[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ -16


[font=var(--ricos-font-family,unset)]' 16' [/font]
"మిత్రమా! మరిచిపోకు.. మాట ఇచ్చావు.. నా దేశ ప్రజల నిధి.. ఈ దేశ సంపద.. ఆ నీచులకి దక్కకూడదు. నా ప్రజలు ఆకలితో అలమటించకూడదు. నేను తిరిగి రావచ్చు, రాకపోవచ్చు! నా ప్రజల భవిష్యత్తు నువ్వు కావాలి మిత్రమా!" అంటూ ఓరుగల్లుకి తిరిగి ప్రయాణం అయ్యాడు.
 
కానీ ప్రతాపుడు మార్తాండకు రహస్యంగా చెప్పింది అంతా విన్న నమ్మకద్రోహి నరేంద్రుడు నిధి కోసం, కాకతీయ సామ్రాజ్య పతనం కోసం, తన ప్రణాళిక తను రూపొందించుకున్నాడు.
 
విశ్వాసంగా ఉంటున్నట్టు ప్రతాపరుద్రుణ్ణి నమ్మిస్తూనే శత్రువులకు ఓరుగల్లు కోట రహస్యాలు, సైనిక సంఖ్య గురించిన లోటు పాట్లు ఇతర అంతరంగిక వ్యవహారాలు, యుద్ధ వ్యూహల గురించి ఇక్కడి రహస్యాలన్నీ దొంగచాటుగా చేరవేస్తూ ఉండేవాడు. నిధి గురించి మాత్రం వారికి ఏ మాత్రం తెలియకుండా జాగ్రత్త పడేవాడు.
 
ఇదేమీ తెలియని ఆ మహారాజు యుద్ధానికి సన్నద్ధం అవుతున్నాడు.
 
సరిగ్గా ఒక నెల రోజుల్లో మహా సైన్యముతో తిరిగివచ్చిన ఉలుఘ్ ఖాన్ తో తలపడిన ప్రతాపరుద్రుని సేనలు వీరోచితంగా పోరాడినా, పరాజయము తప్పలేదు. కాకతీయ నాయకులలో తలెత్తిన అనైక్యత, ఈర్ష్యాద్వేషాలు కూడా ఓటమికి కారణాలయ్యాయి.
 
ప్రతాపరుద్రుడు, కటకపాలుడు, గన్నమ నాయుడు మరియు పెక్కు సేనానులు బందీలయ్యారు. ప్రతాపరుద్రుణ్ణి బంధించిన ఉలుఘ్‌ఖాన్, వరంగల్ లోనే ఉంచితే ప్రమాదమని విశ్వాసపాత్రులైన ఖాదిర్ ఖాన్, ఖ్వాజా హాజీలకు ఆయన్ను ఢిల్లీకి తరలించే బాధ్యతను అప్పగించాడు. అయితే ప్రతాపరుద్రుడు మార్గమధ్యంలోనే కన్నుమూశాడు.
సుల్తాను సైన్యం ప్రతాపరుద్రుని ఢిల్లీ తీసుకు వెళుతుండగా మార్గమధ్యాన సోమోద్భవ (నర్మదా నది) తీరంలో ఆయన కన్నుమూశాడు.
 
ప్రతాపరుద్రుడు సహజ మరణం చెందలేదు.
 
అప్పుడు ఏమి జరిగిందో సంజయ్ కళ్ళ ముందరే కదలాడుతోంది. కోపంతో ఊగిపోతున్నాడు సంజయ్.
***
 
కిచెన్ లో కూర మాడిపోతున్న స్మెల్ వచ్చింది.
 
"అయ్యో!" అనుకుంటూ వెళ్లి, స్టవ్ ఆఫ్ చేసే సరికి, మళ్ళీ ఆ బొమ్మ శబ్దం మొదలైంది. సీతకి భయంతో చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి. గుండె వేగం పెరుగుతోంది . విసిరేసిన బొమ్మ శబ్దం మళ్ళీ హాల్ లొ నుండే వినిపిస్తోంది. భయం భయంగా అడుగులు వేస్తూ ముందుకు వెడుతోంది సీత.
 
అలా అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ హాల్ లోకి వెళ్లిన సీతకి ఏడుస్తూ ఎదురు వచ్చింది ఒక పాప.
 
"నా బొమ్మ ఇది! ఎందుకు విసిరేసావ్? చూడు ఎలా విరిగిపోయిందో.." అంటూ ఏడుస్తోంది ఆ పాప.
చూడ్డానికి నాలుగేళ్లు ఉంటాయేమో! బంగారు ఛాయతో మెరిసిపోతూ,నేరేడు పళ్ళలాటి మెరిసే కళ్ళతో, బూరెల్లాంటి బుగ్గలతో, ముద్దుకే ముద్దొంచేంత ముద్దుగా ఉన్న ఆ పాపను మురిపెంగా ఎత్తుకుని, కన్నీళ్లు తుడిచి ముద్దు పెట్టుకుంది సీత.
"ఎవరు పాపా నువ్వు? ఇది నీ బొమ్మ అని తెలియక విసిరేసాను. సారీ! నీకు కొత్త బొమ్మ కొనిపెడతాను ఏడవకు." అంటూ ఊరుకోబెట్టింది సీత.
 
మల్లీ! మల్లీ! అంటూ ఆ పాపను వెతుక్కుంటూ ఒక ఆమె వచ్చింది.
 
సీత ఆమెను చూస్తూ " ఈ పాప మీ పాపనా అమ్మా?" అంది.
 
ఆవిడ " అవునండీ! " అంటూ ఆ పాపను తీసుకుని,
"కొత్తగా వచ్చినట్టు ఉన్నారు. నా పేరు కమల, ఇది నా కూతురు మల్లి. మేము పక్క ఇంట్లోనే ఉంటాం. ఆడుకుంటూ, ఆడుకుంటూ ఇటు వచ్చేసింది. ఏమీ అనుకోకండి." అంటూ ఉండగానే
 
"అయ్యో! పర్లేదమ్మా.. మేము ఇవాళే వచ్చాము.
నా పేరు సీత. మా అబ్బాయికి ఇక్కడికి ట్రాన్స్ఫర్ అయింది. ఇక్కడ స్టేషన్ లొ ఎస్. ఐ. ఇవాళే డ్యూటీలొ జాయిన్ అయ్యాడు. " అంటూ చెప్తూ ఉండగా..
 
ఆ పాప ఇల్లంతా కలియచూస్తూ ఉండగా.. ఆ పాప కళ్ళు ఒక దగ్గర ఆగిపోయాయి.

[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]సశేషం[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]

[k3vv3]

ఇక్కడ ఉంచిన పోస్టులు చదివేవారు కరువై, ఆసక్తి పోతుంది పోస్టు చేయడానికి

[k3vv3]

ఇక్కడ ఉంచిన పోస్టులు చదివేవారు కరువై, ఆసక్తి పోతుంది పోస్టు చేయడానికి

[k3vv3]

నేను 17వ భాగం పోస్టు చేద్దామనుకుని ఆపేశాను.

సాంఘిక కథ ముడి, సస్పెన్సుతో కూడిన అదృశ్యమందిరం చదివినట్లు ఇక్కడ కూడా ఆశించాను

కానీ అలా జరగడం లేదు.

ఏది ఏమైనా రేపు ఈ తరువాయి భాగం పొందుపరుస్తాను

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ - 17
[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
ప్రతాపరుద్రుడు సహజ మరణం చెందలేదు.
అప్పుడు ఏమి జరిగిందో సంజయ్ కళ్లముందే కదలాడుతోంది. కోపంతో ఊగిపోతున్నాడు సంజయ్.
 
అతని కంటి వెంట ధారగా కన్నీరు కారుతోంది. అది కోపంతో రగిలిపోతున్న అతని అశృధార.
 
అతని నోటి వెంట "ద్రోహి! నమ్మక ద్రోహి! నిన్ను వదలనురా! "అంటూ గంభీరమైన స్వరంతో వస్తోన్న మాటలు విన్న రామచంద్ర సిద్దాంతి గారు అలా కోపంతో ఊగిపోతున్న సంజయ్ తల వెంట్రుక సేకరించమని శిష్యుడ్ని ఆదేశించారు. అతను అలా చేయగానే, ఆ వెంట్రుకను ఒక మట్టి కుండలో పెట్టించి, దానిపై ఎర్రటి రవికల గుడ్డ కట్టించారు.
సంజయ్ ఇంకా ఆ ట్రాన్స్ లోనే ఉన్నాడు. అక్కడ ఏమి జరుగుతోందో అది మాత్రమే అతని కళ్ళకు కనిపిస్తోంది. అతను ఇంకా అదే ఊహలో ఉండగానే సిధాంతి గారు లేచి, అతని తలపై చేయ ఉంచి ఏవో మంత్రాలు చదువుతూ
 
"మహారాజా శాంతించు. ఇప్పుడు నీవు ప్రతాపుడవు కాదు. నువ్వు సంజయ్ వి. నీ అన్నగా మళ్ళీ పుట్టిన నీ మిత్రుడ్ని మృత్యువు ఆహ్వానిస్తోంది. అతని ప్రాణం కాపాడగలిగేది నువ్వు మాత్రమే. ఆ ఆత్మను అంతం చేయగలిగే మార్గం నీకే తెలుస్తుంది. అతన్ని కాపాడగలిగే మార్గం నీకే తెలుసు. ఆ దుష్టుడి ఆత్మను నాశనం చేసే మార్గం వెతుకు! నీకు కనిపిస్తోందా?" అడుగుతూనే ఉన్నారు సిద్ధాంతి గారు.
 
" లేదు.. ఆ దుష్టుడికి అంతం లేదు. నా మిత్రునికి మరణం పొంచి ఉంది. అతని అడుగులు, నా ఆశయం వైపు, అతని జీవితం మృత్యు దేవత కౌగిలి వైపు. ఆ దుష్ట ఆత్మ కు అంతం లేకపోవడం ఒక శాపం! దానికి పరిష్కారం.." అంటూ ఆ ట్రాన్స్ లొ ఉండే సమాధానం చెప్తున్నాడు సంజయ్.
 
"ఆ.. చెప్పండి! పరిష్కారం ఏమిటి?" అడుగుతూనే ఉన్నారు సిద్ధాంతి గారు.
 
ఇంతలో గాలి భయంకరమైన వేగంతో వచ్చి ఆ గదిలో మూసి ఉన్న తలుపులు భళ్ళుమని తెరుచుకున్నాయి. సంజయ్ ఏదో చెప్పడానికి ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉన్నాడు.
 
అదేమీ సిద్ధాంతి గారికి వినపడనంతగా గాలి శబ్దం చేస్తూ ఆ గది అంతా భీకరమైన అరుపులు, ఏడుపులు మొదలయ్యాయి. సిద్ధాంతి గారు, సంజయ్ తప్ప, మిగిలిన వారంద రూ గాలిలోకి విసిరేయబడ్డారు. అయన తన తపో బలంతో సంజయ్ ని ట్రాన్స్ లోకి పంపి అజయ్ సమస్యకు పరిష్కారం తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేస్తూ ఉండడం వల్ల, లోపలికి చొరబడిన ఆ దుష్ట శక్తిని అడ్డుకోలేకపోతున్నారు.
అదే అదనుగా భావించిన ఆ దుష్టాత్మ, సిద్ధాంతి గారి ద్రుష్టి మరల్చడం కోసం, ఆయన శిష్యుడ్ని ఆవహించి, అతన్ని గాల్లోకి ఎగరేసి, అక్కడ ఉన్న ఒక పదునైన ఆయుధం మీద పడేలా చేస్తోంది.
 
అది గ్రహించిన సిద్ధాంతి గారు, వెంటనే సంజయ్ లొ ప్రవేశపెట్టిన శక్తిని తిరిగి కైవసం చేసుకుని, ఆ దుష్ట ఆత్మ పై ప్రయోగించగానే, ఆయన శిష్యుడు క్షేమంగా ఇవతల పక్కకు పడి, ప్రాణాలు దక్కించుకున్నాడు.
 
సంజయ్ పరిష్కారం తెలుసుకోకుండానే, ట్రాన్స్ లోంచి బయటకొచ్చేసాడు. ఆ దుష్టాత్మ తను అనుకున్న పని అయింది అన్నట్టు అక్కడనుండి సంతోషంగా వెళ్ళిపోయింది. సంజయ్ ట్రాన్స్ లోంచి బయటకొచ్చేసాడు. కానీ..
 
ఆ పాప ఇల్లంతా కలియచూస్తూ ఉండగా తన కళ్ళు ఒక దగ్గర ఆగిపోయాయి. కిటికీ అవతల ఎవరో తిరుగుతున్నట్టు కనిపించింది ఆ పాపకి. అదే విషయం చెప్పింది ఆ పాప మల్లి. వాళ్లు చూసే సరికి అక్కడ ఎవరూ లేరు.
 
కమల, మల్లిని కోప్పడి, "ఎవరూ లేరు అక్కడ. నీకు అస్తమానం ఎవరో ఒకరు కనిపిస్తూనే ఉంటారు." అంటూ తిట్టింది.
"అదేంటమ్మా పిల్లని తిడతావ్! ఏ పిల్లో వెళ్లి ఉంటుందిలే" అంటుంటే
 
"అది కాదండీ! ఈమధ్య ఇక్కడ పిల్లల్ని ఎత్తుకెళ్లి పోయే వాళ్ళు ఎక్కువగా తిరుగుతున్నారు. మొన్న నెలలోనే నలుగురు పిల్లలు కనిపించకుండా పోయారు. అందుకే దీన్ని బయట ఒంటరిగా వదలను. భయం చెప్పాలి కదా అని చెప్తే ఇలా అస్తమానం ఎవరో కనిపింఛారు అంటూ చెప్తోంది.” అంటూ మల్లి నెత్తి మీద మొట్టి , " వస్తానండీ ! ఏదైనా అవసరం ఉంటే చెప్పండి. మొహమాట పడకండి. ఇరుగు పొరుగు కదా1" అంటూ ఆమె పిల్లను తీసుకు వెళ్లిపోతుంటే
 
ఆ పిల్ల మాత్రం ఇంట్లోకే చూస్తూ "నే నిజమే చెప్పా అంటీ! అక్కడ.." అంటూ ఏదో అంటూ ఉంటే, ఆ పిల్ల తల్లి మళ్ళీ మొట్టి, తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది.

[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]సశేషం[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]

[k3vv3]

అప్డేట్ ఇచ్చా మిత్రమా!

చదవండి.

దీని కోసమే పైన ఖాళీ ఉంచాను.

[k3vv3]

banghead:

పోస్టులు రెండు సార్లు వస్తున్నాయి

[k3vv3]

బొమ్మల బ్రహ్మ గారికి చెప్పండి లేదా ఈ మధ్య మరో ఇద్దరు, ముగ్గురు మిత్రులు చిత్రాలను థ్రెడ్స్ లలో ఎడుతున్నారు!

నాకు వాటిపై ఎక్కువ అవగాహన లేదు :shy:

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ – 18
 
ఆ దుష్టాత్మ తను అనుకున్న పని అయింది అన్నట్లు అక్కడనుండి సంతోషంగా వెళ్ళిపోయింది.సంజయ్ పరిష్కారం తెలుసుకోకుండానే, ట్రాన్స్ నుంచి బయటకొచ్చేసాడు. కానీ అతని తల ముక్కలైపోతున్నట్టుగా తల నొప్పితో బాధపడిపోతూ "నాకు ఏమైంది? ఇంతసేపు ఏం జరిగింది?" అని అడిగాడు సంజయ్.
 
అతనికి ఇంతవరకు తను చూసింది ఏమీ గుర్తులేదు. ఇప్పుడు అతను కేవలం తన అన్నను కాపాడుకోడం కోసం వచ్చిన ఒక తమ్ముడు అంతే.అతనికి మంచినీళ్లు తాగించి, "ఏమీ కాలేదు, మీ అన్నయ్య ఎదుర్కోబోతున్న ప్రమాదాన్ని అరికట్టేందుకు నీ ద్వారా మార్గం వెతికాము" అని సిద్ధాంతి గారు చెప్తూ ఉండగానే,
"మరీ, దొరికిందా? ఇప్పుడు మా అన్నయ్య సేఫ్ గానే ఉన్నాడా? కానీ నాకేమి గుర్తులేదేంటి? నా ద్వారా వాడ్ని సేవ్ చేసే మార్గం దొరికిందా? ఎలాగా?" అంటూ ప్రశ్నల బాణాలు సంధిస్తూనే ఉన్నాడు సంజయ్.
 
