[SivaSai]

అర్జున్ విజయం, వారి అంతం

కోర్టు విశాలమైన గదిలో ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన, గంభీరమైన, సూది పడ్డా వినిపించేంత నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉంది. అంత పెద్ద గదిలో వందలాది మంది ఉన్నప్పటికీ, ఎవరి నోటి నుండీ ఒక్క మాట కూడా రావడం లేదు. అందరూ తమ ఊపిరి బిగబట్టి, ముందున్న ఎత్తైన ఆసనంపై కూర్చున్న ప్రధాన న్యాయమూర్తి ముఖం వైపు ఏకధాటిగా చూస్తున్నారు. గదిలోని గాలి తీవ్రమైన ఉత్కంఠతో గడ్డకట్టుకుపోయినట్టుగా ఉంది.

గదికి ఒక పక్కన ఉన్న పాత చెక్క బోనులో శేఖర్ చౌదరి నిలబడి ఉన్నాడు. అతని కాళ్ళు భయంతో గజగజ వణుకుతున్నాయి. కొద్ది రోజుల క్రితం వరకు ఏ మనిషి కనుసన్నలలో నగరంలోని పెద్ద పెద్ద నాయకులు నడుచుకునేవారో, ఆ మనిషి ఈరోజు ఆ బోను చెక్క రైలింగ్‌ను రెండు చేతులతో చాలా గట్టిగా పట్టుకుని, నిటారుగా నిలబడటానికి ప్రాణపణె ప్రయత్నిస్తున్నాడు. అతని చేతి నరాలు భయంతో తాడులా ఉబ్బిపోయాయి. మాయ అతని పక్కనే రెండు చేతులు జోడించి కళ్ళు మూసుకుని ఉంది. ఆమె బుగ్గల మీదుగా కన్నీళ్లు అవిరామంగా ధారగా కారుతున్నాయి. కానీ ఈసారి ఇది నటన కాదు, అబద్ధపు నాటకం అంతకన్నా కాదు. ఇది అచ్చమైన, నగ్న మృత్యుభయం. రావుిల తన చీర కొంగుతో ముఖం కప్పుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది.

ప్రధాన న్యాయమూర్తి అత్యంత నెమ్మదిగా తన తీర్పు పత్రాన్ని కళ్ళ ముందుకి ఎత్తిపట్టారు. ఆయన ఒకసారి కోర్టు గది అంతా కళ్ళతో కలియజూశారు. ఆ తర్వాత ఆయన గొంతు ఆ గది అంతటా ఒక గంభీరమైన మేఘ గర్జనలా వ్యాపించింది.

"మన దేశ చట్టం సమాజంలోని బలహీనులను రక్షించడానికి, సాధారణ, నిరపరాధులైన ప్రజలకు భద్రత కల్పించడానికి ఏర్పడింది," జడ్జి గారు అత్యంత కఠినమైన, గంభీరమైన స్వరంతో చెప్పడం ప్రారంభించారు. "ముఖ్యంగా మహిళా రక్షణ పవిత్ర చట్టాలు, నిజంగా శారీరకంగా లేదా మానసికంగా హింసకు గురైన అసహాయ మహిళలను కాపాడటానికి ఏర్పడ్డాయి. ఆ చట్టం ఒక ఢాలు లాంటిది. కానీ ఈరోజు ఈ పవిత్ర న్యాయస్థానంలో నిలబడి నేను చూసినవి, విన్న సాక్ష్యాలు కేవలం ఒక సాధారణ అవినీతి కాదు. ఇది మానవత్వం, నిజాయితీ, మరియు సమాజం యొక్క పవిత్ర నమ్మకంపై జరిగిన తీవ్రమైన, క్షమించరాని దాడి."

జడ్జి గారు ఒక్క క్షణం ఆగారు. ఆయన పదునైన చూపు నేరుగా బోనులో నిలబడి ఉన్న శేఖర్ చౌదరిపై గుచ్చుకుంది.

