[thirddemodreamer]

மணி, ஒரு கரகரப்பான குரலில், தயக்கத்துடன் கேட்டான்:

https://ibb.co/FbJ4msxf

[thirddemodreamer]

மணி, ஒரு கரகரப்பான குரலில், தயக்கத்துடன் கேட்டான்:

·       "மேடம், எந்த பவுடர் உங்களுக்கு பிடிக்கும்?"
வனிதா, அவன் கேள்வியின் பின்னணியை யூகித்து, முகத்தை திருப்பாமல், உலர்ந்த குரலில் பதிலளித்தாள்:
·       "லோரியல்."
மணி, அந்த பிராண்டை அறியாதவனாக, மீண்டும் கேட்டான்:
·       "க்யூட்டிக்ரா பவுடர் பிடிக்குமா, மேடம்?"
வனிதா, ஒரு உணர்ச்சியற்ற குரலில் பதிலளித்தாள்:
·       "ஆமா."
மணி, ஒரு சிறு தயக்கத்துடன் தொடர்ந்தான்:
·       "சரி, மேடம். என் பொண்டாட்டிக்கும் அது பிடிக்கும். நாளைக்கு அதை யூஸ் பண்ணுவேன்."
வனிதாவின் இதயம் ஒரு கணம் துடித்தது—அவன் வார்த்தைகள் அவளுக்கு ஒரு அச்சத்தை ஏற்படுத்தின. மணி, மீண்டும் கேட்டான்:
·       "மேடம், எந்த ஃபிளேவர் பப்பிள் கம் உங்களுக்கு பிடிக்கும்?"
வனிதா, தயங்கி, மெதுவாக பதிலளித்தாள்:
·       "பூமர்."
மணி, ஒரு சிறு நயவஞ்சக தொனியுடன் பதிலளித்தான்:
·       "சரி, மேடம். கிடைச்சிருச்சு."
பின்னர், அவன் தயக்கத்துடன் கேட்டான்:
·       "மேடம், நாம வழக்கமான டைம்ல இங்க இருப்போம், இல்லையா?"
வனிதா, ஒரு கனமான குரலில் பதிலளித்தாள்:
·       "ஆமா."
மணியின் குரலில் ஒரு சிறு உற்சாகம் தெரிந்தது:
·       "சரி, மேடம்."
அவன் வெறும் கோப்பையை எடுத்து வெளியேறினான். வனிதா, தன் தலை சுற்றுவதை உணர்ந்தாள்—அவள் கண்கள் இருட்டாகின, மனம் வேலையில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. மணியின் எதிர்பார்ப்புகள், அவனது கரகரப்பான குரல், மற்றும் அவன் நடத்தையில் இருந்த ஒரு மறைமுகமான கடினத்தன்மை பற்றிய சந்தேகம் அவளை வாட்டியது. அவள் எழுந்து, குளியலறைக்கு சென்று, முகத்தை குளிர்ந்த நீரால் கழுவி, புடவையை சரி செய்து, மீண்டும் மேசைக்கு திரும்பினாள்.
வெளியேற தயாராகி, மேசை அருகில் நின்றவள், மணி உள்ளே நுழைவதை கண்டாள். அவள் ஒரு கோப்பை அவனிடம் நீட்டி, உணர்ச்சியற்ற குரலில் கூறினாள்:

[thirddemodreamer]

·       "இந்த டாக்குமென்ட்ஸை ஆபீஸ்ல சமர்ப்பி."
மணி, கோப்பை வாங்கி, ஒரு சிறு தலையசைப்புடன் நின்றான்.


https://ibb.co/5W9LgKbY

[thirddemodreamer]