"ఆగు బాబు! అన్నిటికీ సమాధానాలు తెలుస్తాయి. మీ అన్నయ్య ప్రస్తుతానికి క్షేమంగానే ఉన్నాడు. ఇక మీదట ఏం జరగబోతోందో అనేది విధి నిర్ణయం! ఐతే మా వంతుగా మీ అన్నయ్యను కాపాడే ప్రయత్నం చేస్తాము. నువ్వు ఇక వెళ్ళవచ్చు. నువ్వు ఎలాగో ఒక నాలుగు రోజుల్లో మీ అన్నయ్య దగ్గరకు వెళ్ళబోతున్నావు. వెళ్లే ముందు ఇక్కడికి వచ్చి వెళ్ళు" అని చెప్పి, ఇంకో మాట సంజయ్ మాట్లాడే లోగా ఆయన అక్కడ నుండి పూజా మందిరం దగ్గరికి వెళ్లి, పద్మాసనం వేసుకుని, ధ్యానంలోకి వెళ్లిపోయారు.
 
ఇక సంజయ్ కి అర్ధం అయింది అయన తన ప్రశ్నలకు ఇప్పుడు సమాధానము చెప్పరు అని.
 
సంజయ్, లేచి, బయటకు వచ్చి, ఫోన్ చూసుకున్నాడు.
అప్పటికే తన తల్లి నుండి చాలా మిస్డ్ కాల్స్ ఉండడంతో, ఆమెకు ఫోన్ చేసాడు.
***
ఆ పాప వెళ్లిపోయిన తరువాత మళ్ళీ వంట పనిలో పడింది సీత.
 
సంజయ్ ఎందుకు ఫోన్ లిఫ్ట్ చెయ్యట్లేదు అని కంగారుపడుతోన్న సీత ఫోన్ రింగ్ అయింది.
 
ఆశగా తీసి చూసింది, సంజయ్ ఫోన్ అవ్వాలి అనుకుంటూ.
డిస్ప్లే చూసి, సంతోషంగా ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి,
"ఏరా నాన్నా! ఎలా ఉన్నవురా.. ఎందుకు పొద్దున్నుంచి ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయలేదు? నువ్వు బానే ఉన్నావా నాన్నా?' అంటూ కంగారుగా అడిగింది సీత.
 
"హా మామ్! ఐయామ్ ఫైన్. అన్నయ్య ఎలా ఉన్నాడు?"
"వాడు డ్యూటీకి వెళ్లాడు. బానే ఉన్నాడు. ఇదిగో.. వాళ్ల జూనియర్ చూసి పెట్టిన ఇంట్లో దిగాము. పొరుగింటి ఆవిడా పరిచయం అయ్యిందిలే కానీ, నువ్వు పొద్దున్నుంచి ఫోన్ ఎందుకు లిఫ్ట్ చేయలేదు రా? " అని అడిగింది సీత.
 
"మామ్! ముందు నేను చెప్పేది విను. నేను రామచంద్ర సిద్ధాంతి గారి ఇంటికి వచ్చాను పొద్దున్నే. ఆయన నా ద్వారా అన్నయ్య సమస్యకి పరిష్కారం తెలుసుకుంటాను అని నా తలపై చేయి పెట్టారు. ఆ తరువాత ఏమైందీ నాకు తెలియలేదు. నేను కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి, అయన మొహంలో విచారం కనిపించింది. ఆయన మాత్రం, ఇప్పుడిక వెళ్ళిపో. మళ్ళీ ఊరు వెళ్ళే ముందు వచ్చి కనిపించు అని చెప్పారు. ప్రస్తుతం అన్నయ్యకి ప్రమాదం ఏమీ లేదన్నట్టు చెప్పారు. వివరంగా చెప్పలేదు. ఐనా మళ్ళీ రమ్మన్నప్పుడు చెప్తారేమో. సరే! నువ్వు వాడ్ని కనిపెట్టుకుని ఉండు. నాకు కాలేజీకి టైం అవుతోంది. మళ్ళీ ఈవెనింగ్ చేస్తా మామ్! ఓకే నా.." అంటూ కాల్ కట్ చేసి, ఇంటి దారి పట్టాడు.
***
 
స్టేషన్ లొ అందరితోనూ పరిచయం అయ్యాక, ఊర్లో ఉన్న కేసెస్ ఫైల్స్ అన్నీ తన టేబుల్ పై ప్రత్యక్షం అయ్యాయి.
ప్రెసెంట్ అక్కడ ఉన్న కిడ్నాపింగ్ కేసెస్ పై అజయ్ దృష్టి సారించాడు.
 
వరుసగా నలుగురు పిల్లలు కిడ్నాప్ కి గురి అయ్యారు, వాళ్ల ఆచూకీ ఇంకా తెలియలేదు.
 
ఈ కేసెస్ కి సంబంధించిన అన్ని వివరాలూ అరగంటలో నా టేబుల్ పై ఉండాలి అని గర్జించాడు అజయ్.
 
అప్పుడే అక్కడికి పది మంది రౌడీలతో వచ్చాడు సింగా.
అతడ్ని చూస్తూనే అక్కడ ఉన్న కానిస్టేబుల్స్ అందరూ భయపడిపోయారు .
 
అజయ్ మాత్రం ధైర్యంగా "ఎవరు నువ్వు?" అని అడిగాడు.
 
సింగా నేరుగా వచ్చి, అజయ్ ముందరే కాలు మీద కాలు వేసుకుని కూర్చుని, పది లక్షలు టేబుల్ మీదకి విసిరేసి,
"ఇవి తీసుకుని, నోరు మూసుకొని కూర్చో! ఇక్కడ ఏం జరిగినా చూసీ చూడనట్టు వదిలేస్తే, నీకు ముట్టేవి నీకు ముడతాయి. కాదని డ్యూటీ చేయాలనుకుంటే మాత్రం అడ్డంగా నరికేసినా అడిగే వాళ్ళు ఉండరు. ఇక్కడ నేను చెప్పిందే చట్టం. నేను చేసిందే న్యాయం. ఇక్కడ బ్రతకాలి అంటే నువ్వు సెక్యూరిటీ అధికారి లా కాదు, నా బానిసలా బ్రతకాలి. లేదంటే చచ్చిపోతావ్! జర భద్రం" అంటూ పొగరుగా మాట్లాడుతూ ఉన్నాడు.
 
అజయ్ కి కోపంతో కళ్ళు ఎర్రబడ్డాయి. పిడికిలి బిగించి, ఒక్కసారిగా సింగా మొహంపై ఒకటే గుద్దు గుద్దేసరికి, మొహం పచ్చడయిపోయింది. ముక్కులోంచి రక్తం కారుతోంది. అది చూసి, అతని రౌడీలు ముందుకొచ్చారు.
అందరికీ తన స్టైల్ లొ ఒక రౌండ్ వేసి, ఉతికి పంపించాడు అజయ్. ఊహించని విధంగా అజయ్ ఎదురు తిరగడంతో అవమానంతో రగిలిపోతూ "నీ అంతు చూస్తా! "అంటూ అరుస్తూ వెళ్ళిపోయాడు సింగా.
 
అది అంతా బయటనుండే చూసిన ఒక తల్లి మాత్రం, పరుగున వచ్చి అజయ్ కాళ్ల మీద పడి, "నా కొడుకుని ఆ రాక్షసుడి నుంచి కాపాడండి సార్" 
అంటూ ఏడుస్తోంది.

[font=var(--ricos-font-family,unset)]*** [/font]సశేషం [font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ – 19

 
[font=var(--ricos-font-family,unset)] [/font]
ఊహించని విధంగా అజయ్ ఎదురు తిరగడంతో అవమానంతో రగిలిపోతూ "నీ అంతు చూస్తా! " అంటూ అరుస్తూ వెళ్ళిపోయాడు సింగా.
 
అది అంతా బయటనుండి చూసిన ఒక తల్లి మాత్రం పరుగున వచ్చి, అజయ్ కాళ్ల మీద పడి "నా కొడుకుని ఆ రాక్షసుడి నుండి కాపాడండి సార్! " అంటూ ఏడుస్తోంది.
 
"లేవండి! ఎవరమ్మా మీరు ? మీ కొడుక్కి ఏమైంది? " అంటూ ఆమెను పైకి లేపాడు అజయ్.
 
ఆమె ఏదో చెప్పబోయే లోగా ఇంకో ముగ్గురి తల్లిదండ్రులు కూడా వచ్చి, చేతులు జోడించి అజయ్ ముందు దీనంగా నిలబడి ఉన్నారు.
"అయ్యా! మా అబ్బాయి నాలుగు నెలల క్రితం కిడ్నాప్ అయ్యాడు. నా కొడుకులాగే ఇంకో ముగ్గురు పిల్లలు కూడా కిడ్నాప్ అయ్యారు. కానీ వాళ్ళని 'ఈ సింగానే ఎత్తుకెళ్లాడు' అని అందరికీ తెలుసు. కానీ వాడికి భయపడి మీ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు కూడా యాక్షన్ తీసుకోవట్లేదు. పిల్లల్ని ఎత్తుకెళ్లే బ్యాచ్ వీడి మనుషులే. వాళ్ళని ఎక్కడికి తీసుకెళ్లి, ఏం చేస్తున్నారో తెలియదు. నాలాగే, పిల్లలను దూరం చేసుకున్న ఈ తల్లిదండ్రులు కూడా, నాలుగు నెలలుగా ఈ స్టేషన్ చుట్టూ, తిరిగి తిరిగి అలిసిపోయారు. ఎవరూ మా బాధ పట్టించుకోలేదు. మీరైనా మా పిల్లల్ని కనిపెట్టి, మాకు అప్పగించడయ్యా! " అంటూ ఆమె, ఆమె వెనకే వచ్చిన వారు అజయ్ ముందు మోకరిల్లారు.
 
అజయ్ వాళ్లకి నచ్చచెప్పి, ‘మీ పిల్లల్ని ఎలాగైనా వెతికి మీ దగ్గరకి చేరుస్తాను . ఆ సింగా ఆట కట్టిస్తాను’ అని వారికి మాట ఇచ్చి పంపాడు.
 
అక్కడ ఉన్న ఒక కానిస్టేబుల్ అజయ్ కి ఆ కిడ్నాప్ అయిన పిల్లల వివరాలు అందిస్తూ. "సార్! ఆ సింగా చాలా చెడ్డవాడు సార్. వాడికి భయపడి ముందు ఉన్న ఎస్. ఐ వాడి దగ్గర లంచం పుచ్చుకుని, కేసు ముందుకు పోనివ్వలేదు సార్. పాపం మీరైనా సరైన దారిలో వాళ్ళకి న్యాయం చేయండి సార్. మీరు ఎలా చెప్తే మేము అది చేయడానికి సిద్ధం సార్." అన్నాడు.
"ఇప్పుడు మనము తొందరపడకూడదు. పిల్లలు వాడి దగ్గరే ఉన్నారు అని ఆమె అంటోంది. మనము తొందరపడితే ఆ పిల్లల్ని వాడు ఏమైనా చేయొచ్చు.
మనము ఒక ప్లాన్ ప్రకారం వాడ్ని ఫాలో అయ్యి, వాడి కథ ముగించాలి " అని తన ప్లాన్ అమలుపరచడం మొదలుపెట్టాడు.
***
సంజయ్ వెళ్ళిపోగానే సిద్ధాంతి గారు ధ్యానంలొ ఉండగా ఆయన చాలా అలజడికి గురి అయ్యాడు.
 
"ఒక ప్రాణం, ఒక ద్రోహం , ఒక శాపం..
ఒక ఆశయం, ఒక వాగ్దానం, ఒక నిరీక్షణ..
ఇది పరిష్కారం లేని సమస్యనా? కాదు. నీ పరిశోధన సరి అయిన దిశగా నడిపించు! సమాధానం నువ్వే అవుతావు " అంటూ ఆయనకు జగన్మాత మాటలు వినిపించాయి.
కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి అయన శిష్యులంతా ఆయన చుట్టూ చేరి ఉన్నారు.
 
ఆయన కళ్ళలో ఒక కొత్త వెలుగు. సమస్యకు పరిష్కారం దొరికే దిశగా ఆయన చేసిన తొలి ప్రయత్నం ముందుకు సాగే దిశగా ఆయన అడుగులు పడుతున్నాయి.
***
 
సంజయ్.ఇంటికి చేరే సరికి, టైం చూస్తే 12 అయింది.
ఆఫ్టర్నూన్ క్లాసెస్ రెండు గంటలకు కావడంతో మళ్ళీ ఫ్రెష్ అయి, కరెంట్ కుక్కర్ లొ రైస్ పెట్టుకుని, బాల్కనీలోకి వెళ్లి తన కొలీగ్ తో ఫోన్ మాట్లాడుతూ ఉన్నాడు.
 
 
తన వెనకనే అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ వచ్చి, సంజయ్ కళ్ళు మూసింది అంజలి.
 
"హ్మ్మ్! వచ్చేసావా అంజలీ! "అంటూ ఆమె చేతులు పట్టుకుని ఆమె వైపు తిరిగి, నెత్తి మీద ఒక మొట్టికాయ వేసాడు సంజయ్.
"మీ మామ్ లేరుగా! కాలేజీకి వెళ్లకుండా ఇంట్లో ఏం చేస్తున్నావ్?" అంది అంజలి.
 
"వెళ్తా ఆఫ్టర్నూన్. కానీ నువ్వేంటి ఇలా వచ్చేసావ్? కింద మీ అమ్మ చూస్తే మన విషయం తెలిసిపోతుంది" అంటూ ఉంటే
"ఏం పర్లేదు. పెళ్లి చేసేస్తారు. ఒక పని అయిపోతుంది " అంటూ నవ్వింది అంజలి.
 
ఆ నవ్వుకి బాబు మనసు కొంచెం తేలిక పడింది.
 
"నువ్వేమీ కంగారు పడక్కర్లేదు. ‘పాపం పిల్లాడు ఒక్కడే ఉన్నాడు, ఏం వండుకుంటాడు’ అని అమ్మే కర్రీ ఇచ్చి రమ్మని పంపింది" అంటూ తను తెచ్చిన కూర గిన్నె టేబుల్ పై పెట్టి, సంజయ్ కి దగ్గరగా వచ్చి, అతని జుట్టు అంతా చేరిపేసి, ఆమెను పట్టుకోవడానికి వస్తున్న సంజయ్ ని తోసేసి, నవ్వుకుంటూ కిందకి వెళ్ళిపోయింది.
***
 
లంచ్ టైం అవడంతో ఇంటికి వచ్చాడు అజయ్. అతను వచ్చేసరికి, మల్లి ఆరుబయట నవ్వుకుంటూ ఆడుకుంటోంది. ఆ పాపను చూసేసరికి అజయ్ కి చాలా ముచ్చటగా అనిపించి, ఎత్తుకుని ఆడిస్తూ, ‘నీ పేరేంటి?’ అని అడిగాడు.
 
సీత అప్పుడే బయటకొచ్చింది. పాప ని ఎత్తుకుని ఉన్న అజయ్ ని చూస్తూ. "వీడికి పెళ్లి చేసి ఉంటే. ఈ పాటికి ఇంత పిల్ల ఉండేదేమో! ఎన్ని సంబంధాలు చూసినా వీడికి నచ్చట్లేదు. అసలు వీడి కోసం పుట్టిన పిల్ల ఎక్కడ ఉందొ? " అనుకున్నది.
సీత అలా అనుకుంటూ ఉండగా మరియా ఆత్మ తన ప్రియుని రాక తెలుసుకుని ఉప్పొంగిపోతోంది.
 
