[Sunnysunnysunny]

రక్త కదన రంగం ఇప్పటికే స్టార్ట్ అయ్యిందా? ఆ రక్త కదన రంగం స్టోరీని మీరు ప్రస్తుతం నడుస్తున్న ఈ మూడు స్టోరీల్లోనే భాగంగా కలిపి రాస్తున్నారా? లేక ఈ మూడు స్టోరీలు పూర్తయ్యాక మొదలు పెడతారా?

అలాగే, రక్త కదన రంగంలో వచ్చే క్యారెక్టర్లను ఇప్పుడే ఇంట్రడ్యూస్ చేస్తున్నారా? దీనిపై కొంచెం క్లారిటీ ఇవ్వండి బ్రో.

లేదు అండి... నేను అనుకున్న కధ కి మరొక 2 మెయిన్ లేడి పాత్రలు లైక్ అనుష్క , భావన , పూనమ్ దేవి లా ఉంటారు.. కాకపోతే వాటి టైమ్ కాలం మారుతుంది. ( ఇవి పూర్తి అవ్వగానే వాటి గురించి చెప్తాను)

ముందుగా అసలు వీళ్ళు అందరూ కలవాలి ఆ తరువాత ఏ అసలు కధ మొదలు అవుతుంది. ( కానీ యుద్దం జరిగితే మరణం కూడా ఉంటుంది)

ముఖ్య గమనిక : యుద్దం నీతి ప్రకారం ... యుద్దం చేయాలి అంటే అన్నీ కళలు తెలియాలి అంటారు ,, అలాగే శృంగారం కూడా యుద్దం లో ఒక కీలక ఆయుధం ఏ ..............

ఇప్పుడు ఈ కధ లో అందరూ చేసే శృంగారానికి కూడా ఒక ముఖ్య కారణం ఉంటుంది ,,, అది కేవలం పూనమ్ మరియు అనుష్క కి మాత్రమే  తెలుసు.

[Sunnysunnysunny]

Sunny garu...bridge mida aa action episode asalu crazy andi...nenu mila express cheyalenu...Kani simply superb...awsome update...asalu last lo aa twist ki dimma tirigipoyindi..asalu expect ye cheyaledu.....

Please madyalo matram apeyakandi bro...miku veelu unnapude update ivvandi...please ....finally eroju complete chesa e kathanu...mee 3 stories ni antha easy connect chestunnaru maku arthum ayyela...

Thank you so much bro...keep rocking

థాంక్స్ బ్రదర్.. మిడిల్ లో ఆపాలి అనే ఆలోచన లేదు.. కనీసం ఇంత వరకు అయిన పూర్తి చేస్తాను.. 

థాంక్స్ ఫర్ యువర్ టైమ్.

[Sunnysunnysunny]

సమయం: రాత్రి 10:57 నిమిషాలు
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఔటర్ రింగ్ రోడ్ బ్రిడ్జ్
 
ఫోన్ రింగింగ్   శబ్దంతో పూనమ్, అల్కా ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దంలోంచి లోకంలోకి వచ్చారు. స్క్రీన్ పైన సోను పేరు మెరుస్తోంది. 

ఆ పేరును చూడగానే అల్కా కళ్లల్లోని పగ కరిగి కన్నీళ్లుగా మారాయి. ఆమె మెల్లగా పూనమ్ వైపు తిరిగి, చేతులు పట్టుకుంది.
 

అల్కా: (వణుకుతున్న గొంతుతో, ఏడుస్తూ) "అమ్మా... తమ్ముడు ఒక్కడే ఇంట్లో ఉన్నాడు. వాడు కంగారుగా ఫోన్ చేస్తున్నాడు. ఇప్పుడు నువ్వు ఇంకేం ఆలోచించొద్దు. నా మీద ఒట్టు...
 
నాతో ఇంటికి వచ్చేయ్, ఇంకేం మాట్లాడకు. మేము ఎప్పుడూ నీతోనే ఉంటాం. మాకు ఇంకేం వద్దు అమ్మా... నాకు, సోనుకి, వర్ష అక్కకి నువ్వు మాత్రమే కావాలి. మళ్లీ ఇలాంటి రక్తాన్ని, ఈ రూపాన్ని నేను ఎప్పటికీ చూడకూడదు!"
 
అంటూ అల్కా ఏడుస్తూ పూనమ్ చేతిని తీసుకుని తన తలపై పెట్టుకుంది. పూనమ్ కళ్లల్లో పాత జ్ఞాపకాలు, భయం ఒకేసారి కదలాడాయి.
 
పూనమ్: (ఆవేదనతో) "కానీ బుజ్జి తల్లీ... ఈ 'ఆధిర' గాడిని, వీడి వెనుక ఉన్న నెట్‌వర్క్‌ను ఇప్పుడు ఇలాగే వదిలేస్తే, మిగిలిన ఇద్దరినీ వాళ్లు చంపేస్తారు తల్లి!"
 


అల్కా: "అమ్మా! నాకు ఏమీ చెప్పకు ఇప్పుడు. ముందు ఇంటికి వెళ్దాం పద. అక్కడ వాడు కూడా భయపడుతూ మనకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాడు."
 
ఆ మాటలకు పూనమ్ నిస్సహాయంగా తలాడించింది. మరోవైపు ఫోన్ కాన్ఫరెన్స్‌లో ఉన్న అలేఖ్య ఏడుస్తూ మాట్లాడింది.
 
అలేఖ్య: "అల్కా... నీకేం కాలేదు కదా! నేను రేపు ఫోన్ చేస్తాను...
 
అల్కా : హ్మ్ం నాకు బానే ఉంది ...ఇక విజయ్ గారు! మీరు అలేఖ్య  ని జాగ్రత్తగా చూసుకోండి. తనకి నేను తప్ప ఎవరూ లేరు ఫ్రెండ్స్. మీరు తనతో ఉంటేనే బాగుంటుంది అనిపిస్తోంది."
 


విజయ్: (ఏం చెప్పాలో అర్థం కాక, గొంతు పూడుకుపోగా) "నేను... నేను చూసుకుంటాను అల్కా, నువ్వేం కంగారు పడకు."
 
అల్కా: (శాటిలైట్ ఫోన్ వైపు చూస్తూ) "సరే... నేను ఉంటాను. థాంక్స్ అంకుల్!" అని రా చీఫ్‌కి చెప్పింది.
 
వెంటనే పూనమ్ శాటిలైట్ ఫోన్ అందుకుని రా చీఫ్‌కి తన చివరి కమాండ్స్ ఇవ్వడం ప్రారంభించింది. ఆమె గొంతులో మళ్లీ పాత బ్లాక్ స్క్వాడ్ లీడర్ తాలూకు ఇంటెలిజెన్స్ స్పష్టంగా కనిపించింది.
 
పూనమ్: "చీఫ్! ఇక్కడ ఏం చేయాలో మీకు తెలుసు కదా? ఈ ఏరియా మొత్తం క్లీన్ చేయండి. ఒక్క క్లూ కూడా దొరకకూడదు. రోడ్ వర్క్ అని చెప్పి ఒక 5 రోజులు ఈ రోడ్డును పూర్తిగా క్లోజ్ చేయండి.
 
సీసీటీవీ రికార్డ్స్ అన్నింటినీ ఇప్పుడే ఎరేస్ చేయండి. ఈ లొకేషన్ పరిధిలో ఉన్న అన్ని సెల్ నెంబర్స్ డేటాను టవర్ సిగ్నల్స్ మరియు మెయిన్ సర్వర్ నుండి పూర్తిగా రిమూవ్ చేయండి."
 
RAW చీఫ్: "అలాగే పూనమ్. వాడు మళ్లీ నీ ఫ్యామిలీ జోలికి రాడు అని అనుకుంటున్నాను."
 
పూనమ్: "అలాగే... వైజాగ్ సిటీలో మరొక అమ్మాయి కోసం వాళ్లు దాడి చేసే అవకాశం ఉంది. సిటీ ట్రాఫిక్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల పెట్రోలింగ్‌ను ఇప్పుడే పెంచండి. మీ స్పెషల్ టీమ్‌ని వెంటనే ఇక్కడికి పంపండి.
 
ఇక మీ ఆఫీసర్లకు చెప్పండి... ఈరోజు ఇక్కడ జరిగింది ఎవ్వరూ చూడలేదు, ఎవరికీ తెలియదు! నా పేరు గనుక బయటకు వస్తే నా పిల్లలకి ఏమైనా అవుతుంది...
 
వాళ్లకు ఏమైనా అయిందంటే, ఈసారి నా నుండి ఆ దేవుడు కూడా ఇన్వాల్వ్ అయిన వాళ్లని కాపాడలేడు, వదిలిపెట్టను నేను !"
 


అని గంభీరంగా హెచ్చరించి పూనమ్ ఫోన్ కట్ చేసింది.
 
సమయం: రాత్రి 11:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: కిల్లర్స్ కారు (ఇంటికి తిరుగు ప్రయాణం)
 
అల్కా కారు దెబ్బతినడంతో, చనిపోయిన రౌడీల కారు ఒకటి తీసుకుని పూనమ్ డ్రైవ్ చేస్తోంది. పక్క సీట్లో కూర్చున్న అల్కా... పూనమ్ చేయిని ఎంత గట్టిగా పట్టుకుందంటే, మళ్లీ ఎక్కడ తన తల్లి దూరమైపోతుందో అన్న భయం ఆమెలో స్పష్టంగా ఉంది.
 
పూనమ్ భుజంపై తలవాల్చి ఏడుస్తూ మాట్లాడింది.
 
అల్కా: "అమ్మా... నేను నీ కడుపున పుట్టి ఉంటే ఎంత బాగుండేదో అమ్మా..." అని ఏడుస్తూ తన కళ్లు తుడుచుకుంది.
 
పూనమ్: (ఆమె తల నిమురుతూ) "నువ్వు నా కూతురివే తల్లి... అయినా, నాకసలు మీరెవరు అనే నిజం ఎందుకు చెప్పలేదు?"
 
అల్కా: "సరే... ఆ విషయం ఇప్పుడు వదిలేయ్ అమ్మా. ప్లీజ్..."
 
పూనమ్: "సరే, ఆ విషయం మర్చిపో... పడుకో."
 
పూనమ్ కారు నడుపుతూనే ఆలోచనల సుడిగుండంలోకి వెళ్ళిపోయింది. తన భర్త రావు... ఇదంతా వెనుక ఉండి నడిపిస్తున్నాడా? అసలు వాడికి ఇంత ధైర్యం ఎక్కడిది?
 
సమయం: రాత్రి 11:45 నిమిషాలు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు
 
కారు ఇల్లు చేరుకుంది. పూనమ్ అల్కాని లేపి, ఆమె ముఖం తడి గుడ్డతో తుడిచి కారు దిగమంది. అల్కా ముఖం అప్పటికే ఏడ్చి ఏడ్చి ఎర్రగా మారిపోయి, కళ్లన్నీ వాచిపోయాయి. చావు అంచుల వరకు వెళ్లి వచ్చిన అలసట, భయం ఆమె ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
 
పూనమ్ డోర్ బెల్ కొట్టగానే... సోను కంగారుగా తలుపు తీశాడు. ఎదురుగా తల్లి ఒంటి నిండా రక్తం, కమాండో సూట్!
 
సోను: (భయంతో గట్టిగా అరుస్తూ) "అమ్మా!!! ఏమైంది అమ్మా? అక్క ఎక్కడ? అంతా బానే ఉందా?"
 
అప్పుడే మెల్లగా అల్కా వెనుక నుండి ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె ముఖం చూడగానే సోను కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. నోట్లోంచి కేవలం ఒక్కటే మాట వచ్చింది.
 


సోను: "అక్కా............"
 
పూనమ్ నిశ్శబ్దంగా వచ్చి హాల్లోని సోఫాలో కూర్చుంది. అల్కా అలాగే నిలబడి సోను వైపు చూస్తోంది. సోను నెమ్మదిగా ముందుకు జరిగి అల్కా ముఖాన్ని తాకాలని చేయి చాచాడు.
 
ఆ స్పర్శ తగలగానే అల్కా అప్పటివరకు ఆపుకున్న ఏడుపు ఒక్కసారిగా బద్దలైంది. పిచ్చిదానిలా అరుస్తూ సోను చెంపల పైనా, గుండెల పైనా తన చిన్న చేతులతో గట్టిగా కొట్టడం మొదలుపెట్టింది.
 
అల్కా: (ఏడుస్తూ, కొడుతూ) "నువ్వు నా ఫోన్ ఎందుకు ఎత్తలేదురా?! బండ వెధవా... నీకు నేను అంటే అస్సలు ఇష్టం లేదు కదా! నన్ను అస్సలు పట్టించుకోవు!
 


ఆ భయంలో, ఆ చావు ముందు నాకు నువ్వే గుర్తొచ్చావురా... ఆఫీస్ దగ్గరికి నిన్ను పిలుద్దామని ఎన్నిసార్లు ఫోన్ చేశానో తెలుసా నీకు?!"
 
ఆమె కొడుతుంటే సోను అడ్డు చెప్పలేదు. కళ్లల్లోంచి నీళ్లు కారుతుండగా అలాగే నిలబడ్డాడు. పూనమ్ కూడా సోఫాలో కూర్చుని ఆ ఇద్దరినీ చూస్తూ ఏడుస్తోంది.
 
సోను నోట్లోంచి ఒక్క మాట కూడా రాలేదు. అల్కా కొట్టి కొట్టి అలసిపోయి, ఒక్కసారిగా సోను గుండెలపై వాలిపోయింది.
 
అల్కా: "నేను మళ్లీ నిన్ను చూస్తాను అని అస్సలు అనుకోలేదురా..." అని గట్టిగా ఏడ్చేసింది.
 
సోను: (అల్కాని గట్టిగా తన గుండెలకి హత్తుకుంటూ) "అక్కా... ఈ సెకండ్ నుండి నీకు తగిలే ప్రతి దెబ్బ, ముందు నన్ను దాటిన తర్వాతే నీకు తగలాలి!
 


నా ప్రాణం అడ్డు వేసైనా సరే మీకు ఏమీ కానివ్వను. సారీ అక్కా... నా వల్లే ఇదంతా జరిగింది, నన్ను క్షమించు!"
 
ఆ ఇద్దరు అక్కాతమ్ముళ్లు ఒకరినొకరు గట్టిగా పట్టుకుని అలాగే ఏడుస్తూ ఉండిపోయారు. అప్పుడు పూనమ్ సోఫాలోంచి లేచి ఆ ఇద్దరి దగ్గరికి వచ్చింది.
 


ఆమె కళ్లల్లో ఇప్పుడు పశ్చాత్తాపం లేదు, ఒక గురువు, ఒక తల్లి తాలూకు పట్టుదల ఉన్నాయి.
 
పూనమ్: "సోను! నువ్వు అలా చేయాలి అంటే... ఇలా బలహీనంగా ఏడవడం మానేయాలి. రేపటి నుండి నువ్వు ఏం చేయాలో నేను నీకు చెప్తాను.
 
నేను లేని రోజున కూడా, నిన్ను దాటి మీ అక్కల దగ్గరికి చావు రావాలన్నా... ఆ చావు భయపడేలా నిన్ను తయారు చేస్తాను!" అని చెప్పి ఆ ఇద్దరినీ గట్టిగా హగ్ చేసుకుంది.
 
పూనమ్: "సరే... ఇద్దరూ వెళ్లి స్నానం చేసి రండి. నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది. ఈరోజు నా చేతులు కూడా బాలేవు (రక్తంతో ఉన్నాయి)... మీరే నాకు తినిపించాలి."
 
అల్కా: (వెంటనే సోనుని నెడుతూ) "వదలకురా బండ వెధవా! అమ్మకి ఆకలి వేస్తోందంటే అర్థం కాలేదా? ఛీ వేస్ట్ ఫెలో... వెళ్లు, అన్నీ రెడీ చెయ్. ఈరోజు మీ ఇద్దరికీ నేనే అన్నం కలిపి పెడతాను!"
 
అని ఇద్దరికీ చెరో ముద్దు పెట్టి అల్కా తన రూమ్‌లోకి వెళ్ళింది. పూనమ్ కూడా తన రూమ్‌లోకి వెళ్ళింది.
 
సమయం: రాత్రి 12:30 నిమిషాలు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు (హాల్)
 
ముగ్గురూ ఫ్రెష్ అప్ అయి వచ్చారు. అల్కా ఎంతో ప్రేమగా, కళ్లల్లో నీళ్లను దాచుకుంటూ పూనమ్‌కి, సోనుకి ముద్దలు కలిపి తినిపించింది. వాళ్లు వద్దు అంటున్నా వినకుండా తినిపించుకుంటూనే ఉంది.
 


ముగ్గురూ తిన్న తర్వాత అల్కా సోను వైపు చూసింది.
 
అల్కా: "రేయ్ సోను... ఈరోజు హాల్లోనే పెద్ద బెడ్ రెడీ చెయ్. ముగ్గురం ఇక్కడే పడుకుందాం."
 
సోను అలాగే హాల్లో పెద్ద పరుపు పరిచి బెడ్ రెడీ చేశాడు. ముగ్గురూ పడుకోగానే అల్కా ఒకవైపు, సోను
ఒకవైపు పూనమ్‌ను గట్టిగా హత్తుకున్నారు.
 
ఆ అమ్మ కౌగిలిలో ఉన్నామనే ధైర్యంతో ఆ ఇద్దరూ కాసేపటికే గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
 
కానీ... పూనమ్‌కి మాత్రం నిద్ర రావడం లేదు. ఆమె కళ్లు చీకట్లోకి చూస్తున్నాయి.
మనసంతా ఒకటే ప్రశ్న...
 


"నా భర్త రావు... ఇదంతా ఎలా చేశాడు? అసలు నాతో పెళ్లి కాకముందు వాడు ఎవరు? ఆ దుర్గమ్మ జాతర నరమేధం నుండి వాడు ప్రాణాలతో ఎలా బయటపడ్డాడు?!"
 
ఆ ఆలోచనలతో పూనమ్ కళ్లు మూసుకుంది... కాలం 2 నెలలు  క్రితం జరిగిన ఆ భయంకరమైన దుర్గమ్మ జాతర కి వెనక్కి వెళ్ళింది...
 
ఇక్కడి నుండి అసలైన ఫ్లాష్‌బ్యాక్ మిస్టరీ ప్రారంభమవుతుంది...

[Sunnysunnysunny]

కృష్ణమ్మ ఉప్పెన – నెత్తుటి పుష్కర ఘాట్
 

తేదీ: జూలై 1, 2026
 
ప్రదేశం: విజయవాడ (రెండు వేర్వేరు ప్రాంతాలు)

సమయం: ఉదయం 09:30 గంటలు
 

ప్రదేశం: విజయవాడ ఎయిర్పోర్టు  పరిసరాలు

 
సురేష్ చోప్రా పగతో రగిలిపోతూ విజయవాడలో ల్యాండ్ అయ్యాడు. అతని ముఖంలో క్రూరత్వం తాండవిస్తోంది. వెంటనే తన గ్యాంగ్ లీడర్ల కి కాల్ చేశాడు రెండు టీమ్‌లుగా విడిపోవాలని ఆదేశించాడు.
 

సురేష్ చోప్రా: (తీవ్రమైన గొంతుతో) "టీమ్ 1... ఇప్పుడే ఆ జాతరలోకి వెళ్లండి. ఆ సోను, వాడి తండ్రి రావు ఇద్దరినీ అక్కడే లేపేయాలి.
 

టీమ్ 2... నేరుగా వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లండి. ఇంట్లో ఉన్నవాళ్లలో ఒక్క రూం కూడా వదలకుండా అందరినీ నరికేయండి, ఒక్కడు కూడా బ్రతకకూడదు!
 

నా కూతుళ్ల (వర్ష, అల్కా) దగ్గరికి ఏ మగాడు వచ్చినా... వాడికి అదే చివరి ఊపిరి అవ్వాలి. క్లియర్?!"
 

గ్యాంగ్ లీడర్స్: "ఎస్ బాస్!"
 

ఆదేశాలు ఇచ్చి, సురేష్ చోప్రా కూడా జాతర రద్దీలోకి దుర్గమ్మ దర్శనం కోసం బయలుదేరాడు.
 

సమయం: ఉదయం 10:00 గంటలు
ప్రదేశం: ఇంద్రకీలాద్రి పరిసరాలు (ది షాకింగ్ కాల్)
 

సురేష్ చోప్రా గుడి వైపు నడుస్తుండగా అతని వైజాగ్ మెయిన్ ఆఫీస్ నుండి ఫోన్ వచ్చింది.
 
ఆఫీసర్ (ఫోన్ లో): "సార్! ఒక అర్జెంట్ ఇన్ఫర్మేషన్. వర్ష మేడమ్ నిన్న నైట్ విజయవాడకి ఫ్లైట్ టికెట్ బుక్ చేసుకున్నట్లు సిస్టమ్‌లో చూపిస్తోంది. నా గెస్ ప్రకారం మేడమ్ కూడా ఇప్పుడు విజయవాడలోనే ఉన్నారు సార్!"
 
ఆ మాట వినగానే సురేష్ చోప్రాకు ఒక్కసారిగా ఒంటి నిండా చెమటలు పట్టాయి! ఎందుకంటే, పూనమ్ ఫ్యామిలీతో ఎవరున్నా సరే ఒక్కడిని కూడా వదలకుండా చంపేయమని బిహార్‌కు చెందిన మోస్ట్ వాంటెడ్ హై-ప్రొఫైల్ కిల్లర్స్‌కు కాంట్రాక్ట్ ఇచ్చాడు.
 
ఆ కిల్లర్స్‌కి తన పేరు తెలియదు, కేవలం టార్గెట్ మాత్రమే తెలుసు! ఇప్పుడు ఒకవేళ వర్ష వాళ్ల పక్కన ఉంటే... వాళ్లు తన సొంత కూతురిని కూడా చంపేస్తారు!
 
ఏం చేయాలో అర్థం కాక వణుకుతున్న చేతులతో బిహార్ కిల్లర్స్ నెంబర్‌కు డయల్ చేశాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: (ఫోన్‌లో గాభరాగా అరుస్తూ) " మిషన్ క్యాన్సిల్! ఇప్పుడే మిషన్ క్యాన్సిల్ చేయండి! అక్కడ ఎవరికీ ఏమీ కాకూడదు... డూ ఇట్ నౌ!"
 
బిహార్ కిల్లర్ లీడర్: "సార్... మేం ఆల్రెడీ ఘాట్ లో ఉన్నాం. టార్గెట్ మా కళ్ల ముందే ఉన్నాడు."
 
సురేష్ చోప్రా: "వద్దని చెప్తున్నా కదా! వెనక్కి వచ్చేయండి!"
 
సురేష్ చోప్రా మాటలకు ఆ బిహార్ కిల్లర్స్ వెనక్కి తగ్గి, నీళ్లలోంచి ఒడ్డుకు రావడం ప్రారంభించారు.
 
కానీ... సురేష్ చోప్రాకు కానీ, చావు అంచులకి చేరుకుంటున్న సోను ఫ్యామిలీకి కానీ తెలియని భయంకరమైన నిజం ఒకటి ఉంది.
 
ఆ ఫ్యామిలీని ఈరోజు పూర్తిగా తుడిచిపెట్టడానికి ఆల్రెడీ మరో ప్లాన్ సిద్ధమైంది. దాన్ని ఆపడం ఎవరి వల్లా కాదు. ఎందుకంటే, ఆ ప్లాన్ వేసింది సురేష్ చోప్రా కాదు... 'ఆధీర'!
 
ది అల్టిమేట్ మాస్టర్ మైండ్ - 'ఆధీర' 20 ఏళ్ల ప్లాన్
 
అవును, ఈ ఘోరమంతటికీ అసలు సూత్రధారి ఆధీర! వాడు ఈ స్కెచ్‌ను ఈరోజు కాదు... 20 ఏళ్ల క్రితమే వేశాడు! ఎవ్వరికీ తెలియని అత్యంత భయంకరమైన రహస్యం ఏంటంటే...
 
పూనమ్ భర్త రావు మరెవరో కాదు, ఆ ఆధిర సొంత తమ్ముడు!
 
రావుతో పాటు గుడిలోని పూజారులతో సహా దాదాపు ఒక లక్ష మంది ఆధీర నమ్మిన బంట్లుగా సమాజంలో సాదాసీదా మనుషుల్లా నటిస్తున్నారు.
 
వీళ్లంతా గత 25 ఏళ్లుగా వెతుకుతున్నది ఆ ముగ్గురు కన్యల కోసం ( అల్కా, మిగిలిన ఇద్దరు త్వరలో తెలుస్తుంది ) కోసం! వాళ్ల నిరీక్షణ ఫలించింది, ఆ ముగ్గురూ దొరికారు.
 
ఇప్పుడు ఆ ముగ్గురినీ ఎలాగైనా ప్రాణాలతో పట్టుకుని ఆధీర ముందు నిలబెట్టడమే వీళ్ల 20 ఏళ్ల మిషన్!
 
(గుడి పూజారులు ఇందులో ఎందుకు ఉన్నారనే మిస్టరీ తర్వాత తెలుస్తుంది).
 
ఈ పని కోసమే రావు ఎవరికీ తెలియకుండా ఎప్పుడూ బయట తిరుగుతుండేవాడు. అయితే, ఈ కన్యలు దొరికిన తర్వాత ఈ మిషన్‌లో ఉన్నవాళ్లు చేయాల్సిన మొదటి పని...
 
తమ సొంత ఆనవాళ్లను (తమతో ఉన్న కుటుంబాలను) పూర్తిగా తుడిచిపెట్టేయడం! మిగతా వాళ్లకు ఆ పని ఈజీగానే అయిపోయింది కానీ, రావుకు తన ఫ్యామిలీని చంపడం కష్టంగా మారింది.
 
ఎందుకంటే సిటీ కమిషనర్ పూజ, సోను ఫ్యామిలీకి సొంత మనుషుల్లా క్లోజ్ అయిపోయారు. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఇన్వాల్వ్ అయితే ఆధారాలు దొరుకుతాయని రావు కావాలనే ఈ జాతర రోజును ఎంచుకున్నాడు.
 
తన ప్లాన్ ప్రకారం... తానూ, కొడుకు సోను జాతరలో ఉన్నప్పుడు కేవలం ఒక 5, 6 గురు రౌడీలు తమపై దాడి చేసేలా ప్లాన్ చేశాడు.
 
అలాగే, తన భార్య పూనమ్ ప్రవర్తనపై కొంచెం అనుమానం రావడంతో... ఒకేసారి ఒక 40 మంది ప్రొఫెషనల్ కిల్లర్స్‌ను నేరుగా పూనమ్ ఇంటిపై దాడి చేయడానికి పంపించాడు!
 
ఇప్పుడు జాతరలో ఆ దారుణం ఎలా జరిగిందో చూద్దాం...
 
సమయం: ఉదయం 10:30 గంటలు
ప్రదేశం: కృష్ణా నది పుష్కర ఘాట్
 
సురేష్ చోప్రా మాటలు విని బిహార్ కిల్లర్స్ వెనక్కి తగ్గినా... ఆధీర, రావులు పంపిన కరడుగట్టిన ట్రైన్డ్ కిల్లర్స్ ఆల్రెడీ సోను, రావులను నది నీళ్లలో చుట్టుముట్టేసారు. 

మిగిలిన 40 మంది కిల్లర్స్ పూనమ్ ఇంటి వైపు వాహనాల్లో బయలుదేరారు.
 
మరోవైపు... సోనుకి సర్ప్రైజ్ ఇవ్వాలని వచ్చిన వర్ష, అప్పుడే కృష్ణా నది ఘాట్ మెట్లు దిగుతూ, తన పాత మొక్కు తీర్చుకోవడానికి నది వైపు నడుస్తోంది. 

నదిలో మునుగుతున్న జనాలను చూస్తున్న ఆమె కళ్లు... ఒక్కసారిగా ఒక అబ్బాయి పైన పడ్డాయి.
 
వర్ష: (మనసులో, కళ్లు పెద్దవి చేస్తూ) "ఆ పోస్టర్... ఆ హెయిర్ స్టైల్... సోనులా ఉన్నాడేంటి? అవును... వాడే! సోను!"
 
వాడు సోను అని కన్ఫర్మ్ చేసుకునే లోపే... వర్ష గుండె ఆగిపోయే దృశ్యం అక్కడ కనిపించింది. ఆమె నోట్లోంచి భయంకరమైన చావు కేక వచ్చింది!
 
వర్ష: "వద్దుఊూూూూ!!!!!!"
 
ఎందుకంటే... సోను నీళ్లలో మొదటి మునక వేసి పైకి లేవబోతుండగా, అతని చుట్టూ ఉన్న ముగ్గురు కిల్లర్స్ తమ చేతుల్లోని కత్తులను నీళ్లలోంచి పైకి తీసి సోనుని నరకడానికి వేగంగా గాల్లోకి లేపారు!
 
మరో ఇద్దరు రౌడీలు రావు (సోను తండ్రి) ని పట్టుకుని, అతని గొంతు కోసి నదిలో పారేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు నటిస్తూ పట్టుకున్నారు.
 
[ది ఎంట్రీ ఆఫ్ ప్రసాద్]
 
సరిగ్గా ఆ కత్తులు సోను మెడకు తగిలే ఆఖరి సెకన్... ఎక్కడినుండో ఒక బలమైన చేయి నీటి లోపలికి దూసుకొచ్చి, సోనుని వెనక్కి గట్టిగా లాగింది!
 
ఆ మూడు కత్తులు నీటిని చీల్చుకుంటూ వెళ్లాయి కానీ, అక్కడ సోను లేడు! సోనుకి ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాలేదు. ఆ చేయి సోనుని గట్టిగా పట్టుకుని ఒడ్డు వైపు విసిరేసింది.
 
ఆ కాపాడిన వ్యక్తి మరెవరో కాదు... అనుష్క భర్త  ప్రసాద్!
 
((అవును, ప్రసాద్ తన ఓనర్‌తో కలిసి 3 రోజులు బయటికి వెళ్తున్నాడు అని చెప్పాడు .. మీరు 'కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షి'లో చెప్పిన సీన్ గుర్తుండే ఉంటుంది... ఆయన వచ్చింది ఇక్కడికే!))
 
***ప్రసాద్ , రావు ఆ కిల్లర్స్‌కు ఇన్‌స్ట్రక్షన్స్ ఇవ్వడం చాలా సేపటి నుండి గమనిస్తూనే ఉన్నాడు. 

ఎందుకంటే కొన్ని రోజుల ముందు ఏ అనుష్క వెనుక మనుషులు వస్తున్నారు అని చెప్పింది 

తనని కూడా ఎవరో ఒకరు అనుసరిస్తూ ఉండవచ్చు అని ప్రసాద్ అన్నిటిపై ఒక కన్ను వేసి ఉంచాడు. ***
 
కిల్లర్స్ సోను మిస్ అవ్వడం చూసి క్షణాల్లో ఒడ్డు వైపు దూసుకొచ్చారు. కానీ వాళ్లు వచ్చేలోపే... 

ప్లాన్ ప్రకారం, అందరూ చూస్తుండగానే కిల్లర్స్ రావు మెడ కోసి నది నీళ్లలోకి పడేశారు!
 
(అందరి కళ్లముందూ తను చనిపోయినట్లు నటించాలనేది రావు ప్లాన్. అలా నీళ్లలో పడగానే ఆ ఫేక్ బ్లడ్‌ని కడుక్కొని, నీటి అడుగున ఈదుకుంటూ అవతలి ఒడ్డుకు వెళ్లిపోవాలనేది వాడి అసలు వ్యూహం).
 
సోను: (నది ఒడ్డున పడి, తండ్రి మెడ కోయడం చూసి పిచ్చివాడైపోయి గట్టిగా అరుస్తూ)"నాన్నాఆఆఆఆఆ!!!"
 
సమయం: ఉదయం 10:33 నిమిషాలు
ప్రదేశం: నెత్తుటి ఘాట్
 
వేగంగా దూసుకొస్తున్న కిల్లర్లను ప్రసాద్ ఎదిరించే లోపే... ఒక కిల్లర్ కత్తి ఎత్తి సోను తల మీద బలంగా నరకబోయాడు. సోను ప్రాణం గాల్లో కలిసిపోయే ఆ సెకన్...
 
"ఛాక్!!!!"
 
ఒక ఆమె చేయి... ఆ పదునైన కత్తి గాటుకి అడ్డంగా వచ్చింది! ఆ కత్తి ఆమె అరచేతిని చీల్చుకుంటూ దిగింది.
 
అది మరెవరో కాదు... వర్ష! తన తమ్ముడిని కాపాడుకోవాలనే ఆలోచన తప్ప ఆమెకు ఏమీ గుర్తు రాలేదు. తన ప్రాణం పోయినా పర్లేదు అనుకుని కత్తికి చెయ్యి అడ్డం పెట్టింది!
 
ఆ దృశ్యం చూడగానే ప్రసాద్ లోపల రక్తం ఉప్పొంగింది. సింహంలా ఆ కిల్లర్స్ మీదికి విరుచుకుపడ్డాడు. ఘాట్‌లో ఉన్న జనాలంతా భయంతో కేకలు వేస్తూ అటు ఇటు పరుగులు తీస్తున్నారు.
 
సోను తల పైనుండి రక్తం కారుతోంది... కానీ ఆ రక్తం సోనుది కాదు, తనని హత్తుకుని ఉన్న తన అక్క వర్ష చేతి నుండి కారుతున్న రక్తం!
 
సోను తండ్రి మరణం నుండి కోలుకోక ముందే... కళ్లు తెరిచి చూశాడు. తన కోసం రక్తం చిందిస్తున్న ఆమె తన అక్క వర్ష అని అతను ఊహించలేదు.
 
సోను: (ఏడుస్తూ, గట్టిగా అరుస్తూ) "అక్కాకాాాా!!!!!!"
 
వర్ష: (బాధను తట్టుకుంటూ, సోను తలని తన గుండెలకి గట్టిగా హత్తుకుని నేలపై కూర్చుండిపోయింది) "ఏం కాదురా... ఏం కాదు తమ్ముడూ... నేను ఉన్నాను..."
 
