు ఎండిపోయింది.
 
సోను: (మెల్లగా) “అమ్మా… నీవు ఇలా ఉంటే… నా గుండె ఆగిపోతుంది.”
 
పూనమ్ సిగ్గుతో కళ్లు కిందికి వాల్చి, కొంచెం నవ్వి “రా… వచ్చి పడుకో ” అల్లరి చేయకుండా అన్నది. 



సోను దగ్గరికి వచ్చి ఆమె నడుము చుట్టూ చేయి వేసి, మెల్లగా లాగుకున్నాడు.
 
ఆమె శరీరం అతని ఛాతీకి అంటుకుంది. మల్లెపూల వాసన అతని ముక్కులోకి ఎక్కింది.
 
సోను ఆమె చెవి దగ్గరికి వచ్చి “అమ్మా… నీ వాసన… నీ చీర… నీవు నా అమ్మ కాదు ఇప్పుడు. నువ్వు నా భార్యవి .” అని మెల్లగా అన్నాడు.
 
పూనమ్ శరీరం కొంచెం వణికింది. ఆమె చేయి సోను ఛాతీ మీద పెట్టి, అతని గుండె కొట్టుకోవడం అనుభవించింది.
 
సోను మెల్లగా తల్లి చీర అంచును పట్టుకుని, మెడ నుండి భుజం వైపు లాగాడు. 

పూనమ్ “సోనూ… వద్దు నాన్న ప్లీజ్..…” అని మూలుగుతూ అన్నది. సోనూ ఆగకుండా తల్లి పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టాడు.
 
మొదట మృదువుగా, తర్వాత కసిగా. నాలుకలు కలిశాయి. పూనమ్ కూడా ఇక ఆపుకోలేక అతని మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి, అతన్ని గట్టిగా హత్తుకుంది.
 
సోను అలా ముద్దు పెట్టుకుంటూనే నిలబడి ఉన్న తల్లిని పడక మీద పడేసి, తన శరీరం ఆమె మీద వేసాడు. 

చీరలోనే ఆమె రొమ్ములు ఎగురుతూ ఉండగా, అతను చేతులతో వాటిని పట్టుకుని పిసికాడు.
 
పూనమ్ “ఆహ్… సోనూ…హ్మ్ం.. ఆహ్హా ...” అని పొడవైన మూలుగు విడిచింది. 

అతను చీరను మరింత పైకి లాగి, ఆమె రొమ్ముల మీద నోరు పెట్టి, చనుమొనల్ని నాలుకతో తాకి, పళ్లతో మెల్లగా కొరికాడు.
 


పూనమ్: (ఊపిరి ఆడకుండా) “సోనూ… నెమ్మదిగా… నొప్పి … అబ్బా …ఇస్స్ ,,స్ ,,,”
 
సోను: “నొప్పి కాదు అమ్మా… ప్రేమ. నీవు నాకు ఇచ్చే ప్రేమ.”
 
అతను ఆమె చీరను పూర్తిగా విప్పి, లోపలి జాకెట్ కూడా తీసేశాడు. పూనమ్ శరీరం పూర్తిగా బయటపడింది. 

సోను కళ్లు విప్పుకున్నాయి. పూనమ్ కావాలి అనే ఈరోజు బ్రా వేసుకోలేదు లోపల ...
 
“అమ్మా… నీవు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… నేను ఎన్నిసార్లు చూసినా తనివి తీరదు.” అని అన్నాడు. 

తర్వాత ఆమె రొమ్ముల మీద, పొట్ట మీద, నాభి మీద ముద్దులు పెట్టుకుంటూ కిందకు వెళ్లాడు.
 
పూనమ్ లంగాను అతను మెల్లగా లాగడానికి చూశాడు. ఆమె పూకు ఇప్పటికే తడిగా ఉంది. పూనమ్ కి ఇంకా ఎక్కడో లోపల అత్తయ్య, వర్ష కి ఇచ్చిన మాట అడ్డు వస్తుంది.
 
వెంటనే నాన్న ప్లీజ్ .. అఅహః.. అది తీయకు,,, అక్కని మోసం చేయకు,,, అమ్మా.....

సోను అమ్మ చెప్పింది నిజమే అని వెంటనే లంగా పైన తల్లి పూకు మీద నోరు పెట్టి, నాలుకతో నెమ్మదిగా నాకాడు. 

పూనమ్ “ఆహ్… సోనూ… అమ్మా… ఆపు… వద్దు … అఅహః.. అహఃఅఆఆ …” నాన్న వద్దు..
 
అని మూలుగుతూ, చేతులతో అతని తలను పట్టుకుంది. సోను ఆమె పూకు పైనుండి కింద వరకు లంగా పైన నాలుకతో తిప్పుతూ, రెండు వేళ్లు పూకు పైన పెట్టి గుండ్రంగా తిప్పాడు.
 
పూనమ్ శరీరం వంగి, కాళ్లు వణుకుతూ “సోనూ… హ్మ్మ్ఫ్ఫఫ్ ఉమ్మ్మ్మ్ముఉమ్ …” అని అరిచింది.
 
కానీ సోను ఆపేశాడు. “అమ్మా… నీవు నాకు ఇంకా ఇవ్వాలి.” అని అన్నాడు. అతను తన ప్యాంటు తీసేసి, తన బలిసిన మడ్దని బయటకు తీసాడు.
 
అది ఇప్పటికే గట్టిగా, వేడిగా ఉంది. పూనమ్ దాన్ని చూసి కళ్లు విప్పుకుంది. “సోనూ… ఇది… ఎంత పెద్దగా…రోజు రోజుకి పెరుగుతుంది అనిపిస్తుంది నాకు భయంగా ఉంది నాన్న..”
 
సోను ఆమెను పైకి కూర్చోబెట్టి, తన మడ్దని ఆమె నోటి ముందు పెట్టాడు. “అమ్మా… నీ నోటితో… ప్రేమగా…” అన్నాడు. 

పూనమ్ సిగ్గుతో కళ్లు మూసుకుని, మెల్లగా నోరు తెరిచి, మడ్ద కొనను పెదవులతో తాకింది.
 
తర్వాత నాలుకతో నాకి, నెమ్మదిగా లోపలికి తీసుకుంది. సోను “ఆహ్… అమ్మా… అలాగే… నెమ్మదిగా…” అని మూలుగాడు.
 
పూనమ్ అతని సుల్లిని లోపలికి లాగుతూ, నాలుకతో చుట్టూ తిప్పుతూ, ఒక చేతితో కింది భాగాన్ని పట్టుకుని పిసికింది.


 
సోను తల వెనక్కి వాల్చి, చేతులతో ఆమె జుట్టు పట్టుకుని “అమ్మా… నీ నోరు… ఎంత వేడిగా… ఎంత మెత్తగా…ఉంది అహః .. ఆపకు.. చీకు....” అని అన్నాడు.
 
10 నిమిషాలు అలా కొనసాగింది. పూనమ్ ఊపిరి ఆడకుండా, కన్నీళ్లు కారుతూ, అయినా ఆపకుండా సేవ చేస్తూ ఉంది.
 
సోను ఆపి, ఆమెను మళ్లీ పడక మీద పడేసి, తన మడ్దని తల్లి రెండు తొడల మధ్య పెట్టాడు. లోపలికి పెట్టకుండా… కేవలం పైనే.
 
పూనమ్ నాన్న హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. ఆపు హ్హ ఆహ్హాహహ ..వద్దు తప్పు.. ప్లీజ్ నాన్న ....
 
సోను: “అమ్మా… ఇప్పుడు నీ మీద… నా ప్రేమంతా రుద్దుతాను. లోపలికి వెళ్లను… కానీ నీవు నన్ను అనుభవించు. ప్లీజ్ అమ్మ .. ఏం చేయను .. ”
 
అతను మడ్దని ఆమె తడి లంగా అప్పటికే ఆమె పోవకు రసం తో తడిచిపోయి పచ్చిగా అయిపోయింది. 

పూకు ఉన్న చోట నెమ్మదిగా తన మడ్దని ఉంచి, నెమ్మదిగా ముందుకు వెనక్కి కదిపాడు.


 
పూనమ్ “ఆహ్… సోనూ… అది… అది హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. ఆపు హ్హ ఆహ్హాహహ .. … రుద్దకు…” అని మూలుగింది.
 
సోను ఆమె రొమ్ముల్ని పట్టుకుని, సుల్లితో ఆమె క్లిటోరిస్ మీద, పూకు మీద గట్టిగా రుద్దుతూ, వేగం పెంచాడు. పూనమ్ కాళ్లు అతని నడుము చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి.
 
 “సోనూ… గట్టిగా… గట్టిగా…అనకు .. అమ్మా… నీ వాడు … నా మీద… ఎంత వేడిగా… హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. ఆపు హ్హ ఆహ్హాహహ ..”అని ములుగుతుంది.
 
సోను ఆమె పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టుకుంటూ, మడ్దతో కింద ఉన్న బలిసిన తొడల మధ్య రుద్దుతూ, “అమ్మా… నీవు నా సొంతం… ఈ రాత్రి నీవు నాకు… పూర్తిగా…” అని అన్నాడు.
 
పూనమ్ శరీరం వణుకుతూ, “సోనూ… నేను… నీకే … ప్లీజ్ … అహఃఅహః…” అని అరిచింది. 

సోను కూడా వేగం పెంచి, ఆమె పూకు మీద గట్టిగా రుద్దుతూ, “అమ్మా… నీ…నీ పూకుని చంపేస్తాను ” అని మూలుగాడు. ఇద్దరూ ఒకేసారి ఉధృతంగా ఉన్నారు . 



పూనమ్ శరీరం బిగుసుకుపోయి, సోను మడ్ద మీద తన పూకు నుండి వచ్చిన తడి పూర్తిగా అంటుకుంది. హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. ఆపు హ్హ ఆహ్హాహ అంటూ గట్టిగా బందించింది
 
సోను కి అంత త్వరగా రాదు అని ఆమెకి తెలుసు . ఇద్దరూ ఊపిరి పెడుతూ, ఒకరినొకరు హత్తుకుని పడుకున్నారు.
 
సోను మెల్లగా ఆమె నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టి “అమ్మా… నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను… 

ఎప్పటికీ…” ప్రేమిస్తూనే ఉంటాను .. ఎంత వేడిగా ఉందో హ్మ్ం.. హమ్మ్ నాకు కావాలి అమ్మ .. ప్లీజ్ .. అన్నాడు.
 
పూనమ్ కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతూ, అతని ఛాతీ మీద తల పెట్టి “నేను కూడా… సోనూ… నీవు నా కొడుకువి… నా ప్రాణం కూడా…” అని మెల్లగా అన్నది.
 
వాళ్లు ఇంకా కొంతసేపు ఒకరినొకరు తాకుతూ, ముద్దులు పెట్టుకుంటూ, మళ్లీ మళ్లీ ఆ రాత్రిని కొనసాగించారు…
 
సోనూ మళ్ళీ తన నడుమును మెల్లగా ముందుకి వెనక్కి కదపడం మొదలు పెట్టాడు. 

లోపలికి పెట్టకుండా, కేవలం రుద్దుతూ, నోటితో, చేతులతో… ప్రేమతో, కసితో, సిగ్గుతో, ఆవేశంతో. తర్వాత వేగం పెంచాడు.
 
పూనమ్: (ఊపిరి ఆడకుండా) “సోనూ… హ్మ్మ్ఫ్… నాన్నా… ఆపు… అది… అది ఎంత గట్టిగా… ఆహ్…”
 
సోను మాత్రం ఆమె మాటలు వినిపించుకోలేదు. అతను ఆమె రొమ్ముల్ని రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, నిప్పుల్‌లను బొటనవేలు-చూపుడు వేలుతో నొక్కి తిప్పుతూ ఉన్నాడు
 
తన మడ్దతో ఆమె పూకు మీద గట్టిగా… గట్టిగా రుద్దాడు. ప్రతి దెబ్బకు ఆమె పూకు కదులుతూ, లంగా మరింత తడి అయి, పచ్చిగా అయిపోయింది.
 
సోను: (మెడలోకి ముఖం పెట్టి కసిగా) “అమ్మా… నువ్వే చెప్పావు కదా… నేను ‘వద్దు’ అన్నా కూడా ఆపకు అని. 

ఇప్పుడు నీ పూకు నా మడ్ద కింద ఎంత అదిరిపోతోందో చూడు… ఇంకా గట్టిగా కావాలా?”
 
పూనమ్ చేతులు అతని వీపు మీద గీరుతూ, కాళ్లు అతని నడుము చుట్టూ బిగించి “ఆహ్… సోనూ… హ్హహ్హ… 



నాన్నా… ఆపు… కానీ… ఆపకు… అమ్మా… ఈరోజు నీ …ఇష్టం ఇంకా గట్టిగా…” అని మూలుగింది.
 
సోను ఆమెను పట్టుకుని ఒక్కసారి పైకి ఎత్తి, మళ్లీ పడక మీద కూలదోసి, తన శరీరం మొత్తం ఆమె మీద వేసి, నడుమును పిస్టల్‌లా గట్టిగా… గట్టిగా కదిపాడు.
 
ప్రతి దెబ్బకు పూనమ్ పూకు అదిరిపోతూ, లంగా మరింత లోపలికి ఇరుక్కుపోయి, ఆమె క్లిటోరిస్ మీద నేరుగా మడ్ద కొన తగులుతూ ఉంది.
 
అతను తల వంచి ఆమె రొమ్ము మీద నోరు పెట్టి, నిప్పుల్‌ను పళ్లతో గట్టిగా కొరికాడు. మొదట మెల్లగా, తర్వాత కసిగా… రక్తం కాస్త కనిపించేంత వరకు.
 
పూనమ్ శరీరం బిగుసుకుపోయి “ఆహ్… సోనూ… నొప్పి… అబ్బా… ఇస్స్… కొరకకు… ఇంకా వద్దు…” అని అరిచింది.
 
సోను రెండో రొమ్ము మీద కూడా అదే చేశాడు. నిప్పుల్‌లు ఎర్రబడి, కాస్త రక్తం కారుతూ ఉండగా అతను నాలుకతో నాకి, మళ్లీ కొరికాడు.
 
అదే సమయంలో తన నడుము ఆగకుండా… ఎగిరి ఎగిరి ఆమె పూకు మీద దెబ్బలు కొడుతూ ఉంది. లంగా పూర్తిగా తడిసి, ఆమె రసం అతని మడ్ద మీదకు కూడా అంటుకుంది.
 
పూనమ్: (కళ్లలో నీళ్లు, గొంతు పగిలిపోతూ) “నాన్నా… హ్హహ్హ… ఆపు… వద్దు… తప్పు… ప్లీజ్… 

కానీ… ఆపకు సోనూ… నీ దెబ్బలు… నా పూకు… ఎంత వేడిగా… ఎంతగా అదిరిపోతోంది… ఆహ్… ఆహ్…”
 
సోను ఆమె భుజాల మీద కూడా పళ్లు గుచ్చి, గాట్లు పెట్టాడు. ఎర్రని మచ్చలు కనిపించేసరికి అతను మరింత ఆవేశంతో నడుమును కదిపాడు. 

ఒక చేతితో ఆమె పిర్రల్ని గీరుతూ, గట్టిగా పిసుకుతూ, మరో చేతితో రొమ్మును నలిపేస్తూ…
 
“అమ్మా… నీ పూకు ఇప్పుడు ఎర్రబడి… మంట పుట్టిస్తోంది కదా? నా మడ్ద కింద ఇంతసేపు రాసుకుంటే… ఇంకా ఎంతసేపు తట్టుకుంటావు?”
 
పూనమ్ జవాబు చెప్పలేకపోయింది. ఆమె నోటి నుండి కేవలం మూలుగులు, అరుపులు మాత్రమే వచ్చాయి. 

“హ్మ్మ్ఫ్… ఉమ్మ్మ్… సోనూ… గట్టిగా… ఇంకా గట్టిగా… నా పూకు… నీ ఇష్టం … ఆపకు… నేను వద్దు అన్నా కూడా ఆపకు…”
 
సోను ఆమె మాటలు విని మరింత పిచ్చిగా అయిపోయాడు. అతను ఆమెను పక్కకు తిప్పి, వెనుక నుండి తన మడ్దని ఆమె పూకు మీద ఉంచి, ఒక్కసారిగా గట్టిగా…
 
గట్టిగా రుద్దడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రతి దెబ్బకు ఆమె పిర్రలు వణుకుతూ, లంగా మరింత లోపలికి ఇరుక్కుపోతూ ఉంది.
 
అతను ఆమె పిర్రల మీద పళ్లు గుచ్చి, గీరుతూ, ఎర్రని గాట్లు పెట్టాడు. ఒక చేతితో ఆమె జుట్టు పట్టుకుని తలను వెనక్కి లాగి, చెవిలోకి
 


“అమ్మా… నీ పూకు ఇప్పుడు నా మడ్ద కింద కాలిపోతోంది… ఇంకా కొంతసేపు… నేను రాకుండా ఆపను…” అని గుసగుసలాడాడు.
 
పూనమ్ కాళ్లు వణుకుతూ, చేతులు పడకను పట్టుకుని “ఆహ్… నాన్నా… హ్హహ్హ… హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. 

ఆపు హ్హ ఆహ్హాహహ … నా పూకు… మంట… మంట… ఇంకా రుద్దు… ఇంకా…” అని అరిచింది.

[Sunnysunnysunny]

సోను ఆగలేదు. అతను మళ్లీ ఆమెను సూపర్‌గా తిప్పి, ఎదురుగా పడుకోబెట్టి, తన రెండు చేతులతో ఆమె తొడల్ని పైకి లేపి, మడ్దని నేరుగా ఆమె క్లిటోరిస్ మీద ఉంచి, పిస్టల్‌లా

ఎగిరి ఎగిరి దెబ్బలు కొట్టాడు. ప్రతి దెబ్బకు పూనమ్ శరీరం ఎగిరి, పూకు అదురుతుంది,నిజంగా కొడుకు లావు మడ్ద లోపలికి వెళుతుంది అన్న భయం వేసింది,  రసం మరింతగా కారుతూ ఉంది.
 
అతను తల వంచి ఆమె రొమ్ముల మీద మళ్లీ నోరు పెట్టి, ఇప్పటికే ఎర్రబడిన నిప్పుల్‌లను మళ్లీ కొరికాడు. 

రక్తం కాస్త ఎక్కువగా కారగా అతను నాలుకతో నాకి, “అమ్మా… నీ రక్తం కూడా నాకు తీపిగా ఉంది…” అని మూలుగాడు.
 
పూనమ్ ఇక మాట్లాడలేకపోయింది. ఆమె నోటి నుండి కేవలం “హ్మ్మ్ఫ్… ఉమ్మ్మ్… ఆహ్… ఆహ్… సోనూ… గట్టిగా… హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న..
 
ఆపు హ్హ ఆహ్హాహహ …” అనే మూలుగులు మాత్రమే వచ్చాయి. ఆమె చేతులు అతని వీపు మీద గీరుతూ, గాట్లు పెడుతూ ఉన్నాయి.
 
సోను వేగం మరింత పెంచాడు. నడుము ఆగకుండా… గట్టిగా… గట్టిగా… ఆమె పూకు మీద రాసుకుంటూ, రొమ్ముల్ని నలిపేస్తూ, భుజాల మీద, మెడ మీద, పిర్రల మీద గాట్లు పెడుతూ… దాదాపు ఇరవై నిమిషాలు అలానే కొనసాగించాడు.
 
పూనమ్ పూకు ఇప్పుడు పూర్తిగా ఎర్రబడి, మంట పుట్టిస్తూ, లంగా చిరిగిపోయేంతగా తడిసి ఉంది. ఆమె శరీరం వణుకుతూ, “సోనూ… నేను… నా వాళ్ళ కావట్లేదు … ప్లీజ్ … నాన్న అమ్మా…” అని అరిచింది.
 
అతను ఆమె పెదవుల మీద కసిగా ముద్దు పెట్టుకుంటూ, మడ్దతో ఆమె పూకు మీద చివరి దెబ్బలు కొడుతూ “అమ్మా… నీతోనే… నీ పూకు మీదనే… రాబోతున్నాను…” అని మూలుగాడు.
 
ఇద్దరూ ఒకేసారి ఉధృతంగా వచ్చారు. పూనమ్ శరీరం బిగుసుకుపోయి, ఆమె పూకు నుండి రసం గట్టిగా కారుతూ సోను మడ్ద మీదకు అంటుకుంది. సోను కూడా గట్టిగా మూలుగుతూ, తన వీర్యాన్ని ఆమె పాంటీ పైనే కార్చాడు.
 
ఇద్దరూ ఊపిరి పెడుతూ, చెమటలతో తడిసి, ఒకరినొకరు హత్తుకుని పడుకున్నారు. సోను మెల్లగా ఆమె నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టి “అమ్మా… ఇంకా… ఇంకా కావాలి…
 
ఈ రాత్రి అంతా నీ పూకు మీదనే రుద్దుతాను… లోపలికి పెట్టకుండా… కానీ నీవు నన్ను అనుభవిస్తూనే ఉండాలి…” అని గుసగుసలాడాడు.
 
పూనమ్ కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతూ, అతని ఛాతీ మీద తల పెట్టి “సోనూ… నేను… నిన్ను …ఈరోజు  ఆపను… ఎన్నిసార్లైనా… అక్కడ… మంట పుట్టినా… ఆపకు…” అని మెల్లగా అన్నది.
 
సోను మళ్లీ నవ్వుతూ, తన మడ్దని ఇంకా గట్టిగా ఉన్నదాన్ని ఆమె తొడల మధ్య ఉంచి, మెల్లగా మళ్లీ రుద్దడం మొదలుపెట్టాడు…
 
ఆ రాత్రి ఇంకా చాలా సేపు కొనసాగింది. దెబ్బలు, కొరికే ముద్దులు, గీతలు, మూలుగులు, అరుపులు… పూనమ్ పూకు మరింత ఎర్రబడి, మంటతో మండుతూ…
  
కానీ ఇప్పుడు ఆమె “వద్దు” అనడం లేదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, పెదవులు కొరుకుతూ, నడుము పైకి ఎత్తుతూ సోను కదలికలకు సరిపోతూ ఉంది.
 
“అమ్మ… నీ పూకు ఇంతగా వేడెక్కింది…” సోను ముఖం ఆమె చెవి దగ్గరికి వచ్చి గట్టిగా మూలుగుతూ అన్నాడు.
 
అతని 9 అంగుళాల మడ్ద ఆమె పాంటీ పైన రాపిడి పెడుతూ, పూకు మీద గట్టిగా నొక్కి నొక్కి తోస్తున్నాడు. ప్రతి తోపు ఆమె శరీరాన్ని కదిలిస్తోంది.
 
పూనమ్ చేతులు అతని వీపు మీద పెట్టి గీతలు గీస్తూ, “ఆగకుండా సోను… నా మీదే ఇలా రాపిడి పెట్టు… నాకు చాలా బాగుంది నాన్న…” అని మూలుగుతూ అన్నది.
 
ఆమె కాళ్ళు అతని నడుము చుట్టూ చుట్టుకుని, అతన్ని లోపలికి లాగుతున్నట్టు ఉంది. రేపు లేదన్నట్టు, ఇద్దరూ ఒకరినొకరు తినేసుకుంటున్నారు.
 
సోను ఇంకా వేగం పెంచాడు. అతని బలిసిన సుల్లి తల్లి పూకు మీద గట్టిగా కొడుతూ, పాంటీ తడిసి తడిసి జిగురు అవుతోంది. ప్రతి హంప్‌తో ఆమె రొమ్ములు కదులుతున్నాయి.
 
సోను ఒక చేత్తో ఆమె రొమ్మును పట్టుకుని నొక్కుతూ, మరో చేత్తో ఆమె తలను పట్టుకుని ముద్దు పెట్టాడు. కొరికే ముద్దులు. ఆమె పెదవులు, మెడ, చెవి… అన్నీ కొరుకుతూ.
 
“అమ్మ పూకు నా సుల్లి కింద ఇలా మండుతోంది చూడు…” అని సోను మళ్లీ గట్టిగా తోశాడు. పూనమ్ గొంతు పెంచి అరుస్తూ, “ఆ… అలాగే… నా మీదే హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న..
 
హ్హ ఆహ్హాహహ పెట్టు … నేను నీకె…” అని చెప్పింది. ఆమె నడుము కూడా కింద నుంచి పైకి ఎగురుతూ అతని కదళికలకు సరిపోతోంది. ఇద్దరూ ఒకే రిథమ్‌లో కదులుతున్నారు.
 
సోను ఆమెను తిప్పి, ఆమెను తన పైన కూర్చోబెట్టాడు. పూనమ్ ఇప్పుడు అతని మీద కూర్చుని, తన పూకును అతని మడ్ద మీద రాపిడి పెడుతూ, తానే గట్టిగా ఎగురుతూ చేస్తోంది.


 
ఆమె చేతులు అతని ఛాతీ మీద పెట్టి, నడుము ముందుకు వెనక్కి కదుపుతూ, “సోను… నీ వాడు నా మీద ఇలా రాపిడి పెట్టడం నాకు బాగుంది హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. హ్హ ఆహ్హాహహ…” అని మూలుగుతోంది.
 
సోను ఆమె నడుము పట్టుకుని కింద నుంచి గట్టిగా తోస్తున్నాడు. ప్రతి తోపు ఆమె పూకును మరింత వేడి చేస్తోంది. ఆమె పాంటీ పూర్తిగా తడిసి, జిగురు లాగా అతని మడ్ద మీద అంటుకుంటోంది.
 
ఇద్దరి శ్వాసలు గట్టిగా వినిపిస్తున్నాయి. గది అంతా మూలుగులు, అరుపులు, చర్మం రాపిడి శబ్దాలతో నిండిపోయింది.
 
పూనమ్ తల వెనక్కి వేసి, కళ్ళు మూసుకుని, “గట్టిగా గెంతుతుంది. సోను ఆమెను పైకి లాగి మళ్లీ ముద్దు పెట్టాడు. ఇద్దరి నాలుకలు కలిసి, కొరికి, లాలాజలం కలుస్తోంది.
 
సమయం గడుస్తోంది. గంటల తరబడి ఇలానే కొనసాగుతోంది. సోను ఆమెను మళ్లీ కింద పడేసి, ఆమె కాళ్ళను విప్పి, తన మడ్దని తల్లి పూకు మీద గట్టిగా నొక్కి, ఎగిరి ఎగిరి తోస్తున్నాడు.
 
పూనమ్ చేతులు పైకి ఎత్తి, మంచం దిండ్లను పట్టుకుని, “ఆ… అలాగే సోను… నా మీదే గట్టిగా… నాకు తెలుస్తోంది… నీ వాడి ఎంత గట్టిగా ఉందో…” అని అరుస్తోంది.
 
సోను ఆమె మెడను కొరుకుతూ, “అమ్మ నీ పూకు నా సుల్లి కింద ఇలా కరిగిపోతోంది… నేను నిన్ను ఇలా చేస్తూ ఉండాలని ఉంది… … ప్రతిరోజు …” అని చెప్పి మరింత వేగం పెంచాడు.
 
ఆమె పూకు ఇంకా ఎర్రబడి, వాపు వచ్చి, మంటతో మండుతోంది. కానీ ఆమె ఆపమని చెప్పడం లేదు. ఆమె కూడా అతన్ని లాగుతూ, తన నడుమును పైకి ఎత్తుతూ సహకరిస్తోంది.
 
మళ్లీ స్థానం మార్చారు. పూనమ్ నాలుగు కాళ్ళ మీద నిలబడి, సోను వెనక నుంచి ఆమె పూకు మీద వెనుక నుండి రుద్దుతూ దేన్గుతున్నట్లు చేస్తున్నాడు.

అతని చేతులు ఆమె నడుము పట్టుకుని, గట్టిగా లాగుతూ తోస్తున్నాడు. ప్రతి తోపు ఆమె రొమ్ములను కదిలిస్తోంది.


 
పూనమ్ తలను వెనక్కి తిప్పి, “సోను… నా కింద ఇలా రాపిడి పడటం… నాకు పిచ్చి పుట్టిస్తోంది… హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. ఆపు హ్హ ఆహ్హాహహ ప్లీజ్ నాన్న…” అని చెప్పింది.
 
సోను ఆమె జుట్టును పట్టుకుని లాగుతూ, మరింత గట్టిగా నడుముని గుద్దుతున్నాడు.
 
ఆమె పాంటీ ఇప్పుడు పూర్తిగా పక్కకు జరిగి, అతని మొత్తం మడ్ద నేరుగా ఆమె పూకు మాంసం మీద రాపిడి పెడుతోంది. వేడి, తేమ, రాపిడి… అన్నీ కలిసి ఇద్దరినీ పిచ్చి పుట్టిస్తున్నాయి.
 
గంటలు గడిచాయి. ఇద్దరూ చెమటలు పట్టి, శ్వాస ఆడకుండా, కానీ ఆపకుండా కొనసాగిస్తున్నారు. సోను ఆమెను మళ్లీ తిప్పి, ముఖం ముఖం చూసుకుంటూ, గట్టిగా దేన్గుతూ చేస్తూ,
 
 “అమ్మ… నేను నిన్ను ఇలా కసిగా చేస్తూ ఉండాలని ఉంది… నీ పూకు నా సుల్లి కింద ఇలా మండాలి…” అన్నాడు.
 
పూనమ్ అతని ముఖాన్ని పట్టుకుని ముద్దు పెట్టి, “చెయ్యి… నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు చెయ్యి… నేను నీదిని… ఈ రాత్రి నీవు నన్ను ఎలా కావాలంటే అలా తీసుకో…” అని చెప్పింది.
 
ఆమె కాళ్ళు అతని చుట్టూ మళ్లీ చుట్టుకున్నాయి. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు పట్టుకుని, గట్టిగా, కసిగా, ఇష్టంగా కొనసాగించారు.
 
రాత్రి చాలా సేపు ఇలానే సాగింది. సోను ఎన్నిసార్లు ఆమె పూకు మీద రాపిడి పెట్టినా, పూనమ్ ఆపమని చెప్పలేదు. 

ఆమె కూడా అతన్ని ప్రోత్సహిస్తూ, తన నడుమును కదుపుతూ, మూలుగులు పెడుతూ ఉంది.
 
ఇద్దరి శరీరాలు ఒకటైపోయాయి. తల్లి-కొడుకు అనే భావన కూడా ఆ క్షణంలో మాయమై, కేవలం ఇద్దరు ఆకలితో ఉన్న ఒకరినొకరు తీర్చుకుంటున్నట్టు అనిపించింది.


 
సోను చివరికి ఆమె పూకు మీదే గట్టిగా ఒత్తి, తన మడ్ద రాపిడి పెడుతూ, “అమ్మ… నీ పూకు నా సుల్లి కింద ఇలా… నేను ఇంకా కొనసాగిస్తాను…అహః.. అయిపోయింది ,,,అహహహ ” అని చెప్పాడు.
 
పూనమ్ అతన్ని గట్టిగా కౌగలించుకుని, “కొనసాగించు… నాకు ఇష్టం… హహమ్మ హ్హహ్హ నాన్న.. హ్హ ఆహ్హాహహ …” అని మూలుగుతూ జవాబిచ్చింది. ఆమె కూడా కార్చుకుంది.
 
ఆ రాత్రి ఇంకా చాలా సేపు కొనసాగింది. డ్రై హంపింగ్, కొరికే ముద్దులు, గీతలు, మూలుగులు, అరుపులు… ఇద్దరూ ఇష్టంగా, కసిగా, రేపు లేదన్నట్టు ఒకరినొకరు మింగేసుకుంటూ ఉన్నారు.
 
పూనమ్ పూకు మరింత ఎర్రబడి మంటతో మండుతూ ఉంది. సోను ఆగకుండా, ఆమె కోరిక మేరకు, తన కోరిక మేరకు కొనసాగిస్తూనే ఉన్నాడు.
 
ఇద్దరూ చివరికి అలసిపోయి ఒకరి ఒడిలో ఒకరు పడుకున్నప్పుడు కూడా, సోను చేయి ఆమె పూకు మీదే ఉంది.
 
పూనమ్ అతని చేతిని పట్టుకుని, “ఇంకా కావాలంటే… నేను సిద్ధం…” అని చెప్పింది. సోను నవ్వి, ఆమెను మళ్లీ ముద్దు పెట్టి. చాలు అమ్మ అని గట్టిగా హత్తుకుని నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
 
సమయం: ఉదయం 05:00 గంటలు
ప్రదేశం: పూనమ్ దేవి నివాసం
 
తెల్లవారుజామున 5:00 గంటలు. సూర్యుడు ఇంకా ఉదయించలేదు. వైజాగ్ సముద్రతీరం నుండి వీచే చల్లటి గాలులు నగరాన్ని తాకుతున్నాయి.
 
ఈరోజే ఆ ఆఖరి సమర దినం! పూనమ్ దేవి అందరికంటే ముందే నిద్రలేచింది. మనసుని అత్యంత ప్రశాంతంగా, ఏకాగ్రతతో ఉంచుకోవడానికి కాసేపు ధ్యానం చేసింది.
 
ఆ తర్వాత సోను గదిలోకి వెళ్లి వాడిని లేపి, కమాండో డిఫెన్స్ టెక్నిక్స్, శత్రువుల నరాలపై కొట్టే ఆఖరి విన్యాసాలను అభ్యాసం చేయించింది.
 
ఉదయం 7:30 గంటలకు వర్ష నిద్రలేచి కిచెన్ వైపు వచ్చింది. దేవుడి గదిలో పూజ ముగించుకుని వస్తున్న పూనమ్ దేవి ముఖంలో ఏదో తెలియని నిశ్శబ్దం, భారమైన భావోద్వేగం కనిపించాయి.
 
ఈరోజే తన జీవితంలో ఆఖరి రోజు కాబోతోందా అన్న ఆలోచన పూనమ్ దేవి మనసును తొలచివేస్తోంది. ఒకవేళ తాను తిరిగి రాకపోతే...
 


తన పిల్లల ముఖాల్లోని ఈ సంతోషం ఏమైపోతుందన్న భయం ఆమెను పిండేస్తోంది. కానీ ఆ బాధనంతా కడుపులోనే దిగమింగుకుని, పిల్లల కోసం స్వయంగా తనే టిఫిన్, వంట తయారుచేసింది.
 
పూనమ్: "వర్షా... సోనూ... ఇలా రండి , ఈరోజు నా చేతులతోనే మీ ఇద్దరికీ తినిపిస్తాను."
 
వర్ష, సోనులు ఆశ్చర్యంగా పూనమ్ పక్కన కూర్చున్నారు. పూనమ్ ఎంతో ఆప్యాయంగా ముద్దలు చేసి ఇద్దరి నోటికీ తినిపించడం మొదలుపెట్టింది.
 
వర్ష: (పూనమ్ కళ్లలోకి చూస్తూ) "ఏమైందమ్మా? ఈరోజు ఎందుకో అంత ప్రేమగా తినిపిస్తున్నావ్? ఏమైనా ప్రత్యేకత ఉందా?"
 
పూనమ్: (చిరునవ్వుతో కన్నీళ్లను ఆపుకుంటూ) "ఏమీ లేదు తల్లి... నా పిల్లలకి తినిపించడానికి ప్రత్యేకత కావాలా ఏంటి? తిండి తినండి."
 
వంట ముగిసిన వెంటనే పూనమ్ తన సీక్రెట్ వార్ రూమ్‌లోకి వెళ్లి RAW చీఫ్‌కి, తన సైబర్ టీమ్‌కి ఎన్‌క్రిప్టెడ్ శాటిలైట్ కాల్ చేసింది.
 
సమయం: ఉదయం 09:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: RAW హెడ్‌క్వార్టర్స్ & పూనమ్ సీక్రెట్ లైన్ (ఫోన్ సంభాషణ)
 
పూనమ్: "చీఫ్! కాలేజ్ చుట్టూ ఉన్న నాలుగు ప్రధాన స్నిపర్ పాయింట్లను తక్షణమే లోకేట్ చేయండి. అలాగే ఒక ముఖ్యమైన విషయం... ఈరోజు గీతం కాలేజ్ పరిసరాల్లో ఒక్క సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారి కూడా ఉండకూడదు!"
 
RAW చీఫ్: (దిగ్భ్రాంతితో) "వాట్?! పూనమ్... ఏం మాట్లాడుతున్నావ్? కాలేజ్ దగ్గర సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు లేకుండా అంత పెద్ద ఫెస్ట్‌కి సెక్యూరిటీ ఎలా? అది చాలా ప్రమాదం!"
 
పూనమ్: "వద్దు చీఫ్! ఆ రౌడీల దాడిలో ఏ ఒక్క అమాయక సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ గానీ, విద్యార్థి గానీ ప్రాణాలు కోల్పోవడానికి వీల్లేదు! ఇది నా ఆపరేషన్!"
 
RAW చీఫ్: "అసలు ఈ కుట్ర వెనుక ఉన్నది ఎవరు పూనమ్? అంత పెద్ద RDX బాంబుతో నగరంలో విధ్వంసం సృష్టించడానికి తెగబడింది ఎవరు?!"
 
పూనమ్: (నెమ్మదిగా, గంభీరంగా) "...ఆధీర!"
 


ఆ పేరు వినగానే... అవతలి వైపు ఉన్న RAW చీఫ్‌కి భూమి కంపించినంత పనైంది! చేతిలోని పెన్ను కిందపడిపోయింది.
 
25 ఏళ్ల క్రితం ఆఫ్రికా ఖండాన్నే తన గుప్పిట్లోకి తీసుకుని, వేలాదిమందిని నరమేధం చేసిన ఆ భయంకరమైన 'ఆధీర' మళ్లీ తిరిగొచ్చాడా?!
 
RAW చీఫ్: (గొంతు వణుకుతూ) "ఆధీరా...?! పూనమ్... వాడు ఎలాంటి రాక్షసుడో 25 ఏళ్ల క్రితమే ప్రపంచం చూసింది!
 
నాటి 'బ్లాక్ స్క్వాడ్' టీమ్‌లో ఇప్పుడు నువ్వు తప్ప ఎవరూ మిగలలేదు! నువ్వు ఒక్కదానివే వాడిని ఎదుర్కోలేవు. నేను మన కమాండో టీమ్‌ను పంపిస్తాను!"
 
పూనమ్: (చిరునవ్వుతో) "చీఫ్... మీకు తెలుసు! సాధారణ ఆయుధాలు గానీ, మనుషులు గానీ ఆ రాక్షసుడిని ఏమీ చేయలేరు. ఇది నా యుద్ధం... నన్నే పోరాడనివ్వండి! కానీ నాకు మీ నుండి ఒక సహాయం కావాలి."
 
RAW చీఫ్: "చెప్పు పూనమ్... ఏం చేయాలి?"
 
పూనమ్: "స్టేడియం VIP ఎంట్రెన్స్ మరియు కాలేజ్ ఎంట్రెన్స్ దగ్గర ఆ ప్రైవేట్ జోన్ బయట ప్రపంచానికి కనపడకుండా ఎత్తైన డార్క్ కర్టెన్లతో కప్పేయండి.
 
కాలేజ్‌లో విఐపి బ్లాక్ వైపుకి ఏ విద్యార్థిని రానివ్వకండి. అల్కా మరియు ఆమెతో ఉన్న వారిని మాత్రమే ఆ రహస్య గేట్ ద్వారా లోపలికి పంపండి."
 
RAW చీఫ్: "కానీ ఆ పిల్లలని ఎందుకు ఇందులో రప్పిస్తున్నావ్ పూనమ్? అది ప్రమాదం కదా?"
 
పూనమ్: "వాళ్లు రాకపోతే ఆధీర బయటకు రాడు చీఫ్! 50 కేజీల RDX పేలితే 500 మీటర్ల రేడియస్ లో నరమేధం జరుగుతుంది.
 
రేపు కాలేజ్ ప్రాంగణంలో ఏం జరిగినా బయట ప్రపంచానికి ఒక్క క్లూ కూడా దొరకకూడదు. మీరు స్టేడియం దగ్గర ఆ బాంబు డిస్పోజల్ చూసుకోండి... మిగిలిన శత్రు సంహారం నేను చూసుకుంటాను!"
 
RAW చీఫ్: (నిశ్చేష్టుడై) "సరే పూనమ్... నువ్వు చెప్పిన మార్పులన్నీ కలెక్టర్‌ ద్వారా ఒక గంటలో పూర్తయ్యేలా చూస్తాను. కానీ నాకు మాటివ్వు... నువ్వు ప్రాణాలతో తిరిగొస్తావని!"
 
పూనమ్ ఏ సమాధానం చెప్పకుండా ప్రశాంతంగా ఫోన్ కట్ చేసింది.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:00 గంటలు
ప్రదేశం: ఫ్యాబ్ షాడో (భావన) సీక్రెట్ వేట
 
ఇటు పూనమ్ ప్లాన్ చేస్తుంటే... అటు భావన అప్పటికే ఆ యుద్ధాన్ని ప్రారంభించింది!
 
తను హ్యాక్ చేసిన ఆర్మీ శాటిలైట్ స్క్రీన్ పైన విజయ్, అలేఖ్యల లైవ్ లొకేషన్స్ ఒకవైపు... కాలేజ్ చుట్టూ ఉన్న సీసీటీవీ కెమెరాలు మరొకవైపు డిస్ప్లే అవుతున్నాయి.
 
మధ్యాహ్నం 12:45 గంటలకు రెండు బ్లాక్ విఐపి లాంగ్ సూట్‌కేసులతో కొందరు వ్యక్తులు కాలేజ్ స్నిపర్ బిల్డింగ్స్ వైపు వెళ్లడాన్ని భావన గమనించింది.
 
వెంటనే భావన తన స్క్రీన్‌లను, ఫోన్‌ను ఆప్ చేసి క్లోజ్ చేసింది.
 
ఆమె ఒంటిపై కేవలం ఒక ప్రత్యేకమైన కంబాట్ కమాండో సూట్ మాత్రమే ఉంది. 



ఒక్క ఆయుధం కూడా ఆమె చేతిలో లేదు! (ఎందుకు భావన ఆయుధాలు లేకుండా అనే ప్రత్యేకత తర్వాత చాప్టర్‌లో వెల్లడవుతుంది).
 
మధ్యాహ్నం 01:00 గంటలకు:
 
భావన మొదటి స్నిపర్ ఉన్న బిల్డింగ్ టెర్రస్ పైకి పిల్లిలా చేరుకుంది. శబ్దం కాకుండా వెనుక నుండి వెళ్లి...
 
ఆ స్నిపర్ రౌడీ రెండు చేతులు, కాళ్లను విరిచేసి, వాడి శవాన్ని ఒక భయంకరమైన ఆసనం వేసినట్లు కూర్చోబెట్టింది! వాడి బ్లూటూత్ డివైజ్‌ను, ఫోన్‌ను తన చెవికి పెట్టుకుంది.
 
మధ్యాహ్నం 01:30 గంటలకు:
 
రెండో స్నిపర్ లొకేషన్‌కి వెళ్లి, వాడిని అత్యంత సైలెంట్‌గా నరాల పైన కొట్టి చంపి, అక్కడే ఉన్న వైర్‌తో గాలిలో వేలాడదీసింది!
 
మధ్యాహ్నం 02:00 గంటలకు:
 
ఇద్దరు స్నిపర్లను చంపేసిన భావన... కాలేజ్ విఐపి గేట్ దగ్గర ఉన్న వాచ్‌మెన్ కేబిన్ పక్కన కూర్చుని మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
 
నిద్రలేని రాత్రుల వల్ల ఆమె కళ్లు తిరుగుతున్నా, చూపు మాత్రం రోడ్డు పైన విజయ్ రాక కోసం నిరీక్షిస్తోంది!
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:00 గంటల నుండి 02:15 వరకు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు & అల్కా సరదా ఫోన్ కాల్
 
ఇంట్లో వర్ష... పూనమ్, సోనుల బట్టలను ఐరన్ చేస్తోంది. సరిగ్గా 2:00 గంటలకు అల్కా ఫోన్ చేసింది. పూనమ్ స్పీకర్ ఆన్ చేసింది.
 
అల్కా: "హలో అమ్మా... ఇంకా ఎంతసేపు? త్వరగా రండి!"
 
పూనమ్: "వస్తున్నాం లే తల్లి... టైమ్‌కి వచ్చేస్తాం."
 
అల్కా: "టైమ్‌కి రావడం కాదు అమ్మా! మీకు ఈరోజు ఒకరిని పరిచయం చేయాలి, త్వరగా రండి!"



పూనమ్ కి విషయం అర్థమైంది. నవ్వుతూ అంది.
 
పూనమ్: "అబ్బో! నాకు నా అల్లుడిని పరిచయం చేస్తానని మాత్రం చెప్పకు తల్లి!"
 
అల్కా: (సిగ్గుపడుతూ, కంగారుగా) "అమ్మాఅఅఅ! నువ్వు కూడానా?!"
 
అప్పుడే వర్ష ఫోన్ దగ్గరకు వచ్చి ఏడిపించడం మొదలుపెట్టింది.
 
వర్ష: "ఏయ్ పొట్టిదానా! ఆఫీస్ వర్క్ చేయడానికి వెళ్లావా లేక అక్కడ వేరే పనులు చేస్తున్నావా? నిజం చెప్పకపోతే కాళ్లు విరగ్గొడతా!"
 
అల్కా: "అక్కా! అలా ఏం లేదు, అమ్మ ఊరికే అంటోంది!"
 
పూనమ్: "హాహా! నాకైతే తెలుసులే... అల్కా బహుశా తనకి ఒక అన్ననో, తమ్ముడినో పరిచయం చేయబోతోంది!"
 
అల్కా: "అలా ఎవరు లేరు అమ్మా!"
 
అప్పుడే హాల్లోకి స్నానం చేసి వచ్చిన సోను పాట అందుకున్నాడు!
 
సోను: (గొంతు పెంచి సరదాగా) "నా పేరు సన్నీ... నా ఊరు వైజాగ్...!"
 
అందరూ బిగ్గరగా నవ్వేశారు: "హాహాహాహా!"
 
అల్కా: (ఫోన్లోనే కోపంగా) "ఒరేయ్ బండ వెధవా! నువ్వు రారా ఈరోజు... నీకు మళ్లీ దెబ్బలు పడతాయి!"
 
సోను: (వెంటనే మరో పాట అందుకుంటూ) "మళ్లీ సన్నీ సన్నీ సన్నీ... ఎత్తుకెళ్తా పడకమీద తన్ని...!" (బన్నీ సినిమా సాంగ్)
 
అల్కా: "ఛీ! పోరా బండోడా!" అని ముద్దుగా అలిగి ఫోన్ కట్ చేసింది.
 
సోను: అమ్మా! నేను ఒకటి చెప్పాలి మీ ఇద్దరికీ?
 
వర్ష : కంగారుగా ఏమైంది రా? హెల్త్ బాలేదా?
 
సోను: అబ్బా ,అది కాదు అక్క.. నేను అల్కా అక్క ఇష్టంతోనే పెళ్లి చేసుకుంటా. అక్కకి తెలియకుండ చేసుకోవడం ఎందుకో నాకు సరిగ్గా అనిపించడం లేదు
 
పూనమ్; ( కళ్ళల్లో నీళ్ళు వచ్చేశాయి ) థాంక్స్ నాన్న .. నా మనసులో కూడా అదే ఉంది. దానికి మనం తప్ప ఎవరు ఉన్నారు.
 
వర్ష: కానీ అమ్మ , అది అసలు ఒప్పుకోదు , మేకు దాని గురించి తెలీదు. తన బొమ్మలు కూడా ఎవరితో పంచుకోడానికి ఇష్టపడదు. అలాంటిది ఇలాంటివి అంటే అమ్మో ఏం వద్దు అమ్మ. ఏం కాదు ప్లీజ్ ..


 
సోను: అక్క.. అల్కా అక్కని నేను ఒప్పిస్తాను ప్లీజ్ ,.. ఇప్పుడు ఏం మాట్లాడకు ప్లీజ్ అక్క .. ప్లీజ్ ..
 
పూనమ్ : సరే వాడు చెప్తా అంటున్నాడుగా అలాగే కానివ్వు.. అంటూ సోనూ ని చూస్తూ .. నాన్న అక్క వాళ్ళ బాధ్యత కూడా నీదే.
 
సోను: అమ్మ.. నేను చేసుకుంటాను.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: ఫైనల్ డిపార్చర్ & శత్రువుల కదలికలు
 
నవ్వులు ముగిశాయి. మధ్యాహ్నం 2:15 నిమిషాలకు పూనమ్ దేవి, వర్ష, సోనులు కారు ఎక్కారు. ఈరోజు పూనమ్ దేవి ఒక కొత్త తరహా లాంగ్ చుడీదార్ ధరించింది.
 


లోపల ఎలాంటి మెటల్ డిటెక్టర్లకు దొరకని అత్యంత పదునైన రెండు ప్రత్యేకమైన కాంబాట్ స్వోర్డ్స్ (కత్తులు), కొన్ని చిన్న నైఫ్‌లు, స్టార్-టైప్ త్రోయింగ్ బ్లేడ్స్‌ను తన సూట్‌లో దాచుకుంది.
 
ముగ్గురూ సంతోషంగా కాలేజ్ వైపు ప్రయాణమయ్యారు. కాలేజ్ చేరుకోవడానికి ఇంకో 10 నిమిషాల సమయం ఉంది.
 
డ్రైవింగ్ లో ఉన్న పూనమ్ ఫోన్ పెద్దగా సౌండ్ చేస్తూ రింగ్ అవుతుంది........
 
అదే సమయంలో (మధ్యాహ్నం 02:15):
 
ఆధీర తన గ్యాంగ్‌ను అలర్ట్ చేశాడు. అతడి తమ్ముడు రణధీర్ అప్పటికే 50 కేజీల RDX బాంబు తీసుకోవడానికి స్టేడియం వైపు చేరుకున్నాడు.
 
కాలేజ్ దగ్గర జరుగుతున్న వింత మార్పులను (సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు లేకపోవడం, ఎత్తైన కర్టెన్లు కట్టడం) ఆధీర మనుషులు అతనికి చెప్పారు.
 
ఆధీర: (కోపంగా నవ్వుతూ) "ఎవరో మన కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు అన్నమాట! రానివ్వండి... నేను కూడా వస్తున్నాను!"
 
ఆధీర వైజాగ్ లోపలికి రావడానికి ఇంకో గంట సమయం పడుతుంది, ఎందుకంటే అతడు ఆ బాంబును స్టేడియం ఫుడ్ వ్యాన్‌లో అమర్చి రావాలి.
 
అటువైపు అనుష్క నివాసంలో:
 
అనుష్కకి ఏదో చెడు జరగబోతోందనే అంతరాత్మ ప్రబోధం కలిగింది. తన పిల్లలను హెచ్చరిస్తూ, సన్నీకి మెసేజ్ పెట్టి... 



తాను కూడా బైక్ పైన కాలేజ్ వైపు బయలుదేరింది!
 
సురేష్ చోప్రా మనుషులు:
 
అప్పటికీ అక్కడికి చేరుకున్నారు. Vip ఎంట్రీ లో అల్కా పర్సనల్ బాడి గార్డ్స్ అని id కార్డ్ తో అక్కడే వెయిట్ చేస్తున్నారు. రాగానే జామర్ ఆన్ చేసి అన్నీ విధాలా సిద్ధంగా ఉన్నారు.
 
RAW చీఫ్:
పూనమ్ చెప్పినట్లు VIP ఎంట్రెన్స్ మరియు ఎగ్జిట్ కెమెరాలను ఆఫ్ చేయించి, చుట్టూ భారీ కర్టెన్లు కప్పించేసి... తన ఫోకస్ అంతా స్టేడియం వైపు పెట్టి ఉంచాడు!
 
మరో 15 నిమిషాల్లో... సాయంత్రం 5:15 గంటల ఆ నరమేధ సమరానికి వైజాగ్ నగరం సిద్ధమైంది!

[Sunnysunnysunny]

((ముందుగా మూడు కధల చివరి అప్డేట్స్ చదివి తరువాత ఇది చదవాలి అని కోరుకుంటున్న....))

 
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:45 గంటలు
ప్రదేశం: వైజాగ్ రోడ్లు (పూనమ్ కారు ప్రయాణం)
 
వైజాగ్‌లో పూనమ్ దేవి, వర్ష మరియు సోనులను కారులో ఎక్కించుకుని కాలేజ్ ఫెస్ట్ వద్దకు బయలుదేరింది.

హఠాత్తుగా... పూనమ్ డాష్‌బోర్డ్ పక్కన ఉన్న సీక్రెట్ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ ఫోన్ గట్టిగా మోగడం మొదలైంది!
 
30 ఏళ్లుగా మోగని ఆ ఫోన్ రింగ్ అవ్వగానే పూనమ్ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది. 

ఎడమ చేత్తో స్టటీరింగ్ పట్టుకుని, కుడిచేత్తో వెంటనే ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి చెవిన పెట్టుకుంది.
 
పూనమ్: (గాబరాగా, శ్వాస వేగంగా తీసుకుంటూ) "హలో... సీమా?!"
 
అవతలి నుండి చిన్న పాప ఏడుస్తూ మాట్లాడింది.
 
పాప: (కన్నీళ్లతో, భయంతో వణుకుతూ) "అమ్మమ్మ... ఆ రాక్షసులు ఊరిలోని అందరినీ చంపేస్తున్నారు అమ్మమ్మ! ఇల్లంతా రక్తం చిమ్మి ఉంది...
 
సీమ అమ్మమ్మ నన్ను దాచిపెట్టి, ఫోన్ ఎత్తగానే 'నన్ను క్షమించు అక్కా... నేను బతకను' అని నీకు చెప్పమంది అమ్మమ్మ! కాపాడు అమ్మమ్మ..."
 
పూనమ్ కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. సీమ పరిస్థితి తలుచుకుని గుండె పిండేస్తున్నా... వణుకుతున్న గొంతును సరిచేసుకుంటూ అడిగింది.
 
పూనమ్: (ఏడుస్తూనే)  "తల్లి! అమ్మమ్మ నిన్ను కాపాడాలంటే నాకు మీ ఊరు తెలీదు కదా..., మీ ఊరు పేరు తెలుసా? ఇంకా నువ్వు ఆడుకోవడానికి, తిరగడానికి ఎక్కడికి వెళ్తావు? అవి అయినా తెలుసా తల్లి?"
 
పాప: (నత్తినత్తిగా ఏడుస్తూ) "అమ్మమ్మ... డెహ్రాడూన్! సీమ అమ్మ రోజు నన్ను 'పూనమ్ అమ్మ' అనే హాస్పిటల్‌కి తీసుకువెళుతుంది. అక్కడే ఆడుకుంటాను. కానీ 4 డేస్ నుండి అందరం ఇంట్లోనే దాక్కున్నాం అమ్మమ్మ..."
 
డెహ్రాడూన్‌లోని తన పేరు మీద ఉన్న ఆ హాస్పిటల్ లొకేషన్ వినగానే పూనమ్ సింహంలా గర్జించింది.
 
పూనమ్: "తల్లి! నేను వస్తున్నాను... సరేనా? నువ్వు అక్కడే జాగ్రత్తగా ఉండు. సీమ అమ్మని, నిన్ను కాపాడటానికి నేను వస్తున్నాను!"
 
పూనమ్ కంగారుగా అడ్రస్ కనుక్కుని ఫోన్ కట్ చేసింది. వెంటనే వర్ష, సోనుల వైపు చూసి ఫోన్ సీక్రెట్ సైబర్ టీమ్‌కి కనెక్ట్ చేసింది.
 
డెహ్రాడూన్‌లోని ఆ హాస్పిటల్ ఓనర్ అడ్రస్ కనుక్కోవాలని, అక్కడ 5 గురు స్పెషల్ స్నిపర్లు రెడీగా ఉండాలని, ఎయిర్‌పోర్ట్ రన్‌వే పైన తన ప్రైవేట్ జెట్ విమానం ల్యాండ్ అయి రెడీగా ఉండాలని ఆదేశించింది.
 
పూనమ్: "వర్షా, సోనూ... నేను వెళ్లాలి! ఒక కుటుంబం చావు బతుకుల మధ్య ఉంది. నేను వెళ్లి వాళ్లను కాపాడుకోవాలి!"
 
వర్ష కళ్లల్లో నీళ్లతో వెంటనే సోను చేయి పట్టుకుని అంది.
 
వర్ష: "అమ్మ... నువ్వు వెంటనే వెళ్లు! నేను ఇక్కడ అల్కాని, సోనూని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను."
 
పూనమ్: "సోనూ! నేను తిరిగొచ్చినా, రాకపోయినా... మన అక్కల బాధ్యత నీదే! అలాగే మీ ముగ్గురు ఈ చిన్న సైబర్ జీపీఎస్ ట్రాకింగ్ పిన్‌ను ఇన్జెక్ట్ చేసుకోండి. ఇది మీ బాడిలో ఉంటుంది.
 
శత్రువులకు కాలేజీలో మీరు ప్రాణాలతో కావాలి. మీరు ఎక్కడున్నా నేను వచ్చి మిమ్మల్ని తీసుకువస్తాను... నన్ను క్షమించండి!"
 
వర్ష: (కన్నీళ్లతో పూనమ్ ముఖాన్ని పట్టుకుని) "అమ్మ! నువ్వు మాకు ఎందుకు ఇదంతా చెప్తున్నావు? శత్రువులు ఏంటి అమ్మ ఏం జరుగుతుంది ?
 