A Costly Concession

வனிதா, மணியை நேருக்கு நேர் பார்த்து, தயக்கத்துடனும் மெதுவான குரலில் கெஞ்சினாள்:
·       "மணி, இது ரகசியமா இருக்கணும், ப்ளீஸ். நாளைக்கு பாதுகாப்புக்கு ஏதாவது வாங்கிட்டு வா. ப்ளீஸ், ஒரு ஜென்டில்மேன் மாதிரி நடந்துக்கோ."
மணி, கண்கள் விரிய, உணர்ச்சி பொங்க பதிலளித்தான்:
·       "நிச்சயம், மேடம்! என் பொண்ணு மேல சத்தியமா, இதை யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டேன். நாளை நடக்கறதை நாளையோட மறந்துடுவேன். திங்கட்கிழமைல இருந்து நீங்க மேடம், நான் அட்டெண்டர் மட்டுமே. உறுதியா சொல்றேன், மேடம்."
அவன் குரலில் ஒரு நேர்மையும் உண்மையும் ஒலித்தது, ஆனால் வனிதாவின் இதயம் இன்னும் கனமாக இருந்தது. அவள் பையை எடுத்து, வெளியேற முயன்றபோது, மணி அவளை அழைத்தான்:
·       "மேடம்!"
வனிதா, கதவை நோக்கி நகர முயன்றவள், ஒரு கணம் உறைந்து நின்றாள்—அவள் முதுகு மணியை நோக்கியிருந்தது, அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது. மணி, ஒரு நிமிடம் தயங்கி, மெதுவாக பேசினான்:
·       "மேடம்… ஒரு சின்ன ரிக்வெஸ்ட். நாளை நீங்க முழுக்க முழுக்க எனக்காக இருப்பீங்க, ஆனா இப்போ என்னால கன்ட்ரோல் பண்ண முடியல, மேடம். நேத்து நீங்க ஒத்துக்கிட்டதுக்கு அப்பறம், உங்கள நினைச்சு தான் எப்பவும் இருக்கேன். அதனால… இன்னிக்கு ஒரு விஷயம் வேணும்…"
அவன் ஒரு கணம் நிறுத்தி, அவள் புடவையால் மூடப்பட்ட இடுப்பு மற்றும் முதுகு பகுதியை உற்று பார்த்தான். மெதுவான, தடுமாறும் குரலில் தொடர்ந்தான்:
·       "மேடம்… உங்க தொப்புளை இப்போ பார்க்கணும். அதுல இருந்து நாளை வரை மேனேஜ் பண்ணிடுவேன். ப்ளீஸ், மேடம், ப்ளீஸ்…"
அவன் கண்களில் ஒரு கெஞ்சல் இருந்தது, ஆனால் அதில் ஒரு தீவிரமான ஆர்வமும் தெரிந்தது. வனிதா, வீட்டிற்கு விரைவாக செல்ல விரும்பினாள்—அவள் மனம் தன் நிலைமையை எண்ணி பயத்தில் மூழ்கியிருந்தது. வாதிடவோ, மேலும் சிந்திக்கவோ மனமில்லாமல், அவள் மெதுவாக திரும்பினாள்—மணியின் கண்கள் அவள் இடுப்பு பகுதியில் பதிந்திருந்தன, அவனது பார்வையில் ஒரு காமமும் ஆர்வமும் தெரிந்தது. வனிதா, தன் பையை மேசையில் வைத்து, ஆழ்ந்த மூச்சு எடுத்து, மெதுவாக புடவையை ஒரு பக்கம் நகர்த்தினாள்.
அவள் இடுப்பு மெதுவாக வெளிப்பட்டது—புடவையின் மடிப்பு இன்னும் அவள் தொப்புளை மறைத்திருந்தது. அவள் விரல்களை புடவையின் மடிப்பில் வைத்து, மெதுவாக கீழே இறக்கினாள்—அவள் மூச்சு கனமாக இருந்தது, அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது. அவள் தொப்புள், ஒரு சிறிய, வட்டமான அழகுடன், மெதுவாக வெளிப்பட்டது—அவள் வயிறு, மென்மையாகவும், சற்று நீளமாகவும் இருந்தது, வெளிர் நீல புடவையின் ஒளியில் மென்மையாக மின்னியது. மணியின் கண்கள் விரிந்தன, அவனது பார்வை ஆர்வத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் அவள் தொப்புளில் பதிந்தது—அவன் மூச்சு சற்று வேகமாக இருந்தது, அவன் உடல் ஒரு சூடு வெளியிடுவது போல வனிதாவுக்கு தோன்றியது.
அறையில் ஒரு ம silence ஆன அமைதி நிலவியது—இருவரும் உறைந்து நின்றனர், மணியின் கண்கள் அவள் தொப்புளை ஆராய்ந்தன, அவன் பார்வை ஒரு தீவிரமான ஆசையுடன் அவள் வயிற்றை சுற்றி அலைந்தது. வனிதா, தன் உடலை ஒரு பொருளாக உணர்ந்தாள்—அவள் கண்கள் தரையை பார்த்தன, அவள் உதடுகள் சற்று நடுங்கின. சுமார் இரண்டு நிமிடங்கள் இந்த அமைதி நீடித்தது—வெளியே ஒரு தொலைவில் ஒலித்த மோட்டார் சத்தம் மட்டுமே அந்த ம silence ஆனை கலைத்தது. வனிதா, மெதுவாக புடவையை மீண்டும் சரி செய்து, மணியை பார்க்காமல், ஒரு கனமான குரலில் கூறினாள்:
·       "லேட் ஆகுது, நான் போகணும்."
மணி, இன்னும் அதிர்ச்சியிலும் ஆர்வத்திலும், தடுமாறி பதிலளித்தான்:
·       "சரி, மேடம்… சரி… தேங்… தேங்க்ஸ், மேடம்… தேங்க்ஸ்…"
அவன் கண்கள் இன்னும் அவள் இடுப்பு பகுதியில் பதிந்திருந்தன, ஆனால் வனிதா அவனை கவனிக்காமல், பையை எடுத்து, விரைவாக கதவை நோக்கி நடந்தாள். மேடம்  நீங்க அன்று போட்டிருந்த கருப்பு சேலையை low hipல் அணிந்து வாருங்கள் என்று மணி சொல்வதை அவள் கேட்டாள்,  எதுவும் சொல்லாமல் அவள் தொடர்ந்து வெளியே நடந்தாள். அவள் காரில் ஏறி, வீட்டை நோக்கி புறப்பட்டபோது, அவள் கண்களில் சிறு கண்ணீர் துளிர்த்தது—அவள் மனம் அவமானம், பயம், மற்றும் குற்ற உணர்வில் மூழ்கியிருந்தது. சாலையின் ஒளி அவள் முகத்தில் பட்டு மின்னியது, ஆனால் அவள் உள்ளம் இருளில் மூழ்கியிருந்தது.
வீட்டை அடைந்தவுடன், மைத்திலியும் குழந்தைகளும் பயணத்திற்கு தயாராகி, பைகளுடன் நின்றிருந்தனர்—வாசலில் ஒரு கேப் காத்திருந்தது. மைத்திலி, குழந்தைகளை ஒருங்கிணைத்து, வனிதாவை பார்த்து, ஒரு புன்னகையுடன் கூறினாள்:
·       "வனிதா, நாங்க கிளம்பறோம். திங்கட்கிழமை திரும்புவோம். நீ நல்லா ரெஸ்ட் எடு."
குழந்தைகள், உற்சாகமாக வனிதாவை அணைத்து, கூறினார்கள்:
·       "அம்மா, தாத்தா வீட்டுக்கு போறோம்! ஐ லவ் யூ!"
வனிதா, ஒரு புன்னகையை முகத்தில் வரவழைத்து, அவர்களை அணைத்து, மெதுவாக கூறினாள்:
·       "சரி, குட்டீஸ். கவனமா போய்ட்டு வாங்க."

[thirddemodreamer]

மைத்திலியும் குழந்தைகளும் உற்சாகமாக கேப்பில் ஏறி புறப்பட்டனர். வனிதா, வாசலில் நின்று, அவர்கள் செல்லும் வரை பார்த்தாள்—வீடு திடீரென அமைதியாக மாறியது, அவள் இதயம் கனமாக துடித்தது. அவள் படுக்கையறைக்கு ஓடி, கதவை மூடி, புடவையுடன் படுக்கையில் சரிந்தாள்—அவள் மனம் ஞாயிறு பற்றிய பயத்தில் சுழன்றது. அவள் தலையணையை இறுக அணைத்து, எப்போது தூங்கினாள் என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை, ஆனால் அவள் கனவுகள் கூட இருளால் நிறைந்திருந்தன.

https://ibb.co/k2PY0JvV

https://ibb.co/BV9gp51J

[thirddemodreamer]

not a satisfying as i expected


https://ibb.co/BV9gp51J

[thirddemodreamer]

