07-10-2026, 02:00 PM
ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ જાણીએ.
Adultery પૂજા ની પૂજા સંપૂર્ણRunning
Showing only the posts of maitripatel: 322 of 443 posts. Show all posts
07-10-2026, 02:03 PM
રિચાનું માથું તેના ખભા પર રાખીને, બાબાજીએ ખૂબ પ્રેમ અને ગંભીરતાથી કહ્યું,
"જો, રિચા... મને તમારો શુભચિંતક માનો. તું યુવાનીના ઉંબરે છો, જ્યાં ઘણી મૂંઝવણો, પ્રશ્નો અને ભય ઉભા થાય છે. જો આનો સમયસર ઉકેલ ન આવે, તો તું ગેરસમજમાં પડી શકે છે. હું જાણું છું કે તું આ બાબતોની ચર્ચા તારી માં સાથે પણ કરી શકતી નથી, અને તારો કોઈ મિત્ર આ ગહન બાબતોને વિગતવાર સમજાવવા માટે એટલા બુદ્ધિશાળી નથી. તેથી નિઃસંકોચ બોલ બેટા. તારા કોઈપણ ડર, શંકાઓ, કે પ્રશ્નો હોય, તો મને કહે. હું તેનો યોગ્ય રીતે ઉકેલ લાવી આપીશ." વાર્તાકાર મૈત્રી પટેલ.
બાબાજીના નરમ, આશ્વાસન આપનારા અવાજ અને તેમના ખભાની હૂંફથી રિચાને દિલાસો મળ્યો. તેણીને સમજાયું કે તેમનાથી ડરવાનું કોઈ કારણ નથી. તે ફક્ત તેણીને મદદ કરવા માંગે છે. આમ વિચારી તેણીએ પોતાની શરમ છોડીને તેને બધું કહેવું જ પડશે.
રિચા થોડીવાર માટે અચકાઈ અને ધીમે ધીમે બોલી,
"ખરેખર... બાબાજી... હું ફક્ત જાણવા માંગુ છું... પપ્પાએ જે કર્યું તેના કારણે... મને... બાળક તો નહીં થાય ને...?"
બાબાજીના હોઠ પર અચાનક સ્મિત છવાઈ ગયું. રિચાના બાલિશ અને નિર્દોષ શબ્દો સાંભળીને તે હસ્યા વગર રહી શક્યા નહીં.
“બિચારી છોકરી… શાળામાં પણ તેઓ તને એ શીખવતા નથી કે ખરેખર બાળક કેવી રીતે થાય છે.”
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું, “અરે રિચા… તું શું વાત કરે છે? એવું લાગે છે કે તને આ બધું જ ખબર નથી. કોઈ વાંધો નથી… હું તને બધું વિગતવાર સમજાવીશ. પણ તે પહેલાં, મને તે દિવસ વિશે બધું કહે, જ્યારે ગોપાલે તને પકડી અને… અને બધું… દરેક વિગતવાર.”
રિચાનો ચહેરો ફરી શરમથી લાલ થઈ ગયો. તેની આંખો નીચી થઈ ગઈ. તેની આંગળીઓએ તેના સ્કર્ટનો છેડો મચકોડ્યો. બાબાજી બોલવાના જ હતા કે રિચા ખૂબ જ ધીમા, ધ્રૂજતા અવાજમાં બોલવા લાગી:
“તે દિવસે... પપ્પા, હંમેશની જેમ, તેમના રૂમમાં દારૂ પી રહ્યા હતા. મમ્મી રસોડામાં હતી. પપ્પાએ મને કઈ ખાવાનો સામાન મંગાવ્યો. હું તેમની પાસે જતાં જ તેમણે મારો હાથ પકડી લીધો. આ પહેલા પણ બન્યું હતું, પરંતુ તે દિવસે તેમની પકડ ખૂબ જ મજબૂત હતી. તેમણે કહ્યું, ‘તું જ મારી સંપૂર્ણ કાળજી રાખે છે... રિચા, આવ... અહીં આવ... મારી પાસે...’ અને તેમણે મને કમરથી પકડીને નજીક ખેંચી લીધી.” સહાયિકા સૌની પટેલ.
બાબાજીએ અટકાવીને ધીમેથી પૂછ્યું,
“તે દિવસે તે શું પહેર્યું હતું?”
રિચા શરમથી વધુ સંકોચાઈ ગઈ, પછી ફફડાટથી બોલી,
“હા... મેં લાંબુ ફ્રોક પહેર્યું હતું... જે હું સામાન્ય રીતે રાત્રે સૂવા માટે પહેરું છું. નાઈટ ડ્રેસ તરીકે.”
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણીને નજીક ખેંચીને તેણે પૂછ્યું,
“પછી શું થયું? શું તેમણે તને ખેંચીને પોતાના ખોળામાં બેસાડી કે...?”
રિચાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેનો અવાજ હવે નરમ થઈ ગયો હતો.
“તેમણે મને પોતાના ખોળામાં ખેંચી લીધી અને બેસાડી દીધી... દારૂના નશાને કારણે તેનો શ્વાસ ભારે અને ગરમ હતો. તેમણે મને પોતાના બાહુમાં જકડી રાખી... મારી છાતી તેના પર દબાઈ ગઈ. પછી તેણે મને ગાલ પર જોરથી ચુંબન કર્યું... પછી મારા હોઠ... મેં છૂટવાનો પ્રયાસ કર્યો, પણ તેમણે મને કડક રીતે પકડી રાખેલી. તેમનો એક હાથ મારી કમર પર હતો, અને બીજો... મારી પીઠ પર... ધીમે ધીમે નીચે સરકતો ગયો...”
બાબાજી હવે રિચાની કમરને હળવેથી સ્નેહ આપી રહ્યા હતા. તેની આંગળીઓ તેના બ્લાઉઝની ઉપર થી જ પણ તેની નાજુક કમરની કોમળતા અનુભવી શકતી હતી.
“અને જ્યારે તેમણે તારા હોઠને ચુંબન કર્યું ત્યારે તમને કેવું લાગ્યું?” બાબાજીએ ખૂબ જ નરમ, કામુક અવાજમાં પૂછ્યું. નિર્દેશિકા તથા સંપાદન ફનલવર.
રિચાના શ્વાસ અનિયમિત થઈ ગયા હતા. તેના નાના સ્તનો ધબકતા હતા. તે બાબાજીના ખભા પર માથું રાખીને ધ્રૂજતી હતી.
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
મૈત્રી પટેલ લિખિત વાર્તા.
સૌજન્ય ફનલવર, સૌની પટેલ.
"જો, રિચા... મને તમારો શુભચિંતક માનો. તું યુવાનીના ઉંબરે છો, જ્યાં ઘણી મૂંઝવણો, પ્રશ્નો અને ભય ઉભા થાય છે. જો આનો સમયસર ઉકેલ ન આવે, તો તું ગેરસમજમાં પડી શકે છે. હું જાણું છું કે તું આ બાબતોની ચર્ચા તારી માં સાથે પણ કરી શકતી નથી, અને તારો કોઈ મિત્ર આ ગહન બાબતોને વિગતવાર સમજાવવા માટે એટલા બુદ્ધિશાળી નથી. તેથી નિઃસંકોચ બોલ બેટા. તારા કોઈપણ ડર, શંકાઓ, કે પ્રશ્નો હોય, તો મને કહે. હું તેનો યોગ્ય રીતે ઉકેલ લાવી આપીશ." વાર્તાકાર મૈત્રી પટેલ.
બાબાજીના નરમ, આશ્વાસન આપનારા અવાજ અને તેમના ખભાની હૂંફથી રિચાને દિલાસો મળ્યો. તેણીને સમજાયું કે તેમનાથી ડરવાનું કોઈ કારણ નથી. તે ફક્ત તેણીને મદદ કરવા માંગે છે. આમ વિચારી તેણીએ પોતાની શરમ છોડીને તેને બધું કહેવું જ પડશે.
રિચા થોડીવાર માટે અચકાઈ અને ધીમે ધીમે બોલી,
"ખરેખર... બાબાજી... હું ફક્ત જાણવા માંગુ છું... પપ્પાએ જે કર્યું તેના કારણે... મને... બાળક તો નહીં થાય ને...?"
બાબાજીના હોઠ પર અચાનક સ્મિત છવાઈ ગયું. રિચાના બાલિશ અને નિર્દોષ શબ્દો સાંભળીને તે હસ્યા વગર રહી શક્યા નહીં.
“બિચારી છોકરી… શાળામાં પણ તેઓ તને એ શીખવતા નથી કે ખરેખર બાળક કેવી રીતે થાય છે.”
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું, “અરે રિચા… તું શું વાત કરે છે? એવું લાગે છે કે તને આ બધું જ ખબર નથી. કોઈ વાંધો નથી… હું તને બધું વિગતવાર સમજાવીશ. પણ તે પહેલાં, મને તે દિવસ વિશે બધું કહે, જ્યારે ગોપાલે તને પકડી અને… અને બધું… દરેક વિગતવાર.”
રિચાનો ચહેરો ફરી શરમથી લાલ થઈ ગયો. તેની આંખો નીચી થઈ ગઈ. તેની આંગળીઓએ તેના સ્કર્ટનો છેડો મચકોડ્યો. બાબાજી બોલવાના જ હતા કે રિચા ખૂબ જ ધીમા, ધ્રૂજતા અવાજમાં બોલવા લાગી:
“તે દિવસે... પપ્પા, હંમેશની જેમ, તેમના રૂમમાં દારૂ પી રહ્યા હતા. મમ્મી રસોડામાં હતી. પપ્પાએ મને કઈ ખાવાનો સામાન મંગાવ્યો. હું તેમની પાસે જતાં જ તેમણે મારો હાથ પકડી લીધો. આ પહેલા પણ બન્યું હતું, પરંતુ તે દિવસે તેમની પકડ ખૂબ જ મજબૂત હતી. તેમણે કહ્યું, ‘તું જ મારી સંપૂર્ણ કાળજી રાખે છે... રિચા, આવ... અહીં આવ... મારી પાસે...’ અને તેમણે મને કમરથી પકડીને નજીક ખેંચી લીધી.” સહાયિકા સૌની પટેલ.
બાબાજીએ અટકાવીને ધીમેથી પૂછ્યું,
“તે દિવસે તે શું પહેર્યું હતું?”
રિચા શરમથી વધુ સંકોચાઈ ગઈ, પછી ફફડાટથી બોલી,
“હા... મેં લાંબુ ફ્રોક પહેર્યું હતું... જે હું સામાન્ય રીતે રાત્રે સૂવા માટે પહેરું છું. નાઈટ ડ્રેસ તરીકે.”
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણીને નજીક ખેંચીને તેણે પૂછ્યું,
“પછી શું થયું? શું તેમણે તને ખેંચીને પોતાના ખોળામાં બેસાડી કે...?”
રિચાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેનો અવાજ હવે નરમ થઈ ગયો હતો.
“તેમણે મને પોતાના ખોળામાં ખેંચી લીધી અને બેસાડી દીધી... દારૂના નશાને કારણે તેનો શ્વાસ ભારે અને ગરમ હતો. તેમણે મને પોતાના બાહુમાં જકડી રાખી... મારી છાતી તેના પર દબાઈ ગઈ. પછી તેણે મને ગાલ પર જોરથી ચુંબન કર્યું... પછી મારા હોઠ... મેં છૂટવાનો પ્રયાસ કર્યો, પણ તેમણે મને કડક રીતે પકડી રાખેલી. તેમનો એક હાથ મારી કમર પર હતો, અને બીજો... મારી પીઠ પર... ધીમે ધીમે નીચે સરકતો ગયો...”
બાબાજી હવે રિચાની કમરને હળવેથી સ્નેહ આપી રહ્યા હતા. તેની આંગળીઓ તેના બ્લાઉઝની ઉપર થી જ પણ તેની નાજુક કમરની કોમળતા અનુભવી શકતી હતી.
“અને જ્યારે તેમણે તારા હોઠને ચુંબન કર્યું ત્યારે તમને કેવું લાગ્યું?” બાબાજીએ ખૂબ જ નરમ, કામુક અવાજમાં પૂછ્યું. નિર્દેશિકા તથા સંપાદન ફનલવર.
રિચાના શ્વાસ અનિયમિત થઈ ગયા હતા. તેના નાના સ્તનો ધબકતા હતા. તે બાબાજીના ખભા પર માથું રાખીને ધ્રૂજતી હતી.
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
મૈત્રી પટેલ લિખિત વાર્તા.
સૌજન્ય ફનલવર, સૌની પટેલ.
07-10-2026, 02:05 PM
ઋચા બાબાજીના ખભા પર માથું રાખીને, ધ્રૂજતા અવાજે આગળ બોલવા લાગી. તેના શ્વાસ હવે વધુ ભારે થઈ ગયા હતા.
"તેમણે મને પોતાની તરફ ખેંચી… મારું સંતુલન રહ્યું નહીં અને હું સીધી તેમના ખોળામાં પડી ગઈ. તેમનો હાથ… સીધો મારા સ્તન પર આવી ગયો. પહેલા તો મને લાગ્યું કે ભૂલથી લાગ્યો હશે… પણ પછી તેમણે મારા સ્તનને દબાવવાનું શરૂ કર્યું. જોર-જોરથી. મને સમજાઈ ગયું કે તેઓ જાણીજોઈને કરી રહ્યા છે. હું ડરી ગઈ. મેં મારી સહેલીઓ પાસેથી સાંભળ્યું હતું કે પુરુષ અને સ્ત્રી બાળક બનાવવા માટે આવું કરે છે. તે વાત યાદ આવતાં જ હું બેચેન થઈ ગઈ કે પપ્પા મારી સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા છે…"
તેનો અવાજ અટક-અટકીને નીકળી રહ્યો હતો. મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
"હું ઊઠવા લાગી અને મમ્મીને બૂમ પાડવા માંગતી હતી, પણ તેમણે મારા ચહેરાને બંને હાથોથી પકડી લીધો અને મને જોરથી ચૂમવા લાગ્યા. તેમના મોંમાંથી દારૂની તીખી અને ગંદી ગંધ આવી રહી હતી. તેમની મૂછો મારા નાજુક હોઠમાં ભોંકાઈ રહી હતી. તેઓ ખૂબ જ નિર્દયતાથી મારા હોઠ ચૂસી રહ્યા હતા… કરડી રહ્યા હતા… અને બીજો હાથ મારા સ્તનોને સતત દબાવતો રહ્યો હતો. મારું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું હતું. સમજાતું નહોતું કે શું થઈ રહ્યું છે. મારી આંખોમાંથી આંસુ નીકળવા લાગ્યા હતા… પણ તેમના પર કોઈ ફરક પડ્યો નહીં. તેઓ મારો રસ ચૂસતા રહ્યા… મારા સ્તનો ને દબાવતા રહ્યા… ક્યાંક ક્યાંક તો ચોંટીને ચૂમતા રહ્યા…મારો રસ માણતાં હતા."
બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું,
"મતલબ તને તે બધું સારું નહોતું લાગતું?"
