[maitripatel]

ધીરજ નાં ફળ મીઠા હોય છે.

[maitripatel]

આવી પ્રગતિ શું કામ ની???

પ્રગતિ તો પ્રગતિ જ છે ......

     

[maitripatel]

ધીરજ નથી રહી હવે, ફળ પાકી ગયા છે

આભાર આપનો દોસ્ત........

હું સમજી શકું છું કે વાર્તા માં ઉત્કંઠા હોય જ છે.........

પણ લખવું અને તે પણ ગુજરાતી માં થોડું ટફ છે દોસ્ત.

કાલે એક અપડેટ આપીશ દોસ્ત.


આપના સાથ અને સહકાર બદલ આભાર દોસ્ત. આગળ પણ આવો જ સાથ સહકાર વાર્તા ને મળશે તેવી આશા.


                                       

[maitripatel]

યાર update ના આવ્યું??

સોરી દોસ્ત અપડેટ લખી શકી નથી. આજે સમય મળે તો લખી નાખીશ.

કાલે પોસ્ટ કરી દઈશ.

[maitripatel]

અત્યારે જ આપી દઉં છું દોસ્ત....................

ઘડીક રાહ જુવો.............

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો આગળ વધીએ...............

[maitripatel]

ચોદવાનો અંતિમ તબક્કો

 
બાબા થોડીવાર પૂજાની ચૂત ચાટતા રહ્યા. પૂજા હવે સંપૂર્ણપણે ખોવાઈ ગઈ હતી.

બાબાએ પૂજાને પોતાના ખોળામાં બેસાડી. પૂજાએ તેને ગળે લગાવી. બેસતી વખતે, બાબાએ તેની લુંગી ખોલી અને તેના અન્ડરવેરમાંથી તેનું જાડું, ટટ્ટાર લંડ બહાર કાઢ્યું. પૂજાએ બેસતી વખતે તેની પેન્ટી પણ થોડી નીચે ઉતારી. મૈત્રી ની રચના.
 
બાબાએ પૂજાની કમર પકડી અને કહ્યું,
 
"ચલ... જલ્દી કર... મારી રાણી... હવે મને ચોદ. હવે રહેવાય તેમ નથી. લોડા ને ખોરાક આપ."
 
પૂજા બાબાના કઠણ લોડા પર બેઠી. "ફચાક!" લોડાએ સંપૂર્ણપણે ચૂત ને ચીરતા અંદર ગયો, તેની યોનિમાર્ગ ફાડી નાખ્યો.
 
"આઆઆઆહહહ!!! બાબાજી... તે આખો ને આખો સંપૂર્ણપણે અંદર ઘુસી ગયો... મારી ચૂત ફાટી ગઈ!!! ઓહ્હમાં... મારી ફાટી ગઈ..."
 
પૂજાએ બાબાની ગરદનને કડક રીતે પકડી રાખી અને જોરશોરથી ઉપર-નીચે કૂદકા મારતા બાબાજીને ચોદવા લાગી.
 
બાબાએ પૂજાના બોબલાને જોરથી દબાવ્યા અને કહ્યું,
 
"આહ... મારી રાણી... મારી પૂજારણ... તારી ચૂત ખૂબ જ સરસ છે... ખૂબ જ સુખદ છે... મારી વાંસળી ખૂબ જ મજા કરી રહી છે...તારી અંદર..."
 
પૂજાએ હાંફતા હાંફતા કહ્યું, "બાબાજી... તમારી વાંસળી પણ ખૂબ જ સુખદ છે... તમારી વાંસળી મારી ચૂતમાં એક મીઠી ધૂન વગાડી રહી છે... તે હવે મારી ગુફામાં એક અલગ પ્રકારનો સૂર વગાડી રહી છે." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ છે.
 
પૂજાને વધુ કડક રીતે પકડી રાખતા બાબાએ કહ્યું,
 
"તે બનાવટી લિંગ છોડી... પહેલા મારા લોડાની જયકાર કરી લે... મારો લંડ તને ખૂબ આનંદ આપશે...અને આ તારી ચૂતને ફાડતો રહેશે, ભાવ ની ભૂખ ભાંગશે."
 
પૂજાએ બાબાના ગળા પર હળવું બચકું ભર્યું અને કહ્યું,
 
"ઓઓઓ...... બાબાજી... ગઈકાલે રાત્રે, તમારું તે લોડું ઘણી બધી જગ્યાએ ઘૂસવાનો પ્રયાસ કર્યો... તે મારા બંને છિદ્રોને પરેશાન કરી રહ્યું હતું."
 
બાબાએ લંડને પૂજાની ચૂતમાં વધુ ઊંડે સુધી ધકેલીને કહ્યું,
 
"મારી રાણી... ઓહ... આ... ઓહ... ચિંતા ના કર... જ્યાં જ્યાં તું ઈચ્છે ત્યાં ચોદાવી લે જે... હું સરસ રીતે ચોદી આપીશ... મારો આ લંડ હવે તારા માટે છે. હું આ લંડથી તારી દરેક આગને શાંત કરીશ, મારી પ્યારી ચોદામણી, ઉત્તેજિત પૂજારણ." આટલું કહીને, બાબાજીએ પૂજાના સ્તનની ડીંટડીને જોરથી ખેંચી.
 
બાબાજીના ખભા પર દાંત મારતી પૂજાએ બૂમ પાડી, "ઓઓઓઓઓઓ... મા... આઆઆઆ... બાબાજી... વિધવા... ને સાંત્વનાની જરૂર નથી... તેને પુરુષના શરીર અને સ્નેહ તથા મર્દન ની જરૂર છે... ખરો આનંદ તો ત્યાં જ છે... કેમ... આઆઆ... કહો... બાબાજી... આઆઆઆ... મારા ચોદુ રાજા...બોલોને...."
 
