[thirddemodreamer]

A Circle Completed

அடுத்த நாள், டெல்லியிலுள்ள அலுவலகத்தில், வனிதாவை பொது மேலாளர் (General Manager), ஒரு வயதான வட இந்தியர், உற்சாகமாக வரவேற்றார். அவர்கள் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, அவர் கூறினார்:
·       "மேடம், இங்க உங்க வேலை பயிற்சி மாதிரி இருக்கும். உங்களுக்கு மிஸ்டர் மனோ வழிகாட்டுவார். அவர் ஒரு வருஷமா இங்க வேலை செய்றார், அவரும் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர்."
‘மனோ’ என்ற பெயர் வனிதாவுக்கு ஒரு பழக்கமான உணர்வை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, மனோ, "எக்ஸ்கியூஸ் மீ, சார்," என்று கூறியவாறு அறைக்குள் நுழைந்தான். வனிதா, அவனைப் பார்த்தவுடன், ஆச்சரியத்துடன் கண்கள் விரிந்தன.
·       "மனோ, நீயா! விசித்ராவோட மகன்!" என்று அவள் உற்சாகமாக கூறினாள்.
மனோ, புன்னகையுடன் பதிலளித்தான்:
·       "ஆமாம், ஆன்ட்டி, அதே சின்ன மனோ, எட்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி உங்க பக்கத்து வீட்டு பையன்!"
·       "வாவ், உன்ன இங்க பார்ப்பேன்னு நினைக்கவே இல்லை!" என்று வனிதா ஆச்சரியத்துடன் கூறினாள்.
மனோ, சிரித்தவாறு பதிலளித்தான்:
·       "ஆனா, நான் உங்கள எதிர்பார்த்தேன், ஆன்ட்டி. சோஷியல் மீடியால உங்கள ஃபாலோ பண்றேன், அதனால உங்க பேரு சொன்னப்பவே உங்களன்னு தெரிஞ்சு போச்சு. உங்கள பார்க்க ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு!"
வனிதா, பொது மேலாளரைப் பார்த்து, புன்னகையுடன் கூறினாள்:
·       "சார், மனோ எனக்கு ரொம்ப பழக்கமானவன். பத்து வருஷம் எங்க பக்கத்து வீட்டுல வளர்ந்தவன்—நல்ல சின்ன பையன், இப்ப உத்தமமான, உழைப்பாளி இளைஞனா மாறியிருக்கான், நேர்மையானவன்."
மூவரும் சிரித்தனர். பொது மேலாளர், மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்:
·       "சரி, மேடம், இது வேலைய ஈஸியாக்கிடும். மனோ எல்லாத்தையும் பார்த்துப்பான். நீங்க ரெண்டு பேரும் தொடர்ந்து, வேலைய சீக்கிரம் முடிங்க, ஆல் தி பெஸ்ட்."
