05-11-2026, 11:13 PM
Is xossipy website front end design changed?
Incest அம்மாவின் அறைக் கதவுகள்!-(Story + Picture)Running
Showing only the posts of krishkarthick: 125 of 429 posts. Show all posts
06-11-2026, 07:07 AM
Next chapter tonight...ready ah??
![[Image: file-000000003da48211895d98d98074c25e.png]](https://i.ibb.co/DfbtvTKK/file-000000003da48211895d98d98074c25e.png)
![[Image: file-000000005a24821186547dd1918cafc9.png]](https://i.ibb.co/9HwmLKN8/file-000000005a24821186547dd1918cafc9.png)
![[Image: file-00000000ecd4821181c8da5b3a372a01.png]](https://i.ibb.co/Y7HRyhKT/file-00000000ecd4821181c8da5b3a372a01.png)
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
07-11-2026, 03:03 AM
07-11-2026, 06:37 AM
Chapter 15 — The Wedding
கவுதம் அங்கிருந்து சென்றதும், “ச்சை... என்ன காரியம் பண்ணிட்டேன்! ஒரே நாள்ல என்னென்னவோ நடந்துடுச்சே!” என்று அவமானத்தில் புலம்பிய ரவி, கட்டிலில் சாய்ந்து கண்களை மூடினார்.
அவரது நினைவுகள் முந்தைய நாள் திருமணத்தை நோக்கிப் பயணித்தன.
### முந்தைய நாள் | கோயிலில்
திருமண ஏற்பாடுகள் பரபரப்பாக நடந்துகொண்டிருந்தன.
மணமகனாக வெள்ளை வேட்டி, சட்டையில் கவுதம் அமர்ந்திருந்தான்.
மணப்பெண் சுவாதி, தனது திருமணத்தைப் பற்றிய பல கனவுகளுடன் காத்திருந்தாள்.
ஆனால் அந்தக் கல்யாணத்தின் பின்னால் ஒரு பெரிய சதி இருந்தது!
அதற்குக் காரணம் கவுதம்!
சில நாட்களுக்கு முன்பே ஜோசியருக்கு ஐந்து லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து எல்லாவற்றையும் திட்டமிட்டிருந்தான்.
முதலில் தனது உயிருக்கு ஆபத்து இருப்பதாக ஜோசியரைப் பொய் சொல்ல வைத்தான்.
தன்னைக் காப்பாற்ற லட்சுமி பரிகாரம் செய்யச் சம்மதிக்கிறாளா என்பதை அறிந்துகொள்வதே அவனது முதல் நோக்கம்.
எதிர்பார்த்தபடியே லட்சுமி சம்மதித்தாள்.
கவுதம் (மனதிற்குள்): நினைச்ச மாதிரியே எனக்காக எதையும் செய்யத் தயாரா இருக்கே லட்சுமி... இனி அடுத்த கட்டம்தான்!
அடுத்ததாக சுவாதியுடனான திருமண ஏற்பாடுகள் நடந்தன.
ஆனால் சுவாதிக்குத் தெரியாது...
தான் கவுதமின் திட்டத்தில் ஒரு பகடைக்காயாகப் பயன்படுத்தப்படுவது!
அதுமட்டுமல்ல...
சுவாதியின் உறவினர்களில் பணத்துக்கு ஆசைப்பட்ட சிலரையும் கவுதம் தனது பக்கம் சேர்த்திருந்தான்.
திருமணத்தன்று அவர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் முன்கூட்டியே சொல்லியிருந்தான்.
---
### திருமண மண்டபம்
கெட்டிமேளம் முழங்குவதற்கான நேரம் நெருங்கியது.
கவுதம் ஜோசியரைப் பார்த்தான்.
ஜோசியர் மெதுவாகக் கண்களால் சைகை காட்டினார்.
அடுத்த நொடி...
சுவாதியின் உறவினர்களில் சிலர் வேண்டுமென்றே சண்டையை ஆரம்பித்தனர்.
பணம் வாங்கியிருந்த அவர்கள், திட்டமிட்டபடியே லட்சுமியை அவதூறாகப் பேசத் தொடங்கினர்.
லட்சுமி: ஐயோ! நான் என்ன தப்பு பண்ணேன்? ஏன் என்னை இப்படிப் பேசுறீங்க?
ஆனால் யாரும் அவளது பேச்சைக் கேட்கவில்லை.
அவமானம் தாங்க முடியாமல் லட்சுமி அழுதுகொண்டே மண்டபத்திலிருந்து வெளியேறினாள்.
கவுதம் அவள் சென்ற திசையைக் கவனித்தான்.
கவுதம் (மனதிற்குள்): சரி... முதல் வேலை முடிஞ்சிடுச்சு!
அதே நேரத்தில் லட்சுமியைத் தேட ரவியும் கிளம்பினார்.
அவரது கையில் ஒரு தாலி இருந்தது.
ரவியின் மனதிலும் லட்சுமியைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது.
ஆனால் அதையும் கவுதம் முன்கூட்டியே கணித்திருந்தான்!
ஜோசியர்: ரவி சார்! லட்சுமி அம்மா அந்தப் பக்கம் போனாங்க. வாங்க!
அவர் ரவியை வேண்டுமென்றே வேறு திசையில் அழைத்துச் சென்றார்.
இதற்கிடையில் கவுதம் லட்சுமியைத் தேடிச் சென்றான்.
---
### ஆள் நடமாட்டமில்லாத முருகன் சந்நிதி
லட்சுமி அழுதுகொண்டே முருகன் சிலைக்கு முன்னால் நின்றிருந்தாள்.
லட்சுமி: முருகா... யாருக்கோ நல்லது நடக்கணும்னு வந்தேன். கடைசியில இப்படி அசிங்கப்பட்டு நிற்கிறேனே!
அவள் கழுத்திலிருந்த பழைய தாலியைப் பிடித்தாள்.
லட்சுமி: இந்தத் தாலியைக் கட்டிக்கிட்டதாலதான் என் வாழ்க்கையே இப்படி ஆகிப்போச்சு! கட்டின வாழ்க்கையும் சரியில்லாம இத்தனை வருஷமா கஷ்டப்பட்டேனே...
அழுதுகொண்டே தாலியைக் கழற்றினாள்.
லட்சுமி: போதும் முருகா... இனியாவது என்னை நிம்மதியா வாழ விடு!
அருகிலிருந்த உண்டியலில் தாலியைப் போட்டாள்.
டங்!
பின்னர் முருகனை நோக்கிக் கைகளைக் கூப்பினாள்.
லட்சுமி: எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படியெல்லாம் நடக்குது? நான் என்ன பாவம் பண்ணேன் முருகா?
கண்ணீருடன் கண்களை மூடி வேண்டிக்கொண்டிருந்தாள்.
அப்போது...
அவளுக்குப் பின்னால் கவுதம் மெதுவாக வந்து நின்றான்.
அவனது கையில் புதிய தாலி இருந்தது!
லட்சுமி கண்களை மூடியிருந்த தருணத்தைப் பயன்படுத்தி, அவளது கழுத்தில் தாலியைக் கட்டத் தொடங்கினான்.
திடீரென்று கழுத்தில் ஏதோ உரசுவதை உணர்ந்த லட்சுமி திடுக்கிட்டுக் கண்களைத் திறந்தாள்.
யாரோ தனக்குத் தாலி கட்டிக்கொண்டிருப்பதை உணர்ந்து திரும்ப முயன்றாள்.
ஆனால் அதற்குள்...
கவுதம் தாலியின் முடிச்சைப் போட்டுவிட்டான்!
![[Image: file-00000000b43082119c886cafd9754409.png]](https://i.ibb.co/v46z0T3W/file-00000000b43082119c886cafd9754409.png)
லட்சுமி சட்டென்று திரும்பினாள்.
எதிரே நின்ற கவுதமைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
லட்சுமி: டேய் கவுதம்! என்னடா பண்ணிட்ட?!
கழுத்தில் தொங்கிய புதிய தாலியைப் பார்த்தாள்.
அவளது கண்கள் கலங்கின.
லட்சுமி: உனக்கு அறிவிருக்காடா?! நான் உன் நண்பனோட அம்மாடா!
கவுதம் அமைதியாக நின்றான்.
லட்சுமி: உன்னை என் பையன் மாதிரி நினைச்சேனேடா! இப்படித் துரோகம் பண்ணிட்டியே!
பளார்!
![[Image: file-000000009e2882119f8464c91c897232.png]](https://i.ibb.co/1xWwMDX/file-000000009e2882119f8464c91c897232.png)
jpg image hosting
லட்சுமியின் கை கவுதமின் கன்னத்தில் பலமாகப் பதிந்தது.
அவனது கன்னம் சிவந்தது.
அதே நேரத்தில்...
ரவி ஜோசியருடன் அந்தச் சந்நிதிக்கு வந்தார்.
லட்சுமியின் கழுத்தில் புதிய தாலி!
அவளுக்கு முன்னால் கவுதம்!
அந்தக் காட்சியைப் பார்த்ததும் ரவி அதிர்ச்சியில் உறைந்தார்.
ரவி: டேய் கவுதம்! என்ன காரியம்டா பண்ணிட்ட?!
தான் திருமணம் செய்ய நினைத்த பெண்ணை, தனது மகனே திருமணம் செய்திருப்பதை அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
லட்சுமி கண்ணீருடன் தாலியைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
கவுதம் எந்தப் பதற்றமும் இல்லாமல் நின்றிருந்தான்.
ஆத்திரத்துடன் ரவி அவனை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தார்.
ஜோசியரின் உதட்டோரத்தில் மட்டும் ஒரு கள்ளச்சிரிப்பு மெல்ல விரிந்தது.
கவுதமுடன் சேர்ந்து அவர் போட்ட சதி, கண்முன்னே பலித்திருந்தது!
![[Image: file-0000000078608211a9f5364d40116910.png]](https://i.ibb.co/1JBhjGNw/file-0000000078608211a9f5364d40116910.png)
அங்கு நடந்தவற்றை பார்த்து ரவியால் தனது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
விறுவிறுவென்று கவுதமை நோக்கிச் சென்றார்.
பளார்!
ரவியின் கை கவுதமின் கன்னத்தில் பலமாகப் பதிந்தது.
ரவி: டேய்! என்ன காரியம்டா பண்ணிட்ட?!
கவுதம் அமைதியாக நின்றான்.
ரவி: அங்க உனக்குக் கல்யாணம் பண்ண ஒரு பொண்ணைத் தயார் பண்ணி வச்சிருக்கோம்! இங்க நீ என்னடான்னா உன் அம்மா வயசுல இருக்கிறவங்களுக்குத் தாலி கட்டியிருக்க?!
மீண்டும் அவனை அறைந்தார்.
ரவி: ஏன்டா இப்படிப் பண்ண?!
கவுதம் தலையைக் குனிந்தான்.
சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தவன், மெதுவாகப் பேச ஆரம்பித்தான்.
கவுதம்: அப்பா... அம்மாவை எல்லாரும் அப்படிக் கேவலமாப் பேசினதும் என்னால தாங்கிக்க முடியலப்பா!
ரவி கோபத்துடன் அவனைப் பார்த்தார்.
கவுதம்: அவங்களைத் தேடி வந்தேன். அப்போதான் அவங்க கழுத்துல இருந்த தாலியைக் கழற்றி உண்டியல்ல போட்டதைப் பார்த்தேன்.
லட்சுமி அவனையே முறைத்துக்கொண்டிருந்தாள்.
கவுதம்: அந்த நேரத்துல அவங்களைப் பார்க்கவே ரொம்பப் பாவமா இருந்துச்சுப்பா. அவங்க நிலைமையை நினைச்சு மனசு கஷ்டமாயிடுச்சு.
ரவி: அதுக்காக?!
கவுதம்: அவங்க கழுத்துல தாலி இருந்ததுக்கே நான்தானே காரணம்? எனக்காகத்தானே அவங்க பரிகாரம் செய்யத் தாலி கட்டிக்கிட்டாங்க?
சற்றுத் தழுதழுத்த குரலில் தொடர்ந்தான்.
கவுதம்: தாலியோட பார்க்கும்போது எவ்வளவு மங்களகரமா இருந்தாங்க தெரியுமாப்பா? ஆனா எனக்காக அசிங்கப்பட்டு, அந்தத் தாலியையும் கழற்றினதும் அவங்க முகமே வாடிப்போச்சு.
கவுதம்: அதைப் பார்த்ததும் என்னால தாங்கிக்க முடியல. என்ன ஆச்சுன்னே தெரியலப்பா... ஏதோ ஒரு வேகத்துல தாலியைக் கட்டிட்டேன். பெருசா எதையும் யோசிக்கல!
பளார்!
ரவி மீண்டும் அவனை அறைந்தார்.
ரவி: என்னடா சாதாரணமாச் சொல்ற?! உன்னோட விளையாட்டுப் புத்தி நம்மளை எங்க கொண்டுவந்து நிறுத்தியிருக்குன்னு பார்த்தியா?!
கவுதம் அமைதியாகத் தலையைக் குனிந்தான்.
ஆனால் அவனது மனதிற்குள் வேறு எண்ணங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன.
கவுதம் (மனதிற்குள்): அப்பா... நீங்க என்னைக் கண்டிப்பீங்கன்னு தெரியும். ஆனா கடைசியில எனக்காகத்தான் நிற்பீங்க. அது எனக்கு நல்லாவே தெரியும்!
இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த லட்சுமியின் கோபம் அதிகரித்தது.
கவுதம் சொன்ன கதையில் ஒரு வார்த்தையைக்கூட அவள் நம்பவில்லை.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): பொய் சொல்றான்! எல்லாமே தெரிஞ்சுதான் பண்ணியிருக்கான். என்னை அடையணும்னுதான் வேண்டுமென்றே தாலி கட்டியிருக்கான்!
லட்சுமி: போதும்! நிறுத்துடா உன் நடிப்பை!
கவுதம் அவளைப் பார்த்தான்.
லட்சுமி: உன் கதையைக் கேட்க நான் தயாரா இல்ல! இந்தத் தாலி எனக்கு வேண்டாம்!
ஆத்திரத்துடன் கழுத்திலிருந்த தாலியைக் கழற்ற முயன்றாள்.
அப்போது...
ஜோசியர்: அம்மா! வேண்டாம்! தாலியைக் கழற்றாதீங்க!
லட்சுமியின் கை அப்படியே நின்றது.
லட்சுமி: ஏன்?!
ஜோசியர்: இப்போ நீங்க அந்தத் தாலியைக் கழற்றினா கவுதம் தம்பியோட உயிருக்கு ஆபத்து வந்துடும்!
ரவி அதிர்ச்சியடைந்தார்.
ரவி: என்ன ஜோசியரே சொல்றீங்க?!
ஜோசியர்: ஆமாங்க சார்! நல்லவேளை முகூர்த்த நேரம் முடியறதுக்குள்ள கவுதம் தம்பி தாலி கட்டிட்டாரு. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தாமதமாயிருந்தாலும் அவரோட உயிருக்கு ஆபத்து வந்திருக்கும்!
ரவி: ஆனா ஜோசியரே... லட்சுமி அவனுக்கு அம்மா மாதிரி! இது எப்படிச் சரியாகும்?!
ஜோசியர் பெருமூச்சுவிட்டார்.
ஜோசியர்: எனக்கும் புரியுது சார். ஆனா நடந்தது நடந்துபோச்சு. இப்போ அந்தத் தாலியைக் கழற்றினா பெரிய ஆபத்து!
ரவி குழப்பத்துடன் நின்றார்.
ஜோசியர்: வெளிநாடுகள்ல எல்லாம் வயசு வித்தியாசம் பார்க்காம கல்யாணம் பண்ணிக்கிறாங்க இல்லையா? அந்த மாதிரி நினைச்சுக்க வேண்டியதுதான். வேற வழியில்லை சார். உங்க பையனோட உயிர் முக்கியமில்லையா?!
ரவியின் முகம் மாறியது.
சில நொடிகள் அமைதியாக யோசித்தார்.
ஜோசியரின் வார்த்தைகள்மீது அவருக்கு அளவுகடந்த நம்பிக்கை இருந்தது.
தான் திருமணம் செய்துகொள்ள ஆசைப்பட்ட பெண்ணைத் தனது மகனே திருமணம் செய்துகொண்டிருப்பதை அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
ஆனால் மகனின் உயிர் என்றதும் அவரது மனம் தடுமாறியது.
ரவி: சரி ஜோசியரே... நீங்களே சொல்றீங்கன்னா ஏதாவது காரணம் இருக்கும்.
ஜோசியர்: கண்டிப்பா சார்! நான் ஏற்கெனவே சொல்லியிருக்கேனே... கவுதம் தம்பியோட ஜாதகத்துல அவரைவிட வயசுல மூத்த பெண்ணோடுதான் திருமணம் நடக்கும்னு!
ரவி அவரைப் பார்த்தார்.
ஜோசியர்: நீங்க இப்போ பார்த்திருந்த பொண்ணுகூட கவுதம் தம்பியைவிட வயசுல மூத்தவங்கதானே?
ரவி: ஆமாம்...
ஜோசியர்: பார்த்தீங்களா? கடவுளோட சித்தத்தை! இப்போ கவுதம் தம்பி தாலி கட்டியிருக்கிறதும் அவரைவிட வயசுல மூத்த பெண்ணுக்குத்தான்!
ரவி அமைதியானார்.
ரவி (மனதிற்குள்): அது பொண்ணு இல்லய்யா... பெரிய பொம்பளை! அதுவும் நான் ஆசைப்பட்டவ! என்ன பண்றது... என் பையன் உயிருக்காக இதையெல்லாம் ஏத்துக்க வேண்டியிருக்கு!
இருவரும் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த லட்சுமிக்கு ஆத்திரம் பொங்கியது.
லட்சுமி: என்ன?! நீங்களே பேசி முடிவு பண்ணிக்கிட்டு இருக்கீங்க?!
மீண்டும் தாலியைக் கழற்ற முயன்றாள்.
ரவி அவசரமாக அவளருகில் வந்தார்.
ரவி: லட்சுமி! வேண்டாம்! ப்ளீஸ்!
லட்சுமி: விடுங்க சார்! எனக்கு இந்தத் தாலி வேண்டாம்!
ரவி இரு கைகளையும் கூப்பினார்.
ரவி: லட்சுமி... என் பையனுக்கு உயிர்ப்பிச்சை போடுங்க! உங்க கால்ல விழுந்து கேட்டுக்கிறேன்!
லட்சுமி திகைத்தாள்.
ஜோசியர்: அம்மா... குறைந்தபட்சம் அந்தக் கண்டம் கடக்கிற வரைக்குமாவது இந்தத் தாலி உங்க கழுத்துல இருக்கணும். அதுவரைக்கும் கவுதம் தம்பியோட மனைவியா இருக்கணும்.
லட்சுமி: என்ன சொல்றீங்க நீங்க?! அவன் என் பையன் வயசு! நான் எப்படி அவனுக்கு மனைவியா இருக்க முடியும்?!
ஜோசியர்: உங்க நிலைமை புரியுதும்மா. ஆனா இது உயிர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்!
லட்சுமி: என் பையன் ராகுலுக்கு இது தெரிஞ்சா அவன் மனசு உடைஞ்சுபோயிடும்! அதுக்கப்புறம் என்ன நடக்கும்னே எனக்குத் தெரியாது!
ரவி: ராகுலுக்குத் தெரியாம பார்த்துக்கலாம் லட்சுமி. அந்தக் கண்டம் முடியற வரைக்கும் மட்டும்...
ரவி: குறைஞ்சது ஒரு வருஷமாவது ஆகும்னு நினைக்கிறேன்.
லட்சுமி அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
அவளது கண்களிலிருந்து மீண்டும் கண்ணீர் வழிந்தது.
லட்சுமி: ஏற்கெனவே கவுதமுக்காக எவ்வளவோ பண்ணிட்டேன்! என் பிள்ளைகிட்டயே கெட்ட பேர் வாங்கிட்டேன்! இப்போ கோயில்ல வச்சு எல்லார் முன்னாடியும் அசிங்கப்பட்டுட்டேன்!
ரவி: லட்சுமி...
லட்சுமி: இதுவும் வெளிய தெரிஞ்சா இன்னும் எவ்வளவு அசிங்கப்படுவேன் தெரியுமா?! இனிமே யார் எப்படி போனாலும் எனக்குக் கவலையில்லை!
அவள் தாலியைக் கழற்றத் தயாரானாள்.
அப்போது கவுதம் மெதுவாகப் பேசினான்.
கவுதம்: விடுங்கப்பா...
அனைவரும் அவனைப் பார்த்தனர்.
கவுதம்: என்ன இருந்தாலும் அவங்க என்னோட சொந்த அம்மா இல்லையே! நான் செத்தா அவங்களுக்கு என்னப்பா?!
அந்த வார்த்தைகள் லட்சுமியைச் சீண்டின.