“నిను చూసే క్షణం కోసం జన్మలు వేచి ఉన్నా..
బాసలు చెరిగిపోయినా,
కలలు కల్లలు అయినా,
కలువకన్నులు కాలి పోయినా,
చంద్రోదయం కోసం వేచి ఉన్నా..
ఊపిరి ఆగే క్షణమే నీలో కలిసిపోయే వరం కోరా..
అది తీరదు అని తెలిసినా ఆత్మనై మిగిలి ఉన్నా..
ఇచ్చిన మాట కోసం నీవు.. ప్రేమించిన నీకోసం నేను..
నీ రాక నాకు తెలిసినా నువ్వు నన్ను చేరే క్షణం ఆత్మనని తెలిసి నన్ను ఈసడించుకోవు కదా ప్రాణమా!" అనుకుంటూ ఘోషిస్తు, తమ గత జన్మ ప్రణయాన్ని గుర్తుచేస్తూ అజయ్ కి ప్రేమ సందేశం పంపింది మరియా ఆత్మ.
 
అప్పటివరకు నవ్వుతూ పిల్లని ఆడిస్తున్న అజయ్ కి ఒక్కసారిగా మనసంతా ఒక విధమైన భారంతో నిండిపోయింది. తనను ఎవరో పిలుస్తున్నట్టు, తన కోసం ఎవరో ఎదురు చూస్తున్నట్టు అనిపించింది. ఒక్కసారిగా వాతావరణంలో ఏదో మార్పు మొదలైంది. గాలిలో ఏదో పరిమళం అజయ్ మనసుకు ప్రశాంతత చేకూరుస్తోంది.
 
ఇంతలొ మల్లి, అజయ్ ని "అంకుల్! అటు చూడు.." అంటూ ఆకాశం వైపు చూపించింది.
 
ఆకాశం వైపు చూసిన అజయ్ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు. అక్కడ..
 
[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]సశేషం[font=var(--ricos-font-family,unset)]***[/font]

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ - 20
 
 
ఆకాశం వైపు చూసిన అజయ్ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు.
అక్కడ నీలి ఆకాశంలో తెల్లని మేఘాలు ఒకరినొకరు గాఢంగా కౌగిలించుకున్న కోయ జంట ఆకృతిలో కనిపించాయి.అది చూస్తూనే అజయ్ కళ్ళు ఆశ్చర్యంతో కూడిన ఉద్వేగంతో ఎర్రని రంగు సంతరించుకున్నాయి. ఒక్కసారిగా తనకి తన గత జన్మ తాలూకు జ్ఞాపకాలు ఒక వేవ్ లాగా కనిపిస్తూ ఉండగా..
 
ఆ మేఘాల మాటుగా మెరుస్తున్న సూర్యుని కిరణాలు నేరుగా ఎరుపెక్కిన అజయ్ కళ్ళను పొడిచాయి. ఆ కాంతిని చూడలేక కళ్ళు మూసుకున్న అతని రెప్పల నుండి జాలువారిన అశ్రువులు భూమిపై పడీపడగానే ఒక్కసారిగా భీకరమైన గాలి మొదలైంది. అంతవరకు ఎంతో ప్రశాంతంగా వీచిన గాలి ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది. ఆ తెల్లని మేఘాలను తరిమేస్తూ ప్రేమ సందేశాన్ని ఛిద్రం చేస్తూ సూర్యుడిని మింగేసేలా నల్లని మేఘాలు గర్జిస్తూ ఆకాశాన్ని ఆవరించాయి.
 
" బాబూ అజయ్! వర్షం పడేలా ఉంది, పిల్ల తడిసిపోతుంది. లోపలికి రారా" అన్న సీత అరుపుతో ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు. మల్లిని తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.
 
కమల వచ్చి మల్లిని తీసుకుంది. సీత అజయ్ ని కమలకీ పరిచయం చేసింది.
ఆమెను పలకరిస్తున్నాడే కానీ అజయ్ మనసు ఆ మేఘాల మీదే ఉండిపోయింది. ఏదో గుర్తొచ్చి.. గుర్తు రానట్టు, లీలగా తెలిసి.. తెలియనట్టుగా మెదడు అంతా మొద్దుబారిపోయింది. వాతావరణం కూడా భీకరంగా మారిపోయి, కుండపోతగా వర్షం మొదలైంది. ఉన్నపళంగా మారిపోయిన వాతావరణం అజయ్ మనసులో గందరగోళం సృష్టిస్తోంది.
 
స్టేషన్ లొ ఉన్న సమస్యలతో పోరాడుతున్న అతన్ని ఆ తెల్లని మబ్బులు సేద తీర్చేలోగా నల్లని నీడలా.. మృత్యు దరహాసంలా.. సూర్యుడ్ని మింగేసి కుండపోత వర్షాన్ని కురిపిస్తున్న ఆ నల్లని మబ్బులు తనపై కక్ష కట్టినట్టు అనిపించింది అజయ్ కి .
 
"అయ్యారే! నీకోసం మేఘాలతో ప్రేమ సందేశం పంపినదా ఆ కోయ సుందరి ఆత్మ! పిచ్చిది. చచ్చినా నువ్వు పుట్టొస్తావని నిధికి కాపలా కాస్తోంది. నేనూ కావలి కాస్తున్నా! కోరిన సిరిని కైవసం చేసుకునే క్షణంలో నా ఊపిరి తీసిన నిన్ను చంపి నా పగ తీర్చుకుని, అప్పుడు నా ఇన్నేళ్ల తీరని కోరిక తీర్చుకుంటా! " అంటూ వికృతంగా నవ్వుతోంది ఒక దుష్ట ఆత్మ.
 
“బాబూ ! భోజనం చెయ్” అంటూ ప్లేట్ అందించింది సీత.
 
"నేను మళ్ళీ వస్తా!" అంటూ కమల, మల్లిని తీసుకుని వెళ్లిపోతూ ఉంటే.
"నేను అంకుల్ దగ్గర ఉంటాను! " అంటూ వచ్చీరాని మాటలతో ముద్దుగా అడిగింది మల్లి.
 
"పోనిలే! ఉండనియ్యమ్మా. మా వాడితో కలిసి అన్నం తింటుంది. నువ్వు వెళ్లి మిగతా పని అంతా చూసుకుని రా. ఇక్కడే ఉంటుందిలే" అంటూ కమలను పంపించేసింది సీత.
 
ముద్దు ముద్దుగా మాట్లాడుతూన్న మల్లిని చూసి, అజయ్ కి కొంచెం రిలీఫ్ గా అనిపించింది.
 
"మామ..మామ.." అంటూ అజయ్ తో కలిసిపోయింది మల్లి.
అలా మల్లిని చూస్తూ. ఆ పాపతో కలసి అన్నం తినేసి, మళ్ళీ స్టేషన్ కి జీప్ లొ బయలుదేరాడు అజయ్.
 
***
 
ధ్యానం నుండి కళ్ళు తెరిచిన సిద్ధాంతి గారి కళ్ళలో ఒక కొత్త వెలుగు! సమస్యకు పరిష్కారం దొరికే దిశగా ఆయన చేసిన తొలి ప్రయత్నం ముందుకు సాగే దిశగా ఆయన అడుగులు పడుతున్నాయి.
 
సంజయ్ తనను తాను ప్రతాప రుద్రునిగా నమ్మి, ఉద్వేగానికి లోనైన క్షణంలో తను సేకరించిన వెంట్రుకను ఉంచిన మట్టికుండ వైపుగా ఆయన నడుస్తున్నాడు. ఒక ప్రత్యేకమైన క్రతువును చేసేందుకు గాను ఏర్పాట్లు చేయాల్సిందిగా శిష్యులను ఆదేశించి. ఆ జగన్మాతను ప్రార్ధించి, ఆయన అందుకు సిద్ధం అవుతున్నారు. సమస్య ఎక్కడ మొదలు అయిందో అక్కడే దాని అంతం కూడా ఉంటుంది. అందుకే ఆ సమస్య మొదలైన చోటుకి మనోవేగంతో పయనమై ఆ సమస్య అంతం తెలుసుకుని వచ్చే ప్రయత్నంలొ తానే ఒక సమిధ కాబోతున్నారు ఆయన!
 
***
 
కిడ్నాప్ అయిన పిల్లల్ని పట్టుకునేందుకు అజయ్ వేసిన ప్లాన్ లొ భాగంగా అతని టీం సింగా మనుషుల్ని మారువేషాలతో ఫాలో అవుతున్నారు. సింగా ఇంటికి దూరంగా కొంత మంది అతనికి అనుమానం రాకుండా ముష్టి వాళ్ళలా మారి, పగలు, రాత్రి రిక్కీ చేస్తున్నారు.
అదే రోజు సాయంత్రం కొద్ది కొద్దిగా చీకట్లు కమ్ముకుంటున్న వేళ..
 
సింగా, అతని అనుచరులు జీప్ లొ నల్లమల అడవుల వైపుగా పయనమయ్యారు.
 
మఫ్టీలో ఉన్న కానిస్టేబుల్ ఇచ్చిన సమాచారంతో అజయ్ సింగాకి ఏమాత్రం అనుమానం రాకుండా అతన్ని అనుసరిస్తూ తను కూడా ఆ నల్లమల అడవుల్లో కాలు పెట్టబోతున్నాడు..
 
ది యాక్షన్ గేమ్ స్టార్ట్స్ నౌ! ?
***సశేషం***

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ – 21
 
సమస్య ఎక్కడ మొదలు అయిందో అక్కడే దాని అంతం కూడా ఉంటుంది. అందుకే ఆ సమస్య మొదలైన చోటుకి మనోవేగంతో పయనమై ఆ సమస్య అంతం తెలుసుకుని వచ్చే ప్రయత్నంలో తానే ఒక సమిధ కాబోతున్నారు ఆయన!
 
ఈ ప్రయత్నంలో ఆ దుష్టాత్మ మళ్ళీ విఘాతం కల్పించకుండా ముందు గానే కట్టుదిట్టమైన ఏర్పాట్లు చేశాకే, తన ప్రయత్నం మొదలుపెట్టారు ఆయన.
అయన అనుకున్నట్లుగానే ఆ ప్రత్యేక క్రతువు మొదలు పెట్టేసరికి విఘాతం కల్పించేందుకు ఆ దుష్టాత్మ ప్రయత్నించింది. ఆ ప్రయత్నం లోనే అది బంధీ అయిపోయింది. అమ్మవారి మహిమ వల్ల, తన తపో బలం వల్ల ఆ దుష్టాత్మ సూర్యోదయం వరకూ బంధించబడింది. అమ్మవారి దయవల్ల మంచి సంకల్పానికి దైవం అండ దండలు తప్పక లభిస్తాయి కదా మరి! ఒక ప్రత్యేకమైన ధ్యాన సాధన ద్వారా తానే కాలానికి ఎదురువెళ్లి అసలు రహస్యాన్ని తెలుసుకోబోతున్నారు.
అందుకుగాను ఆయన ముందుగా సేకరించిన వెంట్రుకను బయటకు తీసి ఒక ప్రత్యేకమైన యోగ పద్దతి ద్వారా తానే ధ్యానం లోకి వెళ్లి ప్రతాపరుద్రుని మరణం, నిధి వెనుక దాగి ఉన్న అసలు రహస్యం తెలుసుకునే ప్రయత్నంలో ఆనాడు ఏమి జరిగింది అనేది ఆయన కళ్లముందు కనిపిస్తోంది. ఆయన కంటికి ఇప్పుడు ప్రతాపరుద్రుని జీవితంలోని ఆఖరి యుద్ధం కనిపిస్తూ ఉంది. ఉలుఫ్ ఖాన్ కి కాకతీయ సైన్యం రహస్యాలు, ఓరుగల్లు లోని బలహీనమైన గోడల వివరాలు, కోటలోకి చొరబడే రహస్య సొరంగ మార్గాలు..ఇలా అన్ని కీలకమైన వివరాలూ ముందుగానే తెలియపరిచాడు నరేంద్రుడు.
అవన్నీ తెలియని ప్రతాపరుద్రుడు మాత్రం వీరొచితంగానే ఉలుఫ్ ఖాన్ సేనలను తనకున్న సైన్యంతోనే, తనకున్న యుద్ధవ్యూహంతోనే, కోటను రక్షించుకుంటూనే ధీటుగా సమాధానం ఇస్తున్నాడు. కానీ నమ్మకద్రోహం ముందు రాజ్యాలు కూలిపోయిన చరిత్రకి అదో ఉదాహరణ!
ఊహించని రీతిలో కోట గోడలు బద్దలు కొట్టి శత్రుసైన్యం కోటలోకి ప్రవేశించి , స్త్రీ, పురుష బేధం లేకుండా చిన్న, పెద్దా, తేడా లేకుండా అత్యంత పాశవికంగా గొంతు కోసి చంపి, నరమేధం సృష్టించారు. ఆ దారుణ మారణ కాండ సిద్ధాంతి గారి మనసుని ఛిద్రం చేస్తోంది. అయినా పట్టు విడవకుండా ఆ దుష్టాత్మ అంతం కోసం మార్గం వెతికేందుకు ఆయన మనసును దృఢ పరుచుకున్నారు.
ఉలుఫ్ ఖాన్ ఓరుగల్లు కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. ప్రతాపరుద్రుడు, కటకపాలుడు, గన్నమ నాయుడు మరియు పెక్కు సేనానులు బందీలయ్యారు.
 
ప్రతాపరుద్రుడిని బంధించిన ఉలుఫ్ ఖాన్, ఓరుగల్లు లోనే ఉంచితే ప్రమాదమని విశ్వాసపాత్రులైన ఖాదిర్ ఖాన్, ఖ్వాజా హాజీలకు ఆయన్ను ఢిల్లీకి తరలించే బాధ్యతను అప్పగించాడు. అయితే ప్రతాపరుద్రుడు మార్గమధ్యంలోనే కన్నుమూశాడు.
 
సుల్తాను సైన్యం ప్రతాపరుద్రుని ఢిల్లీ తీసుకు వెళుతుండగా మార్గమధ్యాన సోమోద్భవ (నర్మదా నది) తీరంలో ఆయన కన్నుమూశాడు. కానీ..ప్రతాపరుద్రుడు సహజ మరణం చెందలేదు. ఆయన మరణానికి కారణం ఆ మహారాజు ఎంతో నమ్మిన నరేంద్రుడు.
 
ఆయనకి ఎంతో నమ్మకంగా ఉన్న నరేంద్రుడే ఆ మహారాజు ఎక్కడ ఆ సుల్తాను సైన్యం పెట్టే హింసలకు తట్టుకోలేక , నిధి కోయరాజు మార్తండకి ఇచ్చిన విషయం చెప్పేస్తాడో అన్న కారణంగా అత్యంత దారుణంగా హతమార్చి, అనారోగ్యంతో చనిపోయాడు అని సుల్తానుని నమ్మించాడు. ఆ సుల్తాన్ ఓరుగల్లు కోటనైతే సొంతం చేసుకోగలిగాడు కానీ. ఆ మహారాజు ప్రతాపరుద్రుని ముందుచూపు ముందు ఓడిపోయాడు. ఓరుగల్లుకి ఆ నరేంద్రుడినే ఢిల్లీ సుల్తానుకి సామంత రాజుగా ప్రకటించి, ఉలుఫ్ ఖాన్ సేనలు తిరిగి వెళ్లిపోయాయి.
 
ఆ కోటలో విలువైన సంపదనంతా ప్రతాపరుద్రుడు కోయరాజు మార్తండ దగ్గర దాచాడు అన్న విషయం తెలిసిన ఆ రాజ్యంలోని వారెవ్వరూ ప్రాణాలతో లేరు.. ఒక్క నరేంద్రుడు తప్ప! ఇక తనకి తిరుగులేదంటూ ఆ రాజద్రోహి నరేంద్రుడు విజయగర్వంతో నిధిని కైవసం చేసుకోవాలనే దుర్బుద్దితో నల్లమల అడవుల వైపు సైన్యంతో పయనం అయ్యాడు.
 
