[Lust king 66]

பகுதி 30

அந்த எம்.எல்.ஏ பங்களாவின் அமைதியான தோற்றத்துக்குப் பின்னால், ஒரு பயங்கரமான காமப் புயல் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது. கிஷோரின் மனசுக்குள் பூரணியை அடைய வேண்டும் என்ற வெறி, இப்போது ஒரு பிடிவாதமாக, ஒரு அகங்காரமாக மாறியிருந்தது.


'சமையலறையில ஒளிஞ்சு நின்னு சீண்டுறது, மாடிப் படில குண்டி தட்டி விடுறது... இதெல்லாம் இனி வேலைக்கு ஆகாது. இவளோட அந்தப் பத்தினி வேஷத்தை, அந்தப் பணக்காரத் திமிரை உடைக்கணும்னா, என் ஆண்மையோட முழு பலமும் என்னன்னு இவ கண்ணாலயே பார்க்கணும். அப்போதான் அவ புருஷனோட இருக்குற காதலுக்கும், என் முரட்டுத்தன சுண்ணியோட உள்ள வித்தியாசம் அவளுக்குப் புரியும்...' என்று தனக்குள் ஒரு கொடிய திட்டத்தைத் தீட்டினான் கிஷோர்.

அதற்கு ஏற்ற இடத்தை அவனது மூளை தேடியது. 'சமையலறையா? வேண்டவே வேண்டாம்... எப்பவும் யாராவது வந்துக்கிட்டே இருப்பாங்க. மொட்டை மாடியா? பகல் நேரத்துல வெயில் சுட்டு எரிக்கும், நிம்மதியா எதுவும் பண்ண முடியாது. ஸ்டோர் ரூம்? அதுவும் பழசாகிப் போச்சு...' என்று ஒவ்வொன்றாக யோசித்துத் தள்ளியவனுக்கு, சட்டென்று ஒரு மின்னல் போல ஒரு எண்ணம் உதித்தது.


'ஆமா... அருணும் பூரணியும் தினமும் ராத்திரி ஒண்ணாப் படுத்து உறவாடுற அந்தப் பஞ்சு மெத்தை... அந்த ஏசி ரூம்... அவளோட அந்தரங்க சாம்ராஜ்யத்துக்குள்ளேயே நுழைஞ்சு, அவ கண்ணு முன்னாடியே என் காம விளையாட்டை இறக்குனா தான், அவளோட அந்தத் திமிரு அடங்கும்!' என்று வக்கிரமாகச் சிரித்துக்கொண்டான்.


அன்று காலை விடிந்ததுமே கிஷோரின் திட்டம் கச்சிதமாக அரங்கேறத் தொடங்கியது. வீட்டை முழுமையாகக் காலி செய்ய வேண்டும்.

முதலில் பூஜா. "இன்னைக்குக் காலேஜ்ல ஸ்பெஷல் கிளாஸ் இருக்கு, நான் சீக்கிரமே கிளம்புறேன்," என்று சொல்லி, அவசர அவசரமாகப் புறப்பட்டாள்.

அடுத்து கந்தசாமி. "டேய் கிஷோர், இன்னைக்கு ஒரு பெரிய ஓட்டல் திறப்பு விழா இருக்கு. கட்சி ஆளுங்க எல்லாம் வர்றாங்க, நான் கண்டிப்பா அங்க இருக்கணும்," என்று அவரும் வேட்டி சட்டையை மடித்துக் கட்டிக்கொண்டு காரில் ஏறினார்.

வீடு ஓரளவு அமைதியானது. ஆனால் இன்னும் சில தடைகள் இருந்தன. கிஷோர் உடனே பீட்டரை தனியாக அழைத்தான். "மச்சான் பீட்டர், லதாவுக்குக் கொஞ்சம் போர் அடிக்கிற மாதிரி இருக்கும். நீ அவங்களை வெளிய எங்கயாவது கோவிலுக்கோ, ஷாப்பிங்கிற்கோ கூட்டிட்டுப் போயிட்டு வாடா. அவங்க வீட்ல இருந்தா எல்லாத்தையும் கவனிச்சுக்கிட்டு இருப்பாங்க. நான் இங்க கொஞ்சம் கணக்கு வழக்கெல்லாம் பாக்கணும்," என்று தந்திரமாகப் பேசி அனுப்பினான். 
பீட்டரும், "சரி மச்சான், நான் பாத்துக்கிறேன்," என்று சொல்லி, லதாவையும் அழைத்துக்கொண்டு காரில் கிளம்பிப் போனான்.

மிச்சம் இருந்தது அருண் மட்டும்தான். அவனும் ஆபீஸ் விஷயமாக ஒரு மீட்டிங் இருப்பதாகச் சொல்லிவிட்டு, அவசர அவசரமாக வெளியே கிளம்பிப் போனான்.

வீட்டுக்குள் இருந்த மற்ற தோட்டத்து வேலைக்காரர்கள், துப்புரவு ஆட்கள் எல்லாரையும் கூப்பிட்ட கிஷோர்,எல்லாரும் தோட்டத்துல அந்த மூலையில போய்ப் புல்லு வெட்டுங்க... இன்னைக்கு வீட்டுக்குள்ள யாருக்கும் எந்த வேலையும் இல்ல. எல்லாம் வெளியவே இருங்க," என்று அதிகாரமாகக் கூறி, எல்லோரையும் வெளியே அனுப்பிவிட்டான்.

இப்போது அந்தப் பிரம்மாண்டமான பங்களா சுத்தமாக, நிம்மதியாக, யாருமே தொந்தரவு பண்ண முடியாத அளவுக்கு ஒரு மயான அமைதியில் மூழ்கியிருந்தது. வீட்டின் ஒவ்வொரு கடிகார முள்ளின் சத்தமும் கிஷோரின் இதயத் துடிப்போடு சேர்ந்து 'டிக்... டிக்...' என ஒலித்தது.

நேரம் சரியாக காலை 11 மணி. சூரியன் சுட்டெரிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. பத்மா, மொட்டை மாடியில் துணிகளைக் காயப்போட்டுவிட்டு, கையில் காலியான துணிப் பக்கெட்டோடும், துணிக் கிளிப்புகளோடும் களைப்பாகப் படியில் இறங்கி வந்துகொண்டிருந்தாள்.


"இந்த வெயில்ல துணியைக் காயப்போடுறதுக்குள்ள உசுரே போயிரும் போலருக்கே... வீடே என்னடா இன்னைக்கு இவ்வளவு அமைதியா இருக்கு? ஒரு ஈ, காக்கா சத்தத்தைக் காணோம்..." என்று தனக்குள்ளேயே முணுமுணுத்தபடி கீழிறங்கினாள் பத்மா. அவளது நெற்றியில் அரும்பிய வியர்வைத் துளிகள், அந்தத் தேக்கு மரக் கழுத்து வழியாக இறங்கி, அவளது ரவிக்கைக்குள் சென்று மறைந்தன. கொழுப்பெடுத்த அந்த வேலைக்காரியின் உடம்பு, அந்த வேலைப் பளுவிலும் ஒரு அலாதியான செழுமையோடு இருந்தது.

மாடிப் படியின் திருப்பத்தில் ஒரு வேட்டைப் புலியாகப் பதுங்கியிருந்தான் கிஷோர்.

பத்மா அந்தத் திருப்பத்தைக் கடந்த அடுத்த நொடி... சடாரென ஒரு இரும்புக் கரம் அவளது வாயை இறுக்கமாகப் பொத்தியது. 

பத்மா, "உம்ம்... ஹ்ம்ம்..." என்று அதிர்ச்சியில் திமிற, அவளது கையில் இருந்த பக்கெட் கீழே விழப் போனது. அதையும் லாவகமாகப் பிடித்துக் கீழே வைத்த கிஷோர், மறுகையால் ஒரு கறுப்புத் துணியை எடுத்துப் பத்மாவின் கண்களில் வைத்துக் கட்டினான்.


"கத்துன... அவ்ளோதான். நான்தாண்டி..." என்று அவளது காதருகே தன் முரட்டுக் குரலில் அவன் முணுமுணுத்ததும், பத்மாவின் உடம்பில் இருந்த பயம் விலகி, ஒரு விசித்திரமான சிலிர்ப்பு பரவியது.


"கிஷோர்... என்னடா இது விளையாட்டு? கண்ணக் கழட்டுடா... யாராவது பாத்துறப் போறாங்க..." என்று மூச்சிரைக்கக் கிசுகிசுத்தாள் பத்மா.

"யாரும் இல்லடி... இன்னைக்கு உனக்கு இருக்குடி வேட்டை..." என்று வக்கிரமாகச் சிரித்துக்கொண்டே, அவளது இடுப்பைத் தன் இரும்புக் கரங்களால் வளைத்துப் பிடித்து, தரையில் அவளது கால்கள் படாதவாறு அப்படியே அலேக்காகத் தூக்கிக்கொண்டு நடந்தான்.

கிஷோர் அவளை இழுத்துச் சென்ற திசை, பூரணியின் படுக்கையறை!


கதவைச் சத்தமில்லாமல் திறந்து, பத்மாவை உள்ளே தள்ளினான். உள்ளே நுழைந்ததுமே, அந்த அறையின் குளுகுளுப்பான ஏசி காற்றும், பூரணி பயன்படுத்தும் அந்த விலையுயர்ந்த மல்லிகை மற்றும் ரோஜா கலந்த பெர்ஃப்யூம் வாசனையும் கிஷோரின் நாசியைத் துளைத்தது.

அந்த அறை ஒரு சொர்க்கம் போல் இருந்தது. சுவரில் அருண் மற்றும் பூரணியின் பெரிய திருமணப் புகைப்படம். நடுவில் பல லட்சம் மதிப்புள்ள, அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஸ்பிரிங் கட்டில்.


கதவை உள்ளே தாழ்ப்பாள் போட்ட கிஷோர், பூரணியைத் தேடினான். அறையில் அவளைக் காணவில்லை. ஆனால்... அட்டாச்ட் பாத்ரூமுக்குள் இருந்து 'ஷவர்' தண்ணீர் விழும் சத்தம் 'சலசல'வெனக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
கிஷோரின் முகத்தில் இப்போது ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான வெற்றிப் புன்னகை விரிந்தது.

 'அடடே... மகராணி குளிச்சுக்கிட்டு இருக்காங்களா? நேரம் கரெக்ட்டா வந்து செட்டாயிடுச்சு... இதுக்கு மேல ஒரு வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைக்கவே கிடைக்காது!' என்று ஊகித்துக்கொண்டான்.


பாத்ரூம் கதவு லேசாகச் சாத்தப்பட்டிருந்தது. எந்த நேரத்திலும் பூரணி குளித்துவிட்டு வெளியே வரலாம். அவளது வருகைக்காகத் தன் காம நாடகத்தை அந்தப் பெரிய ஆடம்பரப் படுக்கையில் அரங்கேற்றத் தொடங்கினான் கிஷோர்.


கண்ணைக் கட்டியிருந்த பத்மாவை, எந்த ஒரு ஈவு இரக்கமும் இல்லாமல் அந்தப் பஞ்சு மெத்தையின் மீது தூக்கிப் போட்டான். அருணும் பூரணியும் கட்டிப் புரண்டு, மென்மையாகக் காதலிக்கும் அந்தப் புனிதமான கட்டிலில், இப்போது ஒரு வேலைக்காரி வந்து விழுந்தாள்.

"ஆஹ்... கிஷோர்... இது எந்த ரூம்டா? ஏசி எல்லாம் இவ்ளோ சில்லுனு வருது? பஞ்சு மெத்தை எவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கு..." என்று பத்மா கண்களைத் திறக்க முடியாமல், அந்த மெத்தையின் சுகத்தில் நெளிந்தாள்.

"வாய மூடுடி... இன்னைக்கு நீ தான் மகராணி!" என்று உறுமிக்கொண்டே அவளது உடம்பின் மீது பாய்ந்தான் கிஷோர்.
அவன் இன்று ஒரு மிருகமாக மாறியிருந்தான். பத்மாவின் உடைகளை ஒவ்வொரு பகுதியாக, எந்த ஒரு நேர்த்தியும் இல்லாமல் மூர்க்கமாகக் களைந்தான். அவளது சேலை விலகித் தரையில் விழ, அவளது அந்தச் செழுமையான தேகத்தின் ஒவ்வொரு அங்கமும் இப்போது கிஷோரின் கண்களுக்கு விருந்தானது.

ஒரு பசியோடு இருக்கும் சிங்கம் தன் இரையைக் குதறுவது போல, பத்மாவின் கழுத்து, இதழ்கள் என எல்லா இடங்களிலும் தன் முத்த மழையை வெறித்தனமாகப் பொழிந்தான். அவனது ஒவ்வொரு தீண்டலிலும் ஒரு வக்கிரம் இருந்தது. அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மை, பத்மாவின் கொழுத்த உடம்போடு உரசும்போது, பத்மா அவளையும் அறியாமல் சொர்க்கத்தில் மிதந்தாள்.

"ஆஆஆஹ்... ராட்சசா... எவ்ளோ வெறிடா உனக்கு... உஸ்ஸ்ஸ்... மெதுவாடா..." என்று பத்மா வலியில் முனகினாலும், அவனது கரங்களில் தன்னை முழுமையாக இழந்து கிடந்தாள்.


கிஷோர் வேண்டுமென்றே தன்னுடைய அசைவுகளை வேகமாக்கினான். அவனது மூச்சுச் சத்தமும், பத்மாவின் முனகலும், அந்த விலையுயர்ந்த கட்டிலின் 'க்ரீச்... க்ரீச்...' என்ற சத்தமும் அந்த அமைதியான அறையில் ஒரு பெரிய காமப் போர்க்களத்தின் ஓசையாக எதிரொலித்தது. பாத்ரூமுக்குள் இருக்கும் பூரணியின் காதுகளுக்கு இந்தச் சத்தம் கட்டாயம் கேட்க வேண்டும் என்பதற்காகவே அவன் தன் வெறியைக் கூட்டினான்.



பாத்ரூமுக்குள்... பூரணி தன் உடம்பில் வழியும் சுடுநீரின் இதத்தில், கண்களை மூடி ஷவரின் கீழே நின்று கொண்டிருந்தாள். அவளது மனம் முழுவதும் ஒரு விதமான குழப்பம். அருணின் அன்பா? அல்லது கிஷோரின் அந்த முரட்டுத் தீண்டலா? என்று அவளது மனசு தவித்துக் கொண்டிருந்தது.

குளித்து முடித்துவிட்டு, ஷவரை அணைத்தாள். அந்தப் பெரிய டவலை எடுத்துத் தன் ஈரமான கூந்தலைத் துவட்டிக்கொண்டே, உடம்பில் ஒரு பாத்ரோப்பை சுற்றிக் கொண்டாள். அவளது சிவந்த மேனியில் அங்கங்கே நீர்த்துளிகள் முத்து முத்தாக ஒட்டியிருந்தன.

ஷவர் சத்தம் நின்றவுடன், அவளது காதுகளில் வெளியேயிருந்து ஏதோ ஒரு விசித்திரமான சத்தம் கேட்டது. 'க்ரீச்... க்ரீச்...' என்று கட்டில் ஆடும் சத்தம். அதோடு சேர்ந்து ஒரு பெண்ணின் முனகல் சத்தம்!

பூரணிக்கு இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்று துடித்தது. 'வீட்டுல யாரும் இல்லையே... அப்புறம் என் ரூம்குள்ள யாரு?' என்று நெஞ்சு படபடவென அடிக்க, மெதுவாகப் பாத்ரூம் கதவின் கைப்பிடியைப் பிடித்துத் திருகினாள்.

கதவு லேசாகத் திறந்தது.
அவள் வெளியே எட்டிப் பார்த்த அந்த நொடி... அவளது உலகமே அப்படியே தலைகீழாகச் சுழன்றது!

பூரணியின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது கைப்பிடியில் இருந்த டவல் நழுவித் தரையில் விழுந்தது. அவளது மூச்சுத் தொண்டையிலேயே உறைந்து போனது.


அங்கே... கிஷோர் தனது சுன்னியுடன்..
 அந்தப் புனிதமான திருமணப் படுக்கையில்... அவளது புருஷன் படுக்கும் அந்தப் பஞ்சு மெத்தையில்...

வேலைக்காரி பத்மா நிர்வாணமாக, கண்களில் துணி கட்டப்பட்டு, ஒரு பைத்தியம் போலத் துடித்துக் கொண்டிருக்க... அவளது உடம்பின் மீது ஒரு ஆஜானுபாகுவான அரக்கனைப் போல, முழு ஆண்மைத் திமிரோடு அவளை வெறித்தனமாக அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தான் கிஷோர்!

அவனது உடம்பின் தசைகள் புடைத்து, வியர்வையில் மின்னிக்கொண்டிருக்க, பத்மாவின் உதடுகளைத் தன் முரட்டு உதடுகளால் கவ்வி இழுத்துக் குதறிக் கொண்டிருந்தான். அந்தப் படுக்கையறையே அவனது அந்த ஆக்ரோஷமான தீண்டலால் அதிர்ந்து கொண்டிருந்தது.

பாத்ரூம் கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டதும், கிஷோர் தன் அசைவை நிறுத்தாமல், மிக மெதுவாகத் தன் தலையை மட்டும் திருப்பி, கதவோரம் சிலையாக உறைந்து நின்றிருக்கும் பூரணியின் கண்களை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தான்.

அவனது அந்தப் பார்வையில் ஒரு திமிரு இருந்தது. 'பார்த்தியாடி என் ஆண்மையின் வீரத்தை? உன் புருஷன் இந்த மெத்தையில காட்டுனது காதலு... நான் இப்போ காட்டுறது காமம்!' என்று அவனது கண்கள் பூரணியைப் பார்த்துப் பரிகாசம் செய்தன.

பூரணிக்கு அப்படியே கால்கள் தள்ளாடின. தன்னுசுரைக் காப்பாற்றிய ஒரு வீரன், இப்போது தன் கண்ணெதிரே ஒரு காம மிருகமாகத் தன் படுக்கையை ஆக்கிரமித்திருப்பதைப் பார்த்து அவளது நரம்புகள் எல்லாம் அறுந்து போவது போல் இருந்தது. அருணின் அந்த மென்மையான தொடுகைகள் எல்லாம், கிஷோரின் இந்த மிருகத்தனமான ஆட்டத்திற்கு முன்னால் ஒன்றுமே இல்லை என்று அவளது அடிமனது அவளிடம் சத்தமாகச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது. கோபம், அவமானம், அதிர்ச்சி எல்லாவற்றையும் தாண்டி... அவளது உடம்பின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் ஒரு அடக்க முடியாத, விசித்திரமான காமத் தீ பற்றி எரியத் தொடங்கியது!

பாத்ரூம் கதவோரம் நின்றிருந்த பூரணியின் உடம்பில் இரத்தம் முழுக்க உறைந்து போயிருந்தது. அவளது கண்கள் இமைக்க மறந்து, அந்த ஆடம்பரக் கட்டிலில் நடக்கும் கொடூரமான காம ஆட்டத்தையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. அவளது சொந்தப் படுக்கையறையில், தன் புருஷனோடு மட்டுமே பகிர்ந்துகொண்ட அந்தப் புனிதமான இடத்தில், ஒரு முரட்டு வேலைக்காரனும் வேலைக்காரியும் நிர்வாணமாய் அடிக்கும் கூத்து அவளது நரம்புகளைச் சுண்டி இழுத்தது.

கிஷோர் பூரணி பார்ப்பதை உறுதி செய்துகொண்டான். அவளுக்குத் தன் ஆண்மையின் வெறியைக் காட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவனுக்குள் இன்னும் முறுக்கேறியது. பத்மாவின் உடம்பை அவன் ஒரு விளையாட்டுப் பொருளைப் போலக் கையாண்டான். அவளது கொழுத்த மார்பகங்களை நோக்கித் தன் முகத்தைப் புதைத்தான்.

பத்மாவின் இடது பக்க முலையின் காம்பைத் தன் உதடுகளுக்குள் கவ்விப் பிடித்தான். ஒரு குழந்தை பாலை உறிஞ்சுவது போல இல்லாமல், ஒரு பசி எடுத்த மிருகம் சதையை உரிப்பது போல வெறித்தனமாகச் சப்பி இழுத்தான்.

"ஆஹ்ஹ்... கிஷோர்... மெதுவாடா... காம்பையே உருவிடுவ போல இருக்கேடா... உஸ்ஸ்ஸ்..." என்று பத்மா கட்டிலில் உடம்பை வளைத்து முனகினாள். அவளது கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்ததால், அவளுக்குக் காமத்தின் வீரியம் இன்னும் பல மடங்காகத் தெரிந்தது.

இடது பக்கக் காம்பை ஆசை தீரச் சப்பி முடித்த கிஷோர், அடுத்த நொடியே வலது பக்கக் காம்புக்குத் தன் வாயால் விருந்து வைத்தான். அவனது நாக்கு அவளது காம்பைச் சுற்றிச் சுழன்று, வளைத்து வளைத்து நக்கியது. பூரணி இதைப் பார்க்கப் பார்க்க, அவளது தொண்டைக்குள் எச்சில் வற்றியது. ஒரு ஆம்பளை ஒரு பொம்பளையை இப்படியும் பிய்த்துத் தின்ன முடியுமா என்று அவளது மூளை பித்தாகிப் போனது.

அதோடு அவன் நிறுத்தவில்லை. பத்மாவின் இரண்டு பெரிய முலைகளையும் தன் இரண்டு முரட்டுக் கைகளால் கொத்தாகப் பிடித்து, ஒன்றாகச் சேர்த்து அமுக்கினான். இரண்டு முலைகளும் நடுவில் ஒன்றாகக் குவிய, ஒரே நேரத்தில் இரண்டு காம்புகளையும் தன் வாய்க்குள் திணித்துச் சப்பிச் சப்பி, உறிஞ்சி உறிஞ்சி இழுத்தான். அவனது இழுப்புக்கு பத்மாவின் அந்த ரப்பர் போன்ற காம்புகள் அவனது வாய்க்குள் சிக்கித் துடித்தன. முலை முழுக்கத் தன் பற்களால் கடித்து, கசக்கி, நாக்கால் நக்கி விளையாடினான். பத்மா முழுமையாகக் கண் சொக்கிய நிலையில், தன் சுயநினைவை இழந்து அந்தக் காமக் கடலில் மிதந்து கொண்டிருந்தாள்.

மார்பகங்களை ஆசை தீரச் சப்பி முடித்த கிஷோர், மெல்ல அவளது உடம்பில் கீழ் நோக்கி நகர்ந்தான். பத்மாவின் அந்தப் பளபளப்பான, வியர்வை வழிந்த அடிவயிற்றில் தன் முகத்தைத் தேய்த்தான். அங்கே இருந்த அவளது ஆழமான தொப்புள் குழியில் தன் நாக்கை விட்டுச் சுழற்றினான்.

"ஹப்பா... ஆஆஹ்..." என்று பத்மா அடிவயிற்றைச் சுருக்கிக்கொண்டு நெளிந்தாள். அவளது தொப்புளில் கிஷோர் கொடுத்த அந்த முரட்டு முத்தம், அவளது காம நரம்புகளைச் சுண்டி இழுத்தது.

அங்கிருந்து அவனது கைகள் பத்மாவின் தொடைகளை நோக்கி நகர்ந்தன. எந்த ஒரு சினிமா நடிகையின் தொடையை விடவும், பங்களா வேலைகளைச் செய்து தெனவெடுத்துக் கிடந்த பத்மாவின் தொடைகள் அத்தனை கொழு கொழுவென்று சதைப்பற்றுடன் இருந்தன. அந்தத் தொடைகளைத் தன் கைகளால் விரித்து வைத்தான் கிஷோர்.

பத்மாவுக்குள் காம வெறி தலைக்கேறியிருந்தது. அவளது கைகள் தன்னிச்சையாகக் கிஷோரின் தலையைப் பற்றின. அவனது தலைமுடியைக் கலைத்து, தன் இரண்டு தொடைகளுக்கு நடுவில் இருந்த தன் கசிந்த பெண்மைக்குள் அவனது முகத்தை அமுக்கினாள்.

கிஷோர் மெல்லத் தன் நாக்கை நீட்டி, அவளது பெண்மையின் பருப்பைத் தடவினான். நாக்கின் சூடான தொடுதல் பட்ட அடுத்த செகண்ட், பத்மா தன் தலையை அங்கும் இங்கும் ஆட்டி, "ஐயோ... கிஷோர்... அங்க என்னடா பண்ற... முடியலடா சாமி..." என்று கதறினாள். அவளது பெண்மை அத்தனை ஈரமாய், காம ஊற்றாய் வழிந்து கொண்டிருந்தது. அந்த ஊற்றை மெய்மறந்து தன் நாக்கால் முழுமையாகச் சுவைத்துக் குடித்தான் கிஷோர்.


நாக்கை உள்ளே விட்டுத் துழாவிக் கொண்டே, பத்மாவை இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்துக் கொண்டான். அவளது கால்கள் கிஷோரின் இடுப்பைச் சுற்றிக் கொண்டன. இதுதான் சமயம் என்று, தன் முரட்டுச் சுண்ணியை அவளது ஈரமான புண்டையில் வைத்து ஒரே அமுக்காக அமுக்கினான்.

அவனது அந்த இரும்பு போன்ற ஆண்மை, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளுக்குள் இறங்கியது. முழுமையாக உள்ளே இறங்கும்போது, பத்மா வலியைத் தாங்க முடியாமல் கிஷோரை இறுக்கக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள். காமம் யாரைத்தான் விட்டது? அவளுக்குள் இப்போது செம்ம மூடு ஏறியிருப்பது கிஷோருக்குத் தெரிந்தது.


அவன் அவளது வாய்க்குள் தன் நாக்கை விட்டு, அவளுக்கு வாட்டமாகக் காண்பித்துக் கொண்டே, தன் இடுப்பை வளைத்துக் குத்தத் தொடங்கினான்.

அந்த அமைதியான ஏசி ரூமில் இப்போது "தப்... தப்..." என்ற சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டது. அவனது ஒவ்வொரு குத்துக்கும் அந்த ஆடம்பரக் கட்டிலும் சேர்ந்து ஆடியது. கிஷோர் எதுவும் பேசவில்லை. தன் சொந்தப் பொண்டாட்டியைக் கட்டிலில் போட்டு ஓப்பது போல, எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாமல் அந்த வேலைக்காரியை வெறித்தனமாக ஓத்துக் கொண்டிருந்தான். பத்மாவும் தன் பெண்மையை முழுமையாக விரித்துக் காட்டிக்கொண்டு, அவனது அத்தனை முரட்டு அடிகளையும் வாங்கி, சுகத்தின் எல்லையில் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள்.



பத்மாவுக்குக் கண் கட்டப்பட்டிருந்ததால், அவளது மார்பகங்கள் இரண்டும் காற்றில் தனியாக எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. குத்திக் கொண்டிருக்கும் போதே, கிஷோர் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, அவளது அந்த இரண்டு பாச்சிகளையும் தன் கைகளில் அமுக்கிப் பிசைந்து கொண்டே, தன் இடுப்பால் ஆக்ரோஷமாகக் குத்தினான்.


"ஹான்... ஹாஆமாஆம்ம் ஆஅம் ஆன்ன் ஆஅங்க்க்க் மஹான் ஹான்ன்..." என்று பத்மாவின் வாயிலிருந்து வார்த்தைகளே வராமல், வெறும் காம முனகல் சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.


இத்தனையையும் வாசலில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்த பூரணியின் உடம்பிற்குள் ஒரு விசித்திரமான மாற்றம் நிகழ்ந்தது. தன் புருஷன் அருணோடு படுக்கும்போது கிடைக்காத ஒரு மிருகத்தனமான வேகம் அந்த வேலைக்காரியின் உடம்பிற்குள் பாய்வதை அவள் பார்த்தாள். கிஷோரின் அந்த முரட்டுச் சுண்ணியின் பலமும், 



அவன் பத்மாவின் புண்டையைக் கிழிப்பது போல ஓக்கும் அந்தத் திறமையும் பூரணியை அப்படியே மயக்கமடையச் செய்தது. அவளது கை கால்கள் நடுங்கின. தன் பாத்ரோப்பிற்குள் அவளது கை தன்னிச்சையாக நகர்ந்து, அவளது சொந்தப் பெண்மையின் ஈரத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தது. அங்கே காமத் தீ கொழுந்து விட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தது. கிஷோரின் அந்த முரட்டு ஆண்மைக்குத் தன் உடம்பை எப்படியாவது தாரை வார்த்துவிட வேண்டும் என்ற வெறி அவளுக்குள் ஆழமாக இறங்கியது.

பத்மாவின் உடம்பு கிஷோரின் முரட்டுத்தனமான அந்த ஆக்ரோஷ அசைவுகளுக்கு முழுமையாகத் தாரைவார்க்கப்பட்டிருந்தது. அந்தப் பெரிய பஞ்சு மெத்தையில், இருவரின் உடல்களும் காமத்தின் உச்சக்கட்ட வேகத்தில் ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைந்து, பிரிக்க முடியாதபடிக்குத் துடித்துக் கொண்டிருந்தன. கிஷோரின் இடுப்புச் சதை பத்மாவின் கொழுத்த இடுப்போடு பலமாக முட்டி மோதும் ஒவ்வொரு முறையும், அந்த ஆடம்பர அறையின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு "நங்கு... நங்கு..." என்ற சத்தம் அலை அலையாக எழும்பியது.

அவனது மூர்க்கமான அந்த அடியின் வேகத்தில், பத்மாவின் பெண்மையின் ஆழத்தில் இருந்த ஈரப்பதம் மொத்தமாக உருகி, வழவழப்பாகக் கசிந்து வெளியே வந்து, இருவரின் உடல்களுக்கு நடுவிலும் ஒரு காம நெடியை உண்டாக்கியது. கிஷோரின் இரும்பு போன்ற தடியின் அழுத்தத்தால், அவளது பெண்மையின் சதைகள் கசக்கப்பட்டு, உள்ளே இருந்த காமக் கொழுப்பு மொத்தமாகத் திரண்டு வழிந்தது.


"ஹப்பா... அம்மா... கிஷோர்... என்னைக் கொன்னுடுவ போல இருக்கேடா... உஸ்ஸ்ஸ்..." என்று பத்மா மெத்தையின் தலையணையைத் தன் கைகளால் சுருட்டிப் பிடித்துக்கொண்டு, வலையும் சுகமும் கலந்த வேதனையில் பிதற்றினாள்.

கதவோரம் நின்று இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பூரணிக்கு, அந்தத் தாள முடியாத சத்தமும், சதைகள் உரசும் காட்சியும் அவளது அடிவயிற்றைக் கிள்ளியது. தன் சொந்தக் கணவனின் மென்மையான அணைப்பில் இதுவரை உணராத ஏதோ ஒரு மிருகத்தனமான ஈர்ப்பு, அந்த வேலைக்காரியின் உடம்பை எப்படிக் குதறிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை. பத்மாவின் பெண்மையிலிருந்து கசியும் அந்த வழவழப்பான ஈரமும், கிஷோரின் வியர்வை சொட்டும் அந்தப் பிரம்மாண்டமான முதுகும் பூரணியின் மனதிற்குள் இருந்த கௌரவத்தை அடியோடு சுட்டெரித்தது.


அவளது பாத்ரோப்பிற்குள் அவளது தொடைகள் இன்னும் இறுக்கமாக அமுங்கிக் கொண்டன. கிஷோரின் அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மையின் பலத்திற்குத் தன் உடம்பையும் என்றாவது ஒரு நாள் 
இப்படி அப்பட்டமாக விரித்துக் காட்டி, அந்த வெறித்தனமான அடியை வாங்க வேண்டும் என்ற வெறி அவளது கௌரவமான குடும்பப் பெண் என்ற பிம்பத்தை முழுமையாக உடைத்து எறிந்தது.

