[maitripatel]

બાબાજીએ થોડીવાર માટે મયુરીની સંપૂર્ણપણે નગ્ન, જાડા વાળવાળી ચૂત તરફ જોયું, પછી પ્રેમાળ સ્વરે કહ્યું,

"તું એક કામ કર, મયૂરી... અહીં આરામથી બેસ. હું તારી ચૂત પર નાં ઝાટા સાફ કરી આપું. અને ભવિષ્યમાં, તું તારી દીકરીને પણ શીખવી શકે છે કે તેના આ નાજુક ભાગોને કેવી રીતે સ્વચ્છ અને આકર્ષક રાખવા. છેવટે, ભવિષ્યમાં તેણે પણ આવું જ કરવું પડશે."
 
મયુરી કંઈ બોલી શકે તે પહેલાં, બાબાજી, નગ્ન, ઉભા થયા અને ઝડપથી બાથરૂમમાં ગયા. થોડીવાર પછી, તે શેવિંગ કીટ લઈને પાછો ફર્યો. મયુરીનું હૃદય ધબકતું હતું. તે શરમથી શરમાઈ ગઈ, પણ પ્રતિકાર કર્યો નહીં. તેની દીકરી માટે ના શબ્દો સાંભળીને તે વધુ ઉત્તેજિત થઈ ગઈ. નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ છે.
 
બાબાજીએ તેને હળવે થી પલંગ પર સુવડાવી, તેના પગ થોડા ફેલાવ્યા, અને પહેલા ચૂત પર ગરમ પાણીથી હળવાશથી ભીના કરી. પછી, તેણે પોતાની હથેળીમાં શેવિંગ ક્રીમનો ઠંડો, સફેદ ફીણ લીધો અને ધીમે ધીમે તેને તેની ચૂત પર ફેલાવવાનું શરૂ કર્યું. ઠંડી ક્રીમ અને તેની ગરમ આંગળીઓના સ્પર્શથી મયુરીના શરીરમાં કરંટ લાગ્યો.
 
"આહહહહ..." તે ધીમેથી સિસકી પડી.
 
બાબાજીએ રેઝર ઉપાડ્યું અને ખૂબ કાળજી અને પ્રેમથી વાળ હજામત કરવા લાગ્યા. જેમ જેમ જાડા કાળા વાળ દૂર થયા, તેમ તેમ અંદર છુપાયેલ ગુલાબી, રસદાર અને સંપૂર્ણ સફેદ ચૂત પ્રગટ થઈ. આગળ ની પાંચ કે સાત મિનિટમાં, બાબાજીના જાદુઈ હાથોએ તેની ચૂતને સંપૂર્ણપણે નગ્ન, સુંવાળી અને ચમકતી બનાવી દીધી.
 
મયુરી નીચે જોઈને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ. તેની ચૂત હવે બિલકુલ તેના યુવાનીના સમય જેવી દેખાતી હતી: નાજુક, સૂજી ગયેલી, ભીની અને સંપૂર્ણપણે જીવંત.
 
“આજ રીત તારે તારી બેટી રુચા ને પણ શીખવાડવા ની છે, તે જોયું ને તારી ચૂત કેટલી કોમલ,નાજુક અને આકર્ષક બની ચ્ચે બસ તેજ પ્રમાણે તારે રુચા ની યોની પણ આમજ આકર્ષક બનાંવાની છે.”
 
બાબાજીએ તેના પર પાણી છાંટી, તેને સાફ કરી, અને પછી, પહેલી વાર, જોરશોરથી તેની સખત, જાડી આંગળીઓ તેના સુંવાળી ચૂત પર ફેરવી. સંપાદિકા ફનલવર છે.
 
 “આ..આં...હ...મમ્મ્મમમ્મ્મ....” મયુરી ની ગાંડ ઉછાળા સાથે તેના મોઢા માંથી એક લાંબી સિસ્કારી નીકળી ગઈ.
 
બાબાજીની મધ્યમ આંગળી તેના ચુતના ફૂલેલા હોઠ વચ્ચે ફસાઈ ગઈ. જેમ જેમ તેણે હળવું દબાણ કર્યું, આંગળી અડધી અંદર ગઈ.
 
મયુરીનું આખું શરીર ધનુષ્યની જેમ ખેંચાઈ ગયું. તેની કમર ઉંચી થઈ ગઈ.
 
"આહ...ઓઉ... બાબાજી...!"
 
હસતાં હસતાં, બાબાજીએ એક ઝટકા સાથે તેની આંગળી બહાર કાઢી. આંગળીની સાથે તેની ચૂતમાંથી જાડા, ચીકણા રસનો મોટો જથ્થો બહાર નીકળી ગયો. થોડા ટીપાં સીધા બાબાજીના ચહેરા અને ખુલ્લા મોં પર પડ્યા.
 
તેણે જીભથી એક ટીપું ચાખ્યું અને કામુક અવાજમાં કહ્યું,
 
"વાહ... તારી ચૂતનું દૂધ ખૂબ જ મીઠુ છે, મયૂરી... ખૂબ જ સ્વાદિષ્ટ."
 
આ સાંભળીને, મયુરીનો સંકોચ, શરમ અને ઉત્તેજના બધું તેના ચરમસીમાએ પહોંચી ગઈ. તેણે બાબાજીના વાળ બંને હાથથી પકડી લીધા, તેનું માથું પોતાની ચૂત પર મજબૂતીથી દબાવ્યું, અને ફફડાટથી બોલી,
 
"તો પીઓ, બાબાજી... આ બધું તમારા માટે છે... તમારા હૃદયની શાંતિ સુધી પીઓ... તે રસ છોડતી રહેશે, અને તમે પીતા રહો."
 
બાબાજીએ કોઈ જવાબ ન આપ્યો. તેણે ફક્ત તેની ગરમ, પહોળી જીભ તેની ચૂત સુધી લંબાવી અને તેને તેની ચૂત ને સરખી રીતે ફેલાવી, જીભ તેની પર મૂકી, તેને સારી રીતે ચાટવા લાગ્યો. પહેલા, ઉપરનો ભાગ, પછી ફૂલેલા હોંઠો પર અને પછી આવેલો લેબિયા, અને પછી ભગ્ન (ચૂત નો દાણો). સહાયક સૌની પટેલ.
 
મયુરીની આંખો બંધ થઈ ગઈ. તે હવે સંપૂર્ણપણે આનંદ માણી રહી હતી. તેની કમર એની મેળે જ ઉછાળી રહી હતી.
 
બાબાજીએ તેના બંને પગ તેના ખભા પર મૂક્યા, તેનો આખો ચહેરો તેની જાંઘો વચ્ચે દબાવ્યા, અને જોરશોરથી ચૂસવા લાગ્યા. જેમ જેમ તેણે તેના ભગ્નને તેના હોઠમાં પકડ્યું, તેને દબાવ્યું અને ચૂસ્યું, મયુરીનું શરીર વેદનાથી ફફડી ઉઠ્યું. અચાનક તેની ગાંડ ઉછળવા લાગી.
 
"આઆઆહ... બાબાજી... ઉફ્ફ... ના... ખૂબ જોરથી... આહ! દાણા....ને....કરડી...નાખ....ઓહ્છ...ભેનચોદ....મજા પડી ગઈ."
 
તેણીએ બાબાજીનું માથું પાછળ ધકેલીને તેના હાથ પાછળ ધકેલી દીધા, પણ બાબાજીને પેટ ભરાઈ ગયું. તેણે તેના ભગ્નને મોંમાં પકડી રાખ્યું અને જોરશોરથી ચૂસવાનું ચાલુ રાખ્યું. તેની જીભ અંદર-બહાર ફરતી રહી, તેની આંગળીઓ પણ મદદ કરી રહી હતી.
 
અચાનક, મયુરીની ચૂતમાંથી "ઘસતો" અવાજ આવ્યો. તેનું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું.
 
"હું... મારું છુટે છે... બાબાજી... આહહહ! હવે હું ટકી નહિ શકું... તમારી કમાલનો પ્રતિકાર કરી શકતી નથી, બાબાજી."
 
તેણીનો તીવ્ર ઉત્તેજનાનો હુમલો આવતાં જ, ગરમ, મીઠા રસનો પ્રવાહ બાબાજીના મોંમાં ધસી ગયો. બાબાજીએ ખાઉધરા માણસની જેમ તે બધું પી લીધું, એક ટીપું પણ બહાર નીકળવા દીધું નહીં. તેની ચૂત માં છેક અંદર સુધી જીભ ને નાખી ને દરેક ટીપું ખેંચી લીધું. સાથે-સાથે તેની ચૂત નો દાણો પણ ખેંચાતો હતો.
 
મયુરીનું શરીર એક પછી એક ધ્રુજતું રહ્યું, અને દરેક ઝટકા સાથે, તેની ચૂત તેના રસને બાબાજીના મોંમાં ફેંકી દેતી હતી. તેણી ચીસો પાડી, તેની ચૂતને બાબાજીના મોં પર પીસી, અને પછી સંપૂર્ણપણે થાકી ગયેલી, પલંગ પર પડી ગઈ.
 
તે એકદમ શીથીલ થઇ ગયેલ. તેણીને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ પડી રહી હતી. તેનો ચહેરો પરસેવા અને ઉત્તેજનાથી ભીંજાઈ ગયો હતો. કદાચ આ એના જીવન મેં પહેલી વાર હતું. તેણે તેના આખા જીવનમાં આટલો તીવ્ર આનંદ પ્રથમ વખત જ અનુભવ્યો હતો.
 
મયુરી નાગડી અને શીથીલ અવસ્થા માં જ પડી રહી, તે વિચારતી હતી કે બાબાજી હવે શું કરશે?
 
ફક્ત એક જ વસ્તુ બાકી હતી... સંપૂર્ણ તેની ચૂત ની ઠોકાઈ.
 
આ વિચારથી જ તેની કરોડરજ્જુમાં ધ્રુજારી આવી ગઈ. તેની હજુ પણ ધ્રુજતી ચૂતમાંથી રસ ટપકતો હતો, અને તે બાબાજીના આગામી પગલાની રાહ જોતી હતી.
 
*****************************************************************....................


વાર્તા સાથે રહેજો દોસ્તો.

નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.

[maitripatel]

મયુરી પલંગ પર સંપૂર્ણપણે નગ્ન પડી હતી. તેની આંખો બંધ હતી, અને તેનો શ્વાસ હજુ પણ ભારે હતો. તેના ચહેરા પર એક શરમાળ છતાં કામુક સ્મિત રમી રહ્યું હતું.

"આવો, બાબાજી... હવે હવે રોકાવા જેવું કઈ નથી... આ શરીરનો આનંદ માણો...તમારી ઈચ્છા મુજબ ભોગાવો હવે.... તમારા આ ગુલામને ચોદી નાખો... આજે જ મારામાં સંપૂર્ણપણે સમાઈ જાવ...નાખો આ લંડ ને મારી ચૂત માં અને ફાડી નાખો ચીરી નાખો તમારી તલવાર થી." લેખની સહાયક સૌની પટેલ.
 
આ વિચારો તેના મનમાં દોડી રહ્યા હતા. તેની ચૂત હજુ પણ તેના પાછલા ઉગ્ર ઉત્તેજનાથી કંપતી હતી, અને તેમાંથી રસના ટીપાં ધીમે ધીમે વહેતા હતા. તે તેના પગ ફેલાવીને સૂઈ રહી હતી, જાણે બાબાજીના આગમનની રાહ જોઈ રહી હોય. તેના ધઈલા ઉપર નીચે ઉછળી રહ્યા હતા, અને તેના સ્તનની ડીંટડીઓ હજુ પણ ટટ્ટાર હતી. તે ફક્ત કલ્પના કરી શકતી હતી કે ક્યારે બાબાજીનો જાડો, ગરમ ઘોડો તેની ચૂત પર ત્રાટકશે અને તેને સંપૂર્ણપણે ભરી દેશે. તે એક જોરદાર લોડા નાં માર અને તેના ધબકારા માટે તૈયાર થઈ રહી હતી.
 
