30-06-2026, 11:16 AM
Adultery પૂજા ની પૂજા સંપૂર્ણRunning
Showing only the posts of maitripatel: 322 of 443 posts. Show all posts
04-07-2026, 02:34 PM
ચાલો દોસ્તો વાર્તા ને આગળ ધપાવીએ.
04-07-2026, 02:36 PM
રાતના નવ વાગી ચૂક્યા હતા.
તમામ પૂજા-પાઠ અને આશ્રમના કામકાજથી મુક્ત થઈને બાબાજી જેવો પોતાના ખંડમાં પહોંચ્યા, ત્યાં પાછળના દરવાજે હળવી ખખડામટ થઈ. તેઓ હસ્યા, સમજી ગયા કે ગોપાલ જ હશે.
દરવાજો ખોલતા જ ગોપાલ અંદર સરકી ગયો. તેની શાકભાજીવાળી રેહડી બહાર જ ઉભી હતી. હાથમાં દારૂની બોટલ અને કાગળના પડીકામાં નમકીન-ભુજિયા.
બંને અંદર બેસી ગયા. ગોપાલે ચૂપચાપ બે ગ્લાસ બનાવ્યા. પહેલો, બીજો, ત્રીજો… પીતા ગયા.
હંમેશાની જેમ બે ગ્લાસ પછી ગોપાલની જીભ ખુલી ગઈ. આજે તે પહેલા કરતા વધુ નશામાં હતો અને બડબડતો હતો. મૈત્રી ની રચના.
“બાબાજી જી… તમે કેટલા સુખી છો. એકલા રહો છો, કોઈ ટોકવા વાળું નથી. ઘર-ગૃહસ્થીના બંધનોથી આઝાદ. અને મને જુઓ… બૈરી તો છે, પણ તેનો સુખ નથી મળતું. સાલી, કુતરી પાસે ફટકવા પણ નથી દેતી. કહે છે, ‘દીકરી મોટી થઈ ગઈ છે, દારૂ પીને ન આવ્યા કરો, હવે આ બધું શોભતું નથી.”
ગોપાલે વધુ એક ઘૂંટડો લીધો અને તીખા સ્વરે બોલ્યો,
“અરે બાબાજી … એક માણસ આખો દિવસ મહેનત કરીને જ્યારે ઘરે આવે છે, મહેનત શું રીતસર ની ગાંડ જ મરાવે છે, ત્યારે તેને ફક્ત બે જ વસ્તુઓની તમન્ના હોય છે - એક દારૂ, બીજી પોતાની બૈરી ની ચૂત. પણ અહીં તો સાલી બંને માટે ના પાડી દે છે. હવે તમે જ કહો બાબાજી… હું શું કરું?”
બાબાજી ચૂપચાપ ઘૂંટડા લેતા રહ્યા. તેમની આંખોમાં એક ઊંડી ચમક હતી. તેઓ ગોપાલની દરેક ફરિયાદનો આનંદ લઈ રહ્યા હતા.
જ્યારે ગોપાલ થોડો રોકાયો ત્યારે બાબાજી ધીમેથી બોલ્યા, “હું સમજી શકું છું ગોપાલ… તને કેટલી તકલીફ થતી હશે જ્યારે મયુરી ભાભી તને પોતાની ચુ...”
બાબાજી “ચૂત” શબ્દ કહેતા જ રોકાઈ ગયા. તેમણે જાણીજોઈને અટકીને ગોપાલનો ચહેરો જોયો. મૈત્રી રચિત વાર્તા.
ગોપાલ નશામાં ઝૂમતા બોલ્યો, “હા… ચૂત… બોલોને. આજકાલ તો આ શબ્દ પણ સાંભળવા નથી મળતો.”
બાબાજીએ ગ્લાસ મૂક્યો અને થોડા આગળ ઝૂકીને ગંભીર સ્વરે કહ્યું, “ગોપાલ… મયુરી સારી સ્ત્રી છે. અને તે પણ સ્ત્રી છે. તેને પણ પ્રેમ જોઈએ, ધ્યાન જોઈએ, અને હા… શરીરનું સુખ પણ જોઈએ. કદાચ તું તેને તે નથી આપી શકતો જેની તેને જરૂર છે.”
ગોપાલે નિરાશ સ્વરે પૂછ્યું, “તો હવે હું શું કરું બાબાજી?”
************************************...
ક્રમશ:
મૈત્રી.
તમામ પૂજા-પાઠ અને આશ્રમના કામકાજથી મુક્ત થઈને બાબાજી જેવો પોતાના ખંડમાં પહોંચ્યા, ત્યાં પાછળના દરવાજે હળવી ખખડામટ થઈ. તેઓ હસ્યા, સમજી ગયા કે ગોપાલ જ હશે.
દરવાજો ખોલતા જ ગોપાલ અંદર સરકી ગયો. તેની શાકભાજીવાળી રેહડી બહાર જ ઉભી હતી. હાથમાં દારૂની બોટલ અને કાગળના પડીકામાં નમકીન-ભુજિયા.
બંને અંદર બેસી ગયા. ગોપાલે ચૂપચાપ બે ગ્લાસ બનાવ્યા. પહેલો, બીજો, ત્રીજો… પીતા ગયા.
હંમેશાની જેમ બે ગ્લાસ પછી ગોપાલની જીભ ખુલી ગઈ. આજે તે પહેલા કરતા વધુ નશામાં હતો અને બડબડતો હતો. મૈત્રી ની રચના.
“બાબાજી જી… તમે કેટલા સુખી છો. એકલા રહો છો, કોઈ ટોકવા વાળું નથી. ઘર-ગૃહસ્થીના બંધનોથી આઝાદ. અને મને જુઓ… બૈરી તો છે, પણ તેનો સુખ નથી મળતું. સાલી, કુતરી પાસે ફટકવા પણ નથી દેતી. કહે છે, ‘દીકરી મોટી થઈ ગઈ છે, દારૂ પીને ન આવ્યા કરો, હવે આ બધું શોભતું નથી.”
ગોપાલે વધુ એક ઘૂંટડો લીધો અને તીખા સ્વરે બોલ્યો,
“અરે બાબાજી … એક માણસ આખો દિવસ મહેનત કરીને જ્યારે ઘરે આવે છે, મહેનત શું રીતસર ની ગાંડ જ મરાવે છે, ત્યારે તેને ફક્ત બે જ વસ્તુઓની તમન્ના હોય છે - એક દારૂ, બીજી પોતાની બૈરી ની ચૂત. પણ અહીં તો સાલી બંને માટે ના પાડી દે છે. હવે તમે જ કહો બાબાજી… હું શું કરું?”
બાબાજી ચૂપચાપ ઘૂંટડા લેતા રહ્યા. તેમની આંખોમાં એક ઊંડી ચમક હતી. તેઓ ગોપાલની દરેક ફરિયાદનો આનંદ લઈ રહ્યા હતા.
જ્યારે ગોપાલ થોડો રોકાયો ત્યારે બાબાજી ધીમેથી બોલ્યા, “હું સમજી શકું છું ગોપાલ… તને કેટલી તકલીફ થતી હશે જ્યારે મયુરી ભાભી તને પોતાની ચુ...”
બાબાજી “ચૂત” શબ્દ કહેતા જ રોકાઈ ગયા. તેમણે જાણીજોઈને અટકીને ગોપાલનો ચહેરો જોયો. મૈત્રી રચિત વાર્તા.
ગોપાલ નશામાં ઝૂમતા બોલ્યો, “હા… ચૂત… બોલોને. આજકાલ તો આ શબ્દ પણ સાંભળવા નથી મળતો.”
બાબાજીએ ગ્લાસ મૂક્યો અને થોડા આગળ ઝૂકીને ગંભીર સ્વરે કહ્યું, “ગોપાલ… મયુરી સારી સ્ત્રી છે. અને તે પણ સ્ત્રી છે. તેને પણ પ્રેમ જોઈએ, ધ્યાન જોઈએ, અને હા… શરીરનું સુખ પણ જોઈએ. કદાચ તું તેને તે નથી આપી શકતો જેની તેને જરૂર છે.”
ગોપાલે નિરાશ સ્વરે પૂછ્યું, “તો હવે હું શું કરું બાબાજી?”
************************************...
ક્રમશ:
મૈત્રી.
04-07-2026, 03:10 PM
ગોપાલ દારૂના નશામાં હજુ વધારે લાલચોળ થઈ ગયો હતો. તેની આંખો લાલ અને ભારે થઈ રહી હતી. મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
“હા બાબાજી… સાલી ચૂત આપવા માટે કેટલા નખરાં કરે છે. તમે તો જોયું જ છે ને તેનું શરીર… કેટલું ભરાવદાર, રસથી ભરેલું. તેના કેટલા મોટા બોબલા છે… ઉફ્ફ… તેમને ચૂસવા માટે તરસ્યો થઈ ગયો છું બાબાજી. રાત્રે પાસે સૂઈ જાય તો પણ પાસું ફેરવી જાય છે. મન થાય છે કે સાલી ને જબરદસ્તી પકડીને ચોદી નાખું… પણ ડર લાગે છે કે ક્યાંક અવાજ ન થઈ જાય. દીકરી જે ઘરમાં છે.”
ગોપાલ બકબક કરી રહ્યો હતો અને બાબાજી ચૂપચાપ સાંભળી રહ્યા હતા. તેમની આંખો બંધ હતી, પણ તેમના મનમાં મયુરીનું નગ્ન, માંસલ શરીર ઘૂમી રહ્યું હતું. તેમની ધોતીની અંદર જાડો, ભારે અને કઠણ લંડ ફરીથી ધબકવા લાગ્યો હતો.
બાબાજીએ ધીમેથી સ્મિત કરતા કહ્યું,
“સારું સાંભળ ગોપાલ… જો બકા,મારી પાસે એક આઈડિયા છે. જો તું તેના પર અમલ કરી શકે, તો તારી પત્ની ફરીથી પહેલા જેવી થઈ જશે, તારા માટે તરસવા લાગશે, તને પ્રેમ કરવા લાગશે, અને કદાચ… તને એ બધું આપવા લાગશે જે તું ઈચ્છે છે. જે તારે જોઈએ છે.”
ગોપાલની આંખો ચમકી ઉઠી. નશો એક પળમાં ઉડી ગયો. તે નમીને બે હાથ જોડી ને બાબાજીના પગ પાસે બેસી ગયો.
“બાબાજી… જો તમે આવો કોઈ ચમત્કાર કરી શકો તો હું આખી જિંદગી તમારો ગુલામ બનીને રહીશ. જણાવો… શું કરવું પડશે? હું બધું કરવા તૈયાર છું. લોડા ની ગરમી તેની ચૂત માં ઉતારવા માટે તો બધુજ કરાય.”
બાબાજી મન ને મનમાં વિજયી સ્મિત આપી રહ્યા હતા. તેમનો શિકાર હવે પૂરી રીતે ફસાઈ ચૂક્યો હતો. તેમણે ધીરે ધીરે પોતાની યોજના જણાવવાનું શરૂ કર્યું – ચાલાકી ભરેલા શબ્દોમાં, ધાર્મિક આડમાં, અને પુરુષની નબળાઈને ઉત્તેજિત કરતા.
ગોપાલ સાંભળતો રહ્યો. ક્યારેક પોતાનું માથું હલાવતો, તો ક્યારેક “હા બાબાજી” કહેતો. જ્યારે ગોપાલ ચાલ્યો ગયો ત્યારે બાબાજી સૂઈ ગયા અને પોતાની કિસ્મતને વધાવતા ઊંઘી ગયા.
બીજા દિવસે બપોરે. રચયિતા મૈત્રી પટેલ.
સૂરજ તેના ચરમસીમા પર હતો. બાબાજી સવારના બધા કામ પતાવીને પોતાના રૂમમાં મયુરીની રાહ જોઈ રહ્યા હતા. તેમણે કોષમાંથી કેટલાક રૂપિયા અલગ કાઢીને એક કવરમાં મૂકી દીધા હતા, એક હથિયાર તરીકે.
બરાબર 11 વાગ્યે મયુરી આવી.
તેણે સાધારણ સાડી પહેરી હતી, પરંતુ તેનું ભરાવદાર શરીર કોઈપણ વસ્ત્રને પડકાર ફેંકી રહ્યું હતું. ભારે સ્તનો, પહોળી કમર અને મસ્તાની ગાંડ તેના દરેક ડગલા સાથે હલી રહી હતી. કેવો નશીલો નજારો હતો.
બાબાજીએ સ્મિત સાથે કહ્યું, “અંદર આવ મયુરી… પાછળના રૂમમાં.”
મયુરી કોઈ પણ સંકોચ વગર તેમની પાછળ ચાલી ગઈ. તે જાણતી હતી કે આવી નાજુક વાતો ખુલ્લેઆમ કરી શકાતી નથી.
રૂમમાં પ્રવેશતા જ બાબાજી પલાંઠી વાળીને દીવાન પર બેસી ગયા. મયુરીએ હાથ જોડીને તેમની સામે ગાલીચા પર પલાંઠી મારી લીધી. તેની સાડીનો પલ્લુ થોડો સરકી ગયો હતો, જેનાથી તેના ઊંડા બ્લાઉઝવાળા સ્તનોનો અડધો ભાગ દેખાતો હતો.
બાબાજીએ સૌથી પહેલા પેલું કવર આગળ ધર્યું.
“આ લે મયુરી… રિચાના ભણવા માટે. જેટલા જોઈએ, એટલા લઈ લે.”
મયુરીની આંખો ભીની થઈ ગઈ. તેણે હાથ જોડીને પૈસા લીધા અને તરત જ પોતાના બ્લાઉઝની અંદર, સ્તનોની ખાઈ વચ્ચે ઠાંસી લીધા. બાબાજીની નજર તેની સ્તનોની ઊંડાઈમાં ખૂંપી ગઈ- તેઓ લાલચથી ભરાઈ ગયા હતા.
“ધન્યવાદ બાબાજી… તમારો આ ઉપકાર હું ક્યારેય નહીં ભૂલી શકું. હું વચન આપું છું, જલ્દી જ આ બધા પૈસા કોષમાં પાછા નાખી દઈશ.”
બાબાજીએ સ્મિત સાથે કહ્યું,
“કોઈ ઉતાવળ નથી દીકરી. હું તો બસ એટલું જ ઈચ્છું છું કે રિચાના ભણવામાં કોઈ અવરોધ ન આવે.” સંપાદિકા ફનલવર.
થોડીવાર શાંતિ રહી.
પછી મયુરીએ ખચકાતા, ધીમા અને શરમાળ અવાજમાં પૂછ્યું,
“અને… બાબાજી… કાલે તમે જે વાત કરી રહ્યા હતા… અમારા વિશે… એ… શું કહી રહ્યા હતા?”
બાબાજી મન મનમાં હસ્યા. લાંબા ઇંતઝાર પછી આખરે શિકાર પોતે જ જાળમાં પગ મૂકી ચૂક્યો હતો.