[Lust king 66]

பகுதி 31


அந்தப் பிரம்மாண்டமான, குளுகுளுவென இருந்த ஏசி அறையில், ஒரு விசித்திரமான காமமாய உலகம் உருவாகியிருந்தது.
தன் சொந்த எஜமானியம்மாவுடைய அந்த ஆடம்பரமான பெட்ரூமில், அவர்கள் தினமும் உறங்கும் அந்தப் கட்டிலில், அதுவும் அந்த எஜமானியம்மா நேருக்கு நேராக நின்று தவிப்போடு பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறாள் என்பதே தெரியாமல், முழுவதும் பிறந்த மேனியாய், ஒரு பயமறியா முரட்டு வாலிபனால் கதறக் கதற ஓக்கப்படுகிறோம் என்பது கண்களில் கறுப்புத் துணி கட்டப்பட்டிருந்த பத்மாவின் அறிவுக்குச் சிறிதும் எட்டவில்லை.

அவளது உலகம் இப்போது அந்தப் பஞ்சு மெத்தையின் மென்மையிலும், தன் மேலிருக்கும் அந்த அரக்கனின் வியர்வை வாசனையிலும் மட்டுமே சுருங்கிப் போயிருந்தது. பங்களா வேலை செய்து இறுகிப் போயிருந்த அவளது தேகம், எந்த ஒரு சிந்தனையும் இல்லாமல், வேறு ஒரு காம மாய உலகின் பிடியில் முழுமையாகச் சிக்குண்டு கிடந்தது.

பத்மாவின் உதடுகள் துடித்தன. அவளது உடலின் ஒவ்வொரு நாடி நரம்பும் அந்த முரட்டு இடிக்குத் தாளம் போட்டது.

"ஸ்ஸஸஸ... ஆஆஹ்... ஏண்டா என்னை இப்படி ஓக்கறே... உசுரு நரம்பெல்லாம் உருவுதுடா ராட்சசா..." என்று பத்மா கண்களை இறுக மூடியபடி, தலையணையைத் தன் பற்களால் கடித்துக்கொண்டு முனகினாள். அவளது கொழுத்த உடம்பு ஒரு ரப்பர் பந்து போல அவனது அடியில் துள்ளியது.

"இன்னும் வேணுமாடி... இந்த அடி உனக்குப் பத்தாதாடி..." என்று அந்த நீட்டு சுண்ணிக்காரன், காமத்தின் உச்சக்கட்ட அழிச்சாட்டியம் பண்ணினான். அவனது குரலில் இருந்த அந்த ஆங்காரம், அவளது பெண்மையை இன்னும் ஆழமாகக் கிழித்தது.

"ம்ம்மமம.. ஹான்..... ஐயோ... அம்மா..." என்று அடுத்த சில நொடிகளிலேயே, பத்மா தனது உடம்பை வில்லைப் போல வளைத்து, இரண்டாம் முறையாகக் காமத்தின் உச்சத்தைத் தொட்டுப் பொங்கினாள். அவளது பெண்மையில் இருந்து கசிந்த அந்தச் சூடான புண்டைத்தேண் கிஷோரின் தொடையோடு சேர்ந்து அந்தப் படுக்கையை நனைத்தது.

அவனது அந்த முரட்டுப் புண்டை குத்து, பத்மாவின் செழுமையான பலாச்சுளையுடன் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்து இருந்தாலும்... கிஷோரின் பார்வை மட்டும் அந்தப் படுக்கையில் இல்லை. அவனது கண்கள், சிலையாக உறைந்து நின்றிருக்கும் பூரணியின் கண்களை ஒரு வேட்டைக்காரனின் பார்வையாகத் துளைத்துக் கொண்டிருந்தது!

பூரணி மூச்சு விடவே மறந்து போனாள். தன் வீட்டு வேலைக்காரி, தன் கண்ணெதிரே இருமுறை உச்சம் அடைந்து துடிப்பதையும், அதைச் சாதித்த அந்த வேலைக்காரனின் திமிரான ஆளுமையையும் பார்த்து அவளது தொண்டை வறண்டது. அவனது கண்கள் நேரடியாகத் தன்னிடம் பேசும் அந்த வக்கிரமான சவாலை அவளால் எதிர்கொள்ள முடியவில்லை... அதே சமயம் பார்வையை விலக்கவும் முடியவில்லை.



அந்த நேரம், கிஷோர் அடுத்ததாகச் செய்த செயல், அங்கே சுகத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்த பத்மா மற்றும் அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்றிருந்த பூரணி என இரண்டு பெண்களுமே கொஞ்சமும் எதிர்பாராத ஒன்று!

படுக்கையில் ஓல் வாங்கிச் சுகத்தின் உச்சியில் மிதந்து குடித்துக் கொண்டிருந்த பத்மாவை, எந்த ஒரு முன்னறிவிப்பும் இன்றி, சடாரென அவளது கையைப் பிடித்து அலேக்காக இழுத்தான் கிஷோர்.

"ஐயோ... கிஷோர்... என்னடா... எங்கடா இழுக்குற..." என்று பத்மா பதற, அவளை அப்படியே நிர்வாணமாகத் தரதரவென இழுத்துச் சென்றான். அவன் அவளை இழுத்துச் சென்ற இடம்... சற்று முன் பூரணி குளித்து முடித்துவிட்டு வந்த, அந்த வீட்டின் காஸ்ட்லியான அட்டாச்ட் பாத்ரூமிற்குள்!


உள்ளே இழுத்துச் சென்று, அவளை அப்படியே ஷவர் அடியில் நிற்க வைத்தான். 'சளசள'வெனக் குளிர்ந்த நீர் பத்மாவின் வெக்கையான உடம்பின் மீது கொட்டத் தொடங்கியது. நீரோடு சேர்ந்து, கிஷோரின் ஆவேசமும் கொட்டியது. தன் இரண்டு இரும்புக் கைகளால் பத்மாவின் பெரிய முலைகளைப் பிசைந்து, ஒரு எலுமிச்சையைப் பிழிவது போலச் சாறாக்கினான்.

"ஆஆஹ்... வலிக்குதுடா..." என்று பத்மா நீரின் குளிரிலும், அவனது கரத்தின் அழுத்தத்திலும் துடித்தாள்.

பாத்ரூம் கதவோரம் வந்து நின்று, இது அத்தனையையும் பார்த்த பூரணி அப்படியே பேச்சிழந்து போனாள். அவளுக்குள் ஆயிரம் உணர்ச்சிகள் ஒரே நேரத்தில் சுழன்றன.

 'அடப்பாவி... இவன் ஒரு மனுஷனா இல்ல அசுரனா? இவ்வளவு நேரமா பத்மாவைப் படுக்கையில வச்சு புணர்ந்த வேகத்துல, அவளுக்கு ரெண்டு தடவை உச்சம் வந்திருச்சு. இவனோட சுடு கஞ்சி இந்நேரம் எப்போவோ வெளியேறி இருக்கணும்... ஆனா இவன் இன்னும் தளரவே இல்லையே! தொடர்ந்து அந்த வேலைக்காரியை ஒரு பந்து மாதிரி பந்தாடிக்கிட்டு இருக்கானே... என்ன ஒரு ஸ்டாமினா! எவ்ளோ பெரிய ஆண்மை!' என்று அவளது மூளை ஆச்சரியத்திலும், பயத்திலும் உறைந்து போனது.


பல லட்சங்கள் செலவு செய்து கட்டப்பட்ட அந்தப் பிரம்மாண்டமான பாத்ரூம். காற்றில் விலையுயர்ந்த ரோஜா மற்றும் ஷாம்பு வாசம் இன்னும் மிதந்து கொண்டிருந்தது. தரையெங்கும் வழவழப்பான இத்தாலியன் மார்பிள் கற்கள். தேவலோக ரம்பையைப் போலத் அழகு கொஞ்சும் பூரணி மட்டுமே பயன்படுத்தி வந்த அந்தப் புனிதமான பாத்ரூமுக்குள், இப்போது காமத்தின் உச்சக்கட்ட நரக ஆட்டம் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது.

குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்த பத்மாவை, அந்த வழவழப்பான இத்தாலியன் மார்பிள் தரையில் அப்படியே மண்டியிட வைத்தான் கிஷோர்.

நீர் சொட்டச் சொட்ட நிமிர்ந்து நின்றவன், மெல்லத் திரும்பிப் பூரணியை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தான். அவனது முகத்தில் ஒரு வெறித்தனமான கோபமும், காமமும் கலந்திருந்தது. பத்மாவை மண்டியிட வைத்தபடியே, தன் இடுப்பை லேசாக வளைத்து, தனது அந்த இரும்பு நெம்புகோலை பூரணியை நோக்கி ஆட்டினான்!



அந்தக் காட்டுத்தனமான சுண்ணி, அத்தனை நேரப் போராட்டத்திற்குப் பிறகும் கொஞ்சமும் தளராமல், நரம்புகள் புடைக்க, மேல் நோக்கித் திமிறிக் கொண்டு நிமிர்ந்து நின்றது. கிஷோர் அதை அவள் முன்னே ஒரு ஆயுதம் போலக் காட்டி, பூரணியைப் பார்த்து முறைத்து, ஒரு சிங்கத்தைப் போல உறுமினான்.

"பார்த்தியாடி..." என்று அவனது கண்கள் மௌனமாக அவளிடம் கத்தின.

பூரணிக்கு உடம்பெல்லாம் தீப்பற்றி எரிவது போல இருந்தது. தன் சொந்தக் கணவன் அருணைத் தவிர, வேறொரு ஆடவனின் ஆண்மையை, அதுவும் இப்படி ஒரு முழுமையான, ஆக்ரோஷமான, திமிரான நிலையில் அவள் தன் வாழ்நாளில் பார்த்ததே இல்லை. அந்தப் பிரம்மாண்டமான தோற்றத்தைப் பார்த்து அவளது கண்கள் அதிர்ச்சியிலும் ஆச்சரியத்திலும் அகல விரிந்தன. அவளது மூச்சுத் திணறியது. அந்தத் தோற்றம் அவளுக்குள் ஒரு பயங்கரமான காமப் பசியைத் தூண்டினாலும், ஒரு கௌரவமான குடும்பப் பெண் என்ற அவளது பிறவிக் கூச்ச உணர்வு சட்டென மேலோங்க, அதைத் தொடர்ந்து பார்க்க முடியாமல், தன் முகத்தைத் திருப்பி, கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள். அவளது இதயம் மார்புக் கூட்டைக் கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வருவது போலத் துடித்தது.

பூரணி கண்களை மூடிய அடுத்த கணம்...
கிஷோர் தனது கைகளால் பத்மாவின் தலையைப் பின்னால் இருந்து இறுக்கமாகப் பிடித்து, மண்டியிட்டுத் துடித்துக் கொண்டிருந்த அவளது வாயை நோக்கித் தன் இடுப்பைத் தள்ளினான். எந்த ஒரு இரக்கமும் இல்லாமல், அந்த முரட்டுச் சுண்ணியை பத்மாவின் வாய்க்குள் திணித்தான்.

"க்ஹக்... ம்ம்ம்..." என்று பத்மா மூச்சுத் திணறினாள். அடுத்த நொடி, அந்த முரட்டுத்தனமான ஆயுதம் பத்மாவின் வாய்க்குள் முழுமையாகச் சென்று, அவளது தொண்டைக்குழியில் இடித்து முட்டி, ஒரு கொடூரமான விளையாட்டைத் தொடங்கியது. அந்தப் பாத்ரூமின் மார்பிள் சுவர்களில், காமத்தின் சத்தங்கள் மட்டுமே இப்போது எதிரொலித்துக் கொண்டிருந்தன.



பல லட்சங்கள் செலவு செய்து கட்டப்பட்ட அந்த ஆடம்பரமான அட்டாச்ட் பாத்ரூமே ஒரு விசித்திரமான காமப் போர்க்களமாக மாறியிருந்தது. காற்றில் அந்த விலையுயர்ந்த ரோஜா மற்றும் ஷாம்பு வாசம் இன்னும் மிதந்து கொண்டிருக்க, இத்தாலியன் மார்பிள் தரையில் நீரும் வியர்வையும் ஒன்றாகக் கலந்து ஆறாக ஓடியது.

பத்மாவின் வாய்க்குள் தன் பிரம்மாண்டமான சுண்ணியை முழுமையாகத் திணித்தபடி, கிஷோர் ஒரு காட்டு மிருகத்தைப் போல ஆக்ரோஷமாக உறுமினான். அவனது அகன்ற தோள்களும், தழும்புகள் நிறைந்த இருண்ட முதுகும் அந்த ஷவர் நீரின் ஒளியில் ஒரு கருங்கற் பாறை போலக் காட்சியளித்தன. ஷவரின் குளிர்ந்த நீர் இருவரது உடல்களின் மீதும் இடைவிடாது பொழிந்துகொண்டிருந்தது. ஆனால், அந்த நீரின் குளிர்ச்சியையும் தாண்டி, இருவரின் உடல்களும் காமத்தின் வெக்கையால் அனலாகக் கொதித்துக் கொண்டிருந்தன. பத்மாவின் முழங்கால்கள் வழவழப்பான மார்பிள் தரையில் வழுக்கின, தேய்ந்தன. அவளது கண்களில் இன்னும் கறுப்புத் துணி இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்ததால், அவளுக்குத் தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்ற புற உலக அறிவு சுத்தமாக இல்லை... மாறாக, அவளது உடல் முழுவதும் அந்த முரட்டு ஆண்மையின் ஆதிக்கத் தாக்குதலுக்கு முழுமையாக அடிமையாகி, இன்ப வேதனையில் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.


"உம்... உம்... க்ஹக்..." என்று பத்மா தன் தொண்டை நிறைய அந்த முரட்டுச் சுண்ணியை ஏற்றுக்கொள்ள முயன்று திணறினாள். அவளது மூச்சுக்காற்று கிஷோரின் அடிவயிற்றில் பட்டுச் சூடாகத் தெறித்தது. அவளது உதடுகள் இறுக்கமாக விரிந்து, கிஷோரின் தடித்த தண்டின் அடிப்பாகத்தைச் சுற்றி ஒரு வளையத்தைப் போல இறுகியிருந்தன.


அவன் கொஞ்சமும் இரக்கமில்லாமல் தன் இடுப்பை முன்னும் பின்னும் ஆட்டி, அவளது வாயையே ஒரு புண்டையைப் போலவே ஆக்ரோஷமாகப் ஓத்தான். அவனது ஒவ்வொரு கழுத்திலும், அவனது ஆண்மையின் வீரியம் அவளது தொண்டைக்குழி வரை சென்று, கனமான வேகத்தில் முட்டி மோதியது. பத்மாவின் கைகள் கிஷோரின் இரும்பு போன்ற தொடைகளைப் பற்றித் தஞ்சம் தேடின.

பாத்ரூம் கதவோரத்தில், சுவரைப் பற்றிக் கொண்டு நின்ற பூரணியின் கால்கள் தள்ளாடின. அவளது கௌரவமும், குடும்பப் பெண் என்ற திமிரும் கரைந்து கொண்டிருந்தது. அவளது கண்கள் மீண்டும் திறந்து, அந்தக் காமக் கூத்தைப் பார்க்காமல் இருக்க அவளால் முடியவில்லை. அவள் பார்க்கக் கூடாத ஒரு நரகக் காட்சிதான் அது, ஆனால் அவளது அடிமனதின் வக்கிர ஆசை அவளது இமைகளைத் திறந்து வைக்கச் சொன்னது.

கிஷோரின் உடலில் வியர்வை, ஷவர் நீர், மற்றும் காமத்தின் ஈரத்தால் அப்பட்டமாக மின்னும் அந்த இரும்புத் தசைகள் பூரணியை ஒரு காந்தம் போலத் தன் வசம் ஈர்த்தது. அவன் பத்மாவின் வாய்க்குள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த அந்த முரட்டுத்தனமான குத்தல், ஒவ்வொரு முறையும் பத்மாவின் பெரிய மார்புகளைப் பலமாக ஆட்டி, அவளது முழு உடலையும் அதிரச் செய்தது.

சரியாக அதே நொடியில், கிஷோர் தன் தலையைச் சற்று திருப்பி, பூரணியை மீண்டும் நேருக்கு நேராக, ஒரு தீர்க்கமான பார்வையால் பார்த்தான். அவனது கண்கள் சிவந்து, காம வெறியால் உறைந்திருந்தன. அந்தப் பார்வை, "இன்னும் பாருடி... இதெல்லாம் உனக்காகத்தான்... உன் கௌரவத்தை உடைக்கத்தான்" என்பது போலப் வன்மத்தோடு கத்தியது. பத்மாவின் தலையைத் தன் இரண்டு இரும்புக் கைகளாலும் பின்னால் இருந்து இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு, அவன் தன் இடுப்பை இன்னும் ஆக்ரோஷமாக ஆட்டினான்.

"ஆஆஹ்... உன்னோட வாய் ரொம்ப இறுக்கமா இருக்குடி பத்மா... என் சுண்ணியை அப்படியே பிழிஞ்சு எடுக்கிற மாதிரி இருக்குடி..." என்று கிஷோர் தன் முரட்டுக் குரலில் வக்கிரமாக முணுமுணுத்தான்.

அவனது அந்தப் பேச்சும், இடுப்பின் வேகமும் பத்மாவின் உடம்பை முழுமையாக நடுங்க வைத்தது. வாயில் ஓல் வாங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே, அவளது பெண்மையின் ஆழத்தில் இருந்து இன்னும் சில சொட்டுகள் சூடான திரவம் கசிந்து வெளியேறியது. அவளுக்கு மூன்றாவது உச்சம் நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது, வாயில் ஓக்கப்படும் போதே! அந்த வேலைக்காரியின் உடம்பு காமத்தின் உச்சக்கட்டத் திளைப்பில் ஒரு கனிந்த பழத்தைப் போலக் கிடந்தது.

பூரணியின் உள்ளங்கைகள் பயத்திலும் வெட்கத்திலும் வியர்த்தன. அவளது பாத்ரோப்பிற்குள் அவளது புடைத்த முலைகள் மேலாடையின் உள்ளே இறுகி, காம்புகள் புடைத்துத் தெரியும் அளவுக்கு நிமிர்ந்திருந்தன. அவளது பாவாடையின் உள்ளே, அவளையும் அறியாமல் ஈரப்பதம் கட்டுக்கடங்காமல் பரவத் தொடங்கியது.
'இவன் என்னைப் பார்த்தபடியே... என் கண் முன்னாடியே... என் வேலைக்காரியை ஓக்கிறானே... அதுவும் என் பாத்ரூமில்... என் புருஷன் படுக்கும் பெட்ரூமில்...' என்ற எண்ணம் அவளது குடும்பப் பெண் என்ற கௌரவத்தை அடியோடு சுட்டெரித்து, அவளை மேலும் மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. அவளுக்குள் ஒரு ஏக்கம் பிறந்தது, அந்த வேலைக்காரியின் இடத்தில் தான் இருக்கக் கூடாதா என்ற வக்கிரமான ஏக்கம்!

திடீரென கிஷோர், பத்மாவின் வாயிலிருந்து தன் முரட்டுச் சுண்ணியை ஒரே உருவலாக உருவினான். நீண்ட சரடாக அவளது வாய் உமிழ்நீர் அவளது உதடுகளிலிருந்து அவனது ஆண்மையின் மொட்டோடு இழுபட்டுக் காற்றில் அறுந்தது. பத்மா மூச்சுக்காற்றுக்காக வாய் பிளந்து, "ஹப்பா... உஸ்ஸ்ஸ்..." என்று முனகினாள்.

"எழுந்து நில்லுடி..." என்று பத்மாவின் கையைப் பற்றி, அவளை அப்படியே சொரணையற்ற ஒரு ஜடத்தைப் போல இழுத்து எழுப்பினான் கிஷோர். பிறகு அவளைத் திருப்பி, ஷவரின் கீழே, அந்த பாத்ரூம் சுவரைப் பார்த்தபடி நிற்க வைத்தான். அவளது இரண்டு கைகளையும் சுவரில் ஊன்றச் சொன்னான். அவளது கொழுத்த, செழுமையான குண்டிகள், இப்போது அவனுக்கு நேராக தெரிந்தது.

ஒரே ஒரு வேகமான, மூர்க்கமான குத்தில், பத்மாவின் ஈரமான, சூடான புண்டைக்குள் மீண்டும் தன் இரும்புச் சுண்ணியை ஆழமாகப் பாய்ச்சினான் கிஷோர்.

"ஆஆஆஹ்... கிஷோர்... ஆஹ்... ஆஹ்... தாங்க முடியலடா..." என்று பத்மா அந்த மார்பிள் சுவரில் தலையை முட்டிக்கொண்டு அலறினாள்.

கிஷோர் அவளது இடுப்பைத் தன் இரண்டு கைகளாலும் ஒரு இடுக்கியைப் போல இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு, பின்னால் இருந்து பலமாக ஓக்கத் தொடங்கினான். அவனது இடுப்புப் பகுதி அவளது கனமான குண்டிகளில் மோதும் ஒவ்வொரு அடியும் 'பொத் பொத்' என்ற பச்சையான சத்தத்துடன் அந்த பாத்ரூம் முழுவதும் எதிரொலித்தது. ஷவர் நீர், வியர்வை, மற்றும் அவளது புண்டைச் சாறு எல்லாம் ஒன்றாகக் கலந்து, அவர்களது உடல்களிலிருந்து சொட்டுச் சொட்டாகத் தரையில் விழுந்தது.

பூரணி இப்போது தன் ஒரு கையைத் தன் மார்பின் மீது இறுக்கமாக வைத்துக் கொண்டாள். அவளால் இந்த ஆக்ரோஷத்தைத் தாங்க முடியவில்லை... அவளது இதயம் எகிறியது. அவளது கண்கள் கிஷோரின் வேகமான இடுப்பு அசைவையும், பத்மாவின் துடிக்கும் உடலையும் அப்படியே பசியோடு விழுங்கின. அவளது உடம்பு முழுமையாகக் கிஷோரின் அந்த முரட்டு ஆண்மையின் ஆதிக்கத்திற்குள் சிக்கித் தவித்தது.

பத்மா தனது மூன்றாவது உச்சத்தை நெருங்கி, "ஐயோ... கிஷோர்... வேகமா... இன்னும் வேகமா குத்துடா..." என்று வெறிபிடித்தவள் போலக் கத்தினாள்.



கிஷோரின் கண்கள் இன்னும் வாசலில் நிற்கும் பூரணியை விட்டு ஒரு இமைகூட விலகவில்லை. அவன் பத்மாவை ஓக்கும் வேகத்தை இன்னும் பல மடங்கு அதிகரித்தான். அவனது ஒவ்வொரு குத்தும், பூரணியின் கௌரவத்தின் மீது விழும் இடியாக இருந்தது. பங்களாவின் அந்தப் பாத்ரூமுக்குள், ஒரு கௌரவமான குடும்பப் பெண், ஒரு வேலைக்காரனின் காமப் பசிக்குத் தன் மனதால் முழுமையாகத் தோற்றுப் போய், அடிமையாகி நின்றிருந்தாள்.

கிஷோர் தன் பற்களை 'நறநற'வென நெரித்துக்கொண்டு காட்டு மிருகத்தைப் போலக் கர்ஜித்தான். அவனது இடுப்பு அசைவுகள், பத்மாவின் கொழுத்த, செழுமையான பின்னழகில் மோதி 'பொத் பொத்' என்ற சத்தத்தை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தன. அவன் தன் ஒரு கையால் பத்மாவின் அந்தச் செழுமையான இடது பக்கக் குண்டியை ஓங்கி அடித்துக்கொண்டே ஓத்தான். அந்த முரட்டுத்தனமான அடியில் அவளது சதைப்பற்றுள்ள பின்னழகு அப்படியே அதிர்ந்து சிவந்தது. 

அதே நேரத்தில், அவனது மற்றொரு கை பத்மாவின் நீண்ட, ஈரமான கூந்தலைப் பின்னால் இருந்து கொத்தாகப் பற்றி, அவளது தலை பின்னோக்கிச் சாயும் அளவுக்கு வளைத்து இழுத்தான்.

"என்னோட விந்தை உன் கூதிக்குள்ள முழுசா விட்டுடப் போறேன்... எல்லாத்தையும் வாங்கிக்கோடி பத்மா... உனக்காகவே சேர்த்து வச்சதுடி..." என்று கிஷோர் தன் கரகரப்பான குரலில் வக்கிரமாகக் கர்ஜித்தான். அவனது குரல் அந்த பாத்ரூமின் மார்பிள் சுவர்களில் எதிரொலித்து, வாசலில் நின்ற பூரணியின் நெஞ்சைத் துளைத்தது.

அடுத்த சில வினாடிகளில், கிஷோரின் ஆஜானுபாகுவான உடல் அப்படியே இரும்பைப் போல இறுகியது. அவனது நரம்புகள் எல்லாம் புடைத்து, தோள் பட்டையின் தசைகள் முறுக்கேறின. அவனது அந்தப் பிரம்மாண்டமான, நரம்பு புடைத்த சுண்ணி பத்மாவின் ஈரமான புண்டைக்குள் எஞ்சியிருந்த கடைசி அணு வரை, முழு ஆழத்துக்கும் சென்று உள்ளே துடித்தது. அவனது இடுப்பு பத்மாவின் குண்டிகளோடு இறுக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டது.


 அடர்த்தியான, தடிமனான விந்து மழை பத்மாவின் புண்டைக்குள் பலமாகப் பீய்ச்சியடித்தது. ஒரு அணை உடைந்த வெள்ளம் போல, அவனது ஆண்மையின் விந்துப் பெருக்குகள் அவளது உள்ளே பாய்ந்தன. ஒன்று... இரண்டு... மூன்று... நான்கு... என்று பெரிய அளவிலான, சுடச்சுட இருந்த அந்த வெள்ளை வெள்ளம் பத்மாவின் பெண்மையின் ஆழத்தை முழுமையாக நிரப்பியது. அவ்வளவு நேரம் அந்த முரட்டு வாலிபன் அடக்கி வைத்திருந்த அந்தப் பெரு வெள்ளம், பத்மாவின் புண்டையை முழுமையாகத் திணறடித்து, கொள்ளளவு பத்தாமல் ஓரங்களிலிருந்து வெள்ளமாக வெளியேறியது. அவளது கொழுத்த தொடைகளில் சரிந்து, ஷவர் நீரோடு கலந்து அந்த இத்தாலியன் மார்பிள் தரையில் பாலாக ஓடியது.

"ஆஆஆஹ்... கிஷோர் ஐயோ... நிறைய... நிறைய வருது... உள்ளே எல்லாம் பாயுதுடா... ஆஹ்ஹ்..." என்று பத்மா தன் வாழ்நாளின் உச்சக்கட்ட சுகத்தின் எல்லையில் நின்று அலறினாள். அவளது உடல் அந்தச் சூட்டைத் தாங்க முடியாமல் வில்லைப் போல வளைந்தது. கண்களில் கறுப்புத் துணி கட்டப்பட்டிருந்ததால், அந்த இருட்டுக்குள் அவளது பெண்மை இன்னும் அதிகமாகத் துடித்து, அவனது சுண்ணியைப் பிழிந்து எடுப்பது போல இறுக்கி அமுக்கியது.

கிஷோர் பலமாகக் காம முனகலிட்டபடி, இறுதி சில முரட்டுத் தள்ளல்களுடன் தன் உடம்பில் இருந்த விந்து முழுவதையும் அவளுக்குள் காலி செய்தான். அவனது இரும்பு உடல் சற்று நடுங்கியது. அவனது மூச்சுக்காற்று பத்மாவின் முதுகில் சுடச்சுடப் பட்டது. ஆனால், வியப்பான விஷயம் என்னவென்றால், அத்தனை விந்தைக் கொட்டிய பிறகும் அவனது அந்த முரட்டுச் சுண்ணி கொஞ்சமும் தளராமல், இன்னும் முழு விறைப்புடன், ஒரு இரும்புத் தடியைப் போலவே நிமிர்ந்து நின்றது.

பத்மாவின் முழங்கால்கள் முற்றிலும் தளர்ந்தன. அவளது உடம்பில் இருந்த பலம் மொத்தமாக உறிஞ்சப்பட்டது போல, அந்த வழவழப்பான மார்பிள் சுவரில் அப்படியே சாய்ந்தபடி மெல்லத் தொய்ந்து கீழே சரிந்தாள். அவளது பெண்மையின் உதடுகளிலிருந்து இன்னும் சில விந்து சொட்டுகள், அவளது காமச் சாறோடு கலந்து மெதுவாக வெளியேறித் தரையை நனைத்தன.

கிஷோர் மெல்ல, மிக மெதுவாகத் தன் சுண்ணியை அவளது பெண்மையிலிருந்து உருவி வெளியே எடுத்தான்.

'பிளக்' என்ற சத்தத்துடன் அது வெளியே வந்தபோது, அது இன்னும் தடித்து, நரம்புகள் புடைத்து, பத்மாவின் புண்டைச் சாறும், தன் வெள்ளை விந்தும் கலந்து அந்த ஷவர் விளக்கின் ஒளியில் பளபளவென மின்னிக் கொண்டிருந்தது.

அவன் அப்படியே மெதுவாகத் திரும்பினான். ஷவர் நீர் அவனது நெற்றியிலிருந்து வழிந்து அவனது அகன்ற மார்பில் இறங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவன் தன் முரட்டுத்தனமான, வக்கிரமான பார்வையை நேராகப் பாத்ரூம் கதவோரத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த பூரணியின் மீது திருப்பினான்.

பூரணிக்கு அங்கே நின்றிருந்த இடமே சுழல்வது போல இருந்தது. தன் கண் முன்னால் தன் வேலைக்காரி ஒரு மிருகத்தால் வேட்டையாடப்பட்டு, சொப்பன உலகத்தில் கிடப்பதைப் பார்த்த பூரணியின் கண்களில், இப்போது கௌரவமோ, கோபமோ இல்லை.. மாறாக, ஒரு ஏகாந்தமான, அடக்க முடியாத காமப் பசியின் ஏக்கம் மட்டுமே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.


கிஷோர் அவளைப் பார்த்து ஒரு புன்னகையை உதிர்த்தான். அவனது அந்தப் பார்வை பூரணியை நோக்கி ஒரு மௌனமான கேள்வியைக் கேட்டது:

"அடுத்தது நீதானே குட்டிம்மா?"

பூரணி அந்தப் பார்வைக்குத் தப்பிக்க முடியாமல், தன் கௌரவக் கோட்டையை அந்த வேலைக்காரனின் காலடியில் முழுமையாக இழந்து, மூச்சிரைக்க நின்று கொண்டிருந்தாள்.

தான் வந்த வேலை முடிந்தது என்று பத்மாவையும், பூரணையையும் சட்டை செய்யாமல் தன்னுடைய உடைய போட்டுக் கொண்டு அந்த ரூமை விட்டு வெளியேறினான்...

[Lust king 66]

பகுதி 32

 அந்த இத்தாலியன் மார்பிள் பாத்ரூமின் தரை முழுவதும், அந்த முரட்டு வேலைக்காரனின் காம வெறியின் மிச்சங்கள் சிதறிக் கிடந்தன. ஷவரின் குளிர்ந்த நீர் மேலே இருந்து ‘சளசள’வென விழுந்து கொண்டிருந்தாலும், அங்கே நிகழ்ந்த அந்த மூர்க்கமான கலவிக் காட்சியின் வெப்பம் இன்னும் அந்த அறையை விட்டு விலகவில்லை.

முழுமையாகச் சோர்ந்து போய், முழங்கால்கள் தளர்ந்து தரையில் சரிந்து கிடந்த பத்மாவுக்கு, கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சுயநினைவு திரும்பியது. அவளது தேகம் முழுவதும் வலியும், அதே சமயம் உச்சக்கட்ட சுகத்தின் களைப்பும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. மெல்லத் தட்டுத்தடுமாறி எழுந்தவள், தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டு ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள். இருண்ட அந்த மாய உலகத்திலிருந்து நிஜ உலகிற்கு வர நினைத்தவள், தன் கண்களில் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்த அந்தக் கறுப்புத் துணியை மெதுவாக அவிழ்த்தாள்.

