[Piriya s]

“இருடா. நான் பாத்ரூம் போகனும். ஒடனே ஓடிராத”

“வா” 

தன் தாயை வீட்டுக்குள் அழைத்துப் போனான் ரஞ்சித். 

உள்ளே சென்ற பிரேமா தன் மகனின் பெட்டக்ஸ் மீது ஒரு அடி வைத்து விட்டு பாத்ரூம் போனாள். 

சில நிமிடங்கள் கழித்து வெளியே வந்த பிரேமா கண்ணாடி பார்த்து காற்றில் கலைந்த தலை மயிரை ஒதுக்கி புடவையை சரி செய்து கொண்டாள். 

“நான் ஓகேவாடா?” என்று அருகில் நின்று தன்னையே ஆர்வமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மகனைப் பார்த்து புன்னகையுடன் கேட்டாள். 

“எனக்கு நீ எப்பவும் ஓகேதான். இப்ப என்ன புதுசா?” சிரித்தபடி சொன்னவன் அம்மாவின் ஜாக்கெட் கழுத்து முன்பு இருந்ததைவிட சற்று இறக்கமாகவும் அகலமாகவும் இருப்பதை கவனித்தான்.

அம்மா கொஞ்சம் மாடர்னாக ஜாக்கெட் தைத்திருப்பாள் போல. 

காட்டுப் பெண்ணாக இருந்த அவளை சென்னை வாசம் கொஞ்சம் மாற்றியிருப்பதை அவன் கவனிக்கத் தவறவில்லை.

“கிண்டல் பண்ணாம சொல்லுடா. அம்மா எப்படி இருக்கேன்?” அவனுக்கு தன் முன்பக்கத்தை காட்டியபடி கேட்டாள்.

“பெரிய இட்லி மாதிரி இருக்க” என்று சிரித்தான்.

“டேய்.. நான் உன் அம்மாடா” என்றாள் சிணுங்கலாக. “அம்மாகிட்ட ஏதாவது சேஞ்சஸ் தெரியுதா?”

“ரொம்பவே தெரியுது”

“என்ன சொல்லு?”

“வந்து சொல்றேன். இப்ப எனக்கு வேலை இருக்கு. வா”

“மொதல்ல சொல்லு நீ. பாத்ததும் டக்குனு தெரியறது என்ன?”

“பப்ளிமாஸ்” என்று அம்மாவின் முலைகளைப் பார்த்தபடி சொன்னான்.

நான்கைந்து வயதில் அவனைக் குளிப்பாட்டும்போது அம்மாவும் அவனுடனேயே சேர்ந்து குளிப்பாள். 

அப்போது தாயின் முலைகளைப் பார்த்து பப்ளிமாஸ் என்று கிண்டல் செய்வான். அந்தப் பழக்கம் பின்னாலும் மாறவே இல்லை. ஆனால் வயது வந்த பிறகு அதிகமாக அதைக் குறிப்பிட்டு பேசுவதில்லை.

“போடா பன்னி.. எருமை மாடு” என்று அவனை அடித்தாள். “அதுலதான் நீ பால் குடிச்ச”

“நான் இல்லேனு சொல்லலையே. நீதான என்ன மாற்றம்னு கேட்ட? உன் ஜாக்கெட் கழுத்து எறக்கமா அகலமா இருக்கு”

“ஆமா.. அப்பறம்..?” முந்தியை இழுத்து இடப் பக்க இடுப்பையும் முலையையும் மூடிவிட்டாள். ஆனால் முந்தானைக்குள் அவள் முலை முழுதாக மறையவில்லை.

“அப்பறம் காதுல போட்றுக்க ஜிமிக்கி பெருசா.. பாக்க நல்லாருக்கு”

“குட்பாய். அம்மாவோட மாற்றத்தை நீ கண்டு புடிச்சுட்ட. இப்ப ஓகே. நட போலாம்” என்று சிரித்தாள் பிரேமா.

[Piriya s]

Very interesting update thanks for your story please continue

Thanks

[Piriya s]

hi konjam periya update poda mudiyuma plz

amma magan conversation sema hot

Thanks நண்பா. ஆனா அப்படியே முன்னாடி போயி கமெண்ஸ் பாருங்களேன். ஒரே வார்த்த ஒரே கமெணட் அதவும் பல கதைகளுக்கு.

நீங்கள்லாம் போடுற நாலு வார்த்தை கமெண்ட்கூட  காபி பேஸ்ட்தான்.

ஸோ.. 

இங்க என்னோட ஆத்ம திருப்திக்காகத்தான் நான் கதை போடறேன். நீங்க கொண்டாட இல்லை. 