ప్రసాద్ కింద పడిన ఒక కత్తిని అందుకుని, కిల్లర్లను నరకడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ వేగంలో వెనుక నుండి వచ్చిన ఒక కత్తి ప్రసాద్ వీపులో దిగింది!
 
 "అఆఆహ్!" అని గర్జించిన ప్రసాద్, ఆ నొప్పును అస్సలు లెక్కచేయలేదు. కింద కూర్చుని ఉన్న ఆ అక్కాతమ్ముళ్ల వైపు చూశాడు. వాళ్లపైకి ఎవరినీ రానివ్వకుండా కత్తిని గాల్లో సుడిగాలిలా తిప్పసాగాడు.
 
ఘాట్ మొత్తం ఖాళీ అయిపోయింది. అక్కడ కేవలం ప్రాణాల కోసం ఏడుస్తున్న ఆ ఇద్దరు ప్రాణబంధాలైన అక్కాతమ్ముళ్లు... 

వాళ్లను కాపాడటానికి వీపులో కత్తి దిగినా పోరాడుతున్న ప్రసాద్ మాత్రమే మిగిలారు.
 
ప్రసాద్ ఆ ఇద్దరినీ చూస్తుంటే... తన సొంత పిల్లలు (అనుష్క పిల్లలు) గుర్తొచ్చారు. 

వీళ్లు తన సొంత పిల్లలే అనిపించింది ఆ క్షణంలో! (తమ పిల్లలు కూడా ఇంతే ప్రేమగా ఉంటారు అనుకున్నాడు)
 
ఆ బలంతోనే ఎదురొచ్చిన మరో ఇద్దరు కిల్లర్స్ తలలను "టక్... టక్..." మంటూ నరికి అవతల పారేశాడు. రక్తం ఏరులై పారుతూ వెళ్లి కృష్ణా నది నీళ్లలో కలుస్తోంది.
 
అయినా గాయాలతో ఉన్న ప్రసాద్ ఒంటరిగా... ముందర ఉన్న మరో ముగ్గురు ట్రైన్డ్ కిల్లర్స్ ముందు సింహంలా నిలబడ్డాడు.
 
సమయం: ఉదయం 10:35 నిమిషాలు
ప్రదేశం: కమిషనర్ పూజ ఎంట్రీ
 
సరిగ్గా అదే సమయానికి సమాచారం అందుకున్న సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు తుఫానులా ఘాట్ లోకి దూసుకొచ్చారు.
 
అందరికంటే ముందు ఉన్న సిటీ కమిషనర్ పూజ... అక్కడ నెత్తుటి మడుగులో ఉన్న సోనుని చూసింది. 

తన బిడ్డలాంటి సోను తల నిండా రక్తం చూసేసరికి ఆమె గుండె పగిలినంత పనైంది. ఆమె సహనం పూర్తిగా కోల్పోయింది!
 
పూజ: (కళ్లల్లోంచి నీళ్లు కారుతుండగా, కోపంతో ఊగిపోతూ తన సర్వీస్ రివాల్వర్ తీసింది) 

"నా బిడ్డ జోలికే వస్తారా... చావండ్రా నా కొడుకుల్లారా!!!"
 
"ఢిష్యూం! ఢిష్యూం! ఢiష్యూం!"
 
పూజ తూటాలు ఆ మిగిలిన ముగ్గురు ట్రైన్డ్ కిల్లర్స్ గుండెలను చీల్చుకుంటూ వెళ్లాయి. వాళ్లు అక్కడికక్కడే శవాలై పడిపోయారు.
 
అంతా అయిపోయింది... ఒంటి నిండా గాయాలతో, విపరీతంగా రక్తం పోయిన ప్రసాద్... 

చేతిలోని కత్తిని అలాగే పట్టుకుని, సోను మరియు వర్షల ముందే నిస్సహాయంగా కింద పడిపోయాడు.
 
కృష్ణా నది ఘాట్ మొత్తం శవాలు, రక్తంతో ఒక భయంకరమైన యుద్ధభూమిలా మారిపోయింది!
 
ది డెత్ ఏంజెల్ - రక్తతర్పణం – కాళికాదేవి ప్రళయతాండవం
 
సమయం: ఉదయం 10:35 నిమిషాలు
ప్రదేశం: కృష్ణా నది పుష్కర ఘాట్ (మారణకాండ తదనంతర క్షణాలు)
 
కృష్ణా నది ఘాట్ మొత్తం శవాల దిబ్బగా మారింది. నరకయాతనతో మూలుగుతూ కింద పడిపోయిన ప్రసాద్ (అనుష్క భర్త) చావుబ్రతుకుల మధ్య కొట్టుమిట్టాడుతున్నాడు.
 
అతని వీపులో కత్తి అలాగే దిగి ఉంది. అది చూసిన వర్ష గుండె పగిలిపోయినంత పనైంది. ఆమె తన చేతి గాయాన్ని కూడా లెక్కచేయకుండా, కన్నీళ్లు కారుస్తూ ప్రసాద్ దగ్గరకు పరుగెత్తింది.
 
వర్ష : (కళ్లల్లోంచి నీళ్లు వస్తుండగా, రెండు చేతులూ జోడించి ప్రసాద్‌కి దండం పెడుతూ)

"లేవండి అంకుల్! ప్లీజ్ లేవండి. మిమ్మల్ని ఇలాంటి స్థితిలో నేను చూడలేకపోతున్నాను. నా ప్రాణమైన నా తమ్ముడు సోనుని ఈరోజు మీరే కాపాడారు అంకుల్... ప్లీజ్ కళ్లు తెరవండి!"
 
సోను కూడా ఏడుస్తూ పరుగున వచ్చి ప్రసాద్ పక్కన మోకాళ్లపై కూర్చున్నాడు. ప్రసాద్‌ శ్వాస తీసుకోవడానికి ఇబ్బంది పడుతూ, ఎంతో కష్టంగా తన రక్తపు చేతిని సోను తలపై పెట్టాడు.
 
ప్రసాద్: (క్షీణిస్తున్న గొంతుతో, చాలా బలహీనంగా) "నువ్వు... నువ్వు బానే ఉన్నావా నాన్న...?"
 
సోను ఏడుస్తూ తలూపాడు. ప్రసాద్ మెల్లగా కళ్లు మూశాడు. అప్పుడే అక్కడికి పరుగున వచ్చిన కమిషనర్ పూజ వైర్లెస్ వాకి టాకీ తీసి గట్టిగా అరిచింది.
 
పూజ: "కంట్రోల్ రూమ్! ఇప్పుడే పుష్కర ఘాట్‌కి అంబులెన్స్ పంపండి.... ఐ నీడ్ ఇట్ నవ్ !"
 
సరిగ్గా నిమిషంలో అక్కడికి వచ్చిన ఎమర్జెన్సీ వెహికల్‌లో ప్రసాద్, వర్షలను ఎక్కించి నగరంలోని ప్రముఖ 'అంజలి హాస్పిటల్'కి తరలించారు. 

పూజ వెంటనే హాస్పిటల్ చుట్టూ వంద మంది సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లతో భారీ ప్రొటెక్షన్ ఏర్పాటు చేయించింది.
 
సమయం: ఉదయం 10:45 నిమిషాలు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు, విజయవాడ (పొంచి ఉన్న ప్రళయం)
 
ఘాట్‌లో ఇంత జరుగుతున్నా ఇవేమీ తెలియని పూనమ్, ఆమె అత్తగారు ఇంట్లోనే ఉన్నారు. 

పూనమ్‌కు నెలసరి మొదటి రోజు (Periods First Day) కావడం, దానికి తోడు విపరీతమైన జ్వరం ఉండటంతో ఆమె ఒళ్లు తెలియని నీరసంతో లోపలి బెడ్‌రూమ్‌లో గాఢనిద్రలో ఉంది. 

అత్తగారు హాల్లో కూర్చుని ప్రశాంతంగా టీవీ చూస్తున్నారు.
 
సరిగ్గా అప్పుడు... ఇంటికి కొద్దిగా దూరంలో రెండు మినీ బస్సులు వచ్చి ఆగాయీ . అందులోంచి 40 మంది ప్రొఫెషనల్ కిల్లర్స్ ఒకరి తర్వాత ఒకరు దిగారు.
 
చుట్టుపక్కల వాళ్లకు ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా, పిల్లుల్లా అడుగులు వేస్తూ పూనమ్ ఇంటి ఆవరణలోకి ప్రవేశించారు. 

రాగానే మొదట బయట ఉన్న మెయిన్ ఐరన్ గేట్‌ను లాక్ చేసేశారు.
 
ఎందుకంటే, రణధీర్ (రావు) వాళ్లకు ముందే గట్టిగా హెచ్చరించాడు—"పూనమ్ దేవి మామూలు ఆడది కాదు, అత్యంత ప్రమాదకరమైన మృత్యువు!" అని.
 
అందుకే వాళ్లు ఎలాంటి శబ్దం రాకుండా లోపలికి వచ్చారు. ఇంటి మెయిన్ డోర్ క్లోజ్ చేసి ఉంది. ఒక కిల్లర్ ముందుకు వచ్చి డోర్ బెల్ కొట్టాడు.
 
అత్తగారు: (టీవీ సౌండ్ తగ్గించి, మనసులో) "అప్పుడే వచ్చేసారా రావు, సోను...?" అనుకుంటూ వెళ్లి తలుపు తీశారు.
 
తలుపు తీసిన మరుక్షణమే—"ఛాక్!!!!"
 
ఒక పదునైన కత్తి ఆమె గొంతులోకి దిగిపోయింది! నోట్లోంచి కేక కూడా రాకుండా అత్తగారు అలాగే వెనక్కి పడిపోయారు. ఆమె చేతిలో ఉన్న టానిక్ చిన్న బాటిల్ 'టుప్' మంటూ కిందపడి పగిలిపోయింది.
 
ఆ బాటిల్ పగిలిన శబ్దానికి పూనమ్‌కు ఒక్కసారిగా మెలకువ వచ్చింది.
 
పూనమ్: (నీరసంగా బెడ్‌రూమ్‌లో నుంచే గట్టిగా అరిచింది) "అత్తయ్యా... ఏమైంది అత్తయ్యా?!"
 
కాని అవతలి నుండి ఎలాంటి శబ్దమూ లేదు. భయంకరమైన నిశ్శబ్దం. అప్పటికే ఆ 40 మంది కిల్లర్స్ ఇల్లా కారిడార్‌లోకి వచ్చేసి, మెయిన్ డోర్ లాక్ చేసి, చేతుల్లో కత్తులతో పూనమ్ బెడ్‌రూమ్ డోర్ ముందర కాపుకాశారు.
 
సమయం: ఉదయం 10:48 నిమిషాలు
ది బ్లాక్ స్క్వాడ్ లీడర్ !
 
పూనమ్ నీరసంగానే మంచం దిగి, ఏమైందో చూద్దామని మెల్లగా బెడ్‌రూమ్ డోర్ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టింది. సరిగ్గా హాల్ లోకి అడుగు పెట్టబోయే సమయానికి...
 
వంటగది నుండి వచ్చే వెలుతురు హాల్లో కనిపించలేదు!
 
పూనమ్ ఒక సెకను ఆగి ఆలోచించింది. అత్తగారు ఎప్పుడూ వంటగది తలుపులు కానీ, ఆ వెలుతురును కానీ క్లోజ్ చేయరు. అంటే... ఇంట్లో ఎవరో ఉన్నారు!
 
సాధారణ స్త్రీలకైతే అంత చీకట్లో ఆ చిన్న మార్పును కనిపెట్టే షార్ప్‌నెస్ ఉండదు. కానీ నిలబడింది సాదాసీదా కోడలు కాదు... బ్లాక్ స్క్వాడ్ లీడర్!
 
పూనమ్ వెళ్తూ వెళ్తూనే డోర్ పక్కన మూలలో ఉన్న ఒక భారీ ఇన్యుప రాడ్‌ను కుడిచేతిలోకి తీసుకుంది. 

ఆమె కాలి అడుగు బయట పెట్టడమే ఆలస్యం—చీకట్లోంచి ఒకేసారి 10 పదునైన కత్తులు ఆమె ముఖం వైపు వేగంగా దూసుకొచ్చాయి!
 
పూనమ్ మెరుపు వేగంతో వెనక్కి జరిగి, తన చేతిలోని ఐరన్ రాడ్‌తో కత్తులను బ్లాక్ చేస్తూ బెడ్‌రూమ్ తలుపును గట్టిగా బాది మూసేసింది! 

ఆ డోర్ ఫోర్స్‌కి బయట ఉన్న నలుగురు కిల్లర్స్ వెనక్కి పడిపోయారు.
 
పూనమ్ క్షణకాలం కూడా వేస్ట్ చేయలేదు. బెడ్‌రూమ్‌లో ఉన్న తన పొడుగు జుట్టును గట్టిగా పైకి ముడి వేసుకుంది. 

ఇన్నాళ్లుగా అణచిపెట్టుకున్న ఆ 'కాళికాదేవి' ఆమెలోంచి బయటకు వచ్చింది.
 
ఎడమచేత్తో పక్కనే ఉన్న డ్రెసింగ్ టేబుల్ మిర్రర్‌ను ఐరన్ రాడ్‌తో గట్టిగా కొట్టి పగలగొట్టింది. అందులోంచి ఒక అతి పెద్ద, పదునైన గాజు ముక్కను (Sharp Glass Piece) చేతిలోకి తీసుకుంది.
 
ఇప్పుడు ఆమె కుడిచేతిలో ఐరన్ రాడ్, ఎడమచేతిలో పదునైన గాజు ముక్క!
 
పూనమ్ ఒక సింహంలా బెడ్‌రూమ్ డోర్ తన్నుకుంటూ బయటకు దూకింది!
 
"ష్వాక్... ష్వాక్... ష్వాక్!!!"
 
ఆమె వేగానికి హాల్లో కిందపడి లేస్తున్న ఐదుగురు కిల్లర్స్ మెడలు క్షణాల వ్యవధిలో తెగిపోయాయి! రక్తం గోడల మీదకు చిమ్మింది.
 
కానీ, అక్కడి నుండి మెయిన్ డోర్ వైపు చూడగానే పూనమ్ గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. 

అక్కడ తన తల్లి లాంటి అత్తగారు గొంతు తెగి రక్తపు మడుగులో పడి ఉన్నారు. పూనమ్ కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు ఉప్పొంగాయి.
 
పూనమ్: (ఆవేదనతో అరుస్తూ) "అత్తయ్యాఆఆఆఆ!!!"
 
ఆమె బ్రతికే ఉందేమోనని పూనమ్ ముందుకు అడుగు వేయబోయింది. సరిగ్గా అప్పుడే చీకట్లోంచి వచ్చిన ఒక కిల్లర్ కత్తి... 

పూనమ్ కుడికాలి మోకాలి కింద బలంగా కోసుకుంటూ వెళ్ళింది! రక్తం చిమ్మింది.
 
జ్వరం, పీరియడ్స్ పెయిన్, దానికి తోడు ఈ గాయం... ఏ ఆడదైనా అక్కడ కూలిపోవాలి. కానీ పూనమ్ రక్తం చూసి మరింత రౌద్రంగా మారింది.
 
ఆ గాయాన్ని అస్సలు లెక్కచేయకుండా వేగంగా అత్తగారి దగ్గరకు వెళ్లి ఆమె చేయి పట్టుకుని పల్స్ చూసింది. పల్స్ లేదు... ఆమె చనిపోయారు.
 
పూనమ్ కళ్లల్లో కన్నీళ్లు కాస్తా నెత్తురు రేఖలుగా (రక్తపు కసిగా) మారిపోయాయి.
 
సమయం: ఉదయం 10:52 నిమిషాలు
నరమేధం
 
మిగిలిన 35 మంది కిల్లర్స్ కత్తులతో పూనమ్‌ను చుట్టుముట్టారు. పూనమ్ కిందపడి ఉన్న ఒక కిల్లర్ కత్తిని కుడిచేతిలోకి తీసుకుంది, ఎడమచేతిలో ఆ పెద్ద గాజు ముక్క అలాగే ఉంది.
 
కిల్లర్ లీడర్: "నరకండ్రా దాన్ని! బాస్ చెప్పింది నిజమే...!"ఆ మాట పూర్తి కాకముందే...
 
 పూనమ్ గాలిలోకి ఎగిరింది! ఒకే దెబ్బకు ముగ్గురి తలలను గాల్లోనే నరికి అవతల పారేసింది. ఆమె చేతిలోని కత్తి కంటికి కూడా కనిపించనంత వేగంతో తిరుగుతోంది.
 
"ష్వాక్... ష్వాక్... భఛాక్!!!"
 
హాల్ మొత్తం తెగిన చేతులు, కాళ్లు, తలలతో నిండిపోయింది. పూనమ్ ఒక కిరాతకమైన వేటగాడిలా ఒక్కడిని కూడా వదలకుండా...
 
ఆ 40 మందినీ శవాలుగా మార్చేసింది. ఇల్లంతా శవాల దిబ్బలా మారిపోయింది. 

ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, ఒంటి నిండా శత్రువుల రక్తంతో నిలబడిన పూనమ్‌కు ఒక విషయం అర్థమైంది—ఇదంతా తన కోసమే జరిగింది!
 
పూనమ్: (కంగారుగా, గుండెల్లో భయంతో) "ఇక్కడ నా మీద ఇంత పెద్ద దాడి జరిగిందంటే... నా కొడుకు సోను, నా భర్త రావుల పరిస్థితి ఏంటి? వాళ్లు జాతరలో ఉన్నారు... వాళ్ల ప్రాణాలు ప్రమాదంలో ఉన్నాయి!"
 
పూనమ్ కంటి నిండా రక్తం కారుతున్నా పట్టించుకోకుండా, వాళ్లను కాపాడటానికి బయటకు వెళ్లడానికి సిద్ధమైంది.

[Sunnysunnysunny]

సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు

ప్రదేశం: పూనమ్ ఇంటి బయట
 
సరిగ్గా పూనమ్ మెయిన్ డోర్ తెరిచి బయటకు రాగానే... బయట సైరన్ శబ్దంతో కమీషనర్ పూజ కారు వచ్చి ఆగింది. పూజ కారు దిగి లోపలికి రాబోయింది.
 
కానీ మెయిన్ డోర్ దగ్గరే రక్తపు మడుగులో చనిపోయి ఉన్న అత్తగారిని, లోపల ఉన్న 40 శవాలను, రక్తంతో తడిసిపోయి నిలబడిన పూనమ్‌ను చూడగానే... పూజ గుండె ఆగినంత పనైంది.
 
ఆ భయానికి పూజ అక్కడే డోర్ దాన్ని పట్టుకుని కింద పడిపోయింది.
 
పూనమ్ వేగంగా పూజ దగ్గరకు వచ్చి, ఆమె కాలర్ పట్టుకుని గట్టిగా ఊపింది.
 
పూనమ్: (పిచ్చిదానిలా అరుస్తూ) "పూజా! కీస్ ఇవ్వు! కార్ కీస్ ఇవ్వు, నేను వెళ్లాలి! నా సోను ప్రమాదంలో ఉన్నాడు, నా భర్త ప్రమాదంలో ఉన్నాడు... పూజా మాట్లాడు!!!"
 
పూజ కన్నీళ్లతో తేరుకుని, పూనమ్ వైపు చూసింది.
 
పూజ: "పూనమ్... సోనుకి... సోనుకి ఏమీ కాలేదు. వాడు సేఫ్‌గా ఉన్నాడు. కానీ..." అని మాట ఆపేసింది.
 
పూనమ్ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైపోయింది. చేతులు వదిలేసి పూజ ముందు మోకాళ్లపై కింద కూర్చుంది.
 
పూనమ్: (రక్తపు కన్నీళ్లతో, లోతైన గొంతుతో) "చెప్పు పూజా... ఏమైంది?"
 
పూజ: (ఏడుస్తూ) "ఘాట్ లో సోను మీద దాడి జరిగింది పూనమ్. రావు (రణధీర్) గొంతు కోసి నదిలో పారేశారు... అతను చనిపోయాడు.
 
కానీ సోనుని కాపాడటానికి ఎవరో ఒక అపరిచిత వ్యక్తి, ఒక అమ్మాయి అడ్డు వచ్చారు. ఆ అమ్మాయి చేతికి తీవ్రమైన గాయమైంది. ఆ అంకుల్ వీపులో కత్తి దిగినా పోరాడి సోనుని కాపాడాడు.
 
ఇప్పుడు ఆయనేమో అంజలి హాస్పిటల్‌లో చావుబ్రతుకుల మధ్య ఉన్నాడు. ఆ అమ్మాయి ట్రీట్‌మెంట్ కూడా తీసుకోకుండా సోనుని పట్టుకుని ఓదారుస్తూనే ఉంది... సోను అక్కడ పిచ్చివాడిలా ఏడుస్తున్నాడు పూనమ్..."
 
ఆ మాట వినగానే పూనమ్ గుండె బరువెక్కింది. కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు ఆగకుండా వస్తున్నాయి.
 
"నా వల్ల... కేవలం నా గతం వల్ల ఈరోజు నా అత్తమ్మ చనిపోయింది, నా భర్త చనిపోయాడు... కానీ, ఎవరో తెలియని ఆ ఇద్దరు నా ప్రాణమైన నా కొడుకు సోను కోసం తమ ప్రాణాలను ఎందుకు అడ్డం పెట్టారు?!" అని పూనమ్ మనసు రోదించింది.
 
పూనమ్ నెమ్మదిగా లేచి నిలబడింది. ఆమె కళ్లలోని రౌద్రం పోయి అంతులేని వేదన కనిపించింది.
 
పూనమ్: "హాస్పిటల్‌కి పద పూజా... ఇదంతా నువ్వు తరువాత  చూసుకో. నేను నా కొడుకు దగ్గరకు వెళ్లాలి!"
 
పూనమ్ పూజ కార్ కీస్ అందుకుని, ఒంటి నిండా రక్తంతోనే హాస్పిటల్ వైపు కార్ వేగంగా పోనిచ్చింది. కృష్ణా నది సాక్షిగా...
 
విధి ఆడుతున్న ఈ భయంకరమైన చదరంగంలో, తన భర్త రణధీరే అసలైన విలన్ అనే నిజం తెలియని ఆ కన్నతల్లి, తన కొడుకును కాపాడిన అపరిచిత దైవాలను చూడటానికి హాస్పిటల్ వైపు దూసుకుపోతోంది!
 
సమయం: ఉదయం 11:10 నిమిషాలు
ప్రదేశం: విజయవాడ రోడ్లు (హాస్పిటల్‌కు వెళ్లే దారిలో కార్ లోపల)
 
కార్ టాప్ స్పీడ్‌లో దూసుకుపోతోంది. పూనమ్ స్టీరింగ్ గట్టిగా పట్టుకుని డ్రైవ్ చేస్తుంటే, ఆమె కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు కారి గాయపడిన ముఖం మీదున్న రక్తాన్ని కడిగేస్తున్నాయి.
 
పూనమ్: (తీవ్రమైన ఆవేదనతో, ఏడుస్తూ) "పూజా... హాస్పిటల్ బయట ఇప్పుడే ఒక ప్రెస్ కాన్ఫరెన్స్ ఏర్పాటు చెయ్. మీడియా మొత్తం ఈపాటికే అక్కడ గుమిగూడి ఉంటుంది.
 
ఈరోజు జరిగిన దాడిలో గుర్తుతెలియని దుండగులు జరిపిన కాల్పుల్లో రావు కుటుంబం మొత్తం చనిపోయారని చెప్పు. ఆ కిల్లర్స్‌ను పట్టుకునే క్రమంలో ఇద్దరు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు గాయపడ్డారని, అందులో ఒక అండర్ కవర్ ఆఫీసర్ అత్యంత క్రిటికల్  పొజిషన్‌లో ఉన్నాడని స్టేట్‌మెంట్ ఇవ్వు."
 
పూజ:  "కానీ పూనమ్... మీడియా నన్ను వందల ప్రశ్నలు అడుగుతుంది..."
 
పూనమ్: "నువ్వు ఒక్కటే చెప్పాలి పూజా! ఆటాక్ చేసిన కిల్లర్స్ అందరూ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల ఎదురుకాల్పుల్లో చనిపోయారు, ఒక్కడు కూడా మిగలలేదు అని చెప్పు.
 
ఇంకా ఆధారాల కోసం వెతుకుతున్నామని చెప్పి క్లోజ్ చెయ్. నీ భుజానికి తగిలిన బుల్లెట్ గాయానికి ఒక చిన్న కట్టు కట్టించుకుని ప్రెస్ ముందుకు వెళ్ళు... ప్లీజ్ పూజా."
 
పూజ : కానీ నాకు ఏ బుల్లెట్ తగాలలేదు కదా..  మాట  పూర్తి చేసే లోపు పూనమ్ పూజ గన్ తీసి తన బుజం పై ఘాట్ చేసింది.
 
పక్క సీట్లో కూర్చున్న కమిషనర్ పూజ తన కుడి భుజానికి గట్టిగా ప్రెస్ చేసి పట్టుకుంది. అక్కడ బుల్లెట్ తగిలి రక్తం చిమ్ముతోంది. ఆ నరకప్రాయమైన నొప్పిని భరిస్తూనే పూజ పూనమ్ వైపు చూసింది.
 
పూనమ్ అంతటితో ఆగలేదు. పూజ చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను లాక్కుని, వెంటనే RAW హెడ్ చీఫ్‌కు పర్సనల్ లైన్ కలిపింది.
 
ఫోన్ అవతలి వైపు రా చీఫ్ కనెక్ట్ అవ్వగానే పూనమ్ గొంతులో ఇన్నాళ్లూ లేని ఒక ఓటమి, నిస్సహాయత ఒకేసారి బయటపడ్డాయి.
 
పూనమ్: (ఫోన్‌లో వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "చీఫ్... నేను ఓడిపోయాను. నా వల్ల కావట్లేదు! నా గతం నా కళ్లముందే నా కుటుంబాన్ని బలి తీసుకుంది.
 
నా కొడుకు సోనుకి గనుక ఈరోజు ఏమైనా అయ్యి ఉంటే... నేను కూడా ఈపాటికే శవమై ఉండేదాన్ని. నాకొక సహాయం చేయండి చీఫ్.
 
నాకు అర్జెంట్‌గా 10 సర్వీస్ గన్స్, వాటితో పాటు 10 రౌండ్ల లైవ్ అమ్యునిషన్ కావాలి. అంతేకాదు... మెయిన్ డేటాబేస్ నుండి నా ఫ్యామిలీకి సంబంధించిన ప్రతి ఒక్క రికార్డ్, ప్రతి ఒక్క ఆధారం పూర్తిగా తుడిచేయండి!
 
ఒక్క గంట... నాకు కేవలం ఒక్క గంటలో ఇదంతా జరిగిపోవాలి. నా పిల్లల జోలికి ఇంకెవ్వడూ రాకూడదు, నేను ఇంకెవరినీ పోగొట్టుకోలేను!"
 
ఆమె మాటల్లోని ఆర్తనాదం విన్న రా చీఫ్ క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు.
 
RAW చీఫ్: "నువ్వు ప్రశాంతంగా ఉండు పూనమ్. నీ ఫ్యామిలీని కాపాడటం నా బాధ్యత. వన్ అవర్... జస్ట్ వన్ అవర్‌లో అంతా క్లియర్ అయిపోతుంది."
 
ఫోన్ కట్ అయింది. RAW ఆఫీస్ నుండి విజయవాడ లోకల్ బ్రాంచ్‌కు అత్యంత రహస్య ఆదేశాలు వెళ్లాయి. కేవలం ఒకే ఒక్క గంటలో పూనమ్ దేవి గతాన్ని, వర్తమానాన్ని సూచించే ప్రతి ఒక్క రికార్డ్ డిజిటల్ నెట్‌వర్క్ నుండి మాయం చేసే ప్లాన్ సిద్ధమైంది.
 
సమయం: ఉదయం 11:25 నిమిషాలు
ప్రదేశం: అంజలి హాస్పిటల్, విజయవాడ (క్యాజువాల్టీ వార్డ్)
 
పూనమ్ నడుచుకుంటూ కాదు... పరుగున హాస్పిటల్ కారిడార్‌లోకి దూసుకొచ్చింది. కానీ లోపలికి రాగానే ఆమె అడుగులు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాయి.
 
ఎదురుగా బెంచ్ మీద సోను కూర్చుని ఉన్నాడు. అతని తల నుండి శరీరం వరకు బట్టలన్నీ రక్తంతో తడిసి ముద్దయిపోయి ఉన్నాయి. అతని పక్కనే వర్ష కూర్చుని ఉంది.
 
వర్ష చేతి నుండి ఇంకా రక్తం చుక్కలు చుక్కలుగా కింద పడుతోంది. అంత భయంకరమైన నొప్పితోనూ, ఆమె సోను తలను తన భుజంపై పడుకోబెట్టుకుని, వెన్ను నిమురుతూ ఏడుస్తోంది.
 
ఆ దృశ్యం చూసిన పూనమ్ గుండె కరిగిపోయింది. తన కొడుకు కోసం ప్రాణాలు పెట్టడానికి తను కాకుండా... మరొక అమ్మాయి, ఒక అపరిచిత రక్తం అక్కడ నిలబడి ఉందనే నిజం ఆమెను కదిలించి వేసింది.
 
పూనమ్ మెల్లగా అడుగులు వేసుకుంటూ వాళ్ల వైపు నడిచింది. ఆమె నడుస్తున్న శబ్దానికి వర్ష నెమ్మదిగా తలెత్తి చూసింది.
 
ఒంటి నిండా శత్రువుల రక్తంతో డ్రెస్‌లో వస్తున్న పూనమ్‌ను చూడగానే వర్షకు ఆమె ఎవరో తెలియక తీవ్రమైన ప్రాణభయంతో వణికిపోయింది.
 
సోనుని గట్టిగా తన గుండెలకి హత్తుకుంటూ పక్కనే ఉన్న సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల వైపు చూస్తూ అరిచింది.
 
వర్ష: (భయంతో కేకలు వేస్తూ) "ఎవరో వస్తున్నారు... ప్లీజ్ కాపాడండి! నా తమ్ముడిని కాపాడండి! రండి!"
 
వర్ష అరుపులకి సోను మెల్లగా తన తల పైకెత్తి చూశాడు. ఎదురుగా నిలబడిన ఆ రూపాన్ని చూసి వాడి నోట్లోంచి ఒకే ఒక్క మాట వచ్చింది.
 
సోను: (కన్నీళ్లతో) "అమ్మా...!"
 
ఆ మాట వినగానే వర్ష ఒక్కసారిగా షాక్‌కు గురైంది. ఈమె సోను తల్లా?! మరుక్షణం వర్ష సోనుని వదిలేసి, పరుగున వెళ్లి పూనమ్‌ను గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.
 
వర్ష: (పూనమ్ ఒంటి మీదున్న రక్తాన్ని చూసి పిచ్చిదానిలా ఏడుస్తూ) "అమ్మా!!! నీకేమైంది అమ్మా? ఈ రక్తం ఏంటి? నీకు గాయాలయ్యాయా? డాక్టర్... డాక్టర్... త్వరగా రండి, మా అమ్మను కాపాడండి!" అని హాస్పిటల్ మొత్తం వినబడేలా గట్టిగా అరుస్తోంది.
 
సోను ఆ ఇద్దరినీ చూసి మరింత గట్టిగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. పూనమ్ కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి. ఆమె వర్ష తలపై ప్రేమగా చేయి పెట్టి, తన గుండెలకి గట్టిగా హత్తుకుంది.
 
పూనమ్: "ఏం కాదు తల్లి... మీ అమ్మకి ఏం కాలేదు. మీరంతా నా కళ్లముందు ఇంత ప్రేమగా ఉండగా నాకేం కాదురా..." అని చెప్తూనే సోను వైపు తన ఎడమచేయి చాచింది.
 
సోను కూడా పరుగున వచ్చి పూనమ్‌ను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
 
సోను: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "అమ్మా... నాన్న... నాన్నని నా కళ్లముందే నరికేసారమ్మా... నాన్న చనిపోయారమ్మా..."
 
పూనమ్: (గుండెల్లో నిజాన్ని దాచుకుని, కొడుకు వీపు నిమురుతూ) "నాకు తెలుసురా నాన్న... నాకు తెలుసు... నువ్వు ఏడవకు, అమ్మ ఉంది కదా..."
 
సమయం: ఉదయం 11:40 గంటలు
ప్రదేశం: డాక్టర్ అంజలి క్యాబిన్
 
సరిగ్గా అప్పుడే ఆపరేషన్ థియేటర్ నుండి బయటకు వచ్చిన డాక్టర్ అంజలి, అక్కడ రక్తంతో తడిసి ఉన్న పూనమ్‌ను చూసి షాక్ తిని పరుగున వచ్చింది.
 
అంజలి: "ఓసేయ్ పూనమ్! ఏంటి ఈ రక్తం? అసలు సిటీలో ఏం జరుగుతోంది? మీరంతా ఇలా ఉన్నారు ఏంటి?"
 
పూనమ్: "అంజలీ... నేను నీకు తర్వాత అన్నీ వివరిస్తాను. ముందు నా కూతురి చేతికి తీవ్రమైన గాయమైంది, రక్తం కారుతోంది... తనకి కట్టు కట్టు." అని వర్ష చేయి పట్టుకుని అంజలి చేతిలో పెట్టింది.
 
కానీ వర్ష పూనమ్ చేతిని వదలడానికి ఇష్టపడలేదు. అమ్మను వదిలితే మళ్లీ ఏమవుతుందో అన్న భయం ఆమె కళ్లల్లో ఉంది. పూనమ్ మెల్లగా వర్ష గడ్డం పట్టుకుని పైకి లేపి, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ ఎంతో ఆప్యాయంగా అంది.
 
పూనమ్: "నేను కూడా నీతోనే ఉంటాను తల్లి... పదా లోపలికి."
 