પૂજાને વધુ જોરથી ચોદતા બાબાજીએ કહ્યું, "હા... આઆઆ... હવેથી, આપણે ફક્ત આપણી ભાષામાં જ વાત કરીશું. હવે તું અને હું એકબીજા માટે નાગા થઇ ગયા છીએ અને આપણી શારીરિક જરૂરિયાતો પૂરી કરવામાં એકબીજાને મદદ કરતા રહીશું. ઠીક છે?"
 
બાબાના લોડા પર વધુ જોરથી બેસતા પૂજાએ કહ્યું, "તમે જે કહો છો તે થશે, બાબાજી... ઠીક છે... હવે આપણે કામુક અને વાસનામયી ભાષામાં બોલીશું... તે જ આપણા માટે યોગ્ય રહેશે. મેં ક્યારેય આવી ભાષાનો વિરોધ કર્યો નથી."
 
પૂજા સૂઈ ગઈ, અને બાબાએ તેનો લોડો તેના ચૂતમાર્ગના પ્રવેશદ્વાર પર મૂક્યું અને ચેતવણી આપ્યા વિના, તેને એક જ ધક્કો મારીને અંદર દાખલ તીર ની જેમ ખોસી દીધું. "ફચ્ચ...ફચ્ચ..." બાબા તેના પર ચઢી ગયા અને તેને ચોદવા લાગ્યા. તે એક સાથે પૂજાના બોબલાને દબાવી-દબાવી અને મસળી રહ્યો હતો. રચયિતા મૈત્રી છે.

બાબા: "આઆહહ... ઓહ... શું હું આજે તારો પતિ બની જાઉં... બોલ..."
 
પૂજા: "આઈ... સસ... ઈઈ... હા... આન... બની જાવ... હવે બીજું શું બાકી છે... તમે મારા છેક અંદર ઘૂસી તો ગયા છો... મારા મા તમારો આ લાંબો ઠોકરો મારે છે... તમે મારા દરેક ખૂણામાં પ્રવેશ કરી ને સંપૂર્ણ ખબર લઇ રહ્યા છો. હવે માર અબધા છિદ્રો માં તમે પતિ તરીકે અંડા ઘુસી જ ગયા છો તો તમે હવે પતિ જ છો અને પતિ જેમ જ મારી મારો."
 
બાબા: "મારું તીર આજે તારી ચૂતને ચીરી નાખશે... મારી પ્યારી... હવે તારું આ લંડથી ભોસ બનવાનું નક્કી છે."
 
પૂજા: "આઆહહ... તેને ચીરી નાખો... આઆહહ... તેને ફાડી નાખ... આઆહહ... મને કોઈ વાંધો નથી, બસ તેને મોટી ભોસ બનાવો."
 
બાબા: "આઆહહ... ઓઓઓ... ના... સ્વાહા..."
તે બંને એક સાથે સ્ખલન થયું, અને બાબાએ પોતાનું બધુ વીર્ય પૂજાની ચૂતમાં છેક જડ સુધી રેડી દીધું.
 
પૂજા: "આઆહહ... બાબાજી..."
 
હવે પૂજા બાબાની સાથે આંખો મિલાવી શકતી નહોતી. સંપાદિકા ફનલવર.
 
બાબા પૂજા સાથે સૂઈ ગયા અને તેના ગાલ પર ચુંબન કરવા લાગ્યા.
 
પૂજાએ શરમાઈને કહ્યું, "બાબાજી... શું મેં કોઈ પાપ કર્યું છે...?"
 
બાબાએ પૂજાને ચુંબન કર્યું અને કહ્યું, "ના, પૂજા... બાબા સાથે કામ કરવાથી તારી પવિત્રતા વધી ગઈ છે... જ્યાં સુધી તું મારા આ લંડથી ચોદાઈશ ત્યાં સુધી તારું આ છિદ્ર શુદ્ધ રહેશે."
 
પૂજા મલકાઈ. તેને જે ખાતરી જોઈતી હતી તે મળી ગઈ હતી. તે ઉભી થઈ, કપડાં પહેર્યા, મેકઅપ ઉતાર્યો અને ઘરે ગઈ... જેવી તે ઘરેથી આવી હતી તે રીતે પોશાક પહેરીને જતી રહી.
 
આજે બાબાએ તેને લિંગ બાંધવા આપ્યું નહોતું...
 
રાત્રે, સૂતી વખતે, પૂજાને તે મોટું લિંગ યાદ આવ્યું... તેની ગાંડ માં સળવળાટ થયો.
 
******************************************************************

ક્રમશ:

મૈત્રી.

[maitripatel]

પૂજાની રાત, યાદોનું તોફાન હતું. તે બેચેન હતી. તેનું શરીર ખૂબ માંગ કરી રહ્યું હતું.

 
રાત્રિના નિરવ વાતાવરણમાં, પૂજા તેના પલંગ માં પાસા બદલી રહી હતી. રૂમમાં ફક્ત એક નાનો ફાનસ પ્રગટાવવામાં આવેલો. તે જ દ્રશ્યો તેની આંખો સમક્ષ વારંવાર ચમકતા રહ્યા - બાબા સાથેની શરૂઆતની ક્ષણો... મેક-અપ, તેમના ગરમ હાથ, તેમની આંગળીઓ, તેમની જીભ, તેમનું જાડો અને સ્નાયુબદ્ધ લંડ... તેમના લોડાના એ મોટો સોપારો, અને તે બધું જે તેણીએ પહેલી વાર અનુભવ્યું હતું તે બધું. તે તેની આંખો સમક્ષ ફિલ્મની જેમ ચાલતું હતું.
 