A Day of Surrender

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை, வனிதா எதிர்பார்க்க விரும்பாத சூரிய ஒளி, அவள் படுக்கையறை ஜன்னல் வழியாக கசிந்து, அவள் முகத்தில் பட்டது. அவள் கண் விழித்தபோது, வீட்டின் தனிமை அவள் இதயத்தை கனமாக்கியது—நேற்று அணிந்திருந்த வெளிர் நீல புடவையுடன் படுத்திருந்தவள், தன் நிலைமையை எண்ணி பயத்தில் உறைந்தாள். அவள் மெதுவாக எழுந்து, பல் துலக்கி, குளியலறைக்கு சென்றாள்—நீண்ட நேரம் குளித்தாள், ஆனால் குளிர்ந்த நீர் அவளுக்கு எந்த புத்துணர்ச்சியையும் தரவில்லை. மழையை நிறுத்தி, குளியலறையின் முழு நீள கண்ணாடியில் தன் ஈரமான உடலை பார்த்தாள்.
அவள் உருவம், மென்மையான வளைவுகளுடன், ஒரு இயற்கையான அழகை பிரதிபலித்தது—அவள் வயிறு, சற்று தட்டையாகவும், மென்மையாகவும் இருந்தது, அவள் தொப்புள் ஒரு சிறிய, வட்டமான குழியாக மையத்தில் அமைந்திருந்தது. அவள் இடுப்பு, மெல்லிய வளைவுடன், அவள் உயரமான உருவத்திற்கு ஒரு நளினத்தை சேர்த்தது. அவள் தோள்கள், மென்மையாகவும், சற்று கோணலாகவும் இருந்தன, அவள் கைகள் நீளமாகவும், விரல்கள் மெல்லியதாகவும் இருந்தன. ஆனால், இந்த அழகை பார்க்கும்போது, வனிதாவுக்கு பரிதாபமே எழுந்தது—இந்த உடல், இன்று ஒரு ஒப்பந்தத்தின் பகுதியாக மாறப்போகிறது என்ற எண்ணம் அவளை உலுக்கியது. அவள் கண்கள் கண்ணாடியில் தன் பிரதிபிம்பத்தை பார்த்தன, ஆனால் அவள் மனம் அவமானத்திலும் பயத்திலும் மூழ்கியிருந்தது.
அவள் குளியலறையை விட்டு வெளியேறி, மணி கேட்டிருந்த ஒரு மெல்லிய கருப்பு புடவையை தேர்ந்தெடுத்து, கருப்பு பிளவுஸுடன் அணிந்தாள்—புடவையை, அவன் கோரிக்கையின்படி, தொப்புளுக்கு கீழே இறக்கி மடித்தாள். புடவையின் மென்மையான துணி அவள் உடலை மெதுவாக அணைத்தது, ஆனால் அவள் இதயம் ஒரு கனமான தாளத்தில் துடித்தது. அவள் சமையலறைக்கு சென்று, ஒரு எளிய சாப்பாட்டை—சாதம், பருப்பு, மற்றும் காய்கறி கறி—தயார் செய்து, மனம் சிந்தனையில் மூழ்க, மெதுவாக சா�ப்பிட்டாள். மீதமிருந்த உணவை ஒரு டிஃபின் பாக்ஸில் பேக் செய்து, காரை எடுத்து, குவாட்டர்ஸை நோக்கி புறப்பட்டாள்—அவள் மனம் பயத்திலும் கவலையிலும் மூழ்கி, கைகள் ஸ்டியரிங்கை இறுகப் பற்றின.
குவாட்டர்ஸை அடைந்தவுடன், மணி மட்டும் வாசலில் நின்றிருந்தான்—அவன் முகத்தில் ஒரு அசாதாரணமான பிரகாசமும் உற்சாகமும் தெரிந்தது. அவன் வனிதாவை பார்த்து, ஒரு புன்னகையுடன் வரவேற்றான்:

• "வாங்க, மேடம்!"
  

வனிதா, ஒரு சிறு தலையசைப்புடன், அவனை கவனிக்காமல், உள்ளே நுழைந்தாள்—மணி அவளை பின்தொடர்ந்து, மெதுவாக முதன்மை கதவை மூடினான். கதவு மூடப்படும் சத்தம் அறையில் எதிரொலித்தது, வனிதாவின் இதயம் வேகமாக துடித்தது. அவள் அறையின் நடுவில் நின்று, ம silence ஆக இருந்தாள்—அவள் கண்கள் தரையை பார்த்தன, அவள் மூச்சு கனமாக இருந்தது. மணி, அவள் பின்னால் நெருங்கி வந்து, ஒரு அக்கறையான, ஆனால் ஆர்வமான குரலில் கேட்டான்:

• "மேடம், காலை சாப்பாடு சாப்பிட்டீங்களா?"
  

வனிதா, தலையை மெதுவாக ஆட்டி, மென்மையாக பதிலளித்தாள்:

• "ஆமா, மணி."
  

அவள் மணியின் பார்வையை உணர்ந்தாள்—அவன் கண்கள் அவள் உடலை, குறிப்பாக அவள் இடுப்பு மற்றும் தொப்புள் பகுதியை, ஆராய்ந்தன. அவனிடமிருந்து க்யூட்டிக்ரா பவுடரின் வாசனை மெதுவாக வீசியது, அது அவளுக்கு ஒரு அச்சத்தை ஏற்படுத்தியது. மணியின் குரல், ஒரு கரகரப்பான, தடுமாறும் தொனியாக மாறியது:

• "மேடம்… இந்த புடவைல நீங்க இன்னும் அழகா இருக்கீங்க… அன்னிக்கு மாதிரி… வாவ், சிம்பிளி சூப்பர்ப், மேடம்."
  

அவன் கண்கள் அவள் உடல் முழுவதும் அலைந்தன, அவன் பார்வையில் ஒரு தீவிரமான ஆசை தெரிந்தது. வனிதா, நவீன மையப்படுத்தப்பட்ட குளிர்சாதன அறையை ஒரு பாலைவனமாக உணர்ந்தாள்—அறையில் நிலவிய பதற்றம் அவளை மூச்சு முட்ட வைத்தது. மணி, மெதுவாக, தயங்கி, தடுமாறும் குரலில் கேட்டான்:

• "சரி, மேடம்… இப்போ… இப்போ நேரா பெட்ரூமுக்கு போலாமா? என்னால இனி தாங்க முடியல, மேடம். உங்கள நினைச்சு ஒரு பிட் தூங்கல. ப்ளீஸ், போலாமா?"
  

அவன் குரலில் ஒரு அவசரமும் தயக்கமும் கலந்திருந்தது. வனிதா, ஆழ்ந்த மூச்சு எடுத்து, தன்னை தயார் செய்து, மெதுவாக தலையசைத்தாள்—அவள் கண்கள் தரையை பார்த்தன, அவள் உதடுகள் சற்று நடுங்கின. மணி, உற்சாகத்துடன், மெதுவாக கூறினான்:

• "சரி, மேடம்! சரி, மேடம்!"
  