கண்கள் வெளிச்சத்திற்குப் பழகிய அந்த நொடி... அவளது இதயம் ஒரு நிமிடம் மொத்தமாகச் செயலிழந்து நின்றது!


அவளுக்கு எதிரே... அந்த பாத்ரூம் வாசலில்... ஒரு சிலையைப் போல, திக்பிரமை பிடித்து நின்றுகொண்டிருந்தாள் அவளது எஜமானியம்மா பூரணி!

பத்மாவின் உடம்பில் ஓடிய ரத்தம் அப்படியே உறைந்து பனிக்கட்டியானது. அவளுக்கு மூச்சு முட்டியது.

'கடவுளே! இது பூரணி அம்மாவோட பெட்ரூமா? இவன் நம்மள பூஜா பாப்பா ரூமுக்குத் தானே கூட்டிட்டு வந்தான்? இங்க ஏண்டா கூட்டிட்டு வந்த பாவி...' என்று அவளது மனம் அலறியது. அவளது மாய உலகம் சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறியது. தான் முழு நிர்வாணமாக நிற்பதையும், தன் உடம்பில் வழிந்திருக்கும் காமச் சுவடுகளையும், இத்தனை நேரமாகத் தான் வாங்கிய அத்தனை முரட்டு அடிகளையும் தன் எஜமானி நேருக்கு நேராக நின்று பார்த்துவிட்டாள் என்பதையும் உணர்ந்த பத்மாவுக்கு, தொண்டைக்குழிக்குள் பயம் உருண்டையாக வந்து அடைத்தது.

அவசரம் அவசரமாக, தரையில் ஈரமாகக் கிடந்த தன் பாவாடையையும் ரவிக்கையையும் அரைகுறையாக அள்ளித் தன் உடம்பில் சுற்றிக் கொண்டாள். அத்தனை நாள் பங்களாவில் வேலை செய்த அவளுக்கு, இப்போது பூரணியின் முகத்தை நிமிர்ந்து பார்க்கக் கூடத் தைரியம் இல்லை. தலைகுனிந்தபடியே, ஒரு மரண தண்டனைக் கைதியைப் போல அந்த அறையை விட்டுத் தலைதெறிக்க வெளியே ஓடினாள் பத்மா.

பத்மா பதறி அடித்து ஓடியது, அவளது ஈரத் துணிகளின் சத்தம், கதவு சாத்தப்பட்ட சத்தம் இதெதுவுமே பூரணியின் மூளைக்குள் கொஞ்சமும் பதியவில்லை. அவள் அங்கே நடப்பது எதையும் உணரும் நிலையில் இல்லை.

அவளது மனம், உடம்பு, சிந்தனை எல்லாமே... அந்த முரட்டு வேலைக்காரன் கிஷோர், தன் ஆண்மையின் பிரம்மாண்டத்தைக் காட்டி, அவளை நேருக்கு நேராகப் பார்த்து ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பு சிரித்துவிட்டு, அந்த அறையை விட்டு வெளியேறிய அந்த நொடியிலேயே ஆழமாகச் சிக்கிக் கிடந்தது. அவனது அந்தப் பார்வை, பூரணிக்குள் பல வருடங்களாக அடங்கிக் கிடந்த, அவள் தனக்குள்ளேயே மறைத்து வைத்திருந்த ஒரு மிருகத்தனமான காமப் பசியைத் தட்டி எழுப்பிவிட்டது. அவளது கௌரவம், பணக்காரத் திமிர் எல்லாமே அந்த மார்பிள் தரையிலேயே அடிபட்டுச் செத்துக் கிடந்தது. அவள் அந்த அறையில் தனியாக நின்றுகொண்டு, தன் உள்ளே எரியும் காமத் தீயை அணைக்க முடியாமல் தவித்தாள்.

கீழே ஓடி வந்த பத்மா, ஹாலில் எந்தச் சலனமும் இல்லாமல், சட்டை பட்டன்களைப் போட்டுக்கொண்டு நின்றுகொண்டிருந்த கிஷோரைப் பார்த்தாள். அவளுக்குள் அவமானம், பயம், கோபம் என நவரசங்களும் ஒன்றாகக் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தன.

"ஏண்டா... ஏண்டா இப்படி ஒரு காரியத்தைப் பண்ண? உனக்கு என்ன பைத்தியமா பிடிச்சிருக்கு?" என்று மூச்சிரைக்கக் கேட்டாள் பத்மா. அவளது குரல் பயத்தால் நடுங்கியது.

கிஷோர் கொஞ்சமும் அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. தன் சட்டைக் காலரைத் தூக்கி விட்டபடியே அவளை நக்கலாகப் பார்த்தான்.

"எப்படிப் பண்ணேன்... இடி இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சா? சூப்பரா இருந்ததா?" என்று ஒரு வக்கிரமான சிரிப்போடு கேட்டான்.


"சீ... நிறுத்துடா நாயே! பூரணி மேடம் ரூம்ல... அதுவும் அவங்க கண்ணு முன்னாடியே என்னை இப்படி மானத்த வாங்கிட்டியேடா பாவி..." என்று பத்மா கண்ணீரோடு முடிக்கத் திணறினாள்.

சட்டென கிஷோரின் முகம் இறுகியது. அவளது அருகில் வந்து, அவளது கண்களை நேருக்கு நேர் ஆக்ரோஷமாகப் பார்த்து, "உன்னை ஏன் பூரணி ரூம்ல வச்சு ஓத்தன்னு கேக்குறியா? பூரணி முன்னாடி உன்னை ஓத்து, அந்தத் திமிர் பிடிச்ச மகராணியோட கௌரவத்தை உடைக்கத்தான்டி! அவளை வெறிப்பேத்தத்தான் உன்னை அங்க வச்சுப் ஓத்தேன்," என்று சீறினான்.

"ஐயோ... கிஷோர்... அவங்க எனக்கு முதலாளி அம்மாடா... எனக்குச் சோறு போடுற தெய்வம்டா... நாளைக்கு எப்புடிடா நான் அவங்க மூஞ்சில முழிப்பேன்? என் உசுரையே எடுத்துட்டியேடா..." என்று பத்மா இரு கைகளையும் தலையில் வைத்துக்கொண்டு உடைந்தாள்.

கிஷோர் ஒரு ஏளனமான சிரிப்பை உதிர்த்தான். "அடிப்பாவி! இப்ப என்னமோ ஊர்லேயே பெரிய பத்தினி மாதிரி வேஷம் போடுற? கட்டிலிலும் பாத்ரூமிலும் ஓல் வாங்கும்போது கால அகலமா விரிச்சுக் காட்டிட்டு, நான் குத்துன குத்துல சொக்கிப் போய் கிடந்துட்டு... இப்ப என்னடி சீன் போடுற? போடி... போய் உன் வேலையைப் பாரு!" என்று முகத்தில் அடித்தாற்போலச் சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.

இவனைப் போன்ற ஒரு முரட்டு அரக்கனிடம் பேசி எந்தப் பயனும் இல்லை, தன் காமப் பசியால் இவன் விரித்த வலையில் தான் முழுமையாகச் சிக்கிக் கொண்டோம் என்று பத்மாவுக்குப் புரிந்துவிட்டது. கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு, வேறு வழியில்லாமல், நடப்பது நடக்கட்டும் என்று தன் அடுத்த வேலையைப் பார்க்கப் போய்விட்டாள்.

நேரம் மெல்ல மாலை நேரத்தை நெருங்கியது. அந்தப் பங்களாவிற்குள் எந்த ஒரு புயலும் வீசாதது போல ஒரு போலி அமைதி திரும்பியது.

கல்லூரியிலிருந்து பூஜா தனது வழக்கமான துள்ளலோடு, வீட்டிற்குள் நடக்கும் இந்த அசிங்கங்கள் எதுவும் தெரியாத ஒரு குழந்தையைப் போல வந்தாள். ஆபீஸில் இருந்து அருண் தனது வழக்கமான களைப்புடன், தன் மனைவியின் மனதில் விழுந்திருக்கும் விரிசலை அறியாமல் வந்தான். அந்த நாள், எந்த ஒரு சலனமும் இல்லாமல் அப்படி ஒரு சாதாரண நாளாக முடிந்தது.

இப்படியே மூன்று நாட்கள் உருண்டோடின...

கந்தசாமியின் வீட்டில் கிஷோர், தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலையைச் சாக்காக வைத்து, தனது ஆதிக்கத்தையும், அடுத்த காம வேட்டையையும் மிகத் தீவிரமாகத் தொடங்கியிருந்தான்.

இங்கே கிஷோர் ஒரு பக்கம் தன் வேட்டையை நடத்திக் கொண்டிருக்க... அவனது உயிர் நண்பனான பீட்டர் மட்டும் சும்மா இருப்பானா? அவனும் தன் பங்குக்கு, தன் உயிர் நண்பனான கிஷோரின் வீட்டிலேயே... அதுவும் அவனது சொந்த அக்கா சுகன்யாவிடம் தன் திருட்டுத்தனமான வேட்டையைத் தொடங்கியிருந்தான்!

பீட்டருக்கு அந்த வீட்டின் இன்னொரு பெண்ணான லதாவை நெருங்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தாலும்... அவனது கண்களுக்கும், மனதுக்கும், காமத்திற்கும் முதல் கனவுக் கன்னியாகத் தெரிந்தது அந்தச் செழுமையான சுகன்யாதான்! 

அவளது கொழு கொழுப்பான உடம்பும், மாசற்ற முகமும் பீட்டருக்குள் ஒரு பயங்கரமான வெறியைத் தூண்டி விட்டிருந்தது. 'நண்பன் அக்காவா இருந்தா என்ன... நமக்குப் பச்சைக் கொடி காட்டுற எந்தப் பொண்ணும் வேட்டைதான்' என்பது அவனது சித்தாந்தம்.

வாய்ப்புக் கிடைக்கும் நேரங்களில் எல்லாம், கிஷோர் வீட்டில் இல்லாத சமயம் பார்த்து அவன் வீட்டுக்குச் செல்வதை வாடிக்கையாக வைத்திருந்தான் பீட்டர். அங்கே சென்று, தாகத்திற்குத் தண்ணீர் கேட்பது போலவோ, அல்லது ஏதோ ஒரு காரணத்தைச் சொல்லியோ உட்கார்ந்து கொண்டு, சுகன்யா வேலை செய்வதை வெறித்துப் பார்ப்பான். அவளது முன்னழகின் அசைவுகளையும், அவளது எடுப்பான பின்னழகையும் தன் கண்களால் அணுஅணுவாக அளவெடுப்பதும், அவளைத் திருட்டுத்தனமாக சைட் அடிப்பதும் அவனது தினசரி வேலையாகிப் போனது.

ஆரம்பத்தில் ஒரு தம்பியின் நண்பன் என்ற மரியாதையில், இதைப்பற்றி எந்த ஒரு சந்தேகமும் இல்லாமல், மிகச் சாதாரணமான ஒரு பெண்ணாக அவனிடம் பழகினாள் சுகன்யா. அவனுக்குக் காபி கொடுப்பது, உபசரிப்பது என்று இயல்பாக இருந்தாள்.

ஆனால், ஒரு பெண்ணின் உள்ளுணர்வு அத்தனை எளிதில் ஏமாந்து விடுமா என்ன? நாளடைவில், பீட்டரின் அந்த பார்வையிலும் ஒரு மாற்றம் இருப்பதை அவள் உணரத் தொடங்கினாள். அவன் தன்னிடம் பேசும் தொனியிலும், அவன் கண்களில் வழியும் காமத்தையும் சுகன்யா மெல்ல மெல்லக் கண்டுகொண்டாள்.

'இவன் பார்வை சரியில்லையே... நம்மள ஒரு மாதிரியாப் பார்க்குறானே... இவன் எண்ணம் வேற மாதிரி இருக்கே' என்ற எச்சரிக்கை உணர்வு அவளுக்குள் வரத் தொடங்கியது. ஆனால், அதே சமயம் ஒரு ஆணின் தீர்க்கமான பார்வை தன் மீது படுவதால், அவளது அடிமனதில் ஒருவிதமான குறுகுறுப்பும், லேசான பயமும் சேர்ந்தே தொற்றிக்கொள்ள ஆரம்பித்தது. பீட்டரின் வலை மெல்ல மெல்ல சுகன்யாவைச் சுற்றிப் பின்னத் தொடங்கியது.

அந்தக் குடோன் சம்பவத்தின் போது, பீட்டரின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டு, படுத்த படுக்கையாகக் கிடந்தான். அந்த நேரத்தில், ஒரு சொந்த அக்கா போல, தாயின் பரிவோடு அவனுக்குப் பணிவிடை செய்தவள் சுகன்யாதான். சுடச்சுடக் கஷாயம் வைத்துக் கொடுப்பதில் இருந்து, நெற்றியில் ஈரம் மாற்றுவது வரை, எந்த முகம் சுளிப்பும் இல்லாமல் அவனைப் பார்த்துக்கொண்டாள். ஆனால், அந்தப் பரிவுதான் பீட்டரின் மனதிற்குள் ஒரு விஷச் செடியை வளர்த்தது.

தன் கணவனை விட்டுப் பல மாதங்களாகப் பிரிந்து வாழும் ஒரு இளம் பெண் அவள். ஒரு குழந்தைக்குத் தாயாகி, பெண்மையின் முழுமை அடைந்த அந்தச் செழுமையான தேகம், எந்த ஒரு ஆணையும் ஒரு நிமிடம் தடுமாற வைக்கும். படுக்கையில் கிடந்த பீட்டரின் கண்கள், சுகன்யாவின் அந்த அருமையான, கொழு கொழுப்பான உடம்பை அணு அணுவாகப் பருகத் தொடங்கின.

அவள் அவனுக்கு மருந்து கொடுக்கவோ, அல்லது போர்வையைச் சரிசெய்யவோ குனியும் ஒவ்வொரு முறையும், அவளது முந்தானை லேசாக விலகும். அந்த மெல்லிய புடவைக்குள் அவள் தன் கையைத் தூக்கி வேலை செய்யும்போது, அவளது எடுப்பான இடுப்பின் வளைவும், அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும் பீட்டரின் கண்களுக்கு விருந்தாகின. அதைப் பார்க்கப் பார்க்க, அவனுக்குள் இருந்த நோய் பறந்து போய், ஒரு புதிய காமப் பசி வெறியாக வளரத் தொடங்கியது.


சுகன்யா அருகில் அமர்ந்திருக்கும்போது, அவளது ஒவ்வொரு மூச்சுக்கும் அவளது மார்பு லேசாக எழும்பி, மறையும். பீட்டருக்கு அது ஒரு மாய மந்திரம் போல இருந்தது. காற்றில் ஆடும் பட்டுத் துணியைப் போல, அவளது மெல்லிய இடுப்பு அசையும் ஒவ்வொரு அசைவிலும், சுகன்யா தொப்புள் குழி நிழலாடி, பார்ப்பவனின் கண்களை ஒரு காந்தம் போலத் தன்னுள் இழுக்கும். பீட்டரின் கண்களுக்கு அது வெறும் தொப்புள் அல்ல...அது ஒரு சிறிய, ஆழமான கிணறு. அந்தக் கிணற்றுக்குள் ஒருமுறை மூழ்கிவிட்டால், இந்த உலகக் கவலைகள் எல்லாமே முழுமையாக மறைந்துவிடும் என்ற ஒரு மயக்க உணர்வை அவனுக்குத் தந்தது.

அவளது உடலின் மற்ற எல்லா அழகுகளையும் விட, பீட்டரின் கண்களைக் கட்டிப் போட்டது சுகன்யா அக்காவின் முலைகள்தான்!

மெல்லிய மேகங்களைப் போல மென்மையாகவும், நன்கு கனிந்த, பழுத்த மாம்பழங்களைப் போல நிறைவாகவும், இரு சகோதரிகளாக இணைந்து நிற்கும் அந்த அழகிய வடிவங்கள். தாய்மையின் பூரிப்பால் சற்று கனத்து, மேல் நோக்கி நிமிர்ந்து, இயற்கையின் அசாத்தியமான வளைவுடன் அமைந்திருந்த அந்த மென்மையான சதைக் குன்றுகள்... அதைப் பார்க்கும்போதே பீட்டரின் கைகள் நமநமத்தன. 'அதைத் தொடும்போது பட்டுப் போல வழவழப்பாக இருக்குமோ... அதை ஆசையாக அணைக்கும்போது இதமான மேகத்திற்குள் புதைவது போல ஒரு சுகமான உணர்வைத் தருமோ...' என்று கற்பனை செய்தே பீட்டர் தன்னுள் கிடந்து உருகினான்.

இப்படிப் பல நாட்கள்... அதன் பிறகு அவர்கள் வீட்டிற்கு வரும்போதும் சரி, தன் திருட்டுப் பார்வையைச் சுகன்யாவின் உடம்பின் மீது வீசிக்கொண்டே இருந்தான் பீட்டர். ஆனால், "பல நாள் திருடன் ஒரு நாள் அகப்படுவான்" என்பது போல, இந்தத் திருட்டுத்தனத்தைச் சுகன்யா ஒரு நாள் கண்டுபிடித்துவிட்டாள்.

சுகன்யா ஒன்றும் விவரம் தெரியாத சிறுமி அல்ல.. ஒரு ஆணைப் பற்றிக் கரைத்துக்குடித்தவள். பீட்டரின் பார்வையில் தெரிந்த அந்தப் பச்சையான காமத்தையும், அவன் தன் உடம்பை அளவெடுக்கும் விதத்தையும் கவனித்தவளுக்கு, தூக்கி வாரிப்போட்டது.
'அடப்பாவி... இவனைத் தம்பி மாதிரி நினைச்சு வீட்டுக்குள்ள விட்டா, இவன் பார்வை சரியில்லையே... இதுக்கு மேல இவனை இப்படியே விட்டா சரிப்பட்டு வராது...' என்று முடிவெடுத்தாள்.

அன்றிலிருந்து, அவனிடம் பேசுவதைக் குறைத்துக்கொண்டாள். சில முறை பாசமாக, அவனுக்குப் புரியும்படி சூசகமாகச் சொன்னாள். "என்னதான் இருந்தாலும், நீ கிஷோரோட நண்பன்டா... எனக்கு நீயும் ஒரு நல்ல தம்பி மாதிரிதான்," என்று அழுத்திச் சொல்லி, அவனது எண்ணத்திற்கு அணை போடப் பார்த்தாள். 

இன்னும் சில முறை, அவனது பார்வை எல்லை மீறும்போது, கண்டிப்பாகவும் கடிந்து கொண்டாள். ஆனாலும், காமக் கண்ணால் குருடனாகிப் போன பீட்டருக்கு, அந்த எச்சரிக்கைகள் எதுவும் உறைக்கவில்லை.

 ஒரு மதிய நேரம். வீடே அமைதியாக இருந்தது. கிஷோர் வீட்டில் இல்லை. சுகன்யா சமையற்கட்டில் மும்முரமாக வேலை செய்துகொண்டிருந்தாள்.

அடுப்பின் வெப்பம், அவளது முகத்தில் வியர்வை அரும்பச் செய்திருந்தது. அவளது புடவைத் தலைப்பு லேசாக விலகி, அவளது அந்தச் செழுமையான இடுப்பின் ஒரு பகுதி அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அந்த நேரம் பார்த்து, பீட்டர் மெதுவாகச் சமையற்கட்டிற்குள் நுழைந்தான்.




சுகன்யா அவனுக்குப் முதுகைக் காட்டியபடி, காய்கறிகளை நறுக்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது பின்னழகின் அசைவும், அந்த வியர்வை படிந்த இடுப்பும் பீட்டரின் மூளைக்குள் இருந்த விவேகத்தை முழுமையாக அழித்தது. மெல்ல அவள் அருகில் சென்றான். சாதாரணமாகத் தண்ணீர் எடுப்பதைப் போல நடித்தபடியே, அவளைக் கடந்து செல்லும்போது, தன் கையைச் சற்றே நீட்டி, எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாமல் அவளது அந்த வியர்வை படிந்த இடுப்பில் "தெரியாமல் உரசவதைப் போல" வேண்டுமென்றே தொட்டு அழுத்திச் சென்றான்.

அவன் கை பட்ட அந்த நொடி, சுகன்யாவின் உடம்பில் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. அது தற்செயலாகப் பட்ட கை அல்ல, ஒரு வக்கிரமான ஆணின் தீண்டல் என்பதை அவளது மூளை உடனே கணித்தது.

கையில் இருந்த கத்தியை 'நச்'சென்று மேடையில் போட்டவள், 'சட்'டெனத் திரும்பினாள். அவளது கண்களில் ஆவேசம் இறங்கியிருந்தது. தாய்மையும், அக்கா என்ற பாசமும் போய், ஒரு பெண்ணின் தற்காப்புக் கோபம் அக்னியாக வெடித்தது.

"டேய்! இப்ப என்னடா பண்ண நீ?" சுகன்யா. அவளது குரல் அந்தச் சமையற்கட்டையே அதிரச் செய்தது.

பீட்டர் இப்படி ஒரு ஆவேசத்தை அவளிடம் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவனது இதயம் படபடவென அடித்துக்கொண்டது. பயத்தில் தொண்டை வறண்டாலும், ஒரு திருட்டு முழி முழித்தபடி, திக்கித் திணறிச் சமாளித்தான்.

"அ... அக்கா... வ... வழி விடுறப்ப... தெரியாம என் கை பட்டுருச்சு அக்கா... தப்பா நினைக்காத..." என்று தலையைச் சொறிந்தான்.

சுகன்யா அவனை வெறித்துப் பார்த்தாள். அவளது மார்பு கோபத்தில் வேகமாக ஏறி இறங்கியது.

"தெரியாம பட்டுருச்சா? டேய், நீ என்ன பாலு குடிக்குற சின்னக் குழந்தையாடா தெரியாம இடிக்க? உன் கண்ணு எதை மேயுது, உன் கை எங்க போகுதுன்னு எனக்குத் தெரியாதாடா? உன்கிட்ட நான் நிறைய தடவை, பல விதமா சொல்லிட்டேன். தம்பின்னு நெனச்சு இதுவரைக்கும் பொறுத்துக்கிட்டேன். உன் புத்தி இவ்ளோ கேவலமாப் போகும்னு நான் நெனக்கல!" என்று முகத்தில் காறி உமிழ்வது போலச் சொன்னாள்.

பீட்டர் அவமானத்தில் கூனிக்குறுகி நின்றான்.
சுகன்யா தன் புடவைத் தலைப்பை இழுத்துச் சொருகியபடி, சுட்டு விரலை நீட்டி எச்சரித்தாள்: "இனிமேல் இப்படிப்பட்ட கீழ்த்தரமான புத்தியோட, இந்த மாதிரி ஒரு காரியத்தை நீ பண்ண நினைச்சா... அவ்வளவுதான்! அப்புறம் நீ இந்த வீட்டுப் படியவே மிதிக்கக் கூடாது... மரியாதையாப் போயிருடா வெளிய!"

அந்த வார்த்தைகளில் இருந்த கோபமும், வைராக்கியமும் பீட்டரைத் தவிடுபொடியாக்கியது. தன் நண்பனின் அக்காவிடம் அசிங்கப்பட்டுவிட்டோமே என்ற அவமானமும், தன் திருட்டுத்தனம் பிடிபட்டுவிட்டதே என்ற பயமும் அவனைச் சூழ்ந்துகொள்ள... ஒன்றும் பேச
 முடியாமல், தலையைக் குனிந்தபடியே, அந்த வீட்டை விட்டு ஒரு குற்றவாளியைப் போல வெளியேறினான் பீட்டர்..

[Lust king 66]

காந்தப் பார்வையால் நெஞ்சைக் கிள்ளும் கண்கள்,
வளைந்த புருவங்கள் வில்லாய் மாறி அம்புகளைத் தொடுக்க,
நாசியில் மின்னும் மூக்குத்தி ஒளியில் இதயம் மயங்குகிறது.
பவள இதழ்கள் மெதுவாய் பிரிந்து ரகசியம் பேச,
நெற்றியில் சூடிய திலகம் அழகைக் கூட்டி நிற்கிறது,
மௌனம் கலைக்கும் அந்த முகத்தின் வசீகரம்,
பார்ப்பவர் மனதிற்குள் புதிய ராகங்களை மீட்டுகிறது..

[Lust king 66]

பகுதி 33


சுகன்யாவின் அந்த ஆக்ரோஷமான எச்சரிக்கை, பீட்டரின் நெஞ்சில் சாதாரண இடியாக இறங்கவில்லை, அது அவனது ஆண்மையின் மீது விழுந்த சவுக்கடியாக இருந்தது. அவமானமும் பயமும் ஒருபுறம் அவனைக் குடைந்தாலும், அவனது அடிமனதில் இருந்த வக்கிரமான காமப் பசி கொஞ்சமும் அடங்குவதாக இல்லை. சமையற்கட்டை விட்டு வெளியேறி, தெருவில் நடந்து போகும் போது அவனது பற்கள் 'நறநற'வென உரசிக் கொண்டன.

'எவ்ளோ திமிர் இவளுக்கு... என்னையே வெளிய போடான்னு சொல்லிட்டாளா? இந்த அவமானத்தை நான் சும்மா விடமாட்டேன்டி. ஒரு நாள்... ஒரு நாள்... உன்னை இந்த முரட்டு உடம்பால வளைச்சு, என் காலுக்குக் கீழ கொண்டு வரல... நான் பீட்டரே இல்லடி!' என்று மனதுக்குள் கறுவிக்கொண்டே ஒரு வெறிபிடித்த நாயைப் போல அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறினான்.

அதே நேரம், சமையலறையில் சுகன்யா அப்படியே அமர்ந்துவிட்டாள். அவளது கைகள் நடுங்கின. கோபம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், ஒரு பெண்ணாகத் தனியாக வாழும் தனக்கு இந்த வீட்டில் இனி பாதுகாப்பு இருக்கிறதா என்ற தவிப்பு அவளை உலுக்கியது. தன் தம்பியின் உயிர் நண்பனே இப்படி நடந்துகொண்டான் என்பதை அவளால் ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை. எதிர்பாராத அதிர்ச்சியில் பீட்டர் தொட ஏங்கிய சுகன்யா அக்கா தொப்புள் துடித்தது




"தம்பிகிட்ட விஷயத்தைச் சொன்னா, அவன் அந்தப் பீட்டரைக் கொன்னே போட்டுருவான்... ஏற்கனவே அவன் முரடன். ஆனா சொல்லாம விட்டா, இவன் இன்னும் துணிஞ்சுருவானோ?" என்று பயத்திலும் குழப்பத்திலும் ஆழ்ந்தாள் சுகன்யா.

பீட்டர் சுகன்யாவுக்கும் நிகழும் அந்த ஆடு புலி ஆட்டத்தை இருவருமே கிஷோரிடம் மறைத்தனர்....

அங்கே, எம்.எல்.ஏ கந்தசாமியின் பிரம்மாண்டமான பங்களாவில், பூரணியின் நிலைமை முற்றிலும் தலைகீழாக மாறியிருந்தது. அந்தப் பாத்ரூம் சம்பவத்திற்குப் பிறகு, அவளால் இரவில் ஒரு நிமிடம் கூட நிம்மதியாகக் கண் மூட முடியவில்லை. அந்தப் பெரிய ஏசி அறையின் சில்லென்ற காற்றும், விலையுயர்ந்த பஞ்சு மெத்தையும் அவளுக்கு இப்போது ஒரு முள்ளுப் படுக்கையாகத் தெரிந்தது.

அவளருகில் அவளது கணவன் அருண், எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாமல் ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தான். சில நேரங்களில் அவன் தூக்கக் கலக்கத்தில் அவள் மீது கையைப் போடும்போதோ, அல்லது அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்து மென்மையாக முத்தமிடும் போதோ, பூரணிக்கு அது வெறும் சலிப்பூட்டும் சடங்காக மட்டுமே தெரிந்தது. அவனது அந்த நாகரிகமான, மென்மையான தீண்டல்கள் இப்போது அவளுக்கு எந்த ஒரு உணர்ச்சியையும் தரவில்லை.

மாறாக, அவளது நினைவுகள் முழுதும் அந்த முரட்டு வேலைக்காரன் கிஷோரின் வியர்வை படிந்த உடம்பையும், அவன் பத்மாவின் மீது காட்டிய அந்த அசுரத்தனமான ஆட்டத்தையுமே சுற்றிக் கொண்டிருந்தன. 'எப்படி ஒரு ஆக்ரோஷம்... எப்படி ஒரு வேகம்... அந்த அடிக்குத் தாக்குப்பிடிக்க முடியாம பத்மா எவ்ளோ கதறினா...' என்று நினைக்கும்போதே பூரணியின் அடிவயிற்றில் ஒரு இனம்புரியாத நெருப்பு பற்றிக்கொண்டது.

தனக்குக் கிடைக்கும் அந்த மென்மையான காதலுக்கும், அங்கே அந்த வேலைக்காரி அனுபவித்த அந்த மிருகத்தனமான காமத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை அவளது மனம் எடைபோட்டது. அவளது உடல் இப்போது ஒரு முரட்டுத்தனமான வேட்டையை, எந்த ஒரு தயக்கமும் இன்றித் தன்னை அடியோடு கிழித்துப் போடும் ஒரு முழுமையான ஆண்மையின் ஆதிக்கத்தை ஏங்கித் தவித்தது. பத்தினி வேஷமும், கௌரவமும் அந்த இருட்டுப் படுக்கையறையில் மெல்ல மெல்ல உருகி வழிந்தது.

அடுத்த நாள் காலை விடிந்தது. பங்களாவின் மாடி வராந்தாவில், சுவரில் சாய்ந்தபடி கையில் ஒரு காபி கப்புடன் நின்றிருந்தாள் பூரணி. அவளது பார்வை வெறித்துக் கொண்டிருந்தது. காபி ஆறிப்போனது கூட அவளுக்குத் தெரியவில்லை.



அதே நேரம், சமையலறையில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த பத்மா, மாடியில் காய்ந்த துணிகளை எடுப்பதற்காக மேலே வர வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. தயங்கித் தயங்கிப் படியேறியவள், வராந்தாவில் நின்றுகொண்டிருக்கும் பூரணியைக் கண்டதும் அப்படியே உறைந்து போனாள். பத்மாவின் கால்கள் 'தடதட'வென நடுங்கத் தொடங்கின. முகம் பயத்தால் ரத்த ஓட்டமின்றி வெளுத்துப் போனது. கையில் இருந்த துணிக் கூடை லேசாக நடுங்கியது.

"அம்... அம்மா... அது வந்து... நான்... நேத்து காயப்போட்ட துணியை... எடுக்க வந்தேன்மா..." என்று பத்மா தொண்டை வறள, திக்கித் திணறினாள்.

பூரணி மெதுவாகத் திரும்பி அவளை உற்றுப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில், வழக்கமாக இருக்கும் அந்தப் பணக்கார அதிகாரத் திமிரோ, எஜமானி என்ற மிடுக்கோ துளியும் இல்லை. மாறாக, பத்மாவின் அந்தச் செழுமையான உடம்பை ஒரு விசித்திரமான பொறாமையோடும், அடக்க முடியாத ஏக்கத்தோடும் அவள் கண்கள் அளவெடுத்தன. 'இந்த உடம்புதானே நேத்து அந்த முரட்டு இடியை வாங்குச்சு...' என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் ஓடியது.

"பத்மா..." என்று பூரணி மெதுவாக இழுத்தாள். அவளுக்கும் தொண்டை வறண்டது. குரலில் ஒரு நடுக்கம் இருந்தது. "அன்னைக்கு..."

அவ்வளவுதான்! 'அன்னைக்கு' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதுமே பத்மாவுக்கு உயிர் போய் உயிர் வந்தது. அந்தப் பங்களாவின் வேலை போய்விடும், தன் மானம் போய்விடும் என்ற மரண பயம் அவளை ஆட்கொண்டது. கையில் இருந்த கூடையைக் கீழே போட்டுவிட்டு, ஓடிப்போய் பூரணியின் கால்களில் விழுந்து கதறினாள்.