પૂજાએ નિસાસો નાખ્યો અને પોતાની જાત સાથે બડબડાટ કર્યો, "રાત્રે, સૂતી વખતે, પૂજાને ફરીથી બાબાની યાદ આવી રહી હતી." તેણીએ પોતાની જાતને કહ્યું,
 
"બાબાજી... તમે એટલા પેલા છો... કે... તમે મારી સાથે બધા પ્રકારના ખેલ ખેલ્યા... મને ખ્યાલ પણ ન આવ્યો કે ક્યારે... તમે મને એક સારી, સંસ્કારી સ્ત્રીમાંથી તમારી રખાત બનાવી દીધી. મને બધું યાદ છે, પણ હવે મને તેનો અફસોસ નથી. તમે જે કંઈ લીધું તેમાં મારો જરૂરીયાત,નશો અને વાસનાનો પણ સમાવેશ થાય છે. બાબાજી... તમારું શરીર ખૂબ જ સુંદર છે... મને તમારા વખાણમારા શરીરે કાર્ય અને તે સાંભળવાનું ખૂબ ગમ્યું... તમે અહીં કેમ નથી... મને તમારા પરસેવાની ગંધ બહુજ ગમે છે... તમારો એ ખતરનાક લોડો... અને તે લંડ ની ચામડી માં છુપાયેલો સોપારા વચ્ચે ની મુતર અને વીર્ય મિશ્રિત સુગંધ... તે ખૂબ જ મીઠી છે...મને તે ખુબ જ સરસ લાગે છે."
 
તેણીને ખ્યાલ ન હતો કે આ વિચારોએ તેના હાથ નીચે તરફ ધકેલી દીધા. પૂજાએ ફરીથી તેનો હાથ નીચે સરકાવ્યો... અને બાબાને યાદ કરીને પોતાને સ્પર્શ કરવા લાગી. એની આંગળીયો તેની ભીની ચૂત ને રમાડવા માંડી. મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
પૂજાનો શ્વાસ ઝડપી થયો. તેણે ધીમે ધીમે તેના સલવારનો દોરો ખોલ્યો અને તેનો હાથ નીચે સરકાવ્યો. તેની આંગળીઓ તેના ભીના અને સૂજી ગયેલી ચૂત સુધી પહોંચી.
 
"બાબાજી... તમે શું કર્યું છે? તમે મારી ચૂતના હોઠ એટલા બધા સુજાવી દીધા છે કે લગભગ રાત પડી ગઈ છે, અને સોજો ઓછો થયો નથી. મને શું થઈ રહ્યું છે?... મને આ સોજો કેમ ગમે છે? મને કેમ લાગે છે કે તમે મારી ચૂતને તમારા લંડથી મારતા રહેશો અને તેને વધુને વધુ સોજો ચડાવતા રહેશો? શું તમને મારી નોર્મલ ચૂત નથી ગમતી? ફક્ત સૂજેલી ચૂત જ ગમે છે? સાચું કહું બાબાજી મને પણ જયારે તમારો લોડો મારી ચૂત ને મારે છે ત્યારે વધુ ને વધુ મારી ચૂત સુજે તે ગમે છે, મને પણ મારી સૂજેલી ચૂત જોઇને આનદ આવે છે."
 
મનમાં ને મનમાં વિચારતા, તે ધીમે ધીમે તેની ચૂતને ઘસવા લાગી. તેની આંગળીઓ તેના ચૂતના સોજાવાળા હોઠ પર ફરતી રહી, તેને ફેલાવતી રહી. તેણે આંખો બંધ કરી અને બાબાના ચહેરાની કલ્પના કરી. તેની દરેક હિલચાલ યાદ કરીને તે માદક બની રહી હતી. તેના ચૂતના સોજાવાળા હોઠ પણ તેને દુખાવો આપી રહ્યા હતા, પરંતુ પૂજાને હવે કોઈ દુખાવો થતો ન હતો; તેના બદલે, તે પીડાનો આનંદ માણી રહી હતી.
 
થોડી વાર પછી, તેની આંગળી તેની ચૂતથી તેની ગાંડ તરફ ખસી ગઈ. તે ત્યાં પણ હળવાશથી ઘસવા લાગી. તેની ગાંડ નું કાણું પહોળું કરી રહી હતી.
 
"મને કેવો રોગ થયો છે? મારા પગ વચ્ચે દર્દ... મારા કુલ્હા વચ્ચેનાં ખજાનામાં પણ પીડા... ઓહ... મારી ગાંડ રાણી...માર ખાઈ ને મસ્ત થઇ છે." ફનલવર દ્વારા સંપાદિત.
 
પૂજાની આંગળી ધીમેથી તેની ગાંડ માં દાખલ થવા લાગી. તેની ગાંડ નું કાણું પહોળું થઇ રહ્યું હતું. તેણીએ કલ્પના કરી કે બાબા તેની પાછળ ઉભા છે, અને તેનો જાડો લંડ તેની ગાંડમાં પધરાવી રહ્યા છે. તેણી હળવા દુખાવાથી ચીસ પાડી રહી હતી, પરંતુ બાબાજીએ તેની ગાંડને ચોદવાનું બંધ ન કર્યું, વધુને વધુ અધીરાઈથી. દરેક સખત ધક્કો તેની ગાંડ ઠોકી રહ્યો હતો. તેમનો લંડ તેજ અને તીક્ષ્ણ હતો, જે તલવારની જેમ તેની ગાંડને ચીરી નાખી વધુ ને વધુ અંદર હુમલો કરતો. તેના શ્વાસ ઝડપી બન્યા. તેણીએ બંને હાથથી તેની ચૂત અને ગાંડને એકસાથે ઘસવા લાગી. તેની ગાંડે પણ પોતાનો રોફ બતાવ્યો અને કાણું પહોળું થઇ ગયું તેની બે આંગળીઓ તેની ગાંડમાં સરકી ગઈ, અને પૂજા પોતાને આંગળી કરવા લાગી. તેણીને ખ્યાલ પણ ન હતો કે તે હવે પોતાની ગાંડને ચોદી રહી છે.
 