కానీ నువ్వు ఏం చెప్పినా మేము చేస్తాం... కానీ తిరిగి వస్తానని మాత్రం ప్రమాణం చెయ్యి అమ్మ!"
 
పూనమ్ నెమ్మదిగా నవ్వి వర్ష ముఖాన్ని తడిమింది. కారును నేరుగా తన సీక్రెట్ ఎయిర్‌స్ట్రిప్ వైపు మళ్లించి, ప్రైవేట్ జెట్ ఎక్కి ఆ భయంకరమైన ప్రళయ వాతావరణంలో డెహ్రాడూన్ వైపు వాయువేగంతో బయలుదేరింది!
 
వర్ష, సోనులు కారులో కాలేజ్ వైపు ప్రయాణమయ్యారు.
 
ప్రదేశం: వైఎస్ఆర్ ఇంటర్నేషనల్ క్రికెట్ స్టేడియం (రణధీర్ డెత్ ట్రాప్)
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:00 గంటలు
 
ఆధీర తమ్ముడు రణధీర్ (రావు) సాధారణ ప్రేక్షకునిలా మ్యాచ్ చూడటానికి వైఎస్ఆర్ క్రికెట్ స్టేడియం లోపలికి ప్రవేశించి, తన విఐపి గ్యాలరీ సీట్లో కూర్చున్నాడు. అతని మనసులో వికృతమైన ఆనందం ఉంది.
 
తన ప్లాన్ ప్రకారం... మధ్యాహ్నం 3:30 గంటలకు విఐపి ఫుడ్ & క్యాటరింగ్ సప్లై వ్యాన్ ద్వారా 50 కేజీల RDX బాంబ్ స్టేడియం లోపలికి చేరుకుంటుంది.
 
ఆ బాంబు ప్యాకేజ్ రాగానే దాన్ని సీక్రెట్‌గా రిసీవ్ చేసుకుని స్టేడియాన్ని ఊచకోత కోయాలనేది అతడి ప్లాన్!
 
వైజాగ్ కాలేజ్ ఆవరణ (విజయ్, అలేఖ్య & భావన నిరీక్షణ)
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:00 గంటలు
 
ఇటు కాలేజ్ ఆవరణకు విజయ్, అలేఖ్యలు ఇద్దరూ కలిసి అల్కాకి, ఆమె అమ్మకి మొదటిసారి కలుస్తున్నామని కొన్ని గిఫ్ట్స్ కొని మధ్యాహ్నం 3:00 గంటలకు చేరుకున్నారు. అలేఖ్య విజయ్ చేయి వదలకుండా పట్టుకుని నడుస్తోంది.
 
మరోవైపు... అనారోగ్యంతో కళ్లు తిరుగుతున్నా సరే, భావన తన బ్లాక్ కమాండో సూట్ పైన లాంగ్ కుర్తా వేసుకుని, ముఖం కవర్ చేసుకుని, కాలేజ్ బయట 100 మీటర్ల దూరంలో పొంచి ఉన్న పులిలా నిలబడి ఉంది.
 
భావన: (కన్నీళ్లతో, దూరంగా ఉన్న విజయ్‌ని చూస్తూ) "నా కొడుకు నన్ను వదిలేసి ఆ అమ్మాయితో ఎంత సంతోషంగా ఉన్నాడో...
 
కానీ వాడు నా కొడుకు! నా ప్రాణం! వాడు నా వాడు, నేను ఎవరికీ ఇవ్వను! వాడి జోలికి ఏ రాక్షసుడు వచ్చినా నరికిపడేస్తాను!"
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... కాలేజ్ గేట్ ముందుకు వేగంగా 6 నల్లటి కార్లు వచ్చి ఆగాయి! దాంతో భావన ఒక్కసారిగా అలర్ట్ అయింది.
 
కార్లలో నుండి అల్కా, సన్నీ, కంపెనీ డైరెక్టర్లు మరియు అల్కా పర్సనల్ బాడి గార్డ్స్ దిగారు. సురేష్ చోప్రా పంపిన 10 మంది వరల్డ్ డేంజరస్ కిల్లర్స్ కూడా దిగారు వాళ్ళలో కలిసిపోయారు.
 
అల్కా కారు దిగి, విజయ్, అలేఖ్యల కోసం ఫోన్ తీసి డయల్ చేయబోయింది, కానీ ఫోన్ కలవలేదు. అప్పటికే సురేష్ చోప్రా మనుషులు జామార్ ఆన్ చేసి పెట్టేశారు.
 
అప్పుడే దూరంగా ఉన్న అలేఖ్య గట్టిగా "అల్కా!" అని పిలవగానే అక్కడున్న కిల్లర్స్ చూపు ఆమె పైన పడింది. అల్కా కూడా వాళ్ళకి చెయ్యి ఊపింది. వాళ్లు వచ్చి అల్కాని కలిశారు.
 
అల్కా: "సన్నీ! మేనేజ్‌మెంట్ కి చెప్పి కొంచెం రితిక అనే అమ్మాయిని తీసుకురావా? మా అమ్మ వాళ్లు కూడా వచ్చేస్తారు కాసేపట్లో, ప్లీజ్... అమ్మ ఆ అమ్మాయిని చూడకపోతే నన్ను తిడుతుంది!"
 
సన్నీ: "సరే మేడమ్!"
 
సన్నీ లోపలికి వెళ్లి ఇన్ఫార్మ్ చేశాడు. లోపల ప్రాజెక్ట్‌తో బిజీగా ఉన్న రితికకి "అల్కా మేడమ్ పిలిచారు" అనగానే, పూనమ్ అమ్మని కలవవచ్చని ఎదురుచూస్తున్న ఆమె నవ్వుకుంటూ బయటకి వచ్చింది.
 
బయటకు రాగానే రితిక అందరినీ కలిసింది. అల్కా, సన్నీని సిగ్గుగా అలేఖ్యకి, విజయ్‌కి పరిచయం చేసింది. అలేఖ్య కూడా వాళ్లిద్దరితో సరదాగా మాట్లాడింది.
 
రితిక: అల్కా, అమ్మ వాళ్ళు రాలేదా అని కొంచెం విచారంగా అడిగింది.
 
అల్కా : నేను వాళ్ళకి ఎప్పుడో ఫోన్ చేశాను, ఈపాటికి వెచేస్తూ ఉండాలి కాసేపట్లో వస్తారు.
 
ఇదంతా దూరంగా ఉండి చూస్తున్న భావనకి... విజయ్ వాళ్లతో నవ్వుతూ మాట్లాడుతుంటే ప్రాణం పోతున్నట్లు ఉంది. ఆ క్షణం విజయ్ తాను లేకపోయినా ఉండగలాడు ఏమో అనుకుంది.
 
కానీ విజయ్ మనసులో మాత్రం "పూనమ్ అమ్మ రాగానే భావన అమ్మ గురించి చెప్పి ఇద్దరినీ ఒకటి చేయాలి" అని నిరంతరం ఆలోచిస్తున్నాడు.
 
స్టేడియంలో రణధీర్‌కి బిగ్ షాక్ & కాలేజీకి బయలుదేరిన ఆధీర

సమయం: మధ్యాహ్నం 03:30 గంటలు
 
సరిగ్గా 3:30 అయింది! రణధీర్ తన గడియారం వైపు చూసుకుంటూ ఫుడ్ వ్యాన్ కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.

కానీ... పూనమ్ దేవి ముందే వేసిన 'త్రీ-స్టెప్ కమాండో ప్లాన్' అమలులోకి వచ్చింది!
 
RAW స్పెషల్ ఫోర్స్ స్టేడియం చుట్టూ 300 మీటర్ల దూరంలోనే బారికేడ్లు పెట్టి ప్రతీ ఒక్క వాహనాన్ని ఆపేసింది. 

ఫుడ్ వ్యాన్‌ను లోపలికి రానివ్వకుండా బయట నుంచే కంప్లీట్ స్కాన్ చేసి, కమాండోలు తమ ఆధీనంలోకి తీసుకున్నారు!
 
అంతేకాకుండా, లోపల ఉన్న రణధీర్‌కి ఒక షాకింగ్ న్యూస్ తెలిసింది...

"లోపలికి వచ్చిన వారు ఒక్కసారి బయటకు వెళ్తే, మళ్లీ లోపలికి రావడానికి విఐపి పాస్ చెల్లదు! గేట్లు పూర్తిగా లాక్ అయిపోయాయి!"
 
దాంతో రణధీర్ బాంబు తీసుకోలేక, బయటకు వెళ్లలేక స్టేడియంలోనే విఫలమై కూర్చుండిపోయాడు!
 
మరోవైపు సరిగ్గా 3:30 గంటలకు:
 
ఆధీర 50 కేజీల RDX బాంబును ఆ ఫుడ్ ట్రక్‌లో లోడ్ చేయించి, తన ప్లాన్ వర్కవుట్ అవుతుందనే ధీమాతో తన భయంకరమైన రీతిలో కాలేజ్ వైపు ప్రయాణం ప్రారంభించాడు! 

కాలేజీకి చేరుకోవడానికి అతనికి ఇంకో 45 నిమిషాల సమయం పడుతుంది.
 
ప్రదేశం: కాలేజ్ VIP ఎంట్రెన్స్ & జామర్లు
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:45 గంటలు
 
చూస్తుండగానే టైమ్ 3:45 అయింది. అప్పుడే అక్కడికి వర్ష, సోను కూడా కారులో వచ్చారు. కారుని గేట్ దగ్గర ఆపగానే వర్ష అల్కాకి కాల్ చేయాలి అనుకుంటే సిగ్నల్ లేదు...
 
సురేష్ చోప్రా గార్డ్స్ బందోబస్తు కోసం జామర్లు ఆన్ చేశారు! అక్కడున్న వాచ్‌మెన్‌ని అడిగితే, JSS కంపెనీ ఓనర్ అని చెప్పగానే లోపలికి వేరే సీక్రెట్ ఎంట్రెన్స్ ఓపెన్ చేసి పంపించారు.
 
భావన చూపు విజయ్ పైన కాకుండా రితిక పైన నిలిచిపోయింది! ఎందుకంటే చిన్నప్పుడు తన ప్రాణమైన అచ్చం అనుష్కలా ఉంది! నవ్వుతూ అందరితో ఉన్న ఆమెనే చూస్తూ...
 
భావన తాను కోల్పోయిన వాళ్ల గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటే కళ్లు తిరగడం స్టార్ట్ అయింది. అయినా అలాగే ఓపిక పట్టి నిలబడింది. నిరంతరం అన్నీ చూస్తూ ఉంది.
 
వర్ష, సోను రాగానే అందరూ కలిసి ఒకరికొకరు పరిచయం చేసుకున్నారు. కానీ ఇద్దరి కళ్ళు మాత్రం ఇంకా కార్ లో ఎవరు అయిన ఉన్నారా అని చూస్తున్నాయి (రితిక, విజయ్ )
 
అల్కా: ఒరేయ్ అమ్మ ఎక్కడ మీ ఇద్దరే వచ్చారు.
 
వర్ష: బుజ్జి పిల్ల , ఇప్పుడు అల్లరి చేయకు అమ్మ వేరే పని పైన వెళ్ళింది. కాసేపట్లో వచ్చేస్తా అన్నారు. సరేనా
 
అక్కడే ఉండి అది అంత గమనిస్తున్న ఆధీర మనుషులు "ముగ్గురు అమ్మాయిలు ఇక్కడే ఉన్నారు!" అని ఫోన్లో ఆధీరకు చెప్పగానే... ఆధీర "నేను రావడానికి మరొక 30 నిమిషాలు పడుతుంది.
 
లోపల కాలేజీలో ఉన్న అమ్మాయే ముఖ్యంగా కావాలి, ఎందుకంటే ఆమె మిగిలిన ఇద్దరి కంటే పెద్ద అమ్మాయి!" అని ఆర్డర్ ఇచ్చాడు.
 
వర్ష కారును పార్కింగ్‌లో పెట్టమని ఎవరినో అడుగుతుంటే... సన్నీ వచ్చి "మేడమ్ నేను వెళ్తాను" అని ప్రేమగా అడిగాడు. వర్ష నవ్వుతూ కారు కీస్ ఇచ్చి అల్కా వైపు చూసింది.
 
సన్నీ కార్ పార్కింగ్ చేస్తుంటే... రితిక చూపు అంతా గేట్ వైపే ఉంది, ఎందుకంటే పూనమ్ అమ్మ కోసం ఎదురుచూస్తోంది!
 
ప్రదేశం: కాలేజ్ పార్కింగ్ ఏరియా
సమయం: సాయంత్రం 04:00 గంటలు
 
సన్నీ కార్ పార్కింగ్ ఏరియాకి వెళ్లగానే జామర్‌కి కొంచెం దూరంగా వెళ్లేసరికి అతనికి మొబైల్‌లో ఒక మెసేజ్ వచ్చింది.
 
అది అనుష్క నుండి వచ్చింది! ఆ సమయానికి అనుష్క స్పోర్ట్స్ బైక్ మీద కాలేజీకి కేవలం 5 నిమిషాల దూరంలో ఉంది!
 
అనుష్క మెసేజ్: "సన్నీ! ఎవరినీ నమ్మకు! నీ ముందున్నదంతా భయంకరమైన నాటకం! రితికకి ఒక్క చిన్న గీత పడినా నిన్ను ప్రాణాలతో ఉంచను. నేను వచ్చే వరకు నా కూతురిని కాపాడటమే నీ లక్ష్యం... నేను వస్తున్నాను!"
 
అప్పుడే లోపలి నుండి ఒక సర్ వచ్చి "మేడమ్ ప్రొగ్రామ్ స్టార్ట్ అయింది వెళ్దాం" అనగానే అందరూ బయలుదేరుతుండగా... భావన గేట్ దగ్గర నిలబడే సడన్గా కుప్పకూలిపోయింది!
 
వాచ్‌మెన్ గట్టిగా "మేడమ్ మేడమ్ ఏం అయింది!" అని అడుగుతున్నా ఆమెలో ఉలుకూ పలుకూ లేదు. నాడి చాలా తక్కువగా కొట్టుకుంటోంది!
 
ఆ అరుపు విని అందరూ వెనక్కి తిరిగారు. కానీ రితిక ఎందుకో ఆగలేకపోయింది! పరుగెత్తి భావనని తన ఒడిలోకి తీసుకుంది!
 
రితిక: "కాలేజ్ మెయిన్ గేట్ పక్కన మెడికల్ టీమ్ ఉంది, త్వరగా తీసుకువెళ్లండి!"
 
అక్కడున్న ఇద్దరు వాచ్‌మెన్లు భావనను మోసుకెళ్లారు. రితిక కంగారు చూసి అమ్మ చెప్పిన మాట గుర్తుతెచ్చుకుని సన్నీ కూడా రితిక వెనుకే పరుగెత్తాడు.
 
భావనను తీసుకువెళ్లగానే డోర్ దగ్గరే ఆగి ఉన్న అందరూ "ఏమైంది?" అని అడిగితే, రితిక "ఏం లేదు, కళ్లు తిరిగి ఎవరో ఒక ఆమె పడిపోయారు" అని చెప్పి వాళ్ల వైపు నడవడం మొదలుపెట్టింది.
 
ప్రదేశం: ఆధీర ముఠా వీరవిహారం
సమయం: సాయంత్రం 04:05 గంటలు
 
సరిగ్గా అప్పుడే వేగంగా ఇద్దరు రౌడీలు వాళ్ల వైపు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చారు! ఒకడు గాలిలోకి ఎగిరి సన్నీని గుండెల పైన బలంగా తన్నగానే... సన్నీ సుమారు 30 అడుగుల దూరంలో ఎగిరి పడిపోయాడు!
 
ఆ శబ్దం ఎంత గట్టిగా ఉందంటే సన్నీ ఎముకలు విరిగిపోయాయా అనేంత భయంకరంగా ఉంది! రితిక నోరు తెరిచే ఉండిపోయింది, షాక్ అయింది!
 
అప్పుడే ఆకాశం నల్లగా మారింది... మొత్తం మబ్బులు! అందులో ముసుగులతో ఉన్న ఆధీర మనుషులు వచ్చి రితిక ముందు నిలబడ్డారు. అవును, ఆధీరకు కావలసిన మొదటి అమ్మాయి రితికే!
 
రితిక పరుగెత్తాలి అనుకుంది, కానీ వాళ్లు కత్తులతో అడ్డుపడగానే అక్కడే నిలబడిపోయింది. 1 నిమిషంలో తేరుకున్న అల్కా... సన్నీ కోసం ప్రాణం పోయేలా అరుస్తూ పరుగెత్తింది.
 
సన్నీ కూడా తేరుకుని తన అక్కను చూడగానే రక్తం మరిగిపోయింది! అలేఖ్య వెంటనే అల్కా వెంట పరుగెత్తింది.
సోను వేగంగా వెళ్లి రితిక ఎదురు నిలబడిన వారిని కొట్టాలని గాలిలో జంప్ చేశాడు.
 
కానీ పక్క నుండి వచ్చిన మిగిలిన 8 మందిలో ఒకడు సోనుని బలంగా తన్నగానే ఎగిరి సన్నీ పక్కన పడ్డాడు! ఆ 8 మంది సన్నీ, సోనుల వైపు వెళ్తుంటే విజయ్ కూడా అడ్డుకోవడానికి వెళ్లాడు.
 
ప్రదేశం: రక్తసిక్తమైన రణరంగం - ట్రైన్డ్ యోధుల వీరసమరం
సమయం: సాయంత్రం 04:15 గంటలు
 
ఆధీర రావడానికి ఇంకా 10 నిమిషాలు ఉంది. అనుష్క మెయిన్ గేట్ దగ్గర ముసుగు ధరించి నిలబడి ఉంది, తన వాళ్లు ఎక్కడున్నారో అర్థం కాలేదు.
 
ఇటు సురేష్ చోప్రా మనుషులు తమ పని వేరే ఎవరో చేస్తున్నారని ఆ దారిని లాక్ చేసి చూస్తూ ఉన్నారు. మనకి కావాల్సింది డబ్బు మనకి వస్తుంది.  
 
అల్కా రియల్ బాడీగార్డ్స్ ఆమెను కాపాడటానికి వెళ్తుంటే... ఆధీర రౌడీలు ముగ్గురు బాడీగార్డ్స్ తలలు తెగేలా నరికి పడేశారు! అది చూసి అందరి కాళ్లూ చేతులూ వణికిపోయాయి!
 
రితిక వాళ్ల మధ్య ఉంది... వర్ష, సోను, సన్నీ, అల్కా, అలేఖ్య, విజయ్ అందరూ ఒకే చోట ఉన్నారు. సన్నీ చూపు తన అక్క ముఖం పైనే ఉంది.
 
సన్నీ: "మిమ్మల్ని చంపి అయినా నా వాళ్లను కాపాడుకుంటాను!"అంటూ సన్నీ ముందుకు కదిలాడు.
 
సన్నీతో పాటు విజయ్, సోను, అలేఖ్య కూడా వెళ్లారు. సాధారణంగా కాకుండా... వీళ్లు ముగ్గరు కొన్ని అత్యంత భయంకరమైన మార్షల్ ఆర్ట్స్ మరియు కంబైన్డ్ టాక్టికల్ ఫైటింగ్‌లో ట్రైన్డ్ చేసిన యోధులు!
 
సన్నీ తన బాడీని లోవర్-స్టాన్స్ పొజిషన్‌కి తెచ్చి, ఎదురుగా వచ్చిన ఒక రౌడీ దవడపై 'రివర్స్ ఎల్బో స్ట్రైక్' ఇచ్చాడు! "థచ్" మంటూ వాడి పళ్లు రాలిపోయాయి. కానీ ఆ రౌడీలు సాధారణ మనుషులు కాదు...
 
నొప్పి తెలియని కిల్లర్ డ్రగ్స్ తీసుకున్న ఆధీర గొరిల్లాలు! వాడు తట్టుకుని సన్నీ భుజంపై కత్తితో దెబ్బ తీశాడు! సన్నీ భుజం చీలుకుంటూ రక్తం చిమ్మింది!
 
సన్నీ నొప్పిని దిగమింగుతూ వాడి కత్తి పట్టుకున్న చేతిని విరిచి నేలకేసి బాదాడు. సోను పక్కన నిలబడి సన్నీకి పర్ఫెక్ట్ 'డిఫెన్సివ్ షీల్డ్' గా మారాడు!
 
సోను తన మోకాళ్లతో, మోచేతులతో ఎదురొచ్చిన రౌడీల దాడులను సైడ్-బ్లాక్ చేస్తూ దెబ్బలు తింటున్నాడు.
 
అలేఖ్య తన హై-స్పీడ్ ఫుట్‌వర్క్‌తో గాలిలోకి ఎగిరి, ఒక రౌడీ మెడను తన రెండు కాళ్లతో చుట్టి 'ఫ్లయింగ్ సిజర్ కిక్' తో వాడిని కిందకి పడేసింది! వాళ్లు వెంటనే తమ కత్తులు పడేసారు...
 
ఎందుకంటే వాళ్లకు కావలసిన రెండో అమ్మాయి అలేఖ్య! ఆమెకి చిన్న గీత పడినా ఆధీర తమని ప్రాణాలతో ఉంచడని తెలుసు! అందుకే కేవలం ఆమెను అడ్డుకుంటూ మిగిలిన ముగ్గురినీ కొట్టడానికి చూస్తున్నారు.
 
ఒక్కసారిగా ఆరుగురు రౌడీలు ఉమ్మడిగా విరుచుకుపడ్డారు. ఒక రౌడీ తన పదునైన కత్తితో సన్నీ భుజంపై లోతుగా నరికి, ఆ తర్వాత అతడి మోకాలి వెనుక భాగంలో గట్టిగా తన్నాడు!
 
"కటక్" అనే శబ్దంతో సన్నీ కాలు బెణికి కిందపడ్డాడు! సన్నీ దారుణంగా దెబ్బ తిని రక్తం కక్కుతున్నాడు. అది చూసి రితిక, అల్కా ఇద్దరూ అరుస్తూ నేలపై కూర్చుండిపోయారు!
 
సోను కోపంతో గర్జిస్తూ వాళ్లపై పడ్డాడు, కానీ ఒక రౌడీ ఇనుప రాడ్‌తో సోను పక్కటెముకలపై బలంగా కొట్టాడు! సోను నోటి నుండి రక్తం వచ్చింది. మరో రౌడీ విజయ్ కడుపులో కత్తితో కోశాడు!
 
విజయ్ కడుపు పట్టుకుని రక్తం ఓడుతూ నేలకొరిగాడు. అలేఖ్య అది చూసి విజయ్ వైపు పరుగెత్తింది. సోను ఒక్కడే రక్తం కారుతున్న ఒంటితో, తెగిపోయిన ఊపిరితో పోరాడుతున్నాడు.
 
రితిక: (భోరున ఏడుస్తూ, కన్నీళ్లతో) "మీకు ఏం కావాలి? వాళ్లని వదిలేయండి! ప్లీజ్ వాళ్లని చంపకండి!"
 
రౌడీలు: (సోనుని గాలిలో ఎత్తి, వాడి మెడను బలంగా పట్టుకుని) "మాకు మీ ముగ్గురూ కావాలి! మీరు మాతో వస్తే వీళ్లని వదిలేస్తాం!" అని అల్కా, అలేఖ్య, రితికల వైపు చూపించారు.
 
అల్కా: "మేము వస్తాం! వాళ్లని ఏం చేయకండి... నా తమ్ముడిని వదిలేయండి!"
 
సోను గాలిలోనే తన సర్వశక్తులనూ కూడగట్టుకుని, వాడి ముఖంపై తన కాళ్లతో తన్ని విడిపించుకున్నాడు.
 
తన అక్కలను కాపాడటానికి రక్తం ఓడుతున్న కాలుతోనే ముందుకు కదిలాడు. 

అందులో ఒక రాక్షసుడు తన భయంకరమైన కత్తిని పైకెత్తి, సోను తల నరకడానికి బలంగా కిందికి విసిరాడు!

ప్రదేశం: అనుష్క కాళికా విజృంభణ & భావన  రహస్యం
సమయం: సాయంత్రం 04:25 గంటలు
 
సరిగ్గా ఆ కత్తి సోను మెడను తాకే మిల్లీసెకనులో...
 
"భచ్‌స్సససస!!!!!!!"
 
దూరం నుండి మెరుపు వేగంతో ఎగిరివచ్చిన ఒక పదునైన కాంబాట్ కత్తి... ఆ రౌడీ తలలో నిలువునా వెనుక నుండి నోట్లోకి దిగి, నాలుకను చీల్చుకుంటూ బయటకు వచ్చింది! రక్తం ఫౌంటెన్ లా చిమ్మింది!
 
టైమ్ 4:25!
 
అక్కడ బ్లాక్ ఈగల్ టీం సూట్‌లో, చేతిలో రక్తం ఓడుతున్న కాంబాట్ నైఫ్‌తో నిలబడి ఉంది... అనుష్క!
 
ఆమె తన ముసుగుతో చుట్టూ చూసింది... సన్నీ రక్తపు మడుగులో పడి కదల్లేకపోతున్నాడు, తన కంటిపాప రితిక గాయాలతో ఏడుస్తూ మోకాళ్లపై ఉంది!
 
ఆ దృశ్యం చూడగానే అనుష్కలోని మాతృమూర్తి మాయమైంది! సాక్షాత్తు రక్తపిపాసి అయిన కాళికాదేవి ఆవాహనమైనట్లు ఆమె కళ్లు రక్తం రంగులోకి మారాయి! తాను మనిషిననే విషయమే మర్చిపోయింది!
 
మిగిలిన 9 మంది రౌడీలు కత్తులు తిప్పుతూ అనుష్క వైపు పరుగెత్తారు. పిల్లలంతా భయంతో ఒకచోట చేరారు.
 
అటు మెడికల్ రూమ్‌లో (సమాంతరంగా):

బెడ్ పైన స్పృహలేకుండా ఉన్న భావనను చెక్ చేసిన డాక్టర్లు పరస్పరం చూసుకుని ఆశ్చర్యంతో చిరునవ్వు నవ్వారు. అవును... భావన ప్రెగ్నెంట్! (ఆమె గర్భవతి!)
 
ఆ విషయమే భావనకు తెలీదు! గడిచిన మూడు రోజుల నుండి ఏమీ తినకపోవడం, ప్రయాణాలు, మానసిక ఒత్తిడి వల్ల నాడి చాలా బలహీనంగా కొట్టుకుంటోంది.
 
డాక్టర్లు ఆమెకి అత్యవసరంగా గ్లూకోజ్ ఫ్లూయిడ్స్, విటమిన్ ఇన్జెక్షన్లు ఎక్కించారు. మరొక 15 నిమిషాల్లో ఆమెకి స్పృహ వస్తుందని ఎదురుచూస్తున్నారు!
 
సరిగ్గా అదే సమయానికి (సాయంత్రం 4:25 గంటలకు)... ఆధీర తన భయంకరమైన రూపం లో ఉన్న జీప్ తో, లోపలికి అడుగు పెట్టాడు. 

ఈగల్ టీం డ్రస్లో ఉన్న అనుష్క వైపు చూస్తూ పర్లేదు ఈరోజు కొంచెం మాజా వస్తుంది అని కార్ లో కూర్చొని చూస్తున్నాడు. 

(ఈగల్ టీం కేవలం ప్రెసిడెంట్ కె రిపోర్ట్ చేస్తారు , RAW, కంటే కూడా చాలా పవర్ఫుల్ అని ఆధీరకి తెలుసు)

[Sunnysunnysunny]

.........................అదే రోజు కొన్ని గంటల ముందు ప్రదేశం డెహ్రాడూన్.......................

 
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:30 గంటలు (ప్రళయ వర్షం)
ప్రదేశం: సీమ నివాసం & ఆ గ్రామం (నరమేధ దృశ్యం)
 
బయట మధ్యాహ్నం 2:30 గంటల సమయమే అయినా... ఆకాశమంతా కాళరాత్రిలా నల్లటి మేఘాలు కమ్మేసి ప్రళయంలా మారింది.
 
ఊహించని రీతిలో పిడుగుల వర్షం కురుస్తోంది. ఆకాశాన్ని నిలువునా చీల్చేస్తూ ఉరుములు, భయంకరమైన పిడుగుల వెలుగులు ఆ ఊరిపైన పడుతున్నాయి.
 
అజిత్, రంగల రాక్షస మూక ఆ గ్రామంలోకి విరుచుకుపడి కంటపడిన ప్రతి ఒక్కరినీ దారుణంగా నరికి చంపేస్తోంది! ఇళ్లన్నీ తగలబడిపోతున్నాయి, రక్తం వర్షపు నీటితో కలిసి కాల్వలై పారుతోంది.
 
సీమ ఇంట్లో పరిస్థితి మరింత భయంకరంగా ఉంది. 1000 ఏనుగుల రాక్షస బలం ఉన్న అజిత్, రంగలు వినాశనం సృష్టించి అందరినీ తమ అదుపులోకి తీసుకున్నారు.
 
అన్ష్, అభిలు ఆఖరి శ్వాస వరకు పోరాడి తీవ్రంగా గాయపడి రక్తం కక్కుకుంటూ పడిపోయారు.
 
శత్రువుల గూండాలు తుపాకులు, కత్తులను సీమ, రీయా, స్నేహ, అవ్నిలతో సహా కుటుంబ సభ్యుల తలలపై పెట్టడంతో... అందరూ నిస్సహాయంగా ఏడుస్తున్నారు.
 
శత్రువులు తలుపులు బద్దలుగొడుతున్న ఆఖరి క్షణంలో... సీమ తన చిన్న పాపను రహస్య కబోర్డ్ వెనుక దాచింది. పాప చేతిలో ఒక పాత సీక్రెట్ ఫోన్ పెట్టి, ఆమె కళ్లల్లో నీళ్లతో వణుకుతున్న గొంతుతో అంది:
 
సీమ: "బుజ్జి తల్లి... భయపడకు, ఇక్కడే నిశ్శబ్దంగా దాక్కో! ఈ ఫోన్లో 'గ్రీన్ బటన్' నొక్కు. అవతలి వాళ్లు ఫోన్ ఎత్తగానే... 'నన్ను క్షమించు అక్కా... నేను బతకను' అని ఒక్క మాట మాత్రమే చెప్పు తల్లి!"
 
ఆ మాట చెప్పి, సీమ పాపను లోపల దాచి, ఆ అభాగ్య కుటుంబంతో నిలబడటానికి బయటకు వెళ్లిపోయింది.
 
ఆ పాప వణుకుతున్న చేతులతో ఆ గ్రీన్ బటన్ నొక్కింది.
 
పాప: "అమ్మమ్మ... అమ్మమ్మ! ఆ రాక్షసులు ఊరిలోని అందరినీ చంపేస్తున్నారు అమ్మమ్మ! ఇల్లంతా రక్తం చిమ్మి ఉంది...! కాపాడు అమ్మమ్మ..."
 
పూనమ్: (సింహంలా గర్జిస్తూ) "తల్లి! నేను వస్తున్నాను... సరేనా నువ్వు అక్కడే జాగ్రత్తగా ఉండు. సీమ అమ్మమ్మని , మిమ్మల్ని కాపాడటానికి నేను వస్తున్నాను!"
 
ప్రదేశం: సీమ నివాసం
సమయం : సాయంత్రం 4.15 నిమిషాలు
 
ఇంట్లో రక్తం ఓడుతున్న ఆ వాతావరణంలో...అజిత్ భయంకరమైన బలంతో విజృంభిస్తూ, అందరినీ కూలదోశాడు.
 
అతడు కత్తి పట్టుకుని మాయ, అభి, రీయా, అవ్నిల వైపు క్రూరంగా చూస్తూ వారి శక్తిని లాక్కోవడానికి సిద్ధపడ్డాడు. ఆడవాళ్లందరూ భోరున ఏడుస్తున్నారు.
 
అజిత్ పదునైన కత్తిని చేతుల్లోకి తీసుకుని, "ఈ 3 అమ్మాయిలను చంపి నేను మరింత బలవంతుడిని అవుతాను!" అని ఝుళిపించబోతుండగా...
 
చావుబతుకుల మధ్య రక్తం కక్కుకుంటూ పడి ఉన్న అన్ష్... తన నరనరాల్లోని సర్వశక్తినీ కూడగట్టుకుని తుఫానులా పైకి లేచాడు! చేతిలోని కత్తితో దారిలో ఉన్న శత్రువులను నరుకుతూ, అజిత్ వైపు రౌద్రంతో దూసుకొచ్చాడు.
 
అన్ష్: (అజిత్‌ను చూసి గర్జస్తూ) "నువ్వేమీ చేయలేవు! నువ్వేమీ చేయలేవు!"
 
అన్ష్ అరుపుకు అజిత్ ఒక్క క్షణం నిశ్చేష్టుడయ్యాడు, కానీ మరుక్షణమే నవ్వుతూ తన కత్తిని అన్ష్ వైపుకు కాకుండా... మోకాళ్లపై ఉన్న 'సీమ' గొంతు వైపు బలంగా విసిరాడు!
 
అజిత్: "ముందు మీ అమ్మ గొంతు కోస్తానురా!" ఆ కత్తి సీమ గొంతును తాకబోయే సరిగ్గా ఆ ఆఖరి మిల్లీసెకనులో...
 
"ఢాంఅఅఅఅంంమ్మ్మ్స్!!!!!!!"
 
ఆకాశంలో పిడుగు బద్దలైనంత శబ్దంతో... గది పైకప్పు నుండి సీక్రెట్ కమాండో రూపంలో పిడుగులా కిందకు దూకింది పూనమ్ దేవి!
 
అజిత్ విసిరిన ఆ కత్తికి అడ్డంగా... పూనమ్ దేవి తన నల్లటి కాంబాట్ కత్తిని మెరుపు వేగంతో అడ్డుపెట్టింది!
ఆ రెండు ఆయుధాలు ఢీకొన్న రసవత్తర క్షణంలో...
 
రెండు పర్వతాలు ఢీకొన్నట్లు విపరీతమైన నిప్పు రవ్వలు ఎగిసిపడ్డాయి! బయటి వర్షపు నీటి చినుకులు లోపల ఎగిరిన ఆ నిప్పు రవ్వలపై పడి ఆవిర్లుగా మారాయి.
 
మాస్క్ లేకుండా నిలబడి ఉన్న పూనమ్ దేవిని చూసి అక్కడున్న శత్రువులు, అన్ష్, అభి మరియు ఆ కుటుంబ సభ్యులందరూ ఒక్కసారిగా నిశ్చేష్టులై షాక్‌కు గురయ్యారు!
 
ఎందుకంటే... మోకాళ్లపై ఉన్న 'సీమ', ఆమె ఎదురుగా కత్తి పట్టుకుని దేవతలా నిలబడిన 'పూనమ్' ఇద్దరూ
అచ్చం ఒకేలా ఉన్నారు!
 
ప్రదేశం: టైటాన్స్ సమరం
 
అన్ష్: (శ్వాస తీసుకుంటూ, షాక్‌తో సీమను చూస్తూ) "అమ్మా... ఎవరు ఈమె?! అచ్చం నీలాగే ఉంది?"
 
సీమ: (కళ్లల్లోంచి ఆనంద భాష్పాలు కారుతుండగా) "మనందరినీ కాపాడటానికి వచ్చిన నా ప్రాణసమానమైన అక్క... పూనమ్ దేవి!"
 
అజిత్ కోపంతో రగిలిపోతూ పూనమ్‌పైకి దూకాడు. అక్కడ ఇద్దరు యోధుల మధ్య భయంకరమైన నరమేధ సమరం మొదలైంది!
 
అజిత్ తన కత్తిని పూనమ్ మెడను లక్ష్యంగా చేసుకుని అడ్డంగా విసిరాడు. పూనమ్ మెరుపు వేగంతో కిందకు వంగి ఆ దాడిని తప్పించుకుంటూ, తన మోచేతితో అజిత్ పొత్తికడుపులో "భచ్‌" మంటూ బలంగా పొడిచింది!
 
ఆ దెబ్బకి అజిత్ కడుపులో గాలి పోయినంత పనైంది, నోటి నుండి నురుగు వచ్చింది!
 
అజిత్ తనలో ఉన్న 1000 ఏనుగుల బలాన్ని ఉపయోగించి, తన ఎడమ పిడికిలిని నిలువుగా పూనమ్ ఛాతీకి బలంగా విసిరాడు! పూనమ్ తన రెండు చేతులను అడ్డంగా పెట్టి ఆ పిడికిలి దెబ్బను అడ్డుకుంది.
 
"థచ్‌!!" అనే భయంకరమైన శబ్దం వచ్చింది! ఆ దెబ్బలోని అపారమైన భారానికి పూనమ్ కమాండో బూట్లు నేలను చీల్చుకుంటూ... వేగంగా నాలుగు అడుగులు వెనక్కి పడిపోయాయి!
 
పూనమ్ కాళ్లల్లో వణుకు వచ్చింది. "ఒక మనిషికి ఇంత బలం ఎలా సాధ్యం?!" అని పూనమ్ ఆశ్చర్యపోయింది.
 
అజిత్ వెంటనే పూనమ్ కాలును లక్ష్యంగా చేసుకుని కత్తితో దాడి చేశాడు. పూనమ్ వెనక్కి తుళ్లుతూ తప్పించుకునే ప్రయత్నం చేసింది, కానీ అజిత్ కత్తి పూనమ్ తొడ భాగాన్ని చీల్చుకుంటూ వెళ్లింది!
 
రక్తం చిమ్మి నేలపై కురుస్తున్న వర్షపు నీటిలో కలిసింది. పూనమ్ ఆ తీవ్రమైన నొప్పిని దిగమింగుతూ... రివర్స్‌లో తన కత్తిని అజిత్ భుజంలోకి గుచ్చి లోతుగా గాయం చేసింది! అజిత్ గర్జించాడు!
 
మరోవైపు స్పృహలోకి వచ్చిన అన్ష్, అభిలు రక్తం ఓడుతున్నా సరే తమ సర్వశక్తులనూ కూడగట్టుకుని రంగపై విరుచుకుపడ్డారు! అన్ష్ గాలిలోకి లేచి రంగ ముఖంపై తన రెండు కాళ్లతో 'ఫ్లయింగ్ డ్రాప్ కిక్' కొట్టాడు!
 
రంగ వెనక్కి పడబోతుంటే... అభి వెనుక నుండి వచ్చి రంగ మోకాలి వెనుక భాగంలో బలంగా తన్ని మండే భుజాలపై నేలకేసి బాదాడు!
 
అన్ష్, అభిలు ఇద్దరూ రంగ దవడ పైన, గుండెల పైన శబ్దాలు వచ్చేలా పిడిగుద్దుల వర్షం కురిపించారు! రంగ ముఖం రక్తసిక్తమై మూలుగుతూ క్రుంగిపోయాడు!
 
కుటుంబ సభ్యుల తలలపై శత్రువుల గుండాలు పెట్టిన కత్తులను, తుపాకులను చూసి పూనమ్ కంగారుపడింది. ఆ భయం ఆమెను సరిగా పోరాడనీయడం లేదు. వెంటనే ఆమె తన సిగ్నల్ పంపింది...
 
ఈ ప్రళయ వర్షం హోరులో కూడా "డాట్... డాట్... డాట్... డాట్!" అని స్నైపర్ల శబ్దం స్పష్టంగా వినిపించింది!
కిటికీల వెనుక ఉన్న పూనమ్ స్పెషల్ స్నైపర్లు ఒక్కసారిగా విరుచుకుపడ్డారు!
 
కుటుంబం వెనుక నిలబడిన శత్రువుల తలలన్నీ 'హెడ్ షాట్స్‌' తో బద్దలై శవాలుగా నేలపై కూలిపోయారు!
 
ఇది చూసి అజిత్ తీవ్ర భయానికి గురయ్యాడు. రంగ పరిస్థితి దారుణంగా మారింది. అన్ష్, అభి, పూనమ్‌లు ముగ్గురూ కలిసి అజిత్‌ను మూడు వైపులా చుట్టుముట్టారు.
 
అన్ష్ ఒకవైపు నుండి అజిత్ వీపుపై కత్తితో నరకగా, అభి అజిత్ పొట్టలో తన్నాడు. పూనమ్ తన కత్తితో అజిత్ రొమ్ముపై లోతైన గాయం చేసింది.
 
మూడు వైపులా పడుతున్న దెబ్బలకు, పూనమ్ డిఫెన్స్‌కి అజిత్ పూర్తిగా నీరసపడిపోయాడు. అజిత్ కొట్టే ప్రతీ దెబ్బనూ పూనమ్ తన పదునైన కమాండో టెక్నిక్స్‌తో అడ్డుకుంటుంటే...
 
సమయం 5 గంటలు 

అతను ఆశ్చర్యపోతూ ఆలోచించాడు: "ఈ సమయం పోరాటానికి తగదు... తప్పుకోవడమే మేలు!"
 
వెంటనే అజిత్ తన జాకెట్‌లోని స్మోక్ గ్రెనేడ్, గ్రెనేడ్ల పిన్స్ ఊడదీసి, నేరుగా రీయా, స్నేహల వైపు విసిరాడు!
 
పూనమ్: "నోఓఓఓ!"
 
పూనమ్ ప్రాణాలకు తెగించి పరుగున వెళ్లి, రీయాను బలంగా పక్కకు నెట్టి, ఆ గ్రెనేడ్‌ను తన కాలితో దూరంగా విసిరేసింది. కానీ... అది గాల్లోనే "భూం" మంటూ పేలిపోయి, దట్టమైన పొగను విడుదల చేసింది!
 
ఆ పొగను ఆసరాగా చేసుకుని అజిత్, రంగలు అక్కడి నుండి పారిపోయారు!
 
కానీ పొగ తగ్గగానే... ఒంటిపై ఉన్న గాయాల వల్ల, రక్తస్రావం వల్ల పూనమ్ దేవి కింద పడిపోయిఉంది . కన్నీళ్లతో ఉన్న సీమ పరుగున వచ్చి పూనమ్‌ను పట్టుకుంది. పూనమ్ ఒంట్లో శ్వాస లేనట్లు ఉంది.
 
సీమ: (భోరున ఏడుస్తూ) "అక్కా... అక్కా! నువ్వు నన్ను వదిలి ఎక్కడికీ వెళ్లకు! లే అక్క .....

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: కాలేజ్ మెయిన్ ఆవరణ (ఆధీర వీక్షణ & వికృత ఆలోచన)

సమయం: సాయంత్రం 04:30 గంటలు
 
కాలేజ్ ప్రాంగణానికి సముద్రపు దిశ నుండి విరుచుకుపడ్డ నల్లటి మేఘాలు వాతావరణాన్ని కాళరాత్రిలా మార్చేశాయి.
 
సూర్యుడు ఉన్నా సరే... ఆ చీకటి వెలుగుల్లో రక్తం చిమ్మిన దృశ్యాలు మరింత భయంకరంగా కనిపిస్తున్నాయి.
 
సరిగ్గా సాయంత్రం 04:30 గంటలకు... ఆధీర అక్కడ తన కార్ పైన కాలు మీద కాలు వేసుకుని ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాడు. అతని ముఖంలో నరరూప రాక్షసుడి వికృత చిరునవ్వు తాండవిస్తోంది.
 
చేతిలోని సిగార్ పొగను గాల్లోకి వదులుతూ, దూరంగా గ్రౌండ్‌లో రక్తం కక్కుకుంటూ పడి ఉన్న పిల్లలను, తన ముందున్న దారుణ పరిణామాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నాడు.
 
ఆధీర: (తన మనసులో వికృతంగా నవ్వుకుంటూ) "ఈ సురేష్ చోప్రా గాడు నేను అనుకున్న దానికంటే చాలా పవర్‌ఫుల్ గానే ప్లాన్ చేశాడు...
 
ఎంత క్రూరమైన బాడీగార్డ్స్‌ని తెచ్చినా, నా రాక్షసుల ముందు వాళ్ల తలలు ఎగిరిపడ్డాయి. ఇక్కడ ఈ 'ఈగిల్ టీమ్' (ఆధీర సైన్యం) ఏం చేస్తుందో, ఎంత నరమేధం సృష్టిస్తుందో చూద్దాం!"
 
తన ముందు కింద పడి ఉన్న రౌడీ గొంతు నుండి రక్తపు లోతైన ధార పారుతోంది. ఆ రౌడీ తలలో వెనుక నుండి దిగి నోట్లోంచి బయటకొచ్చిన కాంబాట్ కత్తిని చూసి, ఆధీర మనుషులు ఆ క్షణంలో స్థాణువైపోయారు!
 
అక్కడ నిలబడి ఉన్నది మరేవరో కాదు... అనుష్క!
 
తన కంటిపాపలాంటి కూతురు రితిక గాయాలతో మోకాళ్లపై ఏడుస్తుండటం, సన్నీ రక్తపు మడుగులో విరిగిపోయిన కాలుతో కొట్టుమిట్టాడటం చూసిన అనుష్కలో...
 
మనిషి అనే భావన నశించిపోయింది. ఆమె కళ్లల్లో రక్తం ఉప్పొంగింది. సాక్షాత్తు కాళికాదేవి ఆవాహనమైనట్లు రౌద్రంతో ఊగిపోతోంది!
 
ఆధీర సైన్యంలోని మిగిలిన 9 మంది నరరూప రాక్షసులు తమ పదునైన రాక్షస కత్తులు, బాకులను చేతుల్లోకి తీసుకుని, ఒక్కసారిగా అనుష్క పైకి నరకం చూపించడానికి పరుగెత్తారు!
 
ఆ 9 మంది రాక్షసులు ఒక్కసారిగా తన మీదికి విరుచుకుపడుతుంటే... అనుష్క మెరుపు వేగంతో కిందికి వంగి, చచ్చిపడి ఉన్న ఆ మొదటి రౌడీ గొంతులో నుండి ఆ కాంబాట్ కత్తిని బలంగా బయటకు లాగింది!
 
ఆ దెబ్బకి వాడి రక్తపు చినుకులు గాల్లో ఎగిరి పడ్డాయి. ఇప్పుడు ఆమె రెండు చేతుల్లోనూ రెండు పదునైన కత్తులు మెరుస్తున్నాయి!
 
ఆమె కళ్లల్లో కనిపిస్తున్న కసి చూసి చుట్టూ నిలబడ్డ పిల్లల (అల్కా, వర్ష, సోను, విజయ్, అలేఖ్య) గుండెలు భయంతో ఒణికిపోయాయి!
 
మొదటి రాక్షసుడు కత్తిని అనుష్క తల లక్ష్యంగా నిలువుగా విసిరాడు. అనుష్క తన శరీరాన్ని వెనక్కి విరిచి ఆ దాడిని తప్పించుకుంది.
 
మరుక్షణం తన కుడిచేతి కత్తిని వాడి పొత్తికడుపులోకి బలంగా గుచ్చి, పైకి లాగుతూ కడుపును నిలువుగా చీల్చి వేసింది!
 
వాడి ప్రేగులు నేలపైన పడగా, ఎడమ చేతి కత్తితో వాడి నడుముని అడ్డంగా నరికి రెండు ముక్కలు చేసి పడేసింది!
 
రెండోవాడు పక్క నుండి దాడి చేయబోతుండగా... అనుష్క తన కాలి బూటుతో వాడి మోకాలి పై బలంగా తన్నింది! "కటక్" మనే శబ్దంతో వాడి కాలు వెనక్కి విరిగిపోయింది.
 
వాడు పెడబొబ్బలు పెడుతూ కిందపడబోతుంటే, అనుష్క రెండు కత్తులను వాడి మెడకు రెండు వైపులా కత్తెరలా పెట్టి తిప్పేసింది! వాడి తల శరీరం నుండి వేరై ఎగిరిపడింది!
 
మూడోవాడు భయంకరమైన గొడ్డలితో అనుష్క పైకి దూకాడు. అనుష్క వెనక్కి జరిగి, వాడి చేతి మణికట్టుపై తన కత్తితో అడ్డంగా నరికి చెయ్యి వేరు చేసింది.
వాడు అరుస్తుండగానే... మరో కత్తిని వాడి ఛాతీ ఎముకల మధ్యలోకి గుచ్చి, తన మోచేతితో వాడి గొంతుపై తన్ని కత్తిని కిందకి గుంజడంతో వాడి ఛాతీ, కడుపు రెండు భాగాలుగా బద్దలైపోయాయి!
 
నాలుగోవాడు వెనుక నుండి అనుష్క జుట్టు పట్టుకోవడానికి చేయి చాచాడు. అనుష్క గాలిలోకి లేచి వాడి ముఖంపై తన్నింది.
 
వాడు తూలి పడుతుండగా, గాల్లోనే తన రెండు కత్తులతో వాడి తొడల నరాలను కత్తిరించి, కిందపడగానే వాడి గొంతును నిలువునా చీల్చేసింది!
 
ఐదో రాక్షసుడు వెనక్కి తగ్గకుండా కత్తితో అనుష్క కడుపులో గుచ్చడానికి వచ్చాడు. అనుష్క వాడి కత్తి ఉన్న చేతిని తన ఎడమ చేత్తో అడ్డుకుని, వాడి రెండు కళ్లల్లోకి తన రెండు కత్తుల పదునైన కొనలను గుచ్చింది!
 
వాడు గుడ్డివాడై కేకలు వేస్తుంటే... వాడి నడుము భాగాన్ని కత్తితో బలంగా నరికి పేగులు బయటకు వచ్చేలా నేలకేసి కొట్టింది!
 
ఆరో, ఏడో రాక్షసులు ఇద్దరూ ఒకేసారి రెండు వైపుల నుండి విరుచుకుపడ్డారు. అనుష్క తన రెండు చేతులను రెండు వైపులా చాచి, ఒకడి కాలు నరాన్ని, ఇంకొకడి గొంతు నరాన్ని ఒకే క్షణంలో తెగ్గోసింది!
 
ఒకడి కాళ్లు విరిగి కిందపడగా, రెండోవాడి తల సగం తెగి వేలాడింది. ఆ వెంటనే అనుష్క వాళ్లిద్దరి శరీరాలను మూడు భాగాలుగా వీడిపోయేలా నరికి పారేసింది!
 
ఎనిమిదోవాడు దారిన ఉన్న ఇనుప రాడ్‌ని తీసుకుని అనుష్క వీపుపై కొట్టాడు. ఆ దెబ్బకి అనుష్క నోటి నుండి రక్తం చిమ్మింది!
 
కానీ ఆమె వెనక్కి తిరిగి, వాడి రాడ్‌ని పట్టుకుని, కత్తితో వాడి రెండు చేతులను భుజాల వద్ద నరికి వేసింది! ఆ తర్వాత వాడి గుండెల్లోకి కత్తిని గుచ్చి, తిప్పి బయటకు లాగేసింది!
 
తొమ్మిదోవాడు భయంతో వణుకుతూ వెనక్కి పారిపోవడానికి ప్రయత్నించాడు. అనుష్క తన చేతిలోని ఒక కత్తిని గాలిలోకి విసిరింది! ఆ కత్తి వాడి వీపు గుండా దూసుకెళ్లి రొమ్ము భాగంలోంచి బయటకు వచ్చింది!
 
వాడు మోకాళ్లపై పడగానే... అనుష్క పరిగెత్తుకెళ్లి రెండో కత్తితో వాడి తలను బలంగా నరికి వేసింది!
ఆ తల ఎగిరి దూరంగా పడింది! చుట్టూ నలుగురి రక్తం, తెగిపడిన శరీర భాగాలు శవాల దిబ్బలా మారాయి!
 
ఆ తొమ్మిదో రాక్షసుడి తల తెగిపడి నేలపై దొర్లుతుంటే... అప్పటివరకు సిగార్ తాగుతూ నవ్వుతూ చూస్తున్న ఆధీర నెమ్మదిగా లేచి నిలబడ్డాడు. అతడి కళ్లల్లో క్రూరత్వం, వికృతమైన సంతోషం ఉప్పొంగాయి.
 
అనుష్క తొమ్మిది మందిని వరుసగా నరికివేసి, రక్తం ఓడుతున్న శరీరంతో, ఊపిరి సలపక అలసిపోయి మోకాళ్లపై తూలుతోంది. అప్పుడే ఆధీర నవ్వుకుంటూ...
 
తన ఆర్మీ జీప్ వెనుక భాగంలో ఉన్న అతి పెద్ద ఇనుప రాక్షస సుత్తిని చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. అతను రాక్షస అడుగులు వేస్తూ, అలసిపోయిన అనుష్క వెనుక భాగానికి నిశ్శబ్దంగా చేరుకున్నాడు!
 
రితిక: (గాయాలతో రక్తపు మడుగులో ఉండి, గట్టిగా అరుస్తూ) "అమ్మమ్మమ్మమ్మ! వెనుకాల... అమ్మమ్మ జాగ్రత్త!"
 
సన్నీ: "అమ్మమ్మమ్మమ్మా!"
 
పిల్లలందరూ ప్రాణాలు పోయేలా అరిచారు! కానీ అనుష్క తేరుకునేలోపే...
 
"ధమ్మ్మ్మంంంంఅఅఅఅఅససససస్స్స్!!!!!!!"
 
ఆధీర ఆ అతి పెద్ద ఇనుప సుత్తిని తన సర్వశక్తితో... అనుష్క తల వెనుక భాగానికి బలంగా బాదాడు! ఆ దెబ్బ శబ్దానికి అక్కడ ఉన్న భూమి కంపించినంత పనైంది!
 
అనుష్క తల పగిలి రక్తం ఉప్పెనలా చిమ్మింది! ఆ రక్తపు చినుకులు దూరంగా నిలబడి ఉన్న పిల్లలందరి ముఖాల పైన, బట్టల పైన తుంపరలుగా పడ్డాయి!
 
అనుష్క కళ్లు తేలేసింది... రక్తంతో నిండిపోయి, ప్రాణాలు కోల్పోతూ ముందుకు ఒరిగిపోతోంది.
 
కానీ ఆధీర క్రూరత్వం అక్కడితో ఆగలేదు! మోకాళ్లపై పడిపోతున్న అనుష్క పరిస్థితిని చూసి వికృతంగా నవ్వుతూ...
 
తన చేతిలో ఉన్న పదునైన రాక్షస కత్తిని తీసి, అనుష్క తలను మరో రెండు ముక్కలు చేయాలి అని చూస్తూ పిల్లలవైపు చూస్తూ నవ్వాడు ..
 
సరిగ్గా సాయంత్రం 05:00 గంటలు అయింది!
 
అటు డెహ్రాడూన్ రణరంగంలో శత్రువులతో వీరపోరాటం చేసి, తీవ్ర గాయాలతో రక్తం కక్కుకుంటూ పూనమ్ దేవి నేలకొరగగా...
 
ఇటు వైజాగ్ కాలేజీ ప్రాంగణంలో ఆధీర రాక్షస దెబ్బకు తల ముక్కలై అనుష్క రక్తపు మడుగులో శవమై కూలబడింది!
 
ఒకే క్షణంలో... సాయంత్రం 5:00 గంటలకు, ఇద్దరు వీర మాతృమూర్తులు (అటు పూనమ్ దేవి, ఇటు
అనుష్క) దారుణంగా నేలకొరిగారు!
 
విజయ్ అక్కడ ఉంది భావన ని అనుకుంటున్నాడు, సన్నీ ,రితిక అక్కడ ఉంది అనుష్క అమ్మ అని అనుకుంటున్నారు, అల్కా, వర్ష, సోనూ అక్కడ ఉంది పూనమ్ దేవి అని ఎడుస్తున్నారు.....
 
పిల్లలందరూ: (గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తూ) "అమ్మమ్మమ్మమ్మమ్మఅఅఅఅఅఅఅఅఅ!!!!!!!!"
 
అక్కడ నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.. ఆధీర ఆ రక్తం ఓడుతున్న కత్తిని, సుత్తిని భుజంపై వేసుకుని వికృతంగా గర్జిస్తున్నాడు!

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: కాలేజ్ మెడికల్ రూమ్ & రణరంగం

సమయం: సాయంత్రం 04:55 గంటలు
 
మెడికల్ రూమ్‌లో బెడ్‌పై ఉన్న భావనకు సాయంత్రం 4:55 గంటలకు సడన్‌గా మేల్కువ వచ్చింది.
శరీరంలో విపరీతమైన నీరసం, అనారోగ్యంతో తల తిరుగుతున్నా సరే... ఆమె కళ్ళు తెరిచింది.
 
అక్కడున్న డాక్టర్లు, నర్సులు ఆమెను ఆపడానికి ఎంతగానో ప్రయత్నించారు. కానీ భావన వారి మాటలను అసలు పట్టించుకోలేదు!
 
తన చేతులకు ఉన్న గ్లూకోజ్ డ్రిప్స్, ఇన్జెక్టో వైర్లు, మానిటర్ వైర్లన్నింటినీ కసిగా పీకి అవతల పడేసింది!
 
ఆమె దేహం లోపల ఉన్న మాతృ రౌద్రం, విశ్వం లాంటి శక్తి ఒకేసారి మేల్కొన్నాయి.
 
తన బ్లాక్ కమాండో సూట్ పైన ఉన్న లాంగ్ డ్రెస్‌ను విసిరేసి, కేవలం ఆ అడ్వాన్స్‌డ్ సూట్‌తో, నీరసంతో తూలుతూనే ప్రైవేట్ VIP ఎంట్రెన్స్ వైపు రాకెట్ వేగంతో పరుగెత్తింది!
 