ముగ్గురూ లోపలి ట్రీట్‌మెంట్ రూమ్‌లోకి వెళ్లారు. నర్సులు పూనమ్ మోకాలికి ఉన్న గాయానికి, వర్ష చేతికి ఉన్న పదునైన కత్తి గాయానికి నీట్‌గా స్టిచెస్ వేసి కట్టు కట్టారు.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: హాస్పిటల్ స్పెషల్ క్యాబిన్
 
సరిగ్గా గంట గడిచింది. కమిషనర్ పూజ తన భుజానికి కట్టు కట్టించుకుని, ప్రెస్ కాన్ఫరెన్స్ ముగించుకుని లోపలికి వచ్చింది.
 
పూనమ్ చెప్పినట్లే పూనమ్ ఇంట్లో ఉన్న 40 శవాలను, ఘాట్ లో ఉన్న శవాలను మీడియా కంట పడకుండా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు పూర్తిగా క్లియర్ చేశారు.
 
టీవీ ఆన్ చేయగా అందులో ఫ్లాష్ న్యూస్ వస్తోంది: "విజయవాడలో ముఠా ముఠాల మధ్య దాడులు ... సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల ఎదురుకాల్పుల్లో కిల్లర్స్ అందరూ హతం... సాదాసీదా కుటుంబం బలి!"
 
పూజ లోపలికి వస్తూ తనతో పాటు అందరికీ మార్చుకోవడానికి కొత్త దుస్తులను తెచ్చి ఇచ్చింది. అంత దుఃఖంలోనూ, పూనమ్ ఇంకా సోనుకి తన అమ్మమ్మ (రావు తల్లి) చనిపోయిన నిజాన్ని చెప్పలేదు.
 
వాడు తండ్రి మరణాన్నే తట్టుకోలేకపోతున్నాడు, ఇప్పుడు ఈ నిజం చెప్తే తట్టుకోలేడని ఆపింది. అందరూ బట్టలు మార్చుకుని ప్రశాంతంగా డాక్టర్ అంజలి పర్సనల్ క్యాబిన్‌లో కూర్చున్నారు.
 
పూనమ్ మెల్లగా పూజ వైపు తిరిగి, గంభీరమైన గొంతుతో అడిగింది.
 
పూనమ్: "పూజా... అసలు ఆ లోపల ఆపరేషన్ థియేటర్‌లో ఉన్న ఆ వ్యక్తి ఎవరు?"
 
అంజలి: (క్యాబిన్ లోకి వస్తూ) "పూనమ్... ఆయనకు తగిలిన గాయాలు చాలా భయంకరమైనవి. వీపులో కత్తి దిగినా కూడా బ్రెయిన్ డెడ్ అవ్వకుండా పోరాడాడు. మరో అరగంటలో ఆయనకు మెలకువ వస్తుంది, అప్పుడు మనమే అతన్ని నేరుగా అడగొచ్చు."
 
పూనమ్: (ఆలోచనల్లో పడి, పూజ వైపు చూస్తూ) "పూజా... వచ్చిన ఆ కరడుగట్టిన ప్రొఫెషనల్ కిల్లర్స్ నుండి నా కొడుకును కాపాడటం అనేది ఒక సాదాసీదా మనిషికి అస్సలు సాధ్యం కాదు.
 
అయినా... అసలు ఎవరో తెలియని ఆ వ్యక్తి, ... నా పిల్లల కోసం తమ ప్రాణాలను ఎందుకు అడ్డం పెట్టారు? దీని వెనుక ఉన్న అసలు రహస్యం ఏంటి?"
 
క్యాబిన్ లో ఉన్న అందరి ముఖాల్లోనూ ఒకటే నిశ్శబ్దం, ఒకటే ఉత్కంఠ!
 
ఇరవై ఏళ్ల తర్వాత మళ్లీ ముగ్గురు కన్యల కోసం మొదలైన ఈ నెత్తుటి ఆటలో... తన భర్త రణధీరే అసలైన సూత్రధారి అనే భయంకరమైన సత్యాన్ని పూనమ్ ఎలా తెలుసుకోబోతోంది? లోపల ఉన్న ప్రసాద్ కళ్లు తెరిస్తే ఏ నిజాలు బయటపడతాయి?

[Sunnysunnysunny]

థాంక్స్ సరిత్ గారు.. 


హలో,, 

చాలా మంది అభ్యర్ధన మేరకు " అందని జాబిలి అమ్మ కోసం " కధని మెయిన్ పేజీ కి మార్చడం జరిగింది. దయచేసి గమనించండి. 


అలాగే ఈరోజు 3 కధల  అప్డేట్స్  ఉండబోతున్నాయి.. 


నా సైడ్ నుండి ఒక చిన్న విన్నపం .. " అందని జాబిలి అమ్మ కోసం " కధ యొక్క రేటింగ్ ని ఇవ్వండి చాలు.. 


stay tuned........

[Sunnysunnysunny]

సమయం: మధ్యాహ్నం 12:45 నిమిషాలు

ప్రదేశం: భారతదేశంలో ఒక రహస్య ప్రదేశం (ఆధీర సామ్రాజ్యం )
 
చీకటిగా ఉన్న ఒక విశాలమైన రాజభవనం లాంటి గది. టీవీ స్క్రీన్ పైన విజయవాడలో జరిగిన మారణకాండ, రావు కుటుంబం అంతమైందనే న్యూస్ వస్తోంది. ఆ స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ, చేతిలో వైన్ గ్లాస్ పట్టుకుని ముఖం పైన ఒక రాక్షసత్వపు నవ్వుతో నిలబడ్డాడు 'ఆధీర'!
 


ఆధీర: (తనలో తాను నవ్వుకుంటూ, గంభీరంగా)
 
"నా 25 ఏళ్ల కల నెరవేరే రోజు చాలా దగ్గరలోనే ఉంది... ఈసారి ఈ భూమి మొత్తాన్ని నేనే శాసిస్తాను! నాకు ఇక మరణం కూడా లేదు... హాహాహా!"
 
అలా నవ్వుకుంటూనే తన శాటిలైట్ ఫోన్ తీసి, విజయవాడలో తన చావును నాటకమాడి ఆ అంబులెన్స్‌లో సేఫ్‌గా పారిపోతున్న తన సొంత తమ్ముడు రణధీర్ (రావు) కి కాల్ చేశాడు.
 
ఆధీర: "రణధీర్... మొదటి పని విజయవంతం చేశావు .. ఇక మిగిలిన పని చిన్న అనుమానం కూడా రాకుండా ఆ ముగ్గురు అమ్మాయిలను ఒకరి తర్వాత ఒకరిని వేటాడి పట్టుకుని నా ముందుకు తీసుకురండి.
 
ఎవరు అడ్డువచ్చినా చంపేయండి! నాకు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఆ ముగ్గురు అమ్మాయిలు కావాలి. ముందు వైజాగ్‌లో ఉన్న ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిల (అల్కా, మరొక అమ్మాయి ) పైన నిఘా పెట్టండి.
 
ఒకరిని ఎత్తుకొచ్చిన రెండు రోజుల్లోనే మిగిలిన అమ్మాయిని కూడా తీసుకురావాలి! ఇక ఆల్రెడీ ముంబైలో ఉన్న అమ్మాయి  కోసం నేను స్వయంగా వెళ్తున్నాను.
 
చెప్పింది గుర్తునుంది కదా రణధీర్... మన ఆనవాళ్లు కానీ, మనం చేశామని కానీ ఒక్క చిన్న క్లూ కూడా దొరకకూడదు!"
 
రణధీర్: (కారులో వెళ్తూ, ఫోన్‌లో క్రూరంగా నవ్వుతూ)
 
"అన్నయ్యా! నా శవం కృష్ణా నదిలో కొట్టుకుపోయిందని, నేను చచ్చిపోయానని నా కొడుకు సోనుతో సహా ప్రపంచం మొత్తం నమ్ముతోంది! ఇప్పుడు నేను ఉన్నా అని కూడా ఎవరికి తెలీదు.
 
ఇక నన్ను, నిన్ను ఎదురించే శక్తి దేనికీ లేదు. నేను ఇప్పుడే వైజాగ్ బయలుదేరుతున్నాను. వాళ్ల అడ్రస్‌లు కనుక్కుని, ఒక పర్ఫెక్ట్ స్కెచ్ వేసి ఇద్దరినీ నీ ముందు నిలబెడతాను!"
 
ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వుకుంటూ ఫోన్ కట్ చేశారు.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:00 నిమిషాలు
ప్రదేశం: ఇంద్రకీలాద్రి కింద కృష్ణా నది ఒడ్డు
 
సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు కృష్ణా నది అడుగు భాగంలో గాలిస్తుండగా... ఒడ్డున ఒక శవం దొరికింది. ఆ శవాన్ని చూడగానే అక్కడ ఉన్న సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు, డ్రైవర్లు వాంతులు చేసుకునేంత భయంకరంగా ఉంది.
 
ఎందుకంటే... నీటిలోని చేపలు, నీటి జీవులు ఆ శవం ముఖాన్ని, శరీరాన్ని కోరికి కోరికి తినేశాయి! ముఖం పైన చర్మం లేదు, కేవలం కళ్లు లేని పుర్రె, సగం తిన్న దవడలు మాత్రమే మిగిలాయి. అసలు ఆ మనిషి ఎవరో, ఎలా ఉంటాడో గుర్తుపట్టడం వంద శాతం అసాధ్యం!
 
కానీ... రణధీర్ (రావు) వేసిన ప్లాన్ ప్రకారం, ఆ శవం జేబులో రావు పర్స్, అతని ఆధార్ కార్డ్, వాచ్ సెట్ చేసి ఉన్నాయి. రణధీర్ నీళ్లలోకి మునిగి ఫేక్ బ్లడ్ కడుక్కుని అవతలి ఒడ్డుకి పారిపోతూ... కొద్దిసేపటి క్రితమే నదిలో ఏర్పాటు చేసిన ఒక అనాథ శవానికి తన పర్స్, వాచ్ తొడిగి నీళ్లలోకి తోసేశాడు!
 
సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఆ పర్స్, వాచ్ చూసి... అది రావు శవమే అని కన్ఫర్మ్ చేసుకుని హాస్పిటల్‌కు సమాచారం అందించారు.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:30 నిమిషాలు
ప్రదేశం: అంజలి హాస్పిటల్, విజయవాడ
 
హాస్పిటల్ చుట్టూ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు కాపలా ఉన్నారు. సిటీ మొత్తం గందరగోళంగా ఉంది. రూమ్ లోపల ఉన్న అందరూ ప్రసాద్ ఎప్పుడు కళ్లు తెరుస్తాడా అని వెయిట్ చేస్తున్నారు. సరిగ్గా అప్పుడే కమిషనర్ పూజ ఫోన్ మోగింది.
 
కాల్ మాట్లాడిన పూజ... ఫోన్ పేర్చేసి సోను వైపు భారమైన కళ్లతో చూసింది. ఆ ఫోన్ కాల్, ఆ చూపులను చూడగానే పూనమ్‌కు విషయం ఏంటో అర్థమైపోయింది.
 
పూజ ఏదో చెప్పబోతుంటే... పూనమ్ వద్దు అన్నట్లు తల ఊపింది.
 
పూజ: (గుసగుసగా) "కానీ పూనమ్... ఎలా?"
 
పూనమ్: "నేను చూసుకుంటాను పూజా..."


 
పూజ ఫోన్ కట్ చేసింది. పూనమ్ నెమ్మదిగా సోను దగ్గరకు వెళ్లి, వాడి తల నిమురుతూ అంది.
 
పూనమ్: "సోను... నువ్వు చేయాల్సిన మరొక పని ఉంది నాన్న."
 
సోను: (ఏడుస్తున్న కళ్లతో, ఏంటది అన్నట్లు చూశాడు)
 
పూనమ్: "నానమ్మకి చివరిగా చేయాల్సిన కార్యాన్ని నువ్వే చేయాలి..."
 
సోనుకి ఏం అర్థం కాలేదు. కానీ, పూనమ్ ఒడిలో తలపెట్టుకుని ఉన్న వర్ష వెంటనే లేచి నిలబడింది. సోను చేయి గట్టిగా పట్టుకుని భయంతో అరిచింది.
 
వర్ష: "వద్దు! వీడిని నేనెక్కడికీ పంపను అమ్మా! ఈ టైమ్‌లో అసలు వద్దు... నాకు అర్థమైంది, కానీ మళ్లీ నేను వీడిని బయటికి పంపను!"
 
ఇప్పటివరకు పూనమ్ దేవి అసలు రూపాన్ని, ఆమె శక్తినీ వర్ష కానీ, సోను కానీ సరిగ్గా చూడలేదు. పూనమ్ తన ఆవేదనలో కూడా ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వి అంది.
 
పూనమ్: "నీ తమ్ముడికి ఏమీ కాదు తల్లి. నేనున్నాను కదా... నేను చూసుకుంటాను. సోను... నాతో రా."
 
పూనమ్ సోనుని తీసుకుని వెళ్తుంటే, వర్ష వెంటనే వచ్చి పూనమ్ మరో చేయి పట్టుకుంది.
 


పూనమ్ & పూజ: "అమ్మాయిలు స్మశానవాటికకు రాకూడదు వర్షా..."
 
వర్ష: (గట్టిగా పట్టుకుని, కన్నీళ్లతో) "నాకు మీరు ఏం చెప్పినా వినను అమ్మా! నాకు వీడు, నా చెల్లి అల్కా మాత్రమే ఉన్నారు. నేను చనిపోయినా పర్లేదు, వాళ్లిద్దరూ ఒకరికొకరు తోడుగా ఉంటారు! నేను వస్తాను, వీడికి ఏమీ కాదు... నాకు ఏమీ చెప్పకండి!"
 
వర్ష పట్టుదల చూసిన పూనమ్‌కు తన ప్రాణమైన అనుష్క, భావనలు గుర్తుకొచ్చారు. వాళ్లు కూడా ఇలాగే పట్టుబట్టేవారు. పూనమ్ పూజ వైపు చూసి, "పర్లేదు పూజా... రానివ్వు. మిగిలిన ఏర్పాట్లు చెయ్" అని చెప్పింది.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:00 గంటలు
ప్రదేశం: శ్మశానవాటిక (ది లాస్ట్ రైట్స్)
 
స్మశానవాటికకు చేరుకున్నారు. సోను మనసులో కేవలం తన తండ్రి రావుకే తలకొరివి పెట్టాలేమో అనుకుంటూ, వర్ష భుజం పైన తలపెట్టి ఏడుస్తూ వేరే లోకంలో ఉన్నాడు.
 
వర్ష మనసులో... "వీడికి నానమ్మ కూడా చనిపోయిందనే నిజం ఎలా చెప్పాలి?" అని నరకం అనుభవిస్తోంది.
 
తీరా అక్కడికి వెళ్లాక, అక్కడ ఉన్న రెండు పాడెలను  చూసి సోను కాళ్లూ చేతులూ వణికిపోయాయి. వర్ష చేయి పట్టుకుని ముందుకు నడిచాడు.
 
చివరిసారిగా ముఖం చూడమని పూజారి చెప్పినప్పుడు... రణధీర్ శవానికి ఉన్న ముఖం భాగం గుడ్డ విప్పారు.
 
అక్కడ ముఖం లేకపోవడం, చేపలు తినేసిన భయంకరమైన ఆ పుర్రెను చూసి సోను గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది! నోట్లోంచి మాట రాక, ఎక్కిళ్లు వస్తూ అక్కడే నేల పైన కూలిపోయాడు.
 
సోను: (పిచ్చివాడిలా అరుస్తూ, నేల బాదుకుంటూ)
 
"నాన్నాఆఆఆఆ! నాన్న ముఖం ఏంటమ్మా ఇలా అయిపోయింది?! నాన్నా నువ్వు నన్ను వదిలి వెళ్లిపోయావా నాన్నా!!!"
 
వర్ష పరుగున వచ్చి సోనుని గట్టిగా హగ్ చేసుకుంది. 

వర్ష: "సోను... ఏడవకురా... ప్లీజ్!"
 
పూనమ్ కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు వస్తున్నా, ధైర్యం చెప్తూ అంది.


 
పూనమ్: "సోను... నానమ్మ శవం కూడా పక్కనే ఉంది నాన్న. నీకోసం, నాకోసం ప్రాణాలు ఇచ్చిన నానమ్మకి, నాన్నకి నువ్వే తలకొరివి పెట్టాలి... ధైర్యం చెయ్ నాన్న!"
 
నాన్న శవంతో పాటు పక్కనే ఉన్న నానమ్మ శవాన్ని చూసి సోను మైండ్ బ్లాంక్ అయిపోయింది.
 
చిన్నప్పటి నుండి ప్రాణంగా చూసుకుని, చివరికి తన తల్లితో పెళ్లికి కూడా ఒప్పించేంత ఇష్టం ఉన్న నానమ్మ చనిపోతే ఏ మనసైనా ఎలా తట్టుకుంటుంది? సోను ఏడుస్తుంటే అక్కడ ఉన్న సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల కళ్లల్లో కూడా నీళ్లు తిరిగాయి.
 
పూనమ్: "ధైర్యంగా ఉండు నాన్న... నానమ్మకి ఇది నువ్వే చేయాలి. ఇది ఆమె చివరి కోరిక..."
 
చివరికి వర్ష సోను తల పైకి లేపి, వాడి కళ్లల్లోకి చూస్తూ అంది.
 
వర్ష: "సోను... నీకు ఇంకా నేను, అమ్మ, అల్కా అక్క ఉన్నాం రా. మేము నువ్వు లేకుండా బ్రతకలేము! ముందు జరగాల్సింది చూడు సోను... నా వల్ల కావట్లేదు ఇక్కడ ఉండటం, ప్లీజ్ నాకోసం చేయిరా..."
 
అందరూ ఫోర్స్ చేయడంతో సోను వణుకుతున్న చేతులతో తన తండ్రికి, నానమ్మకి చివరి కార్యాలు పూర్తి చేశాడు.
 
పూజ: "పూనమ్... మనం హాస్పిటల్‌కి వెళ్లాలి. ఆ అన్-నోన్ ఆఫీసర్‌కి ఏమైనా అయితే మనం జీవితంలో సరిదిద్దుకోలేని తప్పు చేసినవాళ్లం అవుతాం."
 
అందరూ కలిసి వెంటనే హాస్పిటల్‌కి బయలుదేరారు.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:30 గంటలు
ప్రదేశం: అంజలి హాస్పిటల్ (ప్రసాద్ డిశ్చార్జ్)
 
అప్పటికే మెలకువ వచ్చిన ప్రసాద్ (అనుష్క భర్త) డాక్టర్ అంజలితో గొడవపడుతున్నాడు.
 
ప్రసాద్: "చూడండమ్మ... నేను వెళ్లాలి! నాకు ఇంట్లో చాలా పని ఉంది, నా భార్యాపిల్లలు నాకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటారు!"
 
సరిగ్గా అప్పుడే పూనమ్, వర్ష, సోను, పూజ లోపలికి వచ్చారు. ప్రసాద్ వాళ్లను చూసి ముందుగా సోను వైపు, ఆ తర్వాత వర్ష వైపు చూసి నవ్వాడు. వర్ష పరుగున వెళ్లి ప్రసాద్ చేతులు పట్టుకుంది.
 
వర్ష: "అంకుల్... లేవకండి, మీరు పడుకోండి ప్లీజ్!"
 
పూనమ్: (ప్రసాద్‌కి నమస్కారం చేస్తూ, గంభీరంగా) "మీరు నా ప్రాణాలను, నా పిల్లలిద్దరి ప్రాణాలను కాపాడారు. మీకు జీవితంలో ఏం అవసరమైనా నేను చూసుకుంటాను...
 


మీ రుణం నేను తీర్చుకోలేనిది. చెప్పండి, మీకు ఎలాంటి సహాయం కావాలన్నా నేను చేస్తాను."
 
పూజ: "సార్... మీపైన ఎలాంటి ఆధారాలు, ఇన్ఫర్మేషన్ బయటకు వెళ్లకుండా నేను చూసుకున్నాను. మీరు ప్రశాంతంగా రెస్ట్ తీసుకోండి."
 
ప్రసాద్ అందరినీ చూశాడు, కానీ అతని చూపు పూనమ్ దేవి పైన ఆగింది. ఆ కళ్లల్లో ఉన్న లోతు, గంభీరతను అతను ఇప్పటివరకు తన భార్య అనుష్క కళ్లలో కూడా చూడలేదు!
 


ప్రసాద్: (పూనమ్ వైపు చూస్తూ) "అమ్మగారు... మీరు రుణం అంటూ చాలా పెద్ద మాటలు అంటున్నారు. కానీ నాకు ఆ ఇద్దరినీ చూస్తే నా సొంత పిల్లల్లా అనిపించింది.
 
నా పిల్లలు కూడా అంతే... ఒకరికోసం ఒకరు ప్రాణాలు ఇస్తారు. పిల్లలను కాపాడుకోవడం మన బాధ్యత. కానీ నాకు ఒక్క విషయం తెలుసు...
 
పిల్లలు ఇక్కడే ఉంటే ఆ రౌడీలు మళ్లీ వస్తారు. పిల్లలను ఇక్కడి నుండి వేరే ఎక్కడికైనా పంపించేయండి. అలాగే నాకు సాయంత్రం ట్రైన్ ఉంది, నేను ఇంటికి వెళ్లాలి. నా చిన్న కూతురు నన్ను చూడకుండా అసలు ఉండలేదు... దయచేసి నన్ను వెళ్లనివ్వండి."
 
అతను చెప్పిన మాటల్లోని నిజాయితీ, పిల్లలపై ఉన్న ప్రేమ చూసి పూనమ్‌కు అర్థమైంది—
 
పూనమ్ మనసులో ఒక బలమైన అనుమానం ఉంది. ' కరడుగట్టిన ప్రొఫెషనల్ కిల్లర్స్! వీళ్లతో ఒంటరిగా పోరాడి నా కొడుకుని కాపాడాడంటే... ఇతను ఖచ్చితంగా సాధారణ మనిషి కాడు!
 
అలాగే అతని ముందు ఆలోచన చూస్తుంటే అది నిజం అని పూనమ్ అనుకున్నది నూరు శాతం నిజం!
 
పూనమ్: "మీ పేరు నాకు తెలియదు కానీ ... దేవుడిలా వచ్చారు. మీరు వెళ్లడం అంత ముఖ్యమైతే మిమ్మల్ని ఎవరూ ఆపరు.
 
కానీ మీరు ఈ పరిస్థితిలో ప్రయాణం చేయడం సరికాదు. మేము మిమ్మల్ని సేఫ్‌గా అంబులెన్స్‌లో మీరు కోరిన చోట దింపుతాం. నా మాట కాదనకండి."
 
ప్రసాద్‌కి పూనమ్ మాటల్లో తన భార్య అనుష్క తాలూకు నిజాయితీ, ఒక రకమైన ధైర్యం కనిపించాయి.
 
ప్రసాద్: "సరే అమ్మగారు... మీ ఇష్టం."
 
అంత వింటున్న అంజలి వెంటనే బయటకు వెళ్లి ఒక కవర్‌లో మెడిసిన్స్, కొంత డబ్బు తెచ్చి ప్రసాద్‌కి ఇవ్వబోయింది. ప్రసాద్ వర్ష, సోనులను చూస్తూ అన్నాడు.
 
ప్రసాద్: "సోనూ... మీ అక్కను జాగ్రత్తగా చూసుకో. ఆడపిల్లల బాధ్యత మగవాళ్లది, వాళ్లపైన ఈగ కూడా వాలనివ్వకూడదు."
 
సోను బాధను దిగమింగుకుని వర్ష వైపు చూశాడు. వర్ష కళ్లతోనే ధైర్యం చెప్పింది. అంజలి కవర్ ఇస్తుంటే పూనమ్ అడ్డుపడింది.
 
పూనమ్: "అంజలీ... మెడిసిన్స్ ఇవ్వు చాలు. డబ్బులు మనం ఇచ్చినా ఆయన తీసుకోరు. పూజా... ఆయనను సేఫ్‌గా అంబులెన్స్‌లో పంపించే ఏర్పాట్లు చెయ్."
 
ప్రసాద్: (నవ్వుతూ) "అమ్మగారు... ఇప్పటివరకు నా భార్యే ఈ ప్రపంచంలో అత్యంత మంచి మనిషి అనుకునేవాడిని.
 
ఒక మనిషిని చూసి మొత్తం అర్ధం చేసుకునే గుణం నా భార్య మాత్రమే చేయగలదు అనే నా అభిప్రాయం తప్పని నిరూపించారు. మీరుండగా మీ పిల్లలకి ఏమీ కాదు. నేను సెలువు తీసుకుంటానమ్మ...
 
మళ్లీ నాకోసం వెతకడం కానీ, మనం కలవాలని కానీ అనుకోవద్దు. నా వల్ల మీకు ఎలాంటి ప్రమాదం రాకూడదు."
 
వర్ష: "కనీసం మీరు ఎక్కడ ఉంటారో చెప్పండి ప్లీజ్ అంకుల్!"
 
ప్రసాద్: "అది నీకు రేపటికి తెలుస్తుంది తల్లి..." అని నవ్వి అంబులెన్స్‌లో వెళ్లిపోయాడు.
 
సమయం: సాయంత్రం 05:00 గంటలు
ప్రదేశం: హాస్పిటల్ రూమ్
 
పూనమ్ ఆలోచనలో పడిపోయింది. మళ్లీ ఇంటికి వెళ్లే ధైర్యం లేదు, అక్కడ ఉంటే పిల్లలకు ప్రమాదం. వర్ష మెల్లగా పూనమ్ దగ్గరకు వచ్చి మోకాళ్లపై కూర్చుంది.
 


వర్ష: "అమ్మా... నువ్వు ఏం ఆలోచిస్తున్నావో నాకు తెలుసు. నేను ఒకటి అడుగుతాను... చేస్తావా?"
 
పూనమ్: "అడుగు తల్లి... అమ్మను అడగడానికి నీకెందుకు మొహమాటం?"
 
వర్ష: (కన్నీళ్లతో) "అమ్మా... చిన్నప్పటి నుండి నేను, నా చెల్లి అల్కా కన్నవాళ్లు ఉన్నా లేనట్లే బ్రతికాం. కేవలం డబ్బు కోసమే బ్రతికే వాళ్లను చూశాం, ఇప్పుడు వాళ్లే మమ్మల్ని వద్దనుకుంటున్నారు.
 


నేను ఎలాగో బయటకు వచ్చేశాను, కానీ నా చెల్లి అల్కా  ఆ ఇంట్లోనే ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని బ్రతుకుతుంది. అల్కా వైజాగ్ ఆఫీస్‌లో చేరబోతోంది.
 
దానికోసం నేను ఆల్రెడీ అక్కడ ఒక ఇల్లు కూడా కొన్నాను. మీరు కూడా ఇక్కడి నుండి వేరే ఎవరికీ తెలియని ప్లేస్‌కి వెళ్లడం మంచిది... ఇందాక ఆ అంకుల్ చెప్పింది కూడా అదే! కాబట్టి...
 
నాలాంటి ఇంకొక కూతురు నీకు ఉందనుకుని, నా చెల్లి అల్కాని కూడా దత్తత తీసుకుంటావా అమ్మా? నా చెల్లికి అమ్మ ప్రేమ అంటే ఏంటో కూడా తెలియదు అమ్మా...
 
 ప్లీజ్ అమ్మా, దానితో నువ్వు ఉండు, నాకు ఏ భయమూ ఉండదు! నేను కొద్దిరోజుల్లో పనులన్నీ ముగించుకుని అక్కడికే వచ్చేస్తాను!"
 
పూనమ్ వర్షను పైకి లేపి కన్నీళ్లు తుడిచింది.
 
పూనమ్: "అల్కా నీ చెల్లి కాదు... నా కూతురు! నాకు ఇప్పుడు ముగ్గురు పిల్లలు. సరేనా... అందరం వైజాగే వెళ్దాం, అక్కడే ఉందాం!"
 
సోను: "అక్కా... అల్కా అక్కకి త్వరగా రమ్మని చెప్పు, నేను చూసుకుంటాను!" అని వర్షను గట్టిగా హగ్ చేసుకున్నాడు.
 


సమయం: సాయంత్రం 06:30 గంటలు
ప్రదేశం: వైజాగ్ ప్రయాణం - ఆఖరి విడ్కోలు
 
పూనమ్ మెల్లగా లేచి, పూజను పక్కకు పిలిచింది.
 
పూనమ్: "పూజా... నా ఇంట్లో ఉన్న సీక్రెట్ సేఫ్ రూమ్, అందులో ఉన్న నా ఆయుధాలు, నా బ్లాక్ కమాండో సూట్... ఇవన్నీ చాలా సీక్రెట్‌గా వైజాగ్ లో వర్ష కొన్న ఇంటికి చేర్చు.
 
ఆ తర్వాత నా కొత్త నెంబర్ కేవలం నీకూ, అంజలికి మాత్రమే ఇస్తున్నాను. అత్యవసరమైతేనే కాల్ చేయండి, నన్ను కలవడానికి కానీ మాట్లాడటానికి కానీ ప్రయత్నించకండి... అది మీ ప్రాణాలకే ప్రమాదం!"
 
పూజ, అంజలి సరేనన్నారు.
 
పూజ: "సోను జాగ్రత్త... అలాగే వాడితో నీ కొత్త జీవితం గురించి ఆలోచించు పూనమ్."
 
అందరూ వీడ్కోలు చెప్పుకుని, పూనమ్, వర్ష, సోను ముగ్గురూ రహస్యంగా వైజాగ్ నగరానికి బయలుదేరారు! వర్ష సంతోషంలో ఉంది



అక్కడ వైజాగ్‌లో వారి కోసం మృత్యువు రూపాన్ని, 'ఆధీర' ప్లాన్‌ను సిద్ధం చేస్తోందనే నిజం తెలియకుండా... ఒక కొత్త ప్రయాణం ప్రారంభమైంది!
 
ఒకరికి తెలియకుండా ఒకరు అందరూ ఇప్పుడు వైజాగ్ వెళుతున్నారు.. ఒక్క దానిలో ప్రసాద్ (అనుష్క భర్త), చనిపోయాడు అనుకున్నా రణధీర్ , కొత్త జీవితం కోసం పూనమ్ మరియు సోనూ..
 
వైజాగ్ లో రణధీర్ వెతుకుతున్న మరొక అమ్మాయి ఎవరు?
 
ఆధీర నే స్వయంగా వెళ్ళి ముంబై లో తీస్కు వచ్చే అమ్మాయి ఎవరు?
 
వర్ష కి .. పూనమ్ మరియు సోనూ లా ప్రేమ వివహారం ఎలా తెలిసి వాళ్ళ ఇద్దరికీ పెళ్లి ఏర్పాట్లు చేస్తుంది?
 
ఈ రెండు నెలల్లో చాలా జీవితాలు మరబోతున్నాయి ..

[Sunnysunnysunny]

సమయం: ఉదయం 06:30 గంటలు

ప్రదేశం: వైజాగ్ సిటీ ఎంట్రీ (నేషనల్ హైవే)
 
విజయవాడలో జరిగిన నెత్తుటి మారణకాండ, తండ్రి శ ర్మ (రణధీర్) మరియు నానమ్మల దారుణ మరణాల భారాన్ని మోస్తూ కారు వైజాగ్ సరిహద్దుల్లోకి అడుగుపెట్టింది.
 
రాత్రంతా కన్నీళ్లతో ప్రయాణించడం వల్ల అలసిపోయిన సోను, వర్ష ఇద్దరూ సీట్లో ఒకరినొకరు హత్తుకుని పూనమ్ వొడిలో  గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు.
 
అదే సీట్లో ఉన్న పూనమ్ దేవి... రాత్రంతా నిద్రపోకుండా కన్నులపైన గుండెల భారాన్ని మోస్తూ, పిల్లలను కనిపెట్టుకుని ఉండి, తెల్లవారుజామున అలసటతో మెల్లగా కళ్లు మూసింది.


 
సరిగ్గా అదే సమయానికి నగరంలో వాతావరణం సడన్‌గా మారిపోయింది. ఆకాశంలో నల్లటి మబ్బులు పట్టి, చల్లటి గాలి సముద్రం వైపు నుండి విపరీతంగా వీచడం మొదలైంది.
 
రెండు శక్తులు, ఇద్దరు పోరాట యోధులు (పూనమ్, అనుష్క) ఒకే ప్రాంతంలో కలుసుకోబోతున్నాయనడానికి ప్రకృతి ఇచ్చిన హెచ్చరికలా ఆ వాతావరణం మారింది.
 
భర్త ప్రసాద్ ఇంట్లో లేకపోవడంతో... అనుష్క ఉదయమే మార్కెట్‌కి వెళ్ళి ఇంటికి కావలసిన సరుకులు కొనుక్కొని ఆటోలో తిరిగి వస్తోంది.
 
అనుష్క ప్రయాణిస్తున్న ఆటో... పూనమ్ ఉన్న కారు పక్కన సరిగ్గా ఒక ప్రధాన ట్రాఫిక్ జంక్షన్ దగ్గర ఎర్ర లైట్ పడటంతో వచ్చి ఆగింది.
 
కారు వెనుక డోర్ సరిగ్గా లాక్ అవ్వకపోవడమే కాకుండా, పూనమ్ వేసుకున్న చీర కొంగు కారు బయటికి వచ్చి విపరీతంగా వీస్తున్న గాలికి ఊగుతోంది. అది చూసిన అనుష్క ఆటో డ్రైవర్‌తో అంది.
 
అనుష్క: "అన్న... ఆ కారు పక్కకి పోనివ్వు. వాళ్ల డోర్ సరిగ్గా పడలేదు, పైగా చీర కొంగు బయటపడింది... అలానే వెళితే ప్రమాదం, డోర్ వేసుకోమని చెప్తాను."
 
ఆటో మెల్లగా రోడ్డు మీద ఆ కారు డోర్ పక్కగా ఆగింది. అనుష్క తన ముఖం బయటకు పెట్టకుండా, కేవలం చేయి బయటకు పెట్టి కారు గ్లాస్ పైన 'టక్ ... టక్...' అని తట్టింది.
 