"બાબાજી... આહ... તમારી આંગળીઓ... તમારો લંડ... મને ફાડી નાખો... આહ... મને તમારી રખાત બનાવો... બાબાજી... મારી જ ગાંડ હવે મારા નિયંત્રણમાં નથી, બાબાજી, તેને તમારા લંડના સખત મારની જરૂર છે; મારી આંગળીઓ નકામી છે." તેણીની આંગળીઓ તેની ગાંડને ચોદતી હતી. તેનો ચૂતનો રસ સરળતાથી તેની ગાંડમાં ઘૂસી ગયો, વધુ ચીકાશ બનાવી દીધેલી.
 
"આહ બાબાજી... મને તમારા લંડની ખૂબ તલબ થઇ ગઈ છે... જલ્દી આવો અને મારી ગાંડને ચોદી નાખો, પ્લીઝ... અને તે તમારો માલ... ઓહ વાહ, તેનો મધુર સ્વાદ કેવો છે! હવે મને તમારા લોડા નો સ્વાદિષ્ટ માલ આપ્યા કરો, બાબાજી. તમારા લોડા નો માલ મારા જીવનનો આધાર બની ગયું છે." ખબર નયી કે તે તેના પરાકાષ્ઠામાં શું શું અનાપ-શનાપ બકવાસ કરી રહી હતી. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી છે.
 
પૂજાનું શરીર ધ્રૂજી ગયું. તે જોરથી ચૂત ખાલી કરી ને ચૂતરસ છોડ્યો. તેના મોંમાંથી એક ગંદી ચીસ નીકળી ગઈ. તેની ચૂતમાંથી પાણી વહીને તેની ગાંડ ને પીવરાવી દીધું. તે થોડીવાર હાંફતી રહી, પછી થાકીને સૂઈ ગઈ. પણ ઊંઘમાં પણ, તે બાબાના હાથ અને લોડાને યાદ કરતી રહી.
 
પણ તેની એ ચીસ કોઈ અનુભવી કાન માં દસ્તક કરી ગઈ હતી.
 
લાંબા સમય સુધી આ વિશે વિચારતી અને સતત પોતાની ગાંડને ચોદતી, તેને ખબર જ ન પડી કે તે ક્યારે સૂઈ ગઈ. મૈત્રી રચિત.
 
****************************************************************...


આજે અહી સુધી.

મૈત્રી તરફ થી જય ભારત.

[maitripatel]

દોસ્તો આપના મનોરંજન માટે બે અપડેટ્સ આપી દીધા છે.


આગળ લખું પછી બીજા અપડેટ્સ આપું....

ત્યાં સુધી વાર્તા વિષે નાં આપના અભીપ્રાયો અપેક્ષિત છે.

મૈત્રી.

[maitripatel]

આહ સાચેજ ખૂબ જ હોટ હોટ હતો આ update. કોઈ આટલું પણ સેક્સી લખી શકે છે??
થૅન્ક યુ આટલું જલ્દી આગળ વધવા માટે.
હવે પાછળ નો વારો લાવો ભાઈ.

જી આપનો ખુબ ખુબ આભાર દોસ્ત.

હું તમારી પૂરો કોમેન્ટ સમજી શકી નહિ. કયા પાસ્ટ ની વાત કરી, તે હું સમજી શકી નહિ.

ફરીથી આપનો આભાર આપ એક જ છો કે જે તેમનો મત વ્યક્ત કરે છે.

[maitripatel]

શરૂવાત થી અત્યાર સુધી ની બહુ જ હોટ છે,આ તમારી કલ્પના છે???
Chat mate banshi??

જી આપનો ખુબ ખુબ આભાર દોસ્ત

બહુ જ જટિલ સવાલ આપે કર્યો પણ જવાબ તો આપ્વોજ પડશે ને દોસ્ત

આ તમારી કલ્પના છે????

આનો જવાબ હા પણ છે અને નાં પણ છે દોસ્ત

આ વાર્તા સંયુક્ત રૂપે લખાઈ રહી છે કેટલાક એપિસોડ મેં લખ્યા છે અને કોઈ એ એડિટ કર્યા છે અને કેટલાક એપિસોડ કોઈ એ લખ્યા છે ને મેં એડિટ કર્યા છે. વાર્તા નું મૂળ નાની નાની વાર્તાઓ છે જેને અહી વણી લીધી છે. હા, શબ્દો બિલકુલ અમારા છે દોસ્ત. હા એક વાત કહી શકું કે બાબાજી નો ભૂતકાળ સંપૂર્ણપણે મેં અને મારી કલ્પના શક્તિ એ લખ્યો છે.

બાકી આ વાર્તા ઘણી આગળ લઇ જઈ શકાય તેમ છે વધુ પાત્રો ઉમેરી ને અને તે કાર્ય ચાલુ છે.