ઋચા થોડી સંકોચાઈ, પછી ખૂબ જ ધીમા અવાજે બોલી,
"ત્યાં સુધી તો સારું નહોતું લાગતું… પણ પછી… તેમણે પોતાનો એક હાથ મારી ફ્રોકની અંદર નાખી દીધો… અને… પોતાના પંજાથી મારી… તે શૂ-શૂ વાળી જગ્યાને પકડી લીધી…"
બાબાજીનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેમની આંખો સંકોચાઈ ગઈ. તેઓ સંપૂર્ણ શાંત થઈને સાંભળી રહ્યા હતા.
ઋચાએ એક-બે ઝડપી શ્વાસ લીધા અને આગળ બોલી,
તેની આંગળીઓ ત્યાં ફરતી હતી… માલિશ કરતી હતી… અને એ જગ્યા સંપૂર્ણ ભીંજાઈ ગઈ હતી. મને લાગ્યું કદાચ ડરને લીધે મારું પેશાબ નીકળી ગયું છે… પણ બહાર નીકળ્યું નહોતું. મને ખૂબ જ અજીબ-જેવું કઈક… ગરમ અને રોમાંચક એહસાસ થઈ રહ્યો હતો. બાબાજી, હું તમારી સાથે જુઠું નહીં બોલું, પહેલી વાર મને ત્યાં કંઈક સારું લાગવા લાગ્યું હતું… પણ એટલામાં મમ્મી અંદર આવી ગઈ અને જોરથી ચીસો પાડવા લાગી। હું દોડીને મારા રૂમમાં ગઈ અને પલંગમાં ભરાઈ ગઈ. બહાર મમ્મી-પપ્પાના ઝઘડાના અવાજો આવી રહ્યા હતા… મને લાગ્યું કે મમ્મી પપ્પાને ભયાનક બીભત્સ ગાળો આપી રહી હતી, પણ મને કંઈ સંભળાતું નહોતું. મેં ડરતાં ડરતાં મારો હાથ નીચે મારા પેશાબ પાસે લઈ જઈને ત્યાં લગાડ્યો તો ત્યાં ખૂબ જ ચીકણું કંઈક નીકળી રહ્યું હતું. મેં બાથરૂમમાં જઈને બધું સાફ કર્યું… પણ એ પછી મને ખૂબ ડર લાગવા લાગ્યો કે ક્યાંક મને બાળક ન થઈ જાય…"
બાબાજીએ તેની આખી વાર્તા સાંભળીને એક ઊંડો શ્વાસ લીધો। પછી તેમણે ઋચાનો ચહેરો પોતાના હાથમાં લીધો અને ખૂબ પ્રેમથી બોલ્યા,
"જો ઋચા… તું જે વિચારી રહી છો, એ બધું ખોટું છે બેટા. બાળક આવી રીતે નથી થતું. એ માટે તો કંઈક બીજું જ કરવું પડે છે, જેને સંભોગ કહેવાય છે. અને તારી સાથે જે થયું, એ તો સંભોગ પહેલાંની ક્રિયાઓ છે. એનાથી બાળક થવું અશક્ય છે. એટલે એવી ચિંતા માં નાં જીવીશ." સંપાદિકા સૌની પટેલ.
ઋચા મોં ફાડીને તેમની વાત સાંભળી રહી હતી. તેની આંખો મોટી-મોટી થઈ ગઈ હતી.
છેલ્લે તેણે ખૂબ જ નિર્દોષ અને ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું,
"આ… આ સંભોગ એટલે શું બાબાજી જી…?"
બાબાજીએ તેના વાળને સહેલાવતા, ખૂબ જ ધીમા અને ગંભીર અવાજે કહ્યું,
"ચુદાઈ… ચુદાઈને જ સંભોગ કહેવાય છે."
"ચુદાઈ" શબ્દ સાંભળતાં જ ઋચાનો આખો ચહેરો લાલચોળ થઈ ગયો. તેની ગરદન સુધી લાલાશ ફેલાઈ ગઈ. તેની આંખો શરમથી નીચે ઝૂકી ગઈ, પણ તેનો શ્વાસ વધુ ઝડપી થઈ ગયો હતો.
બાબાજીએ તેના કાન પાસે મોં લઈ જઈને, ખૂબ જ કામુક અને ધીમા અવાજે પૂછ્યું,
"અને ખબર છે… ચુદાઈ કેવી રીતે થાય છે…?"
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
"તેમણે મને પોતાની તરફ ખેંચી… મારું સંતુલન રહ્યું નહીં અને હું સીધી તેમના ખોળામાં પડી ગઈ. તેમનો હાથ… સીધો મારા સ્તન પર આવી ગયો. પહેલા તો મને લાગ્યું કે ભૂલથી લાગ્યો હશે… પણ પછી તેમણે મારા સ્તનને દબાવવાનું શરૂ કર્યું. જોર-જોરથી. મને સમજાઈ ગયું કે તેઓ જાણીજોઈને કરી રહ્યા છે. હું ડરી ગઈ. મેં મારી સહેલીઓ પાસેથી સાંભળ્યું હતું કે પુરુષ અને સ્ત્રી બાળક બનાવવા માટે આવું કરે છે. તે વાત યાદ આવતાં જ હું બેચેન થઈ ગઈ કે પપ્પા મારી સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા છે…"
તેનો અવાજ અટક-અટકીને નીકળી રહ્યો હતો. મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
"હું ઊઠવા લાગી અને મમ્મીને બૂમ પાડવા માંગતી હતી, પણ તેમણે મારા ચહેરાને બંને હાથોથી પકડી લીધો અને મને જોરથી ચૂમવા લાગ્યા. તેમના મોંમાંથી દારૂની તીખી અને ગંદી ગંધ આવી રહી હતી. તેમની મૂછો મારા નાજુક હોઠમાં ભોંકાઈ રહી હતી. તેઓ ખૂબ જ નિર્દયતાથી મારા હોઠ ચૂસી રહ્યા હતા… કરડી રહ્યા હતા… અને બીજો હાથ મારા સ્તનોને સતત દબાવતો રહ્યો હતો. મારું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું હતું. સમજાતું નહોતું કે શું થઈ રહ્યું છે. મારી આંખોમાંથી આંસુ નીકળવા લાગ્યા હતા… પણ તેમના પર કોઈ ફરક પડ્યો નહીં. તેઓ મારો રસ ચૂસતા રહ્યા… મારા સ્તનો ને દબાવતા રહ્યા… ક્યાંક ક્યાંક તો ચોંટીને ચૂમતા રહ્યા…મારો રસ માણતાં હતા."
બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું,
"મતલબ તને તે બધું સારું નહોતું લાગતું?"
ઋચા થોડી સંકોચાઈ, પછી ખૂબ જ ધીમા અવાજે બોલી,
"ત્યાં સુધી તો સારું નહોતું લાગતું… પણ પછી… તેમણે પોતાનો એક હાથ મારી ફ્રોકની અંદર નાખી દીધો… અને… પોતાના પંજાથી મારી… તે શૂ-શૂ વાળી જગ્યાને પકડી લીધી…"
બાબાજીનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેમની આંખો સંકોચાઈ ગઈ. તેઓ સંપૂર્ણ શાંત થઈને સાંભળી રહ્યા હતા.
ઋચાએ એક-બે ઝડપી શ્વાસ લીધા અને આગળ બોલી,
તેની આંગળીઓ ત્યાં ફરતી હતી… માલિશ કરતી હતી… અને એ જગ્યા સંપૂર્ણ ભીંજાઈ ગઈ હતી. મને લાગ્યું કદાચ ડરને લીધે મારું પેશાબ નીકળી ગયું છે… પણ બહાર નીકળ્યું નહોતું. મને ખૂબ જ અજીબ-જેવું કઈક… ગરમ અને રોમાંચક એહસાસ થઈ રહ્યો હતો. બાબાજી, હું તમારી સાથે જુઠું નહીં બોલું, પહેલી વાર મને ત્યાં કંઈક સારું લાગવા લાગ્યું હતું… પણ એટલામાં મમ્મી અંદર આવી ગઈ અને જોરથી ચીસો પાડવા લાગી। હું દોડીને મારા રૂમમાં ગઈ અને પલંગમાં ભરાઈ ગઈ. બહાર મમ્મી-પપ્પાના ઝઘડાના અવાજો આવી રહ્યા હતા… મને લાગ્યું કે મમ્મી પપ્પાને ભયાનક બીભત્સ ગાળો આપી રહી હતી, પણ મને કંઈ સંભળાતું નહોતું. મેં ડરતાં ડરતાં મારો હાથ નીચે મારા પેશાબ પાસે લઈ જઈને ત્યાં લગાડ્યો તો ત્યાં ખૂબ જ ચીકણું કંઈક નીકળી રહ્યું હતું. મેં બાથરૂમમાં જઈને બધું સાફ કર્યું… પણ એ પછી મને ખૂબ ડર લાગવા લાગ્યો કે ક્યાંક મને બાળક ન થઈ જાય…"
બાબાજીએ તેની આખી વાર્તા સાંભળીને એક ઊંડો શ્વાસ લીધો। પછી તેમણે ઋચાનો ચહેરો પોતાના હાથમાં લીધો અને ખૂબ પ્રેમથી બોલ્યા,
"જો ઋચા… તું જે વિચારી રહી છો, એ બધું ખોટું છે બેટા. બાળક આવી રીતે નથી થતું. એ માટે તો કંઈક બીજું જ કરવું પડે છે, જેને સંભોગ કહેવાય છે. અને તારી સાથે જે થયું, એ તો સંભોગ પહેલાંની ક્રિયાઓ છે. એનાથી બાળક થવું અશક્ય છે. એટલે એવી ચિંતા માં નાં જીવીશ." સંપાદિકા સૌની પટેલ.
ઋચા મોં ફાડીને તેમની વાત સાંભળી રહી હતી. તેની આંખો મોટી-મોટી થઈ ગઈ હતી.
છેલ્લે તેણે ખૂબ જ નિર્દોષ અને ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું,
"આ… આ સંભોગ એટલે શું બાબાજી જી…?"
બાબાજીએ તેના વાળને સહેલાવતા, ખૂબ જ ધીમા અને ગંભીર અવાજે કહ્યું,
"ચુદાઈ… ચુદાઈને જ સંભોગ કહેવાય છે."
"ચુદાઈ" શબ્દ સાંભળતાં જ ઋચાનો આખો ચહેરો લાલચોળ થઈ ગયો. તેની ગરદન સુધી લાલાશ ફેલાઈ ગઈ. તેની આંખો શરમથી નીચે ઝૂકી ગઈ, પણ તેનો શ્વાસ વધુ ઝડપી થઈ ગયો હતો.
બાબાજીએ તેના કાન પાસે મોં લઈ જઈને, ખૂબ જ કામુક અને ધીમા અવાજે પૂછ્યું,
"અને ખબર છે… ચુદાઈ કેવી રીતે થાય છે…?"
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
07-10-2026, 02:09 PM
બાબાજીએ ઋચાનો ચહેરો પોતાના હાથમાં લીધો અને ખૂબ ધીમેથી, પણ સ્પષ્ટ શબ્દોમાં બોલ્યા,
"ઋચા… જો બેટા, તું હજી ખૂબ નાદાન છે. અને હું સમજું છું કે તારે હવે બધું જાણી લેવું જોઈએ, અને મારે તને બધું સમજાવુ પણ જોઈએ, કારણ કે હું તારો અને તારા પરિવારનું ભલું ઇચ્છનાર છું. એક હિતેચ્છુ છું. હું તને બધું ખુલ્લી રીતે કહી દઉં છું." મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
ઋચાએ હા માં માથું હલાવ્યું. જેની બાબાજીને આની સંપૂર્ણ અપેક્ષા હતી.
બાબાજીએ પોતાની આંગળીને ધીમેથી ઋચાની જાંઘો વચ્ચે તરફ ઇશારો કરતાં પૂછ્યું,
"તે જે તારી નીચે છે ને … શૂ-શૂ કરવાની જગ્યા… તેને શું કહે છે, ખબર છે?"
ઋચા શરમથી પાણી-પાણી થઈ ગઈ. તેણે કંઈ કહ્યું નહીં, ફક્ત માથું નમાવી લીધું.
બાબાજી મુસ્કરાયા તેમને ખબર પડી ગઈ કે છોકરી અમુક શબ્દો તો જાણે જ છે અને આમેય તેની માં બોલતી હોય અને બાપા પણ બોલતા હોય તો... હવે માર એપણ શરમ રાક્યા વગર જ તેને કહેવું જોઈએ અને બોલ્યા,
"તેને કહે છે ચૂત… અને છોકરાઓ પાસે જે હોય છે, તેને કહે છે લંડ." કહેતાં બાબાજીએ પોતાની ધોતી ઉપરથી પોતાના ઊભા થતા જાડા લંડ તરફ આંગળી થી ઇશારો કર્યો. “આને લોડો પણ કહે છે બેટા.”
"જ્યારે છોકરાનો લંડ છોકરીની ચૂતમાં ઘૂસે છે… તેને કહે છે ચુદાઈ. લંડ ચૂતની અંદર ઘૂસે છે, અંદર-બહાર થાય છે, જોરજોરથી ધક્કા મારે છે…આનાથી ચૂત ની નાદાર ઘર્ષણ પેદા થાય અને જ્યારે બંનેને ખૂબ મજા આવવા લાગે છે, ત્યારે છોકરાના લંડમાંથી ઘાટો, સફેદ રસ નીકળે છે અને છોકરીની ચૂત પણ ભીની થઈને પોતાનો રસ છોડે છે. બંનેના રસ જ્યારે ભળે છે, ત્યારે જ બાળક બનવાની સંભાવનાઓ બને છે. સમજી?"
બાબાજીએ એક જ શ્વાસમાં આખું સેક્સ જ્ઞાન આપી દીધું. સંપાદિકા ફનલવર.
ઋચા આંખો ફાડીને, મોં ખોલીને તેમની વાતો સાંભળી રહી હતી. તેના ગાલ, ગરદન અને કાન સુધી લાલ થઈ ગયા હતા. તેના મનમાં સેંકડો પ્રશ્નો ઉભરાઈ રહ્યા હતા, પણ શરમના માર્યા તે કંઈ બોલી શકતી ન હતી.
બાબાજી ચૂપ થઈને બેઠા અને તેના બોલવાની રાહ જોવા લાગ્યા.
"હવે કઈક તો બોલ બેટા તો! તમારા મનમાં ઘણા સવાલો હશે, હું છું ને અહીં." બાબાજીએ તેની પીઠને અને કમર ને પંપાળતા કહ્યું.
આખરે ઋચાએ ઘણી ખચકાટ સાથે, ધીમા અવાજમાં પૂછ્યું,
"પણ બાબાજી જી... તે બધું તો એક છોકરો અને છોકરી વચ્ચે થવું જોઈએ ને... પછી મારા પપ્પા... મારી સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા હતા? આ તો પાપ છે ને...?"