પણ ઘણું મોડું થઈ ગયું હતું. ત્યાં કોઈ જ અવાજ નહોતો. અને કોઈ સ્પર્શ પણ નહોતો.
 
આખરે, મયુરીએ તેની આંખો ખોલી. ઓરડો ખાલી હતો. બાબાજી ક્યાંય દેખાતા નહોતા.
 
"આ...? તે બહેનચોદ... આ ચોદુ ક્યાં ગયો...?" તે ચોંકી ગઈ. તે ઝડપથી ઊભી થઈ અને આસપાસ નજર કરી, પછી બારી પાસે ગઈ અને બહાર નજર કરી.
 
બાબાજી મંદિરની બહાર એક ભક્ત સાથે વાત કરી રહ્યા હતા. તેમણે જાણી જોઈને મયુરીને અધૂરી તરસ સાથે છોડી દીધી હતી. મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.
 
મયુરીનો ચહેરો નિરાશા અને શરમથી લાલ થઈ ગયો હતો. તેની ચૂત હજુ પણ ભૂખી હતી, તેને લાંબા સંભોગની જરૂર હતી, તેની ચૂત ને માર ખમવો હતો અને તે વધુને વધુ પ્રવાહી બની રહી હતી. પણ સમય આવી ગયો હતો. રિચા ગમે ત્યારે આવી શકે છે. તેણે ઝડપથી કપડાં પહેર્યા, વાળ સરખા કર્યા અને શાંતિથી પાછળના દરવાજેથી બહાર નીકળી ગઈ, ઘરે ગઈ. તે જતી વખતે તેના પગલાં ભારે હતા, અને તેણીને હજુ પણ તેની ચૂતમાં ખાલીપણું અને તરસનો અનુભવ થયો.
 
"કોઈ પુરુષ ચૂતને ઠોક્યા કર્યા વિના કેવી રીતે નીકળી શકે?" તેણીએ પાગલ માણસથી અને ભારે પગલે દૂર જતા મનમાં વિચાર્યું.
 
જ્યારે બાબાજી થોડા સમય પછી પાછા ફર્યા, ત્યારે રૂમ ખાલી જોઈને તે રહસ્યમય રીતે હસ્યો.
 
"તે ખૂબ જ સારી સ્ત્રી છે... તે જલ્દી તૂટી જશે," તેણે વિચાર્યું. તે જાણી જોઈને મયુરીને ત્રાસ આપવા માંગતો હતો અને તેને છોડી દેવા માંગતો હતો. તેની પાસે પહેલેથી જ પૂજા હતી જ, એક આજ્ઞાકારી, ભૂખી અને સંપૂર્ણપણે સમર્પિત ચૂત. તેથી તે મયુરી સાથે પ્રયોગ કરવા માંગતો હતો, તેને ધીમે ધીમે તોડી રહ્યો હતો. જેટલી વધુ તૂટશે એટલી જ વધુ સમર્પિત થશે. જેમ પૂજા થઇ તેમ હવે મયુરી અને તેને પગલે પાછળ રુચા.
 
થોડી વાર પછી પૂજા આવી. આજે, તેના હાથમાં ખાસ ઘરે બનાવેલા મીઠાઈઓ હતી: હોળી માટે બનાવેલા ગુજિયા અને લાડુ. તે ખાસ કરીને બાબાજી માટે લાવેલી હતી.
 
તે બંને મંદિરમાં બેઠા હતા. પૂજા આજે વધુ બેચેન લાગતી હતી. તે વારંવાર તેના જાંઘો ઘસી રહી હતી, તેની સાડીનો પલ્લુ ગોઠવી રહી હતી અને કામાતુર આંખોથી બાબાજી તરફ જોઈ રહી હતી. તેની ચૂતમાં ખંજવાળ આવતી હતી. છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી નિયમિત ચોદાવાને કારણે, તેને હવે દિવસ દરમિયાન પણ સતત બાબાજીના જાડા લંડની યાદ આવતી હતી. તેની ચૂત અને ગાંડ હવે સતત બાબાજીના લંડ માટે ઝંખતા હતા. બાબાજી નાં લોડા વિષે વિચારતા જ તતેની ચૂત ભીની થઇ જતી અને ગાંડ એક ધક્કા માટે ઝૂરી જતી.
 
બાબાજી તેની બેચેનીને નજીકથી જોઈ રહ્યા હતા અને પોતાની જાત સાથે હસતા હતા.
 
બાબાજીએ પૂછ્યું,
 
"શું થયું, પૂજા? આજે તું થોડી અસ્વસ્થ લાગે છે! કારણ શું છે?"
 
પૂજાએ શરમાઈને કહ્યું, પણ અધીરાઈના સ્વરમાં,
 
"ના... એવું કંઈ નથી... હું બસ... વિચારતી હતી કે તમે આજે અંદર કેમ નથી આવી રહ્યા..."
 
તેણીએ બાબાજીના રૂમ તરફ ઈશારો કર્યો. તેના અવાજમાં સ્પષ્ટ ભૂખ હતી. ફનલવર સંપાદિકા છે.
 
બાબાજી હળવું હસ્યા અને કામુક સ્વરમાં કહ્યું,
 
"ચાલો... શું ઉતાવળ છે? લાગે છે કે તમે હવે રોજ મારા લોડા વડે ચોદાવાની આદત પાડી દીધી છે... ખરું ને?"
 
પૂજાએ શરમથી માથું નીચું કર્યું. તેના ગાલ ગુલાબી થઈ ગયા, પણ તેની ચૂત વધુ ભીની થઈ ગઈ.
 
બાબાજીએ આગળ કહ્યું,
 
"સારું, સાંભળ... યાદ છે તે મને કહ્યું હતું કે તું મારા કોઈ પણ કામ માટે નાં નહિ પાડે?"
 
પૂજાએ તરત જ માથું ઊંચું કર્યું, બાબાજીની આંખોમાં જોયું, છાતી આગળ કરી, અને વિશ્વાસભર્યા અવાજમાં કહ્યું,
 
"યાદ છે, બાબાજી... તમે મને તમારા આદેશ આપો. હું તમારા માટે કંઈ પણ કરવા તૈયાર છું."
 
બાબાજીએ હસીને કહ્યું,
 
"તો સાંભળ... આજે રાત્રે 9 વાગ્યે મારી પાસે આવજે. અને આપણે આજે રાત્રે રોજ જે કામ કરીએ છીએ તે જ કરીશું... પણ એક નવી રીતે." બાબાજી એ પૂજા નાં સ્તન ને ઉપર થી પકડી ને ખેંચતા કહ્યું.
 
પૂજાની આંખો ઉત્સાહથી ચમકી. તેના શ્વાસ ઝડપી થયા. હોઠ કરડતા તેણે ધીમેથી પૂછ્યું,
 
"નવી રીતે... તમારો મતલબ...શું.....?"
 
*************************************************************.

આજ પુરતું અહી સુધી જ દોસ્તો.

આગળ ની વાર્તા આપના મંતવ્યો આવે પછી જ.


ત્યાં સુધી મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.

[maitripatel]

નવી રીત કઇ હસે એ જાણવા ની ઘણી જ ઉત્કંઠા છે, જલ્દી update આપો

ઓહ્ મને એમ કે આ વાર્તા કોઈ વાંચતું જ નથી, અને જો વાંચે છે તો કોમેન્ટ કરવાની કોઈ ને ફુરસદ નથી એટલે મેં મહેનત કરવી મૂકી દીધી હતી.

આપની કોમેન્ટ આવી તો પાછો એક હપ્તો પોસ્ટ કરી દઉં છું.


કોમેન્ટ કરવા બદલ આપનો ખુબ ખૂબ આભાર......

[maitripatel]

બાબાજીના શબ્દો સાંભળીને પૂજા ક્ષણભર માટે ચોંકી ગઈ. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. રાત્રે 9 વાગ્યે બાબાજીના ઘરે આવવું સહેલું નહોતું. તેના માતા-પિતા પહેલાથી જ ઘરે હોય. બહાર જવું અને આટલા મોડા સુધી જાગવું, ચોદાવું અને બેઢંગ ચાલ સાથે ઘરે પાછા ફરવું, ફક્ત આ વિચારથી જ તેણી ગભરાટ અને ઉત્તેજનાનું મિશ્રણ ભરી ગઈ. ગમે તે હોય, આમેય જ્યારે બાબાજી ગાંડ મારે છે ત્યારે જાનવર ની માફક ગાંડ મારે છે. તેમનો લોડો ગાંડ ની છેક અંદર જઈ અંદરથી ગાંડ ને ફાડી નાખે છે અને છોલી નાખે છે. અને જો પિતાજી આકસ્મિક રીતે આ સ્થિતિમાં જાગી જાય, તો હું કેવી રીતે ચાલી શકીશ કે તેમની સાથે વાત કરી શકીશ? પપ્પાના પ્રશ્નોના જવાબો... હે ભગવાન... બાબાજી, તમે મને કેવી મૂંઝવણમાં મૂકી દીધી છે. 

આમ તો, એક વખત તો હું મારી માં ને તો સંભાળી પણ લઉં, પણ મેં ક્યારેય પિતાજી સાથે વાત પણ કરી નથી...નજર સુદ્ધા મિલાવી નથી ને. મમ્મી ને તો સમજાવી શકાય પણ પપ્પા નો તો અનુભવ પણ નથી. એમના થી તો ગાંડ ફાટી જ જાય છે. જો કે વિધવા થયા પછી પપ્પાએ ક્યારેક જ વાત કરી હશે અને તે પણ બીજા લગ્ન માટે. ચોદાવું પણ છે અને ઘરે જાણ પણ નથી થવા દેવી, અજબ પરિસ્થિતિ આવી પડી છે. મૈત્રી દ્વારા લિખિત વાર્તા.
 
બાબાજીને તરત જ તેની મુશ્કેલી અને મુંઝવણ નો અહેસાસ થયો. તેણે હસીને શાંત સ્વરે કહ્યું,
 
"આજ રાતની ચિંતા ના કર, પૂજા. ઘરે જઈને મમ્મી પપ્પા ને કહેજે કે બાબાજીએ તારા પતિના આત્માની શાંતિ માટે એક ખાસ પૂજાનું આયોજન કર્યું છે, જે ફક્ત રાત્રે જ કરી શકાય છે. અને તારી હાજરી ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. કોઈને તારા પર શંકા નહીં થાય. તારે ક્યાં સાચું બોલવાની જરૂર છે કે તું મારા લંડની તરસ છીપાવવા જઈ રહી છે. અને તે જ સમયે, હું તારું મોં, ચૂત અને ગાંડને તૃપ્ત કરવા માગે છે." બાબાજીએ ફરીથી એક સ્તન પકડીને છોડ્યું.
 
પૂજાએ એક ક્ષણ માટે વિચાર્યું, પછી તેના હોઠ પર એક આછું સ્મિત આવ્યું. બાબાજીનો પ્લાન ફૂલ-પ્રૂફ લાગ્યો. પણ જ્યારે તે વિચારી રહી હતી, ત્યારે બાબાજીની એક આંગળી પૂજાની ગાંડ સાથે રમી રહી હતી, અને પૂજાનો પગ પણ તેની જાણ વગર તે આંગળી ને પોતાની હરકત કરવા માટે જગ્યા આપી દીધી.
 