ఆ శబ్దానికి సోనుకి మెలకువ వచ్చింది. నిద్రకళ్లతోనే విండో గ్లాస్ కొద్దిగా దించాడు. 

అనుష్క: (చేయి ఊపుతూ, గొంతు పెంచి) "గాల్లో డోర్ సరిగ్గా పడలేదు బాబూ... చీర బయటపడింది, చూసుకోండి!"
 


సోను: (నిద్ర మత్తులో) "థాంక్స్ ఆంటీ..."
 
సోను డోర్ తెరిచి మళ్లీ గట్టిగా వేసే సమయానికి పూనమ్‌కి మెలకువ వచ్చింది.
 
పూనమ్: "ఏమైందిరా సోను?"
 
వర్ష: (పూనమ్ ఒడిలోంచి లేస్తూ) "ఏమైంది అమ్మా?"
 
పూనమ్: "ఏం లేదు తల్లి, నువ్వు పడుకో..." అని వర్ష తల నిమురుతూ బయటకు చూసింది.
 
సరిగ్గా అదే సమయానికి గ్రీన్ సిగ్నల్ పడటంతో ఆటో వేగంగా ముందుకు వెళ్ళిపోయింది. పూనమ్‌కి కేవలం అనుష్క చేయి, ఆమె కట్టుకున్న గాజులు మాత్రమే సరిగ్గా కంటికి కనిపించాయి.
 
ఆ చెయ్యి మణికట్టు, ఆ గాజుల అలంకరణ పూనమ్ మనసులో ఒక పాత జ్ఞాపకాన్ని తట్టి లేపాయి.
 
పూనమ్: (మనసులో, అలజడితో) "ఈ చెయ్యి ... ఈ గాజుల అలంకరణ ... అనుష్క?! లేదు... నేను పిచ్చిదానిలా ఆలోచిస్తున్నాను."
 
 సోను: "ఆ ఆంటీ చెప్పారు అమ్మా... డోర్ సరిగ్గా పడలేదని."
 
పూనమ్: "సరేరా నాన్న..." అని పూనమ్ డోర్ సరిగ్గా వేసి, సోనుని తన భుజంపై పడుకోబెట్టుకుంది.
 


విధి ఆ ఇద్దరు ప్రాణ బంధాన్ని (పూనమ్, అనుష్క) అంత దగ్గరకు తెచ్చినా... ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకోకుండానే ఆటో ఒకవైపు, కారు మరోవైపు వెళ్ళిపోయాయి!
 
సమయం: ఉదయం 08:30 గంటలు
ప్రదేశం: వైజాగ్ (వర్ష కొన్న కొత్త ఇల్లు)
 
ఇల్లు చేరేసరికి కమిషనర్ పూజ మనుషులు ఆల్రెడీ అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తి చేసి ఉంచారు. పూనమ్ లోపలికి వెళ్లగానే, ఇల్లు ప్రశాంతంగా ఉండటానికి పాలు పొంగించి చిన్న పూజ చేసింది. పిల్లలకు వంట చేయడం మొదలుపెట్టింది.
 
సోను ఇంకా తండ్రి, నానమ్మ పోయిన బాధలోనే ఉన్నాడు. వర్షను గట్టిగా కౌగిలించుకుని పడుకున్నాడు. పూనమ్ వచ్చి వాళ్లిద్దరినీ లేపింది.
 
వర్ష కొత్త ఇంట్లోకి వచ్చినందుకు కాస్త ప్రశాంతంగా ఉన్నా, సోను మాత్రం తీవ్రమైన డిప్రెషన్‌లో ఉన్నాడు. పూనమ్ బయటపడకుండా మనసులో బాధను దాచుకుని రాయిలా మారిపోయింది. పిల్లలిద్దరికీ తినిపించింది.
 
సమయం: 3 రోజుల తర్వాత (రాత్రి 08:30 గంటలు)
ప్రదేశం: రణధీర్ కుట్ర & గ్యాంగ్ ప్లాన్
 
గడిచిన మూడు రోజులుగా సోను అస్సలు తిండి తినకుండా, ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా పీడకలలాంటి డిప్రెషన్‌లో మునిగిపోయాడు.
 
మరోవైపు... వైజాగ్ చేరుకున్న రణధీర్ (రావు) అక్కడ ఉన్న లోకల్ రౌడీ షీటర్లను ఒక రహస్య ప్రదేశంలో కలిశాడు.
 
రణధీర్: "నాకు రెండు నెలల వ్యవధిలో ఇద్దరు అమ్మాయిలను కిడ్నాప్ చేయాలి. అందులో ఒకమ్మాయి అడ్రస్, ఆఫీస్ డీటెయిల్స్ ఇవిగో... ఇంకొకమ్మాయి ఫోటో ఇది. ఈమె డీటెయిల్స్ మీరు కనుక్కోవాలి!"
 
రౌడీ లీడర్: (ఫైల్ చూస్తూ) "ఎవరు సార్ ఈ పిల్లలు? హై ప్రొఫైలా?"
 
రణధీర్: "అందులో ఒకమ్మాయి ముంబై మాఫియా కూతురు! కానీ ఆ విషయం ఎవరికీ తెలియకూడదు. ఇది చాలా హై ప్రొఫైల్ కేస్...
 
ఒక్క చిన్న క్లూ దొరికినా మనం ఎవరమూ ప్రాణాలతో ఉండము! మీకు ఎంత డబ్బు కావాలంటే అంత ఇస్తాను."
 
రౌడీ లీడర్: (నవ్వుతూ) "డబ్బు ముఖ్యమ్ సార్! వైజాగ్ నా అడ్డా... మీరు చెప్పినట్లే ఒక క్లూ కూడా లేకుండా ఆ ఇద్దరినీ మీ ముందుకు తెస్తా!"
 
రణధీర్ అల్కా వైజాగ్ రాక కోసం కాపుకాస్తుంటే, ఆ రౌడీలు వర్ష ఫోటో పట్టుకుని ఆమె కోసం వైజాగ్‌లో నిఘా పెట్టారు.
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ (వర్ష కొన్న కొత్త ఇల్లు - హాల్)
సమయం: రాత్రి 09:00 గంటలు
 
మరొక వైపు విజయవాడలో జరిగిన భయంకరమైన నరమేధం, రావు మరియు నానమ్మల మరణాల భారాన్ని మోస్తూ వైజాగ్ చేరిన ఆ కుటుంబంలో... కొన్ని రోజుల తర్వాత మళ్లీ కాస్త నవ్వులు పూసిన క్షణమిది!
 
హాల్లో పూనమ్ దేవి సోఫాలో కూర్చుని ఉంది. ఆమె ముఖంలో ఇంకా ఆ పాత బాధల ఛాయలు ఉన్నా... పిల్లల కోసం నవ్వును తెచ్చిపెట్టుకుంది. వర్ష పక్కనే కూర్చుని ఫోన్ తీసి అల్కా నెంబర్‌కు డయల్ చేసింది.
 
సోను కింద పరుపు మీద దిండును భుజానికి ఆనించుకుని, గాలిలోకి చూస్తూ ఏదో ఆలోచనలో ఉన్నాడు. వర్ష కావాలనే ఫోన్‌ను స్పీకర్ ఆన్ చేసి పూనమ్, సోఫా పక్కన పెట్టింది.
 
అల్కా: (అవతలి నుంచి ఎంతో ఉత్సాహంగా) "హలో అక్కా! ఏంటి విశేషాలు? వైజాగ్ వెళ్లావు... నన్ను పూర్తిగా మర్చిపోయావా ఏంటి?"
 


వర్ష: (కంటితోనే పూనమ్, సోనులకు సైగ చేస్తూ, నవ్వుతూ) "చూడు బుజ్జి తల్లి... నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చాక నీకోసం నేను ఒక అద్భుతమైన గిఫ్ట్ రెడీ చేసి ఉంచాను.
 
ఆ గిఫ్ట్ చూశాక నువ్వు దాన్ని అస్సలు వదిలి ఉండలేవు! చివరికి నా దగ్గరికి రావడానికి కూడా నీకు మనసొప్పదు... దాన్ని పట్టుకుని కూర్చుంటావు!"
 
అల్కా: (ముద్దుగా అలుగుతూ) "అబ్బా... అది ఎంత పెద్ద గిఫ్ట్ అయినా నాకు అనవసరం అక్కా! నాకు నీ తరవాతే ఏదైనా. నువ్వు నా పక్కన ఉంటే చాలు, నాకేం గిఫ్ట్‌లు వద్దు!"
 
వర్ష: (కావాలని నాటకమాడుతూ) "ఐతే నిజంగానే ఏ గిఫ్ట్ వద్దా? సరే సర్లే ఐతే... కాన్సెల్ చేసేస్తున్నాను!"
 
అల్కా: (కంగారుగా) "హలో! హలో! ఏంటి అక్కా అంత మాట అన్నావు? నేను వద్దు అనగానే నిజంగానే వద్దనేస్తావా? ఛీ... నేను ఊరికే అన్నాను!
 
నువ్వు బ్రతిమాలి మరీ నాకు ఇవ్వాలి తెలుసా! అయినా నా గిఫ్ట్ అది... నేను ఇక్కడికి వచ్చేసరికి అది అక్కడ లేకపోతే నీతో మాట్లాడను, అలుగుతాను అంతే!"
 
ఈ మాట వినగానే హాల్లో ఉన్న పూనమ్ దేవి, వర్ష, సోను ముగ్గురూ ఒక్కసారిగా నోళ్ల మీద చేతులు పెట్టుకుని నవ్వుకున్నారు. పూనమ్ కళ్లల్లో ఇన్నాళ్లకు ఒక చిన్న ఆనందం కనిపిస్తోంది.
 
వర్ష: (నవ్వు ఆపుకుంటూ) "సరే లేవే బుజ్జి తల్లి... నీ గిఫ్ట్ ఇక్కడే ఉంటుంది. కానీ... నువ్వు వచ్చే సమయానికి నేను ఇక్కడ ఉండను!
 


నాకు అదే రోజు ముంబైలో ఒక ఇంపార్టెంట్ ఆఫీస్ మీటింగ్ ఉంది, అందుకే మార్నింగ్ ఫ్లైట్‌కే ముంబై వెళ్తున్నాను."
 
అల్కా: (గొంతు చిన్నది చేసుకుని, బాధగా) "ప్లీజ్ అక్కా... నాతో కొన్ని రోజులు ఉండు అక్కా! కొత్త ప్లేస్, నేను ఒక్కదాన్నే ఎలా ఉండాలి?"
 
వర్ష: (ఎంతో ఆప్యాయంగా) "బుజ్జి తల్లి... నీకు చెప్పానుగా! ఆ గిఫ్ట్ నీ చేతిలో ఉంటే నీకు నా జ్ఞాపకం కూడా రాదు! నా మీద ఒట్టు... సరేనా?"
 
అల్కా: (సస్పెన్స్‌తో) "హ్మ్మ్... అంత పెద్ద గిఫ్ట్ ఏముందబ్బా నాకు తెలియకుండా? కాస్త హింట్ అయినా ఇవ్వొచ్చుగా!"
 
వర్ష: "నువ్వు వచ్చాక నీకే తెలుస్తుందిలే! సరే గానీ, అక్కడ అన్నీ సర్దుకున్నావా? నేను ఇక్కడ నీకోసం ఒక కార్ కూడా బుక్ చేశాను... అది నార్మల్ కార్ కాదు, 'బుల్లెట్ ప్రూఫ్' కార్!"
 
అల్కా: (ఆశ్చర్యంగా) "అమ్మో! నాకెందుకు అక్కా అంత పెద్ద కార్? నేనేమైనా ప్రైమ్ మినిస్టర్‌నా ఏంటి?"
 
వర్ష: "ఏమో తల్లి... నాకేందో నీ విషయంలో రక్షణగా ఉండాలనిపించింది, అందుకే తీసుకున్నాను."
 
అల్కా: (చిన్న పిల్లలా నిట్టూరుస్తూ) "సరేలే పొ... నాతో ఉండకుండా ముంబై వెళ్ళిపోతావ్. మళ్లీ ఇక్కడ నేను ఒక్కదాన్నే ఉండాలి.
 
సరే ఇవన్నీ సరే గానీ... నాకు ఆకలేస్తే వంట ఎవరు చేస్తారు? రోజు బయట తినాలా ఏంటి?"
 
వర్ష: (బిగ్గరగా నవ్వుతూ, సోను వైపు చూస్తూ) "దానికేం టెన్షన్ పడకు తల్లి! నీకోసం ఇంటో అన్ని పనులూ చేయడానికి ఒక 'కూలి అబ్బాయి' ని పర్మనెంట్‌గా అపాయింట్ చేశాను!


 
నువ్వు ఏం చెప్తే వాడు అది చేస్తాడు. కాఫీ తెమ్మంటే కాఫీ, కాళ్లు పట్టమంటే కాళ్లు పడతాడు!"
 
అల్కా: (భయపడుతున్నట్లు నటిస్తూ) "అక్కా వద్దు అక్కా! నాకొద్దు అబ్బాయిలు... ప్లీజ్ అక్కా!"
 
వర్ష: "ఏం కాదు అల్కా! వాడు చాలా మంచిగా పనిచేస్తాడు. నువ్వు కొండ పైన కోతిని అడిగినా సరే... పరుగున వెళ్లి దాన్ని పట్టుకుని నీ ముందు పెడతాడు!"
 
ఈ మాట అంటూనే వర్ష, పూనమ్ దేవి ఇద్దరూ సోను వైపు చూశారు!
 
సోనుకి ఒక్కసారిగా అర్థమైంది... ఇద్దరూ తన గురించే మాట్లాడుతున్నారని! వాడు ముఖం అంతా ఎర్రగా మాడిపోయి, కోపంగా నామోషిగా పక్కనే ఉన్న దిండును గాల్లోకి లేపి వర్ష మీదికి విసిరేసి, "ఛీ!" అని గదిలోంచి విసురుగా బయటకు వెళ్లిపోయాడు!
 
అల్కా: (ఫోన్లో ఆ శబ్దం విని, నవ్వుతూ) "అబ్బో! కొండ పైన కోతులు పట్టే అబ్బాయా ఐతే? ముఖం కూడా కోతిలా ఎర్రగా ఉంటుందా హహహహ  భలే దొరికాడే!"
 


వర్ష ఇక నవ్వు ఆపుకోలేక కడుపు చెక్కలయ్యేలా నవ్వింది. ఆ నవ్వు చూసి పూనమ్ కూడా ఎంతో కాలం తర్వాత హాయిగా నవ్వింది. బయటకెళ్లిన సోను కిటికీ లోంచి వర్ష నవ్వు చూసి బుగ్గలు నొక్కుకున్నాడు.
 
వర్ష: "సరే తల్లి... జాగ్రత్తగా ఉండు. బయలుదేరేటప్పుడు ఫోన్ చెయ్, నేను ఉంటాను."
 
అల్కా: "సరే అక్కా, లవ్ యు... జాగ్రత్త!"
 
ఇద్దరూ ఫోన్ కట్ చేశారు. ఫోన్ కట్ అయ్యాక వర్ష పూనమ్ ఒడిలో తలపెట్టింది.
 
వర్ష: "చూశావా అమ్మా... అల్కా వస్తే ఈ ఇంట్లో సందడి ఇంకా పెరుగుతుంది. సోను గాడిని ఆటపట్టించడమే సరిపోతుంది మనకి!"
 
పూనమ్: (వర్ష తల నిమురుతూ, కళ్లల్లో ఆనంద భాష్పాలతో) "అవును తల్లి... నా పిల్లల ముఖాల్లో ఈ నవ్వు చూడటానికే నేను ఇన్నాళ్లూ బ్రతికాను."
 
ఆ రాత్రికి ఆ ఇంట్లో పాత దుఃఖం కాస్త తగ్గి... ఒక కొత్త ఆశ, కొత్త బంధం చిగురించడం ప్రారంభమైంది!
 
సమయం: అదే రోజు రాత్రి 10:30 గంటలు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు - చీకటి ఘట్టం
 
ఆ రాత్రి సోను తీవ్రమైన మానసిక ఆందోళనలో, ఊరి నుండి తెచ్చిన కొన్ని నాటు మాత్రలు, బయట కొన్న కొన్ని స్ట్రాంగ్ ట్రాంక్విలైజర్ మాత్రలను ఒకేసారి మింగేశాడు.
 
ఆ మాత్రల డోసేజ్ వల్ల అతని బాడీ విపరీతంగా హీట్ ఎక్కిపోయింది. నరాల్లో రక్తం ఉడికిపోతోంది. పిచ్చి పట్టినట్లు తిండి తినకుండా వచ్చి గదిలో పడుకున్నాడు. పూనమ్, వర్ష ఎంత బ్రతిమిలాడినా వినకుండా గది తలుపులు వేసుకున్నాడు.
 
పూనమ్ శారీరకంగా, మానసికంగా తీవ్రమైన అలసటతో ఉండటంతో... వర్ష పూనమ్‌తో అంది:
 
వర్ష: "అమ్మా... నువ్వు వెళ్లి వేరే రూమ్‌లో పడుకో. సోనుని నేను చూసుకుంటాను." పూనమ్ సరేనని పక్క రూమ్‌లోకి వెళ్లి నిద్రపోయింది. వర్ష వచ్చి సోను పక్కన పడుకుంది.
 


రాత్రి 10:30 దాటింది. సోను నరాల్లో ఆ మందుల ప్రభావం, డిప్రెషన్, కోపం, ఆవేశం కలగలిసి అతని మైండ్ పని చేయకుండా చేశాయి. ఒళ్లంతా మంటగా ఉంది. అతని మడ్ద కరెంట్ పోల్ లా లేచింది.
 
పక్కన నైటీ వేసుకుని పడుకున్న ఆకారాన్ని చూసి, మత్తులో ఉన్న సోను తనే తన తల్లి అని అనుకున్నాడు.
 
ఆ వేడిని, భారాన్ని దించుకోవడానికి, నిద్రలో చేస్తున్నట్లుగానే వెనుక నుండి ఆ ఆకారానికి గట్టిగా ఆనుకున్నాడు.
 
తన మడ్దని నైటీ పైనుండే ఆ శరీరానికి గట్టిగా అదుముతూ, ఒక్కసారిగా వెనుక నుండి డ్రస్ పైనుండి రొమ్మును బలంగా పిసికాడు.
 
ఆ దెబ్బకి వర్ష ఉలిక్కిపడి లేచింది! ఇన్నాళ్లూ ఏ మగాడి స్పర్శ ఎరుగని వర్ష గుండె ఆగినంత పనైంది.
 
వర్ష: (భయంతో, గాభరాగా) "హహ్... సోను?!"
 
కానీ సోను మైండ్ పూర్తిగా మత్తులో ఉంది. వాడు వర్ష చెవి దగ్గర గుసగుసలాడాడు. సోను: "అమ్మా... నేను తాళలేకపోతున్నానమ్మా... నన్ను ఆపకు ఈరోజు..."
 
ఆ మాట వినగానే వర్ష నోట మాట పడిపోయింది! తమ్ముడు తనని తల్లి అనుకుంటున్నాడని అర్థమైంది. ఆమె అరిచేలోపే...
 
సోను తన చేయిని నైటీ లోపలికి పోనిచ్చి వర్ష రొమ్ములను గట్టిగా నొక్కడం మొదలుపెట్టాడు. వర్ష శరీరం బిగుసుకుపోయింది, గొంతులో మాట రావడం లేదు.
 
కింద గట్టిపడిన మడ్దని వర్ష లోపలికి దిగిపోవళి అన్నట్లు బలంగా గుద్దాడు కసిగా అహఃఅహః ...అమ్మా....అంటూ
 
సోను తన ప్యాంట్ కిందికి దించి, డైరెక్ట్ గా తన మడ్ద ని వర్ష అక్క పిర్రలకి వేసి బలంగా దేన్గుతూ వెనుక ఆమె చెవుల దగ్గర బుజం పైన రాక్షసంగా కోరుకుతున్నాడు..
 
డ్రస్ లోపలికి వెళ్ళిన చెయ్యి వర్ష రొమ్ములను ఎంత బలంగా పిసుకుతున్నాయి అంటే వర్ష ఏడుపు గొంతు లోనే ఆగిపోయింది.. 

తన చేతి బలం అంత ఉపయోగించి బలంగా వ్వత్తుతూ నాలుపుతూ ఉన్నాడు..
 
వర్ష చెవి దగ్గరికి వచ్చి ఇంత వేడిగా కసిగా ఉన్నావు అమ్మ .. హ్హ హ్హ .. నువ్వు నా డానివే .. అబ్బా.....
 
ఉన్నట్టు ఉండి సోనూ అసలు ఈ లోకం లో లేనట్లు తన చేతిని కిందకి పెట్టి నైటీని నడుము వరకు పైకి లాగాడు. 

మొదటి సారి పాంటీ పైన ఒక మగ వాడి స్పర్శ డైరెక్ట్ గా తగిలేసరికి వర్ష వనికిపోయింది..
 
సోనూ తన మడ్దని అక్కడ పాంటీ ఉంది అని కూడా తెలియకుండా ఒక చేత్తో వర్ష పిర్రని పట్టుకుని ఎట్టి ఆ సందులో తన మడ్ద దూరేలా గట్టిగా నడుముని ఊపుతున్నాడు .. అమ్మా.. నా వాళ్ళ కాదు ..హ్హహ్హ ..



వర్షని తిప్పి పడుకోబెట్టేసరికి నైటీ ఆమె ముఖం పైన పడింది. ఆ చీకట్లో ముఖం కనిపించడం లేదు. సోను మత్తులో, క్రూరమైన ఆవేశంతో వర్ష శరీరంపై పడి, ఆమె రొమ్ములను తీవ్రంగా కొరికాడు.
 
వర్ష: (నొప్పితో కన్నీళ్లు కారుస్తూ, ములుగుతూ) "ఉుుః... సోను... వద్దురా..."
 
వర్ష రెండు కాళ్లను విడదీసి, ప్యాంటీ పైనుంచే తన మడ్దతో  తీవ్రంగా ఒత్తిడి చేస్తూ నడుము పైకి లేపి గుభీ గుభీ అంటూ గుద్దడం మొదలు పెట్టాడు..
 
అలా చేస్తున్న మడ్ద రాపిడికి ఆ పల్చటి పాంటీ ఎప్పుడు పక్కకి జారిపోయిందో కూడా తెలీదు . ఒక్కసారిగా ఇనుప కడ్డి తీసి తన మనం పైన పెట్టినట్లు అనిపించింది.
 
సోనూ పై నుండి నిజం గా  తల్లి పూకు లో పెట్టి దేన్గుతున్నాడు అనుకుని ఆ వెచ్చటి పూకు పైన నిరంతరం రుద్దుతూ అలుపు లేకుండా దెబ్బలు వేస్తున్నాడు.
 
అతని మడ్ద ఒక్కసారి అయిన మొత్తం పైకి వచ్చి సారి అయిన చోట ఆ దెబ్బ పడితే వర్ష పూకు నిలువునా చిలిపోతుంది. అంత గట్టిగా అదిమి పెట్టి దేన్గుతున్నాడు సోనూ. ఆ రాపిడి కి పూకు అంత మంటతో వర్ష చచ్చిపోయినంత పనైంది.
 
తమ్ముడు మత్తులో ఉన్నాడని, ఈ సమయంలో కేకలు వేస్తే పూనమ్‌కి తెలిస్తే ఆ కుటుంబం ఘోరంగా నాశనమైపోతుందని వర్ష తన బాధను దిగమింగుకుని, శరీరాన్ని వదిలేసి ఏడుస్తూ ఉండిపోయింది.
 
సోను ఆ ఆవేశంలో వర్ష మెడ, భుజాల పైన గట్టిగా కొరకడంతో రక్తం వచ్చింది. తన రొమ్ములని ఇష్టం వచ్చినట్లు రక్తం వచ్చేలా కోరుకుతూ దేన్గుతున్నాడు
 
సోను: (మత్తులో అరుస్తూ) "అమ్మా... ఎంత బాగున్నావమ్మా... ఈరోజు నిన్ను వదలను! నీ అమ్మ.. హ్హహ్హ"
 
సుమారు 40 నిమిషాల పాటు ఆ మత్తు, ఆవేశంలో వర్ష శరీరంపై దాడి చేసిన సోను... చివరకు వచ్చినట్లు అనిపించి పూర్తి బలం తో వర్ష రెండు తొడలను పట్టుకుని తన బుజం పైన వేసుకున్నాడు.
 
తన తల ని వర్ష మెడ ని కోరుకుతూ తప్ తప్ తప్ తప్ తప్ అంటూ ఆ తొడల చప్పుడు రూమ్ అంత భయంకరంగా వినిపిస్తుంది.. వర్ష ఒకవైపు ఏడుస్తూ అన్నీ భరిస్తుంది .
 


సోనూ చేతులు వర్ష పిర్రలను గోర్లుతో బలంగా రక్తం వచ్చేలా లోపలికి దింపి తన మడ్ద వైపు నెడుతూ పై నుండి గట్టిగా పూకు పైన తగిలేలా గుద్దుతున్నాడు. అహః ...........
 
ఆఅఆఆ.. అమ్మా.. అంటూ వర్ష పూకు పైన మొత్తం వేడి లావాని కార్చేసి, అలసిపోయి పక్కనే పడిపోయి అబ్బా.. అమ్మ.. ఇంత వేడిగా ఉన్నావు హ్మ్ం....అహఃఅహః .. ఉఫ్ఫ్ ఫూఫ్ .. అహః అఆఆ .....అని వగరుస్తూ గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.
 
సమయం: రాత్రి 11:30 గంటలు
ప్రదేశం: పూనమ్ రూమ్
 
సోను పక్కన పడుకోలేక, వర్ష శరీరం వణుకుతుండగా మెల్లగా లేచింది. వంటిపై బట్టలు సరిగ్గా లేవు, ఒళ్లంతా రక్తం గాయాలు.
 
వణుకుతున్న అడుగులతో పూనమ్ పడుకున్న రూమ్‌లోకి వెళ్లి, పూనమ్‌ను గట్టిగా హత్తుకుని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. పూనమ్ భయంతో మెలకువ వచ్చి లేచింది.
 
పూనమ్: "ఏమైంది వర్షా? ఏమైంది తల్లి?!"
 
వర్ష: (ఒళ్లు వణుకుతు, గట్టిగా ఏడుస్తూ) "అమ్మా... ప్లీజ్ నన్ను ఏమీ అడగొద్దు... నన్ను వదలకు అమ్మా... ప్లీజ్!"
 
పూనమ్‌కి ఏం అర్థం కాలేదు. లైట్ వేద్దామని పూనమ్ లేవబోతుంటే వర్ష పట్టుకుని కదలనివ్వలేదు. వర్ష ఏడుస్తూనే పూనమ్ కౌగిలిలో నిద్రపోయింది. కానీ పూనమ్‌కి నిద్ర పట్టలేదు.
 
మరుసటి రోజు ఉదయం 5:00 గంటలకు వర్ష గాఢ నిద్రలో ఉండగా, పూనమ్ మెల్లగా లేచి లైట్ వేసింది.
లైట్ వెలుగులో వర్ష శరీరాన్ని చూసిన పూనమ్ దేవి గుండె ఒక్కసారిగా బద్దలైపోయింది!
 
వర్ష తెల్లటి శరీరం పైన కొరికిన రక్తపు గాయాలు, మెడ పైన గోళ్ల గాట్లు, వంటిపై బట్టలు సరిగ్గా లేకపోవడం... అది ఒక దారుణమైన లైంగిక దాడి (bang) అని చెప్పడానికి ఏ ఆధారమూ అవసరం లేదు!
 
ఇంకా తన గుండెల పైనుండి ఇంకా రక్తం కారుతూనే ఉంది..ఒళ్ళు మొత్తం గాయాలతో ఎర్రగా అయిపోయింది.
పూనమ్ పరుగున వెళ్లి వేడినీళ్లు కాచి, ఫస్ట్ ఎయిడ్ కిట్ తెచ్చింది.
 
వర్షకి మెలకువ రాకుండా శరీరాన్ని నీట్‌గా క్లీన్ చేసింది. కింద వర్ష బట్టలపై ఉన్న  వీర్యాన్ని చూసి... అది బయటే జరిగిందని, లోపలికి వెళ్లలేదని గ్రహించింది.
 
అదే సమయంలో...అక్కడ ఏ రక్తం ఆనవాలు కనపడలేదు. పూనమ్ మనసు కొంచెం శాంతించింది కానీ వెంటనే  నిన్న రాత్రి సోను వాడు ప్రవర్తించిన తీరు పూనమ్‌కి గుర్తొచ్చాయి.
 
"ఇది చేసింది సోనూనా?!" అన్న ఆలోచన రాగానే... ప్రపంచాన్ని గడగడలాడించిన బ్లాక్ స్క్వాడ్ లీడర్ పూనమ్ దేవి గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది! కళ్లల్లోంచి దారాలగా కన్నీళ్లు కారాయి.
 
విధి ఆడుతున్న ఈ భయంకరమైన ఆటలో... ఇటు కన్నకొడుకు చేసిన తప్పు, అటు ప్రాణం ఇచ్చే కూతురు లాంటి వర్ష పడిన వేదన... పూనమ్‌ను నిలువునా దహించివేశాయి!
 
కళ్ళల్లో నిప్పులు చేరుగుతూ వేగంగా సోనూ గది వైపు వెళ్ళింది. సోనూ మంచం పైన బట్టలు లేకుండా పడుకుని ఉన్నాడు. పూనమ్ చూపు బెడ్ పక్కన ఉన్న టేబల్ పైన ఉన్న కాలి టాబ్లెట్స్ పైన పడింది.
 
పూనమ్ కి ఏం జరిగిందో అర్ధం చేసుకోడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు. ఇప్పుడు ఆమె కి ఎదురుగా కన్న కొడుకు ఉన్నాడు అనే ఆలోచన లేదు.
 
తన కూతురుని హింసిచ్చిన ఒక మృగం మత్రమే కనపడుతుంది.. వేగంగా ముందుకి కదిలింది.....

[Sunnysunnysunny]

సమయం: ఉదయం 05:15 నిమిషాలు

ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు, వైజాగ్ (సోను రూమ్)
 
గది తలుపులు "భచ్" మంటూ బలంగా తెరుచుకున్నాయి. గదిలో విపరీతమైన నాటు మందుల ఘాటు వాసన, విపరీతమైన వేడి గాలి కమ్ముకుని ఉన్నాయి.
 
మంచం మీద సోను ఒంటిపై దుస్తులు లేకుండా, శ్వాస వేగంగా తీసుకుంటూ, తీవ్రమైన మత్తులో మునిగిపోయి ఉన్నాడు.
 
పక్కనే ఉన్న టేబుల్ పైన ఖాళీ అయిన ఆ నాటు మందుల సీసా, కెమికల్స్ ఉన్న టాబ్లెట్స్ కవర్లు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
 
పూనమ్ కళ్లల్లో ఇన్నాళ్లూ లేని రౌద్రం, నిప్పుల లాంటి కోపం రగిలిపోతున్నాయి. ఆమెకు ఎదురుగా ఉన్నది తన కన్నకొడుకు అనిపించడం లేదు...
 


తన ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా భావించిన వర్ష శరీరాన్ని గాయపరిచిన ఒక రక్షసుడు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాడు!
 
పూనమ్ ఒకే ఒక్క దూకుడుతో ముందుకు వెళ్లింది. మంచం మీద నిద్రపోతున్న సోను చొక్కా పట్టుకుని ఒక్క ఉదుటున పైకి లాగి, నేల పైన బాదేసింది!
 
"భచ్‌!!"
 
ఆ దెబ్బకి, ఆ రాక్షస బలానికి సోనుకి మత్తులో నుండి ఒక్కసారిగా మెలకువ వచ్చింది. ఏం జరుగుతుందో, తను ఎక్కడున్నాడో అర్థమయ్యే లోపే... పూనమ్ వాడిని గోడకేసి కొట్టింది.
 
సోను: (నొప్పితో విలవిలలాడుతూ, కళ్లు తెరవలేక, వణుకుతూ)
"అమ్మ... అమ్మా! ఏమైంది అమ్మా... నన్ను ఎందుకు కొడుతున్నావు అమ్మా... అఆఆహ్!"
 
పూనమ్: (పిచ్చిదానిలా గర్జిస్తూ, వాడి గొంతు గట్టిగా పట్టుకుని) "ఏమైందా?! రాక్షసుడా! పశువా! అసలు నువ్వు మనిషివేనా ?! కన్నతల్లి లాంటి అక్క మీద... నీ ప్రాణం కాపాడిన నీ తోబుట్టువు మీద చేయి వేస్తావా రా!!!"
 


అంటూ పూనమ్ తన కుడిచేత్తో సోను చెంపలు వాయించేసింది. ఒక్కో దెబ్బకి సోను పెదాలు పగిలి రక్తం చిమ్మింది. వాడు నొప్పితో, భయంతో వణికిపోతూ కేకలు వేశాడు.
 
సోను: (ఏడుస్తూ, పూనమ్ కాళ్లు పట్టుకోవడానికి చూస్తూ)
"అమ్మా... అసలు నేనేం చేశానమ్మా? నన్ను ఎందుకు కొడుతున్నావు? నాకేం గుర్తులేదమ్మా... అమ్మా ప్లీజ్!"
 
పూనమ్: (కన్నీళ్లతో, గొంతు బొంగురుపోగా)
"గుర్తులేదా?! మత్తు మందులు మింగి, రాక్షసుడిలా మారి ఆమెను పీక్కు తిన్నావురా!
 
ఆమె శరీరం నిండా రక్తపు గాయాలు చూసి నా గుండె పగిలిపోతోంది అసలు... నిన్ను కన్నందుకు నన్ను నేను చంపుకోవాలనిపిస్తోంది!"
 
అంటూ పక్కనే ఉన్న ఐరన్ చైర్ తీసి సోను మీదకు విసిరేయబోయింది! ఆ దెబ్బ పడితే సోను ప్రాణాలు అక్కడే పోతాయి.
 