બાબાજીએ પ્રેમથી તેના વાળને સહલાતા અને થોડી પોતાની તરફ ખેંચતા કહ્યું,
"જો ઋચા... તારું કહેવું એક રીતે સાચું છે, પણ સેક્સની દુનિયામાં કોઈ કોઈનો બાપ, દીકરી, ભાઈ કે સગું નથી હોતું. ત્યાં ફક્ત એક જ સંબંધ હોય છે, શરીરનો સંબંધ. તેમાં ઉંમર, સંબંધ, લોહી, કંઈ જ મહત્વ નથી ધરાવતું. મહત્વ ધરાવે છે તો ફક્ત એકબીજાના શરીર પ્રત્યેનું આકર્ષણ અને પોતાની ઉત્તેજનાને શાંત કરવાની ભૂખ. લંડનું ચૂતમાં જવું અને ઘર્ષણ ઉત્પન્ન કરીને માદાને સંતોષ આપવો અને પોતાને પણ સંતોષવો."
બાબાજીએ પોતાની આંગળી હવે ઋચાની જાંઘ પર હળવેથી ફેરવતા આગળ કહ્યું,
"તે દિવસે તારું મગજ તો ડરતું હતું, શરમાતું હતું... પણ તમારું શરીર કંઈક બીજું જ ઇચ્છતું હતું. એટલે જ તો તારી ચૂત ભીની થઈ અને તેમાંથી રસ નીકળ્યો. તારું શરીર પોતે જ પિતાજીના સ્પર્શનો જવાબ આપી રહ્યું હતું. આ કોઈ પાપ નથી... પણ આ ક્રિયાઓ સ્પષ્ટપણે પ્રકૃતિનો નિયમ છે. જ્યારે શરીરમાં આગ લાગે છે, ત્યારે તે તેનો રસ્તો શોધી જ લે છે.પછી ઘર હોય કે બાહર."
ઋચા સંપૂર્ણપણે સ્તબ્ધ હતી. તેના નાના સ્તનો ઝડપથી ઉપર-નીચે થઈ રહ્યા હતા. તેનો શ્વાસ ભારે થઈ ગયો હતો અને તેની જાંઘો આપોઆપ હળવેથી ભીચાઈ રહી હતી. નીચે કશું અજુગતું થી રહ્યું હોય તેમ તેને લાગ્યું. સહાયિકા સૌની પટેલ.
બાબાજીએ હવે તેના કાન પાસે મોં લઈ જઈને ખૂબ ધીમા અને કામુક અવાજમાં પૂછ્યું,
"હવે તું જ મને કહે કે ... જ્યારે તારા બાપાએ તારી ચૂતને આંગળીઓથી અડ્યા હતા...તારી ચૂત સાથે રમત કરતા હતા..... ત્યારે તને સારું લાગ્યું હતું કે નહીં?"
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
આજ પુરતું અહી સુધીજ મિત્રો.
હવે પછીનો ભાગ આપની કોમેન્ટ્સ આવે પછી તરત.
ત્ય સુધી મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.
"ઋચા… જો બેટા, તું હજી ખૂબ નાદાન છે. અને હું સમજું છું કે તારે હવે બધું જાણી લેવું જોઈએ, અને મારે તને બધું સમજાવુ પણ જોઈએ, કારણ કે હું તારો અને તારા પરિવારનું ભલું ઇચ્છનાર છું. એક હિતેચ્છુ છું. હું તને બધું ખુલ્લી રીતે કહી દઉં છું." મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
ઋચાએ હા માં માથું હલાવ્યું. જેની બાબાજીને આની સંપૂર્ણ અપેક્ષા હતી.
બાબાજીએ પોતાની આંગળીને ધીમેથી ઋચાની જાંઘો વચ્ચે તરફ ઇશારો કરતાં પૂછ્યું,
"તે જે તારી નીચે છે ને … શૂ-શૂ કરવાની જગ્યા… તેને શું કહે છે, ખબર છે?"
ઋચા શરમથી પાણી-પાણી થઈ ગઈ. તેણે કંઈ કહ્યું નહીં, ફક્ત માથું નમાવી લીધું.
બાબાજી મુસ્કરાયા તેમને ખબર પડી ગઈ કે છોકરી અમુક શબ્દો તો જાણે જ છે અને આમેય તેની માં બોલતી હોય અને બાપા પણ બોલતા હોય તો... હવે માર એપણ શરમ રાક્યા વગર જ તેને કહેવું જોઈએ અને બોલ્યા,
"તેને કહે છે ચૂત… અને છોકરાઓ પાસે જે હોય છે, તેને કહે છે લંડ." કહેતાં બાબાજીએ પોતાની ધોતી ઉપરથી પોતાના ઊભા થતા જાડા લંડ તરફ આંગળી થી ઇશારો કર્યો. “આને લોડો પણ કહે છે બેટા.”
"જ્યારે છોકરાનો લંડ છોકરીની ચૂતમાં ઘૂસે છે… તેને કહે છે ચુદાઈ. લંડ ચૂતની અંદર ઘૂસે છે, અંદર-બહાર થાય છે, જોરજોરથી ધક્કા મારે છે…આનાથી ચૂત ની નાદાર ઘર્ષણ પેદા થાય અને જ્યારે બંનેને ખૂબ મજા આવવા લાગે છે, ત્યારે છોકરાના લંડમાંથી ઘાટો, સફેદ રસ નીકળે છે અને છોકરીની ચૂત પણ ભીની થઈને પોતાનો રસ છોડે છે. બંનેના રસ જ્યારે ભળે છે, ત્યારે જ બાળક બનવાની સંભાવનાઓ બને છે. સમજી?"
બાબાજીએ એક જ શ્વાસમાં આખું સેક્સ જ્ઞાન આપી દીધું. સંપાદિકા ફનલવર.
ઋચા આંખો ફાડીને, મોં ખોલીને તેમની વાતો સાંભળી રહી હતી. તેના ગાલ, ગરદન અને કાન સુધી લાલ થઈ ગયા હતા. તેના મનમાં સેંકડો પ્રશ્નો ઉભરાઈ રહ્યા હતા, પણ શરમના માર્યા તે કંઈ બોલી શકતી ન હતી.
બાબાજી ચૂપ થઈને બેઠા અને તેના બોલવાની રાહ જોવા લાગ્યા.
"હવે કઈક તો બોલ બેટા તો! તમારા મનમાં ઘણા સવાલો હશે, હું છું ને અહીં." બાબાજીએ તેની પીઠને અને કમર ને પંપાળતા કહ્યું.
આખરે ઋચાએ ઘણી ખચકાટ સાથે, ધીમા અવાજમાં પૂછ્યું,
"પણ બાબાજી જી... તે બધું તો એક છોકરો અને છોકરી વચ્ચે થવું જોઈએ ને... પછી મારા પપ્પા... મારી સાથે આવું કેમ કરી રહ્યા હતા? આ તો પાપ છે ને...?"
બાબાજીએ પ્રેમથી તેના વાળને સહલાતા અને થોડી પોતાની તરફ ખેંચતા કહ્યું,
"જો ઋચા... તારું કહેવું એક રીતે સાચું છે, પણ સેક્સની દુનિયામાં કોઈ કોઈનો બાપ, દીકરી, ભાઈ કે સગું નથી હોતું. ત્યાં ફક્ત એક જ સંબંધ હોય છે, શરીરનો સંબંધ. તેમાં ઉંમર, સંબંધ, લોહી, કંઈ જ મહત્વ નથી ધરાવતું. મહત્વ ધરાવે છે તો ફક્ત એકબીજાના શરીર પ્રત્યેનું આકર્ષણ અને પોતાની ઉત્તેજનાને શાંત કરવાની ભૂખ. લંડનું ચૂતમાં જવું અને ઘર્ષણ ઉત્પન્ન કરીને માદાને સંતોષ આપવો અને પોતાને પણ સંતોષવો."
બાબાજીએ પોતાની આંગળી હવે ઋચાની જાંઘ પર હળવેથી ફેરવતા આગળ કહ્યું,
"તે દિવસે તારું મગજ તો ડરતું હતું, શરમાતું હતું... પણ તમારું શરીર કંઈક બીજું જ ઇચ્છતું હતું. એટલે જ તો તારી ચૂત ભીની થઈ અને તેમાંથી રસ નીકળ્યો. તારું શરીર પોતે જ પિતાજીના સ્પર્શનો જવાબ આપી રહ્યું હતું. આ કોઈ પાપ નથી... પણ આ ક્રિયાઓ સ્પષ્ટપણે પ્રકૃતિનો નિયમ છે. જ્યારે શરીરમાં આગ લાગે છે, ત્યારે તે તેનો રસ્તો શોધી જ લે છે.પછી ઘર હોય કે બાહર."
ઋચા સંપૂર્ણપણે સ્તબ્ધ હતી. તેના નાના સ્તનો ઝડપથી ઉપર-નીચે થઈ રહ્યા હતા. તેનો શ્વાસ ભારે થઈ ગયો હતો અને તેની જાંઘો આપોઆપ હળવેથી ભીચાઈ રહી હતી. નીચે કશું અજુગતું થી રહ્યું હોય તેમ તેને લાગ્યું. સહાયિકા સૌની પટેલ.
બાબાજીએ હવે તેના કાન પાસે મોં લઈ જઈને ખૂબ ધીમા અને કામુક અવાજમાં પૂછ્યું,
"હવે તું જ મને કહે કે ... જ્યારે તારા બાપાએ તારી ચૂતને આંગળીઓથી અડ્યા હતા...તારી ચૂત સાથે રમત કરતા હતા..... ત્યારે તને સારું લાગ્યું હતું કે નહીં?"
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
આજ પુરતું અહી સુધીજ મિત્રો.
હવે પછીનો ભાગ આપની કોમેન્ટ્સ આવે પછી તરત.
ત્ય સુધી મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.
08-10-2026, 10:45 PM
10-10-2026, 11:41 AM
(10-10-2026, 03:20 AM)domiboy1185 Wrote: vanchi chhe, aakhi vanchi chhe. aa story ma tame thodu editaying karelu chhe, but story copy j kareli chhe
Ghanu saras dost. Mane lage chhe ke tame varta vachi j nathi. Jo vanchi hot to tamne editing na lagyu hot ghanu badhu navu chhe. Story copy naa thay dost te kadach hindi ma chhe ane ahi Gujarati ma lakhay chhe. Nava roop rang ane prasango saathe.
Chhata pan aabhar dost juni story vachi j chhe ane gami j chhe to ahi vanchva ni jarur nathi.kem ke tamara mate to aa copied chhe, pachhi samay bagadvo...... Etla samay ma to biji vaarta vanchaai jay.
આવજો.......
10-10-2026, 11:47 AM
10-10-2026, 05:03 PM
ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ વધીએ.
10-10-2026, 05:06 PM
બાબાજીએ ઋચાની આંખોમાં ઊંડી નજર નાખીને કહ્યું,
"મને ખબર છે કે તારા મનમાં હજુ પણ ઘણી ગૂંચવણો છે. આ બધું એક સાથે સમજાશે નહીં. આ માટે મારે તને વિગતવાર, સ્પર્શીને, વ્યવહારિક રીતે સમજાવવું પડશે. પણ આ નિર્ણય તારે જ લેવાનો છે. અહીં કોઈ દબાણ નથી, બધું તારા પર જ નિર્ભર છે દીકરી."
બાબાજીએ થોડું રોકાઈને, તેની પ્રતિક્રિયા જોતાં આગળ કહ્યું,
"તું હમણાં ઘરે જા. આખી રાત વિચાર. જો તને લાગે કે તું જાણવા માંગે છે, કે ચુદાઈ એટલે શું, કે શરીરને કેવો સુખ મળે છે, તો કાલે ટ્યુશન પછી મને કહી દેજે. હું તને બધું… પ્રેક્ટિકલ રીતે સમજાવી દઈશ."
ઋચાને વાતનો પૂરો અર્થ સમજાઈ ગયો. તેના ગાલ એટલા લાલ થઈ ગયા કે લાગતું હતું તે ફાટી જશે. તેની નજર અનાયાસે બાબાજીની ધોતી તરફ ગઈ, જ્યાં એક જાડી, લાંબી હિલચાલ સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. તેનું હૃદય જોરથી ધડક્યું. ચૂતમાં અચાનક એક ગરમ લહેર ઉઠી અને તેણે પોતાની જાંઘો કસીને દબાવી દીધી. નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
કંઈ પણ બોલ્યા વિના, તે ઉતાવળે પોતાનો બેગ સમેટીને ઊભી થઈ અને લગભગ દોડતી બહાર નીકળી ગઈ. જતા જતા તેને તેની ચૂત માં એક નવા પ્રકાર નો સંચાર થયો અને તે પોતાની જાંગો ને પૂરી દબાવી ને જતી રહી.
રાત - ઋચાનો રૂમ.
રાતના લગભગ 1 વાગ્યા હતા. આખું ઘર સૂઈ ગયું હતું. ઋચા પોતાના પલંગ પર કરવટો બદલતી હતી. ઓરડામાં માત્ર એક નાનો નાઇટ લેમ્પ સળગતો હતો. તેની આંખોમાં ઊંઘનો નામોનિશાન નહોતો. બાબાજીની વાતો તેના મગજમાં વારંવાર ફરતી હતી.
તેનું માનસિક વિચાર:
'બાબાજીએ કહ્યું હતું કે સેક્સમાં સંબંધો મહત્વના નથી… માત્ર શરીર જ મહત્વનું છે. પણ પાપા… પાપા તો મારા પિતા છે. તેમણે મને જન્મ આપ્યો. મને ઉછેરી છે. પછી તેમણે મારી સાથે એ બધું કેમ કર્યું? શું તેમને પણ મારી ચૂત જોઈતી હતી? શું તેમને પણ મારા શરીર તરફ આકર્ષણ હતું?'
તેણે ઓશીકાને કસીને છાતી સાથે લગાવ્યું. તેના નાના સ્તન દબાઈ ગયા.
'જ્યારે પાપાએ મારી ચૂતને સ્પર્શ કર્યો હતો… ત્યારે જે ગરમી થઈ હતી, તે વિચિત્ર-સી સારી લાગી હતી. ડર સાથે એક મીઠી સિહરન પણ થઈ હતી. પણ તે દારુ પીધેલા હતા… બાબાજી તો શાંત છે, સમજદાર છે… અને… ખૂબ અનુભવી લાગે છે.'
તેણે આંખો બંધ કરી. સહલેખિકા સૌની પટેલ.
બાબાજીનો લંડ… ધોતી ઉપરથી પણ ખૂબ જાડો દેખાતો હતો. પાપાનો લોડો તો મેં માત્ર હાથથી અનુભવ કર્યો હતો… પણ બાબાજી તો કહે છે કે તેઓ મને બધું શીખવશે. ચુદાઈ અને ચોદાવા નું શીખવશે. શું તેઓ મારો પહેલો લંડ બનશે? શું મારી ચૂતમાં પહેલી વાર તેમનો જાડો લંડ જશે? શું બાબજી નાં લોડા ને મારું કૌમાર્ય આપવું પડશે? બાબાજી નો લંડ મારી ચૂત નું સીલ તોડશે?
તેની એક આંગળી અનાયાસે જ પોતાની જાંઘોની વચ્ચે ચાલી ગઈ. પેન્ટી પહેલેથી જ હળવી ભીની હતી.
'પાપા સાથે તો ખોટું છે… તે પાપ છે. લોકો જાણી જશે તો શું કહેશે? પણ બાબાજી… તેઓ ગુરુ છે. બધા તેમને માને છે. જો તેઓએ મને ચોદી પણ લીધી તો કોઈ જાણશે નહીં. અને તેઓએ કહ્યું કે શરીરની ભૂખ શાંત કરવી જરૂરી છે… નહીંતર મન ઉલઝતું રહે છે. અને જો એવું થાય તો હું ભણવા માં પાછળ રહી જઈશ.'