[thirddemodreamer]

அவன், ஒரு மணப்பெண்ணை அழைப்பது போல, அவள் தோள்களை மெதுவாக பற்றி, அவளை படுக்கையறை நோக்கி அழைத்துச் சென்றான். வனிதா, அவன் தொடுதலில் ஒரு கூச்சத்தை உணர்ந்தாள்—அவள் பாதங்கள் தரையில் மெதுவாக நகர்ந்தன, ஆனால் அவள் மனம் ஒரு இருளில் மூழ்கியிருந்தது. படுக்கையறையின் கதவு அவர்கள் முன் தெரிந்தது, அவள் இதயம் ஒரு கனமான தாளத்தில் துடித்தது




https://ibb.co/s9jTmvQN

https://ibb.co/Gvz7dm25

https://ibb.co/60ZWbFyc

[thirddemodreamer]

A Calculated Compliance

படுக்கையறையின் கதவு மெதுவாக மூடப்படும் சத்தத்துடன், மணி அறைக்குள் திரும்பினான்—வனிதா, படுக்கையின் முன் நின்று, தலை குனிந்து, ம silence ஆக இருந்தாள். அவள் மெல்லிய கருப்பு புடவை, அறையின் மங்கிய ஒளியில் மென்மையாக மின்னியது, அவள் தொப்புள் வெளிப்படையான துணியின் வழியாக தெரிந்தது. மணி, அவளை நேருக்கு நேர் பார்த்து, அவள் உடலை மேலிருந்து கீழ் வரை ஆராய்ந்தான்—அவன் கண்கள் அவள் இடுப்பு மற்றும் தொப்புள் பகுதியில் சற்று நீண்ட நேரம் நிலைத்தன. அவன், உற்சாகமும் ஆர்வமும் பொங்க, கூறினான்:
·       "மேடம்! வாவ், சூப்பர் மேடம்! நீங்க தேவதை மாதிரி இருக்கீங்க, மேடம்… பளபளனு இருக்கீங்க. உங்க கண்ணு, கன்னம், உதடு, தொப்புள்… எல்லாமே சூப்பர்ப், மேடம். நீங்க கடவுளோட மிகப்பெரிய படைப்பு, மேடம்!"
வனிதா, அவன் வார்த்தைகளில் இருந்த புகழ்ச்சியை கேட்டாலும், உள்ளுக்குள் ஒரு கூச்சத்தையும் அவமானத்தையும் உணர்ந்தாள்—ஆனால் அவள் முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியும் காட்டவில்லை. அவள் மெதுவாக திரும்பி, மணியை நேரடியாக பார்த்து, உறுதியான, ஆனால் அமைதியான குரலில் கேட்டாள்:
·       "மணி, உன் மொபைல்?"
மணி, அவள் குரலில் இருந்த உறுதியால் ஒரு கணம் உணர்வுக்கு திரும்பி, விரைவாக பதிலளித்தான்:
·       "ஆமா, மேடம்! இதோ, எடுங்க. நீங்க என்ன வேணா பண்ணுங்க. இதை எடுத்துக்கோங்க, 7000 ரூபாய் கொடுத்துட்டா புது போன் வாங்கிக்குவேன், பிரச்சனை இல்ல."
அவன், தன் சாம்சங் மொபைலை அவளிடம் நீட்டினான், ஆனால் அவன் கண்கள் இன்னும் அவள் உடலை விட்டு நகரவில்லை. வனிதா, மொபைலை வாங்கி, இணையத்தில் படித்திருந்த முறையை பயன்படுத்தி, அதை ஹார்ட் ரீசெட் செய்ய ஆரம்பித்தாள்—அவள் நோக்கம், மொபைலில் உள்ள தரவுகள் மீட்டெடுக்கப்பட முடியாதபடி அழிப்பது. அவள் விரல்கள் திரையில் துல்லியமாக நகர்ந்தன, சில குறியீடுகளையும் ஹார்ட் ரீசெட் கீகளையும் உள்ளீடு செய்தாள். மொபைல், ரீசெட் செய்ய ஆரம்பித்து, ஆஃப் ஆகி, மீண்டும் ஆன் ஆனது—திரை மின்னியது, ஆனால் அவள் மனம் ஒரு கனமான பயத்தில் மூழ்கியிருந்தது.
அவள் மொபைலை, இன்னும் ரீசெட் ஆகிக் கொண்டிருக்கும்போது, மணியிடம் திருப்பி கொடுத்தாள். மணி, அந்த கணத்தில், அவள் புடவைக்கு மேல் அவள் மார்பகங்களை உற்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்—அவன் கண்களில் ஒரு தீவிரமான ஆசை தெரிந்தது. மொபைலை வாங்கியவன், ஒரு கணம் உணர்வுக்கு திரும்பி, அதை அருகில் இருந்த மேசையில் வைத்து, மீண்டும் வனிதாவை நோக்கி நெருங்கினான். அவன், அவளுக்கு மிக அருகில் நின்று, மெதுவாக கூறினான்:
·       "மேடம், உங்களுக்கு செம வாசனை, மேடம்."

[thirddemodreamer]

அவன், அவள் வாசனையை உறிஞ்சுவது போல நடித்தான், அவன் மூச்சில் இருந்து பூமர் பப்பிள் கம்மின் வாசனை வனிதாவை அடைந்தது—அது அவளுக்கு ஒரு அச்சத்தை ஏற்படுத்தியது. வனிதா, தன் கண்களை தரையில் பதித்து, ம silence ஆக நின்றாள்—அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது, அவள் மனம் ஒரு இருளில் மூழ்கியிருந்தது. அறையில் ஒரு கனமான பதற்றம் நிலவியது—மணியின் நெருக்கம், அவன் பார்வையின் தீவிரம், மற்றும் அவன் மூச்சின் வாசனை ஆகியவை அவளை மூச்சு முட்ட வைத்தன.


https://ibb.co/JR7z7jf4

https://ibb.co/srh6qHb

https://ibb.co/sJk5vz19

[thirddemodreamer]