***
 
మఫ్టీలో ఉన్న కానిస్టేబుల్ ఇచ్చిన సమాచారంతో అజయ్ సింగాకి ఏమాత్రం అనుమానం రాకుండా అతన్ని అనుసరిస్తూ తను కూడా ఆ నల్లమల అడవుల్లో కాలు పెట్టబోతున్నాడు. వేగంగా వెళ్లిపోతూ ఉన్న సింగా జీప్ అడవిలోకి తిరిగింది. ఏమైందో ఏమో కొంత దూరం వెళ్లేసరికి జీప్ టైర్స్ పంచర్ అయిపోయాయి. అప్పటికే వాళ్ళని అనుసరిస్తూ వచ్చిన అజయ్ కూడా బండి ఆపేసి ఆ అడవిలో తొలిసారి కాలు మోపాడు. అజయ్ పాదాలు ఆ నేలను తాకగానే మరియా ఆత్మ సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోయింది.
 
తన కలల రారాజు ఇన్నాళ్ళకి తన గత జన్మ గూటిలో తొలి అడుగు వేసాడు అన్న సంతోషం ఆమె ఆత్మను ఆనందంలో ముంచెత్తింది. అజయ్ కి నీడలా మారి, అతని వెనుకనే నిలబడింది మరియా ఆత్మ. అజయ్ కి ఏదో తెలియని భావోద్వేగం కలిగింది ఆ నిమిషం. కానీ కోలుకుని, తన కర్తవ్యం మీదే దృష్టి సారించాడు. కాలి నడకన వెడుతోన్న సింగా అండ్ బ్యాచ్ ని చాలా నేర్పుగా ఆ నీచుడికి, వాడి మనుషులకి ఏమాత్రం అనుమానం రాకుండా అనుసరిస్తూనే ఉన్నాడు.
 
వాళ్లు ఆ నిర్మానుష్యమైన అడవిలో చాలా దూరం నడిచి, ఒక కొండ దగ్గరనుండి లోపలికి గుహలాంటి చోటికి వెళ్తున్నారు. అజయ్ కూడా వాళ్ళకి తెలియకుండా వాళ్ళను అనుసరిస్తూ ఉన్నాడు. అతనికి తెలియకుండా అతని వెనుకనే మరియా ఆత్మ ఉంది.
 
ఆ కటిక చీకట్లో సెల్ ఫోన్ లైట్స్ సాయంతో ముందుకు వెళ్లారు సింగా అండ్ బ్యాచ్. అక్కడ ఆ గుహ లోపల ఉన్న బండరాయి వెనుకనే దాక్కుని కాగడాల వెలుగులో అక్కడ జరుగుతున్న దారుణాన్ని చూస్తున్న అజయ్ కళ్ళు ఎరుపెక్కాయి. పిడికిలి బిగుసుకుంది. అక్కడ చాలామంది పిల్లలు ఉన్నారు. వీళ్ళు వెతుకుతున్న నలుగురు పిల్లలే కాక, ఇంకా కొంతమంది పిల్లలు ఉన్నారు. ఆ గుహని అడ్డా గా మార్చుకుని, సింగా గంజాయి తయారు చేస్తున్నాడు అని నిర్ధారణకి వచ్చాడు అజయ్.
 
ఆ చిన్న పిల్లల చేత అక్కడ వెట్టిచాకిరీ చేయిస్తున్నాడు. ఆలస్యం చేయకుండా తన టీం మొత్తానికి మెసేజ్ పంపి అలెర్ట్ చేసాడు అజయ్. ఇంతలో అక్కడ ఒక పిల్లాడు అనుకోకుండా కిందపడిపోయాడు. సింగా వాడి మొహం పై నీళ్లు కొట్టి, "ఏరా! ఇలా పడిపోతే ఎలా? తిన్నదంతా ఏమైంది?" అంటూ పైకి లేపి “చెయ్ పని!” అని గద్దించాడు.
 
 
ఇంకో పిల్లాడు వచ్చి "అన్నా! వాడికి జరం వచ్చింది అన్నా! ఈ ఒక్క పూటకి వాడ్ని పడుకోనీయండి అన్నా.." అంటూ బతిమాలాడు.
 
సింగా ఆ పిల్లాడ్ని లాగిపెట్టి కొట్టి, "జరం, గిరం అన్నారో ఇక్కడే పాతి పెట్టేస్తా. రేపు ఉదయానికే సరుకు పంపాల! మూసుకుని బేగా పని చూడండి" అంటూ అరిచాడు ఆ పిల్లాడిపై.
 
అదంతా చూస్తున్న అజయ్ ఒక్కసారిగా సింగా మీదకి దూకి అతన్ని ఒక్క తన్ను తన్నాడు. ఆ ఫోర్స్ కి వాడు ఎగిరెళ్ళి గోడకి గుద్దుకుని కింద పడ్డాడు. ఊహించని ఆ పరిణామానికి సింగా మనుషులు అలెర్ట్ అయి సింగాని పైకి లేపి, అజయ్ మీదకు వస్తున్నారు.
 
ఒక్కొక్కళ్ళని మక్కెలిరగదన్ని, ప్రహ్లాద్దుడ్ని కాపాడడానికి వచ్చిన నరసింహ స్వామిలా వాళ్లపై విరుచుకుపడి, తన సెక్యూరిటీ అధికారి దెబ్బలు రుచి చూపిస్తున్నాడు. అదంతా అక్కడే ఉండి చూస్తూ "నువ్వు ఈ జన్మలోనూ మారలేదు ప్రియా!" అనుకుంటూ మురిసిపోతోంది మరియా. ఇంతలో ఒకడు వెనకనుండి, అజయ్ తలపై రాడ్ తో కొట్టబోయాడు. మరియా తానొక ఆత్మని అని మరిచిపోయింది ఆ క్షణం.
 
"మార్తాండా!" అని అరిచింది. ఆ అరుపు, అజయ్ కి మాత్రమే వినిపించింది.
 
 
ఒక్కసారిగా వెనక్కితిరిగి చూసేసరికి రాడ్ తన తలను బలంగా తాకింది. అజయ్ కుప్పకూలిపోయాడు. అతనికి స్పృహ పోయింది. ఆంతే! అప్పటి వరకు తన్నులు తిన్న వాళ్లంతా మళ్ళీ అజయ్ మీదకి రాబోయారు.
 
ఒక్కసారిగా వాతావరణం మారిపోయింది. పిల్లలు అందరూ స్పృహతప్పి పడిపోయారు అప్పుడు వాళ్లు చూసిన మరియా ఆకారానికి భయపడి! ఆ రౌడీలకు మరియా వికృతరూపం చూసేసరికే గుండె జారిపోయింది.
"ఉఫియే.. కిరాగిచ్చు.. యల్.. కిర.. కిర! మరియా గోరి..గోరి!" అంటూ ఒక్కొక్కడికి చుక్కలు చూపిస్తోంది. చావు భయంతో వాళ్లు పారిపోబోయారు. మరియా వాళ్లు పారిపోకుండా గుహ బయట బండరాయిని దొర్లించేసింది. వాళ్లని చావనివ్వకుండా. బతకాలంటేనే భయపడేలా చిన్నపిల్లల జోలికి రావాలనే ఆలోచన ఇంక ఏ జన్మలోనూ రాకూడదు అన్నట్టుగా చావు దెబ్బలు రుచి చూపిస్తోంది.
 
ఏ చేతితో సింగా ఆ చిన్న పిల్లాడిని కొట్టాడో. ఆ చేతిని మెలిపెట్టి, ఎముక విరిచేసింది మరియా. వాడి శరీరంలో ప్రతి ఎముకా విరిగిపోతోందా అన్నంతగా వాడిని హింసించి హింసించి స్పృహ తప్పించింది. అక్కడ ఉన్నప్రతి రౌడీ పరిస్థితి అంత దారుణంగా మార్చేసి, వాళ్లు ఇంక కదలలేని పరిస్థితికి వచ్చాక, రాయిని అడ్డం తప్పించింది.
తను మామూలు స్థితి వచ్చింది. అజయ్ పక్కనే కూర్చుని, ప్రేమగా అతని తలకిపై నిమురుతోంది. ఇంతలో అజయ్ టీం అంతా వచ్చారు. అజయ్ ని పిల్లల్ని హాస్పిటల్స్ కి తరలించారు. సింగాని, వాడి అనుచరుల్ని కూడా వాళ్ల పరిస్థితి చూసి, హాస్పిటల్స్ కే తీసుకెళ్లారు. ఆ గంజాయిని అంతా స్వాధీనం చేసుకున్నారు.
 
***సశేషం***

[k3vv3]

నేను విదేశీ యాత్రలో ఉన్నందున ఈ నెలాఖరు వరకు అప్డేట్లు ఇవ్వలేను.

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్-22

 
అజయ్ ముందుగానే తన టీం ని అలెర్ట్ చేయడంతో ఘటనా స్థలానికి వచ్చిన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు, అజయ్ ని, పిల్లల్ని హాస్పిటల్ కి తరలించారు.
 
 
 
సింగా ని, వాడి అనుచరుల్ని కూడా వాళ్ల పరిస్థితి చూసి, హాస్పిటల్ కే తీసుకెళ్లారు. ఆ గంజాయిని అంతా స్వాధీనం చేసుకున్నారు.
 
అజయ్ తలకి గాయం అవడంతో తలకి కట్టు కట్టారు. ఒక గంట తరువాత స్పృహ వచ్చింది అజయ్ కి. ఒక్కసారిగా పైకి లేవబోతుంటే నర్స్ వచ్చి "రెస్ట్ తీసుకోండి సార్!" అంటూ అజయ్ ని ఆపింది.
 
"అది కాదు సిస్టర్! నేను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాను? పిల్లలు.." అంటూ ఏదో మాట్లాడబోతుంటే
కానిస్టేబుల్ వచ్చి, "అందరూ సేఫ్ సార్! మీరిచ్చిన ఇన్ఫర్మేషన్ తో మేమంతా వచ్చేసాం సార్!" అంటూ ఉండగానే "మరి ఆ సింగా గాడు?" అన్నాడు అజయ్ వాడు ఎక్కడ తప్పించుకుపోయాడో అన్న కోపంతో.
 
"వాడా సార్! మీరు కొట్టిన దెబ్బలకి, అడుగు కూడా వేయలేని పొజిషన్లో పడి ఉన్నాడు సార్, వాడే కాదు. వాడి మనుషులు కూడా కదల్లేని పరిస్థితుల్లో పడి ఉన్నారు సార్.. మేము వచ్చేసరికి!" అన్నాడు ఆ కానిస్టేబుల్.
 
అజయ్ కి ఒక నిమిషం ఏమీ అర్థం కాలేదు. ‘అదేంటి..? నేను పడిపోయే టైంకి వాళ్లంతా బాగానే ఉన్నారుగా..’ మనసులో అనుకుంటూనే "మొత్తానికి పిల్లలు సేఫ్ కదా" అంటూ పిల్లల్ని చూడ్డానికి వెళ్లాడు .
 
పిల్లలందరూ కోలుకున్నారు. వాళ్ల పేరెంట్స్ అందరికీ సమాచారం అందడంతో అందరూ పరుగున హాస్పిటల్ కి వచ్చి, వాళ్ళ పిల్లల్ని తీసుకుని, సంతోషంతో అజయ్ ని దీవించారు.
 
మీరు చల్లగా ఉండాలి బాబు! అంటూ ప్రతి ఒక్కరి తల్లిదండ్రులు అజయ్ ని ఆశీర్వదించి, వాళ్ళ వాళ్ళ పిల్లల్ని తీసుకుని వెళ్ళిపోయారు. అజయ్ మిగిలిన ఫార్మాలిటీస్ అన్నీ పూర్తి చేసుకుని, ఇంటికి బయలుదేరాడు.
 
***
 
అప్పటికే రాత్రి 11 అయిపోయింది. కొడుకు ఇంకా ఇంటికి రాలేదు అని కంగారుపడుతూ ఎదురుచూస్తోంది సీత. ఈలోగా సంజయ్ ఫోన్ చేసాడు ఆమెకు.
 
 
"అమ్మా! ఎలా ఉన్నావ్? అన్నయ్య ఎలా ఉన్నాడు?" అంటూ సంజయ్ అడుగుతూ ఉండగానే
 
"ఏమోరా చిన్నోడా! అన్నయ్య ఇంకా ఇంటికి రాలేదు. వాడికి ఫోన్ చేస్తుంటే ‘స్విచ్ ఆఫ్’ అని వస్తోంది. నాకు చాలా కంగారుగా ఉంది. వాతావరణం కూడా బాగోలేదు" అంటూ సీత చెప్తూ ఉండగానే జీప్ వచ్చి ఆగింది.
 
"ఒరేయ్! అన్నయ్య వచ్చినట్లు ఉన్నాడు" అంటూ తలుపుతీసి చూసింది సీత.
 
తలకి కట్టుతో వస్తున్న అజయ్ ని చూసి," ఏమైంది నాన్నా?" అంటూ తన చేతిలోని ఫోన్ కింద పడేసి పరుగున వెళ్లి, కొడుకును పట్టుకుంది సీత.
 
తల్లి మాటలో ఏదో కంగారు, ఫోన్ పడిపోయి స్విచ్ ఆఫ్ అవడంతో సంజయ్ చాలా కంగారు పడిపోయి మళ్ళీ మళ్ళీ ఫోన్ ట్రై చేస్తూ ఉన్నాడు సీత కీ, అజయ్ కీ. కానీ ఇద్దరి ఫోన్ లు స్విచ్ ఆఫ్ వస్తున్నాయి. ఏమి చేయాలో తెలియక కంగారు పడిపోతున్నాడు సంజయ్.
 
 
తనని పట్టుకుని ఏడుస్తున్న తల్లితో "ఏమీ కాలేదమ్మా! చూడు.. నేను బాగానే ఉన్నాను. అంటూ అజయ్ చెప్తూనే ఉన్నాడు. కానీ సీత అజయ్ కి అయిన గాయం చూసి, భయపడి ఏడుస్తోంది. తల్లి మనసు కదా మరి!
"అమ్మా! నే బానే ఉన్నా.. ఏడవకు." అంటూ తల్లిని పట్టుకుని, ఇంట్లోకి వెళ్లి కూర్చున్నాడు అజయ్.
సీత మంచినీళ్లు తేవడానికి వెళ్ళింది.
 
అక్కడే గుమ్మం దగ్గర పడి ఉన్న సీత ఫోన్ తీసుకుని, స్విచ్ ఆన్ చేసాడు.
 
ఒక్క నిముషంలో సీత ఫోన్ రింగ్ అయింది.
 
సంజయ్ నుండి కాల్ వస్తోంది.
 
లిఫ్ట్ చేసాడు అజయ్.
 
"హలో.. అమ్మా! ఏమయింది? ఎందుకు నువ్వు ‘ఏమైంది నాన్నా?’ అని అరిచావ్? అన్నయ్య.. అన్నయ్యకి ఏమీ అవ్వలేదు కదా.." అంటూ కంగారు పడిపోయి అవతల మాట్లాడుతున్నది ఎవరో కూడా తెలుసుకోకుండా అడిగేస్తున్నాడు సంజయ్.
 
"ఒరేయ్! నేనే రా. అమ్మ కాదు. మాట్లాడే గ్యాప్ ఇవ్వకుండా ఏంటి ఆ కంగారు! ఇలా తయారయ్యావేంటిరా? నేను బాగానే ఉన్నాను. తలకి చిన్న గాయం అయింది. అది చూసి అమ్మ భయపడిపోయింది" అంటూ అజయ్ చెప్పాడు.
 
"రేయ్! అన్నయ్య.. ఒక్క నిమషం గుండె ఆగిపోయిందిరా! నువ్వు బాగున్నావ్ కదా! నాకంతే చాలు. ఇంతకీ ఆ గాయం ఎలా అయింది?" అన్నాడు సంజయ్.
 
"ఏమి లేదురా! చిన్న ఆక్సిడెంట్.. అంతే! రెండు రోజుల్లో తగ్గిపోతుంది కానీ, నువ్వు ఎల్లుండా బయలుదేరేది?" అడిగాడు అజయ్.
 
