[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -1
రచన: రమ్య నముడూరి



1980 వ సంవత్సరం.. బలభద్రపురం...  కైలాస భూమి

మకర సంక్రాంతి నుండి, మీ(మన)కోసం

[k3vv3]

అడిగారు కాబట్టి

ఓ చిన్న ఉపోద్ఘాతం :shy:



1980 వ సంవత్సరం..బలభద్రపురం...కైలాస భూమి...
 
రాత్రి ఒంటిగంట ఇరవై నిముషాలు...కటిక అమావాస్య...వీధి దీపాలు వెలుగుతూ..ఉన్నాయి..!గాలి వేగం పెరిగిపోతోంది...!
 
---
 
నల్లమల అడవి...అదేరోజు....రాత్రి రెండుగంటల, పదకొండు నిముషాలు... నీలగిరి కొండగుహల లోపల... " తవ్వండ్రా .. తొందరగా తవ్వండి ... సాములోరు చెప్పిండు
 
---
రెండు అడుగులు ముందుకు వేసాడో లేదో...! " ఊహఫీ.. ఊహఫీ... కిర.. కిర... కిర... మరియా... ఉగిచా.. గోరి... గోరి... గోరి... " అంటూ ఏదో వింత భాషలో.. వికృతమైన గొంతుతో... ఎవరో మాట్లాడుతున్నట్టు అనిపించింది... 
 
---
 
తమ్ముని వంటిపై ఉన్నరక్ష ఆ నీచుడ్ని మీ తమ్ముడిని తాకనివ్వక పోవడంతో, వేరొక వాహకాన్ని ఎంచుకున్నాడు
 
---
 
ఇంతలో డాక్టర్ బయటకు వచ్చి, "షీ ఈజ్ అవుట్ అఫ్ డేంజర్! నథింగ్ టు వర్రీ. తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడి వల్ల హార్ట్ ఎటాక్ లాగా వచ్చింది. బట్ నథింగ్ సీరియస్.
 
---
 
విధి ముందు ప్రేమ ఓడిపోయినట్టు కనిపిస్తూ ఉన్నా, మరణమే లేని ప్రేమను ఓడించేందుకు విధి చేసే ప్రయత్నం ఎప్పుడూ విఫలమే.

మరణమనేది లేని దానికి ఓటమా? అది అసాధ్యం!
 

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం -1

రచన[font=var(--ricos-font-family,unset)]:[/font]రమ్య నముడూరి
1980 వ సంవత్సరం.. బలభద్రపురం... కైలాస భూమి...
రాత్రి ఒంటిగంట ఇరవై నిముషాలు... కటిక అమావాస్య... వీధి దీపాలు వెలుగుతూ.. ఉన్నాయి..! గాలి వేగం పెరిగిపోతోంది...! జీవం లేకుండా పడిఉన్న ఎండుటాకులు... ఆ గాలి వేగానికి పైకి లేచి... ఆ గాలిలో గిర గిరా తిరుగుతున్నాయి..! దూరంగా ఎక్కడో... నక్కల ఆరుపులు వినిపిస్తున్నాయి..! ఆ గాలి వేగానికి, చెట్లు, జడలు విప్పుకున్న పిశాచిలాగా.. ఊగిపోతున్నాయి... ఆరోజే చనిపోయిన ఒక అనాధ శవం దహనం చేసిన ప్రదేశం నుండి వస్తోన్న పొగ... ఒక వింత ఆకారం గా మారి.. గాలి వేగానికి అనుగుణంగా కదులుతూ... వింత శబ్దం చేస్తోంది..! ఆ శబ్దం ఏమిటా అని బయటకు వచ్చి చూసిన, కాటికాపరి గుండె జారిపోయింది..! అంతలోనే తేరుకొని... " ఏమీ కాదు...ఏమీ కాదు..!" అనుకుంటూ తనకి తానే ధైర్యం చెప్పుకుని.. అక్కడనుండి కొద్దిగా దూరం జరిగి.. చుట్ట కాల్చడం మొదలు పెట్టాడు..! ఇంతలో.. అతని వెనకనుండి ఒక ఆకారం వేగంగా వెళ్ళిపోయింది..! ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి వెనక్కి తిరిగిచూస్తే... అక్కడ ఏమీ లేదు..! సరే అని రెండు అడుగులు ముందుకు వేసాడో.. లేదో... మళ్ళీ అదే అనుభవం..! ఈసారి ఏదో వింత భాషలో మాట్లాడుతూ... వెనకనుండి...తనకు దగ్గరగా వచ్చినట్టే వచ్చి, వెనక్కి తిరిగేసరికి కనిపించకుండా మాయం అయిపోయింది ..! అదంతా చూస్తోన్న కాటికాపరికి గుండె వేగం పెరిగిపోతోంది..! కానీ పైకి ధైర్యం నటిస్తూ..! " వామ్మో..! ఎవరో నా ఎనకమాట్లే.. తిరుగుతున్నట్టుండాది..! ఏందిది... అ.. ఎవురది..? దమ్ముంటే ముందుకురా..! ఇలా ఎనకమాట్లే తిరుగుతా... భయపెట్టాలని సూడమాకా..! నాకసలే మా చెడ్డ కోపం..! ఈ రంగడంటే.. ఏతనుకున్నావో.. ఏమో..!" అంటూ మేకపోతు గంభీర్యం ప్రదర్శిస్తూ... చుట్టూ చూస్తూ ఉండగా..! ఒక వింత ఆకరం..! అతని వెనకనే నిలబడి.... " అసైయే ఇసునకీర్ కిర కిర మరియ కిలిగిచు గోరి... గోరి... గోరి.. " అంటూ... ఏదో వింత భాష మాట్లాడుతూ.. వికృతంగా నవ్వుతోంది..! ఆ మాటలు, నవ్వులు వినిపించే సరికి రంగా.. భయం భయంగా.. వెనక్కి తిరిగి చూస్తూ.. ఉండగానే...! ఆ ఆకారం ఇంకా వికృతంగా నవ్వుతూ... కాటికాపరి రంగా మెడను విరిచేసింది..! *****
నల్లమల అడవి... అదేరోజు.... రాత్రి రెండుగంటల, పదకొండు నిముషాలు... నీలగిరి కొండగుహల లోపల... " తవ్వండ్రా .. తొందరగా తవ్వండి ... సాములోరు చెప్పిండు.. అంజనం వేసి మరీ చెప్పిండు... ఈడనే.. గా మారాజు బోలెడంత బంగారం, వజ్రాలు దాచుంచినాడంట..! ఇయాల అయి మనము ఎట్టాగైన... సంపాదించాలి..! బేగా తవ్వు రా...!" పనివాడి మీద అరుస్తున్నాడు బసవయ్య...!
"అయ్యగారు..! ఈడ ఏమీ లేదు...! సానా లోతు తవ్వేసాం..! " అన్నారు ఆ పనివాళ్ళు "ఏందిరా..! తవ్వింది..! ఇంకా తవ్వండి, ఆ సామూలోరు సామాన్యుడు కాడు..! అయన సెప్పిండు అంటే..! ఈడ కచ్చితంగా... ఆ రాజు దాచిన నిధి ఉండే ఉంటాది...! చెప్పింది చేయండి..! ఇంకా లోతుకి తవ్వండి..!" అంటూ గర్జించాడు బసవయ్య..!
వాళ్ళు మళ్ళీ తవ్వడం మొదలు పెట్టారు...! అలా ఇంకో అరగంట సేపు తవ్విన తరువాత... టంగ్ మని శబ్దం వచ్చింది..! అంతే..! బసవయ్య ఎగిరి గంతేసాడు..!
"దొరికింది....! కాకతీయ సామ్రాజ్యపు ఆఖరి మహారాజు ప్రతాపరుద్రుడు ...బలభద్రపురం సామంత కోయరాజు మార్తాండ చేత దాచి పెట్టించిన సంపద దొరికింది...! నేను చేసిన పూజలు, ఇచ్చిన బలులు... ఫలించినాయి...!" అంటూ... సంతోషపడిపోతున్నాడు..!
ఆ పనివాళ్ళు...అక్కడ పూర్తిగా మట్టిని వేరు చేసి చూస్తే..! అక్కడ ఒక పెట్టి కనిపించింది..! "దాన్ని పైకి తీయండ్రా..! " అంటూ సంతోషంతో అరిచాడు బసవయ్య..! వాళ్ళు ఆ పెట్టెను పైకి తీసే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు...! ఇంతలో... అక్కడ వాతావరణం అంతా మారిపోయింది...! గాలి వేగం పెరిగిపోయింది... చెట్లు పూనకమ్ వచ్చినట్టు ఊగిపోతున్నాయి..! వాతావరణంలో వచ్చిన మార్పుకి బసవయ్యతో సహా... అక్కడ పని వారికి కూడా భయంతో కాళ్ళు చేతులు వణికిపోతున్నాయి..!
"ఒరేయ్..! తొందరగా తీయండ్రా..! వర్షం వచ్చేసేటట్టు ఉంది..! " అంటూ వారిని తొందరపెట్టాడు బసవయ్య..! వాళ్ళు ఎంత ప్రయత్నం చేసినా... ఆ పెట్టెను పైకి తీయలేకపోతున్నారు..! ఆ పనివాళ్ళు అప్రయత్నం గా పైకి చూసేసరికి... ఒక వికృతమైన ఆకారం... బసవయ్య వెనకనే నించుని ఉంది..!
వాళ్ళు.. " అయగోరు...! మీ ఎనకాతలా....!" అంటూ చెప్పబోయి...! గుండె ఆగిపోయి.. అక్కడే పడి చచ్చిపోయారు..! అది పైనుండి చూసిన బసవయ్య...! భయం.. భయం గా వెనక్కి తిరిగి చూస్తే అక్కడ ఏమీ లేదు..! రెండు అడుగులు ముందుకు వేసాడో లేదో...! " ఊహఫీ.. ఊహఫీ... కిర.. కిర... కిర... మరియా... ఉగిచా.. గోరి... గోరి... గోరి... " అంటూ ఏదో వింత భాషలో.. వికృతమైన గొంతుతో... ఎవరో మాట్లాడుతున్నట్టు అనిపించింది... వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి... అక్కడ ఉన్న వికృతమైన ఆకారాన్ని చూసేసరికి... బసవయ్య కొయ్యబారిపోయాడు..! ఆ ఆకారం ఒక్కసారిగా బసవయ్య మీదకి దూకి... బసవయ్య గుండెను పెకలించేసి.. "ఉఫియే... గోరి.. కిరాచియా... ..థు...బసవయ్యా..! అమ్మా... ఇష్టకామేశ్వరి... మరియా... ఆన...! ఈ.. మరియా... ఆన... అమ్మా...!" అంటూ.. కోయ భాషలో ఏవో అంటూ... ఆ నల్లమలలో కొలువై ఉన్న ఇష్టకామేశ్వరి అమ్మవారి గుడివైపు వెళ్లిపోతు... ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి చూసింది..! ఆ బసవయ్య మనుషులు తవ్విన గుంత లోనే ఆ బసవయ్య శరీరం ఎగిరి వెళ్లి పడింది..! ఆ గుంత మొత్తం మట్టితో పూడుకు పోయింది...! ఆ ఆకారం ఇప్పుడు ఒక అందమైన పదహారెళ్ల అమ్మాయి ఆకృతి దాల్చింది...! ఆ అమావాస్య చీకటిలో... చందమామలా వెలిగిపోతున్న ఆ అమ్మాయి ఆత్మ.. అక్కడనుండి దూరంగా వెళ్ళిపోతోంది..!
సశేషం

[k3vv3]

ధన్యవాదములు ఉదయ్ గారు, మీకు కూడా మన సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

మెయిన్ కేటగిరీలో మార్చడం సరిత్ గారి చేతిలో ఉంది.

నేను ఏమీ చేయలేను

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం -2
2012 వ సంవత్సరం,
విశాఖపట్నం
ఉదయం 7 గంటల.... ఎన్నో నిముషాలు....
మార్నింగ్ వాక్ పూర్తి చేసుకుని, ఇంటికి వచ్చాడు సంజయ్...
" వచ్చావా... వెళ్లి స్నానం చేసి రా... టిఫిన్ చేసి కాలేజీకి వెళ్దువుగాని...." అంటూ కొడుకు తలపై ప్రేమగా చేయి వేసి నిమురుతూ చెప్పింది సీత...
"ఓకే... మామ్... 10 మినిట్స్... న్యూస్ చూసి వెళ్తా...." అంటూ న్యూస్ ఛానల్ పెట్టాడు సంజయ్...
" నల్లమల అడవుల్లో... గుప్తనిధుల కోసం కేటుగాళ్ళ వల... అటవీ ప్రాంతాన్ని... టూరిస్ట్ ప్లేస్ గా మారుస్తున్నట్టుగా హై డ్రామా... 14 వ శతాబ్దానికి చెందిన కాకతీయుల ఆఖరి మహారాజు ప్రతాపరుద్రుని కోట పై కేటు గాళ్ళ కన్ను...
"ఈ సమాచారం పై మరిన్ని వివరాలు మా ప్రతినిధి రాంబాబు అందిస్తారు...
“చెప్పండి రాంబాబు.... నల్లమలలో ఏమి జరుగుతోంది..?"
" వనజ... ప్రస్తుతం మనము నల్లమల అడవి లో ఉన్నాము...
నల్లమల అడవి అంటేనే నిధులు, నిక్షేపాలకు నిలయం. అలాంటి అడవిని టార్గెట్ చేశారు కొందరు వ్యక్తులు. టూరిజం పేరుతో గుప్తనిధుల వేట సాగిస్తున్నారు. అమ్రాబాద్ టైగర్ రిజర్వ్ జోన్‌లో గుప్తనిధుల వేటను సాగిస్తున్నారు. పూర్తి వివరాల్లోకెళితే..
దక్షిణ తెలంగాణా లోని నాగర్ కర్నూల్ జిల్లా అమ్రాబాద్ మండలం మన్నూరు గ్రామ సమీపంలోని... నల్లమల అడవిలో కాకతీయ మహారాజు ప్రతాపరుద్రుడు నిర్మించిన కోట ఉంది. కృష్ణానది పరివాహక ప్రాంతం వెంబడి నల్లమల అడవిలో దాదాపు 300 కిలోమీటర్ల పొడవున ప్రతాపరుద్రుని కోట ఉంది. ఇది దాదాపు14 వ శతాబ్దానికి చెందిన పురాతనమైన కట్టడం.
రుద్రమదేవి మనవడు ప్రతాపరుద్రుడు నిర్మించిన ఈ కోటలోకి వెళ్లాలంటే రెండు కిలోమీటర్లు కాలినడకన వెళ్ళాల్సి ఉంటుంది. అలాంటి ప్రాంతాన్ని పర్యాటక కేంద్రంగా ఏర్పాటు చేయాలనే ఉద్దేశంతో ప్రభుత్వం చర్యలకు పూనుకుంది. ఇందులో భాగంగా అధికారులు రోడ్డు మార్గం కూడా నిర్మించారు. అంతేకాదు.. టూరిజం పేరుతో స్థానిక అధికారులు కోట మరమ్మతులకు చర్యలు చేపట్టారు. అయితే, ఈ టూరిజం అభివృద్ధి ముసుగులో పలువురు అధికారులు గుప్తనిధుల తవ్వకాలకు తెరలేపారనే ఆరోపణలు జోరుగా వినిపిస్తున్నాయి.
వాస్తవానికి అమ్రాబాద్ టైగర్ రిజర్వ్ ప్రాంతంలోకి అడుగు పెట్టాలంటే అటవీశాఖ అనుమతులు తప్పనిసరి. అయితే, అంత ఈజీగా అటవీశాఖ అనుమతులు లంభించవు. మేతకోసం పశువులను అడవిలోకి తీసుకెళ్తేనే రైతులపై అటవీశాఖ అధికారులు కేసులు పెడతారు. స్థానికులు వంట చేయడానికి కట్టెలు తెచ్చుకోవడానికి వెళ్లినా వదిలిపెట్టకుండా భారీ జరిమానాలు విధిస్తుంటారు. కానీ, సామాన్యుల పట్ల ఇంత కఠినంగా వ్యవహరించే అధికారులు.. అభివృద్ధి కార్యక్రమాల ముసుగులో గుప్త నిధుల తవ్వకాలకు పాల్పడుతున్న వారిపట్ల చూసీ చూడనట్లు వ్యవహరిస్తున్నారనే ఆరోపణలు వెల్లువెత్తుతున్నాయి.
ఇక కొందరు ప్రజా ప్రతినిధుల అండదండలతో అటవీశాఖ అధికారులు ప్రతాపరుద్రుని కోటపై ఉన్న గుప్తనిధులను స్వాహా చేసే కుట్ర చేస్తున్నారని ఆరోపణలు వస్తున్నాయి. అభివృద్ధి ముసుగులో అధికారులే.. గుప్తనిధుల కోసం తవ్వకాలు చేపడుతున్నారని స్థానిక ప్రజలు జోరుగా చర్చించుకుంటున్నారు. టూరిజం అభివృద్ధి పనులు చేస్తున్నారా? లేక నిధులు, నిక్షేపాలను వెలికి తీసే పనిలో పడ్డారా? అనే సందేహాలను స్థానిక గ్రామ ప్రజలు వ్యక్తం చేస్తున్నారు. ఉన్నతాధికారులు ఇప్పటికైనా సంఘటనా స్థలానికి చేరుకుని పూర్తిస్థాయి విచారణ జరిపించాలని నల్లమల ప్రజలు డిమాండ్ చేస్తున్నారు.
మరికొన్ని వివరాలు ఇక్కడ స్థానికులను అడిగి తెలుసుకుందాం..." అంటూ...అప్పటివరకు అనర్గళంగా మాట్లాడిన టీవీ రిపోర్టర్.... ఒక స్థానికుడితో అక్కడి పరిస్థితి గురించి మాట్లాడించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు...
" చెప్పండి సార్... ఇక్కడ గుప్త నిధుల కోసం తవ్వకాలు జరగడం మీరు ఎప్పుడైనా చూసారా? "
" అవునండి... ఇక్కడ ఉన్న పురాతన శివాలయంలో చాలా గుంతలు తవ్వేసి ఉన్నాయి... మా ఊరు నుండి చాలా మంది పశువుల్ని మేపడానికి ఈ అడవిలోకి వస్తూ ఉంటారు... అయితే కొంత కాలం బట్టి .. ఇక్కడికి ఎవరినీ రానియ్యట్లేదు....ఇక్కడ పశువుల మేతకి, కట్టెలు కొట్టుకోవడానికి కూడా మా వాళ్ళని రానియ్యడం లేదు...
ఏమంటే... అటవీ శాఖ అధికారులు కేసులు పెట్టేస్తున్నారు... మా ఊరోళ్ళు ఇటు పక్క రావడానికే జంకుతున్నారు...
ఇదంతా... ఆ గుప్త నిధుల తవ్వకాలకోసం... ఎవరో పెద్దమనుషులు... చేస్తున్న పనండి... ఇందులో ఆ అధికారులు కూడా కుమ్మక్కయ్యుంటారండి..."
అంటూ ఆ స్థానికుడు చెప్పడం, అంతా పూర్తయ్యాక.
“ఇది వనజా ఇక్కడి పరిస్థితి...
కెమెరామెన్ గంగతో... రాంబాబు... పీకే ఛానల్”
అంటూ ఆ రిపోర్టర్ చెప్తూ ఉన్నాడు...
ఈలోగా... సంజయ్... టీవీ ఆఫ్ చేసి...
"ఈ న్యూసే... నాన్సెన్స్ మామ్... ఈ కాలంలో కూడా గుప్త నిధులు... తవ్వకాలు ఏంటి మామ్... బుల్ షిట్....
అనవసరంగా టైం వేస్ట్... ఇవాళ నేను చాలా క్లాసెస్ తీసుకోవాలి... ఉహ్హ్... బ్రెయిన్ హీట్ ఎక్కిపోయింది.... ఫ్రెష్ అయి వస్తా..." అంటూ... రెడీ అవడానికి వెళ్ళిపోయాడు....
సీత మనసంతా... కకావికాలం అయిపోయింది... ఆ ప్రోగ్రాం చూసి....
టిఫిన్ రెడీ చేస్తోంది, కానీ.. తన దృష్టి అంతా... ఆ న్యూస్ రీడర్ చెప్పిన దాని మీదే ఉంది...
ఎందుకంటే..... తన తండ్రి కూడా ఆ నిధిని దక్కించుకునే ప్రయత్నం చేసే... ఆ అడవిలోనే అదృశ్యం అయిపోయాడు కాబట్టి...
ప్రేమ పెళ్లి చేసుకుందని తనని ఇంట్లోకి రానివ్వకపోయినా...
తన తండ్రి ఎంత దుర్మార్గుడు అయినా కూడా....
ఏ కూతురికి అయినా సహజంగా ఉండే ప్రేమ..
సీత మనసుని మెలిపెడుతుంటే....
ఆనాటి చేదు జ్ఞాపకాల అలల, సుడులు... తన కంట కన్నీరై కరుగుతుండగా...
వెనకనుండి వచ్చి సీత కళ్ళు మూశాయి రెండు చేతులు....
************************************
సశేషం