તેણે કરવટ બદલી. હવે તેના શ્વાસ ભારે થઈ રહ્યા હતા.
'પાપાએ તો મને જબરદસ્તી કરી હતી… જ્યારે બાબાજી મને પૂછી રહ્યા છે. મને પસંદગીનો મોકો આપી રહ્યા છે. બાબાજીના હાથ નરમ છે… તેમની ગોદ ગરમ છે… તેમના અવાજમાં એક આકર્ષણ છે જે પાપામાં નહોતું. જો મને કોઈની સાથે ચુદવું જ છે તો… બાબાજી કરતાં વધુ સારું કોણ હોઈ શકે?'
પછી એક ક્ષણમાં શરમનો ભાવ આવ્યો.
'નહીં… આ બધું ખોટું છે. હું હજી નાની છું. પણ… પણ મારું શરીર અને ચૂત....નાની નથી રહી લાગતી....મારી ચૂત તો વારંવાર ભીની થઈ રહી છે. જ્યારે બાબાજીએ "ચુદાઈ" કહ્યું ત્યારે મારા શરીરમાં જે ઝણઝણાટી આવી હતી… તે પાપાના સ્પર્શથી પણ નહોતી આવી.'
તેણે ઓશીકામાં મોં છુપાવી લીધું.
'કાલ જો હું હા કહી દઉં… તો બાબાજી મને નગ્ન કરીને… મારી ચૂતને સ્પર્શ કરશે… ચૂસશે… અને પછી પોતાનો લંડ અંદર મૂકશે. શું દુખાવો થશે? શું મજા આવશે? શું હું રડીશ… કે ચીસ પાડીશ?'
ઋચાના મનમાં બે ભાગ લડી રહ્યા હતા:
ડર અને નૈતિકતાનો ભાગ: પાપા સાથે જે થયું તે ખોટું હતું. બાબાજીથી પણ ખોટું થશે.
જિજ્ઞાસા અને ઉત્તેજનાનો ભાગ: શરીરને જે સુખ જોઈએ છે, તે પાપાએ અધૂરું છોડ્યું હતું. બાબાજી તેને પૂર્ણ કરી શકે છે. અને તેઓ સુરક્ષિત પણ લાગે છે.
છેવટે રાતના 3 વાગ્યા સુધી વિચારતાં-વિચારતાં તેનું મન ઝૂકવા લાગ્યું - બાબાજી તરફ.
કારણ કે બાબાજીમાં શક્તિ હતી, રોમાંચ છે, અનુભવ છે… અને સૌથી મોટી વાત - મારી સંમતિ ની હતી.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
મૈત્રી પટેલ ની પ્રસ્તુતિ.
"મને ખબર છે કે તારા મનમાં હજુ પણ ઘણી ગૂંચવણો છે. આ બધું એક સાથે સમજાશે નહીં. આ માટે મારે તને વિગતવાર, સ્પર્શીને, વ્યવહારિક રીતે સમજાવવું પડશે. પણ આ નિર્ણય તારે જ લેવાનો છે. અહીં કોઈ દબાણ નથી, બધું તારા પર જ નિર્ભર છે દીકરી."
બાબાજીએ થોડું રોકાઈને, તેની પ્રતિક્રિયા જોતાં આગળ કહ્યું,
"તું હમણાં ઘરે જા. આખી રાત વિચાર. જો તને લાગે કે તું જાણવા માંગે છે, કે ચુદાઈ એટલે શું, કે શરીરને કેવો સુખ મળે છે, તો કાલે ટ્યુશન પછી મને કહી દેજે. હું તને બધું… પ્રેક્ટિકલ રીતે સમજાવી દઈશ."
ઋચાને વાતનો પૂરો અર્થ સમજાઈ ગયો. તેના ગાલ એટલા લાલ થઈ ગયા કે લાગતું હતું તે ફાટી જશે. તેની નજર અનાયાસે બાબાજીની ધોતી તરફ ગઈ, જ્યાં એક જાડી, લાંબી હિલચાલ સ્પષ્ટ દેખાતી હતી. તેનું હૃદય જોરથી ધડક્યું. ચૂતમાં અચાનક એક ગરમ લહેર ઉઠી અને તેણે પોતાની જાંઘો કસીને દબાવી દીધી. નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
કંઈ પણ બોલ્યા વિના, તે ઉતાવળે પોતાનો બેગ સમેટીને ઊભી થઈ અને લગભગ દોડતી બહાર નીકળી ગઈ. જતા જતા તેને તેની ચૂત માં એક નવા પ્રકાર નો સંચાર થયો અને તે પોતાની જાંગો ને પૂરી દબાવી ને જતી રહી.
રાત - ઋચાનો રૂમ.
રાતના લગભગ 1 વાગ્યા હતા. આખું ઘર સૂઈ ગયું હતું. ઋચા પોતાના પલંગ પર કરવટો બદલતી હતી. ઓરડામાં માત્ર એક નાનો નાઇટ લેમ્પ સળગતો હતો. તેની આંખોમાં ઊંઘનો નામોનિશાન નહોતો. બાબાજીની વાતો તેના મગજમાં વારંવાર ફરતી હતી.
તેનું માનસિક વિચાર:
'બાબાજીએ કહ્યું હતું કે સેક્સમાં સંબંધો મહત્વના નથી… માત્ર શરીર જ મહત્વનું છે. પણ પાપા… પાપા તો મારા પિતા છે. તેમણે મને જન્મ આપ્યો. મને ઉછેરી છે. પછી તેમણે મારી સાથે એ બધું કેમ કર્યું? શું તેમને પણ મારી ચૂત જોઈતી હતી? શું તેમને પણ મારા શરીર તરફ આકર્ષણ હતું?'
તેણે ઓશીકાને કસીને છાતી સાથે લગાવ્યું. તેના નાના સ્તન દબાઈ ગયા.
'જ્યારે પાપાએ મારી ચૂતને સ્પર્શ કર્યો હતો… ત્યારે જે ગરમી થઈ હતી, તે વિચિત્ર-સી સારી લાગી હતી. ડર સાથે એક મીઠી સિહરન પણ થઈ હતી. પણ તે દારુ પીધેલા હતા… બાબાજી તો શાંત છે, સમજદાર છે… અને… ખૂબ અનુભવી લાગે છે.'
તેણે આંખો બંધ કરી. સહલેખિકા સૌની પટેલ.
બાબાજીનો લંડ… ધોતી ઉપરથી પણ ખૂબ જાડો દેખાતો હતો. પાપાનો લોડો તો મેં માત્ર હાથથી અનુભવ કર્યો હતો… પણ બાબાજી તો કહે છે કે તેઓ મને બધું શીખવશે. ચુદાઈ અને ચોદાવા નું શીખવશે. શું તેઓ મારો પહેલો લંડ બનશે? શું મારી ચૂતમાં પહેલી વાર તેમનો જાડો લંડ જશે? શું બાબજી નાં લોડા ને મારું કૌમાર્ય આપવું પડશે? બાબાજી નો લંડ મારી ચૂત નું સીલ તોડશે?
તેની એક આંગળી અનાયાસે જ પોતાની જાંઘોની વચ્ચે ચાલી ગઈ. પેન્ટી પહેલેથી જ હળવી ભીની હતી.
'પાપા સાથે તો ખોટું છે… તે પાપ છે. લોકો જાણી જશે તો શું કહેશે? પણ બાબાજી… તેઓ ગુરુ છે. બધા તેમને માને છે. જો તેઓએ મને ચોદી પણ લીધી તો કોઈ જાણશે નહીં. અને તેઓએ કહ્યું કે શરીરની ભૂખ શાંત કરવી જરૂરી છે… નહીંતર મન ઉલઝતું રહે છે. અને જો એવું થાય તો હું ભણવા માં પાછળ રહી જઈશ.'
તેણે કરવટ બદલી. હવે તેના શ્વાસ ભારે થઈ રહ્યા હતા.
'પાપાએ તો મને જબરદસ્તી કરી હતી… જ્યારે બાબાજી મને પૂછી રહ્યા છે. મને પસંદગીનો મોકો આપી રહ્યા છે. બાબાજીના હાથ નરમ છે… તેમની ગોદ ગરમ છે… તેમના અવાજમાં એક આકર્ષણ છે જે પાપામાં નહોતું. જો મને કોઈની સાથે ચુદવું જ છે તો… બાબાજી કરતાં વધુ સારું કોણ હોઈ શકે?'
પછી એક ક્ષણમાં શરમનો ભાવ આવ્યો.
'નહીં… આ બધું ખોટું છે. હું હજી નાની છું. પણ… પણ મારું શરીર અને ચૂત....નાની નથી રહી લાગતી....મારી ચૂત તો વારંવાર ભીની થઈ રહી છે. જ્યારે બાબાજીએ "ચુદાઈ" કહ્યું ત્યારે મારા શરીરમાં જે ઝણઝણાટી આવી હતી… તે પાપાના સ્પર્શથી પણ નહોતી આવી.'
તેણે ઓશીકામાં મોં છુપાવી લીધું.
'કાલ જો હું હા કહી દઉં… તો બાબાજી મને નગ્ન કરીને… મારી ચૂતને સ્પર્શ કરશે… ચૂસશે… અને પછી પોતાનો લંડ અંદર મૂકશે. શું દુખાવો થશે? શું મજા આવશે? શું હું રડીશ… કે ચીસ પાડીશ?'
ઋચાના મનમાં બે ભાગ લડી રહ્યા હતા:
ડર અને નૈતિકતાનો ભાગ: પાપા સાથે જે થયું તે ખોટું હતું. બાબાજીથી પણ ખોટું થશે.
જિજ્ઞાસા અને ઉત્તેજનાનો ભાગ: શરીરને જે સુખ જોઈએ છે, તે પાપાએ અધૂરું છોડ્યું હતું. બાબાજી તેને પૂર્ણ કરી શકે છે. અને તેઓ સુરક્ષિત પણ લાગે છે.
છેવટે રાતના 3 વાગ્યા સુધી વિચારતાં-વિચારતાં તેનું મન ઝૂકવા લાગ્યું - બાબાજી તરફ.
કારણ કે બાબાજીમાં શક્તિ હતી, રોમાંચ છે, અનુભવ છે… અને સૌથી મોટી વાત - મારી સંમતિ ની હતી.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
મૈત્રી પટેલ ની પ્રસ્તુતિ.
10-10-2026, 05:11 PM
બીજે દિવસે સવારે બાબાજી રૂમમાં બેઠા ચા પી રહ્યા હતા. તેમના ચહેરા પર સંતોષભરી, શેતાની સ્મિત હતી.
"ચારો ફેંકી દીધો હતો… અને રિચા નામ નાં પંખીએ તેને ચણી પણ લીધું છે. હવે જોઈએ આજ રાત્રે તે શું કરે છે."
તેમના મનમાં રિચાના નાના ગુલાબી સ્તનો, ભીની ટી-શર્ટમાંથી ઉભરાતા નિપલ્સ અને ગઈ રાત્રે તેની શરમાતી નજરો ફરતી હતી. પણ આજ રાત્રિની રાહ પણ ઓછી રોમાંચક નહોતી.
આજ રાત્રે પૂજા આવી રહી હતી… અને બાબાજીએ તેના માટે એક ખાસ સરપ્રાઈઝ તૈયાર કર્યું હતું.
સાંજ થતાં-થતાં બાબાજી મંદિરનાં કામ નિપટાવીને બજાર તરફ નીકળી પડ્યા. ખરેખર તો મંદિરના ચઢાવા અને ભક્તોના દાનથી તેમનું બધું કામ ચાલી જતું હતું, પણ કેટલાક ખાસ સામાન માટે તેમણે પોતે જ જવું પડતું હતું.
તેઓ સીધા ઇરફાનની કરિયાણાની દુકાને પહોંચ્યા.
"ઇરફાન ભાઈ… લોટ, ચોખા, થોડા મસાલા અને… એવાળી સોજી આપી દો."
દુકાનદાર ઇરફાનનો ચહેરો આજે ઉદાસ અને પરેશાન દેખાતો હતો. બાબાજીએ તરત જ ભાંપી લીધું.
"અરે ઇરફાન ભાઈ… શું વાત છે? તમે આજે થોડા વધારે જ ઉદાસ લાગો છો. બધું બરાબર તો છે ને?"
ઇરફાને ઊંડો શ્વાસ લીધો અને દુઃખી સ્વરે બોલ્યો,
"શું કહું બાબાજી જી… મારી કિસ્મત જ ખરાબ છે. તમે તો જાણો છો મારી દીકરી નૂરીનું… ગયા વર્ષે જ નિકાહ થયો હતો. તે વારંવાર પોતાના પતિ સાથે ઝઘડીને અહીં આવી જાય છે. ગઈ રાત્રે પણ એવું જ થયું. છેલ્લા એક વર્ષમાં છઠ્ઠી વાર છે. હું તેને સમજાવી-બુઝાવીને પાછી મોકલતો રહ્યો છું, પણ આ વખત તે બિલકુલ ના પાડી રહી છે. કહે છે કે તે તેના લાયક નથી. હવે તમે જ કહો… હું શું કરું?" લેખિકા મૈત્રી પટેલ.
નૂરીનું નામ સાંભળતાં જ બાબાજીના શેતાની દિમાગમાં એક નવી ચિંગારી સળગી ઊઠી. તેના લંડ માટે વધુ એક શિકાર. નવી ચૂત ચાખવા ની તમન્ના.
નૂરી… ગોરી, નાજુક, ભરાવદાર, મોટી-મોટી આંખોવાળી. મુસ્લિમ યુવતી, હુશ્નની પૂરી મિસાલ અને મલ્લિકા. જ્યારે પણ તે દુકાને આવતી, બાબાજી સાથે ખૂબ વાતો કરતી. હસતી વખતે તેના ગાલ પર ખાડા પડતા અને છાતીનો ઉભાર સ્પષ્ટ દેખાતો. છાતી સરસ વિકસેલી અને તેના કુલ્હા તો ઘણી વકહ્ત બાબાજી નાં લોડા ને પરેશાન કરી મુકતા. બાબાજી ના મન-મસ્તિસ્ક માં નૂરી ની જવાની રમી રહી....
બાબાજી થોડી ક્ષણ ચૂપ રહ્યા, પછી બોલ્યા,
"જુઓ ઈરફાન ભાઈ… આમ તો સામાજિક દ્રષ્ટીએ અને વૈજ્ઞાનિક રીતે તો કોઈ ના ઘરેલુ બાબતોમાં મારું બોલવું યોગ્ય નથી, પણ જો તમે ઈચ્છો તો હું નૂરી સાથે વાત કરી શકું. કદાચ તે મારા જેવા બહારના માણસ સાથે પોતાના દિલની વાત ખોલીને કહી દે. અને શક્ય છે કે તેની કોઈ એવી વાત બહાર આવે અને આપણને કોઈ રસ્તો મળી જાય."
ઈરફાનના ચહેરા પર રાહત છવાઈ ગઈ.