તેમણે ધીરેથી આગળ નમીને, ગંભીર અને મીઠા અવાજમાં કહ્યું, “મયુરી, ગોપાલ બહુ પરેશાન રહે છે. તે તને પ્રેમ કરે છે, પણ તે કહે છે કે તું તેને હવે પાસે આવવા દેતી નથી. તેની ફરિયાદ છે કે તું તેની ઈચ્છાઓને ઠુકરાવી દે છે… ખાસ કરીને… શારીરિક ઈચ્છાઓને.”
મયુરીનો ચહેરો શરમ અને ગુસ્સાથી લાલ થઈ ગયો. તેણે નજર ઝુકાવી લીધી.
બાબાજીએ નરમ સ્વરે આગળ કહ્યું, “હું જાણું છું… સ્ત્રીનું શરીર પણ ભૂખ્યું રહે તો તકલીફ થાય છે. ગોપાલની ખામી છે, પણ કદાચ તું પણ કેટલીક વાતો ખુલીને કહી શકતી નથી. જો તું ઈચ્છે… તો હું તારા મનની વાત સાંભળી શકું છું. કોઈ ડર નથી. અહીં ફક્ત તું અને હું છીએ… અને ભગવાન.”
બાબાજીની નજર હવે મયુરીના સ્તનો, કમર અને ગોદમાં ફરી રહી હતી. હવામાં ઉત્તેજના અને ખતરાની મીઠી સુગંધ ફેલાવા લાગી હતી.
***************************************************************.
વાર્તા ચાલુ છે............
મૈત્રી.
“હા બાબાજી… સાલી ચૂત આપવા માટે કેટલા નખરાં કરે છે. તમે તો જોયું જ છે ને તેનું શરીર… કેટલું ભરાવદાર, રસથી ભરેલું. તેના કેટલા મોટા બોબલા છે… ઉફ્ફ… તેમને ચૂસવા માટે તરસ્યો થઈ ગયો છું બાબાજી. રાત્રે પાસે સૂઈ જાય તો પણ પાસું ફેરવી જાય છે. મન થાય છે કે સાલી ને જબરદસ્તી પકડીને ચોદી નાખું… પણ ડર લાગે છે કે ક્યાંક અવાજ ન થઈ જાય. દીકરી જે ઘરમાં છે.”
ગોપાલ બકબક કરી રહ્યો હતો અને બાબાજી ચૂપચાપ સાંભળી રહ્યા હતા. તેમની આંખો બંધ હતી, પણ તેમના મનમાં મયુરીનું નગ્ન, માંસલ શરીર ઘૂમી રહ્યું હતું. તેમની ધોતીની અંદર જાડો, ભારે અને કઠણ લંડ ફરીથી ધબકવા લાગ્યો હતો.
બાબાજીએ ધીમેથી સ્મિત કરતા કહ્યું,
“સારું સાંભળ ગોપાલ… જો બકા,મારી પાસે એક આઈડિયા છે. જો તું તેના પર અમલ કરી શકે, તો તારી પત્ની ફરીથી પહેલા જેવી થઈ જશે, તારા માટે તરસવા લાગશે, તને પ્રેમ કરવા લાગશે, અને કદાચ… તને એ બધું આપવા લાગશે જે તું ઈચ્છે છે. જે તારે જોઈએ છે.”
ગોપાલની આંખો ચમકી ઉઠી. નશો એક પળમાં ઉડી ગયો. તે નમીને બે હાથ જોડી ને બાબાજીના પગ પાસે બેસી ગયો.
“બાબાજી… જો તમે આવો કોઈ ચમત્કાર કરી શકો તો હું આખી જિંદગી તમારો ગુલામ બનીને રહીશ. જણાવો… શું કરવું પડશે? હું બધું કરવા તૈયાર છું. લોડા ની ગરમી તેની ચૂત માં ઉતારવા માટે તો બધુજ કરાય.”
બાબાજી મન ને મનમાં વિજયી સ્મિત આપી રહ્યા હતા. તેમનો શિકાર હવે પૂરી રીતે ફસાઈ ચૂક્યો હતો. તેમણે ધીરે ધીરે પોતાની યોજના જણાવવાનું શરૂ કર્યું – ચાલાકી ભરેલા શબ્દોમાં, ધાર્મિક આડમાં, અને પુરુષની નબળાઈને ઉત્તેજિત કરતા.
ગોપાલ સાંભળતો રહ્યો. ક્યારેક પોતાનું માથું હલાવતો, તો ક્યારેક “હા બાબાજી” કહેતો. જ્યારે ગોપાલ ચાલ્યો ગયો ત્યારે બાબાજી સૂઈ ગયા અને પોતાની કિસ્મતને વધાવતા ઊંઘી ગયા.
બીજા દિવસે બપોરે. રચયિતા મૈત્રી પટેલ.
સૂરજ તેના ચરમસીમા પર હતો. બાબાજી સવારના બધા કામ પતાવીને પોતાના રૂમમાં મયુરીની રાહ જોઈ રહ્યા હતા. તેમણે કોષમાંથી કેટલાક રૂપિયા અલગ કાઢીને એક કવરમાં મૂકી દીધા હતા, એક હથિયાર તરીકે.
બરાબર 11 વાગ્યે મયુરી આવી.
તેણે સાધારણ સાડી પહેરી હતી, પરંતુ તેનું ભરાવદાર શરીર કોઈપણ વસ્ત્રને પડકાર ફેંકી રહ્યું હતું. ભારે સ્તનો, પહોળી કમર અને મસ્તાની ગાંડ તેના દરેક ડગલા સાથે હલી રહી હતી. કેવો નશીલો નજારો હતો.
બાબાજીએ સ્મિત સાથે કહ્યું, “અંદર આવ મયુરી… પાછળના રૂમમાં.”
મયુરી કોઈ પણ સંકોચ વગર તેમની પાછળ ચાલી ગઈ. તે જાણતી હતી કે આવી નાજુક વાતો ખુલ્લેઆમ કરી શકાતી નથી.
રૂમમાં પ્રવેશતા જ બાબાજી પલાંઠી વાળીને દીવાન પર બેસી ગયા. મયુરીએ હાથ જોડીને તેમની સામે ગાલીચા પર પલાંઠી મારી લીધી. તેની સાડીનો પલ્લુ થોડો સરકી ગયો હતો, જેનાથી તેના ઊંડા બ્લાઉઝવાળા સ્તનોનો અડધો ભાગ દેખાતો હતો.
બાબાજીએ સૌથી પહેલા પેલું કવર આગળ ધર્યું.
“આ લે મયુરી… રિચાના ભણવા માટે. જેટલા જોઈએ, એટલા લઈ લે.”
મયુરીની આંખો ભીની થઈ ગઈ. તેણે હાથ જોડીને પૈસા લીધા અને તરત જ પોતાના બ્લાઉઝની અંદર, સ્તનોની ખાઈ વચ્ચે ઠાંસી લીધા. બાબાજીની નજર તેની સ્તનોની ઊંડાઈમાં ખૂંપી ગઈ- તેઓ લાલચથી ભરાઈ ગયા હતા.
“ધન્યવાદ બાબાજી… તમારો આ ઉપકાર હું ક્યારેય નહીં ભૂલી શકું. હું વચન આપું છું, જલ્દી જ આ બધા પૈસા કોષમાં પાછા નાખી દઈશ.”
બાબાજીએ સ્મિત સાથે કહ્યું,
“કોઈ ઉતાવળ નથી દીકરી. હું તો બસ એટલું જ ઈચ્છું છું કે રિચાના ભણવામાં કોઈ અવરોધ ન આવે.” સંપાદિકા ફનલવર.
થોડીવાર શાંતિ રહી.
પછી મયુરીએ ખચકાતા, ધીમા અને શરમાળ અવાજમાં પૂછ્યું,
“અને… બાબાજી… કાલે તમે જે વાત કરી રહ્યા હતા… અમારા વિશે… એ… શું કહી રહ્યા હતા?”
બાબાજી મન મનમાં હસ્યા. લાંબા ઇંતઝાર પછી આખરે શિકાર પોતે જ જાળમાં પગ મૂકી ચૂક્યો હતો.
તેમણે ધીરેથી આગળ નમીને, ગંભીર અને મીઠા અવાજમાં કહ્યું, “મયુરી, ગોપાલ બહુ પરેશાન રહે છે. તે તને પ્રેમ કરે છે, પણ તે કહે છે કે તું તેને હવે પાસે આવવા દેતી નથી. તેની ફરિયાદ છે કે તું તેની ઈચ્છાઓને ઠુકરાવી દે છે… ખાસ કરીને… શારીરિક ઈચ્છાઓને.”
મયુરીનો ચહેરો શરમ અને ગુસ્સાથી લાલ થઈ ગયો. તેણે નજર ઝુકાવી લીધી.
બાબાજીએ નરમ સ્વરે આગળ કહ્યું, “હું જાણું છું… સ્ત્રીનું શરીર પણ ભૂખ્યું રહે તો તકલીફ થાય છે. ગોપાલની ખામી છે, પણ કદાચ તું પણ કેટલીક વાતો ખુલીને કહી શકતી નથી. જો તું ઈચ્છે… તો હું તારા મનની વાત સાંભળી શકું છું. કોઈ ડર નથી. અહીં ફક્ત તું અને હું છીએ… અને ભગવાન.”
બાબાજીની નજર હવે મયુરીના સ્તનો, કમર અને ગોદમાં ફરી રહી હતી. હવામાં ઉત્તેજના અને ખતરાની મીઠી સુગંધ ફેલાવા લાગી હતી.
***************************************************************.
વાર્તા ચાલુ છે............
મૈત્રી.
04-07-2026, 03:13 PM
બાબાજીએ ધીમેથી શ્વાસ લીધો અને ગંભીર, પણ મીઠો સ્વર અપનાવ્યો.
“જો મયૂરી… આમ તો મને કોઈના ગૃહસ્થ જીવનમાં દખલ કરવાનો કોઈ અધિકાર નથી. પણ ગોપાલને હું મારા મિત્રની જેમ માનું છું. એ પણ મને પોતાનો મિત્ર સમજીને પોતાની બધી મુશ્કેલીઓ બેફિકર થઈને કહી દે છે. ગઈકાલ રાતની જ વાત લઈ લો… એ આવીને રડતો હતો કે તું તેને તારા શરીરને અડવા પણ નથી દેતી. છેલ્લા એક મહિનાથી તો તેણે તારું એક ચુંબન પણ નથી લીધું.” મૈત્રીની પ્રસ્તુતિ.
મયૂરી શરમથી લાલચોળ થઈ ગઈ. તેનો ચહેરો, ગળું અને કાન સુધી લાલ થઈ ગયા. બાબાજીના મોઢેથી પોતાની અંગત, અંતરંગ વાતો સાંભળીને તે ધરતીમાં સમાઈ જવા ઈચ્છતી હતી. તેણે નજર નીચી કરી લીધી, આંગળીઓ પોતાની સાડીના પલ્લુમાં ફસાઈ ગઈ.
બાબાજીએ આગળ કહ્યું, અવાજને વધુ નરમ કરીને: “જો દીકરી… તું ગમે તે કહે, એ તારો પતિ છે. પતિ-પત્ની વચ્ચે શારીરિક સંબંધો લગ્નને મજબૂત રાખવામાં ખૂબ મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે. દરેક પુરુષ ઈચ્છે છે કે તેની પત્ની તેને માનસિક અને શારીરિક રીતે પૂર્ણ સંતોષ આપે. જો તું એ નહીં આપીશ તો તેનું મન ભટકી શકે છે. બહાર ક્યાંક… કોઈ બીજા પાસે… શારીરિક સુખ શોધવા લાગશે. અને આ તારા આખા પરિવાર માટે હાનિકારક સાબિત થઈ શકે છે.”
મયૂરી ઘણા સમય સુધી ચૂપચાપ સાંભળતી રહી. તેના મનમાં તોફાન ઉઠતું હતું. આખરે તેનો અવાજ ફાટી નીકળ્યો:
“બાબાજી… તમે ફક્ત તેની વાતો સાંભળી છે અને મને દોષી બનાવી દીધી…”
બાબાજીએ કોમળ સ્વરમાં કહ્યું, “તો તું મને કહે ને… તને શું તકલીફ છે? કેમ તું ગોપાલ સાથે આવું વર્તન કરે છે? મયૂરી, તું મને પણ પોતાનો મિત્ર જ સમજ. બધું ખુલીને કહી દે. આ વાત આપણા વચ્ચે જ રહેશે. આટલો તો વિશ્વાસ તું મારા પર કરી જ શકે છે… અને અહીં ફક્ત હું અને તું છે અને આ ઉપરવાળો.”
કહેતા કહેતા બાબાજી આગળ ઝુક્યા અને પોતાનો જમણો હાથ મયૂરીના નગ્ન, માંસલ ખભા પર મૂકી દીધો. સ્પર્શ હળવો હતો, પણ ભરેલો હતો. તેમણે ધીમે ધીમે પોતાની આંગળીઓથી તેના ખભાની નરમ, ગરમ ત્વચાને સહેલાવવાનું શરૂ કર્યું - જાણે કે ભરોસો અપાવી રહ્યા હોય, પણ અસલમાં તેના દેહને અનુભવી રહ્યા હતા. રચયિતા મૈત્રી.
મયૂરીએ પોતાનો ચહેરો ઉપર ઉઠાવ્યો. તેની આંખોમાં આંસુ હતા. પાંપણો પર પાણી ચમકી રહ્યું હતું.
“બાબાજી… જે દિવસથી તેમને દારૂ પીવાની લત લાગી છે, તેઓ પોતાના વશમાં નથી રહેતા. તેમણે તમને એ તો કહી દીધું કે મેં એક મહિનાથી તેમને મારી પાસે ફરકવા નથી દીધા… પણ એ નથી જણાવ્યું કે તેમણે શું હરકત કરી હતી, જેના કારણે મેં એ બધું કર્યું.”
બાબાજીએ સાંત્વનાભર્યા સ્વરમાં કહ્યું, “ના… મને નથી ખબર. તું મને પૂરી વાત કહે.”
મયૂરીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. શરમથી તેનું ગળું રૂંધાઈ રહ્યું હતું, તેમ છતાં બોલી:
“બાબાજી… કહેતા મને ખૂબ શરમ આવી રહી છે… પણ જ્યારે વાત અહીં સુધી આવી જ છે, તો હું તમારી પાસે કંઈ છુપાવવાની નથી. એવું નથી કે મારું મન આ બધી વસ્તુઓ માટે નથી કરતું, પણ હું તો તેમના કરતા પણ વધારે તડપું છું. પહેલા જ્યારે તેઓ મારી સાથે પ્રેમ કરતા હતા, ત્યારે હું તેમને દરેક રીતે ખુશ કરવાનો પ્રયાસ કરતી હતી. તેઓ જેવું ઈચ્છતા, તેવું જ કરતી. તેઓ કહેતા હતા - ‘અંગ્રેજી પિક્ચરમાં જેવું હોય છે, તેવું કર’…”
બાબાજીએ વચ્ચે જ ટોક્યા, આંખોમાં ચમક સાથે:
“અંગ્રેજી પિક્ચરમાં… એટલે?”