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -3



[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
ఆనాటి చేదు జ్ఞాపకాల అలల, సుడులు..
తన కంట కన్నీరై కరుగుతుండగా..
వెనక నుంచి వచ్చి సీత కళ్ళు మూసాయి రెండు చేతులు!
ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి సీత వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి..
సీత కన్నీరు తన చేతికి అంటుకోవడంతో,తన చేతుల్ని వెనక్కి తీసుకుని, సీత వైపు ఆందోళనగా చూస్తున్నాడు , సీత పెద్దకొడుకు అజయ్.
"నాన్నా..అజయ్! ఏంటి సర్ప్రైజ్? " అంటూ కొడుకుని ప్రేమగా హత్తుకుంది సీత.
" అమ్మా! నాకు శ్రీశైలంకి ట్రాన్స్ఫర్ అయింది. డ్యూటీ లో జాయిన్ అయ్యేముందు ఒకసారి నిన్నూ, తమ్ముడ్ని చూడాలనిపించింది. అందుకే మీకు సర్ప్రైజ్ ఇద్దామని చెప్పకుండా వచ్చేసాను.
కానీ నువ్వు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్.. ఏం జరిగింది అమ్మా?" అంటూ అడిగాడు అజయ్.
'అరే.. ఏం లేదు నాన్నా! దోసెల్లోకి ఉల్లిపాయలు తరుగుతున్నా కదా! అందుకే! నేను ఎందుకు ఏడుస్తాను నాన్నా.." అంటూ నోటికొచ్చిన అబద్దాన్ని చెప్పేసింది సీత.
" వెళ్లి ఫ్రెష్ అయిరా నాన్నా! టిఫిన్ తిందువు గానీ." అంటూ ఉండగానే
" ఒరేయ్ అన్నయ్యా! ఎప్పుడొచ్చావురా? " అంటూ అజయ్ ని ఎత్తుకుని, గిర గిరా తిప్పేసాడు సంజయ్.
ఇద్దరు కొడుకుల్ని చూస్తూ సంతోష పడిపోతోంది సీత.
******
నల్లమల అడవులు,
సూర్యకిరణాలు కొద్ది కొద్దిగా. ఆ అడవిలోని చెట్ల మధ్యగా. దారి చేసుకుని. తమ వెలుగును ప్రసరిస్తున్న వేళ..
పక్షుల కిలకిలా రవాలతో. సెలయేరుల సరిగమలతో. వన్య ప్రాణుల సందడితో, ఆ అరణ్యం ప్రకృతి అందాలతో శోభాయమానంగా వెలిగిపోతున్న వేళ..
ఒక కుటుంబం శ్రీశైలం మల్లికార్జున స్వామి వారి దర్శనం చేసుకుని, అక్కడ నుండి సుమారు 20 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న మహామహిమాన్వితమైన ఇష్టకామేశ్వరి అమ్మవారి దర్శనం చేసుకోవడానికి గాను నంది సర్కిల్ దగ్గర జీప్ మాట్లాడుకుని, ఎక్కి కూర్చున్నారు.
వారు మొత్తం నలుగురు.. మొగుడు పెళ్ళాలు, ఒక పిల్లాడు, ఆ పిల్లాడి నాయనమ్మ.
ఆ కుటుంబం తో పాటు. ఇంకో నలుగురు వ్యక్తులు కూడా ఆ జీప్ లో ఎక్కేసారు.
ఆ అమ్మవారిని దర్శించుకోవాలి అంటే ఉదయం 6 గంటల నుండి. మధ్యాహ్నం 3 గంటల వరకూ మాత్రమే అనుమతి ఇస్తారు.
ఆ తరువాత ఎవరినీ ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లడానికి అనుమతించరు.
చెక్ పోస్ట్ దగ్గర, ఫారెస్ట్ డిపార్ట్మెంట్ వారి అనుమతి తీసుకుని, ముందుకు నడిచారు వారు.
మొత్తానికి వారి ప్రయాణం మొదలు అయింది.
కానీ ఈ కుటుంబానికి తెలియదు ఆ వ్యక్తులు దర్శనం కోసం కాదు వారితో కలసి అడవిలోకి వస్తున్నది అని..
వారు కూడా తోటి భక్తులు అని అనుకుంటూ వారితో
మాట కలిపింది ఆ కుర్రాడి నాయనమ్మ.
"ఏం బాబూ! . మీరు ఇదివరకు అమ్మవారిని దర్శించుకున్నారా? లేక మాకు లాగే మొదటిసారా?" అని అడిగింది ఆ అమాయకురాలు.
"మొదటి సారి కాదు బామ్మ గారు.. మేము చాలా సార్లు వచ్చాము అమ్మవారి దర్శనానికి" అంటూ చెప్పాడు అందులో ఒకడు.
"అవునా బాబూ! . మాకు ఈ ప్రాంతం అంతగా తెలీదు. మేము మొదటిసారి వస్తున్నాం. ఈ జీప్ కొంత దూరమే వస్తుందట కదా. ఆ తరువాత ఎలా వెళ్లాలో. దారి చూపుతూ బోర్డులు ఉంటాయి అని చెప్పారు. మీరు కూడా ఉన్నారు. అమ్మవారి దయవల్ల ఇంకేమి భయం లేదులే!"
అంటూ ఆ బామ్మ వారితో చెబుతూ తనకి తానే ఆపద కొని తెచ్చుకున్నట్టు అయింది.
వారి ప్రయాణం సాగుతూ ఉంది.
శ్రీశైలం నుండి ఈ ప్రదేశానికి,12 కిలోమీటర్ల వరకూ తారు రోడ్డు ఉంది. ఆ రోడ్డు చాలా గతుకులుగా ఉండి పెద్ద పెద్ద మలుపులు తిరుగుతూ. ఒక్కొక్కసారి అయితే జీప్ తిరగబడిపోతుందా అన్నట్టుగా ఉంది.
కొంత దూరం వెళ్ళాక, జీప్ లు ముందుకు వెళ్లవు.
అక్కడ నుంచి సుమారు 16 కిలోమీటర్ల మేర కాలి నడకన నడవాల్సి ఉంటుంది.
ఒకసారి అడవిలోకి తిరిగాక, మట్టి రోడ్డు, పెద్ద పెద్ద పాము పుట్టలు, నీటి గుంతలు తారసపడతాయి.
ఆ ప్రయాణం సాధారణంగా ఉండదు. అందుకే ఆరోగ్యవంతులు మాత్రమే వెళ్ళగలరు.
కానీ బామ్మ అమ్మవారిని చూసి తీరాలి అని పట్టుపట్టడంతో వారు కాదనలేక తీసుకు వచ్చారు.
ఆ పిల్లాడు నడవలేకపోవడం తో వాడి తల్లిదండ్రులు వాడిని ఒకరి తరువాత ఒకరు ఎత్తుకుని నడుస్తున్నారు.
అంత అలసటలోనూ ఆ ప్రకృతి అందం, ఆ చల్లదనం. వారిని సేద తీరుస్తూ ఉంది.
ఆ కుటుంబం వాళ్ళతో వచ్చిన ఆ నలుగురు వ్యక్తుల్లో ఒకడు ఇంకొకడి చెవిలో
"ఒరేయ్! ఎందుకురా.. ఇక్కడే పని కానిచ్చేద్దాం. మళ్ళీ అక్కడ దాక నడిచి వెళ్లడం దేనికిరా? " అన్నాడు.
"నువ్వుండెహే.. మంగి సార్ చెప్పిండు గదా.. పట్రమ్మని గా పోరడ్ని.. గిప్పుడే ఎత్తుక పోతే. ఆగమాగం. ఐపోద్ది. మూసుకుని నే చెప్పేవరకు గా బామ్మని మన మాటల్లో పెడతా ఉండు.దర్శనం అయిపోయినాక. ఎత్తుక పోదాం."
అంటూ గొణిగాడు వాడు.
పాపం ఆ కుటుంబానికి తెలియక, ఆ వ్యక్తులకి కూడా వారు తెచ్చుకున్న, ఆహారం, నీళ్లు ఇచ్చారు.
వారు అలా చాలా సేపు నడిచాక.
గిరిజనుల నివాసాల మధ్య. బండరాళ్ళతో నిర్మించబడిన, చిన్న పాక. కనిపించింది.
ఆ వ్యక్తుల్లో ఒకడు. ఆ బామ్మ కుటుంబం తో మాట్లాడుతూ .
" రండమ్మా. ఇదే ఆ మహిమన్వితమైన ఇష్టకామేశ్వరి అమ్మవారి గుడి." అంటూ చూపించాడు.
ఆ అమ్మవారి గుడిని చూస్తూనే. అప్రయత్నం గా ఆ కుటుంబం ఆనందభాష్పాలు రాల్చారు.
" అమ్మా. ఇష్టకామేశ్వరీ!" అంటూ ఆ జగన్మాత ముందు మోకరిల్లారు.
కుడి వైపు గణపతి విగ్రహం, ఎదురుగా నంది విగ్రహం.
చుట్టూ జంట నాగులతో కొలువై ఉన్నఅమ్మవారి దర్శనం అయింది.
గుడికి ఎదురుగా సెలయేరు, ఒక బావి ఉన్నాయి .
చిన్న ద్వారం గుండా లోపలికి పాకుతూ వెడితే నూనె దీపం వెలుగులో నాలుగు చేతులతో అమ్మవారు దర్శనం ఇస్తారు.
అక్కడే పద్మాసనం వేసుకుని కూర్చున్న పూజారి గారు బొట్టు పెట్టి అమ్మవారిని కోరిక కోరుకోమని చెప్పారు.
ఆ కుటుంబం అయన చెప్పినట్టుగా అమ్మవారికి బొట్టుపెట్టి, తమ కోర్కెలు తెలుపుకున్నారు.
రవికలగుడ్డ, గాజులు ఇవ్వగా. పూజారి గారు అవి ఉంచి అమ్మవారికి పూజ చేశారు .
ఆ పిల్లవాడు "అమ్మా! నాన్నా! ఇక్కడ అమ్మవారి గురించి చెప్పండి" అని అడిగాడు . అక్కడే ఉన్న పూజారి గారు కల్పించుకుని
"బాబూ! ఈ అమ్మవారు ఇష్టకామేశ్వరి దేవి. ఈమె నాలుగు చేతులతో దర్శనం ఇస్తారు.
వెనుక రెండు చేతులలో శంఖాలు పట్టుకుని ఉంటారు.
కుడి చేతిన జపమాల, ఎడమ చేతిన శివలింగం పట్టుకుని ఉంటారు.
ఇన్నో ఏళ్ల క్రిత్రం శివుడ్ని తన నాథునిగా చేసుకునేందుకు సాక్షాత్తు పర్వత రాజు పుత్రిక, జపమాలని, శివలింగాన్ని చేతబట్టి తపస్సు చేసింది. ఆ పార్వతి దేవి ఇంకో పేరు ఇష్టకామేశ్వరి దేవి.
భక్తిగా దండం పెట్టుకుని ఆమెకు బొట్టు పెట్టి, కోరిక కోరుకుంటే తప్పకుండా తీరుతుంది." అంటూ ఆ పిల్లాడితో పాటు అక్కడున్న వారందరికీ ఆ అమ్మవారి మహత్యం తెలియజేసారు పూజారి గారు.
దర్శనం అయిన తరువాత అక్కడ ఆదివాసులు ఇచ్చిన ప్రసాదాన్ని స్వీకరించి, ఆ అమ్మవారికి మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కరించుకుని, తిరుగు ప్రయాణం మొదలు పెట్టింది ఆ కుటుంబం. వారితో పాటుగా ఆ వ్యక్తులు కూడా బయలుదేరారు.
కానీ వారి ప్లాన్ వేరు. ఆ కుటుంబం లోని చిన్నపిల్లాడిని వారి నుంచి ఎత్తుకు పోవాలి. ఆ దిశగా. వారి ప్రణాళిక మొదలుపెట్టారు.
*****
సశేషం