"శేఖర్ చౌదరి, రావుిల రావు, మరియు మాయా వర్మ," జడ్జి గారి గొంతు ఇప్పుడు మరింత కఠినంగా, పదునుగా వినిపించింది. "మీరు కేవలం ప్రభుత్వ సంపదను దొంగిలించలేదు. మీరు మీ నీచమైన దురాశను తీర్చుకోవడానికి, మీ విలాసవంతమైన జీవితాల కోసం వేలాది మంది నిరపరాధులైన, సాధారణ, నిజాయితీపరులైన పురుషుల జీవితాలను పూర్తిగా నాశనం చేశారు. మీరు దేశంలోని పవిత్ర చట్టాన్ని ఒక చవకబారు వ్యాపార సాధనంగా మార్చుకున్నారు."

గదికి ఒక పక్కన నిలబడి ఉన్న అర్జున్ కళ్ళు మూసుకుని జడ్జి గారి మాటలు వింటున్నాడు. తనలో ఇన్ని రోజులుగా పేరుకుపోయిన చెప్పని మాటలన్నీ, అవమానాలన్నీ ఈరోజు జడ్జి గారి నోటి నుండి ప్రపంచం ముందు బయటకు వస్తున్నాయని అతనికి అనిపించింది.

జడ్జి గారు మళ్ళీ చెప్పడం మొదలుపెట్టారు, "ఈ సమాజంలో పురుషులకు కూడా ఒక గౌరవం ఉంది. వారికి కూడా కుటుంబం, వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులు, పిల్లలు ఉన్నారు. ఒక తప్పుడు కేసు సాధారణ పురుషుడి మెడకు చుట్టుకున్నప్పుడు, అతను కేవలం జైలుకు వెళ్ళడమే కాదు, సమాజం దృష్టిలో అతను ఒక రాక్షసుడుగా మారిపోతాడు. అతని ఉద్యోగం పోతుంది, అతని తల్లిదండ్రులు సిగ్గుతో రోడ్డు మీదకు రాలేరు. ఈ పురుషులు రోజుల తరబడి, రాత్రుల తరబడి తమ ఇళ్ళలోని చీకటి మూలల్లో కూర్చుని నిశ్శబ్దంగా కన్నీళ్లు కార్చారు. వారి ఆ చెప్పని వేదనకు, ఆ అవమానానికి శబ్దం లేదు. మరియు మీరు సరిగ్గా ఆ నిశ్శబ్దాన్ని, ఆ బలహీనతను ఆసరాగా తీసుకున్నారు. మీరు డబ్బు మీద ఆశతో ఈ నిరపరాధుల జీవితాలతో చెలగాటమాడారు. మీ ఈ ఘోరమైన చర్యల వల్ల ఈరోజు సమాజంలోని చాలామంది సాధారణ పురుషులు తల ఎత్తుకుని బతకడానికి భయపడుతున్నారు. మీ ఈ తీవ్రమైన నేరం ఏ విధంగానూ క్షమించడానికి అర్హమైనది కాదు."

అర్జున్ కంటి నుండి ఒక కన్నీటి చుక్క జారింది. ఈ కన్నీళ్లు బాధవి కావు, ఇవి తన ఇన్నాళ్ళ వేదనను ఎవరో ఒకరు గౌరవించారనే శాంతితో కూడిన కన్నీళ్లు. అతనికి జైల్లోని ఆ చీకటి రాత్రులు గుర్తుకొచ్చాయి, ఏ నేరం చేయకుండా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దెబ్బలు తిన్న క్షణాలు గుర్తుకొచ్చాయి. ఇరుగుపొరుగు వారి అవమానాలు భరించి, రోజుల తరబడి ఇంటి తలుపులు మూసుకుని ఉన్న తన వృద్ధ తల్లిదండ్రుల దీనమైన ముఖాలు గుర్తుకొచ్చాయి. ఈరోజు ఆ అవమానాలన్నింటికీ తీర్పు రాబోతోంది.