லட்சுமி: டேய்! அதுக்காக மகன் வயசுல இருக்கிற நீ எனக்குத் தாலி கட்டுவியா?! அதை நான் பொறுத்துக்கிட்டு இருக்கணுமா?!
கவுதம் அவளை நேராகப் பார்த்தான்.
கவுதம்: அப்போ எனக்கு உங்க வயசு இருந்திருந்தா ஏத்துக்கிட்டிருப்பீங்களா?
லட்சுமி திடுக்கிட்டாள்.
லட்சுமி: அது... அது வந்து...
கவுதம்: என்னம்மா?
லட்சுமி: நான் அப்படிச் சொல்லலடா!
கவுதம்: பரவாயில்லம்மா. நீங்க எதுவும் சொல்ல வேண்டாம். அந்தத் தாலியைக் கழற்றிக்கோங்க. நான் செத்தாலும் பரவாயில்லை. என்னால உங்களுக்கு எந்தச் சங்கடமும் வேண்டாம்.
லட்சுமி பேச முடியாமல் நின்றாள்.
ஜோசியர்: கவுதம் தம்பி! இது விளையாட்டு இல்ல! உங்க உயிர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்!
ரவி சோகமாகத் தலையைக் குனிந்தார்.
ரவி: விடுங்க ஜோசியரே! நம்ம சுயநலத்துக்காக லட்சுமியைப் பலியாடாக்க முடியாது.
அவரது குரல் உடைந்தது.
ரவி: என் பிள்ளை போயிட்டா நானும் அவன் கூடவே போய்ச் சேர்ந்துடுவேன்!
லட்சுமி அதிர்ச்சியுடன் அவரைப் பார்த்தாள்.
மகனுக்காகப் பரிதவிக்கும் ஒரு தந்தையின் நிலை அவளைச் சற்றுக் கலங்கச் செய்தது.
ஆனாலும் நடந்த அநியாயத்தை அவளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
லட்சுமி: ரவி சார்... நான் கல் நெஞ்சக்காரி இல்ல. ஒரு உயிர் போறதைப் பார்த்துக்கிட்டு சும்மா இருக்கிறவளும் இல்ல.
சற்றுத் தழுதழுத்த குரலில் தொடர்ந்தாள்.
லட்சுமி: ஆனா என் இடத்துல யார் இருந்தாலும் நான் சொல்றதைத்தான் சொல்லியிருப்பாங்க. இது எவ்வளவு பெரிய தப்பு! வெளிய தெரிஞ்சா எவ்வளவு அசிங்கம்! என் பையன்கிட்ட நான் என்ன சொல்லுவேன்?!
கவுதம்: அவனுக்குத் தெரியாம பார்த்துக்கலாம் அம்மா...
லட்சுமி சட்டென்று கவுதமை முறைத்தாள்.
அவன் உடனே அமைதியானான்.
ரவி சில நொடிகள் யோசித்தார்.
பின்னர் லட்சுமியைத் தனியாக அழைத்துச் சென்றார்.
சந்நிதியின் ஒரு மூலையில் இருவரும் நின்றனர்.
ரவி: இங்க பாருங்க லட்சுமி... என் பிள்ளைதான் எனக்கு எல்லாமே!
லட்சுமி அமைதியாக நின்றாள்.
ரவி: நீங்க என்ன கேட்டாலும் தரேன். எவ்வளவு பணம் வேணும்னாலும் தரேன். ஆனா இந்த ஒரு உதவியை மட்டும் பண்ணுங்க. ப்ளீஸ்!
லட்சுமியின் முகத்தில் கோபம் அதிகரித்தது.
லட்சுமி: யோவ்! இவ்வளவு நேரம் 'சார்'னு மரியாதையா கூப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்! அந்த மரியாதையைக் காப்பாத்திக்கோ!
ரவி அதிர்ச்சியடைந்தார்.
லட்சுமி: பெரிய மனுஷன் மாதிரியா பேசுற?! பணம் கொடுத்தா எதையும் வாங்கிடலாம்னு நினைக்கிறியா?! உனக்கு இனிமே மரியாதை கிடையாது!
ரவியின் முகம் இறுகியது.
ரவி (மனதிற்குள்): என்ன இது? இவ இப்படிப் பேச ஆரம்பிச்சிட்டாளே! இனிமே கெஞ்சிப் பேசினா வேலைக்காகாது போலிருக்கே!
சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தவர் திடீரென்று குரலை மாற்றினார்.
ரவி: லட்சுமி! நிறுத்து!
அவள் திடுக்கிட்டாள்.
ரவி: இவ்வளவு நேரம் நான் மென்மையாப் பேசிக்கிட்டு இருந்தேன். நீ கேட்கிற மாதிரி தெரியல.
ரவி அவளது கண்களை நேராகப் பார்த்தார்.
ரவி: ஒண்ணு மட்டும் தெரிஞ்சுக்கோ... எனக்குப் பிள்ளை இல்லாமப் போனா உனக்கும் பிள்ளை இருக்க மாட்டான்!
லட்சுமியின் முகம் வெளிறியது.
லட்சுமி: ஐயோ! என்ன சொல்றீங்க?!
ரவி: நான் சொன்னது புரிஞ்சிருக்கும்னு நினைக்கிறேன்!
லட்சுமி: நீங்களா இப்படிப் பேசுறது?! உங்களை நல்லவர்னு நினைச்சேனே!
ரவி: நான் நல்லவன்தான் லட்சுமி. ஆனா என் பிள்ளையோட உயிரைக் காப்பாத்த எது வேணும்னாலும் செய்வேன்!
லட்சுமி பயத்துடன் ஒரு அடி பின்னால் நகர்ந்தாள்.
ரவி: உன்கிட்ட இப்படிப் பேசுறது தப்புதான். ஆனா நான் சொன்னதை நிச்சயம் செய்வேன்!
லட்சுமி: என் பிள்ளையையே கொன்னுடுவேன்னு என்கிட்ட மிரட்டுறியா?!
ரவி அமைதியாக நின்றார்.
லட்சுமி: நான் போலீஸ்கிட்ட போய்க் கம்ப்ளெயிண்ட் பண்ணா?!
ரவி ஏளனமாகச் சிரித்தார்.
ரவி: போலீஸா? ஹா... ஹா...
லட்சுமி கோபத்துடன் அவரைப் பார்த்தாள்.
ரவி: நீ போலீஸ்கிட்ட போனாலும் ஒண்ணும் நடக்காது லட்சுமி. எல்லாரும் எனக்குத்தான் சப்போர்ட் பண்ணுவாங்க!
சற்றே அருகில் வந்து தொடர்ந்தார்.
ரவி: பணமும் அதிகாரமும் யார்கிட்ட இருக்குன்னு உனக்கே தெரியும். Money and power matters, Lakshmi!
அந்த வார்த்தைகள் லட்சுமியின் மனதை உலுக்கின.
தன்னை நல்ல மனிதர் என்று நம்பிய ரவியின் இன்னொரு முகத்தை அவள் அன்றுதான் பார்த்தாள்.
தனது மகனின் உயிரையே மிரட்டலுக்குப் பயன்படுத்திய அவரை வெறுப்புடன் பார்த்தாள்.
அவளது கண்கள் கலங்கின.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): கடவுளே! என்ன மனுஷன் இவன்?! இவனைப் போய் நல்லவன்னு நம்பினேனே! என் பிள்ளைக்கு ஏதாவது பண்ணிட்டான்னா?!
சில நொடிகள் எதுவும் பேசாமல் நின்றாள்.
பின்னர் ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள்.
லட்சுமி: சரி...
ரவி அவளைப் பார்த்தார்.
லட்சுமி: உங்க பையனுக்காக இல்ல... என்னோட பையனுக்காக இதுக்கு நான் சம்மதிக்கிறேன்!
ரவியின் முகத்தில் நிம்மதி தோன்றியது.
லட்சுமி: ஆனா ஒரு விஷயம்! அந்தக் கண்டம் முடிஞ்சதும் நீங்க யாரோ... நான் யாரோ!
ரவி: சரி லட்சுமி...
லட்சுமி: இன்னொரு கண்டிஷன்!
ரவி: சொல்லுங்க.
லட்சுமி: என் பையன் ராகுலுக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது! அதுக்கு நீங்க எனக்கு வாக்குக் கொடுக்கணும்!
ரவி: நான் வாக்குக் கொடுக்கிறேன் லட்சுமி. நீங்க இதுக்குச் சம்மதிச்சா ராகுலை நான் எதுவும் பண்ண மாட்டேன். இது என் ப்ராமிஸ்!
லட்சுமி தலையைக் குனிந்தாள்.
ரவி: நேத்து உங்ககிட்ட என் காதலைச் சொன்னேன். நீங்க ஏத்துக்கல. அப்போ நான் உங்களை எதுவும் சொல்லலையே! மரியாதையாத்தானே நடந்துக்கிட்டேன்?
லட்சுமி அமைதியாக நின்றாள்.
ரவி: ஆனா இப்போ இது என் பையனோட வாழ்க்கை! எனக்கு வேற வழியில்லை லட்சுமி!
லட்சுமி: உங்க தேவைக்காக எங்களைப் பயன்படுத்திக்கிறீங்க! பணக்காரங்க இப்படித்தான்னு நிரூபிச்சிட்டீங்க!
ரவி: அப்படியில்லை லட்சுமி...
லட்சுமி: போதும்! இனிமே எதுவும் சொல்லாதீங்க! வாங்க போகலாம்!
அவள் முன்னால் நடந்தாள்.
ரவி சில நொடிகள் அங்கேயே நின்றார்.
ரவி (மனதிற்குள்): ச்சை... கொஞ்சம் ஓவராப் போயிட்டோமோ? அவ சொல்றதும் சரிதான். எந்தப் பொண்ணுதான் இதுக்கு ஒத்துக்குவா? அதுவும் இவங்க வயசுல...
பெருமூச்சுவிட்டார்.
ரவி (மனதிற்குள்): ஆனா எனக்கு வேற வழியில்ல. என் பையனுக்காகத்தான் இப்படிப் பேச வேண்டியதாப் போச்சு. இவ்வளவு உதவி பண்ற லட்சுமிக்கு ஏதாவது நல்லது செய்யணும்...
அந்த எண்ணத்துடன் லட்சுமியைப் பின்தொடர்ந்தார்.
### கோயில் வெளிப்புறம் | நிழற்கூடம்
சிறிது நேரத்தில் நால்வரும் கோயிலுக்கு வெளியே வந்தனர்.
அங்கிருந்த ஒரு நிழற்கூடத்தின் கீழ் லட்சுமி, ரவி, கவுதம், ஜோசியர் ஆகியோர் நின்றிருந்தனர்.
லட்சுமியின் முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை.
ரவி தொண்டையைச் செருமிக்கொண்டார்.
ரவி: கவுதம்... ஜோசியரே... லட்சுமி சம்மதிச்சிட்டாங்க!
கவுதமின் மனதில் மகிழ்ச்சி பொங்கியது.
ஆனால் அதை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளவில்லை.
கவுதம் (மனதிற்குள்): எனக்குத் தெரியும்! எங்கப்பாவுக்கு என் மேல எவ்வளவு பாசம்னு எனக்குத் தெரியாதா?! எனக்காக எது வேணும்னாலும் செய்வாரு!
அவனது உதட்டோரத்தில் சிறிய புன்னகை தோன்றியது.
கவுதம் (மனதிற்குள்): கண்டிப்பா மிரட்டித்தான் சம்மதிக்க வச்சிருப்பாரு. அப்பாவைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா?! நினைச்ச மாதிரியே எல்லாம் நடக்குது!
கவுதம் லட்சுமியைப் பார்த்தான்.
கவுதம்: தேங்க்ஸ் மா! என் உயிரைக் காப்பாத்தினதுக்கு ரொம்ப நன்றிம்மா!
லட்சுமி அவனை ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை.
அவளது அமைதி அவனது பொய்யான நன்றிக்கு அளித்த பதிலாக இருந்தது.
சில நொடிகளுக்குப் பிறகு ஜோசியரை நோக்கிப் பேசினாள்.
லட்சுமி: ஜோசியர் ஐயா... எனக்கு ஒரு சந்தேகம்.
ஜோசியர்: சொல்லுங்கம்மா.
லட்சுமி: எனக்கு ஏற்கெனவே கல்யாணம் ஆகியிருக்கு. அப்படி இருக்கும்போது இந்தக் கல்யாணம் எப்படி செல்லும்?!
ஜோசியர்: அதெல்லாம் கவலைப்படாதீங்கம்மா!
லட்சுமி அவரைப் பார்த்தாள்.
ஜோசியர்: சட்டத்துக்குத்தான் விவாகரத்து தேவை. நம்ம சம்பிரதாயத்துல அதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்க வேண்டியதில்லை.
சற்றுத் தொடர்ந்தார்.
ஜோசியர்: நீங்க ஏற்கெனவே பல வருஷமா உங்க புருஷனைப் பிரிஞ்சுதானே இருக்கீங்க? சட்டப்படி போனாலும் விவாகரத்து சுலபமா கிடைச்சிடும். எதுக்கும் நீங்க விவாகரத்துக்கு விண்ணப்பிச்சிடுங்க. பிரச்சினை வராது.
ரவி: தேங்க்ஸ் லட்சுமி...
லட்சுமி அவரை வெறுப்புடன் முறைத்தாள்.
பின்னர் கவுதமையும் பார்த்தாள்.
அவளது பார்வையைச் சந்தித்த கவுதம் அமைதியானான்.
அப்போது ஜோசியர் மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தார்.
ஜோசியர்: சரி... திருமணம் முடிஞ்சிடுச்சு. அடுத்ததாக சாந்தி முகூர்த்தம் நடக்கணும்!
லட்சுமி அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
லட்சுமி: என்னது?!
ஜோசியர்: ஆமாம்மா. சாந்தி முகூர்த்தம் நடந்தாத்தான் எல்லாச் சடங்குகளும் முழுமையடையும்.
லட்சுமி: என்ன சொல்றீங்க நீங்க?! அதெல்லாம் முடியாது!
அவளது குரல் உயர்ந்தது.
லட்சுமி: அவன் எனக்கு மகன் மாதிரி! என்னால இதுக்கெல்லாம் சம்மதிக்க முடியாது!
ரவி: ஜோசியரே! என்ன இது?!
ஜோசியர்: ரவி சார்... இதைப்பத்தி நாம ஏற்கெனவே பேசினதுதானே? தாலி கட்டினா மட்டும் தம்பதிகளாகிட முடியாது. எல்லாச் சடங்குகளும் நடக்கணும்னு சொன்னேனே!
லட்சுமியின் முகம் கோபத்தில் சிவந்தது.
ரவி செய்வதறியாமல் நின்றார்.
ரவி: லட்சுமி... எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. நீங்க கொஞ்சம் யோசிச்சுச் சொல்லுங்க.
இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த கவுதம், தனது மனதிற்குள் மகிழ்ந்தான்.
கவுதம் (மனதிற்குள்): இன்னும் கொஞ்சம்தான் லட்சுமி... உன்னை முழுசா என் கட்டுப்பாட்டுக்குள்ள கொண்டுவரணும்னு போட்ட திட்டம் ஒவ்வொண்ணா நடக்குது! உன்னை ஓத்து கிழிக்கிற கிழியில நீ எப்படி துடிக்கிறேன்னு பார்க்கணும். I'm waiting டி.
அதே நேரத்தில் லட்சுமியின் மனதில் அவன் மீதான வெறுப்பு அதிகரித்துக்கொண்டே இருந்தது.
லட்சுமி: இதைப்பத்தி இப்போ பேச எனக்கு விருப்பமில்லை!
ரவி: லட்சுமி...
லட்சுமி: நான் வீட்டுக்குப் போறேன்! என் பையன் தனியா இருப்பான்!
ரவி அமைதியானார்.
ரவி: சரி லட்சுமி... நீங்க போங்க. சாரி...
லட்சுமி எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை.
ஒருமுறை ரவியையும் கவுதமையும் வெறுப்புடன் பார்த்தாள்.
பின்னர் திரும்பி நடந்தாள்.
அவளது கழுத்தில் புதிதாகக் கட்டப்பட்ட தாலி தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
அவள் விரும்பாத அந்தத் தாலி, அவளுடைய வாழ்க்கையை இன்னொரு சிக்கலுக்குள் தள்ளியிருந்தது.
![[Image: file-00000000850882119c7e6acd42bb91f6.png]](https://i.ibb.co/FLBrq4Rs/file-00000000850882119c7e6acd42bb91f6.png)
![[Image: file-0000000073508211953a5a0f69331e19.png]](https://i.ibb.co/nMQrSyYB/file-0000000073508211953a5a0f69331e19.png)
லட்சுமி அங்கிருந்து சென்றதும், கவுதமும் தனது வீட்டிற்குக் கிளம்பினான்.
அப்போதுதான் ரவிக்கும் ஜோசியருக்கும் சுவாதியின் வீட்டார் நினைவுக்கு வந்தனர்.
இருவரும் திருமண மண்டபத்திற்குச் சென்றனர்.
ஆனால் அங்கே சுவாதிக்குத் திருமணம் முடிந்திருந்தது!
திருமணம் நின்றுபோனதால் சுவாதியின் நிலைமையை நினைத்து வருந்திய அவளது அத்தை, தனது மகனையே சுவாதிக்குத் தாலி கட்டச் சொல்லியிருந்தார்.
அதன்படியே திருமணம் நடந்து முடிந்திருந்தது.
ரவியும் ஜோசியரும் சுவாதியின் தந்தையிடம் நடந்ததற்காக வருத்தம் தெரிவித்துவிட்டுக் கிளம்பினர்.
இதற்கிடையில், புதுமணத் தம்பதிகள் காரில் சென்றபோது ராகுல் அவர்களைப் பார்த்தான்.
காரில் சுவாதியுடன் இருந்தது அவளது அத்தை மகன். ஆனால் அவனைக் கவுதம் என்று ராகுல் தவறாக நினைத்துக்கொண்டான்!
ராகுல் கண்டது ஒன்று... நடந்த உண்மை வேறொன்று!
இந்த உண்மை வெளிவரும்போது என்ன நடக்கும்?
![[Image: file-00000000cebc82118b932eedc6988557.png]](https://i.ibb.co/kgy5DxVw/file-00000000cebc82118b932eedc6988557.png)
கவுதம் அங்கிருந்து சென்றதும், “ச்சை... என்ன காரியம் பண்ணிட்டேன்! ஒரே நாள்ல என்னென்னவோ நடந்துடுச்சே!” என்று அவமானத்தில் புலம்பிய ரவி, கட்டிலில் சாய்ந்து கண்களை மூடினார்.
அவரது நினைவுகள் முந்தைய நாள் திருமணத்தை நோக்கிப் பயணித்தன.
### முந்தைய நாள் | கோயிலில்
திருமண ஏற்பாடுகள் பரபரப்பாக நடந்துகொண்டிருந்தன.
மணமகனாக வெள்ளை வேட்டி, சட்டையில் கவுதம் அமர்ந்திருந்தான்.
மணப்பெண் சுவாதி, தனது திருமணத்தைப் பற்றிய பல கனவுகளுடன் காத்திருந்தாள்.
ஆனால் அந்தக் கல்யாணத்தின் பின்னால் ஒரு பெரிய சதி இருந்தது!
அதற்குக் காரணம் கவுதம்!
சில நாட்களுக்கு முன்பே ஜோசியருக்கு ஐந்து லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து எல்லாவற்றையும் திட்டமிட்டிருந்தான்.
முதலில் தனது உயிருக்கு ஆபத்து இருப்பதாக ஜோசியரைப் பொய் சொல்ல வைத்தான்.
தன்னைக் காப்பாற்ற லட்சுமி பரிகாரம் செய்யச் சம்மதிக்கிறாளா என்பதை அறிந்துகொள்வதே அவனது முதல் நோக்கம்.
எதிர்பார்த்தபடியே லட்சுமி சம்மதித்தாள்.
கவுதம் (மனதிற்குள்): நினைச்ச மாதிரியே எனக்காக எதையும் செய்யத் தயாரா இருக்கே லட்சுமி... இனி அடுத்த கட்டம்தான்!
அடுத்ததாக சுவாதியுடனான திருமண ஏற்பாடுகள் நடந்தன.
ஆனால் சுவாதிக்குத் தெரியாது...
தான் கவுதமின் திட்டத்தில் ஒரு பகடைக்காயாகப் பயன்படுத்தப்படுவது!
அதுமட்டுமல்ல...
சுவாதியின் உறவினர்களில் பணத்துக்கு ஆசைப்பட்ட சிலரையும் கவுதம் தனது பக்கம் சேர்த்திருந்தான்.
திருமணத்தன்று அவர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதையும் முன்கூட்டியே சொல்லியிருந்தான்.
---
### திருமண மண்டபம்
கெட்டிமேளம் முழங்குவதற்கான நேரம் நெருங்கியது.
கவுதம் ஜோசியரைப் பார்த்தான்.