"પણ બાબાજી..." પૂજાએ શરમાતા કહ્યું, તેના પગ પહોળા કર્યા, "શા માટે આટલું મોટું જોખમ લેવું અને ફક્ત રાત્રે જ કરવું? આપણે દિવસ દરમિયાન પણ આવી જ મજા માણી શકીએ છીએ, ખરું ને? છેવટે, મારા છિદ્ર અને તમારા લોડા વચ્ચે યુદ્ધ થવાનું છે, તો પછી દિવસ હોય કે રાત, તેનાથી શું ફરક પડે છે. ચાલો હમણાં જ કરીએ." તેણીએ બાબાજીની આંગળી તેના ગાંડ નાં કાણા પર મૂકતા ઉમેર્યું,
 
"ચાલો અત્યારે જ આ પાછળવાળીનો (ગાંડ) હિસાબ-કિતાબ બરાબર કરી નાખીએ. તે બિચારી ને અંદર ખૂબ દુખાવો થઈ રહ્યો છે,  થોડો લંડ નાખીને જોઈ લો ને બિચારી ને શું દુખ છે. અને ક્યા દુખાય છે." તેણીએ બાબાજીનો બીજો હાથ ઉપાડ્યો અને તેને તેના બોબ્લા પર મૂક્યો. તે ઈચ્છતી હતી કે બાબાજી નાં લંડ માં થોડી અસર થાય અને તેના કાણાઓ ની સરખી સેવા થઇ જાય.
 
બાબાજીએ પૂજા તરફ તેની આંખોમાં વાસના સાથે જોયું. બાબાજીનો અવાજ વધુ ઊંડો અને વધુ કામુક બની ગયો હતો. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત.
 
"પૂજા... કેટલીક વસ્તુઓ ફક્ત રાત્રે જ માણવામાં આવે છે. અંધારામાં, ગુપ્ત રીતે, જ્યારે બધા સૂતા હોય છે... ત્યારે જે આગ સળગે છે તેનો સ્વાદ અલગ હોય છે. અને આજે રાતે હું તને જે નવો આનંદ આપવા જઈ રહ્યો છું... તે એટલો ઊંડો અને લાંબો હશે કે તું મને દરરોજ રાત્રે તારી મરાવવા આવી જ જઈશ. આજની રાત પછી તારી ચૂત માં આગ સળગતી જ રહેશે મારી ચોદામણી રાણી. તને મારા લોડા વગર ચાલશે જ નહિ." બાબાજી એ આમ કહી તેને રાત માટે પ્રોત્સાહિત કરવાની કોશિશ કરી.
 
બાબાજીએ ફરીથી તેના સ્તનો દબાવ્યા અને કહ્યું, "તારી ગાંડને જે થયું છે, ઉપરાંત તારી ચૂત અને મોઢા ને પણ આજ લંડ દ્વારા ઈલાજ કરવો પડશે. ધીરજ રાખ, અને મારા આ લાંબા લંડની જવાબદારી છે કે તે તારા બધા છિદ્રોની દરેક પ્રકાર ની પીડા દૂર કરે. તારા દરેક છિદ્ર માં મારા લંડ નો પ્રસાદ અવિરતપણે મળતો રહે. તારે ફક્ત દરેક રમતમાં મને ટેકો આપવો પડશે, અને હું તારા બધા છિદ્રો ભરીશ. મારા પર વિશ્વાસ કર, મારી ભોસ."
 
"બાબાજી... તમે આ શું કહો છો... મને તમારા પર અને તમારા લંડ પર મારા પોતાના પર કરતાં પણ વધુ વિશ્વાસ અને ભરોસો છે. ફરી ક્યારેય ભવિષ્યમાં મારા આ લંડ પર શંકા ન કરતા. મને આ લંડ પર સંપૂર્ણ ગર્વ છે. તે મને ફાડી નાખતો રહેશે, અને હું તેના દ્વારા મારા દરેક છિદ્રને ફડાવી નાખવા માંગુ છું. મારી ચૂત ને ભોસ માં આ લંડ જ ફેરવી શકે તેમ છે, મારી ગાંડ ને ચૂત બનાવી ને સતત મારતો રહેશે તેમાં કોઈ શંકા ને સ્થાન જ નથી. સવાલ વિશ્વાસ કે ભરોસા વિશેનો નથી, પણ મને મારા માતા-પિતાને મૂર્ખ બનાવવાનું પસંદ નથી. ખાસ કરી ને પપ્પા ને ચુતીયા બનાવવા નું પસંદ નથી, બિચારા સીધા છે. મને થોડો ડર છે કે જો કોઈને ખબર પડી જશે, તો આ મારો લંડ છીનવાઈ જશે. મારા સૈયા, મને એનો જ ડર છે. કદાચ એવું બને કે આપણે ફરી ક્યારેય આવો મસ્ત આનંદ માણી નાં શકીએ. એટલે જ હાલ ની પરિસ્થિતિ જે છે તે બેસ્ટ જ સમજી ને એકબીજા ને સંતોષતા રહીએ."
 
પૂજાના શ્વાસ ઝડપી થયા. તેની ચૂતમાં ફરીથી ગરમી ફેલાવા લાગી. એક તરફ, બાબાજીની આંગળી બહારથી તેની ગાંડ સાથે છેડછાડ કરી ને વાતો કરી રહી હતી, તેની ગાંડ નાં કાણાને ખંજવાળતી હતી, અને બીજી તરફ, તે કલ્પનાઓ કરવા લાગી કે બાબાજીના જાડો લંડ, નવી-નવી રમત અને આખી રાતના ચોદાવાની કલ્પના કરવા લાગી. તેના ગાલ લાલ થઈ ગયા. બાબાજી પણ તેની ગાંડ સાથે વધુ રામ કરી ને તેને આગળ લઇ જવા માટે લલચાવતા નો પ્રયત્ન ચાલુ જ રાખ્યો. રચયિતા મૈત્રી પટેલ.
 
પૂજા એક મન માં કઈક વિચાર્યું અને બોલી "હા... બાબાજી," તેણીએ બબડાટ કરતાં કહ્યું, "હું 9 વાગ્યા સુધીમાં પાછી આવીશ જઈશ... તમારી આ રમત રમવાની પણ ખૂબ મજા આવશે. જુ તો ખરી આમાં તે નવી રમત કઈ હશે. મને તમારામાં સંપૂર્ણ વિશ્વાસ છે. તમારું આ મજબૂત હથિયાર મારામાં ચોક્કસ ફિટ થઇ ને છેક અંદર મારામાં સમાઈ જશે." તેણીએ બાબાજીની આંગળી તેની ગાંડ પરથી હટાવી અને કપડા સરખા કરી ને ઘર તરફ પાછી ચાલી ગઈ.
 
*************************************************************************************,,,,,,,


જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.


મૈત્રી પટેલ ની પ્રસ્તુતિ.

[maitripatel]

ઘરે - માતા-પુત્રીની વાતચીત

 
આજે, પૂજાની ચાલ નિરાશાથી ભરેલી હતી. ઘરે જતી વખતે, તેણે વિચાર્યું, "બાબાજીએ આજે કંઈ કર્યું નથી. તેમણે મારી ચૂત ચોદી નથી, અને આ બિચારી ચૂત ખૂબ જ બેશરમ છે અને બાબાજી નાં લોડે માર ખાવા માટે હંમેશા તૈયાર છે. દરરોજ, મારી ચૂત અને ગાંડ તેમના રસથી ભરાય છે, તેથી મારી ચાલ આવી થઇ જાય છે. આજે, મારે સીધી ચાલ સાથે ઘરે જવું પડશે. એક સમયે, બાબાજીનો લંડ મારું મોં ભરે છે અને તે વીર્ય મારા પેટમાં જાય છે, પરંતુ આજે, કંઈ નહીં, તે લંડમાંથી એક ટીપું પણ ના મળ્યું. કદાચ હું બાબાજી નાં લંડ ની આદતી થઇ ગઈ છું, મને હવે બાબાજી નાં લોડા નાં પાણી વગર દિવસ ખાલી-ખાલી લાગે છે. આજે મને કઈ ચેન પડતું જ નથી."

જ્યારે પૂજા ઘરે આવી, ત્યારે તેનું મન ઉશ્કેરાટમાં હતું. તેણે કોઈક રીતે બપોર પસાર કરી. તેની ચૂત અને ગાંડમાં આગ લાગી હતી, અને તેના ધઈલાની ડીંટી સતત સખત અને કડક રહી. હવે તે દીંટીઓ ને પણ મસળાવાની આદત પડી ગઈ છે. જ્યાં સુધી બાબાજી નાં કર્કશ હાથ તેને ખેંચી ને દબાવતા નથી ત્યાં સુધી ઢીલી થવાનું નામ જ નથી લેતી, અને ઉપર થી બાબાજી નું મોઢું અને ધાવવા ની સ્ટાઈલ અને નાના નાના બચકા , વાહ ભઈ વાહ.....પરંતુ આજે તેણે દિવસ કેવી રીતે પસાર કર્યો, તે ફક્ત તે જ જાણતી હતી. ચૂત અને ગાંડ તેના કહ્યા માં નહોતી સતત તેને એક લાગણી નો અનુભવ કરાવતી હતી કે આજે હું ભૂખી છું.
 
મમ્મી તેના નિયત સમયે ઘરે આવી. પૂજાનું મન હવે ફક્ત તેની સાથે કેવી રીતે વાત કરવી તેના પર કેન્દ્રિત હતું. તે જાણતી હતી કે તેની માતા સાથે વાત કરવી સરળ રહેશે નહીં. તેણીએ રસોઈ બનાવવામાં મદદ કરી, થોડીવાર આકસ્મિક વાતો કરી, પછી, તક જોઈને, તેની માતાની બાજુમાં બેઠી. મૈત્રી ની રચના.
 
પૂજા: (થોડી ખચકાટ અનુભવતા) "મમ્મી... બાબાજીએ કહ્યું કે મારે આજે રાત્રે મંદિર જવું પડશે."
 
મમ્મી: (તેના રસોડાના કામને રોકીને) "આજે રાત્રે? આટલી મોડી રાત્રે એવું તો શું કામ છે બાબાજી ને , બેટા? 8 વાગ્યા આવ્યા છે. બાય ધ વે, મેં જોયું કે તું આજે દિવસ દરમિયાન ત્યાં ગઈ લાગતી નથી."
 
પૂજા: "મારા પતિ અને તારા જમાઈના આત્માની શાંતિ માટે એક ખાસ પૂજા છે. બાબાજીએ કહ્યું હતું કે આ પૂજા રાત્રે 9 વાગ્યા પછી જ કરી શકાય છે. કેટલાક ખાસ મંત્રો અને હવન છે. અને... મારી હાજરી હોવી જરૂરી છે."
 
મમ્મી: (ભ્રમરો ચઢાવી ને) "તારી હાજરી? તું એકલી? બીજું કોઈ નહીં આવે?" માતાએ શંકાસ્પદ નજરે પૂજા તરફ જોયું.
 
પૂજા: (નજરો નીચી રાખીને, પણ મક્કમ અવાજમાં) “ના, મમ્મી. બાબાજીએ કહ્યું કે આ પૂજા સીધી રીતે તેમના આત્મા સાથે સંબંધિત છે, તેથી ફક્ત હું જ જઈ શકું છું. તેમણે કહ્યું કે આ ખૂબ જ શક્તિશાળી પૂજા છે. જો તે આજે કરવામાં આવે, તો તેમના આત્માને ઝડપથી શાંતિ મળશે.”
 
મમ્મી: (એક ક્ષણ મૌન પછી) “પણ બેટી, એ બધું તો ઠીક છે પણ રાત્રે એકલા જવું... મને થોડી બીક લાગે છે. અને જો તું આટલી મોડી સુધી ત્યાં રહે તો તું ક્યારે પાછી આવીશ?”
 