"అన్ని సాక్ష్యాధారాలు, రాజీవ్ వాంగ్మూలం, మరియు రుజువులను క్షుణ్ణంగా పరిశీలించిన తర్వాత, ఈ న్యాయస్థానం తన తుది తీర్పును ప్రకటిస్తోంది," జడ్జి గారు తన చేతిలోని పత్రాన్ని కొద్దిగా కిందకి దించారు.

గది అంతా ఒక్క సెకను పాటు నిశ్చేష్టమైపోయింది. విక్రమ్, రజత్ ఒకరి చేతిని మరొకరు చాలా గట్టిగా పట్టుకున్నారు.

"ప్రధాన నిందితుడు శేఖర్ చౌదరిని ప్రభుత్వ మోసం, అధికారాన్ని దుర్వినియోగం చేయడం, ప్రభుత్వ విధులకు ఆటంకం కలిగించడం, మరియు అర్జున్ వర్మ కుటుంబాన్ని హత్యాయత్నం చేసిన నేరానికి గాను పదేళ్ల కఠిన కారాగార శిక్ష విధించడం జరుగుతోంది," జడ్జి గారి తీర్పు ఒక పెద్ద సుత్తి దెబ్బలా గదిలోని గాలిలో ప్రతిధ్వనించింది. "అతని ఆస్తి మొత్తాన్ని ఈరోజు నుండి జప్తు చేయడం జరిగింది."

శేఖర్ చౌదరి చేతి నుండి బోను చెక్క రైలింగ్ జారిపోయింది. అతని కాళ్ళు ఇక శరీర భారాన్ని మోయలేకపోయాయి. అతను ధబ్ మని బోను నేలపై కూలబడ్డాడు. అతని గొంతు నుండి మాట గానీ, శబ్దం గానీ రాలేదు. కేవలం అతని కళ్ళు స్థిరంగా, శూన్యంగా అయిపోయాయి. తనను తాను ఈ నగరానికి అత్యంత శక్తివంతుడైన దేవుడిగా భావించేవాడు, అతని జీవితం, అతని అహంకారం ఈరోజు ఈ కోర్టు నేలపై శాశ్వతంగా ముగిసిపోయాయి.

"నిందితులు మాయా వర్మ మరియు రావుిల రావులను మహిళా రక్షణ చట్టాన్ని దుర్వినియోగం చేయడం, నిరపరాధులైన పురుషులను తప్పుడు కేసులలో ఇరికించి డబ్బు కోసం బెదిరింపులకు పాల్పడటం, మరియు సమాజ నమ్మకాన్ని వమ్ము చేసిన నేరానికి గాను ఎనిమిది సంవత్సరాల జైలు శిక్ష విధించడం జరుగుతోంది," జడ్జి గారు తన తీర్పును చదవడం ముగించారు.

మాయ ఒక భయంకరమైన కేక వేసి బోనులోనే స్పృహ కోల్పోయి నేలపై పడిపోయింది. రావుిల తన రెండు చేతులతో ముఖం కప్పుకుని బావురుమని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. వారి అందం, ఖరీదైన దుస్తులు, అహంకారం, డబ్బు మీద దురాశ ఈరోజు శాశ్వతంగా జైలు ఇనుప ఊచల వెనుక బందీ అయిపోయాయి. వారి దొంగ కన్నీళ్ల నాటకం ఈరోజు సత్యం ముందు బోనులో పూర్తిగా ఓడిపోయింది.

జడ్జి గారు తన తీర్పు పత్రంపై సంతకం చేశారు. ఆ తర్వాత ఆయన తన చేతిలోని చెక్క సుత్తిని తీసుకుని బల్లపై మూడుసార్లు గట్టిగా కొట్టారు.

'ఠక్! ఠక్! ఠక్!'