મૂળ તો એ છે કે વાચકો ને મજા આવે છે કે નહિ, જ્યાં સુધી વાચકો ને મજા આવશે ત્યાં સુધી લખતી રહીશ જયારે લાગશે કે મજા નથી ત્યારે The END લખી દેવાનું. અને બીજે ક્યાંક વાર્તા પૂરી કરવા ની જ્યાં મને વાચકો નો સાથ અને સહકાર મળતો હશે નહીતર બીજી વાર્તા લખવાની. એરોટીક વાર્તા લખવાનો શોખ તો ક્યાય પણ પૂરો કરી શકાય દોસ્ત.


આભાર કે આપને વાર્તા ગમી. આ વાર્તા જો પૂર્ણ થાય તો બીજી એક વાર્તા "પ્રગતિ ની પ્રગતિ" અથવા બીજી કોઈ વાર્તા લખીશ.

આજ વાર્તા હિન્દી માં પણ લખું છું દોસ્ત અને તેજ વાર્તા હિંગ્લીશ માં પણ લખું છું.

ઈંગ્લીશ માં પણ લખું છું પણ તે અહી પોસ્ટ નથી થઇ રહી. બીજી સાઈટ પર લખાઈ રહી છે. એટલે જ પોસ્ટ કરવા માં વાર લાગે છે.

આ સિવાય પણ હું "Ajab si pyaas" પણ લખી રહી છું. કે જે અહી English માં છે અને બાકી બધે હિન્દી અને હિંગ્લીશ માં છે.

મને સમજવા માટે આપનો ઘણો ઘણો આભાર.

                   

[maitripatel]

આભાર દોસ્ત.

જેમ આપ અહીં incest વાર્તાઓ વાંચી ખૂશ થાવ છો પણ એવા વિચારો રિયલ લાઈફ લઇ નથી જતા. બસ એજ પ્રમાણે હું પણ વર્તુ છું. જેમ આપ અહીં વર્ચુઅલ છો તેજ પ્રમાણે હું પણ છું. કોઈ તફાવત નથી. જે તમને દેખાય છે તેવી હું મારી રિયલ લાઈફ નથી. હું શબ્દો લખુ છું બાકી કશુંજ નહિ. 

બાકી બીજી કોઈ પ્રવૃતીઓ મા માને કોઈજ રસ નથી અને સમય પણ નથી.

બાકી સવાલ નો અહીં કોઈજ મહત્વ નથી.

આભાર દોસ્ત.

[maitripatel]

Ane haa update kya???

ઓહહ મને એમ કે કોઈ વાંચતું નથી. ખોટી મહેનત કરવી. એટલે કાલે અજબ સી પ્યાસ મા અમુક અપડેટ્સ લખી દીધા.

આજે અપડેટ આપી દઉં દોસ્ત.

આભાર મિત્ર.

[maitripatel]

આપનો પણ ખૂબ ખૂબ આભાર દોસ્ત.

શક્ય હશે ત્યાં અને વાર્તા ને અનુરૂપ કોઈ પણ સવાલ નો જવાબ આપવા નો પૂરતો પ્રયાસ કરીશ.

[maitripatel]

બોબા ની જગ્યા યે બીજો કામુક વર્ડ વાપરતા હોતો???

સરસ 

કોઈ એવો શબ્દ હોય તો તમે બતાવો "કામુક" 

આપણે એવો કોઈક કામુક શબ્દ વાપરીશું. મને બોબલા તથા ધઈલા શબ્દ ખબર છે. બાકી તમે સજેસ્ટ કરો. કામુકતા વધારી શકાય તેમાં કશુંજ ખોટું નથી.

[maitripatel]

આ અજબ સી પ્યાસ ક્યાં વચવાવમળશે??

આ સાઈટ પર Ajab si Piyas English મા લખુ છું દોસ્ત. જેની લિંક નીચે આપું છું. હિન્દી મા બીજી સાઈટ પર લખાય છે.

https://xossipy.com/thread-73563-page-4.html

તમને incest જોઈએ તો ત્રણે ની સંમતિ વાંચો 

https://xossipy.com/thread-64660.html

ખેલ સસુર બહુ કા વાંચો.

https://xossipy.com/thread-71360.html

[maitripatel]

Aapni varta nu shu thayu???
Aagal વધશો ke અંત thayi gyo??

સમય ના અભાવે અપડેટ આપી શકી નથી. આજે આપી દઈશ.

વાર્તા ધારીએ એ પ્રમાણે મોટી થઇ શકે અને જયારે ઈચછિયે ત્યારે અંત.....

આભાર દોસ્ત.

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ જાણીએ.....................પૂજા તો પોતાના શરીર સાથે રમત રમી રહી હતી પણ.....................

[maitripatel]

જ્યારે પૂજા પોતાની સાથે કાલ્પનિક રીતે બાબાજી સાથે ચોદાવતી હતી ત્યારે તેની ચરમસીમા વખતે તેને એક ચીસ સાથે તેની ચૂત માંથી પાણી છૂટ્યું.પૂજાની ચૂત અને ગાંડ એકસાથે ચોદાઈ રહ્યા હતા. તે બાબાજીના લંડ પર પોતાની ગાંડ અને કમર હલાવી રહી હતી જેથી તે પરાકાષ્ઠાએ પહોંચે. તે જ ક્ષણે, તેના મોઢામાંથી એક ઊંડો, લાંબો અને બેકાબૂ ચીસ નીકળી ગઈ -

"આહહહ... મ.....જા......આં...વી.......ઓછ્છ!"
 
તે જ સમયે, તેની માં, શિલ્પા, પાણી પીવા અને પેશાબ (મુતરવા) કરવા માટે તેના રૂમમાંથી બહાર આવી. રાત્રિના શાંતિમાં, પૂજાનો આક્રંદ તેના કાન સુધી પહોંચ્યો, અને તે અટકી ગઈ.
 