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -4

దర్శనం అయిన తరువాత, అక్కడి ఆదిమవాసులు ఇచ్చిన ప్రసాదాన్ని స్వీకరించి, ఆ అమ్మవారికి మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కరించుకుని, తిరుగు ప్రయాణం మొదలు పెట్టింది ఆ కుటుంబం. వారితో పాటుగా ఆ వ్యక్తులు కూడా బయలుదేరారు.
కానీ వారి ప్లాన్ వేరు. ఆ కుటుంబం లోని చిన్న పిల్లాడిని వారి నుంచి ఎత్తుకుపోవాలి. ఆ దిశగా, వారి ప్రణాళిక మొదలుపెట్టారు.
"బామ్మ గారు.. మీరు లడ్డు ప్రసాదం తీసుకున్నారా?" అడిగాడు ఒకడు.
"లడ్డు ప్రసాదం ఏంటి? అక్కడ వారు ప్రసాదం ఇచ్చారుగా. అది కాక లడ్డులు కూడా ఉన్నాయా? మేము చూడలేదే!” అన్నాడు ఆ పిల్లాడి తండ్రి.
"అరే.. ఇవే ఇక్కడ ఫేమస్. కోరిన కోరిక తీరాలి అంటే, ఈ లడ్డు ప్రసాదం కూడా తీసుకోవాలి" అన్నాడు వాడు.
"అయ్యో! మాకు తెలియదు. మళ్ళీ వెనక్కి వెళ్లి తెస్తాను." అంటూ అతను వెళ్లబోతుంటే
"అయ్యో.. వద్దు అండి.ఇప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయిపోయింది. మూడింటి తరువాత ఇక్కడ ఎవరూ ఉండకూడదు.ఇదిగో, మేము కొన్నాము కదా. తీసుకోండి, పర్లేదు" అంటూ వాళ్లు ఒక లడ్డు, ఆ కుటుంబం చేత తినిపించారు.
ఒక పది నిముషాల తరువాత, ఆ కుటుంబం అందరూ స్పృహతప్పి పడిపోయారు.
అప్పుడు ఆ నలుగురు వ్యక్తులు హైఫై లు కొట్టుకొని ,
"పని అయిపోయింది. ఈ పిల్లాడ్ని తీసుకెళ్లి, మంగి సార్ కి అప్పచెప్తే, సార్ మనకి డబల్ పేమెంట్ ఇస్తాడు."అనుకుంటూ, ఆ పిల్లాడిని భుజాన వేసుకుని, అడవిలో వేరే మార్గంలో ముందుకు నడిచారు.
*****
ఇద్దరు కొడుకులను చూస్తూ, సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోతోంది సీత.
"అన్నయ్యా! ఏంటి చెప్పకుండా వచ్చేసావ్?" అంటూ అజయ్ ని ఎత్తుకుని, గిర గిరా తిప్పేస్తున్నాడు సంజయ్.
"ఒరేయ్.. దింపరా బాబు. నాకు శ్రీశైలం వన్ టౌన్ సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ కి ట్రాన్స్ఫర్ అయింది. డ్యూటీ లో జాయిన్ అయ్యే ముందు నిన్నూ, అమ్మని చూసి వెళదామని, సర్ప్రైజ్ చేద్దామని చెప్పకుండా వచ్చేసాను." అంటూ ఉండగా, అజయ్ ని కిందకి దింపి,
" ఏంటిరా.. శ్రీశైలం ట్రాన్స్ఫర్ అయిందా? సూపర్ రా అన్నయ్యా. ఇంకో వన్ వీక్ లో మా కాలేజీ ఫాకల్టీ, స్టూడెంట్స్ కల్సి, అక్కడికి ట్రిప్ వెళ్లాలని ప్లాన్ చేస్తున్నాం. నువ్వు ఎప్పుడు జాయిన్ అవ్వాలిరా? " అని అడిగాడు సంజయ్, అజయ్ ని.
"ఎల్లుండి జాయిన్ అవ్వాలి. అక్కడ క్వార్టర్స్ లేవు. నా జూనియర్ ఒకరు రూమ్ చూసి పెడతాను అన్నాడు. రేపు నైట్ వెళ్తాను" అన్నాడు అజయ్..
"సూపర్ రా.. అన్నయ్య.. అయితే నీతో పాటు అమ్మని తీసుకెళ్ళు. నేను ఎలాగూ వన్ వీక్ లో అక్కడికే వస్తా మా కొలీగ్స్, స్టూడెంట్స్ తో కలిసి" అంటూ ఉండగా..
"ముందు టిఫిన్ తినండి నాన్నా. తరువాత మాట్లాడుకుందురు" అంది సీత.
"నేను ఫ్రెష్ అయి వస్తా.." అంటూ అజయ్ వాష్ రూమ్ కి వెళ్ళిపోయాడు.
"అమ్మా! ఇవాళ నేను లీవ్ పెట్టేస్తా అన్నయ్యతో టైం స్పెండ్ చేస్తా. లీవ్ మెయిల్ చేసి వస్తా" అంటూ రూం లోకి వెళ్ళిపోయాడు సంజయ్.
సీతకి, 'అజయ్ కి శ్రీశైలం ట్రాన్స్ఫర్ అయింది' అన్నవిషయంగా సంతోషం, భయం అనే రెండు విభిన్న అనుభూతులు కలగలిసి, ఎలా స్పందించాలో అర్ధం కావడం లేదు.
భూమి గుండ్రంగా తిరుగుతుంది అన్నట్టుగా.. 'తన తండ్రి, తన భర్త లాగే, తన పెద్ద కొడుకు జీవితం కూడా ఆ నల్లమల అడవులలో బలైపోదు కదా!' అని ఒక నిమిషం అనిపిస్తుంది.
అంతలోనే ఆ రోజులు వేరు,ఈ రోజులు వేరు. అప్పుడేదో అయింది అని, ఇప్పుడు భయం దేనికి. అని ఒక నిమిషం..ఇలా ఏవేవో ఆలోచనలు ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి.
‘ఏదేమైనా సరే.. నా కొడుకులకి ఆ మల్లన్న స్వామి అనుగ్రహం ఉంది. ఆయనే అన్నీ చూసుకుంటాడు’ అనుకుంటూ ఉండిపోయింది సీత.
ఈలోగా కొడుకులు ఇద్దరూ, వాళ్ల పనులు పూర్తి చేసుకుని వచ్చారు. ముగ్గురూ కలిసి, టిఫిన్ చేస్తూ. కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఉన్నారు.
"అమ్మా! శ్రీశైలం దగ్గర మనకు తెలిసిన వాళ్ళు ఎవరైనా ఉన్నారా?" అన్నాడు అజయ్..
" ఉండేవారు.ఇప్పుడు ఉన్నారో లేదో కూడా తెలియదు..నేను, మీ నాన్నగారు ప్రేమించుకున్న రోజుల్లో మీ నాన్న గారు అదే సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ లో పనిచేస్తూ ఉండేవారు. అప్పుడు.." అంటూ ఏదో చెప్పబోయి,
"కానీ .. మనము అక్కడ నుండి వచ్చేసి ఎన్నో ఏళ్ళు గడిచిపోయాయి. ఇప్పుడు మనకి అక్కడ, నా అన్న వాళ్ళు ఎవరూ ఉండి ఉండరు." అంది సీత బాధగా..
"అమ్మా.. అంటే.. మీది కూడా అక్కడేనా?" అడిగాడు సంజయ్.
"అవును. బలభద్రపురం.. శ్రీశైలం పక్క ఊరు.. మీ నాన్నగార్ని పెళ్లి చేసుకున్న తరువాత ఆ ఊర్లోంచి వచ్చేసాం. మా వాళ్ళు అంతా చనిపోయారు. ఇప్పుడు అక్కడ ఎవరూ లేరు. అయినా అదంతా ఇప్పుడు ఎందుకు?" అంటూ మాట మార్చేసింది సీత.
అలా ఆ రోజంతా ఆ తల్లీ కొడుకులు ఎంతో సంతోషంగా గడిపారు.
*****
రాత్రి 7గంటల, పది నిముషాలు..
నల్లమల అడవి..
ఆ పిల్లాడ్ని ఎత్తుకెళ్లి, ఆ నిర్మానుష్యమైన అడవిలో, ఒక పెద్ద మర్రి చెట్టు కింద ఎప్పుడో, ఎవరో, కట్టిన కూలిపోయే పరిస్థితిలో ఉన్న పాత రేకుల షెడ్ లో ఒక మూలగా. చేతులు, కాళ్ళు కట్టి పడేసారు.
వాళ్ళు ఇచ్చిన మత్తు మందు ప్రభావం ఇప్పుడిప్పుడే తగ్గుతూ వస్తోంది.
ఆ పిల్లాడు మత్తుగా..కళ్ళు కొద్దిగా తెరిచి చూస్తున్నాడు..
మసక మసక గా కనిపిస్తున్నాయి అక్కడ జరుగుతున్న దృశ్యాలు ఒక్కొకటిగా..
ఒక లావు పాటి మనిషి.. చూడ్డానికి చాలా భయంకరంగా ఉన్నాడు.. వళ్ళంతా బూడిద రాసుకుని.. పుర్రెలదండ వేసుకుని కళ్ళకి కాటుక పెట్టుకుని ఉన్నాడు. నుదుటిన ఎర్రటిరంగులో పెద్ద బొట్టు పెట్టుకుని ఏవో మంత్రాలు చదువుతున్నాడు.
అక్కడ వెలుగుతోన్న కట్టెల వెలుగులో అదంతా ఆ పిల్లాడికి మసక, మసక గా కనిపిస్తూ ఉంది..
ఆ మనిషి తో పాటు. పొద్దున్న వాళ్ళతో కలిసి ప్రయాణం చేసిన వ్యక్తులు, ఇంకో కొత్త వ్యక్తి కూడా ఉన్నారు..
ఆ పిల్లాడు కొద్దిగా పైకి లేచి, " అంకుల్.. మా మమ్మీ, డాడీ.. బామ్మా ఏరి? నన్ను ఎందుకు ఇక్కడ కట్టి పడేసారు?" అంటూ ఏడుపు మొదలు పెట్టాడు..
అంతే.. అందులో ఒకడు వచ్చి. ఆ పిల్లాడ్ని చాచిపెట్టి ఒక్కటి కొట్టి, “నోరు మూసుకో..” అని గద్దించాడు.
వాడు కొట్టిన దెబ్బకు, ఆ పిల్లాడు స్పృహ తప్పి పడిపోయాడు..
ఆ పిల్లాడ్ని కొట్టేసరికి అప్పటి వరకు ప్రశాంతం గా ఉన్న వాతావరణం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది..
ఉరుములు, మెరుపులతో భయంకరమైన తుఫాను గాలితో, ఆ అడవి అంతా ఇంకా భయంకరంగా మారిపోయింది. చెట్లు పూనకం వచ్చినట్టు ఊగిపోతున్నాయి. దూరంగా ఎక్కడో నక్కలు ఏడుపు మొదలు పెట్టాయి..
ఆ వాతావరణం చాలా భయంకరంగా మారిపోయింది..
ఆ పిల్లాడ్ని కొట్టినవాడు దూరంగా ఎగిరిపడి నెత్తురు కక్కుకుని చచ్చిపోయాడు.
వాడికి దగ్గరగా ఒక భయంకరమైన ఆకారం వచ్చి,
" ఉఫియే.. కిరిగిచి.. చంటి కూన.. ఉఫియే.. నిధి ఎల్లారు. బలియా.. ఉఫియే. కిరి కిరిక.. నీళ్ల ఉద్ద.. నాడ్.. బతల్.. కీకాట్.." అంటూ వికృతంగా నవ్వుతూ.. వాడి శరీరం మీద ఎక్కి వాడ్ని భూమిలోకి తొక్కేసింది. అక్కడ నుండి ఒక్క ఎగురు పైకి ఎగిరి మంత్రాలు చదువుతున్న మంత్రగాడి ముందు వాలిపోయింది.
ఆ ఆకారాన్ని చూస్తూనే వాడు ఇంకా గట్టిగా క్షుద్ర మంత్రాలు చదువుతూ ఆ అకారాన్ని తరిమేందుకు తన క్షుద్ర శక్తి ని ప్రయోగిస్తున్నాడు. కానీ అవేం ఆ ఆకారం పై పనిచేయడం లేదు. ఒక్కసారిగా ఆ ఆకారం. వికృతంగా నవ్వుతూ
"గోరి.. గోరి. కిరాచియా.. మరియా. ఆన.." అంటూ. ఆ మంత్రగాడి తల, మొండెం వేరు చేసేసి అదే మంటల్లో పడేసింది.
అదంతా చూస్తూ పారిపోడానికి కాళ్ళు, చేతులు పనిచేయకుండా పడి ఉన్న వారందరి వైపు నెత్తురోడుతున్న కళ్ళతో క్రూరంగా చూస్తోంది ఆ ఆకారం..
***************************************

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -5






[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
అదంతా చూస్తూ, పారిపోడానికి కాళ్ళు, చేతులు పనిచేయకుండా పడి ఉన్న వారందరి వైపు నెత్తురోడుతున్న కళ్ళతో, క్రూరంగా చూస్తోంది ఆ ఆకారం.
"వదిలేయ్.. మమల్ని వదిలేయ్.." అంటూ ఆ మనుషులు అతి కష్టం మీద తడపడుతూ, ఆ ఆకారాన్ని బ్రతిమలాడుతున్నారు.
" ఉఫియే.. చంటి కూన ప్రాణం.. బలి ఎన్నాయా? నిధి ఎన్నయు బలియా? అమ్మమ్మా.. ఇన్నారు ప్రాణం.. పసి కూన ప్రాణం.. ఆఆఆ.."
అంటూ ఆ మనుషులను పైకి ఎత్తి, గాలిలో గిర గిరా తిప్పి, దూరంగా విసిరికొట్టింది.
ఎక్కడ పడ్డ వారు అక్కడే అలాగే భూమిలోకి దిగబడిపోయి ప్రాణాలు వదిలేసారు.
అక్కడ అంత జరిగినట్టు ఆనవాళ్లు లేకుండా.,ఆ శవాలన్నీ భూమిలోకి దిగబడిపోయాయి.
అక్కడ క్షుద్రపూజ కోసం చేసిన ఏర్పాట్లు అన్నీ మాయం అయిపోయాయి.
ఆ అడవి మళ్ళీ ప్రశాంతమైన వాతావరణం లోకి మారిపోయింది.
ఆ ఆకారం వికృతరూపం నుంచి మానవ రూపం దాల్చింది.
పదహారేళ్ళ అందమైన కోయ పిల్ల లాగా మారింది.
చందమామ అమ్మాయి రూపంలో కిందికి వచ్చిందా అన్నట్లు వెన్నెల కురిపించే అందమైన మోము, చారడేసి కళ్ళు, దొండపండులాంటి పెదవులు,
బంగారు మేని ఛాయతో మెరిసిపోతోంది.
ఆ అమ్మాయి.. ఆ పిల్లవాడికి దగ్గరగా వెళ్లి, తలపై ప్రేమగా నిమిరింది. ఆమె చేతి నుండి వచ్చిన బంగారు కాంతి ఆ పిల్లాడి శరీరం అంతా ప్రసరించింది.
కాళ్లకు, చేతులకు ఉన్న కట్లు వాటంతట అవే తొలగిపోయాయి.
పెదవి చివర చిట్లిన గాయం మానిపోయింది.
ఆ పిల్లాడు స్పృహలోకి వచ్చాడు.
తనను ప్రేమగా నిమురుతున్న ఆమెను చూస్తూనే, పైకి లేచి. "ఎవరు అక్కా నువ్వు.? మా అమ్మ, నాన్నా, బామ్మా కావాలి. ఈ అంకుల్ వాళ్లు బాడ్.. అంటూ చూపించబోయి, ఏరి వాళ్లు? " అంటూ చుట్టూ చూస్తున్నాడు..
" వాళ్లు పోయినారులే.. ఇంకేంటి భయం లేదు కూన.. నిన్నూ మీ అమ్మా, అయ్యల కాడికి చేరుస్తలే.. కలవరపడకు.. ఈ అక్క ఉండాదిగా.. " అంటూ అలికిల్లాంతరు పట్టుకుని, ఆ పిల్లాడిని ఎత్తుకుని, కొంత దూరం వెళ్లేసరికి ..
అక్కడ ఆ పిల్లాడి అమ్మా, నాన్నా, బామ్మా చుట్టూ చూస్తూ అ పిల్లాడి కోసం ఏడుస్తున్నారు..
ఆ దీపపు వెలుతురులో తన మనవడిని ఎత్తుకుని వస్తున్న ఆ అమ్మాయిని చూస్తూ ఆ బామ్మ సంతోషం తో ‘ఒరేయ్ రాజూ!’ అంటూ వాళ్ళకి ఎదురువెళ్లి, ఆ పిల్లాడ్ని ఆ అమ్మాయి నుండి తీసుకుని, ముద్దులు పెట్టేసుకుంటోంది..
ఆ పిల్లాడి తల్లీ, తండ్రి కూడా ఆ పిల్లాడ్ని గట్టిగా హత్తుకొని ఏడుస్తున్నారు..
ఏమైపోయావురా.? నా తండ్రీ! అంటూ ఆ తల్లి వాడిని గట్టిగా హత్తుకుని గుండె పగిలేలా ఏడుస్తోంది.
ఆ పిల్లాడి తండ్రి ఆ అమ్మాయికి చేతులు జోడించి, దండం పెడుతూ " అమ్మా! నువ్వు ఎవరో మాకు తెలియదు. కానీ జన్మ, జన్మలకు నీకు ఋణపడి ఉంటాం" అంటూ వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నాడు.
"ఓ అయ్యో! ఏడవమాకండి.. మీ కూనడు మీకు దక్కినడు గదా. ఈడ ఉండగూడదు. బేగా జరుగుర్రి. జర నడి రాతిరి అయినదునుకో. గీ అడవిలా అంత మంచిది గాదు. నా ఎంబడి రండి. అడ్డదారిలా మీగూటికి చేరుస్తా. అవు మల్ల. తిన్నంగా నడువురి. ఎనక్కి తిరిగి చూడమాకూర్రి." అంటూ ఆమె ముందుకు నడిచింది.
ఆమెను వెంబడిస్తూ. ఆ అమ్మవారిని తలుచుకుంటూ.. వాళ్ళు ముందుకుసాగారు..
ఆశ్చర్యం.. వాళ్లు ఒక అరగంట నడిచేసరికే వాళ్ళు ఉన్న కాలేజీ వచ్చేసింది..
" వెళ్ళిరండి. వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా. మీ గదికి వెళ్లిపోండి" అని ఆ కుటుంబానికి చెప్పి, ఆ బాబు తలపై ప్రేమగా నిమిరి, ఆ అమ్మాయి వెనుతిరిగి వెళ్ళిపోతోంది.
వాళ్లు "మీ మేలు మరచిపోలేము తల్లీ.. " అని ఆమెకు చెప్తూ ఆమె చెప్పినట్టే వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసేస్కుని " హమ్మయ్యా.." అని ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఉండగా
ఆ పిల్లాడి తల్లి అనుకోకుండా ఆ గది కిటికీ లోంచి బయటకు చూసేసరికి కళ్లు తిరిగి కిందపడిపోయింది..
ఆమె భర్త ఆమె ముఖంపై నీళ్లు చెల్లి పైకి లేపి, “ఏం అలా పడిపోయావ్?” అని అడిగితే " ఏమీ లేదు. నీరసంతో కళ్ళు తిరిగాయి" అంది. ఆమెకు తను ఏమి చూసి, పడిపోయిందో.. గుర్తులేదు..
ఆ పూట అంతా ఆ కుటుంబం జాగారం ఉండి, ‘ఆ మల్లన్న, భ్రమరాంబ అమ్మవారి దయవల్ల బతికి బయటపడ్డాం’ అనుకుంటూ భక్తిగా ఆ మల్లన్న స్వామిని ప్రార్ధిస్తూ ఉండిపోయారు.
ఆ అమ్మాయి.అలా నడుచుకుంటూ మళ్ళీ దట్టమైన అడవిలోకి వెళ్లిపోతూ
"ఇంకెన్నాళ్ళు ఈ నిరీక్షణ? ఇంకెన్నాళ్ళు నీ రాక కోసం ఎదురుచూపులు? ఇంకెన్ని ప్రాణాలు.. ఇంకెన్ని మరణాలు.. ఈ రూపం ఇంకెన్నాళ్ళు?
జన్మలు వేచి ఉంటాను నీ ప్రేమ కోసం..
నీకిచ్చిన మాట కోసం..
ఈ బాధ్యత నుండి బయట పడి, నీ ఎదుటే అమ్మవారిలో కలిసిపోతాను. నాకు విముక్తి కలిగించు మార్తాండా!
నీ ప్రేయసిని ఇలా జన్మ జన్మలుగా వేచి వుంచుట భావ్యమా? నువ్వు మళ్ళీ పుట్టి ఉంటే నా ఆత్మ ఘోష నీకు వినిపిస్తూ ఉంటే..ఆనాటి మన ప్రేమే నిజమైతే.. నన్ను చేరగా రా.. ఈ నిధి బాధ్యత నుండి నాకు విముక్తి ని ప్రసాదించు..
నీ మహారాజుకి నువ్వు సామంతుడవు. నా ప్రేమ సామ్రాజ్యపు మహారాజువు. " అనుకుంటూ ఆ అందమైన అమ్మాయి తన అడుగులు ముందుకు వేస్తూ చీకటికే కాటుక పులిమిన ఆ నిశీధి అరణ్యం లో కలిసిపోయింది..
*****
గదిలో ఏసీ ఉన్నా, ఫ్యాన్ ఫుల్ స్పీడ్ లో తిరుగుతూ ఉన్నా..
వళ్ళంతా చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి అజయ్ కి.
"ఎవరో తనను దూరం నుండి పిలుస్తున్నట్టు.. తన కోసం ఎవరో ఏడుస్తున్నట్టు.. " వినిపిస్తోంది..
"తను పూర్తిగా కోయరాజు వేషంలో ఉన్నట్టు..
ఎవరో మహారాజుకి మాట ఇస్తున్నట్టు.. ఒక అందమైన అమ్మాయి ని గట్టిగా హత్తుకుని ఉన్నట్టు..
ఛావు బ్రతుకుల మధ్య ఉన్న తను.. ఆ అమ్మాయి చేతిలో చేయ వేసి.. నేను వస్తా.. మళ్లి పుట్టి నీకోసం వస్తా! మన మహారాజుకి మాట ఇచ్చాను. నా ప్రాణం పోయినా నువ్వు ఉండాలి. నే వచ్చేవరకు ఈ నిధిని కాపాడాలి. పేద ప్రజలకోసం మన మహారాజు.. " అంటూ ఏదో చెప్తున్నట్టుగా..
ఇలా ఏవేవో దృశ్యాలు .
కనిపించీ , కనిపించినట్టుగా..
కల లాగా వస్తూ ఉండగా పరిగెడుతున్న ఆ అమ్మాయిని ఎవరో గునపంతో గుచ్చినట్టు అనిపించి
"మరియా!" అంటూ ఉలిక్కిపడి లేచాడు అజయ్.
*****
ఇంకా ఉంది