அவருக்கு நன்றி கூறி, வனிதா மனோவுடன் அவருடைய அறையை விட்டு வெளியேறினாள். மனோவின் கேபினில், வனிதா, அவனிடம் தன்னைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ளுமாறு கேட்டாள். மனோ, புன்னகையுடன் ஆரம்பித்தான்:
·       "ஆன்ட்டி, நீங்க எங்க பக்கத்து வீட்ட விட்டு போனப்ப, நான் 11ஆம் வகுப்புல இருந்தேன். படிப்புல சீரியஸ் ஆனேன், ஒரு டாப் யூனிவர்சிட்டில சேர்ந்தேன்."
அவன், பல்கலைக்கழகத்தின் பெயரை குறிப்பிட்டான், வனிதா ஆச்சரியத்துடன் கேட்டாள்:
·       "அட, மனோ, நீ அங்கயா? நல்ல விஷயம்!"
மனோ, தொடர்ந்தான்:
·       "ஆமாம், ஆன்ட்டி, ஒரு நாளு நீங்க எனக்கு அட்வைஸ் பண்ண நாளு ஞாபகம் இருக்கா? ஒரு கிளாஸ்மேட்க்கு லவ் லெட்டர் கொடுத்து, பிரின்ஸிபால் கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு, தலை குனிஞ்சு உங்க முன்னாடி நின்னேன். அம்மா என்ன உங்க கிட்ட அட்வைஸ்க்கு கூட்டிட்டு வந்தாங்க. அது என்னோட சின்ன, இன்னொசென்ட் மனோவோட ஞாபகம்."
இருவரும் சிரித்தனர். மனோ, மேலும் கூறினான்:
·       "அப்பதான் நான் இப்ப இருக்குற சீரியஸ் மனோவா மாறினேன்."
வனிதா, புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள்:
·       "அது அற்புதமான மாற்றம், மனோ! என் அட்வைஸால ஒரு ஆளு மாறினானா? வாவ், அது சூப்பர்!"
மனோ, சிரித்தவாறு கூறினான்:
·       "நான் எப்பவும் உங்கள சீரியஸா எடுத்துக்குவேன், ஆன்ட்டி."
வனிதா, மகிழ்ச்சியுடன் பதிலளித்தாள்:
·       "அது அருமையா இருக்கு Мор, மனோ. சரி, வேலைய முடிச்சதும், உங்க அம்மாவ சர்ப்ரைஸ் பண்ண, நேர்ல போய் பார்க்கலாம்."
மனோ, உற்சாகமாக ஒப்புக்கொண்டான்:
·       "ஷ்யூர், ஆன்ட்டி!"
அவர்கள், பின்னர் தங்கள் வேலை குறித்து விவாதித்து, பணிகளை ஆரம்பித்தனர். மாலையில், அவர்கள் மனோவின் வீட்டிற்கு புறப்பட்டனர், வனிதாவின் மனதில் ஒரு இனிமையான நினைவும், மனோவின் வளர்ச்சியைப் பற்றிய பெருமிதமும் நிறைந்திருந்தது. கடந்தவை என்னை வலுப்படுத்தியிருக்கு… இப்ப இந்த புது தொடர்பு ஒரு புது மகிழ்ச்சிய கொண்டு வந்திருக்கு, என்று அவள் மனம் நினைத்தது.