அதுக்கு என் கதைகள் பிடிஎப் ஆகவும் விலைக்கு கெடைக்கும். 

அப்படியெல்லாம் உன் கதைய காசு குடுத்து வாங்கி நான் படிக்க மாட்டேனு நீங்க பீல் பண்ணா...

இட்ஸ் ஓகே...

என்னோட மனநிலை எப்படியோ அப்படித்தான் கதை போடுவேன்.

ஸோ சிம்பிள்.

[Piriya s]

Good update bro
Keep rocking

Thanks

[Piriya s]

sema flow bro
keep it up

Thanks

[Piriya s]

Super brother

Thanks

[Piriya s]

நெருங்கி வந்து முலைகள் அழுந்த அவனைக் கட்டிப் பிடித்து அவன் காதை கடித்தாள்.

“என் செல்லக்குட்டி நாய்டா நீ. என் காலைச் சுத்தி சுத்தியே எப்பவும் வெளையாடுவ”

“அது நீ பழக்கின பழக்கம்தான். என்னை வெளிய போய் வெளையாடவே விட மாட்ட. எப்பவும் உன் பார்வைல உன் மடிலதான் இருக்கனும். வளந்து பெருசானப்பறம்கூட என்னை பிரெண்ட்ஸ் கூட சுத்தப் போக விட மாட்ட”

“அதனாலதான் இப்ப நீ பொருப்பான பையனா மாறி இப்படி ஒரு பெரிய எஸ்டேட்டையே கட்டிக் காப்பாத்தற அளவுக்கு வளந்துருக்க தெரிஞ்சுக்க”

“சரி நட. நம்ம லவ்வை வந்து கன்டினியூ பண்ணிக்கலாம். இப்ப எனக்கு கடமை இருக்கு”

“ம்ம் அம்மாக்கு ஒரு முத்தம் குடு”

அம்மாவின் கூர்மையான நீண்ட மூக்கின் முனையில் முத்தம் கொடுத்தான் ரஞ்சித்.

அவனது அம்மாவின் முகத்தில் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தது அவளது நீண்ட கூர்மையான மூக்குதான். அதில் எப்போதும் மூக்குத்தி அணிந்திருப்பாள்.

அந்த மூக்குடன் விளையாடுவது எப்போதுமே அவனுக்கு மிகவும் பிடித்த ஒன்று.  இரவில் பக்கத்தில் படுத்து தூங்கும்போதுகூட அம்மாவின் மூக்கை தடவி வருடிக் கொண்டே இருப்பான் ரஞ்சித்.

[Piriya s]

Really interesting story thanks again thanks for update please continue

Thanks

[Piriya s]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் ரஞ்சித் தன் அம்மா சிறுவயதில் இருந்து வளர்த்த விதத்தை சொல்லி பின்னர் அவளின் மூக்குத்தி அழகை ரசித்துக் சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது

Thank you

[Piriya s]

அம்மா மகன் இருவருமாக ஜீப்பில் ஏறி தேயிலை பறிக்கும் பெண்களிடம் போனபோது அவர்கள் பறித்த தேயிலைகளை எடை போட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

தேயிலை வண்டி மூட்டைகளை ஏற்றிச் செல்ல தயாராக நின்று கொண்டிருந்தது.

‘இவங்க யாரு?’ எனக் கேட்ட பலருக்கும் ‘இது என் அம்மா’ என்று அறிமுகம் செய்து வைத்தான் ரஞ்சித். 

அனைவரும் பிரேமாவை சற்று மதிப்பாகவும் வியப்பாகவும்தான் பார்த்தனர். 

அவள் இதற்கு முன்பு வந்தபோது இப்படி சுற்றிப் பார்த்து அங்கிருந்த தோட்டத் தொழிலாள மக்களோடு பழகியிருக்கவில்லை. 

அவர்களின் பேச்சும் பழக்கங்களும் அவளது உள்ளத்தையும் நெகிழ்த்தியது.

எடை போட்டு கணக்கு எழுதிக் கொண்டு தேயிலை மூட்டைகளை  ஏற்றிக்கொண்டு வண்டி கிளம்பிப் போனபிறகு அங்கிருந்து அம்மாவை அழைத்துக் கொண்டு வேறு பக்கம் போனான் ரஞ்சித்.

தோட்ட வேலை செய்யும் ஆண்கள் இன்னொரு பக்கத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தனர். 

டெண்ட் மாதிரி போடப்பட்டு வெண்ணிலா செடி பயிரிடப் பட்டிருந்தது. 