મયૂરી વધુ શરમાઈને સંકોચાઈ ગઈ. તેનો અવાજ હવે માંડ સંભળાઈ રહ્યો હતો. તેણે નજર નીચે કરી લીધી અને ફુસફુસાવીને બોલી:
“તે… તેઓ અવારનવાર… રાત્રે ટીવીમાં અંગ્રેજી ફિલ્મો આવે છે ને… જેમાં… જેમાં સ્ત્રી… પુરુષનું લંડ… મોઢામાં લઈને ચૂસે છે તેમ બતાવવામાં આવે છે.”
તે બોલતા બોલતા અટકી ગઈ. તેના ગાલ પર લાલી છવાઈ ગઈ. શ્વાસ તેજ થઈ ગયા હતા. સંપાદિકા ફનલવર.
બાબાજીની આંગળીઓ હજુ પણ તેના ખભા પર ધીમે ધીમે ફરી રહી હતી. તેમણે જાણીજોઈને સ્પર્શને થોડો વધુ ઊંડો કર્યો - ગરદન તરફ સરકાવતા. તેમના અવાજમાં એક ઊંડી, વાસનાભરી સહાનુભૂતિ હતી:
“તો… ગોપાલ તારી પાસે એ બધું કરાવવા માંગતો હતો?”
મયૂરીએ ફક્ત માથું હલાવ્યું.
બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું, “અને તું… કરતી નહોતી?”
મયૂરીએ ધ્રૂજતા અવાજમાં જવાબ આપ્યો,
“ક્યારેક કરતી હતી. પણ જ્યારે તેઓ દારૂ પીને આવતા હતા, ત્યારે ખૂબ ખતરનાક બની જતા હતા. જબરદસ્તી… ખૂબ જ રૂક્ષ અને નિર્દયતાથી કરતા હતા… મને દુખતું હતું. તે જ રાત્રે તેમણે મારા મોઢામાં… જબરદસ્તી કરી… અને જ્યારે મેં ના પાડી તો ગુસ્સે થઈ ગયા. બસ તે દિવસથી મેં તેમને દૂર રાખ્યા છે.” મૈત્રી ની રચના.
*******************************************.
અહી સુધી દોસ્તો.
મૈત્રી નાં જય ભારત.
“જો મયૂરી… આમ તો મને કોઈના ગૃહસ્થ જીવનમાં દખલ કરવાનો કોઈ અધિકાર નથી. પણ ગોપાલને હું મારા મિત્રની જેમ માનું છું. એ પણ મને પોતાનો મિત્ર સમજીને પોતાની બધી મુશ્કેલીઓ બેફિકર થઈને કહી દે છે. ગઈકાલ રાતની જ વાત લઈ લો… એ આવીને રડતો હતો કે તું તેને તારા શરીરને અડવા પણ નથી દેતી. છેલ્લા એક મહિનાથી તો તેણે તારું એક ચુંબન પણ નથી લીધું.” મૈત્રીની પ્રસ્તુતિ.
મયૂરી શરમથી લાલચોળ થઈ ગઈ. તેનો ચહેરો, ગળું અને કાન સુધી લાલ થઈ ગયા. બાબાજીના મોઢેથી પોતાની અંગત, અંતરંગ વાતો સાંભળીને તે ધરતીમાં સમાઈ જવા ઈચ્છતી હતી. તેણે નજર નીચી કરી લીધી, આંગળીઓ પોતાની સાડીના પલ્લુમાં ફસાઈ ગઈ.
બાબાજીએ આગળ કહ્યું, અવાજને વધુ નરમ કરીને: “જો દીકરી… તું ગમે તે કહે, એ તારો પતિ છે. પતિ-પત્ની વચ્ચે શારીરિક સંબંધો લગ્નને મજબૂત રાખવામાં ખૂબ મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે. દરેક પુરુષ ઈચ્છે છે કે તેની પત્ની તેને માનસિક અને શારીરિક રીતે પૂર્ણ સંતોષ આપે. જો તું એ નહીં આપીશ તો તેનું મન ભટકી શકે છે. બહાર ક્યાંક… કોઈ બીજા પાસે… શારીરિક સુખ શોધવા લાગશે. અને આ તારા આખા પરિવાર માટે હાનિકારક સાબિત થઈ શકે છે.”
મયૂરી ઘણા સમય સુધી ચૂપચાપ સાંભળતી રહી. તેના મનમાં તોફાન ઉઠતું હતું. આખરે તેનો અવાજ ફાટી નીકળ્યો:
“બાબાજી… તમે ફક્ત તેની વાતો સાંભળી છે અને મને દોષી બનાવી દીધી…”
બાબાજીએ કોમળ સ્વરમાં કહ્યું, “તો તું મને કહે ને… તને શું તકલીફ છે? કેમ તું ગોપાલ સાથે આવું વર્તન કરે છે? મયૂરી, તું મને પણ પોતાનો મિત્ર જ સમજ. બધું ખુલીને કહી દે. આ વાત આપણા વચ્ચે જ રહેશે. આટલો તો વિશ્વાસ તું મારા પર કરી જ શકે છે… અને અહીં ફક્ત હું અને તું છે અને આ ઉપરવાળો.”
કહેતા કહેતા બાબાજી આગળ ઝુક્યા અને પોતાનો જમણો હાથ મયૂરીના નગ્ન, માંસલ ખભા પર મૂકી દીધો. સ્પર્શ હળવો હતો, પણ ભરેલો હતો. તેમણે ધીમે ધીમે પોતાની આંગળીઓથી તેના ખભાની નરમ, ગરમ ત્વચાને સહેલાવવાનું શરૂ કર્યું - જાણે કે ભરોસો અપાવી રહ્યા હોય, પણ અસલમાં તેના દેહને અનુભવી રહ્યા હતા. રચયિતા મૈત્રી.
મયૂરીએ પોતાનો ચહેરો ઉપર ઉઠાવ્યો. તેની આંખોમાં આંસુ હતા. પાંપણો પર પાણી ચમકી રહ્યું હતું.
“બાબાજી… જે દિવસથી તેમને દારૂ પીવાની લત લાગી છે, તેઓ પોતાના વશમાં નથી રહેતા. તેમણે તમને એ તો કહી દીધું કે મેં એક મહિનાથી તેમને મારી પાસે ફરકવા નથી દીધા… પણ એ નથી જણાવ્યું કે તેમણે શું હરકત કરી હતી, જેના કારણે મેં એ બધું કર્યું.”
બાબાજીએ સાંત્વનાભર્યા સ્વરમાં કહ્યું, “ના… મને નથી ખબર. તું મને પૂરી વાત કહે.”
મયૂરીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. શરમથી તેનું ગળું રૂંધાઈ રહ્યું હતું, તેમ છતાં બોલી:
“બાબાજી… કહેતા મને ખૂબ શરમ આવી રહી છે… પણ જ્યારે વાત અહીં સુધી આવી જ છે, તો હું તમારી પાસે કંઈ છુપાવવાની નથી. એવું નથી કે મારું મન આ બધી વસ્તુઓ માટે નથી કરતું, પણ હું તો તેમના કરતા પણ વધારે તડપું છું. પહેલા જ્યારે તેઓ મારી સાથે પ્રેમ કરતા હતા, ત્યારે હું તેમને દરેક રીતે ખુશ કરવાનો પ્રયાસ કરતી હતી. તેઓ જેવું ઈચ્છતા, તેવું જ કરતી. તેઓ કહેતા હતા - ‘અંગ્રેજી પિક્ચરમાં જેવું હોય છે, તેવું કર’…”
બાબાજીએ વચ્ચે જ ટોક્યા, આંખોમાં ચમક સાથે:
“અંગ્રેજી પિક્ચરમાં… એટલે?”
મયૂરી વધુ શરમાઈને સંકોચાઈ ગઈ. તેનો અવાજ હવે માંડ સંભળાઈ રહ્યો હતો. તેણે નજર નીચે કરી લીધી અને ફુસફુસાવીને બોલી:
“તે… તેઓ અવારનવાર… રાત્રે ટીવીમાં અંગ્રેજી ફિલ્મો આવે છે ને… જેમાં… જેમાં સ્ત્રી… પુરુષનું લંડ… મોઢામાં લઈને ચૂસે છે તેમ બતાવવામાં આવે છે.”
તે બોલતા બોલતા અટકી ગઈ. તેના ગાલ પર લાલી છવાઈ ગઈ. શ્વાસ તેજ થઈ ગયા હતા. સંપાદિકા ફનલવર.
બાબાજીની આંગળીઓ હજુ પણ તેના ખભા પર ધીમે ધીમે ફરી રહી હતી. તેમણે જાણીજોઈને સ્પર્શને થોડો વધુ ઊંડો કર્યો - ગરદન તરફ સરકાવતા. તેમના અવાજમાં એક ઊંડી, વાસનાભરી સહાનુભૂતિ હતી:
“તો… ગોપાલ તારી પાસે એ બધું કરાવવા માંગતો હતો?”
મયૂરીએ ફક્ત માથું હલાવ્યું.
બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું, “અને તું… કરતી નહોતી?”
મયૂરીએ ધ્રૂજતા અવાજમાં જવાબ આપ્યો,
“ક્યારેક કરતી હતી. પણ જ્યારે તેઓ દારૂ પીને આવતા હતા, ત્યારે ખૂબ ખતરનાક બની જતા હતા. જબરદસ્તી… ખૂબ જ રૂક્ષ અને નિર્દયતાથી કરતા હતા… મને દુખતું હતું. તે જ રાત્રે તેમણે મારા મોઢામાં… જબરદસ્તી કરી… અને જ્યારે મેં ના પાડી તો ગુસ્સે થઈ ગયા. બસ તે દિવસથી મેં તેમને દૂર રાખ્યા છે.” મૈત્રી ની રચના.
*******************************************.
અહી સુધી દોસ્તો.
મૈત્રી નાં જય ભારત.
05-07-2026, 11:20 AM
શું વાત છે!!!!!!
છેલ્લા અઠવાડિયા થી કોઈ કોમેન્ટ જ નથી!!!!!!!!
વાર્તા પોતાનો ચાર્મ ખોઈ બેઠી છે કે શું??????
રાહ જોઉં છું.......
છેલ્લા અઠવાડિયા થી કોઈ કોમેન્ટ જ નથી!!!!!!!!
વાર્તા પોતાનો ચાર્મ ખોઈ બેઠી છે કે શું??????
રાહ જોઉં છું.......
06-07-2026, 10:01 PM
દોસ્તો હજી આપની કોમેન્ટ ની રાહ જોઈ રહી છું.
નવો એપિસોડ તે પછી તુરંત જ પોસ્ટ કરી દઈશ.
આભાર આપ સૌનો.
નવો એપિસોડ તે પછી તુરંત જ પોસ્ટ કરી દઈશ.
આભાર આપ સૌનો.
09-07-2026, 05:01 PM
10-07-2026, 04:37 PM
(09-07-2026, 08:22 AM)harry@1164 Wrote: Bus ek j chhe ke update thoduk late aave chhe
હા વાત તો સાચી છે અને તેની પાછળ નું કારણ પણ છે.
મને કેવીરીતે ખબર પડે કે કોઈ આ વાર્તા વાંચે છે??????
કોમેન્ટ આવે પછી જ ખબર પડે કે કોઈ વાર્તા વાંચે છે.
ખેર આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર.
હવે પછી ના બધા એપિસોડ કોમેન્ટ આવે પછી જ આપી શકીશ દોસ્ત.
આભાર.
15-07-2026, 12:14 PM
15-07-2026, 12:20 PM
(14-07-2026, 11:49 PM)harry@1164 Wrote: ઓકે દોસ્ત આભાર તમારો. ફિટ મિલેંગે કભી ચલતે ચલતે.
જી બિલકુલ દોસ્ત.
દુનિયા ગોળ છે ક્યારેક તો મળવાનું થશે જ. અને કોઈ કોઈને રોકી શકતું નથી.
આપ આની મરજી થી અહીં હતા ને આપ ની મરજી થી જઈ રહ્યા છો.
ફરી ક્યારેક અને કયાંક મળીશું દોસ્ત.
તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર કે આપ અત્યાર સુધીમાં વાર્તા ને માણી. અને કદાચ આગળ પણ કોઈક જગ્યાએ માણશો તેવી આશા રાખું છું.
મૈત્રી તરફ થી જય ભારત.
15-07-2026, 02:01 PM
ચાલો દોસ્સ્તો વાર્તા માં આગળ જાણવા નો પ્રયત્ન કરીએ.
15-07-2026, 03:31 PM
બાબાજીએ બહારથી દિલાસો આપતો ચહેરો પહેર્યો હતો, પણ અંદરથી તે પોતાની જાતને માણી રહ્યો હતો. બાબાજી તેને આ બધું મજા માટે પૂછી રહ્યા હતા, નહીં તો, તે બદમાશ પહેલાથી જ જાણતો હતો કે કેબલ સર્વિસ રાત્રે બ્લુ ફિલ્મ ચલાવે છે, જે જોઈને તે ઘણી વખત વીર્યસ્ખલન કરતો હતો. મૈત્રી ની રચના.
ગોપાલે તેને કહ્યું હતું કે બ્લુ ફિલ્મ જોયા પછી તેણે પણ મયુરીને ઘણી વખત તેનો લંડ ચુસવ્યો હતો, અને ફિલ્મ જોયા પછી જ તેને ખબર પડી કે ગાંડ પણ મારી શકાય છે. નહીં તો, તે તો ફક્ત એટલું જ જાણતો હતો કે ચૂતમાં લંડ નાખવામાં આવે છે. ગોપાલે જ્યારથી બ્લુ ફિલ્મમાં ગાંડ-ચોદકામના દ્રશ્યો જોયા છે, ત્યારથી તે મયુરીને તેની ગાંડને ચોદવા દેવા માટે હેરાન કરતો હતો, પરંતુ તે હંમેશા ના પાડતી હતી.
કેબલ પર બ્લુ ફિલ્મ જોતા બાબાજીએ પોતે ઘણી વખત વીર્યસ્ખલન કર્યું હતું. પરંતુ હવે, મયુરી પાસેથી આ બધું સાંભળીને, તેનો લોડો સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર થઈ ગયો હતો.