ప్రదేశంలోకి అడుగుపెట్టగానే ఆమె చూపుల ముందు ఒక భయంకరమైన నరకం కనిపించింది!
 
ఆధీర ఆ అతి పెద్ద ఇనుప రాక్షస సుత్తితో ఒక ఏజెంట్ తలను బలంగా కొట్టడం... ఆమె తల పగిలి రక్తం చిమ్మడం.....
 
పిల్లలందరూ (రితిక, సన్నీ, వర్ష, సోను, అలేఖ్య, విజయ్, అల్కా) రక్తపు ముద్రలతో మోకాళ్లపై కూర్చుని గుండెలు పగిలేలా ఏడవడం భావన కంటపడింది!
 
ఆ గుంపులో తన కొడుకు విజయ్ ఎక్కడున్నాడో అని భావన వెతుకుతూ ఒక్క క్షణం ఆగింది. విజయ్ కడుపులోంచి రక్తం ధారలా కారుతూ, దారుణమైన గాయంతో కిందపడి ఉండటం చూడగానే...
 
భావన గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! కళ్లల్లోంచి కన్నీటి చుక్క రాలగా... లోపల గట్టిగా అనుకుంది:
 
(మనసులో) "నన్ను క్షమించు అమ్మ! నా కొడుకుని, నా కుటుంబాన్ని కాపాడుకోవడానికి నేను రాక తప్పలేదు! నేను మరోసారి నియమం తప్పుతున్నాను . "
 
భావన వెంటనే తన ముఖానికి ఉన్న బ్లాక్ కమాండో మాస్క్ ను ధరించింది!
 
అనుష్క తలను మరింత వికృతంగా ముక్కలు చేయాలని మళ్లీ కత్తి పైకెత్తిన ఆధీర వైపుకు భావన గాల్లో 20 అడుగుల ఎత్తుకి లేచి, 'ఫ్లయింగ్ డ్రాప్ కిక్' తో విరుచుకుపడింది!
 
"ఢాంఅఅఅఅంంమ్మ్మ్స్!!!!!!!"
 
ఆ దెబ్బ తీవ్రతకు ఏనుగుల బలం ఉన్న ఆధీర కూడా రెండడుగులు ముందుకి తూలి పడిపోయాడు!
 
భావన నేలపై వాలి, అక్కడ పడి ఉన్న ఆమె మాస్క్, ఆమె డ్రెస్ చూడగానే అర్థమైంది... ఈమె 'ఈగిల్ టీమ్'  అని!
 
భావన గంభీరంగా, గర్జించే గొంతుతో పిల్లల వైపు చూస్తూ అరిచింది:
 
భావన: "త్వరగా ఈ ఆఫీసర్‌ని తీసుకుని హాస్పిటల్‌కి పరుగెత్తండి! ఇక్కడ ఉన్న రాక్షసుడిని నేను చూసుకుంటాను!"
 
పిల్లలు కంగారుగా లేచి పరుగెడుతుంటే... ఆధీర కోపంతో రగిలిపోతూ, తన చేతిలో ఉన్న భయంకరమైన రాక్షస ఆయుధాన్ని (కత్తిని) సన్నీ తల లక్ష్యంగా చంపేయాలనే కసితో గాల్లోకి విసిరాడు!
 
కానీ... భావన మెరుపు వేగంతో ముందుకు దూకి, ఆ యుగాంతపు వేగంతో వస్తున్న ఆయుధాన్ని పకడ్బందీగా తన వట్టి చేతితో పట్టుకుని ఆపేసింది!
 
ఆధీర ఒక్క క్షణం దిగ్భ్రాంతి చెందాడు! ఒక మనిషి తన ఆయుధాన్ని గాల్లోనే పట్టుకోవడం ఏంటి?!
భావన ఆ ఆయుధాన్ని తిరిగి ఆధీర ముఖం మీదికే బలంగా విసిరికొడుతూ అంది:
 
భావన: "తీసుకోరా!"
 
అటువైపు పిల్లలందరూ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి అనుష్క దేహాన్ని లేపి, ఆమె చేయి పట్టుకున్నారు. కానీ అనుష్క నాడి ఆడటం లేదు!
 
అయితే... ఆ చేయి స్పర్శ తగలగానే రితిక, సన్నీలు ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. ఆ స్పర్శలో ఏదో రహస్య సంకేతం వారిద్దరికీ అర్థమైంది!
 
సన్నీ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా, తన విరిగిన కాలు నొప్పిని కూడా లెక్కచేయకుండా... అనుష్క దేహాన్ని తన భుజంపై వేసుకున్నాడు. వర్ష పార్క్ చేసిన కారు వైపు పరుగెత్తాడు.
 
రితిక కారు డోర్ తీసి ఎక్కగానే, సన్నీ కారు స్టార్ట్ చేసి అనుష్కని తీసుకుని వేగంగా అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు!
 
మిగిలిన అందరూ (అల్కా, సోను, అలేఖ్య, విజయ్, వర్ష) మరొక కారు కోసం పరుగెత్తబోయి ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు.
 
కానీ సోను పరిస్థితి దారుణంగా మారింది! పక్కటెముకలు విరిగి, రక్తం కక్కుతున్న సోనుని చూసి అల్కా అరిచింది:
 
అల్కా: "అక్క! ఏం చూస్తున్నావ్? వీడు చనిపోతాడు, త్వరగా పదా!" అని సోనుని తీసుకుని వర్ష, అల్కాలు కారులో హాస్పిటల్‌కి బయలుదేరారు.
 
అక్కడ అలేఖ్య, విజయ్ మిగిలిపోయారు. అలేఖ్య విజయ్‌ని రమ్మని లాగుతున్నా... విజయ్ మాత్రం వెళ్లకుండా, మాస్క్ వేసుకుని పోరాడుతున్న ఆ కమాండో (తన తల్లి భావన) వైపే ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ నిలబడిపోయాడు!
 
ఆధీర తన ఒంటి నిండా ఉన్న రాక్షస బలంతో, వికృతమైన గర్జన చేస్తూ భావనపైకి పర్వతంలా విరుచుకుపడ్డాడు!
 
కానీ భావనకు ప్రతి క్షణం స్పృహ తప్పుతున్నా, కళ్లు తిరుగుతున్నా... తన కొడుకు విజయ్ రక్షణ కోసం, విశ్వమంత శక్తితో పోరాటం ప్రారంభించింది!
 
ఆధీర తన రాక్షస ఇనుప సుత్తిని రెండు చేతులతో పట్టుకుని, భావన తలను పొడి పొడి చేయడానికి బలంగా విసిరాడు! "విష్చ్స్స్" మంటూ గాల్లో విపరీతమైన శబ్దం వచ్చింది. భావన కళ్లు తిరుగుతున్నా, రీఫ్లెక్స్ స్పీడ్‌తో నేలపైకి వంగి (Back-bend Dive) తప్పించుకుంది.
 
ఆ సుత్తి నేలకు తగలగానే "భూమ్మ్మ్!" మంటూ అక్కడి కాంక్రీట్ రోడ్డు బద్దలై శకలాలు గాల్లోకి ఎగిరాయి!
భావన క్షణాల్లో పైకి లేచి, ఆ సుత్తి హ్యాండిల్‌పై తన కాలు పెట్టి నొక్కింది. ఆధీర దాన్ని లాక్కోలేకపోయాడు!
 
భావన మెరుపు వేగంతో ఆధీర గొంతుపై తన మోచేతితో "భచ్‌" మంటూ నరాల పైన కొట్టింది! ఆధీర నోటి నుంచి రక్తం ఓడింది!
 
ఆధీర తన పదునైన రాక్షస కత్తిని తీసి భావన పొత్తికడుపులో గుచ్చడానికి విసిరాడు. భావన ప్రెగ్నెంట్ విషయం ఆమెకి తెలీదు !
 
భావన తను చిన్నతనం నుండి నేర్చుకున్న విశ్వం లాంటి అడ్వాన్స్‌డ్ మార్షల్ ఆర్ట్స్ టెక్నిక్‌తో ఆధీర కత్తి పట్టుకున్న మణికట్టును పట్టుకుని తిప్పేసింది.
 
"కటక్...!"
 
ఆధీర కుడిచేతి మణికట్టు ఎముక చర్మం చీల్చుకుని బయటకు వచ్చింది! ఆధీర అరిచిన కేక నగరమంతా వినపడింది! భావన ఆ కత్తిని లాక్కుని, ఆధీర కుడి తొడ భాగంలోకి లోతుగా దింపి, అడ్డంగా నరికి పడేసింది!
 
రక్తం ఫౌంటెన్ లా చిమ్మి ఆధీర ఒళ్లంతా ఎర్రగా మారింది!
 
ఒక చెయ్యి, ఒక కాలు దారుణంగా గాయపడి రక్తం కారుతున్నా... ఆధీర తన ఎడమ చేత్తో భావన గొంతు పట్టుకోవడానికి వచ్చాడు. భావన తన రెండు వేళ్లతో ఆధీర నరాలపై  పొడిచింది!
 
ఆ వెంటనే భావన గాలిలోకి 15 అడుగులు లేచి, ఆధీర ఎడమ భుజంపై తన మోకాలితో "భచ్‌" మంటూ బలంగా బాదింది!
 
"ఖచ్ఛచ్‌!"
 
ఆధీర ఎడమ భుజం ఎముక పూర్తిగా విరిగిపోయి, చెయ్యి వేలాడిపోయింది! ఆధీర మోకాళ్లపై కూలబడ్డాడు! భావన ఆ తర్వాత ఆధీర ఎడమ కాలు మోకాలి చిప్ప (Knee-Cap) పైన తన బూటుతో గట్టిగా తన్నింది!
 
"కటక్!" అనే శబ్దంతో ఆధీర రెండో కాలు కూడా విరిగిపోయింది!
 
ఒళ్లు నిండా గాయాలు, రెండు చేతులు, రెండు కాళ్లు దారుణంగా దెబ్బతిని, రక్తం మడుగులో ఆధీర నరకయాతన అనుభవిస్తున్నాడు!
 
పోరాటం 40 నిమిషాలకు చేరుకుంది. ఆధీర రక్తపు మడుగులో లేవలేక కొట్టుమిట్టాడుతున్నాడు. సరిగ్గా అప్పుడే... ఆధీర చెవిలో ఉన్న రహస్య బ్లూటూత్‌కి అతడి తమ్ముడు రణధీర్ నుండి ఫోన్ వచ్చింది!
 
రణధీర్: (భయంతో పిచ్చివాడిలా అరుస్తూ) "అన్నా! స్టేడియంలో మన 50 కేజీల RDX బాంబును ఎవరో సీక్రెట్‌గా డిఫ్యూజ్ చేసి, డిస్పోజ్ చేశారు అన్నా! మన ప్లాన్ అంతా లీక్ అయిపోయింది!"
 
ఆ మాట వినగానే ఆధీరకు మైండ్ బ్లాంక్ అయింది! ఇది తనను నాశనం చేయడానికి వేసిన మాస్టర్ ప్లాన్ అని అర్థమైంది!
 
అతడు వెంటనే తన స్నిపర్లకు సిగ్నల్ ఇవ్వడానికి జేబులోని బటన్ నొక్కాడు... కానీ ఎలాంటి రెస్పాన్స్ లేదు! ఎందుకంటే... భావన అప్పటికే ఆ ఇద్దరు స్నిపర్లను చంపేసింది!
 
ఆధీర మనసులో భయంకరమైన ప్రకంపనలు మొదలయ్యాయి:
 
"నా జీవితంలో నన్ను ఏ ఒక్కడూ ఓడించలేకపోయాడు! కానీ 25 ఏళ్ల క్రితం ఒకే ఒక్క రాక్షసి నన్ను చావు అంచుల వరకు తీసుకెళ్లి నా సామ్రాజ్యాన్ని నాశనం చేసింది!
 
బ్లాక్ స్క్వాడ్ అంతా చనిపోయారు... మరి నా ఎదురుగా ఉన్న ఈ 'విశ్వ రూప మృత్యు దేవత' ఎవరు?!"
 
భావన ఆధీర తలను శరీరం నుండి వేరు చేయడానికి తన చేతిని కత్తిలా పైకెత్తింది!
 
సరిగ్గా ఆఖరి క్షణంలో... సాయంత్రం 06:00 గంటలు కావస్తుండగా... రక్తపు మడుగులో పడి ఉన్న విజయ్ నోటి నుండి ఆఖరి శ్వాసతో బిగ్గరగా అరుపు వినిపించింది:
 
విజయ్: "అమ్మాఅఅఅఅఅఅఅఅఅఅ!!!!!!!" అంటూ విజయ్ స్పృహతప్పి నేలపై పడిపోయాడు!
 
అలేఖ్య గట్టిగా "విజయ్!" అని అరిచింది!
 
ఆ 'అమ్మా' అనే కేక వినగానే... భావన గుండె నిలువునా బద్దలైంది! ఆధీర తల నరకాల్సిన చేయి గాల్లోనే ఆగిపోయింది.
 
మాస్క్ లోంచి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతుండగా... భావన ఆధీరను అక్కడే వదిలేసి, పిచ్చిదానిలా తన కొడుకు విజయ్ వైపు పరుగెత్తింది!
 
భావన విజయ్ దగ్గరకు పరుగెత్తి అతడిని గుండెలకు హత్తుకుని ఏడుస్తుండగా...
అక్కడ చావుబతుకుల మధ్య రక్తం కక్కుకుంటూ పడి ఉన్న ఆధీర...
 
భావన దృష్టి విజయ్ పైకి మళ్లడం గమనించాడు. తన విరిగిపోయిన కాలు, చేతితో నరకయాతన అనుభవిస్తూనే, నేలపై ఈదుకుంటూ...
 
అక్కడ విరిగిపడి ఉన్న తన ముఠా వాహనం నీడలోకి వెళ్లి, అక్కడ సిద్ధంగా ఉన్న తన రహస్య అనుచరుల సహాయంతో అక్కడి నుండి సైలెంట్‌గా తప్పించుకుని పారిపోయాడు!
 
భావన రహస్యం & పంచభూతాల తత్వం:
సృష్టిలో 5 శక్తులు ఉంటే...
 
1.     భూమి (పూనమ్ దేవి): ఎంతటి భారాన్నైనా మోస్తూ, ఓర్పుతో ఉంటూనే... శత్రువుపై అత్యంత భయంకరమైన ఫైటర్ అండ్ డిఫెండర్‌గా మారుతుంది.
2.     నిప్పు (అనుష్క): శత్రువు కంటే పది అడుగులు ముందుంటూ, రణరంగంలో నిప్పులా రగిలిపోతూ నరమేధం సృష్టిస్తుంది.
3.     నీరు, 4. గాళి: (వీరి వివరాలు మున్ముందు రాబోయే ఎపిసోడ్లలో తెలుస్తాయి).
4.     ఆకాశం / విశ్వం (భావన - FAB SHADOW): భావనకు సమస్త యుద్ధ తంత్రాలు తెలుసు! ఆమెతో పూనమ్, అనుష్కలతో సహా 50 మంది అత్యున్నత శిక్షణ పొందిన యోధులు కలిసి పోరాడినా...
 
భావనను ఓడించడం అసాధ్యం! ఆమె మెదడు శత్రువు దాడి చేయబోయే దిశను మిల్లీమీటర్ సెకను కంటే వేగంగా విశ్లేషిస్తుంది. శత్రువు చెయ్యి ఎత్తేలోపే ఆమె కౌంటర్ అటాక్ సిద్ధంగా ఉంటుంది!
 
25 ఏళ్ల క్రితం... ఆధీర చేతిలో చావుబతుకుల మధ్య ఉన్న పూనమ్‌ను, అనుష్కను కాపాడి... ఆధీర మొత్తం రాక్షస సామ్రాజ్యాన్నే భూమి మీద లేకుండా తుడిచిపెట్టింది భావనే!
 
వైజాగ్ నేల పైన 5:15 గంటల ప్రళయం ముగిసింది... ఆధీర గాయాలతో పారిపోగా, భావన తన రక్తసిక్తమైన కొడుకు విజయ్‌ను కాపాడుకోవడానికి పోరాడుతోంది!

[Sunnysunnysunny]

 

ప్రదేశం: కాలేజ్ ఆవరణ - VIP ఎంట్రెన్స్
సమయం: సాయంత్రం 06:05 గంటలు (ప్రళయ వర్షం ఆరంభం)
 
ఆధీర దారుణంగా గాయపడి అక్కడి నుండి తప్పించుకుని పారిపోయిన సరిగ్గా అదే సమయంలో... ఆకాశమంతా కాళరాత్రిలా మారి, ఒక్కసారిగా పిడుగుల హోరుతో భారీ ప్రళయ వర్షం కురవడం ప్రారంభమైంది!
 
రక్తంతో తడిసిన ఆ నేల పైన వర్షపు నీరు పడుతూ... ఎర్రటి రక్తపు కాల్వలై పారుతోంది.
అక్కడే ఉన్న అల్కా, సోనుని తీసుకుని కారులో హాస్పిటల్‌కి వెళ్లిపోవడంతో...
 
అక్కడి రణరంగంలో కేవలం అలేఖ్య, రక్తపు మడుగులో స్పృహతప్పి పడి ఉన్న విజయ్, మరియు అలసిపోయి రక్తం ఓడుతున్న భావన (FAB SHADOW) మాత్రమే మిగిలారు.
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... అప్పటివరకు సురేష్ చోప్రా పంపిన విఐపి సెక్యూరిటీ డ్రెస్‌లో దాక్కున్న 10 మంది వరల్డ్ డేంజరస్ కిల్లర్స్ పొదల్లోంచి బయటకు వచ్చారు!
 
వాళ్లకు కావలసిన అసలైన టార్గెట్ అలేఖ్య మరియు అక్కడున్న ఆ ముసుగు కమాండో (భావన) దొరకగానే...
 
ఆ 10 మంది రౌడీలు తమ చేతుల్లోని పదునైన కత్తులు, ఇనుప రాడ్లను ఝుళిపిస్తూ వర్షంలో నీటిని చీల్చుకుంటూ వేగంగా వారి వైపు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చారు!
 
వెనుక నుండి వర్షపు హోరులో వినబడుతున్న ఆ రాక్షస అడుగుల శబ్దాన్ని భావన మైండ్ కంప్యూటర్ కంటే వేగంగా గ్రహించింది! భావన వెంటనే వెనక్కి తిరిగి, అలేఖ్య వైపు చూస్తూ గట్టిగా అరిచింది:
 
భావన: "అలేఖ్యాఅఅఅఅఅ!!!!!!!"
 
ఆ గొంతు వినగానే... అలేఖ్య గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! ఆ పరిచితమైన, ప్రాణసమానమైన గొంతును అలేఖ్య క్షణాల్లో గుర్తుపట్టింది.
 
అలేఖ్య: (కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు వర్షంలో కలుస్తుండగా, షాక్‌తో) "అక్కాఅఅఅఅఅ...!"
 
రక్తపు మడుగులో స్పృహతప్పి పడి ఉన్న విజయ్ కూడా ఆఖరి శ్వాసతో కళ్లు విప్పి, ముసుగులో ఉన్న భావన వైపు చూస్తూ క్షీణించిన గొంతుతో:
 
విజయ్: "అమ్మా...!"
 
భావన మోకాళ్లపై కూర్చుని, విజయ్ చెంపపై తన వణుకుతున్న చేతిని ఉంచింది. తల్లి స్పర్శ తగలగానే విజయ్ కళ్లల్లో ఆనంద భాష్పాలు నిండాయి. భావన మాస్క్ లోంచి కన్నీళ్లు కారుతుండగా అలేఖ్యతో అంది:
 
భావన: "అలేఖ్యా! విజయ్‌ని హాస్పిటల్‌కి తీసుకువెళ్లొద్దు... అక్కడ శత్రువుల నిఘా ఉంటుంది! మీ ఫ్రెండ్స్‌కి చెందిన ఏదైనా రహస్య ఇంట్లో అత్యవసరంగా మెడికల్ ట్రీట్‌మెంట్ చేయించండి!
 
నువ్వు విజయ్‌ని తీసుకుని ఇక్కడి నుండి త్వరితగతిన వెళ్లు... ఇక్కడున్న ఆ రాక్షసులను నేను చూసుకుంటాను!"
 
విజయ్: (భావన చేయి గట్టిగా పట్టుకుని) "వద్దు అమ్మా... నువ్వు కూడా రా అమ్మా!"
 
భావన: "వెళ్లు నాన్నా... నేను మీ వెనుకాలే వస్తాను! నా కొడుకుని జాగ్రత్తగా చూసుకో అలేఖ్యా!"
 
అలేఖ్య విజయ్‌ని భుజాలపైకి లేపబోతుండగా... వెనుక నుండి పరుగెత్తుకొచ్చిన ఒక సురేష్ చోప్రా కిల్లర్ తన పదునైన కత్తిని అలేఖ్య తల నరకడానికి బలంగా కిందికి విసిరాడు!
 
"భచ్‌స్సససస!!!!"
 
సరిగ్గా ఆ కత్తి అలేఖ్య తలను తాకే మిల్లీసెకనులో... భావన తన కుడిచేతిని అడ్డంగా పెట్టి ఆ పదునైన కత్తి దెబ్బను తన పట్టి చేతితో అడ్డుకుంది! కత్తి భావన అరచేతిని చీల్చింది, రక్తం వర్షపు నీటిలో చిమ్మింది!
 
భావన: (అలేఖ్యతో గర్జిస్తూ) "ఆపి... నువ్వు వెళ్లు!"
 
అలేఖ్య కన్నీళ్లతో విజయ్‌ని పట్టుకుని పరుగెత్తడం ప్రారంభించింది.
 
ఇప్పుడు భావన ఆ 10 మంది వరల్డ్ డేంజరస్ కిల్లర్స్ ఎదుట ఏ ఒక్క ఆయుధం లేకుండా రణచండిలా నిలబడింది!
 
తన దేహంలో విపరీతమైన నీరసం, ప్రెగ్నెన్సీ వల్ల కళ్లు తిరుగుతున్నా... తన కొడుకుకి, చెల్లికి రక్షణగా నిలబడటానికి సృష్టిలోని 'విశ్వం' లాంటి ఆఖరి శక్తిని బయటకు తీసింది.
 
తన కత్తిని పట్టుకున్న భావనను చూసి మొదటివాడు వికృతంగా నవ్వి ముందుకు దూకాడు. భావన వాడి కత్తి ఉన్న చేతిని మణికట్టు వద్ద పట్టుకుని 360 డిగ్రీలు తిప్పేసింది! "కటక్" మంటూ వాడి చెయ్యి విరిగిపోగా, మరుక్షణంలో వాడి గొంతును తన రెండు చేతులతో పట్టుకుని మెడ ఎముకలను విరిచి పడేసింది!
 
రెండోవాడు ఇనుప రాడ్‌తో భావన తలపై కొట్టడానికి వచ్చాడు. భావన వర్షపు నీటిలో జారి కిందికి వంగి (Low Glide Slide), వాడి ఛాతీ ఎముకల (Ribcage) పై తన రెండు పిడికిళ్లతో "భచ్‌... భచ్‌!" మంటూ బలంగా బాదింది! వాడి పక్కటెముకలు విరిగి గుండెల్లోకి దిగిపోవడంతో వాడు రక్తం కక్కుకుంటూ పడిపోయాడు!
 
మూడోవాడు సైడ్ నుండి దాడి చేయగా... భావన తన కాలి బూటుతో వాడి మోకాలిప్పపై తన్నింది! వాడు మోకాళ్లపై పడగానే, తన మోచేతితో వాడి వెన్నుపూస (Spine) పై బలంగా కొట్టింది! వాడి నడుము విరిగి నిశ్చేష్టంగా పడిపోయాడు!
 
నాలుగో, ఐదో కిల్లర్స్ ఇద్దరూ ఒకేసారి భావనపై పడ్డారు. భావన వాళ్లిద్దరి జుట్టును, మెడలను పట్టుకుని... వర్షపు పిడుగుల శబ్దంతో సమానంగా వాళ్లిద్దరి తలలను ఒకదానికొకటి బలంగా బాదింది! "థచ్‌!" అనే శబ్దానికి వాళ్లిద్దరి పుర్రెలు బద్దలై రక్తసిక్తమై శవాలుగా కూలబడ్డారు!
 
ఆరోవాడు భావన వీపుపై కత్తితో నరికాడా! సూట్ దెబ్బకి కాపాడినా నొప్పికి భావన నోటి నుంచి రక్తం వచ్చింది. భావన కోపంతో తిరిగొచ్చి వాడి లివర్ భాగంలో బలంగా గుద్ది, వాడి దవడ బద్దలయ్యేలా 'అప్పర్‌కట్' ఇచ్చింది! వాడు గాల్లోకి లేచి పడ్డాడు!
 
ఏడోవాడు భావన గొంతు నొక్కడానికి చూడగా... భావన వాడి రెండు భుజాల నరాలపై (Nerve-Lock) పొడిచి, రెండు భుజాలను సాకెట్ల నుండి ఊడదీసి విరిచేసింది!
 
ఎనిమిదో, తొమ్మిదో రాక్షసులు భయంతో అరుస్తూ రాడ్లతో వచ్చారు. భావన గాల్లోకి 10 అడుగులు లేచి, వాళ్లిద్దరి ఛాతీలపై తన రెండు కాళ్లతో ఒకేసారి 'డబుల్ డ్రాప్ కిక్' కొట్టింది! వాళ్లిద్దరి గుండెల ఎముకలు పొడిపొడై అక్కడే ప్రాణాలు వదిలారు!
 
పదోవాడు పారిపోవడానికి చూడగా... భావన వర్షపు నీటిలో వేగంగా పరుగెత్తి వాడి జుట్టు పట్టుకుని వెనక్కి గుంజి, వాడి గొంతును తన కాళ్లతో చుట్టి 'హెడ్-లాక్' చేసి మెడ తిప్పేసింది! "కటక్!"
 
ఆ 10 మంది వరల్డ్ డేంజరస్ కిల్లర్స్ ఎముకలు విరిగి, దారుణంగా శవాలై వర్షపు నీటిలో పడిపోయారు!
 
ఆ 10 మందినీ ఏ ఆయుధం లేకుండా దారుణంగా నరికివేసిన తర్వాత... భావన ఒళ్లంతా రక్తంతో తడిసిపోయింది.
 
ఆమె దేహంలో ఉన్న శక్తి మొత్తం ఇంకిపోయింది. మూడు రోజుల నుండి తిండి లేకపోవడం, ప్రెగ్నెన్సీ వల్ల వస్తున్న దారుణమైన నీరసం, కాలేజీ ప్రాంగణంలో సాగించిన భయంకరమైన పోరాటం వల్ల... భావన కళ్లు పూర్తిగా తిరగడం మొదలయ్యాయి!
 
విజయ్, అలేఖ్యలు దూరంగా ఒక కారులో సురక్షితంగా వెళ్లడం చూసి... భావన ప్రశాంతంగా చిరునవ్వు నవ్వింది.
 
తన ముఖానికి ఉన్న మాస్క్‌ను తీసివేసి... తూలుతూ, రక్తం కారుతున్న శరీరంతో వర్షంలో నడుచుకుంటూ ముందుకు సాగింది.
 
కొద్ది అడుగులు వేసిందో లేదో... భావన కళ్లు మూతపడి, వర్షపు నీటితో నిండిన ఆ నేల పైన స్పృహతప్పి కుప్పకూలిపోయింది! సరిగ్గా అదే క్షణంలో...
 
కాలేజీ వెనుక రహస్య మార్గం నుండి ఒక నల్లటి గ్లాసెస్ ఉన్న హై-స్పీడ్ విఐపి కార్ వేగంగా వచ్చి భావన పక్కన ఆగింది!
 
కారు డోర్ తెరుచుకుని అందులోంచి కొందరు బయటకు వచ్చారు. స్పృహతప్పి పడి ఉన్న భావనను ఎంతో జాగ్రత్తగా ఎత్తుకుని కారు వెనుక సీట్లో పడుకోబెట్టారు.
 
ఆ కారు డోర్ మూతపడగానే... ఎమర్జెన్సీ సైరన్ లేకుండా, వర్షంలో లైట్లు వెలిగించుకుని ఆ నల్లటి కారు భావనను తీసుకుని వాయువేగంతో అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయింది!

[Sunnysunnysunny]

డెహ్రాడూన్ నరమేధం - పూనమ్ దేవి త్యాగం & 'సీమ' అవతారం

 
సమయం: సాయంత్రం 05:00 గంటలు
ప్రదేశం: డెహ్రాడూన్ (సీమ నివాసం & ప్రైవేట్ హ్యాంగర్)
 
సాయంత్రం సరిగ్గా 5:00 గంటల సమయం.
 
శత్రువులతో వీరపోరాటం చేసి, ఒంటినిండా భయంకరమైన గాయాలతో రక్తం ఓడుతూ పూనమ్ దేవి నేలకొరిగింది. శరీరం స్పృహ కోల్పోతున్న క్షణాల్లో...
 
ఆమె ఆఖరి శ్వాసతో పక్కనే ఉన్న చెల్లి సీమ చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది. పూనమ్ గొంతు బొంగురుపోయి, మాటలు కూడా సరిగ్గా రావడం లేదు.
 
పూనమ్: (తీవ్రమైన నొప్పిని దిగమింగుతూ, తడబడుతూ) "సీ... సీమా... నా పిల్లలు... వైజాగ్‌లో నా పిల్లలు ప్రమాదంలో ఉన్నారు! నేను... నేను లేకపోతే వాళ్లు చనిపోతారు సీమా! వాళ్లను కాపాడు..."
 
ఆ మాటలు చెప్తూనే, పూనమ్ దేవి తను తన జీవితం గురించి, తన కమాండో ఆపరేషన్ల గురించి రికార్డ్ చేసిన ఒక సీక్రెట్ ఆడియో డివైస్‌ను సీమ చేతిలో పెట్టింది.
 
పూనమ్: "పిల్లలు... పిల్లలు జాగ్రత్త సీమా..." అని చెప్తూ పూనమ్ దేవి కళ్లు మూసింది!
 
సీమ భారతదేశంలోనే అత్యంత ప్రతిభావంతురాలైన శస్త్రచికిత్స నిపుణులలో (Top Surgeons) ఒకరు. అక్క పరిస్థితి చూసి గుండె నిలువునా బద్దలైనా...
 
వెంటనే తేరుకుని, తన ఇంట్లోనే ఉన్న అడ్వాన్స్‌డ్ మెడికల్ ఈక్విప్‌మెంట్ సాయంతో అక్కకు అత్యవసర చికిత్స చేయడం మొదలుపెట్టింది.
 
పూనమ్ ప్రాణాలనైతే కాపాడగలిగింది గానీ... పూనమ్ దేవి శరీరం తీవ్రమైన గాయాల వల్ల కోలుకోవడానికి సమయం పడుతుంది, ఆమె ప్రస్తుతం కనీసం పక్కపై నుండి కూడా లేవలేని స్థితిలో ఉండిపోయింది!
 
ఆ క్షణంలో సీమకు అక్క పూనమ్ చెప్పిన ఆఖరి మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి: "నా పిల్లలు ప్రమాదంలో ఉన్నారు!"
 
సీమ వెంటనే నిశ్చయించుకుంది.
 
సీమ: (కన్నీళ్లతో అక్క ముఖాన్ని పట్టుకుని) "అక్కా... నువ్వు నాకోసం ప్రాణాలు పణంగా పెట్టావు. ఇప్పుడు పిల్లలను కాపాడుకోవడానికి నేను వైజాగ్ వెళ్తున్నాను! నేను వాళ్ళతో తిరిగి వస్తాను అక్క.
 
సీమ నెమ్మదిగా బయటికి వచ్చి ఆ ఇంటి పెద్ద అయిన ఒక ముసలి అతని దగ్గరికీ వెళ్ళి తల వంచుకుని నేను ఇప్పుడు వెళ్ళాలి అని చెప్పింది..
 
రియా: అమ్మ ఇలాంటి సమయంలో  మమ్మల్ని వదిలి వెళ్లకు అమ్మ.. నీకు ఏమైనా అయితే మా వాళ్ళ కాదు .
 
సీమ: మీలాగే లోపల పడుకున్న నా అక్క పిల్లలకి ఇప్పుడు తల్లి అవసరం రియా. నేను వెళ్ళాలి.
 
ఇంటి పెద్ద: కోడలా చూడండి,, ఏది మంచి ఏది చెడు అనేది మీకంటే ఎవరికి బాగ తెలీదు అని నాకు తెలుసు. దేవుడు ఏ కారణం లేకుండా మిమ్మల్ని అక్కడికి పంపడు. మీరు ధైర్యంగా వెళ్ళి పిల్లల్ని తీసుకుని ఇక్కడికి రండి.
 
సీమ: సరే మావయ్య .. ఆమెకి ఏమేమి చికిత్స చేయాలో ఇక్కడ ఉన్న హెల్త్‌కేర్ టీమ్‌కి చెప్పి వెళ్తున్నాను. అలాగే మీరు అంత జాగ్రత్త నా అక్కాకి ఏం కానివ్వను..."
 
ఇంటిపెద్ద: అమ్మ, అసలు మీరు ఎవరు?
 
సీమ: ఇంకా టైమ్ రాలేదు మావయ్య , అక్క చెప్తుంది మీకు. నేను వెళుతున్నాను.
 
సీమ వెంటనే పూనమ్ దేవి వేసుకున్న ఆ కమాండో డ్రెస్‌ను తను ధరించి... పూనమ్ దేవిలా మారిపోయింది!
ఇంటి బయట ల్యాండ్ అయి ఉన్న హెలికాప్టర్, ప్రైవేట్ జెట్ దగ్గరకు సీమ నడుచుకుంటూ వచ్చింది.
 
అక్కడ ఉన్న స్పెషల్ స్నిపర్లు, కమాండోలు అందరూ పూనమ్ రూపులో ఉన్న సీమకు సెల్యూట్ చేశారు.
అక్కడ జరుగుతున్నది అంతా ఆమెకి కొత్తగా ఉంది, అస్సలు అక్క ఏం చేసింది ఈ 30 ఏళ్లు.
 
గుండెల్లో అక్క త్యాగం వల్ల కలిగిన బాధను, ఆవేదనను దిగమింగుకుని... సీమ తన అక్క పిల్లలను కాపాడటానికి వైజాగ్ ప్రయాణమైంది.
 
ఇంట్లో ఉన్న కుటుంబ సభ్యులు "అమ్మా! మేము పూనమ్ అక్కని చూసుకుంటాం, నువ్వు వెళ్లి పిల్లలను కాపాడుకుని జాగ్రత్తగా తీసుకరా!" అని సీమకు ధైర్యం చెప్పి పంపించారు.
 
సమయం: సాయంత్రం 05:15 గంటల నుండి 06:00 వరకు
ప్రదేశం: వైజాగ్ వీధులు
 
సాయంత్రం 05:15 గంటలకు: వైజాగ్ కాలేజీ ప్రాంగణంలో అనుష్కను కారులోకి ఎక్కించుకుని సన్నీ, రితికలు వాయువేగంతో బయలుదేరారు.
 
రితిక తన చున్నీ తీసి అనుష్క తలకు రక్తస్రావం కాకుండా గట్టిగా కట్టు కట్టింది. రితిక "అమ్మా... అమ్మా..." అని ఏడుస్తున్న ఏడుపు సన్నీ గుండెను పిండేస్తోంది.
 
సన్నీకి ఒక కాలు, రెండు పక్కటెముకలు విరిగిపోయి విపరీతమైన నొప్పితో రక్తం కారుతున్నా... తన తల్లి లాంటి అనుష్కని కాపాడుకోలేకపోతున్నాననే వేదనతో కన్నీళ్లతో డ్రైవింగ్ చేస్తున్నాడు.
 
సాయంత్రం 05:30 గంటలకు: కాలేజీ ప్రాంగణం నుండి సోనుని తీసుకుని అల్కా, వర్షలు వేగంగా కారులో హాస్పిటల్‌కి పరుగెడుతున్నారు.
 
అల్కా భోరున ఏడుస్తూ: "అక్కా! త్వరగా పోనివ్వు... అమ్మకి ఏమైంది? అమ్మ ఎక్కడుంది?" అని అరుస్తోంది.
 
వర్ష ఓదారుస్తూ: "నాకు తెలీదు అల్కా... అమ్మకి ఏం కాదు, నువ్వు ఏడవకు, అమ్మ వచ్చేస్తుంది!" అని నచ్చజెబుతోంది.
 
సాయంత్రం 06:00 గంటలకు: కాలేజీలో ఆధీర పారిపోయాక... అలేఖ్య రక్తసిక్తమైన విజయ్‌ని కారులో ఎక్కించుకుని బయలుదేరింది.
 
వర్షంలో డ్రైవింగ్ చేస్తూ "విజయ్... కళ్లు తెరువు విజయ్!" అని ఏడుస్తోంది. ఎక్కడికి వెళ్లాలో తెలీక... వెంటనే అల్కాకి ఫోన్ చేసింది.
 
అలేఖ్య: "అల్కా! మా అక్క చెప్పింది... హాస్పిటల్స్‌కి వెళ్లొద్దు, అక్కడ కూడా శత్రువులు ఉంటారు! ఏదైనా సీక్రెట్ ప్లేస్‌కి తీసుకువెళ్లమనీ అంది. నేను విజయ్‌ని తీసుకుని ఎక్కడికి రావాలి?!"
 
వర్ష: (అల్కా చేతిలోంచి ఫోన్ లాక్కుని) "అలేఖ్యా! మీరందరూ 'లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్' సీక్రెట్ జోన్‌కి రండి! నేను అక్కడ అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తాను!"
 
వర్ష వెంటనే అల్కాతో: "అల్కా! సన్నీకి కూడా ఫోన్ చేసి లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్‌కే రమ్మని చెప్పు!" అని ఆదేశించింది.
 
అల్కా వెంటనే సన్నీకి ఫోన్ చేసింది. అప్పటికే సన్నీ ఒక హాస్పిటల్ ముందరకు వచ్చి అనుష్కను చేతుల్లోకి తీసుకోబోతున్నాడు. కారులో ఉన్న రితిక ఫోన్ ఎత్తింది.
 
అల్కా: "రితికా! హాస్పిటల్‌కి వెళ్లొద్దు... అక్కడ కూడా ప్రమాదం ఉంది! ఆ ఆఫీసర్‌ని తీసుకుని లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్‌కి రండి, పూనమ్ అమ్మ అక్కడకి వస్తోంది!"
 
రితిక: (గట్టిగా అరిచింది) "సన్నీ... ఆగు! ఇక్కడ వద్దు... మనం పూనమ్ అమ్మ దగ్గరకు వెళ్దాం, పద!"
 
సన్నీ: "రితికా! టైమ్ లేదురా... రక్తస్రావం పోతుంది అమ్మకి!"
 
రితిక: "ఏం కాదు సన్నీ... పదా, అమ్మ అక్కడికే వస్తుంది!" సన్నీ వెంటనే కారును లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ వైపు మళ్లించాడు!
 
ఇటు వర్ష వెంటనే లోకల్‌లో ఉన్న ఒక ప్రముఖ మల్టీ-స్పెషాలిటీ హాస్పిటల్‌కి ఫోన్ చేసి: "నాకు 10 నిమిషాల్లో ప్రైవేట్ స్పెషలిస్ట్ డాక్టర్లు, అడ్వాన్స్‌డ్ ఎమర్జెన్సీ ఆపరేషన్ ఈక్విప్‌మెంట్ లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్‌కి కావాలి!
 
ఎంత డబ్బు కావాలన్నా ఇస్తాను!" అని ఆర్డర్ వేసింది. హాస్పిటల్ యాజమాన్యం వెంటనే అంగీకరించింది.
 
సమయం: సాయంత్రం 06:15 గంటల నుండి 06:40 వరకు
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ హ్యాంగర్ & మెడికల్ రూమ్
 
సాయంత్రం 06:15: రోడ్డు మీద స్పృహతప్పి పడిపోయిన భావనను ఒక నల్లటి సీక్రెట్ కారు ఎక్కించుకుని వేగంగా వెళ్లిపోయింది.
 
సాయంత్రం 06:30: వైజాగ్‌లో వర్షం భయంకరంగా పడుతోంది. లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ ముందు 6 అంబులెన్సులు వచ్చి ఆగాయి. డాక్టర్లు మెడికల్ పరికరాలను లోపలికి తరలిస్తున్నారు.
 
అప్పుడే వర్ష, అల్కాల కారు వేగంగా వచ్చి ఆగింది. సిబ్బంది పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి గాయపడిన సోనుని స్ట్రెచ్చర్‌పై లోపలికి తీసుకువెళ్లారు.
 
వెంటనే సన్నీ కారు కూడా వచ్చి ఆగింది. రితిక దిగింది, సన్నీ కారు దిగుతూనే విరిగిన కాలు వల్ల కిందపడిపోయాడో! అల్కా పరుగెత్తి సన్నీని లేపింది. వర్ష డాక్టర్లను పిలిచి అనుష్కను స్ట్రెచ్చర్‌పై లోపలికి పంపించింది.
 
సరిగ్గా అనుష్కను లోపలికి తీసుకువెళ్తున్న క్షణంలో... ఆకాశాన్ని చీల్చుకుంటూ పిడుగు శబ్దంతో ఒక ప్రైవేట్ హెలికాప్టర్ బిల్డింగ్ హెలిప్యాడ్ పైన ల్యాండ్ అయింది!
 
ఆ శబ్దానికి అల్కా, వర్ష, రితికలు పైకి పరుగెత్తారు. హెలికాప్టర్ నుండి సీమ (పూనమ్ దేవి రూపంలో) కిందకు దిగింది. అక్కడికి అలేఖ్య, విజయ్‌లు కూడా కారులో వచ్చి చేరుకున్నారు. విజయ్‌ని, సన్నీని లోపలికి చికిత్స కోసం తీసుకెళ్లారు.
 
సమయం: సాయంత్రం 06:45 గంటలు
 
పూనమ్ దేవి రూపంలో ఉన్న సీమ... ఒంటిపై, ముఖంపై వర్షపు చుక్కలు, రక్తపు తడితో మెట్లు దిగి లోపలికి నడుచుకుంటూ వచ్చింది.
 
బయట వెయిట్ చేస్తున్న అల్కా, వర్ష, రితిక, అలేఖ్యలు ఆమెను చూశారు. అల్కా పరుగెత్తుకెళ్లి పూనమ్‌గా ఉన్న సీమను హత్తుకుని భోరున ఏడ్చింది!
 
అల్కా: "అమ్మా... అమ్మా! నువ్వు ఎందుకు రాలేదమ్మా? తమ్ముడు... సన్నీ... వాళ్లంతా రక్తం
కక్కుకుంటున్నారు అమ్మా! వాళ్లను చంపేసేవారు అమ్మా!"
 
వర్ష, అలేఖ్యలు కూడా వచ్చి పూనమ్‌ను పట్టుకుని ఏడ్చారు. సీమ గుండె తరుక్కుపోయింది! "నా అక్క తన కుటుంబాన్ని, పిల్లలను వదిలేసి నన్ను కాపాడటానికి వచ్చింది" అని లోపల ఏడుస్తూ, పిల్లల తలలు నిమిరింది.
 
అప్పుడే... రితిక పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి సీమ కాళ్ల పైన పడిపోయింది!
 
వర్ష, అల్కా shock అయ్యారు: "రీతూ! ఏమైందిరా?!"
 
రితిక: (సీమ కాళ్లు పట్టుకుని, గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తూ) "అమ్మా... ఆరోజు నీ దగ్గర ఏది కావాలన్నా అడగమన్నావు కదా అమ్మా! నాకు లోపల ఉన్న వాళ్లందరూ కావాలి అమ్మా!
 
నా వాళ్ళు... అందరూ బతకాలి అమ్మా! నన్ను అనాథను చేయకండి అమ్మా... ప్లీజ్!" సీమ రితికను పైకి లేపి, ఆమె ముఖాన్ని ముద్దుపెట్టుకుని హత్తుకుంది.
 
సీమ: (మనసులో) "వీళ్లంతా నా అక్క పిల్లలు... ఒకరికొకరు ప్రాణంగా ఉన్నారు!"
 
సీమ: (రితికతో ప్రేమగా) "నువ్వు ఇలా ఏడిస్తే నేను ఎలా కాపాడతానమ్మా? నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు, నేను చూసుకుంటాను!"
 
అప్పుడే లోపలి నుండి వచ్చిన సీనియర్ డాక్టర్ అన్నాడు:
 
డాక్టర్: "మామ్... ఆ ఫీమేల్ ఆఫీసర్ (అనుష్క) బ్రెయిన్ సెల్స్ దారుణంగా దెబ్బతిన్నాయి. మేము ఏమీ చేయలేము. ఆపరేషన్ చేస్తే ఇప్పుడే చనిపోతారు, వదిలేస్తే కొద్దిరోజులు బతుకుతారు."
 
అది విన్న అల్కా "లేదు! ఆవిడ మమ్మల్ని కాపాడింది, ఆవిడ బతకాలి!" అని అరిచింది. రితిక పూనమ్ చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని వేడుకుంది.
 
సీమకు అర్థమైంది... లోపల ఉన్న ఆ ఆఫీసర్ (అనుష్క) రితిక కి ఎంత ముఖ్యమో!
 
సీమ: "మీరందరూ ఇక్కడే ఉండండి... నేను చూసుకుంటాను!"
 
అందరూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తుండగా, సీమ లోపలికి వెళ్లి: "నాకు ఆవిడ ఫుల్ మెడికల్ రిపోర్ట్స్ ఇవ్వండి, ఆపరేషన్ థియేటర్ రెడీ చేయండి!" అని ఆర్డర్ వేసింది.
 
సమయం: సాయంత్రం 07:00 గంటలు
ప్రదేశం: సీక్రెట్ లోకేషన్ / ఆధీర డెన్
 
వర్షం వల్ల స్టేడియం నుండి బయటకు వచ్చిన రణధీర్... తన అన్న ఆధీరకు ఫోన్ చేశాడు.
 
రణధీర్: "అన్నా... ఏమైంది? మన ప్లాన్ అంతా దెబ్బతింది!"
 
ఆధీర: (రక్తపు మడుగులో గాయాలతో ఉండి, రగులుతూ) "రణధీర్... త్వరగా మన 'తంత్ర శాల (సామ్రాజ్య పూజారి/వ్యూహకర్త)కి ఫోన్ చేయి! మహాయుద్ధం రాబోతోంది!"
 
రణధీర్: "అన్నా! ఏం మాట్లాడుతున్నావ్?!"
 
ఆధీర: "వాళ్లు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నారురా! 25 ఏళ్ల క్రితం మనం ఏ యుద్ధాన్ని చూసి భయపడ్డామో... ఆ 'బ్లాక్ స్క్వాడ్' ఇంకా బ్రతికే ఉంది! ఆమె ఉంటే మనం ఏమీ చేయలేము!"
 
రణధీర్ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. వెంటనే అవతలి సీక్రెట్ నంబర్‌కి ఫోన్ చేశారు.
 
అజ్ఞాత వ్యక్తి: "చెప్పండి... ఏమైంది?"
 
రణధీర్: "అయ్యా... మమ్మల్ని క్షమించండి! 'బ్లాక్ స్క్వాడ్' బ్రతికే ఉంది! అన్నయ్య కూడా దారుణంగా గాయపడ్డాడు!"
 
అజ్ఞాత వ్యక్తి: (కోపంతో గర్జిస్తూ) "వాట్?! ఒకేసారి రెండు చోట్ల మన ప్లాన్ ఎలా విఫలమైంది? నేను మిమ్మల్ని నమ్మి తప్పు చేశాను! ఇక మీరు వైజాగ్ వదిలి తిరిగొచ్చేయండి... మిగిలినది నేను చూసుకుంటాను!" అని ఫోన్ కట్ చేశాడు!
 
((డెహ్రాడూన్ , వైజాగ్ రెండు చోట్ల ప్లాన్ చేసింది అతనే ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి)))
 
ఇటు RAW ఆఫీస్ అధికారులు ఆ వర్షంలో కాలేజీలో జరిగిన రక్తపాతం ఆధారాలు బయటకు రాకుండా సీక్రెట్‌గా క్లూస్ అన్నింటినీ తుడిచిపెట్టేశారు.
 
ఇటు సురేష్ చోప్రా పంపిన 10 మంది రౌడీలు ఫోన్ ఎత్తకపోవడంతో... సురేష్ చోప్రా, సోనియాలు భయంతో, కోపంతో రగిలిపోతున్నారు!
 
ఆపరేషన్ థియేటర్ నాటకం & సీమ శస్త్రచికిత్సా విన్యాసం
సమయం: సాయంత్రం 07:15 గంటల నుండి 09:00 వరకు
 
సీమ ఆపరేషన్ థియేటర్‌లోకి అడుగుపెట్టింది. అక్కడ అనుష్క క్రిటికల్ పొజిషన్‌లో ఉంది.
 
డాక్టర్లు: "మేడమ్! మీరేం చేస్తున్నారు? ఆవిడకి ఏమైనా అయితే మా ఉద్యోగాలు పోతాయి! ఇది డాక్టర్లు చేయాల్సిన పని!"
 
సీమ: (లేత చిరునవ్వుతో) "మీరు కాసేపు బయట వెయిట్ చేయండి!"
 
ఈలోపు సన్నీ, విజయ్‌లు మైకంలో ఉన్నారు. కానీ సోనుకి స్పృహ వచ్చింది. గాజు తలుపుల అవతలి నుండి అల్కా, వర్ష, రితికలను చూసి సోనుకి ప్రాణం లేచొచ్చినట్లయింది.
 
పక్కనే పూనమ్ డ్రెస్‌లో ఉన్న సీమను చూసి సోను గట్టిగా: "అమ్మా... అమ్మా!" అని అరిచాడు.
 
సీమ ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యంగా చూసి... నన్నే పిలుస్తున్నాడు అనుకుంటా అని వేగంగా సోను దగ్గరకు వెళ్లి, వాడి తల నిమిరింది:
 
సీమ: "బాబు... ప్రశాంతంగా పడుకో! నేను ఆ ఆఫీసర్‌కి ట్రీట్‌మెంట్ చేయాలి. తర్వాత మాట్లాడుకుందాం, డిస్టర్బ్ చేయకు సరేనా?" అని చెప్పి అనుష్క దగ్గరకు వెళ్లింది.
 
బయటకు వచ్చిన డాక్టర్ వర్షతో అన్నాడు:
 
డాక్టర్: "మేడమ్... ఆవిడ బతకడం అసాధ్యం. సర్జరీ చేయాలంటే ఇండియాలోనే ఒకరిద్దరు టాప్ న్యూరో సర్జన్లు ఉన్నారు, వాళ్లు వస్తే తప్ప బతకదు!"
 
ఆ మాట పూర్తికాకముందే... రితిక  ఆ డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్ళింది, కానీ అల్కా కోపంతో రగిలిపోతూ ఆ డాక్టర్ చెంప పగలగొట్టింది!
 
అల్కా: "నోరు మూయ్! అసలు నువ్వు డాక్టర్‌వేనా?!"
 
రితిక వెంటనే అల్కాని కౌగిలించుకుని ఓదార్చింది. అల్కా: "ఏం కాదు రీతూ... అమ్మ వచ్చింది కదా, అమ్మ చూసుకుంటుంది!"
 
అంతలో ఆపరేషన్ థియేటర్ లోపల జరుగుతున్న దానిని చూసిన ఒక స్పెషలిస్ట్ డాక్టర్ గాజు తలుపుల్లోంచి సీమ చేస్తున్న అద్భుతమైన, సంక్లిష్టమైన శస్త్రచికిత్సను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు!
 
డాక్టర్: "మై గాడ్... షీ నోస్ వాట్ షీ ఈజ్ డూయింగ్! ఐ థింక్ షీ ఈజ్ ఏ వరల్డ్-క్లాస్ సర్జన్!"
 
ఆ మాట వినగానే బయట ఉన్న పిల్లలందరూ, డాక్టర్స్  షాక్ అయ్యారు... అల్కా, రితికలు ఆనందంతో నవ్వేశారు!
 
అలేఖ్య మాత్రం భావన అక్కకి ఏం అయిందో అని కంగారుగా ఆమె ఫోన్ కి ఫోన్ చేస్తుంది కానీ కాలవట్లేదు.
 
సరిగ్గా రాత్రి 09:00 గంటలకు సీమ ఆపరేషన్ థియేటర్ బయటకు వచ్చింది.
 
సీమ: "డాక్టర్స్! ఈ మెడిసిన్స్ 24 అవర్స్ కంటిన్యూ చేయండి. ఆవిడ ప్రాణాలకి ఇప్పుడు ఎలాంటి ప్రమాదం లేదు... రేపటికి స్పృహ వస్తుంది!"
 
ఆ మాట వినగానే రితిక ఆనందంతో పరుగెత్తుకెళ్లి సీమను ఎంత గట్టిగా హత్తుకుందంటే... సీమ రెండడుగులు వెనక్కి పడింది!
 
రితిక: (కన్నీళ్లతో) "థ్యాంక్స్ అమ్మా... థ్యాంక్స్ అమ్మా!"
 
సీమ: (రితిక తల నిమిరి, ప్రేమగా) "నేను వచ్చేసాను కదా తల్లి... ఇక ఏమీ కాదు, సరేనా?"
 
అల్కా కూడా కన్నీళ్లతో చూడగానే సీమ చేయి చాచింది... అల్కా, వర్షలు కూడా వచ్చి సీమను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నారు!
 
రహస్య ఆవిష్కరణ - సృష్టిలోని 5 పంచభూతాల తత్వం:
 
సృష్టి నిర్మాణం 5 పంచభూతాల పైన ఆధారపడి ఉంది. ఈ సిరీస్ 5 మహా శక్తులు ఆ పంచభూతాలకు ప్రతిరూపాలు:
 
1.     భూమి (క్షమాగుణం & భారం) - పూనమ్ దేవి: ఎంతటి కష్టాన్నైనా, భారాన్నైనా తనపై మోస్తూ... ఓర్పుతో ఉంటూనే శత్రు సంహారంలో అత్యంత భయంకరమైన డిఫెండర్‌గా నిలుస్తుంది.
 
2.     నిప్పు (రౌద్రం & క్రోధం) - అనుష్క: శత్రువుల కంటే పది అడుగులు ముందుంటూ... రణరంగంలో నిప్పులా రగిలిపోతూ శత్రు సామ్రాజ్యాలను తగలబెడుతుంది.
 
 
3.     గాళి / ఆక్సిజన్ (జీవనాధారం) - సీమ: గాలి కంటికి కనిపించదు... కానీ అది లేకపోతే సమస్త సృష్టి అంతమైపోతుంది!
 
చనిపోతున్న ప్రాణాలకు ఊపిరిపోసి, మృత్యువు అంచుల నుండి ప్రాణాలను తిరిగి తీసుకువచ్చే జీవనాధార శక్తే 'సీమ'! వైద్య విద్యలో ప్రపంచానికే తలమానికమైన ఆ శక్తి... ఈరోజు తన అక్క పిల్లల కోసం, అనుష్క కోసం ఊపిరిగా మారింది!
 
4.     నీరు: (దీని వివరాలు రాబోయే చాప్టర్లలో వెల్లడవుతాయి).

5.     ఆకాశం / విశ్వం (పరిపూర్ణ శక్తి) - భావన (FAB SHADOW):

సమస్త విశ్వాన్ని తనలో లయం చేసుకునే అత్యున్నత శక్తి! వైజాగ్ నగరంలో ప్రళయ రాత్రి గడిచింది... 'సీమ' ఆగమనం, అనుష్క పునర్జన్మ, పిల్లల రక్షణతో కథ మహా సమరానికి నాంది పలికింది!
------------------------------------------------------------------------------------------
భావనని తీసుకు వెళ్ళింది ఎవరు?
 
ఆధీర, అజిత్ ఇద్దరికంటే పైన ఉన్న ఆ లీడర్ “ అజ్ఞాతవ్యక్తి ఎవరు?
 
సురేష్ చోప్రా ఏం చేయబోతున్నాడు?
 
అనుష్క రేపు లేచాక ఏం అవుతుంది?
 
పూనమ్ కి మెళుకువ వచ్చి జరిగింది తెలిస్తే? అన్స్ , అభి లకి ఇప్పుడు పూనమ్ శక్తి తోడైతే? (పార్ట్ -2 లో )

ఇప్పటి నుండి మూడు కధలు మళ్ళీ ,, విడి విడిగా కొనసాగుతాయి. అందరికీ నచ్చుతుంది అని అనుకుంటున్నా.......

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ సీక్రెట్ బిల్డింగ్ - ఆపరేషన్ థియేటర్ బయట

సమయం: రాత్రి 09:30 గంటలు
 
ఆపరేషన్ థియేటర్ నుండి బయటకు వచ్చిన సీమ (పూనమ్ దేవి) చుట్టూ పిల్లలందరూ ప్రేమగా, భద్రతగా చేరుకున్నారు.
 
అనుష్క ప్రాణాపాయం నుండి బయటపడిందనే వార్త అందరి గుండెల్లో నిండిన కొండంత భారాన్ని ఒక్కసారిగా దించేసింది.