"அய்யோ அம்மா! என்னைக் கொன்னுடுங்கம்மா... ஆனா தயவுசெஞ்சு என்னைய வீட்டை விட்டுத் துரத்திடாதீங்க. என்னை மன்னிச்சிருங்கம்மா. அந்தப் பாவி கிஷோர், அந்த அரக்கன் தான் என்னை ஏமாத்தி, கண்ணைக் கட்டி அங்க கூட்டிட்டு வந்துட்டான். எனக்கு அது உங்க ரூம்னே சத்தியமா தெரியாதும்மா. நான் எவ்ளோ கெஞ்சினேன்... அவன் விடலையம்மா! தயவுசெஞ்சு அய்யாகிட்டயோ, பெரிய அய்யாகிட்டயோ சொல்லிராதீங்கம்மா. என் குடும்பமே நடுத்தெருவுக்கு வந்துரும்... என் உசுரையே உங்களுக்குக் குடுத்துடுறேன்மா..." என்று பத்மா கண்ணீருடன், பூரணியின் காலில் விழாத குறையாகக் கெஞ்சினாள்.


பூரணி அவசர அவசரமாகக் கீழே குனிந்து பத்மாவின் தோள்களைப் பிடித்துத் தூக்கினாள். பூரணியின் கைகள் லேசாக நடுங்கிக்கொண்டிருந்தன.

"பதறாத பத்மா... எழுந்துரு முதல்ல... நான் யார் கிட்டயும் எதுவும் சொல்லல. சொல்லவும் மாட்டேன்..." என்று பூரணி அவளைச் சமாதானப்படுத்தினாள்.


பத்மா கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு, நம்ப முடியாமல் பூரணியைப் பார்த்தாள். 'எஜமானியம்மா ஏன் இவ்ளோ சாந்தமா பேசுறாங்க?' என்று அவளுக்குப் புரியவில்லை.


பூரணி சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். மாடியில் வேறு யாரும் இல்லை என்பதை உறுதி செய்துகொண்டவள், பத்மாவின் தோள்களை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, அவளது காதருகே குனிந்தாள். ஒரு எஜமானியாக இல்லாமல், காமப் பசியால் தவிக்கும் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக மாறி, மிக ரகசியமான, நடுக்கமான குரலில் கேட்டாள்...

"ஆனா... எனக்கு ஒரு உண்மை தெரியணும் பத்மா... என்கிட்ட எதையும் மறைக்காமச் சொல்லு..."

"க... கேளுங்கம்மா..." என்றாள் பத்மா பயத்தோடு.

"அவன்... அந்த கிஷோர்... அவன் நிஜமாவே அவ்ளோ முரட்டுத்தனமாவா பண்ணுவான்? நான் பார்த்தேன்... அவன் உன்னை அடிச்ச அடியில... உனக்கு... உனக்கு வலிக்கலையா பத்மா?"


இந்தக் கேள்வியைப் பூரணியிடமிருந்து பத்மா கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஒரு நிமிடம் அவளுக்கு மூச்சே நின்றுவிட்டது. தன் எஜமானியம்மாவின் முகத்தை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தாள். பூரணியின் கண்கள் பாதியளவு சொக்கியிருந்தன,மூச்சு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. அவளது கண்ணிலும் அதே காமத் தீ, அதே வக்கிரமான ஏக்கம் எரிவதைக் கண்ட பத்மாவுக்கு, அதுவரை இருந்த பயம் மொத்தமாக நீங்கி, ஒரு விசித்திரமான தைரியம் வந்து ஒட்டிக்கொண்டது.

'ஓஹோ... இவங்க நம்மள திட்ட வரல... இவங்களுக்கே அவன் மேல ஆசை வந்திருச்சு போலயே!'என்று பத்மாவின் மூளை கணக்குப் போட்டது.

பத்மா இப்போது தன் எஜமானியம்மாவிடம் பேசுவது போலப் பேசவில்லை. ஒரு பெண்ணிடம் இன்னொரு பெண், தங்களது அந்தரங்க சுகத்தைப் பகிர்வது போலக் குரலைத் தாழ்த்திப் பேசினாள்.

 "அவன் மனுஷன் இல்லம்மா... காட்டு மிருகம். அப்படி ஒரு திமிரு, அப்படி ஒரு ஆங்காரம் அவனுக்கு. ஆனா... அந்த மிருகத்தோட பிடியில நாம மாட்டிக்கிட்டு முழிக்கும்போது, அவன் கொடுக்கிற அந்த முரட்டு இடியில... உசுரு நரம்பெல்லாம் உருவுற மாதிரி ஒரு சுகம் வருமே..."



பத்மா லேசாகத் தன் உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டு தொடர்ந்தாள். "அந்த வலியில கிடைக்கிற சுகம் இருக்கே... அது உலகத்துல வேற எங்கியும், யாருகிட்டயும் கிடைக்காதும்மா. நம்மள அப்படியே ஒரு பஞ்சு மாதிரி பிய்த்துப் போட்டுருவான்..."

இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அடுத்த நொடி, பூரணியின் கால்கள் தள்ளாடின. மாடிச் சுவரை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டாள். அவளது நரம்புகளில் சூடான ரத்தம் பாய்ந்தது. பத்மா சொன்ன அந்தச் சுகத்தை அவளது உடல் அப்படியே கற்பனை செய்து பார்த்தது. பூரணியின் மனதில் இருந்த அந்தச் சொற்ப கௌரவ வேலியும், பணக்காரத் திமிரும் அந்த ஒரு நொடியில் மொத்தமாகச் சுட்டெரிக்கப்பட்டுச் சாம்பலானது.


அதே நேரம், பங்களாவின் பின்னால் இருந்த அந்த அவுட்ஹவுஸில், கிஷோர் ஒரு கைலியை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு, திறந்த மார்போடு வாசலில் சாய்ந்து நின்றிருந்தான். அவனது கையில் இருந்த சிகரெட்டிலிருந்து புகை மெதுவாக சுருண்டு மேலே போய்க்கொண்டிருந்தது.

அவனது கண்கள் நேராக மாடி வராந்தாவை நோக்கியே இருந்தன. அங்கே பூரணியும் பத்மாவும் நின்றுகொண்டு பேசுவதை அவன் கூர்மையாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். பத்மா முதலில் பயந்து அழுததையும், பிறகு பூரணி அவளிடம் குனிந்து ஏதோ கேட்டதையும், அதன் பின் பூரணியின் உடம்பில் ஏற்பட்ட அந்தத் தள்ளாட்டத்தையும் அவனது வேட்டைக்காரக் கண்கள் மிகத் துல்லியமாகப் படம்பிடித்தன.


பூரணியின் அந்தத் தவிப்பும், அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்த ஏக்கமும் அவனுக்குப் புரிந்துவிட்டது. அவனது முகத்தில் இப்போது ஒரு பயங்கரமான, வெற்றிச் சிரிப்பு விரிந்தது.
சிகரெட்டைத் தரையில் போட்டுத் தன் காலால் நசுக்கித் தேய்த்தான் கிஷோர்.

'வலை கரெக்ட்டா விரிச்சாச்சு... நான் நினைச்ச மாதிரியே மகராணிக்கு மூடு ஏறிடுச்சு. இனிமே நம்ம எந்த அவசரமும் படத் தேவையில்லை. வலையில மீன் தானா வந்து துடிதுடிச்சுச் சிக்கப்போகுது...' என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டே, அடுத்த கட்டத் திட்டத்தைத் தீட்டத் தொடங்கினான் அந்த அரக்கன்.

அடுத்த நாள்....
அந்தப் பிரம்மாண்டமான எம்.எல்.ஏ பங்களாவின் காலை நேரம் எப்போதுமே ஒரு தனி மிடுக்குடன் இருக்கும். பனி விலகாத அந்த வேளையில், பங்களாவின் பெரிய இரும்புக் கேட் அருகே நின்றுகொண்டு, சிகரெட் புகையை ஊதியபடி தன் உயிர் நண்பன் பீட்டரிடம் ஏதோ ரகசியமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தான் கிஷோர். 

அப்போதுதான், பங்களாவின் அந்தப் பெரிய தேக்கு மரக் கதவைத் திறந்துகொண்டு, காலேஜுக்குக் கிளம்புவதற்காக வெளியே வந்தாள் பூஜா.

அவளைப் பார்த்த அந்த நொடி, பீட்டர் மற்றும் கிஷோர் இருவரது பேச்சும் அப்படியே தடைபட்டு நின்றது. அந்த காலை நேரத்து இளம் வெயிலில், ஒரு புறாவைப் போலத் துள்ளி குதித்து வந்துகொண்டிருந்தாள் பூஜா. அவளது கல்யாணம் ஆகாத அந்தப் பிஞ்சு இளமை, அந்த இறுக்கமான வெளிர் நிறச் சுடிதாரில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

தினமும் அவளைப் பார்க்கும் கிஷோருக்கே, இன்று அவளது அழகு சற்று தூக்கலாகவே தெரிந்தது. அந்தச் சுடிதாரின் துணி அவளது கொடி இடையை இறுகக் கட்டியிருக்க, அவளது ஒவ்வொரு எட்டுக்கும், அவளது மார்பில் இருந்த அந்த இரு இளமைப் பூக்களும் (முலைகளும்) ஒன்றுடன் ஒன்று முட்டிக்கொண்டு, ஒரு விசித்திரமான தாளத்தில் லேசாகத் துள்ளி ஆடின. அந்தத் துள்ளலான அழகு, அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த இரண்டு முரட்டு இளைஞர்களின் கண்களையும் ஒரு காந்தம் போலத் தன்பக்கம் சுண்டி இழுத்தது.

அவள் அணிந்திருந்த அந்த விலையுயர்ந்த, மெல்லிய சில்க் சுடிதார் அவளது நளினமான உடலமைப்போடு அப்படியே ஒட்டிப் பிறந்ததை போல கச்சிதமாகப் பொருந்தியிருந்தது. ஆடம்பரமான அந்தத் துணியின் வழியே அவளது இடையின் வளைவுகளும், அசைவுகளும் பார்ப்பவர்களின் கண்களைக் கட்டிப்போடும் விதத்தில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

சுடிதாரின் ஆழமான கழுத்து வடிவமைப்பு, அவளது எடுப்பான மார்பழகையும், சற்றே நீண்ட வெண்ணிறக் கழுத்தின் மென்மையையும் மிகத் தாராளமாகக் காட்டிக் கொடுத்தது. அவள் மூச்சுவிடும் போதெல்லாம் ஏறி இறங்கும் அவளது நெஞ்சின் அசைவுகள், அங்கிருந்த காற்றில் ஒருவித வெப்பத்தைக் கூட்டியது.

அவள் தோளில் பெயரளவில் மட்டுமே கிடந்த அந்த மெல்லிய நெட்டட் துப்பட்டா, அவளது உடலின் எழிலை மறைப்பதற்குப் பதிலாக இன்னும் பல மடங்கு கவர்ச்சியாகவே வெளிப்படுத்தியது. நடக்கும்போது லேசாக விலகும் சுடிதாரின் பக்கவாட்டுப் பிளவுகள், அவளது அழகான கால்களின் மென்மையை ஒரு கணம் காட்டி மறு கணம் மறைத்து கண்ணாமூச்சி ஆடின.




பீட்டர் தன் சிகரெட்டை கீழே போட்டு நசுக்கிவிட்டு, "அப்பப்பா... மச்சான்... என்ன ஒரு கட்டைடா இது! நாளுக்கு நாள் இந்த எம்.எல்.ஏ பொண்ணு பளபளன்னு தேறிக்கிட்டே போகுதே... அந்த நடையையும், குலுக்கலையும் பாருடா..." என்று தன் உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டு ரகசியமாக சைட் அடித்தான்.

ஆனால், கிஷோரின் பார்வை பீட்டரைப் போல வெறும் சைட் அடிக்கும் பார்வையாக இல்லை. அவனது பார்வை ஒரு பசியோடு இருக்கும் வேட்டைப் புலியின் பார்வையாக, கல்யாணமாகாத அந்த இளம் அழகி பூஜாவின் மேல் தீர்க்கமாகப் பதிந்தது.

'நேத்து வரைக்கும் அந்தத் திமிர் பிடிச்ச பூரணியை வளைக்கணும்கிற வெறி மட்டும்தான் இருந்துச்சு... ஆனா, இன்னைக்கு இந்தப் பிஞ்சுப் புறா காலையிலேயே வந்து கண் முன்னாடி நிக்கிறாளே...' என்று கிஷோரின் மூளை அதிவேகமாகக் கணக்குப் போட்டது. 

'எதுக்கும் இந்தப் புள்ளைக்கும் ஒரு பிட்டைப் போட்டு வைப்போம்... பூரணிக்கும், பூஜாவுக்கும் ஒரே நேரத்துல பிளான் போடுவோம். யாரு நம்ம வலையில முதல்ல வந்து விழறாங்களோ, அவளை முதல்ல வளைச்சு ஓப்போம்... இன்னொருத்தியை அப்புறமாப் பாத்துக்கலாம். ஒருவேளை அதிர்ஷ்டம் அடிச்சு, ரெண்டு பேரும் ஒரே நேரத்துல மாட்டுனா... அந்தப் பெரிய ஏசி ரூம்ல, ரெண்டு பேரையும் ஒரே கட்டில்ல போட்டு, கதறக் கதற ஓப்போம்...' என்று நினைத்த கிஷோரின் முகத்தில் ஒரு நச்சுப் புன்னகை விரிந்தது.


அப்போது அங்கே வந்த பூஜா, "பீட்டர் அண்ணா, கார் எடுங்க... காலேஜுக்கு டைம் ஆச்சு," என்றாள். பீட்டர் சாவியை எடுக்கப் போனான்.

சட்டென குறுக்கிட்டான் கிஷோர். "நில்லு மச்சான் ... பெரிய அய்யா உன்னை ஏதோ பேங்க் வேலை விஷயமாப் போகச் சொன்னாரு. நீ அதைப் போய் பாரு. பாப்பாவை நான் காலேஜ்ல டிராப் பண்ணிக்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, பீட்டரின் கையிலிருந்த கார் சாவியை லாவகமாகப் பிடுங்கிக்கொண்டான்.

பீட்டருக்குக் கொஞ்சம் ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், கிஷோரிடம் அவனால் மறுத்துப் பேச முடியவில்லை. பூஜாவுக்கும், 'தினமும் பீட்டர் தானே விடுவான், இன்னைக்கு இவன் வர்றானே' என்று ஒரு லேசான தயக்கம் இருந்தாலும், அமைதியாகச் சென்று காரின் பின் சீட்டில் ஏறி உட்கார்ந்தாள்.

கார் பங்களாவை விட்டு வெளியேறி, மெயின் ரோட்டில் சீறிப் பாய்ந்தது. ஏசியின் குளிரோடு சேர்ந்து, பூஜாவின் உடம்பிலிருந்து வந்த அந்த மெல்லிய மல்லிகை பெர்ஃப்யூம் வாசம் காரின் உள்ளே பரவி கிஷோரின் நாசியைத் துளைத்தது. ரியர் வியூ மிரர் வழியாகப் பூஜாவின் அந்தப் பால் போன்ற முகத்தையும், அவளது சுடிதார் துப்பட்டா விலகியிருந்த அந்த முன்னழகையும் ரகசியமாக நோட்டமிட்டான் கிஷோர்.


எப்படியாவது அவளிடம் பேச்சைக் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்தவன், மெதுவாகத் தொண்டையைச் செருமிக்கொண்டு பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

"என்ன பாப்பா... இன்னைக்கு காலேஜுக்கு ரொம்ப ஸ்பெஷலா கிளம்பி இருக்கீங்க போல? முகம் ரொம்ப பிரைட்டா இருக்கு," என்று ஒரு சின்னப் புன்னகையோடு பிட்டைப் போட்டான்.

பூஜா முதலில் அவனைக் கண்டுகொள்ளாமல் போனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ஆரம்பத்தில் கிஷோரின் மீது அவளுக்கு எந்த ஒரு நல்ல மதிப்பும் இருந்ததில்லை. 'இவன் ஒரு வேலைக்காரன், ரவுடிப் பய மாதிரி இருக்கான்' என்று அவனைக் கண்டாலே ஒதுங்கிப் போவாள். ஆனால், சில நாட்களுக்கு முன்பு அவளது அண்ணி பூரணி, தாய் மற்றும் அவளை, அந்த அரவிந்த் கோஷ்டியின் அடியாட்களிடமிருந்து ஒற்றை ஆளாக நின்று அடித்துத் துவம்சம் செய்து, அவமானத்தில் இருந்து காப்பாற்றியது கிஷோர்தான்! அந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு, பூஜாவின் மனதில் கிஷோர் ஒரு முரட்டு அடியாளாகத் தெரியவில்லை... மாறாக, தன்னைச் சுற்றும் ஒரு தைரியமான ஆண்மகனாகத் தெரிய ஆரம்பித்திருந்தான்.


கிஷோர் கேட்ட கேள்விக்கு, பூஜா லேசாக 
 புன்னகைத்தாள்.

"அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல கிஷோர்... இன்னைக்குக் காலேஜ்ல ஒரு ஃபங்ஷன் இருக்கு, அதான்," என்றாள் மென்மையாக.

"ஓஹோ... ஃபங்ஷனா? சரி சரி... ஆனா பாப்பா, நீங்க கொஞ்சம் உஷாராவே இருங்க. வெளியுலகம் ரொம்பக் கெட்டுப்போயிக் கிடக்கு. அன்னைக்கு அந்த அரவிந்த் நாய்கிட்ட இருந்து நான் உங்களை எந்த நேரத்துல வந்து காப்பாத்துனேன்... கொஞ்சம் லேட் ஆகியிருந்தா என்னவாகியிருக்கும்னு நினைச்சுப் பாருங்க," என்று தந்திரமாக அந்தப் பழைய சம்பவத்தை அவளுக்கு ஞாபகப்படுத்தி, அவளது மனதில் தன் 'ஹீரோ' இமேஜை இன்னும் ஆழமாகப் பதிய வைத்தான்.

"ஆமா கிஷோர்... அன்னைக்கு நீங்க மட்டும் சரியான நேரத்துல வரலைன்னா, அந்த அரவிந்த் பொறுக்கி என்னைய எவ்ளோ கேவலப்படுத்தி இருப்பான்... அம்மாவுக்கும், அண்ணிக்கும் எவ்ளோ பெரிய அவமானம் நடந்திருக்கும். நெனச்சுப் பார்த்தாலே எனக்குக் கை கால்லாம் நடுங்குது. தேங்க்ஸ் கிஷோர்... நான் உங்களை மொதல்ல ரொம்பத் தப்பா நினைச்சுட்டேன். நீங்க ரொம்ப நல்லவரு..." என்று மனதாரச் சொன்னாள் பூஜா.

அவளது அந்த 'நல்லவரு' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும், கிஷோருக்கு உள்ளூரச் சிரிப்பு வந்தது. 'நான் நல்லவனா? நேத்து உன் அண்ணி ரூம்ல என்ன நடந்துச்சுன்னு உனக்குத் தெரிஞ்சா, நீ இப்படிப் பேசுவியாடி ?' என்று நினைத்துக்கொண்டான்.

"நல்லவன், கெட்டவன்லாம் இல்ல பாப்பா... நம்ம வீட்டுப் பொண்ணுங்களை எவனாவது தப்பாப் பார்த்தா, இந்த கிஷோர் உயிரைக் கொடுத்தாவது காப்பாத்துவான். இது எம்.எல்.ஏ வீடு... உங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பா நான் எப்பவும் இருப்பேன், கவலைப்படாதீங்க," என்று மிகவும் பொறுப்பானவனைப் போலவும், அவளது தனிப்பட்ட பாதுகாவலனைப் போலவும் பேசினான்.

பூஜாவுக்கு அவனது அந்த குரலும், அதில் இருந்த அந்த அதிகாரமும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் ரொம்பப் பிடித்துப் போனது. இதுவரை எந்த ஆம்பளையும் அவளிடம் இவ்வளவு உரிமையாகவும், இவ்வளவு பாதுகாப்பாகவும் பேசியதில்லை.

"நீங்க இருக்கிற தைரியத்துல தான் கிஷோர், இப்போலாம் நான் தனியாவே வெளிய போயிட்டு வர்றேன்," என்று பூஜா கொஞ்சம் உரிமையோடு பேச ஆரம்பித்தாள்.

"கண்டிப்பா பாப்பா... உங்களுக்கு எந்த உதவியாக இருந்தாலும், எந்தப் பிரச்சனையா இருந்தாலும் என்கிட்ட உடனே சொல்லுங்க. இந்த கிஷோர் உங்களுக்கு எப்பவும் சப்போர்ட்டா இருப்பான்," என்று சொல்லிவிட்டுக் கண்ணாடியில் அவளை ஆழமாகப் பார்த்தான்.



பூஜாவின் கண்களும் கண்ணாடியில் கிஷோரின் கண்களைச் சந்தித்தன. ஒரு முரட்டு வாலிபனின் அந்தத் தீர்க்கமான பார்வையில், கல்யாணமாகாத அந்தப் பிஞ்சுப் பெண்ணின் மனதில் ஏதோ ஒரு விசித்திரமான ரசாயன மாற்றம் நிகழத் தொடங்கியது. தன் வலை
 சரியாகப் பின்னப்படுகிறது என்பதை உணர்ந்த வேட்டைக்காரன் கிஷோர், காரின் வேகத்தைக் கூட்டி, அவளது காலேஜ் வாசலை நோக்கித் சென்றான்...

[Lust king 66]

பூரணி...

பனித்துளி படிந்த தாமரை இதழ் நீ,
கவிஞனின் கையில் சிக்காத மர்மம் நீ!
மை தீட்டிய விழிகள் பேசும் மௌனம்,
காவியத்தின் வரிகள் சொல்லும் ஞானம்.
நாசியில் மின்னும் சிறு வைரமாய்,
இதழ் ஓரத்தில் படர்ந்த மென் புன்னகையாய்,
எழுத்தாணிக்கு எட்டாத பேரழகே,
என் கனவுக்குள் புகுந்த மெல்லினமே!
காலம் உறைந்த இந்த ஒற்றைப் பார்வையில்,
யுகம் கடந்த காதலின் ரகசியம் புதைந்து கிடக்குமோ?


செந்தாமரை மொட்டொன்றை
செவ்விதழ்கள் உரசும் வேளை...
பூ மலரும் முன்னே,
உன் மென்புன்னகையில் மலர்கிறதடி புதுக்கவிதை!
மை தீட்டிய காந்த விழிகளில்
பிரபஞ்சத்தின் அழகெல்லாம் சுருங்கிப் போக,
நெற்றி நிலவில் வீற்றிருக்கும் கரும்பொட்டும்
என் பேனாவிற்கு மையோவியம் தீட்டுகிறது!
மின்னும் மூக்குத்தியின் ஒளியில்
தடம் மாறுகிறது என் சிந்தனை...
பார்வையை சிறைபிடிக்கும் தேவதையே,
நீயோ வார்த்தைகள் ஏதுமின்றி
உன் ஒற்றைப் பார்வையாலேயே
ஓர் அழகிய காவியம் படைக்கிறாய்!

[Lust king 66]

சுகன்யா...



அந்தி வானை மெல்லத் திருடி
ஆடையாய் அணிந்தவளோ!
மூடிய இமைகளுக்குள் ஆயிரம்
மௌன மொழி பேசும் மாயவளோ!
காற்றோடு ஊடல் கொள்ளும்
உன் கார்மேகக் கூந்தலில்,
பிறக்காத கவிதைகள் பல
பதுங்கிக் கிடக்கின்றனவோ?
செம்பருத்திச் சிவப்பில் ரவிக்கையும்,
கைகளில் நாணிக் கிணுகிணுக்கும்
அதே நிற வளையல்களும்,
உன் தேகப் பாஷையை
சத்தமின்றி மொழிபெயர்க்கின்றன!
நாசியைத் தீண்டும் மூச்சுக்காற்றில்
கற்பனைகள் சிறகு முளைக்கின்றன!
நீ செதுக்கப்படாத காவியச் சிற்பமா?
அல்லது
சுவாசிக்கும் ஜீவ ஓவியமா?
உன் இடையோரம் படர்ந்து தழுவும்
பட்டுச் சேலையின் மடிப்புகளில்...
அமிர்தம் சுரக்கும் தொப்புள் குழியின் ஆழத்தில்...
கன்றுக்குட்டி போல் முட்டி விளையாட  தூண்டும் முலை எழில்...
சொற்கள் தட்டுப்பட்டு
என் கவிதை வரிகள்
கரைந்து காணாமல் போகின்றன!

[Lust king 66]

பகுதி 34

பங்களா வாசலில் காரை நிறுத்திவிட்டு இறங்கிய கிஷோரின் கண்கள், நேராக மாடி வராந்தாவை நோக்கியே இருந்தன. அங்கே பூரணி நின்றுகொண்டு, அவனையே தவிப்போடும், அடக்க முடியாத ஒரு வக்கிரமான காமப் பசியோடும் வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளது அந்தப் பார்வையை ரசித்தபடியே, 'இன்னைக்கு ராத்திரி மகராணிக்கு ஒரு பெரிய சம்பவம் இருக்கு' என்று மனதுக்குள் திட்டம் தீட்டியபடியே அவுட்ஹவுஸை நோக்கி நடந்தான்.
ஆனால், விதி அங்கே ஒரு பெரிய தடையைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தியது.

வெள்ளிக்கிழமை மதியம் சரியாக இரண்டு மணி. உச்சி வெயில் சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்த அந்த நேரத்திலும், எம்.எல்.ஏ கந்தசாமியின் தலைமைக் கட்சி ஆபீஸ் வழக்கத்தை விட இன்று ரொம்பவும் பரபரப்பாகக் காணப்பட்டது. வாசலில் வரிசையாக நின்ற வெள்ளை நிற எஸ்.யு.வி கார்கள், உள்ளே அலைமோதும் வெள்ளை வேட்டி சட்டைகள் என அந்த இடமே ஒரு அரசியல் போர்க்களம் போலக் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. ஏகப்பட்ட தொண்டர்களும், வட்டச் செயலாளர்களும், கட்சிப் பிரமுகர்களும் பதற்றத்தோடு கூடியிருந்தனர்.

உள்ளே இருக்கும் அந்தப் பெரிய ஏசி அறையில், பெரிய அய்யா கந்தசாமியும், அவனது மகன் அருணும் மிகத் தீவிரமான ஆலோசனையில் இருந்தார்கள். மேஜை மீது இருந்த போன் சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் ஒலித்து ஓய்ந்திருந்தது. டெல்லியில் இருந்து வந்த ஒரு முக்கியமான கட்சி மேலிட அழைப்பு அது. வரவிருக்கும் தேர்தலுக்கான தொகுதிப் பங்கீடு மற்றும் சில ரகசியக் கூட்டணிகள் பற்றிய அந்த அழைப்பு, இருவரையும் அதிரச் செய்திருந்தது. நேரத்தை கொஞ்சமும் வீணாக்கக் கூடாது என்ற முடிவுக்கு வந்தனர்.

"அருண்... நீ உடனே கிளம்பு! ஒரு நிமிஷம் கூட லேட் பண்ணாத..." கந்தசாமியின் குரலில் ஒரு அரசியல் தலைவனுக்கான அத்தனை அதிகாரமும், அவசரமும் இருந்தது.

சற்று நேரத்தில், கட்சி ஆபீஸில் இருந்து புயல் கிளம்பியது போல வேகமாக வெளியே வந்தான் அருண். காரில் ஏறி, டிரைவரை விரட்டச் சொல்லி, பங்களாவை நோக்கி மின்னலாக வந்திறங்கினான். அவனது மூளை முழுவதும் டெல்லி மீட்டிங்கில் என்ன பேச வேண்டும், என்ன காய்களை நகர்த்த வேண்டும் என்ற அரசியல் கணக்குகள் மட்டுமே ஓடிக்கொண்டிருந்தன.



****************

 பங்களாவின் முதல் தளத்தில் இருந்த லதாவின் சொகுசு அறைக்குள் ,லதா அன்று மாலை நடக்கவிருந்த ஒரு முக்கிய குடும்ப விசேஷத்திற்காகத் தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள். பட்டுப் புடவைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, கண்ணாடியின் முன்னால் நின்று ஆடைகளை மாற்றிக் கொண்டிருந்த அந்த ரகசியத் தருணத்தில் தான் அது நடந்தது.

அவள் அணிந்திருந்த பழைய புடவையை அவிழ்த்துவிட்டு, மாற்றுப் புடவையைத் தன் கைகளில் எடுத்த அந்த நொடி... அலமாரியின் இடுக்கிலிருந்து ஒரு பெரிய கறுப்பு நிறக் கரப்பான் பூச்சி ‘சடசட’வெனப் பறந்து வந்து அவளது காலடியில் விழுந்தது. எதிர்பாராத அந்த விபரீதத்தைக் கண்டதும், லதாவுக்குப் பயத்தில் உசுரே போய்விட்டது. தன் கையில் இருந்த புடவையைக் கீழே போட்டுவிட்டு,

"ஐயோ... அம்மா... காப்பாத்துங்க..." என்று அலறினாள். அவளது பயந்த கூச்சல் அந்த அறையின் சுவர்களைத் தாண்டி ஹால் வரை எதிரொலித்தது..

அந்தச் சத்தம் கீழே நின்றுகொண்டிருந்த கிஷோரின் காதுகளில் விழுந்தது. எஜமானியம்மா லதாவின் குரலில் இருந்த அந்த அதீதப் பயத்தைக் கேட்டதும், கிஷோர் எதைப் பற்றியும் யோசிக்காமல், விறுவிறுவென்று படியேறி அவளது அறைக்குள் நுழைந்தான். அவசர அவசரமாகக் கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தவன், அங்கே கண்ட காட்சியில் ஒரு நிமிடம் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றான்.

அங்கே லதா, ஒரு சிலையைப் போல அதிர்ச்சியுடன் திகைத்து நின்று கொண்டிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த பிரகாசமான மஞ்சள் நிற ஜாக்கெட்டும், இடுப்பில் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்த உள்பாவாடையும் அவளது செழுமையான தேகத்தை அப்பட்டமாகக் காட்டின. ஆடைகள் அரைகுறையாக இருந்ததால், அவளது பெண்மையின் பூரிப்பு அந்த இறுக்கமான மஞ்சள் ஜாக்கெட்டின் தையல்களை மீறி, முட்டிக்கொண்டு நின்றது. பயத்தால் அவளது மூச்சு வேகமாக ஏறி இறங்க, அவளது முன்னழகின் அசைவுகள் கிஷோரின் கண்களுக்கு ஒரு அசாத்தியமான விருந்தாகின.


அவளின் கண்கள் பயத்தில் விரிந்தன. தரையில் ஓடும் பெரிய கரப்பான் பூச்சியைப் பார்த்ததும் அவள் உடல் நடுங்கியது. ஒரு கையால் தன் அரைகுறை ஜாக்கெட்டை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டாள். மற்றொரு கையால் மார்பை மறைக்க முயன்றாள். அவளின் முலைகள் அதிர்ச்சியில் மேலும் மேலும் முட்டி எழுந்தன. சுவாசம் வேகமாகி, மார்பு உயர்ந்து தாழ்ந்தது. மென்மையான வயிறு இறுக்கமாகி, தொப்புள் குழி ஆழமாகத் தெரிந்தது.