મયુરીએ ધ્રૂજતા અવાજે આગળ કહ્યું:
“હવે જુઓને બાબાજી,ગયા મહિને એક રાત્રે... જ્યારે તે દારૂ પીને ઘરે આવ્યો, ત્યારે તેણે... તેણે રિચાને તેના રૂમમાં બોલાવી. હું રસોડામાં કઈક કામ કરતી હતી. જ્યારે રિચા લાંબા સમય સુધી પાછી ન આવી, ત્યારે હું ચિંતિત થઈ ગઈ અને રૂમમાં ગઈ, અને તે દૃશ્યે મને આશ્ચર્યચકિત કરી દીધી.”
મયુરીનો અવાજ ગૂંગળાઈ ગયો. લેખિકા મૈત્રી પટેલ છે.
“તેણે રિચાને તેની છાતી પાસે પકડી રાખી... અને તેને જોરથી ચુંબન કરી રહ્યો હતો. તેના ગાલ પર, તેની ગરદન પર... બાબાજી... તે મારી દીકરી છે. ફક્ત અઢાર વર્ષની.”
બાબાજીના વાળ ના છેડા ઉભા થઈ ગયા, પણ એક અલગ કારણસર. જ્યારે બાબાજીએ આ બધું સાંભળ્યું, ત્યારે તેના વાળ છેડા ઉભા થઈ ગયા ... ગોપાલે ચોદયા એ તેને પહેલાં ક્યારેય આ વિશે કશું જ કહ્યું ન હતું ... એની માં ને ચોદૂ સાલો,, હરામી.
તેના મનમાં તરત જ એક વિકૃત કલ્પના ચમકી, ગોપાલે તેની યુવાન, ગુલાબ જેવી દીકરીના નાજુક હોઠ કેવી રીતે ચૂસ્યા હશે. તેનું લંડ તેની ધોતીની અંદર જોરથી ધબકતો હતો.
મયુરીએ પોતાના આંસુ લૂછતા કહ્યું:
“મેં ખૂબ જ મુશ્કેલીથી રિચાને તેના પંજામાંથી બચાવી. તે બિચારી છોકરી ગભરાઈ ગઈ અને ધ્રૂજતી હતી. તે તેના રૂમમાં દોડી ગઈ. મેં તેને મન ભરીને ગાળો આપી, પણ તે નશામાં હતો. મારી ગાળો નો કોઈ પ્રભાવ પડ્યો નહીં. તે જ દિવસે, મેં નક્કી કર્યું કે જ્યાં સુધી તે માફી ન માંગે અને દારૂ પીવાનું છોડી ન દે, ત્યાં સુધી મારું શરીર તેના માટે બંધ.”
મયુરીએ માથું નમાવ્યું, “બાબાજી… મેં એક સમયે છૂટાછેડા લેવાનું પણ વિચાર્યું હતું. પણ આપણે ગરીબ છીએ. છૂટાછેડા પછી અમે કેવી રીતે જીવીશું? મારી હવે એવી કોઈ ઉમર પણ નથી કે નવો બીજો જીવનસાથી મળે. તેથી, હું મારી લાગણીઓને દબાવી દઉં છું અને દરરોજ તે ડોફાની ફરિયાદો, મ્હેણાં-ટોણા સાંભળું છું.”
બાબાજીની કાળી આંખોમાં કાળી ચમક હતી. તે મયુરી માટે પીડા અનુભવતો હોવાનો ડોળ કરી રહ્યો હતો, પરંતુ અંદરથી, તે રિચાના કોમળ શરીર અને તેના ગુલાબી હોઠની કલ્પના કરી રહ્યો હતો. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત સાહસ.
થોડી વાર પછી, તેણે ગંભીર સ્વરમાં કહ્યું:
“ગોપાલે જે કર્યું તે ખૂબ જ શરમજનક અને પાપ છે. પણ શક્ય છે કે તમારા વારંવારના ઠપકા પછી તેના મનમાં આવા વિકૃત વિચારો આવ્યા હોય. તમારે તેને પ્રેમથી સમજાવવું જોઈએ, તેને દારૂ પીવાનું છોડી દેવાનો પ્રયાસ કરાવો જોઈએ. રિચાની વાત કરીએ તો, તેની ચિંતા ન કરો. હું ગોપાલને સમજાવીશ કે તમારી દીકરી વિશે આવું વિચારવું એ ગંભીર પાપ છે.”
પછી તે એક ક્ષણ માટે થોભ્યો અને તેની યોજના ચાલુ રાખી:
“બસ તેના અભ્યાસની ચિંતા કરો. તેને શક્ય તેટલી શિક્ષિત કરો. જો તમે ઇચ્છો તો, તેને ટ્યુશન પણ કરાવો.”
મયુરીએ ઉદાસ થઈને કહ્યું, “પણ બાબાજી… મારી પાસે અત્યારે એટલા પૈસા નથી કે હું અલગથી ટ્યુશનનો ખર્ચ ઉઠાવી શકું.”
બાબાજીની આંખો વિજયી સ્મિત સાથે ચમકી ગઈ. તેણે નરમ પણ મક્કમ અવાજમાં કહ્યું:
“તમે એક કામ કરો… રિચાને દરરોજ બપોરે 2 વાગ્યે મારી પાસે મોકલો. હું તેને જાતે શીખવીશ. સંસ્કૃત, અંગ્રેજી, ગણિત, જે કંઈ તેને જોઈએ છે. મફત. બધું આશ્રમમાં જ ઉપલબ્ધ થશે.”
મયુરીએ આશ્ચર્યથી તેની તરફ જોયું. "તમારી પાસે... મતલબ...? હું નાં સમજી બાબાજી."
બાબાજીએ હસીને કહ્યું, "હા, દીકરી. હું તેના શિક્ષણનું નિરીક્ષણ જાતે કરીશ. ચિંતા ના કર. તે મારી સાથે સુરક્ષિત રહેશે."
મયુરી કંઈ બોલી શકે તે પહેલાં, બાબાજીએ તેના ખભા પરથી હાથ હટાવ્યો અને તેની ગરદન પર હળવેથી હાથ મૂકતા કહ્યું:
"વિશ્વાસ રાખ, મયુરી... હું ફક્ત તારા પરિવાર માટે શ્રેષ્ઠ ઇચ્છું છું."
ઓરડો શાંત થઈ ગયો. મયુરીનું મન શંકા, કૃતજ્ઞતા અને ભયના મિશ્રણથી ભરાઈ ગયું, જ્યારે બાબાજીએ પહેલેથી જ બે પીડિતો - માતા અને પુત્રી, ને એકસાથે પકડવાની યોજના બનાવી લીધી હતી. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી.
***************************************************..........
જોડાયેલારહેજો દોસ્તો.
Maitri Patel.
ગોપાલે તેને કહ્યું હતું કે બ્લુ ફિલ્મ જોયા પછી તેણે પણ મયુરીને ઘણી વખત તેનો લંડ ચુસવ્યો હતો, અને ફિલ્મ જોયા પછી જ તેને ખબર પડી કે ગાંડ પણ મારી શકાય છે. નહીં તો, તે તો ફક્ત એટલું જ જાણતો હતો કે ચૂતમાં લંડ નાખવામાં આવે છે. ગોપાલે જ્યારથી બ્લુ ફિલ્મમાં ગાંડ-ચોદકામના દ્રશ્યો જોયા છે, ત્યારથી તે મયુરીને તેની ગાંડને ચોદવા દેવા માટે હેરાન કરતો હતો, પરંતુ તે હંમેશા ના પાડતી હતી.
કેબલ પર બ્લુ ફિલ્મ જોતા બાબાજીએ પોતે ઘણી વખત વીર્યસ્ખલન કર્યું હતું. પરંતુ હવે, મયુરી પાસેથી આ બધું સાંભળીને, તેનો લોડો સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર થઈ ગયો હતો.
મયુરીએ ધ્રૂજતા અવાજે આગળ કહ્યું:
“હવે જુઓને બાબાજી,ગયા મહિને એક રાત્રે... જ્યારે તે દારૂ પીને ઘરે આવ્યો, ત્યારે તેણે... તેણે રિચાને તેના રૂમમાં બોલાવી. હું રસોડામાં કઈક કામ કરતી હતી. જ્યારે રિચા લાંબા સમય સુધી પાછી ન આવી, ત્યારે હું ચિંતિત થઈ ગઈ અને રૂમમાં ગઈ, અને તે દૃશ્યે મને આશ્ચર્યચકિત કરી દીધી.”
મયુરીનો અવાજ ગૂંગળાઈ ગયો. લેખિકા મૈત્રી પટેલ છે.
“તેણે રિચાને તેની છાતી પાસે પકડી રાખી... અને તેને જોરથી ચુંબન કરી રહ્યો હતો. તેના ગાલ પર, તેની ગરદન પર... બાબાજી... તે મારી દીકરી છે. ફક્ત અઢાર વર્ષની.”
બાબાજીના વાળ ના છેડા ઉભા થઈ ગયા, પણ એક અલગ કારણસર. જ્યારે બાબાજીએ આ બધું સાંભળ્યું, ત્યારે તેના વાળ છેડા ઉભા થઈ ગયા ... ગોપાલે ચોદયા એ તેને પહેલાં ક્યારેય આ વિશે કશું જ કહ્યું ન હતું ... એની માં ને ચોદૂ સાલો,, હરામી.
તેના મનમાં તરત જ એક વિકૃત કલ્પના ચમકી, ગોપાલે તેની યુવાન, ગુલાબ જેવી દીકરીના નાજુક હોઠ કેવી રીતે ચૂસ્યા હશે. તેનું લંડ તેની ધોતીની અંદર જોરથી ધબકતો હતો.
મયુરીએ પોતાના આંસુ લૂછતા કહ્યું:
“મેં ખૂબ જ મુશ્કેલીથી રિચાને તેના પંજામાંથી બચાવી. તે બિચારી છોકરી ગભરાઈ ગઈ અને ધ્રૂજતી હતી. તે તેના રૂમમાં દોડી ગઈ. મેં તેને મન ભરીને ગાળો આપી, પણ તે નશામાં હતો. મારી ગાળો નો કોઈ પ્રભાવ પડ્યો નહીં. તે જ દિવસે, મેં નક્કી કર્યું કે જ્યાં સુધી તે માફી ન માંગે અને દારૂ પીવાનું છોડી ન દે, ત્યાં સુધી મારું શરીર તેના માટે બંધ.”
મયુરીએ માથું નમાવ્યું, “બાબાજી… મેં એક સમયે છૂટાછેડા લેવાનું પણ વિચાર્યું હતું. પણ આપણે ગરીબ છીએ. છૂટાછેડા પછી અમે કેવી રીતે જીવીશું? મારી હવે એવી કોઈ ઉમર પણ નથી કે નવો બીજો જીવનસાથી મળે. તેથી, હું મારી લાગણીઓને દબાવી દઉં છું અને દરરોજ તે ડોફાની ફરિયાદો, મ્હેણાં-ટોણા સાંભળું છું.”
બાબાજીની કાળી આંખોમાં કાળી ચમક હતી. તે મયુરી માટે પીડા અનુભવતો હોવાનો ડોળ કરી રહ્યો હતો, પરંતુ અંદરથી, તે રિચાના કોમળ શરીર અને તેના ગુલાબી હોઠની કલ્પના કરી રહ્યો હતો. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત સાહસ.
થોડી વાર પછી, તેણે ગંભીર સ્વરમાં કહ્યું:
“ગોપાલે જે કર્યું તે ખૂબ જ શરમજનક અને પાપ છે. પણ શક્ય છે કે તમારા વારંવારના ઠપકા પછી તેના મનમાં આવા વિકૃત વિચારો આવ્યા હોય. તમારે તેને પ્રેમથી સમજાવવું જોઈએ, તેને દારૂ પીવાનું છોડી દેવાનો પ્રયાસ કરાવો જોઈએ. રિચાની વાત કરીએ તો, તેની ચિંતા ન કરો. હું ગોપાલને સમજાવીશ કે તમારી દીકરી વિશે આવું વિચારવું એ ગંભીર પાપ છે.”
પછી તે એક ક્ષણ માટે થોભ્યો અને તેની યોજના ચાલુ રાખી:
“બસ તેના અભ્યાસની ચિંતા કરો. તેને શક્ય તેટલી શિક્ષિત કરો. જો તમે ઇચ્છો તો, તેને ટ્યુશન પણ કરાવો.”
મયુરીએ ઉદાસ થઈને કહ્યું, “પણ બાબાજી… મારી પાસે અત્યારે એટલા પૈસા નથી કે હું અલગથી ટ્યુશનનો ખર્ચ ઉઠાવી શકું.”
બાબાજીની આંખો વિજયી સ્મિત સાથે ચમકી ગઈ. તેણે નરમ પણ મક્કમ અવાજમાં કહ્યું:
“તમે એક કામ કરો… રિચાને દરરોજ બપોરે 2 વાગ્યે મારી પાસે મોકલો. હું તેને જાતે શીખવીશ. સંસ્કૃત, અંગ્રેજી, ગણિત, જે કંઈ તેને જોઈએ છે. મફત. બધું આશ્રમમાં જ ઉપલબ્ધ થશે.”
મયુરીએ આશ્ચર્યથી તેની તરફ જોયું. "તમારી પાસે... મતલબ...? હું નાં સમજી બાબાજી."
બાબાજીએ હસીને કહ્યું, "હા, દીકરી. હું તેના શિક્ષણનું નિરીક્ષણ જાતે કરીશ. ચિંતા ના કર. તે મારી સાથે સુરક્ષિત રહેશે."
મયુરી કંઈ બોલી શકે તે પહેલાં, બાબાજીએ તેના ખભા પરથી હાથ હટાવ્યો અને તેની ગરદન પર હળવેથી હાથ મૂકતા કહ્યું:
"વિશ્વાસ રાખ, મયુરી... હું ફક્ત તારા પરિવાર માટે શ્રેષ્ઠ ઇચ્છું છું."
ઓરડો શાંત થઈ ગયો. મયુરીનું મન શંકા, કૃતજ્ઞતા અને ભયના મિશ્રણથી ભરાઈ ગયું, જ્યારે બાબાજીએ પહેલેથી જ બે પીડિતો - માતા અને પુત્રી, ને એકસાથે પકડવાની યોજના બનાવી લીધી હતી. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી.
***************************************************..........
જોડાયેલારહેજો દોસ્તો.
Maitri Patel.
15-07-2026, 03:34 PM
બાબાજી હસ્યા અને કહ્યું,
"અરે, મારી વાત પૂરી સાંભળ, મયુરી. શર્માજીની વિધવા દીકરી, પૂજા, અમારા પડોશમાં રહે છે, ખરું ને? તે ઘણીવાર અહીં પોતાનો ફ્રી સમય પસાર કરવા આવે છે. મેં પણ તેને ઘણી વાર સૂચન કર્યું છે કે તેણે અડોશ-પડોશના બાળકોને ટ્યુશન આપવું જોઈએ, પરંતુ ગરીબ છોકરીનું ઘર એટલું નાનું છે કે કોઈ જવા તૈયાર નથી. તેથી જ તે દરરોજ બપોરે અહીં આવે છે. રિચા પણ અહીં આવીને અભ્યાસ કરશે. મને ખાતરી છે કે પૂજા, રિચા પાસેથી પૈસા નહીં લે. તેનું મન પણ પ્રફુલ્લિત રહેશે, અને એકવાર તેણીને થોડો આત્મવિશ્વાસ મળશે, તે બીજા બાળકોને પણ શીખવવાનું પણ શરૂ કરશે.મારું કામ બંને ને એકરૂપ થવાનું છે."