પૂજા: (તેની માતાનો હાથ પકડીને, ભાવનાત્મક અવાજમાં) “મમ્મી, મને પણ બીક લાગે છે. પણ તેમના માટે... હું કંઈ પણ કરી શકું છું. બાબાજી અમારા પરિવારના ગુરુ છે. તેમણે કહ્યું કે પૂજા લાંબી હોઈ શકે છે, કદાચ ૧૧ કે ૧૨ વાગ્યા સુધી. પણ તેઓ પોતે મને ઘરે મૂકવા આવશે. ચિંતા કરીશ નહીં.”
 
માતા: (ઊંડો શ્વાસ લેતા) "જો, પૂજા... મને ખબર છે કે તું મારા જમાઈને ખૂબ પ્રેમ કરતી હતી. પણ આટલી મોડી રાત્રે એકલી... લોકો શું કહેશે? જો કોઈ તને જોઈ જશે, તો તેઓ શંકા-કુશંકાઓ કરશે. તારે કેટલા લોકોને સમજાવવા પડશે? અને જો કંઈક ખોટું થશે તો શું? કઈક ઊંચું-નીચું થયું તો તું કેટલા લોકોને ચૂપ કરીશ? કોઈ સારું તો વિચારતું જ નથી, બધા કાળી બાજુ તરફ જ નજર નાખે છે અથવા ફ્ન્ફોળે છે. બેટા મને બહુ બીક લાગે છે."
 
પૂજા: (આંખોમાં આંસુ સાથે) "કોણ શું કહેશે, મમ્મી? આખો વિસ્તાર જાણે છે કે બાબાજી કેટલા સંત છે. તેમણે મને આટલા લાંબા સમયથી મદદ કરી છે. જો હું તેમની વાત નહીં સાંભળું, તો તેમના (પતિ) આત્માને શાંતિ કેવી રીતે મળશે? હું ફક્ત એક રાત વિશે વાત કરી રહી છું... તેમના માટે." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
માતા: (થોડી વાર વિચાર્યા પછી, આખરે સંમત થઈ) "ઠીક છે, દીકરી...તારી ઈચ્છા છે તો જા, પણ કાળજીપૂર્વક જજે. અને શક્ય તેટલી વહેલી તકે પાછી આવી જા. હું પણ તારા પતિના આત્માની શાંતિ માટે કંઈ પણ અધૂરું છોડવા માંગતી નથી. પણ તારે તારી સંભાળ રાખવી પડશે. કંઈપણ ખોટું ન થવા દેતી, દીકરી. કઈ ઊંચ-નીચ નાં થઇ જાય બેટા તેનું ધ્યાન રાખજે. દુનિયા ફક્ત સ્ત્રીઓ પર આંગળી ચીંધે છે, પુરુષો પર નહીં."
 
પૂજા: (તેની માતાને ગળે લગાવીને) "આભાર, મમ્મી. તું સમજી ગઈ કે, આ મારા માટે ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. પણ પપ્પા?"
 
મમ્મી: "તેમની ચિંતા ના કર, હું તેમને સંભાળી લઈશ. આમેય તે મોડી રાત સુધી જાગતા નથી. આમેય તેઓ ઘરે આવ્યા નથી કે સુવા માટે તૈયાર જ હોય છે," મમ્મીએ અફસોસના સંકેત સાથે કહ્યું.
 
પૂજાએ તેની માતાને ગળે લગાવતા રાહતનો શ્વાસ લીધો. તેની ચૂત પહેલેથી જ ભીની થઈ ગઈ હતી. તેણીએ કલ્પના કરી હતી કે હમણાં થોડા કલાકોમાં, આ જ પૂજા બાબાજીના રૂમમાં નગ્ન પડી હશે, અને બાબાજી તેની ચૂતને નવા-નવા અંદાજો થી ચોદશે. ચોદાવા ની મજા આવશે. બાબાજી નો પૂરો લંડ તેના બંને છેદો ને સરખી રીતે ભેદી નાખશે. હું પણ તો બાબાજી નાં લોડા ને નીચોડી નાખીશ ને.
 
પૂજાને લાગ્યું કે તેણે તેની માતાને સરળતાથી સંભાળી લીધી છે, અને તે તેની ભૂલની શરૂઆત પણ હતી. ભલે અજાણતાં, તેણે તેની માતાના શંકાઓને બળ આપ્યું હતું.
 
પૂજાએ તેની માતાને ગળે લગાડી રાખી હતી, પરંતુ તેનું મન પહેલાથી જ મંદિર તરફ ભટકતું હતું. તેની માતાનો શ્વાસ તેના ખભા પર પડી રહ્યો હતો, છતાં પૂજાની ચૂતમાં થોડો, હલકો ઝબકારો થતો હતો. તે જાણતી હતી કે તેની માતાએ તે સ્વીકારી લીધું છે, પરંતુ અંદરથી તેને હજુ પણ કેટલીક શંકાઓ હતી. મામ્મી આટલી આસાની થી માની જાય તેમ તો નથી જ. પણ બાબાજી નાં રૂમ ની અને લોડા ની સુવાસ તેને આ બાજુ વધારે વિચારવા દીધું જ નહિ.
 
***************************************************************.

દોસ્તો આજે અહી સુધી જ.

ફરી મળીશું એક નવા અપડેટ સાથે ત્યાં સુધી આપ આ અપડેટ્સ વિષે આપના મંતવ્યો આપવા વિનંતી.

Maitri Patel તરફ થી જય ભારત.

[maitripatel]

વાહ બવ સરસ લખ્યું છે મેં ત્રી જી તમે. હવે પૂજા ની મમ્મી પણ આવશે બાબાજી પાસે? રાહ જોઈશ તમારા નવા પોસ્ટ ની . અને MSG ni

આપનો ખુબ ખુબ આભાર કે આપને મારી લેખન શૈલી પસંદ આવી.

આશા છે કે આગળ પણ આ વાર્તા આપને રોમાંચિત કરતી રહેશે.

આપની મેસેજ મળ્યો વાંચી આનંદ થયો. રીપ્લાય આપવા ની કોશિશ કરી પણ આપનું મેસેજ સેટિંગ બહાર ના મેસેજ ને આવકારતું નથી.

સાચું કહું તો હું મેસેજ જોતી નથી, ફાલતું મેસેજ ઘણા આવે છે. બીજું વાર્તા ને અનુરૂપ મેસેજ હોય તોજ વાંચું છું, બાકી ફાલતું ચેટીંગ માં મને કોઈ રસ નથી અને સમય પણ નથી.

આપને વિનંતી કે આપની ટીકા ટીપ્પણી અહીજ મુકો તો વધુ સારું.

આશા છે કે આપ વાર્તા ને આપના અનુરૂપ રેટિંગ આપશો.


ફરી થી આભાર.

નવો અપડેટ લખાઈ રહ્યો છે.

[maitripatel]

ચાલો વાર્તા માં થોડા આગળ વધીએ.

[maitripatel]

માતા રસોડામાં કામ કરતી વખતે પૂજાની વાતચીત સાંભળી રહી હતી, પણ તેનું મન અને મગજ બીજે ક્યાંક ચાલતું હતું. જ્યારે પૂજાએ તે રાત્રે મંદિર જવાનો ઉલ્લેખ કર્યો, ત્યારે તેના મનમાં ઉદભવેલી શંકા ધીમે ધીમે સાપની જેમ ફણ બનાવી ને વધી ગઈ.
શું તે બાબાજીના દર્શન કરતી વખતે તેના પતિના આત્માની શાંતિ માટે પ્રાર્થના કરવાના આડમાં કંઈક બીજું તો નથી કરી રહી ને? શું તે અને બાબાજી બંને ભેગા મળી ને રંગરેલીયા તો નથી મનાવી રહ્યા ને?
 
માતાએ લોટ ભેળવતા સમયે થોડીવાર માટે થોભીને પૂજા તરફ જોયું. તેની પુત્રીની નજરો નીચી હતી, તેના ગાલ પર થોડી લાલાશ હતી. તેણે જોયું કે પૂજાનો શ્વાસ થોડો ઝડપી હતો. તેણે વિચાર્યું, "તે દિવસે પણ દરરોજ જાય છે. તે કલાકો સુધી બાબાજી સાથે બેસે છે. પહેલા, તેને લાગતું હતું કે તેની વિધવા પુત્રીને ગુરુના આશીર્વાદ મળી રહ્યા છે...બાબાજી ની તરફ થી તેને એક પ્રકાર ની સાંત્વના મળી રહી છે, પણ હવે?
 
શું બાબાજી તેને ચોદતા તો નહિ હોય ને?"
 
આ વિચાર આવતા જ તેના હાથ થંભી ગયા. લોટનો ગોળો તેના હાથમાં અધૂરો રહ્યો. તે બાબાજીના જાડા, કાળા લંડની કલ્પના કરવા લાગી... પૂજાની પાતળી કમર... તેની પુત્રીની ચૂત, આટલી વહેલી વિધવા થયા પછી પણ હજુ દીકરી ની ચૂત લોડા માટે ઝંખતી હશે. બાબાજી પોતાનો લોડો તેની ચૂતમાં ધકેલી રહ્યા હશે, પૂજા રડી રહી હશે, છતાં તે તેને લઈ રહી હશે. તે બાબાજી નાં લંડ ને ચૂત દ્વારા પોતાના માં સમાવતી હશે. બાબાજી તેની ગાંડમાં પણ લંડ મૂકી રહ્યો હશે. તેની ભવ્ય ગાંડ મારવા ની મજા માણતો હશે. પૂજા ઉછળી-ઉછળી ને બાબાજી નાં લોડા ને પોતાની ગાંડ માં સમાવી ને મરાવતી હશે. કવોદ મોટો હશે બાબાજી નો લંડ? શું પૂજા તે લોડા ને પોતાની ચૂત અને ગાંડ માં સમાવી લેતી હશે? બાબાજી તેના મોંમાં પણ લંડ ભરાવતો જ હશે ને. આતો સરસ માલ કોણ છોડે ભઈ. બાબાજી નો લોડો પૂજા નાં મોઢા માં ચરકતો હશે અને આ ભોળી છોકરી તે લોડા માં થી નીકળતો માલ પોતાના પેટ માં જમાવતી હશે. બાબજી તેનું મોઢું  ચોદી-ચોદી ને ભરી રહ્યો હશે. તેની માતાનો શ્વાસ એક ક્ષણ માટે બંધ થઈ ગયો. તે તેની પુત્રીને પલંગ પર નગ્ન પડેલી, પગ ફેલાવેલી, બાબાજી તેના ઉપર, કમર હલાવતા, રસ છોડતા જોઈ રહી હતી. બાબાજીના લોડાનો પ્રસાદ તેની ચૂતમાંથી નીકળતો હતો. તેની માતાના હૃદયમાં એક લાગણી ફેલાઈ ગઈ. અને તેની ચૂત પણ હાર માની ગઈ. મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
તે દરરોજ આ પૂજામાં જાય છે... મને આશ્ચર્ય થાય છે કે આ પૂજા ક્યારે સમાપ્ત થશે?
 
દિવસ દરમિયાન બધું બરાબર લાગે છે. લોકો તેને જુએ છે અને વિચારે કે તે તેના ગુરુ પાસે જઈ રહી છે. પણ રાત્રે... આ સમયે એકલી... અને પછી અગિયાર કે બાર વાગ્યે ઘરે પાછી ફરે. તેની માતાની છાતીમાં એક વિચિત્ર ફડક ફેલાઈ ગઈ. તેની માનસપટ્ટી માં તો ફક્ત પૂજા ની નાગું શરીર અને બાબાજી નો લોડો જ ફરતો હતો.
 