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -6



 
రచన : రమ్య నముడూరి
ఒక్కసారిగా.
" మరియా!" అంటూ ఉలిక్కిపడి లేచి, చుట్టూ చూసాడు అజయ్.
తను తన గదిలోనే ఉన్నాడు. అప్పుడు అర్ధం అయింది ఇదంతా కల అని.
‘ఏంటిది..ఇలాంటి కల వచ్చింది? అంతా ఎప్పుడో.. ఎక్కడో.. చూసినట్టు ఉంది.
ఆ అమ్మాయి.. ఆ అమ్మాయిని నేను ఇంతకు ముందెప్పుడో చూసినట్టు.. అది కూడా తను నాకూ చాలా దగ్గర మనిషే అన్నట్టు.. అనిపించింది’ అనుకుంటూ పక్కనే గురకపెట్టి నిద్రపోతున్న తమ్ముడ్ని చూసి,
" ఆహా! ఏమి నిద్రరా నాయనా. మెలుకువ వచ్చేసింది వీడి గురకకి. నాకిక నిద్రపట్టదులే" అనుకుంటూ టైం చూస్తే 4:30 అయింది.
"కాసేపు బాల్కనీ లో కూర్చుందాం. " అని వెళ్ళాడు.
చల్లటి గాలి తన మోముని మత్తుగా తాకుతోంది.
చెట్ల కొమ్మల మాటుగా చందమామ తొంగి చూస్తున్నాడు.
ఆ చందమామను చూస్తోంటే ఇందాక తన కలలోకి వచ్చిన అమ్మాయి కనిపించింది.
"హా!" అంటూ కళ్ళు నులుముకుని చూస్తే అక్కడ ఏమీ లేదు.
" ఏంటో నా కళ్ళు! నన్నే మాయ చేస్తున్నాయి.అసలు ఎవరో ఆ అమ్మాయి.. ఆ కల అంతా ఏంటి?"అనుకుంటూ మళ్ళీ చందమామను చూసాడు.
" ఓ చందమామా! నీలో నాకు తనే కనిపిస్తోంది. ఏదో తెలియని మధురానుభూతి నాలో కలుగుతోంది. తను ఎవరో నీకు తెలిస్తే నాకు చెప్పవా.. ఎంత దూరమైనా తనకోసం వెళ్లాలనిపిస్తోంది . ఆ రూపం నా మనసులో ముద్రించుకు పోయింది.
‘ఎన్నో జన్మల నుండి నా కోసమే ఎదురు చూస్తున్నదా! తన కొసమే నేను పుట్టానా! అన్నట్టుగా ఏవో భావనలు నాకు పిచ్చి పట్టించేస్తున్నాయి. కలలో ఆమెను చూసిన మరుక్షణం నుండి. ఆమెను చూడాలన్న తపన నన్ను నిలబడనీయడం లేదు. అసలు నా కలలో వచ్చిన ఆ అమ్మాయి నిజంగా ఉందా? ఉంటే ఆ అమ్మాయికి నా మాటగా చెప్పవా నా ఎదుటకు రమ్మని. వద్దు.. వద్దు.. నన్నే ఆమె చెంతకు పిలిపించుకోమని’ అంటూ చందమామను చూస్తూ కవితలు అల్లేస్తున్నాడు అజయ్.
సరేనంటూ చందమామ ఆ దట్టమైన అడవిలో తన వెన్నెల వెలుగుల రూపంలో అజయ్ ప్రేమ సందేశాన్ని ఆ అమ్మాయి కి అందించే ప్రయత్నం చేస్తోంది.
కానీ ఇది ప్రకృతి విరుద్ధం అని ఆ దట్టమైన కారడవి హేళనగా నవ్వుతోంది.
ప్రేమ సందేశాన్ని మోసుకొచ్చిన చందమామ మౌనంగా చూస్తోంది. ఆ కటిక చీకటిని చీల్చుకుని. తన కిరణాలు ప్రసరింప చేయలేని శశిబింబం చిన్నబోయి చూస్తోంది.
" జన్మల క్రిందట కలిసిన ప్రణయం.
మరణం కూడా మార్చని వైనం.
విధి విధించిన వింత పయనం.
తీర్చలేని దుఃఖం.
తీరిపోదు పాశం.
ఆత్మనైనా విడువని ప్రమాణం.
నీ రాక కోసం వేచి ఉంది నా హృదయం.
ఓ శశిబింబమా! మా ప్రేమే సత్యం అయితే, నా ప్రతిజ్ఞ నిజమే అయితే దరి చేర్చు నా నాథుడ్ని.
కల్పించమను నాకు విముక్తిని"
అంటూ ఆ అమ్మాయి ఆత్మ ఘోషిస్తూ ఉంది.
ఆ ఇరువురి బాధను ప్రత్యక్షంగా చూస్తోన్న
ఆ చందమామ భారమైన మనసుతో మబ్బుల మాటున దాక్కుని ఇక తన వంతు అయిపోయింది అన్నట్టు సూర్యుడ్ని ముందుకు తోసింది.
రాత్రంతా చాలా సేపు బాల్కనీలో కూర్చుని ఎప్పుడు నిద్రపోయాడో తెలీకుండానే నిద్రపోయాడు అజయ్.ఉదయిస్తున్న సూర్యకిరణాలు తన మోముపై పడగా మెలుకువ వచ్చింది అతనికి.
లేచి చూస్తే బాల్కనీలో కుర్చీలో ఉన్నాడు.ఇదేంటి ఇక్కడున్నాను.. అనుకుంటూ తెల్లవారుఝామున తనకు కల రావడం, తను అప్పుడు ఇక్కడకొచ్చి కూర్చోవడం అంతా గుర్తొచ్చింది.
లేచి, గదిలోకి వేడితే సంజయ్ ఇంకా మత్తుగానే పడుకుని ఉన్నాడు. టైం చూస్తే 7:15 అయింది.
"ఒరేయ్.. లేరా! కాలేజీ కి టైమ్ అవుతోంది" అంటూ సంజయ్ ని లేపుతున్నాడు అజయ్.
"ఉండరా. నన్ను లేపకు అన్నయ్యా! ఇవాళ కూడా లీవ్ పెట్టేస్తా" అన్నాడు సంజయ్ బద్ధకంగా.
"ఏంట్రా లీవ్ పెట్టేది.." అంటూ ఒక్క తన్ను తన్నాడు సంజయ్ ని.
అంతే. నిద్రమంచం మీంచి కిందపడ్డ సంజయ్ బుర్రగొక్కుంటూ "ఒరేయ్! ఇప్పుడు నేను ఎలా కిందపడిపోయాన్రా? " అన్నాడు.
'ఇదిగో ఇలాగ.." అంటూ మళ్ళీ తన్నాడు అజయ్.
"ఒరేయ్ నీ సెక్యూరిటీ అధికారి దెబ్బలు నాకు రుచి చూపించకురా నాయనా. నేను కాలేజీ కి వెళ్తానులే" అంటూ ఫ్రెష్ అవడానికి బాత్రూంలోకి దూరాడు సంజయ్.నవ్వుకుంటూ హాల్లోకి వెళ్లాడు అజయ్.
“లేచావా నాన్నా..ఉండు కాఫీ తెస్తా” అంటూ కిచెన్ లోకి వెళ్ళింది సీత.
బ్రష్ చేసుకుని వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నాడు అజయ్.
తలంతా భారంగా ఉంది. తెల్లవారు ఝామున వచ్చిన కల. ఇంకా తన మస్తిష్కం వదిలి పోలేదు.
ఎప్పుడూ తనని తాను కోయరాజుగా ఊహించుకోలేదు.
ఏ అమ్మాయినీ ఇంతవరకు ప్రేమించలేదు తను.
కానీ తన కలలో కనిపించిన అమ్మాయిని మాత్రం చూసినది క్షణకాలమే అయినా కూడా ఆ అమ్మాయిని మర్చిపోలేక పోతున్నాడు. ఏదో తెలియని బాధ. ఎలాగైనా ఆమెను మళ్ళీ చూడాలి అనే తపన. కళ్ళు మూసుకుని ఆమె రూపం ఎలా ఉందొ ఊహించుకుంటూ భారంగా ఉన్న తలను పట్టుకుని కూర్చున్నాడు అజయ్.
“నాన్నా అజయ్! ఇదిగో కాఫీ తీసుకో” అంటూ అందించింది సీత.
ఆ కాఫీ తాగుతూ. "అమ్మా! ఇవాళ రాత్రి బస్సు. మనము బయలుదేరి శ్రీశైలం వెళ్తున్నాం. మా జూనియర్ రూమ్ సెట్ చేసి పెట్టాడు." అంటూ చెప్తున్నాడు అజయ్.
సీత మనసు భయం, బాధలతో నిండిపోయింది.ఆమెకు తెలియకుండానే ఆమె కళ్ళ నుండి కన్నీరు కురువ సాగింది.
"ఏమైంది అమ్మా! నీకు నాతో రావడం ఇష్టం లేదా?" అని కంగారుగా అడిగాడు అజయ్.
"అది కాదు నాన్నా. మీ నాన్నగారు గుర్తొచ్చారు. ఇన్ని ఏళ్ల తరువాత మళ్ళీ అక్కడికి వెళ్ళబోతున్నాం అంటే సంతోషం తో పాటు భయంగా కూడా ఉందిరా”.
" భయమా? దేనికమ్మా? " అన్నాడు అప్పుడే అక్కడికి వస్తున్న సంజయ్.
"ఏమి జరిగింది అని, నీకు ఆ ఊరు అంటే అంత భయం?"
అన్నాడు అజయ్.
"చెప్తాను నాన్నా! మీ ఇద్దరికీ కూడా తెలియాల్సిన సమయం వచ్చేసింది. మా నాన్నగారి ఊరు శ్రీశైలం దగ్గర నల్లమల అడవిని ఆనుకుని ఉన్న బలభద్రపురం. ఆ ఊరి పెద్ద మా నాన్న బసవయ్య.
మా అమ్మ నా చిన్నప్పుడే చనిపోయింది.మా నాన్న మళ్ళీ పెళ్లిచేసుకోలేదు. అంత పెద్ద ఇంట్లో నేను, నాన్న.మా నాన్న దగ్గర పనిచేసే కిరాయి మనుషులు.
ఇద్రభవనం లాంటి ఇంట్లో ప్రేమ తప్ప అన్నీ ఉండేవి.
ఎప్పుడూ మా నాన్న నన్ను ప్రేమగా దగ్గరకి తీసుకోనే లేదు. ఆయనకు ఎప్పుడూ. నల్లమల అడవిలో ఏదో నిధి ఉందని, అది వెలికితీసి, ఈ ప్రపంచంలో తానే ధనవంతుడిని కావాలనే కోరిక తప్ప ఇంట్లో తనకొక కూతురు ఉంది, తనతో ఒక గంట అయినా ప్రేమగా మాట్లాడాలి అనిపించేది కాదు.
చిన్నప్పటి నుంచి నేను తండ్రి ప్రేమ కోసం అలమటిస్తూ ఉండేదాన్ని.
అలాంటి రోజుల్లో నేను మీ నాన్నగారిని ఇష్టపడ్డాను.
ఆయన కూడా నన్ను ఇష్టపడడంతో మీ నాన్నగారి స్టేషన్ లోనే దండలు మార్చుకుని, రిజిస్టర్ మ్యారేజ్ చేసుకున్నాం.
అది మా నాన్నకి ఇష్టంలేక, మమల్ని ఇంట్లోకి రానివ్వలేదు. అలా నెలలు గడిచిపోయాయి.
అప్పుడే నేను వినకూడని ఒక మాట విన్నాను.
అదేంటంటే..”
 
*** సశేషం ***

[k3vv3]

నల్లమల నిధి పార్ట్ -7

' 7'
రచన : రమ్య నముడూరి
మీ నాన్నగారి స్టేషన్ లోనే దండలు మార్చుకుని, రిజిస్టర్ మ్యారేజ్ చేసుకున్నాం.
అది మా నాన్నకి ఇష్టంలేక, మమల్ని ఇంట్లోకి రానివ్వలేదు. అలా నెలలు గడిచిపోయాయి.
అప్పుడే.. నేను వినకూడని ఒక మాట విన్నాను.
అదేంటంటే..
మా నాన్న, నల్లమల అడవిలో దాగి ఉన్న నిధి కోసం ఎవరో ఒక అనాధ పిల్లాడిని బలి ఇచ్చాడని, కాటికాపరి సాయంతో,ఆ హత్యను సహజ మరణం గా చిత్రీకరించాడని, అందుకు సాయం చేసిన కాటికాపరి చనిపోయి ఉన్నాడని మీ నాన్నగారి ద్వారా తెలిసింది..
అది విన్న నేను అక్కడికక్కడే కూలబడిపోయాను.
నన్ను ఎలాగో సముదాయించి, మా నాన్నను అరెస్ట్ చేయడం కోసం చాలా చోట్ల వెతికారు. ఎంత వెతికినా వాళ్ల ఆచూకీ దొరకలేదు. ఆ కేసు మీదే పనిచేస్తూ, ఒక ఏడాది కాలం శ్రీశైలంలోనే ఉన్నాము.
తరువాత అక్కడ నుండి విజయనగరం ట్రాన్స్ఫర్ అయింది.
అప్పుడే మీ ఇద్దరూ ఒకేసారి నా కడుపున పడ్డారు..
మీ రహస్యం ఇద్దరినీ కన్న సంతోషం లో రోజులు ప్రశాంతంగా సాగిపోతున్న వేళ మీ నాన్నగారికి విశాఖపట్నం ట్రాన్స్ఫర్ అయింది.
ఇక్కడకి రావడం అవన్నీ మీకు తెలుసుగా.. మీ ఇద్దరూ బాగా చదువుకోవడంతో చీకు చింత లేకుండా హాయిగా 15 ఏళ్ళు గడిచిపోయాయి .
ఇద్దరూ డిగ్రీలు పూర్తిచేసే టైంకి, స్పెషల్ ఆపరేషన్ పేరుతో. స్పెషల్ ఫోర్స్ గా నల్లమలలో జరిగిన కూంబింగ్ లో మీ నాన్నగారికి డ్యూటీ పడడం,ఆ మారణకాండలో మనము ఆయన్ని కోల్పోవడం అన్నీ జరిగిపోయాయి. ఆ నల్లమల అడవుల్లోనే నా తండ్రి అదృశ్యం అయిపోయాడు. అక్కడే నా భర్త కూడా బలైపోయాడు.. " అంటూ సీత వెక్కి వెక్కి ఏడవసాగింది..
"వద్దు అమ్మా ఏడవకు. ఇప్పుడు నాకూ అక్కడకి ట్రాన్స్ఫర్ అయిందని, నాకు కూడా ఏమైనా జరుగుతుందేమో అని భయపడుతున్నావ్! అవునా?" అన్నాడు అజయ్..
అవునన్నట్టు తల ఊపింది సీత.



"అమ్మా! ఎప్పుడో ఏదో అయింది అని, ఇప్పుడు కూడా అవుతుంది అని అనుకోకు. నాన్న పోయిన తరువాత, మనల్ని ఆదుకుంది ఆయన నుండి వచ్చిన ఈ సెక్యూరిటీ అధికారి జాబ్ కదా. అప్పుడు ఉన్న పరిస్థితుల్లో నేను జాబ్ లో చేరాను కనక, తమ్ముడైనా వాడు కోరుకున్న చదువు చదువుకోగలిగాడు. మంచిగా సెటిలయ్యాము. ఇది మనల్ని కాపాడే జాబ్ అమ్మా! అనవసరంగా నువ్వు భయపడి ఆరోగ్యం పాడు చేసుకోకు" అంటూ తల్లికి ధైర్యం చెప్పాడు అజయ్.
"సరే నాన్నా! రండి టిఫిన్ చేద్దురుగానీ.." అంటూ కళ్ళు తుడుచుకుని, కిచెన్ లోకి వెళ్ళింది సీత.
" ఒరేయ్ అన్నయ్యా! అమ్మ ఎన్నాళ్ళనుంచి ఇంత బాధ పడుతోందో.. ఏదేమైనా ఇవాళ తన బాధ బయటపెట్టింది.
నువ్వు తనని నీతో తీసుకెళ్తా అన్నావ్ కదా. నేను అక్కడికి ఇంకో ఫైవ్ డేస్ లో వస్తాను.. ఒక త్రీ డేస్ ట్రిప్ మాది.
నల్లమల అడవుల్లో ట్రెక్కింగ్..
మా స్టాఫ్ అండ్ స్టూడెంట్స్ తో వచ్చి, వెళ్ళేటప్పుడు అమ్మని మళ్ళీ ఇక్కడికి తీస్కొచ్చేస్తాను.
ఒకవేళ అమ్మ అక్కడ కొన్ని రోజులు నీతో ఉంటాను అంటే నేనొక్కడిని తిరిగి వస్తాను. అమ్మకి ఎలా అనిపిస్తే అలా చేద్దాం" అన్నాడు సంజయ్..



"అలాగేరా.." అన్నాడు అజయ్.
వాళ్లిద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ ఉండగానే టిఫిన్ తెచ్చింది సీత.
కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ముగ్గురూ టిఫిన్ చేశారు..
సంజయ్ కాలేజీకి వెళ్ళిపోయాడు.అజయ్ ఫ్రెష్ అవడానికి వెళ్ళాడు.
కళ్ళు మూసుకుని,షవర్ కింద నుంచుని రాత్రి వచ్చిన కల గురించి, ఆ అమ్మాయి గురించే ఆలోచిస్తున్నాడు..



ఇంతలో వెనక నుండి వచ్చి తనని గట్టిగా హత్తుకుని
" ఏయ్! దొరికేసావ్ మార్తాండా..ఈ కోలకళ్ళ కోయ పిల్ల కౌగిలికి చిక్కేసావ్.. " అంటూ కిల కిలా నవ్వుతున్నట్టు అనిపించి ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచి చూసాడు అజయ్.
అక్కడ ఎవరూ లేరు. ఏంటిది.. ఇలా అనిపిస్తోంది రాత్రి నుంచి.. అనుకుంటూ ఎలాగో స్నానం చేసి, బయటకు వచ్చాడు అజయ్.
మనసంతా ఏదో తెలియని అలజడి..తనకి జరుగుతున్నది ఎవరికీ చెప్పుకోలేక, అలాగని దాని గురించి ఆలోచన మానలేక పిచ్చి పట్టేస్తోంది అతనికి.
తల్లికి చెప్పుకుందామంటే అసలే తను ట్రాన్స్ఫర్ విషయం గా టెన్షన్ పడిపోతోంది..
తమ్ముడా కాలేజీకి వెళ్ళిపోయాడు. ఒకవేళ చెప్పినా, వాడు నమ్ముతాడో.. నమ్మడో..
ఇలా ఆలోచనలతో సతమతమైపోతున్నాడు.