"కాదురా!ప్లాన్ మారింది. నేను రేపు బయలుదేరుతున్నా. మా కాలేజీ వాళ్ళు టూ డేస్ లో వస్తారు." అన్నాడు సంజయ్.
 
"అదేంటిరా?మరి లీవ్ ఇస్తాడా మీ ప్రిన్సిపాల్?" అన్నాడు అజయ్.
 
‘లీవ్ ఇవ్వకపోతే జాబ్ మానేస్తా’ మనసులో అనుకుని
"ఇచ్చాడు రా. మన ఇంటి ఓనర్ ఆంటీ శ్రీశైలం దర్శనానికి వస్తున్నారు. ‘మేము ఇద్దరం ఆడవాళ్ళమే కదా! నువ్వెలాగో శ్రీశైలం వెళ్లే పని ఉంది అన్నావ్ కదా. మాతో వస్తావా? మా కారులో వెళ్దాం. అంజలి కొంత దూరం నువ్వు కొంత దూరం డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వెళ్లిపోవచ్చు’ అని అడిగింది ఆంటీ" అని చెప్పాడు సంజయ్.
 
"ఓకేరా. జాగ్రత్తగా రండి. స్లో గా డ్రైవ్ చెయ్. ఓకే నా?" అని ఒక అన్నగా తమ్ముడి క్షేమం కోరి చెప్పాడు.
 
"సరే అన్నయ్య! ఉంటా మరి" అని కట్ చేసాడు సంజయ్.
 
సీత అజయ్ కి అన్నం తినిపిస్తూ " అసలు ఈ దెబ్బ ఎలా తగిలింది నాన్నా? "అని అడిగింది.
 
అదే అమ్మా! ఈ ఊర్లో పిల్లల్ని ఎత్తుకెళ్లి, అడవిలో గుహలో పెట్టి, గంజాయి తయారు చేసే పనిలో పెట్టి, ఆ చిన్నపిల్లలతో వెట్టి చాకిరీ చేయిస్తున్న సింగా ని, వాడి మనుషుల్ని పట్టుకుని, పిల్లల్ని విడిపించాను. ఆ జగడం లో నాకూ దెబ్బ తగిలింది. పిల్లలు సేఫ్ అమ్మా." అంటూ సంతోషంగా చెప్పాడు అజయ్.
 
సింగా అనే పేరు వినగానే సీత కళ్ళు ఎరుపెక్కాయి. కానీ అజయ్ పరిస్థితి చూసి, ఇప్పుడు ఏమీ చెప్పకూడదు అనుకుని ఊరుకుంది.
 
అజయ్ భోజనం చేసి, మందులు వేసుకుని తన గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాడు.
 
సీతకి మాత్రం నిద్రపట్టట్లేదు. "నా కొడుకు చుట్టూ ఏం జరుగుతోంది? చరిత్ర పునరావృతం అవుతోంది. విధి మళ్ళీ నన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చింది. ఆ సింగాతో వీడికి విరోధం ఏంటి? భగవంతుడా? వీడికి ఏమీ కాకుండా చూడు తండ్రి!" అంటూ ఆ తల్లి మనసు మౌనంగా రోదిస్తోంది.
 
ఆ తల్లి బాధ తాను చూడలేను అనుకుందో ఏమో నిద్రాదేవి ఆమె రెప్పలను తాకి, మత్తుగా జోకొట్టింది.
 
చంద్రుడు మబ్బుల మాటున దాగుడుమూతలు ఆడుతూ. నక్షత్రాలతో నిశీధి నింగి వెలిగిపోతున్న వేళ వాతావరణం ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉంది. చల్లగా వీస్తోంది.
 
ఆ గాలి వేగానికి, అజయ్ గది కిటికీ తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. ఆ గాలి తనని తాకుతూ ఉంటే. ఇంకా మత్తుగా నిద్రపడుతోంది అజయ్ కి. ఆ గాలిలో మల్లెల పరిమళం విరబూస్తోంది.
 
చందమామే నింగి నుండి. మబ్బుల నిచ్చెన వేసుకుని దిగిందా అన్నంత అందంగా పసిడి కాంతులతో వెలిగిపోతూ. వెన్నెల కురిపించే కలువల్లాంటి కళ్ళతో, తన ప్రియుణ్ణే చూస్తూ, అతని తలపై ప్రేమగా నిమురుతోంది మరియా.
గాఢ నిద్రలో ఉన్న అజయ్ ఒక రకమైన ట్రాన్స్ లోకి జారుకుంటున్నాడు. అతని కళ్ళకి మసక, మసకగా తానొక కోయరాజులా కనిపిస్తున్నాడు. పూర్తిగా అక్కడ కనిపిస్తున్న ఆ రూపం తనను తానే కోయరాజు మార్తండగా గుర్తు తెస్తోంది. లీలగా. ఒక్కొక్కటిగా. తన గత జన్మ జ్ఞాపకాల్లోకి జారుకుంటున్న అతని కళ్ళు ఒక వెన్నెల బొమ్మను చూస్తున్నాయి.
 
***
 
రేపు తను తన సంజయ్ తో కలిసి శ్రీశైలం వెళ్తున్నాను అన్న ఆనందంలో నిద్ర పట్టక అటు ఇటు దొర్లుతోంది అంజలి. తల్లి నిద్రపోతే కాసేపు సంజయ్ తో మాట్లాడాలి అని ఎదురుచూస్తోంది తను. గదిలోకి వెళ్లి, ఆమె పడుకుంది అని నిర్ధారించుకుని సంజయ్ కి ఫోన్ చేసింది. ఇద్దరూ చాలా సేపు మాట్లాడుకుంటూ ఉండిపోయారు.
 
అంతసేపు సంజయ్ తన అన్నకు పొంచి ఉన్న ప్రమాదం గురించి, సిద్ధాంతి గారు చెప్పిన విషయాల గురించి అంజలి కి చెప్పి, ఎంతో బాధపడ్డాడు. తను చెప్పగలిగే ధైర్యం చెప్పి, సంజయ్ ని ఓదార్చింది అంజలి. అప్పటికే చాలా రాత్రి అవ్వడంతో సంజయ్ తో మాట్లాడుతూ.. మాట్లాడుతూ.. నిదురలోకి జారుకుంది అంజలి.
 
"పిచ్చి పిల్ల!మాట్లాడుతూనే పడుకున్నట్టుంది" అనుకుని సంజయ్ ఫోన్ కట్ చేసి పడుకున్నాడు.
 
నిద్రలోకి జారుకున్న అంజలికి ఒక కల వస్తోంది. ఆ కలలో ఒక ముష్టివాడు కనిపిస్తున్నాడు. అతను అంజలికి ఏదో చెబుతున్నాడు. అదేమీ అంజలికి అర్ధం కావడం లేదు. కానీ ఒక్క విషయం మాత్రం అంజలికి స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది, అర్ధం అవుతోంది.
 
అదేంటి అంటే..(? రేపు చెపుతాను )
***సశేషం***

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ - 23
 
రచన : రమ్య నముడూరి
 
నిద్రలోకి జారుకున్న అంజలికి ఒక కల వస్తోంది. ఆ కలలో ఒక ముష్టివాడు కనిపిస్తున్నాడు. అతను అంజలికి ఏదో చెబుతున్నాడు. అదేమీ అంజలికి అర్ధం కావడం లేదు. కానీ ఒక్క విషయం మాత్రం అంజలికి స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది, అర్ధం అవుతోంది!
 
"ఓయ్ పిల్లా! ఆ రక్ష తీసి నీ ప్రియుడికి కట్టు. ప్రమాదం నీ ప్రేమను బలి తీసుకోబోతోంది. నీ ప్రియుడే ఆ దుష్టాత్మకి వాహకం కాబోతున్నాడు. వాడికి రక్ష కట్టు. నీ ఇంటి పొదల్లో నేనిచ్చిన రక్ష ఉంది. అది నీ ప్రియుడికి కట్టు. రెండు ప్రాణాలను కాపాడు" అంటూ ఆర్తిగా చెప్తూ ఉన్నాడు ఆ ముష్టివాడు.
 
అంజలికి వళ్లంతా చెమటలు పట్టేస్తున్నాయి.తన గొంతు తడి ఆరిపోతోంది. ఊపిరి ఆగి పోతున్నట్టుగా అనిపించి, ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి లేచింది. తను తన గదిలోనే ఉన్నాను అని ఊపిరి పీల్చుకుంది. హాల్ లోకి వెళ్లి, వాటర్ తాగి, కాస్త ప్రాణం కుదుటపడింది అనిపించాక, తనకొచ్చిన కల గురించి ఆలోచించసాగింది.
 
 
తనని తాను కోయరాజు రూపంలో చూస్తున్న అతని కళ్ళు, ఒక వెన్నెల బొమ్మని చూస్తూ ఆగిపోయాయి. అందమైన ఆ నల్లమల అడవి, ఉదయిస్తున్న సూర్యకిరణాల కాంతులతో వెలిగిపోతున్న వేళ..పచ్చని ఆ అరణ్యంలో కోయిలమ్మ గానానికి, నెమళ్లు పురి విప్పి నాట్యం చేస్తున్నాయి.
 
ఆ కోయిల గానం కంటే ముగ్ద మనోహరమైన గానంతో
"ప్రియతమా! నా ప్రియతమా! నీ రాకకై నా కన్నులు కాయలు కాసేనురా..
జగడాన గెలుపొంది రావేలరా..
నీ ప్రేమకై.. నీ ప్రేమకై.. జన్మలు వేచి ఉండనా.. మళ్ళీ మళ్ళీ జన్మించి నిన్నే చేరనా.."
అంటూ పాడుకుంటూ కొండలమీద నుండి జాలువారుతున్న జలపాతం కింద జలకాలాడుతోంది, పాలరాతి బొమ్మకు ప్రాణం పోసినట్టు ఉన్న కోయ పిల్ల.
 
వడివడిగా అడుగులు వేసుకుంటూ ఆ సెలయేరులో కాలు పెట్టాడు మార్తాండ. నెమ్మదిగా ఆమెను చేరి వెనుక నుండి ఆమెను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. ఒక్కసారిగా అదిరిపడ్డ మరియా అంతలోనే మురిపెంగా సిగ్గుపడుతూ వెనక్కి తిరిగి, మార్తాండను గట్టిగా హత్తుకుని,
 
"ప్రియా. నీకు నూరేళ్లు. నిన్నే తలుచుకుంటూ ఉన్నాను. మన లగ్గం అయిన మరునాడే నువ్వు మేడారం పోతివి. ఆ జగడాన నీకేటైతాదొ అని దిగులుబడితిని. ఆ అమ్మ ఇష్టకామేశ్వరి.. నిన్ను క్షేమంగా నాకిచ్చింది" అంటూ కలువల్లాంటి కళ్ళనిండా నీరుతో సూటిగా చూస్తూ చెప్పింది మరియా.
 
"ఏడవమాకు మరియా! నీ రాజు వచ్చేసాడుగా! ఇక ఎన్నటికీ నిన్ను వీడి పోను. అరే! ఒకేల నా పానం పోయినా నీకోసమే మళ్ళీ పుట్టొస్తా గదే! " అంటూ మరియాను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
 
"ఓ! ఉకో మామ! నీ పానం బోతే నే మాత్రం ఆయువుతో ఉంటనా? ఏంది నీ యాలాకోలం.." అంటూ కన్నీరు పెట్టుకుంది మరియా.
 
ఆ కన్నీరు తుడుస్తూ "ఇక ఏ ఉపద్రవాలు రావు. ఆ మారాజు మారిపోయి, తప్పు తెలుసుకుని, సమ్మక్క భక్తుడయ్యిండు. అంతే గాదు. మన కోయ రాజులందరికీ కప్పం రద్దు చేసిండు. ఇక మనకి, ఆ మారాజుకి స్నేహం అయినాది. మన అమరవీరుల త్యాగ ఫలం వృధా పోలేదు మరియా. ఇక మన ప్రజలు సంతోషంగా సంబరాలు చేసుకునే రోజులు వచ్చినాయి " అంటూ మరియాకి ధైర్యం చెప్పి, స్నానం చేసి, ఇద్దరూ కలిసి, సుచిగా ఇష్టకామేశ్వరి అమ్మవారి గుడికి వెళ్లి, భక్తిగా దండం పెట్టుకున్నారు.
 
మరియా అమ్మవారి ఉపాసకురాలు. ఆమె చిన్నప్పటి నుంచి ఆ అడవిలో ఎవరికి ఏ అనారోగ్యం వచ్చినా తన చేత్తో పసరు మందు ఇస్తే తగ్గిపోయేది. ఆ గూడెం లోని ప్రజలు ఆమెను ఒక దేవతగా చూసేవారు. ఇప్పుడు ఆమె ఆ కోయదొర భార్య. మరి ఇప్పుడు ఆమెను మరింత గొప్పగా చూసుకునేవారు ఆ ప్రజలు. ఆ తల్లి ఆశీర్వాదం తీసుకుని, కోయ ప్రజలను సమావేశ పరిచాడు మార్తాండ.
 
ఆదివాసులు యుద్ధంలో అమరులయ్యారు కనుక మన మహారాజు ప్రతాపరుద్రుని ఆదేశం ప్రకారం ఈనాటి నుంచి రెండేళ్లకి ఒకసారి జరిగే సమ్మక్క, సారలమ్మ జాతర కోసం మన అదివాసులం అందరం కూడా బెల్లం ముద్దలు, సమర్పించుకోవాలని తీర్మానం చేసి సంబరం జరిపించాడు. ఆరోజు అంతా ఆ కోయ ప్రజలు, తమ రాజు క్షేమంగా తిరిగి వచ్చినందుకు సంబరాలు చేసుకున్నారు. ఆరోజురాత్రే కోయసంప్రదాయంలో మరియా, మార్తాండ ఒక్కటి అయ్యారు. ఒకటే ప్రాణం, ఒకటే లోకంగా ప్రేమగా సాగిపోతోంది వారి జీవితం.
 
***
 
‘విధి రూపంలో పెను విషాదం దాపరించబోతోంది’ అని తెలియక ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్న మార్తాండ దగ్గరికి ఒక రోజు రాత్రి అనుకోని పరిస్థితుల్లో మహారాజు ప్రతాపరుద్రుడు, అతని అంతరంగిక సైన్యం ఒక పెద్ద భోషాణంతో వచ్చారు.
 
ఢిల్లీ సుల్తానుతో జరగబోయే యుద్ధంలో తనకి జరగరానిది ఏమైనా జరిగితే ఆ నిధిని తన రాజ్య ప్రజల క్షేమం కోసం ఉపయోగించమని మాట తీసుకుని వెళ్లిన ఆ మహారాజు, నమ్మక ద్రోహి కారణంగా ఆ యుద్ధంలో పరాజయుడయి, బంధీగా ఢిల్లీకి తరలించబడుతుండగా మరణించాడు.
 
ఆ విషయం వేగుల ద్వారా తెలుసుకున్న మార్తాండ. ఆ నమ్మక ద్రోహి నరేంద్రుడు, నీతి మంతుడైన ప్రతాపరుద్రుని మరణానికి కారణం అని తెలుసుకుని కోపంతో రగిలిపోయాడు. నిధి కోసం ఆ నరేంద్రుడు నల్లమల అడవుల్లోకి వస్తున్నాడు అని తెలుసుకున్న మార్తాండ కనీవినీ ఎరుగని రీతిలోతనదైన ఒక కొత్త పద్ధతిలో ఒక కొత్త యుద్ధ వ్యూహాన్ని రూపొందించి, తన మిత్రుని మరణానికి బదులు తీర్చుకునేందుకు, ఆ నరేంద్రుని రాక కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు.
 
***
 
ఇదంతా అజయ్ కళ్లలో కనిపిస్తూ ఉంది.
 
అలాగే సిద్ధాంతి గారికి కూడా నరేంద్రుడు నల్లమల అడవుల వైపుగా తన సైన్యంతో దండెత్తడానికి వెళ్లడం కనిపిస్తోంది.
 