ஜோசியர் மெதுவாகக் கண்களால் சைகை காட்டினார்.
அடுத்த நொடி...
சுவாதியின் உறவினர்களில் சிலர் வேண்டுமென்றே சண்டையை ஆரம்பித்தனர்.
பணம் வாங்கியிருந்த அவர்கள், திட்டமிட்டபடியே லட்சுமியை அவதூறாகப் பேசத் தொடங்கினர்.
லட்சுமி: ஐயோ! நான் என்ன தப்பு பண்ணேன்? ஏன் என்னை இப்படிப் பேசுறீங்க?
ஆனால் யாரும் அவளது பேச்சைக் கேட்கவில்லை.
அவமானம் தாங்க முடியாமல் லட்சுமி அழுதுகொண்டே மண்டபத்திலிருந்து வெளியேறினாள்.
கவுதம் அவள் சென்ற திசையைக் கவனித்தான்.
கவுதம் (மனதிற்குள்): சரி... முதல் வேலை முடிஞ்சிடுச்சு!
அதே நேரத்தில் லட்சுமியைத் தேட ரவியும் கிளம்பினார்.
அவரது கையில் ஒரு தாலி இருந்தது.
ரவியின் மனதிலும் லட்சுமியைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது.
ஆனால் அதையும் கவுதம் முன்கூட்டியே கணித்திருந்தான்!
ஜோசியர்: ரவி சார்! லட்சுமி அம்மா அந்தப் பக்கம் போனாங்க. வாங்க!
அவர் ரவியை வேண்டுமென்றே வேறு திசையில் அழைத்துச் சென்றார்.
இதற்கிடையில் கவுதம் லட்சுமியைத் தேடிச் சென்றான்.
---
### ஆள் நடமாட்டமில்லாத முருகன் சந்நிதி
லட்சுமி அழுதுகொண்டே முருகன் சிலைக்கு முன்னால் நின்றிருந்தாள்.
லட்சுமி: முருகா... யாருக்கோ நல்லது நடக்கணும்னு வந்தேன். கடைசியில இப்படி அசிங்கப்பட்டு நிற்கிறேனே!
அவள் கழுத்திலிருந்த பழைய தாலியைப் பிடித்தாள்.
லட்சுமி: இந்தத் தாலியைக் கட்டிக்கிட்டதாலதான் என் வாழ்க்கையே இப்படி ஆகிப்போச்சு! கட்டின வாழ்க்கையும் சரியில்லாம இத்தனை வருஷமா கஷ்டப்பட்டேனே...
அழுதுகொண்டே தாலியைக் கழற்றினாள்.
லட்சுமி: போதும் முருகா... இனியாவது என்னை நிம்மதியா வாழ விடு!
அருகிலிருந்த உண்டியலில் தாலியைப் போட்டாள்.
டங்!
பின்னர் முருகனை நோக்கிக் கைகளைக் கூப்பினாள்.
லட்சுமி: எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படியெல்லாம் நடக்குது? நான் என்ன பாவம் பண்ணேன் முருகா?
கண்ணீருடன் கண்களை மூடி வேண்டிக்கொண்டிருந்தாள்.
அப்போது...
அவளுக்குப் பின்னால் கவுதம் மெதுவாக வந்து நின்றான்.
அவனது கையில் புதிய தாலி இருந்தது!
லட்சுமி கண்களை மூடியிருந்த தருணத்தைப் பயன்படுத்தி, அவளது கழுத்தில் தாலியைக் கட்டத் தொடங்கினான்.
திடீரென்று கழுத்தில் ஏதோ உரசுவதை உணர்ந்த லட்சுமி திடுக்கிட்டுக் கண்களைத் திறந்தாள்.
யாரோ தனக்குத் தாலி கட்டிக்கொண்டிருப்பதை உணர்ந்து திரும்ப முயன்றாள்.
ஆனால் அதற்குள்...
கவுதம் தாலியின் முடிச்சைப் போட்டுவிட்டான்!
லட்சுமி சட்டென்று திரும்பினாள்.
எதிரே நின்ற கவுதமைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
லட்சுமி: டேய் கவுதம்! என்னடா பண்ணிட்ட?!
கழுத்தில் தொங்கிய புதிய தாலியைப் பார்த்தாள்.
அவளது கண்கள் கலங்கின.
லட்சுமி: உனக்கு அறிவிருக்காடா?! நான் உன் நண்பனோட அம்மாடா!
கவுதம் அமைதியாக நின்றான்.
லட்சுமி: உன்னை என் பையன் மாதிரி நினைச்சேனேடா! இப்படித் துரோகம் பண்ணிட்டியே!
பளார்!
jpg image hosting
லட்சுமியின் கை கவுதமின் கன்னத்தில் பலமாகப் பதிந்தது.
அவனது கன்னம் சிவந்தது.
அதே நேரத்தில்...
ரவி ஜோசியருடன் அந்தச் சந்நிதிக்கு வந்தார்.
லட்சுமியின் கழுத்தில் புதிய தாலி!
அவளுக்கு முன்னால் கவுதம்!
அந்தக் காட்சியைப் பார்த்ததும் ரவி அதிர்ச்சியில் உறைந்தார்.
ரவி: டேய் கவுதம்! என்ன காரியம்டா பண்ணிட்ட?!
தான் திருமணம் செய்ய நினைத்த பெண்ணை, தனது மகனே திருமணம் செய்திருப்பதை அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
லட்சுமி கண்ணீருடன் தாலியைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
கவுதம் எந்தப் பதற்றமும் இல்லாமல் நின்றிருந்தான்.
ஆத்திரத்துடன் ரவி அவனை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தார்.
ஜோசியரின் உதட்டோரத்தில் மட்டும் ஒரு கள்ளச்சிரிப்பு மெல்ல விரிந்தது.
கவுதமுடன் சேர்ந்து அவர் போட்ட சதி, கண்முன்னே பலித்திருந்தது!
அங்கு நடந்தவற்றை பார்த்து ரவியால் தனது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
விறுவிறுவென்று கவுதமை நோக்கிச் சென்றார்.
பளார்!
ரவியின் கை கவுதமின் கன்னத்தில் பலமாகப் பதிந்தது.
ரவி: டேய்! என்ன காரியம்டா பண்ணிட்ட?!
கவுதம் அமைதியாக நின்றான்.
ரவி: அங்க உனக்குக் கல்யாணம் பண்ண ஒரு பொண்ணைத் தயார் பண்ணி வச்சிருக்கோம்! இங்க நீ என்னடான்னா உன் அம்மா வயசுல இருக்கிறவங்களுக்குத் தாலி கட்டியிருக்க?!
மீண்டும் அவனை அறைந்தார்.
ரவி: ஏன்டா இப்படிப் பண்ண?!
கவுதம் தலையைக் குனிந்தான்.
சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தவன், மெதுவாகப் பேச ஆரம்பித்தான்.
கவுதம்: அப்பா... அம்மாவை எல்லாரும் அப்படிக் கேவலமாப் பேசினதும் என்னால தாங்கிக்க முடியலப்பா!
ரவி கோபத்துடன் அவனைப் பார்த்தார்.
கவுதம்: அவங்களைத் தேடி வந்தேன். அப்போதான் அவங்க கழுத்துல இருந்த தாலியைக் கழற்றி உண்டியல்ல போட்டதைப் பார்த்தேன்.
லட்சுமி அவனையே முறைத்துக்கொண்டிருந்தாள்.
கவுதம்: அந்த நேரத்துல அவங்களைப் பார்க்கவே ரொம்பப் பாவமா இருந்துச்சுப்பா. அவங்க நிலைமையை நினைச்சு மனசு கஷ்டமாயிடுச்சு.
ரவி: அதுக்காக?!
கவுதம்: அவங்க கழுத்துல தாலி இருந்ததுக்கே நான்தானே காரணம்? எனக்காகத்தானே அவங்க பரிகாரம் செய்யத் தாலி கட்டிக்கிட்டாங்க?
சற்றுத் தழுதழுத்த குரலில் தொடர்ந்தான்.
கவுதம்: தாலியோட பார்க்கும்போது எவ்வளவு மங்களகரமா இருந்தாங்க தெரியுமாப்பா? ஆனா எனக்காக அசிங்கப்பட்டு, அந்தத் தாலியையும் கழற்றினதும் அவங்க முகமே வாடிப்போச்சு.
கவுதம்: அதைப் பார்த்ததும் என்னால தாங்கிக்க முடியல. என்ன ஆச்சுன்னே தெரியலப்பா... ஏதோ ஒரு வேகத்துல தாலியைக் கட்டிட்டேன். பெருசா எதையும் யோசிக்கல!
பளார்!
ரவி மீண்டும் அவனை அறைந்தார்.
ரவி: என்னடா சாதாரணமாச் சொல்ற?! உன்னோட விளையாட்டுப் புத்தி நம்மளை எங்க கொண்டுவந்து நிறுத்தியிருக்குன்னு பார்த்தியா?!
கவுதம் அமைதியாகத் தலையைக் குனிந்தான்.
ஆனால் அவனது மனதிற்குள் வேறு எண்ணங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன.
கவுதம் (மனதிற்குள்): அப்பா... நீங்க என்னைக் கண்டிப்பீங்கன்னு தெரியும். ஆனா கடைசியில எனக்காகத்தான் நிற்பீங்க. அது எனக்கு நல்லாவே தெரியும்!
இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த லட்சுமியின் கோபம் அதிகரித்தது.
கவுதம் சொன்ன கதையில் ஒரு வார்த்தையைக்கூட அவள் நம்பவில்லை.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): பொய் சொல்றான்! எல்லாமே தெரிஞ்சுதான் பண்ணியிருக்கான். என்னை அடையணும்னுதான் வேண்டுமென்றே தாலி கட்டியிருக்கான்!
லட்சுமி: போதும்! நிறுத்துடா உன் நடிப்பை!
கவுதம் அவளைப் பார்த்தான்.
லட்சுமி: உன் கதையைக் கேட்க நான் தயாரா இல்ல! இந்தத் தாலி எனக்கு வேண்டாம்!
ஆத்திரத்துடன் கழுத்திலிருந்த தாலியைக் கழற்ற முயன்றாள்.
அப்போது...
ஜோசியர்: அம்மா! வேண்டாம்! தாலியைக் கழற்றாதீங்க!
லட்சுமியின் கை அப்படியே நின்றது.
லட்சுமி: ஏன்?!
ஜோசியர்: இப்போ நீங்க அந்தத் தாலியைக் கழற்றினா கவுதம் தம்பியோட உயிருக்கு ஆபத்து வந்துடும்!
ரவி அதிர்ச்சியடைந்தார்.
ரவி: என்ன ஜோசியரே சொல்றீங்க?!
ஜோசியர்: ஆமாங்க சார்! நல்லவேளை முகூர்த்த நேரம் முடியறதுக்குள்ள கவுதம் தம்பி தாலி கட்டிட்டாரு. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தாமதமாயிருந்தாலும் அவரோட உயிருக்கு ஆபத்து வந்திருக்கும்!
ரவி: ஆனா ஜோசியரே... லட்சுமி அவனுக்கு அம்மா மாதிரி! இது எப்படிச் சரியாகும்?!
ஜோசியர் பெருமூச்சுவிட்டார்.
ஜோசியர்: எனக்கும் புரியுது சார். ஆனா நடந்தது நடந்துபோச்சு. இப்போ அந்தத் தாலியைக் கழற்றினா பெரிய ஆபத்து!
ரவி குழப்பத்துடன் நின்றார்.
ஜோசியர்: வெளிநாடுகள்ல எல்லாம் வயசு வித்தியாசம் பார்க்காம கல்யாணம் பண்ணிக்கிறாங்க இல்லையா? அந்த மாதிரி நினைச்சுக்க வேண்டியதுதான். வேற வழியில்லை சார். உங்க பையனோட உயிர் முக்கியமில்லையா?!
ரவியின் முகம் மாறியது.
சில நொடிகள் அமைதியாக யோசித்தார்.
ஜோசியரின் வார்த்தைகள்மீது அவருக்கு அளவுகடந்த நம்பிக்கை இருந்தது.
தான் திருமணம் செய்துகொள்ள ஆசைப்பட்ட பெண்ணைத் தனது மகனே திருமணம் செய்துகொண்டிருப்பதை அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
ஆனால் மகனின் உயிர் என்றதும் அவரது மனம் தடுமாறியது.
ரவி: சரி ஜோசியரே... நீங்களே சொல்றீங்கன்னா ஏதாவது காரணம் இருக்கும்.
ஜோசியர்: கண்டிப்பா சார்! நான் ஏற்கெனவே சொல்லியிருக்கேனே... கவுதம் தம்பியோட ஜாதகத்துல அவரைவிட வயசுல மூத்த பெண்ணோடுதான் திருமணம் நடக்கும்னு!
ரவி அவரைப் பார்த்தார்.
ஜோசியர்: நீங்க இப்போ பார்த்திருந்த பொண்ணுகூட கவுதம் தம்பியைவிட வயசுல மூத்தவங்கதானே?
ரவி: ஆமாம்...
ஜோசியர்: பார்த்தீங்களா? கடவுளோட சித்தத்தை! இப்போ கவுதம் தம்பி தாலி கட்டியிருக்கிறதும் அவரைவிட வயசுல மூத்த பெண்ணுக்குத்தான்!
ரவி அமைதியானார்.
ரவி (மனதிற்குள்): அது பொண்ணு இல்லய்யா... பெரிய பொம்பளை! அதுவும் நான் ஆசைப்பட்டவ! என்ன பண்றது... என் பையன் உயிருக்காக இதையெல்லாம் ஏத்துக்க வேண்டியிருக்கு!
இருவரும் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த லட்சுமிக்கு ஆத்திரம் பொங்கியது.
லட்சுமி: என்ன?! நீங்களே பேசி முடிவு பண்ணிக்கிட்டு இருக்கீங்க?!
மீண்டும் தாலியைக் கழற்ற முயன்றாள்.
ரவி அவசரமாக அவளருகில் வந்தார்.
ரவி: லட்சுமி! வேண்டாம்! ப்ளீஸ்!
லட்சுமி: விடுங்க சார்! எனக்கு இந்தத் தாலி வேண்டாம்!
ரவி இரு கைகளையும் கூப்பினார்.
ரவி: லட்சுமி... என் பையனுக்கு உயிர்ப்பிச்சை போடுங்க! உங்க கால்ல விழுந்து கேட்டுக்கிறேன்!
லட்சுமி திகைத்தாள்.
ஜோசியர்: அம்மா... குறைந்தபட்சம் அந்தக் கண்டம் கடக்கிற வரைக்குமாவது இந்தத் தாலி உங்க கழுத்துல இருக்கணும். அதுவரைக்கும் கவுதம் தம்பியோட மனைவியா இருக்கணும்.
லட்சுமி: என்ன சொல்றீங்க நீங்க?! அவன் என் பையன் வயசு! நான் எப்படி அவனுக்கு மனைவியா இருக்க முடியும்?!
ஜோசியர்: உங்க நிலைமை புரியுதும்மா. ஆனா இது உயிர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்!
லட்சுமி: என் பையன் ராகுலுக்கு இது தெரிஞ்சா அவன் மனசு உடைஞ்சுபோயிடும்! அதுக்கப்புறம் என்ன நடக்கும்னே எனக்குத் தெரியாது!
ரவி: ராகுலுக்குத் தெரியாம பார்த்துக்கலாம் லட்சுமி. அந்தக் கண்டம் முடியற வரைக்கும் மட்டும்...
ரவி: குறைஞ்சது ஒரு வருஷமாவது ஆகும்னு நினைக்கிறேன்.
லட்சுமி அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
அவளது கண்களிலிருந்து மீண்டும் கண்ணீர் வழிந்தது.
லட்சுமி: ஏற்கெனவே கவுதமுக்காக எவ்வளவோ பண்ணிட்டேன்! என் பிள்ளைகிட்டயே கெட்ட பேர் வாங்கிட்டேன்! இப்போ கோயில்ல வச்சு எல்லார் முன்னாடியும் அசிங்கப்பட்டுட்டேன்!
ரவி: லட்சுமி...
லட்சுமி: இதுவும் வெளிய தெரிஞ்சா இன்னும் எவ்வளவு அசிங்கப்படுவேன் தெரியுமா?! இனிமே யார் எப்படி போனாலும் எனக்குக் கவலையில்லை!
அவள் தாலியைக் கழற்றத் தயாரானாள்.
அப்போது கவுதம் மெதுவாகப் பேசினான்.
கவுதம்: விடுங்கப்பா...
அனைவரும் அவனைப் பார்த்தனர்.
கவுதம்: என்ன இருந்தாலும் அவங்க என்னோட சொந்த அம்மா இல்லையே! நான் செத்தா அவங்களுக்கு என்னப்பா?!
அந்த வார்த்தைகள் லட்சுமியைச் சீண்டின.
லட்சுமி: டேய்! அதுக்காக மகன் வயசுல இருக்கிற நீ எனக்குத் தாலி கட்டுவியா?! அதை நான் பொறுத்துக்கிட்டு இருக்கணுமா?!
கவுதம் அவளை நேராகப் பார்த்தான்.
கவுதம்: அப்போ எனக்கு உங்க வயசு இருந்திருந்தா ஏத்துக்கிட்டிருப்பீங்களா?
லட்சுமி திடுக்கிட்டாள்.
லட்சுமி: அது... அது வந்து...
கவுதம்: என்னம்மா?
லட்சுமி: நான் அப்படிச் சொல்லலடா!
கவுதம்: பரவாயில்லம்மா. நீங்க எதுவும் சொல்ல வேண்டாம். அந்தத் தாலியைக் கழற்றிக்கோங்க. நான் செத்தாலும் பரவாயில்லை. என்னால உங்களுக்கு எந்தச் சங்கடமும் வேண்டாம்.
லட்சுமி பேச முடியாமல் நின்றாள்.
ஜோசியர்: கவுதம் தம்பி! இது விளையாட்டு இல்ல! உங்க உயிர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்!
ரவி சோகமாகத் தலையைக் குனிந்தார்.
ரவி: விடுங்க ஜோசியரே! நம்ம சுயநலத்துக்காக லட்சுமியைப் பலியாடாக்க முடியாது.
அவரது குரல் உடைந்தது.
ரவி: என் பிள்ளை போயிட்டா நானும் அவன் கூடவே போய்ச் சேர்ந்துடுவேன்!
லட்சுமி அதிர்ச்சியுடன் அவரைப் பார்த்தாள்.
மகனுக்காகப் பரிதவிக்கும் ஒரு தந்தையின் நிலை அவளைச் சற்றுக் கலங்கச் செய்தது.
ஆனாலும் நடந்த அநியாயத்தை அவளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
லட்சுமி: ரவி சார்... நான் கல் நெஞ்சக்காரி இல்ல. ஒரு உயிர் போறதைப் பார்த்துக்கிட்டு சும்மா இருக்கிறவளும் இல்ல.
சற்றுத் தழுதழுத்த குரலில் தொடர்ந்தாள்.
லட்சுமி: ஆனா என் இடத்துல யார் இருந்தாலும் நான் சொல்றதைத்தான் சொல்லியிருப்பாங்க. இது எவ்வளவு பெரிய தப்பு! வெளிய தெரிஞ்சா எவ்வளவு அசிங்கம்! என் பையன்கிட்ட நான் என்ன சொல்லுவேன்?!
கவுதம்: அவனுக்குத் தெரியாம பார்த்துக்கலாம் அம்மா...
லட்சுமி சட்டென்று கவுதமை முறைத்தாள்.
அவன் உடனே அமைதியானான்.
ரவி சில நொடிகள் யோசித்தார்.
பின்னர் லட்சுமியைத் தனியாக அழைத்துச் சென்றார்.
சந்நிதியின் ஒரு மூலையில் இருவரும் நின்றனர்.
ரவி: இங்க பாருங்க லட்சுமி... என் பிள்ளைதான் எனக்கு எல்லாமே!
லட்சுமி அமைதியாக நின்றாள்.
ரவி: நீங்க என்ன கேட்டாலும் தரேன். எவ்வளவு பணம் வேணும்னாலும் தரேன். ஆனா இந்த ஒரு உதவியை மட்டும் பண்ணுங்க. ப்ளீஸ்!
லட்சுமியின் முகத்தில் கோபம் அதிகரித்தது.
லட்சுமி: யோவ்! இவ்வளவு நேரம் 'சார்'னு மரியாதையா கூப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்! அந்த மரியாதையைக் காப்பாத்திக்கோ!
ரவி அதிர்ச்சியடைந்தார்.
லட்சுமி: பெரிய மனுஷன் மாதிரியா பேசுற?! பணம் கொடுத்தா எதையும் வாங்கிடலாம்னு நினைக்கிறியா?! உனக்கு இனிமே மரியாதை கிடையாது!
ரவியின் முகம் இறுகியது.