દિવસે પણ જાય છે તો તે ચોદાઈ ગયા પછી પાછી તો નહિ આવતી હોય... શું ખબર દિવસે પણ પૂજા તેની ચૂત ની આગ ઓલવાવી ને આવતી હોય...કોને ખબર ભઈ.
 
આ વિચારતા જ તેની માતાના મનમાં વધુ ગંદા ચિત્રો ઝબકી ગયા. પૂજાની ચૂત બાબાજીના જાડા વીર્યથી ભરાઈ ગઈ હતી, ટપકતી હતી. તેની ગાંડ લાલ અને સૂજી ગયેલી. લોડાનો રસ તેના મોંના ખૂણામાં ચોંટી ગયો હોય અને ધીમે ધીમે ચાટી રહી હોય. તેની જ પુત્રી બાબાજી નાં લોડા નો માલ ચાટી ને સાફ કરતી હોય. બાબાજી નો લોડા ને ચાટી-ચાટી ને સાફ કરી રહી હોય. ઓ બાપ રે......માતાએ આંખો બંધ કરી. તેણે તેની પુત્રીને બાબાજીની નીચે સિસ્કારીઓ લેતી જોઈ, તેની ચૂતનો ભીનો અવાજ, બાબાજીના ધક્કા, પૂજાના દબાયેલા ચીખનો અવાજ... "બાબાજી... લોડા ને છેક આગળ ધપાવો... છેક સુધી લોડને અંદર નાખો..." સૌની પટેલ નાં સહયોગ થી.
 
માતાનું પોતાનું શરીર થોડું ગરમ થઈ ગયું. તે પોતાના વિશે વિચારવા લાગી.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxx




જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.


મૈત્રી પટેલ દ્વારા રચિત.

[maitripatel]

પૂજા નાની ઉંમરે વિધવા થઈ ગઈ. તેનો પતિ આટલી નાની ઉંમરે ગુજરી ગયો. તેના શરીરની તરસ કોણ છીપાવશે? છેવટે, તેનું પણ શરીર છે. તેની ચૂત તડપતી હશે, તેના સ્તનની ડીંટી કડક થઈ જતી હશે, તેને રાત્રે એકલા સુઈ ને અને પોતાની આંગળીઓથી કામ કરવું પડશે. આંગળીયો થી ચૂત ની ગરમી ને ઉઅતાર્તિ હશે. ભલે બાબાજી તેને એક કે બે વાર ચોદી લે ... તો શું? છેવટે, સેક્સની શોધ સ્વાભાવિક છે. બાબાજી એક સંત છે, પણ આખરે સંતો પણ પુરુષો જ છે. અને પૂજા... પૂજા યુવાન, સુંદર અને વિધવા છે. જો કોઈ બીજા પુરુષે તેને પકડી લીધી હોત, તો તે શરમજનક હોત અને બદનામી થાત તે જુદું. ઓછામાં ઓછું બાબાજીની જગ્યાએ બાબાજી સાથે કરાવે તો એકવખત આ વાત છુપી તો રહે. અને જ્યાં નર અને માંદા એકલા હોય ત્યાં આગ તો પ્રગટેજ અને તેને ઓલવવા સંભોગ જ એક માત્ર રસ્તો બચે છે. બાબાજી પણ એકલો અને પૂજા પણ એકલી તો આગ તો લાગે જ અને બુજાવતા પણ હશે જ, મને હવે તેમાં કોઈ શંકા જ નથી.

 
માતાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેણીએ માનસિક નિર્ણય લીધો.
 
જ્યાં સુધી કોઈ સમસ્યા સામે નાં આવે ... અથવા પૂજા બાબાજીના લંડ દ્વારા ગર્ભવતી નાં થાય... મારે પૂજા અને બાબાજીના ચુદાઈ નાં ખેલ માં દખલ ન કરવી જોઈએ.
 
તે વિચારતી રહી, "મારી દીકરીને ચોદાવી જોઈએ, મજા કરવી જોઈએ, તેની શારીરિક તરસ છીપાવવી જોઈએ. બસ પૂજા સાવધાન રહે. તેનું પેટ ફૂલવા ન દે. કોઈ જોઈ ન જાય. બદનામી નાં થાય. બાકી... બાકી શરીરનો અધિકાર છે." માતાએ ફરીથી લોટ ભેળવવાનું શરૂ કર્યું. તેના હાથ હલતા હતા, પણ તેનું મન હજુ પણ મંદિરના તે રૂમમાં હતું, જ્યાં તેની દીકરી નગ્ન પડી હશે, અને બાબાજી તેનો રસ પી રહ્યા હશે.
 
માતાની આંખોમાં એક વિચિત્ર ચમક આવી ગઈ. શંકા તો હતી જ... પણ હવે તે શંકા ફક્ત ચિંતા રહી ન હતી. તે એક છુપાયેલ, ગંદી અને ગરમ કલ્પના બની ગઈ હતી. પરંતુ તેના મનના એક ભાગે તેને કહ્યું કે તેણે તપાસ તો કરવી જ જોઈએ. ખરેખર શું ચાલી રહ્યું છે? બીજો વિચાર એ હતો કે, જો પૂજા ચોદાઈ જ રહી છે, તો પણ તે જાણીને શું કરશે? એક વખત ચોદાય કે વારંવાર ચોદાય શું ફેર પડે છે. મૈત્રી પટેલ લિખિત.
 
મારે બાબાજીને મળવું જોઈએ અને તેમની સાથે વાત કરવી જોઈએ કે તે કેવા પ્રકારનો માણસ છે. શું એવું તો નથી ને  કે તે ફક્ત ચોદવા માંગે છે પણ સંબંધમાં રહેવા માંગતો નથી?
 
જો એવું જ હોય તો પણ ઘણું સારું છે; પૂજાને પણ ફક્ત તેના લંડમાં જ રસ હોવો જોઈએ. ચૂત, ગાંડ અને મોઢામાં લોડા નું પાણી લઇને ઘરે આવવામાં શું ખોટું છે? પણ જો બાબાજી તેનું પેટ વીર્યથી ફુલાવી દે તો શું???
 
એવું તું વિચારે છે, કારણ કે તું માતા છો, પણ તે બંને પણ વિચારતા હશે કે બાળક હોવું કેટલું નુકસાનકારક હોઈ શકે છે. પુરુષોને તો ફક્ત ચૂત અને ગાંડ મારવા માં જ રસ હોય છે. એકવાર લોડો ખાલી થઈ જાય, પછી કોઈને પરવા નથી. મારે પૂજાને કહેવું પડશે, જો સીધું નહીં, તો ઓછામાં ઓછું કંઈક એવું કરે કે તેની ચૂત વીર્યથી દૂર રહે અથવા ગોળીઓ લે.
 
આટલી ભીષણ માનસિક લડાઈ પછી, માતાએ આખરે નક્કી કર્યું કે પૂજાને ગમે તેટલું ચોદાવું હોય તેટલું ચોદાવતી રહે, અને જો કોઈ સમસ્યા ઊભી થાય, તો હું તેને દરેક રીતે મદદ કરીશ. તેઓ ગર્ભપાત પણ કરાવી શકે છે.
 
અને પછી, તેઓએ બધા નકામા વિચારો તેમના મનમાંથી કાઢી નાખ્યા અને તેમની પુત્રીને ચોદાતી હોય તો ચોદાતી રહે, અને તેઓએ તેમની આંખો, કાન અને મોં બંધ રાખવા જોઈએ. પછી માતાએ ફરીથી વિચાર્યું કે પૂજાના શરીરમાં ઘણા ફેરફારો થયા છે; તેની ગાંડ ધીમે ધીમે વધુને વધુ લચકદાર અને પહોળી બની રહી છે. ક્યારેક-ક્યારેક તે બેઢંગી ચાલે ચાલે છે, માં છું હું પણ મરાવી ને આવું જ ચાલતી હતી. માતા મનમાં ખુશ થઇ, ચાલો એ તો સારું છે કે ઓછામાં ઓછું એક પૂજા પાસે એક એવું સાધન છે જેનાથી તે તેના છિદ્રો તૃપ્ત કરી શકે છે. ભલે જેવી રીતે મારતો હશે તેમ પણ મારી પુત્રી ખુશ એટલે એનો લંડ સારો.
 
**********************************************************************************************...................


આજે અહી સુધી જ દોસ્તો.

ફરી મળીશું એક નવા અપડેટ સાથે અને તમારી કોમેન્ટ્સ આવે પછી.

તય સુધી મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.

[maitripatel]

બવ સરસ લખ્યું છે તમે. હવે આગળ ના એપિસોડ નો આતુરતા થી રાહ જોઈ રહ્યાં છે. શું એની મમ્મી પણ?

આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર દોસ્ત.

જાણી બહુ આનંદ થાય છે કે કોઈ તો મારી વાર્તા વાંચે છે અને વાર્તા મા ઉત્સાહી છે.

રહી વાત મમ્મી ની તો તે તો આગળની વાર્તા જ જણાવી શકે દોસ્ત. બસ જોડાયેલા રહો અને આમજ આપના મંતવ્યો રાજુ કરી આગળ લખવાં ની પ્રેરણા આપતાં રહો.

આભાર દોસ્ત.

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ વધીએ

[maitripatel]

રાત્રે ૮:૩૦ વાગ્યે, પૂજાએ સ્નાન કર્યું. તેણે સાડી પહેરી ન હતી. તે સાદી સલવાર-કમીઝ પહેરી હતી, પણ નીચે કંઈ નહોતું. ફક્ત પાતળી નાઈટી, કંઈક એવું જે સરળતાથી કાઢી શકાય. તેણે વાળ ખુલ્લા રાખ્યા, થોડું સિંદૂર અને બિંદી લગાવી - ફક્ત એટલા માટે કે તેની માતાને લાગે કે તે ખરેખર પૂજા કરવા જઈ રહી છે.

તેની માતા દરવાજા સુધી આવી.
 
"દીકરી... જો તને કંઈ ખોટું કે ગરબડ જેવું લાગે, તો તરત ઘરે આવી જજે. હું જાણું છું કે બાબાજી એક સંત છે, પણ દુનિયા વિશાળ અને વિચિત્ર છે બેટા." મૈત્રી નું નિર્માણ.
 
પૂજાએ માથું હલાવ્યું, સ્મિત કર્યું અને ચાલવા લાગી. જેમ જેમ તે શેરીના વળાંક પર પહોંચી, તેમ તેમ તેની ચાલ બદલાઈ ગઈ. પહેલાની ઉદાસ ચાલ ગાયબ થઈ ગઈ. હવે, તેના પગલાઓમાં એક અલગ પ્રકારની બેચેની હતી - એવી બેચેની જે ફક્ત બાબાજીના લોડા ની યાદથી જ ઉદભવે છે.
 
પૂજા બરાબર રાત્રે ૯ વાગ્યે પાછળના દરવાજાથી મંદિરમાં ઘુસી. આખા રસ્તે, તેના મનમાં ફક્ત એક જ વિચાર ચાલી રહેલો: બાબાજી આજે શું નવું કામ કરવાના હશે? શું તે મારી ચૂત ફાડી નાખશે? કે પછી તે મારી ગાંડને ચોદશે મારી-મારી ને હવાડા જેવી કરી નાખશે? ચાલવા માં તકલીફ તો પડશે જ જો એવું થશે, પણ મજા બમણી પણ આવે ને પછી ચાલ ભલે ને બદલાઈ જાય. આમેય માં-બાપ નાં સુવા ના સમય પછી જ ઘર માં ઘૂસવાનું છે તે તો નક્કી જ છે, અને આમેય બાબાજી ક્યા એક બે વખત માં ધરાય છે, પૂરી રાત ચોદશે. રાત્રિના અંધારામાં, સંપૂર્ણપણે નગ્ન, લાંબા સમય સુધી...
 