ఈ మూడు శబ్దాలు అర్జున్ చెవులకు ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన, పవిత్రమైన, శాంతియుతమైన పాటలా వినిపించాయి.

కోర్టు కార్యకలాపాలు ఈరోజు అధికారికంగా ముగిశాయి. జడ్జి గారు తన స్థానం నుండి లేచి లోపలి గది వైపు వెళ్ళిపోయారు. వెంటనే గార్డులు వచ్చి శేఖర్, మాయ, మరియు రావుిలను మెడ పట్టుకుని ఈడ్చుకెళ్లి కోర్టు వెనుక తలుపు నుండి జైలు వాహనం వైపు తీసుకువెళ్లారు.

అర్జున్, విక్రమ్, రజత్ తమ స్థానంలోనే రాళ్ళలా నిలబడిపోయారు. వారి కాళ్ళు కదలడం లేదు. ఆ ముగ్గురూ చాలా నెమ్మదిగా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. ఇంకేమీ మాట్లాడకుండా, ఆ ముగ్గురూ తమ చేతులను ఒకరితో ఒకరు చాలా గట్టిగా పెనవేసుకున్నారు.

అర్జున్ రెండు కళ్ళ నుండి అవిరామంగా కన్నీళ్ల ధారలు కారడం మొదలయ్యాయి. అతను ఇక తనను తాను ఆపుకోలేదు. విక్రమ్, రజత్ కూడా పిల్లల్లా వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నారు. కానీ ఈ కన్నీళ్లలో బాధ లేదు, వేదన గానీ, అవమానం యొక్క నల్లటి మరక గానీ లేదు. ఈ కన్నీళ్లు అంతులేని, తీవ్రమైన, పరమ శాంతితో కూడినవి. ఇన్ని రోజుల అమానుషమైన పోరాటం, జైల్లోని చీకటి రాత్రులు, ఆకలి మంట, సమాజపు అసహ్యం—అన్నీ ఈరోజు ఈ పవిత్ర జలంతో కడిగివేయబడి పూర్తిగా శుభ్రమైపోయాయి. సత్యం యొక్క బలం డబ్బు కన్నా చాలా చాలా ఎక్కువ అని వారు ఈరోజు దేశం మొత్తానికి నిరూపించారు.

రజత్ ఏడుస్తూ విక్రమ్ భుజం మీద తల వాల్చాడు. ఈరోజు నుండి తను స్వేచ్ఛాజీవి అని అతనికి అర్థమవుతోంది. ఈరోజు నుండి తనను ఎవరూ నేరస్థుడని అనరు. ఈరోజు తను తల ఎత్తుకుని తన నాలుగేళ్ళ చిన్న కూతురి దగ్గరకు వెళ్ళగలడు. ఆమెను గుండెలకు హత్తుకుని, మీ నాన్న చెడ్డవాడు కాదని చెప్పగలడు. విక్రమ్ గుండెల్లో కూడా ఈరోజు ఒక పెద్ద గర్వం. ఒక న్యాయవాదిగా అతను ఈరోజు న్యాయానికి అతిపెద్ద విజయాన్ని తన కళ్ళతో చూశాడు.

జస్టిస్ రావు చాలా ప్రశాంతంగా, నెమ్మదిగా వారి దగ్గరకు వచ్చారు. ఆయన కళ్ళలో కూడా ఈరోజు ఆనందబాష్పాలు ఉన్నాయి. ఆయన తన రెండు చేతులు చాచి అర్జున్, విక్రమ్, రజత్‌లను తన గుండెలకు హత్తుకున్నారు. ఒక తండ్రిలా ఆయన వారి తల నిమిరి మనస్ఫూర్తిగా ఆశీర్వదించారు.