"બાબાજી, જો તમે વાત કરી લો તો ખૂબ મહેરબાની થશે. તે તેની અમ્મીના ઈન્તકાલ પછી મારી સાથે ખુલીને વાત નથી કરતી. તમારી સાથે કદાચ બોલી દે. તમે તેને સમજાવો… અથવા જે પણ સમસ્યા હોય, તેની ખબર કાઢો. તમારી વાત ઘણી સાચી છે, જો તે એવું કંઈક બોલે જેનાથી આપણને આગળનો રસ્તો દેખાય અને તેનું ઘર વસી જાય.દરેક બાપ ને તેની બેટી સાસરી માં ખુશ અને સુખી રહે તે જ તો જોઈતું હોય છે." નિર્દેશિકા ફનલવ.
બાબાજીએ અંદર જ મુસ્કુરાતાં માથું ધુણાવ્યું.
"ઠીક છે… કાલ સાંજે તેને મારી પાસે મોકલી દો. હું તેની સાથે એકાંતમાં વાત કરી લઉં. ઈન્શા અલ્લાહ, બધું ઠીક થઈ જશે." અને મન માં વાગોળ્યું “તારી એ મસ્ત માલ રૂપી બેટી ને મોકલી આપજે મારો લોડો તેની બધીજ સમસ્યાઓ નું સમાધાન કરી આપશે.એક વખત મારા લોડે રમી તો સમજ કે આખી જીંદગી તારી એ બેટીની ચૂત મારી થઇ જશે.”
ઈરફાને આભાર માન્યો અને સામાન પેક કરવા લાગ્યો.
બાબાજી સામાન લઈને પાછા ફરી રહ્યા હતા, પણ તેમના દિમાગમાં હવે ચાર નામ ફરી રહ્યા હતા - પૂજા, ઋચા, મયૂરી અને નૂરી. વાહ ભાઈ વાહ શું મારા લોડા ના નશીબ છે યાર. બસ આમજ મારા લોડા ને નવી નવી ચૂતો મળતી રહે અને ચાખતો રહે.
ચારેય અલગ-અલગ ઉંમર, અલગ-અલગ સ્વાદ… પણ એક જ ભૂખ. મારા લંડને તસલ્લી અને મને ચેન - બીજું શું જોઈએ?
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
અહી સુધી જ દોસ્તો. હવે પછી નો અપડેટ આવતા થોડી વાર લાગી શકે દોસ્તો, નવરાત્રી છે ને........આપ સૌના કોમેન્ટ ની પ્રતીક્ષા સહ..............
માં દુર્ગા અને માં ભારતી આપણા બધા ભારતીયો ની રક્ષા કરે તથા તન,મન,ધન, થી સમૃદ્ધ રાખે. આપ સૌને નવરાત્રી ની શુભકામનાઓ.
નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
જય ભારત.
"ચારો ફેંકી દીધો હતો… અને રિચા નામ નાં પંખીએ તેને ચણી પણ લીધું છે. હવે જોઈએ આજ રાત્રે તે શું કરે છે."
તેમના મનમાં રિચાના નાના ગુલાબી સ્તનો, ભીની ટી-શર્ટમાંથી ઉભરાતા નિપલ્સ અને ગઈ રાત્રે તેની શરમાતી નજરો ફરતી હતી. પણ આજ રાત્રિની રાહ પણ ઓછી રોમાંચક નહોતી.
આજ રાત્રે પૂજા આવી રહી હતી… અને બાબાજીએ તેના માટે એક ખાસ સરપ્રાઈઝ તૈયાર કર્યું હતું.
સાંજ થતાં-થતાં બાબાજી મંદિરનાં કામ નિપટાવીને બજાર તરફ નીકળી પડ્યા. ખરેખર તો મંદિરના ચઢાવા અને ભક્તોના દાનથી તેમનું બધું કામ ચાલી જતું હતું, પણ કેટલાક ખાસ સામાન માટે તેમણે પોતે જ જવું પડતું હતું.
તેઓ સીધા ઇરફાનની કરિયાણાની દુકાને પહોંચ્યા.
"ઇરફાન ભાઈ… લોટ, ચોખા, થોડા મસાલા અને… એવાળી સોજી આપી દો."
દુકાનદાર ઇરફાનનો ચહેરો આજે ઉદાસ અને પરેશાન દેખાતો હતો. બાબાજીએ તરત જ ભાંપી લીધું.
"અરે ઇરફાન ભાઈ… શું વાત છે? તમે આજે થોડા વધારે જ ઉદાસ લાગો છો. બધું બરાબર તો છે ને?"
ઇરફાને ઊંડો શ્વાસ લીધો અને દુઃખી સ્વરે બોલ્યો,
"શું કહું બાબાજી જી… મારી કિસ્મત જ ખરાબ છે. તમે તો જાણો છો મારી દીકરી નૂરીનું… ગયા વર્ષે જ નિકાહ થયો હતો. તે વારંવાર પોતાના પતિ સાથે ઝઘડીને અહીં આવી જાય છે. ગઈ રાત્રે પણ એવું જ થયું. છેલ્લા એક વર્ષમાં છઠ્ઠી વાર છે. હું તેને સમજાવી-બુઝાવીને પાછી મોકલતો રહ્યો છું, પણ આ વખત તે બિલકુલ ના પાડી રહી છે. કહે છે કે તે તેના લાયક નથી. હવે તમે જ કહો… હું શું કરું?" લેખિકા મૈત્રી પટેલ.
નૂરીનું નામ સાંભળતાં જ બાબાજીના શેતાની દિમાગમાં એક નવી ચિંગારી સળગી ઊઠી. તેના લંડ માટે વધુ એક શિકાર. નવી ચૂત ચાખવા ની તમન્ના.
નૂરી… ગોરી, નાજુક, ભરાવદાર, મોટી-મોટી આંખોવાળી. મુસ્લિમ યુવતી, હુશ્નની પૂરી મિસાલ અને મલ્લિકા. જ્યારે પણ તે દુકાને આવતી, બાબાજી સાથે ખૂબ વાતો કરતી. હસતી વખતે તેના ગાલ પર ખાડા પડતા અને છાતીનો ઉભાર સ્પષ્ટ દેખાતો. છાતી સરસ વિકસેલી અને તેના કુલ્હા તો ઘણી વકહ્ત બાબાજી નાં લોડા ને પરેશાન કરી મુકતા. બાબાજી ના મન-મસ્તિસ્ક માં નૂરી ની જવાની રમી રહી....
બાબાજી થોડી ક્ષણ ચૂપ રહ્યા, પછી બોલ્યા,
"જુઓ ઈરફાન ભાઈ… આમ તો સામાજિક દ્રષ્ટીએ અને વૈજ્ઞાનિક રીતે તો કોઈ ના ઘરેલુ બાબતોમાં મારું બોલવું યોગ્ય નથી, પણ જો તમે ઈચ્છો તો હું નૂરી સાથે વાત કરી શકું. કદાચ તે મારા જેવા બહારના માણસ સાથે પોતાના દિલની વાત ખોલીને કહી દે. અને શક્ય છે કે તેની કોઈ એવી વાત બહાર આવે અને આપણને કોઈ રસ્તો મળી જાય."
ઈરફાનના ચહેરા પર રાહત છવાઈ ગઈ.
"બાબાજી, જો તમે વાત કરી લો તો ખૂબ મહેરબાની થશે. તે તેની અમ્મીના ઈન્તકાલ પછી મારી સાથે ખુલીને વાત નથી કરતી. તમારી સાથે કદાચ બોલી દે. તમે તેને સમજાવો… અથવા જે પણ સમસ્યા હોય, તેની ખબર કાઢો. તમારી વાત ઘણી સાચી છે, જો તે એવું કંઈક બોલે જેનાથી આપણને આગળનો રસ્તો દેખાય અને તેનું ઘર વસી જાય.દરેક બાપ ને તેની બેટી સાસરી માં ખુશ અને સુખી રહે તે જ તો જોઈતું હોય છે." નિર્દેશિકા ફનલવ.
બાબાજીએ અંદર જ મુસ્કુરાતાં માથું ધુણાવ્યું.
"ઠીક છે… કાલ સાંજે તેને મારી પાસે મોકલી દો. હું તેની સાથે એકાંતમાં વાત કરી લઉં. ઈન્શા અલ્લાહ, બધું ઠીક થઈ જશે." અને મન માં વાગોળ્યું “તારી એ મસ્ત માલ રૂપી બેટી ને મોકલી આપજે મારો લોડો તેની બધીજ સમસ્યાઓ નું સમાધાન કરી આપશે.એક વખત મારા લોડે રમી તો સમજ કે આખી જીંદગી તારી એ બેટીની ચૂત મારી થઇ જશે.”
ઈરફાને આભાર માન્યો અને સામાન પેક કરવા લાગ્યો.
બાબાજી સામાન લઈને પાછા ફરી રહ્યા હતા, પણ તેમના દિમાગમાં હવે ચાર નામ ફરી રહ્યા હતા - પૂજા, ઋચા, મયૂરી અને નૂરી. વાહ ભાઈ વાહ શું મારા લોડા ના નશીબ છે યાર. બસ આમજ મારા લોડા ને નવી નવી ચૂતો મળતી રહે અને ચાખતો રહે.
ચારેય અલગ-અલગ ઉંમર, અલગ-અલગ સ્વાદ… પણ એક જ ભૂખ. મારા લંડને તસલ્લી અને મને ચેન - બીજું શું જોઈએ?
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
અહી સુધી જ દોસ્તો. હવે પછી નો અપડેટ આવતા થોડી વાર લાગી શકે દોસ્તો, નવરાત્રી છે ને........આપ સૌના કોમેન્ટ ની પ્રતીક્ષા સહ..............
માં દુર્ગા અને માં ભારતી આપણા બધા ભારતીયો ની રક્ષા કરે તથા તન,મન,ધન, થી સમૃદ્ધ રાખે. આપ સૌને નવરાત્રી ની શુભકામનાઓ.
નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
જય ભારત.
19-10-2026, 10:30 PM
24-10-2026, 01:29 PM
ચાલો દોસ્તો વાર્તા ને થોડી આગળ જાણીએ.
24-10-2026, 01:30 PM
પૂજાના જતા રહ્યા પછી મા ઘરમાં આવી ત્યારે જોયું કે તેમના પતિદેવ સૂવાની તૈયારીમાં છે.
શિલ્પાએ ધીમેથી ઓરડામાં પ્રવેશ કર્યો અને રસિક તરફ જોતાં બોલી,
"પૂજાના પપ્પા, આજે પણ તમને સૂવાની ઉતાવળ છે?"
રસિક પથારી પર ચાદર સરખી કરતાં બોલ્યા,
"અને નહીં તો શું? સૂવાના સમયે સૂવું જ જોઈએ. અને આ સ્વાસ્થ્ય માટે પણ સારું છે શિલ્પા. બાકી પૂજા હજી દેખાતી નથી… ક્યાં છે તે?"
શિલ્પા તેમની નજીક આવી અને તેમની કમર પર હાથ મૂકતાં ધીમેથી બોલી,
"તમે તો ઘરે આવતાં જ સૂવા માટે તૈયાર થઈ જાઓ છો. ક્યારેય બીજી કોઈ ઈચ્છા થતી જ નથી તમને."
રસિકે તેની હથેળીને ધીમેથી ખસેડતાં કહ્યું,
"અરે, આટલી રાતે હવે શું ઈચ્છા થશે! આમેય હવે આપણને બીજી કઈ ઈચ્છાઓ રહી ગઈ છે? ઉંમર પણ તો કંઈક ચીજ છે."
શિલ્પાએ હળવી સ્મિત સાથે કહ્યું,
"અરે, શું આપણે આટલા વૃદ્ધ થઈ ગયા કે હવે બધી ઈચ્છાઓને મારી જ નાખવી જોઈએ? અથવા તો તેમને જન્મ લેવા જ ન દેવા જોઈએ? હું એ કહેતી હતી કે આજે પૂજા તે બાબાજી પાસે ગઈ છે. રાતે મોડું થશે. તેના પતિની આત્માના શુદ્ધિકરણ માટે એક પૂજા છે. તો મેં વિચાર્યું… કે..આજે તો મોકો છે. પણ તમે તો અડધી ઊંઘમાં ભમી રહ્યા છો. જાણે કોઈ ઊંઘની ગોળીનો નશો ચઢી ગયો હોય."
રસિકે આશ્ચર્યથી શિલ્પા તરફ જોઈને બોલ્યા,
"અરે, પૂજાને આટલી રાતે ત્યાં ન જવું જોઈએ. તેણે તને પૂછ્યું પણ હતું શું? અને જો પૂછ્યું હોય તો તમે જવા કેમ દીધી?" તેણે વાત બદલતાં કહ્યું.
શિલ્પાએ માદક નજરથી તેમની આંખોમાં જોતાં કહ્યું,
"અરે યાર, તેના પતિની આત્મા માટે તે કંઈક તો કરશે ને! તમે આટલા ચિંતિત કેમ થઈ જાઓ છો રસિક? બાબાજી ખરાબ માણસ નથી."
રસિકે કપાળ ચોળતાં કહ્યું,
"અરે એવું કંઈ નથી. કદાચ તે બાબાજી સારા હશે, પણ અમારી દીકરી જુવાન છે અને સુંદર પણ છે. કોઈની પણ નજર ખરાબ થઇ શકે, ક્યાંક કોઈ ઊંચ-નીચ થઈ ગઈ તો જમાનાને શું મોં બતાવીશું? આ બધું તારે વિચારવું જોઈએ તેને જવા દેતાં પહેલાં. ખબર નહીં અત્યાર સુધીમાં શું શું થઈ ગયું હોય......પછી ગાંડ જેવું મોઢું થઇ જશે. યુવાની નો કોઈ ભરોસો નહિ, આમેય બાબાજી પણ.....પુરુષ વૃદ્ધ હોય કે જવાન......કાણું જોયું નથી કે....." રસીકે પોતાની શંકા રજુ કરી.
શિલ્પા તેમની નજીક આવીને ધોતીનો છેડો હળવેથી પકડીને બોલી,
"મેં આ બધું પૂજાને પૂછી લીધું છે. મને વિશ્વાસ થયા પછી જ મેં તેને જવા દીધી છે. તમે શું સમજો છો કે દીકરીની ચિંતા મને નહીં હોય? અને વળી… જો કંઈ થાય પણ તો જુવાન શરીર છે, પોતાની મરજી મુજબ કરીને જ છોડશે. મને કે તમને પૂછીને કરશે શું? તમારી વાત પણ સાચી છે, અત્યાર સુધી કઈ થઇ ગયું હશે તો...આપણને તો કંઈ ખબર નથી, ભગવાન ના કરે પણ અત્યાર સુધી કંઈ થઈ ગયું હોય તો પણ આપણે શું કરી શકીએ? જ્યાં સુધી કોઈ પરિણામ સામે ન આવે."