A Descent into Dread

படுக்கையறையில் ஒரு கனமான அமைதி நிலவியது, மணி மெதுவாக வனிதாவை நெருங்கினான்—அவள் இதயம் வேகமாக துடித்தது, அவள் மூச்சு கனமாக இருந்தது. மணி, தயக்கத்துடன், அவள் நெற்றியில் மென்மையாக ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்—பின்னர், அவள் கண்கள், மூக்கு, கன்னம், மற்றும் கன்னத்தின் கீழ் பகுதியில் மெதுவாக முத்தமிட்டான். அவன் ஒவ்வொரு முத்தத்திலும் ஒரு தயக்கமும் ஆர்வமும் கலந்திருந்தது. அவன் முகம் அவளுக்கு மிக அருகில் நெருங்கியபோது, அவன் கண்கள் ஒரு மௌனமான கெஞ்சலுடன் அவளை பார்த்தன—வனிதா, அடுத்து என்ன நடக்கப் போகிறது என்பதை அறிந்து, உறைந்து நின்றாள். மணி, மெதுவாக அவள் உதடுகளில் ஒரு மென்மையான முத்தம் கொடுத்து, அதை நான்கு ஐந்து முறை மீண்டும் செய்தான். பின்னர், அவன் அவள் கீழ் உதட்டை மெதுவாக பிரித்து, தன் உதடுகளால் மென்மையாகவும் மெதுவாகவும் கவ்வினான், பின்னர் மேல் உதட்டிற்கு நகர்ந்தான்—அவன் முத்தங்கள் சுமார் ஐந்து நிமிடங்கள் நீடித்தன, அவன் மூச்சில் இருந்து பூமர் பப்பிள் கம்மின் வாசனை வனிதாவின் உதடுகளை அடைந்தது.
மணி, சற்று பின்வாங்கி, உற்சாகமும் ஆசையும் நிறைந்த கண்களுடன் கூறினான்:
·       "மேடம், உங்களுக்கு அற்புதமான டேஸ்ட்… இது ஒரு கனவு மாதிரி… இல்ல இல்ல, நான் கற்பனை பண்ணத விட நிறைய பெட்டர்!"
வனிதா, எந்தவித உணர்ச்சியும் காட்டாமல், கண்களை தரையில் பதித்து, ம silence ஆக நின்றாள்—அவள் உதடுகளில் அவன் முத்தங்களின் வாசனையும் அவனது பார்வையின் தீவிரமும் அவளை அவமானத்திலும் பயத்திலும் மூழ்கச் செய்தன. மணி, தயங்கி, தடுமாறும் குரலில் கேட்டான்:
·       "மேடம்… மேடம்… உங்க புடவையை… கழட்ட முடியுமா?"
வனிதா, ஒரு கணம் உறைந்து நின்று, தயக்கத்துடன், முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியையும் காட்டாமல், புடவையின் பின்-ஐ மெதுவாக அகற்றினாள். புடவை அவள் தோளில் இருந்து சரிந்து, அவள் கருப்பு பிளவுஸால் மூடப்பட்ட மார்பகங்கள் வெளிப்பட்டன. மணியின் கண்கள் மகிழ்ச்சியில் விரிந்தன, அவன் பார்வை அவள் உறுதியான மார்பகங்களையும், அவள் இடுப்பைச் சுற்றிய தொப்புள் பகுதியையும் உற்று நோக்கியது—அவன் உடல் சற்று நடுங்கியது. வனிதா, புடவையை முழுவதுமாக உடலில் இருந்து அவிழ்த்து, தரையில் விழ விட்டாள்—புடவை தரையில் மென்மையாக சரிந்தது, அறையில் ஒரு ம silence ஆன அமைதி நிலவியது.
கருப்பு பிளவுஸிலும் கருப்பு பெட்டிகோட்டிலும் நின்ற வனிதாவை பார்த்த மணி, உணர்ச்சியில் திளைத்தான்—அவன் உடல் சூடாகி, அவன் மனம் மிதப்பது போல உணர்ந்தான். அவன் மெதுவாக முழங்காலில் அமர்ந்து, தன் முகத்தை அவள் இடுப்புக்கு அருகில் கொண்டு வந்தான், மெதுவாக கூறினான்:
·       "மேடம், உங்களுக்கு தெரியாது, இந்த அழகான தொப்புளை எத்தனை நாளா கனவு கண்டிருக்கேன்… ஆனா இப்போ இது எனக்கு பக்கத்துல இருக்கு, பளபளனு… அழகா, மேடம்!"