આવા કામાતુર વિચારોએ તેની ચૂતને રસ્તામાં એટલી ભીની કરી દીધી કે તેના રસે તેનો પેટીકોટ ભીંજવી દીધો. ચાલતી વખતે, તેણે એક હાથ તેની ચૂત પર રાખ્યો, ગરમ રસ તેની આંગળીઓ પર ભેળવ્યો, અને તેને પાછો ખેંચીને તેની ગાંડ પર ઘસી. મન માં મલકાતી બોલી; શાંત રહેજે આજે કોઈ નવી રીતેજ તારી મરાવા ની છે થોડું ચૂત નું પાણી પી ને શાંત થા ચીકણી જ રહેજે. તને તો ખબર જ છે બાબાજી લંડ એક વખત ટટ્ટાર થાય પછી કઈ આગળ-પાછળ જોતો નથી બસ મારે જ જાય છે.
 
તેણીએ પોતાની જાતને ફફડાવતાં કહ્યું, "અરે, મારી પ્યારી ગાંડ... તું પણ મુલાયમ અને ચીકણી થઇ જ છ જેમ તારી બહેન ચૂત થઇ ને પડી છે... આજે તારા બાજા બજાઈ જવાના છે."
 
તેના શરીરમાં એક વિચિત્ર ધ્રુજારી છવાઈ ગઈ. તે દરવાજામાંથી અંદર ગઈ. તેણે બાબાજી તરફ સ્મિત કર્યું અને પોતાની સાડી થોડી ઢીલી કરી.
 
બાબાજીનું થોડા સમય પહેલા જ વીર્યસ્ખલન થયું હતું, તેથી તેમને કોઈ ઉતાવળ નહોતી. પરંતુ પૂજાના મજબૂત, ભરેલા સ્તનો જોઈને તેમને કચડીને ચૂસવાનું મન થયું.
 
પૂજા અંદર આવતાની સાથે જ બાબાજીએ હળવેથી સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, "તું અંદર જા, પૂજા... તારી સાડી સંપૂર્ણપણે ઉતાર. તારું બ્લાઉઝ અને બ્રા પણ ઉતાર. હું બસ હમણાજ આવ્યો."
 
પૂજાએ શરમાઈને પણ ઉત્સુકતાથી હકાર માં માથું હલાવ્યું. તેણે પોતાની જાતને કહ્યું, "કંઇક તો મળશે મારી ચૂત અને ગાંડ ને, સંપૂર્ણ લંડ ને અંદર લઇ લઈશ” અને અંદર સરકી ગઈ.
 
જ્યારે બાબાજી અંદર આવ્યા, ત્યારે સામેનું દૃશ્યે તેનો લોડો ફરીથી છમકલા કરવા લાગ્યો. પૂજા તેના પલંગ પર અર્ધ નગ્ન બેઠી હતી, તેણે ફક્ત પેટીકોટ પહેર્યો હતો. તેના ભારે, ગોળ, દૂધિયા સ્તનો હવામાં લહેરાતા હતા. તેના ધઈલાઓની ડીંટી પહેલેથી જ સખત અને ટટ્ટાર હતી, જાણે બાબાજીના મોંને શોધી રહી હોય. સહાયિકા સૌની પટેલ.
 
બાબાજી આગળ વધ્યા. તેમણે નીચે ઝૂકીને પૂજાના જમણા ધાયાની ડીંટડીને પોતાની ગરમ, ભેજવાળી જીભથી સ્પર્શ કર્યો.
 
“આઅહ્હ.....સ્સ્સ્સસ....બા.....બા....જી.....” પૂજા ની સિસ્કારી લગભગ આખા ઓરડા માં ગુંજી ઉઠ્યો. પૂજાએ બાબાજીના વાળ પકડી લીધા અને તેમનું માથું પોતાની છાતી પર મજબૂતીથી દબાવી દીધું.
 
બાબાજીનું આખું મોં તેના નરમ, ભરાવદાર સ્તનોમાં ડૂબી ગયું. તેણે પોતાનું મોં ખોલ્યું અને તેના સ્તનની ડીંટી ચૂસવાનું શરૂ કર્યું - પહેલા ધીમેથી, પછી વધુ જોરથી. તેની જીભ તેમની આસપાસ ફેરવી, દાંતથી ડીંટી ને હળવાશથી કરડ્યો. તેની જીભ પૂજાના સ્તનની ડીંટીની આસપાસના ભૂરા રંગના એરિઓલા પરના નાના-નાના ખીલને પણ અનુભવી શકતી હતી.
 
“ઓહ્હહહ...પૂજા મેં ક્યારેય આટલા નરમ, સ્વાદિષ્ટ અને ભરેલા ધઈલાઓનો સ્વાદ ચાખ્યો નથી..." બાબાજી એ ચૂસતા-ચૂસતા બોલ્યા “પુચ....પૂચ્ચ..... કેટલા મસ્ત છે આ બોબલા તારા....ઘણી વખત ચૂસ્યા પણ લાગે કે પહેલી વખત જ સામે આવ્યા છે. અઆહહહ...”
 
પૂજા પોતાની સુંદરતા પરની પ્રશંસાનો ભરપૂર આનંદ માણી રહી હતી. મંદ-મંદ હસતાં હસતાં, તેણે બાબાજીનું માથું તેના સ્તનો રમાડી રહી હતી, ક્યારેક જમણી તરફ, તો ક્યારેક ડાબી તરફ. આવેશ અને ઉત્સાહથી, તેણે બાબાજીના કપાળ, આંખો અને ગાલ પર ભીના ચુંબનો વરસાવ્યા.
 
આઆહ્હહહ...બાબાજી....ઉમ્મ્મમ.....ચૂસો વધુ ને વધુ ચૂસો....પૂરે પૂરી ધાઈ નાખો..... તમારા હોઠો ની ગરમી મને રાત-દિવસ સાલી હેરાન કર્યા જ કરે છે. જયારે પણ તમારો વિચાર આવે છે કે સાલી દીંટી કડક જ થઇ જાય છે. અઆહછ..... ધણી ખાઈ જાઓ આ બોબ્લાઓ ને આ તમારા છે... સંપૂર્ણપણે તમારા છે... મારા સ્તનની ડીંટી ફક્ત તમારા મોં માટે જ સખત થઈ જાય છે. તેને ચુસાવા નું ઘણું જ ગમે છે." સંપાદિકા ફનલવર.
 
એવું લાગતું હતું કે પૂજાએ પોતાના સ્તન બાબાજીને દાન માં આપી દીધા છે. બાબાજી આ સ્વતંત્રતાનો પૂરો લાભ લઈ રહ્યા હતા. તેઓ એક સ્તનને જોરથી ચૂસી રહ્યા હતા, બીજાને હાથથી ગૂંથી રહ્યા હતા અને દબાવી રહ્યા હતા. ક્યારેક તે બંને સ્તનની ડીંટીને એકસાથે પકડી લેતા હતા, ખેંચતા હતા અને છોડી દેતા હતા. તે હસતાં હસતાં તેમને તેમના મૂળ સ્થાને પાછા ફરતા જોતા હતા.
 
પૂજા હવે સહન ન કરી શકી. તેની ચૂત જોરથી ફફડતી હતી. તેણે બાબાજીનો હાથ પકડીને સીધો પેટીકોટ ઉપર પોતાની ચૂત પર મૂક્યો અને જોરથી દબાવ્યો.
 
“અઆહછ....બાબાજી કેમ આટલી તડપાવો છો મને અને તમારી આ દાસી ને...... જુઓ... મારી ચૂત ખૂબ જ ગરમ અને ભીની છે... રાત્રે જે કરવું હોય તે કરજો... પણ હમણાં કંઈક કરો... નહીંતર હું મરી જઈશ... આહહહહહહ... પ્લીઝ... ચૂત માં આગ લાગેલી છે તેને તમારા ડંડા થી ફટકારો...પ્લીઝ બાબાજી....”
 
તેના અવાજમાં વિનંતી અને વાસના બંને હતા.
 
પણ બાબાજી સમજદાર હતા. તેમને ખબર હતી કે તેની ચૂત કે ગાંડને વધુ પડતો સ્પર્શ કરવાથી આખી રાતની યોજના બગડી જશે. તેથી તેમણે જાણી જોઈને ફક્ત તેના બોબ્લાઓ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું અને તે દીંટીઓ પર જ મારો ચલાવે રાખ્યો. તે તેમને ચૂસતો, કરડતો અને દબાવતો રહ્યો.
 
પૂજા બીજું કંઈ બોલી શકે તે પહેલાં...
 
દરવાજા પર જોરથી ટકોરા પડ્યા.
 
થડ-થડ-થડ!
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


આગળ પછી લખીશું દોસ્તો સમય નો અભાવ.......

ત્યાં સુધી આપ આપના મંતવ્યો રજુ કરશો એવી આશા......


Maitri Patel નાં જય ભારત.

[maitripatel]

કોણ આવ્યું 6હશે? નવી update જલ્દી આપો રાહ નથી જોવાતી

સૌ પ્રથમ તો આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર  દોસ્ત.

તારીખ 23 sep પછી આપની કોમેન્ટ આવી.લગભગ 7 દિવસ.

હું તો રાહ જ જોઈ રહી હતી કે કોઈ કૉમેન્ટ્સ આવે તો હું અપડેટ આપું.

આવતીકાલે એક અપડેટ પોસ્ટ કરી દઈશ દોસ્ત. અપડેટ તૈયાર જ છે.

વાંચનાર કોઈ હોય તો લખવાની પણ મજા આવે. અહીં વાચકો થોડા છે અને જે છે તે કોમેન્ટ કરવાનાં આળસુ છે.

આભાર દોસ્ત.

[maitripatel]

mayuri no pati

 

આપનો ખુબ ખુબ આભાર દોસ્ત.


હવે આપણે આગળ જોઈએ કે સાલું કોણ આવ્યું છે, અને તે પણ ખરા સમયે.....

આગળ વાંચીએ અને સમજીએ શું થઇ રહ્યું છે રાતે તે રૂમ માં

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ વધીએ...................થોડું વધુ જાણવા નો પ્રયત્ન કરીએ.

[maitripatel]

પૂજા આનંદમાં અને તેની મસ્તી માં હતી, બાબાજીના મોઢાએ તેના સ્તનો ચૂસ્યા હતા. તેની ચૂત સંપૂર્ણપણે ભીની અને ધબકતી હતી. બાબાજીનો લંડ તેની ચૂતમાં પ્રવેશવા જતો હતો, તે જ સમયે દરવાજા પર જોરથી ટકોરા પડ્યા.

થડ-થડ-થડ!
 
 
હવે આગળ...
 
પૂજા સીધી બેઠી, ચોંકી ગઈ. તેનો ચહેરો ગુસ્સા અને નિરાશાથી લાલ થઈ ગયો. તેણે અંદરથી ગાળો બોલવા લાગી -
 
"બહેનચોદ... શું આ સમયે જ કોઈને આવવાનું હતું? મારી ચૂતમાં આગ લાગી હતી, લંડ મહારાજ અંદર આવવાનો જ હતો... અને આ સાલું ચુતીયો કોણ ટપકી પડ્યું?"
 
બસ ત્યારેજ, બહારથી એક મીઠો અવાજ આવ્યો -
 
"બાબાજી... હું રિચા... દરવાજો ખોલો..."
 