సమయం: ఉదయం 05:20 నిమిషాలు
ప్రదేశం: తోబుట్టువుల త్యాగం - వర్ష ప్రవేశం
 
సరిగ్గా పూనమ్ ఆ కుర్చీని సోను తలపై బాదబోయే ఆఖరి సెకన్...
 
"అమ్మా... వద్దూఊూూూ!!!!!!"
 
ఒక్కసారిగా తలుపుల దగ్గర నుండి వర్ష చావు కేక వినిపించింది.
 
వర్ష శరీరం నిండా గాయాలతో, కట్టుకున్న దుప్పటిని గట్టిగా పట్టుకుని, ఒళ్లు వణుకుతుండగా పరుగున వచ్చి పూనమ్ కాళ్లపై పడిపోయింది. ఆ కుర్చీని పక్కకు తోసేసి, సోనుకి అడ్డుగా నిలబడింది.
 
వర్ష: (కన్నీళ్లు కారుస్తూ, పూనమ్ కాళ్లు పట్టుకుని) "వద్దమ్మా! నా మీద ఒట్టు... వాడిని ఏమీ అనకమ్మా! నా తమ్ముడిని కొట్టకమ్మా... ప్లీజ్!"
 
పూనమ్: (కళ్లల్లోంచి నీళ్లు కారుతుండగా) "వర్షా! పక్కకి జరుగు తల్లి... వీడు చేసిన తప్పుకి వీడి ప్రాణాలు తీసినా తప్పు లేదు! వీడికి శిక్ష పడాల్సిందే!"
 


వర్ష: (సోను తలను తన గుండెలకి గట్టిగా హత్తుకుని, కన్నీళ్లతో) "అమ్మా... ఇందులో వాడి తప్పు ఏమీ లేదు! నాన్న, నానమ్మ పోయారనే భయంకరమైన బాధలో, ఆ మత్తు మందుల ప్రభావంలో వాడు ఏం చేశాడో వాడికే తెలియదు.
 
కానీ అమ్మా... ఈరోజు నాకు ఒక నిజం అర్థమైంది. వాడికి నువ్వంటే ప్రాణం! నీపై ఉన్న ఆ విపరీతమైన ప్రేమే, ఆ మత్తులో వాడిని ఇలా పనిచేయించింది.
 
అంతేకాదు... మీ ఇద్దరి మధ్య ఈ బంధం, ఈ ప్రేమ ఈరోజే కొత్తగా పుట్టింది కాదు... ఇది మొదటి నుండి మీ ఇద్దరి మధ్య ఉందనే విషయం కూడా నాకు అర్థమైంది!"
 
ఆ మాట వినగానే పూనమ్, సోను ఇద్దరూ షాక్‌కు గురయ్యారు. సోను తల దించుకుని భోరున ఏడ్చాడు.
 
వర్ష: (పూనమ్‌తో గట్టిగా, కళ్లల్లో నీళ్లతో) "నా తమ్ముడు నీకు తోడుగా ఉండటానికి, నిన్ను ప్రాణంగా చూసుకోవడానికి ఇష్టపడుతుంటే... నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు అమ్మా! నీకు ఒక తోడు కావాలి...
 
నా తమ్ముడి కంటే నిన్ను ఎవరూ బాగా చూసుకోలేరు! మీ ఇద్దరి ప్రేమ నిజమే అయితే... నేను ముంబై నుండి మళ్లీ వైజాగ్ వచ్చినప్పుడు, దగ్గరుండి మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి జరిపిస్తాను! ఇది నా మాట!"
 
సోను: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "అక్కా... నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావక్కా... నేనెంత పెద్ద తప్పు చేశానో తెలుసా... నన్ను చంపేయండి అక్కా..."
 


వర్ష: (సోను పెదవులపై చేయి పెట్టి, పూనమ్‌తో) "రేయ్ సోను... నువ్వు నోరు మూయ్! అమ్మా... నీకు దండం పెడతాను, ఇకపై వాడిని ఒక్క మాట అని కొట్టినా నేను చచ్చిపోతాను... ఇది నా మీద ఒట్టు!
 
వాడు ఆ మత్తులో ఏం చేశాడో వాడికే తెలియదు. ఆల్రెడీ నాన్న, నానమ్మ పోయారనే భయంకరమైన బాధలో ఉన్నాడు... మళ్లీ వాడి మనసును గాయపరచకు అమ్మా, వాడు తట్టుకోలేడు!"
 
పూనమ్ దేవికి ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు. వర్ష చూపిస్తున్న ఈ అనంతమైన త్యాగం, అనుబంధం ముందు నిశ్చేష్టురాలై నిలబడిపోయింది.
 


వర్ష: "ఇంకా అల్కా కొద్దిసేపట్లో వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ల్యాండ్ అవుతుంది. నేను ఈలోపు వెళ్ళాలి . సోను... నువ్వు రా నాతో!"
 
అంటూ వర్ష సోను చేయి పట్టుకుని, వాడిని తన రూమ్‌లోకి తీసుకెళ్లింది.
 
సమయం: ఉదయం 06:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: హాల్ - బయలుదేరే సమయం
 
కాసేపటికి వర్ష, సోను ఇద్దరూ ఫ్రెష్ అప్ అయి బయటకు వచ్చారు. వర్ష తన ఫోన్ తీసి మేనేజర్‌కి కాల్ చేసి, నెక్స్ట్ వన్ వీక్ ఆఫీస్ మీటింగ్స్ అన్ని క్యాన్సిల్ చేయమంది.
 
వర్ష పూనమ్ దగ్గరకు వచ్చి, ఎంతో ఆప్యాయంగా పూనమ్ చేతులు పట్టుకుంది.


 
వర్ష: "అమ్మా... నా ఒంటిపై ఉన్న ఈ గాయాలు చూస్తే అల్కా తట్టుకోలేదు. దానికి అనుమానం రాకుండా నేను చూసుకుంటాను. నేను ఇప్పుడు ఇక్కడే ఉంటే అది చూస్తుంది.
 
నువ్వు కూడా మనసులో ఏమీ పెట్టుకోకు... వాడిని ఏమీ అనకుండా నార్మల్‌గా ఉండు. ఈరోజు నుండి నువ్వు వాడికి కేవలం ఒక తల్లివి మాత్రమే కాదు... ఒక ప్రేయసివి కూడా! వాడికి ధైర్యాన్ని ఇవ్వు."
 
ఆ మాట చెప్పి, వర్ష సోనుని తీసుకుని ఎయిర్‌పోర్ట్‌కి బయలుదేరింది.
 
సమయం: ఉదయం 06:45 గంటలు
ప్రదేశం: వైజాగ్ రోడ్లు (కార్ లోపల & ఎయిర్‌పోర్ట్)
 
కార్‌లో వెళ్తూ వర్ష సోనుని అడిగింది.
 
వర్ష: (ఎంతో ప్రేమగా) "సోనూ... ఇంకా ఎంతసేపురా ఆ కన్నీళ్లు? జరిగింది ఏదో జరిగిపోయింది... దాన్ని ఇక్కడే వదిలేయ్! సరే గానీ, అమ్మా నువ్వు ఎలా ఒకటయ్యారు? మీ లవ్ స్టోరీ ఏంటో నాకు చెప్పు."
 
సోను ఏడుస్తూ... అమ్మ తన్ను ఎంత ప్రాణంగా చూసుకుందో, ఆ తీవ్రమైన పరిస్థితుల్లో అమ్మ పడిన తపన తనను అమ్మ వైపు ఎలా తిప్పిందో వివరంగా చెప్పాడు. అమ్మ లేకపోతే తను ఊపిరి కూడా తీసుకోలేనని ఏడ్చాడు.
 


వర్ష కారును ఎయిర్‌పోర్ట్ పార్కింగ్‌లో ఆపి, సోనుని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. తన హ్యాండ్‌బ్యాగ్ నుండి కొద్దిగా డబ్బు తీసి సోను పాకెట్‌లో పెట్టింది.
 
సోనూ: అక్క వద్దు నాకు ఎందుకు డబ్బులు.
 
వర్ష: వెదవ వేషాలు వేయకు ఇంటికి ఎలా వెళ్తావురా....ఫోన్ కూడా ఇంట్లో నే వదిలేసి వచ్చావు నోరుమూసుకుని తీసుకో.
 
సోను వద్దంటున్నా వినకుండా డబ్బులు జేబులో పెట్టింది.
 
వర్ష: "సోనూ... అల్కా వచ్చేంత వరకు నేను ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ఉండలేను. నాకు ముంబై ఫ్లైట్ టైమ్ అయిపోతోంది. 

నువ్వు ఈ కార్‌ని ఇక్కడే వదిలేసి ఆటోలో ఇంటికి వెళ్లు. నేను డ్రైవర్‌కి ఫోన్ చేసి అల్కాను పికప్ చేసుకోవడానికి రమ్మంటాను."
 
వర్ష: "ఇంకొక మాట సోనూ... నేను ముంబై నుండి మళ్లీ తిరిగి వచ్చేంత వరకు అమ్మ దగ్గరకు వెళ్లడానికి కూడా ప్రయత్నించకు!
 
నేను వచ్చాక, అమ్మతో మాట్లాడి మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి జరిపిస్తాను. అంతవరకు ప్రశాంతంగా ఉండు, అర్థమైందా?"
 
సోను ఆ మాట వినగానే తన పశ్చాత్తాపాన్ని ఆపుకోలేక వర్ష కాళ్లు పట్టుకుని పార్కింగ్‌లోనే బిగ్గరగా ఏడ్చేశాడు.

సోను: (కాళ్లు పట్టుకుని, భోరున ఏడుస్తూ) "నన్ను క్షమించు అక్కా... ఎంత పెద్ద తప్పు చేశానక్కా నేను..."
 
వర్ష కళ్లల్లోంచి కూడా కన్నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి. ఆమె వాడిని పైకి లేపి కన్నీళ్లు తుడిచింది.
 
వర్ష: "ఏం కాదురా... నువ్వు త్వరగా వెళ్లు. నువ్వు ఇలా ఏడుస్తూ ఉంటే నేను ఫ్లైట్ ఎక్కి వెళ్లలేను. వెళ్లు!"
 
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు వదల్లేక వదులుకుంటూ వీడ్కోలు చెప్పుకున్నారు. వర్ష విమానాశ్రయం లోపలికి వెళ్లగా, సోను కన్నీళ్లతో ఇంటి వైపు బయలుదేరాడు.
 


సమయం: ఉదయం 07:30 గంటలు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు, వైజాగ్
 
ఇంట్లో పూనమ్ దేవి రాత్రి జరిగిన విషాదాన్ని మర్చిపోయి, అల్కాకి గ్రాండ్ గా స్వాగతం చెప్పాలని ఇల్లంతా పువ్వులతో అలంకరిస్తోంది.
 
సోను లోపలికి రాగానే పూనమ్ ఎంతో ప్రశాంతంగా అంది.
 
పూనమ్: "వచ్చావా నాన్న? అల్కా అక్క వస్తోంది... దానికి బయట ఏం జరిగిందో ఏమీ తెలియకూడదు. నువ్వు కూడా ఫ్రెష్ అప్ అయి రెడీగా ఉండు.
 
అలాగే సోనూ.. ఇంకొసారి ఆ మత్తు మాత్రల జోలికి వెళ్తే, ఈ భూమి మీద నీకు అదే ఆఖరి రోజు అవుతుంది!"
 
ఆ మాట వినగానే సోను వేగంగా వెళ్లి పూనమ్ కాళ్లపై బలంగా పడిపోయాడు.
 
సోను: (ఏడుస్తూ) "ఇంకెప్పుడూ చేయనమ్మా... నీ పైన ఒట్టు! నేను చావడానికైనా సిద్ధపడతాను కానీ... నీ అనుమతి లేకుండా, ఎదుటివారి అనుమతి లేకుండా ఎవ్వరినీ తాకనమ్మా!"
 
పూనమ్ ప్రేమగా వంగి, సోనుని పైకి లేపి, తన గుండెలకి హత్తుకుని నుదుటిపై ముద్దు పెట్టింది.
 
పూనమ్: (లేత చిరునవ్వుతో) "రాత్రి జరిగింది అంతా మర్చిపో నాన్న. ఇప్పుడు అల్కా అక్క వస్తోంది... దాన్ని నువ్వు ఎంత బాగా చూసుకుంటే, నీకు వర్ష అక్క నుండి, నా నుండి కూడా కొన్ని అద్భుతమైన గిఫ్ట్‌లు వస్తాయి!"
 
ఆ మాట వినగానే సోను ముఖంలో ఇన్నాళ్లకు ఒక ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు వికసించింది!
 
ప్రదేశం: అల్కా ఫ్లాట్ విశాకపట్నం.
సమయం : ఉదయం 8.00 గంటలు
 
అల్కా ఆ నరకం నుండి బయటపడి పూనమ్ దేవి దగ్గరకు వస్తుంది. తన ఇంట్లో అక్క తన కోసం ఏ గిఫ్ట్ పెట్టిందో అని వేగంగా వెళ్ళి తలుపు తీస్తుంది.
 
ఎదురుగా ఉన్న పూనమ్ , సోనూ ని చూసి ఒక్కసారీగా షాక్ అవుతుంది. అక్క ఎప్పుడు సోనూ గురించి చెప్తుంది కానీ సోనూ తో పాటు పూనమ్ ని చూసి ఇక నుండి వాళ్ళు ఇద్దరు తనతో ఉంటాను అనే ఆలోచన అల్కా మనసులో ఎగిరి గంతు వేస్తుంది .
 


పూనమ్ : హారతి పళ్ళెం తో దిష్టి తీసి నుదుట బొట్టు పెట్టి లోపలికి రా అమ్మ అని చెప్పి వెళుతుంది.
 
అల్కా : కన్నీళ్లను ఆపుకుంటూ నెమ్మదిగా లోపలికి అడుగు పెడుతుంది. సోనూ తననే చూస్తూ ఉండటం చూసి , ఏంటి అన్నట్ల ఏడుస్తూనే కళ్ళు ఎగేరేస్తుంది.
 
సోనూ : వర్ష అక్క నాకు అల్కా అని ఎవరో వస్తారు అని చెప్పింది , కానీ ఇంత ఎర్రగా ముఖం పెట్టుకుని కోతి లోపలికి వచ్చింది ఏంటి ఆ అని చూస్తున్న?? హహహహహహహహహహ
 


అల్కా : సోనూ చెప్పింది అర్ధం కాగానే అల్కా ఒక్కసారిగా నువ్వు ఐపోయావు రా ఈరోజు నిన్ను చంపేస్తా అంటూ బ్యాగ్ లు విసిరేసి వాడి వెనుక పడింది.
 
అలా మొదలు అయిన అల్లరి ఈరోజుకి కూడా రోజు ఆ అక్క తమ్ముడు అలానే ఉన్నారు.. ఒకరిని ఒకరు కొట్టుకోకుండా , తిట్టుకోకుండా ఒక్క సెకను కూడా వాళ్ళకి ఇంట్లో గడిచేది కాదు అంతా దగ్గర అయ్యారు.
 
 https://xossipy.com/thread-73126-post-62...pid6260422 

726 పోస్ట్ నుండి 790 పోస్ట్ వరకు ఇప్పటి వరకు జరిగిన దానిని కొనసాగిస్తూ రాయడం జరుగుతుంది.


ఇప్పటినుండి మూడు కధలు ఒకే టైమ్ లైన్ రాయడం జరుగుతుంది.. మిగిలిన రెండు కధలు కూడా మరొక 2 అప్డేట్స్ తరువాత ఒకే టైమ్ కి జరుగుతున్నట్లు  వస్తాయి కానీ ఆ రాబోయే మిగిలిన అప్డేట్స్ లో చాలా బయట పడబోతున్నాయి.
 
అలాగే “ఆధీర “ ఆగమనం మరియు అనుష్క అసలు ఎవరో ఏం చేయగలదో తెలుస్తుంది. మరొక విషాదం ఏంటి అంటే ఒక బందం ముగిసిపోతుంది.....
 
అది మొత్తం కధని ఏ మార్చబోతుంది.. కానీ అంత అందమైన ప్రేమ గీతం కి ముగింపు ఉంటుంది .. 

[Sunnysunnysunny]

అప్పటికే అల్కా ని కాపాడటం కోసం డెత్ ఏంజెల్ మరియు బెస్ట్ బ్లాక్ స్క్వాడ్ కమాండో పూనమ్ దేవి తన విశ్వరూపాన్ని బయట పెట్టడానికి మళ్ళీ ఈ ప్రపంచం ముందుకు వచ్చింది. ఇక మిగిలింది యుద్దం ఏ .

 
ఒంటరిగా ఆధీర ని, సురేష్ చోప్రా ముఖ్యం గా తనని మోసం చేసిన రణధీర్ ని .. ...


సమయం: రాత్రి 01:00 గంటలు

ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు, వైజాగ్ (హాల్)
 
అప్పటికే సమయం చాలా లేట్ అవ్వడం, శారీరకంగా, మానసికంగా తీవ్రంగా అలసిపోవడం, మరియు చావు అంచుల వరకు వెళ్ళొచ్చిన ఆ భయం వల్లా...
 
సోను, అల్కా ఇద్దరూ పూనమ్‌ను రెండు వైపులా పట్టుకుని ఒక అందమైన ప్రశాంతమైన లోకంలోకి జారుకున్నారు.
 
అంతే కదా! ఈ సమస్త విశ్వంలో కన్నతల్లి ఒడి కంటే ప్రశాంతత, రక్షణ ఇచ్చే ప్రదేశం వేరే ఎక్కడైనా దొరుకుతుందా?
 
కానీ... అదే సమయంలో, రెండు వేర్వేరు నగరాల్లో, రెండు వేర్వేరు రక్తాన్ని కోరే దిశల్లో మరొక ప్రమాదకరమైన ప్లానింగ్ సిద్ధమవుతోంది!
 
పూనమ్‌కి మాత్రం నిద్ర రావడం లేదు. ఆ చీకటి గదిలో ఆమె మనసులో భయంకరమైన ప్రశ్నలు సుడిగుండంలా తిరుగుతున్నాయి.
 


'అసలు రణధీర్ ఎవరు? ఆధీర కోసం వాడు ఎందుకు అంత క్రూరంగా పనిచేస్తున్నాడు? ఈ వైజాగ్‌లో వాళ్లు కిడ్నాప్ చేయబోయే ఆ రెండో అమ్మాయి ఎవరు? ఆధీర ఈ 25 ఏళ్లుగా ఇలాంటి దారుణాలనే చేస్తున్నాడా?
 
అసలు ఆ జాతర నరమేధం నుండి వాడు ఎలా బ్రతికి బయటపడ్డాడు? వాడిని ఎలా ఎదుర్కోవాలి?'
ఆమె కళ్లల్లో కన్నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి.
 
'ఈరోజు నా పక్కన నా ప్రాణం లాంటి స్నేహితులు అనుష్క గానీ, భావన గానీ లేరు... నేను ఒంటరిగా ఈ రాక్షసుడిని ఎదుర్కోవడమంటే ప్రాణాలతో చెలగాటమే! ఐనా పర్లేదు...
 
ఈ పోరాటంలో వాడైనా మిగలాలి, లేదా నేనైనా చావాలి! కానీ... ఈ సురేష్ చోప్రా కథేంటి? 25 ఏళ్ల తర్వాత తన సొంత పిల్లలనే చంపాలని వాడు ఎందుకు అనుకుంటున్నాడు?
 
ఆధీర చేసిన ఈ అటాక్ గురించి సురేష్ చోప్రాకి ఈపాటికే తెలిసి ఉంటుంది... వాడు కూడా ఊరికే ఉండడు, ఏదో ఒకటి చేస్తాడు!'
 
ఆలోచిస్తుంటే పూనమ్ గుండె పిండేసినట్లయింది.
 
'అల్కా, వర్ష... వీళ్లిద్దరి ప్రాణాలు ఏ సెకనులోనైనా పోవచ్చు! ఆధీరకి, సురేష్ చోప్రాకి వీళ్ల రక్తం కావాలి. ఒకవేళ నాతోటి పోరాటంలో నాకు ఏమైనా అయితే... వీళ్లను కాపాడటానికి ఈ ప్రపంచంలో ఇంకెవరూ ఉండరు!'
 
కళ్లల్లోంచి కన్నీటి చుక్క కిందపడే క్షణంలో... పక్కనే పడుకున్న సోను చేయి మెల్లగా వచ్చి పూనమ్ గుండెలపై పడింది.
 
పూనమ్ పక్కకు తిరిగి, నిద్రలో అమాయకంగా ఉన్న కన్నకొడుకు ముఖం వైపు చూసింది. ఆమె పెదవులపై ఒక చిన్న, దిగులుతో కూడిన చిరునవ్వు వికసించింది. (మనసులో)
 
"నన్ను క్షమించు నాన్న... నాకు వేరే దారి లేదు! ఇకపై నీ అక్కలను కాపాడటం నీ బాధ్యత కూడా. అలా కాపాడుతూ నువ్వు నీ ప్రాణాలు విడిచినా సరే... నేను చాలా సంతోషిస్తాను.
 
రేపటి నుండి నీకు ఒక మహాయుద్ధం ఎలా చేయాలో, చావుని ఎలా ఎదురించాలో నేర్పుతాను!"
 
అప్పుడే సడన్‌గా ఆమెకు వర్ష గుర్తుకొచ్చింది! పూనమ్ ఒక్క ఉదుటున మంచం పైనుండి పైకి లేచింది.
ఆ కదలికకు అల్కా, సోను ఇద్దరూ ఉలిక్కిపడి లేచారు.
 
అల్కా & సోను: (కంగారుగా) "అమ్మాఅఅఅ!"
 
పూనమ్: "ఇష్ష్... ఏం లేదు బుజ్జి తల్లి, ఒక్క నిమిషం..."
 


పూనమ్ అల్కా తల నిమురుతూ, పక్కనే ఉన్న ఫోన్ తీసుకుని వెంటనే ముంబైలో ఉన్న వర్షకు డయల్ చేసింది.
 
సమయం: రాత్రి 01:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: వర్ష ఇల్లు, ముంబై
 
గాఢ నిద్రలో ఉన్న వర్ష ఫోన్ రింగ్ అవ్వగానే ఉలిక్కిపడి లేచి, స్క్రీన్ చూడకుండానే ఫోన్ ఎత్తింది.
 
వర్ష: (నిద్రమత్తుతో) "హలో..."
 
పూనమ్: "అమ్మా..."
 
ఆ మాట వినగానే వర్ష మంచం మీద నిటారుగా కూర్చుండిపోయింది. కంగారుగా గోడ గడియారం వైపు చూసి, భయంతో గడగడా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
 


వర్ష: (కంగారుగా, గుక్క తిప్పుకోకుండా) "అమ్మా! ఏమైంది అమ్మా? ఇంత లేట్ నైట్ ఫోన్ చేశావు? అంతా బానే ఉంది కదా? మీరు... మీరు, సోను, అల్కా అందరూ బాగున్నారా అమ్మా?!"
 
పూనమ్: (శాంతంగా, నెమ్మదిగా) "మేము బాగున్నాం అమ్మా... వర్షా, నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను! నీ కార్, నీ ఫ్లాట్ కీస్ అన్నింటినీ ఉన్నవి ఉన్నట్లుగా అక్కడే వదిలేయ్.
 
వెంటనే ఒక క్యాబ్ బుక్ చేసుకుని బయటకు రా. బయటికి వచ్చాక నీ పర్సనల్ ఫోన్‌ను దారిలో ఎక్కడైనా విసిరేయ్!"
 
వర్ష: (దిగ్భ్రాంతితో) "అమ్మా... ఏంటిది? అసలు ఏం జరుగుతోంది?"
 
పూనమ్: "నన్ను మాట్లాడనివ్వు వర్షా! నువ్వు నేరుగా ఎయిర్‌పోర్ట్‌కి వెళ్ళు. బోర్డింగ్ పాస్ దగ్గర ఏజెంట్ విచారణలో కేవలం 'AGENT 1' అని మాత్రమే చెప్పు.
 
వాళ్లు నీకు ఒక సెక్యూర్డ్ ఫోన్, టికెట్స్ ఇస్తారు. చుట్టూ గమనిస్తూ జాగ్రత్తగా ఫోన్ తీసుకున్న తర్వాత నాకు కాల్ చెయ్!"
 
అప్పటికే లేచి ఇదంతా వింటున్న అల్కా... పూనమ్ చేతిలోని ఫోన్ వైపు చేయి చాచింది.
 
అల్కా: "అమ్మా... నాకు ఇవ్వు." ఫోన్ అందుకుని, వణుకుతున్న గొంతుతో మాట్లాడింది.
 


అల్కా: "అక్కా! ఈరోజు నా పైన ఎవరో భయంకరంగా దాడి చేశారు అక్కా... కానీ నాకు చిన్న గీత కూడా పడలేదు!"
 
వర్ష: (అవతలి నుండి అరుస్తూ) "ఎవరు?! ఎవరు చేశారు?! నేను అనుకున్నదే అయింది అల్కా... ఆ రాక్షసులు మనల్ని బ్రతకనివ్వరు! మీరు కూడా ముంబై బయలుదేరండి, మనమందరం ఎక్కడికైనా దూరంగా పారిపోదాం!"
 
అల్కా: (గట్టిగా) "నేను ఎక్కడికీ రాను అక్కా! నేను ఇక్కడే ఉంటాను... నువ్వే ఇక్కడికి రా! ‘అమ్మ ఉంది' అని నాకు ఎప్పుడూ చెప్తావు కదా...
 
ఇప్పుడు నేను నీకోకటి చెప్తా విను. మన అమ్మ పక్కన ఉంటే కనీసం ఎవరి నీడ కూడా మన పైన పడదు! నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చేయ్ ప్లీజ్..."
 
వర్షకు ఏం అర్థం కాలేదు, కానీ అల్కా మాటల్లో ఉన్న నమ్మకం ఆమెను కదిలించింది.
 


వర్ష: "సరే తల్లి... నేను ఇప్పుడే బయలుదేరుతున్నాను." కాల్ కట్ అయింది.
 
అల్కా ఫోన్‌ను పూనమ్‌కు ఇస్తూ, ఎంతో ఆరాధనగా, అనుమానంగా పూనమ్ కళ్లల్లోకి చూసింది.
 
అల్కా: "అమ్మా... నువ్వు అసలు ఎవరివి అమ్మా?"
 
పూనమ్: (చిరునవ్వుతో) "నిన్ను నా కడుపున మోయకున్న మీ అమ్మని తల్లి... ఇప్పుడేం అడగకు. సమయం వచ్చినప్పుడు నీకే అన్నీ తెలుస్తాయి. సరేనా? ఫోన్ ఇవ్వు... అక్కకి సీక్రెట్ టికెట్స్ బుక్ చేయాలి."
 
పూనమ్ ఫోన్ తీసి సీనియర్ RAW ఆఫీసర్‌కి పర్సనల్ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ లైన్ కలిపింది.
 
పూనమ్: "బ్లాక్ స్క్వాడ్ ఏజెంట్ 1 మాట్లాడుతున్న ! నాకు నెక్స్ట్ విమానంలో ముంబై నుండి వైజాగ్‌కి ఒక ఎమర్జెన్సీ టికెట్ కావాలి.
 
నేను ఒక లొకేషన్ పంపుతున్నాను... అండర్ కవర్‌లో ఉన్న మీ 4 కమాండోల టీమ్ ఆమె ఆ ఇంటి నుండి విమానం ఎక్కే వరకు వెనుకాలే షాడోలా ఉండాలి.
 
ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ఆమెకు టికెట్, ఒక క్లీన్ ఫోన్ హ్యాండోవర్ చేయాలి. సీక్రెట్ కోడ్: AGENT 1!"
 


RAW : "అలాగే మేడమ్ . 10 నిమిషాల్లో ప్లాన్ ఎగ్జిక్యూట్ అవుతుంది."
ఫోన్ కట్ అయింది.
 
పక్కనే కూర్చొని ఉన్న సోను, అల్కాలకు ఒక విషయం స్పష్టంగా అర్థమైంది. తమ ఎదురుగా ఉన్నది కేవలం వంట చేసి పెట్టే సగటు తల్లి కాదు...
 
నేషన్‌ను షేక్ చేయగల అత్యున్నత స్థాయి మాస్టర్ మైండ్ కమాండో అని! సోను ఏదో అడగబోతుంటే... పూనమ్ వారి వైపు చూసి ఆపింది.
 
పూనమ్: "మీ ఇద్దరి బుర్రల్లో ఏం తిరుగుతుందో నాకు తెలుసు. నేను గతంలో ఈ దేశం కోసం, ప్రజల రక్షణ కోసం ప్రాణాలు పణంగా పెట్టి పనిచేశాను.
 
కానీ ఇప్పుడు నా కుటుంబాన్ని కాపాడుకోవడం కోసం మళ్లీ ఆ రూపం ఎత్తాల్సి వస్తోంది. నేను ఎంత పెద్ద పొజిషన్‌లో ఉన్నా... మీకు ఎప్పటికీ మీ అమ్మనే!
 
నన్ను చూసి అలా భయపడకండి, ఆ భయాన్ని నేను తట్టుకోలేను. నాకు ముందునుండి మీరు ఇచ్చే ఆ ప్రేమని ఇవ్వండి చాలు... మిగతా రాక్షసుల సంగతి నేను చూసుకుంటాను!"
 
ఆ మాట వినగానే సోను, అల్కాలా కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా పూనమ్‌ను బలంగా హత్తుకున్నారు.


 
పూనమ్: "సరే సరే... ఆల్రెడీ చాలా లేట్ అయింది. ఉదయమే అక్క వచ్చేస్తుంది. పడుకుందాం పదండి."

ముగ్గురూ ఆ కౌగిలిలోనే ప్రశాంతంగా నిద్రపోయారు.
 
సమయం: రాత్రి 02:00 గంటలు
ప్రదేశం: ముంబై , ఆధీర సీక్రెట్ లొకేషన్
 
రహస్య స్థావరంలో ఉన్న 'ఆధీర' ఫోన్ మోగింది. విజయవాడ నుండి పారిపోయిన అతని తమ్ముడు రణధీర్ (రావు) శాటిలైట్ ఫోన్ నుండి కాల్ చేస్తున్నాడు.
 
ఆధీర: (గంభీరంగా) "చెప్పు రణధీర్... ఏమైంది?"
 
రణధీర్: (భయంతో, వణుకుతున్న గొంతుతో) "అన్నయ్యా... ఆ సురేష్ చోప్రా స్పెషల్‌గా డిజైన్ చేసిన ఎవరో ఒక అనామక 'బ్లాక్ కమాండో' టీమ్ మన వాళ్లందరినీ దారుణంగా చంపేసి... ఆ అల్కాని కాపాడి తీసుకెళ్లిపోయింది!"
 
ఆధీర: (రౌద్రంతో వైన్ గ్లాస్ పగలగొడుతూ) "ఒక్క చిన్న పిల్లను పట్టుకురావడం చేతకాలేదా రా?! ఛా. మనకి టైమ్ లేదు! ఎవరు ఆ కమాండో? 



సురేష్ చోప్రా తన కూతురి కోసం ఏమైనా చేస్తాడని నేను ముందే చెప్పాను కదా! మన ఆనవాళ్లు ఏమైనా దొరికాయా?"
 
రణధీర్: "లేదు అన్నయ్యా... ఎలాంటి ఆధారం లేదు. కమాండోలు మొత్తం క్లీన్ చేశారు."
 
ఆధీర: "మంచిది! సరే... వైజాగ్‌లో ఉన్న ఇంకో అమ్మాయి సంగతేంటి?"
 
రణధీర్: "ఆమె డీటెయిల్స్ వచ్చాయి అన్నయ్యా. ఎల్లుండి ఒక పెద్ద కాలేజ్ ఫంక్షన్ నుండి తిరిగి వస్తున్న సమయంలో... ఆమెను ఎత్తుకెళ్లడానికి లోకల్ గ్యాంగ్‌తో అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తయ్యాయి!"
 
ఆధీర: "సరే! ఆ పని పూర్తి చెయ్... నేను కూడా నేరుగా వైజాగ్ వస్తున్నాను!"
 
రణధీర్: "అన్నయ్యా! మరి ముంబైలో ఉన్న అమ్మాయి  సంగతి?"
 
ఆధీర: "నేను వైజాగ్ వచ్చాక చెప్తాను!" అని ఫోన్ పెట్టేశాడు.
 
సమయం: రాత్రి 11:30 గంటలు
ప్రదేశం: ముంబై - సురేష్ చోప్రా ప్యాలెస్
 
ఒక భారీ భవంతులో తన విలాసవంతమైన గదిలో కూర్చుని ఉన్నాడు ముంబై డాన్  సురేష్ చోప్రా.

కొద్దిసేపటి క్రితమే అతనికి అల్కా పైన దాడి జరిగిన విషయం ఇన్ఫర్మేషన్ రూపంలో అందింది.
 
అంతేకాకుండా, ఒక అపరిచిత నెంబర్ నుండి అతనికి ఫోన్ కాల్ వచ్చింది... " నిన్ను చంపేస్తాను!" అని బెదిరించారు!
 
సురేష్ చోప్రా మనసులో ఒక భయంకరమైన అనుమానం రేగింది. (ఆలోచిస్తూ)
 
"అసలు ఆ దాడి నుండి నా కూతురిని కాపాడింది ఎవరు? నిజంగానే నా పాత శత్రువు డెత్ ఏంజెల్ అనుష్క ఇంకా బ్రతికే ఉందా? ఆమె బ్రతికి ఉంటేనే ఇది సాధ్యం!"
 
వెంటనే సురేష్ చోప్రా తన భార్యకు ఫోన్ చేసి కొన్ని రహస్య విషయాలు మాట్లాడి కట్ చేశాడు. ఆ తర్వాత తీవ్రమైన ఆలోచనలో పడ్డాడు.
 
"అసలు ఇదంతా ఎక్కడ ప్రారంభమైంది?  థియేటర్ అవును 'అలేఖ్య' అనే అమ్మాయి దగ్గరే కదా! నిజంగా అనుష్క బ్రతికి ఉంటే...