***సశేషం***

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -8
 
' 8'
రచన : రమ్య నముడూరి
మనసంతా ఏదో తెలియని అలజడి.
తనకి జరుగుతున్నది ఎవరికీ చెప్పుకోలేక, అలాగని దాని గురించి ఆలోచన మానలేక పిచ్చి పట్టేస్తోంది అతనికి.
తల్లికి చెప్పుకుందామంటే అసలే తను ట్రాన్స్ఫర్ విషయం గా టెన్షన్ పడిపోతోంది.
తమ్ముడా కాలేజీకి వెళ్ళిపోయాడు. ఒకవేళ చెప్పినా వాడు నమ్ముతాడా ?
ఇలా కాదు అని కాసేపు టీవీ చూద్దాం అని హాల్ లోకి వెళ్లి, టీవీ ఆన్ చేసి, న్యూస్ ఛానల్ పెట్టి, న్యూస్ చూస్తూ ఉన్నాడు.
సీత, రాత్రి ప్రయాణం కోసం అన్నీ సర్దుకుంటోంది.
వారం రోజుల పైగానే ఇంట్లో తను ఉండదు కాబట్టి, సంజయ్ కి ఇబ్బంది కలగకుండా దోసెల పిండి కోసం రెడీ చేస్తూ, గోంగూర పచ్చడికి కూడా ఏర్పాట్లు చేస్తోంది.
కొత్త ప్లేస్ కి వెళ్ళగానే ఇబ్బంది కలగకుండా కొన్ని కారం పొడులు, పచ్చళ్లు సర్దుకుంటోంది.
ఇద్దరు కొడుకులకి కావాల్సిన ఏర్పాట్లు చేసుకుంటూ బిజీ గా ఉంది.
అజయ్ న్యూస్ చూస్తూ ఛానల్స్ మారుస్తూ ఉండగా ఒక ఛానల్ దగ్గరికి వచ్చాక రిమోట్ పనిచేయడం మానేసింది.
అదే పీకే ఛానల్.
బ్యాటరీ అయిపోయిందేమో అని రిమోట్ పక్కన పడేసి, మొబైల్ చూస్తూ ఉన్నాడు అజయ్.
ఈలోగా ఆ ఛానల్ లో...
మన చరిత్ర అనే ప్రోగ్రాం రన్ అవుతూ ఉంది.
అందులో భాగంగా "మేడారం సమ్మక్క, సారలమ్మ జాతర, ప్రతాప రుద్రుని సేనలకు, గిరిజనులకు మధ్య జరిగిన యుద్ధం గురించి చాలా అద్భుతంగా వర్ణిస్తోంది. ఆ న్యూస్ రీడర్.
అనుకోకుండా అజయ్ ఆ అమ్మాయి చెప్తోన్న వీరగాధ ఆసక్తిగా వినసాగాడు.
" కాకతీయ సామ్రాజ్యపు ఆఖరి మహారాజు అయిన ప్రతాపరుద్రుని పాలనా కాలం 1289 నుండీ 1323 మధ్య కాలంలో..
మేడారాన్ని పాలిస్తున్న పగిడిద్దరాజు కాకతీయుల సామంతుడు. ఆ రోజుల్లో కరవు కాటకాల కారణంగా కొన్నేళ్ల పాటు ప్రజలు శిస్తు కట్టలేదు. కాకతీయుల సామంతునిగా ఉంటూ శిస్తు కట్టకపోవడం, తన మామ మేడరాజుకు ఆశ్రయం కల్పించడం, కోయ గిరిజనుల్లో విప్లవ భావాలు నూరిపోసి రాజ్యాధికారాన్ని ధిక్కరిస్తున్నాడనే ఆరోపణలతో కాకతీయ సామ్రాజ్యాధినేత ప్రతాపరుద్రుడు పగిడిద్దరాజుపై సమర శంఖం పూరించాడు. ఇది గమనించిన గిరిజనులు ప్రభుత్వంపై తిరగబడేందుకు సిద్ధమయ్యారు.
మాఘ శుద్ధ పౌర్ణమి రోజున మేడారం పైకి కాకతీయ సేనలు దండెత్తాయి. ఈ క్రమంలో ములుగు జిల్లా లక్నవరం సరస్సు వద్ద గిరిజనులకు-కాకతీయ సేనలకు మధ్య యుద్ధం జరిగింది. ఈ క్రమంలో సాంప్రదాయ ఆయుధాలతో పగిడిద్ద రాజు, సారలమ్మ, నాగులమ్మ, జంపన్న, గోవింద రాజులు (సమ్మక్క-పగిడిద్దరాజు అల్లుడు) వీరోచితంగా పోరాటం చేశారు. కానీ, కాకతీయ సేనల ధాటికి తట్టుకోలేక మేడరాజు, పగిడిద్దరాజు, సారలమ్మ, నాగులమ్మ, గోవింద రాజులు యుద్ధంలో మరణించారు. వారి మరణ వార్త విన్న జంపన్న అవమానాన్ని తట్టుకోలేక అక్కడి సంపెంగ వాగులో దూకి ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. అప్పటి నుంచి సంపెంగవాగును జంపన్న వాగుగా పిలుస్తున్నారని చరిత్రకారులు చెబుతారు.
తన కుటుంబం మరణించిందన్న వార్త విన్న సమ్మక్క యుద్ధ రంగానికి వచ్చి కాకతీయ సైనికులపై విరుచుకుపడింది. వీరోచితంగా పోరాటం సాగిస్తుంది. ఆమె వీరత్వం చూసి ప్రతాప రుద్రుడు ఆశ్చర్యపోతాడు. కానీ, ఓ కాకతీయ సైనికుడు దొంగచాటుగా సమ్మక్కను బల్లెంతో వెన్నుపోటు పొడుస్తాడు. ఆ గాయంతోనే మేడారం గ్రామానికి ఈశాన్యంలో ఉన్న చిలకలగుట్టకు వెళ్లి ఆమె అదృశ్యమైపోయిందని చెబుతారు. ఆ తర్వాత చెట్టుకింద ఓ పుట్ట దగ్గర ఓ కుంకుమ భరిణ కనిపించిందట.
ఆ తర్వాత తప్పు తెలుసుకున్న ప్రతాపరుద్రుడు సమ్మక్క భక్తుడిగా మారిపోతాడు.
కొంతకాలానికి ప్రతాపరుద్రుడు కోయరాజులు కట్టాల్సిన కప్పాన్ని రద్దుచేసి, సమ్మక్క భక్తుడై కానుకలు సమర్పించాడు. రెండేళ్లకోసారి జాతర నిర్వహించాలని ఆదేశాలు జారీ చేశాడు. ఈ సమ్మక్క సారలమ్మ జాతర అలా మొదలయ్యిందనే కథ విస్తృతంగా ప్రచారంలో ఉంది. కుంకుమ భరిణెలనే సమ్మక్కగా భావించి అప్పటి నుంచి రెండేళ్లకు ఒకసారి మాఘ శుద్ధ పౌర్ణమి రోజున సమ్మక్క-సారలమ్మ జాతరను భక్తి శ్రద్ధలతో జరుపుకొనే సాంప్రదాయం ఏర్పడింది" అంటూ ఆసియాలోనే అతిపెద్ద జాతరగా చెప్పుకోబడే
మేడారం సమ్మక్క, సారలమ్మ జాతర గురించి అత్యద్భుతం గా వివరించింది ఆ రీడర్.
అదంతా వింటున్న అజయ్ కి కన్నుల వెంబడి తనకు తెలియకుండానే కన్నీరు కారింది.
"ఏంటి! నేను ఇంత ఎమోషనల్ అయిపోతున్నాను?"అనుకుంటూ లేచి, టీవీ కట్టేసి కిచెన్ లోకి వెళ్ళాడు.
అక్కడ సీత పని హడావిడిలో ఉంది.
" అమ్మా! ఏం చేస్తున్నావ్? నేనూ హెల్ప్ చేస్తా. " అంటూ తల్లి పక్కన చేరాడు అజయ్.
" ఏమీ వద్దు నాన్నా. నేను చేసుకుంటాలే కానీ నువ్వెళ్ళి కాసేపు పడుకో. నైట్ జర్నీ ఉంది కదా! మళ్ళీ రేపే డ్యూటీ లో చేరిపోవాలి కదా" అంది సీత.
"సరే అమ్మా! తమ్ముడు వచ్చాక లేపు” అంటూ గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాడు.
కాసేపటికే మత్తుగా నిద్ర పట్టేసింది.
ఆ నిద్రలో..
"మిత్రమా.. మరిచిపోకు! మాట ఇచ్చావు.. నా దేశ ప్రజలు.. ఈ నిధి, ఈ దేశ సంపద ఆ నీచులకి దక్కకూడదు. నా ప్రజలు ఆకలితో అలమటించకూడదు.
నేను తిరిగి రావచ్చు.. రాకపోవచ్చు.. నా ప్రజల భవిష్యత్తు నువ్వు కావాలి మిత్రమా!"
ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోతున్నాడు అజయ్. పైకి లేవలేకపోతున్నాడు. వళ్ళంతా ఏదో తెలియని మైకం కమ్మేస్తోంది. కాళ్ళు, చేతులు కూడా కదపలేకపోతున్నాడు.
ఇంతలో ఎవరో తనను బాణాలతో చిత్రవధ చేస్తున్నట్టు వళ్ళంతా రక్తం కారిపోతున్నట్టు బాధ పడుతున్నాడు. కానీ కళ్ళు తెరువలేకపోతున్నాడు.
ఇంతలో తను తెల్లవారు ఝామున చూసిన అమ్మాయి!
" మావా! మావా! అంటూ తనపై పడి ఏడుస్తూ తనని లేపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్టు కనిపిస్తోంది."
ఈలోగా…
సశేషం

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్-9



[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
[font=var(--ricos-font-family,unset)]' 9' [/font]
రచన[font=var(--ricos-font-family,unset)] : [/font]రమ్య నముడూరి
ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోతున్నాడు అజయ్. పైకి లేవలేకపోతున్నాడు. వళ్ళంతా ఏదో తెలియని మైకం కమ్మేస్తోంది. కాళ్ళు, చేతులు కూడా కదపలేకపోతున్నాడు.
ఇంతలో ఎవరో తనను బాణాలతో చిత్రవధ చేస్తున్నట్టు వళ్ళంతా రక్తం కారిపోతున్నట్టు బాధ పడుతున్నాడు. కానీ కళ్ళు తెరువలేకపోతున్నాడు..
ఇంతలో తను తెల్లవారు ఝామున చూసిన అమ్మాయి..
" మావా.. మావా.." అంటూ తనపై పడి ఏడుస్తూ తనని లేపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్టు కనిపిస్తోంది.
ఈలోగా సీత వచ్చి
"అజయ్.. అజయ్ .. ఏమైంది నాన్నా? " అంటూ అతన్ని లేపడానికి ప్రయత్నం చేస్తోంది . అప్పటికే అతను ఏదేదో మాట్లాడేస్తున్నాడు. వళ్ళంతా చెమటలు పట్టేసి, నిలువెల్లా తడిసిపోతున్నాడు.
కొడుకుని అలా చూసేసరికి, సీతకి కాళ్ళు, చేతులు ఆడట్లేదు. అలాగే అతన్ని లేపడానికి ప్రయత్నం చేస్తోంది.
అతను ఇంకా ఆ కలలోనే ఉన్నాడు.
"మాటివ్వు మరియా.. నీ శక్తులతో ఈ నిధిని
కాపాడతాను అని! నేను మళ్ళీ జన్మ ఎత్తయినా, నా రాజుకి ఇచ్చిన మాట నెరవేరుస్తాను.. ఈ రాజ్యం కోసం, ఈ దేశం కోసం, నా మహారాజుకి ఇచ్చిన మాట కోసం మళ్ళీ పుడతాను. ఇది ఆ కొండదేవర పై ఆన.. మన ప్రేమ మీద ఆన!" అంటూ ఏదేదో మాట్లాడేస్తున్నాడు.
సీత చాలా కంగారు పడిపోతోంది.
లే నాన్నా! ఏమ్మాట్లాడుతున్నావు? అంటూ అజయ్ ని కుదిపేస్తోంది.
ఒక్కసారిగా ఆ తల్లీకొడుకులు ఉన్న గది అంతా చల్లగా అయిపోయింది. కిటికీలు టప, టపా కొట్టేసుకుంటున్నాయి..
మిట్టమధ్యాహ్నం 12 అయింది అప్పటికి..
ఒక్కసారిగా కుక్కలు అరవడం మొదలుపెట్టాయి.
సీత నిలువెల్లా వణికిపోతోంది.
గది అంతా ఏదో గాలి. అటు, ఇటు తిరుగుతున్నట్టు అనిపిస్తోంది. సీతకీ కొడుకు చూస్తే ఇలా ఏదో కలవరిస్తున్నాడు. అది సరిపోనట్టు, ఒక్కసారిగా మారిపోయిన వాతావరణం సీతలో భయాన్ని, గుండె వేగాన్ని పెంచేసింది.
గాలి వేగం ఎంత పెరిగిపోయింది అంటే..
ఆ గది కిటికీలు పెళ్ళుమని శబ్దం చేస్తూ విరిగిపోయి, గాజు పెంకులు చెల్లాచెదురై పడిపోయాయి. అజయ్ లేవడం లేదు..
" మరియా.. మరియా.." అంటూ కలవరిస్తూనే ఉన్నాడు..
ఇంతలో సీత చూస్తూ ఉండగానే ఒక తెల్లటి ఆకారం అజయ్ మీద వాలిపోయి అతని మెడను గట్టిగా నులిమేస్తోంది. సీత అజయ్ ను లేపడానికి మొహంపై నీళ్లు కొడుతోంది. ఆ ఆకారం నుండి అజయ్ ని ఎలా కాపాడుకోవాలో తెలియక, గట్టిగా హనుమాన్ చాలీసా చదవడం మొదలు పెట్టింది..
అంతే! ఆ ఆకారం అజయ్ ని వదిలేసి..
" ఉంగిడే .. ఉంగిడే.."(ఆపవే.. ఆపవే..)
అంటూ వికృతంగా అరుస్తోంది..
అజయ్ కి ఇంకా మెలుకువ రావట్లేదు. అతను ఏదో ట్రాన్స్ లోకి వెళ్ళిపోతున్నాడు.
తనని తాను పూర్తిగా కోయరాజు మార్తాండగా చూస్తున్నాడు ఆ కల్లో..
సీత ఇంకా గట్టిగా హనుమాన్ చాలీసా చదువుతూ ఉంది..
ఆ ఆకారం ఆ గదిలో ఉన్న గాజు గ్లాస్ ని సీత మీదకు విసిరింది .
అది ఆమెను తాకే క్షణం లో
అజయ్ కి మెలుకువ వచ్చింది. ఒక్కసారిగా గాలిలోకి ఎగిరి, ఆ గాజు గ్లాస్ సీతను తాకక మునుపే దాన్ని పట్టుకుని ఆపాడు.
"ఉఫియే.. కిరీగచ్చు.. అమ్మా కీ హకిలీయా .. ఇంద మార్తాండ. ముంగర్ల.. నీవెన్నడా.. ద్రోహి.. రాజద్రోహి..(వచ్చావా.. నీచుడా.. అమ్మకి హాని కలిగిస్తావా.. ఇక్కడ ఉన్నది మార్తాండ.. నువ్వు ఒక ద్రోహివి.. రాజద్రోహివి..)"
అంటూ ఆ గాజు గ్లాస్ ని ఆ ఆకారం మీదకి తిరిగి విసిరాడు.
అంతే! ఆ ఆకారం అక్కడనుండి పొగలా మారి పారిపోయింది.
అజయ్ కళ్ళు నీలం రంగులో ఉన్నాయి. అది చూసి సీత ఇంకా భయపడిపోతూ, ఇంకా గట్టిగా హనుమాన్ చాలీసా చదువుతూ తనకి దగ్గరగా వస్తోన్న కొడుకుని చూస్తూ భయంతో కళ్ళు మూసుకుంది .
"అమ్మా.. అమ్మా.. " అంటూ సీత భుజంపై చేతులు వేసి కుదుపుతున్నాడు అజయ్.
సీత కళ్ళు తెరిచి చూసే సరికి అజయ్ మామూలు స్థితిలోనే ఉన్నాడు. అతని కళ్ళు నీలంగా కాక, ఎప్పటిలాగానే ఉన్నాయి..
"బాబూ! నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?" అంటూ అజయ్ ని గట్టిగా హత్తుకుని ఏడుస్తోంది సీత.
"నేను బానే ఉన్నా అమ్మా! ఏమైంది నీకు?
నేను కళ్ళుతేరిచి చూసే సరికి నువ్వు భయపడుతూ, హనుమాన్ చాలీసా చదువుతున్నావ్.. ఏమైంది అమ్మా?" అంటూ కంగారుగా అడుగుతున్నాడు అజయ్.
సీత ఏమీ చెప్పలేకపోతోంది. ఇందాక జరిగిన ఘటనలో
పగిలిపోయిన కిటికీ అద్దాలు, ఇప్పుడు మామూలుగానే ఉన్నాయి. తన మీదకి విసిరిన గాజు గ్లాస్ ఎప్పుడూ ఉన్న చోటే ఉంది.
మరి ఇప్పటివరకు జరిగింది అంతా ఏంటి?
ఆ ఆకారం, అజయ్ ని చంపడానికి ఎందుకు ప్రయత్నం చేసింది?
అసలు ఆ ఆకారం ఏంటి?
అజయ్ కళ్ళు నీలంగా ఎందుకు మారిపోయాయి?
తను మాట్లాడినది అంతా ఏంటి?
అంతు చిక్కని ప్రశ్నలతో సీత మెదడు మొద్దుబారిపోయింది.
ఏమీ మాట్లాడలేని, ఏం జరిగిందో చెప్పలేని స్థితిలో ఉండిపోయింది సీత.
ఇంతలో..
[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]సశేషం[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]

[k3vv3]

మొత్తం ఒక్క సారే ఇచ్చేస్తే థ్రిల్లు, ఆసక్తి ఉండదుగా ఉదయ్ గారు

5/6 రోజులకో భాగం చదుతూ ఉండాల్సిందే :shy:

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్-10
రచన[font=var(--ricos-font-family,unset)] : [/font]రమ్య నముడూరి
 