அதைவிடக் கிஷோரின் கண்களைக் கட்டிப்போட்டது அவளது அந்தப் பளபளப்பான இடுப்பு. புடவை இல்லாததால், அவளது மாநிற வயிற்றின் நடுவே, பலாச்சுளையின் வடிவத்தைப் போலச் செழுமையாகவும், ஆழமாகவும் இருந்த அவளது தொப்புள் குழி அத்தனை கவர்ச்சியுடன் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. பயத்தில் அவளது அடிவயிறு சுருங்கி விரியும்போது, அந்தப் பலாச்சுலை தொப்புள் குழியின் நடனமும், அதன் அழகும் பார்ப்பவனின் காமக் கிளுகிளுப்பைக் கூட்டும் விதத்தில் விசித்திரமாக மின்னியது. அவளது வெளுத்த முகமும், விறைத்து நின்ற தேகமும் அவளுக்குள் இருந்த பயத்தை அப்பட்டமாகக் காட்டின.

கிஷோரின் கண்கள் முதலில் லதாவின் மீது பதிந்தன. அந்தக் காட்சி அவனை உறைய வைத்தது. மஞ்சள் ஜாக்கெட்டில் அரைகுறையாக நின்றிருந்த லதா. அவளின் பளபளக்கும் தோல், இறுக்கமான மார்புகள், அவை ஒவ்வொரு சுவாசத்திலும் அதிர்வது, இடுப்பின் வளைவு, தொப்புள் குழியின் ஆழம்... எல்லாம் ஒரு நொடியில் அவன் மனதில் பதிந்தன. அவளின் முகத்தில் பயம், வெட்கம், அதிர்ச்சி எல்லாம் கலந்திருந்தது. அவள் வாய் திறந்து மூடியபடி நின்றிருந்தாள். கைகள் தன் உடலை மறைக்க முயன்றாலும், அவை முழுமையாக மறைக்க முடியவில்லை.

கிஷோர் தன் பார்வையை அவளது அந்தச் செழுமையான இடுப்பிலிருந்தும் தொப்புளிலிருந்தும் மெல்ல நகர்த்தி, கீழே தரையைப் பார்த்தான். அங்கே அவளது பாதங்களுக்கு அருகில் அந்தக் கரப்பான் பூச்சி இறக்கைகளை ஆட்டிக்கொண்டு நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. லதாவின் அந்தப் பூரிப்பான உடம்பையும், அவளது காலடியில் கிடந்த அந்தக் கரப்பான் பூச்சியையும் மாறி மாறிப் பார்த்த கிஷோரின் உதடுகளில் ஒரு புன்னகை விரிந்தது.

பணக்காரத் திமிரோடு சுற்றும் இந்த எஜமானியம்மா, ஒரு சின்னப் பூச்சிக்கு இப்படி நடுங்கித் தன் அழகையெல்லாம் அப்பட்டமாகக் காட்டி நிற்கிறாளே என்ற ஏளனம் அவனுக்குள் எழுந்தது. அவன் மெல்லக் கீழே குனிந்தான்.

அவளது காலடிக்கு மிக அருகில் தன் ககரமான கரத்தைக் கொண்டு சென்றவன் தனது இடது கையால் அந்தக் கரப்பான் பூச்சியை அப்படியே லாவகமாகப் பிடித்துக் கொண்டான். பூச்சியைத் தன் கைக்குள் சுருட்டியபடி க்ஷ நிமிர்ந்து நின்றவன், ஆடைகள் அரைகுறையாக நின்று கொண்டிருந்த லதாவை நேருக்கு நேர் பார்த்து, தன் கறுத்த உதடுகளால் ஒரு க்ஷ சிரிப்பை உதிர்த்தான்.

"பூச்சி போயிருச்சு மேடம்... இனி பயப்படாம புடவையைக் கட்டிக்கோங்க," என்று கரகரப்பான குரலில் நக்கலாகச் சொல்லிவிட்டு, தன் கையில் இருந்த பூச்சியோடு நிதானமாக அறையை விட்டு வெளியே நகர்ந்தான் கிஷோர்.

அவன் சென்ற பிறகும் லதா தன் நெஞ்சில் கை வைத்தபடி, அந்த வேலைக்காரனின் பார்வையும், அவனது தைரியமும் தன் உடம்பிற்குள் ஏற்படுத்திய அந்த விசித்திரமான சிலிர்ப்பிலிருந்து மீள முடியாமல் அப்ப
டியே திகைத்து நின்றாள்...



***********************************




லதா...

விழிப்பார்வையில் வீசும் காந்த வலை,
பச்சை நரம்போடும் பட்டுச் சேலையில்
பிதுங்கி பதுங்கிப் பாயும் தேக வளைவு.
கூந்தலைத் தழுவும் விரல்களில்
கூர்மைகொள்ளும் பெண்மையின் பெருமிதம்.
பொன்னிற மேனியில் படரும் தங்கக் கொடி,
அது மூச்சுவாங்கும் இடைவெளியில்
இடையை முத்தமிட்டுக் கவிதை பாடும்.
செம்பவள இதழ்களில் உறையும் மௌனம்,
ஆயிரம் ரகசியங்களைச் சத்தமின்றிப் பேசும்.
பார்வையின் கூர்மையில் வீழும் மனது,
பட்டுப் புடவையின் முந்தானைச் இடுப்பு சரிவில் தொப்புள் அழகில் 
பத்திரமாய் ஒளிந்துகொள்ளத் துடிக்கும்.
மூக்குத்தியின் ஒளியில் மயங்கும் காலம்,
முழுநிலவும் இவள் முன்னே தலைகுனியும்.
அசையாத நிழற்படத்திலும்
அனலாய்த் தகிக்கிறது இவள் பேரழகு.
பார்த்த மாத்திரத்தில் பற்றிக்கொள்ளும்,
உயிரை உருக்கிச் சிலிர்க்க வைக்கும்
உயிரு
ள்ள ஒரு மோகக் காவியம்.

[Lust king 66]

பகுதி 35




அருண் நேராக மாடிப்படிகளை இரண்டு இரண்டாகத் தாண்டி ஏறி, தன் மனைவி பூரணியின் பிரம்மாண்டமான படுக்கையறைக் கதவை அவசரமாகத் திறந்தான்.


அறைக்குள் நுழைந்த அருண் ஒரு நொடி அப்படியே நின்றான். அங்கே பூரணி நின்றுகொண்டிருந்த கோலம், எந்த ஒரு முனிவனையும் தடுமாற வைக்கும் ஒரு ஆகச்சிறந்த கவர்ச்சிக் காவியமாக இருந்தது!

பூரணி அப்போதுதான் குளித்துவிட்டு, ஒரு மெல்லிய, சிவந்த நிறக் காட்டன் புடவையைத் தன் உடம்பில் சுற்றிக்கொண்டு, கண்ணாடிக்கு முன்னால் நின்று தன் நீளமான கரிய கூந்தலைத் துவட்டிக்கொண்டிருந்தாள். அந்த ஏசி அறையின் சில்லென்ற காற்றிலும், அவளது உடம்பில் இருந்து ஒருவிதமான கவர்ச்சிவெப்பம் ஆவியாகப் பறந்து கொண்டிருந்தது.


அந்த மெல்லிய காட்டன் புடவை, தண்ணீரின் ஈரத்தினால் அவளது செழுமையான உடம்போடு ஒரு இரண்டாவது தோலைப் போல இறுக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. குளித்து வந்த அந்தப் புத்துணர்ச்சியில் அவளது முகம் லேசாகச் சிவந்து, ஒரு பழுத்த தக்காளி போலப் பளபளத்தது. அவளது கூந்தலிலிருந்து சொட்டிய நீர் துளிகள், அவளது வழுவழுப்பான கழுத்து வளைவுகளில் இறங்கி, அந்த மெல்லிய ரவிக்கையை நனைத்து, அவளது மார்பகப் பள்ளத்திற்குள் ரகசியமாகச் சென்று மறைந்தன.

அந்தக் காட்டன் புடவையின் முந்தானை லேசாக விலகியிருக்க, அவளது அந்த முழுமையான, திரண்ட மார்பகங்களின் எடுப்பான வளைவு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அவளது இடுப்பு... பிரம்மன் ஏழு நாட்கள் செதுக்கிய அந்தத் தங்கக் கிண்ணமான தொப்புள் குழி, ஈரப் புடவையின் ஊடே ஒரு மாயக் கிணறு போல எட்டிப் பார்த்தது. துண்டை வைத்து அவள் தன் கூந்தலை அடித்துத் துவட்டும் ஒவ்வொரு முறைக்கும், அவளது அந்தச் செழுமையான இடுப்பும், அவளது பின் அழகும் ஒரு விசித்திரமான நளினத்தோடு அதிர்ந்து அதிர்ந்து அடங்கின.

ஆனால், இவ்வளவு கவர்ச்சியாக, இவ்வளவு ஈர்ப்பாக நின்றுகொண்டிருந்த பூரணியின் மனதுக்குள் அவளது கணவன் அருண் துளி கூட இல்லை!

அவளது எண்ணம், உடல், ரத்தம் எல்லாமே... 

 வேலைக்காரன் கிஷோர், பத்மாவின் மீது பாய்ந்த அந்த ஆக்ரோஷம், அவனது அந்த நரம்பு புடைத்த இரும்பு உடம்பு... இதை நினைக்கும் போதே பூரணியின் அடிவயிற்றில் ஒரு இனம்புரியாத தேனீக்கள் ரீங்காரமிட்டன. அந்த 'முரட்டு வேட்டையை' பற்றிய கற்பனையிலேயே மிதந்துகொண்டிருந்தாள். அவளது பெண்மை அவளையும் அறியாமல் ஈரக்கசிவை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தது.


"பூரணி!"
அருணின் குரல், அவளது அந்த இனிமையான, கற்பனையைக் சுக்குநூறாக உடைத்தது. திடுக்கிட்டுத் திரும்பினாள் பூரணி. அவளது கண்கள் லேசான மயக்கத்தோடு இருந்தன.

"பூரணி, உடனே பேக் பண்ணு! நாம இப்போவே ஏர்போர்ட் கிளம்புறோம். டைம் இல்ல," என்றான் அருண், அவசரமாகத் தன் பீரோவைத் திறந்து சட்டைகளை அள்ளி வெளியே போட்டபடி. அவனது அரசியல் கண்கள், அவளது அந்த ஈரமான கவர்ச்சியைக் கொஞ்சமும் ரசிக்கவில்லை.. அது பூரணிக்கு இன்னும் அதிக எரிச்சலைத் தந்தது.

"என்னங்க... என்ன திடீர்னு? எங்க போறோம்? எனக்கு ஒன்னும் புரியலையே..." என்று அதிர்ச்சியோடு கேட்டாள் பூரணி. அவளது கையில் இருந்த துண்டு நழுவித் தரையில் விழுந்தது.

அருண் அவசர அவசரமாக ஒரு சூட்கேஸைத் திறந்தபடியே பேசினான். "கட்சி விஷயமா ஒரு முக்கியமான மீட்டிங் பூரணி. டெல்லியில இருந்து ஹை கமாண்ட் கூப்பிட்டு இருக்காங்க. அப்பா தனியாகப் போனா சரியா வராது, கொஞ்சம் ஏஜ் ஆயிடுச்சு. அதனால, அவருக்குத் துணையாகவும், சில முக்கியமான ஆட்களைப் பார்க்கவும் உன்னைச் சேர்த்துப் போகச் சொல்லிட்டாரு..."

"நானுமா? எனக்கு எதுக்குங்க அரசியல்? நீங்க மட்டும் போயிட்டு வாங்க..." என்று தட்டிக்கழிக்கப் பார்த்தாள் பூரணி. அவளுக்குள் பயம் தொற்றிக்கொண்டது. எங்கே தன் ஆசை இன்று இரவு நிராசையாகிவிடுமோ என்ற தவிப்பு.

"இல்ல பூரணி, அப்பா முடிவு பண்ணிட்டாரு. மூன்று நாள் டெல்லி பயணம்! மினிமம் மூணு நாளாவது ஆகும் அங்க வேலையை முடிக்க. நீயும் என் கூட வர்ற, தனியா வீட்ல இருக்க வேண்டாம். எதையும் யோசிக்காத, உடனே ரெடியாகு," என்று கறாராகச் சொல்லிவிட்டு அருண் தன் துணிகளை அள்ளி வைக்கத் தொடங்கினான்.


அருண் சொன்ன அந்த 'மூன்று நாள் டெல்லி பயணம்' என்ற வார்த்தைகள், பூரணியின் தலையில் ஒரு பெரிய இடி விழுந்தது போல இருந்தது!

 இத்தனை வருடங்களாக இல்லாமல், தன் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக ஒரு ஆணின் முரட்டுத்தனமான ஆதிக்கத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்று அவளுக்குள் ஒரு காமத் தீ அக்னியாகப் பற்றி எரியும் இந்தச் சரியான நேரத்தில்... இப்படி ஒரு திடீர் பயணமா? அதுவும் மூணு நாளா?

'கடவுளே... என்ன ஒரு சோதனையிது? என்று பூரணியின் மனது வெடித்து அழுதது.

தனக்கு முன்னால் எந்த ஒரு சலனமும் இல்லாமல், தன் அழகை ரசிக்க நேரம் இல்லாமல் துணிகளை மடித்து வைத்துக் கொண்டிருக்கும் தன் கணவன் அருண் மீது அவளுக்குக் கோபம் கோபமாக வந்தது. அவனது நாகரிகமும், இந்த அவசரமும் அவளுக்கு அருவருப்பாகத் தெரிந்தது.


'என்னைத் தனியா வீட்ல இருக்க வேண்டாம்னு சொல்றான்... இவன் என்னைத் தனியா விட்டா தானே எனக்கு என்னோட நிஜமான சொர்க்கம் கிடைக்கும்!' என்று மனதுக்குள் கறுவினாள். கோபத்தில் அவளது கைகள் நடுங்கின, பற்களை இறுக்கிக் கடித்தாள். அவளது சிவந்த உதடுகள் துடித்தன.

ஆனால், அதை வெளியே காட்டிக் கொள்ள முடியுமா? ஒரு எம்.எல்.ஏ-வின் மருமகள், ஒரு கௌரவமான குடும்பப் பெண் என்ற அந்தப் போலி முகமூடியை மீண்டும் அணிந்துகொள்ள வேண்டிய கட்டாயம்.

மனதுக்குள் எரியும் அந்தக் காம எரிமலையை, கணவனுக்குத் தெரியாமல் அப்படியே மறைத்துக்கொண்டு, பெருமூச்சு விட்டபடியே...

"சரிங்க..." என்று பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு சம்மதித்தாள்.

ஒரு நீண்ட பெருமூச்சோடு, தன் சூட்கேஸை எடுத்து விரித்து, இஷ்டமே இல்லாமல் தன்னிடம் உள்ள புடவைகளை அடுக்கத் தொடங்கினாள். அவளது மனம் முழுவதும், 'அந்த முரட்டு அரக்கன் கிஷோரை இன்னும் மூணு நாளைக்குப் பார்க்க முடியாதா? என்ற ஏமாற்றமும், தவிப்பும் மட்டுமே நிரம்பி வழிந்தது. அந்தச் சொகுசான படுக்கையறை, அவளுக்கு இப்போது ஒரு சிறைச்சாலையாக மாறியிருந்தது.


கீழே காரைத் துடைத்துக்கொண்டிருந்த கிஷோரிடம் இந்தச் செய்தி வந்து சேர்ந்தது. மூன்று நாள் அருணோடு பூரணி டெல்லி செல்கிறாள் என்ற விஷயத்தைக் கேட்டதும் கிஷோரின் முகம் இருண்டது.


'அடப்பாவி... வலையில விழப்போன மீனை, கரெக்ட்டான நேரத்துல தட்டிப் பறிச்சிட்டானே இந்த அருண்! இன்னும் மூணு நாளைக்கு அந்தத் திமிர் பிடிச்ச மகராணியை வளைக்க முடியாதா? ச்சே!' என்று கிஷோரின் ஏமாற்றம் பெரும் கோபமாக வெடித்தது. கையில் இருந்த துணியைக் காரின் மீது ஆத்திரமாக வீசியடித்தான்.

சற்று நேரத்தில், பெட்டிகளோடு அருணும் பூரணியும் கீழே வந்தனர். காரில் ஏறும் போது, பூரணியின் கண்கள் கிஷோரைச் சந்தித்தன. ஒரு பயங்கரமான தவிப்பும், ஏமாற்றமும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. கிஷோரும் அவளை வெறித்தனமான பார்வையோடு பார்த்து, 'நீ எங்கடி தப்பிச்சுப் போவ... வந்ததும் வச்சுக்கிறேன்' என்று மனதுக்குள் உறுமிக்கொண்டான். கார் விமான நிலையம் நோக்கிப் பறந்தது.


அங்கே கிஷோரின் வீட்டில், நிலைமை வேறொரு கோணத்தில் கொதித்துக்கொண்டிருந்தது. சமையற்கட்டில் நடந்த அந்த அவமானத்திற்குப் பிறகு, பீட்டர் ஒரு வெறிபிடித்த நாயைப் போலச் சுற்றிக்கொண்டிருந்தான். எப்படியாவது சுகன்யாவை அடைந்தே தீர வேண்டும் என்ற அவனது வக்கிரப் பசி இப்போது ஒரு பழிவாங்கும் படலமாக மாறியிருந்தது.

ஆனால், சுகன்யாவின் தவிர்ப்பு மிகக் கடுமையாக இருந்தது. பீட்டர் அந்தத் தெருப் பக்கம் வருவதைப் பார்த்தாலே, வீட்டின் முன்கதவை 'பட்'டென்று சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டுவிடுவாள். அவன் போன் செய்தால் எடுப்பதே இல்லை. ஒரு இரும்பு வேலியைப் போலத் தன்னைச் சுற்றிக் கோட்டை கட்டியிருந்தாள்.
வீட்டின் உள்ளே அமைதியான சூழலில் சுகன்யாவின் குழந்தை புத்தகங்களை வைத்துக் கொண்டு படித்துக் கொண்டிருக்க, பின்புறம் இருந்த சிமெண்ட் தொட்டியின் அருகே சுகன்யா துணி துவைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

பல மாதங்களாகத் தனிமையில் வாடும் ஒரு இளம் பெண்ணின் செழுமையான தேகம், அந்த மதிய வெயிலின் ஒளியில் பளபளவென மின்னியது. வேலை செய்வதன் சௌகரியத்திற்காக அவளது புடவையின் முந்தானை, அவளது எடுப்பான இடது பக்க இடுப்பில் இறுக்கமாகச் செருகப்பட்டிருந்தது. புடவை அப்படி இடுப்பில் செருகப்பட்டதால், அவளது உடம்பின் வளைவுகள் அனைத்தும் அப்பட்டமாக எட்டிப் பார்த்தன.





கரை படிந்த துணிகளை ஒவ்வொன்றாக எடுத்து, சோப்புக்கட்டியைக் கொண்டு அவள் தேய்க்கும் போது, சோப்பின் வெண்ணிற நுரை அவளது வழுவழுப்பான கைகளில் மட்டும் அல்லாமல், தாய்மையின் பூரிப்பால் கனத்துத் ததும்பி நின்ற செழுமையான முன்னழகிலும் ஆங்காங்கே தெறித்துப் படிந்திருந்தது. அந்த ஈரமான சோப்பு நுரை, அவளது மாநிறத் தோலின் மீதும், ஜாக்கெட்டின் ஓரங்களிலும் படிந்து உருகிக் கீழே வழிந்தது பார்ப்பவரின் நெஞ்சைக் கிளறும் விதத்தில் இருந்தது.

அவள் ஒவ்வொரு முறையும் துணிகளைத் துவைப்பதற்காகக் குனிந்து, பின் நிமிரும்போதும், அவளது பெண்மையின் முழுமையான அழகு அணுஅணுவாக வெளிப்பட்டது. அவள் குனியும்போது, ஜாக்கெட்டின் இறுக்கத்தை மீறி அவளது மார்பகங்களின் மேல் பகுதி எடுப்பாகத் தெரிந்தது. குனிந்து நிமிரும் அந்த வேகமான அசைவுகளில், ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் பால் முலைகள் பாரத்தைத் தாங்க முடியாமல் திணறின. அவளது கழுத்தில் அரும்பியிருந்த வியர்வைத் துளிகள், சோப்பு நுரையோடு கலந்து, அவளது மார்பின் ஆழமான பள்ளத்திற்குள் மெல்ல நழுவிச் சென்றன.

அவளது இடுப்பில் முந்தானை இறுக்கிக் கட்டப்பட்டிருந்ததால், அவள் குனியும்போது அவளது செழுமையான, சதைப்பற்றுள்ள பின்னழகு குண்டிகள், உடலின் வளைவுகளும் இயற்கையின் அசாத்தியமான வடிவத்தோடு அசைந்து கொடுத்தன. துணிகளைத் துவைக்கும் போது ஏற்படும் அந்த உடல் அசைவுகள், அவளது செழுமையான தேகத்திற்கு ஒரு தனி கவர்ச்சியைக் கூட்டியது. தனியாக இருக்கும் அந்த மதிய நேரத்தில், தன் உடலின் அசைவுகளையோ அல்லது தன் ஆடைகளின் விலகல்களையோ பற்றி எந்தக் கவலையும் இல்லாமல், வியர்வையும் சோப்பு நுரையுமாக அவள் தன் வேலையில் மூழ்கியிருந்தாள். அவளது ஒவ்வொரு மூச்சுக்கும் அவளது முன்னழகு வேகமாக ஏறி இறங்கி, அந்த மதிய நேரத்துத் தனிமையின் வெப்பத்தை இன்னும் கூட்டிக் கொண்டிருந்தது.


காம்பவுண்ட் சுவருக்கு வெளியே ஒளிந்துகொண்டு, ஒரு சிறு ஓட்டை வழியாக இதையெல்லாம் வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் பீட்டர். அவனது கண்கள் சிவந்திருந்தன.

'எவ்ளோ திமிருடி உனக்கு... என்னை வெளிய போடான்னு சொல்லிட்டு நீ இங்க எவ்ளோ நிம்மதியா துணி துவைக்கிற? இன்னைக்கு உன் கதையை முடிக்கிறேன்டி...'

திடீரெனப் பீட்டரின் கள்ளத்தனம் விழித்துக்கொண்டது. நேராக வீட்டின் முன்பக்கம் வந்தான். கதவு பூட்டப்பட்டிருந்தது. ஆனால், அவனுக்கு ஒரு ரகசியம் தெரியும். கிஷோரும் அவனும் குடிபோதையில் வரும்போது, வீட்டின் ஜன்னல் ஓரத்தில் இருக்கும் ஒரு செங்கல்லை நகர்த்தி, அங்கே ஒரு Spare key ஒளித்து வைப்பது வழக்கம். சுகன்யாவுக்கு இது தெரியாது.

மிகச் சத்தமில்லாமல் அந்தச் செங்கல்லை நகர்த்தினான். அங்கே அந்தப் பழைய சாவி துருப்பிடித்துக் கிடந்தது. அதை எடுத்தவனின் முகத்தில் ஒரு வக்கிரமான, கொடூரமான புன்னகை பூத்தது. 

'இன்னைக்கு ராத்திரி, நீ தூங்கும்போது, இந்தச் சாவியால கதவைத் திறந்துக்கிட்டு வந்து, உன் பக்கத்துல படுத்து, உன்னை உருட்டி எடுக்கல... நான் ஆம்பளையே இல்லடி!' என்று தனக்குள்ளேயே சபதம் செய்துகொண்டு, அந்தச் சாவியைத் தன் பாக்கெட்டில் பத்திரப்படுத்திக் கொண்டான். ஒரு பெரிய புயல் சுகன்யாவின் அமைதியான வாழ்க்கையை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்தது.


மாலை நான்கு மணி. எம்.எல்.ஏ மகளைப் பிக்கப் செய்வதற்காகக் கிஷோரின் கார் அந்தப் பெரிய காலேஜ் கேட் முன்பு வந்து நின்றது.

பூரணி டெல்லி சென்றுவிட்ட ஏமாற்றத்தில் இருந்த கிஷோருக்கு, இப்போது இருக்கும் ஒரே ஆறுதலும், அடுத்த வேட்டையும் அந்தப் பிஞ்சுப் புறா பூஜாதான். பூரணி வீட்டில் இல்லாத இந்த மூணு நாள்ல, எப்படியாவது இந்தப் பூஜாவை வளைச்சுப் போட்டுறணும் என்று காத்திருந்தான்.

கண்ணாடியை இறக்கிவிட்டுப் பார்த்தான். காலேஜ் கேட்டில், பூஜாவின் காலேஜ் பிரண்ட்ஸ் ஒரு பெரிய கூட்டமாக நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். எல்லோரும் பணக்கார வீட்டுப் பெண்கள். மாடர்ன் உடைகளில், பலத்த சிரிப்போடு பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அந்த விலையுயர்ந்த, இறுக்கமான பட்டுச் சுடிதாரில், அவர்கள் அனைவரையும் விட ஒரு தேவதையைப் போலத் துள்ளிச் சிரித்துக்கொண்டிருந்தாள் பூஜா.


கிஷோர் காரை விட்டு இறங்கி, காரின் கதவில் ஒருக்களித்துச் சாய்ந்தபடி, ஸ்டைலாக ஒரு சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்தான். அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆஜானுபாகுவான உடம்பும், காற்றில் பறக்கும் முடியும், அந்த முரட்டுப் பார்வையும்... அங்கே நின்றிருந்த பூஜாவின் தோழிகளின் கண்களைச் சட்டென ஈர்த்தது.

"ஏய் பூஜா... யாருடி அது? உன் புது டிரைவரா?" என்று ஒரு மாடர்ன் தோழி கண் சிமிட்டினாள்.

"அடிப்பாவி, டிரைவர்னு சொல்லாதடி... ஏதோ தமிழ் சினிமா ஹீரோ மாதிரி ஒரு முரட்டு பீஸா இருக்கான். செம ஹாட்டா இருக்கான்டி! பாடி பில்டர் மாதிரி அந்தத் தோள் பட்டையைப் பாரு..." என்று இன்னொரு தோழி தன் உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டு சைட் அடித்தாள்.

இதைக் கேட்டதும் பூஜாவின் கன்னங்கள் லேசாகச் சிவந்தன. அவளுக்குள் ஒரு விசித்திரமான பெருமையும், வெட்கமும் கலந்தது. "ஏய் சும்மா இருங்கடி... அவன் பேரு கிஷோர். எங்க அப்பாவோட நம்பிக்கையான ஆள். எங்களை அன்னைக்கு அந்த ரவுடிங்க கிட்ட இருந்து ஒரு ஆளா நின்னு அடிச்சுக் காப்பாத்துனது இவன்தாண்டி..." என்று கொஞ்சம் பந்தாவாக, அதே சமயம் ஒரு ஹீரோவைப் பற்றிச் சொல்வது போலப் பெருமையாகக் கூறினாள்.

"ஓஹோ... அடியாளா? அப்போ ராத்திரியில உனக்குப் பாதுகாப்பா நல்லாவே 'டியூட்டி' பார்ப்பான் போலயே!" என்று ஒருத்தி டபுள் மீனிங்கில் கலாய்க்க, அத்தனை பெண்களும் 'கொல்'லென்று சிரித்தனர்.



பூஜா "போடி எருமை..." என்று அவளைச் செல்லமாக அடித்துவிட்டு, வெட்கத்தோடு கிஷோரை நோக்கி நடந்தாள்.

கிஷோர் இதையெல்லாம் கவனித்துக்கொண்டுதான் இருந்தான். பெண்கள் தன்னிடம் மயங்குவதை உணர்ந்த அவனது ஆண்மைத் திமிர் இன்னும் சற்று எகிறியது. பூஜா அருகில் வந்ததும், சிகரெட்டைக் கீழே போட்டு நசுக்கிவிட்டு, அவளைப் பார்த்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு சிரித்தான்.


"என்ன பாப்பா... பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் என்னை வச்சு ஏதோ காமெடி பண்றாங்க போல?" என்று வண்டியின் கதவைத் திறந்துவிட்டபடியே கேட்டான்.

பூஜாவுக்கு முகம் இன்னும் சிவந்தது. அந்தச் சுடிதாரின் இறுக்கத்தில் அவளது மார்பகங்கள் வேகமாக ஏறி இறங்கின. 


"அ... அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல கிஷோர்... அவளுங்க எப்பவுமே லூசு மாதிரிதான் பேசுவாளுங்க. நீங்க கார் எடுங்க," என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே ஏறினாள்.

கார் கிளம்பியது. கண்ணாடியில் அவளைப் பார்த்தான் கிஷோர்.

"உங்க அண்ணி எப்படி இருக்காங்க பாப்பா? இன்னைக்குக் காலையில அவங்களைப் பார்க்கவே முடியலையே," என்று எந்த ஒரு சலனமும் இல்லாமல், ஒன்றுமே தெரியாதவன் போலத் தூண்டிலைப் போட்டான்.

"அய்யோ, உங்களுக்குத் தெரியாதா கிஷோர்? அண்ணா, அண்ணியும், அப்பாவும் கட்சி விஷயமா மூணு நாள் டெல்லி போயிருக்காங்க. 

இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், கிஷோரின் மூளைக்குள் ஆயிரம் மின்மினிப் பூச்சிகள் பறந்தன. 

'அடடே! பெரிய அய்யாவும் போயிட்டாரா? அப்போ பங்களாவுல நீயும், லதாவும்,அந்த வேலைக்காரி பத்மாவும் மட்டும்தானா? அப்போ இனிமே மூணு நாளும் இந்
த பங்களாவுக்கு நான் தான்டா ராஜா!

 
கார் அந்த இருண்டு வரும் மாலை நேரத்தில், பங்களாவை நோக்கிச் சீறிப் பாய்ந்தது.

[Lust king 66]

பகுதி 36


எம்.எல்.ஏ கந்தசாமியின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான இரும்புக் கேட், சாத்தப்பட்டபோது, அந்தப் பங்களாவிற்குள் ஒரு மயான அமைதி குடிபுகுந்தது. அரசியல் பரபரப்புக்காக கந்தசாமியும், அவனது மகன் அருணும், டெல்லிக்குப் பயணமாக... உள்ளே, காவலுக்கு நின்றிருந்த ஓநாயின் கண்களில் பயங்கரமான, வெறி பிடித்த வேட்டைக்கான மின்னல் வெட்டியது!

அன்று மதியம், ஏர்போர்ட் கிளம்புவதற்கு முன்பாக, பெரிய அய்யா கந்தசாமி தன் வெள்ளை வேட்டியை மடித்துக் கட்டியபடி, அவசரமாக அவுட்ஹவுஸ் பக்கம் வந்தார். அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த கிஷோரின் தோளில் கை வைத்தார். 

"கிஷோர்... டெல்லியில இருந்து திடீர்னு ஒரு அவசரக் கூட்டம். நானும் அருணும், பூரணியும் இப்பவே கிளம்புறோம். வர மூணு நாளாகும். லதாவும், பூஜாவும் மட்டும்தான் தனியா இருக்காங்க. எனக்கு என்னவோ மனசுக்கு ஒரு மாதிரியா இருக்குப்பா..." என்று ஒரு தகப்பனுக்கும், கணவனுக்கும் உரிய அக்கறையோடு சொன்னார்.

கிஷோர் மிக மரியாதையாக, கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு, தலை குனிந்து நின்றான். "அய்யா... நீங்க எதுக்கும் கவலைப்படாமப் போயிட்டு வாங்க. நான் இருக்கேன்," என்றான் அடக்கமாக.

"அதான்பா உன்னை நம்பி வீட்டை ஒப்படைச்சிட்டுப் போறேன். செக்யூரிட்டி இருந்தாலும், அவன் கேட்லேயேதான் இருப்பான். நீ இந்த மூணு நாளும் உன் வீட்டுக்கு போக வேண்டாம். இங்கயே, இந்த அவுட்ஹவுஸ்லேயே தங்கிக்கோ. வீட்டுக்கு அரண் மாதிரி நீதான் பாதுகாப்பா இருக்கணும். " என்று கட்டளையிட்டார்.