தூரத்தில் தெரிந்த மலையடிவாரத்தில் பாதுகாப்பு வேலியாக பென்சிங் வேலை ஒரு பக்கம் நடந்து கொண்டிருந்தது.

அங்கேயும் பேசி நிலவரம் தெரிந்துகொண்டு தொழிலாளர்கள் குடியிருப்பை ஒரு ரவுண்டு அடித்து பங்களாவுக்குத் திரும்பியபோது நான்கரை மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. 

சூரியனின் வெப்பம் இப்போதே செயலிழக்கத் தொடங்கி விட்டது. குளிரின் ஆதிக்கம் அதிகரித்திருந்தது.

பங்களா வாசலில் சில ஆண்கள் பணத் தேவைக்காக வந்து நின்றிருந்தனர்.

“இவங்க எதுக்கு இங்க வந்து நிக்கறாங்க?” எனக் கேட்டாள் பிரேமா.

“காசு கேப்பாங்க. நீ உள்ள போ. நான் பேசி அனுப்பிட்டு வரேன்” ரஞ்சித் அம்மாவின் முகத்தைப் பார்க்காமலே சொன்னான்.

ஜீப்பை விட்டு இறங்கி புடவைத் தலைப்பை இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டு “டீ வெக்கட்டுமா?” எனக் கேட்டாள் பிரேமா.

“ம்.. வெய். ப்ரிட்ஜ்ல பால்  இருக்கும்”

அம்மா தலையை ஆட்டிவிட்டு உள்ளே போக ரஞ்சித் ஆபீஸ் ரூம் கதவைத் திறந்து உள்ளே போனான். ஆட்கள் ஒவ்வொருவராக உள்ளே வந்தனர்.

யார் யாருக்கு எவ்வளவு பணம் வேண்டும் எனக் கேட்டு அவர்களுக்குத் தேவையான பணத்தைக் கொடுத்து கணக்கு எழுதி வைத்தான்.

அவர்களை அனுப்பிவிட்டு ஆபீஸ் ரூமை பூட்டிக் கொண்டு வீட்டுக்குள் போனான். 

அம்மா டிவியை போட்டுவிட்டு சோபாவில் சரிந்து உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தாள். 

அவள் தலைமுடி ஏகத்துக்கு கலைந்து போயிருந்தது. முகத்தில் சோர்வு நன்றாக தெரிந்தது. கண்களில் பாதி தூக்க மயக்கம் போலிருந்தது. 

அவள் கழுத்தில் தாலியும் சங்கிலியும் பிணைந்து ஓடியிருக்க முந்தானை சரிந்து ஜாக்கெட் விளிம்பில் முலைகளின் பிதுங்கல் தெரிந்தது.

[Piriya s]

[Piriya s]

Thanks again thanks for update please continue

Thanks

[Piriya s]

Good update bro
Keep rocking

Thanks

[Piriya s]

தொடர்புக்கு

Utaya 482@ gmail . Com

[Piriya s]

“ஏன்மா.. டயர்டாகிட்டியா? அதுக்குத்தான் சொன்னேன். ரெஸ்ட் எடுனு. நீதான் கேக்கல” என்றபடி அம்மாளின் பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்தான் ரஞ்சித்.

“டயர்டு இல்லடா. காத்து ஜில்லுனு வீசுது. குளுரா இருக்கு” என்று கைகளை தேய்த்து விட்டுக் கொண்டு சிரித்தாள் பிரேமா.

குளிர் காற்றுக்கு மூக்கடைப்பு போல உண்டாகி அவள் குரல் மாறிப் போயிருந்தது.

“ஸ்வெட்டர் இருக்கு போட்டுக்க. காலுக்கு செருப்பு போடாத. கட் ஷூ போட்டுக்க. அப்படி இல்லேனா காலுறை இருக்கு. தலைக்கு எப்பவும் மப்ளர் கட்டிக்க. அப்பதான் குளுரு தெரியாது” மிகவும் அக்கறையாகச் சொன்னான். 

அம்மாவுக்காக அவைகளை வாங்கியும் வைத்திருந்தான்.

“அது எனக்கு பழக்கமே இல்ல. மப்ளர் கட்டி ஸ்வெட்டர் போட்டுக்கலாம். இரு. மொதல்ல சூடா டீ குடிச்சுக்கலாம். டீத்தூள் மணமே ரொம்ப நல்லாருக்குடா” என்றபடி அவன் தொடை மீது கை வைத்து ஊனி எழுந்து சரிந்த புடவைத் தலைப்பை இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டு கிச்சனுக்குப் போன தன் அம்மாளின் பின்னழகையே ரசித்துப் பார்த்தான் ரஞ்சித். 