શિલ્પા એક ક્ષણ માટે તો થીજી ગઈ.
 
તે સમજી ગઈ કે તે કેવા પ્રકારનો આક્રંદ છે. એક સ્ત્રી તરીકે, માતા તરીકે, અને એક શરીર સાથે જે વર્ષોથી પતિ હોવા છતાં તેની ભૂખ દબાવી રાખતી હતી - તેને તે ચીસ ઓળખવામાં લાંબો સમય લાગ્યો નહીં. મૈત્રી નું લખાણ.
 
તે ધીમે ધીમે પૂજાના રૂમ તરફ આગળ વધી. દરવાજો અંદરથી બંધ હતો, પરંતુ તે સ્પષ્ટપણે આક્રંદ, માંસના અથડામણના નરમ અવાજો અને ઊંડા શ્વાસ સાંભળી શકતી હતી. જો કે, જ્યારે તેણીને કોઈ પુરુષ અવાજ સંભળાયો નહીં, ત્યારે તેણી થોડી શાંત અને રાહત અનુભવી. તેને એ વાત ની શાંતિ હતી કે અંદર કોઈ પુરુષ નથી, એટલે કે પૂજા એકલી જ છે અને તે પોતાની હવસ બહાર કાઢી રહી છે.
 
શિલ્પાનો ચહેરો ગુસ્સાથી લાલ થઇ ગયો.
 
"આ શું બેહૂદગી છે...! પૂજા... મારી દીકરી... રાતના આ સમયે... પોતાના ઘરમાં... શું કરી રહી છે!" તેને લાગ્યું કે તે તરત જ તેના પતિને જગાડીને બધું કહે. પણ થોડા પગલાં પછી, તે અટકી ગઈ.
 
તે દિવાલ સાથે અડી ગઈ અને ઊભી રહી ગઈ. તેના મનમાં વિચારોનું તોફાન ઉભરાઈ આવ્યું:
 
"હું કેમ ગુસ્સે થઈ રહી છું?
 
પૂજા વિધવા છે.
 
તે યુવાન છે.
 
તે સુંદર છે.
 
તેનું શરીર ભૂખ્યું છે... બિલકુલ એક પરિણીત સ્ત્રી જેવું.
 
તો પછી પૂજાએ કેમ ન કરવું જોઈએ?
 
શું અમે સ્ત્રીઓએ ફક્ત બીજા માટે પોતાની ભૂખ દબાવીને જીવવાનું શીખવું જોઈએ? અમારે કોઈ ભૂખ ના હોવી જોઈએ? જો નાં હોવી જોઈએ તો ભગવાને અંદર હવસ શું કામ અમને આપી?"
 
શિલ્પાની આંખો ભીની થઈ ગઈ. લેખિકા મૈત્રી છે.
 
તેણે તેના સ્તનો પર હાથ મૂક્યા. તે ભારે અને સંવેદનશીલ હતા. તેના સ્તનની ડીંટડીઓ પહેલાથી જ કડક થઈ ગઈ હતી. તેની ચૂતમાં થોડી ગરમી ફેલાઈ ગઈ. પૂજાના હળવી ચીસ થી હવે તે ગુસ્સાથી ભરાઈ ગઈ નહીં, પરંતુ એક વિચિત્ર સહાનુભૂતિ અને ઉત્તેજનાથી ભરાઈ ગઈ.
 
"કેટલી બિચારી થઇ હશે ... તે આટલા લાંબા સમયથી ઝંખતી હશે... હું સમજી શકું છું. જો હું નહીં સમજું, તો બીજું કોણ સમજશે? એક સ્ત્રી બીજી સ્ત્રીના દુઃખ અને ભૂખને વધુ સારી રીતે સમજે છે. સમાજ આપણને ચુદાઈ કરવાની મંજૂરી આપતો નથી, પણ ભૂખ ક્યારેય દૂર થતી નથી..."
 
શિલ્પાએ દિવાલ પર માથું ટેકવી દીધું. તેના શ્વાસ થોડા ઝડપી થઈ ગયા હતા.
 
"હું ગુસ્સે હતી... પણ સત્ય એ છે કે, હું પણ ઈર્ષ્યા કરું છું. ઈર્ષ્યા કરું છું કારણ કે પૂજા તે બધું મેળવી રહી છે જે હું મેળવી શકતી નથી કારણ કે મારો પતિ મારી બાજુમાં હોય છે. એક ગરમ, જાડો, શક્તિશાળી લંડ... જે મને છેક અંદર સુધી ભરી દે... જે મને આડી-અવળી કરી ને ચોદે..."
 
તેણીએ તેના જાંઘોને ચુસ્તપણે દબાવી દીધા.
 
"કદાચ... પૂજા યોગ્ય કામ કરી રહી છે. અમે સ્ત્રીઓ પણ માણસ છીએ. આપણી પણ ઇચ્છાઓ હોય છે. જો કોઈ આપણને તે આનંદ આપી રહ્યું હોય, તો આપણે શા માટે રોકાઈએ?" બસ... સમાજની નજર ટાળીને...કરવું જોઈએ?'
 
શિલ્પાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેનો ગુસ્સો ધીમે ધીમે ઉદાસ, પણ સમજદાર સ્મિતમાં ફેરવાઈ ગયો.
 
તે ધીમે ધીમે તેના રૂમમાં પાછી ફરી. પણ હવે તેના પગલાઓમાં એક નવી ઉથલપાથલ હતી. પૂજાના કરાહવાના અવાજો તેના કાનમાં ગુસ્સાને બદલે, સ્ત્રીની સહાનુભૂતિ અને છુપાયેલી ઇચ્છા સાથે ગુંજતા હતા. તેને પણ એક તીવ્ર ઈચ્છા ઉત્પન્ન થી રહી હતી.
 