[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
అంతు చిక్కని ప్రశ్నలతో సీత మెదడు మొద్దుబారిపోయింది.
ఏమీ మాట్లాడలేని, ఏం జరిగిందో చెప్పలేని స్థితిలో ఉండిపోయింది సీత.
ఇంతలో కాలింగ్ బెల్ మోగింది.
అసలే భయంతో బిగుసుకుపోయిన సీత, ఒక్కసారిగా మోగిన బెల్ కి ఉలిక్కిపడింది.
"ఆమ్మా.. తమ్ముడు వచ్చినట్టున్నాడు. కాలింగ్ బెల్ కి కూడా భయపడిపోతావేంటి? నీకు ఏదో అయింది" అంటూ హాల్ లోకి వెళ్ళాడు అజయ్.
" నాకు ఏమైంది అంటాడేంటి.. ఇప్పటి వరకూ ఏం జరిగిందో వీడికి తెలియదా? ఎలా చెప్పాలి? నమ్ముతాడా? అసలు ఇదంతా నిజమా.. భ్రమా? " అనుకుంటూ నిలబడిపోయింది సీత.
డోర్ ఓపెన్ చేయగానే సంజయ్ లోపలికి వచ్చి,
" నేను హాఫ్ డే లీవ్ పెట్టేసాను అన్నయ్యా! ఈ పూట మీతో ఉంటాను. నైట్ నైన్ కి బస్సు కదా ! అన్నీ రెడీ చేసుకున్నావా? అమ్మ ఏది? " అంటూ తల్లి కోసం చుట్టూ చూస్తున్నాడు సంజయ్.
"అమ్మ గదిలో ఉందిరా " అంటూ "అమ్మా! తమ్ముడు వచ్చాడు" అని సీతని పిలిచాడు అజయ్.
సంజయ్ వచ్చాడని విన్న సీతకి కొంచెం ధైర్యం వచ్చింది.
హాల్ లోకి వెళ్లి, ఏమీ జరగనట్టు మామూలుగానే ప్రవర్తిస్తోంది సీత. రండి అన్నం తిందురుగాని! అంటూ ఇద్దరికీ ప్రేమగా అన్నం తినిపిస్తోంది సీత.
ఆ అన్నాతమ్ముళ్లు ఇద్దరూ ఏవో కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. సీతకు అవేమి చెవికెక్కట్లేదు.
ఆమె ఆలోచనలు అన్నీ ఇందాక జరిగిన ఘటన మీదే ఉన్నాయి. అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా.
ఆమెకు ఒక విషయం గుర్తు వచ్చింది. అజయ్, సంజయ్ లు పుట్టినపుడు.. వాళ్ళు విజయనగరంలో ఉండే రోజుల్లో..
ఒక రోజు తను, తన భర్త, ఇద్దరు పిల్లల్ని తీసుకుని అక్కడ ఉన్నఅమ్మవారి గుడికి వెళ్ళినప్పుడు..
వాళ్ళు దర్శనం చేసుకుని, గుడి మండపంలో కూర్చుని ఉన్నప్పుడు ఒక కోయదొర వచ్చి, తన ఇద్దరి పిల్లల వైపు చూస్తూ
"పిల్లలు జర భద్రం తల్లే! నీ పెద్ద బిడ్డడు కారణజన్ముడు తల్లే! అయన ఎవురననుకునేవు తల్లే..
దొర!మా నల్లమలకే దొర! మళ్ళా పుట్టిండు తల్లే.." అంటూ ఉండగా
తన భర్త అతడ్ని వారించి, డబ్బులు చేతిలో పెట్టి వెళ్ళిపోమంటే
"నాకు పైసలొద్దు దొర! నీ బిడ్డడు జర భద్రం! పాతికేళ్ల అప్పుడు గండం వచ్చును దొర. నూకలు చెల్లునో.. మిగులునో..అంతా ఆ అంబకే ఎరుక దొర! ఈయన ఇచ్చిన మాటకోసం మళ్ళీ పుట్టిండు దొర." అంటూ ఇంకా ఏదో మాట్లాడబోతుంటే తన భర్త అతడిని తిట్టి ఇంకా ఎక్కువ మాట్లాడితే జైలులో పడేస్తా అంటూ అరవడం తో
ఆ కోయదొర "నాపై కోపం చేయకు తండ్రే! నీ బిడ్డడు భద్రం..ఇది అంబ పలుకు దొర! ఆ జగదాంబ పలుకు దొర! వస్తను దొర!" అంటూ ఆ కోయదొర వెళ్లిపోవడం.
అంతా సీత కళ్ళముందు కదలాడుతోంది. అప్రయత్నంగా ఆమె చేతులు వణికిపోతున్నాయి.
తన కొడుకులిద్దరికీ ఇప్పుడు 25 ఏళ్ళు.
"ఆ కోయదొర ఆనాడు ఏదో గండం వస్తుంది అని చెప్పాడు. అదేంటో పూర్తిగా చెప్పనివ్వలేదు అయన. పూర్తిగా వినిఉంటే దాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలో తెలిసేది.
అజయ్ కి ఏమీ జరిగిందో.. తను ఇందాక చూసినది అంతా ఏంటో తెలుసుకోవాలి అంటే.. ఒకసారి అజయ్ జాతకం
సిద్ధాంతి గారికి చూపించాలి. జరిగినది అంతా ఆయనకి చెప్పాలి. ఇప్పుడు ఎలాగైనా ఆయనకి ఫోన్ చేయాలి.
అనుకుంటూ ఉండగా..
[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]సశేషం[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -11
రచన[font=var(--ricos-font-family,unset)] : [/font]రమ్య నముడూరి
[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
‘అజయ్ కి ఏమి జరిగిందో తను ఇందాక చూసినది అంతా ఏంటో తెలుసుకోవాలి అంటే.. ఒకసారి అజయ్ జాతకం
సిద్ధాంతి గారికి చూపించాలి. జరిగినది అంతా ఆయనకి చెప్పాలి. ఇప్పుడు ఎలాగైనా ఆయనకి ఫోన్ చేయాలి’ అనుకుంటూ ఉండగా
" అమ్మా! ఏమి ఆలోచిస్తున్నావు? ఇందాకట్నుంచి చూస్తున్నా! అసలు నువ్వు మాలో లేవు. ఏమైంది నీకు? " అని అడిగాడు సంజయ్.
"నేను నిద్రలేచే సరికి అమ్మ దేన్నో చూసి భయపడిపోయి, కళ్ళుమూసుకుంది. ఈలోగా నువ్వు వచ్చావు."
అంటూ మాట్లాడుతున్న అజయ్ కి ఫోన్ వచ్చింది. అది అతని సుపీరియర్ ఫోన్ కావడంతో అజయ్ లేచి, ఫోన్ మాట్లాడుతూ బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.
"అమ్మా! అన్నయ్య చెప్పిందంతా ఏంటి ? నీకు ఎందుకు భయమేసింది? నువ్వు ఇప్పుడు దేని గురించి అంతగా ఆలోచిస్తున్నావు? ఏమున్నా నాకు చెప్పు. నేను చూసుకుంటాను. నీ చిన్ని బంగారాన్ని కదా నేను. నాతో చెప్పమ్మా!" అంటూ అనునయంగా అడిగాడు సంజయ్.
సీతకి కన్నీళ్లు ఆగలేదు. తను అజయ్ పడుకుని ఉన్నప్పుడు నిద్ర లోనే అతను మాట్లాడిన మాటలు, తను చూసిన ఆకారం, అజయ్ లో వచ్చిన మార్పు, అతని కళ్ళు నీలంగా మారడం, ఆ ఆకారాన్ని ఎదుర్కోవడం, అజయ్ వింత భాష మాట్లాడడం.. ఇంతలో తను భయపడి కళ్ళుమూసుకోవడం.. అంతా. చెప్పింది సీత సంజయ్ కి.
అదంతా విన్న సంజయ్ కి గుండె వేగం పెరిగిపోయింది. ఇవాళ్టి వరకూ తనకి మాత్రమే తెలిసిన తన అన్నయ్య వింత ప్రవర్తన, ఈ రోజు తన తల్లికి కూడా తెలిసిపోయింది అని సంజయ్ కి అర్ధం అయింది. ఇంకా దాచి ఉపయోగం లేదు అనుకున్నాడో, ఏమో!
" అమ్మా! ఇవాళ నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. ఇది విని నువ్వు భయపడకూడదు. అన్నయ్య ఇలా ప్రవర్తించడం ఇవాళ మొదటి సారి కాదు. ఆ ఆకారం అన్నయ్య పై దాడి చేయడం ఇవాళ మొదటి రోజూ కాదు.
ఆరునెలల క్రితం మా ఇద్దరి బర్త్ డే రోజు. నువ్వు, నేను కూడా అన్నయ్య కోసం రాజమండ్రి వెళ్ళాము కదా.
అప్పుడు అన్నయ్య అక్కడ ఎస్. ఐ గా పనిచేసేవాడు కదా!
ఇద్దరం కలిసి మా 25 వ బర్త్డే కేక్ కట్ చేసి, ఆ రోజు అంతా ఎంతో ఎంజాయ్ చేసాం కదా.. నువ్వు మా ఇద్దరినీ చూసి మురిసిపోయిన ఆ రోజూ రాత్రి ఏమైందో తెలుసా అమ్మా!
పార్టీ అయిపోయాక, అన్నయ్య స్టాఫ్ అందరూ భోజనం చేసి వెళ్లిపోయాక, నువ్వు పడుకున్నావ్. అప్పుడు మేము ఇద్దరం కూడా నిద్రపోయాం.
అదోరాత్రి వేళ ఎందుకో నిద్రలోంచి సడన్ గా మెలుకువ వచ్చేసింది. చుట్టూ చూసాను. అంతా ప్రశాంతంగానే ఉంది. కానీ ఉన్నట్టుండి గది అంతా చల్లగా అయిపోయింది. కిటికీలు టప, టపా శబ్దం చేస్తున్నాయి. నేను లేచి, కిటికీ వేసేలోగా. ఆ గాలి తీవ్రత కి నేను చూస్తుండగానే ఆ కిటికీ అద్దం పగిలిపోయింది.
నేను ఆ గాజు ముక్కలు తీయబోతుంటే..



ఆ పగిలిన కిటికీ అద్దం లో ఒక నల్లటి ఆకారం, సీలింగ్ మీద ఫ్యాన్ చుట్టూ తిరుగుతున్నట్టు కనిపించి,
వళ్ళు జలదరించింది. నేను పైకి లేచి, చూసేసరికి
ఆ ఆకారం, అన్నయ్య పై పడి ఇందాక నువ్వు చెప్పినట్టుగానే వాడి పీక పిసికేస్తోంది. వాడు కనీసం కదలననన్నా కదలడం లేదు.
నాకు భయం వేయలేదు. ఆ ఆకారాన్ని అన్నయ్య మీద నుంచి కిందకి తోయడానికి ప్రయత్నించి, నేనే అన్నయ్య మీద పడ్డాను.
అయినా వాడు లేవలేదు. ఆ ఆకారం వాడ్ని వదలలేదు. నేను వాడ్ని ఎలాగైనా లేపాలి అని ప్రయత్నం చేసి, వాడు లేవకపోవడంతో మొహంపై నీళ్లు కొట్టాను.
ఆ ఆకారం వాడ్ని వదిలేసి, నన్ను పీక పట్టుకుని గాలిలోకి లేపి,
" ఉంగిలేయ్.. ఉంగిలియే! " సమ్థింగ్.. ఏదో డిఫరెంట్ లాంగ్వేజ్ లో ఏదో అన్నది అమ్మా! అది నాకు గుర్తులేదు కానీ అది ఏదో వాగింది అమ్మా!
నేను విడిపించుకునే ప్రయత్నం చేసా కానీ నా వల్ల కాలేదు.
అప్పుడే అన్నయ్య ఒక్క ఉదుటున లేచి, వాడు కూడా అదే బాష మాట్లాడాడు అమ్మా.. అప్పుడే చూసాను నేను! వాడి కళ్ళు నీలం రంగులోకీ మారడమ్..
ఆ ఆకారం నన్ను వదిలేసింది. నేను కిందపడ్డాను. ఆ పడ్డం, పడ్డం, ఆ మరునాడు లేచాను.
నేను కళ్ళు తెరిచే సరికి మంచం మీదే ఉన్నాను. అదంతా కలో.. నిజమో.. భ్రమో..ఏమీ అర్ధం కాలేదు నాకు.
పగిలిన కిటికీ మళ్ళీ మామూలు అయిపోయింది.
అన్నయ్యని అడిగితే
“దెయ్యం సినిమాలు ఇంకా చూస్తూనే ఉన్నావా నువ్వు? జాబ్ వచ్చినా మారవా! పిచ్చి వాగుడు వాగుతున్నావ్?” అంటూ క్లాస్ పీకాడు.
నేను అది నా కలే అనుకుని, ఆ విషయం ఆ రోజే వదిలేసాను. మళ్ళీ ఈరోజు నువ్వు చెబుతుంటే నాకూ అదంతా గుర్తొచ్చింది” అంటున్న సంజయ్ చెంప చెళ్లుమనిపించింది సీత.
"అమ్మా!" అంటూ చెంప నిమురుకుంటూ చూస్తున్నాడు సంజయ్ .
నీరు నిండిన కళ్ళతో సంజయ్ ని చూస్తూ
" ఆరోజు నువ్వు నాకు చెప్పొచ్చు కదా! అంత నిర్లక్ష్యం ఏంటిరా నీకు.. అన్నయ్యకి గాని నీకు గాని ఏమైనా అయితే తట్టుకునే శక్తి ఇంక నాకు లేదు నాన్నా! " అంటూ సంజయ్ ని పట్టుకుని ఏడుస్తోంది సీత.
"సారీ అమ్మా. ఇప్పుడు ఏమి చేద్దాం.. అసలు ఇదంతా ఏంటి?" అంటూ తల్లిని అడుగుతున్నాడు సంజయ్.
" సిద్ధాంతి గారికి, అన్నయ్య జాతకం చూపించి అసలు ఇదంతా ఏంటో తెలుసుకోవాలి! అన్నయ్యకి ఏదోకటి చెప్పి, ఇప్పుడే మనము ఆయన్ని కలవడానికి వెళ్దాం!" అంది సీత.

"కానీ అమ్మా! అసలు ఆయన ఊర్లో ఉన్నారో లేదో తెలుసుకుని, అప్పుడు వెళ్దాం! అంటూ ఫోన్ తీసుకుని, అజయ్ కి తెలీకుండా. మేడ మీదకి వెళ్లి సిద్ధాంతి గారి శిష్యుడికి ఫోన్ చేసాడు సంజయ్.
***
అజయ్ బాల్కనీ లో ఫోన్ మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు.
అజయ్ వాళ్ళు పై ఫ్లోర్ లో ఉంటారు.
కింద ఫ్లోర్ లో ఇంటి ఓనర్ కుటుంబం ఉంటారు.
వాళ్ళు ఉన్న ఇల్లు వీధికి చివర్లో ఉండటం, అది కూడా పొలాలకి అనుకుని ఆ వీధి ఉండడంతో ఆ ఇంటి చుట్టూ. చాలా మొక్కలు, చెట్లు ఉండి, ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది.
బాల్కనీలో నుంచుని , సుపీరియర్ తో మాట్లాడుతున్న అజయ్ కళ్ళు ఒకచోట ఆగిపోయాయి.
ఆ వీధిలో కుంటుకుంటూ నడుస్తున్న ఒక ముష్టివాడు చూడ్డానికి చాలా నీరసంగా కనపడుతున్నాడు. ఎవరూ అతనికి ఆ రోజు ఏమీ పెట్టినట్టు లేరు. చాలా ఆకలిగా ఉన్నట్టు ఉన్నాడు.
చెత్తకుండీ దగ్గరకు వెళ్లి, అందులో ఏమైనా దొరుకుతాయేమో అని వెతుకుతున్నాడు.
అది చూసిన అజయ్ చలించిపోయాడు.
ఫోన్ మాట్లాడ్డం అయిపోగానే కిందకి వెళ్లి, ప్లేట్ లో అన్నం సర్ది, మంచినీళ్ళ బాటిల్ పట్టుకుని ఆ ముష్టివాడి దగ్గరికి వెళ్లి, అతనికి తను పట్టుకెళ్లిన అన్నం పెట్టాడు.
అది చూసి సీత ఎంతగానో సంతోషించింది.
తృప్తిగా అన్నం తిన్న ఆ ముష్టివాడు నీరు నిండిన కళ్ళతో. చల్లగా ఉండు తండ్రి.!అంటూ అజయ్ చేయ పట్టుకున్నాడు. ఇంతలోనే అతనికి షాక్ కొట్టినట్టు అనిపించి, చెయ్య వదిలేసాడు.
అతను భయంతో వదిలేసాడు అనుకుని, అతని భుజం పై చేయేసి, “జాగ్రత్త! ఇదిగో ఈ డబ్బులు ఉంచు” అంటూ ఆ ముష్టివాడి చేతిలో డబ్బులు పెట్టి, పైకి మెట్లు ఎక్కుతున్నాడు అజయ్.
 
"ఆగు సామీ!" అన్నాడు అతను అజయ్ ని పిలుస్తూ.
‘ఏంటి’ అన్నట్టు చూసాడు అజయ్.
"సామీ! ఏమీ అనుకోకపోతే ఇది నీ కాడ ఉంచు సామి..ఇది హనుమన్న రక్ష. నీకు అవసరం పడతాది సామి.." అంటూ ఒక తాడు ఇచ్చాడు.
"ఓయ్! నాకిలాంటివి నమ్మకాల్లేవ్. పోయి ఏదైనా పని చూసుకుని బతుకు " అంటూ విసురుగా పైకి వెళ్ళిపోయాడు అజయ్.
"తెలుస్తది సామి! నమ్మకాలొస్తయి సామి.. అన్నం పెట్టినావని నీ మంచికోరా! చల్లగుండు సామి. " అంటూ అక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
అజయ్ విసిరేసిన తాయత్తు అక్కడనుండి అదృశ్యం అయిపోయింది.
అది ఎవరు తీశారో తరువాత చెప్తాన్లే?
[font=var(--ricos-font-family,unset)]***********************************[/font]
సశేషం

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -12
[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
రచన[font=var(--ricos-font-family,unset)] : [/font]రమ్య నముడూరి
 