"సాధించారు నాయనలారా," జస్టిస్ రావు గొంతు భావోద్వేగంతో వణికింది. "చీకటి ఎంత గాఢంగా ఉన్నా, ఉదయం వెలుగు రాక మానదని మీరు ఈరోజు నిరూపించారు. మీ ఈ నిశ్శబ్ద పోరాటం ఈరోజు వేలాది మంది నిరపరాధుల జీవితాలలో ఒక కొత్త ఉదయాన్ని తీసుకువచ్చింది. ఈరోజు నుండి మీరు శాశ్వతంగా స్వేచ్ఛాజీవులు."

అర్జున్ తన కళ్ళు తుడుచుకుని ఒక పెద్ద ఉపశమన నిట్టూర్పు విడిచాడు. తన గుండెలపై నుండి ఒక పెద్ద పర్వతం దిగిపోయినట్టు అనిపిస్తోంది. అతని శరీరం తేలికగా అనిపిస్తోంది.

వారు నెమ్మదిగా కోర్టు పెద్ద చెక్క తలుపు వైపు నడుస్తున్నప్పుడు, లోపలి నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ బయటి ప్రపంచం నుండి ఒక పెద్ద శబ్దం వారి చెవులకు సోకింది.

వారు కోర్టు విశాలమైన తలుపును నెట్టి బయట అడుగుపెట్టగానే, కోర్టు విశాలమైన ప్రాంగణం అంతా వేలాది మంది సాధారణ ప్రజలతో నిండి ఉండటం చూశారు. తీర్పు వార్త బయటకు చేరగానే, ఆ జనసముద్రం ఒక పెద్ద ఆనంద గర్జనతో ఉప్పొంగింది. వీరందరూ అర్జున్ వైపు చూసిన సాధారణ పురుషులు, వారి కుటుంబాలు. వారు ఆనందంతో ఒకరినొకరు కౌగిలించుకుంటున్నారు, కొందరు ఆనందంతో ఏడుస్తున్నారు. ఈ విజయం కేవలం అర్జున్ ఒక్కడిదే కాదు, ఇది ఈ దేశంలోని ప్రతి సాధారణ, నిజాయితీపరుడైన, అవమానించబడిన పురుషుడి విజయం. ఈరోజు నుండి వారు ఇక రోడ్డు మీద తల దించుకుని నడవరు.

అర్జున్ ఆకాశం వైపు చూశాడు. ఉదయపు ఆ బంగారు ఎండ ఇప్పుడు ఒక ప్రకాశవంతమైన, మెరిసే మధ్యాహ్నపు ఎండగా మారింది. నలుదిక్కులా ఎంత అందంగా, స్పష్టంగా ఉన్నాయంటే, అర్జున్‌కు తను ఈరోజు పునర్జన్మ ఎత్తినట్టు అనిపించింది. అతని మనసులో ఈరోజు కోపం లేదు, అసహ్యం లేదు, కేవలం ఒక ప్రశాంతమైన ఆకాశం ఉంది.

అందరూ ఈరోజు ఆనందంలో తేలియాడుతున్నారు. రాక్షసులు తమ శిక్షను పొందారు, సత్యం బయటకు వచ్చింది. కానీ ఇంత పెద్ద విజయం తర్వాత, అర్జున్ ఈ విశాలమైన కోర్టు మెట్ల నుండి కిందకు దిగినప్పుడు, అతని కోసం సరిగ్గా ఏమి వేచి ఉంది? ఒకప్పుడు తప్పుడు నిందలతో తనను విసిరికొట్టిన సమాజం గుండెల్లో తల ఎత్తుకుని అతను తన ఈ కొత్త, అందమైన జీవితాన్ని ఎలా ప్రారంభిస్తాడు? పోరాటం ముగిసింది, కానీ కథ యొక్క చివరి పుటలో ఈ సాధారణ పురుషుల జీవితంలోని పగిలిన ముక్కలు మళ్ళీ ఎలా అతుక్కుంటాయి?