ரவி (மனதிற்குள்): என்ன இது? இவ இப்படிப் பேச ஆரம்பிச்சிட்டாளே! இனிமே கெஞ்சிப் பேசினா வேலைக்காகாது போலிருக்கே!
சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தவர் திடீரென்று குரலை மாற்றினார்.
ரவி: லட்சுமி! நிறுத்து!
அவள் திடுக்கிட்டாள்.
ரவி: இவ்வளவு நேரம் நான் மென்மையாப் பேசிக்கிட்டு இருந்தேன். நீ கேட்கிற மாதிரி தெரியல.
ரவி அவளது கண்களை நேராகப் பார்த்தார்.
ரவி: ஒண்ணு மட்டும் தெரிஞ்சுக்கோ... எனக்குப் பிள்ளை இல்லாமப் போனா உனக்கும் பிள்ளை இருக்க மாட்டான்!
லட்சுமியின் முகம் வெளிறியது.
லட்சுமி: ஐயோ! என்ன சொல்றீங்க?!
ரவி: நான் சொன்னது புரிஞ்சிருக்கும்னு நினைக்கிறேன்!
லட்சுமி: நீங்களா இப்படிப் பேசுறது?! உங்களை நல்லவர்னு நினைச்சேனே!
ரவி: நான் நல்லவன்தான் லட்சுமி. ஆனா என் பிள்ளையோட உயிரைக் காப்பாத்த எது வேணும்னாலும் செய்வேன்!
லட்சுமி பயத்துடன் ஒரு அடி பின்னால் நகர்ந்தாள்.
ரவி: உன்கிட்ட இப்படிப் பேசுறது தப்புதான். ஆனா நான் சொன்னதை நிச்சயம் செய்வேன்!
லட்சுமி: என் பிள்ளையையே கொன்னுடுவேன்னு என்கிட்ட மிரட்டுறியா?!
ரவி அமைதியாக நின்றார்.
லட்சுமி: நான் போலீஸ்கிட்ட போய்க் கம்ப்ளெயிண்ட் பண்ணா?!
ரவி ஏளனமாகச் சிரித்தார்.
ரவி: போலீஸா? ஹா... ஹா...
லட்சுமி கோபத்துடன் அவரைப் பார்த்தாள்.
ரவி: நீ போலீஸ்கிட்ட போனாலும் ஒண்ணும் நடக்காது லட்சுமி. எல்லாரும் எனக்குத்தான் சப்போர்ட் பண்ணுவாங்க!
சற்றே அருகில் வந்து தொடர்ந்தார்.
ரவி: பணமும் அதிகாரமும் யார்கிட்ட இருக்குன்னு உனக்கே தெரியும். Money and power matters, Lakshmi!
அந்த வார்த்தைகள் லட்சுமியின் மனதை உலுக்கின.
தன்னை நல்ல மனிதர் என்று நம்பிய ரவியின் இன்னொரு முகத்தை அவள் அன்றுதான் பார்த்தாள்.
தனது மகனின் உயிரையே மிரட்டலுக்குப் பயன்படுத்திய அவரை வெறுப்புடன் பார்த்தாள்.
அவளது கண்கள் கலங்கின.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): கடவுளே! என்ன மனுஷன் இவன்?! இவனைப் போய் நல்லவன்னு நம்பினேனே! என் பிள்ளைக்கு ஏதாவது பண்ணிட்டான்னா?!
சில நொடிகள் எதுவும் பேசாமல் நின்றாள்.
பின்னர் ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள்.
லட்சுமி: சரி...
ரவி அவளைப் பார்த்தார்.
லட்சுமி: உங்க பையனுக்காக இல்ல... என்னோட பையனுக்காக இதுக்கு நான் சம்மதிக்கிறேன்!
ரவியின் முகத்தில் நிம்மதி தோன்றியது.
லட்சுமி: ஆனா ஒரு விஷயம்! அந்தக் கண்டம் முடிஞ்சதும் நீங்க யாரோ... நான் யாரோ!
ரவி: சரி லட்சுமி...
லட்சுமி: இன்னொரு கண்டிஷன்!
ரவி: சொல்லுங்க.
லட்சுமி: என் பையன் ராகுலுக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது! அதுக்கு நீங்க எனக்கு வாக்குக் கொடுக்கணும்!
ரவி: நான் வாக்குக் கொடுக்கிறேன் லட்சுமி. நீங்க இதுக்குச் சம்மதிச்சா ராகுலை நான் எதுவும் பண்ண மாட்டேன். இது என் ப்ராமிஸ்!
லட்சுமி தலையைக் குனிந்தாள்.
ரவி: நேத்து உங்ககிட்ட என் காதலைச் சொன்னேன். நீங்க ஏத்துக்கல. அப்போ நான் உங்களை எதுவும் சொல்லலையே! மரியாதையாத்தானே நடந்துக்கிட்டேன்?
லட்சுமி அமைதியாக நின்றாள்.
ரவி: ஆனா இப்போ இது என் பையனோட வாழ்க்கை! எனக்கு வேற வழியில்லை லட்சுமி!
லட்சுமி: உங்க தேவைக்காக எங்களைப் பயன்படுத்திக்கிறீங்க! பணக்காரங்க இப்படித்தான்னு நிரூபிச்சிட்டீங்க!
ரவி: அப்படியில்லை லட்சுமி...
லட்சுமி: போதும்! இனிமே எதுவும் சொல்லாதீங்க! வாங்க போகலாம்!
அவள் முன்னால் நடந்தாள்.
ரவி சில நொடிகள் அங்கேயே நின்றார்.
ரவி (மனதிற்குள்): ச்சை... கொஞ்சம் ஓவராப் போயிட்டோமோ? அவ சொல்றதும் சரிதான். எந்தப் பொண்ணுதான் இதுக்கு ஒத்துக்குவா? அதுவும் இவங்க வயசுல...
பெருமூச்சுவிட்டார்.
ரவி (மனதிற்குள்): ஆனா எனக்கு வேற வழியில்ல. என் பையனுக்காகத்தான் இப்படிப் பேச வேண்டியதாப் போச்சு. இவ்வளவு உதவி பண்ற லட்சுமிக்கு ஏதாவது நல்லது செய்யணும்...
அந்த எண்ணத்துடன் லட்சுமியைப் பின்தொடர்ந்தார்.
### கோயில் வெளிப்புறம் | நிழற்கூடம்
சிறிது நேரத்தில் நால்வரும் கோயிலுக்கு வெளியே வந்தனர்.
அங்கிருந்த ஒரு நிழற்கூடத்தின் கீழ் லட்சுமி, ரவி, கவுதம், ஜோசியர் ஆகியோர் நின்றிருந்தனர்.
லட்சுமியின் முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை.
ரவி தொண்டையைச் செருமிக்கொண்டார்.
ரவி: கவுதம்... ஜோசியரே... லட்சுமி சம்மதிச்சிட்டாங்க!
கவுதமின் மனதில் மகிழ்ச்சி பொங்கியது.
ஆனால் அதை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளவில்லை.
கவுதம் (மனதிற்குள்): எனக்குத் தெரியும்! எங்கப்பாவுக்கு என் மேல எவ்வளவு பாசம்னு எனக்குத் தெரியாதா?! எனக்காக எது வேணும்னாலும் செய்வாரு!
அவனது உதட்டோரத்தில் சிறிய புன்னகை தோன்றியது.
கவுதம் (மனதிற்குள்): கண்டிப்பா மிரட்டித்தான் சம்மதிக்க வச்சிருப்பாரு. அப்பாவைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா?! நினைச்ச மாதிரியே எல்லாம் நடக்குது!
கவுதம் லட்சுமியைப் பார்த்தான்.
கவுதம்: தேங்க்ஸ் மா! என் உயிரைக் காப்பாத்தினதுக்கு ரொம்ப நன்றிம்மா!
லட்சுமி அவனை ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை.
அவளது அமைதி அவனது பொய்யான நன்றிக்கு அளித்த பதிலாக இருந்தது.
சில நொடிகளுக்குப் பிறகு ஜோசியரை நோக்கிப் பேசினாள்.
லட்சுமி: ஜோசியர் ஐயா... எனக்கு ஒரு சந்தேகம்.
ஜோசியர்: சொல்லுங்கம்மா.
லட்சுமி: எனக்கு ஏற்கெனவே கல்யாணம் ஆகியிருக்கு. அப்படி இருக்கும்போது இந்தக் கல்யாணம் எப்படி செல்லும்?!
ஜோசியர்: அதெல்லாம் கவலைப்படாதீங்கம்மா!
லட்சுமி அவரைப் பார்த்தாள்.
ஜோசியர்: சட்டத்துக்குத்தான் விவாகரத்து தேவை. நம்ம சம்பிரதாயத்துல அதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்க வேண்டியதில்லை.
சற்றுத் தொடர்ந்தார்.
ஜோசியர்: நீங்க ஏற்கெனவே பல வருஷமா உங்க புருஷனைப் பிரிஞ்சுதானே இருக்கீங்க? சட்டப்படி போனாலும் விவாகரத்து சுலபமா கிடைச்சிடும். எதுக்கும் நீங்க விவாகரத்துக்கு விண்ணப்பிச்சிடுங்க. பிரச்சினை வராது.
ரவி: தேங்க்ஸ் லட்சுமி...
லட்சுமி அவரை வெறுப்புடன் முறைத்தாள்.
பின்னர் கவுதமையும் பார்த்தாள்.
அவளது பார்வையைச் சந்தித்த கவுதம் அமைதியானான்.
அப்போது ஜோசியர் மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தார்.
ஜோசியர்: சரி... திருமணம் முடிஞ்சிடுச்சு. அடுத்ததாக சாந்தி முகூர்த்தம் நடக்கணும்!
லட்சுமி அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
லட்சுமி: என்னது?!
ஜோசியர்: ஆமாம்மா. சாந்தி முகூர்த்தம் நடந்தாத்தான் எல்லாச் சடங்குகளும் முழுமையடையும்.
லட்சுமி: என்ன சொல்றீங்க நீங்க?! அதெல்லாம் முடியாது!
அவளது குரல் உயர்ந்தது.
லட்சுமி: அவன் எனக்கு மகன் மாதிரி! என்னால இதுக்கெல்லாம் சம்மதிக்க முடியாது!
ரவி: ஜோசியரே! என்ன இது?!
ஜோசியர்: ரவி சார்... இதைப்பத்தி நாம ஏற்கெனவே பேசினதுதானே? தாலி கட்டினா மட்டும் தம்பதிகளாகிட முடியாது. எல்லாச் சடங்குகளும் நடக்கணும்னு சொன்னேனே!
லட்சுமியின் முகம் கோபத்தில் சிவந்தது.
ரவி செய்வதறியாமல் நின்றார்.
ரவி: லட்சுமி... எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. நீங்க கொஞ்சம் யோசிச்சுச் சொல்லுங்க.
இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த கவுதம், தனது மனதிற்குள் மகிழ்ந்தான்.
கவுதம் (மனதிற்குள்): இன்னும் கொஞ்சம்தான் லட்சுமி... உன்னை முழுசா என் கட்டுப்பாட்டுக்குள்ள கொண்டுவரணும்னு போட்ட திட்டம் ஒவ்வொண்ணா நடக்குது! உன்னை ஓத்து கிழிக்கிற கிழியில நீ எப்படி துடிக்கிறேன்னு பார்க்கணும். I'm waiting டி.
அதே நேரத்தில் லட்சுமியின் மனதில் அவன் மீதான வெறுப்பு அதிகரித்துக்கொண்டே இருந்தது.
லட்சுமி: இதைப்பத்தி இப்போ பேச எனக்கு விருப்பமில்லை!
ரவி: லட்சுமி...
லட்சுமி: நான் வீட்டுக்குப் போறேன்! என் பையன் தனியா இருப்பான்!
ரவி அமைதியானார்.
ரவி: சரி லட்சுமி... நீங்க போங்க. சாரி...
லட்சுமி எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை.
ஒருமுறை ரவியையும் கவுதமையும் வெறுப்புடன் பார்த்தாள்.
பின்னர் திரும்பி நடந்தாள்.
அவளது கழுத்தில் புதிதாகக் கட்டப்பட்ட தாலி தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
அவள் விரும்பாத அந்தத் தாலி, அவளுடைய வாழ்க்கையை இன்னொரு சிக்கலுக்குள் தள்ளியிருந்தது.
லட்சுமி அங்கிருந்து சென்றதும், கவுதமும் தனது வீட்டிற்குக் கிளம்பினான்.
அப்போதுதான் ரவிக்கும் ஜோசியருக்கும் சுவாதியின் வீட்டார் நினைவுக்கு வந்தனர்.
இருவரும் திருமண மண்டபத்திற்குச் சென்றனர்.
ஆனால் அங்கே சுவாதிக்குத் திருமணம் முடிந்திருந்தது!
திருமணம் நின்றுபோனதால் சுவாதியின் நிலைமையை நினைத்து வருந்திய அவளது அத்தை, தனது மகனையே சுவாதிக்குத் தாலி கட்டச் சொல்லியிருந்தார்.
அதன்படியே திருமணம் நடந்து முடிந்திருந்தது.
ரவியும் ஜோசியரும் சுவாதியின் தந்தையிடம் நடந்ததற்காக வருத்தம் தெரிவித்துவிட்டுக் கிளம்பினர்.
இதற்கிடையில், புதுமணத் தம்பதிகள் காரில் சென்றபோது ராகுல் அவர்களைப் பார்த்தான்.
காரில் சுவாதியுடன் இருந்தது அவளது அத்தை மகன். ஆனால் அவனைக் கவுதம் என்று ராகுல் தவறாக நினைத்துக்கொண்டான்!
ராகுல் கண்டது ஒன்று... நடந்த உண்மை வேறொன்று!
இந்த உண்மை வெளிவரும்போது என்ன நடக்கும்?
07-11-2026, 01:15 PM
Guys ..sorry ennai ariyamal thoongi vitten.. adha next chapter upload panna mudila ... Will update today...
08-11-2026, 12:41 AM
Chapter 16: The First Night - Fireworks Behind Closed Doors
சோபாவில் சாய்ந்திருந்த கவுதமுக்கு, சற்று முன்பு தனது தந்தை லட்சுமியின் உடைகளுடன் இருந்தபடி அவளது பெயரைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்த சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது.
கவுதம் (மனதிற்குள்): அடப்பாவி அப்பா... நீ ஆசைப்பட்ட லட்சுமி இப்ப என் பொண்டாட்டி! இன்னும் அவளை மறக்க முடியலையா உன்னால?
அவன் நக்கலாகச் சிரித்தான்.
நேற்றிரவு நடந்த சம்பவங்களை நினைத்தபடி கண்களை மூடினான்.
![[Image: file-000000001e388211acddf5d3805ed28a.png]](https://i.ibb.co/0bB76tQ/file-000000001e388211acddf5d3805ed28a.png)
First night Flashback starts,
முந்தைய நாள் | இரவு 8:00 மணி
லட்சுமி தயாராகி, ராகுலுடன் பைக்கில் ரவியின் பங்களாவுக்குப் புறப்பட்டாள்.
![[Image: file-00000000e8ec8211875d90acc7581a05.png]](https://i.ibb.co/DxWM1Xc/file-00000000e8ec8211875d90acc7581a05.png)
ராகுலின் பைக் வாசலில் வந்து நின்றது.
பின்னால் அமர்ந்திருந்த லட்சுமி தயக்கத்துடன் இறங்கினாள்.
ராகுல்: நாளைக்கு வந்து கூட்டிட்டுப் போறேன்மா.
லட்சுமி: சரிடா... பார்த்துப் போ.
ராகுல் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினான்.
அவன் செல்லும் திசையையே லட்சுமி கண்ணீருடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): ஐயோ முருகா... என் பையனுக்கு என்ன நடக்குதுன்னே தெரியலையே! அவனோட நண்பனே எனக்குத் தாலி கட்டியிருக்கான்... இன்னைக்கு அவனோட மனைவியா இந்த வீட்டுக்குள்ள போக வேண்டிய நிலைமைக்கு வந்துட்டேனே!
அவளது கண்களில் கண்ணீர் திரண்டது.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): என் பையன் நாளைக்கு வந்து என்னைக் கூட்டிட்டுப் போறேன்னு எவ்வளவு நம்பிக்கையா சொல்லிட்டுப் போறான்... ஆனா இன்னைக்கு ராத்திரி எனக்கு என்ன நடக்குமோன்னு நினைச்சாலே பயமா இருக்கேடா!
ஒரு கணம் ராகுலைக் கூப்பிட நினைத்தாள்.
ஆனால் ரவி விடுத்த மிரட்டல் நினைவுக்கு வந்ததும் அமைதியானாள்.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): உன்னைக் காப்பாத்தத்தாண்டா இந்தக் கொடுமையெல்லாம் தாங்கிக்கிட்டு இருக்கேன்... என்னை மன்னிச்சிடுடா ராகுல்...
கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு, கனத்த மனதுடன் பங்களாவுக்குள் நுழைந்தாள்.
![[Image: file-000000006c8082119c3f926298d8240c.png]](https://i.ibb.co/TxQqLqN0/file-000000006c8082119c3f926298d8240c.png)
இரவு 8:30pm
லட்சுமி Gowtham வீட்டின் உள்ளே நுழைந்தாள்.
சோபாவில் அமர்ந்திருந்த ரவி அவளைப் பார்த்ததும் எழுந்தார்.
ரவி: வாங்க லட்சுமி... ராகுல் கிளம்பிட்டானா?
லட்சுமி: ம்ம்ம்...
ரவி: உட்காருங்க... கொஞ்சம் பேசணும்.
லட்சுமி: இன்னும் என்ன பேசணும் உங்களுக்கு?
![[Image: file-000000004a148211bf1952256a88b076.png]](https://i.ibb.co/5hLjmZmn/file-000000004a148211bf1952256a88b076.png)
ரவியின் முகம் மாறியது.
ரவி: கோபமா இருக்கீங்கன்னு புரியுது லட்சுமி...
லட்சுமி: கோபப்படாம என்ன செய்யச் சொல்றீங்க? காலையில உங்க பையன் எனக்குச் செஞ்ச காரியம் போதாதுன்னு, நீங்களும் என் பையனைக் கொன்னுடுவேன்னு மிரட்டினீங்களே!
ரவி தலையைக் குனிந்தார்.
ரவி: அப்ப இருந்த பதற்றத்துல அப்படிப் பேசிட்டேன். மன்னிச்சிடுங்க.
லட்சுமி: மன்னிப்புக் கேட்டா எல்லாம் சரியாயிடுமா? உங்களை எவ்வளவு நல்லவர்னு நினைச்சேன் தெரியுமா?
ரவி: லட்சுமி... என் பையனுக்காகத்தான்...
லட்சுமி: அதுக்காக என் பையன் உயிரை வச்சு என்னை மிரட்டுவீங்களா?
ரவி பதில் சொல்லவில்லை.
லட்சுமி: நீங்க உங்க பையனுக்காக என்ன வேணாலும் செய்வீங்க. நான் மட்டும் என் பையனுக்காக எதையும் தாங்கிக்கணும். அப்படித்தானே?
ரவியால் அவளது பார்வையை எதிர்கொள்ள முடியவில்லை.
ரவி: நான் சொன்ன மாதிரி ராகுலுக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் வராது. நம்புங்க.
லட்சுமி: உங்களை நம்பித்தான் இவ்வளவு தூரம் வந்தேன். இனிமே நம்பச் சொல்றீங்களா?
சில நொடிகள் அமைதி நிலவியது.
லட்சுமி: நாளைக்குக் காலையில என் பையன் வந்து என்னைக் கூட்டிட்டுப் போவான். அதுக்கப்புறம் என்னை இங்கே இருக்கச் சொல்லாதீங்க.
ரவி: சரி லட்சுமி... நாளைக்குப் பேசிக்கலாம்.
லட்சுமி: பேசுறதுக்கு இனிமே ஒண்ணுமில்ல. கவுதம் எங்க?
ரவி: மேல... அவன் ரூம்ல இருக்கான்.
அவள் படிக்கட்டுகளை நோக்கித் திரும்பினாள்.
ரவி: லட்சுமி... ஒரு நிமிஷம்.
அவள் எரிச்சலுடன் திரும்பினாள்.
லட்சுமி: இப்ப என்ன?
ரவி மேசையிலிருந்த பால் நிரம்பிய உயர்தரத் தெளிவான கண்ணாடி டம்ளரை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினார்.
ரவி: இந்தாங்க... பால்.
லட்சுமி அவரை நம்ப முடியாதவள்போல் பார்த்தாள்.
லட்சுமி: என்னங்க நீங்க? இவ்வளவு நேரம் நான் பேசினது எதுவுமே உங்க காதுல விழலையா?
ரவி: இல்ல லட்சுமி... அது சம்பிரதாயத்துக்கு...
லட்சுமி: சம்பிரதாயமா?!
அவளது குரல் உயர்ந்தது.