બાબાજીએ પોતાના શ્રેષ્ઠ પ્રયાસ કર્યા. મયુરીએ આ જાણતા ની સાથે કે તેની બેટી ને કોઈ છોકરી જ શીખવાડશે, આથી મયુરીએ રાહતનો શ્વાસ લીધો અને ખુશીથી સંમતિ આપી. મૈત્રી લિખિત વાર્તા.
"બાબાજી... તમે મારા માટે ભગવાનના અવતાર જેવા છો. મારી બધી ચિંતાઓ હવે દૂર થઈ ગઈ છે."
બાબાજીએ હળવેથી હસીને કહ્યું,
"બધી ચિંતાઓ ત્યારે જ દૂર થશે જ્યારે તમારા અને ગોપાલ વચ્ચેનો પ્રેમ અને ભક્તિ પાછી આવશે. અને જો તમે ખરેખર ઈચ્છો છો... બધું પહેલા જેવું થઈ શકે છે. છેવટે હું તો છું જ ને. મારા તરફ થી તમારા બંને વચ્ચે નો મનમેળ કરવા માટે પુરતો પ્રયત્ન રહેશે."
મયુરીએ શાંતિથી સાંભળ્યું. હવે તે તેને ના પાડી શકી નહીં. બાબાજીએ પહેલા રિચાની ફી ચૂકવી, પછી તેના ટ્યુશનની વ્યવસ્થા કરી, તેના પર કૃતજ્ઞતાનો ભાર વધી રહ્યો હતો.
તેણીએ શરમાતા પૂછ્યું, "મને કહો, બાબાજી... મારે શું કરવું જોઈએ... જેથી આમારા વચ્ચે બધું પહેલા જેવું થઈ જાય? જ્યાંથી ફાટ્યું છે તે ભાગ સંધાઈ જાય." સંપાદિકા ફનલવર છે.
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણે સીધું પૂછ્યું:
"અચ્છા ઠીક છે ત્યારે,પહેલા, મને કહે કે તને શારીરિક પ્રવૃત્તિમાં સૌથી વધુ શું ગમે છે?"
મયુરીનું આશ્ચર્ય થી તેનું મોં ખુલી ગયું. તેના ગાલ તીવ્રપણે લાલ થઈ ગયા. તે અવાચક થઈને બાબાજી તરફ જોઈ રહી. તેણે કડી આવો પ્રશ્ન તેની સામે આવશે અને તે પણ બાબાજી તરફ થી, સપનેય વિચાર્યું નહોતું.
બાબાજીએ નરમ પણ આત્મવિશ્વાસભર્યા અવાજમાં કહ્યું,
"જો, મયુરી, મારી કહેવા નો અર્થ જુદો નાં નીકાળતી. હું ફક્ત તમને મદદ કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું. મેં કામસૂત્રનો ઊંડાણપૂર્વક અભ્યાસ કર્યો છે. ઘણી બધી પ્રથાઓ છે જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ બંનેને સંતોષ આપે છે. જો તમે મને કહો, તો હું તમને યોગ્ય રીતે માર્ગદર્શન આપી શકું એમ છું."
મયુરી સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. આજે તેને સમજાયું કે બાબાજી કેટલા જ્ઞાની હતા. તેનામાં ખચકાટ, સંકોચ અને એક વિચિત્ર જિજ્ઞાસાનું મિશ્રણ હતું.
બાબાજીએ જોયું કે મયુરી માનસિક રીતે તૈયાર થઈ રહી હતી, પરંતુ તે ખુલ્લેઆમ બોલી શકતી નહોતી. તેની તીક્ષ્ણ નજર વારંવાર તેના ભારે સ્તનો તરફ જતી રહી અને તેના બ્લાઉઝમાં છુપાયેલી ઊંડી ખીણ તરફ જોતી રહી.
તેણે નરમ સ્વરમાં કહ્યું,
"જો, મયુરી... આ સમસ્યાને એક રોગની જેમ માનો. હું એક ડૉક્ટર જેવો છું. તું મને જેટલી ખુલ્લેઆમ કહેશે, તેટલું જ હું તેનો ત્વરિત ઉકેલ લાવી શકીશ. કોઈ પણ ખચકાટ વિના મારા પર વિશ્વાસ કર. આપણી વચ્ચે ગમે તે થાય, કોઈને ખબર નહીં પડે. અરે,ગોપાલને પણ નહીં. બધું આપણા બંને વચ્ચે રહેશે પછી વાત અને પ્રક્રિયા કોઈ પણ હોય." નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ છે.
મયુરી હજુ પણ ઊંડા વિચારમાં ડૂબેલી હતી, તેની આંગળીઓ તેની સાડીના પલ્લુને ચુસ્તપણે પકડી રાખી હતી.
બાબાજી સમજી ગયા કે તેને સીધું પૂછવાથી કામ નહીં ચાલે. તેણે બીજી રીતે તેના મનમાં શું છે તે શોધવાનું નક્કી કર્યું.
તે ધીમે ધીમે ઊભો થયો અને તેની બાજુમાં બેઠો. હવે તેમની વચ્ચે ખૂબ જ ઓછું અંતર હતું.
*********************************************.................
જોડાયેલા રહેજો.
ક્રમશ:
Maitri Patel.
"અરે, મારી વાત પૂરી સાંભળ, મયુરી. શર્માજીની વિધવા દીકરી, પૂજા, અમારા પડોશમાં રહે છે, ખરું ને? તે ઘણીવાર અહીં પોતાનો ફ્રી સમય પસાર કરવા આવે છે. મેં પણ તેને ઘણી વાર સૂચન કર્યું છે કે તેણે અડોશ-પડોશના બાળકોને ટ્યુશન આપવું જોઈએ, પરંતુ ગરીબ છોકરીનું ઘર એટલું નાનું છે કે કોઈ જવા તૈયાર નથી. તેથી જ તે દરરોજ બપોરે અહીં આવે છે. રિચા પણ અહીં આવીને અભ્યાસ કરશે. મને ખાતરી છે કે પૂજા, રિચા પાસેથી પૈસા નહીં લે. તેનું મન પણ પ્રફુલ્લિત રહેશે, અને એકવાર તેણીને થોડો આત્મવિશ્વાસ મળશે, તે બીજા બાળકોને પણ શીખવવાનું પણ શરૂ કરશે.મારું કામ બંને ને એકરૂપ થવાનું છે."
બાબાજીએ પોતાના શ્રેષ્ઠ પ્રયાસ કર્યા. મયુરીએ આ જાણતા ની સાથે કે તેની બેટી ને કોઈ છોકરી જ શીખવાડશે, આથી મયુરીએ રાહતનો શ્વાસ લીધો અને ખુશીથી સંમતિ આપી. મૈત્રી લિખિત વાર્તા.
"બાબાજી... તમે મારા માટે ભગવાનના અવતાર જેવા છો. મારી બધી ચિંતાઓ હવે દૂર થઈ ગઈ છે."
બાબાજીએ હળવેથી હસીને કહ્યું,
"બધી ચિંતાઓ ત્યારે જ દૂર થશે જ્યારે તમારા અને ગોપાલ વચ્ચેનો પ્રેમ અને ભક્તિ પાછી આવશે. અને જો તમે ખરેખર ઈચ્છો છો... બધું પહેલા જેવું થઈ શકે છે. છેવટે હું તો છું જ ને. મારા તરફ થી તમારા બંને વચ્ચે નો મનમેળ કરવા માટે પુરતો પ્રયત્ન રહેશે."
મયુરીએ શાંતિથી સાંભળ્યું. હવે તે તેને ના પાડી શકી નહીં. બાબાજીએ પહેલા રિચાની ફી ચૂકવી, પછી તેના ટ્યુશનની વ્યવસ્થા કરી, તેના પર કૃતજ્ઞતાનો ભાર વધી રહ્યો હતો.
તેણીએ શરમાતા પૂછ્યું, "મને કહો, બાબાજી... મારે શું કરવું જોઈએ... જેથી આમારા વચ્ચે બધું પહેલા જેવું થઈ જાય? જ્યાંથી ફાટ્યું છે તે ભાગ સંધાઈ જાય." સંપાદિકા ફનલવર છે.
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણે સીધું પૂછ્યું:
"અચ્છા ઠીક છે ત્યારે,પહેલા, મને કહે કે તને શારીરિક પ્રવૃત્તિમાં સૌથી વધુ શું ગમે છે?"
મયુરીનું આશ્ચર્ય થી તેનું મોં ખુલી ગયું. તેના ગાલ તીવ્રપણે લાલ થઈ ગયા. તે અવાચક થઈને બાબાજી તરફ જોઈ રહી. તેણે કડી આવો પ્રશ્ન તેની સામે આવશે અને તે પણ બાબાજી તરફ થી, સપનેય વિચાર્યું નહોતું.
બાબાજીએ નરમ પણ આત્મવિશ્વાસભર્યા અવાજમાં કહ્યું,
"જો, મયુરી, મારી કહેવા નો અર્થ જુદો નાં નીકાળતી. હું ફક્ત તમને મદદ કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું. મેં કામસૂત્રનો ઊંડાણપૂર્વક અભ્યાસ કર્યો છે. ઘણી બધી પ્રથાઓ છે જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ બંનેને સંતોષ આપે છે. જો તમે મને કહો, તો હું તમને યોગ્ય રીતે માર્ગદર્શન આપી શકું એમ છું."
મયુરી સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. આજે તેને સમજાયું કે બાબાજી કેટલા જ્ઞાની હતા. તેનામાં ખચકાટ, સંકોચ અને એક વિચિત્ર જિજ્ઞાસાનું મિશ્રણ હતું.
બાબાજીએ જોયું કે મયુરી માનસિક રીતે તૈયાર થઈ રહી હતી, પરંતુ તે ખુલ્લેઆમ બોલી શકતી નહોતી. તેની તીક્ષ્ણ નજર વારંવાર તેના ભારે સ્તનો તરફ જતી રહી અને તેના બ્લાઉઝમાં છુપાયેલી ઊંડી ખીણ તરફ જોતી રહી.
તેણે નરમ સ્વરમાં કહ્યું,
"જો, મયુરી... આ સમસ્યાને એક રોગની જેમ માનો. હું એક ડૉક્ટર જેવો છું. તું મને જેટલી ખુલ્લેઆમ કહેશે, તેટલું જ હું તેનો ત્વરિત ઉકેલ લાવી શકીશ. કોઈ પણ ખચકાટ વિના મારા પર વિશ્વાસ કર. આપણી વચ્ચે ગમે તે થાય, કોઈને ખબર નહીં પડે. અરે,ગોપાલને પણ નહીં. બધું આપણા બંને વચ્ચે રહેશે પછી વાત અને પ્રક્રિયા કોઈ પણ હોય." નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ છે.
મયુરી હજુ પણ ઊંડા વિચારમાં ડૂબેલી હતી, તેની આંગળીઓ તેની સાડીના પલ્લુને ચુસ્તપણે પકડી રાખી હતી.
બાબાજી સમજી ગયા કે તેને સીધું પૂછવાથી કામ નહીં ચાલે. તેણે બીજી રીતે તેના મનમાં શું છે તે શોધવાનું નક્કી કર્યું.
તે ધીમે ધીમે ઊભો થયો અને તેની બાજુમાં બેઠો. હવે તેમની વચ્ચે ખૂબ જ ઓછું અંતર હતું.
*********************************************.................
જોડાયેલા રહેજો.
ક્રમશ:
Maitri Patel.
15-07-2026, 03:38 PM
બાબાજી હવે પોતાની સીટ પરથી ઉભા થયા અને મયુરીની બિલકુલ નજીક જઈને બેઠા. તેમના ઘૂંટણ હવે તેણીને સ્પર્શી રહ્યા હતા. તેમણે ધીમેથી પોતાનો હાથ લંબાવ્યો અને તેણીની દાઢી ઉંચી કરી, તેની આંખોમાં જોયું.
બાબાજીએ ફરીથી તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો, પરંતુ આ વખતે તેમની આંગળીઓ ધીમે ધીમે તેની ગરદન તરફ સરકી ગઈ. તેમનો અવાજ વધુ ઊંડો અને વધુ કામુક બન્યો હતો:
“મયુરી… તું ડરી રહી હશે. કોઈ વાંધો નથી. શરૂઆતમાં દરેક સ્ત્રી ખચકાટ અનુભવે છે. પણ યાદ રાખ… શરીરની ભૂખ આત્માની ભૂખ જેટલી જ વાસ્તવિક હોય છે.”
બાબાજીએ પોતાનો અવાજ વધુ ઊંડો, મધુર અને વધુ મોહક બનાવ્યો અને પૂછ્યું,
“સારું, ચલ મને એ કહે, મયુરી… જ્યારે ગોપાલ તને ચુંબન કરે છે ત્યારે તને કેવું લાગે છે?” નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
મયુરીએ પોતાનો ચહેરો સંપૂર્ણપણે નીચો કરી દીધો. તેની આંખો હવે નીચેની જમીનને માપી રહી હતી; તેના ગાલ, કાન અને તેની ગરદન પણ લાલ થઈ ગઈ હતી. તે એક ક્ષણ માટે મૌન રહી, પછી ખૂબ જ નીચા, ધ્રૂજતા અવાજમાં કહ્યું,
“હા… સારું લાગે છે… દરેક પરિણીતાને જેવું બધું લાગે છે તે જ.”
બાબાજીએ પોતાના પગ નીચે કર્યા, પોતાના હાથ ઘૂંટણ પર રાખ્યા અને થોડા આગળ ઝૂક્યા. હવે તેમની અને મયુરી વચ્ચે ખૂબ જ ઓછું અંતર હતું.
"તને ક્યાં ચુંબન કરવામાં સૌથી વધુ આનંદ આવે છે?" તેમણે પૂછ્યું.
મયુરી ચૂપ રહી. તેના શ્વાસ ભારે થઈ ગયા.
બાબાજીએ ધીમે ધીમે કહ્યું, "તમારા હોઠ પર... કે તમારી ગરદન પર... કે..."
તે જાણી જોઈને થોભ્યો. મયુરીએ પોતાનો ચહેરો ઊંચો કર્યો, ભારે શ્વાસ લીધો. તેની આંખોમાં શરમ, ઉત્તેજના અને ખચકાટની લાલ રેખાઓ તરતી રહી.