[thirddemodreamer]

A Home Away from Home

மனோவின் தாய், விசித்ரா, ஒரு தனித்தாயாக இருந்தார், இரண்டு குழந்தைகளை வளர்த்தவர்: ஒரு மூத்த மகள், திருமணமாகி வெளியே சென்றவர், மற்றும் மனோ, அவளுடைய இளைய குழந்தை, மகளுக்கு 12 வயது இடைவெளியில் பிறந்தவன். மனோ 7ஆம் வகுப்பில் இருக்கும்போது, அவனுடைய தந்தை ஒரு விபத்தில் இறந்தார். விசித்ராவின் மற்றும் அவரது கணவரின் குடும்பங்கள் பணக்கார பின்னணியைச் சேர்ந்தவை, எனவே அவர்களுக்கு நிதி சிக்கல்கள் எதுவும் இல்லை. எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அவர்கள் வனிதாவின் அண்டை வீட்டாராக இருந்தனர், குடும்ப நண்பர்களைப் போல நெருக்கமாக இருந்தனர். விசித்ராவின் குடும்பம் டெல்லிக்கு குடிபெயர்ந்த பிறகு, அவர்களின் தொடர்பு படிப்படியாக குறைந்தது.
மனோவின் வீடு, நவீனமான, தனி வீடாக இருந்தது, நகரத்தின் அமைதியான பகுதியில் அமைந்திருந்தது. கதவு மணி ஒலித்தவுடன், விசித்ரா கதவைத் திறந்தார். வனிதாவைப் பார்த்தவுடன், அவர் ஆச்சரியத்தில் உறைந்தார்.
·       "வனிதா, நீயா! இது கனவு மாதிரி இருக்கு! எத்தனை வருஷம் ஆச்சு நாம பார்த்து? நம்ப முடியல!" என்று அவர் உற்சாகமாக கூறி, வனிதாவை இறுக்கமாக கட்டிப்பிடித்தார்.
வனிதா, விசித்ராவின் வார்த்தைகளில் இருந்த மகிழ்ச்சியை உணர்ந்தாள், அவளுடைய இதயமும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியது. இருவரும் உட்கார்ந்து, குடும்பம், உடல்நலம், மற்றும் வாழ்க்கையின் பொதுவான நிகழ்வுகளைப் பற்றி பகிர்ந்து கொண்டனர். பழைய நினைவுகள் மீண்டும் உயிர்பெற்றன—அவர்கள் ஒன்றாக சிரித்து, பகிர்ந்து கொண்ட தருணங்கள் மனதில் மலர்ந்தன.
மனோ, பின்னால் இருந்து தோன்றி, புன்னகையுடன் கூறினான்:
·       "இன்னும் ஒரு சர்ப்ரைஸ்! ஆன்ட்டி இங்க டெல்லில ரெண்டு மாசம் இருப்பாங்க, என் கூட வேலை செய்ய, அவங்க மேற்பார்வையில!"
விசித்ரா, மகிழ்ச்சியில் புன்னகைத்தவாறு கூறினார்:
·       "அது அற்புதமா இருக்கு! வனிதா, நீ எங்க தங்கியிருக்க? உனக்கு வேற வழி இல்லை—நீ இங்கதான் தங்கணும்!"
வனிதா, சிரித்தவாறு மறுத்தாள்:
·       "கம்பெனி ஒரு PG ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கு, விசி."
ஆனால், விசித்ரா உறுதியாக இருந்தார்:
·       "அதெல்லாம் வேணாம், வனிதா. நீ இங்கதான் இருக்கணும். இது உன் வீடு மாதிரி."
அவர்கள், வனிதாவின் உடைமைகளை ஹோட்டலில் இருந்து எடுக்க ஏற்பாடு செய்தனர், எல்லாம் முடிவாகியது. விசித்ராவின் வீட்டில், வனிதாவிற்கு ஒரு தனி அறை தயாரிக்கப்பட்டது. அந்த விசாலமான வீடு, அவளுக்கு வசதியாகவும் வீட்டைப் போலவும் இருந்தது. வனிதா, தன் குடும்பத்திற்கு இதை தெரிவித்தாள்.
·       "நான் விசித்ரா வீட்டுல தங்கியிருக்கேன். எல்லாம் சூப்பரா இருக்கு," என்று அவள் தன் கணவரிடம் கூறினாள்.
அவளுடைய கணவர், மகிழ்ச்சியுடன் பதிலளித்தார்:
·       "அது ரொம்ப நல்ல விஷயம், வனி. நீ அங்க நிம்மதியா இரு. குழந்தைகள நல்லா பார்த்துப்பேன்."
அந்த இரவு, அவர்கள் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவு உண்டனர். வனிதாவும் விசித்ராவும் நீண்ட நேரம் பேசினர், தங்கள் வாழ்க்கையின் விவரங்களை பகிர்ந்து கொண்டனர்—கடந்த கால நினைவுகள், தற்போதைய சவால்கள், மற்றும் எதிர்கால நம்பிக்கைகள். வனிதா, டெல்லி இவ்வளவு வரவேற்பாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. அவள், அந்த இரவு, அமைதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் உறங்கினாள், மனதில் ஒரு புதிய உற்சாகத்துடன். இந்த இடம் எனக்கு ஒரு புது வீடு மாதிரி இருக்கு… இந்த பயணம் நிச்சயம் அழகா இருக்கப் போகுது, என்று அவள் மனம் நினைத்தது.

[thirddemodreamer]

Hai i am confirming one more time that i am the one who started the thread since the story is being created with the help of AI even i feel that i miss the originality since i don't have much time i have no other way . here is how i create the story,  

                                                                                                                                                                                                                                                                        1.convert my idea to text through  audio to text in English with google keep notes                                                                                                                      2.correct it with the help of grok for spelling and grammatical mistakes                                                                                                                                                
3.develop it into Tamil  story in episodes with the help of grok again                                                                                                                                                    4.giving episode to grok and ask it to develop images for the episodes