બાબાજીએ તરત જ પૂજાના કાનમાં બડબડાટથી કહ્યું, "આ એ જ છોકરી છે જેને તું આજથી ટ્યુશન આપવાની છે." મૈત્રી ની રચના.
 
એવું લાગતું હતું કે પૂજાના ગરમ શરીર પર ઠંડુ પાણી પડ્યું છે. તેની ચૂત તરત જ સંકોચાઈ ગઈ. બધી ઉત્તેજના એક ક્ષણમાં ઠંડી પડી ગઈ હતી. તેણે લાચારીથી બાબાજી તરફ જોયું. બાબાજીએ તેને કપડાં આપ્યા અને ધીમેથી કહ્યું,
 
"હવે થાય પણ શું રાણી, બાથરૂમમાં જા અને પહેરી લે. હું તને બોલાવું નહિ ત્યાં સુધી બહાર ન આવતી."
 
પૂજાએ અનિચ્છાએ કપડાં લીધા અને બાથરૂમમાં ગઈ. તે જતી વખતે તેના પગલાં ભારે હતા, અને તેની ચૂત હજુ પણ લંડનાં ઝટકા માટે ઝંખતી હતી.
 
બાબાજીએ પોતાનું ટટ્ટાર લોડો પોતાની ધોતીમાં ઘુસાડ્યો, ઊંડો શ્વાસ લીધો અને દરવાજો ખોલ્યો.
 
રિચા તેની સામે ઊભી હતી - લગભગ 18 વર્ષની, ગોરી, નાજુક અને અત્યંત સુંદર. ચુસ્ત સફેદ ટી-શર્ટ અને ઘૂંટણ સુધીનો સ્કર્ટ પહેરેલો. પરંતુ તેના ટી-શર્ટની જમણી બાજુ સંપૂર્ણપણે ભીની થઈ ગઈ હતી. ભીના કપડાથી તેના જમણા સ્તનનો સંપૂર્ણ આકાર સ્પષ્ટપણે દેખાતો હતો. અંદર આછો હલકું પાતળું કમીજ (બ્રા જેવું) હોવા છતાં, તેનું નાનું, ગોળ, મજબૂત સ્તન અને તેનું લાલ-ગુલાબી સ્તનની ડીંટડી સ્પષ્ટપણે દેખાઈ રહી હતી. સહાયિકા સૌની પટેલ.
 
બાબાજીની નજર તરત જ ત્યાં સ્થિર થઈ ગઈ.
 
"અરે રિચા... અંદર આવ... શું થયું? તું કેમ ભીની થઈ ગઈ છે?"
 
બાબાજીએ તેની લાંબી આંગળી સીધી તેની ભીની છાતી તરફ ઈશારો કરીને પૂછ્યું - અને ઈશારા કરતા તેણે જાણી જોઈને તેના સ્તનની ડીંટડીને સ્પર્શ કર્યો.
 
રિચા પહેલેથી જ ગભરાઈ ગઈ હતી. બાબાજીની આંગળીના સ્પર્શથી તે ચોંકી ગઈ. તેનું શરીર ધ્રૂજી ગયું, અને તે બાબાજીના શરીર પર ઘસતી અંદર આવી.
 
રડમસ અવાજે તેણે કહ્યું,
 
"જુઓ, બાબાજી... હોળીને હજુ તો બે દિવસ બાકી છે, છતાં શેરીમાં છોકરાઓ આજે હોળી રમવા લાગ્યા. હું ઘરની બહાર નીકળતાની સાથે જ બે છોકરાઓ મારો પીછો કરવા લાગ્યા. હું જાત ને બચતી-બચાવતી નીકળી ગઈ, પણ એક બદમાશ કમીનાએ મને ફુગ્ગો મારી જ દીધો... અહીં જ..." તેણીએ તેના જમણા સ્તન તરફ ઈશારો કર્યો અને ફ્ક્ક્ક ફ્ક્ક્ક કરતી રડી પડી.
 
બાબાજીએ સહાનુભૂતિ દર્શાવતા, આગળ વધ્યા અને તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો. તેની આંખો હવે તેના ભીના, ફૂલેલા સ્તનો તરફ વધુ નજીકથી જોઈ રહી હતી.
 
"ઓહ, ઓહ... રડીશ નહીં, બચ્ચી... ફુગ્ગો જ તો માર્યો છે ને. શું તે ખૂબ જ જોરથી વાગ્યો છે?"
 
બાબાજીનો હાથ ધીમે ધીમે તેના ખભા પરથી નીચે સરકી ગયો. તેની નજર તેના સ્તનની ડીંટડી પર ટકેલી હતી, જે ઠંડી અને શરમથી સખત થઈ ગઈ હતી.
 
બાબાજીએ પોતાનો ગમછો કાઢીને તેને આપતા કહ્યું,
 
"આ લે, આનાથી તારી જાત ને લૂછી નાખ."
 
રિચાએ કોઈ શંકા વિના ગમછો બાબાજીની સામે પોતાની છાતી પર મૂક્યો અને તેને ઘસવા લાગી. જેમ જેમ તેણીએ તેના ભરાવદાર, નરમ સ્તનોને દબાવ્યા અને લૂછી નાખ્યા, તેમ તેમ ટી-શર્ટ વધુ તેના શરીર અને સ્તન સાથે ચીપકી ગયું. ગમછો દબાવતા તેના સ્તનો ઉપર તરફ વધી રહ્યા હતા, જાણે બહાર આવવા માટે ઉત્સુક હોય.
 
બાબાજી શાંતિથી ઉભા રહ્યા, દ્રશ્યનો આનંદ માણતા. બાબાજી મનમાં વિચારી રહ્યો હતો, "કાશ હું ગમછાની જગ્યાએ હોત... હું તે નાજુક, નરમ સ્તનોને ઘસી શકું... હું ક્યારેક તેમને ચૂસી પણ શકું..." સંપાદિકા ફનલવર.
 
રિચા હજુ પણ રડી રહી હતી, પરંતુ તેના સ્તનની ડીંટડીઓ વધુ કડક થઈ ગઈ હતી. તે તેના ટી-શર્ટના ભીના કપડા દ્વારા સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.......ક્રમશ:


મૈત્રી રચિત વાર્તા.

[maitripatel]

રિચાએ ગમછો પાછો આપ્યો અને શરમાઈને કહ્યું,

"આભાર, બાબાજી... આ રહ્યો તમારો ગમછો. અને જે આંટી મને ટ્યુશન આપવાની હતી તે હજુ સુધી આવી નથી?"
 
બાબાજીને તરત જ પૂજા બાથરૂમમાં છુપાયેલી યાદ આવી. તેમના મનમાં વિચારો દોડી આવ્યા. તેમણે શાંતિથી કહ્યું,
 
"તે બસ ચોક્કસ આવતી જ હશે. પણ તારી સ્કૂલ બેગ ક્યાં છે?" મૈત્રી નું નિર્માણ.
 
રિચાએ નિર્દોષતાથી જવાબ આપ્યો,
 
"ઓહ... મેં તે બહાર મૂકી દીધું હતું. હું ભીની થઈ ગઈ હતી, તેથી મેં તે મંદિરની બહાર મૂકી દીધું. ઉભા રહો, હું હમણાં જ તે લઈ આવું છું."
 
રિચાના જતાની સાથે જ, બાબાજીએ રાહતનો શ્વાસ લીધો. તે ઝડપથી બાથરૂમમાં ગયો, દરવાજો ખોલ્યો અને પૂજાને ઈશારો કર્યો. પૂજાનો ચહેરો હજુ પણ ગુસ્સા અને અપૂર્ણ વાસનાથી લાલચોળ હતો. બાબાજીએ તેને ઝડપથી પાછળના દરવાજામાંથી બહાર કાઢ્યો અને તેના કાનમાં ગભરાટ થી કહ્યું,
 
"પાછળ થી ફરીને અને મુખ્ય દરવાજામાંથી અંદર આવજે. જાણે કંઈ થયું જ ન હોય." તેમણે ઉપરથી પૂજાના સ્તનો દબાવતા આ કહ્યું. સહનિર્માત્રી સૌની પટેલ.
 
થોડીવાર પછી, રિચા તેની બેગ લઈને પાછી આવી. એટલામાં જ, પાછળનો દરવાજો ખખડાવ્યો. બાબાજી ગયા અને પૂજાનું સ્વાગત કર્યું, જાણે તે હમણાં જ આવી હોય.
 
હસતાં હસતાં, બાબાજીએ રિચાને કહ્યું,
 
"આ આવી ગઈ આંટી, બેટી. તેનું નામ પૂજા છે. તે તને ટ્યુશન આપશે."
 
રિચાએ પૂજાને નમસ્તે કર્યું. પૂજાએ દબાણપૂર્વક સ્મિત કર્યું, પણ તેનું મન હજુ પણ બાબાજીના પલંગ પરના અધૂરા સેક્સની યાદમાં અટવાયેલું હતું. તેની ચૂત હજુ પણ ભીની અને લોડાનો માર ઝંખતી હતી.
 
પૂજા રિચાની સામે ફ્લોર પર બેઠી અને શીખવવા લાગી. તેની પીઠ બાબાજી તરફ હતી. બાબાજી પલંગ પર આરામથી બેઠા હતા, તે બંનેને જોઈ રહ્યા હતા.
 
તેની નજર પૂજાની ખુલ્લી, સુંવાળી પીઠ પર હતી - તેના બ્લાઉઝના પાતળા કાપડથી તેની બ્રાના પટ્ટા અને તેની કમરની ઊંડાઈ સ્પષ્ટપણે દેખાતી હતી. અને તેની સામે રિચાના ગોળ સ્તનો હતા, જે તેના ભીના ટી-શર્ટ સામે દબાયેલા હતા, તેના સ્તનોની ડીંટડીઓ હજુ પણ સખત હતી. કડક સ્તનો ની ડીંટડીઓ પણ બહાર એક તીર ની સમાન આવી ગઈ હતી. બાબાજી ની આંખો ને તે ડીંટડીઓ ચુભી રહી હતી.
 
અચાનક, પૂજાને તેની પીઠ પર ઠંડા આંગળીઓનો સ્પર્શ અનુભવાયો. બાબાજી ધીમે ધીમે તેની આંગળીઓ તેની ગરદન નીચે, તેની કરોડરજ્જુ ઉપર ફેરવવા લાગ્યા. પૂજાનું આખું શરીર ધ્રૂજી ગયું. તેના વાળ છેડા પર ઉભા થઈ ગયા. તે ભણાવતી વખતે બેચેન થઈ ગઈ, પણ કંઈ બોલી શકી નહીં.
 
બાબાજીએ બેદરકારી અને ઉદાસીનતાપૂર્વક રિચાને પૂછ્યું,
 
"તારી પરીક્ષાઓ ક્યારે છે, બેટા?"
 
રિચા: "જી, આવતા અઠવાડિયા સુધી... મને બસ ત્યાં સુધી જ ટ્યુશન જોઈએ. તે પછી, હું આગળના વર્ગમાં જતી રહીશ." વાર્તા નો મૂળ સ્ત્રોત ફનલવર નો.
 
બાબાજી મનમાં હસ્યા. તેમના મનમાં એક ખતરનાક વિચાર આવ્યો -
 
"બસ એક અઠવાડિયું... આ નાજુક, માસૂમ છોકરીને ચોદવા માટે ફક્ત સાત દિવસ." બસ આટલું પૂરતું છે... આપણે ઘણું બધું કરી શકીએ તેમ છીએ.
 
એક કલાક પછી, બાબાજીએ પૂજાને કહ્યું,
 
"બધું એક સાથે ના ભણાવો, આજ માટે બસ. કાલે ફરી આવજો. અને રાત્રે તે ખાસ પૂજા દરમિયાન આવવાનું ભૂલશો નહીં."
 