அம்மாவின் பின்பக்க ஜாக்கெட் கழுத்து தாராளமாக இறக்கம் காட்டியிருந்தது. 

அவள் கூந்தல் நீளமில்லை. சிறியதுதான். ஆனால் கொஞ்சமாக சுருட்டை முடி கொண்ட கூந்தல். அதில் பூ வைத்திருந்தாள். அந்தப் பூ வாடிப் போயிருந்தது.

அகன்ற தோள். பரந்த முதுகு. ஜாக்கெட்டின் பின் கழுத்துப் பகுதியில் அவள் முதுகு சதை கொஞ்சமாக பிதுங்கி வந்திருந்தது.

தடிப்பு கொண்ட மடிப்பு விழுந்த இடுப்புதான் அம்மாவுடையது. அவன் இப்போதும் கூட அவளின் இடுப்புச் சதையை கிள்ளி விளையாடும் உரிமை கொண்டவன்தான்.

இடுப்புக்கு கீழாக பெருத்த புட்டங்கள். 

அவள் நடந்து செல்கையில் அவைகள் அதிர்ந்து மெல்லக் குலுங்கி மேலும் கீழமாக ஏறி இறங்கி அசைந்து ஆடும் அழகே தனியின்பம்தான்.

அம்மாவை பல சமயங்களில் அவள் குளித்து விட்டு பாத்ரூமில் இருந்து உள்ளாடைகள் அணியாமல் உள் பாவாடையால் மார்புவரை மறைத்துக் கொண்டு செல்லும்போது அவளைப் பின்னால் இருந்து பார்த்து ரசித்திருக்கிறான் ரஞ்சித்.

அவனது அம்மா முன்னைக்கு இப்போது கொஞ்சம் எடைபோட்டு கும்மென்றுதான் இருந்தாள். 

ஆனால் குண்டு என்று சொன்னால் கோபப்பட்டு சண்டைக்கு வருவாள் என்பதால் அவன் அதைச் சொல்லவில்லை.

டீ ஊற்றி எடுத்து வந்து அவனுக்கு கொடுத்துவிட்டு அவன் பக்கத்தில் அவனை ஒட்டி உட்கார்ந்து கொண்டாள் பிரேமா. 

மகனிடம் தன் சென்னை வாச நிலவரங்களைச் சொன்னபடி டிவியையும் பார்த்துக் கொண்டே டீ குடித்தாள். 

டீ குடித்த பிறகு “இருமா வரேன்” எனச் சொல்லி எழுந்த ரஞ்சித் கதவைத் திறந்து வெளியேறினான்.

பக்கவாட்டில் நடந்து பங்களாவின் பின் பக்கத்தில் இருக்கும் இன்னொரு பகுதிக்குப் போய் பூட்டியிருந்த கதவை சாவியால் திறந்து உள்ளே போனான். 

அதுவும் ஒரு ஹெஸ்ட் ரூம்தான்.

அம்மா வருவதால் அங்கேதான் அவனது போதை வஸ்துகளை கொண்டு ஒழித்து வைத்திருக்கிறான்.

அம்மாவுக்குத் தெரியாமல் சிகரெட் எடுத்து பற்ற வைத்து புகைத்து விட்டு திரும்ப கதவை பூட்டி விட்டு வந்தான் ரஞ்சித்.

அந்த அறையில்தான் சரக்கும் வைத்திருந்தான். அதை இரவு வந்து ஒரு ரவுண்டு அடித்து விட்டுப் போய் சாப்பிட்டு படுத்துவிட வேண்டியதுதான்.

[Piriya s]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் ரஞ்சித் தன் அம்மா அழகை வர்ணித்து ரசித்து சொல்லியது மிகவும் நேர்த்தியாக எதார்த்தமாக இருந்தது.

Thanks

[Piriya s]

Good update bro
Keep rocking
Mom and son conversation good

Thanks 
இனிமேதான் அம்மா மகனுக்கிடையிலான நெருக்கமான பேச்சு வார்த்தை அதிகமாக இருக்கும்.

[Piriya s]

Interesting story thanks for update please continue

Thanks

[Piriya s]

மாலை, ஆறுமணி ஆனபோது பறவைகள் பாடி ஓய்ந்து இருள் சூழ்ந்து குளிர் நன்றாக வாட்டத் தொடங்கியிருந்தது. 