'வேலியே பயிரை மேயுறதுன்னு கேள்விப்பட்டு இருக்கேன்... ஆனா இங்க விவசாயியே கொண்டு வந்து பயிரை எங்கிட்ட ஒப்படைக்கிறாரே! நரியிகிட்ட கோழியைக் காவலுக்குக் குடுக்குறாங்களே...' என்று கிஷோரின் மனதுக்குள் ஆயிரம் காம வெடிபட்டாசுகள் வெடித்தன.

 ஆனால் முகத்தில் எந்தச் சலனமும் காட்டாமல், "உத்தரவுங்க அய்யா. அவங்க எனக்குத் தாய் மாதிரி... நீங்க தைரியமாப் போயிட்டு வாங்க," என்று பவ்யமாகச் சொல்லி வழியனுப்பி வைத்தான்.


கார் கண்ணில் இருந்து மறைந்ததும், கிஷோரின் முகம் சட்டென இறுகியது. அவனது முதல் வேலை, தன் வலதுகையான பீட்டருக்குப் போன் போடுவதுதான். பாக்கெட்டில் இருந்து போனை எடுத்து டயல் செய்தான்.

'நீங்கள் தொடர்பு கொள்ளும் வாடிக்கையாளர் தற்போது தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே உள்ளார்...' என்ற குரல்தான் ஒலித்தது.

கிஷோர் புருவத்தைச் சுருக்கினான். 'எங்கடா போனான் இவன்? கொஞ்ச நாளாக ஒரு மாதிரியாவே சுத்துறான்... அவன்கிட்ட நிறைய மாற்றங்கள் தெரியுதே... ஏதோ ஒரு தகிடுதத்தம் பண்றான். போன் வேற ஸ்விட்ச் ஆஃப்! சரி... எக்கேடோ கெட்டுப் போகட்டும். நமக்கு இங்க பெரிய ராஜ விருந்தே காத்துக்கிட்டு இருக்கு. அவனை அப்புறமாப் பார்த்துக்கலாம்,' என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டு, பீட்டரைப் பற்றிய சிந்தனையை அப்படியே ஓரம் கட்டினான்.

மணி இரவு ஒன்பதைத் தாண்டியது. அந்தப் பெரிய பங்களா இப்போது ஒரு ஆள் அரவமற்ற தீவு போலக் காட்சியளித்தது. வேலையாட்கள் எல்லாரும் இருட்டுவதற்கு முன்பே அவரவர் வீட்டிற்குக் கிளம்பிவிட்டார்கள். மெயின் கேட்டில் அந்த வயதான செக்யூரிட்டி மட்டும் தூங்கி வழிந்துகொண்டிருந்தான்.

பங்களாவின் உள்ளே, எந்தச் சலனமும் இல்லை. பூஜா வழக்கம் போலச் சாப்பிட்டுவிட்டு, தன் அறைக்குப் போய் கதவைச் சாத்திக்கொண்டாள். அவளது அறையின் விளக்கு அணைக்கப்பட்டதை, அவுட்ஹவுஸ் ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்த கிஷோர், ஒரு சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்தான். இருட்டில் அந்தச் சிகரெட்டின் நெருப்பு மட்டும் ஒரு மிருகத்தின் சிவந்த கண்ணைப் போல மின்னி மின்னி மறைந்தது.

மேல் சட்டை இல்லாமல், அவுட்ஹவுஸின் ஒரு பழைய சோபாவில் சாய்ந்து கிடந்தான். அவனது நரம்பு புடைத்த அந்த இரும்பு உடம்பில் வியர்வை அரும்பியிருந்தது. 'மொத்த வீடும் இப்போ என் கண்ட்ரோல்ல... இந்த மூணு நாள்ல, இந்த வீட்ல இருக்கிற பொம்பளைங்களை எப்படி எல்லாம் உருட்டி எடுக்கப் போறேன்' என்ற கற்பனையில் அவனது கண்கள் சொக்கியிருந்தன.

திடீரென, இருட்டில் ஒரு மெல்லிய கொலுசுச் சத்தம் கேட்டது. 

'சலக்... சலக்...'

கிஷோர் சட்டெனக் கண்களைத் திறந்தான். சிகரெட்டைக் கீழே போட்டு மிதித்தான். அவுட்ஹவுஸ் கதவின் அருகே, ஒரு மெல்லிய மல்லிகைப் பூ வாசனையும், கூடவே சுடச்சுடச் சமைக்கப்பட்ட உணவின் வாசனையும் சேர்ந்து வீசியது.

கதவைத் திறந்துகொண்டு உள்ளே வந்தாள் லதா! எம்.எல்.ஏ கந்தசாமியின் மனைவி... பூஜாவின் தாய்.

கிஷோர் கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை. 'வேலைக்காரி பத்மாதான் வீட்டுக்கு போயிட்டாளே... அப்போ நமக்குச் சாப்பாடு கொண்டு வர பூஜாவோ, இல்ல லதாவோதான் வரணும்னு நெனச்சேன்... ஆனா, இந்த எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டி தன் கையாலேயே சாப்பாடு கொண்டு வருவாளா?' என்று அவனது மனது கணக்குப் போட்டது.

லதா ஒரு கையில் சாப்பாட்டுத் தட்டோடும், மறுகையில் தண்ணீர் சொம்போடும் நின்றிருந்தாள். இன்று அவள் பார்க்க வழக்கத்தை விட மிகவும் வித்தியாசமாக, ரொம்பவே சந்தோஷமாக இருந்தாள். கணவனின் அரசியல் டென்ஷன், அதிகாரக் கூச்சல் எதுவும் இல்லாமல், அந்த வீடு ரொம்ப நாட்களுக்குப் பிறகு அமைதியாக இருந்ததே அவளது அந்தச் சந்தோஷத்திற்குக் காரணம்.



ஒரு சாதாரண, மெல்லிய காட்டன் புடவை, எந்த ஒரு மேக்கப்பும் இல்லாமல், தளர்வாகப் பின்னப்பட்ட முடியோடு அவள் நின்ற கோலம்... ஒரு பழுத்த திராட்சை போலப் பார்ப்பவர் நாவை ஊறச் செய்யும் ஒரு முதிர்ந்த, செழுமையான கவர்ச்சியைக் கொடுத்தது. அவளது முகத்தில் இருந்த அந்த அமைதியும், குண்டு குண்டான கன்னங்களும் கிஷோரின் கண்களுக்கு ஒரு புதிய விருந்தாகத் தெரிந்தன.

அவள் உள்ளே வந்ததும், கிஷோர் பவ்யமாக எழுந்து நின்றான்.
"இந்தாப்பா கிஷோர்... சாப்பிடு," என்று தட்டைக் கொண்டு வந்து சிறிய டேபிள் மீது வைத்தாள்.

அவளது அந்த அப்பாவியான முகத்தையும், அவளது கண்களில் தெரிந்த ஒருவிதமான தனிமையையும் கவனித்த கிஷோர், தன் முதல் தூண்டிலை மிக லாவகமாகப் போட்டான். அவளை நேருக்கு நேராகப் பார்த்து, குரலில் ஒரு பொய்யான அக்கறையைக் குழைத்து,

"லதாம்மா... நீங்க எப்பவும் இப்படியே சிரிச்சுட்டே இருங்கம்மா. முகம் எவ்ளோ பிரைட்டா இருக்கு தெரியுமா? நீங்க பார்க்கக் எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டி மாதிரி இல்ல... ஏதோ சினிமா நடிகை மாதிரி ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க," என்றான்.

இந்த வார்த்தைகளைச் சற்றும் எதிர்பார்க்காத லதா, ஒரு நிமிடம் அப்படியே உறைந்து போனாள். பல வருடங்களாக எந்த ஒரு ஆணும், ஏன் அவளது சொந்தக் கணவன் கந்தசாமியே கூட அவளது அழகை இப்படிப் புகழ்ந்து ரசித்ததே இல்லை. பணமும், அரசியலும் மட்டுமே நிறைந்த அந்த வீட்டில், அவளது பெண்மையை ரசித்த முதல் ஆண்மகனின் குரல் இது!

லதாவின் கன்னங்கள் லேசாகச் சிவந்தன. ஒரு பதின்ம வயதுப் பெண்ணைப் போல வெட்கப்பட்டவள், தனக்குத் தானே ஒருமுறை நிமிர்ந்து கிஷோரைப் பார்த்து லேசாகப் புன்னகைத்தாள். அந்தப் புன்னகையில் அவளது உதடுகள் அழகாக விரிந்தன.

(கிஷோரின் மனதிற்குள் லதாவின்  சூத்துக்கட்டிகளையும்,பூரணி சூத்துக்கட்டிகளையும்
எடை போட்டு பார்த்தான்...)


பூர்ணியின் பின்னழகு...





லதாவின் பின்னழகு...




"சும்மா இருப்பா... என்னைப் போயி இப்படிப் புகழ்ற. எனக்கு என்ன வயசாகுது," என்று வெட்கத்தை மறைத்துக்கொண்டு சொன்னாள். 

பிறகு, "நீ சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு இந்தத் தட்டை இங்கயே டேபிள் மேல வை கிஷோர். நான் அப்புறமா வந்து எடுத்துக்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டுத் திரும்பப் போனாள்.

உடனே கிஷோர் அவளது கவனத்தை மீண்டும் தன் பக்கம் திருப்புவதற்காக, "லதாம்மா... ஒரு நிமிஷம்," என்றான்.

அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள்.
"நீங்க... நீங்க சாப்பிட்டீங்களா இல்லையாம்மா?" என்று மிகவும் உரிமையோடு கேட்டான்.

இந்தக் கேள்வியும் லதாவுக்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது. "இல்லப்பா... இதோ இப்போதான் சாப்பிடக் போறேன்," என்று ஒரு மென்மையான சிரிப்போடு சொல்லிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினாள்.

லதா போன பிறகு, கதவைச் சாத்திவிட்டு வந்த கிஷோர், சாப்பாட்டுத் தட்டை வெறித்துப் பார்த்தான். அவனுக்கு இப்போது சாப்பாட்டின் மீது கவனம் இல்லை. 'என்னடா இது... இவ ரொம்ப ஈஸியா மசிஞ்சுருவா போலயே? ஒரு சின்னப் புகழ்ச்சிக்கே எவ்ளோ வெட்கப்படுறா. இவ புருஷன்காரன் சரியா கவனிக்காம, உடம்புல சரக்கு இருந்தும் ரொம்பப் பசியில இருக்கா போல... இன்னைக்கு ராத்திரியே இவளை முடிச்சுடலாமா?' என்று அவனது வக்கிர மூளை பலவாறாகச் சிந்தித்தது.

வேகவேகமாகச் சாப்பிட்டான். பிளேட்டைக் கழுவி டேபிள் மேல வச்சிட்டு, அந்தப் பழைய கட்டிலில் அப்படியே மல்லாக்கப் படுத்தான். அவனது கண்கள் மேல்கூரையில் சுழன்று கொண்டிருந்த பழைய ஃபேனையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தன. ஆனால் மனம் முழுவதும், லதாவின் அந்தச் செழுமையான உடம்பும், பூஜாவின் அந்தப் பிஞ்சு இளமையுமே ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

சுமார் ஒரு மணி நேரம் கடந்திருக்கும். அவுட்ஹவுஸ் முழுவதும் ஒரு கனமான நிசப்தம் நிலவியது.

திடீரென... வெளியே காலடிச் சத்தம் கேட்டது. அவுட்ஹவுஸின் கதவு எந்த சத்தமுமில்லாமல், 'க்ரீச்...' என்ற மெல்லிய ஒலியோடு திறந்தது.
படுக்கையில் மல்லாக்கப் படுத்துக் கண்களை மூடியிருந்த கிஷோர், சட்டெனக் கண்களைத் திறந்தான். வாசலில்... லதா!

தட்டினை எடுப்பதற்காக மீண்டும் வந்திருந்தாள். இந்த முறை அவளது புடவை லேசாக விலகியிருக்க, அவளது கழுத்துப் பகுதி இன்னும் கவர்ச்சியாகத் தெரிந்தது.

அவள் உள்ளே வந்த அந்த நொடி... ஒரு வேட்டைப் புலி பாய்வதைப் போல, 'டக்'கெனப் படுக்கையிலிருந்து எகிறிக் குதித்து நின்றான் கிஷோர். அவனது அந்த ஆஜானுபாகுவான உடம்பும், விரிந்த நெஞ்சும் லதாவின் கண்களுக்கு மிக அருகில் நின்றது.

அவன் திடீரென அப்படி மூர்க்கமாக எழுந்ததைப் பார்த்து ஒரு கணம் திகைத்த லதா, சுதாரித்துக்கொண்டு, ஒரு சின்னப் புன்னகையோடு அவனைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் பயம் இல்லை... மாறாக ஒரு விசித்திரமான குறுகுறுப்பு இருந்தது.

"என்ன கிஷோர்... ஏன் இப்படி டக்குனு எந்திரிச்சு நிக்கிற? நான்தானே... பெட்லேயே படுத்துட்டு இரு..." என்றாள் மிகவும் மென்மையான, ஒருவிதமான குரலில்.

கிஷோரின் பார்வையில்...
 லதாம்மா செம பளபளன்னு பால்கட்டி மாதிரி செம வெள்ளையா, அம்புட்டு லட்சணமா, அம்சமா இருந்தா. முகத்துல எந்த ஒரு பவுடரோ, மேக்கப்போ எதுவுமே போடாமலேயே அவ இயற்கையாவே மேக்கப் போட்ட தேவதை மாதிரி பளிச்சுனு மின்னுனா.

எல்லாத்துக்கும் மேல, அவளோட அந்த முழுமையான உதடுங்க எந்த ஒரு லிப்ஸ்டிக்கும் போடாமலேயே, நல்லா கனிஞ்ச கோவைப்பழம் மாதிரி ரத்தச் சிவப்பா மின்னி, பாக்குறவன் நாக்குல எச்சில ஊற வச்சுட்டு இருந்தது. லதாம்மா அப்போவும் பட்டுப் புடவையில்தான் இருந்தா. அவ இன்னும் நைட்டிக்கு மாறாம அதே புடவையில இருக்குறதை வச்சே அவ இன்னும் தன் மெயின் பங்களா ரூமுக்கு மேல போகலைன்னு என் வேட்டைக்கார மூளை டக்குனு புரிஞ்சுக்கிச்சு. ஒருவேளை அவ பெட்ரூமுக்கு போயிருந்தா இந்நேரம் நைட்டிக்கு மாறியிருப்பா. அவ கீழே சமையல்கட்டுல இருந்து நேரா தட்டை எடுக்கற சாக்குல என்கிட்ட மட்டும்தான் வர்றான்னு நல்லாத் தெளிவாத் தெரிஞ்சு போச்சு.

 நான் லதாம்மாவை அப்படியே உச்சி முதல் பாதம் வரை பச்சையா சைட்டடிச்சுப் பார்த்துட்டு இருக்க,   

"என்ன கிஷோர்... நீ இன்னும் இந்த டைட்டான ஜீன்ஸ் பேண்ட், ஷர்ட்டோடவேவா தூங்கப் போற? "னு ரொம்ப உரிமையோடக் கேட்டா.

நான் உடனே கைகளைக் கட்டிக்கிட்டு, "அது வந்து லதாம்மா... நான் இங்கேயே தங்கி காவலுக்கு இருக்கணும்னு பெரிய முதலாளி திடீர்னுதானே சொன்னாரு. அதான் மாத்திக்கிறதுக்கு நைட்டு போடுற கைலியோ, துணியோ எதுவும் நான் என் வீட்டில் இருந்து எடுத்துட்டு வரலை. நாளைக்குக் காலையில ஒரு நடை போயிட்டுதான் துணிகளை அள்ளிட்டு வரணும்," அப்படின்னு ரொம்ப அப்பாவியா சொல்லிக்கிட்டே, அவளுக்கு இன்னும் நெருக்கமா கொஞ்சம் முன்னாடி நடந்து போனேன்.


அப்போனு பார்த்து, விதி எனக்குச் சாதகமா ஒரு பெரிய ஸ்கெட்ச் போட்டுச்சு. அந்த அவுட்ஹவுஸ் தரையில , வழுவழுப்பாக இருந்தது. அதுல என் காலு பலமா வழுக்கிடுச்சு. "அய்யோ"னு நான் நிலைதடுமாறி, அப்படியே தரையில மல்லாக்கப் பொத்தென்று சத்தம் வர்ற மாதிரி விழுந்தேன்!


நான் அப்படி தரையில விழுந்ததைப் பார்த்ததும் லதாம்மா நிஜமாவே பயந்து நடுங்கிப்போய், "ஐயோ கிஷோர்!"னு அலறிக்கிட்டே, முந்தானை பறக்க ஓடிவந்து என் பக்கத்துல அப்படியே தரையில மட்டிப்போட்டு உக்காந்தா.

லதாம்மா முகத்துல அம்புட்டு பதற்றம். "என்ன ஆச்சு கிஷோர்? எப்படி இப்படி வழுக்கி விழுந்த? எங்கயாச்சும் பலமா அடிபட்டுடுச்சா?"னு பதறிப்போய்க் கேட்டா.

உண்மையிலேயே விழுந்த இடத்துல எனக்கு அந்தளவுக்குப் பலமா ஒன்னும் அடிபடல. உடம்பு பூரா இரும்பு மாதிரி இருக்குற எனக்கு இந்தத் தரை வீழ்ச்சியெல்லாம் ஒரு தூசு. ஆனா, இந்தச் சான்ஸை விட்டிடக் கூடாதுனு என் வக்கிர மூளை உடனே ஒரு புது நாடகத்தைத் தீட்டுச்சு. முகத்தைச் சுளிச்சுக்கிட்டு, தலையைப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அது வந்து லதாம்மா... அன்னைக்கு அந்தக் குடோன்ல பெரிய சண்டை நடந்துச்சு பாத்தீங்களா... உங்களையும், பூஜாவையும் காப்பாத்தும்போது அந்த அரவிந்த் பொறுக்கிப் பய என்னைக் கட்டையால தலையில பலமா அடிச்சிட்டான். அந்த டைம்ல இருந்து எனக்கு அப்ப அப்ப திடீர்னு இப்படித் கண்ணைக் கட்டிக்கிட்டு மயக்கம் வருதும்மா... அதான் பேலன்ஸ் இல்லாம விழுந்துட்டேன்," அப்படின்னு செமையா ஒரு பிட்டைப் போட்டுப் பொய் சொன்னேன்.


நான் அப்படிச் சொன்னதும் லதாம்மா முகம் அப்படியே வெளுத்துப்போச்சு. "ஐயோ... அப்படியாப்பா? அந்தப் பாவிங்க உன்னை அந்தளவுக்கா அடிச்சாங்க? ரொம்ப பலமா வலிக்குதா கிஷோர்?" அப்படின்னு கேட்டா.

லதாம்மாவோட அந்தப் பச்சப்புள்ளை மாதிரியான அழகான, வெள்ளந்தியான முகத்துல எனக்கான கவலையும், தவிப்பும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது. அதைத் தரையில படுத்துக்கிட்டே பார்த்த நான் என் மனசுக்குள்ள, (ஹாஹா... லதாம்மாவுக்கு நம்ம மேல ரொம்பவே அக்கறையும் பாசமும் இருக்கு போலயே... இதான் நமக்குச் சரியான சான்ஸ். இதை நமக்குச் சாதகமா யூஸ் பண்ணி இன்னைக்கு ராத்திரியே இவளை வளைக்கணும்!) அப்படின்னு வக்கிரமா நினைச்சுக்கிட்டேன்.

நான் இன்னும் கொஞ்சம் ஓவரா சீன் போட ஆரம்பிச்சேன். கண்ணை மூடிக்கிட்டு, லைட்டா முனகிக்கிட்டே, "ஆமா லதாம்மா... அந்த இடத்துல இப்போ நரம்பு இழுக்குற மாதிரி ரொம்ப வலிக்குது... தலை அப்படியே சுத்துதும்மா..." அப்படின்னேன்.

அதுக்கு லதாம்மா கையைப் பிசைஞ்சுக்கிட்டு, "ஐயோ இப்ப நான் என்ன பண்ணுவேன்? வீட்ல அருணும் இல்ல, மாமாவும் இல்லையே. இரு... நான் போய் வாசல்ல இருக்குற செக்யூரிட்டியை கூப்பிட்டு வர்றேன்,"னு பதற்றமாச் சொன்னா.

அந்த நேரத்துல, லதாம்மா என் முன்னாடி தரையில மண்டியிட்டு, ரொம்பக் குனிஞ்சு என்கிட்ட பேசிட்டு இருந்ததால... அவளோட அந்த லோநெக் ஜாக்கெட் பிளவுஸுக்குள்ள இருந்து, அவளோட செம வெள்ளையான, மாம்பழம் மாதிரியான பெரிய முலைங்க ரெண்டும் நல்லா எடுப்பா, அப்பட்டமா என் கண்ணுக்கு முன்னாடி தெரிஞ்சுது!
நானோ அவளுக்கு என் மேல எந்தளவுக்குப் பாசம் இருக்கு, அவளை எப்படி நம்ம லைனுக்குக் கொண்டு வரலாம்னு தெரிஞ்சுக்கிறதுக்காகச் சும்மா சீன் போட்டு ஆக்டிங் பண்ணிட்டு இருந்தேன். அவளோட இந்த ரியாக்ஷனைப் பார்த்ததுக்கு அப்புறம்தானே லதாம்மாவை எப்படி இன்னைக்குப் படுக்கையில போட்டு உருட்டலாம்னு பிளான் போட முடியும்!

லதாம்மா கொஞ்சம் யோசிச்சுட்டு, "இல்ல கிஷோர், செக்யூரிட்டியை கூப்பிட்டு அவங்க ஹெல்ப்போட உன்னை காரில் ஏத்தி பெரிய ஹாஸ்பிட்டலுக்குக் கூட்டிட்டுப் போறேன்," அப்படின்னா.

அதைக்கேட்டதும் எனக்குப் பகீர்னுச்சு. நான் என் மனசுக்குள்ள, ( ஹாஸ்பிட்டல் போனா மொத்த ஆட்டமும் கலைஞ்சுடும், என் பிளானே சொதப்பிடும்! இப்பவே டக்குனு ஏதாவது பண்ணி இவளை இங்கேயே லாக் பண்ணியாகணும்) அப்படின்னு நினைச்சேன்.

"அய்யோ... அது என்னவோ நிஜம்தான் லதாம்மா. நீங்க என் மேல வச்சிருக்கப் பாசத்துக்கு ரொம்ப நன்றி. ஆனா அந்தப் பெரிய ஹாஸ்பிட்டல் இங்க இருந்து ரொம்ப தூரத்துல இருக்கு. இப்ப போக வேண்டாம்மா," அப்படின்னேன் தலையை ஆட்டுற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டு.

அதுக்கு லதாம்மா, "அப்போ இப்ப என்ன பண்றது கிஷோர்? எனக்குப் பயமா இருக்கு. பூஜாவை எழுப்பிக் கூப்பிடவா?"னு அப்பாவியாக் கேட்டா.

நான் என் மனசுக்குள்ள மீண்டும் பதறுனேன். (அடிடாங்கப்பா! இவ பூஜாவைக் கூப்பிட்டு நம்ம காரியத்துல மண்ணள்ளிப் போட்டுடுவா போலயே! அந்தப் பிஞ்சுப் புறா உள்ள வந்தா அப்பறம் நம்மளால எதையும் செய்ய முடியாது. இன்னைக்கு ராத்திரி இந்த லதாம்மாவை மட்டும் தனியா அமுக்கணும்) அப்படின்னு நினைச்சுக்கிட்டு, "அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் லதாம்மா... சின்னப் பொண்ணு பூஜா எதுக்கு தேவையில்லாம பயப்படணும்? அவ தூங்கட்டும். அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம், நான் கொஞ்ச நேரம் அப்படியே இந்தத் தரையிலயோ இல்ல பெட்லயோ ரெஸ்ட் எடுத்தா தானா சரியாயிடும்னு நினைக்கிறேன்," அப்படின்னேன்.

லதாம்மாவும் என் பேச்சை நம்பி, "சரி கிஷோர், நீ சொல்றபடியே செய். ஆனா தரையில கிடக்காத... வா..." அப்படின்னா.

இப்போ நான் தரையில இருந்து மெதுவா எழுந்திருக்க ட்ரை பண்ற மாதிரி நடிச்சேன். ஆனா எந்திரிக்க முடியாம வலியில ரொம்பத் துடிக்கிற மாதிரி செமையா சீன் போட்டு ஆக்டிங் கொடுத்தேன்... "ஆஹ்ஹ்... அம்மா... வலிக்கிதே..."னு மூச்சை இழுத்து முனகினேன்.


லதாம்மா இதைப் பார்த்து பதறிப்போய், "ஐயோ கிஷோர், மெதுவா... மெதுவா..."னு சொல்லிக்கிட்டு, எனக்கு ஹெல்ப் பண்றதுக்காக என் பக்கத்துல இன்னும் ரொம்ப நெருங்கி வந்தா. அவளோட உடம்பு வாசனை என் மூக்கைத் துளைச்சது.

அவ தன் ரெண்டு கைகளாலயும் எனக்கு சப்போர்ட் பண்ண, என் கைக்கு அடியில (அக்குள்ள) கை கொடுத்து அப்படியே தன் மார்போட சேர்த்து என்னைத் தூக்க வந்தா. அவ அப்படி என் உடம்போட உடம்பா ரொம்ப நெருங்கி வந்து அமுக்குன அந்த நொடி... அவளோட அந்தப் பெரிய முலைகள் என் மார்புல பலமா அமுங்குச்சு!

அவ்வளவுதான்! அவளோட அந்த சூடான உடம்பு என் மேல பட்ட அடுத்த செகண்ட், என் ஜீன்ஸ் பேண்ட்டுக்குள்ள அடங்கிப் போயிருந்த என் முரட்டுச் சுண்ணி அப்படியே இரும்பு கம்பி மாதிரி விறைச்சுக்கிட்டு, அவளோட அடிவயிற்றை முட்டிப் பேண்ட்டைக் கிழிக்குற அளவுக்கு ஆட்டம் போட ஆரம்பிச்சது!

லதாம்மா என்னைத் தூக்க ட்ரை பண்ணும்போது, அவளோட அடிவயித்துல என் விறைச்ச சுண்ணி 'நச்'சு
னு போய் முட்டுச்சு. லதாம்மா ஒரு நிமிஷம் அப்படியே ஷாக் ஆகி, அந்தத் தீண்டலை உணர்ந்து, நகலாம அப்படியே உறைஞ்சு நின்னாள்!

[Lust king 66]

பகுதி 37
தரையிலிருந்து என்னைத் தூக்குவதற்காக, லதாம்மா குனிந்து தன் கைகளை என் அக்குள் வழியே கொடுத்து என்னை இறுக்கப் பிடித்த அந்த நொடி... என் மூளைக்குள் ஆயிரம் மின்சார ஒயர்கள் ஒன்றாகச் ஷார்ட் சர்கியூட் ஆனது போல இருந்தது!

லதாம்மாவோட அந்தப் பூ மாதிரி மென்மையான கைகள், வியர்த்துப் போயிருந்த என் முரட்டு உடம்புல பட்ட உடனே, என் நரம்பெல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு சிலிர்த்துப் போச்சு. என் மனசுக்குள்ள ஒரு கொடூரமான காம மிருகம் கண் விழிச்சு, ரத்தக் கண்ணோடு கத்த ஆரம்பிச்சது.




(லதாம்மாவோட கை என்னா சாஃப்ட்டா இருக்குடா சாமி! பஞ்சு மெத்தையில கை வச்ச மாதிரி ஒரு ஃபீலிங். ஒரு எம்.எல்.ஏ-வோட பொண்டாட்டி, எந்தக் கஷ்டமும் படாம ஏசிக்குள்ளயே வளர்ந்த இந்தத் தேவதையோட வெள்ள உடம்புல ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் அப்படியே சப்பி நக்கணும்டா. என் கட்டிலுக்குக் கீழ ஒருவாட்டி இவ படுத்துட்டா போதும்... இவளோட இந்த அதிகாரத் திமிரையெல்லாம் அடக்கி, மொத்தமா வச்சு செய்யணும்!,ஓத்து கதறவிடனும்) அப்படின்னு என் மூளை வெறித்தனமாப் பிளான் போட்டுச்சு.


 லதாம்மா தன் முழு பலத்தையும் கொடுத்து, என் கையைப் பிடிச்சுத் தூக்குனதால நான் அப்படியே எந்திரிக்கிற மாதிரி மேல வந்தேன். அவளோட உடம்பு உரசிய அந்தச் சூடு எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சது. ஆனா, இந்த ஆட்டத்தை இதோட முடிச்சுக்க எனக்கு இஷ்டம் இல்லை. அதனால, வேணும்னே பேலன்ஸ் மிஸ் ஆகுற மாதிரி மறுபடியும் ஆக்டிங் பண்ணிப் 'பொத்தென்று' அவ மேலேயே லேசாச் சாஞ்சுகிட்டுத் தரையில விழுந்தேன்.


அதைப் பார்த்துட்டு லதாம்மா அப்படியே பதறிப் போயிட்டா. "ஐயோ கிஷோர்! சாரி... சாரிப்பா... மெதுவா எந்திரி, எப்படி மறுபடியும் விழுந்த? நான் சரியாப் புடிக்கலையா?"னு துடிச்சுப் போய்ப் பதறினா.

உண்மையில தப்பு அவ மேல துளிகூட இல்லைன்னாலும், அவங்கிட்ட வேலை செய்ற ஒரு சாதாரண வேலைக்காரன் கிட்ட வந்து அவ 'சாரி' கேக்குறதைப் பார்த்தப்பவே, அவளோட பச்சப் புள்ள மாதிரியான நல்ல குணம் எனக்குப் பளிச்சுனு புரிஞ்சுடுச்சு. 

இப்போ நான் மூச்சு வாங்குற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே, மெதுவா எந்திரிச்சு நின்னேன். லதாம்மா என்னை விழாம இருக்க நல்லாத் தன் தோளோடு சேர்த்துத் தாங்கிப் பிடிச்சிருந்தா. நான் என் ஓரக்கண்ணால அவளையே செமயா சைட் அடிச்சு வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தேன்.

லதாம்மா புடவையில இருந்ததாலயும், என்னைத் தூக்கக் கஷ்டப்பட்டதாலயும், அவளோட அந்த முந்தானை தோளை விட்டு லேசா விலகி சரிஞ்சிருந்தது. அந்த விலகல்ல... அவளோட அந்தப் பெரிய, செழுமையான முலைகளோட ஷேப், அந்த டைட்டான பிளவுஸையும் தாண்டிப் பளபளன்னு எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது. மூச்சு வாங்கும் போது அந்த மார்பகங்கள் ஏறி இறங்குனது ஒரு காவியம் மாதிரி இருந்துச்சு. அதுமட்டும் இல்லாம, புடவை விலகியிருந்ததால அவளோட அந்த வெள்ளையான இடுப்பும், அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியோட ஆரம்பமும் என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சதால, என் பேண்ட்டுக்குள்ள இருந்த என் முரட்டுச் சுண்ணி இன்னும் பேஜாராகி, இரும்பு ராடு மாதிரி முட்டிக்கிட்டுத் துடிக்க ஆரம்பிச்சது.

அவளோட அந்த மென்மையான கை என் மேல படுற சுகம் என்னை ஒரு வழியாக்கிட்டு இருந்தது. அந்த இடத்துலேயே அவளை அப்படியே தரையில தள்ளித் துவம்சம் பண்ணிடலாமானு தோணுச்சு. ஆனாலும், 'பொறுமைடா கிஷோர்... அவசரப்பட்டா ஆட்டம் கலைஞ்சுரும்'னு சொல்லி, எப்படியோ கஷ்டப்பட்டுப் பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டு என்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கிட்டேன்.