మేడ మీదకి వెళ్ళిన సంజయ్ సిద్దాంతి గారి శిష్యుడికి ఫోన్ చేసి, మాట్లాడుతున్నాడు.
అదే టైములో కింద ఫోన్ మాట్లాడుతున్న అజయ్ ముష్టివాడిని చూసి జాలిపడి, అన్నం పెట్టాడు.
అప్పుడు ముష్టివాడు అజయ్ ని తాకినప్పుడు షాక్ కొట్టినట్టు అనుభూతి చెంది చేయి తీసేసి దూరం జరిగి, పైకి చూస్తాడు.
అదే సమయంలో మేడ మీద నిలబడి, ఫోన్ మాట్లాడుతున్న సంజయ్ కి కింద జరుగుతున్నది ఏమీ తెలియదు.
అతను సిద్ధాంతి గారి శిష్యుడితో మాట్లాడుతూ
"గురువుగారు ఉన్నారా? ఇప్పుడు మేము రావొచ్చా " అంటూ అడుగుతూ ఉన్నాడు.
అవతలి వ్యక్తి "సిద్ధాంతి గారు దీక్షలో ఉన్నారు. ఇప్పుడు ఎవర్నీ కలవరు" అని ఫోన్ లొ చెప్తున్న మాటలు సంజయ్ కి తన వెనుకనే నించుని మాట్లాడుతున్నట్టు వినిపించింది.
ఇదేంటి.. అనుకుంటూ వెనక్కి తిరిగి చూసిన సంజయ్ కి అక్కడ ఏమీ కనిపించలేదు.
ఈలోగా ఫోన్ లొ ఉన్న ఆ వ్యక్తి.
" హలో!హలో!" అంటూ ఉండగా..సంజయ్ మళ్ళీ అతనితో మాట్లాడుతూ
"అది కాదు స్వామీ! ఇప్పుడు మేము చాలా ఆపదలో ఉన్నాము. అంటూ జరిగినది అంతా అతనికి చెప్తూ ఉన్నాడు.
ఇంతలో సంజయ్ వెనకనే ఆ ఆకారం తిరుగుతూ ఉంది.
సరిగ్గా అప్పుడే కింద అజయ్ కి ముష్టివాడు తాయత్తు ఇవ్వడం, అది వద్దు అని అజయ్ విసిరేయడం జరిగిపోయాయి.
ముష్టివాడు "తెలుస్తది సామీ ! నమ్మకాలొస్తయి సామీ ! అన్నం పెట్టినావని నీ మంచికోరా.. చల్లగుండు సామీ ! " అంటూ అక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపోతున్నాడు .
అతను కొంత దూరం వెళ్లి, వెనక్కి తిరిగి, ఆ ఇంటి మేడ పైకి చూసి, "హనుమయ్యా! నా చేయి దాటిపోయింది. ఇక అంతా నీదే భారం" అనుకుంటూ వెళ్ళిపోతున్నాడు.
అప్పటి వరకు సంజయ్ వెనకనే అదృశ్యంగా తిరుగుతూ ఉన్న ఆ ఆకారం ఆ ముష్టివాడిని వెంబడిస్తూ వెళ్ళిపోతోంది..
అది గమనించిన అతను, నడక వేగం పెంచాడు.
***
శిష్యునితో జరిగింది అంతా ఫోన్ లోనే చెప్పాడు సంజయ్.
"గురువుగారు ఇప్పుడు ఎవర్నీ కలవరు. కానీ మీరు చెప్పేది వింటూ ఉంటే మీరు చాలా ప్రమాదంలొ ఉన్నారు అనిపిస్తోంది. సరే! నేను ఆయనతో మాట్లాడే ప్రయత్నం చేస్తాను. ఏ విషయం మీకు నేనొక అరగంటలో చెప్తాను " అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు ఆ శిష్యుడు.
సంజయ్ కిందకి వెళ్ళిపోయి, అజయ్ కి తెలియకుండా తల్లికి విషయం చెప్పి, ‘అరగంటలో తెలుస్తుంది! నువ్వు కంగారు పడకు’ అని చెప్పాడు.
అప్పుడు అజయ్ వచ్చి, "ఏంటి తెలుస్తుందిరా? " అంటూ అడిగాడు.
"ఏమీ లేదురా! రాత్రి మన ప్రయాణం కదా.. దాని గురించి మాట్లాడుకుంటున్నామం”టూ ఏదో కవర్ చేసేసాడు సంజయ్.
"సరే! నువ్వు ఒక వారంలో వస్తాను అంటున్నావ్ గా! అమ్మ నీకు కావాల్సినవి అన్నీ రెడీ చేసింది. నువ్వు ఇంట్లోనే తిను. వంట చేసుకుని, బయట తినేయకు. హారర్ సినిమాలు చూడకు" అంటూ తమ్ముడికి క్లాస్ మొదలుపెట్టాడు అజయ్.
ఫోన్ వైపు చూసుకుంటూ బుర్రగొక్కుంటూ అజయ్ క్లాస్ వింటూ,
" అమ్మా! అన్నయ్యకి తొందరగా పెళ్లి చేసేయ్ వే.. వీడి క్లాస్ లు వినలేక పోతున్నాను." అంటూ తల్లి చెవిలో గొణుగుతున్నాడు సంజయ్.
"ఏంటిరా! " అంటూ సంజయ్ నెత్తి మీద మొట్టికాయ వేసి, నువ్వు మారవు..అంటూ గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు ఏదో పని ఉన్న వాడిలా.
పెళ్లి అనే మాట వినేసరికి, బాబుకి మళ్ళీ ఆ స్వప్న సుందరి గుర్తొచ్చింది.
ఈలోగా సంజయ్ కి ఆ సిద్ధాంతి గారి శిష్యుడి నుండి ఫోన్ వచ్చింది.
మెల్లిగా అక్కడనుండి జారుకుని మేడ మీదకి వెళ్ళి, ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసాడు సంజయ్.
అవతలి వ్యక్తి ఏమి చెప్పాడో కానీ. అది వింటున్న సంజయ్ మాత్రం నిలువెల్లా చమటతో తడిసిపోతూ చిగురుటాకులా వణికిపోతున్నాడు.
"సరే గురువు గారు! మీరు చెప్పినట్టే చేస్తాను " అని చెప్పి, ఫోన్ కట్ చేసి కిందకి వెళ్లాడు.
సంజయ్ రావడం చూసి, అతనికి ఎదురువెళ్లి,
" ఏమన్నారు రా? రమ్మన్నారా? " అంటూ కంగారుగా అడుగుతుంది సీత.
" ప్రమాదం ఏమీ లేదుట అమ్మా! నన్ను రేపు వచ్చి, కలవమన్నారు. నువ్వు వాడితో ఇవాళ వెళ్ళు. వాడ్ని వీలైనంత వరకూ కనిపెట్టుకుని ఉండు. నేను విషయం అంతా పూర్తిగా తెలుసుకుని వస్తాను " అంటూ చెప్పి, “నేను ఇప్పుడే వస్తాను. వాడు జాగ్రత్త!" అని, ఎక్కడికో చెప్పకుండానే వెళ్ళిపోయాడు.
సీతకి సంజయ్ చెప్పింది అంతగా నమ్మబుద్ధి కాలేదు. ‘వీడు ఏదో దాస్తున్నాడు.. ఎలా తెలుసుకోవాలి?’ అనుకుంటూ ప్రయాణానికి కావలసిన మిగతా పనులు చేసుకుంటూనే అజయ్ ని ఒక కంట కనిపెడుతూ ఉంది.
***
సంజయ్ బైక్ స్టార్ట్ చేసి సిద్ధాంతి గారి ఇంటి వైపు
వెడుతున్నాడు. వీధి చివరికి వెళ్లేసరికి అక్కడ జనం గుమికూడి ఉండడం చూసి, ఏమి జరిగింది అని అక్కడ ఉన్న ఒక వ్యక్తిని అడిగితే.
"ఎవరో ముష్టి అతను. పిచ్చి పట్టినట్టు అరుస్తూ వేగంగా వస్తోన్న లారీ వైపు, ఎవరో తోసేసినట్టుగా వెళ్లి గుద్దేసి, అక్కడికక్కడే పడి, చచ్చిపోయాడు” అన్నాడు అతను.
అయ్యో! అనుకుంటూ తనున్న పరిస్థితుల్లో అంతకంటే ఇంకేం మాట్లాడలేక, వెంటనే వేరే దారి గుండా సిద్దాంతి గారి ఇంటి వైపు పయనమయ్యాడు.
***
పద్మాసనం వేసుకుని కూర్చున్న రామచంద్ర సిద్ధాంతి గారు తన దీక్షను తాత్కాలికంగా విరమించి "అమ్మా! మన్నించు. నీ దీక్షను తాత్కాలికంగా విరమించవల్సి వస్తోంది.
ఒక నిండు ప్రాణాన్ని బలి తీసుకోవాలి అని పగతో ఎదురుచూస్తున్న ప్రేతాత్మ దుష్టత్వాన్ని అంతం చేసే శక్తి ఇవ్వమ్మా!" అంటూ అమ్మవారికి దండం పెట్టుకుని, తన శిష్యుడిని పిలిచి
"ఇప్పుడు ఆ కవల పిల్లల్లో రెండో వాడు వస్తాడు. వాడికి ఈ రక్ష అందించు. ఇవాళ రాత్రి మృత్యు దిశగా వెడుతున్న వాడి అన్నకి ఈ రక్ష అండగా నిలుస్తుంది అని చెప్పు. ఇక ఆ రెండోవాడ్ని రేపటి రోజు ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించకముందే ఇక్కడికి రమ్మన్నాను అని చెప్పి పంపు" అంటూ మళ్ళీ ధ్యానం లోకి వెళ్ళిపోయారు.
సంజయ్ కోసమే ఎదురుచూస్తున్న ఆ శిష్యుడు, అతను రాగానే రక్ష అతనికి ఇచ్చి, సిద్ధాంతి గారు చెప్పింది అంతా అతనికి వివరించాడు. సంజయ్ అది తీసుకుని, మళ్ళీ ఇంటి దారి పట్టాడు.
***
"అమ్మా! తమ్ముడు ఏడి?" అప్పుడే బయటకొచ్చిన అజయ్ సీతని అడిగాడు.



"ఏమో నాన్నా! ఇప్పుడే వస్తాను అని వెళ్లాడు. వచ్చేస్తాడులే.. " అంటూ కాఫీ కలిపి ఇచ్చింది.
అది తాగుతూ మేడ మీదకి వెళ్లి, చుట్టూ ప్రకృతిని చూస్తూ తన కలలో కనిపించిన అమ్మాయి గురించి ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు.
అప్పటికే సాయంత్రం కావడంతో అస్తమిస్తున్న సూర్యకిరణాలు చుట్టూ ఉన్న చెట్లపై పడి ఎంతో అందంగా కనిపిస్తోంది. చల్లని సాయంత్రం పూట వీస్తున్న గాలి అతనికి ప్రశాంతతను చేకూరుస్తోంది.
ఇంతవరకూ తను ఎవరినీ ప్రేమించలేదు. కానీ తన కలలో కనిపించిన అమ్మాయిని మాత్రం మరిచిపోలేకపోతున్నాడు. ఆమె ఊహల్లో విహరిస్తూ ఉండగా ఆయాసపడిపోతూ వచ్చాడు సంజయ్.
"ఏరా! ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావ్? " అని అడిగాడు అజయ్.
సంజయ్. అజయ్ చేయ గట్టిగా పట్టుకుని, రక్ష కట్టేసాడు.
"రేయ్! నాకు ఇలాంటివి ఇష్టం ఉండదు అని తెలుసు కదరా" అంటూ రక్ష తీసేయబోయాడు.
వెంటనే సంజయ్ అతడ్ని ఆపి, " నేను, అమ్మా చచ్చిపోయినంత ఒట్టు. నువ్వు కనక ఆ రక్షను తీసేస్తే!" అంటూ నీరు నిండిన కళ్ళతో తలపై చేయి వేసి మరీ ఒట్టు పెట్టేసాడు సంజయ్.
"రేయ్ ఏమైంది నీకు? అంత ఎమోషనల్ అయిపోతున్నావ్.. సరే తీయనులే. ఐనా అమ్మ లాగే నువ్వు కూడా ఏంటిరా?" అంటూ సంజయ్ ని హత్తుకున్నాడు అజయ్.
సంజయ్ కళ్ళు తుడుచుకుని, "అన్నయ్యా! నువ్వంటే నాకు ప్రాణంరా! పొద్దున్న అమ్మ భయపడింది కదా.. నువ్వు కూడా నల్లమల దగ్గర పనిచేయవలసి వస్తోంది అని! అందుకే నా తృప్తి కోసం ఇది. కానీ ఎట్టి పరిస్థితుల్లోను ఇది తీయకురా. ఒట్టు వేసుకున్నా! గుర్తుపెట్టుకో." అంటూ చెప్పాడు సంజయ్.
"నాకూ ఇవి నమ్మకం లేదురా. కానీ నీకోసం ఉంచుకుంటాను. ప్రామిస్. ఇక హ్యాపీ నా?" అన్నాడు అజయ్.
"హ.. హ్యాపీ రా!" అంటూ అన్నను హత్తుకున్నాడు ఆ తమ్ముడు.
ఇద్దరూ కాసేపు సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకున్నారు ఆ చల్లటి సాయంత్రం పూట.
అలా చాలా సేపు అక్కడే ఉండిపోయారు ఆ అన్నాతమ్ముళ్లు.
కాసేపటికి సీత వచ్చి, "కిందకి రండి నాన్నా. బస్సుకి టైం అవుతోంది కదా! అన్నం తిందురు గాని.." అంది.
"అమ్మా! ఈ పూట, మా ఇద్దరికీ నువ్వే తినిపించు. ఈ చల్లని గాలిలో చుక్కల వెలుగులో చిన్నప్పుడు తినిపించే దానివే. అలాగ!" అని అడిగాడు అజయ్.
సీత సంతోషంగా “అలాగే నాన్నా” అంటూ కిందకి వెళ్లి అన్నం, కూరలు. అన్నీ తీసుకు వచ్చింది సంజయ్ సాయంతో.
ఇద్దరు కొడుకులకి ప్రేమగా ముద్దలు కలిపి తినిపిస్తోంది.
ఆ చల్లని గాలి, ఆ తల్లీకొడుకులను సేద తీరుస్తోంది.
చుక్కల పందిరి కింద, వెన్నెల కురిపించే చంద్రుడి చలువలో ఆ తల్లీకొడుకులు కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఒకరికొకరు తినిపించుకుంటూ కడుపునిండా తినేశారు.
ఎందుకో సీత మనసుకి మాత్రం ఆ క్షణం అలా నిలిచిపోతే బాగుండు అనిపించింది.
ఏదో తెలియని దిగులు ఆ తల్లి మనసుని మెలిపెడుతూ ఉన్నా కూడా కాలం తన పరుగు ఆపదు కదా! పరిగెడుతోనే ఉంది వారి ప్రయాణం తప్పదు కదా అన్నట్టు.
సంజయ్ భారమైన గుండెతో తన అన్నను, తల్లిని బస్సు ఎక్కించి, ఇంటి దారి పట్టాడు. దారంతా రేపటి సూర్యోదయం తరువాత తను చేయవలసిన పని గురించి ఆలోచించుకుంటూ.
***
అజయ్, సీతల ప్రయాణం శ్రీశైలం వైపు సాగుతోంది.
కదిలే ఆ బస్సు అందులోని ప్రయాణికులతో పాటు, వారి ఆలోచనలు కూడా మోసుకుంటూ పోతోంది. కదిలే ఆ బస్సు కిటికీ లోనుండి చందమామను చూస్తున్న అజయ్ కి తన స్వప్న సుందరి దర్శనం ఇచ్చింది.
"నువ్వు ఉన్నావో లేవో..
అందమైన ఊహవో..లేక నా భ్రమవో..
కవ్వించి కరిగిపోయే కలవో..
నా ప్రేమ రాజ్యపు యువరాణివో..
నన్ను కాల్చి మసి చేసే కారుచిచ్చువో..
నాకు తెలియదు కానీ..
నా మనసులో ముద్రించుకు పోయిన నీ రూపం.. తెలియకుండానే నీమీద నిలిచిపోయిన నా ప్రాణం..
నువ్వు నిజమైతే నాకు కనిపించు నేస్తం.."
అంటూ ఆ స్వప్నసుందరి ఊహల్లో తేలిపోతూ తనకు తెలియకుండానే నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.
అప్పటికే చంద్రుడు నీ ప్రియుడు నీ వైపుగా వచ్చేస్తున్నాడు అంటూ దశాబ్దాలుగా ఎదురుచూస్తున్న
మరియా ఆత్మకు వర్తమానం అందించాడు.
ఆ పవిత్ర ఆత్మ తన ప్రియుడు రాబోతున్నాడు అన్న ఆనందంలో తనకు విముక్తి కలగబోతోంది అన్న సంతృప్తి తో సంతోషంగా నృత్యం చేస్తోంది.
అది తెలిసిన ఒక దుష్టాత్మ మాత్రం "నా పగ నెరవేరే తీరుతుంది " అంటూ వికృతంగా నవ్వుతోంది.
***
ఒకరిది ప్రేమ..
ఒకరిది పగ..
అసలు కథలోకి వెళ్ళిపోదాం.. నాతో వచ్చేయండి ?
సశేషం

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -13
రచన[font=var(--ricos-font-family,unset)] : [/font]రమ్య నముడూరి
 
చంద్రుడు 'నీ ప్రియుడు నీ వైపుగా వచ్చేస్తున్నాడు' అంటూ దశాబ్దాలుగా ఎదురు చూస్తున్న మరియా ఆత్మకు వర్తమానం అందించాడు.
ఆ పవిత్ర ఆత్మ తన ప్రియుడు రాబోతున్నాడు అన్న ఆనందంలో తనకు విముక్తి కలగబోతోంది అన్న సంతృప్తితో సంతోషంగా నృత్యం చేస్తోంది.
అది తెలిసిన ఒక దుష్టాత్మ మాత్రం "నా పగ నెరవేరే తీరుతుంది! " అంటూ వికృతంగా నవ్వుతోంది.
అదేమీ తెలియని అజయ్, తన ఊహాలోకంలో విహరిస్తూ చల్లని గాలికి మత్తుగా నిద్రపోతున్నాడు.
సీత మాత్రం నిద్రపోకుండా అజయ్ ని ఒక కంట కనిపెడుతూనే, ఆ నల్లమల అడవి తనకి మిగిల్చిన చేదు అనుభవాల జ్ఞాపకాల సుడిగుండంలో కూరుకుపోతూ, ఎప్పుడు నిద్రలోకి జారుకుందో తెలియకుండానే నిద్రాదేవి ఒడిలో సేద తీరుతూ ఉంది.
అలా వాళ్ళని నిద్రపుచ్చి, తను మాత్రం మబ్బుల చాటుకు పోయి, సూర్యుని మేల్కొలిపి, తను బజ్జున్నాడు చంద్రుడు.
***
సూర్యోదయం కాగానే సంజయ్ రెడీ అయిపోయి, సిద్ధాంతి గారి ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు.
అప్పటికే అన్ని ఏర్పాట్లతో ఉన్న గురువుగారి శిష్యుడు సంజయ్ రాగానే లోపలికి తీసుకెళ్లి, ఒక గదిలో కూర్చోమని చెప్పి, కొన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తూ ఉన్నాడు.
అయన ఏదో హోమం చేస్తూ ఉన్నట్టుగా తెలుస్తోంది సంజయ్ కి. అతని ఆలోచనలన్నీ నిన్న ఫోన్ సంభాషణలొ గురువుగారి శిష్యుడు తనకు చెప్పిన విషయాల చుట్టూనే తిరుగుతున్నాయి.
"మీ అన్నయ్య కి ప్రాణగండం ఉంది. అతను కారణ జన్ముడు. మృత్యు దిశగా అతని పయనం విధి రాత. అతని రాక కోసం ఒక ఆత్మ పరితపిస్తోంది. కానీ అతని అంతం కోసం వేరొక దుష్ట ఆత్మ ఎదురుచూస్తోంది. ఇదంతా పూర్తిగా తెలుసుకోవడం ఇప్పుడు సాధ్యం కాదు. ఇప్పుడు నీకు ఒక రక్ష ఇస్తాము. అది తీసుకుని వెళ్లి, నీ అన్నకు కట్టు. రేపు సూర్యోదయం అయ్యేసరికి ఇక్కడికి వస్తే అసలు విషయం అంతా చెప్తారు గురువుగారు. అయన ఇప్పుడే నిన్నుఇక్కడికి రమ్మంటున్నారు. వచ్చి రక్ష పట్టుకెళ్ళు" అని చెప్పిన మాటలే అతని చెవుల్లో మారుమ్రోగుతున్నాయి.



"గురువుగారు రమ్మంటున్నారు" అని ఒక శిష్యుడు పిలవడంతో ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు సంజయ్ .
ఇప్పుడు ఏమి తెలుస్తుందో! ఏం వినాల్సొస్తుందో.. అనుకుంటూ ఆ గదిలోకి వెళ్లిన సంజయ్
అక్కడ ఉన్న దృశ్యం చూసి ఉలిక్కిపడ్డాడు.
***
బస్ శ్రీశైలం చేరుకునేసరికి ఉదయం 7 అయింది. వాళ్ళు బస్సు దిగి రెండు అడుగులు వేసారో లేదో వాతావరణం అంతా మారిపోయింది. భయంకరమైన గాలి! చెట్లు ఊగి పోతున్నాయి. సీతకి భయం మొదలైంది.
ఇంతలో అజయ్ జూనియర్ వచ్చి, వాళ్లని ఇంటివైపు తీసుకెళ్తుంటే గాలి వేగం ఇంకా ఎక్కువైపోయింది. ఒక ఆటో మాట్లాడుకుని ఇంటికి చేరుకున్నారు. ఆ ఇంటి చుట్టూ చెట్లు, పొదలు ఉండి, అక్కడక్కడ బీటలు పడి చూడటానికి భయంకరంగా ఉంది. సీతకి ఆ ఇల్లు, వాతావరణం భయంగా అనిపించి, “ఇదా! ఇక్కడ ఎలా ఉంటావురా? ఇంకేదైనా ఇల్లు చూసుకుందాం” అంది.
ఆ జూనియర్ అబ్బాయి కలుగజేసుకొని "ఒక్క నెల అడ్జెస్ట్ అవ్వండి అమ్మా! ఆ లోగా ఇంకో ఇల్లు వెతుకుదాం" అని చెప్పి సామాన్లు లోపల పెట్టి, వాళ్ళకి కావాల్సినవి అన్నీ తెచ్చి, " స్టేషన్లొ కలుద్దాం సార్" అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.
సీత, అజయ్ లు స్నానాలు చేసి రెడీ అయ్యి, శ్రీ భ్రమరాంబ, మల్లికార్జున స్వామి వారిని దర్శించుకున్నారు. ఆపదల నుంచి రక్షించమని సీత, స్వప్న సుందరిని చూపించమని అజయ్ దండం పెట్టుకున్నారు.
అక్కడే ఒక హోటల్ లొ టిఫిన్ తిని, సీతను ఇంట్లో దిగబెట్టి, తను స్టేషన్ కి వెళ్లి ఎస్. ఐ గా డ్యూటీలొ చేరుతూ సంతకం పెట్టాడు అజయ్.
అది ఒకప్పుడు తన తండ్రి పనిచేసిన స్టేషన్ అని తెలిసి, భావోద్వేగానికి గురి అయ్యాడు అజయ్.
మొదటి రోజు అందరినీ పరిచయం చేసుకుని, తన డ్యూటీలొ పడ్డాడు.
***
ఇల్లంతా సర్దుతోంది సీత. ఆ ఇల్లు, వాతావరణం ఆమెకు చాలా భయంగా అనిపిస్తోంది. ఆ ఇంటి చుట్టూ పెద్ద పెద్ద చెట్లు, పొదలు ఉన్నాయి. ఆ ఇంటి వెనక నుండి రెండు కిలోమీటర్ల లోపలి నుండి నల్లమల అడవికి ఒకవైపు సరిహద్దుగా పెద్ద గోడ ఉంది.
ఆమె ఇల్లు సర్దుతూనే మధ్యాహ్నం భోజనం కోసం, ఆ అబ్బాయి తెచ్చిపెట్టిన సరుకులు కూడా ఒక్కొక్కటే తీస్తూ వంట చేస్తూ ఉంది.
ఈలోగా హాల్ నుండి ఒక వింత శబ్దం వచ్చింది.
సీత గుండె ఘల్లుమంది!
ఆ శబ్దం ఏంటో చూడడం కోసం, ఎలాగో ధైర్యం తెచ్చుకుని, అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ హాల్ లోకి వెడుతోంది సీత.
సశేషం

[k3vv3]

సంజయ్ ఆ హోమం గదిలో ఏం చూసాడో, అయినా మద్యాహ్నం వేళ ఆ చప్పుడేంటి బ్రో...జడిపించేసావు. పెద్ద అప్డేట్ అంటే చాలా చాలా పేరగ్రాఫులన్నమాట , అక్షరాల ఫాంటు పెంచి పెద్దగా కాదు ....