બાબાજીએ તેની છાતી તરફ ઈશારો કરીને "સ્તનો" શબ્દ પર ભાર મૂક્યો અને કહ્યું,
"... કે તમારા સ્તનો પર?"
મયુરીનો શ્વાસ ઝડપી અને ભારે થઈ ગયો, જેમ કે ટ્રેનના એન્જિનનો અવાજ. તેની છાતી જોરથી ધબકવા લાગી. બાબાજીને તરત જ ખ્યાલ આવ્યો કે તેણે એકદમ બરાબર જગ્યા એ પોતાનું તીર છોડ્યું છે અને નિશાન બરાબર લાગ્યું છે.
મયુરીએ ધીમેથી માથું હલાવ્યું અને પછી શરમાઈને પોતાનો ચહેરો તેની સાડીના પલ્લુમાં છુપાવી દીધો. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત.
બાબાજી હસ્યા, "અને શું ગોપાલે ક્યારેય તમારા સ્તનો પર 'કલ્પઉર્જા ક્રિયા'નો ઉપયોગ કર્યો છે?" તેણે જાણી જોઈને 'કલ્પઉર્જા' શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો જેથી મયુરીનો બીજો પ્રશ્ન એ થાય કે આ શું છે.
મયુરીએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, "આ... 'કલ્પઉર્જા', એટલે એ શું છે? મતલબ એ શું હોય છે?"
બાબાજીએ સમજદારીપૂર્વક મુદ્રા ધારણ કરીને સમજાવ્યું, "આ એક ખૂબ જ પ્રાચીન પ્રથા છે. આમાં, પુરુષ ખાસ કરીને સ્ત્રીના શરીરના ભાગો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે જે તેને સૌથી વધુ આનંદ આપે છે. આ પ્રથા બંને બાજુથી કરી શકાય છે - સ્ત્રી પુરુષ પર, અને પુરુષ સ્ત્રી પર. તે શરીરની ઉર્જા જાગૃત કરે છે અને લગ્ન જીવનમાં નવો જુસ્સો લાવે છે. જીવન જીવવા માટે ઉકસાવે છે."
મયુરીએ આશ્ચર્યથી કહ્યું, "ઓહ... શું આવું પણ થાય છે? પણ ન તેમણે ક્યારેય મારી સાથે કર્યું છે કે, ન તો મેં...તેમની સાથે આવું કઈ કર્યું છે."
હળવા હસતાં બાબાજીએ કહ્યું,
"જ્યારે તમે ગોપાલનું શિશ્ન ચૂસતા હતા, ત્યારે તે પણ આ જ કૃત્યનું એક સ્વરૂપ હતું."
"શિશ્ન ચૂસવું" નો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ સાંભળીને મયુરી ફરીથી શરમાઈ ગઈ. તેણે બંને હાથથી પોતાનું મોં ઢાંકી દીધું.
બાબાજીએ આગળ કહ્યું,
“એટલે જ મેં પૂછ્યું કે તમારા શરીરના કયા ભાગને ચુંબન અને સ્પર્શ કરવાથી તમને સૌથી વધુ આનંદ મળે છે.”
મયુરીએ શાંતિથી સાંભળ્યું. બાબાજીએ આખરે પોતાનો ઇરાદો સ્પષ્ટ કર્યો:
“જો તમે ઇચ્છો તો, હું તમને આ કલ્પ-ઉર્જા ક્રિયા શીખવી શકું છું. તેનો ઉપયોગ કરીને, તમે તમારા તૂટેલા લગ્ન જીવનને ફરીથી સુખમય બનાવી શકો છો.”
મયુરી થોડી અચકાઈ, “પણ બાબાજી… હું ગોપાલને પાઠ ભણાવવા માંગતી હતી…” રચયિતા મૈત્રી છે.
બાબાજીએ આત્મવિશ્વાસથી કહ્યું,
“તેની ચિંતા ના કરો, મયુરી. જો તમે ઇચ્છો તો, તે મારી વિનંતી પર માફી માંગશે, દારૂ પણ છોડી દેશે અને ફક્ત તમારા વિશે જ વિચારશે.” આપણા પુરાણો, કામસૂત્ર અને કોક શાસ્ત્રમાં આ બધી સમસ્યાઓનો સંપૂર્ણ ઉકેલ છે."
મયુરીએ એક ક્ષણ માટે વિચાર્યું, પછી ધીમેથી કહ્યું,
"ઠીક છે, બાબાજી... મને કહો કે મારે શું કરવાની જરૂર છે?"
બાબાજી: "હું તમને એવી વિધિ શીખવીશ... જેનાથી તમે તમારા પતિને ફરીથી કાબૂમાં રાખી શકો."
મયુરીએ સહેજ માથું હલાવ્યું, "હું... તે માટે તૈયાર છું."
મયુરીનો આત્મવિશ્વાસપૂર્ણ ચહેરો જોઈને, બાબાજીનું જાડો લોડો તેની ધોતીની અંદર સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર થઈ ગયો. તેની આંખોમાં ભૂખ અને વિજયનું મિશ્રણ હતું.
"તે હંમેશા નાના કાર્યોથી શરૂ થાય છે, મયુરી..." તેનો અવાજ હવે સંપૂર્ણપણે વાસનાથી ભરાઈ ગયો હતો.
"પહેલા, હું તને બતાવીશ કે સ્તનો પર કલ્પ-ઉર્જા ક્રિયા કેવી રીતે કરવી... પછી તમે તેનો અનુભવ જાતે કરી શકો છો અને મને કહી શકો છો કે તે કેવું લાગે છે."
તેની આંગળીઓ મયુરીના બ્લાઉઝના ઉપરના હૂક તરફ જવા લાગી.
મયુરીનું આખું શરીર ધ્રૂજી રહ્યું હતું. તેનો શ્વાસ ઝડપી હતો, તેના હોઠ સુકાઈ ગયા હતા, પણ તે પોતાને રોકી શકી નહિ. મૈત્રી નું સાહસ.
************************************************..
દોસ્તો અહી સુધીજ..... આભાર.
હવે પછી નો એપિસોડ આપ ની કોમેન્ટ આવે પછી.
મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.
બાબાજીએ ફરીથી તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો, પરંતુ આ વખતે તેમની આંગળીઓ ધીમે ધીમે તેની ગરદન તરફ સરકી ગઈ. તેમનો અવાજ વધુ ઊંડો અને વધુ કામુક બન્યો હતો:
“મયુરી… તું ડરી રહી હશે. કોઈ વાંધો નથી. શરૂઆતમાં દરેક સ્ત્રી ખચકાટ અનુભવે છે. પણ યાદ રાખ… શરીરની ભૂખ આત્માની ભૂખ જેટલી જ વાસ્તવિક હોય છે.”
બાબાજીએ પોતાનો અવાજ વધુ ઊંડો, મધુર અને વધુ મોહક બનાવ્યો અને પૂછ્યું,
“સારું, ચલ મને એ કહે, મયુરી… જ્યારે ગોપાલ તને ચુંબન કરે છે ત્યારે તને કેવું લાગે છે?” નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
મયુરીએ પોતાનો ચહેરો સંપૂર્ણપણે નીચો કરી દીધો. તેની આંખો હવે નીચેની જમીનને માપી રહી હતી; તેના ગાલ, કાન અને તેની ગરદન પણ લાલ થઈ ગઈ હતી. તે એક ક્ષણ માટે મૌન રહી, પછી ખૂબ જ નીચા, ધ્રૂજતા અવાજમાં કહ્યું,
“હા… સારું લાગે છે… દરેક પરિણીતાને જેવું બધું લાગે છે તે જ.”
બાબાજીએ પોતાના પગ નીચે કર્યા, પોતાના હાથ ઘૂંટણ પર રાખ્યા અને થોડા આગળ ઝૂક્યા. હવે તેમની અને મયુરી વચ્ચે ખૂબ જ ઓછું અંતર હતું.
"તને ક્યાં ચુંબન કરવામાં સૌથી વધુ આનંદ આવે છે?" તેમણે પૂછ્યું.
મયુરી ચૂપ રહી. તેના શ્વાસ ભારે થઈ ગયા.
બાબાજીએ ધીમે ધીમે કહ્યું, "તમારા હોઠ પર... કે તમારી ગરદન પર... કે..."
તે જાણી જોઈને થોભ્યો. મયુરીએ પોતાનો ચહેરો ઊંચો કર્યો, ભારે શ્વાસ લીધો. તેની આંખોમાં શરમ, ઉત્તેજના અને ખચકાટની લાલ રેખાઓ તરતી રહી.
બાબાજીએ તેની છાતી તરફ ઈશારો કરીને "સ્તનો" શબ્દ પર ભાર મૂક્યો અને કહ્યું,
"... કે તમારા સ્તનો પર?"
મયુરીનો શ્વાસ ઝડપી અને ભારે થઈ ગયો, જેમ કે ટ્રેનના એન્જિનનો અવાજ. તેની છાતી જોરથી ધબકવા લાગી. બાબાજીને તરત જ ખ્યાલ આવ્યો કે તેણે એકદમ બરાબર જગ્યા એ પોતાનું તીર છોડ્યું છે અને નિશાન બરાબર લાગ્યું છે.
મયુરીએ ધીમેથી માથું હલાવ્યું અને પછી શરમાઈને પોતાનો ચહેરો તેની સાડીના પલ્લુમાં છુપાવી દીધો. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત.
બાબાજી હસ્યા, "અને શું ગોપાલે ક્યારેય તમારા સ્તનો પર 'કલ્પઉર્જા ક્રિયા'નો ઉપયોગ કર્યો છે?" તેણે જાણી જોઈને 'કલ્પઉર્જા' શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો જેથી મયુરીનો બીજો પ્રશ્ન એ થાય કે આ શું છે.
મયુરીએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, "આ... 'કલ્પઉર્જા', એટલે એ શું છે? મતલબ એ શું હોય છે?"
બાબાજીએ સમજદારીપૂર્વક મુદ્રા ધારણ કરીને સમજાવ્યું, "આ એક ખૂબ જ પ્રાચીન પ્રથા છે. આમાં, પુરુષ ખાસ કરીને સ્ત્રીના શરીરના ભાગો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે જે તેને સૌથી વધુ આનંદ આપે છે. આ પ્રથા બંને બાજુથી કરી શકાય છે - સ્ત્રી પુરુષ પર, અને પુરુષ સ્ત્રી પર. તે શરીરની ઉર્જા જાગૃત કરે છે અને લગ્ન જીવનમાં નવો જુસ્સો લાવે છે. જીવન જીવવા માટે ઉકસાવે છે."
મયુરીએ આશ્ચર્યથી કહ્યું, "ઓહ... શું આવું પણ થાય છે? પણ ન તેમણે ક્યારેય મારી સાથે કર્યું છે કે, ન તો મેં...તેમની સાથે આવું કઈ કર્યું છે."
હળવા હસતાં બાબાજીએ કહ્યું,
"જ્યારે તમે ગોપાલનું શિશ્ન ચૂસતા હતા, ત્યારે તે પણ આ જ કૃત્યનું એક સ્વરૂપ હતું."
"શિશ્ન ચૂસવું" નો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ સાંભળીને મયુરી ફરીથી શરમાઈ ગઈ. તેણે બંને હાથથી પોતાનું મોં ઢાંકી દીધું.
બાબાજીએ આગળ કહ્યું,
“એટલે જ મેં પૂછ્યું કે તમારા શરીરના કયા ભાગને ચુંબન અને સ્પર્શ કરવાથી તમને સૌથી વધુ આનંદ મળે છે.”
મયુરીએ શાંતિથી સાંભળ્યું. બાબાજીએ આખરે પોતાનો ઇરાદો સ્પષ્ટ કર્યો:
“જો તમે ઇચ્છો તો, હું તમને આ કલ્પ-ઉર્જા ક્રિયા શીખવી શકું છું. તેનો ઉપયોગ કરીને, તમે તમારા તૂટેલા લગ્ન જીવનને ફરીથી સુખમય બનાવી શકો છો.”
મયુરી થોડી અચકાઈ, “પણ બાબાજી… હું ગોપાલને પાઠ ભણાવવા માંગતી હતી…” રચયિતા મૈત્રી છે.
બાબાજીએ આત્મવિશ્વાસથી કહ્યું,
“તેની ચિંતા ના કરો, મયુરી. જો તમે ઇચ્છો તો, તે મારી વિનંતી પર માફી માંગશે, દારૂ પણ છોડી દેશે અને ફક્ત તમારા વિશે જ વિચારશે.” આપણા પુરાણો, કામસૂત્ર અને કોક શાસ્ત્રમાં આ બધી સમસ્યાઓનો સંપૂર્ણ ઉકેલ છે."
મયુરીએ એક ક્ષણ માટે વિચાર્યું, પછી ધીમેથી કહ્યું,
"ઠીક છે, બાબાજી... મને કહો કે મારે શું કરવાની જરૂર છે?"
બાબાજી: "હું તમને એવી વિધિ શીખવીશ... જેનાથી તમે તમારા પતિને ફરીથી કાબૂમાં રાખી શકો."
મયુરીએ સહેજ માથું હલાવ્યું, "હું... તે માટે તૈયાર છું."
મયુરીનો આત્મવિશ્વાસપૂર્ણ ચહેરો જોઈને, બાબાજીનું જાડો લોડો તેની ધોતીની અંદર સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર થઈ ગયો. તેની આંખોમાં ભૂખ અને વિજયનું મિશ્રણ હતું.
"તે હંમેશા નાના કાર્યોથી શરૂ થાય છે, મયુરી..." તેનો અવાજ હવે સંપૂર્ણપણે વાસનાથી ભરાઈ ગયો હતો.
"પહેલા, હું તને બતાવીશ કે સ્તનો પર કલ્પ-ઉર્જા ક્રિયા કેવી રીતે કરવી... પછી તમે તેનો અનુભવ જાતે કરી શકો છો અને મને કહી શકો છો કે તે કેવું લાગે છે."
તેની આંગળીઓ મયુરીના બ્લાઉઝના ઉપરના હૂક તરફ જવા લાગી.
મયુરીનું આખું શરીર ધ્રૂજી રહ્યું હતું. તેનો શ્વાસ ઝડપી હતો, તેના હોઠ સુકાઈ ગયા હતા, પણ તે પોતાને રોકી શકી નહિ. મૈત્રી નું સાહસ.
************************************************..
દોસ્તો અહી સુધીજ..... આભાર.
હવે પછી નો એપિસોડ આપ ની કોમેન્ટ આવે પછી.
મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.
15-07-2026, 03:41 PM
17-07-2026, 02:30 PM
18-07-2026, 02:02 PM
ચાલો દોસ્તો વાર્તા ને આગળ લઇ જઈએ.