શિલ્પા દિવાલ સાથે ઝૂકીને ઉભી હતી. પૂજાના ઊંડા, બેકાબૂ સિસ્કારીના અવાજો તેના કાનમાં વારંવાર ગુંજતા હતા. દરેક "આહ..." તેના શરીરમાં ધ્રુજારી ફેલાવતું હતું.
 
તે વિધવા છે.
 
'પૂજા શું ખોટું કરી રહી છે?' આ પ્રશ્ન તેના મનમાં ફરતો રહ્યો. મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
'તે પણ એક માણસ છે. તે યુવાન છે. તેનું શરીર પણ ભૂખ્યું છે. હું રાત્રે એકલા કેટલી વાર મારા ઓશીકું ઘસું છું... મારી જાંઘોમાં દબાવી દઉં છું... પણ મને રાહત મળતી નથી. ઓછામાં ઓછું પૂજાને હિંમત મળી ગઈ છે. તે એકલી છે, તે આ બધું કરી શકે છે.'
 
**************************************************************.

જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.

મૈત્રી.

[maitripatel]

 

શિલ્પાની આંખો ભીની થઈ ગઈ. તેણે પોતાની છાતી પર હાથ મૂક્યો. તેના સ્તન ભારે થઈ રહ્યા હતા, તેના સ્તનની ડીંટી કડક થઈ રહી હતી, કબ્જામાંથી બહાર નીકળી રહી હતી. તેને તેની ચૂતમાં થોડી ગરમી અને ભેજનો અનુભવ થયો.
 
આ લાગણીથી તેને પોતાની જાત પર શરમ આવતી હતી.
 
જૂની યાદો તેના મનમાં ઝબકી ગઈ. મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
પૂજા જ્યારે પતિ હતા ત્યારે ખૂબ જ તાજી દેખાતી હતી. તેના પતિએ તેની દરેક જરૂરિયાત પૂરી કરી હશે, તેથી જ તે ખૂબ જ તાજી દેખાતી હતી. પરંતુ તેના પતિના ગયા પછી, સમાજે તેને "સતી-સાવિત્રી" બનાવી દીધી હતી. કોઈ તેને સ્પર્શ પણ કરી શકતું નથી. કોઈ તેની તરફ જોઈ પણ શકતું નથી.
 
"સમાજ કહે છે કે વિધવાને ભૂખ લાગતી નથી. અથવા તો, તેણી ને ભૂખ લાગવી જ નાં જોઈએ. વિધવાએ પોતાનો મોટાભાગનો સમય પ્રાર્થના અને પૂજામાં વિતાવવો જોઈએ. હટ,બહેનચોદ, ચુતીયો, નખ્ખોદિયો સમાજ."
 
પણ છેવટે, ચૂત તો ચૂત જ હોય છે. ચૂત હંમેશા પૂછે છે, "કોઈ મને ક્યારે ભરવા આવશે? મારા છિદ્રને શાંત કરવા. કોઈ એક તો લોડો જોઈએ જ તે."
 
શિલ્પાએ તેની જાંઘોને કડક રીતે દબાવી દીધી. પૂજાની સિસ્કારી ફરી યાદ આવી, આ છેલ્લી સિસ્કારીઆ વધુ ઊંડી, વધુ સંતોષકારક હતી.
 
શિલ્પાના હોઠ ધ્રૂજ્યા.
 
"મને ડર લાગે છે... હું પણ નબળી પડી જઈશ. પણ... એમાં શું ખોટું છે? જો પૂજા ખુશ છે, તો હું તેને કેમ રોકું? હું તેને પોતે કેમ ખુશ ન કરી શકું?" રચયિતા મૈત્રી.
 
તેના ગાલ પરથી આંસુ વહી ગયા. તે ગુસ્સાનું નહીં, પણ એકલતા, ભૂખ અને સમજણનું આંસુ હતું.
 
શિલ્પા ધીમે-ધીમે તેના રૂમમાં પાછી ફરી. પણ હવે તેના પગલાં ભારે હતા. પૂજાનો અવાજ હજુ પણ તેના કાનમાં ગુંજતો હતો, જેનાથી તેના શરીરમાં એક નવો, ખતરનાક ઉથલપાથલ સર્જાઈ રહી હતી.
 
એક માતા તરીકે મારે શું કરવું જોઈએ? તે તેના પલંગ પર સૂઈને વિચારતી હતી.
 
"પૂજા મારી દીકરી છે. તે વિધવા છે. તે યુવાન છે. તેનું શરીર પણ જીવંત છે." શું મારે તેને આખી જિંદગી સુકાઈ ગયેલા ફૂલની જેમ જીવવા માટે દબાણ કરવું જોઈએ? શું મારે તેને સમાજના ડરને વશ થવા કહેવું જોઈએ? શું મારે તેને કહેવું જોઈએ, "દીકરી, તારી ભૂખ દબાવી દે અને તારા ઘર અને તારા પિતાનું સન્માન, ઈજ્જત જાળવી રાખ"? ભલે ઉપરવાળાએ તને છિદ્રો આપ્યા હોય, પણ તું તેનો ઉપયોગ કરી શકતી નથી કારણ કે તું વિધવા છે? તારે ચોદાવાનું નહિ? ભલે તારી આસપાસ ઘણા બધા લંડો હોય પણ તું તારી જાંગો ફેલાવી નહિ શકે કેમ કે તું વિધવા છે. તારા બધા કાણા હવે નકામાં છે કેમ કે તું હવે એક વિધવા છે. ફટ રે સમાજ ધિક્કાર છે આવી સમજણ ને. અને તેના બનાવટી અનુયાયીઓ ઉપર.” મૈત્રી ની લેખની.
 