રસિક પલંગ પર બેઠા અને થોડું ચિડાઈને બોલ્યા,
"તે બધું તો ઠીક છે. મને હવે સૂવું છે. તું જાણે ને તારી દીકરી. તમે બંને સારી રીતે જાણો છો કે હું કોઈ ઝંઝટમાં પડવા માંગતો નથી. બાકી જે કરવું છે તે કરો. તેની મરજીને આપણે કોણ છીએ રોકનારા? અને વળી હું પણ સમજું છું શિલ્પા, જરૂરિયાત બધાને હોય છે, પૂજાને પણ....પણ ધ્યાન તો રાખવું પડે ને....કઈક આડું અવળું થાય ને સાલું પેટ ફૂલે તો નવી ઉપાધી......બાકી તમે બંને જે કરો તે સમજી વિચારી ને કરો. મને તો કોઈ વાંધો નથી. હું ભલો ને મારી આ પથારી."
શિલ્પા પણ પલંગ પર બેસી ગઈ. તેણે ધીમેથી રસિકની જાંઘ પર હાથ મૂક્યો અને હળવે સ્વરે બોલી,
"તેથી જ તો હું કહું છું… આજે મોકો છે. ચાલો કંઈક કરીએ. બંને કાણા તૈયાર છે… ડંડાથી મારી લો."
રસિકે તેની તરફ જોયું અને થાકેલા સ્વરમાં કહ્યું,
"અરે રાણી, હવે આપણે તે જમાનામાં નથી જીવતા જ્યાં દર વખતે ડંડો તૈયાર હોય. અને વળી આજે તો કોઈ મૂડ પણ નથી. થાકી પણ ગયો છું… અને ઊભો પણ થશે નહીં. તમે પણ સૂઈ જાઓ. અને હા, ધ્યાન રાખજો કે સમયસર પૂજા ઘરે આવી જાય. જેવી આવે તેવી પણ સમજી વિચારી ને આગળ વધજો તમે માં-દીકરી"
શિલ્પા થોડી ક્ષણો ચૂપ રહી. પછી ધીમેથી બોલી,
"મૂડ તો બનાવવામાં આવે છે રસિક… બનાવી નાં શકાય? વર્ષોથી એક જ વાત… થાકી ગયો છું, મૂડ નથી. ક્યારેય વિચાર્યું છે કે મારી ઉંમરે સ્ત્રીને શું લાગતું હશે?"
રસિકે આંખો બંધ કરતાં ફક્ત એટલું જ કહ્યું,
"શિલ્પા, પ્લીઝ… આજે નહીં. સૂઈ જા."
શિલ્પાએ લાંબો શ્વાસ લીધો. તેણે પોતાનો હાથ પાછો ખેંચી લીધો અને ધીમેથી બોલી,
"ઠીક છે… સૂઈ જાઓ. પણ યાદ રાખજો… દરેક રાતે ઊંઘ નથી આવતી કોઈકને."
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી પટેલ.
શિલ્પાએ ધીમેથી ઓરડામાં પ્રવેશ કર્યો અને રસિક તરફ જોતાં બોલી,
"પૂજાના પપ્પા, આજે પણ તમને સૂવાની ઉતાવળ છે?"
રસિક પથારી પર ચાદર સરખી કરતાં બોલ્યા,
"અને નહીં તો શું? સૂવાના સમયે સૂવું જ જોઈએ. અને આ સ્વાસ્થ્ય માટે પણ સારું છે શિલ્પા. બાકી પૂજા હજી દેખાતી નથી… ક્યાં છે તે?"
શિલ્પા તેમની નજીક આવી અને તેમની કમર પર હાથ મૂકતાં ધીમેથી બોલી,
"તમે તો ઘરે આવતાં જ સૂવા માટે તૈયાર થઈ જાઓ છો. ક્યારેય બીજી કોઈ ઈચ્છા થતી જ નથી તમને."
રસિકે તેની હથેળીને ધીમેથી ખસેડતાં કહ્યું,
"અરે, આટલી રાતે હવે શું ઈચ્છા થશે! આમેય હવે આપણને બીજી કઈ ઈચ્છાઓ રહી ગઈ છે? ઉંમર પણ તો કંઈક ચીજ છે."
શિલ્પાએ હળવી સ્મિત સાથે કહ્યું,
"અરે, શું આપણે આટલા વૃદ્ધ થઈ ગયા કે હવે બધી ઈચ્છાઓને મારી જ નાખવી જોઈએ? અથવા તો તેમને જન્મ લેવા જ ન દેવા જોઈએ? હું એ કહેતી હતી કે આજે પૂજા તે બાબાજી પાસે ગઈ છે. રાતે મોડું થશે. તેના પતિની આત્માના શુદ્ધિકરણ માટે એક પૂજા છે. તો મેં વિચાર્યું… કે..આજે તો મોકો છે. પણ તમે તો અડધી ઊંઘમાં ભમી રહ્યા છો. જાણે કોઈ ઊંઘની ગોળીનો નશો ચઢી ગયો હોય."
રસિકે આશ્ચર્યથી શિલ્પા તરફ જોઈને બોલ્યા,
"અરે, પૂજાને આટલી રાતે ત્યાં ન જવું જોઈએ. તેણે તને પૂછ્યું પણ હતું શું? અને જો પૂછ્યું હોય તો તમે જવા કેમ દીધી?" તેણે વાત બદલતાં કહ્યું.
શિલ્પાએ માદક નજરથી તેમની આંખોમાં જોતાં કહ્યું,
"અરે યાર, તેના પતિની આત્મા માટે તે કંઈક તો કરશે ને! તમે આટલા ચિંતિત કેમ થઈ જાઓ છો રસિક? બાબાજી ખરાબ માણસ નથી."
રસિકે કપાળ ચોળતાં કહ્યું,
"અરે એવું કંઈ નથી. કદાચ તે બાબાજી સારા હશે, પણ અમારી દીકરી જુવાન છે અને સુંદર પણ છે. કોઈની પણ નજર ખરાબ થઇ શકે, ક્યાંક કોઈ ઊંચ-નીચ થઈ ગઈ તો જમાનાને શું મોં બતાવીશું? આ બધું તારે વિચારવું જોઈએ તેને જવા દેતાં પહેલાં. ખબર નહીં અત્યાર સુધીમાં શું શું થઈ ગયું હોય......પછી ગાંડ જેવું મોઢું થઇ જશે. યુવાની નો કોઈ ભરોસો નહિ, આમેય બાબાજી પણ.....પુરુષ વૃદ્ધ હોય કે જવાન......કાણું જોયું નથી કે....." રસીકે પોતાની શંકા રજુ કરી.
શિલ્પા તેમની નજીક આવીને ધોતીનો છેડો હળવેથી પકડીને બોલી,
"મેં આ બધું પૂજાને પૂછી લીધું છે. મને વિશ્વાસ થયા પછી જ મેં તેને જવા દીધી છે. તમે શું સમજો છો કે દીકરીની ચિંતા મને નહીં હોય? અને વળી… જો કંઈ થાય પણ તો જુવાન શરીર છે, પોતાની મરજી મુજબ કરીને જ છોડશે. મને કે તમને પૂછીને કરશે શું? તમારી વાત પણ સાચી છે, અત્યાર સુધી કઈ થઇ ગયું હશે તો...આપણને તો કંઈ ખબર નથી, ભગવાન ના કરે પણ અત્યાર સુધી કંઈ થઈ ગયું હોય તો પણ આપણે શું કરી શકીએ? જ્યાં સુધી કોઈ પરિણામ સામે ન આવે."
રસિક પલંગ પર બેઠા અને થોડું ચિડાઈને બોલ્યા,
"તે બધું તો ઠીક છે. મને હવે સૂવું છે. તું જાણે ને તારી દીકરી. તમે બંને સારી રીતે જાણો છો કે હું કોઈ ઝંઝટમાં પડવા માંગતો નથી. બાકી જે કરવું છે તે કરો. તેની મરજીને આપણે કોણ છીએ રોકનારા? અને વળી હું પણ સમજું છું શિલ્પા, જરૂરિયાત બધાને હોય છે, પૂજાને પણ....પણ ધ્યાન તો રાખવું પડે ને....કઈક આડું અવળું થાય ને સાલું પેટ ફૂલે તો નવી ઉપાધી......બાકી તમે બંને જે કરો તે સમજી વિચારી ને કરો. મને તો કોઈ વાંધો નથી. હું ભલો ને મારી આ પથારી."
શિલ્પા પણ પલંગ પર બેસી ગઈ. તેણે ધીમેથી રસિકની જાંઘ પર હાથ મૂક્યો અને હળવે સ્વરે બોલી,
"તેથી જ તો હું કહું છું… આજે મોકો છે. ચાલો કંઈક કરીએ. બંને કાણા તૈયાર છે… ડંડાથી મારી લો."
રસિકે તેની તરફ જોયું અને થાકેલા સ્વરમાં કહ્યું,
"અરે રાણી, હવે આપણે તે જમાનામાં નથી જીવતા જ્યાં દર વખતે ડંડો તૈયાર હોય. અને વળી આજે તો કોઈ મૂડ પણ નથી. થાકી પણ ગયો છું… અને ઊભો પણ થશે નહીં. તમે પણ સૂઈ જાઓ. અને હા, ધ્યાન રાખજો કે સમયસર પૂજા ઘરે આવી જાય. જેવી આવે તેવી પણ સમજી વિચારી ને આગળ વધજો તમે માં-દીકરી"
શિલ્પા થોડી ક્ષણો ચૂપ રહી. પછી ધીમેથી બોલી,
"મૂડ તો બનાવવામાં આવે છે રસિક… બનાવી નાં શકાય? વર્ષોથી એક જ વાત… થાકી ગયો છું, મૂડ નથી. ક્યારેય વિચાર્યું છે કે મારી ઉંમરે સ્ત્રીને શું લાગતું હશે?"
રસિકે આંખો બંધ કરતાં ફક્ત એટલું જ કહ્યું,
"શિલ્પા, પ્લીઝ… આજે નહીં. સૂઈ જા."
શિલ્પાએ લાંબો શ્વાસ લીધો. તેણે પોતાનો હાથ પાછો ખેંચી લીધો અને ધીમેથી બોલી,
"ઠીક છે… સૂઈ જાઓ. પણ યાદ રાખજો… દરેક રાતે ઊંઘ નથી આવતી કોઈકને."
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી પટેલ.
24-10-2026, 01:32 PM
શિલ્પા નિરાશ થઈને ઊભી થઈ ગઈ. તેના ચહેરા પર સ્પષ્ટ હતાશા હતી. તેણે રસિક તરફ જોતાં કડવા સ્વરે કહ્યું,
"હવે તમે કોઈ કામના નથી રહ્યા. ક્યારે ઊભો થશે અને ક્યારે મારા છિદ્રોને મારશે......ખબર નથી......ક્યાં સુધી આંગળીઓથી કામ ચલાવવું....મારી તો સમજની ઉપર થઈ ગયું છે હવે તો."
મનમાં જ તે વધુ કડવી વાતો વિચારી રહી હતી, રસિકને મા-બહેનની ગાળો દેવા લાગી હતી, 'પહેલાં પણ તો આવું જ કહેતા હતા… થાકી ગયો છું, મૂડ નથી, ઉંમર થઈ ગઈ. ક્યાં સુધી આવું જ સાંભળતી રહું? ક્યારે મારી ગાંડના દરવાજા સુધી પહોંચશે આ લંડ!'
તે ઓરડામાંથી નીકળીને રસોડામાં ગઈ. હાથથી વાસણ સાફ કરવા લાગી, પણ મન ક્યાંક બીજે ઉલઝાયેલું હતું. પાણીના પ્રવાહ નીચે થાળી ઘસતાં તેના વિચારોએ જુદી જ દિશા પકડી લીધી.
'પૂજા હમણાં બાબાજી પાસે હશે…
શું કરતી હશે તે?
શું બાબાજી સાચે જ માત્ર પૂજા કરાવતા હશે? કે… કંઈ બીજું પણ? કંઈ બીજું એટલે શું.....બાબાજી પૂજાને ચોદતા હશે......ઓ બાપ રે.....દીકરી ચોદાવી રહી છે અને માં ને ઈર્ષ્યા!'
શિલ્પાના શરીરમાં એક અજીબ સી ગરમી ફેલાવા લાગી. તેણે પોતાની સાડીનો પલ્લો સરખો કર્યો, પણ મન શાંત નહોતું થતું. પતિએ સાફ ના પાડી દીધી હતી. શરીર માગી રહ્યું હતું, અને સામેવાળો સૂવાની તૈયારીમાં હતો. ચૂત અને ગાંડ બંનેમાં આગ અને આ માણસ લંડને છુપાવીને સૂતો છે....સાલો ભડવો....દીકરીને ચોદાવવામાં કોઈ તકલીફ નથી અને બૈરીને ચોદી શકતો નથી....બહેનચોદ સાલો.
રસોડામાં એકલી ઊભેલી શિલ્પાની અંદર વાસના ધીમે ધીમે જોર પકડવા લાગી.
'આટલી રાત… બાબાજી અને પૂજા એકલાં…
જુવાન શરીર છે પૂજાનું… અને બાબાજી પણ માણસ જ તો છે. લંડ તો મસ્ત જ હશે તો જ પૂજા વારંવાર જાય છે.
શું તેઓ સાચે જ માત્ર મંત્રો સુધી મર્યાદિત રહેશે?
કે પૂજાની સાડીનો પલ્લો સરકી ગયો હશે…
શું બાબાજીએ તેના સ્તનોને અડ્યા હશે?
શું પૂજા ના પાડતી હશે… કે પછી પોતે જ તેમની નજીક થઈ ગઈ હશે? પોતાના બોબલાને સામેથી દબાવવા માટે ભેટ આપતી હશે.'
શિલ્પાના હાથ અટકી ગયા. તે સિંકની કિનારે બંને હાથ મૂકીને ઊભી રહી ગઈ. તેના શ્વાસ થોડા વેગવંતા થઈ ગયા હતા. જાંઘોની વચ્ચે હળવી અશાંતિ અનુભવાઈ રહી હતી.
'મારો પતિ તો સૂતો છે…
અને હું અહીં વાસણો ઘસી રહી છું. મારી ચૂતને ઘસનારું અહીં કોઈ નથી, ચૂતને મારી-મારીને સૂઝાડનારું કોઈ નથી. કેવી કમનસીબી છે મારી પણ…..
શરીર અગ્નિની જેમ બળી રહ્યું છે…
અને તે માણસ તો માત્ર નસકોરાં લેતો હશે.
શું આ જ બાકી રહ્યું છે હવે?
માત્ર ઇચ્છા લઈને સૂઈ જવું?'
તે વાસણો સાફ કરતી રહી, પણ દરેક હરકત સાથે તેનું મન વધુ ઉત્તેજિત થતું જતું હતું. ક્યારેક તે વિચારતી કે બાબાજી પૂજાને કેવી રીતે સ્પર્શ કરતા હશે, ક્યારેક પોતાના જ અધૂરા શરીરની યાદ આવી જતી. તેના દીંટી સાડીની અંદર સખત થઈ ચૂક્યા હતા. તે વારંવાર પગ બદલી-બદલીને ઊભી રહેતી હતી.
'કાશ… આજ રાતે રસિકમાં થોડો પણ જોશ હોત… માત્ર લંડ જ બહાર કાઢી આપત…..
બાકી તો હું પોતે તેના ઉપર ચઢી જાત…
પણ ના… તે તો સૂઈ ગયો હશે.
અને હું અહીં બળી રહી છું.'