18-07-2026, 02:05 PM
બાબાજી, તેમનો અવાજ ઊંડો, મોહક અને વાસનાથી ભરેલો, બોલ્યા,
"તો, જેમ મેં તને કહ્યું હતું, મયુરી... કલ્પ-ઊર્જા ક્રિયા એક દૈવી વિધિ છે જેમાં એક સાથીદાર બીજાને ઉત્તેજનાની ટોચ પર લઈ જઈ શકે છે જેનો અનુભવ પહેલાં ક્યારેય થયો નથી. શરીરની દરેક નસ ફડકવા લાગે છે, રૂવાંડા ઉભા થાય છે, અને ધ્રુજારી આત્મા સુધી તે તડપ પહોંચે છે. જો તમે દૃઢનિશ્ચયી છો, તો તમારે મને તમારા શરીરના સૌથી પવિત્ર અને સંવેદનશીલ અંગ, તારા સ્તનો, પર આ વિધિ કરવાની મંજૂરી આપવી જોઈએ. હવે બોલ... શું તું તૈયાર છે?"
બાબાજીના સ્પષ્ટ અને કામુક શબ્દો સાંભળીને મયુરી ફરી એકવાર શરમના સમુદ્રમાં ડૂબી ગઈ. તેનો આખો ચહેરો, ગરદન અને છાતી લાલ થઈ ગઈ. તે બોલી શકી નહીં, ફક્ત તેની આંગળીઓને ચુસ્તપણે પકડી રાખી.
બાબાજી હળવેથી સ્મિત કર્યું અને આગળ કહ્યું, વાર્તાકાર મૈત્રી છે.
"શરમાઈશ નહીં, મયુરી. અહીં શરમાઈને તું કંઈ શીખી શકીશ નહીં. એક કામ કર મયુરી... તારી સાડી ઉતાર અને ઊભી રહી જા. અને હા... આ બ્લાઉઝ પણ ઉતારી જ દે."
મયુરીએ થોડી ક્ષણો સુધી શાંતિથી વિચાર્યું. બાબાજીના ઉપકાર, રિચાના શિક્ષણ, પૈસા અને વિશ્વાસના વિચારો તેના મનમાં ઘૂમરાતા હતા. અંતે, તેણે આંખો બંધ કરી, પોતાનો ચહેરો ફેરવ્યો, અને ધ્રૂજતા હાથે તેની સાડીનો પલ્લુ ખોલવા લાગી.
બાબાજીએ તેની તરફ જોયું અને કહ્યું,
"તું શું કરી રહી છે, મયુરી? જો તું આમ શરમાઈશ તો તું કંઈ શીખીશ નહીં. મારી સામે ઊભી રહે. ઉપરથી કપડાં ઉતાર. મને તને જોવા દે... કોઈ ખચકાટ વગર. અને ડરીશ નહીં, તારી સંમતિ વિના કંઈ પણ થશે નહીં." બાબાજી જાણતા હતા કે તે તેને એવી જગ્યાએ લઈ જશે જ્યાં તે “ના” કહી શકશે નહીં.
મયુરીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેની છાતી ઝડપથી ઉપર અને નીચે પડી રહી હતી. તે ધીમે ધીમે બાબાજી તરફ વળી અને તેની સાડીનો પલ્લુ નીચે મૂક્યો.
બાબાજી પગ લટકાવીને બેઠા. તેની આંખો કામુક શેઠની જેમ ચમકી - જાણે કોઈ વેશ્યાલયમાં કોઈ મોંઘી વેશ્યાના નૃત્યને જોઈ રહ્યા હોય.
સાડીનો પલ્લુ પડી જતાં, મયુરીના ભારે, ભરેલા સ્તનો, ભલે તેના બ્લાઉઝમાં બંધ હતા, તેની સામે ખુલ્લા પડી ગયા. બ્લાઉઝના પાતળા કાપડમાંથી કાળી બ્રા અને તેની નીચે જાડા, ઉભા સ્તનની ડીંટી સ્પષ્ટ દેખાતી હતી તેની દીંટી ની આસપાસ નો આછો કાળો રંગ નો ઘેરાવો પણ સ્પષ્ટ પણે પોતાની હાજરી પુરાવી રહ્યો હતો. રચયિતા મૈત્રી પટેલ.
મયુરી ધીમે ધીમે તેના બ્લાઉઝને ખોલવા લાગી. હુક્સ ખોલતા જ, તેના સ્તનો તેમના પૂર્ણ કદમાં પાછા આવવા લાગ્યા - સંકુચિત થયા વિના, ધીમે ધીમે ઉછળવા માટે તૈયાર. જેમ જેમ છેલ્લો હુક ખોલવામાં આવ્યો, બ્લાઉઝના ફ્લૅપ્સ તેના જમણા અને ડાબા ખભા પર પડ્યા.
તેની આંખો હજુ પણ નીચે તરફ ઢળી રહેલી હતી.
બાબાજીએ ઊંડા, ભૂખ્યા અવાજમાં કહ્યું,
"મયુરી... મારી સામે જો. તારી શરમને અંદર જ દબાવ નહીં. મારી આંખોમાં જો અને કપડાં ઉતાર. નહીંતર, આ શરમ તને ક્યારેય આગળ વધવા દેશે નહીં."
મયુરીએ ધીમે ધીમે પોતાનો ચહેરો ઊંચો કર્યો. તેની માદક, શરમાળ અને ઉત્તેજક આંખો બાબાજીની કામાતુર નજરને મળી. તેણે બંને હાથથી તેના બ્લાઉઝની કિનારીઓ પકડી, એક કામુક બગાસું ખાધું અને તેને સંપૂર્ણપણે ફેંકી દીધું.
હવે મયુરી ફક્ત તેની કાળી બ્રા અને પેટીકોટમાં ઊભી હતી. તેના ભારે સ્તનો બ્રાના બંધનમાંથી મુક્ત થવા માટે ઉત્સુક હતા. તેના દરેક શ્વાસે તેના બોબલા ઊછળકૂદ કરવા તલપાપડ હતા.
બાબાજીએ પોતાના જાડા, ધબકતા લોડાને ધોતીની અંદર દબાવતા કહ્યું,
"મયુરી, તારા આ સુંદર સ્તનો પર તું કેટલી ક્રૂરતા આચરો છે... તેમને આટલા નાના બ્રામાં બંધ રાખીને... ઉફ્ફ... શું પાપ છે."
પહેલી વાર, મયુરીના હોઠ પર એક હળવું, શરમાળ સ્મિત દેખાયું.
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા, ભૂખ્યા પેટે તેની તરફ જોતા, અને કહ્યું,
"હવે આ છેલ્લો અવરોધ પણ છોડી દે... અને મને તારા તે સુંદર, રસદાર સ્તનો જોવા દે. મને તે કહે મયુરી,... આ સ્તનો કેટલા સમયથી વાસ્તવિક સ્પર્શ માટે તરસ્યા છે?"
મયુરીનું હૃદય ધબકતું હતું. ધ્રૂજતા હાથે, તેના હાથ પાછળ પહોંચી અને તેની બ્રાનું હૂક ખોલ્યું. બ્રા તેના શરીર પરથી ઉડી ગઈ. જો તેણે બ્રાનો કપ ન પકડ્યો હોત, તો તે સીધો બાબાજીના ચહેરા પર પડ્યો હોત.
મયુરીએ ધબકતા હૃદય સાથે તેના હાથ દૂર કર્યા. બ્રા સૂકા પાનની જેમ ફફડતી પડી.
તેના બે ભારે, ગોળ, દૂધિયા સ્તનો સંપૂર્ણપણે ખુલ્લા અને ઝુલતા હતા. મોટા, ગુલાબી-ભૂરા સ્તનની ડીંટી હવામાં ધ્રુજી રહી હતી. થોડી કડક પણ થઇ જ ગયેલી, અને થાય જ. ફનલવર સંપાદિકા છે.
બાબાજીના શ્વાસ ભારે થઈ ગયા. ઊંડો શ્વાસ લેતા તેમણે કહ્યું,
"ઉફ્ફ... મયુરી... શું દૃશ્ય છે! સ્તનો આટલા મોટા, આટલા કઠણ, આટલા રસદાર... મેં આવું ક્યારેય જોયું નથી. તેઓ ખૂબ ભૂખ્યા લાગે છે... જાણે તેઓ વર્ષોથી યોગ્ય સ્પર્શ માટે ઝંખતા હોય."
મયુરી શરમથી ધ્રૂજી રહી હતી, પરંતુ બાબાજીના કામુક પ્રશંસાએ તેના સ્તનની ડીંટડીઓ વધુ કઠણ બનાવી દીધી હતી.
****************************************......................
ક્રમશ;
જોડાયેલા રહેજો...................
મૈત્રી પટેલ.
"તો, જેમ મેં તને કહ્યું હતું, મયુરી... કલ્પ-ઊર્જા ક્રિયા એક દૈવી વિધિ છે જેમાં એક સાથીદાર બીજાને ઉત્તેજનાની ટોચ પર લઈ જઈ શકે છે જેનો અનુભવ પહેલાં ક્યારેય થયો નથી. શરીરની દરેક નસ ફડકવા લાગે છે, રૂવાંડા ઉભા થાય છે, અને ધ્રુજારી આત્મા સુધી તે તડપ પહોંચે છે. જો તમે દૃઢનિશ્ચયી છો, તો તમારે મને તમારા શરીરના સૌથી પવિત્ર અને સંવેદનશીલ અંગ, તારા સ્તનો, પર આ વિધિ કરવાની મંજૂરી આપવી જોઈએ. હવે બોલ... શું તું તૈયાર છે?"
બાબાજીના સ્પષ્ટ અને કામુક શબ્દો સાંભળીને મયુરી ફરી એકવાર શરમના સમુદ્રમાં ડૂબી ગઈ. તેનો આખો ચહેરો, ગરદન અને છાતી લાલ થઈ ગઈ. તે બોલી શકી નહીં, ફક્ત તેની આંગળીઓને ચુસ્તપણે પકડી રાખી.
બાબાજી હળવેથી સ્મિત કર્યું અને આગળ કહ્યું, વાર્તાકાર મૈત્રી છે.
"શરમાઈશ નહીં, મયુરી. અહીં શરમાઈને તું કંઈ શીખી શકીશ નહીં. એક કામ કર મયુરી... તારી સાડી ઉતાર અને ઊભી રહી જા. અને હા... આ બ્લાઉઝ પણ ઉતારી જ દે."
મયુરીએ થોડી ક્ષણો સુધી શાંતિથી વિચાર્યું. બાબાજીના ઉપકાર, રિચાના શિક્ષણ, પૈસા અને વિશ્વાસના વિચારો તેના મનમાં ઘૂમરાતા હતા. અંતે, તેણે આંખો બંધ કરી, પોતાનો ચહેરો ફેરવ્યો, અને ધ્રૂજતા હાથે તેની સાડીનો પલ્લુ ખોલવા લાગી.
બાબાજીએ તેની તરફ જોયું અને કહ્યું,
"તું શું કરી રહી છે, મયુરી? જો તું આમ શરમાઈશ તો તું કંઈ શીખીશ નહીં. મારી સામે ઊભી રહે. ઉપરથી કપડાં ઉતાર. મને તને જોવા દે... કોઈ ખચકાટ વગર. અને ડરીશ નહીં, તારી સંમતિ વિના કંઈ પણ થશે નહીં." બાબાજી જાણતા હતા કે તે તેને એવી જગ્યાએ લઈ જશે જ્યાં તે “ના” કહી શકશે નહીં.
મયુરીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેની છાતી ઝડપથી ઉપર અને નીચે પડી રહી હતી. તે ધીમે ધીમે બાબાજી તરફ વળી અને તેની સાડીનો પલ્લુ નીચે મૂક્યો.
બાબાજી પગ લટકાવીને બેઠા. તેની આંખો કામુક શેઠની જેમ ચમકી - જાણે કોઈ વેશ્યાલયમાં કોઈ મોંઘી વેશ્યાના નૃત્યને જોઈ રહ્યા હોય.
સાડીનો પલ્લુ પડી જતાં, મયુરીના ભારે, ભરેલા સ્તનો, ભલે તેના બ્લાઉઝમાં બંધ હતા, તેની સામે ખુલ્લા પડી ગયા. બ્લાઉઝના પાતળા કાપડમાંથી કાળી બ્રા અને તેની નીચે જાડા, ઉભા સ્તનની ડીંટી સ્પષ્ટ દેખાતી હતી તેની દીંટી ની આસપાસ નો આછો કાળો રંગ નો ઘેરાવો પણ સ્પષ્ટ પણે પોતાની હાજરી પુરાવી રહ્યો હતો. રચયિતા મૈત્રી પટેલ.
મયુરી ધીમે ધીમે તેના બ્લાઉઝને ખોલવા લાગી. હુક્સ ખોલતા જ, તેના સ્તનો તેમના પૂર્ણ કદમાં પાછા આવવા લાગ્યા - સંકુચિત થયા વિના, ધીમે ધીમે ઉછળવા માટે તૈયાર. જેમ જેમ છેલ્લો હુક ખોલવામાં આવ્યો, બ્લાઉઝના ફ્લૅપ્સ તેના જમણા અને ડાબા ખભા પર પડ્યા.
તેની આંખો હજુ પણ નીચે તરફ ઢળી રહેલી હતી.
બાબાજીએ ઊંડા, ભૂખ્યા અવાજમાં કહ્યું,
"મયુરી... મારી સામે જો. તારી શરમને અંદર જ દબાવ નહીં. મારી આંખોમાં જો અને કપડાં ઉતાર. નહીંતર, આ શરમ તને ક્યારેય આગળ વધવા દેશે નહીં."
મયુરીએ ધીમે ધીમે પોતાનો ચહેરો ઊંચો કર્યો. તેની માદક, શરમાળ અને ઉત્તેજક આંખો બાબાજીની કામાતુર નજરને મળી. તેણે બંને હાથથી તેના બ્લાઉઝની કિનારીઓ પકડી, એક કામુક બગાસું ખાધું અને તેને સંપૂર્ણપણે ફેંકી દીધું.
હવે મયુરી ફક્ત તેની કાળી બ્રા અને પેટીકોટમાં ઊભી હતી. તેના ભારે સ્તનો બ્રાના બંધનમાંથી મુક્ત થવા માટે ઉત્સુક હતા. તેના દરેક શ્વાસે તેના બોબલા ઊછળકૂદ કરવા તલપાપડ હતા.
બાબાજીએ પોતાના જાડા, ધબકતા લોડાને ધોતીની અંદર દબાવતા કહ્યું,
"મયુરી, તારા આ સુંદર સ્તનો પર તું કેટલી ક્રૂરતા આચરો છે... તેમને આટલા નાના બ્રામાં બંધ રાખીને... ઉફ્ફ... શું પાપ છે."
પહેલી વાર, મયુરીના હોઠ પર એક હળવું, શરમાળ સ્મિત દેખાયું.