શિલ્પાની આંખો ભીની થઈ ગઈ. પોતાની જ દીકરી ની જરૂરિયાતો સમજવા છતાંપણ કઈજ નથી કરી શકતી. તે જાતે પણ તેની બેટી ની ચૂત રમી અથવા રમાડી ને શાંત નથી રાખી શકતી. તેને બસ આમ આગ માં બળતી જોયે રાખવાની અને જીવ બાળે જવાનો. મારો પતિ છે એટલે મને ચોદે તેની જ સામે તેની બેટી કે જેને હજી લાંબી સફર પૂરી કરવા ની છે અને તેણે પોતાની આગ શાંત નહિ કરવાની. બીજાની વાતો થી અને બીજો ને જોઇને પણ બળે જવાનું.
 
એક માતા તરીકે, મારી પહેલી ફરજ મારી દીકરીને સુરક્ષિત રાખવાની છે. પણ શું સલામતીનો અર્થ તેની ખુશીનો નાશ કરવાનો પણ છે? શું હું તેને આમ કરવા માટે રોકીને યોગ્ય કાર્ય કરી રહી હોઈશ? કે શું હું તેને છોડીને ખોટું કાર્ય કરી રહી હોઈશ?
 
તેના મનમાં બીજો વિચાર આવ્યો, જે વધુ મુશ્કેલ હતો:
 
જો હું પૂજાની માતા તરીકે જોઉં, તો મારે તેની સાથે વાત કરવી જોઈએ? ગુપ્ત રીતે. રાત્રે એકલામાં. હું તેના માથા પર હાથ ફેરવીને પૂછવું જોઈએ, "દીકરી, તને શું જોઈએ છે? શું તું એટલી ભૂખી છે કે તને લોડાની જરૂર છે?"
 
પછી હું તેને સમજાવતી, "જો, તું જે કરી રહી છે તે તારી પસંદગી છે, તેથી તે ઠીક છે. પણ સાવધાન રહેજે. ગર્ભવતી ન થતી. સમાજને ખબર ન પડવા દે. અને સૌથી અગત્યનું, ક્યારેય પોતાને એટલા કમજોર ન થવા દે કે કોઈ ની આગળ ભીખ માંગવી પડે.'
 
શિલ્પાએ તેના જાંઘોને જોરથી દબાવી દીધા. તેનો શ્વાસ ભારે થઈ રહ્યો હતો.
 
'જો હું પૂજાને રોકું, તો હું કદાચ મારી જાતને પણ રોકી રહી હોઈશ. કારણ કે જો પૂજા ખોટી છે, તો હું પણ ખોટી છું - હું વર્ષોથી મારી ભૂખ દબાવી રહી છું.'
 
લાંબા સમય સુધી વિચાર કર્યા પછી, શિલ્પાના મનમાં એક નિર્ણય આવ્યો. મૈત્રીપટેલ ની રચના.
 
'પૂજાની માતા તરીકે, હું તેને રોકીશ નહીં. હું તેને ફક્ત સાવચેત રહેવાનું કહી શકું છું.'
 
હું તેને સમજાવીશ કે શારીરિક ભૂખ દબાવવી એ પાપ નથી, પરંતુ બેદરકારીથી કરવું પાપ છે.
 
તું કોઈને પ્રેમ કરી શકે છે, કોઈના માટે અને કોઈનાં આગળ તારા પગ ફેલાવી શકે અને તારા બંને છિદ્રો ભરી શકે છે, પરંતુ કોઈ પણ સંજોગોમાં ગર્ભવતી ન થવું જોઈએ.
 
સમાજને અણસાર પણ નાં આવવો જોઈએ, કે કોઈ ને પણ ખબર ન પડે.'
 
અને સૌથી અગત્યનું, ક્યારેય તમારી જાતને એટલી સંવેદનશીલ, નબળી, પરવશ ના બનવા દો કે કોઈ તમારો ઉપયોગ કરી શકે. જ્યાં સુધી ફકત શારીરિક જરૂરીયાત ની વાત છે તો લંડ ખાલી કરી કાણા બંધ કરી દેવાના. હા, કોઈ સાથે પ્રેમ થયો અને લગ્ન ની વાત હોય તો વાત અલગ છે બેટી.
 
શિલ્પાએ ઓશિકા પર માથું રાખ્યું. તેના ચહેરા પર એક ઉદાસી, પણ સમજદાર સ્મિત દેખાયું.
 
પૂજા જે પણ કરી રહી છે તે યોગ્ય જ છે.
 
"દીકરી, જે તને ખુશી આપે છે તે કર.પણ સમજદારીપૂર્વક કરજે."
 
તેની આંખમાંથી આંસુ સરી પડ્યા.
 
"અને કદાચ... હું એક દિવસ એ હિંમત એકઠી કરી શકીશ."
 
તેણીએ ફક્ત આંખો બંધ કરીને જોવાનું નક્કી કર્યું, અને જો જરૂર પડે તો, તે પૂજાને ગમે તે રીતે મદદ કરશે. પણ તેને નાસીપાસ નહિ થવા દે. તે તેની ભૂખ સંતોષે છે અને તેમાં કઈજ ખોટું નથી. બસ મારે આંખ અને કાન બંધ રાખવાના, પછી જે થાય તે ખરું.
 
******************************************************************.

અહી સુધી જ દોસ્તો.

ક્રમશ:

મૈત્રી ના જય ભારત.