થોડીવાર પછી જ્યારે શિલ્પા રસોડાનું કામ પતાવીને પાછી બેડરૂમમાં આવી, ત્યારે રસિક ઊંડી નીંદરમાં હતા. તેમના નસકોરાં આખા રૂમમાં ગુંજી રહ્યા હતા, જોરજોરથી, બેફીકર.
શિલ્પા દરવાજે ઊભીને તેમને જોતી રહી. મનમાં વધુ નિરાશા અને વાસનાનું મિશ્રણ હતું. તેના તન અને મનમાં હવે અગ્નિ ભભૂકી ઊઠી હતી. જો અહી કોઈ બીજો પુરુષ હાજર હોત તો તે પોતાના પગ ફેલાવીને પોતાની ચૂતને ઉજાગર કરીને તે સામેવાળા લંડને આમંત્રણ આપત, અથવા તો સ્વપ્નમાંથી જ કહેત કે આવીજા અને મને ચોદો… તેનું મન વારંવાર બાબાજી અને પૂજાની રતિક્રીડાને લઈને પોતાની અગ્નિ ભડકાવી રહ્યું હતું. જોકે તે ઇચ્છતી ન હતી, પણ મનને દોડવા માટે કોઈ સહારાની જરૂર નથી હોતી.
તે ધીમેથી પલંગની બીજી બાજુ જઈને સૂઈ ગઈ. આંખો ખુલ્લી હતી. શરીર હજુ પણ અશાંત હતું. અને મગજમાં પૂજા અને બાબાજીનો અધૂરો, કાલ્પનિક દૃશ્ય વારંવાર ફરી રહ્યું હતું.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
આજે અહી સુધી દોસ્તો.......
મૈત્રી પટેલ નિર્મિત.
"હવે તમે કોઈ કામના નથી રહ્યા. ક્યારે ઊભો થશે અને ક્યારે મારા છિદ્રોને મારશે......ખબર નથી......ક્યાં સુધી આંગળીઓથી કામ ચલાવવું....મારી તો સમજની ઉપર થઈ ગયું છે હવે તો."
મનમાં જ તે વધુ કડવી વાતો વિચારી રહી હતી, રસિકને મા-બહેનની ગાળો દેવા લાગી હતી, 'પહેલાં પણ તો આવું જ કહેતા હતા… થાકી ગયો છું, મૂડ નથી, ઉંમર થઈ ગઈ. ક્યાં સુધી આવું જ સાંભળતી રહું? ક્યારે મારી ગાંડના દરવાજા સુધી પહોંચશે આ લંડ!'
તે ઓરડામાંથી નીકળીને રસોડામાં ગઈ. હાથથી વાસણ સાફ કરવા લાગી, પણ મન ક્યાંક બીજે ઉલઝાયેલું હતું. પાણીના પ્રવાહ નીચે થાળી ઘસતાં તેના વિચારોએ જુદી જ દિશા પકડી લીધી.
'પૂજા હમણાં બાબાજી પાસે હશે…
શું કરતી હશે તે?
શું બાબાજી સાચે જ માત્ર પૂજા કરાવતા હશે? કે… કંઈ બીજું પણ? કંઈ બીજું એટલે શું.....બાબાજી પૂજાને ચોદતા હશે......ઓ બાપ રે.....દીકરી ચોદાવી રહી છે અને માં ને ઈર્ષ્યા!'
શિલ્પાના શરીરમાં એક અજીબ સી ગરમી ફેલાવા લાગી. તેણે પોતાની સાડીનો પલ્લો સરખો કર્યો, પણ મન શાંત નહોતું થતું. પતિએ સાફ ના પાડી દીધી હતી. શરીર માગી રહ્યું હતું, અને સામેવાળો સૂવાની તૈયારીમાં હતો. ચૂત અને ગાંડ બંનેમાં આગ અને આ માણસ લંડને છુપાવીને સૂતો છે....સાલો ભડવો....દીકરીને ચોદાવવામાં કોઈ તકલીફ નથી અને બૈરીને ચોદી શકતો નથી....બહેનચોદ સાલો.
રસોડામાં એકલી ઊભેલી શિલ્પાની અંદર વાસના ધીમે ધીમે જોર પકડવા લાગી.
'આટલી રાત… બાબાજી અને પૂજા એકલાં…
જુવાન શરીર છે પૂજાનું… અને બાબાજી પણ માણસ જ તો છે. લંડ તો મસ્ત જ હશે તો જ પૂજા વારંવાર જાય છે.
શું તેઓ સાચે જ માત્ર મંત્રો સુધી મર્યાદિત રહેશે?
કે પૂજાની સાડીનો પલ્લો સરકી ગયો હશે…
શું બાબાજીએ તેના સ્તનોને અડ્યા હશે?
શું પૂજા ના પાડતી હશે… કે પછી પોતે જ તેમની નજીક થઈ ગઈ હશે? પોતાના બોબલાને સામેથી દબાવવા માટે ભેટ આપતી હશે.'
શિલ્પાના હાથ અટકી ગયા. તે સિંકની કિનારે બંને હાથ મૂકીને ઊભી રહી ગઈ. તેના શ્વાસ થોડા વેગવંતા થઈ ગયા હતા. જાંઘોની વચ્ચે હળવી અશાંતિ અનુભવાઈ રહી હતી.
'મારો પતિ તો સૂતો છે…
અને હું અહીં વાસણો ઘસી રહી છું. મારી ચૂતને ઘસનારું અહીં કોઈ નથી, ચૂતને મારી-મારીને સૂઝાડનારું કોઈ નથી. કેવી કમનસીબી છે મારી પણ…..
શરીર અગ્નિની જેમ બળી રહ્યું છે…
અને તે માણસ તો માત્ર નસકોરાં લેતો હશે.
શું આ જ બાકી રહ્યું છે હવે?
માત્ર ઇચ્છા લઈને સૂઈ જવું?'
તે વાસણો સાફ કરતી રહી, પણ દરેક હરકત સાથે તેનું મન વધુ ઉત્તેજિત થતું જતું હતું. ક્યારેક તે વિચારતી કે બાબાજી પૂજાને કેવી રીતે સ્પર્શ કરતા હશે, ક્યારેક પોતાના જ અધૂરા શરીરની યાદ આવી જતી. તેના દીંટી સાડીની અંદર સખત થઈ ચૂક્યા હતા. તે વારંવાર પગ બદલી-બદલીને ઊભી રહેતી હતી.
'કાશ… આજ રાતે રસિકમાં થોડો પણ જોશ હોત… માત્ર લંડ જ બહાર કાઢી આપત…..
બાકી તો હું પોતે તેના ઉપર ચઢી જાત…
પણ ના… તે તો સૂઈ ગયો હશે.
અને હું અહીં બળી રહી છું.'
થોડીવાર પછી જ્યારે શિલ્પા રસોડાનું કામ પતાવીને પાછી બેડરૂમમાં આવી, ત્યારે રસિક ઊંડી નીંદરમાં હતા. તેમના નસકોરાં આખા રૂમમાં ગુંજી રહ્યા હતા, જોરજોરથી, બેફીકર.
શિલ્પા દરવાજે ઊભીને તેમને જોતી રહી. મનમાં વધુ નિરાશા અને વાસનાનું મિશ્રણ હતું. તેના તન અને મનમાં હવે અગ્નિ ભભૂકી ઊઠી હતી. જો અહી કોઈ બીજો પુરુષ હાજર હોત તો તે પોતાના પગ ફેલાવીને પોતાની ચૂતને ઉજાગર કરીને તે સામેવાળા લંડને આમંત્રણ આપત, અથવા તો સ્વપ્નમાંથી જ કહેત કે આવીજા અને મને ચોદો… તેનું મન વારંવાર બાબાજી અને પૂજાની રતિક્રીડાને લઈને પોતાની અગ્નિ ભડકાવી રહ્યું હતું. જોકે તે ઇચ્છતી ન હતી, પણ મનને દોડવા માટે કોઈ સહારાની જરૂર નથી હોતી.
તે ધીમેથી પલંગની બીજી બાજુ જઈને સૂઈ ગઈ. આંખો ખુલ્લી હતી. શરીર હજુ પણ અશાંત હતું. અને મગજમાં પૂજા અને બાબાજીનો અધૂરો, કાલ્પનિક દૃશ્ય વારંવાર ફરી રહ્યું હતું.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
આજે અહી સુધી દોસ્તો.......
મૈત્રી પટેલ નિર્મિત.
25-10-2026, 10:48 AM
કામિનીજી, તમારી આ ફરિયાદ પણ એટલી જ મીઠી છે જેટલી તમારી વાત! ?❤️ પણ લખાણનો દોષ શું આપવો, લાગણીઓ તો તમારા હૃદયમાં જાગી છે! અને હા, પતિ સાથે ન હોય તો મારી કલમને દોષ આપીને મનને સમજાવી લેજો કે આ તો માત્ર વાર્તાની અસર છે! બાકી તો દોષ નો ટોપલો તો કોઈ ના માથે જ હોય. આ માનવજાત ની વિશેષતા છે.
પણ જાણી ને ઘણો આનંદ થયો કે મારાં શબ્દો થી કોઈ ના જનનાઅંગો ની કાર્યક્ષમતા વધી. મુખ્ય વિષય જ આ ફોરમ નો છે.
જોડાયેલા રહો....
પણ જાણી ને ઘણો આનંદ થયો કે મારાં શબ્દો થી કોઈ ના જનનાઅંગો ની કાર્યક્ષમતા વધી. મુખ્ય વિષય જ આ ફોરમ નો છે.
જોડાયેલા રહો....
28-10-2026, 10:10 PM
તમારી વાત સાથે હું સહમત છું. ?
સમાજમાં આસ્થાના નામે ચાલતા આવા પાખંડ અને શોષણ સામે અવાજ ઉઠાવવો ખૂબ જરૂરી છે.
આ વાર્તા ની શરૂઆતમાં પ્રસ્તાવના રૂપે મેં આ વાર્તા નો ઉદ્દેશ પ્રગટ કરેલો. મારી વાર્તાનો હેતુ માત્ર મનોરંજન પૂરતો નથી, પરંતુ વાચકોને વિચારતા કરવા અને સમાજમાં છુપાયેલી આવી વરવી વાસ્તવિકતાઓ તરફ ધ્યાન દોરવાનો પણ છે. પણ ફોરમ ની જરૂરિયાત મુજબ મેં તેને કામુક અને અશ્લીલતા સાથે રજુ કરવા નો પ્રયાસ કર્યો છે.
આસ્થા જ્યારે અંધશ્રદ્ધા બને છે, ત્યારે કેટલાક લોકો તેનો ગેરલાભ ઉઠાવી નિર્દોષ લોકોની મજબૂરી અને શ્રદ્ધા સાથે રમત રમે છે. આવા ઢોંગી બાબાઓનો અસલી ચહેરો સમાજ સામે આવવો જ જોઈએ.
મારો પણ એક પ્રશ્ન છે કે આ ફક્ત આવા બાબાઓ નો જ વાંક છે? પોતાની બુદ્ધિ ક્ષમતા નો કોઈ ઉપયોગ નહિ કરવાનો?
ખેર, બધા પાસેથી પોતાની વિવેક બુદ્ધિ છે. કોણે, ક્યારે, અને કેવી રીતે તેનો ઉપયોગ કરવો તે તો પોતે જ જાણે. મારું તો ફક્ત એટલુંજ કહેવું છે કે દારૂ પીનારા છે તો અને તો જ માત્ર વેચનાર છે.
મારી વાર્તાને આટલી ઊંડાણથી સમજીને પોતાનો અભિપ્રાય વ્યક્ત કરવા બદલ આપનો હૃદયપૂર્વક આભાર.
સમાજમાં આસ્થાના નામે ચાલતા આવા પાખંડ અને શોષણ સામે અવાજ ઉઠાવવો ખૂબ જરૂરી છે.
આ વાર્તા ની શરૂઆતમાં પ્રસ્તાવના રૂપે મેં આ વાર્તા નો ઉદ્દેશ પ્રગટ કરેલો. મારી વાર્તાનો હેતુ માત્ર મનોરંજન પૂરતો નથી, પરંતુ વાચકોને વિચારતા કરવા અને સમાજમાં છુપાયેલી આવી વરવી વાસ્તવિકતાઓ તરફ ધ્યાન દોરવાનો પણ છે. પણ ફોરમ ની જરૂરિયાત મુજબ મેં તેને કામુક અને અશ્લીલતા સાથે રજુ કરવા નો પ્રયાસ કર્યો છે.
આસ્થા જ્યારે અંધશ્રદ્ધા બને છે, ત્યારે કેટલાક લોકો તેનો ગેરલાભ ઉઠાવી નિર્દોષ લોકોની મજબૂરી અને શ્રદ્ધા સાથે રમત રમે છે. આવા ઢોંગી બાબાઓનો અસલી ચહેરો સમાજ સામે આવવો જ જોઈએ.
મારો પણ એક પ્રશ્ન છે કે આ ફક્ત આવા બાબાઓ નો જ વાંક છે? પોતાની બુદ્ધિ ક્ષમતા નો કોઈ ઉપયોગ નહિ કરવાનો?
ખેર, બધા પાસેથી પોતાની વિવેક બુદ્ધિ છે. કોણે, ક્યારે, અને કેવી રીતે તેનો ઉપયોગ કરવો તે તો પોતે જ જાણે. મારું તો ફક્ત એટલુંજ કહેવું છે કે દારૂ પીનારા છે તો અને તો જ માત્ર વેચનાર છે.
મારી વાર્તાને આટલી ઊંડાણથી સમજીને પોતાનો અભિપ્રાય વ્યક્ત કરવા બદલ આપનો હૃદયપૂર્વક આભાર.
03-11-2026, 02:51 PM
03-11-2026, 02:53 PM
(02-11-2026, 10:37 PM)Nikrav Wrote: અદભૂત લખ્યું છે. હવે લાગે છે કે શિલ્પા નો વારો જલ્દી આવશે. એકદમ કડક કરી દીઘુ છે તમે. હવે જલ્દી update apo. પાણી નીકળી જાય આ 7.5 ઇંચ ma થી.
વાર્તા માં આપની રૂચી જાણીને ઘણો જ આનંદ થયો
જોઈએ હવે આગળ શું થાય છે......................
બસ આપ વાર્તા માં જોડાયેલા રહો અને આપની કોમેન્ટ આપતા રહો...............
વાચકો ના કોમેન્ટ્સ જ લેખિકા ને લખવા માટે નું ઇંધણ છે...........
આભાર
04-11-2026, 01:04 PM
ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં થોડા આગળ વધીએ........
04-11-2026, 01:10 PM
શિલ્પા પલંગ પર સૂતી હતી. રસિકના નસકોરા આખા રૂમમાં ગુંજી રહ્યા હતા, પણ તેનું મન ક્યાંક બીજે અટકી ગયું હતું. શરીરમાં જે આગ પહેલા માત્ર બેચેની હતી, તે હવે સ્પષ્ટપણે કામુક ભૂખમાં ફેરવાઈ ગઈ હતી.
આંખો બંધ કરતાં જ તેના મગજમાં બાબાજીનો ચહેરો તરવરી ગયો. તેનું મન હવે ઘોડાની ઝડપે દોડી રહ્યું હતું.