***
 
యుద్ధభూమిలో కలుద్దాం.?
లెట్స్ బ్యాంగ్ విత్ ద వార్ ఎపిసోడ్.?
[color=#996633]***సశేషం[color=#996633]

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ - 24



‘నిధి కోసం ఆ నరేంద్రుడు నల్లమల అడవుల్లోకి వస్తున్నాడు’ అని తెలుసుకున్న మార్తాండ కనీవినీ ఎరుగని రీతిలో తనదైన ఒక కొత్త పద్ధతిలో ఒక కొత్త యుద్ధ వ్యూహాన్ని రూపొందించి, తన మిత్రుని మరణానికి బదులు తీర్చుకునేందుకు, ఆ నరేంద్రుని రాక కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు.
 
కత్తులు, ఈటెలు, బల్లెములు, గునపాలు, బాణాలు అన్నీ సిద్ధం చేసుకుని మగవారు, కారం పొడులు, కత్తి పీటలు, ఇంకా ఆ ఆదిమ వాసుల సంప్రదాయ పనిముట్లు చేతబట్టి ఆడవారు రాబోతున్న ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కొడానికి సిద్దమయ్యారు.
 
ఆ కోయరాజు రాబోయే నరేంద్రుని సైన్యాన్ని ఎదుర్కోడానికి తాను రూపొందించిన ప్రత్యేకమైన వ్యూహం ప్రకారం తన ప్రజల్ని కొంతమందిని, శత్రుసైన్యం అడవుల్లోకి ప్రవేశించే మార్గం దగ్గర ఉన్న కొండ గుహలలో మాటు వేసి, శత్రుసైన్యం లోనికి రాగానే చేయవలిసిన పని చెప్పి, ఏమి జరిగినా సరే ధైర్యంగా పని పూర్తి చేయాలని చెప్పి, వారిని అక్కడికి పంపాడు. మిగిలిన వారిని దళాలు గా విభజించి, తన వ్యూహాన్ని వివరించాడు.
 
ఉత్తర, దక్షిణ దిక్కుల నుండి మార్తాండ స్నేహితులైన దళపతులు కూడా మార్తాండ వ్యూహం ప్రకారం శత్రువు సైన్యం రాక కోసం మాటు వేసి ఉన్నారు.
 
ఆ అడవిలో ఆణువణువూ తెలిసిన మెరుపులాంటి వేగం కలిగిన ఆ ఆదివాసి వీరులు ప్రాణాలకు తెగించి అయినా ఈ యుద్ధంలో ధర్మాన్ని గెలిపించాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
 
***
 
కోయరాజు ఆదేశం ప్రకారం ఆ అడవుల్లోకి శత్రుసైన్యం ప్రవేశించే దారిలో ఉన్న కొండ గుహల్లో మాటువేసుకుని ఉన్న ఆదివాసులు, నరేంద్రుని సైన్యం లోపలికి వస్తూ ఉండగానే బాణాల వర్షం కురిపించేశారు.
 
కొండపైన ఉన్న మార్తాండ సైన్యం కింద ఉన్న నరేంద్రుని సైన్యంపై, తైలం కురిపించి, అగ్గి బాణాలు వేసేసారు. అలా ఆ నరేంద్రుని సైన్యం కొంత మంది అక్కడే చనిపోయారు.
 
వాళ్ళని వెంబడిస్తూ దాడి చేస్తూ ఉన్న వీరులు, ఆ నరేంద్రుని సైన్యం చేసే ప్రతిదాడికి సమాధానం చెబుతూనే వారి చివరి ఊపిరి వరకూ పోరాడి చాలా మందిని హతమార్చి, వారు కూడా వీరమరణం పొందారు.
 
నరేంద్రుని సైన్యం ఆ అడవిలో ముందుకు సాగింది. ఒక పది యోజనాలు వెళ్లారో లేదో ఒక్కొక్కరుగా గుర్రాలతో సహా ఊబిలోకి దిగబడిపోయి కొందరు, కర్రలు పాతిన గోతుల్లో పడి కొందరు మరణించారు. నరేంద్రుడు సైన్యానికి మధ్యగా ఉండడం వల్ల, వాడి చుట్టూ సైన్యం జాగరూకులై కాపాడడం వల్ల, ఆ నీచుడికి మాత్రం ఏమీ కాలేదు.
 
వారందరు ఆ ఊబిని దాటుకుని ముందుకు వెళ్లారు. వారు ఇంకో యాభై యోజనాలు వెళ్లగా..
మార్తాండ వ్యూహం ప్రకారం ఉత్తర, దక్షిణ దిశల నుంచి ఆ నరేంద్రుని సైన్యానికి వెనకనుండి గొరిల్లా యుద్ధం చేసుకుంటూ మరికొందరు ఆదివాసులు, వారి సాంప్రదాయ ఆయుధాలైన విల్లంబులు, దంతాలు, వేట కత్తులు, కొడవళ్ళతో కర్కశంగా విరుచుకుపడ్డారు. వేల సంఖ్యలో ఉన్న నరేంద్రుని సైన్యంతో పదుల సంఖ్యలో ఉన్న మార్తాండుడి దళపతుల సైన్యం వీరోచితంగా పోరాడి, అసువులు బాసారు. అప్పటికే చాలా మంది వనం వీరులు వీర మరణం చెందారు. అయిదొందల మంది శత్రుసైన్యంతో వంద మంది సైన్యం కూడా లేని మార్తాండ తలపడనున్నాడు.
 
శత్రు సైన్యం, ఇంకా ఆ గూడేనికి రెండు యోజనాలు దూరంలోకి వచ్చేసరికి, ముందుగానే చెట్లపై మాటు వేసుకుని ఉన్న మార్తాండుడి సైన్యం బాణాలు సంధించారు. నరేంద్రుని సైన్యం కూడా ప్రతి దాడి చేస్తూ వారందరిని చంపేశారు. ఇక నరేంద్రుని సైన్యం మార్తాండుని వ్యూహాన్ని అంతా ఛేదించేశాం అనుకుంటూ గూడేనికి వెడుతూ ఉన్నారు. కానీ వారి రాజు నరేంద్రుని మనసులో మాత్రం భయం మొదలు అయింది. ఆ నీచుడి బుర్రలో కొత్త ఆలోచన తట్టింది.
 
"రెండు వేల మంది సైన్యంతో వచ్చిన నేను, ఐదువందల మంది సైన్యంతో మిగిలాను. మిగిలిన సైన్యంతో ముందుకు పోతున్నాను . కానీ, ఇప్పుడు కోపానికంటే, కుతంత్రమే సరి అయినది కదా!" అనుకుంటూ తన క్రూర స్వభావాన్ని అణుచుకొని, ఆలోచనలో మునిగాడు నరేంద్రుడు.
 
"ఇప్పుడు కావాల్సింది వాడి తల కాదు, నిధి! ఆ కోయరాజుని చంపేస్తే నిధి ఎక్కడ ఉందో తెలియదు. సైన్యాన్ని చూసి భయపడి నిధిని అప్పగించేస్తాడు అనుకున్న ఆ నరేంద్రునికి మార్తాండ యుద్ధ వ్యూహం చూసి ముచ్చెమటలు పట్టాయి.
 
"అయ్యారే! వీడి ప్రజలు తిరగబడితేనే నా సైన్యం సగానికి మించి ఎక్కువే పోయారు. అలాంటిది ఆ మార్తాండుడే దిగితే నేనైనా బ్రతుకుతానా? ప్రాణాలతో తిరిగి వెడతానా? ఇది నేను ఊహించని పరిణామం. ఇప్పుడు పట్టుకోవలిసింది జుట్టు కాదు. కాళ్ళు!" అనుకుంటూ ముందుకు సాగాడు నరేంద్రుడు సైన్యం పరిరక్షణలో.
అప్పుడే వారికి ఊహించని రీతిలో ఉగ్రరూపంతో ఎదురు నిలబడ్డాడు మార్తాండ. నరేంద్రుడు గుర్రం పై నుండి దిగి, మార్తాండ దగ్గరికి వెళ్లి,
 
"మిత్రమా. ఎందుకు మనకీ జగడం చెప్పు! నిధి ఎక్కడ ఉందొ చెప్పి, నన్ను శరణు కోరు. మిగిలి ఉన్న ఈ ప్రజల్ని అయినా కాపాడుకో..ఢిల్లీ సుల్తాను మంచివాడు కానే కాదు. ఈ నిధి తెమ్మని ఆయనే పంపాడు. నేను నిమిత్త మాత్రుడను. మర్చిపోయావా.. నిధిని నీకు అప్పగించే రోజు నేను ఉన్నాను. మన స్వర్గస్తుడైన మహారాజు నన్నే నమ్మేవారు. ఆయన మరణం నన్ను ఇలా సామంతుడిగా మార్చేసింది. మనము ఒకరికొకరం సహాయం చేసుకుందాం. నిధిని నాకు అప్పగించు, నీ గూడెం ప్రజల్ని, నల్లమలలోని అన్ని వర్గాల కోయ దళపతుల్ని, మేడారం కోయ రాజుల్ని. స్వాతంత్రులని చేసేస్తాము. నిధిని మాకు అప్పగించేసేయ్. ఇక మనకి విరోధం వద్దు!" అంటూ మార్థండను నమ్మించే ప్రయత్నం చేసాడు.
 
అందుకు బదులుగా "ఉంగిలియే.. ఐనా కీర్చు.. ద్రోహి..తూ! నీ బ్రతుకు.. ఓరి ద్రోహి! రాజద్రోహి! నా పానం పోయినా గాని నీ పానం తీసే బోతా! తెలియదనుకుంటివా? నువ్ జేసిన ద్రోహం నే ఎరుగననుకుంటివా? ఆ మహారాజు నిన్నే గదరా నమ్మేటోడు! అన్నం పెట్టిన చేతినే నరికేటోడా! నిన్నేలరా బ్రతకనిచ్చేది? ఇదే నా ఆన! నీ పానం తీసి నా మారాజుకి ఇచ్చిన మాట తీరుస్తా " అంటూ నరేంద్రుని పై దాడి చేయబోయాడు.
 
అంతే! ఆ నీచుడి సైన్యం నరేంద్రుడిని తప్పించి, మార్తాండపై బాణాలు వేయసాగారు. ఆ కోయ ప్రజలు కూడా తమ రాజుకి రక్షణగా నిలిచి యుద్ధం మొదలు పెట్టారు. అయిదు వందల మంది నరేంద్రుని సైన్యం వేసే బాణాలకు ధీటుగా సమాధానం చెబుతూనే ఆ కోయ ప్రజలు మరణిస్తూ ఉన్నారు.
 
రామాయణంలో రాముడు, శూర్పణఖ తీసుకువచ్చిన పద్నాలుగు వేల మంది రాక్షసులను హతమార్చిన రీతిలో మార్తాండ గుండ్రంగా తిరుగుతూ బాణాలు సంధిస్తూనే ఉన్నాడు.
 
ఎలాగైతే రామచంద్రమూర్తి, తాను గాయపడుతూనే ఆ రాక్షసులను మట్టి కరిపించాడో అదే విధంగా మార్తాండ కూడా తనకి గాయాలు అవుతున్నా పట్టించుకోకుండా, వళ్ళంతా బాణాలతో రక్తం కారుతున్నా తన మిత్రుని మరణానికి బదులు కోరుకుంటూ.. ఐదు వందల మంది సైన్యాన్ని మట్టి కరిపించాడు.
 
ఇక అప్పటి వరకు సైన్యం మాటున నక్కి, ప్రాణాలు కాపాడుకున్న ఆ నరేంద్రుని బయటకు లాగి, చిత్రవధ చేసి, హింసించి, హింసించి అతని గుండెల్లో గునపం దింపేసాడు మార్తాండ!
 
"మిత్రమా! నీ చావుకి బదులు తీర్చుకున్నాను. కానీ నా ఊపిరి కూడా ఆగిపోతోంది. నిధిని నీ రాజ్యానికి చేర్చినా, ఆ నీచుల పాలు అవుతుంది . నువ్వే తిరిగి రావాలి. నువ్వొచ్చే నాడే నేనొస్తా! మళ్ళీ పుట్టొస్తా" అంటూ కుప్పకూలిపోబోతున్న మార్తాండను పొదివి పట్టుకుంది మరియా.
 
 
"మామ.. మామ..ఉన్ పానం.. నిల కుండా.. మామా! మామా! ఉన్ కురియా!” (మామా . మామా. నేను వచ్చేస్తా. నేను సచ్చిపోతా!)" అంటూ మరియా మార్థండ పై పడి ఏడుస్తోంది.
 
"ఉఫియే.. కింగలిచ్చు.. ఐనా. పుట్టి్యోవ్హ్. హ కెజిఫ్. సఫుజీవ్.. గుజగ్బక్, ఊహజకజేన్ క్కలజూహబ్ కాల్కమ్.
 
(మళ్ళీ పుడతా. నే నిధి కోసం తిరిగి వస్తా! నీ శక్తులతో నిధి కి కాపలా ఉంటాను అని మాట ఇవ్వు మరియా. ఇప్పుడు మన రాజ్యం ఆ నీచుల చేతిలోకి వెళ్ళిపోయింది. నిధి ఇప్పుడు బయటకు రాకూడదు. మన మహారాజు ఆశయం ఈ దేశ భవిష్యత్తు! తిరిగి వస్తాం. దేశం కోసం మళ్ళీ పుడతా! అంతవరకు నీలగిరి కొండ గుహలలో సొరంగ మార్గాన దాచి ఉంచిన నిధిని నీవు కావలి కాయాలి. మాటివ్వు మరియా!" అంటూ కన్నుమూశాడు ఆ యోధుడు.
 
 
“మామ.. మామా!” అంటూ గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తున్న మరియాకి మాత్రమే ఇప్పుడు ఆ నిధి రహస్యం తెలుసు.

మార్తాండ మరియాకు చెప్పిన మాటలు కొన ఊపిరితో ఉండగా విన్న నరేంద్రుడు తనకి ఆ కోయ భాష వచ్చు కనుక వాళ్లు మాట్లాడుకున్న మాటల్లో దాగి ఉన్న నిధి రహస్యం, తన పెంపుడు పావురంతో ఎవరికో వర్తమానం పంపాడు. అది గమనించిన మరియా ఆ నిధి రహస్యం తెలియకూడదు అని ఆ పావురాన్ని పట్టుకోవడానికి పరిగెడుతుండగా అక్కడే ఉన్న బల్లెముతో మరియా కడుపులో పొడిచి, తను చనిపోయాడు నరేంద్రుడు.
చనిపోతూ చనిపోతూ ఆ నీచుడు నరేంద్రుడిని శపించింది మరియా.
 
"ఓ దుష్ఠుడా! నమ్మకద్రోహీ! నేను చనిపోయినా ఆత్మనై నిధికి రక్షణగా నిలిచెదను. నీవునూ నా వలె ఆత్మవై సంచరించెదవు గాక! నీ ఆత్మకి విముక్తి కలగాలంటే నా నాధుని మరు జన్మములో అతని చేతిలోనే..ఇది ఆ ఇష్టకామేశ్వరి అమ్మవారిపై ఆన !" అంటూ మరణించింది మరియా.
 
పచ్చని ఆ అరణ్యం నెత్తుటి రంగు పులుముకుని, వైతరణి నదిలా ప్రవహిస్తూ ఆదిమ వాసుల స్వామి భక్తికి, ఎనలేని తెగువకు, నమ్మకద్రోహి దురాశకు , మధ్య జరిగిన యుద్దానికి సాక్షిగా నిలుస్తూ అమరులైన ఆ అడవి బిడ్డలకి కన్న తల్లి లాంటి ఆ వనదేవత పెడుతున్న కన్నీరే అరణ్య రోదనగా నిలిచిపోయింది.
***సశేషం***

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ - 25



పచ్చని ఆ అరణ్యం నెత్తుటి రంగు పులుముకుని, వైతరణి నదిలా ప్రవహిస్తూ..
 