லட்சுமி: என் விருப்பமே இல்லாமக் கல்யாணம் நடந்திருக்குது. அதுக்கப்புறமும் எல்லாமே சாதாரணமா நடக்கிற மாதிரி பால் கொடுத்து அனுப்புறீங்களே! உங்களுக்குக் கொஞ்சம்கூட உறுத்தலையா?
ரவி அமைதியாக நின்றார்.
லட்சுமி: ச்சை...
அவள் வெறுப்புடன் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள்.
ரவி: மன்னிச்சிடுங்க லட்சுமி...
லட்சுமி: போதும்! கொடுங்க!
அவள் கண்ணாடி டம்ளரை வாங்கிக்கொண்டாள்.
படிக்கட்டுகளை நோக்கி நடந்தாள்.
ரவி அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
ரவி (மனதிற்குள்): நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க ஆசைப்பட்ட லட்சுமியை, என் மகனோட அறைக்கு நானே அனுப்புறேனே... என்ன வாழ்க்கைடா இது!
முதல் மாடியை அடைந்த லட்சுமி, கவுதமின் அறைக்கதவுக்கு முன்னால் நின்றாள்.
கையிலிருந்த கண்ணாடி டம்ளர் லேசாக நடுங்கியது. உள்ளிருந்த பால் அசைந்தது.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): முருகா... இவ்வளவு நடந்தும் இங்க வந்து நிக்க வேண்டியிருக்கே! உள்ளே என்ன காத்திருக்கோ...
சில நொடிகள் தயங்கினாள்.
பின்னர் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள்.
![[Image: file-0000000044cc8211a6ba0875777ede75.png]](https://i.ibb.co/5XNFTHfd/file-0000000044cc8211a6ba0875777ede75.png)
சோபாவில் சாய்ந்திருந்த கவுதமுக்கு, சற்று முன்பு தனது தந்தை லட்சுமியின் உடைகளுடன் இருந்தபடி அவளது பெயரைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்த சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது.
கவுதம் (மனதிற்குள்): அடப்பாவி அப்பா... நீ ஆசைப்பட்ட லட்சுமி இப்ப என் பொண்டாட்டி! இன்னும் அவளை மறக்க முடியலையா உன்னால?
அவன் நக்கலாகச் சிரித்தான்.
நேற்றிரவு நடந்த சம்பவங்களை நினைத்தபடி கண்களை மூடினான்.
First night Flashback starts,
முந்தைய நாள் | இரவு 8:00 மணி
லட்சுமி தயாராகி, ராகுலுடன் பைக்கில் ரவியின் பங்களாவுக்குப் புறப்பட்டாள்.
ராகுலின் பைக் வாசலில் வந்து நின்றது.
பின்னால் அமர்ந்திருந்த லட்சுமி தயக்கத்துடன் இறங்கினாள்.
ராகுல்: நாளைக்கு வந்து கூட்டிட்டுப் போறேன்மா.
லட்சுமி: சரிடா... பார்த்துப் போ.
ராகுல் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினான்.
அவன் செல்லும் திசையையே லட்சுமி கண்ணீருடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): ஐயோ முருகா... என் பையனுக்கு என்ன நடக்குதுன்னே தெரியலையே! அவனோட நண்பனே எனக்குத் தாலி கட்டியிருக்கான்... இன்னைக்கு அவனோட மனைவியா இந்த வீட்டுக்குள்ள போக வேண்டிய நிலைமைக்கு வந்துட்டேனே!
அவளது கண்களில் கண்ணீர் திரண்டது.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): என் பையன் நாளைக்கு வந்து என்னைக் கூட்டிட்டுப் போறேன்னு எவ்வளவு நம்பிக்கையா சொல்லிட்டுப் போறான்... ஆனா இன்னைக்கு ராத்திரி எனக்கு என்ன நடக்குமோன்னு நினைச்சாலே பயமா இருக்கேடா!
ஒரு கணம் ராகுலைக் கூப்பிட நினைத்தாள்.
ஆனால் ரவி விடுத்த மிரட்டல் நினைவுக்கு வந்ததும் அமைதியானாள்.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): உன்னைக் காப்பாத்தத்தாண்டா இந்தக் கொடுமையெல்லாம் தாங்கிக்கிட்டு இருக்கேன்... என்னை மன்னிச்சிடுடா ராகுல்...
கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு, கனத்த மனதுடன் பங்களாவுக்குள் நுழைந்தாள்.
இரவு 8:30pm
லட்சுமி Gowtham வீட்டின் உள்ளே நுழைந்தாள்.
சோபாவில் அமர்ந்திருந்த ரவி அவளைப் பார்த்ததும் எழுந்தார்.
ரவி: வாங்க லட்சுமி... ராகுல் கிளம்பிட்டானா?
லட்சுமி: ம்ம்ம்...
ரவி: உட்காருங்க... கொஞ்சம் பேசணும்.
லட்சுமி: இன்னும் என்ன பேசணும் உங்களுக்கு?
ரவியின் முகம் மாறியது.
ரவி: கோபமா இருக்கீங்கன்னு புரியுது லட்சுமி...
லட்சுமி: கோபப்படாம என்ன செய்யச் சொல்றீங்க? காலையில உங்க பையன் எனக்குச் செஞ்ச காரியம் போதாதுன்னு, நீங்களும் என் பையனைக் கொன்னுடுவேன்னு மிரட்டினீங்களே!
ரவி தலையைக் குனிந்தார்.
ரவி: அப்ப இருந்த பதற்றத்துல அப்படிப் பேசிட்டேன். மன்னிச்சிடுங்க.
லட்சுமி: மன்னிப்புக் கேட்டா எல்லாம் சரியாயிடுமா? உங்களை எவ்வளவு நல்லவர்னு நினைச்சேன் தெரியுமா?
ரவி: லட்சுமி... என் பையனுக்காகத்தான்...
லட்சுமி: அதுக்காக என் பையன் உயிரை வச்சு என்னை மிரட்டுவீங்களா?
ரவி பதில் சொல்லவில்லை.
லட்சுமி: நீங்க உங்க பையனுக்காக என்ன வேணாலும் செய்வீங்க. நான் மட்டும் என் பையனுக்காக எதையும் தாங்கிக்கணும். அப்படித்தானே?
ரவியால் அவளது பார்வையை எதிர்கொள்ள முடியவில்லை.
ரவி: நான் சொன்ன மாதிரி ராகுலுக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் வராது. நம்புங்க.
லட்சுமி: உங்களை நம்பித்தான் இவ்வளவு தூரம் வந்தேன். இனிமே நம்பச் சொல்றீங்களா?
சில நொடிகள் அமைதி நிலவியது.
லட்சுமி: நாளைக்குக் காலையில என் பையன் வந்து என்னைக் கூட்டிட்டுப் போவான். அதுக்கப்புறம் என்னை இங்கே இருக்கச் சொல்லாதீங்க.
ரவி: சரி லட்சுமி... நாளைக்குப் பேசிக்கலாம்.
லட்சுமி: பேசுறதுக்கு இனிமே ஒண்ணுமில்ல. கவுதம் எங்க?
ரவி: மேல... அவன் ரூம்ல இருக்கான்.
அவள் படிக்கட்டுகளை நோக்கித் திரும்பினாள்.
ரவி: லட்சுமி... ஒரு நிமிஷம்.
அவள் எரிச்சலுடன் திரும்பினாள்.
லட்சுமி: இப்ப என்ன?
ரவி மேசையிலிருந்த பால் நிரம்பிய உயர்தரத் தெளிவான கண்ணாடி டம்ளரை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினார்.
ரவி: இந்தாங்க... பால்.
லட்சுமி அவரை நம்ப முடியாதவள்போல் பார்த்தாள்.
லட்சுமி: என்னங்க நீங்க? இவ்வளவு நேரம் நான் பேசினது எதுவுமே உங்க காதுல விழலையா?
ரவி: இல்ல லட்சுமி... அது சம்பிரதாயத்துக்கு...
லட்சுமி: சம்பிரதாயமா?!
அவளது குரல் உயர்ந்தது.
லட்சுமி: என் விருப்பமே இல்லாமக் கல்யாணம் நடந்திருக்குது. அதுக்கப்புறமும் எல்லாமே சாதாரணமா நடக்கிற மாதிரி பால் கொடுத்து அனுப்புறீங்களே! உங்களுக்குக் கொஞ்சம்கூட உறுத்தலையா?
ரவி அமைதியாக நின்றார்.
லட்சுமி: ச்சை...
அவள் வெறுப்புடன் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள்.
ரவி: மன்னிச்சிடுங்க லட்சுமி...
லட்சுமி: போதும்! கொடுங்க!
அவள் கண்ணாடி டம்ளரை வாங்கிக்கொண்டாள்.
படிக்கட்டுகளை நோக்கி நடந்தாள்.
ரவி அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
ரவி (மனதிற்குள்): நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க ஆசைப்பட்ட லட்சுமியை, என் மகனோட அறைக்கு நானே அனுப்புறேனே... என்ன வாழ்க்கைடா இது!
முதல் மாடியை அடைந்த லட்சுமி, கவுதமின் அறைக்கதவுக்கு முன்னால் நின்றாள்.
கையிலிருந்த கண்ணாடி டம்ளர் லேசாக நடுங்கியது. உள்ளிருந்த பால் அசைந்தது.
லட்சுமி (மனதிற்குள்): முருகா... இவ்வளவு நடந்தும் இங்க வந்து நிக்க வேண்டியிருக்கே! உள்ளே என்ன காத்திருக்கோ...
சில நொடிகள் தயங்கினாள்.
பின்னர் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள்.
08-11-2026, 12:54 AM
Chapter 16 cont...
க்ளிக்...
பால் டம்ளருடன் அறைக்குள் மெதுவாக பதட்டம் பயத்துடன் நுழைந்தாள் லட்சுமி.
![[Image: file-000000004d208207b289ddd2629f5f81.png]](https://i.ibb.co/S44F0YzH/file-000000004d208207b289ddd2629f5f81.png)
அறை முழுவதும் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. லட்சுமிக்கு அதை பார்த்ததும் வியர்த்துக் கொட்டியது.
மங்கலான மஞ்சள் விளக்கொளியில், வெள்ளை பட்டுச் சட்டை, வேஷ்டியுடன் கட்டிலில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்த கவுதம், அவளைப் பார்த்ததும் நிமிர்ந்து அமர்ந்தான்.
![[Image: file-0000000078988207a345d283dd0c953c.png]](https://i.ibb.co/yFR9BZnn/file-0000000078988207a345d283dd0c953c.png)
சிவப்பு பட்டுச் சேலையில், தலையில் மல்லிகை சூடி, நெற்றியில் சிவப்பு பொட்டு வைத்திருந்தாள். ஆழமான கழுத்து பிளவுஸில் மார்பு கொஞ்சம் வெளியே தெரிந்து, அவளது உடல் அழகு இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. கழுத்திலும், மார்புப் பகுதியிலும் மெல்லிய வியர்வை பளபளத்துக்கொண்டிருந்தது. கையில் பால் கிளாஸ் பிடித்தபடி நின்றாள்.
முகத்தில் பயமும், கோபமும் கலந்த வெறுப்பு தெரிந்தாலும், அந்த வியர்வையும் பார்வையும் சேர்ந்து அவளை இன்னும் கவர்ச்சிகரமாகத் தோன்றச் செய்தது.
![[Image: file-0000000074648211bf7f3947d917568e.png]](https://i.ibb.co/0VWGZddw/file-0000000074648211bf7f3947d917568e.png)
upload images online
அவள் உள்ளே வந்த விதத்தை, சேலை இறுக்கிக் கட்டியிருந்த இடுப்பை, பிளவுஸ் இடுக்குல தெரிந்த மார்பை அவன் கண்கள் மெதுவாக அளந்தன.
கவுதம்: வாங்க லட்சுமி...
லட்சுமி பதில் சொல்லவில்லை.
அவளது கையில் இருந்த பால் டம்ளர் லேசாக நடுங்கியது.
கவுதம்: என்ன அங்கேயே நின்னுட்டீங்க? வாங்க.
![[Image: file-0000000058dc8207b6f652337de022aa.png]](https://i.ibb.co/tTD5q92B/file-0000000058dc8207b6f652337de022aa.png)
லட்சுமி தயக்கத்துடன் என்ன செய்ய போறானோ என்று கதவை சாத்திவிட்டுஅவனருகே நடந்து சென்றாள்.
![[Image: file-00000000a54c8211b322af3bfcfe087e.png]](https://i.ibb.co/84TMs9FL/file-00000000a54c8211b322af3bfcfe087e.png)
அவனை நேராகப் பார்த்தபடியே பால் டம்ளரை நீட்டினாள்.
கவுதம் அதை வாங்கிக்கொண்டான்.
கவுதம்: தேங்க்ஸ்...
![[Image: file-00000000154c82119d029cb0dc45ad3d.png]](https://i.ibb.co/V06wR4Dg/file-00000000154c82119d029cb0dc45ad3d.png)
அவன் பால் டம்ளரை வாங்கி அருகிலிருந்த மேசைமீது வைத்தான்.
லட்சுமி உடனே அவனிடமிருந்து சற்று விலகி நின்றாள்.
கவுதம்: ஏன் அங்கேயே நிக்கிறீங்க? இங்க உட்காருங்க மா.
![[Image: file-0000000012fc82119dfd136bbe561b51.png]](https://i.ibb.co/4gT03DVb/file-0000000012fc82119dfd136bbe561b51.png)
லட்சுமி: வேண்டாம். உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்.
கவுதம்: சொல்லுங்க.
லட்சுமி: காலையில கோயில்ல நீ பண்ணினது... அதுக்கப்புறம் உங்க அப்பா என்னை மிரட்டினது... எதையுமே நான் மறக்கல.
கவுதம் அமைதியாக அவளைப் பார்த்தான்.
லட்சுமி: நீ என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க? தாலி கட்டிட்டா எல்லாமே உன் இஷ்டத்துக்கு நடந்துடும்னா?
கவுதம்: லட்சுமி... முதல்ல உட்காருங்க. நிதானமாப் பேசலாம்.
லட்சுமி: நான் இங்கே உட்கார வரல!
அவளது குரல் உயர்ந்தது.
லட்சுமி: உன்னை என் பையனோட நண்பனா நினைச்சு எவ்வளவு நம்பினேன் தெரியுமா? கடைசியில இப்படிப் பண்ணிட்டியே!
கவுதம்: லட்சுமி...
லட்சுமி: நான் பேசி முடிக்கிற வரைக்கும் குறுக்க பேசாத!
கவுதம் அமைதியானான்.
லட்சுமி: என் பையனுக்கு எந்த ஆபத்தும் வரக்கூடாதுன்னுதான் இங்கே வந்திருக்கேன். அதைப் புரிஞ்சுக்கோ.
கவுதம் கட்டிலிலிருந்து எழுந்தான்.
அவன் எழுந்ததும் லட்சுமி தன்னையறியாமல் ஓரடி பின்னால் நகர்ந்தாள்.
![[Image: file-00000000fe8082119d40a8f2fd5fc2d2.png]](https://i.ibb.co/bMRMyPVJ/file-00000000fe8082119d40a8f2fd5fc2d2.png)
அதை கவுதம் கவனித்தான்.
கவுதம்: என்னைப் பார்த்து அவ்வளவு பயமா?
லட்சுமி: பயமா இருக்கக் கூடாதா? நீ என்ன பண்ணுவன்னே தெரியலையே!
கவுதம்: நான் உங்ககிட்ட பேசத்தான் வர்றேன்.
லட்சுமி: அங்கேயே நின்னு பேசு.
கவுதம் நின்றுவிட்டான்.
சில நொடிகள் இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர்.
லட்சுமி: உங்க அப்பா என்ன சொன்னாரு தெரியுமா? ராகுலுக்கு ஏதாவது ஆகிடும்னு மிரட்டுறாரு. நீயும் இதுக்கெல்லாம் உடந்தையா இருக்கியா?
கவுதம்: ராகுலுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது.
லட்சுமி: அதை நான் எப்படி நம்புறது?
கவுதம்: நான் சொல்றேன்ல...
லட்சுமி: நீ சொல்றதையெல்லாம் நம்புற நிலையில நான் இல்ல!
கவுதம் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
லட்சுமி: எனக்கு இன்னும் ஒண்ணு புரியல. உனக்கு என்னைவிட வயசு குறைவு. நான் ராகுலோட அம்மா. இதெல்லாம் தெரிஞ்சும் எப்படி உனக்கு இப்படியொரு எண்ணம் வந்துச்சு?
கவுதம்: அதைப்பத்தி இப்ப பேச வேண்டாமே...
லட்சுமி: ஏன் பேசக்கூடாது? என் வாழ்க்கையே தலைகீழா மாறியிருக்கு. நான் கேள்வி கேட்கக்கூடாதா?
கவுதம் பதில் சொல்லாமல் கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்தான்.
லட்சுமி பெருமூச்சுவிட்டாள்.
லட்சுமி: எனக்கு ரொம்பக் களைப்பா இருக்கு. இதுக்கு மேல எந்தப் பிரச்சினையும் வேண்டாம்.
கவுதம்: சரி...
லட்சுமி: நாளைக்குக் காலையில ராகுல் வந்து என்னைக் கூட்டிட்டுப் போவான். அதுவரைக்கும் எந்தப் பிரச்சினையும் வேண்டாம்.
கவுதம்: நாளைக்குப் போறதை நாளைக்குப் பார்த்துக்கலாம்.
லட்சுமி: அப்படின்னா?
கவுதம் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
லட்சுமி: கவுதம்... நான் கேட்டதுக்குப் பதில் சொல்லு.
அவன் பதில் சொல்லாமல் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தான்.
லட்சுமியின் பதற்றம் அதிகரித்தது.
லட்சுமி: ஏன் அமைதியா இருக்க? என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க நீ?
கவுதம் மெதுவாக அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.
அவனது அடுத்த வார்த்தைக்காக லட்சுமி பயத்துடன் காத்திருந்தாள்.
![[Image: file-000000002c388211b585d8ac298ba9cb.png]](https://i.ibb.co/SXVMd28T/file-000000002c388211b585d8ac298ba9cb.png)
க்ளிக்...
பால் டம்ளருடன் அறைக்குள் மெதுவாக பதட்டம் பயத்துடன் நுழைந்தாள் லட்சுமி.
அறை முழுவதும் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. லட்சுமிக்கு அதை பார்த்ததும் வியர்த்துக் கொட்டியது.
மங்கலான மஞ்சள் விளக்கொளியில், வெள்ளை பட்டுச் சட்டை, வேஷ்டியுடன் கட்டிலில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்த கவுதம், அவளைப் பார்த்ததும் நிமிர்ந்து அமர்ந்தான்.
சிவப்பு பட்டுச் சேலையில், தலையில் மல்லிகை சூடி, நெற்றியில் சிவப்பு பொட்டு வைத்திருந்தாள். ஆழமான கழுத்து பிளவுஸில் மார்பு கொஞ்சம் வெளியே தெரிந்து, அவளது உடல் அழகு இன்னும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. கழுத்திலும், மார்புப் பகுதியிலும் மெல்லிய வியர்வை பளபளத்துக்கொண்டிருந்தது. கையில் பால் கிளாஸ் பிடித்தபடி நின்றாள்.
முகத்தில் பயமும், கோபமும் கலந்த வெறுப்பு தெரிந்தாலும், அந்த வியர்வையும் பார்வையும் சேர்ந்து அவளை இன்னும் கவர்ச்சிகரமாகத் தோன்றச் செய்தது.
upload images online
அவள் உள்ளே வந்த விதத்தை, சேலை இறுக்கிக் கட்டியிருந்த இடுப்பை, பிளவுஸ் இடுக்குல தெரிந்த மார்பை அவன் கண்கள் மெதுவாக அளந்தன.
கவுதம்: வாங்க லட்சுமி...
லட்சுமி பதில் சொல்லவில்லை.
அவளது கையில் இருந்த பால் டம்ளர் லேசாக நடுங்கியது.
கவுதம்: என்ன அங்கேயே நின்னுட்டீங்க? வாங்க.
லட்சுமி தயக்கத்துடன் என்ன செய்ய போறானோ என்று கதவை சாத்திவிட்டுஅவனருகே நடந்து சென்றாள்.
அவனை நேராகப் பார்த்தபடியே பால் டம்ளரை நீட்டினாள்.
கவுதம் அதை வாங்கிக்கொண்டான்.
கவுதம்: தேங்க்ஸ்...
அவன் பால் டம்ளரை வாங்கி அருகிலிருந்த மேசைமீது வைத்தான்.
லட்சுமி உடனே அவனிடமிருந்து சற்று விலகி நின்றாள்.
கவுதம்: ஏன் அங்கேயே நிக்கிறீங்க? இங்க உட்காருங்க மா.
லட்சுமி: வேண்டாம். உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்.
கவுதம்: சொல்லுங்க.