అక్కడ ఉన్న మెడికల్ టీమ్ అంతా తమ వస్తువులు సర్దుకుని వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యారు.
 
కానీ ఆ స్పెషలిస్ట్ డాక్టర్ మాత్రం అక్కడే ఆగిపోయి, అప్పటినుండి తన మనసును తొలిచేస్తున్న ఆశ్చర్యంతో సీమ వైపు చూశాడు.
 
డాక్టర్: "మాడమ్... నన్ను క్షమించండి, మిమ్మల్ని ఒక ప్రశ్న అడగొచ్చా?"
 
పిల్లలు, సీమ అందరూ అతడి వైపు చూశారు.
 
డాక్టర్: "మీరు నిజంగా ఎవరు మాడమ్? అంత సీరియస్ న్యూరో-సర్జరీ ప్రాసెస్ లో ఒక్క చిన్న పొరపాటు జరిగినా ప్రాణాలు పోతాయని మా అందరికీ తెలుసు.
 
కానీ మీరు ఎలాంటి భయం లేకుండా, ఏ ప్రాక్టీస్ లేకుండా ఒంటరిగా ఆ ఆపరేషన్ సక్సెస్ చేశారు! 

కనీసం 20 ఏళ్ల ఎక్స్‌పీరియన్స్ ఉన్న టాప్ సర్జన్ తప్ప ఇది ఎవరూ చేయలేరు... మీ గురించి నేను తెలుసుకోవచ్చా?"
 
సీమ ముఖంలో ఒక చిన్న, ప్రశాంతమైన నవ్వు వెలిసింది. ఆ నవ్వు వెనుక తన అక్క పూనమ్ దేవి త్యాగం, తన వృత్తిపై ఉన్న పట్టు దాగి ఉన్నాయి.



సీమ (పూనమ్ రూపంలో): "అది అంత పెద్ద విషయం కాదు డాక్టర్. నా పిల్లల సంతోషం కోసం నేను ఏదైనా చేస్తాను! నేను ఎవరో మీకు తర్వాత తెలుస్తుంది... ఇప్పుడు మీరు వెళ్లండి."
 
ఆ సమాధానం వినగానే డాక్టర్ ఆశ్చర్యంతో తలాడించి వెళ్లిపోయాడు. 

ఒకవేళ సీమ ఆ క్షణంలో తన అసలు పేరు (భారతదేశంలోనే టాప్ సర్జన్ డోక్టర్ సీమ) అని చెప్పి ఉంటే... అక్కడ కథ మరో రకంగా మారేది! 

కానీ ఆమె తన అక్క 'పూనమ్' పాత్రలోనే ఉండిపోయింది.
 
రితిక కళ్లల్లోంచి మళ్లీ కన్నీళ్లు కారడం చూసి సీమ ప్రేమగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చింది.
 
సీమ: "చూడు రీతూ... అంతా మంచిగా జరిగినా ఇంకా ఏడుస్తూనే ఉన్నావా తల్లి?"
 
రితిక ఏమీ మాట్లాడకుండా సీమను మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకుని ఆమె గుండెల్లో ముఖం దాచుకుంది.
 
అప్పుడే గాయాలతో బెడ్‌పై ఉన్న సన్నీ మొబైల్ వైబ్రేట్ అయింది. రితిక వెెళ్లి చూసేసరికి స్క్రీన్ పైన 'మీనాక్షి అక్క' అని పడింది. రితిక ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది.
 
రితిక: "హలో మీనాక్షి అక్కా... మేమందరం క్షేమంగానే ఉన్నాం. అల్కా మేడమ్ వాళ్ల ఇంట్లో ఉన్నాం. మీరేం కంగారుపడకండి, రేపు ఉదయమే ఇంటికి వచ్చేస్తాం!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది.
 
సీమ పిల్లలందరి వైపు చూసింది. సాయంత్రం నుండి జరిగిన నరకంలో వాళ్లు బొట్టుడు నీళ్లు కూడా తాగలేదని ఆమెకు అర్థమైంది.
 
సీమ: "సరే పిల్లలూ... మీరందరూ వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి రండి, నేను మీకు ఏమైనా తినడానికి పెడతాను."
 
కానీ ఎవరూ అక్కడ నుండి కదిలే మూడ్‌లో లేరు. పూనమ్‌ను, గాయపడిన వారిని వదిలి వెళ్లడానికి ఎవరికీ మనసు రావడం లేదు. 

అది గమనించిన సీమ ఈసారి ప్రేమగా కాకుండా... కొంచెం గంభీరంగా, అధికారంగా గొంతు పెంచింది!
 
సీమ: "ఏంటి... నేను చెప్తుంటే మీకు అర్థం కావడం లేదా?! నేను చూసుకుంటాను అని చెప్పాను కదా! 

అందరూ వెళ్లి రెడీ అయి రండి, నాకు ఆకలిగా ఉంది... టైమ్‌కి తినాలి!"


 
అమ్మ ఎప్పుడూ లాలనగా మాట్లాడేది, కానీ ఈరోజు అంత అధికారంగా ఆర్డర్ వేసేసరికి వర్ష, అల్కాలకు కొంచెం కొత్తగా, వింతగా అనిపించింది!
 
కానీ ఏమీ మాట్లాడకుండా అమ్మ మాట జవదాటలేక అందరూ లేచి గదుల్లోకి వెళ్లారు.

సీమ వెంటనే కిచెన్ వెతుక్కుంటూ వెళ్లి పిల్లల కోసం వేడి వేడిగా వంట చేయడం ప్రారంభించింది.
 
కానీ సీమ చేసిన ఒక చిన్న పొరపాటు... తన అక్క పూనమ్ దేవి తనకు ఇచ్చిన వాయిస్ రికార్డింగ్ డివైస్‌ను డెహ్రాడూన్ ఇంట్లోనే మరిచిపోయి రావడం!
 
పూనమ్ దేవి నెట్‌వర్క్ ఏంటి, పిల్లల నిజమైన నేపథ్యం ఏంటి అనేది ఏమీ తెలియకుండానే... సీమ కేవలం ఒక తల్లిలా ఆ పిల్లలకు ప్రేమతో వంట చేయడంలో మునిగిపోయింది.
 
ప్రదేశం: హాల్ & రెస్ట్ రూమ్
సమయం: రాత్రి 10:30 గంటలు
 
రాత్రి 10:30 అయింది. లోపల మెడికల్ కేర్‌లో ఉన్న ముగ్గురు అబ్బాయిలకి (సోను, విజయ్, సన్నీ) మెల్లగా మత్తు వదిలి స్పృహ వచ్చింది.
 
సన్నీ కంగారుగా చుట్టూ చూస్తూ, పక్కనే ఉన్న అనుష్క అమ్మని చూసి కంటి నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు. బయట సీమ అందరికీ కొసరి కొసరి వడ్డిస్తుంటే... 

పిల్లలందరూ హాల్లో కూర్చుని తింటున్నారు.
 
అదే సమయంలో... విజయ్ కళ్లు తెరిచి చుట్టూ చూశాడు. అక్కడ 'భావన' కనిపంచలేదు! విజయ్ గుండెల్లో భయం మొదలైంది. వెంటనే తన పాకెట్స్ వెతుక్కుని ఫోన్ బయటకు తీశాడు.
 


స్క్రీన్ ఆన్ చేయగానే... భావన పంపిన ఒక మెసేజ్, ఒక సీక్రెట్ లొకేషన్ అడ్రస్ కనిపించాయి!అది చూడగానే విజయ్ ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు!
 
కడుపులో భయంకరమైన గాయం ఉందనే విషయం మరిచిపోయి... పక్కపై నుండి లేవడానికి ప్రయత్నించాడు!
 
నర్స్: (కంగారుగా) "సార్! సార్... పిచ్చి పనుల చేయకండి, మీకు గాయం తగిలింది! రెస్ట్ తీసుకోండి!" అని అరిచింది.

ఆ అరుపు వినగానే బయట భోజనం చేస్తున్న పిల్లలందరూ తింటుంది వదిలేసి పరుగెత్తుకుంటూ లోపలికి వచ్చారు!
 
డ్రిప్స్, ఐవి వైర్లు పీకేస్తూ వెళ్లడానికి ప్రయత్నిస్తున్న విజయ్‌ని చూసి అలేఖ్య తట్టుకోలేకపోయింది. పరుగెత్తుకెళ్లి విజయ్ భుజాలు పట్టుకుంది!
 
అలేఖ్య: (కన్నీళ్లతో) "విజయ్... ప్లీజ్ విజయ్! రెస్ట్ తీసుకో... ఏమైంది నీకు? ఎక్కడికి వెళ్తున్నావ్?!"
 


అల్కా, వర్ష, రితికలు ఆందోళనగా చూస్తున్నారు. సీమ కూడా కంగారుగా లోపలికి వచ్చింది.
 
పూనమ్ : "అయ్యో! ఏంటిది పిల్లలూ... కనీసం భోజనం కూడా చేయకుండా ఇక్కడికి వచ్చారు?" అని విజయ్ వైపు చూస్తూ... 

"నువ్వు ఎందుకు అంత కంగారు పడుతున్నావ్ బాబు? నీకు ఇంకా నయం కాలేదు!" అంది.
 
విజయ్: (పూనమ్ కళ్లల్లోకి చూస్తూ, బొంగురుపోయిన గొంతుతో) "అమ్మా... నేను వెళ్లాలి! నేను ఇప్పుడు వెళ్లకపోతే... నా జీవితంలో నా ప్రాణాన్ని శాశ్వతంగా కోల్పోతాను అమ్మా!"
 
ఆ మాట వినగానే... అలేఖ్యకు అంతా అర్థమైపోయింది! విజయ్ వెళ్తున్నది తన తల్లి భావన దగ్గరకే అని గ్రహించింది. 

అలేఖ్య మెల్లగా విజయ్ చేయి వదిలేసింది. కన్నీళ్లతో రెండడుగులు వెనక్కి వేసి తలదించుకుంది.
 
పూనమ్ : "వద్దు బాబు... బయట చాలా ప్రమాదం ఉంది, నువ్వు రెస్ట్ తీసుకో."
 
అలేఖ్య: (ఏడుస్తూ, మధ్యలో కల్పించుకుని) "లేదమ్మా... అతన్ని వెళ్లనివ్వండి! అతను వెళ్లడం ఇప్పుడు చాలా అవసరం..."
 
విజయ్ అలేఖ్య వైపు ఒక క్షణం కృతజ్ఞతగా చూసి, దేహాన్ని ఈడ్చుకుంటూ బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
 
అది చూసి అలేఖ్య భరించలేని బాధతో ఏడ్చేసింది. 

అల్కా దగ్గరకు వచ్చి: "ఎందుకు వెళ్లనిచ్చావ్ అలేఖ్యా? ఇప్పుడు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్?" అని అడిగింది.
 


అలేఖ్య: (బాధతో) "బహుశా... నేను అతన్ని కలిసే ఆఖరి క్షణం ఇదే కావచ్చు అల్కా!" అని ఏడ్చేసింది. ఆ మాటకి అందరూ షాక్ అయ్యారు.
 
పక్కనే ఉన్న సోను... పూనమ్ వైపు ప్రేమగా చూస్తూ, ఆకలిగా ఉన్న చిన్న పిల్లాడిలా "అమ్మా... అమ్మా" అని పిలిచాడు. సీమ దగ్గరకు వెళ్లి వాడి తల నిమిరింది.
 
సీమ: "ఎలా ఉంది బాబు నీకు?"
 
సోను: (సీమ చేయి పట్టుకుని) "నాకు బానే ఉందమ్మా... నా పక్కన కాసేపు కూర్చోవా?"
 
సోను స్పర్శలో సీమకు ఒక విచిత్రమైన, పవిత్రమైన అనుభూతి కలిగింది. 

"నా అక్క ఎంత అదృష్టవంతురాలు... ఎంత మంచి పిల్లలను పెంచింది" అనుకుంటూ, "నేను ఇక్కడే ఉంటాను, నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో" అంది.
 
ఇటు రితిక... సన్నీ దగ్గరకు వెళ్లి, అనుష్కకి ఏం కాలేదన్నట్లు తల ఊపింది. సన్నీ, సోనులు మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
 
ప్రదేశం: హాల్ (మధ్యరాత్రి అనుబంధాలు & వాగ్దానం)
సమయం: రాత్రి 01:30 గంటల నుండి 02:00 వరకు
 
అందరూ మళ్లీ హాల్లో కూర్చుని భోజనం ముగించారు. కానీ అలేఖ్య మాత్రం తన లోకమంతా శూన్యమైపోయినట్లు ఒక మూల కూర్చుని ఏడుస్తూనే ఉంది. 

పూనమ్ ఎంత తినిపించాలని చూసినా ఆమె తినలేకపోయింది.
 
అందరూ అలసిపోవడంతో... హాల్లో పెద్ద మ్యాట్రెస్‌లు వేసి అందరూ ఒకే చోట పడుకున్నారు.
 
సరిగ్గా రాత్రి 02:00 గంటల సమయం!
 
ఎవరో ఏడుస్తున్న చిన్న శబ్దం విని పూనమ్ కళ్లు తెరిచింది. తన పక్కన ఒకవైపు అల్కా తన్ను వదలకుండా పట్టుకుని పడుకుని ఉంది. 

మరోవైపు పడుకోని ఉన్న  రితిక అక్కడ లేదు!
 


పక్కనే అలేఖ్య కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ ఏడుస్తోంది. వర్ష అల్కాని పట్టుకుని నిద్రపోతోంది. 

పూనమ్ మెల్లగా అల్కాని పక్కకు జరిపి, ఆమె నుదుటిపై ముద్దుపెట్టి లేచింది.
 
అలేఖ్య దగ్గరకు వెళ్లి ఆమెను పట్టుకుంది. అలేఖ్య ఒక్కసారిగా సీమను హత్తుకుని గుండెలపై ఏడ్చేసింది.
 
పూనమ్ : (మెల్లగా, నిశ్శబ్దంగా) "నీకు ఆ అబ్బాయి (విజయ్) అంటే ఇష్టమా తల్లి?"
 
అలేఖ్య: (ఏడుస్తూ తల ఊపింది) "అవునమ్మా..."
 
పూనమ్ : (అలేఖ్య కన్నీళ్లు తుడిచి, ప్రేమగా) "సరే... నేను నీకు మాట ఇస్తున్నాను! అతడితో నీ పెళ్లి చేసే బాధ్యత నాది, సరేనా?"
 
అలేఖ్య ఒక్కసారిగా సీమ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
 
పూనమ్ : "ఏంటి... నన్ను నమ్మట్లేదా? నేను అందరితో మాట్లాడి మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి చేస్తాను. కానీ నువ్వు ఇప్పుడు పడుకోవాలి. వాళ్లు కోలుకోగానే మనం అక్కడికి వెళ్దాం.
 
నువ్వు ఇలా ఏడుస్తూ ఉంటే నీ ఫేస్ పాడైపోతుంది, అప్పుడు అతడికి నువ్వు నచ్చకపోతే ఎలా?"
 
అలేఖ్య ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు వికసించింది. "హ్మ్మ్..." అంటూ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంది. 

సీమ ఆమె బుగ్గపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకుని, "నువ్వు పడుకో... నేను లోపల వాళ్లను చెక్ చేసి వస్తాను" అని లేచింది.
 
ప్రదేశం: ఐసియు గది
సమయం: రాత్రి 02:15 గంటలు
 
పూనమ్  ఐసియు గది వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా... తలుపుల సందులోంచి లోపల ఉన్న దృశ్యాన్ని చూసి ఒక్క క్షణం అక్కడే ఆగిపోయింది!
 
అక్కడ... రితిక, సన్నీ మరియు అనుష్కల బెడ్‌ల మధ్యలో నేలపై కూర్చుని ఉంది!
 


ఆమె ఒక చేత్తో బెడ్‌పై ఉన్న అనుష్క చేయిని, మరొక చేత్తో సన్నీ చేయిని పట్టుకుని అనుష్క ముఖం వైపు తదేకంగా చూస్తోంది. సోనుతో సహా అందరికీ దుప్పట్లు కప్పి ఉన్నాయి.
 
రితిక కళ్లల్లో ఎలాంటి వికారం లేదు, ఏడుపు లేదు... కేవలం ఎనలేని నిశ్శబ్దం, అమితమైన ప్రేమ మాత్రమే ఉన్నాయి!
 
లోపల ఏ ప్రళయం జరుగుతుందో ఎవరికీ తెలియనివ్వకుండా, బయటకు అంత ప్రశాంతంగా ఉందో ఆ పిల్ల!
 
సీమ మనసులో అనుకుంది: (మనసులో) "ఈ అమ్మాయి నిజంగా నా అక్క కంటే గుండె నిబ్బరం ఉన్నదిలా ఉంది! 

ఎంత ప్రశాంతంగా ఉందో... లోపల ఇంత బాధను దాచుకుని అందరిపట్ల ఎంత ప్రేమగా ఉంది!
 
ఈమె నిజంగా అందరికంటే చాలా ప్రత్యేకమైనది. బహుశా... ఈమె నా అక్క కూతురే అయి ఉంటుంది! 

కానీ అందరూ నన్నే అమ్మ అని ఎందుకు పిలుస్తున్నారు? అసలు ఈ కుటుంబం ఏంటి, వీరి అనుబంధాలు ఏంటి?"
 
పూనమ్ నెమ్మదిగా లోపలికి అడుగులు వేసింది. అనుష్క పక్కన నిలబడి, ఆమె చెంపపై చేయి వేసి హెల్త్ రిపోర్ట్స్ చూసింది. 

అనుష్క హార్ట్ బీట్ నార్మల్‌గా కొట్టుకుంటోంది, కోలుకుంటోంది!
 
అప్పుడే రితిక... సీమ చేయిపై తన చిన్న చేయి వేసి "అమ్మా..." అని పిలిచింది. సీమ చల్లగా, అమితమైన ప్రేమతో రితిక వైపు చూసింది.
 


రితిక: "వీళ్లందరూ ఎప్పుడు లేస్తారు అమ్మా?"
 
సీమ: (నవ్వుతూ) "నువ్వు ఇప్పుడు వెళ్లి పడుకో తల్లి... నువ్వు నిద్రలేచే సరికి వాళ్లు కూడా నవ్వుతూ లేస్తారు, సరేనా? రా..."
 
సీమ రితిక చేయి పట్టుకుని బయటకు తీసుకువచ్చింది. ఇద్దరూ మ్యాట్రెస్ పైన పడుకుని, ఒకరినొకరు గట్టిగా కౌగిలించుకుని ప్రశాంతమైన నిద్రలోకి జారుకున్నారు!
 
పంచభూతాల విశేషం - గాలి - సీమ:
ఈ కథలోని 5 పంచభూతాల శక్తులలో మూడోది... - సీమ!
 
గాలి కంటికి కనిపించదు... కానీ అది ఒక్క క్షణం లేకపోయినా సమస్త సృష్టి అచేతనమైపోతుంది!
 
డెహ్రాడూన్ లో పూనమ్ దేవికి ఊపిరి పోసి, ఇక్కడ చావుబతుకుల మధ్య ఉన్న అనుష్క బ్రెయిన్ సెల్స్‌ని పునర్జీవింపజేసి, గాయపడిన సన్నీ, సోను, విజయ్‌లకు ప్రాణదానం చేసిన 'జీవనాధార వాయువు' సీమ!
 
ఆమె లేకపోతే ఈ రాత్రి ఈ కుటుంబమంతా అంతమైపోయేది! ఆ గాళిలాంటి సీమ రక్షణలోనే ఆ రాత్రి అందరూ క్షేమంగా నిద్రపోయారు!
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ టెర్రస్ & కంట్రోల్ రూమ్
సమయం: ఉదయం 05:00 గంటల నుండి 05:30 వరకు
 
ఉదయాన్నే 5:00 గంటలకు సీమ (పూనమ్ రూపంలో ఉన్న) కి మేల్కువ వచ్చింది. చుట్టూ చూస్తే అలసిపోయిన పిల్లలందరూ హాల్లో ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నారు.
 
సీమ ప్రశాంతంగా లేచి, తన అక్క పూనమ్ దేవి ఆరోగ్య పరిస్థితి ఎలా ఉందో తెలుసుకోవడానికి, ఎవరికీ తెలియకుండా మెల్లగా మెట్లు ఎక్కి బిల్డింగ్ టెర్రస్ పైకి వెళ్లింది.
 
వెంటనే డెహ్రాడూన్ లో ఉన్న తన మామయ్యకి  ఎన్‌క్రిప్టెడ్ శాటిలైట్ కాల్ చేసింది.
 
మామయ్య: "చెప్పు సీమా... ఎలా ఉన్నారు అక్కడ పిల్లలందరూ?"
 
సీమ: (కంగారుగా) "మావయ్యా... అక్క ఎలా ఉంది? ఆమెకి స్పృహ వచ్చిందా?"
 
మామయ్య: (నిట్టూరుస్తూ) "లేదు సీమా... ఆమె ఇంకా కోలుకోలేదు. స్పృహ రాలేదు. పరిస్థితి ఇంకా ఆందోళనకరంగానే ఉంది."
 
ఆ మాట వినగానే సీమ గుండె భారమైంది. నిజానికి డాక్టర్‌గా సీమకు తన అక్క పూనమ్ పరిస్థితి ఏంటో ముందే తెలుసు, కానీ ఈ సమయంలో నిజం చెప్పి పిల్లలను మరింత బాధపెట్టడం ఆమెకు ఎంతమాత్రం ఇష్టం లేదు.
 
మామయ్య: "చూడు సీమా... దేవుడు ఏ కారణం లేకుండా నిన్ను అక్కడికి పంపలేదు. అలాగే మీ అక్క పరిస్థితి చూస్తుంటే ఆమె త్వరలో తిరిగి వచ్చేలా లేదు. కాబట్టి ఏం జరిగినా అది విధికి వదిలేస్తూ...
 
మీ అక్క కోలుకునే వరకు నువ్వు ఆ పిల్లలను, ఆ కుటుంబాన్ని కంటికి రెప్పలా చూసుకో! 

వాళ్లకు తల్లి లేని లోటు తెలియనివ్వకు. ఒకవేళ వాళ్లకి ఏమైనా అయితే... లేచాక మీ అక్క ఆ బాధను తట్టుకోలేదు!"
 
సీమ: (కన్నీళ్లను అదుపు చేసుకుంటూ) "సరే మావయ్యా... నేను బాధ్యతగా చూసుకుంటాను."
 
మాట్లాడటం ముగించి సీమ ఫోన్ కట్ చేసి, కిందకి దిగుతుండగా... బిల్డింగ్ పర్సనల్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ కంగారుగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
 
సెక్యూరిటీ: "మేడమ్! రాత్రి నుండి మీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలి. RAW చీఫ్ మీ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ లైన్‌కి 3 సార్లు కాల్ చేశారు!
 
అలాగే మీరు తక్షణమే ఆయనకు కాల్ చేయాలని ఒక ప్రత్యేక సెక్యూర్ కోడ్ జనరేట్ చేసి మీ ఫోన్‌కి పంపారు. మీరు వెంటనే మాట్లాడాలి మేడమ్!"
 
సీమకు ఒక్కసారిగా మైండ్ బ్లాంక్ అయింది! RAW ఏంటి? రహస్య కోడ్స్ ఏంటి? అసలు వీళ్లంతా ఎవరు?! సీమ మనసులో భయం, తీవ్రమైన ఆందోళన మొదలయ్యాయి.
 
ప్రదేశం: ఐసియు గది - అనుష్క మేల్కొనడం & ప్రయాణం
సమయం: ఉదయం 05:30 గంటలు
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... ఐసియు గదిలో ఉన్న అనుష్క కి సడన్‌గా మేల్కువ వచ్చింది! 



ఊపిరి గట్టిగా పీల్చుకుంటూ ఉలిక్కిపడి లేచి... "రీతూ!" అని గట్టిగా అరిచింది!
 
ఆ అరుపు వినగానే పక్కనే ఉన్న సోను, సన్నీలు ఉలిక్కిపడి లేచారు!

[Sunnysunnysunny]

ఐసియు గదిలో ఉన్న అనుష్క కి సడన్‌గా మేల్కువ వచ్చింది! ఊపిరి గట్టిగా పీల్చుకుంటూ ఉలిక్కిపడి లేచి... " రీతూ!" అని గట్టిగా అరిచింది!
 
ఆ అరుపు వినగానే పక్కనే ఉన్న సోను , సన్నీలు ఉలిక్కిపడి లేచారు!
 
సోను కంగారుగా పరుగెత్తుకెళ్లి అనుష్క చేయి పట్టుకున్నాడు.
 
సోను: " మేడం మేడమ్! ఏం కాలేదు... అందరం బానే ఉన్నాం! రీతూ అక్క కూడా ఇక్కడే ఉంది , మీరే కంగారు పడకండి!"
 
సన్నీ కుంటుకుంటూ వచ్చి అనుష్క వైపు చూశాడు. అనుష్క అడగబోతుంటే సన్నీ "ఇష్ష్..." అని పెదవులపై వేలు వేసి సైగ చేశాడు. అర్ధం చేసుకున్న అనుష్క మెల్లగా అంది:
 
అనుష్క: " రీతూని పిలువు నాన్నా..."
 
సోను సంతోషంగా "సరే మేడమ్!" అని హాల్లోకి పరుగెత్తి పడుకున్న రీతూ , అల్కా , వర్ష , అలేఖ్యలను లేపాడు.
 
సోను: " అక్కా! లేవండి లేవండి!"
 
అల్కా: ( కళ్ళు నలుపుకుంటూ) "ఏమైందిరా బండోడా ? బానే ఉన్నావా ?"
 
సోను: " అబ్బా! మీరంతా నాకంటే ముందే ఎలా పుట్టారో తెలీదు... ఇంత కూడా తెలివి లేదు! నేను బాగున్నాను కాబట్టే మిమ్మల్ని లేపుతున్నాను. ఆ మేడమ్‌కి స్పృహ వచ్చింది!"
 
ఆ మాట పూర్తి కాకముందే... రీతూ సోనుని పక్కకు తోసేసి ఐసియు లోపలికి పరుగెత్తింది! వెనుక అందరూ నిద్రలోనే ఉలిక్కిపడి ఆమె వెనుకాల పరుగెత్తారు. ఆఖరున ఉన్న అలేఖ్య సోనుని పట్టుకుని జాగ్రత్తగా లోపలికి తీసుకువెళ్లింది.
 
అప్పటికే లోపల సన్నీ అనుష్కతో మాట్లాడాడు:
 
సన్నీ: " అమ్మా! మేమందరం క్షేమంగానే ఉన్నాం."
 
అనుష్క: " మన మీద దాడి చేసింది ఎవరురా సన్నీ ?"
 
సన్నీ: " నాకు తెలీదు అమ్మా... కానీ తర్వాత ఒక ఆమె వచ్చి అందరినీ కాపాడి నిన్ను తీసుకువెళ్లమంది. అల్కా వాళ్ల అమ్మ నీకు ఆపరేషన్ చేసి ప్రాణాలు పోసింది!"
 
అనుష్క: " ఆవిడ డాక్టరా ?"
 
సన్నీ: " అవును అమ్మా. రీతూ ఇక్కడే ఉంది. వాళ్లు నిన్ను పెద్ద సెక్యూరిటీ అధికారి ఆఫీసర్ అనుకుంటున్నారు... నువ్వు ఎవరో వాళ్లకు తెలీదు."
 
అనుష్క: " సన్నీ! మన వల్ల ఇంత మంచి కుటుంబం ముక్కలవడం మంచిది కాదు. మనం త్వరగా ఇక్కడి నుండి వెళ్లాలి , టైం లేదు!"
 
అప్పుడే రీతూ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి అనుష్క గుండెల పైన పడి భోరున ఏడ్చేసింది! సన్నీ "అక్కా! వాళ్లు వస్తున్నారు , అమ్మ ఎవరో వాళ్లకి తెలీదు!" అని హెచ్చరించడంతో , రీతూ తేరుకుని అనుష్క చేయి పట్టుకుని కూర్చుంది.
 
అల్కా లోపలికి వచ్చి అనుష్క పక్కన కూర్చుని: "మేడమ్! మీకు ఇప్పుడు ఎలా ఉంది ? అసలు మీరెవరు ?" అని కంగారుగా అడిగింది.
 
రాత్రి నుండి భయంకరంగా ఉన్న వర్షం... ఇప్పుడు అనుష్క సురక్షితంగా ఉండటం చూసి ఊపిరి పీల్చుకుంది.
 
వర్ష: " మేడమ్! మీరు మా అందరి ప్రాణాలు కాపాడారు. మీ రుణం మేము తీర్చుకోలేము!"
 
అనుష్క: " పర్లేదు అమ్మ... నేను నా కర్తవ్యం చేశాను. అయినా పిల్లల కోసం ఎంత చేసినా తక్కువే!"
 
అల్కా: " మీ పిల్లలా మేడం ?"
 
అనుష్క: ( సర్దుకుంటూ) "లేదు... నేను నిన్న ఒక మిషన్ మీద మీ కాలేజీకి వచ్చాను. అక్కడ గొడవ చూసి జోక్యం చేసుకున్నాను.
 
కానీ నేను వెంటనే నా డిపార్ట్‌మెంట్‌కి ఇన్‌ఫార్మ్ చేయాలి , లేకపోతే పెద్ద ప్రాబ్లమ్ అవుతుంది. నన్ను డ్రాప్ చేయండి."
 
అల్క: ( పట్టుదలగా అనుష్క చేయి పట్టుకుని) "లేదు మేడమ్! మా అమ్మ బయటకు వెళ్లింది , అమ్మ మిమ్మల్ని ఎక్కడికీ పంపను!"
 
అనుష్క: ( ప్రేమగా) "చూడు తల్లి... నన్ను అర్థం చేసుకో. నా కుటుంబం రాత్రి నుండి నా కోసం ఎంత కంగారుగా ఉంటుందో ఆలోచించు!
 
నాకూ ఇద్దరు కూతుళ్లు ఉన్నారు నీలాగే... నేను మళ్లీ తప్పకుండా వచ్చి మీ అమ్మగారిని కలుస్తాను."
 
వర్ష: " అల్కా... మేడమ్‌ని వెళ్లనివ్వు , ఏం కాదు."
 
అల్కా : లేదు అమ్మ చెప్పే వరకు నేను పంపను, నాకు ఏం చెప్పకు అక్క
 
సన్నీ: " అల్కా మేడమ్... ఆవిడ బాధ్యతగల ఆఫీసర్. ఆమె కుటుంబం , ఆమె కర్తవ్యం ఆవిడకు ఉంటాయి. మీరు అడ్డుపడకండి ప్లీజ్."
 
సన్నీ చెప్పిన మాటలకు అల్కా మౌనంగా అనుష్క చేయి వదిలేసింది. అనుష్క సన్నీ , అల్కాల వైపు నవ్వుతూ చూసి నెమ్మదిగా లేచింది.
 
రీతూ "నేను కూడా వస్తాను!" అనగానే... వర్ష "రీతూ నువ్వు ఉండు" అంది.
 
సన్నీ: " మేడమ్... మా అక్కకి కాలేజీలో ఇంపార్టెంట్ ప్రాజెక్ట్ ఉంది. ఏడాది అంతా కష్టపడింది , ఇప్పుడు ఇక్కడ ఆగిపోవడం మంచిది కాదు.
 
ఆమెను హాస్టల్‌లో దింపి , నేను మేడమ్‌ని వాళ్ల ఇంట్లో దింపి నా రూమ్‌కి వెళ్తాను , ప్లీజ్ కాదనకండి."
 
వర్ష: " నీ కాలు సరిగ్గా లేదు సన్నీ..."
 
అల్కా: " అబ్బా అక్కా! నువ్వెందుకు ప్రతీదానికీ ఎదురు చెప్తావు ? సన్నీ... ఒక్క నిమిషం ఆగు!"
 
అల్కా లోపలికి వెళ్లి తన కార్ కీస్ , ఎటిఎం కార్డ్ తీసుకొచ్చింది. కార్ కీస్ సన్నీకి ఇస్తూ అంది:
 
అల్కా: " ఇదిగో... కార్ కీస్ , ఎటిఎం కార్డ్! మీరు మేడమ్‌కి , మీ అక్కకి కావలసిన మెడిసిన్లు , మిగిలినవి తీసుకుని సురక్షితంగా దింపండి. కాదనకండి ప్లీజ్!"
 
సన్నీ: " మేడం... నా దగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయ్..."
 
అనుష్క: ( నవ్వుతూ తల ఊపుతూ) "తీసుకో సన్నీ."
 
సన్నీ కార్డు తీసుకుని , అనుష్క , రీతూలతో కలిసి ఇంటి నుండి బయలుదేరాడు.
 
ప్రదేశం: కంట్రోల్ రూమ్ - RAW చీఫ్ సంభాషణ
సమయం: ఉదయం 06:15 గంటలు
 
అటు సన్నీ వాళ్లు వెళ్లగానే... సీమ (పూనమ్ రూపంలో) సెక్యూరిటీ కంట్రోల్ రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టింది.
 
అక్కడ భారీ స్క్రీన్ల పైన తన ఇల్లు ( పూనమ్ దేవి ) చుట్టూ ఉన్న సిసిటివి కెమెరాలు , లైవ్ శాటిలైట్ ఇమేజెస్ , చుట్టూ పొంచి ఉన్న స్నిపర్లు కనిపించారు!
 
ఆ భద్రత చూసి సీమ మనసులోని భయమంతా పోయింది. నా అక్క కుటుంబం సురక్షితంగా ఉంది , ఎవరు వచ్చినా ఏం చేయలేరు! అని నవ్వుకుంది.
 
వెంటనే RAW చీఫ్‌కి ఎన్‌క్రిప్టెడ్ కాల్ కనెక్ట్ చేసింది.
 
RAW చీఫ్: " హలో పూనమ్! అంతా బాగున్నారా ?"
 
సీమ (పూనమ్ లా): " హా... అవును , ఎవరికీ ఏమీ కాలేదు."
 
RAW చీఫ్: ( దిగ్భ్రాంతితో) "వాట్ ?! మరి ఆధీర... ఆధీరని ఏం చేశావు ?!"
 
సీమ: ( ఏం చెప్పాలో తెలీక) "లేదు... వాడు రాలేదు."
 
RAW చీఫ్: " ఓహ్! అంటే మనం ఆ స్టేడియంలోని ఫుడ్ ట్రక్‌లోని 50 కేజీల RDX బాంబును డిస్పోజ్ చేశామని తెలిసి వాడు రాలేదేమో! ఇప్పుడు ఏం చేయాలనుకుంటున్నావ్ ?"
 
సీమ: " ముందు నా పిల్లలను సేఫ్‌గా ఉంచాలి... తర్వాత నేను వాటి సంగతి చూసుకుంటాను. థాంక్స్ సర్!"
 
ఆ మాట వినగానే RAW చీఫ్ ఒక్క క్షణం షాక్ అయ్యాడు! పూనమ్ నోటి నుండి మొదటిసారిగా ' సర్ ' అనే మాట రావడమేంటి ?! పైగా ఆమె హోదా తనకంటే ఎంతో ఎక్కువైంది!
 
ఆయనకు ఏదో అనుమానం వచ్చింది.
 
RAW చీఫ్: " సరే పూనమ్... నేను అప్‌డేట్స్ ఇస్తాను." అని ఫోన్ పెట్టేసి ,
 
తన ఏజెంట్‌కి కాల్ చేశాడు: " పూనమ్ దేవి ఎక్కడెక్కడికి వెళ్లిందో తక్షణమే ట్రాక్ చేసి ఇన్‌ఫార్మ్ చేయండి!"
 
సీమ వస్తుంటే... అక్కడ నిరంతరం పనిచేస్తున్న సైబర్ టీం మనుషులను చూసి ప్రేమగా అడిగింది:
 
సీమ: " మీరంతా ఏమైనా తిన్నారా ? టీ గానీ ఇవ్వమంటారా ?"
 
వాళ్లు షాక్ అయ్యారు!
 
బృందం: " లేదు మేడం... మేము ఇప్పుడే షిఫ్ట్‌కి వచ్చాం!"
 
సీమ: " ఓహ్... సరే!" అని నవ్వుతూ కిచెన్ వైపు వెళ్ళింది.
 
సీమ వంట చేయడానికి హాల్లోకి వచ్చేసరికి... ఆల్క , వర్ష , సోను , అలేఖ్యలు లేచి కూర్చున్నారు!
 
సోను పూనమ్ అమ్మ ని చూడగానే లేచి పరుగెత్తుకొచ్చి గట్టిగా హత్తుకుని , బుగ్గలపై ముద్దు పెట్టాడు! సీమ కూడా నవ్వుతూ వాడిని హత్తుకుని ముద్దు పెట్టింది.
 
సీమ: " పదా... నువ్వు వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో!"
 
సోను: " అబ్బా అమ్మా! నాకు బానే ఉందిగా..."
 
సీమ: " ఏయ్! పద... వెళ్లి కూర్చో!"
 
సోను: " ఏంటో... ఉదయం నుండి అందరూ ఇంత వింతగా ప్రవర్తిస్తున్నారు! ఆ కోతి కూడా పొద్దున్నే చేసింది."
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా మండిపడింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్ బండోడా... నిన్ను!" అని పరుగెత్తుకొచ్చింది.
 
సోను వెంటనే పూనమ్‌ వెనుక దాక్కున్నాడు. అల్కా కొట్టడానికి వస్తుంటే సీమ చాటున తిరుగుతూ ఒక పాట అందుకుంది!
 
సోను: ( పాట పాడుతూ) " సన్నీ సన్నీ చంపొద్దే... నన్నే విడిచి వెళ్లొద్దే...!"
 
అల్కా కోపం నూరంతలైంది!
 
అల్కా: " అమ్మా! చూడు వాడిని... నన్ను అన్ని మాటలంటున్నా నువ్వు , వర్ష అక్క వాడిని ఒక్క మాట కూడా అనడం లేదు!"
 
సీమకు అప్పుడు మెల్లగా అర్థమైంది... వీళ్లు ముగ్గురూ తన అక్క పూనమ్ పిల్లలని!
 
సీమ వెనకాల ఉన్న సోను చెవి పట్టుకుని ముందుకు గుంజింది!
 
సీమ: " అక్కని ఏడిపిస్తావా రౌడీ ? హా... సారీ చెప్పు!"
 
సోను తెలివిగా నాటకం మొదలుపెట్టాడు!
 
సోను: ( గాయం తగిలిన చోట పట్టుకుని , బాధ నటిస్తూ) "అబ్బబ్బో! అమ్మా... నొప్పిగా ఉంది అమ్మ!"
 
అల్కా కంగారుపడిపోయింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్! ఏమైందిరా... ఏమైంది ?! అబ్బా వదులు అమ్మ వాడిని... దెబ్బ తగిలిన చోట పట్టుకున్నావ్ , నీకు తెలీదా ?!" అని సీమ చేతిని తోసేసి , సోనుని తన దగ్గరకు గుంజుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టింది!
 
సీమ ఆ దృశ్యం చూసి నోటి మీద చేయి వేసుకుని నవ్వు ఆపుకుంది. హాల్లో ఉన్న వర్ష , అలేఖ్యలు పొట్ట పట్టుకుని బిగ్గరగా నవ్వేశారు!
 
అలేఖ్య: " ఒసేయ్ పిచ్చిదానా! వాడు నిన్ను నిజంగానే కోతిని ఆడిస్తున్నాడే!"
 
అల్కా వెంటనే సోను ముఖం వైపు చూసింది. వాడు ఈఈఈఈ ,,,,,,,అని మూతి పెట్టి ఎక్కిరిస్తున్నాడు!
 
అల్కా: ( రగిలిపోతూ) "ఒరేయ్ బండ వెధవా! ఛీ... నేను కంగారు పడ్డాను చూడరా!" అని సోను రెండో భుజంపై గట్టిగా కొరికింది!
 
సోను "అమ్మో!" అని లేచి అల్కాని కొట్టబోతుంటే... సీమ గంభీరంగా అంది:
 
సీమ: " ఇంకా చాలు ఆపండి! అమ్మాయిల పైన చేయి చేసుకోకండి నీకు ఎవరు చెప్పారు ?! కూర్చో సైలెంట్‌గా!"
 
సోను మూతి ముడుచుకుని వర్ష , అలేఖ్యల మధ్య కూర్చుని గొణుక్కున్నాడు:
 
సోను: " ఛీ... కనీసం అబ్బాయిని అంటే రెస్పెక్ట్ కూడా లేదు నాకు ఈ ఇంట్లో!"
 
వర్ష సోను చెవి దగ్గరకు వెళ్లి రహస్యంగా అంది:
 
వర్షం: " నీకు దెబ్బలు తగ్గనిరా సోనూ... అప్పుడు నువ్వు అమ్మ ముక్కుకి కూడా తాడు వేయొచ్చు! ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు నువ్వు ఏం చెప్తే అది చేస్తారు!"
 
పెళ్లి ప్రస్తావన గుర్తురాగానే సోను వర్ష బుగ్గపై ముద్దు పెట్టి: "థాంక్స్ అక్కా!" అన్నాడు.
 
సీమ: " ఏంటి అక్కడ ఇద్దరి గుసగుసలు ? లేచి ఫ్రెష్ అవ్వండి అందరూ!"
 
అందరూ నవ్వుకుంటూ లేచారు. సీమ అలేఖ్య వైపు చూసి ప్రేమగా అంది:
 
సీమ: " అలేఖ్యా... నువ్వు నాతో రా అమ్మ!"
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ కిచెన్
సమయం: ఉదయం 08:30 గంటలు
 
ఉదయం వేళ కిచెన్ నుండి గుమగుమలాడే తినుబండారాల వాసన వస్తోంది. పూనమ్ రూపంలో ఉన్న సీమ ఇప్పటికే సగం వంట పూర్తి చేసి , అలేఖ్యను తోడుగా పిలుచుకుని కిచెన్‌లో పనులు జరుగుతున్నాయి.
 
గాజు గ్లాసులో పాలు పోస్తూ... సీమ ప్రేమగా అలేఖ్య వైపు చూసింది. రాత్రి తను ఇచ్చిన పెళ్లి మాట గుర్తుకొచ్చి , అలేఖ్య ముఖంలో ఇంకా ఆ నాటి సిగ్గు , ఆందోళన మిళితమై ఉన్నాయని సీమ గమనించింది.
 
సీమ: " అలేఖ్యా... అటు వచ్చి కూరలో కొంచెం కొత్తిమీర వెయ్యి అమ్మ."
 
అలేఖ్య: ( పక్కకొచ్చి కొత్తిమీర కోస్తూ) "అలాగే అమ్మా..."
 
సీమ: ( చిరునవ్వుతో , నెమ్మదిగా) "అవునూ అలేఖ్యా... అసలు ఆ అబ్బాయి ఎవరు ? అతడి పేరు విజయ్ అని అన్నావు కదా ? అసలు మీకు ఎక్కడ పరిచయం అయ్యాడు ? ఎక్కడ ఉంటారు ? ఏం చేస్తుంటాడు ?"
 
ఆ ప్రశ్నలు వినగానే అలేఖ్య చేతిలో ఉన్న కత్తి ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది. ముఖం కిందికి దించుకుని , తన వేళ్లను తిప్పుకుంటూ నెమ్మదిగా చెప్తున్నాను.
 
అలేఖ్య: " అది... అమ్మా! అతని పేరు విజయ్. మా ఆఫీసు నా టీం లో ఉంటాడు .అతడి పర్సనాలిటీ , అతని పద్ధతి మిగిలిన వాళ్లకంటే చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి. ఎక్కువగా ఎవరితోనూ మాట్లాడాడు.
 
కానీ ఎవరికైనా కష్టం వస్తే ప్రాణం ఇస్తాడు. మొదట్లో మా మధ్య చిన్న మాటలు జరిగాయి అంతే అమ్మ... కానీ అతడి మంచితనం చూసి నాకే తెలియకుండా అతని దగ్గరయ్యాను."
 
సీమ: ( ఆసక్తిగా వింటూ) "ఓహో! మరి వాళ్ల ఇంట్లో ఎవరు ఉంటారు తల్లి ?"
 
అలేఖ్య: ( కళ్లల్లో నీళ్ల మెరుపుతో) "వాళ్ల అమ్మ ఉంటారు ! వాళ్ళ అమ్మ చాలా ఏళ్ల క్రితమే ఏదో సమస్య వల్ల దూరమయ్యారు. అతడిని వాళ్ల అమ్మమ్మ ప్రశాంతంగా , పద్ధతిగా పెంచింది.
 
అసలు ఒక్క విషయం చెప్పనా అమ్మా... గడిచిన 4 రోజులుగా నేను విజయ్ ఇంట్లోనే ఉన్నాను!"
 
సీమ: ( ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేస్తూ) "ఏంటి ?! 4 రోజులు వాళ్ల ఇంట్లో ఉన్నావా ?!"
 
అలేఖ్య: ( కంగారుగా సీమ చేయి పట్టుకుని) "అయ్యో... అమ్మా! తప్పుగా అనుకోకు. నేను ఒంటరిగా ఉన్నానని తెలిసి వాళ్ల అమ్మమ్మ నన్ను ఎంతో ప్రేమగా వాళ్ల ఇంట్లోకి పిలిచింది.
 
నన్ను సొంత మనవరాలి కంటే ఎక్కువ చూసుకుంది అమ్మ! నేను అక్కడ ఉన్న నాలుగు రోజులు నాకు అమ్మలేని లోటు ఏమాత్రం అనిపించలేదు. చివరికి..." (అలేఖ్య ఆగిపోయి సిగ్గుతో తలదించుకుంది).
 
సీమ: " చివరికి ఏం జరిగింది తల్లి ?"
 
అలేఖ్య: " నేను తిరిగొచ్చేటప్పుడు... వాళ్ల అమ్మమ్మ నన్ను పిలిచి , ' నువ్వు ఈసారి విజయ్‌తో ఒంటరిగా రావద్దు తల్లి... నీ సొంత తల్లిదండ్రులతో కలిసి , పెళ్లి సంబంధం మాట్లాడుకోవడానికి రా! ' అని చెప్పింది అమ్మ.
 
అంతేకాదు... వాళ్ల వంశపారంపర్యంగా వస్తున్న ఒక పట్టు పెళ్లి చీరను కూడా నాకు బహుమతిగా ఇచ్చి పంపించింది!"
 
ఆ మాటలు వినగానే సీమ గుండె ఆనందంతో నిండిపోయింది!
 
( సీమ తన మనసులో)

" ఎంత మంచి కుటుంబం! నా అక్క పూనమ్ ఈ పిల్లలకు సరైన దారినే చూపుతోంది. ఈ పిల్ల సంతోషమే నా అక్క సంతోషం. నేను ఎలాగైనా వెళ్లి ఆ విజయ్‌ని వాళ్ళ కుటుంబంతో కలిసి ఈ పెళ్లి ఖాయం చేయాలి!"
 
సీమ: ( అలేఖ్య నుదుటిపై ముద్దుపెట్టి) "చాలా మంచిది అలేఖ్యా... నువ్వేం భయపడకు. ఆ విజయ్ కాస్త కోలుకోగానే... నేను స్వయంగా వచ్చి మీ పెళ్లి మాట్లాడతాను సరేనా ?"
 
అలేఖ్య ఆనందంతో సీమను హత్తుకుంది.
 
అలేఖ్య: కానీ అమ్మ విజయ్ కి వేరొకరు అంటే ఇష్టం. నేను మళ్ళీ మధ్యలో వెళ్ళాలి అని అనుకోవట్లేదు అని మెల్లగా చెప్తుంది.
సీమ: ఏంటి, మరి అలాంటప్పుడు ఇంటికి ఎందుకు వెళ్ళావు, నీకు నిజంగా అతను కావాలా వద్దా?
 
అలేఖ్య: లేదు అమ్మ నాకు కావాలి నా ప్రాణం ఆయన. కానీ ........
 
సీమ: ఇంత అందమైన బొమ్మను ఎలా అంటాడో నేను చూస్తాను సరేనా నేను చూసుకుంటాను. కంగారు పడకు
 
అలేఖ్య ఆనందంతో సీమను హత్తుకుని ముద్దు పెట్టి థాంక్స్ అమ్మ అని చెప్తుంది
 
ప్రదేశం: బిల్డింగ్ టెర్రస్
సమయం: ఉదయం 09:15 గంటలు
 
ఇటు కిచ్చనో అమ్మ , అలేఖ్యలు మాట్లాడుతుంటే... అటు వర్షం , సోనుని తీసుకుని ఎవరికీ కనపడకుండా ఉన్న టెర్రస్ పైకి తీసుకెళ్లింది.
 
సోను కట్టుకున్న పట్టీలతో , నడవడానికి కాస్త ఇబ్బంది పడుతూనే అక్కడికి వచ్చాడు.
 
సోను: " ఏంటి అక్కా... ఉదయాన్నే రహస్యంగా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చావ్ ? ఏదైనా తిండి పదార్థం దాచిపెట్టావా ఏంటి ?"
 
వర్షం: ( గౌరవంగా , తీవ్రమైనతో) "రేయ్! సరదాలు ఆపు. నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను... 

అమ్మతో నీ పెళ్లి మాటల గురించి నేను నిన్న రాత్రి మాట్లాడదాం అనుకున్నాను. కానీ అమ్మ ప్రవర్తన , ఇక్కడ జరుగుతున్న పరిస్థితులు చూస్తే నాకు భయం వేస్తోంది!"
 
సోను: ( కంగారుగా) "ఏమైంది అక్కా ? అమ్మ ఏమైనా అందా ?"
 
వర్ష: " అమ్మ ఏమీ అనలేదురా. కానీ నువ్వు అమ్మకు కొంచెం దూరంగా ఉండటం మంచిది! అసలు నువ్వు ఇంకా దెబ్బలతో ఉన్నావు , పైగా ఇంట్లో అల్కా ఉంది.
 
అల్కా అసలే పట్టుదల ఉన్న పిల్ల. నువ్వు పూనమ్ అమ్మని పెళ్లి చేసుకుంటానంటే అల్కా అసలు ఒప్పుకుంటుందా ? ఎలా ఒప్పిస్తావు చెప్పు ? ఆమె ఏమీ ఒప్పుకోదు!"
 
సోను: ( వర్ష రెండు చేతులు పట్టుకుని , వేడుకుంటూ) "అలా అనకు అక్కా! పూనమ్ అమ్మ అంటే నాకు కేవలం అమ్మ మాత్రమే కాదు... నా ప్రాణం! నా ఊపిరి!
 
అల్కా అక్కకి నామీద ఎంత ప్రేమ ఉందో నాకు తెలుసు. నేను స్వయంగా అల్కా అక్క కాళ్లు పట్టుకుని అయినా బతిమాలుతాను. 

ఆమెని ఒప్పించే బాధ్యత నాది! ప్లీజ్ అక్కా... నాకు కొంచెం టైం ఇవ్వు.
 
అమ్మని నా నుండి దూరం చేయకు! నువ్వు చెప్పినట్లే నేను ఏ విధంగా అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టను ప్లీజ్"
 
సోను కళ్లల్లోని ఆ సీరియస్‌నెస్ , ఆ అమాయకపు ప్రేమ చూసి వర్ష మనసు కరిగిపోయింది.
 
వర్ష: ( సోను తల నిమిరి) "సరే బండోడా... నీ ఇష్టం! కానీ ముందు ఈ శత్రువుల గొడవలు తగ్గనివ్వు. ఆ తర్వాతే అమ్మతో ఈ విషయం మాట్లాడుదాం."
 
వర్ష , సోనులు టెర్రస్ నుండి కిందకి రాగానే... హాల్లో ఉన్న అల్క వెంటనే సీమ దగ్గరకు పరుగెత్తుకెళ్లింది. సీమ హాల్లో డైనింగ్ టేబుల్ సర్దుతోంది.
 
అల్కా: ( సీమ చేయి పట్టుకుని , ముద్దుగా) "అమ్మా... ఒక చిన్న డౌట్ అమ్మా! నేను ఈరోజు నుండి మీతోనే ఇక్కడ ఉండిపోనా ? లేకపోతే తిరిగి నా ఆఫీస్ ఫ్లాట్‌కి వెళ్లాలా ? ఏం చేయాలి అమ్మా ?"
 
ఆ ప్రశ్న వినగానే సీమకు మైండ్ బ్లాంక్ అయింది! అసలు ఈ పిల్ల ఆఫీస్ ఫ్లాట్ లో ఎందుకు ఉంటోంది ? ఇక్కడే తన సొంత ఇల్లు ఉండగా బయట ఎందుకు ఉండాలి ? సీమకు ఏమీ అర్థం కాలేదు.
 
సీమ: " ఏంటి తల్లి... బయట ఉంది ఏంటి ? ఇంట్లోనే ఉంటుంది. అసలు బయట ఎందుకు ఉండాలి నువ్వు ?"
 
వర్షం: ( వెంటనే వచ్చి కల్పించుకుని) "అదేంటి అమ్మా... నువ్వే కదా మొన్న చెప్పావు! ఆఫీస్ పనుల వల్ల , సెక్యూరిటీ రీజన్స్ వల్ల అల్కా కొద్దిరోజులు ఆఫీస్ ఫ్లాట్‌లోనే ఉండాలని! దానికి ఏమీ కాదు ధైర్యం చెప్పావు కదా ?"
 
సీమ వెంటనే సర్దుకుంది. పూనమ్ అక్క ఏదో ప్లాన్ ప్రకారం అల్కాని అక్కడ ఉంచి ఉన్నట్లు గ్రహించింది.
 
సీమ: " హో... అదిగో , సరిగ్గా చెప్పావు వర్షా! అవునవును... నువ్వు ఆ ఫ్లాట్‌కే వెళ్లు అల్కా. కానీ ఒక్కటి గుర్తుపెట్టుకో... నీ ఫోన్ ఎప్పుడూ నా దగ్గర ఉండాలి!
 
నువ్వు ఒక్కసారి ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయకపోయినా... నేనే స్వయంగా అక్కడికి వస్తాను , అర్థమైందా ?"
 
అల్కా: ( చిన్న పిల్లలా అలుగుతూ , సీమను గట్టిగా హత్తుకుని) "అమ్మా... అలా భయపెడితే నేను అసలు వెళ్లనే వెళ్లను! ప్లీజ్ అమ్మా... నన్ను ఇక్కడే నీ దగ్గరే ఉండనివ్వు అమ్మా!"
 
సీమ క్షణకాలం ఆలోచించింది. పూనమ్ అక్క ఎలాంటి విపత్తును ముందే ఊహించి అల్కాని దూరంగా ఉంచిందో తెలీదు. కాబట్టి అక్క మాట జవదాటడం మంచిది కాదనుకుంది.
 
సీమ: ( అల్కా చెంప నిమురుతూ) "లేదు తల్లీ... నువ్వు వెళ్లడమే మంచిది. నేను ఇక్కడ అంతా చూసుకుంటాను సరేనా ?"
 
సరిగ్గా ఆ ఎమోషనల్ క్షణంలో... స్నానం చేసి , ఒంటిపై బట్టలు వేసుకుని తువాలుతో తల తుడుచుకుంటూ వచ్చాడు సోను!
 
సోను: ( బిగ్గరగా నవ్వుతూ) "ఏంటి అమ్మా... ఇంకా ఈ కోతిని జూకి పంపలేదా ? ఇంకా ఇక్కడే ఏడుస్తుందా ?!"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా పూనమ్‌ను వదిలేసి , రగిలిపోతూ సోను వైపు తిరిగింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్ బండ వెధవా... నిన్ను ఈరోజు చంపేస్తానురా!"
 
అల్కా మీదకి పరుగెత్తగానే , సోను "అమ్మో!" అని వర్ష వెనుక దాక్కున్నాడు. అల్కా వర్షం చుట్టూ తిరుగుతూ సోనుని కొట్టడానికి ట్రై చేస్తోంది.
 
వర్ష నవ్వుతూ ఇద్దరినీ ఆపుతోంది. సీమ కూడా ఆ అక్కాతమ్ముళ్ల అల్లరి చూసి పకపక నవ్వింది.
 
కానీ సోను అంతటితో ఆగలేదు! తను కోలుకుంటున్నాననే ఉత్సాహంలో... అక్కడ నిలబడి ఉన్న అలేఖ్య వైపు చూసి మరో మాట విసిరాడు!
 
సోను: " అయినా ఈ కోతికి ఇక్కడ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ లేనట్లు... ముంబై నుండి కొత్తగా ఇంకో కోతిని (అలేఖ్యను) తెచ్చుకుంది చూడు!"
 
అప్పటివరకు విజయ్ ఆలోచనల్లో , పెళ్లి కలల్లో మునిగి తేలుతున్న అలేఖ్యకు ఆ మాట వినగానే ఒక్కసారిగా మండిపోయింది!
 
అలేఖ్య: " ఏయ్! బందోడా... నన్నే కోతి అంటావా ?!"
 
అంతే! అటు అల్కా , ఇటు అలేఖ్య ఇద్దరూ కలిసి సోను మీదకి విరుచుకుపడ్డారు! సోను పారిపోవడానికి ట్రై చేసినా... అతడి కాలు గాయం వల్ల వేగంగా పరుగెత్తలేకపోయాడు.
 
ఇద్దరూ కలిసి సోను రెండు చెవులను గట్టిగా పట్టుకుని విరిచేస్తూ , వీపుపై "ఛెళ్లు ఛెళ్లు" మంటూ వాయించేశారు!
 