 
ఆ అలేఖ్య కోసం ఖచ్చితంగా బయటకు వస్తుంది! రేపే ఆ అలేఖ్యను చంపేస్తాను... నువ్వు ఎలా కాపాడుకుంటావో నేను చూస్తాను అనుష్కా!"

వెంటనే తన ప్రధాన అనుచరుడిని పిలిచాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: (క్రూరమైన చూపులతో) "రేయ్... ముంబై కమిషనర్ కూతురు ఆ అలేఖ్య అనే అమ్మాయి ఫుల్ డీటెయిల్స్, లొకేషన్ ఇప్పుడే కనుక్కోండి. రేపు పొద్దుటికి ఆమె శవమై పడి ఉండాలి!"
 
ఒకవైపు ఆధీర వైజాగ్ వస్తున్నాడు... మరోవైపు సురేష్ చోప్రా అలేఖ్యను చంపడానికి డెత్ వారెంట్ జారీ చేశాడు...


 
ఇంకోవైపు పూనమ్ దేవి తన కొడుకును కమాండోగా మార్చే సమరానికి సిద్ధమవుతోంది!

[Sunnysunnysunny]

Okkapudu Poonam character entha baga undedhi chaala innocent ga and traditional ga. Sonu poonam ni dominate chesey vadu and romance lo unde kotha kotha panulu nerpinche vadu. Kani Ippudu Poonam lo unde ah innocence motham poindhi ame fightings chesthundhi and warrior ayipoindhi. Ippudu Sonu poonam ni edhaina forced ga chepisthey antha convincing ga untundha ?Poonam silent ga untundha ? Okkasari alochinchandi

టిప్పు గారు మీరు మొదటి నుండి స్టోరీస్ ని ఫాలో అవుతున్నారు.. అందుకు ముందుగా చాలా థాంక్స్.. 

అలానే నా కధలను రెగ్యులర్ గా ఫాలో అవుతూ బాగుంటే బాగుంది అని లేకపోతే జస్ట్ ఒక లైక్ తో అది కూడా లేకపోతే చదివి వదిలేసే వారే ఎక్కువ .. 

నేను ఇప్పటి వరకు కూడా ఆ 10, 15 మెంబర్స్ కోసమే రాస్తున్నా...


రేపటితో మూడు కధలు ఒక గుడ్ నోట్ తో ముగించేయాలి ముందే అనుకున్నాను. .. ప్రతి కధకి చివరి నాలుగు అప్డేట్స్  ఉండబోతున్నాయి.. 

ఇప్పటి వరకు సపోర్ట్ చేసిన అందరికీ థాంక్స్.....

[Sunnysunnysunny]

నమస్కారం,


నేను రాస్తున్న అన్ని కథలను ఈ రోజుతో పూర్తిగా ముగించేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ఇకపై రాయాలనే ఆసక్తి నాకు పూర్తిగా పోయింది. అందుకే ఇప్పటివరకు నేను రాసినంత వరకు అన్ని భాగాలను ఈరోజే పోస్ట్ చేసేశాను.


దీనికి కారణం ఏంటో నాకే తెలీదు కానీ, ముక్కుసూటిగా చెప్పాలంటే 'పాఠకులే' కారణం. నా మనసంతా ఒక రకమైన నెగిటివిటీతో నిండిపోయింది. మనుషులు కేవలం ఒక 10 నిమిషాల ఆనందం కోసం లేదా ఏదో ఒక చిన్న విషయం కోసమే ఇంత ఎక్కువ ఆసక్తి చూపిస్తారా అనిపిస్తోంది. 


చాలా పెద్ద సిరీస్‌గా రాయాలనుకున్న నాకు, ఈ ప్రయాణంలో చాలా చేదు అనుభవాలు ఎదురయ్యాయి.


అన్నింటికంటే దారుణం ఏంటంటే... నా ప్రమేయం ఏమాత్రం లేకుండా, నా అనుమతి తీసుకోకుండా నా మూడు కథలను వేరే పెయిడ్ (Paid Subscription) సైట్లలో అమ్ముకుంటున్నారు. అది చాలదన్నట్లు, నేను టెలిగ్రామ్‌లో పోస్ట్ చేసే డైలీ ఎపిసోడ్‌లను కూడా కొంతమందికి మనీ బేస్డ్ రెగ్యులర్ అప్‌డేట్స్ అంటూ డబ్బులు వసూలు చేసి అమ్ముతున్నారు. ఇది నాకు చాలా సిగ్గుచేటుగా, బాధగా అనిపించింది.


నిజం చెప్పాలంటే... నా స్టోరీస్ కి, అప్‌డేట్స్ కి కేవలం 15 నుండి 20 మంది మాత్రమే లైక్స్ లేదా కామెంట్స్ ద్వారా రెస్పాండ్ అయ్యేవారు. నేను ఎప్పుడూ కూడా "లైక్ చేయండి, కామెంట్ చేయండి" అని మిమ్మల్ని అడగలేదు. కానీ, రాసే వాడిని ఎలా నిరుత్సాహపరచాలో అన్ని విధాలా ప్రయత్నిస్తూ కొందరు కామెంట్స్, పర్సనల్ మెసేజ్ లు పెడుతూనే ఉన్నారు.


మీకు ఒకరి రాతలు నచ్చకపోతే... ఇక్కడ చదువుకోవడానికి ఇంకా చాలా కథలు ఉన్నాయి, వాటిని చదువుకోండి. కానీ రాసే వాళ్లను మాత్రం దయచేసి డిస్సపాయింట్ చేయకండి. నా వైపు నుండి నేను అందరికీ చెప్పేది ఒక్కటే... రాసే వారికి కొంచెం సపోర్ట్ ఇవ్వండి. మీకు వారి రాతలు నచ్చకపోతే, మీకు నచ్చిన వేరే స్టోరీస్ చదువుకోండి.


ఏదో కొంచెం ఖాళీ సమయం దొరికినప్పుడు... సరే ఏదో ఒకటి రాద్దాం, అందరూ చదువుతారు, మనకూ కొంచెం మైండ్ రిలీఫ్ ఉంటుంది కదా అని ప్రతి ఒక్కరూ ఇక్కడ అందరి కోసం ఫ్రీగా రాస్తున్నారు. "సరే, మేము ఫ్రీగా చదవం" అనుకుంటే... మన సైట్ లోనే కొన్ని పెయిడ్ స్టోరీస్ కూడా ఉన్నాయి, వారికి మనీ ఇచ్చి అయినా మీరు చదువుకోవచ్చు. కానీ ఇలా కథలను దొంగిలించి అమ్మడం, నెగిటివ్ కామెంట్స్ చేయడం కరెక్ట్ కాదు.


టు బి ఫ్రాంక్... నేను చాలా చాలా డిస్సపాయింట్ అయ్యాను. ఎనీవే... ఇప్పటివరకు సపోర్ట్ చేస్తూ, నేను రాసిన మూడు కథలను మీరు ఎంజాయ్ చేశారని అనుకుంటున్నాను. ఒకవేళ నా కథలు మీకు నచ్చకపోయి ఉంటే... మిగిలిన వేరే రచయితల కథలతో మీరు ఎంజాయ్ చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.



సీ యూ ఆల్... బై!

[Sunnysunnysunny]

ముందుగా నిన్న జరిగిన సంఘటనకు మన్నించండి. అన్నీ ఒకేసారి తెలిసే సరికి కొంచెం సహనం కోల్పోయాను ఏమో. కానీ ఒకరి కష్టాన్ని దొంగలించడం (paid sites ) కొంచెం బాధగా ఉంది. ఈ విషయంలో సైటు నుండి కూడా మనం ఏం చేయలేము చేయాలి అనుకున్న వాళ్ళు ఎలా అయిన చేస్తారు అని చెప్పారు.

నా కధలకు ఇప్పటి వరకు స్పందించని కొంతమంది అజ్ఞాత రీడర్స్ కూడా నిన్నటి నుండి ఈరోజు కూడా చాలా మంది మెసేజెస్ మరియు మెయిల్ రాసి పంపారు..

నిజంగా నేను రాస్తున్న దానికి ఇప్పుడు కొంచెం ఒక మంచి అనుభూతి కలిగింది. ఇంతమంది సపోర్ట్ ఉంది అని నాకు తెలియదు.


కచ్చితంగా అనుకున్న ప్రకారం మూడు కధలను మరింత చక్కగా రాయడానికి ట్రై చేస్తాను.


కుదిరితే ఈరోజు మరిన్ని అప్డేట్లు ఆశించవచ్చు

[Sunnysunnysunny]

హలో అందరికీ,


అందరూ ఎదురు చూస్తున్నట్లు ఈసారి " ఎప్పటినుండో అందకుండా ఉన్న అందని జాబిలి " మరి కొన్ని రోజుల్లో కచ్చితంగా అందబోతుంది. 


కానీ ముందుగా రీడర్స్ కి ఒక విన్నపం. కొత్తగా చదివే వారికి ఈ సిరీస్ అర్ధం కావాలి అంటే ముందుగా

 1. కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా ,2 . అందని జాబిలి అమ్మకోసం ,3. అమ్మతో అపరిచిత బందం .. ఈ ఆర్డర్ లో చదవండి. 



అలాగే రెగ్యులర్ రీడర్స్ కూడా నా సైడ్ నుండి ఒక విన్నపం .. 


కధల అప్డేట్ ఇచ్చిన డేట్ ని బట్టి ఫాలో అవ్వడానికి ... ex : ఈరోజు ఈ కధ అప్డేట్ మీరు చదువుతున్నారు అంటే ...... ముందుగా మీరు మిగిలిన రెండు కధల చివరి పోస్ట్లను చదివి చదవండి. 


చాలామంది కొంచెం అయోమయంగా ఉంది అని చెప్పారు. కానీ సారీ అండి నేను ఏమి చేయలేను. ఎందుకంటే అందరినీ కలిపి ఒకే చోట కలిపి ఉంచుతూ రాయాలి అంటే ఒకరి తరువాత ఒకరి గురించి రాస్తూ ఉండాలి .. 

అలా రాసిన వ్యతిగతంగా అందరికీ అంత ప్రత్యకత ఉండదు. ఒకో కధకి ఒకో హీరో. 

ఇంకా నేను ఎంచుకున్న అన్నీ అన్నీ కధలలో హీరోస్  " ఆడవాళ్లే " అవును కధ అంత వారి పైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. 

కొంచెం కష్టమైనా మూడు కధలను చదువుతుంటే మీకు ఒక అవగాహన వస్తుంది అనుకుంటున్నా.

ఇప్పటినుండి సిరీస్ లో ఉండే ప్రదాన అంశాలను  మూడు కధలలో రాస్తూ ఉంటాను . కొంచెం ఈసీగా ఉంటుంది అనుకుంటున్నా. 


అలాగే ఈరోజు ఈ కధ యొక్క పెద్ద అప్డేట్ తో కలుద్దాం...

(గమనిక : ఈరోజు మీరు ఈ అప్డేట్ చదవాలి అనుకుంటే ముందుగా మిగిలిన రెండు కధల చివరి అప్డేట్ లను చదివి దీనిని చదవండి)

[Sunnysunnysunny]

ఈ మూడు కథలు ఇన్సెస్ట సెక్షన్‌ లో ఎందుకు ఉండలేదో నాకు అర్థం కాలేదు.

ముందుగా అదే సెక్షన్ లో ఉండేది అండి . కానీ మిగిలిన రెండు కధలు అందరితో శృంగారం మరియు పగ, ప్రతీకారం ,మైండ్ గేమ్ తో రాసుకున్న కధలు . 


మన సైటు లో 25% మత్రమే లాగిన్ అయి చదువుతున్నారు. మిగిలిన చాలా మంది కేవలం గెస్ట్ అకౌంటు నుండి మామూలుగా వచ్చి కధలను చదువుతూ ఉంటారు. 


అలా నాకు చాలా మంది నుండి వచ్చిన "REQUEST" కారణంగా నేను అన్నీ కధలను ఇక్కడికి మార్చమని అడ్మిన్ గారికి చెప్పి మార్చుకున్నాను. 

ఎందుకంటే నేను రాస్తున్న కధ అందరికీ అర్ధం అవ్వాలి అనే ఉద్దేశంతో అలా ఇక్కడికి మార్చబడింది. 

దానివాళ్ళ మీ మనోభావాలు దెబ్బతింటే మన్నించండి. మిగిలిన వేరే సెక్షన్ కధలను మీరు ఆనందించవచ్చు. థాంక్స్

[Sunnysunnysunny]

MAY BE one NEW THREAD should be started and discuss this issue.......

it's really a great idea brother . i already shared the paid site links and all to admin. even he tried his best but can't do anything becuase of such an advance technology's. 


so, i just levae all those shit a side and continuing for some loyal reader's. atleast i will get some self satisifaction for completingmy stories

[Sunnysunnysunny]

సమయం: ఉదయం 04:00 గంటల నుండి 08:00 వరకు

ప్రదేశం: వైజాగ్ (సముద్రతీరంలో ఒక రహస్య ప్రాంతం)
 
తెల్లవారుజామున 4:00 గంటలు. అలల ఘోష తప్ప అక్కడేమీ వినపడటం లేదు. అల్కా ఇంకా ఇంట్లో గాఢ నిద్రలో ఉంది.
 
పూనమ్ దేవి సోనుని లేపి, ఎవరికీ తెలియకుండా సముద్రతీరంలో ఉన్న ఆ నిర్జన ప్రాంతానికి తీసుకెళ్లింది.
 
ఆమె చేతిలో ఒక పవర్ ఫుల్ లాంగ్ కాంబాట్ స్టిక్ ఉంది. సోను వైపు గంభీరంగా చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
 
పూనమ్: "సోనూ... ఇక్కడి నుండి పారిపోవడం, దాక్కోవడం మన లక్ష్యం కాదు! ఎదురుగా ఎలాంటి ప్రమాదం వచ్చినా నిలబడి ఎదుర్కోవాలి. ఈరోజు నుండి నీకు ప్రత్యేకమైన కమాండో ట్రైనింగ్ మొదలవుతుంది.
 
ఎదురుగా నీ శత్రువు ఎంత పెద్ద యోధుడు వచ్చినా, చివరికి కొండలాంటి ఏనుగు వచ్చినా సరే... వాడి నుండి వచ్చే ప్రతి దెబ్బను ఎలా అడ్డుకోవాలో నేను నీకు నేర్పిస్తున్నాను.
 
నువ్వు తిప్పి కొట్టేవి కేవలం 3 లేదా 4 దెబ్బలే కావాలి... కానీ ఆ దెబ్బ పడే సమయం, పవర్ ఎలా ఉండాలంటే, శత్రువు మళ్లీ పైకి లేవకూడదు! అర్థమైందా?"
 
సోను: (కళ్లల్లో పట్టుదలతో) "సరే అమ్మా!"
 
ఉదయం 4:00 నుండి 8:00 గంటల వరకు... 4 గంటల పాటు పూనమ్ దేవి సోనుకి తీవ్రమైన డిఫెన్స్, క్లోజ్ కాంబాట్ టెక్నిక్స్, శత్రువు ముఖం మరియు నరాల పైన ఎలా దాడి చేయాలో నేర్పించింది. 

సోను ఒళ్లంతా చెమటలు పట్టి, ఒక సైనికుడిలా రూపాంతరం చెందడం ప్రారంభమైంది.
 
పూనమ్: "చాలు అల్కా అక్క... అల్కా లేచే సమయమైంది, అలాగే ముంబై నుండి వర్ష కూడా వస్తుంది. పద ఇంట్లోకి వెళ్దాం."
 
సమయం: ఉదయం 08:30 గంటలు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు
 
ఇంట్లోకి రాగానే సోనుకి రాత్రి తన తల్లి చెప్పిన మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి. "నన్ను మీరు అంతక ముందులానే ప్రేమించండి, నేను మీఅమ్మని ..." అన్న ఆ మాటలు వాడి నరనరాల్లో వేడిని పుట్టించాయి.
 
పూనమ్ తడిసిన చెమటతో ఉన్న కమాండో సూట్‌ను మార్చుకోవడానికి రూమ్ వైపు వెళ్తుండగా… సోను వెనుక నుండి వేగంగా వచ్చి ఆమెను బలంగా తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
 
పూనమ్: (ఉలిక్కిపడి, కళ్లు విప్పుకుంటూ) “సోనూ… ఏంటిది? వదులు లేట్ అవుతుంది నాన్న…”
 


సోను: (ఆమె కళ్లల్లోకి పిచ్చిగా చూస్తూ, కసిగా) “నువ్వే అన్నావుగా అమ్మా… నన్ను అంతకముందులాగే, మునుపటి కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించమని! నా వల్ల కావడం లేదు అమ్మా… నీ వాసన, నీ శరీరం… ఇంకా ఆపలేను.”
 


అంటూ సోను పూనమ్‌ని హాల్ నుండి కిచెన్‌లోకి ఎత్తుకెళ్లాడు. ఆ టైట్ కమాండో సూట్ పైనుండే ఆమె బలిష్టమైన, నిండుగా ఉన్న రొమ్ములను తన రెండు చేతులతో గట్టిగా పిసుకుతున్నాడు.  
 
నాటు ఆవేశంతో ఆమెను గోడకేసి అదుముకున్నాడు. తన మడ్దని పూనమ్ పిరుదలకి బలంగా రుద్దుతూ, నడుమును పట్టుకుని కసిగా తనవైపు తిప్పుకున్నాడు.
 


పూనమ్ కూడా ఇక తనను తాను ఆపుకోలేకపోయింది. సోనూతో ప్రేమగా ఒక ఆడదానిగా ఉండి చాలా రోజులు అయింది అని ఆమె శరీరం గుర్తుచేసింది.
 
ఆడది ఎంత యోధురాలు అయినా, ప్రేమించిన వ్యక్తి ముందు కొత్త పెళ్లికూతురికి ఉండే సిగ్గు బిడియం ఉంటుంది. సోను ఆవేశానికి, ఆ కసికి లొంగిపోయి అతని కౌగిలిలో కరిగిపోయింది.
 
ఇద్దరూ ఈ బాహ్య ప్రపంచాన్ని, బంధాలను మర్చిపోయి… కొత్తగా పెళ్లయిన ఒక ఆవేశపూరిత జంటలా ఒకరినొకరు హత్తుకుని మైమరిచిపోయారు.
 
పూనమ్ చివరగా ఏదో చెప్పాలి అని అనుకుంది కానీ సోను వినిపించుకోలేదు. అతను పూనమ్‌ని మరింత గట్టిగా గోడకు అదుముకుని, తల్లి పెదవుల్ని కొరుకుతూ, నాలుకను లోపలికి నెట్టాడు.
 


రెండు చేతులూ కిందకు తీసుకువెళ్లి, తల్లి పిర్రలను పిసుకుతూ, పాంటీ పైనుండే గట్టిగా నొక్కి పైకి లేపుతూ తన మడ్ద మీద అదిమాడు.
 
సోను: (ఊపిరి వదులుతూ , మెడలోకి ముఖం పెట్టి) “అమ్మా… నీ బిగుతు ఇంకా అలానే ఉంది. నా వల్ల కావడం లేదు… ఇప్పుడు మాత్రం నాకు కావాలి.. ప్లీజ్ అమ్మ ....
 
పూనమ్ : నాన్న కొన్ని రోజులు ఆగు. వర్ష అక్క వస్తుంది… పెళ్లి అవ్వగానే నిన్ను నేను ఆపను..”
 
పూనమ్: (మూలుగుతూ, కళ్లు మూసుకుని) “సోనూ… ఇది ఎందుకు… ఎప్పుడు ఇంత పెద్దగా ఉంటుంది…?”
 


ఆమె చేతిని కిందకు తీసుకువెళ్లి సోను మడ్దని గట్టిగా పట్టుకుని పిసికింది. సోను నోట్లో నుండి వచ్చిన మూలుగులు ఆపుకుంటూ కసిగా  అలాగే ఆ డ్రెస్ పైనుండే అమ్మ రొమ్ముల్ని బలంగా కొరికాడు.
 
పూనమ్ భరించలేక గట్టిగా సోను మడ్దని నొక్కుతూ, తన మూలుగులు అతని నోట్లోనే ఆగిపోయాయి… అతని పెదవి ముద్దుల వల్ల.
 
కొడుకు అంత కసిగా నలిపేస్తూ ఉండగా పూనమ్‌కి పూకులో చెమ్మ మొదలైంది. ఇంకా ఆపుకోలేక సోను పెదవుల్ని కొరుకుతూ, అతని మడ్దని డ్రెస్ పైన రుద్దుతూ, ఆమె పూకుని మడ్ద వైపు ఎదురుపోస్తూ ఉంది.


 
సోను: (ఆమె చెవిలోకి మెల్లగా) “అమ్మా… నీ పిర్రలు ఇంకా ఇంత మెత్తగా… ఇంత వేడిగా ఉన్నాయి. నా చేతుల్లోకి ఇలా వచ్చి… నన్ను పిచ్చి చేస్తున్నావు.”
 
అతను రెండు చేతులూ తల్లి పాంటీ లోపలికి నెట్టి, పిర్రలను నేరుగా పిసుకుతూ, వేళ్లతో లోపలి భాగాన్ని తాకుతూ, అమ్మని మరింత గట్టిగా తన సుల్లి మీద అదిమాడు.
 
పూనమ్ శరీరం వణుకుతూ, ఆమె చేతులు సోను మెడ చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి.
 
పూనమ్: (మూలుగుతూ, సిగ్గుతో కళ్లు తిప్పుకుంటూ) “సోనూ… వద్దు ఇషః .....హ్మ్ం...… అల్కా… వింటుంది… అబ్బా… నీ చేతులు… నీ స్పర్శ… నాకు కావాలి… అబ్బా వదులు …ప్లీజ్ నాన్న ....”


 
సోను తల్లిని మరోసారి తిప్పి, గోడకు అదిమి, ఆమె పెదవుల్ని కొరుకుతూ, ఒక చేతితో రొమ్మును పిసుకుతూ, మరో చేతితో తల్లి పాంట్ ని పట్టుకుని కిందకి లాగబోయాడు…
 
“అమ్మా… నీవు నా సొంతం. ఈ రోజు నీవు నాకు ఇవ్వాలి… పూర్తిగా…”
 
పూనమ్ కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతూ, అయినా ఆమె నోటి నుండి వచ్చినది ఒక మృదువైన “వద్దు… సోనూ…ప్లీజ్.. పెళ్లి అవ్వని ....” అనే మాట మాత్రమే.
 
ఇద్దరూ ఇంకా లోతుగా… మరింత కసిగా… ఒకరినొకరు తాకుతూ, ముద్దులు పెట్టుకుంటూ, ఆ క్షణాన్ని మాత్రమే జీవిస్తున్నారు.
 
సరిగ్గా అదే క్షణంలో... హాల్లో నుండి అల్కా అరుపు వినపడింది!
 
అల్కా: (బిగ్గరగా) "అమ్మా! అమ్మా! ఎక్కడున్నావ్?!"
 
ఆ శబ్దానికి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా లోకంలోకి వచ్చి విడిపోయారు. పూనమ్ తన సూట్‌ను, జుట్టును సరిచేసుకుంటూ బయటకు వచ్చింది.
 
అల్కా: "అమ్మా... అక్క వస్తోంది కదా, ఎయిర్‌పోర్ట్‌కి వెళ్లాలి! కానీ మన దగ్గర కార్ లేదుగా ఎలా వెళ్దాం?"
 
సోను: "నా బైక్ ఉందిగా అక్క... నేను వెళ్లి అక్కను తీసుకువస్తాను."
 
(సోనుకి ఇంకా తన బైక్ రౌడీల దాడిలో పేలిపోయిందనే నిజం తెలియదు, అల్కా ఆ విషయం చెప్పలేదు).
 
పూనమ్: "వద్దు సోనూ... నీ బైక్ ఈ సాయంత్రానికి నీ దగ్గరకు వస్తుందిలే. ఇప్పుడు అక్క ఒక క్యాబ్ బుక్ చేస్తుంది, అందులో వెళ్దాం."
 
అల్కా: (ఆశ్చర్యంగా) "కానీ అమ్మా... సోను బైక్ సాయంత్రానికి రావడం ఏంటి? అంత త్వరగా ఎలా సాధ్యం?"
 
పూనమ్: (చిరునవ్వుతో) "నేను చూసుకుంటానులే తల్లి... మీరు పైన రెడీ అవ్వండి."

సమయం: ఉదయం 08:30 గంటలు
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఇల్లు (పూనమ్ సీక్రెట్ కమ్యూనికేషన్ రూమ్)

సోను, వర్ష, అల్కాలు పై అంతస్తులో ఉన్న సమయం చూసి... పూనమ్ దేవి తలుపులు లాక్ చేసుకుని తన వద్ద ఉన్న అత్యంత రహస్యమైన ఎన్‌క్రిప్టెడ్ సాటిలైట్ ఫోన్‌ను బయటకు తీసింది. 

ఆమె వేళ్లు దశాబ్దాల తర్వాత ఒక పాత గ్లోబల్ డైరెక్ట్ సీక్రెట్ నంబర్‌ను నొక్కాయి. గాల్లో సిగ్నల్ కనెక్ట్ అయింది...
 
అవతలి వ్యక్తి: (అమెరికా నుండి గర్వంగా, కోపంతో) "హలో! హూ ఈజ్ దిస్? హౌ డేర్ యు కాల్ దిస్ డైరెక్ట్ సీక్రెట్ నంబర్?"
 
పూనమ్: (ఎలాంటి కంగారు లేకుండా, గంభీరంగా) "నాకు ఒక స్పోర్ట్స్ బైక్... నేను చెప్పిన సేమ్ మోడల్, సేమ్ కలర్ సూపర్ బైక్ ఈరోజు సాయంత్రానికి వైజాగ్ లోని ఈ అడ్రస్‌లో డెలివరీ అవ్వాలి!"
 


అవతలి వ్యక్తి: (ఉగ్రరూపంతో) "హలో! అసలు నువ్వు ఎవడవిరా నాకు ఆర్డర్లు వేయడానికి? నేను ఎవరో నీకు తెలుసా? ఐ యామ్ ద సీఈఓ ఆఫ్ 'రాయ్ గ్రూప్ ఆఫ్ ఇండస్ట్రీస్'!"
 
( మీరు అనుష్క చెప్పిన తన గతంలో తనని 5 ఏళ్ల అప్పుడే 'రాయ్ గ్రూప్ ఆఫ్ ఇండస్ట్రీస్' కి అప్పగించాలి అని చదివే ఉంటారు. అది ఎందుకు జరిగింది అనేది మీకు పూనమ్ దేవి చెప్పే గతం లో తెలుస్తుంది )
 
పూనమ్: (చల్లగా, గగుర్పాటు కలిగించే నవ్వుతో) "నేను మళ్లీ తిరిగొస్తే నీకు, నీ కంపెనీకి ఏమవుతుందో నీకు బాగా తెలుసు స్టీఫెన్!
 
'రాయ్ గ్రూప్ ఆఫ్ ఇండస్ట్రీస్' కంపెనీని నీ చేతుల్లో పెట్టి 30 ఏళ్ల క్రితమే అక్కడి నుండి వచ్చేశాను. ఇన్ని ఏళ్ల తర్వాత నీకు మళ్లీ ఫోన్ చేస్తున్నానంటే...
 
ఇకపై నీకు నా నుండి ఆర్డర్లు వస్తూనే ఉంటాయి! నువ్వు చేయాల్సిన పనులు చాలా ఉన్నాయి!"
 
ఆ మాట వినిపోగానే... అమెరికాలోని తన గ్లాస్ ప్యాలెస్ ఆఫీస్‌లో సీఈఓ కుర్చీలో ఉన్న స్టీఫెన్ ఒళ్లు ఒక్కసారిగా భయంతో జల్లుమంది! గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. చేతిలోని గ్లాస్ కిందపడి పగిలిపోయింది.
 
స్టీఫెన్: (భయంతో వణుకుతూ, కుర్చీలోంచి నిలబడి) "మా... మేడమ్! మేడమ్! ఐ యామ్ వెరీ సారీ మేడమ్! నేను మిమ్మల్ని గుర్తుపట్టలేదు!
 
ప్రపంచానికే దిగ్గజమైన ఈ 'రాయ్ గ్రూప్ ఆఫ్ ఇండస్ట్రీస్' (RAI Group of Industries) కి ఒరిజినల్ సోల్ ఓనర్, ఏకైక వారసురాలు మీరే మేడమ్!
 
మీరు ఏది చెప్తే అది చేస్తాను... ఇప్పుడే ఆ బైక్ వైజాగ్‌కి ఎయిర్ లిఫ్ట్ చేయిస్తాను మేడమ్!"
 
పూనమ్: (పవర్ ఫుల్ గొంతుతో) "అంతేకాదు... నాకు గ్లోబల్ లెవల్ సైబర్ టీమ్ కావాలి. ఇంకా నేను చెప్తాను ఏం కావాలో. నువ్వు ఏ స్థితి నుండి ఆ పొజిషన్‌కి వచ్చావనేది ఎప్పటికీ మర్చిపోకు స్టీఫెన్!"
 
స్టీఫెన్: (గొంతు వణుకుతూ) "మేడమ్... నన్ను మన్నించండి! నేను... నేను ఒక విషయం మీకు చెప్పాలి మేడమ్.
 
మీరు నాకు చివరిగా ఇచ్చిన ఆ సీక్రెట్ శాటిలైట్ ఫోన్‌కి ఇన్ని ఏళ్ల తర్వాత... సరిగ్గా రెండు రోజుల క్రితం ఒక కాల్ వచ్చింది మేడమ్! అదే భయంలో ఉన్నాను ఏం చేయాలో తెలియక..."
 
ఆ మాట వినగానే పూనమ్ దేవి గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! ఆమె మనసులో "సీమ..." అనే పేరు మెరిసింది!
 
పూనమ్ శరీరానికి ఒక్కసారిగా చల్లటి చెమటలు పట్టాయి. కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి.
 
పూనమ్: (తడబడుతూ, గాబరాగా) "హలో...?! అసలు ఏం జరిగింది స్టీఫెన్? ఫోన్లో ఏం మాట్లాడింది?!"
 


స్టీఫెన్: "మేడమ్... నేను ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయగానే ఆవతలి నుండి ఒక స్త్రీ గొంతు... 'నా కుటుంబాన్ని కాపాడండి!' అని ఏడుస్తూ అరిచింది మేడమ్! అంతే... కట్ అయిపోయింది!"
 
పూనమ్: (శ్వాస వేగంగా తీసుకుంటూ, ఏడుస్తూ) "భయపడుతూ మళ్లీ ఫోన్ ఏమైనా వచ్చిందా స్టీఫెన్?!"
 
స్టీఫెన్: "లేదు మేడమ్! నేను ఆ డీటెయిల్స్, ఆ ఫోన్ వచ్చిన లొకేషన్ కనుక్కోవడానికి ప్రపంచంలో ఉన్న టాప్ హాకర్స్ అందరినీ అడిగాను. కానీ ఏ ఆధారం దొరకలేదు!"
 
పూనమ్: (కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు దారాలగా కారుతుండగా) "అది ఎవరి వల్ల కాదు స్టీఫెన్! ఆ నెట్‌వర్క్ ప్రొటోకాల్ డిజైన్ చేసింది 'FAB SHADOW' (భావన)!"
 
స్టీఫెన్: (ఆశ్చర్యంతో) "మేడమ్! నేను, మా ఇంటెలిజెన్స్ టీమ్ ఆ ఫ్యాబ్ షాడో కోసం కొన్నేళ్లుగా వెతుకుతున్నాం మేడమ్..."
 
పూనమ్: (గొంతు బొంగురుపోగా, ఏడుపును ఆపుకుంటూ) "అవసరం లేదు... ఆమె చనిపోయింది! స్టీఫెన్... ఆ బైక్‌తో పాటు నీ దగ్గర ఉన్న ఆ శాటిలైట్ డివైస్ ఫోన్ కూడా వెంటనే పంపు.
 
ఈసారి ఆ ఫోన్ నేను రిసీవ్ చేసుకుంటాను. అలాగే వైజాగ్ నెవల్ లేదా ప్రైవేట్ ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో 2 చార్టర్డ్ ఫ్లైట్స్, ఒక హై-స్పీడ్ హెలికాప్టర్ నా కోసం 24/7 సిద్ధంగా ఉంచు!"
 
స్టీఫెన్: "అలాగే మేడమ్! మీ ఆర్డర్ తక్షణమే అమలు జరుగుతుంది!"
 
పూనమ్ ఫోన్ కట్ చేసింది.
 
ఫోన్ పక్కన పెట్టి పూనమ్ మోకాళ్లపై కింద కూలబడిపోయింది. ప్రపంచాన్ని గడగడలాడించిన ఆ కమాండో ఈరోజు ఒక చిన్నపిల్లలా వణికిపోతోంది.
 
ఎందుకంటే... ఆమెకు ఈ సమస్త విశ్వంలో మిగిలిన ఆఖరి రక్తసంబంధం, ఆమె కవల చెల్లెలు "సీమ"! ఇద్దరు అచ్చు గుద్దినట్లు ఒకేలా ఉంటారు.

అవును! ఇది ప్రపంచానికి తెలియకుండా 'రాయ్ గ్రూప్' దాచిపెట్టిన 39 ఏళ్ల భయంకరమైన నిజం!



(సీమ ఎవరు అనేది తన గురించి ఈ సిరీస్ లో రాబోయే మరొక కొత్త కధ లో తెలుస్తుంది)
 
చిన్నతనంలోనే (9 ఏళ్ల వయసులోనే) కుటుంబ సభ్యులందరినీ దారుణంగా పోగొట్టుకున్న పూనమ్‌కి అప్పట్లోనే అద్భుతమైన తెలివితేటలు, చురుకుదనం ఉండేవి.
 
'రాయ్ గ్రూప్ ఆఫ్ ఇండస్ట్రీస్' ఆస్తి కోసం, ఆధిపత్యం కోసం శత్రువులు తమను వెంటాడి చంపుతారని గ్రహించిన 9 ఏళ్ల పూనమ్... తన చెల్లి 'సీమ'ను కాపాడుకోవడానికి ఒక సంచలనాత్మక నిర్ణయం తీసుకుంది.
 