லட்சுமி: காலையில கோயில்ல நீ பண்ணினது... அதுக்கப்புறம் உங்க அப்பா என்னை மிரட்டினது... எதையுமே நான் மறக்கல.
கவுதம் அமைதியாக அவளைப் பார்த்தான்.
லட்சுமி: நீ என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க? தாலி கட்டிட்டா எல்லாமே உன் இஷ்டத்துக்கு நடந்துடும்னா?
கவுதம்: லட்சுமி... முதல்ல உட்காருங்க. நிதானமாப் பேசலாம்.
லட்சுமி: நான் இங்கே உட்கார வரல!
அவளது குரல் உயர்ந்தது.
லட்சுமி: உன்னை என் பையனோட நண்பனா நினைச்சு எவ்வளவு நம்பினேன் தெரியுமா? கடைசியில இப்படிப் பண்ணிட்டியே!
கவுதம்: லட்சுமி...
லட்சுமி: நான் பேசி முடிக்கிற வரைக்கும் குறுக்க பேசாத!
கவுதம் அமைதியானான்.
லட்சுமி: என் பையனுக்கு எந்த ஆபத்தும் வரக்கூடாதுன்னுதான் இங்கே வந்திருக்கேன். அதைப் புரிஞ்சுக்கோ.
கவுதம் கட்டிலிலிருந்து எழுந்தான்.
அவன் எழுந்ததும் லட்சுமி தன்னையறியாமல் ஓரடி பின்னால் நகர்ந்தாள்.
அதை கவுதம் கவனித்தான்.
கவுதம்: என்னைப் பார்த்து அவ்வளவு பயமா?
லட்சுமி: பயமா இருக்கக் கூடாதா? நீ என்ன பண்ணுவன்னே தெரியலையே!
கவுதம்: நான் உங்ககிட்ட பேசத்தான் வர்றேன்.
லட்சுமி: அங்கேயே நின்னு பேசு.
கவுதம் நின்றுவிட்டான்.
சில நொடிகள் இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர்.
லட்சுமி: உங்க அப்பா என்ன சொன்னாரு தெரியுமா? ராகுலுக்கு ஏதாவது ஆகிடும்னு மிரட்டுறாரு. நீயும் இதுக்கெல்லாம் உடந்தையா இருக்கியா?
கவுதம்: ராகுலுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது.
லட்சுமி: அதை நான் எப்படி நம்புறது?
கவுதம்: நான் சொல்றேன்ல...
லட்சுமி: நீ சொல்றதையெல்லாம் நம்புற நிலையில நான் இல்ல!
கவுதம் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
லட்சுமி: எனக்கு இன்னும் ஒண்ணு புரியல. உனக்கு என்னைவிட வயசு குறைவு. நான் ராகுலோட அம்மா. இதெல்லாம் தெரிஞ்சும் எப்படி உனக்கு இப்படியொரு எண்ணம் வந்துச்சு?
கவுதம்: அதைப்பத்தி இப்ப பேச வேண்டாமே...
லட்சுமி: ஏன் பேசக்கூடாது? என் வாழ்க்கையே தலைகீழா மாறியிருக்கு. நான் கேள்வி கேட்கக்கூடாதா?
கவுதம் பதில் சொல்லாமல் கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்தான்.
லட்சுமி பெருமூச்சுவிட்டாள்.
லட்சுமி: எனக்கு ரொம்பக் களைப்பா இருக்கு. இதுக்கு மேல எந்தப் பிரச்சினையும் வேண்டாம்.
கவுதம்: சரி...
லட்சுமி: நாளைக்குக் காலையில ராகுல் வந்து என்னைக் கூட்டிட்டுப் போவான். அதுவரைக்கும் எந்தப் பிரச்சினையும் வேண்டாம்.
கவுதம்: நாளைக்குப் போறதை நாளைக்குப் பார்த்துக்கலாம்.
லட்சுமி: அப்படின்னா?
கவுதம் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
லட்சுமி: கவுதம்... நான் கேட்டதுக்குப் பதில் சொல்லு.
அவன் பதில் சொல்லாமல் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தான்.
லட்சுமியின் பதற்றம் அதிகரித்தது.
லட்சுமி: ஏன் அமைதியா இருக்க? என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க நீ?
கவுதம் மெதுவாக அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.
அவனது அடுத்த வார்த்தைக்காக லட்சுமி பயத்துடன் காத்திருந்தாள்.
08-11-2026, 01:30 AM
08-11-2026, 02:58 AM
Chapter 16 cont......
கவுதம் கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்தான். அவரது பார்வை இன்னும் கதவு பக்கமே நின்றது. லட்சுமி உள்ளே வந்த விதம், சிவப்பு சேலையில் இறுக்கிக் கட்டியிருந்த இடுப்பு, ஆழமான பிளவுஸ் இடுக்குல தெரிந்த மார்பு… அது இன்னும் அவன் கண்களில் இருந்தது.
லட்சுமி: கவுதம்... நான் கேட்டதுக்குப் பதில் சொல்லு.
கவுதம்: நாளைக்கே போயிடணும்னு ஏன் இவ்வளவு அவசரம்?
லட்சுமி: என் வீட்டுக்கு நான் போறேன். அவ்வளவுதான்.
கவுதம்: சரி... முதல்ல இங்க உட்காருங்க. கொஞ்சம் பேசலாம்.
லட்சுமி தயங்கினாள். அவள் மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. பயத்தில்.
கவுதம்: பயப்படாதீங்க. சும்மா பேசத்தான் கூப்பிடுறேன்.
சில நொடிகள் யோசித்தவள், கட்டிலின் ஓரத்தில் அவனிடமிருந்து சற்றுத் தள்ளி அமர்ந்தாள். உட்கார்ந்தபோது சேலை கொஞ்சம் விலகி, இடுப்பு வளைவு தெரிந்தது. கவுதமின் கண்கள் அங்கே நின்றன.
கவுதம் அவளை நோக்கித் திரும்பினான்.
கவுதம்: லட்சுமி... நடந்ததையெல்லாம் மறந்துட்டு நாம புதுசா வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கலாமே.
லட்சுமி: உனக்கு இது அவ்வளவு சாதாரணமா இருக்கா?
கவுதம்: சாதாரணம்னு சொல்லல. ஆனா உங்களை எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு.
லட்சுமி முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். அவள் கழுத்துல வியர்வை கொஞ்சம் பளபளத்தது. கவுதமின் பார்வை அங்கேயும் நின்றது.
கவுதம்: உங்களை நல்லாப் பார்த்துப்பேன். எந்தக் குறையும் இல்லாம வச்சுப்பேன். நீங்க ஆசைப்படுற எல்லாமே உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.
லட்சுமி: எனக்கு அதெல்லாம் வேண்டாம் கவுதம்.
கவுதம்: இப்ப அப்படித்தான் தோணும். கொஞ்ச நாள் போனா என்னைப் புரிஞ்சுப்பீங்க.
அவன் அவளருகே சற்று நகர்ந்து அமர்ந்தான். இப்போது அவள் தோள் அவன் கையைத் தொட்டது. லட்சுமி உடல் இறுகியது.
லட்சுமி அமைதியாக இருந்தாள்.
கவுதம்: என்னைப் பார்த்தா இன்னும் ராகுலோட நண்பனா மட்டும்தான் தெரியுதா?
லட்சுமி: ஆமா.
கவுதம்: ஆனா இப்ப நம்ம உறவு மாறிடுச்சே லட்சுமி.
லட்சுமி: எனக்கு அப்படி நினைக்க முடியல.
கவுதம்: முயற்சி பண்ணிப் பாருங்க.
அவன் அவளது தோள்மீது மெதுவாகக் கையை வைத்தான். கை வைத்த இடம் சூடாக இருந்தது. லட்சுமி சட்டென்று அவனைப் பார்த்தாள். கண்களில் பயம் இருந்தது.
லட்சுமி: கவுதம்...
கவுதம்: ஒண்ணுமில்ல... கொஞ்சம் நிம்மதியா இருங்க.
அவன் அவளது தோளைச் சுற்றிக் கையைப் போட்டு அருகே அணைத்துக்கொள்ள முயன்றான். அப்போது அவன் மார்பு அவள் தோளைத் தொட்டது. லட்சுமி உடலை இறுக்கிக்கொண்டாள்.
![[Image: file-00000000621c821188c0ba816d1788ec.png]](https://i.ibb.co/CKkK0byp/file-00000000621c821188c0ba816d1788ec.png)
கவுதம்: என்னை ஒரு தடவையாவது நம்பிப் பாருங்க லட்சுமி.
லட்சுமி: இது தப்பு கவுதம்...
கவுதம்: நான் உங்களைக் கஷ்டப்படுத்த நினைக்கல.
![[Image: file-000000005a488211b0383c031102866e.png]](https://i.ibb.co/wZMC5N3z/file-000000005a488211b0383c031102866e.png)
லட்சுமி பதில் சொல்லவில்லை.
அவன் அனைத்து இருக்கியதால் தள்ளி சென்று, அவள் தன் முந்தானையைச் சரிசெய்தபடி முகத்தைத் தாழ்த்திக்கொண்டாள். அந்த அசைவில் பிளவுஸ் இடுக்குல மார்பு கொஞ்சம் அதிகமாகத் தெரிந்தது. கவுதமின் கண்கள் அங்கே நின்றன.
![[Image: file-0000000099c8821199e57773f70b9f4a.png]](https://i.ibb.co/DHCgR4n2/file-0000000099c8821199e57773f70b9f4a.png)
கவுதம்: அம்மா... என்னைப் பாருங்க.
அவள் மெதுவாக நிமிர்ந்தாள்.
கவுதம் அவளது முகத்தை நோக்கி நெருங்கினான். அவன் மூச்சு அவள் முகத்தில் விழுந்தது.
அவனது நோக்கத்தை உணர்ந்த லட்சுமி உடனே பின்னால் நகர்ந்தாள்.
லட்சுமி: வேண்டாம் கவுதம்!
கவுதம்: அம்மா... நான்...
லட்சுமி: வேண்டாம்னு சொன்னேன்.
அவள் அவனது கையை விலக்கிவிட்டுக் கட்டிலிலிருந்து எழுந்தாள்.
கவுதமும் எழுந்தான்.
கவுதம்: ஒரு நிமிஷம் நில்லுங்க. நான் சொல்றதைக் கேளுங்க.
லட்சுமி: போதும் கவுதம்!
அவள் கதவை நோக்கி நடந்தாள். நடந்தபோது சேலை அசைந்தது. இடுப்பு வளைவு தெரிந்தது.
கவுதம் அவளுக்கு முன்னால் வந்து நின்றான்.
லட்சுமி: வழியை விடு.
கவுதம்: இப்படிக் கோபப்பட்டுப் போகாதீங்க.
லட்சுமி: நகரு கவுதம்!
அவள் அவனை விலக்கிவிட்டுச் செல்ல முயன்றாள்.
கவுதம் அவளது கையைப் பிடித்தான். கை பிடித்த இடம் இறுக்கமாக இருந்தது.
லட்சுமி: கையை விடு!
அவள் தன் கையை இழுத்தாள்.
கவுதம்: லட்சுமி... ஒரு நிமிஷம்!
லட்சுமி: விடுடா!
இருவருக்கும் இடையே தள்ளுமுள்ளு ஏற்பட்டது. அந்த தள்ளுமுள்ளில் அவள் மார்பு அவன் மார்பைத் தொட்டது. லட்சுமி உடல் நடுங்கியது.
ஆத்திரத்தில் கவுதம் அவளைப் பிடித்துக் கட்டிலில் தள்ளினான்.
லட்சுமி நிலைதடுமாறி மெத்தையில் விழுந்தாள். விழுந்தபோது சேலை மேலே தூக்கியது. தொடை கொஞ்சம் தெரிந்தது.
![[Image: file-0000000055fc8211818b6e6ccff55514.png]](https://i.ibb.co/dw8bXJmz/file-0000000055fc8211818b6e6ccff55514.png)
லட்சுமி: ஆஹ்... கவுதம்!
அவள் சுதாரித்துக்கொண்டு எழ முயன்றாள்.
ஆனால் கவுதம் கட்டிலில் அவளுக்கு மேலாகச் சாய்ந்து, அவள் எழுந்து செல்லும் வழியை மறித்தான். அவன் எடை அவள் மேலே இருந்தது.
லட்சுமி: என்னடா பண்ற?! தள்ளிப் போ!
![[Image: file-0000000012988211abcf388fa3065623.png]](https://i.ibb.co/B5y8H4Bh/file-0000000012988211abcf388fa3065623.png)
அவள் இரு கைகளாலும் அவனைத் தள்ளினாள்.
கவுதம் அவளது முகத்திற்கு அருகே வந்தான். அவன் மூச்சு அவள் உதட்டைத் தொட்டது.
லட்சுமி: வேண்டாம்... கவுதம்!
![[Image: file-00000000ae7482118a2316422dfe95a3.png]](https://i.ibb.co/TMnMzHML/file-00000000ae7482118a2316422dfe95a3.png)
அவள் முகத்தைத் திருப்ப முயன்றாள்.
![[Image: file-0000000071c4821185e8aa8a1d5a3314.png]](https://i.ibb.co/Tq7L2Yx1/file-0000000071c4821185e8aa8a1d5a3314.png)
அவளது மறுப்பையும் மீறி கவுதம் அவளை முத்தமிட்டான். முத்தம் ஆழமாக இருந்தது. லட்சுமி “ம்ம்ம்…” என்று ஒலி எழுப்பித் தள்ளினாள்.
லட்சுமி: ம்ம்... கவுதம்...!
அவளது வார்த்தைகள் பாதியிலேயே அவன் வாயிற்குள் சென்று தடைப்பட்டன.
![[Image: file-000000005c648211bad8e76700789783.png]](https://i.ibb.co/N2XJ3XjT/file-000000005c648211bad8e76700789783.png)
அவள் அவனது தோள்களைப் பிடித்துத் தள்ள முயன்றாள். ஆனா பலவீனமாக இருந்தது.
லட்சுமி: விடு...!
அந்த அறையின் அமைதியில் அவளது திணறிய குரல் மட்டும் கேட்டது.
கவுதமின் பிடியிலிருந்து விடுபட அவள் மீண்டும் முயன்றாள். அவன் என்ன செய்யப் போகிறான் என்ற பயத்தில் அவளது கண்கள் விரிந்தன. மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது.
![[Image: file-00000000a84c821184dbb7f19bb8872a.png]](https://i.ibb.co/Hfsgwx5t/file-00000000a84c821184dbb7f19bb8872a.png)
கவுதம் கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்தான். அவரது பார்வை இன்னும் கதவு பக்கமே நின்றது. லட்சுமி உள்ளே வந்த விதம், சிவப்பு சேலையில் இறுக்கிக் கட்டியிருந்த இடுப்பு, ஆழமான பிளவுஸ் இடுக்குல தெரிந்த மார்பு… அது இன்னும் அவன் கண்களில் இருந்தது.
லட்சுமி: கவுதம்... நான் கேட்டதுக்குப் பதில் சொல்லு.
கவுதம்: நாளைக்கே போயிடணும்னு ஏன் இவ்வளவு அவசரம்?
லட்சுமி: என் வீட்டுக்கு நான் போறேன். அவ்வளவுதான்.
கவுதம்: சரி... முதல்ல இங்க உட்காருங்க. கொஞ்சம் பேசலாம்.
லட்சுமி தயங்கினாள். அவள் மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. பயத்தில்.
கவுதம்: பயப்படாதீங்க. சும்மா பேசத்தான் கூப்பிடுறேன்.
சில நொடிகள் யோசித்தவள், கட்டிலின் ஓரத்தில் அவனிடமிருந்து சற்றுத் தள்ளி அமர்ந்தாள். உட்கார்ந்தபோது சேலை கொஞ்சம் விலகி, இடுப்பு வளைவு தெரிந்தது. கவுதமின் கண்கள் அங்கே நின்றன.
கவுதம் அவளை நோக்கித் திரும்பினான்.
கவுதம்: லட்சுமி... நடந்ததையெல்லாம் மறந்துட்டு நாம புதுசா வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கலாமே.
லட்சுமி: உனக்கு இது அவ்வளவு சாதாரணமா இருக்கா?
கவுதம்: சாதாரணம்னு சொல்லல. ஆனா உங்களை எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு.
லட்சுமி முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். அவள் கழுத்துல வியர்வை கொஞ்சம் பளபளத்தது. கவுதமின் பார்வை அங்கேயும் நின்றது.
கவுதம்: உங்களை நல்லாப் பார்த்துப்பேன். எந்தக் குறையும் இல்லாம வச்சுப்பேன். நீங்க ஆசைப்படுற எல்லாமே உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.
லட்சுமி: எனக்கு அதெல்லாம் வேண்டாம் கவுதம்.
கவுதம்: இப்ப அப்படித்தான் தோணும். கொஞ்ச நாள் போனா என்னைப் புரிஞ்சுப்பீங்க.
அவன் அவளருகே சற்று நகர்ந்து அமர்ந்தான். இப்போது அவள் தோள் அவன் கையைத் தொட்டது. லட்சுமி உடல் இறுகியது.
லட்சுமி அமைதியாக இருந்தாள்.
கவுதம்: என்னைப் பார்த்தா இன்னும் ராகுலோட நண்பனா மட்டும்தான் தெரியுதா?
லட்சுமி: ஆமா.
கவுதம்: ஆனா இப்ப நம்ம உறவு மாறிடுச்சே லட்சுமி.
லட்சுமி: எனக்கு அப்படி நினைக்க முடியல.
கவுதம்: முயற்சி பண்ணிப் பாருங்க.
அவன் அவளது தோள்மீது மெதுவாகக் கையை வைத்தான். கை வைத்த இடம் சூடாக இருந்தது. லட்சுமி சட்டென்று அவனைப் பார்த்தாள். கண்களில் பயம் இருந்தது.
லட்சுமி: கவுதம்...
கவுதம்: ஒண்ணுமில்ல... கொஞ்சம் நிம்மதியா இருங்க.
அவன் அவளது தோளைச் சுற்றிக் கையைப் போட்டு அருகே அணைத்துக்கொள்ள முயன்றான். அப்போது அவன் மார்பு அவள் தோளைத் தொட்டது. லட்சுமி உடலை இறுக்கிக்கொண்டாள்.
கவுதம்: என்னை ஒரு தடவையாவது நம்பிப் பாருங்க லட்சுமி.
லட்சுமி: இது தப்பு கவுதம்...
கவுதம்: நான் உங்களைக் கஷ்டப்படுத்த நினைக்கல.
லட்சுமி பதில் சொல்லவில்லை.
அவன் அனைத்து இருக்கியதால் தள்ளி சென்று, அவள் தன் முந்தானையைச் சரிசெய்தபடி முகத்தைத் தாழ்த்திக்கொண்டாள். அந்த அசைவில் பிளவுஸ் இடுக்குல மார்பு கொஞ்சம் அதிகமாகத் தெரிந்தது. கவுதமின் கண்கள் அங்கே நின்றன.
கவுதம்: அம்மா... என்னைப் பாருங்க.
அவள் மெதுவாக நிமிர்ந்தாள்.
கவுதம் அவளது முகத்தை நோக்கி நெருங்கினான். அவன் மூச்சு அவள் முகத்தில் விழுந்தது.
அவனது நோக்கத்தை உணர்ந்த லட்சுமி உடனே பின்னால் நகர்ந்தாள்.
லட்சுமி: வேண்டாம் கவுதம்!
கவுதம்: அம்மா... நான்...
லட்சுமி: வேண்டாம்னு சொன்னேன்.
அவள் அவனது கையை விலக்கிவிட்டுக் கட்டிலிலிருந்து எழுந்தாள்.
கவுதமும் எழுந்தான்.
கவுதம்: ஒரு நிமிஷம் நில்லுங்க. நான் சொல்றதைக் கேளுங்க.
லட்சுமி: போதும் கவுதம்!
அவள் கதவை நோக்கி நடந்தாள். நடந்தபோது சேலை அசைந்தது. இடுப்பு வளைவு தெரிந்தது.
கவுதம் அவளுக்கு முன்னால் வந்து நின்றான்.
லட்சுமி: வழியை விடு.
கவுதம்: இப்படிக் கோபப்பட்டுப் போகாதீங்க.
லட்சுமி: நகரு கவுதம்!
அவள் அவனை விலக்கிவிட்டுச் செல்ல முயன்றாள்.
கவுதம் அவளது கையைப் பிடித்தான். கை பிடித்த இடம் இறுக்கமாக இருந்தது.
லட்சுமி: கையை விடு!
அவள் தன் கையை இழுத்தாள்.
கவுதம்: லட்சுமி... ஒரு நிமிஷம்!
லட்சுமி: விடுடா!
இருவருக்கும் இடையே தள்ளுமுள்ளு ஏற்பட்டது. அந்த தள்ளுமுள்ளில் அவள் மார்பு அவன் மார்பைத் தொட்டது. லட்சுமி உடல் நடுங்கியது.