సోను: " అమ్మో! అమ్మా... కాపాడవే! ఈ రెండు కోతులు కలిసి నన్ను చంపేస్తున్నాయి!"
 
అల్కా & అలేఖ్య: " మళ్లీ కోతి అంటావా ? ఇంకోసారి అను చూద్దాం!"
 
ఆ హాలు అంతా వారి నవ్వులతో , అల్లరి కేకలతో మారుమోగిపోయింది. సీమ , వర్షాలు పొట్ట పట్టుకుని నవ్వుతూ ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదించారు.

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ - 2 రోజుల తర్వాత (ప్రశాంతత)

సమయం: ఉదయం 10:00 గంటలు
 
ఆ ఆనందకరమైన వాతావరణంలో రెండు రోజులు చకచకా గడిచిపోయాయి.
 
ఈ రెండు రోజులూ... అలేఖ్య వర్షంతో కలిసి ఆమె రూమ్‌లోనే ఉంది. సోను తన ఒంటిపై ఉన్న గాయాలు తగ్గే వరకు , దెబ్బల నొప్పి తగ్గే వరకు ఎలాంటి అల్లరీ చేయకుండా సీమ దగ్గరే అత్యంత సామరస్యంగా , శాంతంగా ఉండిపోయాడు.
 
కానీ ఆ రెండో రోజు ఉదయం... అలేఖ్య తయారై హాల్లోకి వచ్చింది.
 
అలేఖ్య: " అమ్మా... నేను ఆఫీస్‌కి వెళ్లాలి. ప్రాజెక్ట్ పనులు చాలా పెండింగ్‌లో ఉన్నాయి. నేను వెళ్తాను అమ్మ."
 
సీమ: ( వెంటనే వారిస్తూ) "వద్దు అలేఖ్యా! మనం ముందు విజయ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లి , వాళ్ల కుటుంబంతో పెళ్లి మాటలు మాట్లాడిన తర్వాతే నువ్వు ఆఫీస్‌కి వెళ్దువు గానీ. అంతవరకు ఇక్కడే ఉండు."
 
అలేఖ్య: ( బతిమాలుతూ , సీమ చేతులు పట్టుకుని) "అయ్యో... వద్దమ్మా! విజయ్ ఇంకా కోలుకుంటున్నాడు , అతనికి కొంచెం సమయం కావాలి.
 
నేను ఆఫీస్ పని ముగించుకుని మళ్లీ కొన్ని రోజుల్లో వచ్చేస్తాను అమ్మా... ప్లీజ్ పంపు!"
 
అలేఖ్య ఎంత బతిమాలేసరికి సీమ "సరే తల్లి... జాగ్రత్తగా వెళ్లి రా" అని పంపించేసింది.
 
అలేఖ్య బయటకు వెళ్లగానే... సీమ మనసులో ఏదో తెలియని చిన్న అలజడి మొదలైంది. ఒకవైపు విజయ్ కుటుంబం , ఇంకో RAW చీఫ్ శోధన , మరొకవైపు పూనమ్ అక్క ఆరోగ్యం...
 
రాబోయే పెద్ద సుడిగాలికి ముందు ఈ రెండు రోజుల ప్రశాంతత ఒక చిన్న నాంది మాత్రమేనని కాలం హెచ్చరిస్తోంది!
 
తూర్పున తొలి సూర్యకిరణాలు పడుతున్నాయి . మంచం మీద నిలబడి ఉన్న సోను , పక్కనే పడుకుని ఉన్న సీమ వైపు చూశాడు . అతని కళ్లలో ఎనలేని ప్రేమతో పాటు ఒక రకమైన భయం , ఆవేదన కనిపిస్తున్నాయి .
 
సోను ( తనలో తాను ):
 
" ఈ రోజుతో ఈ ప్రశాంతత ముగిసిపోతుంది . మళ్లీ అదే పాత జీవితం ... పొద్దున్నే కాలేజీకి పరుగెత్తడం , సాయంత్రం అలసిపోయి నిర్జీవంగా పడుకోవడం .
 
అమ్మతో ఇలా ప్రశాంతంగా , ఏకాంతంగా ఉండటానికి మళ్లీ అవకాశం ఎప్పుడు వస్తుందో ఏంటో ..."
 
సోను మెల్లగా లేచి , స్నానం ముగించుకుని వచ్చాడు . సీమ ప్రేమతో వడ్డించిన టిఫిన్ ఇద్దరూ కలసి తిన్నారు . సీమ మనసులో వేరే ధ్యాస ఉంది .
 
వర్ష గుడి నుండి తిరిగి వచ్చేలోపు సోనుతో తన పెళ్లి ముహూర్తం గురించి మాట్లాడాలని , ఎవరికీ తెలియకుండా ఈ పెళ్లి ఎలా జరిపించాలా అని ఆలోచిస్తోంది .
 
టిఫిన్ పూర్తి చేసి బయలుదేరుతూ ...
 
సోను : " సరే అమ్మా ... నేను కాలేజీకి వెళ్లి తిరిగి రానా ?"
 
సీమ ( దగ్గరకు వచ్చి మృదువుగా ): " జాగ్రత్తగా వెళ్లు . వర్ష మధ్యాహ్నానికల్లా ఇంటికి వచ్చేస్తుంది . నువ్వు టైంకి భోజనం చేయడం మర్చిపోకు ."
 
సోను ( దిగులుగా సీమ కళ్లలోకి చూస్తూ ): " సరే అమ్మా , తింటాను . కానీ మళ్లీ నీతో ఇలా ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా ఒంటరిగా ఉంటే రోజు ఎప్పుడు వస్తుందో ..."
 
సీమ ( చిరునవ్వుతో అతని తల నిమురుతూ ): " హేయ్ సోను ... ఎందుకురా అంత విచారంగా ఉంటావు ? ముందు ముందు ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం . అయినా నీ అమ్మ నీ దగ్గరే ఉంటుంది కదా ! ఒంటరిగా ఎందుకు? "
 
ఆ మాట వినగానే సోను భావోద్వేగాన్ని తట్టుకోలేక సీమను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు . ఆమె బుగ్గపై ఒక ముద్దు పెట్టి , సిగ్గుతో వేగంగా గుమ్మం వైపు పరిగెత్తాడు .
 
సీమ ఒక్క క్షణం షాక్ అయి అక్కడే నిలబడిపోయింది .
 
సీమ ( తనలో తాను నవ్వుకుంటూ ): " ఏమైంది వీడికి ? ఈ మధ్య కొంచెం వింతగా , అల్లరిగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు ..."
 
( పెద్దగా ): " రేయ్ జాగ్రత్త !"
 
కొంతసేపటికి వర్ష గుడి నుంచి వచ్చి భోజనం ముగించింది . సీమ దగ్గరకు వచ్చి తీవ్రమైన ముఖంతో పిలిచింది .
 
వర్ష : " అమ్మ , ఒకసారి నా గదికి రాగలవా ?"
 
సీమ : " ఏంటి వర్ష , ఏమైనా పని ఉందా తల్లి ?"
 
వర్ష : " ముందు వచ్చి ఇక్కడ కూర్చో అమ్మ . నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి ."
 
సీమ గదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చుంది .
 
సీమ : " చెప్పు తల్లి , ఏంటది ?"
 
వర్ష ( నేరుగా సీమ కళ్లలోకి చూస్తూ ): " నేను నీకు ఇచ్చిన ప్రమాణాన్ని తప్పలేదు కదా అమ్మ ?"
 
ఆ మాట వినగానే సీమ గుండెల్లో ఏదో తెలియని దిగులు , కంగారు మొదలయ్యాయి . పూనమ్ అక్క దేనిగురించి మాట ఇచ్చిందో తెలియక...
 
సీమ ( తడబడుతూ ): " అవును వర్ష ... నేను దాన్ని అస్సలు ఉల్లంఘించలేదు . నేను ఇచ్చిన ప్రమాణాన్ని ఎలా ఉల్లంఘిస్తాను ?"
 
వర్ష : " అమ్మ . ఇప్పుడు నువ్వు కొన్ని రోజులు సోనుకి దూరంగా ఉండాలి . నేను మీ ఇద్దరినీ ఇన్ని రోజులు ఒంటరిగా వదిలేశాను . కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి వేరు . నువ్వు అతనికి కొద్దిరోజులు దూరంగా ఉండు ."
 
సీమ ( అయోమయంగా ): " అలాగే ... కానీ ఎందుకు ..."
 
వర్ష : " చింతించకు అమ్మ , నేను సోనుతో మాట్లాడతాను . కానీ నువ్వు ఇదివరకు ఒక మాట అన్నావు కదా ... అల్కా ఒప్పుకునే వరకు మీరిద్దరూ పెళ్లి చేసుకోరు అని .
 
అందుకే సోనుని నీకు దూరంగా ఉంచాలి . కానీ నువ్వు వాడిని అంతకాలం ఎలా దూరంగా ఉంచగలవు ?"
 
ఆ మాట వినగానే సీమ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది .
 
సీమ ( ఆక్రోశంతో , శరీరమంతా వణికిపోతుండగా ): " వర్ష ! ఏం పిచ్చి వాగుడు వాగుతున్నావు నువ్వు ? పెళ్లి ఏంటి ... అది కూడా నా కన్న కొడుకు సోనూతోనా ? నీకేమైనా మతి స్థిరంగా ఉందా ?"
 
వర్ష ( ఆశ్చర్యంగా ): " అమ్మా , నీకేమైంది ? మొన్న వెళ్లే ముందు కూడా అల్కా ఒప్పుకున్నాకే వివాహం చేసుకుందాం అని నువ్వే కదా చెప్పావు ? నాకు , సోనూకి మాట ఇచ్చావు కదా !
 
ఇప్పుడు నువ్వు ఇలా మాట మార్చేస్తే వాడి పరిస్థితి ఏమవుతుంది అమ్మ ? వాడి మనసుని ఎందుకు అంతగా బాధపెట్టావు ?"
 
సీమకి నిజంగానే గుండె బరువెక్కిపోయింది . అసలు అక్క ఎలాంటి నిర్ణయం తీసుకుందో అర్థం కాక విలవిలలాడింది .
 
సీమ : " కానీ వర్ష ... ఎలాగూ మా మధ్య చాలా కాలంగా ఏమీ జరగలేదు . అయినా నాకిప్పుడు ఈ పెళ్లి వద్దమ్మా . సోనూకి మంచి వయసుంది , ఒక మంచి అమ్మాయిని చూసి వాడికి పెళ్లి చేద్దాం ."
 
వర్షం : " సరే అమ్మా , నువ్వు ఒక పని చెయ్యి . సోను క్షేమం కోసం నువ్వు దేవుడికి పూజ చేశావని , అందుకే కొన్ని రోజుల పాటు ఇవన్నీ చేయలేనని వాడికి చెప్పు . సరేనా ?"
 
సీమ : " సరే , అలాగే చెప్తాను . కానీ నువ్వు ఇప్పుడే పెళ్లి గురించి ఎలాంటి ఆలోచన చేయకు ."
 
వర్ష ( నిట్టూరుస్తూ ): " మ్ ... తర్వాత ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం . కానీ అమ్మ ... నువ్వు లేకపోతే వాడు బ్రతకలేడు , అంతవరకు మాత్రం నాకు తెలుసు ."
 
సీమ : " చింతించకు వర్ష . వాడికి నేను సర్దిచెప్తాను . ఇప్పుడు ఏది జరిగినా దాన్ని ఆ దేవుడి దయకే వదిలేద్దాం ."
 
సాయంత్రం సోను ఇంటికి వచ్చాడు . రాత్రి భోజనానికి ముగ్గురూ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు . సోను కావాలనే సీమ పక్కనే దగ్గరగా కూర్చున్నాడు .
 
ఆకలి కంటే అమ్మ పై ఉన్న ధ్యాసే ఎక్కువ , టేబుల్ కింద నుండి మెల్లగా తన చేతిని సీమ తొడపై పెట్టాడు .
 
సీమ శరీరం విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికిపోయింది . సోను కింద నుండి ఆమె పాదాలను తాకుతూ , రహస్యంగా కన్ను కొట్టాడు .
 
సీమ ( అంతరంగంలో భయంతో ):
 
" దేవుడా ! ఈ పరిస్థితి నుండి ఎలా బయటపడాలి ? వర్షం ఎక్కడ చూస్తుందో అని నా గుండె ఆగిపోతోంది . వీళ్లకి నిజం చెబితే పోతుందా ? నా మనసు ఎందుకిలా కుదుపులకు వస్తోంది ..."
 
సీమ కంగారుగా సోను చేతిని పక్కకు నెట్టి , తన కాళ్లను వెనక్కి లాక్కుంది .
 
భోజనం ముగిశాక సీమ , వర్ష గదిలోకి వెళ్లారు . సోను తన గదికి వెళ్తుండగా వర్షం పిలిచింది .
 
వర్ష : " రేయ్ సోను , ఒకసారి నా గదిలోకి రా ."
 
సోను : " సరే అక్క , వస్తున్నాను ."
 
వర్ష : " ఏం చేస్తున్నావురా నువ్వు టేబుల్ దగ్గర ? నీకు అసలు బుద్ధి ఉందా ?"
 
సోను ( తలదించుకుని ): " అక్క ... క్షమించు అక్క , ఏదో తొందరపడ్డాను ."
 
వర్షం : " నేను మీ ఇద్దరినీ ఇన్ని రోజులు ఒంటరిగా ఉంచాను . కానీ ఇప్పుడు నేను చెప్పేది నువ్వు వినాలి . కొన్ని రోజులు అమ్మకు దూరంగా ఉండు సోనూ . అల్కా అక్క మీ బంధాన్ని ఎప్పటికీ ఒప్పుకోదు . కొన్నాళ్లు దూరంగా ఉండు , తర్వాత చూద్దాం ."
 
సోను ( వేడుకుంటూ ): " కానీ అక్క ప్లీజ్ ... నేను అమ్మకు దూరంగా ఉండలేను ."
 
వర్ష : " సోనూ , నా మాట వింటావా లేదా ?"
 
సోను : " అలా కాదు అక్క ... కానీ నేను దూరంగా ఉంటే ఏం జరుగుతుంది ?"
 
వర్ష : " నాకు అదంతా తెలియదు . కొన్ని రోజులు ఓర్పుగా ఉండు , దేవుడిని నమ్ము ."
 
సోను ( తీవ్రంగా ఆలోచించి ): " సరే అయితే అక్క ... నేను కొన్ని నెలల పాటు వేరే ఊరికి వెళ్తాను . నేను ఇక్కడ ఉంటే అమ్మకు దూరంగా ఉండటం నా వల్ల కాదు ."
 
వర్ష ( కంగారుగా ): " రేయ్ ! నిన్ను ఇంటి నుండి దూరంగా వెళ్లమని నేను అనడం లేదురా !"
 
సోను ( పట్టుదలగా ): " నేను ఇక్కడ ఉంటే అమ్మను చూస్తూ నన్ను నేను నియంత్రించుకోలేను అక్క . అందుకే కొన్ని రోజులు దూరంగా వెళ్లి , కష్టపడి చదువుకుంటాను .
 
భవిష్యత్తులో అమ్మకు అన్ని సంతోషాలను ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను . చింతించకు అక్క , నీకు ప్రతిరోజూ ఫోన్ చేస్తూనే ఉంటాను ."
 
వర్ష ( బాధగా ): " నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్ళావు నోరు మూసుకుని వెళ్ళి పడుకో, బయట పరిస్థితి నాకు తెలుసు కదరా ."
 
సోను : " సరే అక్క ."
 
తన గదిలో పడుకున్న సీమ ( పూనమ్ ) వర్షకు ఇచ్చిన మాటను , కొడుకు ప్రేమను ఎలా బ్యాలెన్స్ చేయాలో తెలియక ఏడుస్తోంది . పైన తన గదిలో సోను కూడా తల్లిని తలచుకుని కన్నీరు మున్నీరుగా ఏడుస్తున్నాడు .
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను కాలేజీకి బయలుదేరాడు . సీమ గుమ్మం దగ్గర నిలబడి , తన అక్క ప్రాణమైన కొడుకు వెళ్తుంటే కళ్ల నిండా నీళ్లతో చూస్తూ ఉండిపోయింది .
 
సాయంత్రం సోను రాగానే సీమను చూసి అతని ముఖం వికసించింది . ఇద్దరి కళ్లలో అశ్రువులు సుడులు తిరిగాయి . వారి మధ్య ఉన్న ఆగాధమైన ప్రేమానురాగాలను చూసి వర్షం అర్థం చేసుకుని , వాళ్లకు ఏకాంతాన్నిస్తూ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది .
 
వర్ష వెళ్లగానే , సీమ తన ఆవేదననంతా దిగమింగుకుని సోనుని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది . అక్క స్థానంలో తాను నిలబడాలన్నా , ఏ శిక్ష పడినా సిద్ధమే అని నిర్ణయించుకుని సోను గుండెలకు హత్తుకుంది .
 
సోను ( ఆనందబాష్పాలతో ): " అమ్మా ... నువ్వు నాకు ఎంతగా గుర్తొచ్చావో తెలుసా ? నాకు దెబ్బ తగిలినప్పటి నుండి నీ దగ్గరకు కూడా సరిగ్గా రాలేకపోయాను అమ్మ ..."
 
సీమ ( అతని తలను నొక్కుతూ ): " నేను కూడా నిన్ను చాలా గుర్తుచేసుకున్నాను సోనూ . ఇప్పుడు నన్ను వదిలి ఎక్కడికీ వెళ్లకు ."
 
సోను : " వెళ్లను అమ్మ ... నీకు మాట ఇస్తున్నాను !"
 
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు అతుక్కుపోయారు . సోను శరీరం వేడెక్కడం మొదలైంది . పరిస్థితి దాటిపోతోందని గ్రహించిన సీమ , సోను తన ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు రాగానే తన చేతిని అడ్డుపెట్టుకుంది .
 
సీమ ( మృదువుగా ): " ముందు అల్కా అక్కని ఒప్పించు సోనూ ..."
 
( అలా అని అతని బుగ్గపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టి అక్కడ నుండి వెళ్లిపోయింది )
 
తన గదిలోకి వచ్చిన సోను మంచం మీద అటూ ఇటూ దొర్లుతున్నాడు .
 
సోను ( తనలో తాను ):
 
" నేను ఇలా చేస్తే అల్కా అక్క దృష్టిలో విలన్ అయిపోతాను . కానీ అమ్మ , వర్ష అక్క చెప్పింది కూడా నిజమే ... అల్కా అక్క మా బంధాన్ని ఎప్పటికీ అంగీకరించరు . ఇంకెన్ని రోజులు నేను ఇలా బాధపడాలి ?
 
ఎన్నో రోజుల నుండి అమ్మను నా సొంతం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను . అమ్మను శాశ్వతంగా పొందేందుకు ఇంతకంటే మంచి అవకాశం రాదు ! అమ్మకి ఇప్పుడు ఎవరూ లేరు .
 
ఆమెను ఒంటరిగా వదిలేయలేను . దానికి బదులుగా అమ్మను జీవితాంతం నాకు ఇచ్చేయమని అల్కా అక్కని అడుగుతాను . కానీ ఈ మాట నేరుగా చెప్పలేను ... ఉత్తరం రాసి ఇస్తాను !"
 
సోను కాగితంపై తన మనసులోని భావాలన్నీ రాశాడు .
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను ఎవరికీ చెప్పకుండా నేరుగా అల్కా ఆఫీస్ గేట్ దగ్గరకు వెళ్లాడు . సెక్యూరిటీ ఆపడంతో అల్కాకి ఫోన్ చేశాడు .
 
అల్కా ( ఫోన్ తీసి కోపంగా ): " ఏంటిరా , చాలా రోజులకి గుర్తొచ్చానా ? నేను నీతో మాట్లాడను !"
 
సోను : " అక్కా ... ఎవరో నన్ను గేట్ దగ్గర ఆపేశారు . సరే నేను వెళ్తున్నాను ."
 
అల్కా ( కంగారుగా ): " ఏంటి ? ఇక్కడ ఉన్నావా ? ఉండు ఉండు , నేను వస్తున్నాను !"
 
అల్కా పరుగెత్తుకుంటూ కిందకి వచ్చి సోనుని చూసి ఆనందంతో గట్టిగా హత్తుకుంది . అందరూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తుండగా సోనుని తన క్యాబిన్‌లోకి తీసుకెళ్లి కూర్చోబెట్టింది .
 
అల్కా ( ఉత్సాహంగా ): " చెప్పు చెప్పు , నా తమ్ముడికి ఏం కావాలి ? ఈరోజు నీకు నీ చిన్న అక్క గుర్తొచ్చిందా ?"
 
సోను ( తడబడుతూ ): " కానీ అల్కా అక్క ... అది ... ఏంలేదు "
 
అల్కా : " కానీ ఏంటి సోనూ ? ఏమైనా సమస్యా ? అమ్మ గానీ , వర్ష అక్క గానీ ఏమైనా అన్నారా ?"
 
సోను : " లేదు అక్క , ఆ సమస్య నాది ."
 
అల్కా : " చెప్పు , ఏంటా సమస్య ? త్వరగా చెప్పు . లేకపోతే నాకు వేరే మీటింగ్ ఉంది ... లేదా బయటికి వెళదాం , అన్నీ క్యాన్సిల్ చేస్తాను ."
 
సోను : " వద్దు అక్కా ! ఇదిగో ... నేను నోటితో చెప్పలేని ఈ ఉత్తరంలో రాశాను . దయచేసి చదువు . "
 
సోను ఆ ఉత్తరాన్ని అల్కా చేతిలో పెట్టాడు .
 
సోను : " అక్క నేను వెళ్తున్నాను , నీ తర్వాత సమాధానం చెప్పు ."
 
అల్కా : " రేయ్ ఆగు ! ఏమైంది నీకు ? ఎవరినైనా లవ్ చేశావా ? నేను మాట్లాడతాను , భయపడకురా !"
 
సోను వేగంగా వెళ్లిపోయాడు . అల్కా ఉత్కంఠతో ఆ ఉత్తరాన్ని తెరిచి చదవడం ప్రారంభించింది :
 
అల్కా అక్క , 
 
ఈ ఉత్తరం చదివేటప్పుడు నీకు నాపై తీవ్రమైన కోపం రావచ్చు , అసహ్యం వేయవచ్చు . కానీ ఒక్క క్షణం ... నీ తమ్ముడిగా కాకుండా , ఒక మనిషి ఆవేదనగా దీనిని ప్రశాంతంగా చదవమని వేడుకుంటున్నాను .
 
నేను నిన్ను ఎప్పుడూ గౌరవిస్తాను అక్క , ఆ గౌరవం నా చివరి శ్వాస వరకు అలాగే ఉంటుంది . కానీ నేను నీతో ఒక పచ్చి నిజం చెప్పాలి . నేను అమ్మని ప్రేమిస్తున్నాను .
 
ఇది కేవలం తల్లి - కొడుకుల మధ్య ఉండే సాధారణ బంధం కాదు . నా ప్రాణం , నా ఊపిరి , నా ఉనికి అంతా అమ్మే . నా దృష్టిలో ఈ సృష్టిలోనే అత్యంత సుందరమైన , పవిత్రమైన స్త్రీ అమ్మ .
 
అమ్మ జీవితంలో ఎన్నో కష్టాలు చూసింది . జీవితాంతం ఆమె అలా ఒంటరిగా , దిగులుగా బ్రతకడం నేను చూడలేను .
 
ఆమెకు ఒక కొత్త జీవితాన్ని , పరిపూర్ణమైన సంతోషాన్ని ఇవ్వగలిగే అర్హత , బాధ్యత నాకే ఉందని నేను నమ్ముతున్నాను . నేను అమ్మని నా సొంతం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను .
 
ఆమెతోనే నా మిగిలిన జీవితాన్ని పంచుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను . అమ్మను పెళ్లి చేసుకుని , నా చివరి క్షణం వరకు ఆమెను కంటికి రెప్పలా చూసుకోవడమే నా జీవిత లక్ష్యం .
 
ఈ విషయం ఇప్పటివరకు అమ్మకు గానీ , వర్ష అక్కకు గానీ పూర్తిగా తెలియదు . నా మనసులోని ఈ నిజాన్ని మొదటిసారిగా నీ ముందే ఉంచుతున్నాను . వర్ష అక్కకి నేను చెప్తాను.
 
నా జీవితంలో వేరొక అమ్మాయికి స్థానం లేదు . చేసుకుంటే అమ్మనే చేసుకుంటాను , లేదంటే ఈ జీవితమే నాకు వద్దు .
 
నేను నీతో ఎలాంటి బేరసారాలు చేయడం లేదు అక్క . అమ్మని నేను ఎంతగా ఆరాధిస్తున్నానో నీకు అర్థం కావాలంటే ఇది రాస్తున్నాను . దయచేసి అమ్మను ఒప్పించే బాధ్యత నువ్వే తీసుకో .
 
పూనమ్ అమ్మ , నువ్వు ఇద్దరూ కలిసి ఈ విషయాన్ని చర్చించి ఒక నిర్ణయానికి రండి . నువ్వు నన్ను అర్థం చేసుకుంటావని , నా ప్రేమలోని నిజాయితీని గుర్తిస్తావని ఆశిస్తున్నాను .
 
నీ ప్రియమైన ,
 
సోనూ.

[Sunnysunnysunny]

ఆ ఉత్తరం చదవగానే అల్కా మైండ్ షాక్ అయిపోయింది. తన తమ్ముడు సోను తమ తల్లి గురించి ఇలాంటి విషయాలు ఆలోచిస్తున్నాడని ఆమె కలలో కూడా ఊహించలేదు.
 
అల్కాకు చాలా కోపం వచ్చింది. కొంతసేపు కోపంతో ఆఫీసులో అటూ ఇటూ తిరిగింది. కానీ సుమారు అరగంట తర్వాత ఆమె ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
“అమ్మ లేకపోతే వీడు బ్రతకలేను అంటున్నాడు. కానీ సోనుకి ఇంత వింత కోరిక ఉంది… నేను నమ్మలేకపోతున్నాను.
 
మరి అమ్మ కి నేను ఎలా నచ్చజెప్పాలి? సోను ఈ విషయం వర్షకి తాను నచ్చజెప్పతానని చెప్పాడు. మా అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుంది?  వర్ష అక్క ఎలా ఒప్పుకుంటుంది”
 
అల్కా గంటసేపు దాని గురించే ఆలోచిస్తూ ఉంది. కాసేపటికి సోను మళ్లీ సడన్‌గా ఆఫీసు రూమ్‌లోకి వచ్చాడు. 

వచ్చిన వెంటనే తన అక్క వైపు చూశాడు. ఆమె ముఖంలో ఒక వింత భావం ఉంది  
 
కోపం, నిస్సహాయతతో నిండి ఉంది. సోను ధైర్యం కూడగట్టుకుని దూరం నుంచే తన అక్కకి సైగ చేశాడు. 

అమ్మను తన సొంతం చేసుకోవాలంటే తాను కూడా కొంత ధైర్యం కూడగట్టుకోవాలని సోనుకు తెలుసు.
 
తన అక్క కోపంతో టేబుల్‌పైన ఉన్న ఒక గ్లాస్ బాల్‌ను పట్టుకుని వాడి వైపు విసిరి కొట్టింది. అక్క ఇలా ఒప్పుకుంటుందని అతనికి నమ్మకం లేదు.


 
ఇన్ని రోజులుగా తన తల్లిని కనుగొనాలనే అతని ఆరాటంలో అతని అక్క మాత్రమే అడ్డంకిగా ఉంది. 

ఏం మాట్లాడకుండా వచ్చి వాడిని పట్టుకుని రెండు చెంపలు గట్టిగా కొట్టింది.
 
వాడి చేయి పట్టుకుని లాగుతూ పార్కింగ్‌కి తీసుకువచ్చి కారులో కూర్చోబెట్టింది.కారులో కూడా అల్కా, సోను నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు.
 
ఒక వైపు అల్కా కోపం చూసి సోను భయంతో కంగారుగా ఉన్నాడు. 

మరోవైపు తన తమ్ముడి వింత కోరిక గురించి ఆలోచిస్తూ ఏదో తప్పుగా అనిపించింది.

సోను ఇంటి గేటు తెరవబోతుండగా అతని అక్క చేయి ఆపి పక్కకు తీసుకువెళ్లింది.
 
అల్కా: “సోను… ఆ ఉత్తరంలో ఏం రాశావు? ఇదంతా ఎలా సాధ్యం? మరోసారి ఆలోచించు.”
 
సోను: “అక్క… ప్లీజ్. ఇప్పటివరకు నేను మిమ్మల్ని ఏమీ అడగలేదు. ఇది కేవలం నా కోరిక మాత్రమే.”
 
అల్కా: “కానీ ఇదంతా ఎలా సాధ్యమవుతుంది? అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుందో ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా?” అని మళ్లీ ఒకటి పీకింది. “నేను చంపేస్తాను నిన్ను!”
 
సోను: “సరే… మీరు ఎలాగైనా అమ్మను ఒప్పించండి. నేను వర్ష అక్క ని ఒప్పిస్తాను. ప్లీజ్ అల్కా…”
 
అల్కా: “ఓ సోను… కానీ అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుంది? ఏ తల్లి అయినా దీనికి ఎలా ఒప్పుకుంటుంది?”
 
సోను: “అక్క… మీరే ఏదైనా చేయండి. ప్లీజ్ అమ్మని ఒప్పించండి… ప్లీజ్. నేను వర్ష అక్క ఏమీ చెప్పకుండా ఉండేలా ఒప్పిస్తాను. నేను ముందు మీకు మత్రమే చెప్తున్నాను
 
మీరు ఆమెను మీరు వారంలో ఎలాగోలా ఆమెను ఒప్పించగలరు. ఇప్పుడు నేను అమ్మకి, నన్ను మీకు దూరంగా ఉంచుకోలేను.
 
నిజంగా అమ్మ ఇలా మిగిలిన జీవితాన్ని ఒంటరిగా తాను ఉండాలనుకుంటున్నావా? అమ్మకి నేను తోడుగా ఉండాలని అనుకుంటున్నా అక్క… నన్ను కాదు అనకు.
 
అమ్మ లేకపోతే నాకు అదే ఆఖరి రోజు అవుతుంది. అమ్మ మెడ ఒట్టు… ఇది నిజం. నేను ఏం చేసుకుంటానో కూడా నాకే తెలీదు.”
 
ఈరోజు తాను ఏమంటున్నాడో సోనుకే నమ్మలేకపోయాడు. కానీ ఈరోజు ఎలాగైనా ధైర్యం కూడగట్టుకోవాలని అతను నిశ్చయించుకున్నాడు.
 
లేకపోతే కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ప్రయత్నించనందుకు తనను తానే తిట్టుకుంటాడు. 

తన ప్రియమైన తమ్ముడి మాటలు విని అల్కా కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. కానీ ఇప్పుడు ఆమె ముందు మరో మార్గం లేదు.
 
అల్కా: “సరే… నేను ప్రయత్నిస్తాను. కానీ అది ఎలా సాధ్యమవుతుందో నాకు తెలియదు.”
 
సోను: “సరే అక్క… కానీ వారంలోగా ఆమెను ఒప్పించండి. ఇంకా ప్లీజ్… ప్లీజ్ అక్క…”
 


అల్కా: “ఇప్పుడు ఏం చెప్పలేను… నాకు ఏమీ చెప్పడానికి మాటలు రావడం లేదు. అసలు నాకు ముఖం చూపించకూ చిరాగ్గా ఉంది వెళ్ళు”
 
సోను: “సరే అల్కా. మీరు ఇంకా ఎవరికీ ఏమీ చెప్పకండి — అమ్మకి కూడా. పదండి లోపలికి వెళ్దాం. వాళ్లు మీ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు.”
 
సోను, అతని అక్క ఇంటి లోపలికి వెళ్లారు. అల్కాని చూసి వర్ష ఆనందంతో ఉబ్బిపోయింది. సీమ కూడా చాలా హ్యాపీగా తన చిన్న కూతురు రాగానే తెలియని సంతోషం వచ్చింది.
 
వర్ష: “ఓ బుజ్జి తల్లి… వచ్చావా!.”
 
అల్కా గట్టిగా కౌగిలించుకుని అలానే ఉండిపోయింది. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన సీమను చూసి అల్కా వేగంగా అమ్మ ఒడిలోకి చేరుకుంది.


 
అల్కా తన మనసులో ఉన్న భయం అంత మాయమైపోనట్లు అనిపించింది,. కానీ దీనికి అమ్మ ను ఎలా ఒప్పించగలను? ఈ బండ వెదవ అనవసరంగా నన్ను ఇరికించాడు
 
అల్కాని చూసి సీమ కూడా నవ్వింది. కానీ పాపం అల్కా కనీసం నవ్వలేకపోయింది.
 
అల్కా అందరితో కలిసి రాత్రి భోజనం చేసి తన గదిలోకి వెళ్లింది — అమ్మతో పాటు. అక్కకి రాత్రి సరిగ్గా నిద్రపట్టలేదు. సీమ అల్కాని జోకొడుతూ ఉంది.
 
అల్కా నిద్రపోగానే సోను రహస్యంగా వర్ష అక్కని తన గదిలోకి పిలిచి, తాను అల్కాతో చెప్పినదంతా ఆమెకి చెప్పాడు.
 
వర్ష: “ఏయ్ పిచ్చోడా? అంతా చెప్పేశావా?”
 
సోను: “అయ్యో లేదు అక్క. నా మనసులో ఏముందో అదే చెప్పాను. నా పరిస్థితి గురించి నీకు, అమ్మకి ఏం తెలియదని చెప్పా. కానీ ఇప్పుడు ప్లీజ్ మీరిద్దరూ కూడా నాకు సహాయం చేయండి.
 


మీరిద్దరూఅల్కా అక్క ముందు నా మనసులో ఏముందో మీకు ఇంతకుముందు ఏమీ తెలియదన్నట్టుగా నటించండి.
 
ఈ విషయం నువ్వు అమ్మకి చెప్పు. ఇలా చేయడం వల్ల అల్కా అక్క అమ్మ గురించి, మీ గురించి కూడా ఏమి తప్పుగా అనుకోరు.”
 
వర్ష: “అయ్యో కానీ సోనూ… అమ్మ కూడా ఇప్పుడు పెళ్లి వద్దు అంటుంది.”
 
సోను: “ఏంటి!!!!!!!!!అక్క… ప్లీజ్ నాకోసం ఇంతైనా చెయ్యండి. ప్లీజ్… ప్లీజ్.”
 
వర్ష: “సరే… నేను అమ్మతో మాట్లాడతా. కానీ నాకు తెలీదు…”
 
సోను: “అక్క… మీరంటే నాకు చాలా ఇష్టం. నువ్వు మంచి అక్క వి.”
 
వర్ష: “సరే ఇప్పుడు వెళ్లు. లేకపోతే మీ కోతి లేస్తుంది.”
 
సోను తన గదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద పడుకున్నాడు. ఈరోజు తన మనసులోని మాటలను అల్కా అక్క కి చెప్పానని అతను నమ్మలేకపోయాడు.
 
ఒక కొడుకు తల్లిని ప్రేయసిలా ప్రేమిస్తే ఇక కూతురికి అది అతి పెద్ద చింతగా ఉంటుంది. ఈరోజు అతను ఒకేసారి రెండు నిర్ణయాలు తీసుకునట్లు అనిపించింది.
 
మొదటిది — తన అక్కకి ఒక సందేశం ఇచ్చి అమ్మని ఒప్పించే బాధ్యత. రెండవది — తన మనసులోని మాటలను చెప్పి ఆమెను ఒప్పించాడు.
 
ఇప్పుడు తన తల్లిని ఒప్పించాల్సిన బాధ్యత తన అక్కపైనే ఉంది. ఇంకా వారం రోజుల సమయం ఉంది. 

ఈ వారం మొత్తం సోనుకి, అతని తల్లితో ఇప్పుడు ఎలా ఉండాలో అర్ధం కాలేదు.
 
ఒక వారం అంటే ఏడు రోజులు. ఏడు రోజుల దూరం. ఆ తర్వాత సోనుకి, వాళ్ల అమ్మకి మధ్య ఎలాంటి బలవంతం ఉండదు… అనుకుంటూ నిద్రపోయాడు
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను నిద్రలేచి కాలేజీకి వెళ్లాడు. అతని అక్క కూడా టిఫిన్ చేసి తన ఆఫీసుకి వెళ్లింది. కానీ ఆమె మనసులో సోను మాటలు మాత్రమే ఉన్నాయి.
 
అంతేకాకుండా ఒక వారంలోగా సోను యొక్క విచిత్రమైన కోరిక కోసం ఆమె తన భక్తిపరురాలైన అమ్మ పూనమ్‌ను ఒప్పించవలసి ఉంది.
 
సోను తల్లికి ఫోన్ చేశాడు కాలేజీ నుండి.
 
సోను: “అమ్మా…. నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. అదే మనం పెళ్లి గురించి అనుకున్నాం కదా.”
 
సీమ: “కానీ నాన్న… నేనెలా ఒప్పుకుంటాను? నీకు ఏం అయిన పిచ్చి పట్టిందా? ఇది అంత ఎక్కడ నుండి నేర్చుకుంటున్నావు? చంపేస్తాను నిన్ను… నోరు మూసుకుని ఫోన్ పెట్టు!”
 
సోను ఆ మాట వినగానే నిజంగానే వర్ష అక్క చెప్పింది నిజమేనని — అమ్మ ఇప్పుడు సడన్‌గా పెళ్లికి ఒప్పుకోవట్లేదని — ఆలోచిస్తున్నాడు.


 
సోను మళ్లీ క్లాస్‌లో నిమగ్నమైపోయాడు. సాయంత్రం ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు తన అక్క వచ్చినట్లు చూశాడు. అందరూ కలిసి భోజనం చేసి ఆ తర్వాత నిద్రపోయారు.
 
అల్కా పడకగదిలోకి ప్రవేశించింది. సీమ మంచం మీద పడుకుని ఉంది. ఒకప్పుడు తన సొంత అమ్మని కూడా అంత ప్రేమించని అల్కా, పూనమ్‌కి బాగా దగ్గరైపోయింది.
 
కానీ ఇప్పుడు చూసి నిస్సహాయంగా భావించింది. ఈరోజు తన కొడుకును ప్రేమించమని తన అమ్మని తానే ఒప్పించాల్సిన సమయం వచ్చింది.
 
అల్కా నిశ్శబ్దంగా మంచం మీదకు వచ్చి సీమ వెనుక పడుకుని మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.
 
అల్కా: “అమ్మ… మనం చాలా కాలంగా మనం బయటికి వెళ్లలేదు. రేపు నువ్వు నేనే బయటికి వెళ్దాం… ప్లీజ్ అమ్మ?”
 
సీమ: “హ్మ్మ్… సరే అమ్మ…”
 
అల్కా: “సరే… హ్మ్మ్… నేను ఒక విషయం చెప్పనా?”
 
సీమ ఆమె వైపు తిరిగింది. తన అక్క ముఖంలో ఆందోళన అతనికి స్పష్టంగా కనిపించింది.
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… ఏమైంది? ఎందుకంత కంగారుగా ఉన్నారు? ఆరోగ్యం బాగుందా?”
 
అల్కా: “అవును… అవును… ఆరోగ్యం బాగుంది. అమ్మ… నేను మీకు ఒక విషయం చెప్పాలనుకున్నాను.”
 
సీమ: “అనుమతి ఎందుకు? నేను మీ అమ్మని. చెప్పు.”
 
అల్కా: “నేను ఇక్కడికి వచ్చినప్పటి నుండి నేను మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ ఏమీ అడగలేదు. నేను మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడగనా?”
 
సీమ మనసులో అలేఖ్య లాగా అల్కా కూడా తన ప్రేమ వివాహం గురించి చెప్తుందేమో అని అనుకుంది.
 
సీమ: “చెప్పు చెప్పు  త్వరగా?”
 
అల్కా: “అమ్మ… సోనుకి నువ్వంటే చాలా ఇష్టం.”
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… వాడు ఒక్కగానొక్క కొడుకు.…వాడంటే అందరికీ ఇష్టమే”
 
అల్కా: “అవును… కానీ దేవుడా… నువ్వు చెప్పింది నిజమే. కానీ వాడికి నువ్వంటే ఇష్టం… అంటే…”
 
సీమకి కొంచెం అర్థమైంది. కానీ సరిగ్గా నిజం తెలుసుకోవాలని అనుకుంది.
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… ఏం మాట్లాడుతున్నావు? ఈరోజు ఎందుకు పజిల్స్ అడుగుతున్నట్లు చెప్తున్నావు?.”
 
అల్కా: “సోను తన మీద ప్రమాణం చేసుకుని నా నుండి ఒకటి కోరుకున్నాడు…”
 
సీమ: “సోనుకి ఏం కావాలి? చెప్పు.”
 
అల్కా: “ఓ… అది అది … దేవుడా… వాడు నిన్ను కోరుకుంటున్నాడు.”
 
సీమ: “హ్మ్ం… నేను మీ అందరికీ కావాలి కాదా…వాడికి ఒక్కడికే ఎలా ”
 
అల్కా: “ఓ… మీకు అర్థం కావడం లేదు అమ్మ. సోను నిన్ను కోరుకుంటున్నాడంటే… వాడు నిన్ను పూర్తిగా తన సొంతం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాడు.
 
తన మనసుతో… అందరి అంగీకారంతో … నిన్ను పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకుంటున్నాడు.నీతో జీవితం కావాలి అని అనుకుంటున్నాడు”
 


సీమ ((ఆశ్చర్యంతో మంచం మీద నుండి లేస్తూ)): “నువ్వు ఏం మాట్లాడుతున్నావు అల్కా?!”
 
అల్కా: “శ్… మెల్లగా. అమ్మ… వాళ్లు లేస్తారు. నేను ఇక్కడే కూర్చున్నా కదా… మెల్లగా చెప్పు అమ్మ .. ఒక్కసారి నేను చెప్పేది విను అమ్మ ప్లీజ్…”
 
సీమ: “నువ్వు మాట్లాడుతున్నా మాటలు ఎంతో నీకు తెలుసా? వాడు నా కొడుకు… నేను వాడి తల్లిని??”
 
అల్కా: “అవును… కానీ నువ్వు ఒక్కసారి విను ప్లీజ్ అమ్మ.”
 
సీమ: “అయ్యో… బుజ్జి ....సోను అసలు నిన్ను ఎలా అలా అడిగాడు ? అప్పుడు నువ్వు ఏం అనలేదా? వాడిని చంపేసిన నేను అడిగేదానిని కాదు!”
 
అల్కా: “నేనేం కొట్టను కూడా… కానీ ఒట్టు వేసుకుని చచ్చిపోతా అంటున్నాడు. నేను నిస్సహాయంగా ఉన్నాను? ఆ సమయంలో నా పరిస్థితి నువ్వు అర్థం చేసుకోవాలి. వాడు మొదటిసారి నన్ను అడిగింది ఇదే”
 
సీమ: “ఏమీ మాట్లాడకు. ఇప్పుడు పడుకో. నేను ఉదయాన్నే సోనుతో మాట్లాడతాను. నాకు కోపంగా ఉంది. నోరు మూసుకుని పడుకో. ఈ విషయం మళ్లీ నాతో మాట్లాడకు…”
 
అల్కా: “నువ్వు వెళ్లి పడుకో పో. కోపం తెచ్చుకోకు అంటే. అందరూ నన్నే ఏడిపిస్తారు. నేను ఎవరికి వద్దు…”
 
అల్కా ఎదుపుని చూసి అప్పటి వరకు కోపం లో ఉన్న సీమ ఒక్కసారిగా కరిగిపోయింది.
 


సీమ వెంటనే అల్కాని పట్టుకుని “సారీ బుజ్జి… అమ్మాయి సారీ… దా దా పడుకో” అని గట్టిగా కౌగిలించుకుని పడుకుంది.
 
“నేను అమ్మని ఇబ్బందికి గురి చేస్తున్నానేమో” అని అల్కా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. “ఇది సరైనదేనా?” అని సీమ కూడా ఆలోచిస్తోంది.
 
కానీ సోను ప్రేమ కోసం నేను ఇది చేయక తప్పలేదని అల్కా ఆలోచిస్తోంది. సీమ ఏదో విచిత్రమైన యుద్ధంలో చిక్కుకున్నట్లుగా అనిపించింది.
 
అల్కా కూడా నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించింది. ఈ విషయంలో తన అమ్మని ఒప్పించడం అసాధ్యమని ఆమె ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. “నేనేం చేయాలి?
 
ఈ కోరికను వదులుకోమని రేపు మళ్లీ సోనుని ఏం బతిమాలాలి? కానీ నేను అతనితో మాట ఇచ్చాను…” 

అల్కా ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉంది. సీమ ఆమెని హత్తుకుని పడుకుని ఉంది.
 
సీమ అల్కా ని నిద్రపోవడం చూసి, తన అక్క గురించి ఆలోచనలో పడింది. ఎలాంటి పరిస్థితిలో అక్క సోనూ తో కలిసి తన జీవితం గడపాలి అని అనుకుంది. దీనికి సమాజం ఒప్పుకోదు.
 
కానీ ఇప్పుడు నేను ఏం  చేయాలి. అక్కకి మాట ఇచ్చి వచ్చాను పిల్లల్ని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటా అని,, కానీ అక్క ఎప్పుడు మేలుకుంటుందో తెలీదు.
 
సీమ బయటికి వినపడకుండా తనలో తానే ఏడుస్తూ అల్కా ని హత్తుకుని నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయింది.
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను నిద్రలేచి టిఫిన్ కోసం భోజన బల్ల దగ్గరకు వచ్చాడు. 

తన అక్క, తల్లి ఇద్దరూ మౌనంగా ఉండటం చూశాడు. అల్కా సోనుతో కళ్లలోకి చూడటం లేదు. సీమ కి చాలా కోపంగా ఉంది.
 
సోను టిఫిన్ ముగించి కాలేజీకి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతుండగా సీమ వచ్చి అతనితో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది. అల్కా కూడా దగ్గర్లోనే ఉంది.


 
సీమ : “అల్కాతో ఏం చెప్పావు సోను???” అని లాగి ఒక్కటి కొట్టింది.
 
సోను కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. కొద్దిపాటి ధైర్యం తెచ్చుకుని
 
సోను: “ఏమీ లేదు. నేను చెప్పిందంతా నిజమే అమ్మా.”
 
సీమ: “నోరు మూయ్… నీకెలా అలా అనిపించింది? అని మళ్ళీ ఒక్కటి పీకింది”
 
సోను: “నేను అబద్ధం చెప్పను. నా మనసులో ఇది ఎప్పటినుండో ఉంది అమ్మ దాన్ని మనసులో పెట్టుకుని బయటికి నటించలేను అమ్మా.”
 
సీమ: “పిచ్చివాడిలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు సోను? ఇది ఎప్పటికీ జరగదు. అలాంటి ఆలోచనలు నీ మనసులోంచి తీసేయ్.”
 
సోను: “లేదు అమ్మా. నేను నీ ఆలోచనల నుండి బయటపడలేను. ఇది అసాధ్యం.”
 
సీమ: “ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ సోను…”
 
సోను: “అవును అమ్మా. నేను ఆ ఆలోచనల నుండి బయటపడలేను.”
 
సీమ కోపంగా, భారమైన మనసుతో సోను చెంపపై కొడుతూనే ఉంది. ఇది చూసి అతని అక్క కొంచెం బాధతో లేచి అమ్మని పట్టుకుంది.
 
అల్కా: “అయ్యో దేవుడా… అమ్మ… ఏం చేస్తున్నావ్? చంపేస్తావా వాడిని?”
 
సీమ: “అతను ఏమన్నాడో చూడు…”
 
అల్కా: “రే… నువ్వు టైమ్ అవుతుంది… వెళ్లు” అనగానే సోను ఏడుస్తూనే వెళ్లిపోయాడు.
 
అల్కా: “నెమ్మదిగా ష్… వర్ష అక్క వింటుంది అమ్మ. సరే… నీకు కోపం ఉంది కానీ. వాడిని అలా ఎందుకు కొట్టావు? చూడు… కోపంగా ఏడ్చుకుంటూనే వెళ్లిపోయాడు.”
 
సోను కోపంగా బయలుదేరాడు. అతను వెళ్లిపోవడం చూసి సీమ మనసు కరిగిపోయింది. ఇష్టం లేకపోయినా ఎన్నో పనులు చేయాల్సి వచ్చింది.
 
తన అక్క కొడుకుని తన చేతులతో కొట్టాల్సి వచ్చిందని బాధతో ఉంది. ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. 

ఈ సమస్యకి పరిస్కరం అర్ధం కాలేదు. వాడితో పెళ్లి ఐతే అనే ఆలోచన సీమ మనసు అంగీకరించట్లేదు.
 


(సీమ వృత్తి పరంగా డాక్టర్ 9 ఏళ్ల వయసు నుండి భర్త తప్ప మరొక మగడి వైపు చూడని నిండు పున్నమి , కానీ భర్త చనిపోయాక తాను మనసిచ్చి దగ్గర ఐన వాడికి ద్రోహం చేయాల్సి వస్తుంది ఏమో అనే భయంతో ఉంది.. సీమ గురించి మీకు తరువాత రాబోయే ఈ సిరీస్ లో “అందని జాబిలి పార్ట్-2 లో ఉంటుంది..)
 
కొంతసేపటికి అల్కా కూడా తన ఆఫీసుకి బయలుదేరింది. ఆఫీసులో కూర్చున్న అల్కా కి ఇప్పుడు కేవలం ఐదు రోజులే మిగిలి ఉన్నాయని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
“నేను ఎలాగైనా నా అమ్మని ఒప్పించాలి. నేనేం చేయాలి? ఎలా చేయాలి?”
 
అల్కా: “ఈరోజు సాయంత్రం షాపింగ్ చేయడానికి అమ్మని తీసుకు వెళ్తా. ఆమె కాసేపు ఇవి అన్నీ మర్చిపోయి సంతోషంగా ఉంటుంది. ఆ తర్వాత ఆమె మూడ్ చూసి నేను మళ్లీ అడుగుతా” అని అనుకుంది
 
సాయంత్రం అల్కా ఇంటికి వచ్చింది. కొంతసేపటికి సోను కూడా వచ్చాడు. సోను కూడా కోపంగా ఎవరితో మాట్లాడట్లేదు. కేవలం వర్ష అక్క తో ఉంటున్నాడు.
 
సాయంత్రం కూడా డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర అమ్మతో దేని గురించి సరిగ్గా మాట్లాడటం లేదు. అక్కడ పూర్తి నిశ్శబ్దం నెలకొంది. వర్ష కూడా మౌనంగా ఉంది…
 
ఇంట్లో ఏదో రకమైన ఉద్రిక్తత నడుస్తున్నట్లుగా. స్నాక్స్ తర్వాత అల్కా గదిలోకి వెళ్తుండగా సోను మెల్లగా తాను ఇప్పుడే వర్ష అక్కతో మాట్లాడతానని, నువ్వు అమ్మకి చెప్పు అక్క. అని వెళ్ళిపోయాడు
 
అల్కా తలూపి సీమ అమ్మని లోపలికి పిలిచి గదిలోకి వెళ్లింది.
 
అల్కా: “ఓరి దేవుడా… అమ్మ… ఏం చేస్తున్నావ్? ఇక్కడికి రా.”
 
సీమ: “ఏంటి అమ్మ… నేను బట్టలను అల్మరాలో పెడుతున్నాను. చెప్పు.”
 
అల్కా వెనుక నుండి వచ్చి అమ్మను పట్టుకుని “షాపింగ్‌కి వెళ్ళాలి ?” అని చెప్పగా అమ్మ
 
సీమ: “ఉమ్… సరే… అలాగే.”
 
అలా ఇద్దరు కలిసి ఒక మాల్‌కి వెళ్లి అల్కాకి కావలసినవి అన్నీ కొనుక్కుని, అలాగే వర్ష అక్కకి, సోనుకి కూడా తీసుకుని ఇంటికి బయలుదేరారు.
 
అల్కా: “అమ్మ… దాని గురించి మీరేమనుకున్నారు?”
 
సీమ: “దేని గురించి బుజ్జి?”
 
అల్కా: “అదే… సోను చెప్పింది అమ్మ.”
 
సీమ: “నేను నీకు చెప్పాను కదా? మళ్లీ అదే విషయం ఎందుకు అడుగుతున్నావు?”
 
అల్కా: “ప్లీజ్ కోపం తెచ్చుకోవద్దు అమ్మ. ఒక్కసారైనా ప్రశాంతంగా ఆలోచించండి.”
 
సీమ: “ఏయ్… ఛ… ఏంటిది? నేను నీతో దాని గురించి మాట్లాడాలనుకోవడం లేదు తల్లి.”
 
అల్కా: “కానీ ప్లీజ్… నేను వాడికి మాట ఇచ్చాను… ప్లీజ్… ప్లీజ్ ఒక్కసారి నా మాట అర్థం చేసుకో అమ్మ. నీకు ఇంకా చాలా జీవితం ఉంది నిన్ను ఇలా ఒంటరిగా ఎలా ఉండనిస్తాము .
 
అదే వాడితో ఉంటే మేము కూడా సంతోషంగా ఉంటాము… వాడు ప్రేమించినట్టు నిన్ను ఎవరు ప్రేమించలేరు… ప్లీజ్ అమ్మ…”
 
సీమ: “ప్లీజ్… బుజ్జి … నేను ఒక్కసారి చెప్పాను. నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకు ”
 
అలా చెప్పి సీమ అల్కా దగ్గర నుండి ఇంటికి రాగానే కారు దిగి వెళ్లిపోయింది.
 


ఇంటికి వచ్చాక అప్పటికే తినేసి పడుకున్న సోనూ, వర్ష ని ఒకసారి చూసి సీమ కూడా ఏం తినకుండా ఆకనే వెళ్ళి పడుకుంది, తన జీవితం ఏం అవుతుందో అని. తన వాళ్ళ పిల్లల బాధ కూడా చూడలేకపోయింది.
 
అల్కా మళ్లీ ఓటమిని అంగీకరించి నిద్రపోయింది. ఇంకా సోనూనే ఏదో ఒకటి చెప్పి ఒప్పించలి అని గట్టిగా అనుకుంది. కానీ మళ్ళీ వాడు ఏం చేసుకుకుంటాడో అని భయంగా ఉంది.
 
అల్కా చాలా సున్నితమైన అమ్మాయి. చిన్న చిన్న వాటికే బాధపడే అమ్మాయి ఇప్పుడు ఇంత పెద్ద భాద్యత నెత్తిన వేసుకుంది.

[Sunnysunnysunny]

ఉదయం నిద్రలేచి వర్షను చూడగానే అల్కా భయపడింది. ఆమె ఏమంటుందోనని. 

ఆమెతో ఎలా మాట్లాడాలో రాత్రి సోను ఈ విషయం గురించి చెప్తా అన్నాడు కదా వర్ష అక్క ఏం అన్నదో కూడా తెలియలేదు.
 
కానీ బయట కూర్చున్న వర్ష సోనూతో మామూలుగానే మాట్లాడుతోంది. ఆమె ఇంత మామూలుగా మాట్లాడుతోందని అల్కా నమ్మలేక అంటే అమ్మకి చెప్పలేదేమో అని అల్కా ఆలోచించింది.
 
సోను కాలేజ్ కి వెళ్తుండగా అల్కా అతనిని ఆపింది.
 
అల్కా: “రేయ్ సోను… ఆగు.”
 
సోను: “అక్క … చెప్పు ఏం అయింది.”
 
అల్కా: “ఈ విషయం వర్ష అక్క కి నిజంగా చెప్పావా?”
 
సోను: “అవును… చెప్పాను అక్క…”
 
అల్కా: “ఏంటి…మరి అక్క నీతో చాలా మామూలుగా మాట్లాడింది. ఆమెకు అస్సలు కోపం రాలేదా?”
 
సోను: “నాకు తీరిక దొరికినప్పుడు అదంతా చెబుతాను అక్క . కానీ అమ్మకు నువ్వు చెప్పవా?”
 
అల్కా: “అవును… నేను చాలా సేపు బ్రతిమిలాడాను. షాపింగ్ కి కూడా వెళ్ళాం. 

కానీ అమ్మ ఒప్పుకోవడం లేదు కదా? నేను ఆ మాట అంటే ఈసారి నన్ను కొడుతుంది ఏమో నేనేం చేయాలి?”
 
సోను: “అక్కా… ప్లీజ్ నువ్వు ఏదైనా చేసి అమ్మని మాత్రం ఒప్పించే బాధ్యత నీదే. ఇంకా నాలుగు రోజులే మిగిలి ఉన్నాయి. నాలుగు రోజులు.”
 
అని చెప్పి సోను ఆఫీసుకు బయలుదేరాడు. అల్కా కూడా ఆఫీసుకు వెళ్లి సాయంత్రానికి తిరిగి వచ్చింది..

కానీ ఆ రోజు అమ్మ ఇంట్లో లేదు. ఏమైంది అని కంగారు పడింది.


 
కొన్ని గంటల ముందు :
 
ప్రదేశం: ముంబై ఆఫీస్ & ఎయిర్‌పోర్ట్
సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు
 
వైజాగ్ నుండి విజయ్ ఏమైపోయాడో అనే భయంతో అలేఖ్య హుటాహుటిన ముంబైకి వచ్చింది. 