తన చెల్లికి ఎవరికీ తెలియకుండా ఒక అన్‌లిమిటెడ్ అమెరికన్ కార్డ్‌ని, కోట్లాది రూపాయల నిధిని ఇచ్చి రహస్యంగా సుదూర ప్రాంతానికి పంపించేసింది.
 
విడిపోయేముందు ఆ 9 ఏళ్ల పూనమ్ తన చెల్లితో అన్న మాటలు పూనమ్ మనసులో ఇప్పుడే వినబడుతున్నాయి:
 
"సీమా... 'రాయ్ గ్రూప్ చివరి వారసురాలు పూనమ్ చనిపోయింది' అని ప్రపంచం అనుకున్నప్పుడే నువ్వు బయటకు రావాలి అది కూడా సీమ లా కాదు పూనమ్ లా. అప్పటివరకు నీకు ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ లేరు!
 
కానీ ఒకటి గుర్తుపెట్టుకో... నీకు ఏ కష్టం వచ్చినా, ఇక నువ్వు ఏమీ చేయలేవు అన్న ఆఖరి క్షణంలో మాత్రమే ఈ నంబర్‌కి ఫోన్ చెయ్! మిగిలినది నీ అక్క చూసుకుంటుంది!"
 
ఆ రోజు విడిపోయిన ఆ ఇద్దరు అక్కాచెల్లెళ్లు ఇప్పటివరకు మళ్లీ కలుసుకోలేదు! పూనమ్ కూడా తన చెల్లి ప్రశాంతంగా ఉందనే నమ్మకంతో ఇన్నాళ్లూ ఆమె గురించి వెతకలేదు.
 
కానీ ఈరోజు తన చెల్లి నుండి వచ్చిన ఆ ఒక్క మాట... "నా కుటుంబాన్ని కాపాడండి!" అన్న ఆ చావు కేక పూనమ్ మనసును నిలువునా చీల్చేసింది!
 
పూనమ్ గదిలోని ఆకాశం వైపు చూస్తూ, కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు ముఖం అంతా తుడిచేస్తుండగా బిగ్గరగా ఏడ్చేసింది.
 
పూనమ్: (ఏడుస్తూ, చేతులు జోడించి) "ఎందుకురా... ఎందుకు నన్ను వదిలేసి వెళ్లారు?! (అనుష్కా... భావనా) ని తలుచుకుంటూ ... మీరు నాకు కావాలిరా! ఈరోజు నేను ఒంటరిదాన్ని అయిపోయాను!
 
ఒకవైపు నా కళ్లముందు నా పిల్లల పైన జరుగుతున్న ఈ భయంకరమైన యుద్ధం... మరోవైపు నా చెల్లి సీమ కుటుంబం ఏ ఆపదలో ఉందో తెలియని నరకం!
 
నేను ఈ రెండింటినీ ఎలా తట్టుకోవాలిరా... నా వల్ల కావడం లేదు అమ్మా...!"
 
ఆ క్షణంలో పూనమ్ దేవి కేవలం 'రాయ్ గ్రూప్' వారసురాలు మాత్రమే కాదు... బ్లాక్ స్క్వాడ్ లీడర్ మాత్రమే కాదు... తన చెల్లిని, తన పిల్లలను కాపాడుకోవడానికి రగిలిపోతున్న ఒక కన్నీటి అగ్నిపర్వతం!

[Sunnysunnysunny]

ఒక తల్లి ఎంత బాధలో ఉన్న దానిని ఎప్పుడు తన పిల్లలకి తెలియాలి అని అనుకొదు. 

ముఖ్యంగా మన తెలుగు తనం ఆడవాళ్ళు ఎంత బాధ ఉన్న కడుపులో పెట్టుకుని దాచుకున్నట్లే.

 
పూనమ్ కూడా బయట నుండి అల్కా అమ్మ క్యాబ్ వచ్చింది అని పిలవగానే అన్నీ తన లోపలే దయచేసి లేని నవ్వుని తెచ్చుకొని సంతోషంగా వర్షని తీసుకురావడానికి బయలుదేరింది.


 
సమయం: ఉదయం 8:00 నిమిషాలు ( యుద్దానికి 3 రోజుల ముందు )
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్
 
అప్పటికే లాండ్ అయిన ఫ్లయిట్ . ... అదే విమానాశ్రయం ల్యాండింగ్ గేట్ దగ్గర ఒక చిత్రమైన సంఘటన జరుగుతోంది. ఆ విమానంలోనే


1.     ముంబై నుండి వస్తున్న వర్ష
2.     విశాఖపట్నం చేరిన అలేఖ్య మరియు ఆమెను కాపాడుతున్న విజయ్
3.     పూనమ్ ప్లాన్ ప్రకారం ఇంటరాగేషన్‌లో చిక్కుకున్న రాక్షసుడు 'ఆధీర'
4.     ముంబై డాన్ సురేష్ చోప్రా భార్య!
 
వీళ్లలో ఎవరికీ ఇతరుల గురించి తెలియదు! కానీ విధి వాళ్లందరినీ ఒకే చోట నిలబెట్టింది. కానీ ఆధీర మాత్రం తన టార్గెట్ ని వెత్తుకుంటూనే వచ్చాడు.
 
ఆధీర విమానం దిగగానే... పూనమ్ దేవి ముందుగానే వేసిన ప్లాన్ ప్రకారం వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్ ఇంటెలిజెన్స్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు అతనిని, అతడి అనుమానిత ముఠాను అదుపులోకి తీసుకున్నారు.
 
"సస్పెక్ట్ ఇంట్రాగేషన్" పేరుతో ఆధీరను కనీసం 3 గంటల పాటు బయటకు రాకుండా లాకప్‌లో కూర్చోబెట్టారు. 

ఎందుకంటే, ఆధీర వర్షను ఫాలో అవుతాడని పూనమ్‌కు ముందే తెలుసు!
 
ఇదిలా ఉండగా... వర్షను ల్యాండ్ అయిన వెంటనే బయటకు రావొద్దని, ఒక గంట పాటు ఎయిర్‌పోర్ట్ విఐపి లాంజ్‌లోనే ఉండమని పూనమ్ మెసేజ్ పంపింది. 

ఒక గంట తర్వాత అందరూ వెళ్లిపోయాక వర్ష ప్రశాంతంగా బయటకు వచ్చింది.



సమయం: ఉదయం 10:30 గంటలు
ప్రదేశం: ఎయిర్‌పోర్ట్ ఎగ్జిట్ గ్రేట్ రీయూనియన్
 
పూనమ్, సోను, అల్కా ముగ్గురూ క్యాబ్‌లో ఎయిర్‌పోర్ట్‌కు చేరుకున్నారు. సరిగ్గా అదే సమయంలో వర్ష బయటకు రాగానే...
 
ఎదురుగా ఉన్న పూనమ్ దేవి కాళ్లకు నమస్కారం చేసి ఆశీర్వాదం తీసుకుంది. 

తర్వాత సోనుని దగ్గరకు తీసుకుని ముద్దు పెట్టుకుంది. అల్కా మాత్రం ముఖం మాడ్చుకుని, ఎర్రగా పెట్టి పక్కకు తిరిగేసింది.
 
సోను: (నవ్వుతూ) "అబ్బో! కోతికి కోపం వచ్చింది అక్క!"
 
అందరూ ఒక్కసారిగా నవ్వేశారు. వర్ష చేయి చాచి "రావే చిన్ని!" అనగానే... అల్కా కూడా నవ్వుతూ వచ్చి వర్ష కౌగిలిలో వాలిపోయింది. 

అల్కా ఒక చేత్తో సోను తలపై 'ఠాప్' అని కొడుతూ... "బండ వెధవా!" అని తిట్టింది. పూనమ్ వారిని ప్రేమగా చూస్తూ అంది.
 
పూనమ్: "సోనూ... వీళ్లందరికీ నువ్వంటేనే ఎక్కువ ఇష్టం! ఇకపై ఈ అక్కలను, కుటుంబాన్ని కాపాడుకోవాల్సిన రక్షణ బాధ్యత నీదే!" (ఏదో ఆలోచిస్తూ చెప్పింది)
 
సోను: (గంభీరంగా) "నాకు అర్థమైంది అమ్మా... ప్రాణం పోయినా కాపాడుకుంటాను."
 
వర్ష: "అమ్మా... ఇప్పుడు మనం ఎక్కడికి వెళ్లాలి?"
 
పూనమ్: "అల్కా... నువ్వు ఈరోజే నీ ఆఫీస్ దగ్గర్లో ఉన్న ప్లాట్‌లోకి మారుతున్నావు. 



ఇకపై మేము కొద్దిరోజులు నీతో ఉండము, వేరే రహస్య ప్రదేశంలో ఉంటాము."
 
( మీరు కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా కధలో అల్కా మరియు సురేష్ చోప్రా భార్య సోనియా ఇద్దరు కలిసి ఒకే ఇంట్లో ఉండటం గమనించే ఉంటారు, అల్కా అక్కడికి ఎలా వెళ్లిందో ఇప్పుడు అర్ధమై ఉంటుంది )
 
అల్కా & వర్ష: (కంగారుగా) "ఏంటి అమ్మా?! ఎందుకు అల వేరుగా ఉండటం?"
 
పూనమ్: "కార్లో కూర్చోండి... చెప్తాను."
 
కార్లో ప్రయాణిస్తుండగా పూనమ్ దేవి వారికి అసలు ప్లాన్ వివరించడం మొదలుపెట్టింది.
 
పూనమ్: "అల్కా... పగటిపూట నీ వెనుక నిన్ను కాపాడటానికి వందలాది మంది అండర్ కవర్ ఏజెంట్లు ఉంటారు. వాళ్లు నిన్ను ఫాలో అవుతూ ఉంటే, నువ్వు మా దగ్గరకు వస్తే...
 
నీ వల్ల వర్షకి, సోనుకి ప్రమాదం ఏర్పడుతుంది. అందుకే నువ్వు కొద్దిరోజులు నీ ఆఫీస్ పీఏ  వాళ్లింట్లో గానీ, లేదా ఆఫీస్ ఇచ్చిన ఫ్లాట్‌లో గానీ ఉండు. 

సురేష్ చోప్రాగానీ, వేరే ఎవరైనా వచ్చి చెక్ చేస్తే నువ్వు ఆ ఫ్లాట్ లోనే ఉన్నట్లు నమ్మించాలి!"
 
(మీరు కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా కధలో అల్కా అయేషాకి ఫోన్ చేసిన విషయం కూడా ఉంటుంది)
 
అల్కా: "సరే అమ్మా... నువ్వు ఏది చెప్తే అది చేస్తాను."
 
ఇంటికి చేరుకోగానే... పూనమ్ వారిద్దరినీ దగ్గర కూర్చోబెట్టుకుని గంభీరంగా మాట్లాడింది.
 
పూనమ్: "జాగ్రత్తగా వినండి! అల్కా... నీకు 25 ఏళ్లు వచ్చే వరకు నిన్ను ఈ ప్రపంచంలో ఎవ్వరూ చంపలేరు! ఎందుకంటే వాళ్లకు నువ్వు ప్రాణాలతో కావాలి.

 
ఒకవేళ వాళ్లు నిన్ను ముట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే... ఆ తదుపరి క్షణంలో వాళ్లెవ్వరూ ప్రాణాలతో ఉండరు! ఇది అమ్మగా నేను నీకిస్తున్న మాటా!
 
ఇక వర్ష... నువ్వు సోను లేకుండా ఒక్క అడుగు కూడా బయట పెట్టకూడదు! 

ఎక్కడికి వెళ్లినా సోనుని తోడు తీసుకెళ్లాలి. మీ అందరికీ నేను ఎన్‌క్రిప్టెడ్ పర్సనల్ ఫోన్లు ఇస్తాను.
 
అందులో మన నలుగురి నంబర్లు తప్ప ఏ ఫోటోలు, ఐడెంటిటీలు ఉండకూడదు. 

ఇక మనం... అల్కా ఆఫీస్‌కి కేవలం 300 మీటర్ల దూరంలో ఉన్న 'లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్' లోకి షిఫ్ట్ అవుతున్నాం! ఆ బిల్డింగ్ మొత్తం మనదే!
 
అక్కడ పనిచేసే ప్రతీ ఒక్కరూ ట్రైన్డ్ బ్లాక్ స్క్వాడ్ ఏజెంట్లు! 

సోనూ... నీ కమాండో ట్రైనింగ్ అక్కడ డబుల్ అవుతుంది, అలాగే నువ్వు లోకల్ కాలేజీలో జాయిన్ అవ్వాలి."
 
వర్ష: (మైండ్ బ్లాంక్ అయి) "అమ్మా... అసలు ఏం జరుగుతోంది అమ్మా? ఇదంతా ఏంటి?"
 
అల్కా: (నవ్వుతూ) "ఛి! మట్టి బుర్ర అక్కా... అమ్మ ప్లాన్‌ను మధ్యలో డిస్టర్బ్ చేయకు! నీకు తర్వాత హాలీవుడ్ సినిమా చూపిస్తానులే!"
 


అందరూ నవ్వుకున్నారు. అల్కా వెంటనే తన పీఏ ఆయేషాకి ఫోన్ చేసి... కొద్దిరోజులు మీ ఇంట్లో ఉండవచ్చా అని అడిగింది.
 
అప్పటికే ఫ్యామిలీ కష్టాల్లో ఉందని తెలిసిన ఆయేషా... "మా అమ్మను అడిగి చెప్తాను మేడమ్" అని ఫోన్ పెట్టేసింది.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలు
ప్రదేశం: పూనమ్ రూమ్
 
లోపలికి వెళ్లిన వర్ష... పూనమ్ దేవి దగ్గరకు వచ్చింది. ఆమె ముఖం ఎర్రగా ఉంది. అది ఎందుకో పూనమ్ కి మాత్రమే తెలుసు.
 
వర్ష: "అమ్మా... మనం ఇప్పుడు ఒక ముఖ్యమైన చోటికి వెళ్లాలి."
 
పూనమ్: "ఎక్కడికి వర్షా?"
 
వర్ష: (నాసిక పైకి లేపుతూ, సిగ్గుపడుతూ) "మనం పెళ్లి షాపింగ్‌కి వెళ్లాలి అమ్మా!"
 
ఆ మాట వినగానే పూనమ్ దేవి ముఖం ఎర్రగా అయిపోయింది!
 
పూనమ్: "ఏంటి... పెళ్లి షాపింగా?!"
 
వర్ష: "అవును అమ్మా! నీకు, సోనుకి పెళ్లి జరిపించాలని నేను గట్టిగా అనుకున్నాను. ఈరోజే షాపింగ్ చేసి ముహూర్తం నిశ్చయించాలి!"
 


పూనమ్: (కంగారుగా, సిగ్గుతో) "వర్షా... తర్వాత చూద్దాంలే తల్లి, ఇప్పుడు పరిస్థితులు సరిగ్గా లేవు కదా..."
 
వర్ష: (పట్టుదలతో) "కుదరదు అమ్మా! నేను ఒప్పుకోను... ఇప్పుడు షాపింగ్‌కి వెళ్లాల్సిందే!" మనం అక్కడికి వెళ్ళాక వెళ్దాం. నువ్వు ఏం చెప్పిన ఒప్పుకోను.
 
అల్కా తన ఆఫీస్ ఫ్లాట్‌కి వెళ్లగా, పూనమ్ దేవి, సోను, వర్ష ముగ్గురూ తమ కొత్త 'లెమన్ ట్రీ ఇంటెలిజెన్స్ బిల్డింగ్' వైపు ప్రయాణమయ్యారు!
 
అదే సమయంలో... పెళ్లికి కావలసిన మరికొన్ని వస్తువులు కొనడానికి పూనమ్ మరియు అల్కాకు తెలియకుండా వర్ష, సోను మాల్ కి చేరుకున్నారు.
 
(అక్కడ అదే మాల్ లో రితిక , సన్నీ కూడ ఉన్నారు)
 
వచ్చిన ఆ ఇద్దరి అక్కలకి తమ తమ్ముళ్ళు అంటే ప్రాణం అలాగే వాళ్ళకి కూడా అంతే ప్రాణమైన అక్కలు. 

అప్పుడే అందరూ పక్కపక్కనే, ఒకరి గురించి ఒకరికి తెలియకుండా ఒకే షాప్ లోకి ప్రవేశించారు.
 
ముందు వర్ష, సోను నడుస్తున్నారు, వారి వెనుక రితిక, సన్నీ వస్తున్నారు. 

వర్ష వేసుకున్న చున్నీ ఒక సైడ్ పూర్తిగా జారి కిందకి వచ్చింది. అది చూసుకోకుండా సన్నీ ఆ చున్నీ పైన కాలు వేశాడు.
 
ఏదో కొనాలనే ఆనందంలో వర్ష కొంచెం వేగంగా ముందుకు కదలడం, సన్నీ కాలు దాని పైన ఉండటంతో వర్ష బ్యాలెన్స్ తప్పి వెనక్కి పడిపోయింది.
 
అది చూసిన సోనుకి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. అసలు ఏం జరిగిందో కూడా తెలుసుకోకుండా, వర్షని లేపడానికి "సారీ" చెబుతూ ముందుకు కదిలిన సన్నీ మెడ పట్టుకుని...
 
సోను: "రేయ్! మా అక్క పైన చేయి వేశావంటే నరికి పారేస్తాను!" అంటూ వెనక్కి తోసేసి, వర్షని లేపి నిలబెట్టాడు.
 
అయితే సన్నీ పైన చేయి వేయగానే... ప్రపంచంలో దేనినైనా భరించే రితిక ..



సన్నీకి ఏమైనా అయితే చంపడానికి కూడా వెనుకాడదు, సోనుని కొట్టడానికి ఆవేశంతో ముందుకు కదిలింది.
 
సన్నీ: (వెంటనే ఆపి) "అక్కా ఆగు! అది నా తప్పే, నేనే చూసుకోలేదు." అని చెప్తూ రితిక చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని ఆపాడు.
 
వర్ష లేచి సన్నీని, రితిక కోపాన్ని చూసి తనకి చెల్లెలు అల్కా గుర్తొచ్చింది. 

వాళ్లకి తెలియకుండా రహస్యంగా ఒక ఫోటో తీసింది, కానీ అందులో సన్నీ ఫోటో ఒకటే స్పష్టంగా వచ్చింది.
 
వర్ష పైకి లేచి – "పర్లేదు పద పద..." అని సోనుని తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది. 

కానీ రితిక మనసులో మాత్రం సోను రూపం ఒక చెరగని ముద్రలా పడిపోయింది. అలా వాళ్లు షాపింగ్ ముగించుకుని ఇంటికి వెళ్లారు.
 
సోనూ ని కూడా తీసుకుని వర్ష పెళ్ళికి కావాల్సిన అన్నీ కొనేసింది.. ఇంటికి వచ్చాక అమ్మతో ముగ్గురు కలిసి తినేసి నిద్రపోయారు.. 

కానీ పూనమ్ మాత్రం తన ఫోన్ ఎప్పుడు మొగుతుందా అని ఎదురు చూస్తుంది.
 
మరుసటి రోజు ఉదయం ఆమె వచ్చి గదిలో సోను నిద్రపోవడం చూసింది. తర్వాత కొద్దిసేపటికి ఆమె సోనుని నిద్రలేపడానికి వచ్చింది.

పూనమ్: సోను నాన్న, లేవవా?  వర్ష అక్క లేచింది కూడా 9 గంటలు అయింది కదా?

సోను: ఉన్న్న్న్న్, అమ్మా, 9 గంటలు అయ్యింది. ఈరోజు బాగా పడుకున్నాను అమ్మా.

పూనమ్: ఏం పర్వాలేదు, ఇప్పుడు లే. 

పూనమ్  అతన్ని నిద్రలేపడానికి అతని ఛాతీ నిమురుతూ, కళ్ళలో ప్రేమతో అతని వైపు చూస్తోంది.



సోను: సరే కానీ కనీసం నాకు ఒక గుడ్ మార్నింగ్ కిస్ అయినా ఇవ్వు, నేను లేస్తాను.

పూనమ్: హాహా, ఉమ్మ్ పొద్దున్నే  ఏం  ముద్దు వెదవ లే

పూనమ్ కిందకు వంగి సోనును ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. సోను కూడా తన తల్లిని ప్రేమగా పెదవులపై ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ముద్దు పెట్టుకుంటూనే, అతని తల్లి ప్రేమగా అతని ఛాతీని నిమురుతోంది. ఆమె నైటీలోంచి కొద్దిగా ఎద అందాలు కనిపిస్తున్నాయి.

పూనమ్: ఉమ్మా ఉమ్మ ......

సోను: సరే అమ్మా, స్నానం చేసి వస్తాను.

సోను నిద్రలేచి, స్నానం చేసి తిరిగి వచ్చేసరికి, వాళ్ళ అమ్మ టిఫిన్ సర్దుతోంది. 

సోను అమ్మ వైపు వెనుక నుండి చూస్తున్నాడు, ఎర్ర నైటీలో ఆమె రూపం చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉంది.
 
పొద్దున్నే లేచే మూడ్ రావడంతో, అమ్మ మళ్ళీ ఇంత పొద్దున్నే ఏ పనీ చేయనివ్వదని అతనికి తెలుసు. 

అయినా అతను వెళ్లి అమ్మను వెనుక నుండి కౌగిలించుకున్నాడు.

సోను: ఓహ్ అమ్మా, ఈరోజు నువ్వు చాలా త్వరగా లేచి టిఫిన్ చేసావు.


పూనమ్: రెండు మూడు రోజులుగా సరిగా తినలేదు ఎవరు అందుకే ?

సోను: అవును అమ్మా, ఈరోజు నేను కళ్ళు తెరవనే లేదు

పూనమ్: ఏయ్, అలా కాదులే,  అక్క తినేసింది. తాను పైకి వెళ్ళింది. నువ్వు కూడా తిను

సోను: ఉమ్మ్ నువ్వు టిఫిన్ కంటే బాగున్నావు.

పూనమ్: ఇప్పుడు పక్కకి తప్పుకో, నేను ఆమ్లెట్ చేయాలి.

పూనమ్ అతని దగ్గర నుండి జరిగి ఆమ్లెట్ చేయడం మొదలుపెట్టింది. కానీ సోను తన అందమైన అమ్మ వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. 

అమ్మ నైటీలో ఉంది, అతను వెనుక నుండి తల్లి వీపు, పిరుదులు చూస్తున్నాడు.

సోనూ తనను తాను నియంత్రించుకోలేకపోయాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత, అతను తల్లిని పట్టుకున్నాడు.

పూనమ్ : ఏయ్, సోను, ముందు టిఫిన్ తిను . నన్ను వదులు , అక్క చూస్తే నీ చెవులు పిండుతుంది.

సోను: ఉమ్, అమ్మా, ఇది నీకోసం నేను చేసిన టిఫిన్.

సోను అమ్మ మెడను ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. తర్వాత అతను నెమ్మదిగా కనిపిస్తున్న ఎద చీలిక వైపు చూసి, ఆమె తన కోరికకు ఒప్పుకోలేదు.
 
అతను నైటీని కొద్దిగా వదులు చేసి, రొమ్ములను బయటకు తీసి అక్కడ ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

సోను అమ్మ: ఓచ్చ్చ్, ఉఫ్ఫో, ఉన్న్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్, ఉదయాన్నే వద్దు నాన్న, ఆహ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్చ్, ముందు తిను ప్లీజ్.



సోను: తింటున్నాను అమ్మా, ఇవి నీ పాలు, హహ ఉమ్మ్

పూనమ్: అహహహహహహహహహహహహ, శ్, లే, పిచ్చివాడా, ఏం మాట్లాడుతున్నావ్, దయచేసి ఇప్పుడే వచ్చి తిను, లేకపోతే చల్లారిపోతుంది.

సోను: సరే అమ్మా, మనం టిఫిన్ చేద్దాం.

సోను, అతని తల్లి టిఫిన్ ముగించారు. టిఫిన్ తర్వాత, పూనమ్ బట్టలను అల్మరాలో పెడుతోంది.
 
అప్పుడే పూనమ్ ఫోన్ వస్తుంది. చూడగానే అది అల్కా ఫోన్.
 
అల్కా : అమ్మ తమ్ముడికి నేను ఒక మంచి కాలేజ్ లో సీట్ మాట్లాడను.
 
పూనమ్ : మంచి పని చేశావ్ అమ్మ నేనే వెళ్ళాలి అనుకుంటున్నా
 
అల్కా: నేను చూసుకుంటా అమ్మ . నువ్వు వాడిని తీసుకుని ఈరోజు సాయంత్రం రా.
 
పూనమ్: సరే తల్లి . తిన్నావా ఏం అయిన?
 
అల్కా : తిన్న అమ్మ. నీకు చెప్పడం మర్చిపోయాను. సోనియా అమ్మ వచ్చింది సడన్ గా నాకు తెలీదు.
 
పూనమ్: నువ్వు దేనికి భయపడకు నన్ను దాటి నా పిల్లల పైన ఆ దేవుడు కూడా చెయ్యి వేయలేడు.
 
అల్కా : హాహహ అయ్యో అమ్మ నేను మా గురించి కాదు, మా జోలికి వచ్చే వాళ్ళ గురించి అంటున్న..
 
పూనమ్: హహహహ కోతి నిన్ను..
 
అల్కా : హహహహహా సరే అమ్మ సాయంత్రం కలుద్దాం. ఉమ్మా.. బై అమ్మ ..
 
పూనమ్ : బై తల్లి ....
 
ఫోన్ పెట్టగానే లోపలికి వచ్చిన సోనూ, వర్ష తో పూనమ్ సాయంత్రం వీడికి కాలేజ్ అడ్మిషన్ ఉంది వెళ్దాం.

సోను: ఓహో అమ్మా, అప్పుడేనా. నువ్వు ఇక్కడే ఉన్నావు కదా మరి ఎలా?
 
పూనమ్: నేను కాదు నా చిన్న కూతురు నా కంటే ముందే వాళ్ళ తమ్ముడి గురించి అన్నీ చూసుకుంటుంది?

సోను: ఏంటి వర్ష అక్క ,, ఈ కోతి నన్ను కొడుతూనే ఉంటుంది కానీ మళ్ళీ నా పైన ఎక్కువ ప్రేమ చూపిస్తుంది. నాకు అర్ధం కాదు.
 
వర్ష : హాహహ , అల్కా అక్క ఎప్పుడు నాతో అసలు అబ్బాయిలకు తమ అక్క, చెల్లి ని ఎలా చూసుకోవాలో తెలియదు ఏమో. 

నాకు అలా ఎవరు అయిన దొరికితే నేను అసలు వదిలిపెట్టను అని చెప్పేది.


సోనూ, పూనమ్ ఇద్దరి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి.
 

ప్రదేశం: ఆధీర సీక్రెట్ సైలెంట్ హౌస్
సమయం: దాడికి ఒక రోజు ముందు – మధ్యానం  1:00 గంట

 
ఆ చీకటి గదిలో గోడల నిండా వైజాగ్ సిటీ మ్యాప్‌లు, సీసీటీవీ టవర్స్ నెట్‌వర్క్, ఇంకా అల్కా, మిగిలిన ఇద్దరి అమ్మాయిల డీటెయిల్డ్ ప్రొఫైల్స్ పిన్ చేసి ఉన్నాయి.
 
గది మధ్యలో ఆధీర ఒక ఎత్తైన ఐరన్ ఛైర్‌లో కూర్చుని, తన చేతిలో ఉన్న ఒక పుర్రె బొమ్మ గ్లాస్‌లో రెడ్ వైన్ తాగుతున్నాడు.
 
అతని ముందే నిలబడి ఉన్నారు ప్రపంచంలోనే అత్యంత ప్రమాదకరమైన, శారీరకంగా కొండల్లాంటి 10 మంది గొరిల్లా మల్లయోధులు (Heavy Mercenaries).
 
ఆధీర కళ్లల్లో దయ, జాలి అన్న పదాలకు స్థానం లేదు. అతడు లేచి నిలబడగానే ఆ పదిమంది ఒక్కసారిగా తలలు దించుకున్నారు.
 
ఆధీర: (చల్లగా, సింహం గర్జించినట్లు) "నాకు రేపటి సాయంత్రానికి ఆ ముగ్గురు అమ్మాయిలు

నా కాళ్ల ముందు ఉండాలి! గుర్తుపెట్టుకోండి... వాళ్ల ఒంటి మీద ఒక్క చిన్న రాపిడి లేదా రక్తపు గీత పడినా సరే...
 
మిమ్మల్ని నా చేతుల్తో నరికి కాకులకు వేస్తాను! వాళ్లను ప్రాణాలతో నా ముందుకు తేవాలి. 

దారిలో మీ ప్లాన్‌కి అడ్డుగా ఎవరు వచ్చినా... సైలెంట్‌గా చంపేయండి!"
 
గొరిల్లా లీడర్: "యెస్ బాస్!"
 
ఆధీర: "మీరు ఇప్పుడే బయలుదేరి... కాలేజ్ వెనుక ఉన్న మన సీక్రెట్ గోడౌన్‌కి వెళ్లండి. 

రేపు సాయంత్రం వైజాగ్‌లో జరిగే ఈ రక్తచరిత్ర చూసి ప్రపంచమంతా గజగజ వణకాలి! గెట్ అవుట్!"ఆ పదిమంది నిశ్శబ్దంగా బయటకు వెళ్లిపోయారు.
 
వాళ్లు వెళ్లగానే రణధీర్ (రావు) లోపలికి వచ్చాడు. అతని ముఖంలో భయం, కంగారు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.

రణధీర్: "అన్నయ్యా... సురేష్ చోప్రా ఖచ్చితంగా ఆ ముగ్గురు అమ్మాయిల చుట్టూ తన ప్రైవేట్ ఆర్మీని, స్పెషల్ షాడో టీమ్‌ను దింపి ఉంటాడు.
 
పైగా మనకి తెలియని కొత్త శత్రువులు కూడా రంగంలోకి దిగితే ఎలా. వీళ్లందరినీ దాటుకుని ఆ ముగ్గురినీ ఒకేసారి ఎలా ఎత్తుకొస్తాం?"
 
ఆధీర: (పకపకా నవ్వుతూ, రణధీర్ భుజంపై చేయి వేసి) "తమ్ముడూ... శత్రువు బలంగా ఉన్నప్పుడు వాడి బలాన్ని మనవైపు తిప్పుకోవడమే రియల్ 'గేమ్ '
 
ల్యాండ్ మార్క్! రేపు వైజాగ్ వైఎస్‌ఆర్‌ స్టేడియంలో మధ్యాహ్నం 2:00 గంటలకు ఇంటర్నేషనల్ క్రికెట్ మ్యాచ్ మొదలవుతుంది. 

సిటీలోని ఇంటెలిజెన్స్, సెక్యూరిటీ అధికారి ఫోర్స్, అఫీషియల్స్ అందరి దృష్టి ఆ మ్యాచ్ పైన ఉంటుంది."
 
రణధీర్: (ఆశ్చర్యంగా) "సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లను, ఆ క్రౌడ్‌ని నువ్వు ఎలా హ్యాండిల్ చేస్తావ్ అన్నయ్యా?"
 
ఆధీర: (సస్పెన్స్‌గా కన్నుకొడుతూ) "రేపు మధ్యాహ్నం 3:30 గంటలకు నీ చేతికి ఒక బ్లాక్ బ్యాగ్ వస్తుంది. ఆ బ్యాగ్‌తో నువ్వు నేరుగా విఐపి పాస్‌తో స్టేడియంలోకి వెళ్లు.
 
కచ్చితంగా సాయంత్రం 5:15 నిమిషాలకు నువ్వు ఒక్కడివే గేట్-3 ద్వారా బయటకు రా! మిగిలిన డెత్ డ్రామా నేను చూసుకుంటాను."
 
రణధీర్: (కంగారుగా) "కానీ అన్నయ్యా! మనకు కావలసిన ఆ ముగ్గురు అమ్మాయిలు కాలేజ్ దగ్గరకు ఎలా వస్తారు? వాళ్లు ఉండేది కాలేజ్ యానివల్ ఫంక్షన్‌లో కదా?"
 
ఆధీర: (నవ్వుతూ) "వస్తారురా తమ్ముడూ... వస్తారు! ఎందుకంటే ఆ కాలేజ్ ఫంక్షన్ కి చీఫ్ గెస్ట్ వర్ష కంపెనీ రిప్రజెంటేటివ్‌గా మన 'అల్కా'!
 
మిగిలిన ఇద్దరు కూడా అదే కాలేజ్‌లో ఉన్నారు. నేను వేసిన ఈ సైకలాజికల్ ట్రాప్‌కి ఆ ముగ్గురూ దానంతట అదే నడుచుకుంటూ నేను చెప్పిన స్పాట్‌కి వస్తారు!"
 
రణధీర్ కళ్లు ఆశ్చర్యంతో విచ్చుకున్నాయి.
 
ఆధీర: "నా 'రెడ్ సూట్' రెడీ చెయ్! రేపు మన గ్యాంగ్ పీపుల్ ప్రతీ ఒక్కడూ సేమ్ 'రెక్టాంగిల్ రెడ్ కమాండో సూట్' లోనే ఉండాలి. 

ఆ ముగ్గురు అమ్మాయిలు మనతో రావాలి... లేదా అక్కడ ఒక్కడు కూడా ప్రాణాలతో మిగలకూడదు!"
 
రణధీర్: "అన్నయ్యా... స్నైపర్స్ మాట ఏంటి?"
 
ఆధీర: "రెండు టాప్ ఏరియా బిల్డింగ్స్‌పై 2 వరల్డ్ క్లాస్ స్నైపర్లను అరేంజ్ చెయ్. ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ముందస్తుగా బుల్లెట్ ఫైర్ అవ్వకూడదు.
 