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા, ભૂખ્યા પેટે તેની તરફ જોતા, અને કહ્યું,
"હવે આ છેલ્લો અવરોધ પણ છોડી દે... અને મને તારા તે સુંદર, રસદાર સ્તનો જોવા દે. મને તે કહે મયુરી,... આ સ્તનો કેટલા સમયથી વાસ્તવિક સ્પર્શ માટે તરસ્યા છે?"
મયુરીનું હૃદય ધબકતું હતું. ધ્રૂજતા હાથે, તેના હાથ પાછળ પહોંચી અને તેની બ્રાનું હૂક ખોલ્યું. બ્રા તેના શરીર પરથી ઉડી ગઈ. જો તેણે બ્રાનો કપ ન પકડ્યો હોત, તો તે સીધો બાબાજીના ચહેરા પર પડ્યો હોત.
મયુરીએ ધબકતા હૃદય સાથે તેના હાથ દૂર કર્યા. બ્રા સૂકા પાનની જેમ ફફડતી પડી.
તેના બે ભારે, ગોળ, દૂધિયા સ્તનો સંપૂર્ણપણે ખુલ્લા અને ઝુલતા હતા. મોટા, ગુલાબી-ભૂરા સ્તનની ડીંટી હવામાં ધ્રુજી રહી હતી. થોડી કડક પણ થઇ જ ગયેલી, અને થાય જ. ફનલવર સંપાદિકા છે.
બાબાજીના શ્વાસ ભારે થઈ ગયા. ઊંડો શ્વાસ લેતા તેમણે કહ્યું,
"ઉફ્ફ... મયુરી... શું દૃશ્ય છે! સ્તનો આટલા મોટા, આટલા કઠણ, આટલા રસદાર... મેં આવું ક્યારેય જોયું નથી. તેઓ ખૂબ ભૂખ્યા લાગે છે... જાણે તેઓ વર્ષોથી યોગ્ય સ્પર્શ માટે ઝંખતા હોય."
મયુરી શરમથી ધ્રૂજી રહી હતી, પરંતુ બાબાજીના કામુક પ્રશંસાએ તેના સ્તનની ડીંટડીઓ વધુ કઠણ બનાવી દીધી હતી.
****************************************......................
ક્રમશ;
જોડાયેલા રહેજો...................
મૈત્રી પટેલ.
18-07-2026, 02:09 PM
બાબાજીની નજર મયુરીના સ્તનો પર પડી. તેણે મનમાં વિચાર્યું,
"આવડા મોટા બોબલા!!!!! પૂજાના ધઈલા કરતા પણ મોટા છે... મારે બંને હાથ વાપરવા પડશે. તેઓ લગભગ 44 સાઈઝના હોવા જોઈએ..."
અને તે આલુ જેવા જાડા, કાળા સ્તનની ડીંટી... તેમની આસપાસ બે ઇંચ ઊંડો વર્તુળ... કેવું ઉત્તેજક, અને પાપી દૃશ્ય અને નજર. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી.
બાબાજી હવે ઉભા થયા અને મયુરીની ખૂબ નજીક આવ્યા. મયુરી લગભગ તેની છાતી પાસે હતી. બાબાજીએ તેની આંખો નીચી કરી અને તેના ભારે, લટકતા સ્તનો તરફ જોયું. તે પોતાને કાબુમાં રાખી શક્યો નહીં. તેણે તેના બંને હાથ ઊંચા કર્યા અને તે બે દિવ્ય કળશો પર મૂક્યા.
મયુરી હચમચી પડી...
"સસસસસસસસસસસસસસ... ઉમમમમ..."
બાબાજીએ ઊંડા, ધ્રૂજતા અવાજમાં કહ્યું,
"મયુરી... હું સુંદરતાનો પૂજારી અને ઉપાસક છું. અને આજે હું તને કહેવા માંગુ છું કે મેં મારા આખા જીવનમાં ક્યારેય આટલા સુંદર, સંપૂર્ણ અને રસદાર સ્તનો જોયા નથી... તે એક તને આશીર્વાદ છે... સાક્ષાત કામદેવની કૃતિ."
મયુરી કંઈ બોલી શકી નહીં. બિચારી છોકરી એ પૂછવાની હિંમત પણ ન કરી શકી, "અને તમે કેટલા સ્તનો જોયા છે, બાબાજી?" તે ફક્ત શરમ અને ઉત્તેજનાથી ધ્રૂજી રહી. નિર્માત્રી મૈત્રી.
બાબાજીની આંગળીઓ વળાંકી ગઈ. તેણે તેના જાડા, સખત સ્તનની ડીંટી પકડી અને તેને હળવેથી માલિશ કરવાનું શરૂ કર્યું.
"આહહહહ...બાબાજી બસ......"
મયુરીની આંખો બંધ થઈ ગઈ. તેનું માથું પાછળ નમ્યું. તેના મોંમાંથી એક કામુક, દબાયેલો આક્રંદ નીકળી ગયો.
મયુરી બાબાજી સમક્ષ અર્ધ નગ્ન ઊભી હતી, તેનો સૌથી ખાનગી અને સંવેદનશીલ ભાગ સંપૂર્ણપણે તેમને સમર્પિત થઈ ગયો. પણ બાબાજી જાણતા હતા કે બધું ખૂબ જ ધીમે ધીમે કરવું પડશે, ગૌરવ અને વિશ્વાસ જાળવી રાખવો પડશે. જેમ તેમણે પૂજા સાથે કર્યું હતું.
તેમની આંગળીઓ હવે મયૂરીના સ્તનો પર સંગીત વગાડી રહી હતી. ક્યારેક હળવેથી દબાણ કરીને, ક્યારેક સ્નેહથી, ક્યારેક દબાવીને. આંખો બંધ કરીને, હોઠ કરડીને, મયૂરીએ મસ્ત સંગીતનો આનંદ માણ્યો. તેણીને ખબર નહોતી કે મહિનાઓથી જે આનંદની ઝંખના તે કરી રહી હતી તેનો સૌથી ખતરનાક અને મધુર ઉપાય બાબાજીના પાપી હાથમાં હતો.
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું,
"મયુરી... હું હવે કલ્પ-ઊર્જા ક્રિયા શરૂ કરવા જઈ રહ્યો છું..."
મયૂરીએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું,
"હા... બાબાજી..."
બાબાજીએ ખૂણામાં રાખેલો દૂધનો વાટકો ઉપાડ્યો. તેમાં આંગળીઓ બોળીને, તેમણે મયૂરીના બંને સ્તનો પર દૂધ છાંટવાનું શરૂ કર્યું. બરફથી ઢંકાયેલ શિખરની જેમ, તેના ભારે, ગરમ સ્તનો પર દૂધના ઠંડા ટીપાં પડ્યા. દૂધના ઠંડા ટીપાં તેના ભરાવદાર સ્તનો નીચે સરકીને તેના પેટીકોટ અને જાંઘો પર પડ્યા. સાથે સાથે બાબાજી કઈક બોલતા પણ હતા જે મયુરી ની સમજ બહાર હતું.
બાબાજીને મોં નીચે રાખીને બધુ અમૃત પી લેવાનું મન થયું, પણ તેમણે પોતાની જાતને રોકી રાખી. તેઓ પોતાની વાસનાને સંપૂર્ણ શક્તિથી પ્રગટ કરીને પોતાના ભક્તને ડરાવવા માંગતા ન હતા. મૈત્રી નિર્મિત વાર્તા.
પછી તેમણે મધની બોટલ ઉપાડી. તેમાં એક આંગળી બોળી, તેમણે ઘણા માત્રામાં મધ કાઢ્યું અને તેને મયુરીના જમણા સ્તનની ડીંટડી પર ઘસ્યું. પછી, પોતાની બીજી આંગળીથી, તેમણે તેના ડાબા સ્તનની ડીંટડી પર પણ સારા એવા માત્રામાં મધ લગાવ્યું.
હવે, બાબાજીએ બંને હાથની આંગળીઓ અને અંગૂઠાથી તેના સ્તનોની માલિશ કરવાનું શરૂ કર્યું. દૂધની મીઠાશ અને મધની ચીકણીતાએ મયુરીના માદક સ્તનોને વધુ માદક બનાવ્યા. તેના નાના, ભરાવદાર સ્તનની ડીંટડીઓ બાબાજીની ખરબચડી આંગળીઓ વચ્ચે પીસાઈ-પીસાઈ ને ચકનાચૂર થી રહ્યી હતી.
બાબાજી તેમને એવી રીતે દબાવી અને નીચોડી રહ્યા હતા જાણે કે લીંબુમાંથી રસ કાઢી રહ્યા હોય.
****************************************.................................
જોડાયેલા રહેશો...............
મૈત્રી પટેલ.
"આવડા મોટા બોબલા!!!!! પૂજાના ધઈલા કરતા પણ મોટા છે... મારે બંને હાથ વાપરવા પડશે. તેઓ લગભગ 44 સાઈઝના હોવા જોઈએ..."
અને તે આલુ જેવા જાડા, કાળા સ્તનની ડીંટી... તેમની આસપાસ બે ઇંચ ઊંડો વર્તુળ... કેવું ઉત્તેજક, અને પાપી દૃશ્ય અને નજર. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી.
બાબાજી હવે ઉભા થયા અને મયુરીની ખૂબ નજીક આવ્યા. મયુરી લગભગ તેની છાતી પાસે હતી. બાબાજીએ તેની આંખો નીચી કરી અને તેના ભારે, લટકતા સ્તનો તરફ જોયું. તે પોતાને કાબુમાં રાખી શક્યો નહીં. તેણે તેના બંને હાથ ઊંચા કર્યા અને તે બે દિવ્ય કળશો પર મૂક્યા.
મયુરી હચમચી પડી...
"સસસસસસસસસસસસસસ... ઉમમમમ..."
બાબાજીએ ઊંડા, ધ્રૂજતા અવાજમાં કહ્યું,
"મયુરી... હું સુંદરતાનો પૂજારી અને ઉપાસક છું. અને આજે હું તને કહેવા માંગુ છું કે મેં મારા આખા જીવનમાં ક્યારેય આટલા સુંદર, સંપૂર્ણ અને રસદાર સ્તનો જોયા નથી... તે એક તને આશીર્વાદ છે... સાક્ષાત કામદેવની કૃતિ."
મયુરી કંઈ બોલી શકી નહીં. બિચારી છોકરી એ પૂછવાની હિંમત પણ ન કરી શકી, "અને તમે કેટલા સ્તનો જોયા છે, બાબાજી?" તે ફક્ત શરમ અને ઉત્તેજનાથી ધ્રૂજી રહી. નિર્માત્રી મૈત્રી.
બાબાજીની આંગળીઓ વળાંકી ગઈ. તેણે તેના જાડા, સખત સ્તનની ડીંટી પકડી અને તેને હળવેથી માલિશ કરવાનું શરૂ કર્યું.
"આહહહહ...બાબાજી બસ......"
મયુરીની આંખો બંધ થઈ ગઈ. તેનું માથું પાછળ નમ્યું. તેના મોંમાંથી એક કામુક, દબાયેલો આક્રંદ નીકળી ગયો.
મયુરી બાબાજી સમક્ષ અર્ધ નગ્ન ઊભી હતી, તેનો સૌથી ખાનગી અને સંવેદનશીલ ભાગ સંપૂર્ણપણે તેમને સમર્પિત થઈ ગયો. પણ બાબાજી જાણતા હતા કે બધું ખૂબ જ ધીમે ધીમે કરવું પડશે, ગૌરવ અને વિશ્વાસ જાળવી રાખવો પડશે. જેમ તેમણે પૂજા સાથે કર્યું હતું.
તેમની આંગળીઓ હવે મયૂરીના સ્તનો પર સંગીત વગાડી રહી હતી. ક્યારેક હળવેથી દબાણ કરીને, ક્યારેક સ્નેહથી, ક્યારેક દબાવીને. આંખો બંધ કરીને, હોઠ કરડીને, મયૂરીએ મસ્ત સંગીતનો આનંદ માણ્યો. તેણીને ખબર નહોતી કે મહિનાઓથી જે આનંદની ઝંખના તે કરી રહી હતી તેનો સૌથી ખતરનાક અને મધુર ઉપાય બાબાજીના પાપી હાથમાં હતો.
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું,
"મયુરી... હું હવે કલ્પ-ઊર્જા ક્રિયા શરૂ કરવા જઈ રહ્યો છું..."
મયૂરીએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું,
"હા... બાબાજી..."
બાબાજીએ ખૂણામાં રાખેલો દૂધનો વાટકો ઉપાડ્યો. તેમાં આંગળીઓ બોળીને, તેમણે મયૂરીના બંને સ્તનો પર દૂધ છાંટવાનું શરૂ કર્યું. બરફથી ઢંકાયેલ શિખરની જેમ, તેના ભારે, ગરમ સ્તનો પર દૂધના ઠંડા ટીપાં પડ્યા. દૂધના ઠંડા ટીપાં તેના ભરાવદાર સ્તનો નીચે સરકીને તેના પેટીકોટ અને જાંઘો પર પડ્યા. સાથે સાથે બાબાજી કઈક બોલતા પણ હતા જે મયુરી ની સમજ બહાર હતું.
બાબાજીને મોં નીચે રાખીને બધુ અમૃત પી લેવાનું મન થયું, પણ તેમણે પોતાની જાતને રોકી રાખી. તેઓ પોતાની વાસનાને સંપૂર્ણ શક્તિથી પ્રગટ કરીને પોતાના ભક્તને ડરાવવા માંગતા ન હતા. મૈત્રી નિર્મિત વાર્તા.
પછી તેમણે મધની બોટલ ઉપાડી. તેમાં એક આંગળી બોળી, તેમણે ઘણા માત્રામાં મધ કાઢ્યું અને તેને મયુરીના જમણા સ્તનની ડીંટડી પર ઘસ્યું. પછી, પોતાની બીજી આંગળીથી, તેમણે તેના ડાબા સ્તનની ડીંટડી પર પણ સારા એવા માત્રામાં મધ લગાવ્યું.
હવે, બાબાજીએ બંને હાથની આંગળીઓ અને અંગૂઠાથી તેના સ્તનોની માલિશ કરવાનું શરૂ કર્યું. દૂધની મીઠાશ અને મધની ચીકણીતાએ મયુરીના માદક સ્તનોને વધુ માદક બનાવ્યા. તેના નાના, ભરાવદાર સ્તનની ડીંટડીઓ બાબાજીની ખરબચડી આંગળીઓ વચ્ચે પીસાઈ-પીસાઈ ને ચકનાચૂર થી રહ્યી હતી.
બાબાજી તેમને એવી રીતે દબાવી અને નીચોડી રહ્યા હતા જાણે કે લીંબુમાંથી રસ કાઢી રહ્યા હોય.
****************************************.................................
જોડાયેલા રહેશો...............
મૈત્રી પટેલ.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 3 Guest(s)