ஆத்திரத்தில் கவுதம் அவளைப் பிடித்துக் கட்டிலில் தள்ளினான்.
லட்சுமி நிலைதடுமாறி மெத்தையில் விழுந்தாள். விழுந்தபோது சேலை மேலே தூக்கியது. தொடை கொஞ்சம் தெரிந்தது.
லட்சுமி: ஆஹ்... கவுதம்!
அவள் சுதாரித்துக்கொண்டு எழ முயன்றாள்.
ஆனால் கவுதம் கட்டிலில் அவளுக்கு மேலாகச் சாய்ந்து, அவள் எழுந்து செல்லும் வழியை மறித்தான். அவன் எடை அவள் மேலே இருந்தது.
லட்சுமி: என்னடா பண்ற?! தள்ளிப் போ!
அவள் இரு கைகளாலும் அவனைத் தள்ளினாள்.
கவுதம் அவளது முகத்திற்கு அருகே வந்தான். அவன் மூச்சு அவள் உதட்டைத் தொட்டது.
லட்சுமி: வேண்டாம்... கவுதம்!
அவள் முகத்தைத் திருப்ப முயன்றாள்.
அவளது மறுப்பையும் மீறி கவுதம் அவளை முத்தமிட்டான். முத்தம் ஆழமாக இருந்தது. லட்சுமி “ம்ம்ம்…” என்று ஒலி எழுப்பித் தள்ளினாள்.
லட்சுமி: ம்ம்... கவுதம்...!
அவளது வார்த்தைகள் பாதியிலேயே அவன் வாயிற்குள் சென்று தடைப்பட்டன.
அவள் அவனது தோள்களைப் பிடித்துத் தள்ள முயன்றாள். ஆனா பலவீனமாக இருந்தது.
லட்சுமி: விடு...!
அந்த அறையின் அமைதியில் அவளது திணறிய குரல் மட்டும் கேட்டது.
கவுதமின் பிடியிலிருந்து விடுபட அவள் மீண்டும் முயன்றாள். அவன் என்ன செய்யப் போகிறான் என்ற பயத்தில் அவளது கண்கள் விரிந்தன. மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது.
08-11-2026, 03:22 AM
08-11-2026, 03:27 AM
Chapter 16 cont.....
கவுதம் லட்சுமி மேலே மீண்டும் சாய்ந்தபடியே அவள் இதழில் முத்தம் இட்டுக்கொண்டு இருந்தான். அவள் கைகள் அவன் தோளைப் பிடித்துத் தள்ளிக்கொண்டே இருந்தன. ஆனா பலவீனமாக இருந்தது.
![[Image: file-0000000095b48211986b62646b5ae4aa.png]](https://i.ibb.co/WpNjQ4Cn/file-0000000095b48211986b62646b5ae4aa.png)
அவன் உதடு அவள் உதட்டை விட்டு விலகல. முத்தம் ஆழமாக இருந்தது. லட்சுமி “ம்ம்ம்…” என்று ஒலி எழுப்பி முகத்தைத் திருப்ப முயன்றாள். கவுதம் அவள் தாடையைப் பிடித்து நிறுத்தினான். அவள் உதடு நடுங்கியது.
![[Image: file-000000003e8c82119ba64aaa86151925.png]](https://i.ibb.co/5hQmFrct/file-000000003e8c82119ba64aaa86151925.png)
முதல்ல இறுக்கமாக இருந்தது. அவள் எதிர்த்தாள். ஆனா அவன் விடல. கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு அவள் உதடு மெதுவாக மென்மையாச்சு. அவன் நாக்கு உள்ளே போனது. லட்சுமி “ம்ம்ம்…” என்று ஒலி எழுப்பினாள்.
![[Image: file-00000000ea6c82118ede439a5f254f82.png]](https://i.ibb.co/tpzxZtgp/file-00000000ea6c82118ede439a5f254f82.png)
resize image dimensions online
ஆனா தள்ள முடியல. முத்தம் நீண்ட நேரம் தொடர்ந்தது. அவள் மூச்சு நின்ற மாதிரி ஆனாள். உதடுகள் ஒட்டிக்கிட்டன. நாக்கு நாக்கோட சேர்ந்தது. லட்சுமி கண்களை மூடினாள். உடல் அதிர்ந்தது.
கவுதமுக்கு அந்த முத்தம் ஆழமாக உணர்ந்தது. நீண்ட நாள் ஆசைப்பட்ட உதடு இப்போது அவன் உதட்டுல இருந்தது. அவள் உதடு மென்மையா இருந்தது. நாக்கு உள்ளே போனபோது அவள் உடல் நடுங்கியது. அவன் அதை உணர்ந்தான். அவள் எதிர்த்தாலும், உதடு மெதுவாக விட்டது. அவன் ஆசை அதிகமாக இருந்ததால் முத்தத்தை விடல. நீண்ட நேரம் அப்படியே இருந்தான். அவள் உதட்டின் சுவை அவன் வாயில் நிறைந்தது.
![[Image: file-00000000a9988211ac88c98641884a8a.png]](https://i.ibb.co/fGXr61mg/file-00000000a9988211ac88c98641884a8a.png)
லட்சுமிக்கு அந்த முத்தம் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. நீண்ட நாள் யாரும் இப்படி முத்தம் போடல. உதடு நடுங்கியது. முதல்ல தள்ள முயன்றாள். ஆனா அவன் பிடியிலிருந்து விடுபட முடியல. கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு உடல் மெதுவாக விட்டது. நாக்கு உள்ளே போனபோது உடல் அதிர்ந்தது. கண்கள் மூடின. மூச்சு நின்ற மாதிரி ஆனாள். எதிர்ப்பு இருந்தது. ஆனா உடல் முழுசா விலகவில்லை. உதடுகள் மெதுவாக ஒட்டிக்கிட்டன.
முத்தம் நீண்ட நேரம் தொடர்ந்தது. இரண்டு பேரும் அந்த உணர்வில் இருந்தார்கள். கவுதம் விடல. லட்சுமி தள்ள முயன்றாள். ஆனா முடியல.
பிறகு அவன் முத்தத்திலிருந்து விலகி, அவள் கழுத்துல போனான். கழுத்தை மெதுவாக நுகர்ந்தான். வாசனை அவன் மூக்கை நிறைத்தது. நாக்கால் கழுத்தை நக்கினான். மெதுவாக மேலே கீழே நகர்ந்தான்.
![[Image: file-0000000028cc821196c1a70b4c6cd8aa.png]](https://i.ibb.co/rRCV4JmT/file-0000000028cc821196c1a70b4c6cd8aa.png)
பிறகு மெதுவாகக் கடித்தான். லட்சுமி “அஹ்…” என்று ஒலி எழுப்பினாள். உடல் அதிர்ந்தது. அவன் கழுத்தை நக்கி, சப்பி, மெதுவாகக் கடித்துக்கொண்டே இருந்தான். நீண்ட நேரம் அங்கேயே இருந்தான். அவள் கழுத்து சூடாக இருந்தது. நுகர்ந்தபோது உடல் இறுகியது.
![[Image: file-00000000a54082119316d05f2234b274.png]](https://i.ibb.co/CKn9PPmp/file-00000000a54082119316d05f2234b274.png)
கவுதம் லட்சுமி மேலே மீண்டும் சாய்ந்தபடியே அவள் இதழில் முத்தம் இட்டுக்கொண்டு இருந்தான். அவள் கைகள் அவன் தோளைப் பிடித்துத் தள்ளிக்கொண்டே இருந்தன. ஆனா பலவீனமாக இருந்தது.
அவன் உதடு அவள் உதட்டை விட்டு விலகல. முத்தம் ஆழமாக இருந்தது. லட்சுமி “ம்ம்ம்…” என்று ஒலி எழுப்பி முகத்தைத் திருப்ப முயன்றாள். கவுதம் அவள் தாடையைப் பிடித்து நிறுத்தினான். அவள் உதடு நடுங்கியது.
முதல்ல இறுக்கமாக இருந்தது. அவள் எதிர்த்தாள். ஆனா அவன் விடல. கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு அவள் உதடு மெதுவாக மென்மையாச்சு. அவன் நாக்கு உள்ளே போனது. லட்சுமி “ம்ம்ம்…” என்று ஒலி எழுப்பினாள்.
resize image dimensions online
ஆனா தள்ள முடியல. முத்தம் நீண்ட நேரம் தொடர்ந்தது. அவள் மூச்சு நின்ற மாதிரி ஆனாள். உதடுகள் ஒட்டிக்கிட்டன. நாக்கு நாக்கோட சேர்ந்தது. லட்சுமி கண்களை மூடினாள். உடல் அதிர்ந்தது.
கவுதமுக்கு அந்த முத்தம் ஆழமாக உணர்ந்தது. நீண்ட நாள் ஆசைப்பட்ட உதடு இப்போது அவன் உதட்டுல இருந்தது. அவள் உதடு மென்மையா இருந்தது. நாக்கு உள்ளே போனபோது அவள் உடல் நடுங்கியது. அவன் அதை உணர்ந்தான். அவள் எதிர்த்தாலும், உதடு மெதுவாக விட்டது. அவன் ஆசை அதிகமாக இருந்ததால் முத்தத்தை விடல. நீண்ட நேரம் அப்படியே இருந்தான். அவள் உதட்டின் சுவை அவன் வாயில் நிறைந்தது.
லட்சுமிக்கு அந்த முத்தம் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. நீண்ட நாள் யாரும் இப்படி முத்தம் போடல. உதடு நடுங்கியது. முதல்ல தள்ள முயன்றாள். ஆனா அவன் பிடியிலிருந்து விடுபட முடியல. கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு உடல் மெதுவாக விட்டது. நாக்கு உள்ளே போனபோது உடல் அதிர்ந்தது. கண்கள் மூடின. மூச்சு நின்ற மாதிரி ஆனாள். எதிர்ப்பு இருந்தது. ஆனா உடல் முழுசா விலகவில்லை. உதடுகள் மெதுவாக ஒட்டிக்கிட்டன.
முத்தம் நீண்ட நேரம் தொடர்ந்தது. இரண்டு பேரும் அந்த உணர்வில் இருந்தார்கள். கவுதம் விடல. லட்சுமி தள்ள முயன்றாள். ஆனா முடியல.
பிறகு அவன் முத்தத்திலிருந்து விலகி, அவள் கழுத்துல போனான். கழுத்தை மெதுவாக நுகர்ந்தான். வாசனை அவன் மூக்கை நிறைத்தது. நாக்கால் கழுத்தை நக்கினான். மெதுவாக மேலே கீழே நகர்ந்தான்.
பிறகு மெதுவாகக் கடித்தான். லட்சுமி “அஹ்…” என்று ஒலி எழுப்பினாள். உடல் அதிர்ந்தது. அவன் கழுத்தை நக்கி, சப்பி, மெதுவாகக் கடித்துக்கொண்டே இருந்தான். நீண்ட நேரம் அங்கேயே இருந்தான். அவள் கழுத்து சூடாக இருந்தது. நுகர்ந்தபோது உடல் இறுகியது.
08-11-2026, 05:57 AM
Chapter 16 cont....
கழுத்தை நீண்ட நேரம் நுகர்ந்து, நக்கி, மெதுவாகக் கடித்த பிறகு, கவுதம் மெதுவாக முந்தானையை மேலே தூக்கினான்.
![[Image: file-000000006df482119f057d4fe40ab7d0.png]](https://i.ibb.co/r2fRg6FB/file-000000006df482119f057d4fe40ab7d0.png)
முதல்ல அவன் சேலை பல்லுவைப் பிடிச்சு மெதுவாக இழுத்தான். சேலை தளர்ந்தது. அவன் அதை முழுசா கழற்றிப் போட்டான்.
இப்போது லட்சுமி பிளவுஸ் மட்டும் போட்டிருந்தா. பெரிய முலைகள் பிளவுஸ் இடுக்குல இன்னும் அதிகமாகத் தெரிந்தன.
![[Image: file-0000000095e48211bbbeb7f76d6f2ee1.png]](https://i.ibb.co/hJJL6RBF/file-0000000095e48211bbbeb7f76d6f2ee1.png)
டக்கென ஜாக்கெட் ஓடு சேர்த்து மூலையை பிசைந்து எடுத்தான்.
![[Image: IMG-20261108-044813.jpg]](https://i.ibb.co/HT782TVY/IMG-20261108-044813.jpg)
லட்சுமி இன்னும் மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள். கவுதம் தலை தூக்கினான். அவள் மார்புல இருந்த தாலி மெதுவாக அசைந்தது. அவன் கைகள் மெதுவாக மேலே சென்றன. பிளவுஸின் ஹூக்குகளை ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தான்.
![[Image: file-0000000079d08211843ffb6dad06c23b.png]](https://i.ibb.co/cS11bbWk/file-0000000079d08211843ffb6dad06c23b.png)
முதல் ஹூக் திறந்தபோது பிளவுஸ் சிறிது விலகியது. இரண்டாவது, மூன்றாவது… ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தான்.
![[Image: IMG-20261108-045533.jpg]](https://i.ibb.co/jvStbr03/IMG-20261108-045533.jpg)
பிளவுஸ் முழுவதும் விலகியது. பெரிய முலைகள் வெளியே வந்தன. Light brown நிற முலைக்காம்புகள் இறுக்கமாக நின்றிருந்தன. வியர்வையில் பளபளத்தன. Bra இல்லை. முலைகள் நேரடியாக வெளியே வந்தன.
![[Image: IMG-20261108-045701.jpg]](https://i.ibb.co/MkL960Gq/IMG-20261108-045701.jpg)
![[Image: b773291ffa219e22d6788526830984fc.jpg]](https://i.ibb.co/rKWLCxzb/b773291ffa219e22d6788526830984fc.jpg)
கவுதம் இரு கைகளாலும் அவள் முலைகளைப் பிடித்தான். நல்ல மாவு பிசைவது போல மெதுவாகப் பிசைந்தான். முதலில் மென்மையாக அழுத்தி, பின்னர் கனமாகப் பிடித்துப் பிசைந்தான். விரல்கள் முழு முலையையும் சுற்றி வருடின. காம்புகளைச் சுற்றிலும் வட்டமாகச் சுழற்றின. முலைகள் அவன் கைகளில் நிறைந்து, வியர்வையில் வழுக்கின.
![[Image: IMG-20261108-051819.jpg]](https://i.ibb.co/938qLBMt/IMG-20261108-051819.jpg)
லட்சுமி “ஆஹ்… hmmm aaaahhh கௌ.....தம்ம்ம்” என்று ஒலி எழுப்ப. அவன் இன்னும் ஆழமாகப் பிசைந்தான். ஒரு கையால் முலையைப் பிடித்து மேலே தூக்கி, இன்னொரு கையால் காம்பைச் சுற்றி வருடினான். முலைகள் மென்மையாகவும், கனமாகவும் இருந்தன.
![[Image: IMG-20261108-051605.jpg]](https://i.ibb.co/tw5cwJXb/IMG-20261108-051605.jpg)
அவன் மாவு பிசைவது போலவே தொடர்ந்து பிசைந்து கொண்டிருந்தான். லட்சுமி உடல்
நடுங்கியது. தலை சாய்ந்து, கண்கள் மூடினாள். கீழே இன்னும் ஈரமாகியது.
கழுத்தை நீண்ட நேரம் நுகர்ந்து, நக்கி, மெதுவாகக் கடித்த பிறகு, கவுதம் மெதுவாக முந்தானையை மேலே தூக்கினான்.
முதல்ல அவன் சேலை பல்லுவைப் பிடிச்சு மெதுவாக இழுத்தான். சேலை தளர்ந்தது. அவன் அதை முழுசா கழற்றிப் போட்டான்.
இப்போது லட்சுமி பிளவுஸ் மட்டும் போட்டிருந்தா. பெரிய முலைகள் பிளவுஸ் இடுக்குல இன்னும் அதிகமாகத் தெரிந்தன.
டக்கென ஜாக்கெட் ஓடு சேர்த்து மூலையை பிசைந்து எடுத்தான்.
லட்சுமி இன்னும் மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள். கவுதம் தலை தூக்கினான். அவள் மார்புல இருந்த தாலி மெதுவாக அசைந்தது. அவன் கைகள் மெதுவாக மேலே சென்றன. பிளவுஸின் ஹூக்குகளை ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தான்.
முதல் ஹூக் திறந்தபோது பிளவுஸ் சிறிது விலகியது. இரண்டாவது, மூன்றாவது… ஒவ்வொன்றாகத் திறந்தான்.
பிளவுஸ் முழுவதும் விலகியது. பெரிய முலைகள் வெளியே வந்தன. Light brown நிற முலைக்காம்புகள் இறுக்கமாக நின்றிருந்தன. வியர்வையில் பளபளத்தன. Bra இல்லை. முலைகள் நேரடியாக வெளியே வந்தன.
கவுதம் இரு கைகளாலும் அவள் முலைகளைப் பிடித்தான். நல்ல மாவு பிசைவது போல மெதுவாகப் பிசைந்தான். முதலில் மென்மையாக அழுத்தி, பின்னர் கனமாகப் பிடித்துப் பிசைந்தான். விரல்கள் முழு முலையையும் சுற்றி வருடின. காம்புகளைச் சுற்றிலும் வட்டமாகச் சுழற்றின. முலைகள் அவன் கைகளில் நிறைந்து, வியர்வையில் வழுக்கின.
லட்சுமி “ஆஹ்… hmmm aaaahhh கௌ.....தம்ம்ம்” என்று ஒலி எழுப்ப. அவன் இன்னும் ஆழமாகப் பிசைந்தான். ஒரு கையால் முலையைப் பிடித்து மேலே தூக்கி, இன்னொரு கையால் காம்பைச் சுற்றி வருடினான். முலைகள் மென்மையாகவும், கனமாகவும் இருந்தன.
அவன் மாவு பிசைவது போலவே தொடர்ந்து பிசைந்து கொண்டிருந்தான். லட்சுமி உடல்
நடுங்கியது. தலை சாய்ந்து, கண்கள் மூடினாள். கீழே இன்னும் ஈரமாகியது.
08-11-2026, 06:29 AM
Chapter 16 cont....
Ayyo வலிக்குது விடு கௌதம் என்று முந்தானையை தான் மேல் போட்டு, சோபாவில் சாய்ந்து உட்கார்ந்திருந்தாள். கவுதம் மெதுவாக அவள் மடியில் தலை வைத்துப் படுத்தான். முகம் அவள் மார்புக்கு நேராக. கண்கள் அரை மூடி, உதடுகள் மெதுவாகத் திறந்திருந்தன. குழந்தை போல மெல்லிய குரலில் “அம்மா…” என்று அழைத்தான்.
![[Image: file-00000000eb148211bb8a1b06e19e0bea.png]](https://i.ibb.co/fGkqfr0q/file-00000000eb148211bb8a1b06e19e0bea.png)
லட்சுமிக்கு முதல்ல புரியவில்லை. ஆனா அவன் கண்கள் அவள் மார்பைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தன. உதடுகள் ஈரமாகத் திறந்து, நாக்கு நனைந்து காத்திருந்தது. அவன் கை மெதுவாக அவள் சேலையைப் பிடித்து இழுத்தது. மார்புக்கு நேராகத் தலையைத் தள்ளியது. குழந்தை போல வாயைத் திறந்து, காம்பு இருக்கும் இடத்தைத் தேடியது. அந்த அசைவுகளே அவளுக்குப் போதும். அவன் உண்மையிலேயே பால் கேட்கிறான் என்பது புரிந்தது.
அவள் மூச்சைப் பிடித்தாள். கீழே ஏற்கனவே ஈரமாகியிருந்தது. அவன் அப்படிப் பார்த்த மாத்திரத்தில் முலைக்காம்புகள் இறுகி நின்றன. அவள் கை தானாகவே தன் இடது மார்பை இரு கைகளாலும் பிடித்துத் தூக்கியது. முலைக்காய் பெரியதாக, கனமாக அவள் விரல்களுக்குள் நிறைந்தது.
“வா… எடு…” என்று மெல்லிய குரலில் சொல்லி, தன் முலையை அவன் வாய்க்கு அருகே கொண்டு வந்தாள்
![[Image: 64b9979ed4c2c0235c5c2cba87404f8a.jpg]](https://i.ibb.co/ZzKPK27C/64b9979ed4c2c0235c5c2cba87404f8a.jpg)
கவுதம் தலை தூக்காமல், குழந்தை போல வாயைத் திறந்து காம்பை உள்ளே எடுத்தான். முதலில் மெதுவாக உதடுகளால் மட்டும் பிடித்து, பின்னர் நாக்கைச் சுற்றினான். லட்சுமி மூச்சைப் பிடித்தாள். அவன் நாக்கு மெதுவாகச் சுழன்றபோதெல்லாம் அவள் மார்பு உள்ளே ஏதோ இழுப்பது போல உணர்ந்தாள்.