నేరుగా ఆఫీస్‌కి వెళ్లి చూడగా... విజయ్ గత వారం రోజులుగా ఆఫీస్‌కి రాలేదని, ఫోన్ కూడా ఎత్తడం లేదని మేనేజర్ చెప్పారు.
 
భావన ఇంటికి వెళ్లి చూస్తే గడియ పెట్టి ఉంది. అలేఖ్య గుండెల్లో భయం రెట్టింపైంది. విజయ్ కోసం ఆమె ప్రాణం విలవిలలాడింది.


 
ఇంతలో అలేఖ్యకి ఆఫీస్ బాస్ నుండి కాల్ వచ్చింది. విజయ్ వాళ్ల నానమ్మకి సీరియస్‌గా ఉందంట, 

కొన్ని రోజుల్లో వస్తాడు అని చెప్పగానే... అలేఖ్య వెంటనే ఫోన్ పెట్టేసి పూనమ్ అమ్మకి కాల్ చేసింది
 
అలేఖ్య: (ఫోన్‌లో ఏడుస్తూ, శ్వాస ఆగిపోతున్నంత ఆందోళనతో) "హలో... అమ్మా! నేను వైజాగ్ వస్తున్నాను అమ్మా..."
 
పూనమ్ దేవి: (కంగారుగా) "ఏమైందే అలేఖ్యా? ముంబై వెళ్లావు కదా, అంతలోనే మళ్లీ వైజాగ్ ఎందుకు వస్తున్నావు? ఏమైంది తల్లి?"


 
అలేఖ్య: (ఏడుస్తూ బతిమాలుతూ) "ప్లీజ్ అమ్మా... నన్ను ఏమీ అడగకు! నేను వైజాగ్ రాగానే మనం ఇద్దరం కలిసి విజయ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్దాం అమ్మా...
 
దయచేసి నాతో రా అమ్మా! అతనికి ఏమైందో ఏంటో నా గుండె ఆగిపోతోంది. నా మాట విను అమ్మా... ప్లీజ్!"
 
పూనమ్ దేవి: (ఆమె బాధను తట్టుకోలేక) "సరే తల్లి... నువ్వు ఏడవకు, ప్రశాంతంగా రా. 

నువ్వు రాగానే మనం ఇద్దరం కలిసి ఆ విజయ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్దాం, నేను చూసుకుంటానులే."
 
ప్రదేశం: విజయ్  ఇల్లు (హాల్)
సమయం: సాయంత్రం 5:30 గంటలు
 
అలేఖ్య, పూనమ్ దేవి ఇద్దరూ కలిసి విజయ్ ఊరిలోని ఇంటికి చేరుకున్నారు. 

ఇంట్లో నానమ్మ, అత్తయ్య, మామయ్యలు ముఖాలు చిన్నబోయి ఉన్నారు. విజయ్ రాకముందే పూనమ్, అలేఖ్యలు ఇంట్లోకి వచ్చారు.
 
బాధతో ఉన్న నానమ్మ, అత్తయ్యలు తలుపు తెరిచి అలేఖ్యను, ఆమెతో వచ్చిన పూనమ్‌ను (సీమను) చూశారు. 

నానమ్మ కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆ అమాయకపు అలేఖ్యను చూసి కన్నీళ్లతో దండం పెట్టింది.
 
నానమ్మ: "నన్ను క్షమించు అమ్మా... ఈ ఇంటికి వచ్చే అర్హత నీకు లేకుండా చేశాం..."
 
అత్తయ్య : మీరు ఎవరు అండి?
 


పూనమ్ దేవి: "నమస్తే అండి... ఈమె నా కూతురు అలేఖ్య. నా పేరు పూనమ్ దేవి. 

మా అమ్మాయికి మీ అబ్బాయిని ఇచ్చి పెళ్లి చేయమని అడగడానికి వచ్చాను. మీరే మా పిల్లకి మాట ఇచ్చి, పెళ్లి చీర కూడా ఇచ్చారట కదా..."
 
(ఆ మాట వినగానే అక్కడ ఉన్న నానమ్మ, అత్తయ్య, మామయ్య లందరూ తలలు దించుకున్నారు. ఆ గదిలో మౌనం విషాదంగా మారింది.)
 
అప్పుడే విజయ్ నీళ్లు తాగుదామని గదిలో నుండి హాల్లోకి వచ్చాడు. నీరసంగా ఉన్న విజయ్‌ని చూడగానే అలేఖ్య పరుగెత్తుకుంటూ అతని దగ్గరకు వెళ్లింది.
 
అతని ఒంటిపై ఉన్న గాయాలను చూసి పిచ్చిదానిలా కంగారుపడింది.
 
అలేఖ్య: (విజయ్ చేతులు, భుజాలు తడుముతూ, కన్నీళ్లతో) "విజయ్! నీకు ఎలా ఉంది? 

గాయాలు తగ్గాయా? అసలు ఫోన్ ఎందుకు ఎత్తలేదు? ప్రసాద్ గారూ... ఏమైంది నీకు?!"
 
నేను (విజయ్): (చూపులు పక్కకు తిప్పుకుని) "అలేఖ్య... నేను బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు ఎందుకు మళ్లీ ఇక్కడికి వచ్చావు?"
 
(ఆ మాట వినగానే అలేఖ్య మౌనంగా తల దించుకుంది. వారంగా మాట్లాడని నానమ్మ ఒక్కసారిగా విజయ్‌పై గర్జించింది.)


 
నానమ్మ: (ఏడుస్తూ, గట్టిగా అరుస్తూ) "ఒరేయ్! నీకు కొద్దిగా అయినా మనసు ఉందా రా?! ఆ అమ్మాయికి నువ్వంటే ప్రాణమని నీకు తెలియట్లేదా?
 
అది చాలదన్నట్లు ఆమెకు పెళ్లి మాట ఇచ్చి 4 రోజులు ఈ ఇంట్లో ఉంచుకున్నావ్! 

ఒక భార్య కంటే ఎక్కువ సేవ చేసింది నీకు! నువ్వు తిన్నాకే తిన్నది...
 
నీకోసం ఆ కట్టెల పొయ్యి దగ్గర చేతులు కాల్చుకుని వేడి నీళ్లు కాచింది! 

అలాంటి అమ్మాయిని చూసి 'ఎందుకు వచ్చావ్' అని అడుగుతున్నావా?! చెప్పు ఆ అమ్మాయికి...
 
'నేను ఇంకో అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాను, ఆమె కడుపులో నా బిడ్డ కూడా పెరుగుతున్నాడు' అని చెప్పు!"
 
(ఆ మాట వినగానే... అలేఖ్య గుండె వెయ్యి ముక్కలైంది! విన్న మాట నిజమేనా అన్నట్లు కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు ధారగా కారాయి. 

నోటి నుండి ఒక్క మాట కూడా రాక... నిశ్శబ్దంగా లోపల గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకుంది.)
 
పూనమ్ దేవి: (రౌద్రంతో ఊగిపోతూ) "విజయ్! ఆ అమ్మాయి ఇప్పుడు ఎక్కడుంది?!"
 
నేను: (మౌనంగా తలదించుకుని) "ఆమె... నన్ను వద్దనుకుని వెళ్లిపోయింది..."
 
(పూనమ్ దేవి ఒక్కసారిగా ముందుకొచ్చి విజయ్ చెంపపై ఛెళ్ళున రెండు దెబ్బలు కొట్టింది!)
 
అత్తయ్య: (అడ్డుపడి) "సారీ అమ్మ... మా వాడు చేసిన తప్పుకి..."
 
పూనమ్ దేవి: "మీ వాడు మా అమ్మాయికి చేసిన తప్పుకి నేను కొట్టలేదు! నా కూతురు నాతో అంతా చెప్పింది... 

కానీ మీ వాడు చేసిన పనికి నా కూతురు ఎంత నరకం అనుభవిస్తోందో నాకు తెలుసు!"
 
ఇంతలో అలేఖ్య లోపల గది నుండి బయటకు వచ్చింది. నానమ్మ ఇచ్చిన పెళ్లి పట్టుచీరను విప్పేసి, మామూలు డ్రెస్సులో వచ్చి ఆ చీరను నానమ్మ ఒడిలో పెట్టింది.
 
అలేఖ్య: (కన్నీళ్లతో దండం పెడుతూ) "నానమ్మా... నేను ఈ చీరకు, ఈ ప్రేమకు అర్హురాలిని కాను... నన్ను క్షమించండి." 

(పూనమ్ చేయి పట్టుకుని) "అమ్మా... నన్ను ఇక్కడి నుండి తీసుకెళ్లిపో..."
 


(పూనమ్ దేవి విజయ్ దగ్గరకు వచ్చి, అతని కళ్లల్లోకి గంభీరంగా చూస్తూ మాట్లాడింది.)
 
పూనమ్ దేవి: (మనసుని తాకే లోతైన స్వరంతో) " విజయ్! దూరంగా వెళ్లిపోయినంత మాత్రాన ఆ బంధం తెగిపోదు. 

కనీసం ఆమె కోసం వెళ్లి వెతికే ప్రయత్నం అయినా చేశావా? ఆ అమ్మాయి ఇప్పుడు గర్భవతి!
 
ఒంటరిగా ఉన్న ఆడది కడుపుతో పడే వేదన ఎలా ఉంటుందో మీ నానమ్మను అడుగు... 

ఏం తిన్నా లోపల ఉండదు, నరకం అనుభవిస్తుంది! ఆమె నీకు దూరంగా పోలేదు...
 
తన కడుపులో నీ బిడ్డ రూపంలో నిన్ను కూడా మోస్తూ తీసుకెళ్లింది!
 
ముందు వెళ్లి ఆమెను జాగ్రత్తగా ఇంటికి తెచ్చుకో... ప్రశాంతంగా జీవించండి. ఇంకోసారి నా కూతురి జీవితంతో ఆడుకోవద్దు!"
 
వీలైతే మాకు దూరంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించు లేకపోతే ఏం అవుతుందో నేకు ఈపాటికే తెలుసు , 

అసలే ఆమె కడుపుతో ఉంది, మా వాళ్ళ మీకు ఏంఅయిన ఐతే మేము ఎప్పటికీ క్షమించుకోలేము.
 
పూనమ్ అలేఖ్యను తీసుకుని అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయింది.
 
దారి పొడుగునా సీమ మనసులో పాపం అలేఖ్యకి ఇప్పుడు ఏం చెప్పాలి 

ఈ అమ్మాయి ఇప్పుడు ఎలా బ్రతుకుతుంది అని ఆలోచనలో మునిగిపోయింది. జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి అని నిర్ణయించుకుంది .
 


రాత్రి 9 గంటలకు వచ్చిన సీమని చూడగానే హాల్ లో కూర్చున్న ముగ్గురు పిల్లల ప్రాణం తిరిగి వచ్చింది. 

అల్కా ఐతే ఎక్కడ తాను అలా అడగడం వాళ్ళ వదిలేసి వెళ్ళింది ఏమో అని ఏడ్చింది.
 
ఉండబట్టలేక వెళ్ళి అమ్మని హత్తుకుంది. ఎక్కడ వెళ్ళావు నాకు చెప్పాలి కదా అమ్మ నన్ను కూడా తీసుకు వెళ్ళు నేను ఒక్కదానిని ఉండలేను.
 
అప్పుడే లోపలికి వచ్చిన అలేఖ్య ముఖంలో తాను కళలు కన్న మొత్తం ప్రపంచం కోల్పోయింది అనే బాధతో మెల్లగా లోపలికి వచ్చింది. 

అలేఖ్యని చూడగానే అల్కా ఒక్కసారిగా ఆనందంగా ఎగిరి దూకింది.
 
అల్కా: దొంగ మొహం దాన చెప్పకుండా వెళ్ళావు, ఈసారి నిన్ను అస్సలు పంపను
 
అలేఖ్య : లేని నవ్వును తెచ్చుకుని , అబ్బా ఆఫీసు లో చిన్న పని ఉంది ఇక నేను ఎక్కడికి వెళ్లనులే
 
అల్కా: హుమ్మ్.. దా ఈరోజు మనం కలిసి పడుకుందాం.
 
సీమ: తిన్నార మీరు ఏమైనా
 
వర్ష: లేదు అమ్మ ఇంకా నీకోసమే చూస్తున్నాం
 
సీమ: మీరు అంత పెద్ద వాళ్ళు అయిపోయారు కదా ఇపుడు నాతో ఏంటి, మీకు నచ్చింది చేస్తున్నారు కదా, తినడానికి నేను ఎందుకు , ఇంత సేపు ఎందుకు ఉన్నారు, వెళ్ళి ఫ్రెష్ అవ్వండి.
 
పిల్లలు అందరూ అంత కోపంగా ఉన్న సీమ ని చూడగానే ఏదో జరిగింది అని అనుకున్నారు. మెల్లగా ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా వెళ్లిపోయారు.
 
సీమ ఇంకా అదే ఆలోచనలో ఉంది. అలా వంట పూర్తి చేసి తాను కూడా ఫ్రెష్ అయి వచ్చింది. 

ఎందుకో కోపంగా ఉన్న తాను దానిని పిల్లల పైన చూపిస్తున్న అనే బాధ అనిపించింది.
 
లేచి అన్నీ టేబల్ పైన సర్ది అందరినీ పిలిచింది. వచ్చి కూర్చోగానే, ఒకే ప్లేట్ లో కలిపింది సీమ, 

4 పిల్లలకి తన చేతులతో  కలిపి తినిపిస్తుంది. అలేఖ్య కి కన్నీళ్ళు ఆగడం లేదు

సీమ మెల్లగా మీకు ఇది వరకు చెప్పను కదా నేను మిమ్మల్ని వదిలి ఎక్కడికి వెళ్ళాను అని అలాగే మీకు ఏం జరిగిన నేను చూస్కుంటా , 

ఇంకా అన్నీ విషయాల్లో నేను ఉన్నాను అని మరచిపోకండి అని అలేఖ్య వైపు చూసింది.
 
అల్కా: నాకు తెలుసు అమ్మ నేను స్ట్రాంగ్ గర్ల్ ని నేను వీళ్ళకి చెప్పాను కానీ వీళ్ళే భయపడ్డారు.
 
సీమ: అవును అవును నేను రాగానే నీ ముఖం చూస్తే అర్ధం అయింది. నువ్వు ఎంత స్ట్రాంగ్ అనేది
 
సోనూ: మేము అమ్మ రాలేదు అని భయపడలేదు. వర్ష అక్క నా ముందు ఒక ఎర్ర కోతి కూర్చొని ఉంది అని భయంతో ఉన్నాం . నిజమే కదా వర్ష అక్క
 
వర్ష: హ్హ సోనూ, పాపం కోతి మనం ఏం ఇచ్చిన తినలేదు. ఏడుస్తూనే ఉంది. హాహాహాహా
 
అల్కా: అమ్మ చూడు అమ్మ వాళ్ళు ఇద్దరు.. హ్హూ హ్హూమ్
 


సీమ: వాళ్ళని పట్టించుకోకు , వాళ్ళే కోతులు. నువ్వు నా బంగారు కొండవి. పట్టు పట్టు.
 
సీమ అలా అందరికీ వద్దు వద్దు అన్నకాని పూర్తిగా అందరికీ పెట్టింది. కాసేపటికి సోనూ వెళ్ళిపోయాడు. వర్ష కూడా తన రూమ్ కి వెళ్ళింది. అల్కా , అలేఖ్య , సీమ ఉన్నారు.
 
సీమ అల్కా ని బుజ్జి తల్లి నువ్వు వర్ష అక్క తో పడుకో నేను అలేఖ్య నిద్రపోతాం.
 
అల్కా: అబ్బా నేను వినను, నాకు ఏం చెప్పకు, నేను నీ పక్కనే పడుకుంటా, అది కూడా పడుకుంటుంది.
 
సీమ: సరే పదా .. రాక్షసి..
 
అలేఖ్య నువ్వు వెళ్ళు నేను అమ్మని తీసుకుని వస్తా. అని అల్కా అనడంతో అలేఖ్య లోపలికి వెళ్ళింది.
 
అల్కా: అమ్మ నేను సోనూ గురించి చెప్పింది విని కోపంగా ఉన్నవా.
 
సీమ: మళ్ళీ మొదలు పెట్టవా
 
అల్కా: నీకు ఎందుకు అర్ధం కావట్లేదు అమ్మ. మమ్మల్ని అందరినీ చూసుకుంటా అంటున్నావు, మరి మాకు ఉండదా నిన్ను చూసుకోవాలి అని.
 
ఒక్కడానివే ఎలా ఉంటావు. నిన్ను అలా వదిలేసి ఎలా వెళ్తాం, అయిన వాడు చెప్పిన దానిలో తప్పు ఏం ఉంది. నువ్వు మళ్ళీ పెళ్లి చేసుకోవాలి.


 
లేకపోతే నేను కూడా ఇలానే ఉంటాను, ఎవరిని చేసుకొను , నీతోనే ఉంటాను. చావనైనా చస్తాను కానీ నిన్ను ఒంటరిగా మాత్రం వదిలేసి మా బ్రతుకులు మేము చూసుకోలేము అమ్మ.
 
సీమ: బుజ్జి అది కాదు తల్లి ....అని ఏదో చెప్పాలి అనుకుంది.
 
అల్కా కోపంగా అలానే వెళ్ళిపోయింది. సీమ మొదటిసారి ఆలోచనలో పడింది. 

దేనికంటే శత్రువులతో చేసే యుద్దం కంటే సొంత వాళ్ళతో చేసే మౌనపోరాటం చాలా కటినమైనది అని అర్ధం అయింది.
 
అలా ఆలోచిస్తూ ఇక తప్పదు అని అనుకుంది. తన అక్క పూనమ్ ఏ కారణం లేకుండా ఇంత పెద్ద నిర్ణయం తీసుకోదు అని నిర్ణయించుకుంది. 

ఇపుడు అల్కా కోసం అయిన ఒప్పుకోవాలి. అది అసలే మొండి పిల్ల.
 
సీమ ఎప్పటికో వచ్చి అల్కా దగ్గర పడుకుని, అలేఖ్య , అల్కా ఇద్దరినీ ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకుని అల్కా పక్కన పడుకుని నిద్రలోకి జారుకుంది.
 
కానీ మరొకరు అదే గదిలో నిద్రలేకుండా ఏడుస్తూ ఉన్నారు అని సీమ కి అర్ధం కాలేదు. 

సీమ పెట్టిన ముద్దు అలేఖ్య ని మరింత బాధ కలిగేలా అనిపించింది. ఎందుకనటే తనని ఇలా చూస్తే అందరూ బాధ పడతారు అని అనుకుంది.
 
ఇక నాకంటూ ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ లేరు' అనుకుని ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని నిశ్చయించుకుంది!
 
ఒక కాగితంపై 'అమ్మా... కొన్ని రోజులు నేను ఫ్రెండ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్తున్నాను. దయచేసి నన్ను క్షమించు, నా కోసం వెతకకు... 

నా మీద ఒట్టు' అని రాసిపెట్టి, క్యాబ్ బుక్ చేసుకుని ఎవరికీ చెప్పకుండా వెళ్లిపోయింది.)
 
లేట్ నైట్ 3:00 గంటలకు బయటకు వచ్చిన అలేఖ్య.
 
(కానీ ఎవరికీ తెలియని విషయం ఏంటంటే... ముంబై నుండి అలేఖ్యను 'అధీర' తమ్ముడు, అతని మనుషులు ఫాలో అవుతున్నారు!
 
ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు రితిక, అలేఖ్య, అల్కాలను కన్యగా ఉన్నప్పుడే వాళ్ళని పట్టుకోవాలి అని వాళ్ల ప్లాన్. 

ఐతే ఇప్పటి వరకు అలేఖ్య ఉన్నది పూనమ్ దేవితో అని రణధీర్ ఐ తెలియదు
 
అలేఖ్య కార్ నేరుగా బస్ స్టాప్ వద్ద ఆగగానే... కేవలం 1 నిమిషంలో రణధీర్ (అలియాస్ పూనమ్ భర్త రావు) ఆమెను కిడ్నాప్ చేసి కారులో ఎక్కించుకుని తీసుకెళ్లిపోయాడు!)
 
ఎప్పటిలాగే అందరికంటే ముందు లేచే సీమ , ఆ రోజు కూడా లేచి పిల్లల కోసం ఏం అయిన చేయాలి అనుకుంది. 

కానీ అప్పుడే అల్కా పక్కన చూడగానే అలేఖ్య కనపడలేదు.
 
ఇంత పొద్దునే ఎక్కడికి వెళ్ళింది అని అనుకుంటూ, వెళ్ళి వర్ష గదిలో చూసింది.
 
అప్పటికే లేచిన సోనూ నైట్ అంత తన తల్లి సడన్ గా ఎందుకు వద్దు అంటుంది, అంత ప్రేమించింది కదా అనుకున్నాడు. 

అలా పొద్దునే లేవగానే ఎవరో తన గదిలోకి వచ్చారు అని కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
 
మెల్లగా తెరిచి చూడగానే అది తన తల్లి తెలిసి సోనూ మైండ్ ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది. తల్లి అలా వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోతున్న తన చేతిని పట్టుకుని.
 
ఆ తర్వాత సోను గది వైపు నడిచింది. తలుపు కొంచెం తెరిచి ఉంది. 
 
లోపలికి చూసింది. సోను మంచం మీద పడుకుని, కళ్లు మూసుకుని ఉన్నాడు. నిజానికి అతను నిద్రపోలేదు. రాత్రంతా తల్లి మాటలు గుర్తుకు వస్తూనే ఉన్నాయి. 
 
సీమ మెల్లగా లోపలికి వచ్చి అతని ముఖం వైపు చూసి,  “ఇంకా నిద్రలోనే ఉన్నాడే…” అని అనుకుంటూ వెనక్కి తిరగబోయింది. 
 


అప్పుడే సోను కళ్లు తెరిచాడు.  తల్లిని చూడగానే అతని మనసు ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది.  

ఆమె వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోతుండగా అతను చేయి చాపి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. సీమ తిరిగి చూసింది. 
 
సీమ: “సోను…? ఏమైంది? నేను…”
 
సోను ఆమెను మాట్లాడనివ్వకుండా గట్టిగా లాగాడు. 
 
ఆమెను మంచం మీదకు తీసుకొచ్చి, తన రెండు తొడల మధ్య ఇరికించి, బెడ్‌పైన పడేసాడు.

[Sunnysunnysunny]

సీమ మెల్లగా లోపలికి వచ్చి అతని ముఖం వైపు చూసి,  “ఇంకా నిద్రలోనే ఉన్నాడే…” అని అనుకుంటూ వెనక్కి తిరగబోయింది. 

 
అప్పుడే సోను కళ్లు తెరిచాడు.  తల్లిని చూడగానే అతని మనసు ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది.  

ఆమె వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోతుండగా అతను చేయి చాపి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. సీమ తిరిగి చూసింది. 
 
సీమ: “సోను…? ఏమైంది? నేను…”


 
సోను ఆమెను మాట్లాడనివ్వకుండా గట్టిగా లాగాడు. 
 
ఆమెను మంచం మీదకు తీసుకొచ్చి, తన రెండు తొడల మధ్య ఇరికించి, బెడ్‌పైన పడేసాడు. 

ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఆమె పెదాల మీద తన పెదాలు వేసి గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. 
 
సీమ: “ఉమ్మ్… సోను… వద్దు…!”   కానీ అతను వినిపించుకోలేదు. 


 
లిప్‌కిస్ ఇంకా లోతుగా మారింది. అతని నాలుక ఆమె పెదాల మధ్యకు వెళ్లి ఆమె నాలుకను వెతుక్కుంది. 


సీమ ప్రతిఘటించబోయింది, కానీ సోను ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. 
 
కొన్ని క్షణాల తర్వాత అతను పెదాలు విడిపించి, ఆమె ముఖం దగ్గరికి వచ్చి మెల్లగా అన్నాడు—
 


సోను: “ఏమైంది అమ్మా… నాకు దూరంగా ఉంటున్నావు. మనం ఇంట్లో ఎవరూ లేనప్పుడు నా ఇష్టం అని చెప్పావు కదా… 

మాట కూడా ఇచ్చావు. ఇప్పుడేమో ఇలా అంటున్నావు…”
 
సీమ: “సోను… అది… అది అలా కాదు… నేను…”
 
సోను: “అలా కాదు అంటే ఏమిటి అమ్మా? నువ్వు నాకు మాట ఇచ్చావు. ఇప్పుడు మళ్లీ వద్దు అంటున్నావు. 

నేను ఎంత కష్టపడి… ఎంత ఎదురుచూశానో నీకు తెలుసా?”
 
సీమ: “సోను… ప్లీజ్… వదులు… ఎవరైనా వస్తే…”
 
సోను: “ఎవరూ రారు అమ్మా. అందరూ ఇంకా నిద్రలో ఉన్నారు ప్లీజ్ అమ్మ. ఇప్పుడు మనం ఇద్దరమే…” అని చెప్పి మళ్లీ ఆమెను నలిపేస్తున్నాడు.
 
సీమ నిజంగా తన అక్క ఇది అంత చేసిందా అని ఆలోహణలో పడింది. కానీ ఆమె ఆలోచనలో ఉండగా 

సోనూ ఆమె ఉలిక్కిపడేలా సడన్గా ఆమె సన్నుని కొరికాడు, జాకెట్ పై నుండి.

ఆమె ఛాతీ మీదకు తల వంచి, బ్లౌజు బటన్లు విప్పకుండానే ఆమె రొమ్మును పైనుంచి ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. 

తర్వాత బ్లౌజు లోపలికి చేయి పెట్టి ఆమె స్తనాన్ని పట్టుకున్నాడు. 
 
సీమ: “అహ్హ్… సోను… వద్దు…!”
 
సోను నెమ్మదిగా రెండు బటన్స్ విప్పు బ్రా లో ఉన్న తల్లి ఒక రొమ్మును బయటికి లాగి ,, 

ఆకలితో ఉన్న బిడ్డలా నోట్లో పెట్టుకుని పీల్చడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట మెల్లగా… తర్వాత మరింత గట్టిగా. 
 


అతని పళ్లు ఆమె చనుమొనను తాకినప్పుడు సీమ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి అరిచింది. 
 
సీమ: “అహ్హ్… సోను… నొప్పి…!”
 
సోను (మెల్లగా నవ్వుతూ): “నొప్పి కాదు అమ్మా…నీ చనుమొన చాలా సెన్సిటివ్‌గా ఉంది. నాకు ఇష్టం…”
 


అని మళ్లీ పీల్చడం, నాకడం, అప్పుడప్పుడు మెల్లగా కొరకడం కొనసాగించాడు. 
 
సీమ: “సోను… ప్లీజ్… ఇప్పుడు వదులు… నేను… నేను భరించలేను…ఇషః.....”
 
సోను: “ప్లీజ్ అమ్మా… నువ్వు నాకు మాట ఇచ్చావు.ఇప్పుడు వెనక్కి తగ్గకు…”
 
ఇలా దాదాపు పదిహేను నిమిషాలు… 
 
ఆమె రొమ్ములు తడిసిపోయాయి. అతని నోటి ఉమ్మి, ఆమె చనుపాలు కలిసి ఆమె ఛాతీ మీద ఆ లైట్ వెలుతురులో మరింత మెరుస్తున్నాయి.
 


సోను అప్పుడు తల ఎత్తి ఆమె ముఖం వైపు చూసి మెల్లగా అన్నాడు—
 
సోను: “అమ్మా…నీ చనుపాల రుచి చాలా మారిపోయింది. ఇంకా మెత్తగా అనిపిస్తోంది.దూదికంటే కూడా మెత్తగా ఉన్నావు…ఉఫ్ఫ్ .. ఎంత మెత్తగా ఉన్నావో .. ఉమ్మా....”
 
సీమ: “సోను…అహః… ప్లీజ్… ఇలా మాట్లాడకు…”
 
సోను: “సిగ్గు ఎందుకు అమ్మా? నువ్వు నా అమ్మవి. నేను నీ కొడుకుని.నీ శరీరం నాకు తెలియకూడదా?”
 


అని చెప్పి మళ్లీ ఆమె చనుమొనను నోట్లో పెట్టుకుని గట్టిగా పీల్చాడు.సీమ కళ్లు మూసుకుని పోయాయి. 

ఆమె శరీరం తనకు తెలియకుండానే స్పందించడం మొదలుపెట్టింది. 
 
ఆమె చేతులు సోను తలను పట్టుకుని నెట్టాలని అనుకుంది, కానీ బలం రాలేదు. కళ్ళలో నీళ్ళు ఉన్నాయి.

తన అక్క కోసం ఇక తప్పదు అనుకుని ఒక చేతిని సోనూ తల పైన వేసి నొక్కుకుంది
 
సీమ: “ప్లీజ్ సోను… ఇప్పుడు చాలు… నేను… నేను భయపడుతున్నాను…”
 
సోను: “భయపడకు అమ్మా… నేను నిన్ను బాధపెట్టను. నువ్వు నాకు ఇష్టం. చాలా ఇష్టం…”
 
తాను ఆమె పైన పడుకున్నాడు. తన శరీరాన్ని మెల్లగా సర్దుకుంటూ, ఆమె తొడల మధ్యకు తనను తాను అమర్చుకున్నాడు.
 
ఆమె చీర మీదనే తన బలిసిన మడ్దని ఉంచి, ఆమె పూకు మీద గట్టిగా నొక్కాడు ఉదయం ఎరెక్షన్ వల్ల అతని మద్ద ఇంకా బలిసి, గట్టిగా, వేడిగా ఉంది.
 


చీర గుడ్డ మీద నుంచి ఆమె పూకు మీద నొక్కుతుంటే, ఆ వేడి సీమకు స్పష్టంగా తెలిసింది.
 
సీమ: “అహ్హ్… సోను… ఏం చేస్తున్నావ్…!”
 
సోను జవాబు చెప్పకుండా ఆమె రొమ్ము వైపు వంగి,నోట్లో పెట్టుకుని గట్టిగా పీల్చసాగాడు. 

చనుమొనను నాలుకతో తిప్పుతూ, అప్పుడప్పుడు పళ్లతో మెల్లగా కొరుకుతూ ఉన్నాడు.
 
అదే సమయంలో తన నడుమును ముందుకు వెనక్కి కదిలిస్తూ, చీర మీద నుంచి ఆమె పూకు మీద తన బలిసిన మడ్డను రాపిడి చేస్తున్నాడు. ప్రతి నొక్కుడికి సీమ శరీరం కదులుతోంది.
 


సీమ: “సోను… నొప్పి… మెల్లగా…అహః .....
 
ఆమె అప్పటికే సీమ పాంటీ లో చిగురాకులా వణుకుతూ కార్చేసుకుంది. చీర తడిసి, అతని మడ్డకి అతుక్కుని, ప్రతి రాపిడికి సీమకు విచిత్రమైన ఉష్ణం వ్యాపిస్తోంది.
 
సోను ఒక చేయి ఆమె పిరుదల కిందకు జార్చి గట్టిగా పట్టుకుని పిండుతూ, మరో చేయి ఆమె స్తనాన్ని పట్టుకుని నోట్లో పెట్టుకుని పీలుస్తున్నాడు.
 
తన మడ్దని ఆమె పూకు మీద ఇంకా గట్టిగా నొక్కి, నడుము ఈసారి మరింత గట్టిగా చేయాలి అన్నట్లు గుండ్రంగా తిప్పడం చేస్తూ రాపిడి కొనసాగించాడు.
 
సీమ: “సోను… చాలు… నేను… నేను భరించలేను…ఆఆహ్హా ......ప్లీజ్ .. ఆపు ..
 
సోనూ కూడా చివరికి వచ్చాడు, ఎన్నో వారాలుగా లోపల ఉన్న లావా బయటికి వచ్చేలా అనిపించింది.

కసిగా తల్లి కింద పెదవిని గట్టిగా కోరుకుతూ ఉన్నాడు.
 
సీమ: హమ్మ్.. హ్హా.. హమ్మ్ .. ఉమ్మా..సో.. ను.. అహః.. అనే మాటలు నొట్లొనే ఆగిపోయాయి.
 
సోనూ తన నడుముని ఒక్కసారి పైకి లేపి గట్టిగా ఒక కాలిని పైకి లేపి పట్టుకుని తల్లి తొడని మడ్దని మరింత గట్టిగా పూకుని దెంగడం మొదలు పెట్టాడు.
 
సీమ: అహః.. అమ్మ.. సోనూ.. వదులు.. అబ్బా.. ప్లీజ్.. నొప్పి.. .....................
 
సోనూ చివరికి వచ్చేసరికి తల్లి మాటలు చెవికి ఎక్కట్లేదు. అలానే గట్టిగా నిజంగానే తల్లిని దేన్గుతున్న అని అనుకుంటూ, 



ఆమె మెడలో తల పెట్టి అహః ,,,,, అమ్మ,,,,,,, నీ నుండి వచ్చే ఈ వాసనా,,,,, .. ఉఫ్ఫ్..
 
సీమ కూడా మరొకసారి తన లోపల ఉన్న లావాని బయటికి వచ్చేలా ఉండడంతో తనకి తెలియకుండా 

తన రెండు తొడలు మరింత వెడల్పుగా జరిగి ఒక చేతిని సోనూ వెనుక పెట్టి నొక్కుతూ అనుభవిస్తూ ఉంది..


 
అహః,, హ్హఅహః.. హుమ్మ్..,,,,అఆఅఆ.. ఆమ్మా..........................
 
నా వాళ్ళ కావట్లేదు ప్లీజ్ అమ్మ .. అంటూ మరింత గట్టిగా దేన్గుతూ ఉన్నాడు అలానే ఒక్కసారే ఇద్దరికీ బయటికి రావడం మొదలు అయింది.
 
సీమ సోనూ ని కదలకుండా అలానే పట్టుకుని వణుకుతుంది. సోనూ కూడా కార్చుకుని తల్లి  పైన పడిపోయాడు..

[Sunnysunnysunny]

కాసేపటికి వరకు అలా ఉన్న సీమ కి ఒక్కసారిగా ఏం జరిగిందో తెలియాగే పట్టరాని కోపం బాధ రెండు వచ్చాయి. 

తెలియకుండానే సోనూ ని బలంగా నెట్టేసి లేచి తన బట్టలు సరిచేసుకుని వెళ్ళిపోయింది.
 
సోనూ దగ్గర నుండి వచ్చిన సీమ మనసు అంత ఏదోలా ఉంది ,, పెద్ద పాపం చేశాను అనే ఆలోచన మరొకవైపు ఇది తప్పదు అనే ఆలోచన మధ్యలో ఇరుక్కుపోయింది.



అప్పుడే ఆమె చూపు అల్కా పక్కన ఉన్న టేబల్ పైన పడింది. మెల్లగా దాని దగ్గరికి వెళ్ళి చూశాక అది అలేఖ్య రాసింది అని అర్ధం అయింది.
 
కానీ ఫ్రెండ్ వాళ్ళ ఇంటికి అంటే ఎక్కడికి వెళుతుంది, పొద్దునే అల్కా అడిగితే నేను ఏం చెప్పాలి అని ఆలోచిస్తూ వెళ్ళి బాత్ చేసి పిల్లలకి వంట చేసి పెట్టింది.
 
అల్కా, రెండు రోజులు నుండి ఇంటికి వస్తుంది కానీ తల్లితో సరిగ్గా మాట్లాడట్లేదు, 

అలాగే సోనూ కూడా తాను చేసిన పనికి అమ్మకి కోపం వచ్చింది ఏమో అని కంగారుగా ఏం మాట్లాడట్లేదు.
 
చూస్తుండగానే రెండు రోజులు గడిచి పోయాయి . ఇప్పుడు ఒక్క రోజే మిగిలి ఉంది. ఏం చేయాలో నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. 

ఈ రాత్రి నేను నా అమ్మను ఒప్పించాలి… ఎలాగైనా సరే. అని అల్కా అనుకుంది”
 
ఇలా మాట్లాడకుండా ఉండటం వల్ల తన అమ్మ మనసు మరింత కరిగిపోతుందని అల్కా అనుకుంది.

రాత్రి ఆమె తన అమ్మ కోసం ఒక చీర తీసుకువచ్చింది. దానిని బెడ్ మీద పెట్టి పడుకుంది
 
రాత్రి సీమ రూమ్ కి వచ్చాక ఆ చీరను తీసుకుంటూ అడిగింది:
 
సీమ: “ఏయ్… రోజూ ఏదో ఒకటి ఎందుకు తెస్తున్నావు? ఈ వారం ఎంత డబ్బు ఖర్చు పెట్టావో తెలుసా?”
 


అల్కా: “మా అమ్మకి నేను ఏం ఇవ్వకూడదా… నా దగ్గర నువ్వు ఇచ్చిన డబ్బు చాలా ఉందిలే అమ్మ…”
 
సీమ: “హ్మ్మ్… కానీ అది నేను నీకు ఇచ్చాను నాకు కరచు పెట్టమని కాదు.”
 
అల్కా: “ప్లీజ్ ఒప్పుకో అమ్మ… వర్ష అక్క ని కూడా ఒప్పించాడు. ఆమెను ఒప్పించడానికి ఏం చెప్పాడో నాకు తెలియదు. 

నువ్వే నా మాట వినట్లేదు నేను అంటే అసలు ఇష్టమే లేదు ? ప్లీజ్ అమ్మ…”
 
సీమ: “ఏంటి… ఓరి దేవుడా… సోనూ వర్షని ఎలా ఒప్పించాడు… ఆమె ఎలా ఒప్పుకుంది? నేను నమ్మలేకపోతున్నాను. ఆమె నాతో ఏమీ చెప్పలేదు మళ్ళీ.”
 
అల్కా: “ఆమె నాతో కూడా ఏమీ చెప్పలేదు. సోను ఏం చెప్పాడో నాకు తెలియదు. కానీ ప్లీజ్ నువ్వు కూడా ఒప్పుకో.

మేము అందరం నీకోసమే ఇది అంత చేస్తున్నాం , మా కోసం అయిన ఒప్పుకో అమ్మ ప్లీజ్”
 


సీమ: “బుజ్జి ప్లీజ్… లేదు… నేను ఇది చేయలేను. ఇది చాలా పెద్ద పాపం.”
 
అల్కా: “దేవుడా… ప్లీజ్ నా కోసం ఒప్పుకో అమ్మ. నా జీవితంలో నేను నిన్ను ఎప్పటికీ ఏమీ అడగను. 

నేను దణ్ణం పెడతా ప్లీజ్ అమ్మ . నువ్వు ఒంటరిగా ఉండటం నాకు ఇష్టం లేదు.”
 
ఈ ప్రపంచంలో ఏ అక్క కూడా ఇంతటి నిస్సహాయ స్థితిని ఎదుర్కొని ఉండదు. ప్లీజ్ అమ్మ
 
సీమ: “ఏయ్… ఉజ్జీ తల్లి… ఏం చేస్తున్నావ్? ఇలా చేయకు. ప్లీజ్ అతనికి అర్థమయ్యేలా చెప్పు. 

నేను ఒక తల్లిని… నా కొడుకు తెలివైనవాడు.మంచి అమ్మాయిని చూసి వెంటనే పెళ్లి చేద్దాం …”
 
అల్కా: “ప్లీజ్… ఏమీ జరగదు. ఎవరికీ తెలియదు. ప్లీజ్ అమ్మ… విను… నువ్వు అతనితో అది చేయనివ్వకు. 

మిగతావన్నీ చెయ్యి… కానీ అతన్ని అది చేయనివ్వకు… అంటే ఆ సంభోగం…”
 
సీమ: “ఏంటి… వద్దు వద్దు… ప్లీజ్ మాట్లాడకు… అలా అనకు .”
 
అల్కా: “ప్లీజ్ నా మాట విను అమ్మ … ప్లీజ్ అమ్మ… మీ కాళ్ల మీద పడతాను.”


 
సీమ: “ఓ… ఓ… ఓ… ప్లీజ్… నన్ను ఇలాంటి ఇబ్బందికరమైన పరిస్థితిలో ఎందుకు పెడుతున్నావు అల్కా?”
 
సీమ భావోద్వేగానికి గురై ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. అల్కా సోనుని శృంగారం చేయనివ్వనని చెప్పింది. 

కనీసం అమ్మని శాంతింపజేయడానికి ఇలాంటిదేదైనా చెబుదామని అనుకుంది.
 
అల్కా: “ప్లీజ్ ఏడవకండి అమ్మ… మీ మీద నా గౌరవం మరింత పెరిగింది. నేను చెప్పే ఈ ఒక్క విషయానికి ఒప్పుకో. 

ప్లీజ్ ఏడవకు. వాడు మానాయి ఉన్నది ఒక్కగానొక్క సోనూ వాడికి ఏమైనా ఐతే …
 
అప్పుడు ఏం చేయాలి? వాడికి కెవల నీతో జీవితం పంచుకోవాలి అని అనుకుంటున్నాడు .

అది వాడి కోరిక ప్లీజ్ అమ్మ ఏడవకు … ప్లీజ్ ఒప్పుకో ప్లీజ్. వాడిని అలా చేయనివ్వకు. కేవలం పెళ్ళే ప్లీజ్ ఒప్పుకో అమ్మ.”
 
అల్కా పూనమ్‌ని ఓదారుస్తుండగా తలుపు తట్టే శబ్దం వినిపించింది. తలుపు దగ్గర వర్ష ఉంది.
 
వర్ష: “శ్శ్శ్… అమ్మ… ఏడవకు. ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్ అమ్మ? సోను నాకు అంతా చెప్పాడు. అతను మన కోసం ఎంతో చేశాడు. 

అమ్మ… ప్లీజ్ అతని కోరిక తీర్చు. లేకపోతే వాడు కచ్చితంగా ఏదో ఒకటి చేసుకుంటాడు”
 
అక్క నోటి నుండి ఆ మాట విని అల్కా నిశ్చేష్టురాలైంది. సోను ఆమెకి ఏమి చెప్పి ఉంటాడు?
 
వర్ష: “అమ్మా… అలా ఏడవకు. నువ్వు మా మంచి అమ్మవి కదూ? నిన్ను ఇంకెవరూ ఏమీ అనరు.

మేము అంత నీతోనే ఉంటాం అమ్మ, కానీ మేము నిన్ను ఒంటరిగా మాత్రం ఉండానివ్వం ”
 
వర్ష ప్రేమగా పూనమ్‌ని ఛాతీ మీద హత్తుకుని ఓదారుస్తోంది. అల్కా చూస్తూ దగ్గరికి వెళ్ళి అమ్మ ఒడిలో తల పెట్టుకుని పడుకుంది. 

తర్వాత ధైర్యం కూడగట్టుకుని మాట్లాడింది.
 
అల్కా: “అవును అమ్మా… నేను కూడా అదే చెప్తున్న నీకు… వాడిని అలా చేయనివ్వకు.”
 
వర్ష: “ఏంటి… చేయనివ్వకూ అంటున్నావు అహః అర్థం ఏంటి… అమ్మ నీకు అదేం చెబుతోంది?”
 
సీమ: “హ్మ్ం .. హ్మ్ం .. … అదే…” సీమ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ వర్ష చెవిలో ఇలా చెప్పింది.


 
వర్ష: “హాహా… తెలివితక్కువది… సరే కానీ. నేను సోనుకి చెప్పను… అతను ఒప్పుకుంటాడా? నాకు నమ్మకం లేదు అస్సలు . వాడు అసలే బండోడు”
 
(వర్షకి ఆ రోజు రాత్రి తనకి జరిగింది గుర్తు వచ్చి అలా చెప్పింది)
 
అల్కా: “ అమ్మ నాకు ఇంకా ఏమి చెప్పలేదు… లేకపోతే …నేను ....”
 
వర్ష: “సరే … అయితే వాడికి చెప్పు. వాడు ఆ షరతుకు ఒప్పుకుంటాడా? నువ్వే చెప్పు.”
 
అల్కా: “ఏయ్ ,, ఏమో కానీ....ఒకవేళ ఆమె ఒప్పుకోకపోతే… నేను వాడికి చెప్తాను… ప్రయత్నిస్తాను.”
 
వర్ష: “సరే … వాడు ఏది చేయాలనుకున్నా… అది మా అందమైన అమ్మ అంగీకారంతోనే చేయమని వాడికి చెప్పు. 

వాడు ఏది చేయాలనుకున్నా… అది అమ్మ అనుమతి ఉండాలి అంతేనా అమ్మ …”
 
ఇది విన్న సీమ ఒంట్లోని ప్రతీ భాగంలో ఏదో విద్యుత్ ప్రవహించినట్లు అనిపించింది. 

తన అక్క నోటి నుండి ఆ మాటలు విని అల్కా కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. కానీ సోను ఒప్పుకోడని అల్కా అనుకుంటోంది.
 
అయినా వర్ష అక్క మాటలు అల్కా మనసులో ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉన్నాయి. అంత అందమైన స్త్రీతో శృంగారం తప్ప ఇంకేం చేయగలరు?
 
అల్కా కూడా అదే ఆలోచిస్తోంది. కానీ అల్కా చాలా అమాయకురాలు. ముందు అమ్మకి పెళ్లి చేయాలి అని అనుకుంది అంతే.
 
అలా ఆలోచిస్తూ ఒకరికి ఒకరు హత్తుకుని ముగ్గురు నిద్రలోకి జారుకున్నారు. ఉదయాన్నే నిద్రలేచి స్నానం చేసిన సీమ అద్దం ముందు నిలబడి తనను తాను చూసుకుంటూ ఉంది.


 
మెడలో మంగళసూత్రం లేదు. చేత్తో మెడను తడుముకుంటూ “మళ్లీ కట్టుకోవాలా…” అని అనుకుంది. 

అల్కా ఎన్నోసార్లు చెప్పింది కదా, తన కోసం మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోమని. తన సొంత అక్క కొడుకుతో ఇది అంత ఎలా చేయాలి.
 
కానీ నిన్న  ఉదయం సోను తనతో చేసిన ఆ కాస్త దగ్గరి విషయం గుర్తుకు వచ్చేకొద్దీ ఒళ్లు జలదరించింది. భయం, తెలియని బాధ రెండూ కలిసి వచ్చాయి.
 
“పూనమ్ అక్క అడిగితే ఏం చెప్పాలి… తన కొడుకుకి తనకి పెళ్లి అయింది అంటే అక్క ఎలా అనుకుంటుంది. 

నిన్న ఉదయం జరిగినది ఎలా చెప్పాలి…” అని ఆమె మనసు తిరగబడుతోంది.
 
అలాగే అక్క కొడుకు సోను అల్కా చెప్పాలి అనుకుంటున్నా దానికి ఎలా ఒప్పుకుంటాడో అని ఆలోచిస్తోంది.
 
ఒక మహిళ శృంగారం కాకుండా ఇంకా చాలా పనులు చేయగలదని పాపం అల్కాకి ఎలా తెలుస్తుంది? ఆమె ఇంకా చాలా చిన్న పిల్ల అని అనుకుంది.
 
“శృంగారం తప్ప… నీకు నచ్చింది ఏది అయిన చేసుకో అంటే . డానికి సోను ఒప్పుకుంటాడా?” ఇలా ఆలోచిస్తూ వంట గదిలోకి వెళ్ళింది.
 
అప్పుడే లేచిన అల్కా తన అమ్మతో, శృంగారం తప్ప మిగిలినది ఐతే పెళ్లి అని తాను ఒప్పిస్తా అని చెప్పింది. 

కానీ ఈ విషయాన్ని తన తమ్ముడికి ఎలా చెప్పాలి ? ఈరోజు ఆదివారం. అందరూ ఇంట్లోనే ఉంటారు…
 
వంట గదిలో ఉన్న సీమ మనసు ఎన్నో ఆలోచిస్తుంది. పీలలు కచ్చితంగా పెళ్లి చేయాలి అనుకున్నారు …

మొదటిది సోను ఒప్పుకోడని నాకు తెలుసు. కానీ అల్కా ఎలా ఒప్పిస్తుందో
 
రెండవది… ఒకవేళ అతను ఒప్పుకుంటే… అతనికి కొత్త ఆలోచనలు వస్తాయి… దానివల్ల అతను నా శరీరాన్ని చాలా చికాకు పెట్టగలడు.
 
ఇవన్నీ ఆలోచిస్తుంటేనే సీమ తల్లి శరీరంలో ఒక సంచలనం ప్రవహిస్తున్నట్లు అనిపించింది.
 
అల్కా ఈరోజు సోనుతో మాట్లాడటానికి ఒక అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తుంది. … అప్పుడే సీమ అందరినీ తినడానికి పిలిచింది.
 
భోజనం బల్ల వద్ద కూర్చున్నప్పుడు సోను తన తల్లి వైపే చూస్తున్నాడు.

సీమ వంటగదిలో పని పనిచేస్తుండగా తల్లి కొంగు పదేపదే జారిపోతుండటంతో సోనుకి స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. 

అల్కా కూడా అది గమనించింది
 


సీమ ఏదైనా వస్తువు తీసుకోవడానికో… లేదా ప్లేట్స్ తీసుకోవడానికో చెయ్యి ఎత్తినప్పుడు , లేదా అప్పుడప్పుడు జుట్టు కట్టుకోవడానికి చెయ్యి లేపగానే
 
సైడ్ నుండి కనిపిస్తున్న బిగుతైన రొమ్ములు సోనూ ని చూపు తిప్పుకొనివ్వటలేదు. 

తన సొంత కొడుకు తన తల్లిని ఈ విధంగా చూడటం చూసి అల్కా గుండె మండిపోతోంది… రక్తం మరిగిపోతోంది.
 
వెంటేనే లేచి వాడి దగ్గరికి వెళ్ళి తల పైన ఒక్కటి కొట్టి, నోరు మూసుకుని కూర్చో అడ్డ గాడిద గుడ్లు పీకేస్తాను నీవి, అమ్మ వీడికి ముందు పెట్టు . అని గట్టిగా అరిచింది
 
వెంటనే లోపలికి వెళ్ళి ఒక చున్నీ తెచ్చి అమ్మ బుజం పైన వేసి కూర్చుంది. 

సీమ ఇప్పుడు ఇది ఎందుకు తల్లి అనగానే , నీకు చెమటలు పడుతున్నాయి తుడుచుకో అమ్మ ఏం కాదు అని కూర్చుంది.
 
సోనూ కొంచెం ముఖం మాడ్చుకుని కూర్చుని తింటున్నాడు. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన వర్ష మెల్లగా అమ్మ పైన కోతికి అంత ప్రేమ పొంగిపోతే పొద్దునే లేచి వంట చెయ్యి.
 
అల్కా: అమ్మ చూడు అమ్మ.. ఊరికే నన్నే అంటున్నారు.
 
సీమ: ఏయ్. మీ ఇద్దరు ఒక్కటి నా కూతురి జోలికి వస్తే రేపటి నుండి మీ అక్క ,తమ్ముళ్ళు కలిసి వండుకుని తినండి
 
అల్కా: హుమ్మ్ ,, బాగ అయింది.. ఉమ్మా.. అని సీమ కి ముద్దు పెట్టింది.
 
టిఫిన్ చేశాక అల్కా మెల్లగా సోనూ నాతో రా నీతో మాట్లాడాలని చెప్పింది. సోను మేడ మీదకి వెళ్లాడు. 

అక్కడ సోను… అల్కా ఇద్దరూ ఒకరికొకరు ఎదురుగా కుర్చీలో కూర్చున్నారు..
 
అల్కా: “ఒరేయ్ … నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి.”
 
సోను: “దేని గురించి అక్క ? ఏం అయింది?
 
అల్కా: అమ్మతో మాట్లాడాను నేను.

సోను: “ఏం చెప్పింది అక్క? ఒప్పుకుందా?”
 
అల్కా: “ఒప్పుకోలేదు. కానీ…ఆమెతో మాట్లాడాను. కానీ ఒక సమస్య ఉంది.”
 
సోను: “మళ్ళీ సమస్య ఏంటి అక్క?”
 
అల్కా: “నేను అమ్మకి చాలా చెప్పి వివరించాను. కానీ ఒక షరతు ఉంది.”
 
సోను: “షరతు… ఎలాంటి షరతు? ప్లీజ్ చెప్పు అక్క.”
 
అల్కా: “అది … అది … నువ్వు… నువ్వు అమ్మతో…”
 
సోను: “హా… అమ్మతో అబ్బా ఎంతో చెప్పు అక్క?”
 
అల్కా: “నువ్వు ఆమెతో ఆ శృంగారం చేయకూడదని అమ్మకి చెప్పాను. అది తప్ప నువ్వు ఇంకేమైనా చేసుకోవచ్చు. అమ్మ ఒప్పుకుంది”
 


సోను: “ఏంటి… నువ్వు ఎందుకు అలా అన్నావు అక్క? నాకు అమ్మ పూర్తిగా కావాలని చెప్పాను కదా. ఇప్పుడు నువ్వెందుకు ఇలా చెప్పావు మళ్ళీ?”
 
అల్కా కాస్త కోపంగా, బాధగా వెంటనే .
 
అల్కా: “ఏంటి? ఇప్పుడు అమ్మని కేవలం దానికోసమే చేసుకుంటావా? పో… అసలు ఏం వద్దు. పెళ్లి వద్దు, ఏం వద్దు. చీ! నీ కోసం ఎంత కష్టపడ్డానో… నువ్వు కూడా అందరిలాగే ఆలోచిస్తున్నావు.”
 
సోను వెంటనే బ్రతిమాలడం మొదలుపెట్టాడు. చేతులు కలిపి, ముందుకు వంగి మాట్లాడాడు.
 
సోను: “అయ్యో సారీ అక్క… సారీ. అలా కాదు. సరే సరే…
 
అల్కా: “మరి ఏంట్రా అమ్మను ఒప్పించడం అంత సులభమా? నువ్వే ఆలోచించు.”
 
డాబా మీద అక్కా-తమ్ముడి మధ్య సంభాషణ జరుగుతున్నట్లుగా ఉంది. కింద సీమ… వీళ్లిద్దరూ ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో అని ఆలోచిస్తోంది.
 
సోను ఒప్పుకోడని ఆమె మనసుకి కూడా తెలుసు. కానీ అల్కాని చూసిన తర్వాత సీమకి కొంచెం బాధగా అనిపించింది. అయినా తన పిల్లల ప్రేమ ముందు ఆమె నిస్సహాయురాలైంది.
 
అల్కా అరగంట పాటు సోనుకు వివరిస్తూనే ఉంది. తన జీవితంలో ఇప్పటివరకు అల్కా ఇంత సుదీర్ఘమైన విషయాన్ని ఎప్పుడూ చర్చించలేదు.
 
అల్కా: “నా వంతుగా నేను చేయగలిగినంత ప్రయత్నించాను. ఇప్పుడు అంత నువ్వే నిర్ణయించుకోవాలి…”
 
సోను: “సరే అక్క…కానీ అమ్మతో, నేను అది తప్ప అన్నీ చేస్తాను అని చెప్పినప్పుడు అమ్మ ఒప్పుకుందా”
 
అల్కా: “లేదు ఒప్పుకోలేదు. ఏమీ అనలేదు.…నీకు అదే కావాలా ఏంట్రా”
 
సోను: “అయ్యో సారీ అక్క… సారీ. అలా కాదు. సరే సరే… నువ్వు ఎలా చెప్తే అలా. నేను చేయను అని కాదు కానీ… అమ్మ కొన్ని రోజులు, కొన్ని ఏళ్లు అయినా ఒప్పుకుంటే అప్పుడు చేస్తా.
 
దానికోసం నువ్వు నాకు ఒక హెల్ప్ చెయ్యి. నేను ఒక లెటర్ రాస్తా. దాన్ని అమ్మకి ఇవ్వు. 

అమ్మ ఆ పని తప్ప మిగతాది ఒప్పుకుంటే నేను చేయాలనుకున్నదంతా ఆ లెటర్‌లో రాస్తా. ప్లీజ్ అక్క… నా మాట విను.”
 
అల్కా అమాయకంగా చూసింది. తన తమ్ముడు ఇలా బ్రతిమాలుతుంటే ఏదో పెద్ద నేరం చేసినట్టు అనిపించింది. ఆమెకు కోపం కూడా వచ్చింది, జాలి కూడా వచ్చింది.
 
అల్కా: “సోను… నువ్వు నన్ను ఎంత ఇబ్బంది పెడుతున్నావో తెలుసా? అమ్మని ఒప్పించడానికి నేను ఎంత పడ్డానో… ఇప్పుడు నువ్వు ఇలా అంటే నేనేం చేయాలి?”
 
సోను: “అక్క ప్లీజ్… నువ్వు చెప్పింది నేను వింటున్నా. అది ఇప్పుడు చేయను. అమ్మ ఒప్పుకునే వరకు ఆగుతా. కానీ లెటర్ మాత్రం అమ్మకి ఇవ్వు. అంతే సాయం చేస్తే చాలు.”
 
అల్కా కాసేపు మౌనంగా ఉంది. తను చాలా కష్టపడి అమ్మని ఒప్పించాలని ప్రయత్నించింది, బహుమతులు తెచ్చింది, ఏడ్చి బ్రతిమాలింది. 

కానీ ఇప్పుడు తమ్ముడు ఇలా మాట్లాడుతుంటే ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.
 