இப்போ நான் லதாம்மாவோட உடம்புல என் முழு வெயிட்டையும் கொடுத்துச் சாஞ்சுட்டே, அவ தோள்ல கை போட்டு மெதுவா நடக்க ஆரம்பிச்சேன். ஒரு ரெண்டு அடி எடுத்து வச்சிருப்போம்... நடக்கும்போதே வேணும்னே என்னோட முழங்கையை லேசா மடக்கி, லதாம்மாவோட பிளவுஸையும் தாண்டி முட்டிக்கிட்டு நின்ன அவளோட அந்தப் பெரிய முலையோட மேட்டுல... தற்செயலா இடிக்கிற மாதிரி 'நச்'சுனு லைட்டா வச்சு அமுக்குனேன்!

அந்தப் பஞ்சு மெத்தையில என் முழங்கை பதிஞ்ச அந்த சுகம்... அப்பா! சொர்க்கமே தெரிஞ்சுது.

ஆனா, நான் முகத்துல எந்த ரியாக்ஷனும் காட்டாம, வலியில துடிக்கிற மாதிரி, எனக்கு எதுவுமே தெரியாத மாதிரி அப்படியே சீன் போட்டேன். பிளவுஸுக்கு மேலேயே அவளோட முலையில என் கை அவ்ளோ அழுத்தமாப் பட்ட உடனே, லதாம்மா ஒரு நிமிஷம் அப்படியே ஷாக் ஆகி, மூச்சுவிட மறந்து சிலையா நின்னுட்டா! அவ உடம்பு லேசா அதிர்ந்தது எனக்குத் தெரிஞ்சுது.

ஆனா அடுத்த செகண்டே என்னை நிமிர்ந்து பார்க்க...
என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தவ, என் முகத்துல இருந்த அந்தப் பொய்யான வலியையும், நான் மூச்சு வாங்குறதையும் பார்த்துட்டு, ஏதோ பேலன்ஸ் தடுமாறித் தெரியாம கை பட்டுடுச்சு போலனு தன் மனசுக்குள்ள நினைச்சுக்கிட்டா. அவ முகத்துல ஒரு சின்னச் சங்கடம் வந்தாலும், அதை அப்படியே மறைச்சுக்கிட்டு என்னைத் தாங்கிப் பிடிச்சா.

ஆனா நான் எதையுமே தெரியாம பண்ணல! பண்றது எல்லாமே நல்லா யோசிச்சு, கச்சிதமா ஸ்கெட்ச் போட்டு, ஒரு பிளான்படிதான் பண்றான்னு அந்த அப்பாவி எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டிக்கு என்ன தெரியும்?

லதா என்னை அப்படியே தன் உடம்போடு ஒட்டித் தாங்கிப் பிடிச்சு, சோபா வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போய், ரொம்ப அக்கறையா, "பார்த்து... இதுல மெதுவா உக்காருப்பா," அப்படின்னா.

அந்த டைம்ல என்னைக் கீழே உக்கார வைக்கும்போது, லதாம்மா எனக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல, என் மூச்சு காத்து அவ முகத்துல படுற அளவுக்கு நெருங்கி இருந்தா. நான் சோபால உக்காருற அந்தச் சின்ன கேப்ல, அவளோட கழுத்து வளைவுக்குக் கீழே என் முகத்தைக் கொண்டு போய், அவ உடம்புல இருந்து வந்த அந்த விலையுயர்ந்த சோப்பு வாசனையையும், அவளோட அந்தப் பெண்மை கலந்த வியர்வை வாசனையையும் சேர்த்து இழுத்து ஒரு முறை நல்லா ஆழமா முகர்ந்து பார்த்தேன். போதை தலைக்கேறுச்சு! ஆனா லதாம்மா இதைப்பத்தி கொஞ்சம்கூட டவுட்டே வரல, பாவம் என் மேல இருந்த பரிதாபத்துல அவ என்னை உக்கார வைக்கிறதுலேயே கவனமா இருந்தா.

நான் உக்காந்ததுக்கு அப்புறம், லதாம்மா சோபாவுக்குப் பக்கத்துல நின்னுக்கிட்டு, தன் முந்தானையைச் சரி செய்துகொண்டே, ரொம்பக் கவலையான குரல்ல, "கிஷோர்... இப்போ ரொம்ப வலிக்குதாப்பா?"னு கேட்டா.

நான் வழக்கம் போல என் ஆக்டிங்கைத் தொடருவதற்காக ஒரு பெரிய புளுக மூட்டையை அவுத்துவிட்டு, "ஆமா லதாம்மா... நெஞ்செல்லாம் அடைக்கிற மாதிரி நல்லாவே வலிக்குதுமா. சரியா மூச்சு கூட விட முடியல, நடக்கக்கூட முடியல..." அப்படின்னு சொல்லி நெஞ்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என்னோட இந்த நிலைமையைப் பார்த்துட்டு லதாம்மா ரொம்பவே ஃபீல் பண்ணா. அவ கண்கள்ல ஒரு தாய்க்குரிய பரிதவிப்பும், ஒரு பெண்ணுக்குரிய இரக்கமும் தெரிஞ்சுது. அவ அப்படி ஃபீல் பண்றதைப் பார்த்ததும், இதுதான் கரெக்ட்டான நேரம்னு முடிவு பண்ணி, நான் அடுத்த பகடைக்காய உருட்ட ரெடியாகி, ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டே, "நாளைக்கு எப்படித்தான்..." அப்படின்னு இழுத்தேன்.

"நாளைக்கு எப்படித்தான் நான் வேலை செய்யப் போறேனோ? விடியறதுக்குள்ள இந்த வலி சரியாகுமா இல்லையான்னுதான் எனக்கு ஒரே டென்ஷனா இருக்கு லதாம்மா," அப்படின்னு ரொம்பக் கவலையாச் சொன்னேன்.

அதுக்கு லதாம்மா உடனே , எந்த ஒரு ஈகோவும் இல்லாம, "அட நீ வேற கிஷோர்... உனக்கு இவ்ளோ அடிபட்டுருக்கு, நீ வேலை செய்யணும்னு எந்த அவசியமும் இல்லைப்பா. உன்னோட வேலை எதுவா இருந்தாலும், நாளைக்கு அதை நான் பார்த்துக்கிறேன். நீ உடம்பு சரியாகுற வரைக்கும் எந்திரிச்சு வெளிய வராம, இந்த ரூமுக்குள்ளயே சும்மா ரெஸ்ட் எடு, அது போதும்," அப்படின்னு உரிமையாச் சொன்னா.

அதுக்காகத்தான் நான் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்! நான் உடனே அவளை நிமிர்ந்து பார்த்து, கொஞ்சம் ஏமாற்றமான குரல்ல, "அய்யோ லதாம்மா, அது எப்டிம்மா முடியும்? என் வேலையை உங்களால கண்டிப்பாச் செய்ய முடியாதுமா. என்னோடது எல்லாமே இங்க பங்களாவுல உள்ள செய்யுற வேலை இல்ல, வெளிய போய் பார்க்குற வேலை..." அப்படின்னு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வச்சேன்.


நான் அப்படிச் சொன்னதும், லதாம்மாவின் முகத்தில் ஒரு லேசான குழப்பம் வந்து ஒட்டிக்கொண்டது. 'அப்படி என்ன பெரிய வேலை இவனுக்கு வெளிய இருக்கு?' என்று அவள் யோசிக்கத் தொடங்கினாள். அவளை நான் முழுமையாக என் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்துவிட்டேன் என்பது எனக்குப் புரிந்துவிட்டது. 

"அதைப்பத்தி நீ கவலைப்படாதப்பா... நாளைக்கு உன் உடம்பு நிலைமையைப் பார்த்து முடிவு பண்ணிக்கலாம். உன் வேலையை நான் பார்த்துக்கறேன், சரியா?" என்று மிகவும் அக்கறையாகச் சொன்னாள் லதா.

அவள் சொன்ன இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட உடனே என் வக்கிர மனசுக்குள்ள குஷியில லட்டு ஊறுச்சு. (அட முட்டாள் மகராசி! எந்த ஒரு தடங்கலும் இல்லாம, உன் வெள்ள உடம்போட ரசத்தை அப்படியே உறிஞ்சிக் குடிக்கிறதுக்காக ஒரு பசியோட காத்துட்டு இருக்கிற காம வெறியன்டி நான். அது தெரியாம, என் மேல அவசரப்பட்டு உன்னோட பாசத்தையும் அக்கறையையும் காட்டி ஒரு பெரிய தப்பைப் பண்ணிட்டு இருக்கிறியே... இன்னைக்கு உன்னை இந்த வலையில இருந்து யாராலும் காப்பாத்த முடியாது!) என்று எனக்குள்ளேயே நான் வெறித்தனமாகப் பேசிக்கொண்டேன்.

அந்த மங்கலான அவுட்ஹவுஸ் வெளிச்சத்தில், லதாம்மாவின் முகத்தில் தெரிந்த அந்தப் பதற்றத்தையும், அவள் சொன்ன வார்த்தைகளையும் கேட்டவுடன், கிஷோரின் மனதுக்குள் ஆயிரம் மத்தளங்கள் ஒன்றாக ஒலிக்கத் தொடங்கின. அவனது உதடுகளில் ஒரு குரூரமான கள்ளச் சிரிப்பு எட்டிப்பார்த்தது.

"சரிப்பா... நீ ரெஸ்ட் எடு. நான் போயி இந்தச் சாப்பாட்டுப் பாத்திரங்களைக் கீழே வச்சிட்டு வர்றேன். உனக்கு வேற ஏதாவது வேணும்னா, எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம என்னைக் கூப்பிடு," அப்படின்னு ரொம்ப வெள்ளந்தியாகச் சொல்லிட்டு, அந்த அவுட்ஹவுஸ் ரூமை விட்டு மெதுவா வெளிய போனா லதாம்மா.

அவள் என்னை விட்டு விலகிப் போகும்போது, என் பார்வை அவளது பின்னழகின் மீது அப்படியே ஆணியடித்தது போலப் பதிந்தது. அந்தப் புடவையின் இறுக்கத்தோடு, அவள் ஒவ்வொரு எட்டு வைக்கும்போதும், அவளது அந்தப் பெரிய, செழுமையான குண்டி வலதும் இடதுமாகத் தாளம் போட்டு ஆடிக்கொண்டே போனது. அந்த அசைவைப் பார்த்த அடுத்த நொடி, என் உடம்பில் சூடு ஏறியது. அவளது அந்த அசைவை வெறித்துப் பார்த்துக்கிட்டே, என் பேண்ட்டுக்குள்ள கறுத்த நாகப்பாம்பு மாதிரிச் சீறிக்கொண்டு நின்ற என் சுண்ணியை, பேண்ட்டுக்கு மேலேயே வச்சு வெறித்தனமாத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சேன்.

மறுபுறம், அவுட்ஹவுஸை விட்டு வெளியே வந்த லதாம்மா, மெதுவாக நடந்து சமையலறைக்கு வந்தாள். அந்தப் பிரம்மாண்டமான வீடே அமைதியாகத் தூங்கிக்கொண்டிருந்தது. பாத்திரங்களைச் சிங்க்கில் வைத்துவிட்டு, குழாயைத் திறந்து கைகளைக் கழுவியவளின் மனம் முழுவதும் கிஷோரைப் பற்றியே சுற்றிக்கொண்டிருந்தது.

(பாவம் அந்தப் பையன்... ஏற்கனவே தலையில அடிபட்டு, உடம்பு முடியாத நிலைமையில இருக்கான். இப்போ என் கண் முன்னாடியே அந்தச் சிமெண்ட் தரையில பொத்தென்று விழுந்துட்டானே. தரையில இடிச்ச இடிக்குக் கண்டிப்பா முதுகுலயும், நெஞ்சுலயும் பலமா அடிபட்டிருக்கும். அவனுக்கு எதுவும் ஆகாம இருக்கணுமே...) என்று ஒரு தாயைப் போலவும், ஒரு எஜமானியம்மா போலவும் நினைத்து கவலைப்பட்டுக் கொண்டே, படிகளேறித் தன் பெரிய படுக்கையறைக்கு வந்தாள் லதா.

தனது மாடி அறைக்குள் வந்தவள், கதவைச் சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டாள். இத்தனை நேரமும் அவளை மூச்சுத் திணற வைத்த அந்தப் புடவையையும், இறுக்கமான ரவிக்கையையும் கழற்றி எறிந்தாள். அந்த ஏசி அறையின் குளிர்ச்சி அவளது உடம்பில் பட்டதும் ஒரு லேசான நிம்மதி கிடைத்தது.

படுக்கைக்குப் போவதற்கு வசதியாக, ஒரு மெல்லிய காட்டன் நைட்டியை எடுத்து மாட்டிக்கொண்டாள். அந்த நைட்டி, அவளது செழுமையான வளைவுகளை முழுமையாக மறைக்காமல், சற்றே அரைகுறையாக அவளது பால் மேனியை அப்பட்டமாகக் காட்டியது. நைட்டியின் லேசான கழுத்து இறக்கத்தில் அவளது மார்பகப் பள்ளம் இன்னும் அழகாகத் தெரிந்தது. அந்தப் பெரிய பஞ்சு மெத்தையில் சென்று படுத்தாள்.

மெத்தையில் சாய்ந்ததும், அவளது மனம் டெல்லிக்குச் சென்ற தன் குடும்பத்தை நோக்கி ஓடியது. 'அருணும், பூரணியும் டெல்லியில இப்போ என்ன பண்ணிட்டு இருப்பாங்க? என்று நினைத்தவளின் மனம், அடுத்ததாகத் தன் புருஷன் கந்தசாமியைப் பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்தது.

எம்.எல்.ஏ கந்தசாமி... ஊருக்கே பெரிய மனுஷன். ஆனால், ஒரு புருஷனாக அவளை அவர் படுக்கையில் திருப்திப்படுத்தி பல மாதங்கள், ஏன் பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. அவருக்கு எப்போதாவது மூட் வரும்போது, தன் அதிகாரத்தைக் காட்டுவதைப் போல அவசரமாக லதாம்மா மீது ஏறி, ஒருவாட்டி அரைகுறையாக ஓத்துவிட்டு, அப்படியே குறட்டை விட்டுத் தூங்கிவிடுவார்.

லதாம்மாவுக்கு அவரோட அவசரமான ஓலுல எப்பவுமே திருப்தி கிடைச்சதே இல்லை. ஏன்னா, கந்தசாமிக்கு வயசாயிடுச்சு... உடம்பில் பழைய வலு இல்லை. அதோடு, அவர் கவனம் ஃபுல்லா அடுத்த எலக்சன், கட்சி, அரசியல், பணம் இதிலேயே சுற்றிக்கொண்டிருந்தது. அதாவது மாசத்துக்கு ஒருவாட்டிதான் அவளுக்கு அந்தச் சின்னச் சுகமும் கிடைக்கும்!

ஒரு பொண்டாட்டியா அவளது உடம்பு பல இரவுகளில் தகித்துப் போய்க் கிடக்கும். ஒரு ஆம்பளையோட முரட்டுத்தனமான அணைப்புக்காக அவளது உதிரம் ஏங்கும். ஆனால், ஒரு எம்.எல்.ஏ-வின் மனைவி, பெரிய குடும்பத்துப் பெண் என்ற அந்த கௌரவச் சிறைக்குள் அடைபட்டு, லதா தன் விதியை நினைச்சு இதையெல்லாம் பல்லக் கடித்துக்கொண்டு சகிச்சுக்கிட்டு இருந்தாள். என்னதான் கட்டில் சுகம் சுத்தமாக இல்லை என்றாலும், கந்தசாமி லதா மீது ரொம்பப் பாசமாக இருந்தார். அவள் கேட்பதை எல்லாம், விலை உயர்ந்த நகைகளாகவும், புடவைகளாகவும் வாங்கிக் கொட்டுவார். அந்தப் பணமும், பகட்டும் அவளது காமப் பசியை எப்படித் தீர்க்கும்?

இந்த எண்ணங்களோடு கட்டிலில் இருந்து எழுந்தாள் லதா. டிரெஸ்ஸிங் டேபிள் கண்ணாடிக்கு முன்னால் சென்று நின்றாள். அது அவளது வழக்கம். தூங்குறதுக்கு முன்னாடி எப்பவுமே முகம் கழுவிவிட்டு, லேசாக ஒரு நைட் க்ரீம் தடவி, உதடுகளுக்கு லேசான சாயம் தீட்டிப் தன்னை அழகுபடுத்திக்கொள்வாள். யாருக்காக இந்த அழகு? பக்கத்தில் ரசிக்கப் புருஷன் இல்லாவிட்டாலும், அவளுக்குள் இருக்கும் அந்தப் பெண்மை எப்போதுமே ஒரு அழகிய தேவதையாகவே தங்களை உணர விரும்பியது.

லேசா மேக்கப் பண்ணிட்டு, மீண்டும் பெட்ல வந்து படுத்துத் தூங்க ட்ரை பண்ணாள் லதா. புரண்டு புரண்டு படுத்தாள். ஆனால் அவளுக்கு இன்னைக்கு சுத்தமாகத் தூக்கமே வரல.

கண்கள் மூடினால், தரையில் சாய்ந்து கிடந்த கிஷோரின் அந்த ஆஜானுபாகுவான உடம்பும், அவனது வியர்வை வாசனையும், அவனது நரம்பு புடைத்த தோள்களும் லதாவின் மனக்கண்ணில் வந்து வந்து சென்றன. போன ஒரு மாசமா அவ புருஷன் கந்தசாமி அவளைத் தொடவே இல்லை, ஓக்கவே இல்லை. அதனால அவ உடம்பு ஓலுக்காகச் செமையா ஏங்கித் தவிச்சுக்கிட்டு, தீப்பெட்டி மாதிரி சூடாயிருந்தது. அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே ஒரு விசித்திரமான நடுக்கமும், ஈரப்பசையும் உருவாகத் தொடங்கியிருந்தது.


தூக்கம் வராததால் தவித்துப் போன லதா, மெல்ல எழுந்து பெட்போர்டில் சாய்ந்து உட்கார்ந்தாள். படுக்கைக்கு அருகில் இருந்த ரிமோட்டை எடுத்தாள். வேறு வழியில்லாமல், டிவியை ஆன் செய்தாள்.

 டிவியின் சத்தத்தை யாருக்கும் கேட்காதபடி நன்றாகக் குறைத்துவிட்டாள். ஏதோ ஒரு சேனலை மாற்றுவது போல மாற்றி, அந்த ரகசியமான சேனலை வைத்தாள். அந்த டிவியில, நடுராத்திரியில செக்ஸியான, ஆங்கிலக் காமப் படங்கள் போடுவார்கள்.

புருஷன் இல்லாத டைம்ல, தன் காமத் தீயை அணைக்க முடியாமல் தவிக்கும்போது, லதா அதைத்தான் பார்ப்பாள்!

இப்பவும் அந்த டிவியில், ஒரு ஆணும் பெண்ணும் மிகவும் மூர்க்கமாகக் கலவி செய்யும் காட்சி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அந்த மங்கலான டிவி வெளிச்சம் லதாவின் முகத்தில் விழுந்தது. அந்தப் படத்தைப் பார்க்கப் பார்க்க, லதாம்மாவின் மூச்சு விடுமுறை வேகமாக ஏறி இறங்கியது. அவளது நைட்டிக்கு அடியில் இருந்த அவளது மார்பகங்கள் காமப் பசியால் விம்மிப் புடைத்தன.

லதாம்மாவுக்கு ஓலுக்கான வெறியும், உடம்புச் சூடும் ரொம்பவே அதிகமா இருந்தது. ஆனா அந்த ஆழமான காமப் பசியை, அவ தன் புருஷன்கிட்டயோ, வெளியுலகத்துலயோ ஒரு நாளும் காமிச்சதே இல்லை. இன்று, கணவன் இல்லாத தனிமையில்... அந்தப் படத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு, தனது மென்மையான கைகளைத் தன் நைட்டிக்கு மேலே வைத்துத் தன் தொடைகளைத் தடவ ஆரம்பித்தாள் லதா.

அவுட்ஹவுஸில் அவளுக்காக ஒரு ஓநாய் பசியோடு காத்துக்கொண்டிருக்க... இங்கே படுக்கையறையில் அந்த ராஜ தேவதையின் காம எரிமலை முழுமையாக வெடிக்கத் தொடங்கியிருந்தது!



பங்களாவின் அந்தப் பெரிய மாடி அறையில், ஏசி சில்லென்று ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும், லதாம்மாவின் உடம்பில் ஏனோ ஒரு பயங்கரமான வெப்பம் கொதித்துக்கொண்டிருந்தது. மங்கலான அந்த டிவி வெளிச்சம் மட்டும் அவள் முகத்தில் விழுந்து அவளது தவிப்பைக் காட்டிக் கொடுத்தது.

---

டிவியில அந்த நடுராத்திரி நேரத்துல ஓடிக்கிட்டு இருந்த அந்த ஆங்கிலப் படத்துல, ஒரு செக்ஸியான பொண்ணை அவளோட புருஷன் ரொம்ப முரட்டுத்தனமா, ஆனா அதே சமயம் ரொம்பப் பாசமா இறுக்கிக் கட்டியணைச்சிருந்தான். அந்தப் பொண்ணு அவன் அணைப்புல சொர்க்கத்தையே கண்ட மாதிரி காமத்துல துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. அந்தப் படத்துல வர்ற ஹீரோ, அந்தப் பொண்ணோட முதுகுல ஆரம்பிச்சு, அவளோட இடுப்பு, அவளோட மார்பகம்னு அவளோட ஒவ்வொரு அங்கத்தையும் தன் முரட்டுக் கைகளால ஆசையா வருடிப் பிசைஞ்சுட்டு இருந்தான். அந்தப் பொண்ணு உச்சக்கட்ட சுகத்துல கண்களை மூடி முனகிக்கிட்டு இருந்தா.

அதை அப்படியே கண் கொட்டாமப் பார்த்த உடனே, லதாம்மாவுக்கும் தன் உடம்புல ஏறிய காமச் சூட்டைத் தாங்க முடியல. பல மாசமாப் புருஷனோட அரவணைப்பு இல்லாம, காஞ்சு போய்க் கிடந்த அவளோட உடம்பு, அந்தப் காட்சியைக் கண்டதும் தீப்பெட்டி மாதிரி பத்திக்கிச்சு. 


மூச்சு வாங்கிக்கொண்டே, தன் 36 சைஸ் பெரிய முலைகளை அந்த மெல்லிய பட்டு நைட்டிக்கு மேலேயே தன் மென்மையான வலது கையால வச்சு மெதுவா அமுக்க ஆரம்பிச்சா லதா. அவ கை பட்ட உடனே அந்த முலைக்காம்புகள் ரெண்டும் விறைச்சுக்கிட்டு நைட்டியை முட்டிக்கிட்டு நின்னது. அவளோட இன்னொரு கை தானாகவே கீழே போய், அவ போட்டிருந்த அந்தப் புது பேண்டிக்கு மேலேயே தன் புண்டையை மெதுவாத் தேய்க்கத் தொடங்கினா.

அவளுக்கு இப்போ காம வெறி உச்சத்துக்குப் போயிருந்தது. அவளோட தொடைகளுக்கு நடுவுல பயங்கரமான நடுக்கமும், புண்டை பால் உருவாகி அவளைப் பாடாய்ப் படுத்துச்சு. அவளையுமறியாமல் அவ வாயில இருந்து லேசா, ரொம்ப ஆழமான முனகல் சத்தம் வர ஆரம்பிச்சது...

"ஆஹ்ஹ்ஹ்... உம்மம்ம்... உப்ப்ப்..." என்று கண்களை மூடிக்கொண்டு தலையைப் பின்னால் சாய்த்தாள். அவளுக்குள் இருந்த விரக்தி வார்த்தைகளாக உடைந்து வந்தது.

"கந்தசாமி... எப்பத்தான் நீங்க என்னை இப்படி ஒரு பொண்டாட்டியா மதிச்சு, பாசமா கொஞ்சுவீங்க? எப்பதான் அந்தப் படத்துல வர்றவன் மாதிரி முரட்டுத்தனமா என் மேல ஏறி, என் உடம்போட விளையாடுவீங்க? உஃப்ஃப்... ஸ்ஸஹ்ஹ்... என்னால என் உடம்போட சூட்டைக் கட்டுப்படுத்தவே முடியலையே... எவனாவது ஒருத்தன் வந்து என்னை அவன் அணைப்புல வச்சு நல்லா முரட்டுத்தனமா செய்ய மாட்டானான்னு என் உடம்பு ஏங்கித் தவிக்குதே..." அப்படின்னு தன் புருஷனை நினைச்சும், தன் நிலைமையை நினைச்சும் விரக்தியில புலம்பிக்கிட்டே இருந்தா.

அந்த வெறி தாங்க முடியாம, லதா தன் பேண்டியை லேசா ஒரு பக்கமா ஒதுக்கிட்டு, தன் ஒல்லியான, மென்மையான விரலைத் தன்னோட அந்த ரோஸ் கலர் புண்டைக்குள்ள மெதுவா விட்டா. அந்த இடம் காம நீர்ல நல்லா நனைஞ்சு வழுவழுன்னு இருந்தது. அந்த ஈரமான இடத்துல தன் விரலை வச்சு, உள்ளேயும் வெளியேயும் லேசாக ஆட்ட ஆரம்பிச்சா. அந்தச் சுகம் அவளை அப்படியே சொர்க்கத்துக்குக் கொண்டு போச்சு.

கீழே ஒரு கை வேலை செய்ய, இன்னொரு கையைத் தன் நைட்டிக்குள்ளேயே விட்டு, எந்த ஒரு தடையுமில்லாமத் தன்னோட பெரிய முலையோட காம்புகளைப் பிடிச்சுச் சுழற்றித் திருகினா. அவ காம வெறியில அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்கிற நிலைமையில, முனகிக்கிட்டே தன்னை மறந்து அந்தப் படுக்கையில நெளிஞ்சுகிட்டு இருந்தா.

அப்போனு பார்த்து... அமைதியா இருந்த அந்த நடுராத்திரியில, அவளுக்கு திடீர்னு ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு...

"ட்ரிங்... ட்ரிங்... ட்ரிங்..."
போன் ரிங் ஆகும் சத்தம்! ஆனா அந்தச் சத்தம் அந்த அமைதியான அறையில ஏதோ வெடிகுண்டு வெடிச்ச மாதிரி பயங்கரமா கேட்டுச்சு!

அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்ட உடனே, உச்சக்கட்டத்துல இருந்த லதா அப்படியே ஷாக் ஆகி, உறைஞ்சு போயிட்டா. உடனே தன் விரல்களை வெளியே எடுத்துட்டு, நைட்டியைச் சரி பண்ணிக்கிட்டுப் பதறிப்போய் சுத்தி முத்திப் பார்த்தா. 'யாராவது பார்த்துட்டாங்களா? யாராவது வந்துட்டாங்களா?' என்று அவ நெஞ்சு 'திக் திக்'குனு அடிச்சுக்கிச்சு.

பயத்துலேயே அவ அறையோட மெயின் கதவைப் பார்த்தா. நல்லவேளை, கதவு உள்ளாரப் பலமாப் பூட்டியிருந்துச்சு. அப்பதான் அவளுக்கு உயிரே திரும்பி வந்தது! "அப்பாடா..." என்று ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டாள். ஏன்னா, கீழ கிச்சன்ல இருந்து அவசரத்துல பாத்திரங்களை வச்சிட்டு மேல வந்தப்ப, ஒருவேளை அந்தப் பையன் கிஷோர் நினைப்புலயே கதவை லாக் பண்ண மறந்துட்டோமோனு நினைச்சு ஒரு செகண்ட் அவளுக்கு ஹார்ட் அட்டாக்கே வந்திருச்சு.

உடனே சுதாரிச்சுக்கிட்ட லதா, டக்குனு பெட்ல இருந்து எழுந்து, டிவியை ஆஃப் பண்ணிட்டு, நேரா மெயின் கதவுகிட்ட வந்து, கைப்பிடியைப் பிடிச்சு இழுத்துப் பார்த்தா. கதவு நல்லாவே லாக் ஆகியிருந்துச்சு, வெளிய யாருமே இல்லை. அப்பதான் லதாவுக்குப் புரிஞ்சுது, அந்தச் சத்தம் கதவுக்கு வெளிய இருந்து வரல, கட்டில் மேல கிடந்த அவளோட மொபைல் போன்ல இருந்துதான் வருதுனு!

மெதுவாப் போன் பக்கத்துல போய் ஸ்கிரீனைப் பார்த்தா. திரையில "கிஷோர்" என்ற பெயர் ஒளிர்ந்தது!

(இந்த நடுராத்திரியில இவன் எதுக்குப் போன் பண்றான்? ஒருவேளை அவனுக்கு உடம்பு ரொம்ப முடியலையோ? கீழ விழுந்தப்ப நெஞ்சுலயும் இடிச்சுக்கிட்டான், மயக்கம் வேற வருதுனு சொன்னானே...) என்று அவளுக்குள் அக்கறை மீண்டும் எட்டிப்பார்த்தது.

தயங்கிக்கொண்டே, காமத்தில் சற்று தடித்திருந்த தன் குரலைச் சரி செய்துகொண்டு, போனை அட்டென்ட் பண்ணி காதில் வைத்தாள்.

"ஹலோ... கிஷோர், என்ன ஆச்சு? இந்த நடுராத்திரியில போன் பண்ணிருக்க?"னு கொஞ்சம் பதற்றத்தோடவே கேட்டா.

போனின் மறுமுனையில் கிஷோர் மிகவும் தளர்ந்த, வலியால் துடிப்பது போன்ற குரலில் (செமையான ஆக்டிங்) பேசினான். "அம்மா... லதாம்மா... என்னால மூச்சு விட முடியலம்மா... நெஞ்செல்லாம் அடைக்கிற மாதிரி வலிக்குது... என் ரூமுக்கு கொஞ்சம் வர்றீங்களா அம்மா? எனக்கு ஒரு சின்ன உதவி வேணும்... ப்ளீஸ்..." என்று கெஞ்சினான்.

அவனது அந்தத் தவிப்பான குரலைக் கேட்டதும் லதாம்மாவால் மறுக்க முடியவில்லை. தன் காமத் தவிப்பை ஒரு ஓரமாக ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, தன் வீட்டில் வேலை செய்யும் ஒருவனுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற மனிதாபிமானத்தோடு,

 "இதோ வர்றேன் கிஷோர், பயப்படாத..." என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த நள்ளிரவில் தன் ரூம் கதவைத் திறந்து கொண்டு அவுட்ஹவுஸை நோக்கிப் படியிறங்கிப் போனாள்.

அந்த ராஜ தேவதை, வேட்டைக்காரன் விரித்த வலைக்குள் தானாகவே போய் விழப் போகிறாள் என்று அவளுக்கு அப்போது துளிகூடத் தெரியாது!

[Lust king 66]

பகுதி 38
கிஷோரின் பார்வையில்..
அந்த நடுராத்திரி இருட்டுல, அவுட்ஹவுஸ் ரூமுக்குள்ள இருந்த மங்கலான மஞ்சள் வெளிச்சத்துல லதாம்மா என் முன்னாடி வந்து நின்னப்போ, அவ முகத்துல அவ்ளோ அக்கறையும் பதற்றமும் தெரிஞ்சுது. அவளோட அந்தப் பட்டு நைட்டியில இருந்து வந்த வியர்வையும் மல்லிகைப் பூவும் கலந்த வாசம் என் நாசியில ஏறி மூளையைச் சுண்டி இழுத்துச்சு. ஆனா, நான் வெளிய எந்த ரியாக்ஷனும் காட்டாம, வலியில துடிக்கிற மாதிரி மூச்சை வேகமா இழுத்து விட்டுக்கிட்டு, தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டு ஆக்டிங்கை ஆரம்பிச்சேன்.

நான் மெதுவா, ரொம்பத் தயங்குற மாதிரி தொண்டையைக் கனைச்சுக்கிட்டு, "அது... அது வந்து லதாம்மா... எனக்கு... அது... அது... அது..."னு வார்த்தைகளை முழுங்கி இழுத்துக்கிட்டே, அப்படியே கம்முனு ஆயிட்டேன். ஒரு வேலைக்காரன் எஜமானியம்மா கிட்ட தப்புப் பண்ணிட்டுத் தயங்குற மாதிரி அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா நடிச்சேன்.