![[Image: file-000000001ae4821190f749a9773ca2ba.png]](https://i.ibb.co/DfbBzbj2/file-000000001ae4821190f749a9773ca2ba.png)
அஹ்ஹ் aah ssshhh mmm என்று அவள் கை அவன் தலையை அழுத்தினாள்.
அவன் முழு காம்பையும் வாய்க்குள் இழுத்து, நீண்ட நேரம் உறிஞ்சான். மெதுவாகக் கடித்து விட்டு, மறுபடியும் நாக்கால் வருடினான். லட்சுமி கண்கள் மூடின. தாலி அவள் மார்பில் அசைந்தது. அவன் ஒவ்வொரு உறிஞ்சலுக்கும் அவள் இடுப்பு மெல்ல அசைந்தது. கீழே சேலை ஈரமாக ஒட்டியது.
உணர்ச்சியின் உச்சியில் இருந்த லக்ஷ்மி தன் வலது மார்பையும் தூக்கி, அவன் வாய்க்கு மாற்றினாள்.
![[Image: a9a0d34ab0aefe333664871bb8e881bc.jpg]](https://i.ibb.co/rR9mDwFq/a9a0d34ab0aefe333664871bb8e881bc.jpg)
அவன் மாறி மாறி இரண்டு முலைகளையும் குழந்தை போல உறிஞ்சினான். லட்சுமி ஒரு கையால் அவன் தலையைத் தாங்கி, இன்னொரு கையால் தன் மார்பை அழுத்தி அவன் வாய்க்குள் கொடுத்தாள்.வைத்தவுடன் அவன் கடிக்க அவள் உடல் நடுங்க, மெல்லிய குரலில் “ஆஹ்… aahhh ammaaaaaaaaa ..... Gowtham மெதுவா…” என்று உடல் கூசி போனாள்.
![[Image: 874d5b51b331e0f0742a8bbd5365256c.jpg]](https://i.ibb.co/Y4rs6WyP/874d5b51b331e0f0742a8bbd5365256c.jpg)
அவள் மிகவும் மோகத்தில் இருந்தாள். குழந்தைக்குப் பால் கொடுப்பது போலவே தன் மார்பைத் தூக்கி அவன் வாயில் வைத்தாள். அவன் குழந்தை போல படுத்தவாறே உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்தான். லட்சுமி கண்களை மூடி, தலை சாய்ந்து, அவனுக்குத் தொடர்ந்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
![[Image: IMG-20261108-053406.jpg]](https://i.ibb.co/cct0d4N6/IMG-20261108-053406.jpg)
கவுதம் தலையைத் தாழ்த்தி ஒரு முலையை வாயில் எடுத்தான். முலைக்காம்பை நாக்கால் சுழற்றினான். நீண்ட நேரம் சுழற்றினான். பிறகு மெதுவாகக் கடித்து இழுத்தான். லட்சுமி “ஆஹ்…” என்று ஒலி எழுப்பினாள். அவன் இன்னொரு முலைக்காம்பையும் பிடிச்சு பிழிந்தான். முலைகள் அவன் கையில் நிறைந்தன.
![[Image: ead42ca3d7c9b57891ef84bbb72d5b35.jpg]](https://i.ibb.co/Ps9Dj5Bx/ead42ca3d7c9b57891ef84bbb72d5b35.jpg)
அவன் முலையை சப்பி, நாக்கால் சுற்றி, காம்பை இழுத்து உறிஞ்சி நீண்ட நேரம் அங்கேயே இருந்தான்.
![[Image: f85d74cee5dd907a97d2b956ec2d2a7b.jpg]](https://i.ibb.co/svC8yv4q/f85d74cee5dd907a97d2b956ec2d2a7b.jpg)
கவுதம் தான் பல்லால் லக்ஷ்மியின் முலை கம்பை கடிக்க, லட்சுமி உடல் அதிர்ந்தது. அவள் கை அவன் தலையைப் பிடித்துத் தள்ள முயன்றது. ஆனா முழுசா தள்ள முடியல. முலைக்காம்பு இறுக்கமாக நின்றது. நாக்கு சுழன்றது. மெதுவாகக் கடித்தது. உடல் நடுங்கியது.
![[Image: IMG-20261108-053611.jpg]](https://i.ibb.co/PZyprKt5/IMG-20261108-053611.jpg)
இதுவரை கவுதமை மனதார ஏற்றுக்கொள்ளாத லட்சுமிக்கு, அந்த நெருக்கமான தருணத்தில் அவன் மீதான உணர்வு மெல்ல மாறத் தொடங்கியது. அவனது அருகாமையைத் தவிர்க்க நினைத்த மனம், இப்போது அறியாமலேயே அவனை இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கத் துடித்தது.
Ayyo வலிக்குது விடு கௌதம் என்று முந்தானையை தான் மேல் போட்டு, சோபாவில் சாய்ந்து உட்கார்ந்திருந்தாள். கவுதம் மெதுவாக அவள் மடியில் தலை வைத்துப் படுத்தான். முகம் அவள் மார்புக்கு நேராக. கண்கள் அரை மூடி, உதடுகள் மெதுவாகத் திறந்திருந்தன. குழந்தை போல மெல்லிய குரலில் “அம்மா…” என்று அழைத்தான்.
லட்சுமிக்கு முதல்ல புரியவில்லை. ஆனா அவன் கண்கள் அவள் மார்பைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தன. உதடுகள் ஈரமாகத் திறந்து, நாக்கு நனைந்து காத்திருந்தது. அவன் கை மெதுவாக அவள் சேலையைப் பிடித்து இழுத்தது. மார்புக்கு நேராகத் தலையைத் தள்ளியது. குழந்தை போல வாயைத் திறந்து, காம்பு இருக்கும் இடத்தைத் தேடியது. அந்த அசைவுகளே அவளுக்குப் போதும். அவன் உண்மையிலேயே பால் கேட்கிறான் என்பது புரிந்தது.
அவள் மூச்சைப் பிடித்தாள். கீழே ஏற்கனவே ஈரமாகியிருந்தது. அவன் அப்படிப் பார்த்த மாத்திரத்தில் முலைக்காம்புகள் இறுகி நின்றன. அவள் கை தானாகவே தன் இடது மார்பை இரு கைகளாலும் பிடித்துத் தூக்கியது. முலைக்காய் பெரியதாக, கனமாக அவள் விரல்களுக்குள் நிறைந்தது.
“வா… எடு…” என்று மெல்லிய குரலில் சொல்லி, தன் முலையை அவன் வாய்க்கு அருகே கொண்டு வந்தாள்
கவுதம் தலை தூக்காமல், குழந்தை போல வாயைத் திறந்து காம்பை உள்ளே எடுத்தான். முதலில் மெதுவாக உதடுகளால் மட்டும் பிடித்து, பின்னர் நாக்கைச் சுற்றினான். லட்சுமி மூச்சைப் பிடித்தாள். அவன் நாக்கு மெதுவாகச் சுழன்றபோதெல்லாம் அவள் மார்பு உள்ளே ஏதோ இழுப்பது போல உணர்ந்தாள்.
அஹ்ஹ் aah ssshhh mmm என்று அவள் கை அவன் தலையை அழுத்தினாள்.
அவன் முழு காம்பையும் வாய்க்குள் இழுத்து, நீண்ட நேரம் உறிஞ்சான். மெதுவாகக் கடித்து விட்டு, மறுபடியும் நாக்கால் வருடினான். லட்சுமி கண்கள் மூடின. தாலி அவள் மார்பில் அசைந்தது. அவன் ஒவ்வொரு உறிஞ்சலுக்கும் அவள் இடுப்பு மெல்ல அசைந்தது. கீழே சேலை ஈரமாக ஒட்டியது.
உணர்ச்சியின் உச்சியில் இருந்த லக்ஷ்மி தன் வலது மார்பையும் தூக்கி, அவன் வாய்க்கு மாற்றினாள்.
அவன் மாறி மாறி இரண்டு முலைகளையும் குழந்தை போல உறிஞ்சினான். லட்சுமி ஒரு கையால் அவன் தலையைத் தாங்கி, இன்னொரு கையால் தன் மார்பை அழுத்தி அவன் வாய்க்குள் கொடுத்தாள்.வைத்தவுடன் அவன் கடிக்க அவள் உடல் நடுங்க, மெல்லிய குரலில் “ஆஹ்… aahhh ammaaaaaaaaa ..... Gowtham மெதுவா…” என்று உடல் கூசி போனாள்.
அவள் மிகவும் மோகத்தில் இருந்தாள். குழந்தைக்குப் பால் கொடுப்பது போலவே தன் மார்பைத் தூக்கி அவன் வாயில் வைத்தாள். அவன் குழந்தை போல படுத்தவாறே உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்தான். லட்சுமி கண்களை மூடி, தலை சாய்ந்து, அவனுக்குத் தொடர்ந்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
கவுதம் தலையைத் தாழ்த்தி ஒரு முலையை வாயில் எடுத்தான். முலைக்காம்பை நாக்கால் சுழற்றினான். நீண்ட நேரம் சுழற்றினான். பிறகு மெதுவாகக் கடித்து இழுத்தான். லட்சுமி “ஆஹ்…” என்று ஒலி எழுப்பினாள். அவன் இன்னொரு முலைக்காம்பையும் பிடிச்சு பிழிந்தான். முலைகள் அவன் கையில் நிறைந்தன.
அவன் முலையை சப்பி, நாக்கால் சுற்றி, காம்பை இழுத்து உறிஞ்சி நீண்ட நேரம் அங்கேயே இருந்தான்.
கவுதம் தான் பல்லால் லக்ஷ்மியின் முலை கம்பை கடிக்க, லட்சுமி உடல் அதிர்ந்தது. அவள் கை அவன் தலையைப் பிடித்துத் தள்ள முயன்றது. ஆனா முழுசா தள்ள முடியல. முலைக்காம்பு இறுக்கமாக நின்றது. நாக்கு சுழன்றது. மெதுவாகக் கடித்தது. உடல் நடுங்கியது.
இதுவரை கவுதமை மனதார ஏற்றுக்கொள்ளாத லட்சுமிக்கு, அந்த நெருக்கமான தருணத்தில் அவன் மீதான உணர்வு மெல்ல மாறத் தொடங்கியது. அவனது அருகாமையைத் தவிர்க்க நினைத்த மனம், இப்போது அறியாமலேயே அவனை இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கத் துடித்தது.
08-11-2026, 06:36 AM
Chapter 17 tonight! ❤️
Ipo time illa , Diwali day!!..
Happy Diwali, guys! ✨
Hope you all like this chapter.
Please do like and comment. Your support and feedback motivate me to write more! ❤️
Thank you! ♥️♥️♥️
Ipo time illa , Diwali day!!..
Happy Diwali, guys! ✨
Hope you all like this chapter.
Please do like and comment. Your support and feedback motivate me to write more! ❤️
Thank you! ♥️♥️♥️
08-11-2026, 07:06 AM
09-11-2026, 04:43 PM
(09-11-2026, 04:49 AM)KKYOURBF Wrote: கதை நல்லாதான் இருக்கு..
இதுல incest எங்கடா?
Porumai.....Story innum mudilaye !! Incest is a part of story dot. Actually that's what main plot but when who how??? poga poga therinjipinga...
Adultery category la incest kondu vara mudiyathu ..but incest category la adultery vaikalam.
09-11-2026, 04:50 PM
(09-11-2026, 04:04 PM)வசிகரன் Wrote: எல்லாம் சரிதான் ஆனால் எனக்கொரு கேள்வி என்னவென்றால்
ஒரு சம்பவத்தையொட்டிய ப்ளாஷ்பேக்கை பற்றி இன்னும் சொல்லாமல் கதை நகர்கிறது அது என்ன
அது எந்த சம்பவம் என்றால்
கௌதம் கை உடைந்ததாக பொய்சொல்லி ராகுல் வீட்டில் இருந்தபோது ஒருமுறை லட்சுமியின் ரூமில் கௌதம் ராகுலுக்கு தெரியாமல் உள்ளே இருந்து அடுத்த நாள் காலை வெளயே வரும்பொழுது
ராகுல் அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்த சம்பவம் அதாவது அந்த இரவில் லட்சுமியின் உடம்பில் கன்னத்தில் சிவந்துபோய் இருக்கிறது அதை பார்த்து ராகுல் கேட்டதற்கு லட்சுமியும் கௌதமும் லட்சுமியின் மேல் பூச்சி ஏறியதாக சொல்லி எதையோ சமாளித்து மறைப்பார்கள்
அது என்ன
அன்றிரவு என்ன லட்சுமியின் ரூமில் என்ன நடந்தநது லட்சுமியின் மேல் ஏறிய பூச்சியின் பெயர் என்ன
அந்த பூச்சி அந்த இரவில் லட்சுமியை என்ன செய்தது
அதை கொஞ்சம் சொன்னால் நன்றாக இருக்கும்
அதை தெரிந்து கொள்ள ஆவலோடு இருக்கிறேன்
Do u think I will miss any gap? ? Kandippa varum don't wry... U spot on anyway..
neenga entha alavu involved ah irukinga nu theriyudhu..
Thank you ♥️♥️
09-11-2026, 04:57 PM
Thank you so much for taking the time to read my story. It truly means a lot to me! ❤️
A big thank you to everyone who has been supporting my story so far by doing likes & comments
Your likes and comments mean a lot because that's how I know you're enjoying the story and want me to continue. They motivate me to write more and keep this journey going.
Thank you once again for all the love and support! ❤️
A big thank you to everyone who has been supporting my story so far by doing likes & comments
Your likes and comments mean a lot because that's how I know you're enjoying the story and want me to continue. They motivate me to write more and keep this journey going.
Thank you once again for all the love and support! ❤️
10-11-2026, 04:49 AM
Hi guys first night scene lengthy ah porathaala multiple episodes ah thaa varum. I will make every bit of it worth.
Thanks for your patience.
Thanks for your patience.
10-11-2026, 06:36 AM
Chapter 17: Flames of Foreplay
இரண்டு முலைகளும் வெளியே இருந்தன. இன்னும் முலை ஆசை அடிக்காத கவுதம் ஒரு கையால ஒரு முலையைபிடிச்சு அழுத்தி இழுத்துக் கொண்டே, இன்னொரு முலையின் காம்பை வாயில எடுத்து நாக்குல சுழற்றி உறிஞ்சி மெதுவா கடிச்சு இழுத்துக் கொண்டே இருந்தான்.
![[Image: IMG-20261109-233731.jpg]](https://i.ibb.co/203c2q3b/IMG-20261109-233731.jpg)
![[Image: IMG-20261109-234905.jpg]](https://i.ibb.co/Fk5KGyQk/IMG-20261109-234905.jpg)
![[Image: IMG-20261109-234959.jpg]](https://i.ibb.co/wrybcL5Q/IMG-20261109-234959.jpg)
அவன் சப்பி சப்பி உறிஞ்சின “ச்சுப்…
ச்சுப்..slurppp....”சத்தம் கேட்டு லட்சுமி கூச்சமா அவன் தலையை முந்தானைக்குள்ள விட்டு மூடிட்டு, இன்னும் ஆழமா அழுத்திக் கொண்டே,
லட்சுமி: “ஆஹ்… கௌதம் ...ம்ம்ம்…பொறுமையா டா ஹா ஷ்....ஹா அம்மா ku வலிக்குது ”ன்னு மூச்சு விட்டாள்.
![[Image: file-00000000a48c8207b96f2c38083f0b8b.png]](https://i.ibb.co/PZ4RsG6R/file-00000000a48c8207b96f2c38083f0b8b.png)
கௌதம் அதை ஏதும் காதில் வாங்காமல் தன் வேலையில் தீவிரமாக இருந்தான். தன் நண்பனுக்கு பால் குடுத்த முலை தற்போது தன் வாய்க்குள் என்று நினைக்கும் போதே ஜிவ்வென்று இருந்தது.
![[Image: 7ed536c70d07c73245aba26dec7e93e8.jpg]](https://i.ibb.co/zVfcCj4Z/7ed536c70d07c73245aba26dec7e93e8.jpg)
![[Image: c7d6231f70791fdbc650a3969617e8b6.jpg]](https://i.ibb.co/vMTQpNG/c7d6231f70791fdbc650a3969617e8b6.jpg)
![[Image: 6be761ff319b03e22f2e81070aaea149.jpg]](https://i.ibb.co/0j9qZcZf/6be761ff319b03e22f2e81070aaea149.jpg)
![[Image: d752b011d17e60ca8a0b5c208bebf677.jpg]](https://i.ibb.co/tpwLBHbx/d752b011d17e60ca8a0b5c208bebf677.jpg)
Aaahh மச்சான் rahul, உன் அம்மாக்கு super முலை டா.. செம முலை டா..ssshabhaaaaa ...ம்ம் ம்ம் slurp... slurp.....
இழுக்க இழுக்க உள்ள போது செம மாட்டு மடு டா சரியான காம்பு ,உன் பத்தினி அம்மா இப்போ எனக்கு பால் குடுக்கிறா பாரு ....... ம்ம் slurrpp....... முனங்கி கொண்டே முந்தனைக்குள் காம்பை கடித்து இழுத்து சப்பி கொண்டிருந்தான்.
Lakshmi: "போதும் விடுப்பா" என்று
கையை blouse kul கொண்டு போய் அவன் வாய்க்குள் குதப்பி சப்பி கொண்டிருந்த தனது முலைக்கம்பை எடுக்க பார்க்க.
கவுதம் அவள் கையை மெதுவா பிடித்து விலக்கி,
கவுதம்: “கைய எடு மா… நான் சாப்டுட்டு இருக்கேன்” என்று குரல் தாழ்த்தி சொல்லி காம்பை இன்னும் ஆழமா வாயில எடுத்து சப்பி உறிஞ்சிக் கொண்டே இருந்தான்.
லட்சுமி “ஆஹ்… ம்ம்ம்…”ன்னு மூச்சு விட்டு கையை விட்டாள்.
![[Image: de775aa8cec9eb019208b93e74297fb2.jpg]](https://i.ibb.co/Z6KJ9wpF/de775aa8cec9eb019208b93e74297fb2.jpg)
![[Image: IMG-20261110-003736.jpg]](https://i.ibb.co/V0C9XvxV/IMG-20261110-003736.jpg)
இரண்டு முலைகளும் வெளியே இருந்தன. இன்னும் முலை ஆசை அடிக்காத கவுதம் ஒரு கையால ஒரு முலையைபிடிச்சு அழுத்தி இழுத்துக் கொண்டே, இன்னொரு முலையின் காம்பை வாயில எடுத்து நாக்குல சுழற்றி உறிஞ்சி மெதுவா கடிச்சு இழுத்துக் கொண்டே இருந்தான்.
அவன் சப்பி சப்பி உறிஞ்சின “ச்சுப்…
ச்சுப்..slurppp....”சத்தம் கேட்டு லட்சுமி கூச்சமா அவன் தலையை முந்தானைக்குள்ள விட்டு மூடிட்டு, இன்னும் ஆழமா அழுத்திக் கொண்டே,
லட்சுமி: “ஆஹ்… கௌதம் ...ம்ம்ம்…பொறுமையா டா ஹா ஷ்....ஹா அம்மா ku வலிக்குது ”ன்னு மூச்சு விட்டாள்.
கௌதம் அதை ஏதும் காதில் வாங்காமல் தன் வேலையில் தீவிரமாக இருந்தான். தன் நண்பனுக்கு பால் குடுத்த முலை தற்போது தன் வாய்க்குள் என்று நினைக்கும் போதே ஜிவ்வென்று இருந்தது.
Aaahh மச்சான் rahul, உன் அம்மாக்கு super முலை டா.. செம முலை டா..ssshabhaaaaa ...ம்ம் ம்ம் slurp... slurp.....
இழுக்க இழுக்க உள்ள போது செம மாட்டு மடு டா சரியான காம்பு ,உன் பத்தினி அம்மா இப்போ எனக்கு பால் குடுக்கிறா பாரு ....... ம்ம் slurrpp....... முனங்கி கொண்டே முந்தனைக்குள் காம்பை கடித்து இழுத்து சப்பி கொண்டிருந்தான்.
Lakshmi: "போதும் விடுப்பா" என்று
கையை blouse kul கொண்டு போய் அவன் வாய்க்குள் குதப்பி சப்பி கொண்டிருந்த தனது முலைக்கம்பை எடுக்க பார்க்க.
கவுதம் அவள் கையை மெதுவா பிடித்து விலக்கி,
கவுதம்: “கைய எடு மா… நான் சாப்டுட்டு இருக்கேன்” என்று குரல் தாழ்த்தி சொல்லி காம்பை இன்னும் ஆழமா வாயில எடுத்து சப்பி உறிஞ்சிக் கொண்டே இருந்தான்.
லட்சுமி “ஆஹ்… ம்ம்ம்…”ன்னு மூச்சு விட்டு கையை விட்டாள்.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Invisible User(s), 17 Guest(s)