ఆ మాత్రం సస్పెన్స్ లేక పోతే కథకు సార్థకత ఉండదు మరి.

అసలు రవచయిత ఇచ్చినట్లు ఒక్కో భాగం ఇస్తున్నాను....వారికి గౌరవం ఇవ్వాలిగా, మరి

అర్థం చేసుకోండీ

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -14



[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
రచన[font=var(--ricos-font-family,unset)] : [/font]రమ్య నముడూరి
సిద్ధాంతి గారి గదిలోకి వెళ్ళగానే అక్కడ కనిపించిన దృశ్యం చూసి ఉలిక్కిపడ్డాడు సంజయ్.
గదికి మధ్యగా గాలిలోనే పద్మాసనం వేసుకుని కూర్చుని, ధ్యానం చేస్తున్న సిద్ధాంతి గారిని చూసి, సంజయ్ గుండె వేగం పెరిగిపోయింది.
ఆయన ఒక నిమిషం తరువాత కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి ఆయన కంటి నుండి ఒక కాంతి ఆ గది అంతా నిండిపోయింది. ఆ వెలుగుని చూడలేక, కళ్ళు మూసుకున్నాడు సంజయ్.
ఒక నిమిషం తరువాత, మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి, అక్కడే ఒక ఆసనం మీద కూర్చొని ఉన్న సిద్ధాంతి గారు, నవ్వుతూ సంజయ్ వంక చూస్తూ "ఇలా వచ్చి కూర్చో" అని చెప్పారు.
సంజయ్ కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకుని, "స్వామీ ! మా అన్నయ్య.." అంటూ చెప్పబోతుండగా
"ప్రస్తుతం సురక్షితంగానే ఉన్నాడు. ఇకమీదట తానెవరో తనకు తెలియబోతోంది. అది తెలిసిన మరుక్షణం తనను మృత్యువు వెంటాడుతుంది. ఇదే విధి! వింత కథల వారధి.." అంటూ గంభీరంగా చెప్తూ ఉంటే..
"స్వామీ ! అసలు ఇదంతా ఏంటి? దయచేసి నాకు అంతా వివరంగా చెప్పండి. టెన్షన్ తో నా నరాలన్నీ తెగిపోతున్నాయి. అసలు మా అన్నయ్యని ఆ ఆకారం ఎందుకు చంపాలి అనుకుంటోంది? వాడి కళ్ళు నీలంగా ఎందుకు మారాయి? వాడికి దెయ్యం పట్టిందా?" అంటూ తను చూసే దెయ్యాల సినిమాలో రొటీన్ గా ఉండే స్టోరీస్ ఊహించేసుకుంటూ ప్రశ్నలు కురిపించేస్తున్నాడు.
సిద్ధాంతి గారు ప్రశాంతంగా ఒక నవ్వు నవ్వి, "నీ అన్న గురించి మాత్రమేనా? నీ గురించి కూడా తెలుసుకో. అంతా నేను చెప్పడం దేనికి? అంతా వివరంగా నీకే చూపిస్తా.. చూడు!" అంటూ తన గుండెలపై చేయి ఉంచి " అమ్మా.. జగన్మాతా!" అనుకుంటూ అదే చేయి తిరిగి సంజయ్ తలపై ఉంచారు.
అంతే ! సంజయ్ ఒక రకమైన ట్రాన్స్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు. అతను రాజుల కాలంలోకి వెళ్లిపోయినట్టు కనిపిస్తూ ఉంది.
(ఇక్కడినుంచి సంజయ్ ఏమి చూస్తున్నాడు అనేది నా మాటగా, నేను చెప్తున్నట్టు చదవండి )
సంజయ్ చూస్తున్నది 12 వ శతాబ్దం నుండి మొదలు అయ్యింది.
1289 లో కాయస్థ సేనాని అంబదేవుని తిరుగుబాటు అణచు ప్రయత్నములో రుద్రమదేవి మరణించింది. ప్రతాపరుద్రుడు సింహాసనమధిష్ఠించాడు. ఆ మహారాజు ప్రతాపరుద్రుని చూస్తూ ఉంటే సంజయ్ కి తనని తానే చూసుకుంటున్నట్లు అనిపిస్తోంది.
ప్రతాపరుద్రుని పరిపాలన కాలమంతా యుద్ధాలతోనే గడిచింది . ఆ యుద్ధాలు అన్నీ సంజయ్ కళ్ల ముందే జరుగుతున్నట్టు కనిపిస్తూ ఉంటే అతనికి తెలియకుండానే అతని రోమాలు నిక్క బొడుచుకుంటున్నాయి. అతను తనని తానే ప్రతాపరుద్రునిగా నమ్ముతూ జరిగినది అంతా చూస్తూ ఉన్నాడు.
రాజ్యాన్ని విస్తరించి రాజ్యపాలనలో పెక్కు సంస్కరణలు చేశాడు ప్రతాపరుద్రుడు. గద్దె ఎక్కినప్పటినుండి ఎన్నో యుద్ధాలు చేయాల్సి వచ్చింది. కొన్నిసార్లు రాజ్య క్షేమం కోసం కానుకలు సమర్పించుకుని ఖిల్జీ క్రూరత్వం ముందు రాజ్యాన్ని కాపాడుకోవాల్సి వచ్చింది.
క్రీ. శ. 1320 లో ఢిల్లీ రాజకీయాలలో పెద్ద మార్పు వచ్చింది. ఖిల్జీ వంశం పోయి తుగ్లక్ వంశం అధికారంలోకి వచ్చింది. ఘియాజుద్దీన్ తుగ్లక్ సుల్తానయ్యాడు.
ఇదే అదనుగా చూసి ప్రతాపరుద్రుడు వార్షిక కప్పం ఆపివేస్తాడు. లోగడ సుల్తానుకప్పగించిన బీదర్ కోట మరలా ఆక్రమిస్తాడు. కోపగించిన ఘియాజుద్దీన్ తన కొడుకు ఉలుఘ్ ఖానును ఓరుగల్లుపై దండయాత్రకు పంపుతాడు.
దారిలో గల బీదర్, కోటగిరి లోబరుచుకొని ఓరుగల్లు కోట ముట్టడించాడు. ఎంత ప్రయత్నించినా కోట స్వాధీనము కాలేదు. అయిదు నెలల ముట్టడి తర్వాత విఫలుడైన ఉలుఘ్ ఖాన్ ఢిల్లీ మరలి పోయాడు. ప్రతాపరుద్రుని నాయకుల, సేనల ధైర్యసాహసములకు, పోరాట పటిమకు ఇది ఒక మచ్చుతునక.
ఇక ఉపద్రవము లుండవని భావించిన ప్రతాపరుద్రుడు యుద్ధంలో జరిగిన నష్టాలను పూడ్చుకొనక ఉపేక్షించాడు. కోటకు మరమ్మతులు చేయించలేదు. సామగ్రి సమకూర్చు
కోలేదు.
కానీ వేగుల సమాచారం ప్రకారం ‘ఉలుఫ్ ఖాన్ తిరిగి దండెత్తబోతున్నాడు. వారు ఇప్పటికే మన సమీపంలోకి వచ్చేసారు’ అని తెలుసుకున్న ప్రతాపరుద్రుడు, వారి దండయాత్రకు ఎక్కువ సమయం లేదు అని తెలుసుకుని, రాజ్య క్షేమం కోసం, తన రాజ్యంలోని విలువైన సంపదను అంతా ఒక పెద్ద భోషాణంలో పెట్టుకుని, నల్లమల అడవుల వైపు పయనం అయ్యాడు.
అదంతా సంజయ్ కళ్ల ముందు కదలాడుతూనే ఉంది.
***
హాల్ నుంచి వినిపించిన వింత శబ్దం ఏమిటా అని భయం భయంగా అడుగులు వేస్తూ ముందుకు వెడుతోంది సీత. ఆ భయంలో తన గుండె చప్పుడు తనకే వినిపిస్తూ ఉంది.
హాల్ లోకి వెళ్లేసరికి ఆ శబ్దం ఆగిపోయింది.
ఇదేంటి అనుకుంటూ హాల్ అంతా కలియజూస్తున్న ఆమె గుండెలు అదిరిపోయేలా మళ్ళీ ఆ శబ్దం వినిపిస్తోంది. ఉలిక్కిపడి గుండెలు చేతిలో పట్టుకుని చుట్టూ చూస్తున్న ఆమె కళ్ళు, ఆ శబ్దం వస్తున్న వైపున ఆగిపోయాయి.
అక్కడ ఒక ఆట బొమ్మ కనిపించింది. కీ ఇస్తే శబ్దం చేసే ఆట బొమ్మ అది. సీత వెళ్లి, ఆ బొమ్మ కీ ఆపేసి, దూరంగా విసిరికొట్టింది.
కానీ ఆమెకు అర్థం కాని విషయం ఏంటంటే..
[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]
సశేషం

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -15
 
 
వేగుల సమాచారం ప్రకారం, ఉలుఫ్ ఖాన్ తిరిగి దండెత్త బోతున్నాడు. వారు ఇప్పటికే తమ సమీపంలోకి వచ్చేసారు అని తెలుసుకున్న ప్రతాపరుద్రుడు, వారి దండయాత్రకు ఎక్కువ సమయం లేదు అని తెలుసుకుని, రాజ్య క్షేమం కోసం, తన రాజ్యంలోని విలువైన సంపదను అంతా ఒక పెద్ద భోషాణంలో పెట్టుకుని, నల్లమల అడవుల వైపు పయనం అయ్యాడు.
అదంతా సంజయ్ కళ్ల ముందు కదలాడుతూనే ఉంది.
ఆ మహారాజుతో పాటు కొంతమంది అంతరంగిక సైనికులు, నమ్మకస్తులైన మంత్రులు, శ్రేయోభిలాషులు మాత్రమే ఉన్నారు.
నమ్మకం అనే ముసుగులో ఉన్న ఒక ద్రోహి కూడా అందులోనే ఉన్నాడు.
కాకతీయ మహా సామ్రాజ్యపు సింహాసనం పరుల పాలు కావడానికి ముఖ్య పాత్ర పోషించబోతున్న ఆ నీచుడినే, ప్రతాప రుద్రుడు ఎక్కువగా నమ్ముతున్నాడు .
అలా వారి పయనం నల్లమల సరిహద్దుల నుండి దట్టమైన అరణ్యానికి ఆవల ఆనుకొని ఉన్న బలభద్రపురం సామంత రాజ్యానికి చేరుకుంది.
వీరి రాకను వేగుల ద్వారా తెలుసుకున్న ఆ నల్లమల కోయరాజు, ప్రతాపరుద్రుని సామంతుడు అయిన మార్తాండ వారికి ఎదురువెళ్లి, ఘనంగా కోయ సాంప్రదాయంలో స్వాగతం పలికాడు.
ఆ కోయరాజుని చూస్తోన్న సంజయ్ కళ్ళలో నుండి తనకు తెలియకుండానే కన్నీరు వచ్చేస్తోంది.
ఆ కోయరాజు అచ్చు తన అన్నలాగే ఉండడం అతన్ని భావోద్వేగానికి గురిచేసింది.
అప్పటికే, మేడారం యుద్ధం తరువాత కోయరాజులు కప్పం కట్టాల్సిన నియమాన్ని రద్దు చేయడం వలన ప్రతాపరుద్రుడు అంటే కోయరాజులు అందరూ ఒక్కటై ప్రాణం పెట్టేవారు.
అలాగే కోయరాజులు అన్నా, గిరిజనులు అన్నా మహారాజుకి ఎనలేని గౌరవం, నమ్మకం కలిగాయి.
ఆ కారణం చేతనే తన రాజ్య క్షేమం కోరి, తనకు అత్యంత ఆప్తుడు, నమ్మకస్తుడు అయిన కోయ సామంత రాజు మార్తాండకు ఈ బాధ్యత అప్పగించి తను యుద్ధభూమికి మృత్యువుకు ఎదురువెళ్ళాలి అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
అదేమీ తెలియని మార్తాండ తన మహారాజుని సాదరంగా ఆహ్వానించి, మర్యాదలు చేసి, సత్కరించాడు. వారిద్దరూ రహస్యంగా మంతనాలు జరపడం కోసం, ఒక ప్రత్యేకమైన గదిలో సమావేశం అయ్యారు.
" సెలవీయండి మహారాజా! మీరు ఇంత దూరం శ్రమపడి వచ్చుటకు కారణం ఏమిటి? ఒక్క మాట ముందుగా చెప్పి ఉన్న యెడల, నేనే వచ్చి ఉండెడి వాడను కదా" అంటూ మార్తాండ మాట్లాడుతూ ఉండగానే ప్రతాపరుద్రుడు "మిత్రమా!" అని సంబోధించడంతో మార్తండకి చాలా ఆశ్చర్యం గాను, ఆనందంగాను అనిపించింది.
"మిత్రమా! మన రాజ్యాలు అన్నీ ఇప్పుడు విపత్కర పరిస్థితిని ఎదుర్కొనబోతున్నవి. ఆ నీచులు ఓరుగల్లును సమీపించుచున్నారు. నేను వారిని ఎదుర్కొనబోతున్నాను. యుద్ధంలో జయాపజయాలు ఆ కాకతీ మాతకే ఎరుక. విజయమో! వీరస్వర్గమో! ఏమైనను జరగవచ్చును కదా..
ఒకవేళ పరిస్థితులు మనకు ప్రతికూలంగా మారిన యెడల, నా రాజ్యం లోని ప్రజలు ఆ క్రూరుల చేతిలో బలి అయిపోతారు. వారి ధన,మాన, ప్రాణాలు ఆ నీచులు హరించుకుపోతారు. నేను ఎదుర్కోబోతున్న యుద్ధంలో జరగరానిది జరిగిన యెడల, నా రాజ్య సంపద, నా ప్రజలకు కాకుండా పోతుంది.
ఈ విపత్కర పరిస్థితుల్లో మీ కోయరాజుల సాయం నాకు కావాలి. జరగరానిది జరిగిన యెడల, నా రాజ్య సంపద, నా ప్రజలకు చేరాలి. మాటియ్యి మిత్రమా!నేను నా రాజ్యపు విలువైన సంపదనంతా ఈ భూషణంలొ పెట్టి తెచ్చాను. ఇది నా రాజ్య ప్రజల సంపద. నా రాజ్య ప్రజలు, మీవంటి సామంత రాజులు, ఎవ్వరూ కూడా ఆ నీచుల దురాగతాలకు, ఆకలి చావులకు బలవ్వకుండా ఈ నిధి సాయపడాలి . దీనిని నీ వద్ద భద్రపరుచు.
నా ప్రజలకే ఉపయోగించుము. నాకు మాట ఇవ్వు మిత్రమా!"అంటూ పైకి లేచాడు.
ఆయన లేచిన వెంటనే మార్తాండ కూడా పైకి లేచాడు.
మార్తాండ తన తలపై చేయి వేసుకుని, " మహారాజా! నేను నమ్మే కొండదేవర మీద ఆన! మీ పాదాలపై ఆన! నా ప్రాణానికి ప్రాణమైన ఈ నల్లమలపై ఆన! ఆ ఇష్టకామేశ్వరి అమ్మవారిపై ఆన! ఈ మార్తాండ కంఠంలొ ఊపిరి ఆగేంత వరకూ మీ పట్ల విశ్వాసంతో, నిబద్ధతతో ఉండెదను. మీ మాట ప్రకారం, మీరు తిరిగి వచ్చు వరకూ ఈ నిధిని సంరక్షించెదను "అంటూ ప్రతిజ్ఞ చేసాడు.
ఆ మాట విన్న ప్రతాప రుద్రుడు సంతోషంగా తన రాజ్యమునకు ప్రయాణమవుతూ
"నేనిక వెళ్లెదను" అంటూ ముందుకు వెడుతూ వెనక్కి తిరిగి,
"మిత్రమా.. మరిచిపోకు.. మాట ఇచ్చావు.. నా దేశ ప్రజల నిధి, ఈ దేశ సంపద, ఆ నీచులకి దక్కకూడదు. నా ప్రజలు ఆకలితో అలమటించకూడదు. నేను తిరిగి రావచ్చు.. రాకపోవచ్చు.. నా ప్రజల భవిష్యత్తు నువ్వు కావాలి మిత్రమా!" అంటూ ఓరుగల్లుకి తిరిగి ప్రయాణం అయ్యాడు.
కానీ ప్రతాపుడు మార్తాండకు రహస్యంగా చెప్పింది అంతా విన్న నమ్మకద్రోహి నరేంద్రుడు నిధి కోసం, కాకతీయ సామ్రాజ్య పతనం కోసం, తన ప్రణాళిక తను రూపొందించుకున్నాడు.
-***
వింత శబ్దం చేస్తూ ఉన్న ఆ బొమ్మను దూరంగా విసిరికొట్టి, ఊపిరి పీల్చుకుంది సీత.
ఆమెకు అర్ధం కాని విషయం ఏమిటి అంటే ఆ బొమ్మ అసలు అక్కడికి ఎలా వచ్చింది అని!
ఆమె అలా ఆలోచించుకుంటూనే సంజయ్ కి మళ్ళీ ఫోన్ చేసింది.
వాళ్ళు శ్రీశైలం చేరినప్పటి నుండి ఇది ఇరవయ్యో సారి ఆమె సంజయ్ కి ఫోన్ చేయడం!
"అబ్బా! వీడికేమైంది? వీడు చూస్తే ఇలాంటి ఇంట్లోకి తీసుకొచ్చి పెట్టాడు. చిన్నోడేమో ఫోనే ఎత్తడు. వాడికి ఏమీ కాలేదు కదా " అంటూ కంగారు పడిపోయి కూర్చుంది సీత.
ఈలోగా కిచెన్ లో కూర మాడిపోతున్న స్మెల్ వచ్చింది.
"అయ్యో!" అనుకుంటూ వెళ్లి, స్టవ్ ఆఫ్ చేసే సరికి, మళ్ళీ ఆ బొమ్మ శబ్దం మొదలైంది.
సీతకి భయంతో చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి. గుండె వేగం పెరుగుతోంది. విసిరేసిన బొమ్మ శబ్దం మళ్ళీ హాల్ లొ నుండే వినిపిస్తోంది.
భయం భయంగా అడుగులు వేస్తూ ముందుకు వెడుతోంది సీత.
సశేషం