 
ఆదిమ వాసుల స్వామి భక్తికి, ఎనలేని తెగువకు, నమ్మక ద్రోహి దురాశకు మధ్య జరిగిన యుద్దానికి సాక్షిగా నిలుస్తూ, అమరులైన ఆ అడవి బిడ్డలకి కన్న తల్లి లాంటి ఆ వన దేవత పెడుతున్న కన్నీరే అరణ్య రోదనగా నిలిచిపోయింది.
ఆ యుద్ధం అంతా తన కళ్ళ ముందరే కదలాడుతుంటే నిద్రలోనే అదే ట్రాన్స్ లో ఉండే, ఆవేశంతో రగిలి పోతున్నాడు అజయ్.
 
"మరియా! నా మరియా! " అంటూ కలవరిస్తున్న అతని కంటి వెంబడి కన్నీటి వర్షం కురుస్తోంది.
 
పక్కనే ఉండి అజయ్ తలను నిమురుతున్న మరియా
"ప్రియా! నే ఉన్నా. ఆత్మనై నీ పక్కనే ఉన్నా.. జన్మలు వేచి నీకై మిగిలిఉన్నా..
ఒకప్పటి మన ప్రణయ కావ్యాన్నే పదే పదే చదువుకుంటూ.. ఆనాటి మన ప్రేమ మాధుర్యాన్ని ఆలాపనగా మళ్ళీ మళ్ళీ పాడుకుంటూ.. నీకిచ్చిన మాటకై వేచి ఉన్నా..
ఇది ప్రకృతి విరుద్ధం అని తెలిసినా నీలో కలిసిపోయే వరం కోరుకుంటున్నా!" అంటూ ఆ ఆత్మ ఘోషిస్తూనే ఉంది.
 
***
 
తనకి వచ్చిన కల గురించే ఆలోచిస్తూ ఉన్న అంజలి ఎలాగో ధైర్యం చేసుకుని పెద్దగా శబ్దం రాకుండా మెయిన్ డోర్ ఓపెన్ చేసుకొని బయటకు వెళ్ళింది. చుట్టూ చూస్తూ అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ ముందుకు వెడుతోంది అంజలి. గాలి వేగంగా వీస్తూ ఆమెను ఇంకా భయపెడుతోంది. కీచురాళ్ళు అరుస్తూనే ఉన్నాయి. ఆ ఇంటి చుట్టూ ఉన్న చెట్లు ఆ గాలి వేగానికి అటు ఇటు ఊగుతూ భయానికే భయాన్ని రుచి చూపించేటట్టు ఉంది ఆ వాతావరణం. ఆ తాయత్తు కోసం, ఇంటి పొదల్లో వెతుకుతున్న అంజలిపై ఒక్కసారిగా నల్లని పిల్లి వచ్చి పడింది. ఒక్కసారిగా జరిగిన ఆ ఘటనకి హడలిపోయిన అంజలి. కెవ్ మని అరుస్తూ ఆ పొదల్లోకి పడిపోయింది. ఆ అరుపుకి భయపడి అంజలి తల్లి బయటకు వచ్చింది.
 
అలాగే, నిద్ర పోకుండా కూర్చున్న సంజయ్ కూడా కిందకి వచ్చాడు. వాళ్లిద్దరూ వచ్చి చూసేసరికి పొదల్లో పడి ఉన్న అంజలి కనిపించింది.
 
అంజలి వాళ్ళ అమ్మ అంజలిని పైకి లేపి, "ఏమైందే! నువ్వు ఇక్కడ పడి ఉన్నావేంటి?" అని అడిగింది.
 
అంజలిని ఆ టైం లో అక్కడ చూసిన సంజయ్ కి కూడా ఒక్క నిమషం గుండె జారిపోయింది.
 
సంజయ్ వైపు చూస్తోన్న అంజలి భుజాలు పట్టుకుని ఊపేస్తూ "ఏమైందో చెప్పమంటే అలా నిలబడి చూస్తావేంటే?" అంటూ అడుగుతోంది ఆ అమ్మాయి తల్లి.
 
"ఏదో అలికిడి ఐతే దొంగోడు వచ్చాడేమో! అని చూస్తుంటే నన్ను ఈ పొదల్లోకి తోసేసి , పారిపోయాడమ్మా" అని అబద్ధం చెప్పింది అంజలి.
 
సంజయ్ కి అంజలి చెంప పగల కొట్టాలనిపించింది. దొంగోడు వస్తే ఈ ఝాన్సీ రాణి గారు పట్టుకోడానికి వచ్చినట్టుంది అనుకుంటూ "ఏంటి అంజలి! ఒక ఫోన్ చేసి చెప్తే నేనొచ్చి చూసేవాడ్ని కదా. నువ్విలా బయటకు రావడం ఏంటి? వాడు నిన్ను ఏమైనా చేసి ఉంటే.." అంటూ కోప్పడ్డాడు సంజయ్.
 
"అలా అడుగు బాబూ! ఏదో టైం బాగుండి, దీనికి ఏమీ కాలేదు బాబూ! ఏమీ అనుకోకపోతే ఈ పూటకి నువ్వు హాల్ లో పడుకోకూడదుకూడదూ! వాడు మళ్ళీ వస్తాడేమో. "అంది పాపం ఆ పిచ్చి తల్లి.
 
సంజయ్ కి అర్ధం అయింది. ఇది అంజలి ప్లానే అని. కానీ ఎందుకు అనేది అర్ధం కాలేదు.
 
అందరూ లోపలికి వెళ్లిపోయారు. తల్లి పూర్తిగా నిద్రలోకి జారుకుంది అని నిర్ధారించుకుని, తను వెళ్లి సంజయ్ ని లేపి, అతని చేతికి రక్ష కట్టేసింది. సంజయ్ కి ఏమీ అర్ధం కాలేదు.
 
"ఏంటి అంజలి! ఏంటి ఇది? నాకెందుకు కట్టావ్?" అంటూ ఉండగానే
 
"నువ్వు ఇంకేమి మాట్లాడకు సంజయ్. ఇది నువ్వు ఎప్పుడూ తీయకు. అసలు ఏమి జరిగిందో తెలుసా! నీతో మాట్లాడుతూ ఉండగా ఒక్కసారిగా నాకు ఏదో మత్తు గాలి సోకినట్టుగా నిద్రపట్టింది.
 
ఆ నిద్రలో నాకు ఒక ముష్టివాడు కనిపించాడు. అతనేదో చాలా చెప్పాడు. నాకు అవేమీ స్పష్టంగా వినిపించలేదు. కానీ కొన్ని మాటలు వినిపించాయి, అర్ధం అయ్యాయి.

"నీ ప్రియునికి రక్ష కట్టు. ఇప్పుడే వెళ్లి వెతుకు. నీ ఇంటి పొదల్లో పదిలంగా ఉన్న ఆ రక్ష తీసి నీ ప్రియునికి కట్టు. రెండు ప్రాణాలు కాపాడు. ఆ దుష్ట శక్తికి నీ ప్రియుడు వాహకం అయిపోతే ప్రళయం తప్పదు. వెళ్ళు! తులసి కోట మీదకు విసిరివెయబడ్డ ఆ రక్ష నీ తల్లి తీసి, పొదల్లోకి విసిరేసింది. వెళ్ళు. వెతికి తీయి. నీ ప్రియుడ్ని కాపాడుకో! తెలవారకుండా ఆ రక్ష కట్టకపోతే ప్రళయం! సర్వ నాశనం! సృష్టి వినాశనం!" అంటూ చెప్తూ చెప్తూ అదృశ్యం అయిపోయాడు. వెంటనే ఆ కలలోనే నిన్ను ఒక నల్లటి ఆకారం ఆవహించినట్టు నీ కళ్ళు ఎర్రటి నిప్పుల్లా అయిపోయినట్టు, నువ్వు మీ అన్నయ్య పీక కొరికి రక్తం తాగేస్తున్నట్టు..ఇంకా నా నోటితో చెప్పలేను. అలా కనిపించింది ఆ కలలో. వెంటనే ఉలిక్కి పడి లేచాను.
 
అదంతా కలే అని వదిలేద్దామన్నా.అందులో ఆ మనిషి నీకు ప్రమాదం అని చెప్పడంతో అసలు ఆ తాయత్తు ఉందొ లేదో చూద్దామని బయటకు వచ్చాను. ఉంటే పైకి వచ్చి, నీకు రక్ష కట్టొచ్చు అనుకున్నాను. ఇంతలోనే ఒక నల్లని పిల్లి వచ్చి మీద పడడంతో భయపడి అరుస్తూ పొదల్లోకి పడిపోయాను. అప్పుడే నా చేతికి ఈ రక్ష దొరికింది.
 
వెంటనే పైకి వచ్చి నీకు రక్ష కడదాం అనుకున్నాను. కానీ నే అరిచిన అరుపుకి, మీ ఇద్దరూ వచ్చేసారు. దేవుని దయ వల్ల నీకు రక్ష కట్టేసాను. సంజూ! నాకు వచ్చిన కల నిజం. మరి మీ అన్నయ్య పరిస్థితి ఏంటి?" అంటూ ఉన్న అంజలి మాటలకి
 
"రేపటి సూర్యోదయం అన్ని ప్రశ్నలకు సమాధానం చెబుతుంది " అని బదులిచ్చాడు సంజయ్.

రేపటి సూర్యోదయం కోసం ఎదురుచూద్దాం!?
 
***సశేషం***
** నచ్చిన వారు, మెచ్చిన వారు లైకులు లేదా రేటింగులు ఇస్తే ప్రొత్సాహకరంగా ఉంటుంది. 

ఆలోచించండి మితృలారా!**

[k3vv3]

తరువాత అప్డేట్, ఈ భాగం కనీసం 125 మంది చదివాక మాత్రమే ఇస్తాను.

ఈ విభాగానికి పాఠక మితృలెవరూ రావడం లేదు

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ - 26



"రేపటి సూర్యోదయం అన్ని ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇస్తుంది" అని గంభీరంగా బదులిచ్చాడు సంజయ్.
 
" సూర్యోదయం ఏమో కానీ సంజూ! తలచుకుంటుంటుంటే ఒళ్ళు జలదరిస్తోంది. నా జీవితంలో ఎప్పుడూ ఇంత భయంకరమైన కల రాలేదు. ఆ బిచ్చగాడు చెప్పినట్టే నీకు రక్ష కట్ట గలిగాను. ఇది ఎప్పటికీ తీయకు సంజూ! నీకేమైనా ఐతే మాత్రం నేను బ్రతకలేను" అంటూ సంజయ్ చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని ముద్దు పెట్టుకుంది అంజలి.
 
" అంజలీ! నువ్వు మానసికంగా సిద్ధంగా ఉండు. నేను చెప్పే మాటలు గుర్తు పెట్టుకో. నాకూ నువ్వంటే చాలా ఇష్టం. కానీ మా అన్నయ్య అంటే ప్రాణం. ఒకవేళ వాడిని కాపాడే ప్రయత్నంలో నాకు ఏమైనా అయితే మాత్రం, నువ్వు నన్ను మర్చిపోయి, ఇంకొకరిని పెళ్లి చేసుకోవాలి. నువ్వు ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉండాలి అంజలీ! ఇలాంటి ఒక పరిస్థితి వస్తుంది అని ముందే తెలిసి ఉంటే అసలు నేను నీ జీవితంలోకి వచ్చేవాడినే కాదు. తెలియదు కదా, విధి ఎప్పుడు ఎవరిని ఎలా కలుపుతుందో! మళ్ళీ ఎప్పుడు విడదీసేస్తుందో ! అందుకే ముందుగానే చెప్తున్నా. నాకు ఏమైనా ఐతే.." అంటూ ఉన్న సంజయ్ పెదవులను తన పెదవులతో మూసేసింది అంజలి.
 
కాసేపు మౌనం తరువాత "నీకు ఏమీ కాదు సంజయ్! మీ అన్నయ్యకీ ఏమీ కాదు. అన్నిటికీ ఆ అమ్మవారే రక్ష. పైగా నీకు హనుమన్న రక్ష కూడా ఉంది. దయచేసి ఇంకెప్పుడూ ఇలా అనకు. ఏం జరిగినా నీతోటే నేనూను! నువ్వు లేని జీవితం నాకూ వద్దు. నువ్వు ఇలా మాట్లాడితే ఇప్పుడే నేను చచ్చిపోతాను " అంటున్న అంజలి మోముని చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ
 
" ఐ లవ్ యూ అంజలి" అంటూ అంజలి కన్నీటిని తుడిచి, " వెళ్లు..కాసేపు పడుకో. రేపు మనము సిద్ధాంతి గారిని కలిసి, అటునుండి శ్రీశైలం వెళదాము. అన్ని సమస్యలకీ ఏదో ఒక పరిష్కారం ఉంటుంది. ఎక్కువ ఆలోచించి, నీ చిన్ని బుర్ర బద్దలు కొట్టుకోకు. వెళ్ళు!" అంటున్న సంజయ్ ని పక్కనే ఉన్న దిండుతో కొట్టి,
 
"నాది చిన్ని బుర్రా?" అంది అంజలి చిరుకోపం ప్రదర్శిస్తూ.
 
" ఇంత చెప్తే నీకు ఈ లాస్ట్ లైన్స్ మాత్రమే బాగా వినిపించాయి చూడు! హా హా హా" అంటూ నవ్వాడు సంజయ్.
 
"హమ్మయ్యా! నువ్వు నవ్వావు కదా! ఇంక హ్యాపీ నేను. సరే పడుకో. గుడ్ నైట్" అంటూ పైకి లేచి, సంజయ్ జుట్టు మొత్తం చేరిపేసి, ఒక్క పరుగులో తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది అంజలి.
 
"పిచ్చి పిల్ల! " అనుకుంటూ తాను నిద్రపోయాడు సంజయ్.
 
***
 
"మరియా! నా మరియా! " అని కలవరిస్తూనే ఉన్న అజయ్ కి పక్కనే కూర్చుని తలనిమురుతూ తన బాధనంతా పాటగా మార్చి తన అమృత గళం నుండి వినిపిస్తోంది.
 
ట్రాన్స్ లోనే ఉండి, వారందరూ యుద్ధంలో చనిపోయిన తరువాత, ఆత్మగా మారిన మరియానే ఇప్పుడు చూస్తూ కన్నీరు కారుస్తున్న అజయ్ ని ఆ గంధర్వ గానం స్వర్గపుటంచుల్లో ఓలలాడిస్తూ, తన గుండెల్లో రేగే అగ్ని కీలల ఎడారి గ్రీష్మాన్ని చల్లబరుస్తోంది.
 
"ఓ.. నా.. ప్రాణమా!
నీకై నే వేచిఉంటినిరా..
చెరిగిపోని బాసనై.. చెదిరిపోని కలనై..
ప్రాణం లేని శిలనై.. కరిగిపోని కాలాన్నై..
ఓ ..నా.. ప్రాణమా!
నీ ప్రేమను బంధించుకున్న నా హృదయం ఇక స్పందించలేదురా..
నీ రూపం దాచుకున్న నా కన్నులు ఇక చూడలేవురా..
నీ కౌగిలిలో కరిగిపోయే నా దేహం ఇక కదలలేదురా..
మనము కలిసి నడిచిన ఈ అడవి నేడు చిన్నబోయెరా..
మన జంటని దీవించిన ఆ అమ్మవారు మూగబోయెరా..
ఆ సెలయేరు మన కోసం ఎదురు చూసేరా..
ఆ పూదోట పూలన్నీ రాలిపోయేరా..
రాకాసి కాలం విడదీసేరా.. పచ్చని అడవి తల్లి ఎర్రబడెనురా..
ఓ.. నా.. ప్రాణమా!
నేను మాత్రం నీకోసం వేచి ఉంటిరా..
నీ బాస కోసం ఎదురుచూస్తారా..
జన్మాలు వేచయినా కావలుంటరా..
మరి నాకోసం జన్మనెత్తి రావేలరా..
ఈ చిన్నదాన్ని ప్రేమనే మరిచినావురా..
ఓ..ఓ..ఓ.. నా.. ప్రాణమా! రా.. రా.. రావేలరా!రావేలరా!రావేలరా!"
 
అంటూ ఆ అడవి అంతా వినిపించేలా పాడుకుంటూ తిరుగుతున్న మరియా కనిపిస్తోంది అజయ్ కళ్లలో.
 