அவன் குரலில் ஒரு தீவிரமான ஆசை ஒலித்தது. மணி, தன் கையை மெதுவாக அவள் இடுப்பை நோக்கி நகர்த்தி, தன் விரல்களால் அவள் தொப்புளைச் சுற்றி மென்மையாக வட்டமிட்டான். பின்னர், தயக்கத்துடன், தன் நடுவிரலை அவள் தொப்புளுக்குள் செலுத்தி, அதன் உள் பகுதியை மெதுவாக உணர்ந்தான். அவன் முகத்தை மேலும் நெருங்கி, அவள் தொப்புளை உற்று பார்த்தான்—வனிதாவின் மூச்சு கனமாக, அவள் வயிறு மேலும் கீழும் மெதுவாக அசைந்தது, அவள் பயமும் குழப்பமும் நிறைந்த மனதை பிரதிபலித்தது.
சுமார் ஒரு நிமிடம் அவள் தொப்புளை ரசித்த மணி, மெதுவாக தன் தலையை அவள் வயிற்றில் வைத்து, அவள் தொப்புளை மூடினான்—அவன் தலை அவள் வயிறு முழுவதும் மெதுவாக அலைந்தது. பின்னர், அவளை மெதுவாக திருப்பி, அவள் முதுகின் வெற்று தோலை ஆராய்ந்தான், அவன் தலை அவள் முதுகில் மென்மையாக உரசியது. மீண்டும் அவளை திருப்பி, அவள் தொப்புளை எதிர்கொண்டு, மேலே பார்த்தான்—வனிதாவின் கண்கள் குழப்பத்திலும் பயத்திலும் மூழ்கியிருந்தன, அவள் மூச்சு சற்று கனமாக இருந்தது. மணி, தன் உதடுகளை ஈரப்படுத்தி, அவள் தொப்புளின் மேல் ஒரு மென்மையான முத்தம் கொடுத்து, பின்னர் அவள் வயிறு முழுவதும் முத்தமிட்டான். அவளை மீண்டும் திருப்பி, அவள் முதுகில் முத்தங்களை தொடர்ந்தான். மீண்டும் அவள் தொப்புளை எதிர்கொண்டு, தன் நாக்கை அவள் தொப்புளுக்குள் செலுத்தி, மெதுவாக வட்டமிட்டான்—இந்த செயல் சுமார் மூன்று நிமிடங்கள் நீடித்தது, அவன் கண்களில் ஆசையும் உற்சாகமும் மேலும் தீவிரமடைந்தன.
மணி, தடுமாறும் குரலில், மெதுவாக கேட்டான்:
·       "மேடம்… உங்க பிளவுஸை கழட்ட முடியுமா? என் கை நடுங்குது, ஹூக்ஸ் கிழிஞ்சிரும்… ப்ளீஸ், மேடம்."
வனிதா, இந்த கணம் வரும் என்பதை அறிந்திருந்தவள், ஆழ்ந்த மூச்சு எடுத்து, மெதுவாக பிளவுஸின் ஹூக்ஸை அவிழ்க்க ஆரம்பித்தாள். மணியின் கண்கள், அவள் ஹூக்ஸை அவிழ்க்கும் ஒவ்வொரு கணத்தையும் உற்று நோக்கின—அவன், தன் ஆடைகளை அவிழ்க்க ஆரம்பித்தான். வனிதா, பிளவுஸை முழுவதுமாக கழட்டி, தரையில் விழ விட்டாள்—அவள் கருப்பு பிராவில் நின்றாள், அவள் முகத்தில் வெட்கமும் பயமும் கலந்திருந்தது. மணி, நீல பாக்ஸரும் வெள்ளை பனியனும் அணிந்து நின்றான், அவன் உடலில் இருந்து வெப்பம் வெளிப்பட்டது. அவன் கண்கள், அவள் பிராவால் மூடப்பட்ட மார்பகங்களை ஆர்வத்துடன் ஆராய்ந்தன, அவள் வெற்று தோலை சுற்றி அலைந்தன.
தயக்கத்துடன், வனிதாவின் கண்களை பார்த்து, மணி தடுமாறி கேட்டான்:
·       "மேடம்… மேடம்… உங்க பெட்டிகோட்டையும்…?"
வனிதாவின் கைகள், நடுக்கத்துடன், அவள் இடுப்புக்கு பக்கவாட்டில் நகர்ந்து, பெட்டிகோட்டின் முடிச்சை அவிழ்த்தன—கருப்பு துணி தரையில் சரிந்தது. மணியின் கண்கள், வனிதாவின் உடலை—கருப்பு பிராவும் வெள்ளை உள்ளாடையும் மட்டும் அணிந்த—ஆர்வத்துடன் ஆராய்ந்தன. அவன் உடல் கொதிப்பது போல உணர்ந்தான், அவன் மனம் ஒரு உற்சாகத்தில் கத்த விரும்பியது. வனிதா, தன் கண்களை தரையில் பதித்து, ம silence ஆக நின்றாள்—அவள் இதயம் ஒரு கனமான தாளத்தில் துடித்தது, அவள் மனம் இருளில் மூழ்கியிருந்தது.