_________________________________________

ప్రియమైన పాఠక మిత్రులారా,

ఈరోజు ఈ సుదీర్ఘ కథ యొక్క చివరి పదాలను మీ ముందు ఉంచుతున్నప్పుడు, నా హృదయం ఒక విచిత్రమైన, లోతైన శాంతితో నిండిపోయింది. గత కొన్ని నెలలుగా మీరు ఈ కథతో ఎంతగా మమేకమయ్యారో, అర్జున్, విక్రమ్, రజత్‌ల ప్రతి కష్టాన్ని, అవమానాన్ని, కన్నీటిని మీ కష్టంగా భావించారో, దానికి నేను మీకు మనస్ఫూర్తిగా ఎప్పటికీ కృతజ్ఞుడిని. మీ ఈ అంతులేని ప్రేమ, భరోసా, మరియు ప్రతిరోజూ మీరు అందించిన మద్దతు లేకుండా, పురుషుల చెప్పని వేదన వంటి ఇంత పెద్ద, సున్నితమైన విషయంపై రాయడం నాకు ఏమాత్రం సాధ్యమయ్యేది కాదు. నా ఈ ప్రయాణంలో ఇంతకాలం నా చేయి పట్టుకుని నడిచినందుకు మీ అందరికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

కథ యొక్క ఈ అధ్యాయం బహుశా ఈరోజు కోర్టు బోనులో ఒక పరమ శాంతితో ముగిసింది. కానీ మన నిజ జీవిత పోరాటం నిజంగా ఇక్కడే ముగుస్తుందా? అస్సలు కాదు. మన చుట్టూ, సమాజంలోని ప్రతి మూలలో ఇంకా ఎందరో అర్జున్‌లు, ఎందరో రజత్‌లు ఉన్నారు. వారు ప్రతిరోజూ తప్పుడు నిందల భారం మోస్తూ, సమాజపు అసహ్యం భరిస్తూ నిశ్శబ్దంగా తమ ఇళ్ళలోని చీకటిలో కన్నీళ్లు కారుస్తున్నారు. పురుషుల ఈ నిశ్శబ్ద రోదనల కథలు, వారి ఈ అంతర్గత వేదనల మాటలు సమాజం ముందుకి తీసుకురావడం చాలా అవసరం. అందుకే నేను మీకు మాట ఇస్తున్నాను, మన ఈ ప్రయాణం ఇక్కడితో ఆగదు. నేను చాలా త్వరలో మీ కోసం ఒక కొత్త కథతో మళ్ళీ తిరిగి వస్తాను.

ఆ కొత్త కథలో మీరు మళ్ళీ మన పాత, ప్రియమైన పాత్రలను చూస్తారు. అర్జున్, విక్రమ్, రజత్ ఎలా తమ వేదనతో కూడిన గతాన్ని వెనుకకు నెట్టి, తమ పగిలిన జీవితాన్ని మళ్ళీ కొత్తగా, అందంగా నిర్మించుకుంటున్నారో మీరు చూస్తారు. వారు ఎలా తప్పుడు కేసుల నుండి బయటపడిన ఇతర అసహాయ పురుషులకు అండగా నిలబడుతున్నారో, ఎలా వారికి కొత్తగా బతకడానికి ధైర్యాన్నిస్తున్నారో, మరియు ఎలా వారు కలిసికట్టుగా సమాజంలో ఒక కొత్త చైతన్యాన్ని, న్యాయ సంస్థను నిర్మిస్తున్నారో, ఆ తిరిగి నిలబడటం, స్ఫూర్తినిచ్చే కథలతో మనం మళ్ళీ వద్దాం.

- Saheli Ghosh

" అర్జున్ విజయం, వారి అంతం " రచనకు రేటింగ్ ఇవ్వండి.

[SivaSai]

Siva bhayya.. I saw your PM, but I could not reply as you have Private messages from others DISABLED!!

Please check this reply from Sarit bhayya about how to enable and we can talk on private messages

"https://xossipy.com/usercp.php?action=options

Messaging and Notification

Receive private messages from other users.

box tick"

Done