ఆమెకు కోపం తగ్గి, నిస్సహాయత మిగిలింది.
 
తన తమ్ముడి నుండి ఈ మాటలు విన్న తర్వాత అల్కాకి వింతగా అనిపించింది. 

తన సొంత తమ్ముడు తన ముందే అలాంటి ప్రతిపాదన చేస్తున్నాడు… మరియు ఆమె అతని మాటలను మౌనంగా వింటోంది.
 
అల్కా: “సరే సోనూ … కానీ నీకు తెలుసు కదా అమ్మ చాలా భావోద్వేగం గలది … మనమే ఆమెకి ప్రపంచం . అందుకే ఇది చాలా కష్టం అయిన అమ్మ దీనికి ఒప్పుకుంది”
 
సోను: “అక్క… నాకు అమ్మ గురించి తెలుసు… అందుకే ఆమెను ఒప్పించమని నిన్నే అడిగాను. 

నేను వర్ష అక్కని కూడా ఒప్పించాను… కాబట్టి ఇప్పుడు నువ్వు వర్ష గురించి చింతించాల్సిన అవసరం లేదు.”
 
అల్కా: “హ్మ్ం మూయ్ మీ ఇద్దరు ఒక్కటే దొంగలు… కానీ నువ్వు వర్ష అక్కని ఎలా ఒప్పించావు? అక్కని ఒప్పించడానికి ఏం చెప్పావు? ఏమి అయిన గిఫ్ట్ ఇచ్చావా?”
 
సోను: “అక్క… దాని గురించి నేను మీకు తర్వాత చెబుతాను. ఆమె ఒప్పుకుంది… అదే పెద్ద విషయం అక్క . 

ఇక నువ్వు అమ్మని ఒప్పిస్తే నీకు నచ్చిన గిఫ్ట్ నేను ఎలా అయిన ఇస్తాను, నా ప్రాణం ఇచ్చి అయిన కలుపుతాను ”
 


అల్కా: “అబ్బా, ఆపు సరే ఇంతకీ లెటర్ ఏంటి … ఏం రాస్తావు  లెటర్ లో?”
 
సోను: “అక్క… ఇప్పుడు అమ్మ అది తప్ప మిగతా అన్నింటికీ ఒప్పుకుంటే… అప్పుడు నేను చేయాలనుకున్నదంతా ఆ ఉత్తరంలో రాస్తాను. ప్లీజ్ నువ్వు ఆ లెటర్ని అమ్మకు ఇవ్వు చాలు.”
 
అల్కా: “సరే… రాయి ఆ లెటర్. నేను అమ్మకి ఇస్తా. కానీ సోను… అమ్మని ఎక్కువగా బాధపెట్టకు. నాకు ఇంకా ఏమి చెప్పకూ .. అన్నీ నాకే చెప్తావు వర్ష అక్కకి కూడా చెప్పు ఇంకా…”
 
సోను: “బాధపెట్టను అక్క. నువ్వు చెప్పినట్టు చేస్తా. సాయంత్రం లోపు లెటర్ ఇస్తా.”
 
సోను లేచి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. అల్కా మేడ మీదనే కూర్చుని చాలాసేపు ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది. తను ఎంత అమాయకంగా ఉన్నానో అని అనుకుంది.
 
మళ్ళీ అమ్మని ఎలా ఒప్పించాలని ప్రయత్నించిందో, ఇప్పుడు తమ్ముడు ఇలా మాట్లాడుతుంటే ఏదో పెద్ద తప్పు జరుగుతోందని అనిపించింది. కానీ ఏమీ చేయలేకపోయింది.
 
“సోను ఈ కాలపు కుర్రాడు… వాడి మనసులో ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియడం లేదు…” అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
సోను మేడ మీద నుండి కిందకి వచ్చినప్పుడు, తన తల్లి వైపు చూసి నవ్వి, ఎక్కిరిస్తూ 

“నీ కూతురితో నన్ను కావాలి అని ఆటపట్టిస్తున్నావు కదా తరువాత చెప్తా అమ్మ నీ పని” అని చెప్పి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
 
అక్క,తమ్ముళ్ల మధ్య ఏం జరిగిందోనని అతని సీమ కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. అల్కా కిందకి వచ్చినప్పుడు సీమ ఆమెని అడిగింది.


 
సీమ: “ఏయ్ … ఆగు … నువ్వు సోనుతో ఏం మాట్లాడావు మళ్ళీ ?”
 
అల్కా (కొంచెం తటపటాయిస్తూ): “ఏమీ లేదు అమ్మ… వాడిని మా అమ్మతో అలా చేయకూడదని అతనికి చెప్పాను అంతే. అలా ఐతేనే పెళ్లి అని కూడా చెప్పా”
 
సీమ: “ఓహ్… సరే కానీ … సోను ఏం చెప్పాడు?”
 
అల్కా: “పర్వాలేదు సరే అన్నాడు… కానీ సాయంత్రం నీకు ఏదో చెబుతానని అన్నాడు.”
 
సీమ: “సాయంత్రం ఏం చెప్తాడు సార్?”
 
అల్కా: “నాకు ఇప్పుడు తెలియదు అమ్మ… సాయంత్రం వాడు ఒక ఉత్తరం రాస్తానని… నేను దాన్ని నీకు  ఇవ్వాలని అన్నాడు అంతే . అబ్బా అందరికీ నేనే దొరికాను”
 
సీమ: “ఈ ఉత్తరమేంటి… నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.”
 
అల్కా: “నాకు కూడా అర్థం కావడం లేదు… కానీ నేనేం చేయగలను? ఇప్పుడు మీ ముద్దుల కొడుకు ఏదో తన మనసులోని మాటలు మాట్లాడతా అన్నాడు… అబ్బా లేమ్మ నేను సినిమా చూడాలి లే లే .”
 
సీమ: “సరే… పో గాడిద వాడిని చూసి మీరు కూడా అలానే తయారు అవుతున్నారు కానివ్వండి… నేను వెళ్లి భోజనం తయారు చేస్తాను… 

నువ్వు విశ్రాంతి తీసుకో. లేకపోతే నేను మధ్యాహ్నం నిన్ను పడుకొనివ్వను.”

[Sunnysunnysunny]

ఈరోజు చాలా వరకు పెద్ద అప్డేట్స్ ఇవ్వడానికి ట్రై చేస్తాను. అలాగే మూడు కధల నుండి పిక్స్ అండ్ గిఫ్స్ ని జోడించడం కుదరకపోవచ్చు , అందరికీ నచ్చుతుంది అని అనుకుంటున్నా

[Sunnysunnysunny]

సీమ వాళ్ళని పంపి భోజనం తయారు చేయడం మొదలుపెట్టింది. భోజనం సిద్ధమయ్యాక సోను కూడా తినడానికి బల్ల దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆ ఉత్తరం సంగతి ఏంటని అడగమని సీమ అల్కాకి సైగ చేసింది.

 
కానీ సోను తన తల్లిని చూసి కేవలం నవ్వాడు. భోజనం చేశాక అందరూ విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి తమ తమ గదులకు వెళ్లారు. అక్కడ కేవలం వర్ష, సీమ కూర్చొని మాట్లాడుకుంటున్నారు.
 
కానీ సోను తన గదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద పడుకుని, ఒక తెల్ల కాగితం, పెన్ను తీసుకుని దానిపై రాయడం మొదలుపెట్టాడు.
 
పై అంతస్తులోని గదిలో పడుకుని ఉన్న అల్కా ఒకవైపు సన్నీతో స్నేహం మరింత ముందుకు తీసుకువెళ్లాలి అని ఆలోచిస్తుంది, అలా ఆ అక్క , తమ్ముడు వేరు వేరు ఆలోచనలతో మునిగిపోయి వారు నిశ్శబ్దంగా పడుకుని ఉన్నారు.
 
సాయంత్రం అయింది. సోను తన గదిలోంచి బయటకు రాలేదు. అతను కాగితంపై రాసి, ఆ తర్వాత నిద్రపోయాడు. సోను కాగితం మీద  ఉత్తరంలో ఏమి రాసి తనకు ఇస్తాడోనని అతని అక్క ఆలోచిస్తోంది.
 
సాయంత్రం వరకు సోను మేల్కోకపోవడంతో అల్కా అతని గదిలోకి వెళ్లింది. సోను గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు, కానీ అతని పక్కన ఒక కాగితం పడి ఉండటం చూసింది.
 
బహుశా ఇదేనేమో సోను అమ్మకు ఇవ్వమని అడుగుతున్న ఉత్తరం అని అనిపించింది. ఆమె నిశ్శబ్దంగా వెళ్లి దాన్ని తీసుకుంది. నెమ్మదిగా దాన్ని చేతిలోకి తీసుకుని చదవాల వద్దా అని అనుకుంది.
 
ఆ ఉత్తరం చూస్తుంటే అల్కా గుండె జారిపోయింది. ఆమె శరీరం మొద్దుబారిపోయింది, చెమటలు పడుతున్నట్లు అనిపించింది. దాన్ని నిశ్శబ్దంగా సోను దగ్గర పెట్టి వెళ్తుండగా సోను కళ్లు తెరిచాడు.
 
సోను: “ఉమ్మ్… అక్క… మీరు…”
 
అల్కా: “నువ్వు ఇంకా లేవలేదు అందుకే చూడటానికి వచ్చాను .లే ఎంత సేపు పడుకుంటావు పందిలాగా”
 
సోను: “అవును నేను అదే నాకు తోడు మా అక్క కూడా ఉందిలే, అక్క నేను ఆ ఉత్తరాన్ని అమ్మకి ఇవ్వాలని చెప్పాను కదా… ఇదిగో ఉత్తరం. ఇది తీసుకుని అమ్మకి ఇవ్వు అక్క.”
 
అల్కా: “ఏయ్ ఏంట్రా అందరూ నన్నే వాడుకుంటున్నారు … నువ్వే స్వయంగా అమ్మకి ఇవ్వు.”

సోను: “అక్క నేను స్వయంగా ఇవ్వలేను… ప్లీజ్ అక్క , అమ్మకి ఇవ్వు … ఎలాగూ అమ్మని ఒప్పించింది నువ్వే కాబట్టి … నువ్వు తీసుకుని ఇవ్వడమే కరెక్ట్ ప్లీజ్ అక్క ప్లీజ్ తీసుకో”
 


అల్కా: “కానీ నేను ఎందుకు మళ్ళీ వర్ష అక్కకి చెప్పు………………”
 
సోను: “ప్లీజ్ అక్క… దీన్ని తీసుకుని నైట్ తిన్న తరువాత అమ్మకి ఇవ్వు… ప్లీజ్ మా మంచి అక్క కదా.”
 
అల్కా వణుకుతున్న చేతులతో సంకోచంగా తన తమ్ముడి నుండి ఆ ఉత్తరాన్ని తీసుకుంది.. కానీ ఈ ఉత్తరాన్ని తన అమ్మకు ఎలా ఇవ్వాలి…
 
అది ఇచ్చాక ఆమె స్పందన ఎలా ఉంటుంది… ఇదే అల్కాని వేధిస్తున్న విషయం.
 
రాత్రి భోజనం తర్వాత సీమ పని ముగించుకుని తన గదిలోకి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అల్కా చేతిలో ఒక పుస్తకంలో రాస్తూ మంచం మీద కూర్చుని ఉంది.
 
సీమ: “బుజ్జి తల్లి… నీ చేతిలో బుక్ ఏంటి ?తమ్ముడిని చదివించకుండా నువ్వు చదువుకుంటున్నవా?”
 
అల్కా: “అయ్యో అమ్మ… నేను చెప్పాను కదా అమ్మ వాడి ల్యాబ్ రికార్డు రాస్తున్నా పాపం ఒక్కడే ఏయ రాస్తాడు… ఇదిగో సోను ఒక ఉత్తరం ఇచ్చాడు …తీసుకో.”
 
సీమ: “నిజంగా రాసి ఇచ్చాడా , అస్సలు ఈ అబ్బాయికి భయం లేడు , అందులో ఏముంది?”
 
అల్కా: “నాకేం తెలుసు ఆ బండోడు ఏమి రాశాడో నువ్వే చదువు అమ్మ…”
 
సీమ: “నువ్వు చదివి చెప్పు తల్లి.”
 
అల్కా: “వద్దు… వద్దు అమ్మ… నేను చదవను, నువ్వే చదువుకొ. అందరూ నన్నే ఇరికిస్తారు ఇదిగో తీసుకో”
 
సీమ: “అయ్యో… సరే… నాకు ఇవ్వు… ఆ ఉత్తరం నేనే చదువుకుంటా.”
 
అల్కా రికార్డు కింద ఉన్న ఉత్తరం తీసి సీమ చేతిలో పెట్టింది . అల్కా మంచం మీద కూర్చుని రాస్తూ ఉండగా, సీమ పక్కనుంచి నిశ్శబ్దంగా ఆ ఉత్తరం చదువుతోంది.
 
ఆ ఉత్తరం చదువుతున్నప్పుడు సీమకి స్పృహ కోల్పోతున్నట్లు అనిపించింది. అల్కా తన అమ్మ ముఖం వైపే చూస్తోంది. ఆ ఉత్తరం చదువుతున్నప్పుడు ఆమె మంచం మీద నుండి లేవడం అల్కా చూసింది.
 
ఆమె నుదుటి నుండి చెమటలు పడుతున్నాయని, ఇదంతా చదివి ఆశ్చర్యపోయినట్లుగా ఆమె ముఖం విచ్చుకుంటున్నట్లు కూడా అనిపించింది. అల్కా కంగారుగా ఏమైందో అనుకుంది
 
ఆ ఉత్తరంలో ఇలా రాసి ఉంది:
 
“అమ్మా… 
 
నేను అది (సెక్స్) చేయడం నీకు ఇష్టం లేకపోతే పర్వాలేదు… కానీ అది తప్ప మిగతావన్నీ నన్ను తప్పకుండా చేయనివ్వాలి. ప్లీజ్ వద్దని చెప్పకు… ప్లీజ్ అమ్మా. వీటన్నింటికీ నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను.
 
1. నేను నీ శరీరాన్ని పై నుండి క్రింది వరకు ప్రేమించాలనుకుంటున్నాను. పై నుండి క్రింది వరకు అమ్మా. 
 


2. నేను నీ రసవంతమైన పెదాలను పూర్తిగా ముద్దు పెట్టుకోవాలనుకుంటున్నాను. నేను నీ పెదాలను, నీ రసవంతమైన నాలుకను పూర్తిగా రుచి చూడాలనుకుంటున్నాను అమ్మా. 
 
3. నేను నీ హంస లాంటి మెడను చాలా సేపు ముద్దాడాలనుకుంటున్నాను. అమ్మా… నీ మెడ చాలా సెక్సీగా ఉంది… నేను అందులోనే నా ఊపిరిని పిలుస్తూ లీనమైపోవాలనుకుంటున్నాను. 
 


4. నీ చంకలను ప్రేమగా నాకాలని ఉంది. నిన్ను జాకెట్లో చూసినప్పుడల్లా ఆ ప్రదేశాలు ఎప్పుడూ వేడిగా,తడిగా అనిపిస్తాయి… వాటి వాసన చూడాలని, ముద్దుపెట్టుకోవాలని, నాకాలని ఉంది. 


 
5. నీ తెల్లని పొట్టను, వీపును నేను ముద్దాలతో నింపాలి అనుకుంటున్నా. నీ పొట్ట, నడుము చాలా తెల్లగా, నునుపుగా ఉంటాయి అమ్మా… అయ్యో నడుము పక్కన ఆ ఒక్క మడత. ఉఫ్ఫ్ ....
 


6. నువ్వు దాచిపెట్టే ఆ బొడ్డును నేను ప్రేమించాలని, ముద్దుపెట్టుకోవాలని, నాకాలని అనుకుంటున్నాను. నువ్వు దాన్ని ఎప్పుడూ చాలా చాకచక్యంగా దాచిపెడతావు… 



కానీ అది చాలా పెద్దగా, గుండ్రంగా, లోతుగా ఉంటుందని నాకు తెలుసు. నేను దాని పూర్తి లోతును చూస్తాను అమ్మా. 
 
7. నీ పెద్ద, తెల్లని ఎద సంపద ని నేను నా జీవితం మొత్తం ప్రేమించాలనుకుంటున్నాను. ఆకలితో ఉన్న బిడ్డలా… నా హృదయం నిండిపోయేంత వరకు వాటిని చీకాలనుకుంటున్నాను.



అమ్మా… నీ తెల్లని స్తన ద్వయం మీద ఉన్న చనుమొనలు గులాబీ రంగులో ఉండొచ్చు. అది నా ఊహ మాత్రమే కానీ వాటిని చూసినప్పుడు నాకు పిచ్చెక్కిపోతుంది. నా హృదయం బహుశా ఎప్పటికీ నిండదు. 
 
8. అమ్మా… నీ అందమైన కాళ్లకు, నీ తొడలకు బోలెడంత ప్రేమను పంచాలని ఉంది… వాటిని ముద్దు పెట్టుకోవాలని ఉంది… నీ తొడల నుండి కాలి వేళ్ల వరకు ముద్దు పెట్టుకోవాలని ఉంది… 



నీ కాలి వేళ్ల మధ్య ఉన్న చోటును కూడా నాకాలని ఉంది. అమ్మా… నీ కాళ్ల కింద ఉన్న పాదాలను కూడా నాకాలని ఉంది. 
 
9. నీ జాకెట్ వెనుక నుండి కనిపిస్తూ కవించే , నీ వెనుక మెరిసే నీ ఆ అందమైన వీపును… వీపు మొదలు నుండి నడుము వరకు ఎంతో ప్రేమతో ముద్దుపెట్టుకోవాలని, నాకాలని ఉంది. 
 


10. హ్మ్మ్… ఇక నీ ఆ రహస్య ప్రదేశం… దాన్ని ఇంగ్లీషులో పుస్సీ అంటారు అమ్మా… తెలుగులో పూకు… లేదా కొన్నిసార్లు కుత్త అని కూడా అంటారు. నేను దాన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు…
 
కానీ నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… నీ పూకు దానికంటే పది రెట్లు ఎక్కువ అందంగా ఉంటుందని నాకు కచ్చితంగా తెలుసు. దాన్ని నేను చాలా ప్రేమించాలనుకుంటున్నాను…
 
దాన్ని ముద్దుపెట్టుకోవాలనుకుంటున్నాను… దాన్ని స్పర్శించాలనుకుంటున్నాను… దాన్ని లాలించాలనుకుంటున్నాను… నాకాలనుకుంటున్నాను…
 
నా వేళ్లతో దాన్ని తెరిచి లోపల చూడాలనుకుంటున్నాను… నీ పూకు లోపల ఉన్న క్లిటోరిస్‌ను కూడా ప్రేమించాలనుకుంటున్నాను అమ్మా. నీ అమృతంని రుచి చూడాలి అని ఉంది అమ్మ
 
11. చీరలో బిగువుగా ఇమిడిపోయి ఉండే నీ వెనుక ఉండే ఇసుక తిన్నెలు … నువ్వు నడుస్తూ ఉంటే అవి ఊగుతూ నన్ను పిచ్చెక్కిస్తాయి. నీ పిరుదలు చాలా అందంగా ఉంటాయి…
 


నేను వాటిని చూడాలనుకుంటున్నాను… ఆ రెండు అందాలను ప్రేమగా నిమరాలనుకుంటున్నాను… వాటిని ముద్దు పెట్టుకోవాలనుకుంటున్నాను… నీ రెండు పిరుదులను నాకాలనుకుంటున్నాను…
 
గుర్తుగా కొన్ని తీపి గాట్లు పెట్టాలి అని ఉంది అమ్మ, ఆ తర్వాత నీ రెండు పిరుదుల మధ్య ఉన్న దానిని చూడాలనుకుంటున్నాను. నేను కనీసం దానిని అయిన ప్రేమిస్తాను అమ్మా.
 
నీ ప్రేమకోసం సోను.”
 
ఈ ఉత్తరం చదివిన తర్వాత సీమ అప్పటికే నిశ్చేష్టురాలైంది.. ఆమె ఒక అంకితభావం గల భార్య. 

ఇప్పటివరకు ఆమె తన కొడుకును మాత్రమే ప్రేమించింది. కానీ ఇక్కడ సోను పూకు, గుద్ద గురించి మాట్లాడటం ప్రారంభించగానే ఆమె శరీరం వణకడం మొదలైనట్లు అనిపించింది.
 
ఉత్తరం చదివిన తర్వాత ఆమె ఏమీ మాట్లాడకుండా వెళ్లి ముఖం కడుక్కుని, ఆ తర్వాత వచ్చి వంటగది దగ్గర నిలబడి తాను ఇప్పుడు ఏమి చేయలేని స్థితిలో ఉన్నాను అని ఆలోచిస్తుంది ప్రారంభించింది.
 
ఆ ఉత్తరం ఇచ్చాక అమ్మతో ఏమీ మాట్లాడే ధైర్యం ఆమెకు కూడా లేనట్టుగా అల్కా అలానే బెడ్ పైన పడుకుంది. సీమ కిటికీ దగ్గరకు వెళ్లి బయటకు చూడటం మొదలుపెట్టింది.
 
సీమ నిస్సహాయంగా నిలబడి ఉంది. అక్క కొడుకుకి తాను కావాలనే కోరిక ఆ కుటుంబంలో తలకిందుల పరిస్థితిని సృష్టించినట్లుగా అనిపించింది. ఇంకా ఏది జరిగిన డానికి తలవంచాలి అనుకుని వచ్చి పడుకుంది.

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు, అల్కా టిఫిన్ చేసి ఉదయాన్నే ఆఫీసుకి అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది. సోను తన అక్కని అడిగి వారం రోజులలో ఈరోజే చివరి రోజు. సోను కూడా టిఫిన్ చేసి తన కాలేజ్ కి వెళ్ళాడు.

 
ఇంట్లో, సీమ మరియు వర్ష  ప్రతిరోజూ లాగే తమ రోజులను గడుపుతున్నారు. అల్కా 3-4 గంటల్లో ఒక పంతులు గారిని కలుసుకుంది . 

వర్ష అక్క చెప్పడంతో అక్కడికి వచ్చిన అల్కా రేపటి కోసం అన్నీ సిద్దం చేయమని కొంత డబ్బు తీసి అతనికి ఇచ్చి వెళ్ళిపోయింది
 
అల్కా సంతోషంగా అక్కడికి వచ్చిన పనిని పూర్తిచేసుకుని తన ఆఫీసు కి వెళ్ళింది. మరొక వైపు రేపటి నుండి రోజు తన తల్లితో రొమాన్స్ చేయడానికి ఒక గొప్ప అవకాశం వస్తుందని సోనూ సిద్ధమవుతున్నాడు.

సాయంత్రం అల్కా ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, సీమ ఆమె సంతోషంగా ఉండటం చూసింది. 

ఉదయం వెళ్ళేటప్పుడు అల్కా ఆందోళనగా ఉండి, ఇప్పుడు సాయంత్రం తిరిగి వచ్చేసరికి సంతోషంగా ఉండటం ఆమెకు వింతగా అనిపించింది.
 
కొంతసేపటికి సోను కూడా ఇంటికి వచ్చాడు. అతను కూడా చాలా సంతోషంగా కనిపించాడు. అతను నేరుగా వర్ష అక్క గదిలోకి వెళ్లి కూర్చుని మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

సోను: అక్క, అన్నట్టు. నేను అల్కా అక్కకి ఇంకా అమ్మ ఒప్పుకోడానికి ఈరోజే చివరి రోజు.

వర్ష: హా , తెలుసు తెలుసు అంత చక్కగా జరుగుతుందీ, ఇంకా నువ్వు అమ్మకి అల్కా అక్కకి ఇచ్చిన మాట గుర్తుపెట్టుకో. వాళ్ళు ఇద్దరు పైకి కనిపించరు కానీ చాలా సున్నితమైన మనసులు...

సోను: నాకు తెలుసు అక్క . భవిష్యత్తులో, దాని గురించి నేను అమ్మని ఒప్పిస్తాను. రేపు, మొదటిసారిగా, అందరి అనుమతితో అమ్మని మనసారా ప్రేమిస్తాను అక్క..

వర్ష:: శ్శ్, నోరు మూయ్. సిగ్గులేనివాడా... మా అమ్మని మరీ ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టవు కదా.

సోను: హహ. అబ్బో , మీ అమ్మ నా తల్లి కూడా, కాదా? అక్క..... నేను ఎన్నో రోజులుగా ఎదురుచూశాను. ఇప్పుడు కూడా నేను అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టకపోతే ఎలా? హాహాహహహహ

వర్ష: ఛీ ఆపార వెధవ ఇంకా... సరే, పద వెళ్లి తిందాం, నాకు కూడా ఆకలిగా ఉంది.

సోను మరియు అందరూ కలిసి రాత్రి భోజనం చేశారు. అక్కడ ఉన్న ముగ్గురు పిల్లల ముఖంలో తెలియని చిరునవ్వు ఉంది, కానీ సీమ మాత్రం ఏదో భయంలో అలానే తినేసింది.  
 
అల్కా ఆ రాత్రి సీమని హత్తుకుని వదలకుండా , తన కోసమే అమ్మ ఒప్పుకుంది అనే ఆనందం మరియు తాను అంటే ఎంత ఇష్టమో అమ్మకి అనుకుని  ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది.
 
కానీ ఉత్సాహం వల్ల సోనుకు నిద్ర పట్టలేదు. సీమకి కూడా నిద్ర పట్టలేదు. సోను ఉత్తరం ఆమె శరీరంలో ఒక వింత నిప్పును, భయాన్ని రాజేసినట్లు అనిపించింది.
 
తన అక్క కొడుకు ఏమి చేస్తాడో అని ఆలోచిస్తూ ఆమె కూడా నిద్రపోయింది. భవిష్యత్తులో తన తమ్ముడు , అమ్మ ఇద్దరు ఈ బంధాన్ని ఎలా కొనసాగిస్తారో అని వర్ష కూడా ఆలోచించింది.
 
అందరి ఆలోచనలతో ఆ రాత్రి గడిచిపోయింది. మరుసటి ఉదయం సోనూ, సీమకి తెలియకుండా వర్ష, అల్కా ప్లాన్ చేసిన పనికి సోనూకి ఏమోకాని సీమకి మాత్రం గుండె ఉలిక్కిపడేలా ఉండబోతుంది.

మరుసటి ఉదయం…
 
సోను ఉత్సాహంతో ముందుగా లేచి వంటగదిలోకి చూశాడు. సీమ అప్పటికే వంటలో మునిగి ఉంది. అల్కా ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది. సోను వేగంగా వెళ్లి అల్కా దుప్పటి లాగాడు.
 
సోను: “అక్క…… లే అక్క ప్లీజ్… ఈ రోజుతో ఏడు రోజులు అయిపోయాయి. నీకు తెలుసు కదా?”
 
అల్కా: (నిద్రలోనే మూలుగుతూ) “హమ్మ్… అబ్బా… నన్ను పడుకోనీ అమ్మా… వీడు చూడు……”
 
వంటగదిలోని సీమకి అల్కా గొంతు వినిపించి గట్టిగా అరిచింది. 
 
“పొద్దున్నే అక్కని ఏడిపిస్తున్నావా? అక్కడికి వస్తే వాతలు పెడతా!” అప్పుడే వర్ష హాల్‌లోకి వచ్చింది.
 
వర్ష: “అమ్మ ఏమి చేస్తున్నావు? ఇప్పుడు వంట ఎందుకు?”
 
సీమ: “ఏంటి తల్లి… తినాలి కదా అందరూ. అల్కా, సోనూకి కూడా బాక్స్ కట్టాలి.”
 
వర్ష: “అమ్మ నువ్వు ముందు వెళ్లి 10 గంటలకి రెడీ అయి ఉండు. నీ బట్టలు అల్కా అక్కడే మీ గదిలో పెట్టింది. అవి కట్టుకో.”
 
సీమ: “బట్టలా? ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం తల్లి? ఇప్పుడు ఎందుకు?”
 
వర్ష: “అమ్మ అందరం వెళ్తున్నాం. వాళ్లు కూడా ఈరోజు లీవ్ పెట్టారు. ప్లీజ్ అమ్మ… నేను అల్కా కష్టపడి చేస్తున్నాం. మాకోసం ఇంకేం మాట్లాడకు ప్లీజ్ ,, ప్లీజ్”
 
సీమ: “హ్మ్ం… ఏంటి మీరు అందరూ కలిసి ఏమి చేస్తారో ఏమో… సరేలే…”
 
లోపల సోను అల్కా నోరు మూసి బ్రతిమాలాడు. 
 
“అక్క ప్లీజ్… అరవకు… మా మంచి అక్కవి కదా… ప్లీజ్…”
 
అల్కా: “అబ్బా… నాకు తెలుసు, గుర్తుంది. కానీ నీకు కూడా తెలుసు కదా… మా అమ్మని జాగ్రత్తగా చూసుకో. లేకపోతే నిన్ను చంపేస్తా.”
 
సోను: “థాంక్స్ అక్క… నువ్వే బెస్ట్ అక్కవి.”
 
అల్కా: “సరే… కానీ నాకు ఒక్కటే విన్నపం. అమ్మను మరీ ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టకు.”
 
సోను: “అక్క నేను మాట తప్పను. ఒట్టు.”
 
అల్కా: “సరే సోనూ విను. నీ రూమ్‌లో ఒక కవర్ పెట్టాను. అవి వేసుకుని 10 గంటలకి కిందికి రా. అస్సలు ఆలస్యం చేయకు. లేకపోతే నీ చెవులు పిండుతా”
 
సోను సంతోషంగా బయటికి వెళ్తూ అప్పుడే లోపలికి వస్తున్న సీమని చూసి సిగ్గుతో నవ్వుతూ వెళ్లిపోయాడు. సీమ భయంగా తల దించుకుని లోపలికి వచ్చింది.
 
లోపలికి వచ్చిన సీమ అల్కా నిద్రపోవడం చూసి,, అయ్యో నువ్వు ఇంకా పడుకునే ఉన్నవా.....
 
“మా అమ్మవి కదా … బుజ్జి తల్లి… లేఅమ్మ…” అని బ్రతిమాలింది. అక్క , మనం ఎక్కడికో వెళ్ళాలి అని చెప్పింది, త్వరగా రెఢీ అవ్వాలి అందరం.
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా వెంటనే లేచి తల్లిని ముద్దు పెట్టుకుని ఒక కవర్ ఇచ్చింది. 
“ఇందులోవి కట్టుకో అమ్మా… రెడీ అవ్వు.”
 
పది గంటలకు అందరూ రెడీ అయి బయటికి వచ్చారు.
 
సీమ పెళ్లికూతురు చీరలో దేవతలా కనిపించింది. ఎరుపు-పచ్చ మిశ్రమం పట్టు చీర, బంగారు జరీ, మెడలో ముత్యాల హారం, చేతుల్లో గాజులు, నుదుటిన పెద్ద బొట్టు, జడలో పూలు ఆమె ముఖంలో సిగ్గుతో మరియు భయంతో కూడా ఎర్రబడి ఉంది.
 
సోను తెలుగు ఇంటి పెళ్లికొడుకు లాగా తెల్లని ధోవతి, పట్టు అంగవస్త్రం, నెత్తిన తురాయి, నుదుటిన విభూతి-కుంకుమతో నిలబడి ఉన్నాడు. ఆ దృశ్యం చూసి సీమకి కాస్త సందేహం వచ్చింది.
 
సీమ: “ఇలా రెడీ అయ్యామేమిటి? ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం?”
 
వర్ష: “అమ్మ… ఓల్డ్ టెంపుల్ అమ్మ అక్కడికి అందరూ అలాగే వెళ్తారు.”
 
అల్కా, వర్ష కూడా మంచి పట్టు చీరల్లో రెడీ అయి ఉన్నారు.
 
వర్ష కారు డ్రైవ్ చేస్తుంటే అల్కా, సీమ వెనక, సోను ముందు కూర్చున్నారు. వర్ష ముందే అన్ని ఏర్పాట్లు చేసి ఉంది. వాళ్ల పెళ్లి వాళ్లకే తెలియకుండా. ఒక్కటి కూడా తక్కవ చేయకుండా చేసింది.
 
గుడి లోపలికి వెళ్లాక… ఎవరూ లేరు.
 
కేవలం ఇద్దరు పంతుల్లు, పెళ్లికి కావాల్సిన ప్రతిదీ – పూలు, తాళి, కుంకుమ, అక్షతలు, పసుపు, నువ్వులు, హారతి పళ్లెం, మంగళసూత్రం, మెట్టెలు, కాళ్లకు గాజులు, అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయి. 
 
వచ్చిన నలుగురు  + ఇద్దరు పంతులు మాత్రమే. అది చూశాకా సోనూ మనసు గాలిలో తెలిపోతుంటే, సీమకి మాతరం తన అక్కల ముందు అన్నీ ఒక్కసారి గిర్రున తిరిగాయి.
 
వెంటనే పిల్లల వైపు తిరిగి ఇప్పుడు ఇది అంత అవసరమా, నేను సరే అని చెప్పా కదా ఇలా చేసుకోవడం ఎందుకు....
 
అల్కా, వర్ష ఇద్దరూ కలిసి సీమని బ్రతిమలాడి చాలా సేపటికి ఒప్పుకునేల చేశారు,  కొత్త పెళ్లికూతురిలా తీసుకువచ్చారు.  వస్తున్నప్పుడు సీమ నేను ఒక ఫోన్ చేసుకోవాలి అని చెప్పింది.
 
సరే అని వాళ్ళు ఇద్దరు సోనూ దగ్గరికి వచ్చి నిలబడి ఉన్నారు..
 
సీమ వాళ్ళ మావయ్య కి ఫోన్ చేసి ఫోన్ అక్క చెవి దగ్గర పెట్టి స్పీకర్ ఆన్ చేసి కాసేపటి తరువాత వచ్చి తీసుకోండి ప్లీజ్ ఎవరు రాకుండా చూసుకోండి అని చెప్తుంది. ఆయన కూడా అలానే చేస్తారు
 
సీమ వాళ్ళ మావయ్య ఫోన్‌ని స్పీకర్‌లో పెట్టి, కోమాలో ఉన్న పూనమ్ పక్కనే ఉంచారు .
 
సీమ గొంతు మొదట్లో కాస్త వణుకుతూ, తర్వాత గుండెలోంచి వచ్చినట్టు మెల్లగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది…
 
“అక్కా…
 
నేను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చానో, ఏ పరిస్థితిలో వచ్చానో నీకు కూడా తెలుసు. కానీ నాకు ఏమి తెలియదు.
నీ పిల్లలు… అల్కా, వర్ష, సోనూ… నిన్ను ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నారో నేను ఇప్పుడు కళ్లతో చూశాను అక్కా. 
 
వాళ్లు నాలో నిన్ను చూసుకుంటూ నేను వచ్చిన రోజు నుండి, ఎన్ని రాత్రులు నాకు నిద్రలేకుండా ఉన్నా, వాళ్ళు ముగ్గరు వాళ్ళ ప్రేమతో ఎంత ముద్దుగా, ఎంత జాగ్రత్తగా నన్ను చూసుకుంటూ వాళ్ళు ఉన్నారు … 
 
ఒకరికోసం ఒకరు ప్రాణంలా ఉన్నారు అక్కా. నువ్వు లేకపోతే వాళ్లు ఊపిరి కూడా తీసుకోలేరన్నట్టు ఉన్నారు. ఇప్పుడు… సలు విషయం చెప్పాలి. 
 
ఈరోజు… ఇప్పుడే… నాకు, సోనూకి పెళ్లి జరుగుతోంది. అల్కా, వర్ష దగ్గరుండి చేస్తున్నారు. నేను వాళ్లని ‘కాదు’ అనలేకపోయాను అక్కా. 
 
వాళ్ల కళ్లలో ఉన్న ఆశను, వాళ్ల ముఖాల్లో ఉన్న ఆ నమ్మకాన్ని చూసి… నా నోరు తెరవలేకపోయాను.
నువ్వు ఏ పరిస్థితిలో సోనూ ప్రేమలో పడ్డావో, లేకపోతే ఏ కారణంతో ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నావో నాకు తెలియదు. నాకు తెలిసింది ఒక్కటే… 
 
మా అక్క ఎప్పుడూ తప్పు చేయదు. కారణం లేకుండా ఇలాంటి నిర్ణయం ఎన్నడూ తీసుకోదు. 
నువ్వు నన్ను ఇక్కడికి పంపాలని అనుకుని నా దగ్గరికి వచ్చావో,
 
లేకపోతే మరేదైనా లోతైన కారణం ఉందో… నాకు తెలియదు. 
 
కానీ ఇప్పుడు ఈ పిల్లలని నేను కూడా వదలలేకపోతున్నాను అక్కా. వాళ్లు నన్ను కూడా తమలో ఒకరిలా చూస్తున్నారు. నేను వాళ్లని వదిలేస్తే… వాళ్లు మళ్లీ ఒంటరిగా అయిపోతారు అని భయం వేస్తోంది.
 
నేను నీ కోసం ఏదైనా చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను అక్కా. నువ్వు కోరుకున్నది ఇదే అయితే… నేను దాన్ని మోస్తాను. నువ్వు లేని చోట నీ పిల్లల్ని నీలా ప్రేమిస్తాను. 
 
నీ స్థానంలో నేను ఉండి, వాళ్లకి తల్లిగా, సోనూని ఇష్టపడే భార్యగా ఉంటాను.కానీ… దయచేసి… తర్వాత నా మీద కోపం పెట్టుకోకు అక్కా. నేను ఇలా చేస్తున్నానని బాధపడకు. 
 
నన్ను క్షమించు అక్కా… నన్ను క్షమించు… నీ పిల్లల్ని నేను కాపాడుకుంటానని మాట ఇస్తున్నాను. 
నువ్వు కళ్లు తెరిచిన రోజు… నేను నీ పాదాల మీద పడి క్షమాపణ అడుగుతాను. 
 
అప్పటిదాకా… నీకు బదులుగా ఇక్కడ ఉంటాను.నన్ను క్షమించు అక్కా… నన్ను క్షమించు…”
సీమ గొంతు పూర్తిగా కప్పుకుంది. 
 
ఫోన్ దగ్గరే సీమ తల వంచి ఏడుస్తూ కూర్చుంది. గుడిలో నిశ్శబ్దం… కేవలం ఆమె ఏడుపు మాత్రమే వినిపించింది. అప్పుడే అల్కా అక్కడికి వచ్చింది అమ్మ రా అమ్మ అని..
 
సీమ కూడా ఆమె కన్నీళ్లను తుడుచుకుని జీవితంలో ఒక పెద్ద అడుగు వేయడానికి సిద్దం అయింది.
 
సోను ఇప్పటికే పెళ్లి పీటల మీద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
ముందుగా పంతులు గారు సీమని పెళ్లి పీటల దగ్గరకు తీసుకువచ్చారు. ఆమె కాళ్లకు పసుపు-కుంకుమ పూసి, మెట్టెలు తొడిగారు. సోను కాళ్లకు కూడా పసుపు రాశారు.
 
తర్వాత **నిశ్చితార్థం** లాగా 
 
వర్ష, అల్కా ఇద్దరూ సీమ చేతిలో తాంబూలం, పసుపు, కుంకుమ పెట్టి సోను చేతిలోకి ఇచ్చారు. 
సోను ఆమె చేతిని పట్టుకుని, కళ్లలోకి చూస్తూ నవ్వాడు. సీమ సిగ్గుతో తల దించుకుంది.
 
అప్పుడు **కన్యాదానం**. 
 
వర్ష, అల్కా ఇద్దరూ కలిసి సీమ చేతిని సోను చేతిలో పెట్టి  “మా అమ్మని నీకు ఇస్తున్నాం… జాగ్రత్తగా చూసుకో” అని చెప్పారు. 
సోను గొంతు ప్రేమగా “అమ్మని మిమ్మల్ని … ఎప్పటికీ వదలను” అన్నాడు.
 
తర్వాత **మాంగల్యధారణ**. 
 
పంతులు గారు మంగళసూత్రం సోను చేతిలో పెట్టారు. సోను సీమ మెడలో తాళి కట్టాడు. 
మూడు ముడులు వేస్తూ అతను ఆమె చెవిలో మెల్లగా 
 
“ఇప్పుడు నువ్వు అధికారంగా నా భార్యవి అమ్మా……” అన్నాడు. 
సీమ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. అవి బాధ, మరియు ఏదో తెలియని ముక్కలు అయిన నొప్పి ఆమె చేతులు వణుకుతూ సోను చేతిని పట్టుకున్నాయి.
 
**పానిగ్రహణం**. 
 
సోను సీమ చేతిని పట్టుకుని, అగ్ని చుట్టూ ఏడు మార్లు తిరిగాడు.
 
ఏడో మారు తిరిగిన తర్వాత సోను ఆమెని ఎదురుగా నిలబెట్టి, నుదుటిని వంచి, నెత్తిని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.  తర్వాత ఆమె పెదవుల మీద మెల్లగా తన పెదవులు పెట్టాడు. 
 
సీమ సిగ్గుతో కళ్లు మూసుకుంది… కానీ అతని పెదవుల్ని తిప్పుకోలేదు.
 
పంతులు గారు **సప్తపది** మంత్రాలు చదువుతుంటే 
 
సోను ప్రతి అడుగులోనూ ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని,  ఆమెని తన వైపు లాగుతూ 
“ఇక నుంచి నువ్వు నా ఇల్లాలివి… నా అమ్మా… నా భార్యవి” అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాడు.
 
చివరగా **హారతి**. 
 
అల్కా, వర్ష ఇద్దరూ కలిసి హారతి ఇచ్చారు. సోను సీమని కొంచెం దగ్గరికి లాగుకుని, ఆమె నుదుటిని, కళ్లను, ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. ఆమె చెవిలో 
“ఇప్పుడు ఎవరూ మనల్ని వేరు చేయలేరు అమ్మా… ఈ రాత్రి నుంచి నువ్వు నా పక్కనే పడుకోవాలి… నా భార్యగా…” అన్నాడు.
 
సీమ ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడి, కళ్లలో నీళ్లతో, కానీ ఒక చిన్న నవ్వుతో సోను ఛాతీలో తల దాచుకుంది.
పంతులు గారు ఆశీర్వాదం చేసి వెళ్లిపోయారు. 
 
ఇప్పుడు గుడి లోపల కేవలం నలుగురు మాత్రమే ఉన్నారు.
 
వర్ష: (నవ్వుతూ) “అధికారికంగా ఇప్పుడు మీరు భార్యాభర్తలు. అమ్మా… సోనూ… మీ ఇద్దరి జీవితం ఇప్పుడు మొదలైంది.”
 
అల్కా: “సోనూ… మాట గుర్తుంచుకో. అమ్మని బాధపెట్టకు.”
 
సోను సీమని ఇంకా వదలకుండా, ఆమె నడుము చుట్టూ చేయి వేసి గట్టిగా పట్టుకుని 
“వదలను అక్క… ఎప్పటికీ వదలను…” అన్నాడు.
 
సీమ ఇంకా సిగ్గుతో, కానీ ఆమె చేతులు సోను మెడ చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి. ఆమె గొంతు మెల్లగా వచ్చింది…  “సోనూ… ఇప్పుడు నువ్వు … సంతోషంగా ఉన్నవా?
 
“అవును అమ్మా చాలా … నా పెళ్లికూతురు… నా భార్య… నా సొంతం…” అన్నాడు.
 
గుడి లోపల నిశ్శబ్దం. కేవలం వాళ్ల ఊపిరి, వాళ్ల హృదయ స్పందనలు మాత్రమే వినిపించాయి.
ఆ రోజు నుంచి… వాళ్ల జీవితం కొత్త అధ్యాయం మొదలైంది.

[Sunnysunnysunny]

గుడి ప్రాంగణంలో మంత్రాల ధ్వని తగ్గాక, గాలిలో ఇంకా పసుపు, కుంకుమల సువాసన నిలిచే ఉంది. 

సోను మెడలో వేసిన పూలదండ, తన మెడలోని మంగళసూత్రాన్ని తాకుతుంటే సీమ మనసు తీవ్రమైన భావోద్వేగాల సుడిగుండంలో చిక్కుకుంది.
 
అక్క పూనమ్ ప్రాణాలతో కొట్టుమిట్టాడుతూ కోమాలో ఉంటే, ఆవిడ కొడుకు సోనుతో తను ఏడడుగులు వేయాల్సి వచ్చింది. 

ఒకవైపు అక్క తన పిల్లలైన అల్కా, వర్షల ముఖాల్లో కనిపించే ఆనందం, మరోవైపు అక్క కళ్లు తెరిచాక ఈ నిజాన్ని తట్టుకోగలదా అన్న భయం ఆమె గుండెను పిండేస్తున్నాయి.
 
కానీ, ఈ పిల్లల భవిష్యత్తు, వాళ్ల నవ్వుల కంటే తనకు ఏదీ ముఖ్యం కాదని సరిపెట్టుకుని, అందరూ కలిసి పంతులు గారి కాళ్లకు నమస్కరించి ఆశీర్వాదం తీసుకున్నారు.
 
అందరూ కలిసి కార్‌లోకి ఎక్కి తిరుగు ప్రయాణమయ్యారు. ప్రయాణంలో నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ అల్కా ఫోన్ మోగింది. ఫోన్ మాట్లాడి పెట్టేసిన తర్వాత, అల్కా కళ్లల్లో ఏదో బెరుకు, ఆందోళన కనిపించాయి. ఆమె మెల్లగా తల్లి వైపు తిరిగి……
 
అల్కా: (, కళ్లల్లో నీళ్లతో వెనక్కి తిరిగి) "అమ్మా... నేను మీతో పాటే మన ఇంటికి వచ్చేయనా? నాకు మళ్లీ ఆ ఫ్లాట్‌కి వెళ్లాలని లేదు. ప్లీజ్ అమ్మ"
 
సోను: (కంగారుగా) "అదేంటి అక్కా అలా అంటావు? నువ్వు మాతోనే ఉంటావు. ఇకపై నిన్ను ఎక్కడికీ పంపించే ప్రసక్తే లేదు. నేను అస్సలు ఒప్పుకోను."
 
వర్ష: (రియర్ వ్యూ మిర్రర్‌లో చూస్తూ కోపంగా) "అవును అల్కా, నువ్వు ఎక్కడికీ వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు. పైగా ఆ వెధవ కూడా ( వాళ్ళ అన్నయ్య గురించి ) ఇక్కడికే వచ్చేశాడు. వాడి సంగతి, వాడి పొగరు ఎలా అణచాలో నాకు బాగా తెలుసు! నువ్వు ఇక్కడే ఉండు."
 
సీమ: (గొంతులో గాంభీర్యం నింపుతూ) "అల్కా... నువ్వు ప్రస్తుతానికి నీ ఫ్లాట్‌లోనే ఉండాలి. ఏ కారణం లేకుండా నేను ఈ నిర్ణయం తీసుకోలేదు.
 
నా బుజ్జి తల్లివి కదా, నీకు ఎప్పుడు రావాలనిపిస్తే అప్పుడు రావచ్చు. కానీ పరిస్థితులు కొంచెం సర్దుమణిగే వరకు నువ్వు అక్కడే ఉండడం అందరికీ మంచిది. దీనిపై ఇక ఎవరూ మారు మాట్లాడొద్దు."
 
అల్కా: (తల్లి నిర్ణయానికి ఎదురు చెప్పలేక, భారమైన మనసుతో) "సరే అమ్మా... నువ్వు ఎలా చెప్తే అలాగే." అని సీమ ని గట్టిగా హత్తుకుని కూర్చుంది.
 
కాసేపటికి అల్కా , మెల్లగా వర్ష తో అక్క నన్ను అపార్ట్మెంట్ దగ్గర దింపేసి వెళ్ళండి నేను మళ్ళీ అక్కడికి వస్తే రాలేను అని చెప్తుంది.
 
వర్ష కారును అల్కా అపార్ట్‌మెంట్ ముందు ఆపింది. అల్కా దిగి, తల్లిని గట్టిగా హత్తుకుని వీడ్కోలు తీసుకుని లోపలికి వెళ్లిపోయింది.
 
అల్కా వెళ్ళిపోయాక కారు మళ్లీ ముందుకు సాగింది. వెనుక సీట్లో కూర్చున్న సీమ, సోనుల మధ్య తీవ్రమైన నిశ్శబ్దం, బిడియం నెలకొన్నాయి.
 
వర్ష: ( వాతావరణాన్ని మార్చడానికి చిలిపిగా) "అమ్మా... దారిలో కాస్త మార్కెట్ వైపు వెళ్దామా? ఈ రాత్రికి శోభనం కార్యం ఉంది కదా... రూమ్ డెకరేషన్ కోసం కొన్ని తాజా పూలు, ఫ్రూట్స్ తీసుకుందాం."
 
వర్ష మాటలు వినగానే సోను ఒక్కసారిగా అదిరిపడ్డాడు. విపరీతమైన సిగ్గుతో ముఖం ఎర్రబడి, తల దించుకుని చేతి వేళ్లను నలుపుకోసాగాడు.
 
సీమ: (వెంటనే ఉలిక్కిపడి, కలవరపడుతూ కాస్త గట్టిగా) "వర్ష! మీరందరూ పట్టుబట్టారని, మీ సంతోషం కోసమే నేను ఈ పెళ్లికి ఒప్పుకున్నాను.
 
కానీ మన మధ్య జరిగిన ఒప్పందం ఇంకా గుర్తుంది కదా? అవన్నీ ఇప్పుడు అనవసరం. దయచేసి కారును నేరుగా ఇంటికి పోనివ్వు. నాకు చాలా అలసటగా ఉంది, తలనొప్పిగా కూడా ఉంది."
 
సీమ అంత కటువుగా మాట్లాడేసరికి సోను ముఖం ఒక్కసారిగా చిన్నబోయింది. తన పరిస్థితి తలచుకుని నిరాశతో, నిస్సహాయంగా ముందు సీట్లో ఉన్న వర్ష వైపు చూశాడు.
 
వర్ష: (మిర్రర్‌లో సోను కళ్లల్లోని బాధను గమనించి, కనుసైగలతో) 'ఏం పర్లేదు తమ్ముడూ, నేను చూసుకుంటా కదా... అంతా సర్దుకుంటుంది' అన్నట్లు భరోసా ఇస్తూ సైగ చేసింది.
 
కారు మౌనంగా ఇంటి వైపు దూసుకుపోయింది. ఇంట్లోకి రాగానే, అతని కళ్ళు అమ్మ మీద పడ్డాయి. ఆమె పసుపుతో ఉన్న తల్లి పెళ్లి  చీరలో చాలా అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది. అమ్మను ఎత్తుకుని పడకగదిలోకి తీసుకెళ్లాలని అతనికి అనిపించింది.
 
కానీ అక్కడ వాళ్ళతో పాటు వర్ష అక్క కూడా ఉంది. అందుకే అతను రాగానే స్నానం చేసి, సరైన సమయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. సీమ కూడా వెళ్ళి అన్నీ ఆలోచిస్తూ నిద్రపోయింది.
 
రాత్రి చీకటి దట్టంగా అలుముకుంది. ఆకాశంలో చల్లని వెన్నెల కురిపిస్తూ చంద్రుడు పైకి వచ్చాడు. ఆ నిశ్శబ్దంలో సీమ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.
 
ఒకవైపు తనను ప్రాణంగా భావించే అతని ప్రేమ, మరోవైపు ఈ రాత్రి గదిలో ఎదురయ్యే క్షణాలు... వీటన్నింటి ఆలోచనలు ఆమె మనసును తీవ్రమైన ఆందోళనకు, అలజడికి గురిచేశాయి.
 
అందరూ భోజనాలు ముగించారు. సోను ఈరోజు తన సొంత గదికి వెళ్లకుండా, నేరుగా సీమ ఉన్న గది వైపే అడుగులు వేశాడు. ఆ సమయంలో సీమ వంటగదిలో సోను కోసం పాలు వేడి చేస్తోంది.
 
ప్రతి రాత్రి పడుకునే ముందు ఒక గ్లాసు వెచ్చని పాలు తాగడం అతనికి అలవాటు. పాలను పొయ్యి మీద సిమ్‌లో పెట్టి, పై అంతస్తులో ఆఫీస్ పని చేసుకుంటున్న వర్షకు ఏదైనా తినడానికి ఇచ్చి రావడానికి వెళ్ళింది.
 
వర్ష ల్యాప్‌టాప్ ముందు బిజీగా ఉంది, ఈ రాత్రికి ఆమె త్వరగా నిద్రపోయేలా కనిపించలేదు. కాసేపటికి సీమ తిరిగి వంటింట్లోకి వచ్చి, పొయ్యి మీద నుండి పాలను దించి గ్లాసులో పోసింది.
 
ఆ పాల గ్లాసును చేతిలోకి తీసుకుని హాలు గుండా నడుస్తుండగా, ఆమె మనసులో ఏదో ఆలోచన మెరిసి అడుగులు ఆగిపోయాయి. ఆమె మళ్లీ వెనక్కి తిరిగి వంటగదిలోకి వెళ్ళింది.
 
ఎవరూ చూడకుండా రెండు నిద్ర మాత్రలు తీసి, ఆ పాలల్లో పూర్తిగా కరిగేలా కలిపింది. గుండెల్లో ఏదో తెలియని భయంతోనే గ్లాసు పట్టుకుని సోను గదిలోకి అడుగుపెట్టి, మెల్లగా తలుపు వేసింది.
 
సోను మంచం మీద కూర్చుని ఆమె కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాడు. సీమ చేతిలో పాల గ్లాసుతో లోపలికి రావడం చూసి అతని ముఖం వికసించింది.
 
సోను: "ఓహ్, వచ్చావా అమ్మ... రా, లోపలికి రా."
 
సీమ సిగ్గుతో కూడిన సంకోచంతో తలదించుకుని: "బాబూ... పాలు..."
 
సోను నవ్వుతూ: "నేను తీసుకుంటాలే అమ్మ, ముందు వచ్చి నా పక్కన కూర్చుకో. చాలా మాట్లాడాలి"
 
సీమ చూపులను పాల గ్లాసుకే పరిమితం చేస్తూ, బిడియంగా అతని పక్కన మంచంపై కూర్చుంది. ఆమె గొంతు పెగలడం లేదు. సోను ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, ఆ పాలను ఒకే గుక్కలో ఎంతో ఇష్టంగా తాగేశాడు.
 
ఆ పాల వెనుక ఉన్న మందు గురించి అతనికి ఏమాత్రం తెలియదు. అతనికి ఇలా చేయడం సీమ మనసును కాస్త బాధించినప్పటికీ, ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో తప్పడం లేదని తనను తాను సమర్థించుకుంది.
 
పాలు తాగిన వెంటనే, సోను సీమ చేతిని ఎంతో ప్రేమగా పట్టుకుని తన వైపు లాక్కున్నాడు. అప్పటికే మందు ప్రభావంతో అతని కళ్లలోకి నిద్ర పాకుతున్నట్లు అనిపిస్తోంది.
 
అయినా కూడా, ఆమె బుగ్గను సున్నితంగా నిమురుతూ ఎంతో ఆప్యాయంగా దగ్గరకు తీసుకున్నాడు. సీమ కూడా మాట్లాడకుండా అతని ఆలింగనంలో ఉండిపోయింది.
 
సోను: "ఈరోజు నీకెందుకు ఇంత సిగ్గుగా ఉంది అమ్మ?"
 
సీమ: "హమ్మ్... నాకు చాలా ఇబ్బందిగా, బిడియంగా ఉంది..."
 
సోను (మత్తుగా కళ్లు మూతలు పడుతూ): "ఉమ్మ్... ఇక్కడికి రా అమ్మ , ప్రశాంతంగా పడుకో నాతోపాటు ."
 
అతను తన తల్లిని సున్నితంగా మంచంపై పడుకోబెట్టాడు. నిద్రమత్తు పూర్తిగా ఆవహిస్తున్న వేళ, తల్లిని చేరాలని ప్రయత్నిస్తూనే, మత్తును ఆపుకోలేక ఆమె పైన పడి నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.
 
సోను: "ఉహ్హ్... ఈరోజు ఎందుకో ఇంతగా నిద్ర ముంచుకొస్తోంది..." అనుకుంటూ గాఢమైన నిద్రలోకి వెళ్లిపోయాడు.
 
అతను తనపై పడి నిద్రపోవడం చూసిన సీమ, అతని తలను ఎంతో వాత్సల్యంతో నిమురుతూ లాలించింది. గది అంతా నిశ్శబ్దమై, అతను పూర్తిగా నిద్రపోయాడని నిర్ధారించుకున్నాక, ఆమె ఊపిరి పీల్చుకుంది.
 
ఈ రాత్రికి పరిస్థితిని తప్పించగలిగినా, తనపై ఇంతటి ప్రేమను కురిపిస్తున్న అతనికి ఇలా చేయడం ఎంతవరకు సమంజసం అనే ప్రశ్న ఆమెను కలచివేసింది.
 
ప్రతిరోజూ ఇలా చేయడం సాధ్యం కాదని, అది సరైనది కాదని ఆమె మనసు ఆందోళనతో నిండిపోయింది. మెల్లగా అతన్ని పక్కకు సర్ది, తను కూడా కళ్ళు మూసుకుంది.
 