'જો આજ રાત હું બાબાજીના પાસે હોત…
તો શું થાત?' મૈત્રી પટેલ લિખિત.
કલ્પનાએ ધીમે ધીમે સાકાર સ્વરૂપ લેવાનું શરૂ કર્યું. સૂકા મનના ઘોડાએ તેને બાબાજીના રૂમ સુધી પહોંચાડી દીધી.
તે પોતાને બાબાજીના રૂમમાં અનુભવી રહી હતી. સાડી હજુ પણ પહેરેલી હતી, પણ બાબાજીના હાથ તેના પલ્લુને સરકાવી રહ્યા હતા. તેમની આંગળીઓ તેની કમર પર હતી, પછી ધીમે ધીમે ઉપર વધી રહી હતી. શિલ્પાના શ્વાસ ઝડપી બની ગયા.
'તેઓ મારા બોબલાને પકડશે…
કાળી બ્રા ઉપરથી દબાવશે… પછી બ્રા ખોલીને મારા નિપલ્સને મોંમાં લેશે. તેમનું મોં મારા નિપલ્સ પર ઢાંકશે અને ધીમે ધીમે ચૂસવાનું શરૂ કરશે જેમ ગાયને દોવાતી હોય.
જેમ જેમ વધુ જોરથી ચૂસશે, તેમ તેમ મારી ચૂત વધુ ભીની થતી જશે.'
કલ્પનામાં બાબાજીએ તેને પથારી પર સુવાડી દીધી. તેની સાડી અને પેટીકોટ ઉપર ઉઠાવેલા હતા. બાબાજી તેની જાંઘોની વચ્ચે હતા. તેમની આંગળીઓ પહેલા તેની ભીની ચૂત પર ફરી રહી હતી, પછી એક આંગળી અંદર સરકી ગઈ.
'આહ્હ… આટલી સરળતાથી અંદર સરકી ગઈ… મારી ચૂત એટલી ભીની થઈ ગઈ કે તેમની આંગળી સરળતાથી મારી અંદર સમાઈ ગઈ.
કારણ કે ચૂત પહેલેથી જ રસ થી ભીંજાઈ ચૂકી છે.'
પછી કલ્પના વધુ ગંદી બની. શિલ્પાએ પોતાની જાંઘો વધુ ફેલાવી. હવે બાબાજી માત્ર આંગળીથી સંતુષ્ટ ન હતા. તેમણે પોતાનો જાડો લોડો કાઢ્યો અને મારા મોં પાસે લાવીને ઊભો કર્યો. "રાણી આને ઊભો તો કરો." અને હું ભૂખી વાઘણની જેમ તેમના લોડાને ચૂસવા લાગું છું. વાહ શું મસ્ત લંડ છે, જેનાથી મારું મોં ભરાઈ રહે. થોડી જ વાર પછી બાબાજીએ લોડાને મારા મોંમાંથી કાઢ્યું અને કહેશે "વાહ તમે પણ તમારી દીકરીની જેમ ચૂસવામાં માહિર છો રાણી. ચાલો હવે તમારા પગ ફેલાવો અને તમારી ચૂતના દર્શન કરાવીને મારા આ લોડાને પવિત્ર થવા માટે અંદર જવા દો."
અને હવે બાબાજી મારા પગ ઉપાડશે અને મારી ચૂતના મુખ પર પોતાનો લોડો ટિકાવી દીધો.
'ધીમેથી અંદર ધકેલી રહ્યા છે…
મારી ચૂત તેમના લંડને જકડી રહી છે…
દરેક ધક્કા સાથે મારું શરીર આગળ સરકી રહ્યું છે… સહાયિકા સૌની પટેલ.
મારા સ્તન ઉછળી રહ્યા છે… અને તેઓ નમીને તેમને ચૂસી રહ્યા છે.'
શિલ્પાના શ્વાસ ઝડપી બની ગયા હતા. તેણે રજાઈની અંદર હાથ પોતાની જાંઘો વચ્ચે લઈ ગઈ, પણ સ્પર્શ કરતાં પહેલાં જ અટકી ગઈ. માત્ર કલ્પનાથી જ શરીર કંપી રહ્યું હતું.
પછી તેનું મન વધુ આગળ વધ્યું.
'બાબાજી માત્ર મારી ચૂતથી સંતુષ્ટ નહીં થાય…
તેઓ મને પલટાવશે…
હાથ-ઘૂંટણ પર કરશે… ઘોડી બનાવશે...
અને મારી ગાંડના છિદ્ર પર પોતાનો લંડ લગાવશે.'
કલ્પનામાં બાબાજીની આંગળી પહેલા તેની ગાંડમાં ઘૂસી, તેને ફેલાવી, ભીની કરી. પછી ધીમે-ધીમે તેમનો જાડો લંડ તેના પાછળના છિદ્રમાં ધકેલાયો.
'આહ્હ્હ… દર્દ અને મજાનું મિશ્રણ…
મારી ગાંડ સંપૂર્ણપણે ખુલી રહી છે તેમના લંડથી…
તેઓ ધીમે-ધીમે સંપૂર્ણ અંદર સુધી જઈ રહ્યા છે…
પછી જોરજોરથી ધક્કા શરૂ થઈ ગયા છે…
મારી ચૂત ખાલી છે પણ ટપકી રહી છે…
અને મારી ગાંડ તેમના લંડથી ભરેલી છે. મારી ગાંડ તેમના ધક્કાથી મજા કરી રહી છે અને મને પણ સાંત્વના આપે છે. એક શાંતિ મારી ગાંડમાંથી…'
શિલ્પાની કલ્પના હવે સંપૂર્ણપણે બેકાબૂ થઈ ચૂકી હતી. બાબાજી ક્યારે તેની ચૂતમાં જતા, ક્યારે ગાંડમાં. ક્યારે બંને છિદ્રોને વારાફરતી ચોદતા. ક્યારે તેને પોતાની ગોદમાં બેસાડીને નીચેથી બંને જગ્યાએ હુમલો કરતા.
'મારા બંને છિદ્રો તેમની સંપત્તિ બની ગયા છે…
ચૂત પણ તેમની… ગાંડ પણ તેમની…
તેઓ જેટલું ઇચ્છે તેટલું ઉપયોગ કરી શકે છે… જ્યારે ઇચ્છે બંને છિદ્રોને મારી-મારી ને સૂઝાડી શકે છે. હવે તેમના માટે કોઈ પરહેજ નથી, કોઈ શરમ નથી, ફક્ત તેમનો લોડો અને મારી ગાંડ, ચૂત અને મોં… વાહ… ચોદાવતા ચોદાવતા થાકી જવાનું છે ફક્ત.
અને હું ફક્ત સિસકારતી રહીશ… અને વધુ માંગતી રહીશ.' ફનલવ દ્વારા સંપાદિત.
પલંગ પર પડી શિલ્પાના કપાળ પર પરસેવો આવી ગયો હતો. તેના નિપલ્સ સખત હતા, જાંઘો ભીંસાયેલી હતી, અને શ્વાસ અધૂરા હતા. રસિક બાજુમાં ઊંડી ઊંઘમાં નસકોરાં લઈ રહ્યા હતા, જ્યારે શિલ્પાની ચૂત પોતાની જ કલ્પનાની ભીનાશથી ભીની થઈ ચૂકી હતી.
તેણે આંખો ખોલ્યા વગર ધીમેથી બબડાટ કર્યો,
"બાબાજી… જો એક વાર… ફક્ત એક વાર…" અને પછી તે પોતાની જ વાસનામાં ડૂબી રહી.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
મૈત્રી પટેલ ની પ્રસ્તુતિ.
આંખો બંધ કરતાં જ તેના મગજમાં બાબાજીનો ચહેરો તરવરી ગયો. તેનું મન હવે ઘોડાની ઝડપે દોડી રહ્યું હતું.
'જો આજ રાત હું બાબાજીના પાસે હોત…
તો શું થાત?' મૈત્રી પટેલ લિખિત.
કલ્પનાએ ધીમે ધીમે સાકાર સ્વરૂપ લેવાનું શરૂ કર્યું. સૂકા મનના ઘોડાએ તેને બાબાજીના રૂમ સુધી પહોંચાડી દીધી.
તે પોતાને બાબાજીના રૂમમાં અનુભવી રહી હતી. સાડી હજુ પણ પહેરેલી હતી, પણ બાબાજીના હાથ તેના પલ્લુને સરકાવી રહ્યા હતા. તેમની આંગળીઓ તેની કમર પર હતી, પછી ધીમે ધીમે ઉપર વધી રહી હતી. શિલ્પાના શ્વાસ ઝડપી બની ગયા.
'તેઓ મારા બોબલાને પકડશે…
કાળી બ્રા ઉપરથી દબાવશે… પછી બ્રા ખોલીને મારા નિપલ્સને મોંમાં લેશે. તેમનું મોં મારા નિપલ્સ પર ઢાંકશે અને ધીમે ધીમે ચૂસવાનું શરૂ કરશે જેમ ગાયને દોવાતી હોય.
જેમ જેમ વધુ જોરથી ચૂસશે, તેમ તેમ મારી ચૂત વધુ ભીની થતી જશે.'
કલ્પનામાં બાબાજીએ તેને પથારી પર સુવાડી દીધી. તેની સાડી અને પેટીકોટ ઉપર ઉઠાવેલા હતા. બાબાજી તેની જાંઘોની વચ્ચે હતા. તેમની આંગળીઓ પહેલા તેની ભીની ચૂત પર ફરી રહી હતી, પછી એક આંગળી અંદર સરકી ગઈ.
'આહ્હ… આટલી સરળતાથી અંદર સરકી ગઈ… મારી ચૂત એટલી ભીની થઈ ગઈ કે તેમની આંગળી સરળતાથી મારી અંદર સમાઈ ગઈ.
કારણ કે ચૂત પહેલેથી જ રસ થી ભીંજાઈ ચૂકી છે.'
પછી કલ્પના વધુ ગંદી બની. શિલ્પાએ પોતાની જાંઘો વધુ ફેલાવી. હવે બાબાજી માત્ર આંગળીથી સંતુષ્ટ ન હતા. તેમણે પોતાનો જાડો લોડો કાઢ્યો અને મારા મોં પાસે લાવીને ઊભો કર્યો. "રાણી આને ઊભો તો કરો." અને હું ભૂખી વાઘણની જેમ તેમના લોડાને ચૂસવા લાગું છું. વાહ શું મસ્ત લંડ છે, જેનાથી મારું મોં ભરાઈ રહે. થોડી જ વાર પછી બાબાજીએ લોડાને મારા મોંમાંથી કાઢ્યું અને કહેશે "વાહ તમે પણ તમારી દીકરીની જેમ ચૂસવામાં માહિર છો રાણી. ચાલો હવે તમારા પગ ફેલાવો અને તમારી ચૂતના દર્શન કરાવીને મારા આ લોડાને પવિત્ર થવા માટે અંદર જવા દો."
અને હવે બાબાજી મારા પગ ઉપાડશે અને મારી ચૂતના મુખ પર પોતાનો લોડો ટિકાવી દીધો.
'ધીમેથી અંદર ધકેલી રહ્યા છે…
મારી ચૂત તેમના લંડને જકડી રહી છે…
દરેક ધક્કા સાથે મારું શરીર આગળ સરકી રહ્યું છે… સહાયિકા સૌની પટેલ.
મારા સ્તન ઉછળી રહ્યા છે… અને તેઓ નમીને તેમને ચૂસી રહ્યા છે.'
શિલ્પાના શ્વાસ ઝડપી બની ગયા હતા. તેણે રજાઈની અંદર હાથ પોતાની જાંઘો વચ્ચે લઈ ગઈ, પણ સ્પર્શ કરતાં પહેલાં જ અટકી ગઈ. માત્ર કલ્પનાથી જ શરીર કંપી રહ્યું હતું.
પછી તેનું મન વધુ આગળ વધ્યું.
'બાબાજી માત્ર મારી ચૂતથી સંતુષ્ટ નહીં થાય…
તેઓ મને પલટાવશે…
હાથ-ઘૂંટણ પર કરશે… ઘોડી બનાવશે...
અને મારી ગાંડના છિદ્ર પર પોતાનો લંડ લગાવશે.'
કલ્પનામાં બાબાજીની આંગળી પહેલા તેની ગાંડમાં ઘૂસી, તેને ફેલાવી, ભીની કરી. પછી ધીમે-ધીમે તેમનો જાડો લંડ તેના પાછળના છિદ્રમાં ધકેલાયો.
'આહ્હ્હ… દર્દ અને મજાનું મિશ્રણ…
મારી ગાંડ સંપૂર્ણપણે ખુલી રહી છે તેમના લંડથી…
તેઓ ધીમે-ધીમે સંપૂર્ણ અંદર સુધી જઈ રહ્યા છે…
પછી જોરજોરથી ધક્કા શરૂ થઈ ગયા છે…
મારી ચૂત ખાલી છે પણ ટપકી રહી છે…
અને મારી ગાંડ તેમના લંડથી ભરેલી છે. મારી ગાંડ તેમના ધક્કાથી મજા કરી રહી છે અને મને પણ સાંત્વના આપે છે. એક શાંતિ મારી ગાંડમાંથી…'
શિલ્પાની કલ્પના હવે સંપૂર્ણપણે બેકાબૂ થઈ ચૂકી હતી. બાબાજી ક્યારે તેની ચૂતમાં જતા, ક્યારે ગાંડમાં. ક્યારે બંને છિદ્રોને વારાફરતી ચોદતા. ક્યારે તેને પોતાની ગોદમાં બેસાડીને નીચેથી બંને જગ્યાએ હુમલો કરતા.
'મારા બંને છિદ્રો તેમની સંપત્તિ બની ગયા છે…
ચૂત પણ તેમની… ગાંડ પણ તેમની…
તેઓ જેટલું ઇચ્છે તેટલું ઉપયોગ કરી શકે છે… જ્યારે ઇચ્છે બંને છિદ્રોને મારી-મારી ને સૂઝાડી શકે છે. હવે તેમના માટે કોઈ પરહેજ નથી, કોઈ શરમ નથી, ફક્ત તેમનો લોડો અને મારી ગાંડ, ચૂત અને મોં… વાહ… ચોદાવતા ચોદાવતા થાકી જવાનું છે ફક્ત.
અને હું ફક્ત સિસકારતી રહીશ… અને વધુ માંગતી રહીશ.' ફનલવ દ્વારા સંપાદિત.
પલંગ પર પડી શિલ્પાના કપાળ પર પરસેવો આવી ગયો હતો. તેના નિપલ્સ સખત હતા, જાંઘો ભીંસાયેલી હતી, અને શ્વાસ અધૂરા હતા. રસિક બાજુમાં ઊંડી ઊંઘમાં નસકોરાં લઈ રહ્યા હતા, જ્યારે શિલ્પાની ચૂત પોતાની જ કલ્પનાની ભીનાશથી ભીની થઈ ચૂકી હતી.
તેણે આંખો ખોલ્યા વગર ધીમેથી બબડાટ કર્યો,
"બાબાજી… જો એક વાર… ફક્ત એક વાર…" અને પછી તે પોતાની જ વાસનામાં ડૂબી રહી.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
મૈત્રી પટેલ ની પ્રસ્તુતિ.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)