[thirddemodreamer]

some images for it


https://ibb.co/DfW6gNzj

https://ibb.co/nqsR4MjZ

https://ibb.co/svyLW5CV

https://ibb.co/XZJd8cV5

https://ibb.co/TMPKMGDv

[thirddemodreamer]

A Body Betrayed

படுக்கையறையில் ஒரு கனமான பதற்றம் நிலவியது—மணி, வனிதாவுக்கு மிக அருகில் நெருங்கி, ஒரு கணம் அவளை உற்று பார்த்தான். மெதுவாக அவளை அணைத்து, ஆர்வமும் ஆசையும் நிறைந்த குரலில் முணுமுணுத்தான்:
·       "மேடம்… மேடம்… என் அழகான மேடம்…"
அவர்கள் உடல்கள் ஒருவரையொருவர் தொட்டபோது, ஒருவரையொருவர் உடல் வெப்பத்தை உணர்ந்தனர்—வனிதா, மணியின் க்யூட்டிக்ரா பவுடரின் வாசனையை உணர்ந்தாள், அது அவளுக்கு கொஞ்சம் எச்சரிக்கை உணர்வைக் கொடுத்தது.மணி, வனிதாவின் விலையுயர்ந்த பவுடரின் மென்மையான வாசனையில் மயங்கினான், அவன் உடல் உருகுவது போல உணர்ந்தான். சிறிது நேரம் அவளை இறுக்கி அணைத்தவன், பின்னர் அவளை விடுவித்து, தன் வெள்ளை பனியனை கழட்டி, நீல பாக்ஸரில் மட்டும் நின்றான். அவன், ஒரு கரகரப்பான, ஆசை நிறைந்த குரலில் கூறினான்:
·       "மேடம், பெட்க்கு போலாம்…"
அவள் பதிலை எதிர்பார்க்காமல், அவள் கையை மென்மையாக பற்றி, படுக்கையை நோக்கி அழைத்துச் சென்றான். வனிதா, அவன் தொடுதலில் ஒரு கூச்சத்தை உணர்ந்தாள், ஆனால் எதிர்ப்பு காட்டாமல், ம silence ஆக அவனுடன் நடந்தாள். படுக்கையின் அருகில் நின்ற இருவரும், ஒரு கணம் அமைதியாக இருந்தனர். மணி, படுக்கையில் ஏறி, ஒரு ஓரத்தில் உட்கார்ந்து, பாக்ஸரில் அமர்ந்தவாறு, வனிதாவை அழைத்தான்:
·       "மேடம், வாங்க…"
அவன் கையால் படுக்கையை மெதுவாக தட்டி, அவளை படுக்கையில் அமர சைகை செய்தான். வனிதா, அவன் கோரிக்கையை புரிந்து, மெதுவாக படுக்கையில் அமர்ந்து, முதுகில் படுத்து, அறையின் உச்சியை பார்த்தாள்—அவள் கண்கள் வெறுமையாக இருந்தன, அவள் மனம் ஒரு இருளில் மூழ்கியிருந்தது.
மணி, பக்கவாட்டில் படுத்து, அவளுக்கு நெருங்கி, அவள் உடலை மேலிருந்து கீழ் வரை ஆராய்ந்தான். அவன், அவள் காதுக்கு அருகில் மெதுவாக முணுமுணுத்தான்:
·       "மேடம், நீங்க பளபளனு இருக்கீங்க, மேடம்…"
அவன் முகத்தை நெருங்கி, அவள் உதடுகளில் முத்தமிட ஆரம்பித்தான்—அவள் மேல் மற்றும் கீழ் உதடுகளை மெதுவாகவும் நீண்ட நேரமும் கவ்வினான். பின்னர், அவன் முகத்தை சற்று உயர்த்தி, அவள் கழுத்து மற்றும் மார்பின் திறந்த பகுதியில் முத்தமிட்டான்—அவன் உதடுகள் அவள் முன்பகுதியில் மெதுவாக அலைந்தன. சிறிது நேரம் முத்தமிட்டவன், தன் கையை அவள் முதுகுக்கு நகர்த்தினான். வனிதா, அவன் எண்ணத்தை புரிந்து, மெதுவாக தன் உடலை சற்று உயர்த்தி, அவனுக்கு உதவினாள். மணி, அவள் பிராவின் ஹூக்ஸை அவிழ்த்து, மெதுவாக அதை அவள் உடலில் இருந்து அகற்றினான்—பிரா தரையில் சரிந்தது.
வனிதா, இப்போது முதுகில் படுத்து, மணிக்கு அருகில் இருந்தாள்—அவள் மார்பகங்கள் வெளிப்பட்டு, மணியின் கண்கள் அவற்றை ஆர்வத்துடன் ஆராய்ந்தன. மணி, வியப்புடன் கூறினான்:
·       "மேடம், என்ன இது, மேடம்? நீங்க இவ்ளோ ஃபிட்டா இருக்கீங்க… உங்க மார்பு இப்படி இருக்கும்னு கற்பனையே பண்ணல, சூப்பர் மேடம்!"
அவன் கண்கள், அவள் மார்பகங்களின் மையப்பகுதியையும், குளிர்ந்த காற்றால் உறுதியாக இருந்த முலைக்காம்புகளையும் உற்று நோக்கின. அவன், நடுக்கத்துடன், தன் விரலை அவள் இடது முலைக்காம்புக்கு நகர்த்தி, மென்மையாக தொட்டு, அதைச் சுற்றி வட்டமிட்டான்—பின்னர், மற்றொரு மார்பகத்திற்கு நகர்ந்தான். அவன் முகத்தை மெதுவாக நெருங்கி, அவள் வலது முலைக்காம்பை உற்று பார்த்து, தன் நாக்கை மெதுவாக அதைச் சுற்றி வட்டமிடச் செய்தான். வனிதாவின் உடல், அவளுக்கு விருப்பமில்லாத இந்த தருணத்தில், உணர்ச்சிகளுக்கு இணங்கி சற்று பதிலளித்தது—அவள் உணர்திறன் மிக்க முலைக்காம்புகள் அவள் உடலை நடுக்கமும் வெப்பமும் உணரச் செய்தன, ஆனால் அவள் மனம் இந்த துரோகத்தை வெறுத்தது.
மணி, மெதுவாக அவள் வலது முலைக்காம்பை உறிஞ்ச ஆரம்பித்து, சுமார் ஒரு நிமிடம் தொடர்ந்தான்—பின்னர், அவள் வலது மார்பகம் முழுவதும் முத்தமிட்டு, இடது மார்பகத்திற்கு நகர்ந்தான். அவன் எச்சில், அவள் வலது முலைக்காம்பில் குளிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது, அது வனிதாவை மேலும் தொந்தரவு செய்தது. இடது மார்பகத்தை சற்று நீண்ட நேரம் ரசித்தவன், அவள் மார்பகங்களுக்கு இடையே இருந்து கீழே முத்தமிட ஆரம்பித்தான். அவன் உதடுகள், அவள் உடலை மெதுவாக கீழே நகர்ந்து, அவள் இடுப்பு வழியாக, அவள் தொப்புளை சற்று உறிஞ்சி, பின்னர் அவள் தொடை, முழங்கால், மற்றும் வலது காலுக்கு சென்றன. அவன், இடது காலில் இருந்து மேலே முத்தமிட்டு, அவள் உள்ளாடைக்கு அருகில் உள்ள மேல் தொடை வரை சென்றான். அவன் உதடுகள், அவள் இரு மேல் தொடைகளிலும் முத்தமிட்டன—பின்னர், அவன் தலையை சற்று உயர்த்தி, வனிதாவை பார்த்தான்.
வனிதா, தன் முகத்தை சுவரை நோக்கி திருப்பி, தன் வெறுப்பையும் வெட்கத்தையும் வெளிப்படுத்தினாள்—அவள் கண்கள் கண்ணீரால் மங்கலாக இருந்தன, ஆனால் அவள் உணர்ச்சிகளை மறைத்து, ம silence ஆக இருந்தாள். மணி, அவள் உணர்வுகளை புரிந்து கொள்ளாமல், மென்மையாக அழைத்தான்:
·       "மேடம்…"
அவன் குரலில் ஒரு மென்மையான ஆர்வம் இருந்தது, ஆனால் வனிதாவுக்கு அது ஒரு கனமான அழுத்தமாக உணரப்பட்டது. அவள் மனம், இந்த தருணத்தில் இருந்து தப்பிக்க விரும்பியது, ஆனால் அவள் உடல் படுக்கையில் உறைந்து கிடந்தது—அவள் இதயம் ஒரு கனமான தாளத்தில் துடித்தது, அவள் உள்ளம் இருளில் மூழ்கியிருந்தது.

[thirddemodreamer]

images for it

https://ibb.co/Fbvf3SFm

[img] https://ibb.co/7xvj5mSX[/img]

[thirddemodreamer]