కేవలం మన మెయిన్ ప్లాన్ ఫెయిల్ అయి, శత్రువు ఎదురొస్తే తప్ప... అది కూడా ఒక్క ఆనవాలు, ఫింగర్ ప్రింట్ దొరకకుండా వాళ్లను హెడ్ షాట్ తీయాలి! అంతే... ఇక నువ్వు వెళ్లు!"
 
రణధీర్ వెళ్ళిపోగానే... ఆధీర గదిలోని పెద్ద అద్దం ముందు నిలబడ్డాడు. తన రెడ్ కోట్‌ని చేతిలోకి తీసుకుని, పిచ్చిగా అరుస్తూ, నవ్వుతూ అద్దం వైపు చూసి కేకవేశాడు:
 
ఆధీర: (గర్వంగా, వికృతంగా అరుస్తూ) "రేపటి సాయంత్రం 5:15 నిమిషాల నుండి... ఈ భూమండలానికి దేవుడు, రాక్షసుడు, నరకాధిపతి... అన్నీ నేనే! ఐ యామ్ ద వన్ అండ్ ఓన్లీ 'ఆధీర'!!"

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం : రేపు యుద్దం జరగబోయే రణస్థలం

సమయం : సరిగ్గా 24 గంటల ముందు
 
సరిగ్గా సాయంత్రం 4 గంటలకు... ఒక కారులో అల్కా, అయేషా... మరో కారులో పూనమ్ దేవి, వర్ష, సోను వచ్చారు.
 
అందరూ కలిసి రితిక కోసం కాలేజ్ పార్కింగ్ ఏరియా పక్కన ఉన్న పచ్చటి చెట్ల మధ్య బెంచ్ మీద కూర్చున్నారు. 

సోనుని ఆటపట్టిస్తూ నవ్వుకుంటున్నారు. పూనమ్ దేవి వారిని చూస్తూ నవ్వుతోంది.


 
అయేషాకు పూనమ్ దేవి అమ్మని చూడగానే... ఒక దేవతని దగ్గరగా చూసినంత కొత్తగా, ప్రశాంతంగా అనిపించింది. ఆమె కళ్లు, ఆ చిరునవ్వు అయేషాను కట్టిపడేసాయి.
 
అప్పుడే వర్షకి నిన్న మాల్‌లో సోను చేసిన గొడవ గుర్తొచ్చింది.
 
వర్ష- "బుజ్జీ! నీకో విషయం చెప్పడం మర్చిపోయాను. నా తమ్ముడు నాకోసం ఎవరినైనా చంపడానికి కూడా వెనుకాడడు తెలుసా! నీ కంటే వాడికి నేనే ఎక్కువ ఇష్టం!"
 
అల్కా- "ఏం చేశాడు ఈ బండోడు?"
 
వర్ష- "నిన్న మాల్‌లో ఒక కుర్రాడు నా చున్నీ మీద కాలు వేస్తే నేను పడిపోయాను. దాంతో సోను వాడి మెడ పట్టుకుని నెట్టేశాడు.
 
కానీ ఆ కుర్రాడితో ఉన్న వాళ్ల అక్కని చూస్తే నాకు నువ్వే గుర్తొచ్చావు. ఆగు నీకో ఫోటో చూపిస్తాను" అని చెప్పి నిన్న తీసిన సన్నీ ఫోటో చూపించింది.
 
ఆ ఫోటో చూడగానే అల్కా కళ్లల్లో మెరుపు వచ్చింది. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ముఖంలో చిరునవ్వుతో "సన్నీ..." అని నోరూరింది.
 
పూనమ్ అమ్మ అది గమనించి- "నీకు తెలుసా తల్లి ఆ కుర్రాడు?" అని అడిగింది. (ఆ గొడవ గురించి, సన్నీని కలవడం గురించి అల్కా పూనమ్ అమ్మకి చెప్పలేదు).


 
అల్కా తడబడుతూ- "లేదు లేదు అమ్మా, తెలీదు" అంది. సరిగ్గా అప్పుడే రితిక అక్కడికి వచ్చింది.
 
అయేషా- "మేడమ్, మా ఫ్రెండ్ వచ్చింది" అని చెప్పింది.
 
రితికను చూసి గుర్తుపట్టిన వర్ష- "అమ్మా! నిన్న మాల్‌లో చూసిన అమ్మాయి ఈమెనే!" అని పూనమ్ అమ్మ చెవిలో చెప్పింది.
 
సోను మెల్లగా "ఎవరా అమ్మాయి?" అని వెనక్కి తిరిగి చూడబోయాడు. కానీ రితికకి ఎదురుగా సోను కనిపించగానే ఎక్కడలేని కోపం, వాడి ప్రాణాలు తీసేయాలనేంత ఆవేశం వచ్చింది!
 
చుట్టూ ఎంతమంది ఉన్నా ఆమెకు కనిపించలేదు, ఆమె చూపు కేవలం సోను పైనే ఉంది.
 
అల్కా ముందుకు వచ్చి- "హాయ్, నా పేరు..." అని పరిచయం చేసుకునే లోపే... 

రితిక ఆవేశంగా వచ్చి సోను చొక్కా పట్టుకుని 'పటా పటా' మని రెండు చెంపదెబ్బలు కొట్టింది!
 
అక్కడున్న వారందరూ నోరెళ్లబెట్టి షాక్‌లో నిలబడిపోయారు... ఒక్క పూనమ్ అమ్మ తప్ప! 

పూనమ్ కి రితిక కళ్లల్లోని రక్తాన్ని చూసి అర్థమైంది... సోను ఏదో తప్పు చేసే ఉంటాడని!
 
అల్కా వెంటనే తేరుకుని- "ఏయ్! నీకెంత ధైర్యం నా తమ్ముడిని కొట్టడానికి!" అని రితికపై చేయి ఎత్తింది.


 
అయేషా కంగారుగా- "మేడమ్!" అని గట్టిగా అరిచింది.
 
కానీ రితిక అల్కా ఎత్తిన చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, ఆమె కళ్లల్లోకి సూటిగా చూస్తూ- 

"నిన్న నా తమ్ముడిని వీడు కొట్టినప్పుడు నాకు కూడా ఇంతే కోపం వచ్చింది!
 
ఈ దెబ్బలు వీడికి నిన్ననే పడాల్సింది, కానీ మా తమ్ముడు ఆపాడు!" అని గంభీరంగా చెప్పింది.
 
అల్కా షాక్ అవుతూ- "ఏంటి? సన్నీని కొట్టాడా వీడు?!" అని గట్టిగా అరిచింది.
 
'అతను సన్నీ అని ఈమెకి ఎలా తెలుసు?' అని అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. 

కానీ అల్కా అందరూ తేరుకునేలోపే సోనుని పట్టుకుని 'ఛెళ్లు ఛెళ్లు' మని రెండు పీకింది!
 
అల్కా- "బండ వెధవా! రౌడీలా తయారయ్యావా? అసలు వారి పై చేయి ఎందుకు ఎత్తావురా?!"
 
సోనుకి మైండ్ బ్లాంక్ అయింది. "అమ్మా! ఇదా నన్ను కాలేజీలో చేర్పించడం అంటే? నన్ను కొట్టడానికి పిలిచారా? అబ్బా... ఎంత గట్టిగా కొట్టిందో! కోతి " అని మూలిగాడు.
 
అందరూ పూనమ్ దేవి వైపు చూశారు. పూనమ్ అమ్మ బెంచ్ మీద కూర్చుని చిరునవ్వుతో రితిక, అల్కాల వైపు చూసింది. కాసేపు అక్కడ నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.
 
రితిక పూనమ్ అమ్మ కళ్లల్లోకి చూసింది. ఎవరినో కోల్పోయిన తీరని బాధ, తనపై కురిపిస్తున్న అమితమైన వాత్సల్యం పూనమ్ కళ్లల్లో కనిపించాయి.
 


అందరి మనసులను చదవగలిగే రితిక... తనకే తెలియకుండా పూనమ్ అమ్మ వైపు అడుగులు వేసింది.
 
పూనమ్ అమ్మకి చిన్నప్పుడు అనుష్కను చూసినట్లే అనిపించింది. ఆమె కళ్లు నీళ్లతో నిండిపోయాయి. అల్కా అది చూసి "అమ్మా..." అని దగ్గరకు వెళ్లబోయింది.
 
కానీ రితిక ఏమీ మాట్లాడకుండా వెళ్లి పూనమ్ అమ్మ పక్కన కూర్చుని, ఆమె భుజంపై తల పెట్టి గట్టిగా హత్తుకుని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది!
 
సన్నీ తప్ప ఇంకెవరు బాధపడినా తన బాధను బయటపెట్టని రితిక... ఈరోజు ఒక కొత్త ఆవిడని హత్తుకుని ఎందుకు ఏడుస్తోందో అర్థం కాక అయేషా షాక్ అయింది.
 
దూరంగా నిలబడి ఇదంతా చూస్తున్న సన్నీ కూడా ఆశ్చర్యపోయాడు. 

అనుష్క అమ్మ దగ్గరకు తప్ప ఎవరి దగ్గరకీ వెళ్లని రితిక... పూనమ్ దేవిని హత్తుకుని ఏడవడం అతనికి వింతగా అనిపించింది.


 
ఒక 5 నిమిషాలకి పూనమ్ అమ్మ శాంతించింది. రితిక తలపై చేయి నిమిరి- "తమ్ముడంటే ప్రాణమా తల్లి?" అని అడిగింది.
 
( పూనమ్ దేవి తెలియకుండానే తాను వదిలేసిన తన చెల్లి “సీమ” గుర్తొచ్చి లోపల గుండె పగిలేలా ఏడుస్తుంది)
 
రితిక ఏడుస్తూ "అవును" అని తల ఊపింది. పూనమ్ అమ్మ ఆమె కన్నీళ్లు తుడిచి, ప్రేమగా ముందుకు వంగి నుదుటిపై ముద్దు పెట్టుకుంది. రితిక ఆనందంతో కళ్లు మూసుకుని నవ్వింది.
 
కళ్లు తెరిచిన వెంటనే... పూనమ్ అమ్మ మెడలో ఉన్న ఒక లాకెట్ టైప్ చైన్ మీద రితిక చూపు పడింది. ఆమె దాన్ని తదేకంగా చూస్తోంది.
 
పూనమ్ అమ్మ మెల్లగా- "మీ అమ్మ పేరేంటి తల్లి?" అని అడిగింది.
 
రితిక 'అనుష్క' అని చెప్పబోతుండగా అయేషా అడ్డుపడి- "మేడమ్! కాలేజ్ క్లోజ్ చేస్తారు, సమయం అవుతోంది" అని కవర్ చేసింది.
 
రితిక కొంచెం లోకంలోకి వచ్చి- "నాకు నాన్న మాత్రమే ఉన్నారమ్మా... మా అమ్మగారు లేరు" అని అబద్ధం చెప్పింది.
 
ఎందుకంటే అల్కా సురేష్ చోప్రా కూతురు కాబట్టి, తమ అమ్మ గురించి తెలిస్తే ప్రమాదమని భావించింది.
 
పూనమ్ అమ్మ రితికను కౌగిలించుకుని- "సరే తల్లి, నీకేం కావాలన్నా నన్ను అడుగు సరేనా?" అంది.
 
కానీ రితిక చూపు ఇంకా ఆ లాకెట్ పైనే ఉంది. అది గమనించిన పూనమ్ అమ్మ- "రీతూ..." అని పిలిచింది! (అనుష్క రోజు పిలిచినట్లే ఆ పేరుతో పిలిచేసరికి రితిక కళ్లల్లో మళ్లీ నీళ్లు తిరిగాయి).
 
పూనమ్ అమ్మ- "ఇది కావాలా నీకు?" అని అడిగింది.
 
రితిక 'అవును' అన్నట్లు తల ఊపింది. పూనమ్ తాను 35 ఏళ్లుగా ప్రాణంగా దాచుకున్న, అనుష్క మరియు భావనల ఫోటో ఉన్న ఆ పసిడి లాకెట్‌ను తీసి రితిక మెడలో వేసింది!
 
అది చూసి అల్కా అలుగుతూ- "అమ్మా! అది నేను నీకు చేయించి ఇచ్చాను కదా!" అంది.
 
పూనమ్ అమ్మ నవ్వుతూ- "నా కూతురు నాకు ఇంకోటి చేయించి ఇవ్వదా ఏంటి? నువ్వు ఇది చేసిన షాప్‌లోనే ఇంకోటి చేయించు, అప్పుడు నేను వేసుకుంటాను.
 


కానీ ఇది మాత్రం ఈ పాపకే ఇస్తాను" అంది. అందరూ నవ్వేశారు.
 
దూరం నుండి చూస్తున్న సన్నీ, పక్కనే ఉన్న అయేషాల కళ్లు కూడా ఆ దృశ్యం చూసి చెమ్మగిల్లాయి.
 
పూనమ్ అమ్మ లేచి- "సరే, మీరు వెళ్లి కాలేజ్ అడ్మిషన్ పనులు చూడండి, నాకు కొంచెం పని ఉంది" అని చెప్పి కారు తాళాలు తీసుకుని బయలుదేరింది.
 
వారు లోపలికి వెళ్తుండగా, పూనమ్ అమ్మ బయటకు వెళ్తూ చుట్టూ గమనించింది. ఎవరో దూరంగా ఉండి తమను నిఘా వేసి గమనిస్తున్నారని పూనమ్ అమ్మ కనిపెట్టింది!
 
పిల్లలను లోపలికి పంపించి, కారును గేటు దగ్గర నిలబడిన సన్నీ వద్ద ఆపింది. సన్నీ ముఖంలో ఇంకా కన్నీళ్ల తడి ఉంది. పూనమ్ నవ్వుతూ- "నువ్వు ఏడిస్తే ఎలా నాయనా?
 
తల్లి లేని పిల్లని ఇంకా జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి. ఇంకో విషయం... నువ్వు ఎప్పుడైనా ఒకరిని గమనిస్తున్నప్పుడు (ఫాలో అవుతున్నప్పుడు) వాళ్లకి లెఫ్ట్ సైడ్ ఉండి చేయి.
 
అప్పుడు నీపైన ఎవరి చూపు పడదు. ఇలా ఎదురుగా, వెనుక ఉంటే ఆమెకు ప్రమాదం! సరేనా, నా చెల్లిని జాగ్రత్తగా చూసుకో" అని చెప్పి కారులో వెళ్లిపోయింది. సన్నీ ఆ మాటలకు షాక్ అయ్యాడు!
 


పూనమ్ నేరుగా “ రాయ్ గ్రూప్” పంపిన సైబర్ టీం ని కలవడానికి అలానే మరికొన్ని ఆయుధాలాను చూడటానికి తన ప్లేస్ కి బయలుదేరింది.
 
సమయం: సాయంత్రం 05:00 గంటలు
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ సెంటర్ (పూనమ్ సీక్రెట్ కమాండో వార్ రూమ్)
 
గదిలో గుండె చప్పుడు సైతం వినపడేంత భయంకరమైన నిశ్శబ్దం. మల్టీ-మొనిటర్ స్క్రీన్‌ల నీలి వెలుగు పూనమ్ దేవి రౌద్రంతో నిండిన ముఖంపై పడుతోంది.
 
సడన్‌గా... ఆమె చేతిలో ఉన్న ప్రత్యేకమైన సైబర్ డిటెక్టర్ మొబైల్ "బీప్... బీప్... బీప్..." అని తీవ్రమైన హెచ్చరిక శబ్దంతో అరిచింది!
 
పూనమ్ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది. కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి.
 
(మనసులో) "సీమ...?! నా చెల్లి దగ్గర నుంచే ఫోన్ వస్తోందా?!"
 
కానీ పూనమ్ కమాండో బ్రెయిన్ వెంటనే అలర్ట్ అయింది. ఆ శబ్దం ఆమె సీక్రెట్ శాటిలైట్ ఫోన్ నుండి కాకుండా, ఆఫీషియల్ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ డివైస్ నుండి వస్తోందని గ్రహించింది. శ్వాస గట్టిగా తీసుకుని ఫోన్ ఎత్తింది.
 
పూనమ్: (ప్రశాంతంగా, గంభీరంగా) "చెప్పండి చీఫ్..."
 
RAW చీఫ్: (అవతలి నుండి విపరీతమైన కంగారుతో, శ్వాస వేగంగా తీసుకుంటూ) "పూనమ్! అత్యవసరమైన ఇంటెలిజెన్స్ ఇన్ఫర్మేషన్...
 
ఇండియాలో వేరే ఎక్కడైనా అయితే నేనే చూసుకునేవాడిని, కానీ ఒకదాని తర్వాత ఒకటి అన్ని దారుణాలూ వైజాగ్‌లోనే కేంద్రీకృతమవుతున్నాయి!
 
నీకు ఏమైనా హెల్ప్ అవుతుందేమో అని వెంటనే కాల్ చేశాను... చైనా నుండి సుమారు 50 కిలోల ప్రమాదకరమైన RDX బాంబ్  నేరుగా వైజాగ్ నగరం లోపలికి ప్రవేశించింది!"
 
ఆ మాట వినగానే పూనమ్ కళ్లల్లో పదునైన మెరుపులు మెరిశాయి. ఆమెలోని 'డెత్ ఏంజెల్' ఒక్కసారిగా మేల్కొంది!
 
పూనమ్: "టీమ్! రేపు వైజాగ్ సిటీలో జరగబోయే ప్రతీ ఒక్క ఈవెంట్, అఫీషియల్ మీటింగ్స్, హెచ్‌ఐపి డెలిగేషన్స్, సెలబ్రిటీస్ ఫంక్షన్స్... కంప్లీట్ డీటెయిల్స్ ఇప్పుడే ఈ స్క్రీన్ పైన డిస్‌ప్లే చేయండి!"
 
సైబర్ టీమ్ వేళ్లు కీబోర్డులపై పిచ్చిగా పరిగెత్తాయి.
 
RAW చీఫ్: "ఏమైంది పూనమ్? నీకు దేనిపైన అయినా అనుమానం ఉందా?!"
 
పూనమ్: "నాకు కేవలం రెండు నిమిషాలు టైమ్ ఇవ్వండి చీఫ్!"
 


సైబర్ కమాండో: "మేడమ్! స్క్రీన్ పైన డేటా వచ్చింది. రేపు వైజాగ్‌లో 4 ప్రధాన ఈవెంట్స్ ఉన్నాయి:
 
1.     వైఎస్ఆర్ ఇంటర్నేషనల్ క్రికెట్ స్టేడియంలో ఇండియా వర్సెస్ ఆస్ట్రేలియా బిగ్ మ్యాచ్.
2.     గీతం యూనివర్సిటీలో ఇండియా వైడ్ మెగా కాలేజ్ ఫెస్ట్.
3.     లోకల్ లీడర్లతో డిప్యూటీ సీఎం ప్రైవేట్ మీటింగ్.
4.     వైజాగ్ పోర్ట్‌లో నేవీ డే ఈవెంట్ ప్రెపరేషన్స్!"
 
పూనమ్ తన కళ్లు మూసుకుని... ఒక క్షణం తాను 'ఆధీర' స్థానంలో ఉంటే ఏం ఆలోచిస్తానో ఆ విధంగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె మైండ్ కంప్యూటర్ కంటే వేగంగా లెక్కింపులు వేసింది.
 
పూనమ్: (కాల్‌లో ఉన్న చీఫ్‌తో) "చీఫ్! మీకు ఒక వ్యక్తి ప్రాణాలతో కావాలి అనుకున్నప్పుడు... మీరు సిటీలో ఆమె ఉండే చోట అలాంటి భారీ విధ్వంసం ఎందుకు చేస్తారు?"
 
RAW చీఫ్: "చేయను పూనమ్! ఎందుకంటే అందరి దృష్టి నా టార్గెట్ పైన పడుతుంది!"
 
పూనమ్: (సైబర్ టీమ్‌తో) "టీమ్! ఆ లిస్ట్ లోంచి కాలేజ్ ఫెస్ట్, డిప్యూటీ సీఎం మీటింగ్‌లను తక్షణమే డిలీట్ చేయండి! ఒక లోకల్ లీడర్ కోసం 50 కిలోల RDX వాడరు!"
 
పూనమ్ మనసులో :
 
("ఆధీరకి అల్కా, మిగిలిన ఇద్దరు ప్రాణాలతో కావాలి! వాళ్లను ఎత్తుకెళ్లాలంటే నగరంలో ఉన్న మొత్తం సెక్యూరిటీ అధికారి, ఆర్మీ, సెక్యూరిటీ దృష్టిని మళ్లించే భయంకరమైన డెమోలిషన్ ప్లాన్ కావాలి. ")
 


పూనమ్: "మిగిలినవి రెండే రెండు... ఒకటి క్రికెట్ స్టేడియం, రెండు నేవీ డే బేస్! ఎందుకంటే చైనా ఇన్నాళ్లుగా మన ఇండియన్ నేవీకి చెందిన అత్యంత శక్తివంతమైన యుద్ధనౌకను నాశనం చేయడానికి కుట్రలు చేస్తోంది.
 
కానీ నేవీ డే సెక్యూరిటీని దాటాలంటే నెలల తరబడి ప్లాన్ ఉండాలి... సో, నా అనాలసిస్ ప్రకారం 90% టార్గెట్ ఆ క్రికెట్ మ్యాచ్ మాత్రమే!"
 
RAW చీఫ్: (దిగ్భ్రాంతితో) "వాట్?! క్రికెట్ మ్యాచా?! పూనమ్... రేపటి మ్యాచ్‌కి దేశంలోని అత్యున్నత ప్రముఖులు, వ్యాపారవేత్తలు, కేంద్ర మంత్రులు వస్తున్నారు! నేను ఇప్పుడే వాళ్లందరికీ ఇన్ఫార్మ్ చేసి ఆ మ్యాచ్ రద్దు చేయిస్తాను!"
 
పూనమ్: (గర్జ గొంతుతో) "వద్దు చీఫ్! మీరు మ్యాచ్ రద్దు చేస్తే... వాడు ఆ ఆ బాంబును వేరే ఎక్కడో అమర్చుతాడు! మనకి ఈ ప్లాన్ తెలుసనే విషయం వాడికి తెలియకూడదు.
 
గేమ్ వాడికి మాత్రమే కాదు చీఫ్... రేపు 'డెత్ ఏంజెల్' కూడా ఆడుతుంది! రేపు మ్యాచ్ ముగిసేసరికి ఈ దేశమంతా వైజాగ్ వైపే చూసేలా చేస్తాను... ఈ ఇష్యూ నాకు వదిలేయండి!"
 
అంటూ స్క్రీన్ వైపు పదునైన చూపులు విసిరింది.
 
పూనమ్: "స్టాప్!"
 
RAW చీఫ్: "ఏమైంది పూనమ్?"
 
పూనమ్: "చీఫ్! మ్యాచ్ ప్రారంభానికి ముందు RDX లోపలికి వెళ్లే ఛాన్స్ 0%! ఎందుకంటే 3-లేయర్ సెక్యూరిటీ చెకింగ్ ఉంటుంది. అలాగే ప్రేక్షకులు వెళ్లే సాధారణ గేట్ల ద్వారా 50 కిలోల బ్యాగ్ వెళ్లడం అసాధ్యం.
 
అక్కడ మెటల్ డిటెక్టర్స్ ఉంటాయి. ఇక మిగిలింది కేవలం... 'VIP గేట్ అండ్ లీగల్ సప్లై వెహికల్స్'!"
 
RAW చీఫ్: (నిశ్చేష్టుడై) "మై గాడ్..."
 
పూనమ్: "మ్యాచ్ మొదలై ఆటగాళ్లు, ప్రేక్షకులు గేమ్‌లో మునిగిపోయిన కొద్దిసేపటికి... ప్లేయర్స్ కిట్ వెహికల్స్, విఐపి క్యాటరింగ్ వస్తువులు లేదా పవర్ఫుల్ విఐపి కార్స్ లోపలికి వెళ్లే సమయానికి చెకింగ్ అత్యంత నామమాత్రంగా ఉంటుంది!
 
వాళ్ళు  సరిగ్గా ఆ విఐపి ఎంట్రీ పాయింట్‌నే తన డెత్ జోన్‌గా ఎంచుకున్నాడు!"
 
RAW చీఫ్: (ఒళ్లు గగుర్పొడుస్తుండగా) "లొకేషన్ లాక్ అయింది... విఐపి గేట్! ఇప్పుడు నీ నెక్స్ట్ మాస్టర్ ప్లాన్ ఏంటి పూనమ్?"
 
ప్రదేశం: ది 'త్రీ-స్టెప్' మాస్టర్ ఎగ్జిక్యూషన్
సమయం: సాయంత్రం 05:30 గంటలు
 
పూనమ్ తన రెండు చేతులను టేబుల్ పైన ఆనించి, భయంకరమైన డెత్ ప్లాన్‌ను వివరించడం మొదలుపెట్టింది.
 
పూనమ్: "చీఫ్! మై త్రీ-స్టెప్ ఎగ్జిక్యూషన్ ప్లాన్:
 
స్టెప్ 1: రేపు ఒక్క విఐపి వాహనం లేదా ప్లేయర్ల బస్సు కూడా స్టేడియం మెయిన్ గేట్ వరకు రాకూడదు! కనీసం 300 మీటర్ల దూరంలోనే అన్ని వాహనాలను ఆపేయాలి.
 
చివరికి క్రికెటర్లు కూడా నడుచుకుంటూనే గ్రౌండ్‌లోకి రావాలి! ప్రతి ప్లేయర్, ప్రతి విఐపి లగేజ్ బ్యాగ్ నుండి కిట్ బ్యాగ్ వరకు ఇంచ్ బై ఇంచ్ క్లియర్ గా స్క్రీన్ చెకింగ్ చేసిన తర్వాతే లోపలికి అనుమతించాలి!
 
స్టెప్ 2: విఐపి బాక్స్‌లోకి ఒక్కసారి ప్రవేశించిన తర్వాత... ఎవరైనా సరే మళ్లీ బయటకు వస్తే వాళ్ల పాస్ తక్షణమే రద్దవుతుంది! మళ్లీ లోపలికి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ రానివ్వకూడదు.
 
అక్కడ సాధారణ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లని కాకుండా... మన 'RAW బ్లాక్ కమాండోస్' 10 మందిని అండర్ కవర్‌లో నిలబెట్టండి!
 
స్టెప్ 3: మనకి ఆ 50 కేజీల RDX ప్యాకేజ్ దొరికిన తర్వాత... దాని టైమర్ డిఫ్యూజ్ చేయడానికి ఎంత టైమ్ ఉందో మనకు తెలియదు!
 
అందుకే స్టేడియం సీక్రెట్ పార్కింగ్ ఏరియాలో ఒక 'హై-స్పీడ్ ఎమర్జెన్సీ ఆర్మీ హెలికాప్టర్' ఇంజన్ ఆన్ చేసి సిద్ధంగా ఉంచండి.
 
ఆ ప్యాకేజీ దొరకగానే... మరుసటి సెకనులో దాన్ని హెలికాప్టర్‌లో నగరానికి దూరంగా, డీప్ సముద్రం లోపలికి తీసుకెళ్లి బాంబ్ డిస్పోజల్ టీమ్‌కి అప్పగించి క్రాష్ డిస్పోజ్ చేయాలి!"
 
ఆ ప్లానింగ్, ఆ డెప్త్, ఆ స్పీడ్ విన్న RAW చీఫ్ మైండ్ బ్లాంక్ అయిపోయింది!
 
RAW చీఫ్: (ఆనంద భాష్పాలు, ఆశ్చర్యంతో) "వెల్ డన్ పూనమ్! వెల్ డన్! 

నిజంగా నువ్వు ఈ దేశం కోసం ఇంకా ఆఫీషియల్‌గా పనిచేయనందుకు నా గుండె తల్లడిల్లుతోంది... యు ఆర్ ది రియల్ లెజెండ్!"
 
పూనమ్: "థ్యాంక్స్ చీఫ్... ప్లాన్ ఎగ్జిక్యూట్ చేయండి!" పూనమ్ కాల్ కట్ చేసింది.
 
స్క్రీన్ పై కాలిక్యులేషన్స్ మారుతున్నాయి. పూనమ్ దేవి చేతులు బలంగా బిగుసుకున్నాయి. కళ్లల్లోంచి రక్తపు రంగు ప్రసరిస్తోంది.
 
(మనసులో గర్జిస్తూ)
 
"ఆధీర... రేపు నీకైనా ఆఖరి రోజు కావాలి, లేదా నీ చేతుల్లో నాకైనా ఆఖరి రోజు కావాలి! ఈ 'డెత్ ఏంజెల్' అడుగుపెట్టిన నేల పైన... నా పిల్లల రక్తం కాదురా, నీ రాక్షస సామ్రాజ్యపు బూడిద మాత్రమే మిగులుతుంది!"
 


పూనమ్ కళ్లు నిప్పులు చెరిగాయి.
 
పూనమ్: (తన లోపల ఆవేదనను దాచుకుంటూ) "! రేపు నీ 'రక్తపు ఉచ్చు' లోకి నా పిల్లలను రానివ్వను... నిన్ను వైజాగ్ నేల పైన నరికి బలి ఇస్తాను!"
 
రెండు మహావృక్షాల్లాంటి నెట్‌వర్క్‌లు, ఇద్దరు రక్షక-రాక్షస శక్తి సమూహాలు రేపటి సాయంత్రం 5:15 నిమిషాల కౌంట్‌డౌన్‌కి సిద్ధమయ్యాయి!
 
కానీ, ఆ ఇద్దరి రక్షక-రాక్షస నెట్‌వర్క్‌ల కంటే ముందే... ఆ మహా నగరంలో మరొక నమ్మశక్యం కాని శక్తి అడుగుపెట్టింది!
 
ఆ విషయాన్ని ఆధీర ఊహించలేదు, కనీసం పూనమ్ దేవి కూడా కనిపెట్టలేకపోయింది!
 
అవును... ఆ శక్తే 'ఫ్యాబ్ షాడో' (భావన)!
 


(భావన అక్కడికి ఎలా వచ్చింది అనేది అమ్మతో అపరిచిత బందం చివరి ఎపిసోడ్స్ లో ఉంది )
 
గడిచిన రెండు రోజులుగా వైజాగ్ నగరాన్ని తన డేగకన్నుతో పర్యవేక్షిస్తోంది. అంతరిక్షంలో భ్రమిస్తున్న ఒక ఆర్మీ మిలిటరీ శాటిలైట్‌ను సైలెంట్‌గా హ్యాక్ చేసి,
 
నగరం నలుమూలలా జరుగుతున్న ప్రతి చిన్న అనుమానాస్పద కదలికను (Suspicious Activities) రికార్డ్ చేస్తూ, డేటాను మార్క్ చేసుకుంటూ వచ్చింది.
 
ఆధీర పంపిన గొరిల్లా మల్లయోధుల కదలికలు, రణధీర్ వేస్తున్న కుట్రలు, స్టేడియం వైపు వెళ్లే మార్గాలు...
 
ఇవన్నీ హ్యాక్ చేసిన ఆమె హై-టెక్ డివైజ్‌లో మ్యాప్ అయ్యాయి. చివరకు ఆమె కళ్లు ఆ కాలేజ్ ఫెస్ట్ వద్ద స్థిరపడ్డాయి. తన ప్రధాన టార్గెట్ కాలేజీయేనని భావన లాక్ చేసుకుంది!
 
తన కొడుకు విజయ్ ఈరోజు ఆ నగరంలో ఉన్నాడని, అతడికి తన రక్షణ కూడా అవసరమని భావన రగిలిపోతోంది.
 
ఆ చీకటి గదిలో, మల్టీ-స్క్రీన్ మానిటర్ల నుంచి వస్తున్న డిజిటల్ వెలుగు భావన కళ్లలో కసిగా ప్రతిబింబిస్తోంది. చేతిలోని ఎన్‌క్రిప్టెడ్ డివైస్‌ను బలంగా బిగిస్తూ...
 
ఆధీర ఫోటో వైపు చూసి నరనరాల్లో రౌద్రం ఉప్పొంగగా, గంభీరంగా గర్జించింది:
 
భావన: (కళ్లల్లో నిప్పులు చెరుగుతూ, కోపంతో వణుకుతున్న గొంతుతో)
 
"ఆధీరా... నా కొడుకు విజయ్ పైన నీ నీడ పడినా సరే... రేపు నా చేతిలో చావడం ఖాయం! ఆఖరికి ఆ దేవుడు దిగివచ్చినా నిన్ను నా నుంచి కాపాడలేడు!
 
ఇన్నాళ్లూ నా ప్రాణాలను, నా సంతోషాలను కోల్పోయాను... కానీ ఇప్పుడు వాడు నా కొడుకు! ఈసారి నా కుటుంబాన్ని, నా కొడుకుని పోగొట్టుకోవడానికి నేను సిద్ధంగా లేను!"
 
భావన చూపుల్లో కొడుకు పట్ల ఉన్న అమితమైన మాతృప్రేమ, శత్రువును పీక్కుతినాలనే సింహం లాంటి కసి ఒకేసారి కనిపించాయి.
 
ఒకవైపు తన పిల్లలను కాపాడుకోవడానికి పూనమ్ దేవి వేసిన త్రీ-స్టెప్ కమాండో వ్యూహం...
 
మరొకవైపు నగరంలో విధ్వంసం సృష్టించి ముగ్గురిని ఎత్తుకెళ్లాలనే ఆధీర రక్తపాతం...
 
ఇంకోవైపు తన కొడుకు విజయ్ కోసం నిశ్శబ్దంగా మృత్యుదేవతలా అడుగుపెట్టిన భావన!
 
ఆధీర తీసుకువెళ్ళే మరో ఇద్దరు అమ్మాయిలు ఎవరు?
 
అనుష్క ఏం చేయబోతుంది అనేది మీకు  రేపు వచ్చే ఎపిసోడ్ లో తెలుస్తుంది
 
వైజాగ్ నేల పైన 5:15 గంటల మహా సంగ్రామానికి తెరలేచింది!
 
రక్త కదన రంగం మొదలుకాబోతుందా??????????????????

[Sunnysunnysunny]

Super update, this is before poonam met rithika

    హహహా థాంక్ యు ,, చివరికి ఒక్కరు అయిన అర్ధం చేసుకున్నారు.