ఇంతలో నరేంద్రుని కొడుకు, ఒక వంద మంది సైన్యంతో ఆ అడవిలోకి వచ్చాడు. నిధి ఉన్న నీలగిరి కొండల వైపుగా వెడుతున్నాడు. అప్పుడు మరియాకి గుర్తు వచ్చింది,
 
చనిపోయే ముందు నరేంద్రుడు తన పెంపుడు పావురంతో నిధి తాలూకు రహస్యాన్ని ఎవరికో వర్తమానం పంపడం!
 
ఒక్క సారిగా మరియా ఆత్మ దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా అరిచింది. ఆ గర్జనకి ఆ అరణ్యంలో వాతావరణం మొత్తం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. పున్నమి వెన్నెల బొమ్మలా బంగారు కాంతితో వెలిగిపోయే మరియా ఒక్కసారిగా భయంకరమైన ఆకారంలోకి మారిపోయింది. ఆ అకారాన్ని చూస్తుంటే అజయ్ కి గుండె వేగం పెరిగిపోతోంది. వికృత రూపంలోకి మారిపోయిన మరియా ఆ సైన్యాన్ని మొత్తం చిత్తు చిత్తు చేసి, వాళ్లందరినీ పరిగెత్తించింది. ఎవర్నీ ఆ అడవి దాటనీయకుండా సమాధి చేసేసింది.
 
అలా ఆనాటి నుండి ఈనాటి వరకూ ఆ నల్లమల అడవుల్లో దాగిన ఆ నిధిని దక్కించుకోవాలని దురుద్దేశంతో వచ్చిన వారందరని మృత్యుదేవతకి కానుకగా ఇచ్చి, ఆ నిధికి కాపు కాస్తున్న మరియా కనిపించింది అజయ్ కళ్ళకి. తను ఆత్మగా మారినా తన శక్తితో నిధికి కావలి ఉండి, జన్మలుగా తనకోసం ఎదురు చూస్తోంది అని అజయ్ గా జన్మించిన మార్తాండకు అర్ధం అయింది.
 
ఇదంతా చూస్తున్న అజయ్ కళ్ళకి ఒక దుష్టాత్మ కూడా కనిపించింది. మరియా చావుకి కారణం అయిన నరేంద్రుడిని చనిపోయే ముందు మరియా శాపం పెట్టడం కనిపిస్తోంది. కొన ఊపిరితో ఉన్న మరియా మాటలు అస్పష్టంగా వినిపిస్తూ ఉండగా వళ్లంతా చెమటలు పట్టేస్తూ
తీవ్రమైన ఉద్వేగానికి లోనవుతున్నాడు.
 
"రేయ్! నిన్ను వదలనురా.. నిన్ను వదలను. నిన్ను నాశనం చేస్తా! నీ అంతు చూస్తా" అంటూ ఊగిపోతున్న అజయ్ చేతులు తన మంచానికి ఆనుకుని ఉన్న టేబుల్ పై ఉన్న గ్లాస్ ని తాకి, ఆ గ్లాస్ కింద పడిపోయింది.
 
ఆ శబ్దానికి అక్కడికి వచ్చిన సీత కొడుకు పరిస్థితి చూసి చాలా కంగారు పడిపోయింది.
 
అప్పటికి టైం 5 :30 అవుతోంది. సూర్యుడు అప్పుడే కొద్ది కొద్దిగా చీకటి నిండిన లోకంలో వెలుగు దారులు వేసుకుంటూ ఉదయిస్తున్నాడు.
 
సీత అజయ్ ని గట్టిగా ఊపుతూ లేపడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ ఉంది.
 
కాసేపటికి అజయ్ ట్రాన్స్ లోంచి బయటకొచ్చి “మరియా!” అంటూ ఉలిక్కి పడి లేచాడు.
 
"మరియా ఏంటి నాన్నా! ఏమైనా పీడ కల వచ్చిందా?" అంటూ కంగారుగా అడుగుతోంది సీత.
కళ్ళ ముందు కనిపిస్తున్న సీతను చూసి ప్రస్తుతం లోకి వచ్చాడు అజయ్. ఇప్పుడు అతనికి తన గత జన్మ పూర్తిగా గుర్తు ఉంది.
 
***
 
అప్పటికే సంజయ్, సిధాంతి గారి ఇంటికి చేరిపోయాడు.
తను ఇప్పుడు శ్రీశైలం వెళ్ళబోతున్నాడు కాబట్టి, ముందుగా తనని కలవమన్నారని, సిద్ధాంతి గారిని కలవడానికి వెళ్లాడు. సూర్యోదయం అయ్యేందుకు ఇంకా ఒక్క నిమషం ఉంది అనగానే సంజయ్ ని లోపలికి పిలిచి, అన్ని విషయాలు వివరంగా చెప్పారు.
 
"నరేంద్రుని ఆత్మ పగతో నీ అన్న కోసం ఎదురుచూస్తోంది.
మీ అన్నయ్య జాతకం ప్రకారం పాతికో ఏడాది వచ్చిన నాటి నుండి మృత్యు గండం పొంచి ఉంది. ఆ గండాన్ని తనకు అనువుగా మార్చుకుని, ఆ దుష్టాత్మ, మీ అన్నయ్యను అంతం చేయడానికి ప్రయత్నం చేస్తోంది. కానీ ఇప్పటి వరకూ అది మీ అన్నయ్యను ఏమీ చేయకుండా నీడలా వెంటాడుతూ ఉంది. ఎందుకంటే అది ఒక ప్రత్యేకమైన ఘడియ కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంది కాబట్టి” అని కొన్ని విషయాలు సంజయ్ కి చెప్పారు సిద్ధాంతి గారు.
 
ఆ విషయాలు వింటూ ఉంటే సంజయ్ కి వళ్ళు జలదరించింది.
 
"మృత్యు గండం, అతన్ని మృత్యు దిశగా నడిపిస్తోంది. ఆ మృత్యువును ఎదుర్కునేందుకు తగిన విధానం అంతా సంజయ్ కి చెప్పి,
 
"నీ అన్నను కాపాడుకోడానికి నువ్వు చేసే ప్రయత్నం నువ్వు చేయి. నా ప్రయత్నం నేను చేస్తా!" అని చెప్పారు సిద్దాంతి గారు.
 
సిద్ధాంతి గారు చెప్పిన విషయాలు పదే పదే మననం చేసుకుంటూ తన అన్నను కాపాడుకునేందుకు శ్రీశైలం బయలుదేరాడు సంజయ్.. అంజలి, అంజలి తల్లితో కలసి.
 
***
 
సంజయ్ వెళ్ళగానే సిద్దాంతి గారి శిష్యుడు
"గురువుగారూ! ఇప్పుడు ఆ అన్నాతమ్ములు ఇద్దరూ ప్రమాదం నుండి గట్టెక్కుతారు కదా " అని అడిగాడు.
 
"బ్రహ్మ రాతను తప్పించడం ఎవరి తరం కాదు. అజయ్ జాతకంలో మృత్యువు తాండవం చేస్తోంది. కాపాడుకోవాలని ఆ తమ్ముడి ఆరాటం, మంచిని గెలిపించేందుకు మన పోరాటం.
 
అంతా విధి లిఖితం. ఇద్దరూ రక్షించబడతారో, ఇద్దరూ బలి అయిపోతారో లేక ఇద్దరిలో ఒకరే మిగులుతారో..అంతా విధి నిర్ణయం. మానవ మాత్రులుగా మనము చేయగలిగినది మనము చేద్దాం. ఆపైన ఆ జగన్మాత కరుణ!" అంటూ తను చేయవలసిన క్రతువు గురించి శిష్యులకు ఆదేశాలు ఇచ్చి, తను ధ్యానం లోకి మునిగిపోయారు.
 
పూర్తిగా సూర్యోదయం అయింది.
 
ఆ దుష్టాత్మ బంధనలు అన్నీ తెంచుకుని, వికటాట్టహాసం చేస్తూ తన పగ తీర్చుకునేందుకు బయలుదేరింది.
 
***సశేషం***

[k3vv3]

నల్లమల నిధి రహస్యం పార్ట్ - 27



 
పూర్తిగా సూర్యోదయం అయింది.
 
ఆ దుష్టాత్మ బంధనాలు అన్నీ తెంచుకుని, వికటాట్టహాసం చేస్తూ తన పగ తీర్చుకునేందుకు బయలుదేరింది. శ్రీశైలం బయలుదేరిన సంజయ్ ను నీడలా వెంటాడుతూ వస్తూ ఉన్న ఆ దుష్టాత్మ సంజయ్ ను తాకడానికి ప్రయత్నం చేసి, సంజయ్ చేతికి ఉన్న రక్ష వలన అతన్ని తాకగానే నిస్తేజమై నిలబడిపోయింది.
 
సంజయ్ వేగంగా శ్రీశైలం వైపుగా సాగిపోతూనే ఉన్నాడు. ఒక నిమిషం తరువాత కోలుకున్న ఆ దుష్టాత్మ "అయ్యారే! వీనికి ఈ రక్ష ఉన్న కారణం చేత వీడిని నే తాకలేక పోతిని కదా! నేను వేరొక వాహకాన్ని ఎంచుకోవలేనా?” అనుకుంటూ తన దుష్ట శక్తి తో అజయ్ రక్త సంబంధీకులను చూస్తూ వారిలోని ఒకరిని తన వాహకంగా ఎంచుకుని, ఆ దిశగా తన పయనం మొదలు పెట్టింది.
 
***
 
 
సిద్ధాంతి గారు చెప్పిన విషయాలే సంజయ్ చెవుల్లో మారుమ్రోగుతూ ఉన్నాయి."రేపు రాబోయే సూర్యగ్రహణం 500 ఏళ్లకు ఒకసారి వచ్చే సంపూర్ణ సూర్య గ్రహణం. ఆ దుష్టాత్మ. మీ రక్త సంబంధీకులలో ఒకరిని ఆవహిస్తుంది. అలా ఆ దుష్టాత్మకి వాహకం అయిన వ్యక్తితో నీ అన్నయ్య తలపడనున్నాడు. అ ఇష్టకామేశ్వరి అమ్మవారి గుడిలో ఉన్న ఖడ్గం మాత్రమే మీ అన్నయ్యని కాపాడగలదు" అంటూ సిద్ధాంతి గారు చెప్పిన ఒక్కోమాటను మననం చేసుకుంటూ ముందుకు సాగుతున్నాడు సంజయ్.
 
***
 
కళ్ళముందర కనిపిస్తున్న సీతను చూసి, ప్రస్తుతంలోకి వచ్చాడు అజయ్. ఇప్పుడు అతనికి తన గత జన్మ అంతా గుర్తు ఉంది.
 
 
"ఏరా నాన్నా! ఏమైంది? మరియా.. మరియా.. అంటూ కలవరించావు? నువ్వు ఆ అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నావా?" అంటూ అడిగింది సీత.
 
"ప్రేమించానమ్మా! తనంటే నాకు ప్రాణం. తనకి నేనే లోకం. నాకోసమే.. కేవలం నాకిచ్చిన మాటకొసమే.. తను ఇన్ని జన్మలుగా నాకోసం ఆ అడవిలోనే ఎదురుచూస్తూ ఉంది" అంటూ కన్నీరు పెట్టుకుంటున్న అజయ్ ని దగ్గరకు తీసుకుని
 
"ఏమంటున్నావ్ నాన్నా.. జన్మలుగా వేచి ఉండడం ఏంటి? కల ఏమైనా వచ్చిందా?" అంటూ అనునయంగా అడుగుతోంది సీత.
 
ఇంతలో అజయ్ కి ఫోన్ వచ్చింది. ఆ ఫోన్ కాల్ తో ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు అజయ్.
 
ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయగానే. " హలో సార్! నేను సెక్యూరిటీ సూర్యం ని మాట్లాడుతున్నా..ఆ సింగా మన వాళ్ళని కొట్టి, అడవిలోకి పారిపోయాడు సార్" అన్నాడు.
 
" ఏం మాట్లాడుతున్నారు? వాడు అసలు కదల లేని పరిస్థితుల్లో పడి ఉంటే ఎలా లేచి పారిపోయాడు?" అంటూ గద్దించాడు అజయ్.
 
"అదే మాకు అర్ధం కావట్లేదు సార్. ఒక్కసారిగా వాడికి ఏదో బలం వచ్చేసింది. వంకర పోయిన చేయ కూడా సరి అయిపోయింది. హాస్పిటల్ లోని స్టాఫ్ ని, నన్ను,మన కానిస్టేబుల్స్ ని కూడా కొట్టేసి, అడవిలోకి పారిపోయాడు సార్!" అంటూ చెప్పాడు సూర్యం.
 
"నేను వస్తున్నా.. " అంటూ అజయ్ లేచి మొహం కడిగేసుకుని, సీత వారిస్తున్నా వినకుండా హ్యాంగర్ కున్న చొక్కా వేసేసుకుని, గన్ తీసుకుని జీప్ ఎక్కి నల్లమల అడవుల వైపు బయలుదేరాడు.
 
అజయ్ కి తోడుగా. అతన్ని అనుసరిస్తూ మరియా కూడా ఉంది. సీత ప్రాణం విలవిలలాడుతోంది.
 
"దేముడా! నా బిడ్డని నువ్వే కాపాడాలి. తలకి గాయం అయినా లెక్క చేయకుండా ఆ క్రూరుడిని పట్టుకునేందుకు వెళ్ళిపోయాడు. ఆ సింగా తో నా కొడుకుకి విరోధం పెట్టావేంటి స్వామీ! విధి ఆడే ఆటకి నేను అలిసిపోయాను. నువ్వే నా బిడ్డని కాపాడాలి మల్లన్నా. " అంటూ ఏడుస్తోంది సీత.
 
ఇంతలో ఆమెకి సంజయ్ ఫోన్ చేసాడు. ఎలాగో ఓపిక తెచ్చుకుని, ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది సీత.
 
"అమ్మా! నేను బయలుదేరాను. అన్నయ్యకి ఎలా ఉంది ఇప్పుడు?" అని అడిగాడు సంజయ్ డ్రైవింగ్ చేస్తూనే.
ప్రయాణంలో ఉన్న వాడికి ఈ విషయం చెప్తే కంగారు పడతాడని, కన్నీరు బలవంతంగా ఆపుకుని" బానే ఉన్నాడు నాన్నా! మీరు జాగ్రత్తగా రండి" అని చెప్తూ ఉండగానే
 
"అమ్మా! అన్నయ్యని బయటకు పంపకు. ఇవాళ, రేపు వాడ్ని ఇంట్లో ఉండేలా చూడు. నేను వచ్చేస్తున్నా కదా. అంతా నేను చూసుకుంటాను. వాడిని మాత్రం బయటకు వెళ్లనివ్వకుండా ఆపు అమ్మా!" అన్నాడు సంజయ్.
 
"అయ్యో. నీకు ఎలా చెప్పనురా! వాడు పొద్దున్నే వెళ్ళిపోయాడు. అది కూడా చాలా ప్రమాదకారి అయిన సింగా ని పట్టుకోడానికి!" అంటూ కూలబడి ఏడుస్తోంది.
 
 
ఆ మాట విన్న సంజయ్ కార్ ని కంట్రోల్ చేయలేక అదుపు తప్పాడు. ఆ ప్రమాదం లో అతని చేతిలో ఉన్న ఫోన్ కార్ లోనే కింద పడిపోయింది.
 
ఒక్కసారిగా సంజయ్ ఫోను కింద పడిపోయి, పెద్దగా శబ్దం వినిపించేసరికి. సీతకి గుండె ఆగిపోయినంత పని అయింది.
 
"సంజయ్! సంజయ్!” అంటూ అరుస్తూ ఏడుస్తూ ఉంది సీత. ఒక కొడుకు ప్రమాదాన్ని వెతుక్కుంటూ అడవుల్లోకి వెళ్ళి పోయాడు. ఇంకో కొడుకు ఏదో ప్రమాదంలో చిక్కుకుపోయాడు.
 
"భగవంతుడా! నా బిడ్డలు.." అంటూ సొమ్మసిల్లి పడిపోయింది సీత.
 
***సశేషం***