ఉదయం వెలుతురు సోకగానే సోను కళ్లు తెరిచాడు. రాత్రి అంత గాఢంగా ఎలా నిద్రపోయానా అని ఆశ్చర్యపోయాడు.
 
ఇంత అందమైన రాత్రిని ఇలా నిద్రపోయి వృథా చేసుకున్నందుకు అతనిపై అతనికి కోపం వచ్చింది. కానీ ఇదంతా తల్లి పని అని అతనికి ఏమాత్రం అనుమానం రాలేదు. అప్పటికే సీమ నిద్రలేచి తన పనుల్లో పడింది.
 
సోను మనసులోనే... "పర్వాలేదు, ఈ రాత్రి మళ్లీ ప్రయత్నిస్తాను. ఈరోజు ఇంకా ఎంతో ఆనందంగా, సరదాగా గడపాలి" అని నిశ్చయించుకుంటూ మంచం పైనుంచి లేచాడు.
 
కాలేజ్ వెళ్ళే ముందు, సోను తన అక్కతో , తను నిన్న రాత్రి బాగా నిద్రపోయానని, ఈ రాత్రి మళ్ళీ తన తల్లితో ప్రేమగా ఉంటానని చెప్పాడు..

మరోవైపు, సోను కాలేజ్ కి వెళ్ళగానే , వర్ష సీమ చేతిని పట్టుకుని అడగడం మొదలుపెట్టింది.

వర్ష: అమ్మ . మీ ముద్దుల కొడుకు నిన్న రాత్రి నిన్ను ఏమి అయిన ఇబ్బంది పెట్టడా?

సీమ: లేదు, వాడు బహుశా చాలా అలసిపోయి ఉన్నాడు . లోపలికి వెళ్ళగానే నిద్రపోయాడు.
వర్ష :: ఏంటి... నిద్రపోయాడా. వెధవా.. ఇన్ని రోజులుగా పెద్ద పెద్ద మాటలు మాట్లాడుతూ నిద్రపోయాడు హ్మ్మ్మ్మ్

సీమ::: కాలీజ్ పని ఉంది. వాడు అలసిపోయి ఉంటాడు వర్ష.

వర్ష :: హా హా సరేలే అమ్మ . నేను అదే అనుకుంటున్నాను.

వర్ష మాటలు విని సీమ కి ఇబ్బందిగా అనిపించింది, వర్ష సోను ఏదో చేస్తాడని ఎదురు చూస్తోందని అనుకుంది.

ఆ సాయంత్రం, ముందు రాత్రి జరిగినదే మళ్ళీ జరిగినట్లు అనిపించింది. సోను త్వరగా ఇంటికి వచ్చి, భోజనం చేశాక అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళాడు. కానీ సీమ మళ్ళీ పాలలో మందు కలిపింది . సోను గదిలో తన తల్లిని దగ్గరకు లాక్కున్నాడు. ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. 

కానీ మంచం మీదకు వెళ్ళగానే, మళ్ళీ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. సీమ కూడా ప్రశాంతగా ఉంది . ఉదయం సోను నిద్రలేచినప్పుడు, అతనికి కొద్దిగా నొప్పిగా అనిపించింది. మళ్ళీ, రాత్రి ఏమీ చేయలేకపోయాడు. 

ఏం జరుగుతోందో అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. ఇప్పుడు అతనికి కొంచెం అసౌకర్యంగా అనిపించడం మొదలైంది, ఏదో తేడాగా ఉంది. అతను మధ్యాహ్నం కాలేజ్ వెళ్లి అక్కడి నుంచే వాళ్ళ అమ్మకు ఫోన్ చేశాడు.

సోను: హలో అమ్మా. ఏం చేస్తున్నావ్?

సీమ: మధ్యాహ్న భోజనం తయారు చేస్తున్నాను, బాబూ.

సోను: జాగ్రత్తగా విను. అమ్మా, నేను ప్రతిరోజూ ఎలా నిద్రపోతున్నాను? నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. ఏదో తప్పు జరుగుతోందని నాకు అనుమానంగా ఉంది.

సోను: అలా ఏమి లేదు నువ్వు అలసిపోయి నిద్రపోతున్నావు

సోను: పాలలో ఏమీ లేదు కదా అమ్మ?

సీమ: నువ్వు ప్రతిరోజూ పాలు తాగుతావు కదా? ఇప్పుడు ఎందుకు అడుగుతునవు అని తడబడుతూ చెప్పింది

సోను: అవును, కానీ అమ్మ ... నాకు ఏదో అనుమానంగా ఉంది. ఉదయం కూడా నా శారీరం అంత బరువుగా బారించలేని తల నొప్పిగా అనిపించింది, నేకు చెప్తే బాధ పడతావు అని అలానే వచ్చేశా అమ్మ. ఏదో తప్పు జరుగుతోంది అమ్మా. నీకు ఏమైనా తెలిస్తే ప్లీజ్ చెప్పు. నా మీద ఒట్టు.

సోనూ అలా ఒట్టు వేసే సరికి సీమ ఏమి చేయలేకపోయింది. ఇక అతని ఆరోగ్యం కూడా పడవుతుంది అని అనుకుంది
సీమ: అలా ఏమి లేదు నాన్న ఈరోజు చూదాం అని చెప్తుంది

సోను: సరే అమ్మా.. లవ్ యూ, నేను సాయంత్రం వస్తాను. బై.

సోను సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చాడు. రాత్రి భోజనం తర్వాత, అతను అమ్మ నుండి కోసం ఎదురుచూస్తూ హాలులో కూర్చున్నాడు. తర్వాత అతను నిశ్శబ్దంగా తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
 
ఈరోజు తన కొడుకు గదిలోకి ఎందుకు వెళ్ళాడో సీమకి అర్థం కాలేదు. గదిలో పడుకోగానే ఆమె ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. సోను ఏం చూశాడో తెలియదు.. నా మీద కోపంగా ఉన్నాడా అనుకుంది.
 
ఈరోజు సోనూ తన దగ్గర పడుకోవడం లేదని ఆమె కూడా సంతోషంగా ఉంది. కానీ ఇప్పుడు నేను తన భార్యని ఏమైనా చేసే హక్కు అతనికి కూడా ఉంది అనుకుంది.
 
సోను అలానే మరో రెండు రోజులు పడుకున్నాడు, రోజు వీడు అమ్మ గదిలోకి ఎందుకు వెళ్లడంలేదు, ఏం జరిగి ఉంటుంది అని వర్ష కూడా ఆలోచిస్తోంది.
 
మరుసటి రోజు వర్ష సోనూ కాలేజ్ కి వెళ్ళగానే వచ్చి అమ్మ దగ్గర కూర్చుంది.
 
వర్ష: అమ్మ ఏమి అయింది, ఎందుకు మీ ఇద్దరు అలా ఉంటున్నారు. వాడు అసలు సరిగ్గా ఉండట్లేదు. వాడిని ఏమి అయిన అన్నావా నిజం చెప్పు అమ్మ
 
సీమ: లేదు తల్లి నేను ఏమి అనలేదు. మొదటి 2 రోజులు సోనూ బానే ఉన్నాడు, నిద్రపోయాడు. కానీ ఏమైందో తెలీదు
 
వర్ష: సరే అమ్మ , కానీ నువ్వు కూడా ఒకటి అర్ధం చేసుకోవాలి వాడి ఆనందం కోసం మన అందరం ఇంత పెద్ద పని చేశావు. నువ్వు కూడా వాడిని అంతక ముందు చాలా ప్రేమగా చూసుకునే డానివి.
 
సీమ: అలా ఏమి లేదు, నేను బానే చూసుకుంటున్నతల్లి
 
వర్ష: అమ్మ వాడికి కూడా చాలా ఆశలు కోరికలు ఉన్నాయి. నిన్ను బాగా చూసుకోవాలి అని ఇంకా ప్రపంచంలో ఉన్న సంతోషం అంత నీకే ఇవ్వాలి అని అనుకుంటాడు. కానీ వాడు ఇలా బాధ పెట్టడం సరికాదు అమ్మ
 
సీమ: సరే తల్లి, నేను చూసుకుంటాను. ఇంకా వాడు బాధపడే పని ఏది చేయను సరేనా.
 
వర్ష : (నెమ్మదిగా అమ్మ దగ్గరికి వచ్చి హత్తుకుని ) అమ్మ నాకు తెలుసు నీకు కొంచెం కష్టంగా ఉంటుంది అని కానీ పాపం వాడి గురించి కూడా ఆలోచించు. నువ్వు తప్ప వాడికి వేరే ధ్యాస లేదు అంతగా ప్రేమిస్తాడు. నీ మనసులో మెదులుతున్న ఆ సంకోచం వదిలేసి వాడికి కూడా కొంచెం ప్రేమని పంచు ప్లీజ్ అమ్మ
 
సీమ : సరే నేను మీ ముగ్గురి సంతోషం కోసం ఏది అయిన చేస్తాను. ఇప్పటి నుండి సోనూ విషయంలో మీకు ఎలా చేయాలి అనుకుంటే అలా చేయండి సరే నా..
 
వర్ష: మా అమ్మ మంచి అమ్మ ఉమ్మా.. దేవుడు నన్ను , అల్కా ని కూడా నీ కడుపున పుట్టిస్తే ఇంకా బాగుండేది అమ్మ.. నిజంగా సోనుగాడు చాలా లక్కీ. వాడికి చిన్నప్పటి నఉండే నీ ప్రేమ దొరికింది.
 
సీమ ఆ మాట వినగానే ఒక్కసారిగా కంగారు పడి , అంటే వీళ్ళు ఇద్దరు తన అక్క సొంత కూతుర్లు కాదా, మరి ఎందుకు నేను అంటే ప్రాణంలా ప్రేమిస్తున్నారు, అమ్మ అని తియ్యగా పిలుస్తున్నారు అనుకుంది.
 
సీమ: తల్లి నేను ఒకటి అడుగుతా నాకు చెప్తావా..
 
వర్ష: అమ్మ నువ్వు ఎప్పుడు ఆడగాల్సిన అవసరంలేదు ,, నువ్వు ఏమి అడిగిన నీ దగ్గర మేము ఏమి దాయలేము అమ్మ. అడుగు నాకు తెలిసింది అంతా చెప్తా..
 
సీమ: సరే నాకు నీ గురించి, అల్కా గురించి మొత్తం చెప్పు.
 
వర్ష: అమ్మ సారీ ఇన్ని రోజు మేము ఎవరో నేకు సోనూకి చెప్పకుండా దాచాము కానీ ఇప్పుడు ఇంకా నేను దాయను అమ్మ మొత్తం చెప్తాను.
 
అమ్మ నీకు అంతక ముందు నేను మాకు ఎవరు లేరు కేవలం నేను , అల్కా అని మాత్రమే చెప్పాను , పాపం అల్కా తో కూడా నేను అలానే చెప్పమని చెప్పాను, ఎందుకంటే మా వాళ్ళ మీకు ఏమి కాకొడదు అని.
 
నీకు JSS ఇండస్ట్రీస్ తెలుసుగా అమ్మ.... మేము దాని వారసులం. అమ్మ నాకు తెలిసింది నేకు చెప్తాను.
 
మా నాన్న పేరు సురేష్ చోప్రా. ఇంకా ఆయనకి మొదటి సంతానం నుండి అనుష్క అనే ఒక కూతురు పుట్టింది. ఆమె పుట్టిన కొన్ని రోజులకే ఆమె తన తల్లిని కోల్పోయింది.
 
తరువాత మా నాన్న అని చెప్పుకునే రాక్షసుడు సోనియా అనే ఒక ఆమెని పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఆమెతో కలిసి నలుగురిని కన్నాడు.
 
మొదటగా మాకు ఉన్న 2 అన్నయ్యలు , సోహన్ చోప్రా , ఇంకా కమల్ చోప్రా..వాళ్ళ తరువాత నేను , అల్కా పుట్టాం.
 
ఐతే మేము చిన్నప్పటి నుండి ఒక అవుట్ హౌస్ లో పెంచి నన్ను మా చెల్లిని పెంచారు, అప్పుడప్పుడు మాత్రమే సోనియా అమ్మ మమ్మల్ని చూడటానికి వస్తుంది.
 
నాకు 8  ఏళ్ల వయసు అప్పుడు  మా అక్క అంటే అనుష్క ఇంటికి వచ్చింది అని తెలిసింది. ఆమెని చూడాలి మాట్లాడాలి అని అనుకున్న. ఎందుకంటే మా అన్నయ్యలు ఎప్పుడు మా ఇద్దరినీ చూసుకోలేదు. నేనే తెలిసి తెలియక అల్కా ని చూసుకుంటూ వచ్చాను.
 
మాకు ఏ అవసరం వచ్చిన మా ఆఫీసు లో ఉండే ఫైనాన్షియల్ వ్యక్తి  సుమిత్ మెహ్రా గారు మాకు డబ్బుతో పాటు అన్నీ చూసుకునే వారు. అది కూడా మా అమ్మ నాన్న కి తెలియకుండా.
 
ఐతే అలా కొన్ని రోజులకి మమ్మల్ని ఇద్దరినీ ఇంటికి పిలిచారు , మేము వెళ్ళే సరికి అక్కడ చాలా మంది ఉన్నారు, లాయర్ , ఇంకా సుమిత్ మెహ్రా గారు కూడా.
 
మాకు తెలిసింది ఏంటి అంటే మా అక్క అనుష్క చనిపోయింది అని. ఇంకా మా కంపెనీ ఇంకా మొత్తం ఆస్తి తన పేరు మీద మా తాత గారు వీలునామా రాసి చనిపోయారు అని.
 
ఆమె చనిపోతే ఆమె పిల్లలకి లేకపోతే మొత్తం ట్రస్ట్ కి వెళుతుంది. ఐతే చట్టంలో కొన్ని లొసుగులను వాడుకుని , మా అమ్మ, నాన్న మొత్తం ఆస్తి కూతురు చనిపోతే పుట్టిన మరొక కూతురికి కూడా చెందుతుంది అని , 25 ఏళ్లు నిండే వరకు ఆ ఆస్తికి వాళ్ళు రక్షణగా ఉండేలా రాసుకున్నారు.
 
అప్పుడు చిన్న పిల్లలుగా ఉన్న మాతో సైన్ చేపించాలి అనుకున్నారు. నాకు అప్పటికే కొంచెం భయం వేసింది. నా పైన రాస్తే నాకు 25 ఏళ్లు రాగానే నన్ను చంపేస్తారు , నా చెల్లి కి ఎవరు ఉండరు అనుకున్న.. వెంటనే నేను అందరి ముందు నా వాటా కూడా మొత్తం అల్కాకి రాయాలి అని పట్టుబట్టడం తో అంత ఇప్పుడు అల్కా పేరు మీద రాశారు.
 
ఐతే మేము అక్కడికి వెళ్ళాక మాకు అన్నీ నిజాలు ఒకొక్కటి తెలియడం మొదలు అయింది. ఆస్తి కోసం మా అక్కని కూడా అమ్మ , నాన్న చంపేశారు అని తెలిసింది. అల్కాకి ఇవి ఏమి నేను చెప్పలేదు.
 
ఇంకా తల్లిగా ఉండే ఆమె ఒక వేశ్యాలా తిరగడం నా కళ్ళతో చూశాను. మా నాన్న చేసే అన్యాయాలు ఇంకా ఆయన చేతిలో బలైన చాలా మంది అమ్మాయిల ప్రాణాలు ఆఫీసు పేరిట వాళ్ళు చేసే మోసాలు అన్నీ తెలుసుకున్న.
 
ఇంకా ఇక్కడే ఉంటే నా చెల్లికి కూడా ఏదో ఒకటి చేస్తారు అనుకున్న, అలా అక్కడ నుండి బయట పడాలి అనుకున్న సమయం లో ఇంట్లోనే మాకు నరకం ఎదురు అయినట్లు మా అన్నయ్యలు కూడా మా ఇద్దరినీ చాలా చెడు దృష్టితో చూడటం , అల్కాని వేరే విధంగా తాకడం , పాపం అది ఇంకా చిన్న పిల్లే.. మా అన్నయ్యలే అని అనుకుంటూ ఉంది.
 
వాళ్ళ రాక్షసత్వం ఎంత దూరం వచ్చింది అంటే ఒక రోజు కమల్ మా చిన్న అన్నయ్య డ్రగ్స్ తీసుకుని నేరుగా వచ్చి నాపైన మానభంగం చేయాలి అని చూశాడు. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన అల్కా అది చూసి అట్టిగా రావడం తో నేను ఆరోజు బ్రతికి బయటపడ్డాను.
 
అల్కాకి మొత్తం చెప్పను , ఇంకా అక్కడ ఉండకూడదు అని అనుకున్నాం .. ముందు నేను అక్కడి నుండి బయటికి వచ్చి తరువాత అల్కాని తీసుకు వెళ్ళాలి అని అనుకున్న..
 
వెళ్ళే అప్పుడు మా నాన్న ,అమ్మలకి అల్కాకి  ఏమి అయిన ఐతే నేను ఏమి చేస్తానో మీరే చూస్తారు అని చెప్పి బయటికి వెళ్లిపోయాను. అక్కడి నుండి వచ్చాక రోజు అల్కాతో మాట్లాడుతూ దానికి జాగ్రత్తలు చెప్పుకుంటూ, నన్ను నేను కాపాడుకుంటూ వచ్చాను.
 
తరువాత దాని చదువు ఐపోయాక తనని ఎక్కడి అయిన పంపాలి అనుకుని ముందు అక్కడ నుండి ట్రాన్స్ఫర్ అవ్వాలి ఆఫీసు వర్క్ నేర్చుకోవాలి అని చెప్పు, తరువాత నేను చూసుకుంటా అని చెప్పి దానితో అలా చెప్పించా.
 
దేవుడు నా కష్టాలు చూశాడు ఏమో , నాకోసమే సోనూని నా దగ్గరికి పంపాడు. వాడి వాళ్ళ నేను , నా చెల్లి ఈరోజు ఇంత ప్రశాంతగా ఒక కుటుంబంతో కలిసి ఉన్నాం.
 
నిజంగా నాకు కానీ అల్కాకి కానీ తల్లి ప్రేమ కానీ అన్నదమ్ముల ప్రేమ కానీ తెలియదు అమ్మ.. ఇదిగో ఇక్కడికి వచ్చాక ఇంకా మిమ్మల్ని కలిశాకే మేము కొంచెం సంతోషంగా ఉన్నాము.
 
అమ్మ అల్కాకి మరొక 15 రోజుల్లో 25 ఏళ్లు నిండబోతున్నాయి.. నాకు ఏమి అయిన పర్లేదు అమ్మ.. దానిని కాపాడతా అని నాకు మాట ఇవ్వు అమ్మ. ప్లీజ్ అమ్మ.. మాకు నువ్వు తప్ప ఎవరు లేరు అని ఏడుస్తుంది..
 
అంత విన్న సీమ మనసు ఒక పక్క అగ్నిపర్వతంలా రగిలిపోతున్న,, మరొక పక్క పిల్లలు పడిన బాధ ఆమె మనసుని ముక్కలు చేసింది.
 
సీమ ఏడుస్తున్న వర్ష ని ప్రేమగా దగ్గరికి తీసుకుని ఆమె తల నిమురుతూ మాట్లాడటం మొదలు పెట్టింది.
 
సీమ: ఈరోజు నుండి నా కూతుర్లకి అన్నీ నేనే.. మరొకసారి ఎప్పుడు నువ్వు అలాంటి వారికి పుట్టాను అని కానీ ఇంకా వాళ్ళకి నువ్వు ఏమి కావు అని గుర్తుంచుకో.
 
ఈరోజు నుండి నువ్వు , అల్కా ఇద్దరు కూడా ఈ పూనమ్ దేవి బిడ్డలు. మీ నీడని తాకాలి అన్నా ముందు వాళ్ళు నన్ను దాటాలి. మీ మీద చిన్న గీత కూడా పడదు తల్లి ఎడవకు..
 
వర్ష: అమ్మ ప్లీజ్ దానిని అక్కడి నుండి తీసుకురా, నాకు చాలా భయంగా ఉంది దానికి ఏమి అయిన అవుతుంది ఏమో అని ప్లీజ్ అమ్మ..
 
సీమ: సరే తల్లి ఈరోజు నుండి అల్కా కూడా మనతోనే ఉంటుంది.. నేను మిమ్మల్ని ఎవరిని వదిలిపెట్టను. మీ అమ్మగా మీతోనే ఉంటాను.. మీరు నాకే మళ్ళీ పుట్టారు నా బంగారు తల్లులు..
 
వర్ష: థాంక్స్ అమ్మ.. మేము మిమ్మల్ని ఎప్పుడు వదిలి వెళ్లలేను.దానిని కూడా రమ్మని చెప్తాను. ఉమ్మా.. ఉమ్మా....
అమ్మ ఈరోజు మనం పార్టీ చేసుకోవాలి ఇంకా సోనూని కూడా నువ్వు సంతోషంగా ఉంచాలి సరేనా.
 
సీమ: సరే తల్లి అలాగే ..
 
సీమ కూడా తన కొడుకు కోరికలను నెరవేర్చాల్సి వచ్చింది, దానికి తోడు వర్ష,అల్కా కూడా ఇంట్లోనే ఉంటారు. ఇలాంటి పరిస్థితిలో, ఏ తల్లి కూడా తన కొడుకుతో పెళ్లి రాత్రి జరుపుకోవడం గురించి కనీసం ఆలోచించదు.
 
కానీ సీమ తన అక్క కొడుకు ప్రేమ కోసం ఈ కష్టాన్ని భరించాల్సి వచ్చింది. చూస్తుండగానే సీమ పక్కన ఉండగానే వర్ష సోనూకి ఫోన్ చేసింది
 
వర్ష: రేయ్ ఈరోజు నీ గిఫ్ట్ నీకు ఇంట్లో రెఢీగా ఉంటుంది. ఇంకా ఇంట్లో పార్టీ కూడా ఉంది అల్కా అక్క ఇంకా ఇక్కడే ఉంటుంది,, నువ్వు త్వరగా రా.

[Sunnysunnysunny]

వర్ష: రేయ్ ఈరోజు నీ గిఫ్ట్ నీకు ఇంట్లో రెఢీగా ఉంటుంది. ఇంకా ఇంట్లో పార్టీ కూడా ఉంది అల్కా అక్క ఇంకా ఇక్కడే ఉంటుంది,, నువ్వు త్వరగా రా.
 
సోనూ: అక్క నిజంగానా ,, లవ్ యు అక్క,, ఉమ్మా.. నేను ఇప్పుడే వస్తాను. ఐతే నాకు ఒక చిన్న కోరిక అక్క అమ్మని పెళ్ళికూతురిలా చూడాలి ప్లీజ్ అక్క .. ఇంకా రూమ్ కూడా..
 
వర్ష: ఇష్.. ఆపు వెదవ, ఛీ.. సరేలే ఏదో ఒకటి చేస్తా. త్వరగా రా
 
ఫోన్ పెట్టగానే సీమ ని చూస్తూ వర్ష .. అమ్మ వాడికి చాలా పెద్ద లిస్ట్ ఉంది నేను అన్నీ అరేంజ్ చేయాలి నేను బయటికి వెళుతున్న అని ముద్దుపెట్టుకుని నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది.
 
ఈరోజు రాత్రి కోసం తన తల్లిని బాగా సిద్ధం చేయమని సోను తన అక్కకి చెప్పాడు. వర్ష వెంటనే వెళ్తూ వెళ్తూ డెకరేటర్లను పిలిపించి ఇంట్లో రెఢీ చేయమని అడ్రసు ఇచ్చింది,
 
వారు కాసేపటికి వచ్చి పడకగదిని, మంచాన్ని అలంకరించారు. ఇంతలో, వర్ష అమ్మ కోసం ఒక ఎర్రటి పెళ్లి చీర, నగలు కూడా సిద్ధం చేసింది.
 
ఈ విషయం సోను సీమకి గానీ, బయట ఉన్న అల్కాకి గానీ తెలియదు. సోనుకు ఈరోజు రాత్రి శతాబ్దాల దూరంలో ఉన్నట్లు అనిపించింది.
 
కాలీజ్ లో కూడా, అతను పదేపదే తన గడియారం వైపు చూస్తూ, ఈ రోజు ఎప్పుడు గడిచిపోతుందా, సాయంత్రం ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఆలోచిస్తున్నాడు.
 
ఇంట్లో, ఆ డెకొరేషన్ చూసి  ఈరోజు రాత్రి ఏం జరుగుతుందోనని సీమ ఆందోళన చెందుతోంది. పెద్దవాడైన నా అక్క కొడుకుతో ఇలాంటి పెళ్ళిరాత్రి గడపడానికి నేను ఒప్పుకుంటే నా అక్క ఏమనుకుంటుంది?
 
సోను తనతో శృంగారం చేయనని తన అక్కకి చెప్పాడని ఆమెకు తెలిసినప్పటికీ, సోనూ తన అక్కలు ఇంట్లో ఉండగా ఒక కొడుకు, తన తల్లితో పెళ్ళిరాత్రి జరుపుకోడానికి గదిలోకి వెళ్లడం, బహుశా ప్రపంచంలో ఇంతకు ముందెన్నడూ జరిగి ఉండదు.
 
సాయంత్రం, మెహందీ డిజైన్లు వేయడంలో నిపుణులు ఉండే బ్యూటీ పార్లర్‌ను ఇంటికి తీసుకెళ్లి, వర్ష మా అమ్మ చేతులకు మెహందీ పెట్టండి. చాలా బాగుండాలి అని చెప్పింది. సీమ నవ్వుతూ ఏం చేయలేక ఉండిపోయింది.

వర్ష ఫోన్ తీసుకుని అంత పక్క చేసుకుని ఇక్కడికి వచ్చేయ్ బుజ్జిగా అని అల్కాకి చెప్పింది. అల్కా కూడా సంతోషంగా అన్నీ అక్కడే వదిలేసి నేరుగా ఇంట్లోకి వచ్చింది. ఇంకా సోనూ రాలేదు.
 
అల్కా: అయ్ !!!! మెహందీ నాకు .. అమ్మ నాకు కూడా ,,, నాకు కూడా ప్లీజ్.. అయిన నేను లేకుండా చూసి మీరు ఇద్దరు బానే ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు,, పొండి నాకేం వద్దు
 
సీమ: హొ , నీకు వద్దా , సరే ఐతే వర్ష తల్లి నువ్వు పెట్టించుకుని వాళ్ళని పంపు అమ్మ
 
అల్కా: ఈఈ ......... అమ్మ..... ఉమ్మ్.. నాకు ..
 
సీమ: మా బుజ్జి అమ్మాయికి లేకుండా ఎలా.. దా ..
 
అల్కా: వెంటనే వెళ్ళి సీమ వొడిలో కూర్చుంది.. గట్టిగా బుగ్గలు కండిపోయేలా ముద్దు పెట్టుకుంది
 
వర్ష: ఏయ్ ఏంటి అది దిగు , అమ్మ ఒళ్ళో నుండి..
 
సీమ: ఏమి కాదులే తల్లి ,, అది ఏం బరువు లేదు.. చిన్న పిల్ల నా బంగారం..
 
వర్ష: అవును అవును ,, చిన్న పిల్ల రాత్రులు దిన్నర్స్ కి సాయంత్రం కాఫీ అనుకుంటూ తిరుగుతుంది.
 
వర్ష అక్క అలా అనగానే దొంగతనం చేసి దొరికిపోయినట్లు అల్కా ముఖం ఎర్రగా అయిపోయింది. సీమ కూడా నవ్వుతూ..
 
సీమ: అది ఎక్కడికి అయిన వెళుతుంది, నేనే దానికి ఫుల్ పర్మిషన్ ఇచ్చాను కదా తల్లి
 
అల్కా ఆ మాట తల్లి నుండి వినగానే ఆనందంగా మరింత హత్తుకుని .. హ్మ్ం మా మంచి అమ్మవి..
 
వర్ష: అలానే అను , నేను అతన్ని కలిసే వరకు నువ్వు ఎలాంటి పిచ్చి పనులు చేయకు సరేనా, ఎవరిని అంత త్వరగా నేను నమ్మలేను అది కూడా నీ విషయంలో.
 
అల్కా: అమ్మ చూడు అమ్మ ..
 
సీమ: అక్క చెప్పింది నిజమే .. మాకు తెలియకుండా నువ్వు ఏమి చేయకూడదు సరేనా
 
అల్కా: హ్మ్ం..
 
సీమ : హ్మ్ం కాదు .. నువ్వు ఏమి చేసిన మాకు చెప్పి చేయాలి నీకోసం మేము ఇద్దరం ఉన్నాం
 
సోను అప్పుడే అక్కడికి వచ్చి ఇద్దరు కాదు అమ్మ ముగ్గురం. అయిన ఈ కోతికి ఫ్రెండ్స్ కూడా దొరికారా..
 
అల్కా: ఒరేయ్ ఎవర్రా కోతి నిన్ను ........
 
అలా వాళ్ళ అల్లరి మళ్ళీ మొదలు అయింది.. చూస్తుండగానే చీకటి పడింది. అందరూ మెహందీ పెట్టుకుని ఉన్నారు. అంత ఐపోయాక కడుక్కుని కూర్చున్నారు.
 
ఇప్పటివరకు ఏ కొడుకూ చేయని పనిని తను చేయాలని సోను నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ ఇంట్లో రాత్రి అందరికీ చాలా సేపుగా గడిచింది. అప్పటికి రాత్రి 9 గంటలు అయింది.
 
సోను, వర్ష లేచి, బయటకు వెళ్లి హోటల్ నుండి అందరి కోసం తినడానికి తీసుకువచ్చారు.
అక్క, అమ్మ రండి త్వరగా మనమందరం తిందాం అని సోనూ గట్టిగా కేక వేశాడు.

సీమ: అయ్యో బాబూ, బయట ఎందుకు నేను వండే డానినిగా..  ఈరోజు కొంచెం ఆలస్యం అయింది.

సోను: అమ్మా, పర్వాలేదు, ఈరోజు నువ్వు ఏ పనీ చేయనవసరం లేదు (సోను ఇది ఒక సూచనలా అన్నాడు).

అందరూ భోజన బల్ల దగ్గర కూర్చుని తినడం మొదలుపెట్టారు. తింటూ, ఈ సాయంత్రం కార్యక్రమం గుర్తుందా అని సోను వర్షకు సైగ చేస్తున్నట్లుగా ఉన్నాడు. వర్ష కూడా నవ్వుతూ, "అవును నాకు గుర్తుంది, అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయి" అని అంటోంది.

అల్కా అక్కడే అన్నీ గమనిస్తూ సోనూ , వర్షల సైగలను చూసింది. కానీ ఏమీ అనలేక, చేయలేని స్థితిలో ఉంది. అల్కా ముఖం పాలిపోయిందని సోను గమనించాడు.
 
అల్కా ముఖం పాలిపోయిందని వర్ష సైగ చేయడంతో, నేను మాట్లాడతాను అని సోను సైగ చేశాడు. టిఫిన్ తిన్న తర్వాత సోను, వాళ్ళ అక్కని పైకి తీసుకు వెళ్ళాడు అక్కడ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు.

అల్కా: సోను, నీ నిర్ణయం గురించి మరోసారి ఆలోచించు. అమ్మని ఇబ్బంది పెడితే నేను ఊరుకొను.  ఇంకా ఆ రూమ్ ఏంటి ఎవరు అది అలా అలంకరించింది

సోను:అబ్బా ప్లీజ్ అక్క, ఈరోజే మేము మొదటిసారి కలిసి ఉండబోతున్నాం, మొన్న నేను విడిగా నిద్రపోయాను, అయినా ఎందుకిలా అలిగి కూర్చున్నారు, నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా.మాట తప్పను

అల్కా: నా మనసు ఒప్పుకోవడం లేదు ఈరోజు నేను అమ్మతో నిద్రపోవాలిఅని అనుకుంటూ వచ్చాను. నువ్వు పెద్ద వెదవవి ఆ రూమ్ చూసి నేను ఇంకా అర్ధం చేసుకున్న

సోను: అక్క నువ్వు కావాలి అంటే డే అంత ఆఫీసు మానేసి అమ్మతోనే ఉండు నీకు దణ్ణం పెడతా అమ్మ ఒప్పుకోక ఒప్పుకుంది ప్లీజ్ అక్క నేను చాలా రిస్క్ తీసుకున్నాను

అల్కా: సరే, కానీ....... నువ్వు ఎక్కువ ఓవర్ యాక్షన్ చేస్తే నిన్ను చంపేస్తాను వెదవ.

సోను: అమ్మో నాకు ప్రపంచం మొత్తంలో నువ్వు అంటేనే ఎక్కువ భయం, ప్రేమ అన్నీ నీకు నచకుండా నేను ఏమి చేయను అక్క . అయిన మీ విషయం కూడా నేను అమ్మతో మాట్లాడతా,, నీ సన్నీ పెళ్లి విషయం..

పెళ్లి గురించి విన్న అల్కా, తన తమ్ముడికి ఈ విషయం ఎలా తెలిసిందని ఆశ్చర్యపోయింది.

సోను: కంగారు పడకండి అక్క , వర్ష అక్క నాకు చెప్పలేదు, నేనే స్వయంగా చూశాను, ఇప్పుడు ఆ కొత్త జంట బయట దిన్నర్స్ కి కూడా వెళ్తే అందరూ చూస్తారు కదా .. హహహహ.
 
నీ ప్రేమ వృధా అవ్వదు. ఇలా అలిగి ఉండకండి, లేకపోతే వర్ష, అమ్మ నన్ను ఏదో విలన్ అనుకుంటారు. మీకు ఇంకా టైమ్ కావాలి అంటే నేను అది కూడా అమ్మతో మాట్లాడతాను.

తమ్ముడు మాటలు విన్న అల్కా ఒక చిక్కులో చిక్కుకున్నట్లు అనిపించింది. ఆ చిక్కు నుండి బయటపడటం అసాధ్యం. ఆమె కేవలం ఒక నకిలీ నవ్వు నవ్వి, తన తమ్ముడితో , "సరే " అని మాత్రమే చెప్పింది.

ఇంతలో, వర్ష ఒకసారి రూమ్ చూద్దాం అని వెళ్ళింది . మంచం మరియు దాని చుట్టూ ఉన్న ప్రదేశాన్ని లెక్కలేనన్ని గులాబీలతో అలంకరించారు.
 
గదిని మసకగా ఉన్నా, అందమైన దీపాలతో వెలిగించారు. ఏదో మహారాజు, మహారాణిల పెళ్లి కోసం ఈ అలంకరణలు చేస్తున్నారేమో అనిపించింది.

మరొక పక్క వర్ష అమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళి అమ్మని బలవంతంగా స్నానాలగదికి తీసుకువెళ్ళింది.

వర్ష; వెళ్ళు అమ్మ, నేను లోపల గంధపు పౌడర్, నీళ్ళు పెట్టాను, బాగా స్నానం చెయ్యి, స్నానం చేశాక ఆ ఎర్ర చీర, ఈ గాజులన్నింటినీ పెట్టాను చూడు, అమ్మ అన్నీ వేసుకోవాలి ?

సీమ: హ్మ్ం సరే , పర్వాలేదు వర్ష, స్నానం చేసి వస్తాను.

ఈరోజు తన అక్క కొడుకుతో తన పెళ్లి రాత్రిని జరుపుకోవడానికి సీమ స్నానం చేయడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె తన అందమైన శరీరానికి గంధపు పిండితో రాసుకోవడం ప్రారంభించింది.
 
ఆమె అందమైన, తెల్లని, నునుపైన శరీరంపై ఒక్క వెంట్రుక కూడా లేదు. ఆమె అందాన్ని చూస్తుంటే, కొన్నిసార్లు తనపై తానే నీళ్ళు పోసుకుని స్నానం చేస్తున్నట్లుగా అనిపించేది.

రాత్రి జరగబోయే పెళ్లి వేడుక కోసం సోను మార్కెట్‌కు పండ్లు కొనడానికి బయటకు వెళ్ళాడు. ఈరోజు సీమ దాదాపు గంటసేపు స్నానం చేసింది. తర్వాత ఆమె ఒక టవల్ చుట్టుకుని బయటకు వచ్చింది.
 
ఆమె టవల్ చుట్టుకుని వాళ్ళ వర్ష గదిలోకి వెళ్లింది. అక్కడ మంచం మీద ఎర్రటి పెళ్లి గౌను, నగలు అన్నీ నిజంగానే ఉండటం చూసింది. వాటిని చూసి, సీమ తాను నిజమైన పెళ్లికూతురిలా ఉంటానని అనిపించింది.
 
ఆమె గది తలుపు మూసుకుని, అద్దం ముందు ఆ ఎర్రటి చీరని వేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. తర్వాత ఆమె చేతులకు గాజులు పెట్టుకుంది. ఆమె చేతులకు ఉన్న మెహందీతో అందం మరింత పెరిగింది.

సీమ నుదుటిపై కుంకుమ కూడా పెట్టుకుంది. ఆమె తన తలలో మల్లె పూల దండను కూడా కట్టుకుంటోంది.
తర్వాత ఆమె తన తలపై  ఆ చీరకి కి వచ్చిన నెట్ చున్నీని ముసుగుల పెట్టుకుని, తనను తాను అద్దంలో చూసుకుని కొంచెం సిగ్గు భయంతో అలానే ఉండిపోయింది.

సీమ తలకి ముసుగు వేయగానే, సూర్యుడు అస్తమించినట్లుగా ఆకాశంలో చీకటి మరింత అలుముకున్నట్లు అనిపించింది. సోను పండ్లతో వచ్చి, వాటన్నింటినీ మంచం దగ్గర సర్దాడు.
 
ఇక తాను కూడా వెళ్లి సిద్ధమవుతాడు. సీమ తన గదిలో వర్ష దగ్గర కూర్చుని ఉంది. వర్ష అమ్మతో మెల్లగా మాట్లాడటం మొదలు పెట్టింది.
 
వర్ష: అమ్మ, ఇప్పుడు వాడు చిన్నవాడు కాదు , అది తప్ప అన్నీ చేయనివ్వండి వాడిని బయపెట్టకు అమ్మ?

సీమ: అబ్బా సరేలే మీకే తమ్ముడు ఉన్నట్లు చెప్తున్నావు , నాకు అన్నీ గుర్తున్నాయి తల్లి!

వర్ష: అమ్మ , వాడు ఇంకా చిన్న పిల్లాడు, దారి తప్పకుండా చూసుకో, వాడు చెప్పిన ప్రతీ మాట వింటాడు, పెళ్లి ఐయాక కూడా ఎప్పుడు నిన్ను గౌరవించే విధానంలో కొంచెం కూడా తేడా లేదు చూశావా?

సీమ: అది మంచిదే కదా వర్ష, ఉమ్మ్ నేను చూసుకుంటాను.

వర్ష: అమ్మ , ఈరోజు అచ్చం నిజంగా చందమామ లా  ఉన్నావు, నీకు నా దిష్టి తగిలేలా ఉంది, ఆగు, అమ్మ ఒక్క నిమిషం అని  వర్ష అమ్మకి కాటుకతో చెంప మీద చాలా చిన్న బొట్టు పెట్టింది.
 
తరువాత పెళ్లి రాత్రి లాగానే వర్ష స్వయంగా సీమని మెల్లగా పడకగదిలోకి తీసుకువెళ్లి, ప్రేమగా మంచం మీద కూర్చోపెట్టింది.

వర్ష: హ్మ్మ్ భయపడకు అమ్మప్లీజ్, ఎలాగూ అతను నీ కొడుకే, అపరిచితుడేమీ కాదు, నేను వెళ్తాను, సోనుని పంపిస్తాను. వాడిని కూడా తిట్టకు వాడికి కూడా ఏమి తెలీదు.
 
బయట సోను కూడా అతను గదిలోకి వెళ్ళడం కోసం కంగారుగా ఎదురుచూస్తున్నాడు. సోను కూడా ఈరోజు కొత్త కుర్తా పైజామా వేసుకుని శోభనం గదికి వెళ్ళడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు.

వర్ష: హాహా ఒరేయ్ పిచ్చోడా , ఇక్కడ బయట నిలబడి ఉన్నావా, ఎంత కంగారుగా ఉన్నావు, లోపలికి రా.

వర్ష స్వయంగా సోను చేయి పట్టుకుని గదిలోకి తీసుకువెళ్ళింది. అక్కడ అందమైన శోభనం మంచం మీద సీమ ముసుగు వేసుకుని కూర్చుని ఉంది. అల్కా, సోను తన గది నుండి లోపలికి వెళ్ళడాన్ని రహస్యంగా చూసింది.
 
ఈ దృశ్యాన్ని చూసి, ఆమె ముఖంలో కొంచెం వింత కంగారు కనిపించింది. బహుశా జీవితంలో అల్కా ఇలాంటివి చూస్తుంది, ఆమెకి అసలు ఇలాంటివి ఏమి తెలీదు.

వర్ష: "సరే, సోను, అమ్మని జాగ్రత్తగా చూసుకో. ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టకు అమ్మని సరేనా?"

ఇది విన్న సీమ, కనుమూలగా ఆమె వైపు చూసి ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

సోను: హా హా సరే అక్క , పర్వాలేదు, నేను అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టను, నువ్వు ఇప్పుడు వెళ్ళు అక్క ?.

వర్ష: హా హా సరే లే వెదవ నేను వెళ్తున్నాను.

వర్ష  వెళ్ళిపోగానే, సోను తలుపుకు గడియ పెట్టాడు. సీమ వైపు చూసి నవ్వి, మంచం వైపు ముందుకు కదిలాడు. సీమ ఇంకా కంగారుగానే ఉంది ఎందుకో.



సోను తన తల్లి వద్దకు వెళ్లి, ఆమె ముసుగును తొలగించి, మెల్లగా ఆమె గడ్డాన్ని పైకి ఎత్తాడు. సీమ సిగ్గుపడి మంచం మీద నుండి లేచి నిలబడింది.

సోను:: అబ్బబ్బబ్బ. అమ్మా. ఈరోజు చంద్రుడు నిజంగా భూమి మీదకి దిగివచ్చినట్టు ఉన్నావు.

సీమ:: ఊహ్... ఆపు, ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ పిచ్చోడా.. అబద్ధాలకోరు.

సోను: నాకు ఈ చంద్రుడి లాంటి ముఖం కనిపించింది చూడు ఎలా ఉన్నావో. ఇది నీకోసం ప్లీజ్ అమ్మ ఈ ఉంగరం తీసుకో అమ్మా.

సీమ కొంచెం సంకోచంగా ఆమె వెలుని ముందుకి పెట్టింది. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె ఎక్కువగా మాట్లాడలేకపోయింది.

సోను: అమ్మా, ఆ తీయని పెదవులతో నాకు ఒక ముద్దు పెట్టు నేకు గిఫ్ట్ ఇచ్చాను నాకు రిటర్న్ గిఫ్ట్.

సీమ: అబ్బో, ముందు నువ్వు పాలు తాగు. మీ అక్క నీకు పాలు ఇచ్చింది.

సోను: సరే అమ్మా. నేను తాగుతాను.

సీమ దగ్గరలోని బల్ల మీద ఉన్న పాలను తీసుకుని సోను దగ్గరకు తెచ్చింది.

సోను: అమ్మా, నువ్వే తాగించు.

సీమ: అబ్బో, నువ్వు అన్నీ నా చేతనే చేయించుకోవాలి అనుకుంటున్నవా.

సీమ మంచం దగ్గర నిలబడి ఉంది, సోను దాని మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆమె గ్లాసును కొడుకు పెదవుల దగ్గరకు తీసుకువచ్చి ప్రేమగా తాగించడం మొదలుపెట్టింది.
 
సోను కూడా, నెమ్మదిగా, ఒక్కో గుక్క చొప్పున తాగుతూ, తన తల్లిని తదేకంగా చూస్తున్నాడు.

సీమ: ఏయ్ ఎంతసేపు త్వరగా తాగు. పాలు చల్లారిపోతాయి.

సోను తన తల్లి చేతిలోంచి పాల గ్లాసు తీసుకుని వేగంగా తాగడం మొదలుపెట్టాడు. అతని ఆత్రుత చూసి సీమ కొంచెం నవ్వింది అది కూడా తెలియకుండా నవ్వింది.

పాలు పూర్తిగా తాగిన తర్వాత, అతను సీమ దగ్గరకు వచ్చి మంచం మీద కూర్చోపెట్టాడు, మెల్లగా ఆమె బుగ్గలను నిమురుతూ, ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
కానీ ఈరోజు పెళ్లికూతురిలా అలంకరించుకున్న సీమ నిజంగానే కొత్తగా పెళ్ళైన పెళ్లికూతురిలా భావిస్తోంది. అందుకే ఆమెలోని సిగ్గు మరింత పెరిగింది. ఆమె ఇబ్బందితో ముఖం పక్కకు తిప్పుకుంది.
 


కానీ సోను ఆమె పెదవులను చిన్నగా ముద్దాడి, అమ్మ తెల్లని బుగ్గలను గట్టిగా ముద్దాడాడు, అప్పుడు సీమ నిట్టూర్చి దుప్పటిని గట్టిగానే పట్టుకుంది.

సీమ: అహహాఆహ్హా ....................

అప్పుడు సీమ సిగ్గుగా మంచం మీద కొంచెం దూరం జరిగి కూర్చుంది.

సోను; నన్నెందుకు ఆటపట్టిస్తున్నావు అమ్మ . ఇప్పుడు నా పెదవులపై ముద్దు పెట్టు, అమ్మా ప్లీజ్."

సీమ: నో .......హూహూమ్..

అమ్మ సిగ్గుగా వద్దని చెప్పడంతో, సోను మంచం మీద అమ్మ వెనుకకు వెళ్లి, ఆమె రెండు చేతులను వెనుక నుండి పట్టుకున్నాడు.
 
వెనుక నుండి అతను అమ్మ చెవుల దగ్గర మెల్లగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. అతని ముద్దుకు అమ్మ చెవులలో వేలాడుతున్న చెవిపోగులు కూడా కదిలాయి.

సీమ:ఇస్స్.. ....అఆఆఆ.......అహః..

అమ్మ దగ్గరలో ఉన్న దిండును పట్టుకుంది. సోను తన పెళ్లికూతురైన అమ్మ గులాబీ పెదవుల నుండి కారుతున్న రసాన్ని ఆప్యాయంగా నాకుతున్నాడు.
 
ఆమె గులాబీ రేకుల వంటి పెదవులను ముద్దాడి, ఆమె పై పెదవులను, ఆ తర్వాత కింది పెదవులను చీకుతున్నాడు. ఇప్పుడు సీమ కూడా తన కొడుకుతో ఈ ముద్దులో పాలుపంచుకుంటోంది.
 


ఆ గదిలో కేవలం ముద్దుల శబ్దాలు మాత్రమే వినిపిస్తున్నాయి. సీమ ఇంకా ఏ అడ్డు చెప్పాలి అని అనుకోలేదు, అన్నిటికీ సిద్దమై వచ్చింది ఈరోజు.

ఉమ్మ్....యూమ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్

సోను తన తల్లి పెదవుల నుండి ఆ రసం మొత్తాన్ని తాగుతున్నాడు. సోను తన పెదవులను తల్లి పెదవుల నుండి తీసినప్పుడు, తల్లీకొడుకులు ఇద్దరూ గాఢంగా ఊపిరి పీల్చుకున్నట్లు అనిపించింది.
 
అంతసేపు ముద్దు పెట్టుకున్న తర్వాత ఇద్దరూ ఆయాసపడుతున్నారు. అది వింటూ సీమకి కూడా ఊపిరి బరువెక్కింది. కాసేపు నిశ్శబ్దం నెలకొంది.
 
ఆ తర్వాత ఐదు నిమిషాలకు సోను మళ్ళీ మొదలుపెట్టాడు. అతను నెమ్మదిగా సీమ ముక్కుపుడక తీశాడు. ఈసారి అతను తల్లి పెదవుల కింద ఆమె మెడను ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.


 
సీమ మెడలో ఉన్న మంగళసూత్రం, నెక్లెస్ కూడా అక్కడే కట్టి ఉన్నాయి.

సోను: ఓ అమ్మా, ఇది తీసేయ్ లేకపోతే నీకు కు గుచ్చుకుంటుంది.

సీమ సిగ్గుగా కొంచెం లేచింది, సోను వెనుక నుండి ఆమె నెక్లెస్ తీయడానికి సహాయం చేశాడు. ఆ తర్వాత సోనూ తన తల్లి మంగళసూత్రాన్ని కూడా తీయాలి అని చూశాడు కానీ సీమ పట్టుకుని వద్దు అనింది.
 
సోను:: ఉమ్మ్... పర్వాలేదు అమ్మా.

సోను మళ్ళీ అమ్మను పడుకోబెట్టి, ఆమె చీరకు జతచేసిన ఎర్ర జాకెట్ ని కొద్దిగా పక్కకు జరపడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆ తర్వాత అతను అమ్మ మీద పడుకుని, ఆమె సున్నితమైన మెడను , ఇంకా ఆమె బుజం ని ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. సీమ తన కొడుకు జుట్టులో చేతులు పోనిస్తూ మూలిగింది.

సీమ: ఉమ్మ్ ..మ్మ్ .......

చాలా సేపు ఆమె మెడను ముద్దుపెట్టుకున్న తర్వాత, సోను ఆమె జాకెట్ పైన గుండెలపైన ముద్దుపెట్టాడు, దాంతో సీమ షాక్ అయినట్లుగా కనిపించింది. ఆమె తన పై శరీరాన్ని గాలిలోకి ఎత్తింది.



సీమ: ఆఆ.....ఇస్.. స్శ్ స్....

కానీ సోనూ మరొక చేత్తో అమ్మ చీరని కలల దగర పట్టుకుని పైకి జరపడం మొదలు పెట్టాడు  అది ఆమె తొడల దగ్గరకు రాగానే, సీమ సిగ్గుతో తన చీర, లంగాని కిందకి లాక్కుంది.
 
సీమ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుండగా వెంటనే మళ్ళీ మంచం మీద కూర్చుంది. ఆమె జాకెట్ పైకి కిందకి కదులుతుండగా చూస్తేనే ఆ విషయం స్పష్టంగా తెలిసిపోతుంది

సీమ: బాబు, అక్కడ వద్దు ప్లీజ్ సోనూ ......

సోను: అమ్మా, నువ్వు చాలా భయపడుతున్నావు..హహహహహ '

మెల్లగా సోను అమ్మను మళ్ళీ మంచం మీద నిటారుగా పడుకోబెట్టాడు. నడుముకు కట్టుకున్న అమ్మ చీరను మెల్లగా తీసేశాడు. ఇప్పుడు సోనుకి అమ్మ యొక్క తెల్లని, నునుపైన పొట్ట, నడుము కనిపించాయి.

సోను: అబ్బా .. అమ్మ నువ్వు ఇంతక ముందు కంటే మరింత తెల్లని ఉన్నావు. తెల్లని, నునుపైన నడుము. ఓహ్, దీని కోసం నేను నన్ను నేనే త్యాగం చేసుకుంటాను.
 
నీ బొడ్డు కూడా మరింత లోతుగా ఉంది . ఓ దేవుడా. ఎంత పెద్దగా ఉందో. అందుకే నేను చూడకూడదని ఎప్పుడూ దాన్ని చీరలో దాచుకుంటావు. నువ్వు చాలా తెలివైన దానివి.

సోను కిందకు వంగి అమ్మ గుండ్రని, లోతైన నాభిని ముద్దాడాడు. అతను అలా చేయగానే, సీమ శరీరం వణికి, ఆమె మళ్ళీ ఉలిక్కిపడింది.



సీమ::: ఓచ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్.........ఉఫ్ఫ్......

సోను తన తల్లి నడుమును రెండు వైపుల నుండి గట్టిగా పట్టుకుని, తన చేతిని పూర్తిగా నడుముని పట్టుకుని నాలుకని ఆమె నాభిపై పెట్టాడు. ఇలా చేయడం వల్ల సీమకి గిలిగింతలు అనిపించి నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.
 
సీమ :  దేవుడా, గిలిగింతలు పెడుతున్నాయి... ఏం చేస్తున్నావ్ అహ అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... శ్... శ్... నా... హమ్మ్ ... ప్లీజ్ వదులు......

బొడ్డులో లోతుగా. సోను తన తల్లిని మరింత రెచ్చగొట్టడానికి తన మొనదేలిన నాలుకను అటూ ఇటూ తిప్పుతున్నాడు.. సోను తను ఉత్తరంలో రాసినదంతా చేస్తున్నాడు.



సోను: ఉమ్మ్ .. ఉఫ్ఫ్......అమ్మ నీ నాభి ఎంత రుచిగా ఉంది..

మమ్మీ:: ఇస్స్. సస్ స్స్.. చాలు.. అమ్మా..

సోనూ కొంచెం పైకి వచ్చి, అమ్మ బిగుతుగా ఉన్న బ్లౌజు మీద తల పెట్టి, పిచ్చివాడిలా బ్లౌజు పైనుంచే ఆమె రొమ్ములను, చనుమొనల మధ్య భాగాన్ని ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

సోను: ఉమ్మ్ ఉమ్మ్ ఉఫ్ అమ్మా. ఇప్పుడు ఈ బ్లౌజు తీసేయ్. నేను పిచ్చెక్కిపోతున్న, ఆహ్ తీసేయ్.

సీమ :శ్.....అహ్హ్అఆఆ............
 
సోను:: ప్లీజ్ అమ్మా, దాన్ని బయటకు తీయి . దాన్ని బయటకు ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్.

సీమ: హ్మ్ం... కానీ ప్లీజ్ నెమ్మదిగా. నాకు భయంగా ఉంది. నువ్వు ఇప్పుడు పెద్దయ్యావు. నువ్వు ఇక చిన్నపిల్లవాడివి కాదు సోను.

సీమ సిగ్గుగా తన బ్లౌజు కొక్కేలను విప్పడం మొదలుపెట్టింది. సోను ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాడు. చివరి కొక్కే విప్పగానే, తల్లి యొక్క రెండు పెద్ద పాల కొండలు బయటపడ్డాయి.



సోను::: అమ్మా. ఉఫ్ఫ్......ఎంత పెద్దవి. నీ పాలను చూసి ఇవి చాలా పెద్దగా ఉంటాయేమో అనుకున్నాను. కానీ నేను అనుకున్నదానికంటే ఇవి చాలా పెద్దవిగా ఉన్నాయి.
 
ఓహ్, ఈ రోజు నా అదృష్టం. అమ్మా, చిన్నప్పుడు వీటితో నాకు పాలు పట్టించి ఉంటావు కదా, ఈ రోజు కూడా నన్ను ప్రేమగా వీటితో ఆడుకోనివ్వు అమ్మా.

పెళ్లిరోజు అమ్మని మరింత రెచ్చగొట్టడం కోసం, సోను తన తల్లి నగ్న రొమ్ములను మొదటిసారి చూస్తున్నట్లుగా మాట్లాడుతున్నాడు. 

ఇప్పుడు తన ఎదిగిన కొడుకు ముందు సీమ, తన యొక్క పెద్ద రొమ్ములు ఉన్నాయని, వాటిని చూస్తే ఎవరైనా పిచ్చెక్కిపోతారని ఆమెకు తెలుసు.
 
సోను వయసులో ఉన్న కుర్రాడు. అతను పిచ్చెక్కిపోవడం సహజమే. సోను తన తల్లి యొక్క రెండు భారీ రొమ్ములపై దూకాడు. మొదట, అతను తన చేతులతో అమ్మ యొక్క రెండు భారీ రొమ్ములను నిమిరాడు.

ఒక రొమ్మును చేతిలోకి తీసుకుని మెల్లగా నొక్కుతూ, అతను అమ్మ మీదకు ఎక్కి, ఆకలితో ఉన్న పిల్లాడిలా మరో రొమ్ము చనుమొనను చీకడం మొదలుపెట్టాడు.



సీమ: ఆఅఆఆ.......ఇస్స్.........నెమ్మదిగా చెయ్ .....అహ్హ్......ప్లీజ్ .......నెమ్మదిగా..
 
కానీ సోను మాత్రం కామోద్రేకం అనే తుఫానులో ఉన్నట్లున్నాడు. కానీ తల్లి మాట విన్న సోను, తన ఉద్రేకంలో, ముందుగా తన నాలుకతో ఆమె చనుమొనలను మెల్లగా నాకుతూ, ఆ తర్వాత వాటిని ఆటపట్టించాడు.
 
అదే సమయంలో, అతను మరో చన్నుని నొక్కుతూ, అక్కడి చనుమొనను తన బొటనవేలితో, వేళ్ళ మధ్య మెల్లగా రుద్దుతున్నాడు. ఇలా చేయడంతో, సీమ దాదాపుగా కేక పెట్టేసింది.

సీమ:: ఆఆఆఆఆఆఆ అబ్బా.............ఆఆఆఆఆఆఆఆ సోనూ....



సోను మాత్రం తన అందమైన అమ్మ పెద్ద రొమ్ములతో ఆడుకుంటున్నాడు. అతను చనుమొనను నోట్లోకి తీసుకుని చీకుతున్నాడు, అప్పుడప్పుడు దాన్ని నాకుతున్నాడు,
 
 అతను చీకుతున్నప్పుడు వచ్చే శబ్దం, మనం వేళ్ళతో బెలూన్‌ను రుద్దినప్పుడు వచ్చే శబ్దంలా వాళ్ళ  రూమ్ అంత వినిపిస్తోంది.