A Painful Transaction

வனிதா, மெதுவாக மணியை நோக்கி தன் முகத்தை திருப்பினாள், அவள் குரலில் ஒரு கனமான தயக்கமும் வேதனையும் இருந்தது:
·       "மேடம், எனக்கு இனிமே தாங்க முடியல, இப்போ முடிச்சிடலாம்.…"
அவன் பேச்சை நிறுத்தி, கண்களால் அவள் உள்ளாடையை அகற்றுமாறு சைகை செய்தான். ஆழ்ந்த மூச்சு எடுத்து, படுக்கையில் இருந்து எழாமல், தன் இடுப்பை சற்று உயர்த்தி, இரு கைகளாலும் உள்ளாடையை மெதுவாக கீழே இறக்கினாள்—வெள்ளை துணி அவள் கால்களை விட்டு நழுவி, படுக்கையின் ஓரத்தில் தொங்கியது. மணி, உற்சாகத்தில், விரைவாக படுக்கையில் இருந்து எழுந்து, தன் பேன்ட்ஸை நோக்கி ஓடி, ஒரு காண்டத்தை எடுத்து, வனிதாவிடம் காட்டி, ஆர்வத்துடன் கூறினான்:
·       "மேடம், இது காஸ்ட்லியான பிராண்டட் காண்டம், இவ்ளோ விலை உள்ளத நான் வாழ்க்கையில பயன்படுத்தினதே இல்ல, மேடம்!"
அவன், காண்டத்தை அணிய ஆரம்பித்தான். வனிதா, முதல் முறையாக அவன் ஆணுறுப்பை பார்த்தாள்—அது மிகப் பெரிதாக இல்லை, சாதாரண அளவு, இது அவளுக்கு ஒரு சிறிய நிம்மதியை அளித்தது, ஆனால் அவள் மனம் இன்னும் பயத்திலும் அவமானத்திலும் மூழ்கியிருந்தது. மணி, தயாராகி, முழுவதுமாக நிர்வாணமாக, படுக்கையில் முழங்காலில் நின்று, வனிதாவை நோக்கினான். அவன் கண்கள், அவள் முற்றிலும் முடி நீக்கப்பட்ட புணர்பையை உற்று நோக்கின—அவன், ஆச்சரியத்துடன் கூறினான்:
·       "மேடம், ஒரு இந்திய பொண்ணு இவ்ளோ வெள்ளையா இருக்கும்னு நினைக்கவே இல்ல… உங்களோடது கொஞ்சம் கருப்பா இருக்கும்னு நினைச்சேன், ஆனா இவ்ளோ கிளீனா ஷேவ் பண்ணி, செமையா இருக்கு, மேடம்!"
அவன் முகத்தை அவள் புணர்பைக்கு அருகில் கொண்டு வந்து, தன் விரலை மெதுவாக அதன் மேல் அலையவிட்டு, மீண்டும் கூறினான்:
·       "மேடம், உங்களுக்கு செம வாசனை!"
வனிதாவின் வெட்கம் அவளை உள்ளுக்குள் அரித்தது—அவள் கண்கள் தரையை பார்த்தன, அவள் உடல் உறைந்து கிடந்தது. மணி, தன் உடலை அவள் மேல் நிலைநிறுத்தி, தயாரானான்—அவன் ஆணுறுப்பு அவள் புணர்பைக்கு மேலே இருந்தது. மெதுவான, ஆனால் ஆர்வமான குரலில் கேட்டான்:
·       "மேடம், உங்க காலை கொஞ்சம் விரிக்க முடியுமா, ப்ளீஸ்?"
வனிதா, வெட்கத்தால் கால்களை இறுக்கி வைத்திருந்தவள், ஆழ்ந்த மூச்சு எடுத்து, மெதுவாக கால்களை விரித்து, மணிக்கு வழி விட்டாள். மணி, தன் முதுகை மெதுவாக கீழே இறக்கி, தன் ஆணுறுப்பை அவள் புணர்பைக்குள் செலுத்த முயன்றான்—ஆனால், வனிதாவின் உடல் போதுமான ஈரமின்றி இருந்ததால், அது இறுக்கமாக இருந்தது. இரண்டு மூன்று முறை முயன்றவன், சற்று வேகமாக உள்ளே தள்ளினான்—அது வனிதாவுக்கு கடுமையான வலியை ஏற்படுத்தியது. அவள், வலியில் உரத்த குரலில் கத்தினாள்:
·       "ஆஹ்ஹ்! வலிக்குது!"
அவள் கண்களை இறுக்க மூடி, தலையை இரு பக்கமும் ஆட்டினாள், வலியில் துடித்தாள். மணி, பயந்து, விரைவாக எழுந்து, தடுமாறி கூறினான்:
·       "சாரி, மேடம்! சாரி, மேடம்! உங்களுக்கு இவ்ளோ டைட்டா இருக்கும்னு நினைக்கல, என் சைஸுக்கு… நான் ஆயில் யூஸ் பண்றேன், கவலைப்படாதீங்க!"
அவன், விரைவாக படுக்கையில் இருந்து இறங்கி, மேசையை நோக்கி ஓடி, ஒரு சிறிய தேங்காய் எண்ணெய் கேனை எடுத்து வந்தான். வனிதா, தன் வலியையும் மணியின் அறியாமையையும் எண்ணி, உள்ளுக்குள் கவலைப்பட்டாள்—அவள் மனம் இந்த தருணத்தை முடித்துவிட வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டது. மணி, எண்ணெயை தன் உள்ளங்கையில் ஊற்றி, காண்டம் அணிந்த ஆணுறுப்பு முழுவதும் தடவினான். மீண்டும் அவள் மேல் நிலைநிறுத்தி, மெதுவாக முணுமுணுத்தான்:
·       "இப்போ ஃப்ரீயா போகும், மேடம்…"
எண்ணெயின் உதவியால், அவன் ஆணுறுப்பு இப்போது எளிதாக உள்ளே நழுவியது. அவன், அவள் தோள்களை அணைத்து, மெதுவாக இயங்க ஆரம்பித்தான்—எண்ணெய் காரணமாக, அவன் இயக்கம் சீராக இருந்தது. சில நிமிடங்களில், மணி உச்சமடைந்து, உரத்த முனகலுடன் கத்தினான்:
·       "ஆஹ்ஹ்!"
உற்சாகத்தில், அவன் அவள் மேல் சரிந்து, கனமாக மூச்சு வாங்கினான்—அவன் உடல் வெப்பம் மெதுவாக குறைந்தது. சிறிது நேரம் அப்படியே படுத்திருந்தவன், எழுந்து, மகிழ்ச்சியுடன் கூறினான்:
·       "தேங்க்ஸ், மேடம்! தேங்க்ஸ், மேடம்! இது சொர்க்கம் மாதிரி இருந்துச்சு… ஆஹ்ஹ்!"
அவன், அவள் பக்கவாட்டில் உருண்டு, படுத்தான்—இருவரும் சிறிது நேரம் கனமாக மூச்சு வாங்கினர். வனிதா, மெதுவாக எழுந்து, மணி தன் பக்கத்தில் படுத்திருப்பதையும், அவன் ஆணுறுப்பு இப்போது மென்மையாக இருப்பதையும் பார்த்து, விரைவாக குளியலறைக்கு சென்றாள். அவள், நீண்ட நேரம் குளித்தாள்—குளிர்ந்த நீர் அவள் உடலை தொட்டபோது, அவள் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது, வெறுப்பும் அவமானமும் அவளை மூழ்கடித்தன. ஆனால், மணி மிகவும் கடுமையாக இல்லை என்ற எண்ணம், அவளுக்கு ஒரு சிறிய நிம்மதியை அளித்தது.
குளித்து முடித்து, அறைக்கு திரும்பியவள், மணி தரையில் ஒரு படுக்கை விரிப்பில் நிர்வாணமாக படுத்து, தூங்குவதை பார்த்தாள்—அவன் மூச்சு சீராக இருந்தது, அவன் முகத்தில் ஒரு திருப்தி தெரிந்தது. வனிதா, அந்த அறையில் மேலும் இருக்க விரும்பவில்லை. அவள், விரைவாக தன் ஆடைகளை—கருப்பு புடவை, பிளவுஸ், பெட்டிகோட்—அணிந்து, தன் தோற்றத்தை சரி செய்து, அறையை விட்டு வெளியேறினாள். அவள் வேலை செய்யும் மேசையை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

[thirddemodreamer]

some image created

[thirddemodreamer]

gaa

[thirddemodreamer]

ssss

[thirddemodreamer]

old images for vanitha previous chapter

[thirddemodreamer]

and some more