પૂજાએ બાબાજીને પ્રણામ કર્યા, પરંતુ તેની આંખોમાં ગુસ્સો અને અતૃપ્ત ભૂખ સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી. તે શાંતિથી ઉભી થઈ અને ચાલી ગઈ.
 
હવે રૂમમાં ફક્ત બાબાજી અને રિચા જ બાકી હતા. રિચા તેના પુસ્તકો તેની બેગમાં મૂકી રહી હતી. બાબાજીએ ધીમેથી પૂછ્યું,
 
"રિચા... ભણવા સિવાય તને બીજો કયા કયા શોખ છે?"
 
રિચાએ નિર્દોષતાથી જવાબ આપ્યો,
 
"બાબાજી... હું મારી મમ્મીને ઘરમાં ઘરકામ માં મદદ કરું છું, મારી બહેનપણીઓ સાથે રમું છું, ટીવી જોઉં છું... બસ એટલું જ. બાકી આ ભણવા નું તો ખરુજ."
 
બાબાજી હસ્યા અને તોફાની રીતે કહ્યું,
 
"તારા ફક્ત બહેનપણીઓ જ છે? શું તારે કોઈ બોયફ્રેન્ડ નથી?"
 
આ સાંભળીને રિચા ચોંકી ગઈ. તેણે બાબાજીના ચહેરા તરફ આશ્ચર્યથી જોયું. તેના ગાલ પર થોડી લાલાશ ફેલાઈ ગઈ. તેની ડીંટડીઓ થોડી વધુ કડક થઇ ગઈ.
 
બાબાજી હળવેથી હસ્યા અને કહ્યું,
 
"અરે... તું આમ શું જોઈ રહી છે? તું સુંદર છે, યુવાનીના ઉંબરે ઉભી છે. આ ઉંમરે પુરુષ મિત્ર ન હોવો એ તો અશક્ય છે. અને તે પણ આજના સમય માં."
 
રિચાએ શરમથી માથું ઝુકાવ્યું, પણ બાબાજીની નજર હવે તેના ભીના ટી-શર્ટ પર ટકેલી હતી. શ્વાસ લેતી વખતે તેના નાના, ભરાવદાર સ્તનો થોડા ઉપર-નીચે થઈ રહ્યા હતા. તેના દરેક શ્વાસોચ્છવાસ વખતે તેની ડીંટડીઓ એક પ્રકાર નો ડાંસ કરી રહેલી સ્પષ્ટરૂપે દેખાઈ આવતું હતું. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત અને નિર્દેશિત.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.


મૈત્રી પટેલ નું નિર્માણ.

[maitripatel]

રિચાએ શરમ અને સંકોચથી માથું ઝુકાવ્યું અને કહ્યું,

"ના, બાબાજી... એવું કંઈ નથી. મારો કોઈ બોયફ્રેન્ડ નથી... અને હું આ બાબતો વિશે વિચારતી પણ નથી." મૈત્રી પટેલ ની પ્રસ્તુતિ.
 
બાબાજીની નજર તેની છાતી પર ટકેલી હતી. જેમ જેમ તેઓ વાત કરી રહ્યા હતા, તેમ તેમ તેના નાના સ્તનની ડીંટી સ્પષ્ટપણે કઠણ થઈ ગઈ હતી અને તેના ટી-શર્ટ અને અંદરુની વસ્ત્રના પાતળા કાપડમાંથી બહાર આવી ગઈ હતી. તેના હોઠ પણ થોડા ધ્રૂજી રહ્યા હતા.
 
બાબાજીએ હળવેથી સ્મિત કર્યું અને આગળ કહ્યું,
 
"સારું, તે તો સારી જ વાત છે કે તારે કોઈ બોયફ્રેન્ડ નથી. તું આ બધી વસ્તુઓથી જેટલા દૂર રહીશ, તેટલું સારું. પણ... શું કોઈએ તને ક્યારેય ક્યાય સ્પર્શ કર્યો છે? કે કોઈએ..."
 
બાબાજીએ જાણી જોઈને વાક્ય અધૂરું છોડી દીધું. તે ઇચ્છતા હતા કે રિચા ગોપાલ વિશેનું રહસ્ય પોતેજ જાહેર કરે.
 
રિચાનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેનું આખું શરીર ધ્રૂજવા લાગ્યું. અચાનક, તેને બધું યાદ આવ્યું - જ્યારે તેના પિતા, ગોપાલે તેને ચુસ્તપણે પકડી રાખી હતી, તેના નાજુક હોઠ અને જોબન રસ ચૂસ્યા હતા અને તેના નાના સ્તનો દબાવી દીધા હતા. તેના માદક રસને ચૂસવાનો પ્રયાસ તેના મન અને મગજમાં વીજળીની જેમ ફેલાઈ ગયો.
 
તેણી કંઈ બોલી નહીં. તે ફક્ત માથું નમાવીને શાંતિથી બેઠી રહી. તેના ગાલ લાલ હતા અને આંખો ભીની હતી. અને મગજ તેના બાપ ના પરાક્રમો ને વાગોળી રહેલું.
 
ઉપર પલંગ પર બેઠેલા બાબાજી તેના હાવભાવનો કાળજીપૂર્વક અભ્યાસ કરી રહ્યા હતા. પછી તેમણે પોતાનું જૂનું નાટકનું પુનરાવર્તન કર્યું,
 
“જો, રિચા બેટા... તને કદાચ ખબર નહીં હોય, પણ મારામાં એક અદ્ભુત શક્તિ છે. હું જોઈ શકું છું કે મારી સામે બેઠેલા વ્યક્તિના મનમાં શું છે. તું જે કંઈ વિચારી રહી છે, હું તે બધું સ્પષ્ટપણે જોઈ શકું છું.”
 
રિચાએ ડરી ગયેલી આંખોથી બાબાજી તરફ જોયું. તેનો ચહેરો ફિક્કો પડી ગયો.
 
“શું... શું જોઈ રહ્યા છો... બા...બા...જી...જી તમે?” તેનો અવાજ ધ્રૂજી ગયો.
 
બાબાજીએ ગંભીર સ્વરમાં કહ્યું,
 
“કોઈએ તને પોતાના હાથમાં જકડેલી છે... અને તારા હોઠને જંગલી રીતે ચુંબન કર્યું છે. તારા હોઠ ચૂસી લેવામાં આવ્યા છે.તારો એ જોબનરસ......ચુસેલો છે યાદ છે ને...”
 
આ સાંભળીને રિચાનું હૃદય ધબકારો ચુકી ગયું. તે રડતી રડતી ઊભી થઈ અને બંને હાથથી બાબાજીના પગ પકડી લીધા. વાર્તા નો મૂળ સ્ત્રોત ફનલવર તરફ થી.
 
"બાબાજી... કૃપા કરીને... આ વિશે કોઈને ના કહેતા... મારી ખોટી બદનામી થઇ જશે... જો કોઈને ખબર પડશે કે મારા પિતાએ મારી સાથે આ બધું કર્યું છે...તો..." તેને પોતાનું માથું પકડી લીધું.
 
આખરે તેણીએ કબૂલાત કરી. તેનું આખું શરીર રડવાથી ધ્રૂજી રહ્યું હતું.
 
બાબાજીએ તરત જ તેને ઉભી કરી, તેને પોતાની બાજુના પલંગ પર બેસાડી, અને પ્રેમથી તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો.
 
"ઓહ, તું પાગલ છોકરી... હું આવું કેમ કરીશ? મને પણ તારી જેટલી જ તારી ઇજ્જતની ચિંતા છે. શાંત રહે... શાંત રહે, દીકરી..."
 
આમ કહીને, તેણે રિચાનું માથું પોતાના ખભા પર મૂક્યું. તેનો એક હાથ તેની કમર પર હતો, તેને હળવેથી સ્નેહ કરી રહ્યો હતો. કારણ કે રિચાએ બ્રા પહેરી ન હતી, ફક્ત પાતળી અંદરુની વસ્ત્ર અને ભીની ટી-શર્ટ પહેરી હતી, બાબાજી તેની નાજુક, માંસલ કમરની હૂંફ અને કોમળતા સંપૂર્ણપણે અનુભવી શકતા હતા. બાબાજીએ આંખો બંધ કરી અને સ્પર્શનો આનંદ માણવા લાગ્યા.
 
થોડીવાર પછી, તેણે ખૂબ જ નરમ, કામુક અવાજમાં પૂછ્યું,
 
"પણ મને એક વાત કહે, રિચા... જ્યારે ગોપાલે તને ચુંબન કર્યું... તને કેવું લાગ્યું હતું?"
 
રિચા હવે બાબાજીના ખભા પર માથું ટેકવીને બેઠી હતી. સાંભળતાં સાંભળતાં તેનો શ્વાસ ઝડપી બન્યો. બાબાજી તેના ગરમ, ભારે શ્વાસને તેની ગરદન પર અનુભવી શકતા હતા.
 
બાબાજીએ પ્રેમથી તેના વાળમાં આંગળીઓ ફેરવી અને કહ્યું,
 
"મને કહે બેટા... ડરીશ નહીં. હવે તો તું મારી શક્તિ વિશે જાણે જ છે... કે હું બધું જાણું છું."
 
રિચા હજુ પણ ગભરાઈ ગઈ હતી. તેના હૃદયમાં શરમ, ડર અને એક વિચિત્ર ઉત્તેજનાનું મિશ્રણ ફૂલી ગયું. બાબાજીએ તેને નજીક ખેંચી. તેની આંગળીઓ હવે હળવેથી તેની કમરને પકડી રાખતી હતી, ક્યારેક ક્યારેક નીચે સરકતી હતી. ઋચાનું મન અને હૃદય હવે ફક્ત ગોપાલના પરાક્રમો વાગોળવા માં જ વ્યસ્ત હતા. તેણીને શરમ અને ખચકાટ બંનેનો અનુભવ થઈ રહ્યો હતો, અને એક પ્રકારની ઉત્તેજના પણ. સંપાદિકા ફનલવર.
 
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


આજ પુરતું આટલુજ દોસ્તો.

વાર્તા કેવી લાગે છે તેનો પ્રતિભાવ આપવા વિનંતી. હવે પછી નો એપિસોડ આપની કોમેન્ટ્સ આવે પછી તરત જ.

ત્યાં સુધી મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.

[maitripatel]

બવ સરસ update આપી છે. રીચા નો વારો જલ્દી આવશે એવુ લગે છે.7 દિવસ સુધી માં

આપનો ખુબ ખુબ આભાર મિત્ર.

જોઈએ આગળ શું શું થાય છે. કોણ ક્યારે કેવીરીતે બાબાજી ના ઝપટ મા આવે છે.

વાર્તા સાથે જોડાયેલા રહેજો.

આભાર.

[maitripatel]

મેં વરસો પહેલાં એક વાર્તા વાંચી હતી... રમણ રસોઈયો... પછી અચાનક જ ઈન્ટરનેટ પરથી એ વાર્તા ગાયબ થઈ ગઈ... કેટરિંગનું કામ કરતો રમણ, રંજન અને એની બેય છોકરીઓ સુમન અને ગૌરીને ચોદે છે. સૂનસાન વગડો, ચાંદની રાત, કાચી કુંવારી ગૌરીનો સીલ તોડવા રમણ મથતો હોય છે અને રંજન એને મદદ કરે છે

ખુબ સરસ દોસ્ત.


વાર્તા નો પ્લોટ તો ખુબ જ સરસ છે અને કદાચ વાંચવાની પણ આપને મજા અઆવી જ હશે.જો તમને ફરી એ વાર્તા મળે તો અહી પોસ્ટ કરી દેજો.


આભાર દોસ્ત.