பிரேமா தலைக்கு ஸ்கார்ப் கட்டி புடவைக்கு மேலாகவே ஸ்வெட்டர் போட்டுக் கொண்டாள். காலுக்கு கட் ஷூ மாட்டிக் கொண்டாள்.

வீட்டின் கதவு ஜன்னல் எல்லாவற்றையும் அடைத்து ஸ்க்ரீனை இழுத்து மூடி அனைத்து அறைகளிலும் விளக்கைப் போட்டு விட்டான் ரஞ்சித். 

“உன் வேலை அவ்வளவுதானாடா?” சோபாவில் மகனை ஒட்டி உட்கார்ந்து கேட்டாள் பிரேமா. 

“இன்னிக்கு அவ்வளவுதான். மத்த நாள்னா.. கணக்கு வழக்கு பாக்கறது மெயில் அனுப்பறது போன் பண்றதுனு நெறைய வேலை இருந்துட்டே இருக்கும்”

“இன்னிக்கு ஏன் அவ்வளவுதான்?” அவன் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள்.

“என் லவ்வர் வந்துருக்கா இல்ல.. அவகூட ஜாலியா இருக்கனும்” என்று சிரித்தபடி அவள் தோளில் கை போட்டு அணைத்துக் கொண்டான்.

“ஓஹோ.. நான் உன் லவ்வரா?” சற்றே கிளர்ச்சி உணர்வு கலந்து கேட்டாள். 

“ஆமா.. நீ என் லவ்வர்தான். பட் அதுல ஒரு சின்ன வருத்தம் என்னன்னா..” என்று முடிக்காமல் நிறுத்தி அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்தான்.

“என்ன வருததம்?” அவளும் அவன் முகம் பார்த்து உதடுகள் நெளியும் சன்ன சிரிப்போடு கேட்டாள்.

“அவளுக்கு இப்பதான் பதினாறு வயசு. ஆனா எனக்கு ஏழு கழுதை வயசாகிப் போச்சு.. அது ஒன்னுதான் கவலை” என்று அவள் கன்னத்தில் தலையை மோதிச் சிரித்தான்.

தன் மகன் சொன்னதைக் கேட்டு “ஹாஹா” என்று வாய்விட்டு குலுங்கிச் சிரித்தாள் பிரேமா.

“எருமை மாடு”

“ஆமான்டி பிரேமா. நான் எருமை மாடு. நீ முயல் குட்டி” எனச் சொன்னபோது அவள் தோளில் போட்டிருந்த அவன் கை இயல்பாக அவள் முலை மேல் விழுந்தது.

அவள் தன் மகனது கையை ஒதுக்கி விடவில்லை. முலை மீதே பதிய வைத்து அதன் மேல் தன் கையை வைத்துக் கொண்டாள். அது இதமான அணைவாக இருந்தது அவளுக்கு. 

ஆண்பிள்ளையாக அவன் வளர்ந்தாலும் அவனைத் தன் மார்மேல் சாய்த்துப் படுக்க வைத்து செல்லம் கொஞ்சுவதே அவளுக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒன்று.

“ப்ப்பா.. ரொம்ப வருசம் ஆச்சுடா” நெகிழ்ந்து சொன்னாள்.

“என்ன பிரேமா?”

“நாம ரெண்டு பேரு மட்டும் இப்படி தனியா இருந்து.. மனசு விட்டு பேசி சிரிச்சு. கடைசியா நீ காலேஜ் லீவ்ல வந்து என்கூட இருந்தப்ப இப்படி இருந்தோம்” அவன் பக்கம் திரும்பி அவனது வயிற்றை ஒரு கையில் வளைத்து அணைத்து அவன் கன்னத்தில் அழுத்தமாக முத்தம் கொடுத்தபோது பெற்ற தாயுள்ளம் மிகவும் நெக்குருகிப் போயிருந்தது.

“ம்.. இன்னிக்கு நாம ப்ரீ.. இப்படி இருக்கலாம். யார் தொல்லையும் இல்ல”

“இன்னிக்கு மட்டும் இல்ல. நான் இங்க இருக்குறவரை இப்படித்தான். அப்பறம் நான் போனா மறுபடி எப்பவோ”

“ஏன் போறே… என்கூடயே இருந்துரு”

“இல்லடா. போகனும். அந்தக்கா பாவம். அவங்க பேச்சுத் துணையே நான்தான். ஆனா இனி அடிக்கடி உன்னை பாக்க வருவேன்” என்று மகனை சமாதானம் செய்தாள்.

[Piriya s]

Bro sema plot ur style is super and eagerly waiting for ur update.

Thanks