என்னோட இந்தத் தயக்கத்தைப் பார்த்ததும் லதாம்மாவுக்குக் கொஞ்சம் குழப்பமாவும், அதே சமயம் என் மேல ரொம்பப் பரிதாபமாவும் இருந்துச்சு. அவ என் தோளுக்குப் பக்கத்துல இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்து, ரொம்ப மென்மையான, ஆனா கொஞ்சம் அதிகாரமான குரல்ல, "கிஷோர்... என்னப்பா ஆச்சு? உனக்கு என்ன வேணும்னு தயங்காமச் சொல்லு. என்ன அது இதுனு இழுத்துட்டு இருக்க? வலி ஏதும் அதிகமா இருக்கா? சொல்லுப்பா..." என்றாள். அவ குரல்ல இருந்த அந்த அக்கறை, அவளை இன்னும் என் வலையில ஆழமாச் சிக்க வைக்கப் போகுதுனு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டு, ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு வார்த்தைகளை வெளிய கொண்டு வர்ற மாதிரி முகத்தைச் சுளிச்சுக்கிட்டு, "அம்மா... தப்பா நினைச்சுக்காதீங்க லதாம்மா. எனக்கு ஒன்னுக்கு வர மாதிரி இருக்கு... ஆனா என்னால தன்னிச்சையா ஒரு காலடி எடுத்து வச்சு நடக்கவே முடியலம்மா. நெஞ்சும் இடுப்பும் அப்படியே சுண்டி இழுக்குது. எனக்குப் பாத்ரூம் வரைக்கும் போக கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ண முடியுமா?" அப்படின்னு ரொம்பப் பரிதாபமாச் சொன்னேன்.

நான் 'பாத்ரூம் கூட்டிட்டுப் போங்க'னு சொன்னதைக் கேட்ட உடனே, லதாம்மா முகத்துல ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியும், அதோட சேர்ந்து லேசா ஒரு வெட்கமும் வந்துடுச்சு. அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல கூட அவளோட வெள்ளையான முகம் அப்படியே செக்கச்செவேல்னு மாறுனதை என்னால நல்லா நோட்டமிட முடிஞ்சுது.


லதாம்மா இப்போ ஒரு மாதிரி சங்கடமா ஆயிட்டா. அவ பார்வையை எங்கிட்ட இருந்து விலக்கி, தரையைப் பார்க்க ஆரம்பிச்சா. 'ஒரு வேலைக்காரப் பையனை, அதுவும் நடுராத்திரியில பாத்ரூம் கூட்டிட்டுப் போறதா?'னு அவளோட அந்த எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டிகிற அந்தஸ்து அவளைத் தடுத்துச்சு. 

ஆனா நான் அவளையே கண் கொட்டாமப் பார்த்துட்டு, "ரொம்ப அர்ஜென்டா வருது, ஆனா எந்திரிக்கவே முடியலையே..." அப்படின்னு திரும்பவும் பத்த வச்சேன்.

லதாம்மாவுக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய போர் நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. கௌரவமான குடும்பத்தில் பிறந்து, பெரிய இடத்துப் பொண்ணா வளர்ந்து, இன்று வரை எந்த ஒரு களங்கமும் இல்லாம ரொம்ப ஒழுக்கமாக வாழ்ந்தவள் லதா. இன்னைக்கு இப்படி ஒரு அந்நிய ஆம்பளையை, அதுவும் முரட்டு உடம்புக்காரனை நடுராத்திரியில ஒன்னுக்குப் போகப் பாத்ரூம் வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போக வேண்டிய நிலைமை வரும்னு அவ கனவுல கூட நினைச்சுப் பார்த்திருக்க மாட்டாள்.

ஆனா, அடுத்த செகண்டே அவளுக்கு அன்னைக்கு குடோன்ல நடந்த சண்டை ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு. தன் மானத்தையும், தன் பொண்ணு பூஜாவோட மானத்தையும் காப்பாத்த, ரத்தம் சிந்தி அடிவாங்கி நின்னது இதே கிஷோர்தானேங்குற அந்த நன்றிக் கடன் அவளைக் கட்டிப்போட்டுச்சு. 'நம்ம குடும்பப் பெண்களோட மானத்தைக் காப்பாத்துன இந்த பையனுக்கு, உடம்பு முடியாதப்போ இதுகூட செய்யலைன்னா எப்படி?'னு அவ மனசு அவளைக் குத்திக் காட்டிச்சு.

அவ்வளவுதான்! லதாம்மா டக்குனு தன் சங்கடத்தையெல்லாம் ஓரங்கட்டிட்டு, என்னை நிமிர்ந்து பார்த்து, ரொம்பத் தீர்க்கமா, "கண்டிப்பா ஹெல்ப் பண்றேன் கிஷோர். நீ மெதுவா எந்திரி... நான் புடிச்சுக்கிறேன்," 


அவ அப்படித் தயக்கத்தை விட்டுட்டுச் சொன்னதைக் கேட்ட உடனே, என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய வெற்றி முரசு கொட்டுச்சு. என் முகத்துல ஒரு கொடூரமான காமச் சிரிப்பு எட்டிப் பார்த்தது, ஆனா நல்லவேளையா நான் தலையைக் குனிஞ்சிருந்ததால அவ அதைக் கவனிக்கல.

இப்போ நான் பெட்ல இருந்து ரொம்பக் கஷ்டப்படுற மாதிரி எந்திரிக்க வர, லதாம்மா என் பக்கத்துல ரொம்ப நெருங்கி வந்து, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மென்மையான கைகளால என் வலது கையை இறுக்கமாப் பிடிச்சு, தன் தோளோடு சேர்த்துத் தாங்கி முட்டுக் கொடுத்தாள்.

அவளோட பட்டு நைட்டியும், அவளோட அந்த வெதுவெதுப்பான உடம்பும் என் மேல உரசுன அந்த முதல் செகண்ட்... அப்பாடா! சொர்க்கமே கண்ணுக்கு முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு.

அவளோட அந்த மிருதுவான கை என் முரட்டுத் தோள்ல பட்ட உடனே, என் நரம்பெல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு ரத்தம் சூடேறிச்சு. என்னோட பேண்ட்டுக்குள்ள அமைதியா இருந்த என் சுண்ணி, அப்படியே ஒரு பெரிய இரும்பு உலக்கை மாதிரி 'டக்'குனு விறைச்சுக்கிட்டுப் பேண்ட்டைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி நிமிர ஆரம்பிச்சது. லதாம்மா என்னைத் தாங்கிப் பிடிச்சுப் பக்கத்துல நடக்கும்போது, அவளோட அந்தப் பெரிய முலை என் கையில லேசாக உரச, என்னால அந்தச் சுகத்தைத் தாங்கவே முடியல. ஆனா, பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டு அந்த வலியைக் காட்டுற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே, அவளோட சப்போர்ட்டோட எப்படியோ பாத்ரூம் வாசல்கிட்ட வந்து சேர்ந்தேன்.

பாத்ரூம் கதவுகிட்ட வந்த உடனே, லதாம்மா திடீர்னு பிரேக் போட்ட மாதிரி அப்படியே நின்னுட்டா. அவளுக்கு அடுத்து என்ன பண்றதுனு புரியல. என்னை பாத்ரூம் வாசல் வரைக்கும் கொண்டு வந்து விட்டாச்சு. இதுக்கு மேல இவனை உள்ள கூட்டிட்டுப் போறதா? இல்ல, இங்கயே விட்டுட்டு வெளிய நிக்கிறதா? ஒரு ஆம்பளை ஒன்னுக்குப் போறப்போ, ஒரு பொம்பளையா எப்படி உள்ள கூடப் போறதுனு அவளுக்குப் பயங்கரமான தயக்கம்.

அவளோட பட்டு நைட்டிக்குள்ள அவளோட மூச்சு வேகமா ஏறி இறங்குறதும், அவ முகத்துல படர்ந்துருந்த அந்த வெட்கமும் எனக்கு அவளோட மனநிலையை அப்பட்டமாப் படம் போட்டுக் காட்டுச்சு. அவ வெட்கப்பட்டுட்டு உள்ள வரத் தயங்குறான்னு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

அதை வச்சே நான் அடுத்த காயை நகர்த்தினேன். ரொம்ப அப்பாவியா முகத்தை வச்சுக்கிட்டு, "என்ன ஆச்சு லதாம்மா? ஏன் அப்படியே வாசல்லயே நின்னுட்டீங்க? எனக்கு உள்ள போய் நிக்கக் கூட பேலன்ஸ் இல்லம்மா... தலை சுத்துது..." அப்படின்னேன்.

நான் கேட்ட இந்தக் கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னு புரியாம லதாம்மா முழிச்சுட்டு இருந்தா. அவ உதடுகள் லேசாத் துடிச்சது, ஆனா வார்த்தைகள் எதுவும் வெளிய வரல.

(உண்மையில, நான் வேணும்னேதான் இப்டி அவளை இக்கட்டான நிலைமையில தள்ளிப் பேசிட்டு இருந்தேன். ஏன்னா, லதாம்மா என் முன்னாடி எந்தளவுக்கு ஃப்ரீயா பழகுறா, அவளோட வெட்கத்தோட லிமிட் என்னன்னு எனக்குத் தெரியணும். ஆனா அவ இப்படிப் பதில் சொல்ல முடியாம, சிலையாட்டுக் கம்முனு நின்னதைப் பார்த்தப்பவே எனக்குப் பளிச்சுனு புரிஞ்சுடுச்சு. இந்த சொர்க்கத்து தேவதைக்கு வெட்கமும், குடும்பக் கௌரவமும் இன்னும் ரொம்பவே அதிகமா இருக்குனு. அதனால, இவளோட அந்த வெட்கத்தை உடைச்சு, இவளை உசுப்புறதுக்கு நான் இன்னும் நிறைய வேலை பார்க்கணும் போல! ஒரே நாள்ல இவளை மொத்தமா அவுக்க முடியாது, ஆனா இன்னைக்கு அவளைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பழக்கப்படுத்தணும்!) அப்படின்னு என் வக்கிர மூளை கணக்குப் போட்டுச்சு.


நான் அப்படிப் பரிதாபமாகக் கேட்டு, அப்படியே சரியுற மாதிரி இன்னும் கொஞ்சம் அவ மேல சாஞ்சேன். என் உடம்போட முழு வெயிட்டும் அவ மேல பட்டதும், அவளுக்கு வேற வழியே தெரியல. இவனை இங்க விட்டா கீழே விழுந்துடுவான்'னு நினைச்சுக்கிட்டு, அப்புறம் லதாம்மா எதுவுமே பேசாம, ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை இழுத்து விட்டுட்டு, தன் வெட்கத்தை எல்லாம் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு அடக்கிக்கிட்டு என்னை அப்படியே தாங்கிப் பிடிச்சபடியே பாத்ரூமுக்குள்ள கூட்டிக்கிட்டுப் போனாள்...!

லதாம்மா தன் வெட்கத்தையெல்லாம் பல்லக் கடிச்சு அடக்கிக்கிட்டு, வேற வழியில்லாம என்னைத் தாங்கிப் பிடிச்சபடியே அந்த இருட்டான அவுட்ஹவுஸ் பாத்ரூமுக்குள்ள கூட்டிக்கிட்டு வந்தா. உள்ளே வந்ததும் அந்தப் பினாயில் வாசனையோடு அவளோட வியர்வை கலந்த மல்லிகை வாசனையும் சேர்ந்து என்னை என்னமோ பண்ணுச்சு.

உள்ள போனதுக்கு அப்புறம், நான் அவ மேல சாஞ்சிருந்த வெயிட்டைக் கொஞ்சம் குறைச்சுக்கிட்டு, என் பேண்ட் பட்டனை மெதுவாத் தொட்டேன். லதாம்மா ரொம்பச் சங்கடத்தோட முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டே என்னைத் தாங்கிப் பிடிச்சிருந்தா. நான் என் ஒரு கையால என் பேண்ட்டோட ஜிப்பை பிடிச்சு, 'சர்ர்'னு ஒரே இழுப்புல ரொம்பச் சத்தமா கீழே இறக்குனேன்!


அந்த இரும்பு ஜிப் உரசின 'சிர்ர்ர்ர்'ங்குற சத்தம் அந்தச் சின்ன பாத்ரூம்குள்ள பயங்கரமா எதிரொலிச்சது. அந்தச் சத்தம் கேட்ட உடனே, லதாம்மாவுக்கு உடம்பெல்லாம் தூக்கிப் போட்டுச்சு. 'டக்'குனு என் கையை விட்டுட்டு, முகத்தை அப்படியே திருப்பிக்கிட்டு, ஒரு செகண்ட் கூட உள்ள நிக்காம பாத்ரூமை விட்டு வெளிய ஹாலுக்கு ஓடிட்டா. அவளுக்குக் கேக்கணும், அவ சங்கடப்படணும்ன்றதுக்காகவேதான் நான் வேணும்னே அந்த ஜிப் சத்தத்தை அவ்வளவு ஃபோர்ஸா வர வச்சேன்.

பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்து நின்ன லதா, சுவத்துல சாஞ்சுகிட்டு தன் நெஞ்சில கை வச்சுக்கிட்டு, மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே தன் மனசுக்குள்ள நினைச்சா,
(என்ன ஆம்பளை இவன்? எவ்ளோ விவஸ்தை கெட்டவனா இருப்பான்? நான் பக்கத்துல இவனைத் தாங்கிப் பிடிச்சு நிக்கிறேன்ற கூச்சம் கொஞ்சம் கூட இல்லாம, இப்டிச் சத்தமா, அசிங்கமா ஜிப்பைத் திறக்கிறானே... ஒரு எஜமானியம்மா பக்கத்துல நிக்கிறோமேங்குற பயம் கொஞ்சம்கூட இல்லையா இவனுக்கு? நான் இங்கிருந்து கிளம்புறதுதான் எனக்கு நல்லது. ஆனா... பாவம் அவனால நிக்கக்கூட முடியாத அளவுக்கு அடிபட்டுருக்கு. அவன் ஒன்னுக்கு அடிச்சுட்டு வெளிய வரும்போது, பேலன்ஸ் இல்லாம வழுக்கி விழுந்துட்டா என்ன பண்றது? மறுபடியும் அவனை பெட்ல கொண்டு போய் விட நான் தானே ஹெல்ப் பண்ணனும்?) அப்படின்னு தன் கடமைக்கும், கௌரவத்துக்கும் நடுவுல தவிச்சுக்கிட்டு, அங்கேயே வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தா.



லதா வெளிய நின்னு இதையெல்லாம் நினைச்சுட்டு இருக்கும்போதே, பாத்ரூமுக்குள்ள இருந்து 'சொடொடொடொடொ...'னு தண்ணி ரொம்ப ஃபோர்ஸா விழுகுற சத்தம் கேட்டுச்சு. நான் நின்னுக்கிட்டே, ரொம்ப ஆசுவாசமா ஒன்னுக்கு அடிச்ச சத்தம்தான் அது. அந்த ராத்திரி நேர அமைதியில, அந்தச் சத்தம் ரொம்பத் தெளிவா வெளிய நின்ன லதாம்மாவுக்குக் கேட்டுச்சு. அது என்ன சத்தம்னு புரிஞ்சுக்க அந்த எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டிக்கு ரொம்ப நேரம் ஆகல.


அவளுக்கு அங்கே நிக்கவே ஒரு மாதிரி உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. அங்கிருந்து ஓடிடலாம்னுதான் அவ கால்கள் துடிச்சது. ஆனா, எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணணுமேன்ற அந்த ஒரே நல்ல குணத்துக்காக, வேற வழியிலாமப் பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டு அங்கேயே நின்னுகிட்டு இருந்தா.

நான் உள்ள ஒன்னுக்கு அடிச்சுக்கிட்டே, என் மனசுக்குள்ள, (இந்தச் சிறுக்கி இன்னும் வெளியவேதான் நிக்கிறா... ஜிப்பத் திறந்த சத்தத்துக்கே பயந்து ஓடுனவ, இந்தச் சத்தத்தைக் கேட்டா ரூமுக்கே ஓடிடுவான்னுதான் தோணுச்சு. ஆனா போகாம எனக்காக அப்படியே நிக்கிறாளே... ) அப்படின்னு ஓரக்கண்ணால பாத்ரூம் வாசலுக்கு வெளிய தெரிஞ்ச லதாம்மாவோட நிழலைப் பார்த்து நினைச்சேன். என் முகத்துல ஒரு குரூரமான காமச் சிரிப்பு வந்தது. என் சுண்ணியோட சைஸுக்கும், நான் குடிச்சிருந்த தண்ணிக்கும், கிட்டத்தட்ட ஒரு நிமிஷத்துக்கும் மேலா ரொம்ப ஃபோர்ஸா, சத்தம் வர ஒன்னுக்கு அடிச்சு முடிச்சேன்.

அங்கே கொஞ்சம் தள்ளி வாசல்ல நின்ன லதாம்மா, அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்டுத் தன் மனசுக்குள்ள, (என்ன இது? முரட்டுப் பயலா இருப்பான் போல... இவ்வளவு நேரமா, இவ்வளவு ஃபோர்ஸா ஒருத்தன் ஒன்னுக்கு அடிக்க முடியுமா? என் புருஷன் கந்தசாமி எப்ப பாத்ரூம் போனாலும், போன ரெண்டாவது செகண்ட் டக்குனு அடிச்சுட்டு வெளிய வந்துடுவாரே... ) அப்படின்னு அவளையுமறியாம அவளோட மனசு, தன் புருஷனோட ஆண்மையையும், கிஷோர் கம்பேர் பண்ணி யோசனைக்குள்ள மூழ்கியிருந்தது.


நான் கொஞ்ச நேரம் ஒன்னுக்கு அடிச்சு முடிச்ச உடனே, சுண்ணியில இருந்த ஈரத்தை உதறிட்டு, அடுத்ததா என்ன பண்ணி லதாம்மாவை உள்ள வர வைக்கிறதுனு மூளைக்குள்ள ரொம்ப வேகமா ஸ்கெட்ச் போட்டுக்கிட்டே இருந்தேன். அந்த அவசரத்தில், என் பேண்ட்டோட ஜிப்பைபிடிச்சுக் கடகடனு மேல இழுக்கப் போனேன்.

அப்போனு பார்த்து, எதிர்பாராதவிதமா என்னோட சுண்ணியோட முன்தோல், ஜிப்புக்கு நடுவுல மாட்டிக்கிச்சு!

நிஜமாவே இதை நான் வேணும்னே பண்ணல. நான் மனசுக்குள்ள லதாம்மாவை எப்டி மடக்குறதுனு குருட்டு யோசனை யோசிச்சுக்கிட்டே, கவனிக்காம அவசர அவசரமா ஜிப்பை இழுக்கப் போய், என் சுண்ணியோட ரொம்ப மென்மையான தோல் அந்த ஜிப் பற்களுக்கு நடுவுல சிக்கிக்கிச்சு. அந்த இரும்பு ஜிப் சதையைக் கவ்வுனதும், உசிரே போற மாதிரி ஒரு பயங்கரமான வலி!


வலியில எனக்குக் கண்ணுல தண்ணியே வந்துடுச்சு. என்னையுமறியாம குய்யோ முய்யோனு கத்திட்டேன்...

 "ஆஆஆஆஆஹ்..ஹ்... அம்மாடி... எம்மா..."னு பாத்ரூமுக்குள்ள இருந்து அலறுனேன்.

அங்கே தள்ளி நின்னு, ஏதோ யோசிச்சுட்டு இருந்த லதாம்மா, என் அலறல் சத்தத்தைக் கேட்ட உடனே டக்குனு அந்த யோசனையில இருந்து திடுக்கிட்டு வெளிய வந்தா. ஒருவேளை தலையில அடிபட்ட மயக்கத்துல வழுக்கி விழுந்துட்டானோனு நெனச்சுப் பயந்துபோய், பாத்ரூம் வாசல்கிட்ட ஓடி வந்து,

"கிஷோர்! என்ன ஆச்சுப்பா? ஏன் இப்படி கத்துற?" அப்படின்னு பதற்றத்தோட கேட்டா. 

நான் வலியில ஜிப்பைப் பிடிச்சுக்கிட்டு உடம்பெல்லாம் கூனிக்குறுகி, "லதாம்மா... அய்யோ... ..." முனகிக்கிட்டே.

லதாம்மாவுக்கு இன்னும் பயம் அதிகமாகி, "என்ன ஆச்சுன்னு பதற வைக்காம சீக்கிரம் சொல்லு கிஷோர்!"னு கத்துனா.

நான் வலியில வார்த்தைகள் வராம, "அது... அது வந்து லதாம்மா... அது..."னு இழுக்க, லதாம்மாவுக்குப் பயத்தோட சேர்ந்து கோபமும் கடுப்பும் வந்துடுச்சு.


"அய்யோ... என்னப்பா நீ அது இதுனு இழுத்துட்டே இருக்க! உயிர் போற மாதிரி கத்துற, என்னாச்சுன்னு சீக்கிரம் சொல்லத் தொலை!" .

நான் வலியில துடிச்சுக்கிட்டே, வேற வழியில்லாம உண்மையை அப்படியே உடைச்சேன். "லதாம்மா... என் குஞ்சு தோல் என் பேண்ட் ஜிப்புக்குள்ள மாட்டிக்கிச்சுமா... ஆஹ்ஹ் அம்மாடி... உசிரே போற அளவுக்கு வலிக்குதே..." அப்படின்னு எந்த மறைப்பும் இல்லாமப் பச்சையாச் சொன்னேன்.


இதைக் கேட்ட உடனே, வாசல்ல நின்ன லதாம்மாவுக்கு வெட்கத்துல என்ன பண்றதுன்னே தெரியல. 'குஞ்சு'ன்ற வார்த்தையை ஒரு வேலைக்காரன் தன் வாயால சொன்னதைக் கேட்டதும் அவ உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசிப்போச்சு. முகமெல்லாம் செக்கச்செவேல்னு ஆயிடுச்சு.

ஆனா அதே சமயம், அவளுக்கு உள்ளார ஒரு லேசான சிரிப்பு வேற வந்தது. (சீ... என்ன இவன் சின்னப் புள்ளை மாதிரி பண்ணி வச்சிருக்கான்? முரட்டுப் பயலாட்டம் வளந்துருக்கான், ஜிப்புல போய் யாராவது தோலை மாட்ட வைப்பாங்களா? அறிவே இல்லையா இவனுக்கு?) அப்படின்னு நினைச்சுக்கிட்டு, வாயைப் பொத்திக்கிட்டுச் சிரிப்பை அடக்கினா.

அப்புறம் என் முனகல் சத்தம் அதிகமாக அதிகமாக, நிலைமை ரொம்ப சீரியஸா, வலியில நான் துடிக்கிறது அவளுக்குப் புரிஞ்சது. சிரிப்பை நிறுத்திட்டு, ரொம்பச் சங்கடத்தோட, "அப்போ இப்ப நான் என்னப்பா பண்ணட்டும் உனக்கு?" அப்படின்னு ரொம்பத் தவிப்போட கேட்டா.

நான், "லதாம்மா... என்னால ஒரு கையால இந்தத் தோலை ஜிப்புல இருந்து எடுக்க முடியலமா. நான் இழுக்க இழுக்க இன்னும் மாட்டிக்கிட்டு ரத்தம் வர்ற மாதிரி வலிக்குது. நீ கொஞ்சம் உள்ள வந்து எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுமா. ஏற்கனவே வலியில நிக்கக்கூட முடியல... இப்போ இது வேற உசிர வாங்குது..." அப்படின்னு உண்மையிலேயே கெஞ்சினேன்.

இதைக் கேட்ட உடனே லதாம்மா அப்படியே ஷாக் ஆகி சிலையா நின்னுட்டா. (உள்ள போய்... ஒரு ஆம்பளையோட பேண்ட் ஜிப்பைத் திறந்து விடுறதா? அதுவும் அவன் அந்த இடத்துல... அய்யய்யோ... இது ரொம்பத் தப்பு!) னு அவளோட மனசு அவளைப் பின்னடைய வச்சது. ஆனா, அவளோட அந்த உதவுற குணம், 'நம்ம மானத்தைக் காப்பாத்துன பையன் வலியில துடிக்கிறானே'ன்ற அந்த நன்றிக்கடன் அவளைச் சும்மா விடல.

எவ்வளவோ யோசிச்சுப் பார்த்துட்டு, வேற வழியே இல்லாம, ரொம்ப மெதுமெதுவா, கால் நடுங்க பாத்ரூமுக்குள்ள வந்தா லதாம்மா. வந்து எனக்குப் பின்னாடி நின்னுகிட்டு, என்னைத் தொடவே கூச்சப்பட்டு, என் தோள்பட்டையை ஒரு கையால பிடிச்சுக்கிட்டா.

நான் பின்னாடி திரும்பிப் பார்த்து, முனகிக்கிட்டே, "லதாம்மா... முன்னாடி வாமா... பின்னாடி நின்னுக்கிட்டு எப்படி ஜிப்பைத் திறந்து எடுக்க முடியும்?" அப்படின்னேன்.

இந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் லதாம்மாவுக்கு இன்னும் வெட்கம் தலைக்கேறிடுச்சு. 'முன்னாடி போய்... அதை எப்படிப் பார்க்கிறது?'னு அவ உடம்பு பயத்துலயும் ஒரு விசித்திரமான எதிர்பார்ப்புலயும் நடுங்குச்சு. அவ எதுவுமே பேசாம, கண்ணை மூடிக்கிட்டு, ஒரு பெரிய மூச்சை இழுத்து விட்டுட்டு, மெதுவா எனக்கு முன்னாடி வந்து நின்னுகிட்டுக் கண்ணைத் திறந்தா.



அவ கண்ணைத் திறந்ததும்... அவளோட பார்வை நேரா என் பேண்ட்டுக்குத் தான் போச்சு. ஜிப் பாதியில நின்னுருந்தது. அந்த ஜிப்புக்கு நடுவுல என் தோல் சிக்கியிருக்க... அந்தப் பேண்ட்டோட ஓட்டை வழியா, ஜிப்புக்கு வெளியே முழுசா நீட்டிக்கிட்டு, ஒரு பெரிய கறுத்த நாகப்பாம்பு மாதிரிச் சீறிக்கிட்டு நின்ன என் முரட்டுச் சுண்ணி மேலயும், ஒரு பெரிய டென்னிஸ் பால் சைஸ்ல ரொம்பப் பெருசா இருந்த வெதகொட்ட, ரோஸ் கலர்ல முட்டிக்கிட்டு நின்ன அதோட மொட்டு மேலயும் அவளோட பார்வை பளிச்சுனு பட்டது!


 கரிய நிறமும், நரம்பு புடைத்த சுன்னியின் முரட்டுத்தனமும், அந்த ரோஸ் கலர் மொட்டின் பிரம்மாண்டமும்... அவ புருஷன்கிட்ட அவ வாழ்நாள்ல ஒரு நாளும் பார்த்திராத ஒரு பயங்கரமான ஆண்மை அது!


அதை நேருக்கு நேராப் பார்த்த அடுத்த செகண்ட்... லதாம்மாவோட கண்ணு 
அப்படியே அதிர்ச்சியிலயும், காம மிரட்சியிலயும் விரிய... அவ வாயில இருந்து மூச்சுக்காத்து வெளியேறுச்சு!

பாத்ரூமிற்குள் இந்த விபரீதம் நடந்துகொண்டிருக்கும் அதே வேளையில்....

கிஷோரின் வீடு அமைதியில் ஆழ்ந்திருந்தது. அங்கேயிருந்த அந்த அமைதிக்கு ஒரு ஆபத்து நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.
வீட்டின் உள்ளே, கிஷோரின் அழகான அக்கா சுகன்யா, தன் குழந்தைகூட தூங்கிகொண்டிருந்தாள். 

கிஷோரின் நண்பன் பீட்டர், அந்த வீட்டிற்குத் திருட்டுத்தனமாகத் திட்டமிட்டு வந்திருந்தான்.
அவன் கையில் இருந்த கள்ளச்சாவியை, யாருக்கும் தெரியாமல் அந்த வீட்டின் பிரதான கதவின் பூட்டுக்குள் மிக நிதானமாக நுழைத்தான். கதவு சத்தம் போடாமல் திறக்க வேண்டும் என்பதில் அவன் கவனமாக இருந்தான்....

[Lust king 66]

பகுதி 39
கிஷோரின் பார்வையில்..
அந்த அவுட்ஹவுஸ் பாத்ரூமின் மங்கலான வெளிச்சத்தில், பேண்ட்டின் ஜிப்புக்கு வெளியே முழுமையாக நீட்டிக்கொண்டிருந்த அந்த ஆண்மையைப் பார்த்ததும், லதாம்மாவின் கண்கள் அப்படியே ஆச்சரியத்திலும் அதிர்ச்சியிலும் விரிந்து உறைந்து போயின. ஒரு எம்.எல்.ஏ-வின் மனைவியாக, பல வருடங்களாகத் தன் புருஷனின் சுருங்கிய, வலுவிழந்த உடம்பை மட்டுமே பார்த்துப் பழகிய அவளுக்கு, அந்த இளமை முறுக்கு அவளை என்னமோ செய்தது.

லதா மூச்சு விட மறந்து, தன் மனசுக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டாள்.
(அடேங்கப்பா... என்னா பெரிய மொட்டுடா சாமி இது! ஒரு ஆம்பளைக்கு இவ்வளவு பெரிய சைஸ்ல இருக்குமா? மொட்டு மட்டும் என்னா ஒரு பிரகாசமான ரோஸ் கலரு... சுண்ணியோட தோல் அம்புட்டு கறுப்பா, நரம்பு புடைச்சு முரட்டுத்தனமா இருக்கு. பாக்குறதுக்கு அப்படியே ஒரு பெரிய கறுத்த நாகப்பாம்பு, கோபமாத் தன்னோட புத்துல இருந்து சீறிக்கிட்டு வெளிய வர ட்ரை பண்ற மாதிரி இருக்கு. அதோட என்னா ஒரு விறைப்பு! இரும்பு ராடு மாதிரி நிக்குதே...) என்று அவளையுமறியாமல் அவளது காமப் பார்வை அதை அங்குசமாக அளவெடுத்தது.

ஆனா, அடுத்த செகண்டே அவளுக்குத் தன் நிலைமையும், வயசும் உறைத்தது. டக்குனு தலையைச் சிலுப்பிக்கிட்டு,
(சீ சீ... என்னடி லதா நீ? என்ன இப்படி விவஸ்தை கெட்டவளா யோசிச்சுட்டு இருக்க? இவன் உங்கிட்ட வேலை செய்றவன். அதுவும் உன் மகன் வயசுள்ளவன். பாவம், அந்தப் பையன் தோலு ஜிப்புல மாட்டிக்கிச்சுனு உசிரே போற வலியில உங்கிட்ட ஹெல்ப் கேக்குறான். ஆனா நீ என்னடான்னா, இந்த நேரத்துல போய் இவனோட சுண்ணியைப் பத்தி இவ்வளவு தப்பா, நினைச்சுட்டு இருக்கியே... ஏதோ பல வருஷமா ஆம்பளையையே பார்க்காதவ மாதிரி இப்படிப் பித்துப் பிடிச்சு அலையுறேனே... என் மேலேயே எனக்கு ரொம்ப அசிங்கமா இருக்குடி!) அப்படின்னு தன் குற்ற உணர்ச்சியில தவிச்சு, தன்னைத் தானே மனசுக்குள்ள திட்டிக்கிட்டா லதா.


அப்படித் தன்னைத் தானே திட்டிக்கிட்டதுக்கு அப்புறம், அவ லேசா ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டு, ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டுத் தன் நைட்டியை ஒதுக்கிக்கிட்டுப் பாத்ரூம் தரையில மெதுவா முழங்கால் போட்டு உக்காந்தா.



இப்போ அவ தரையில உக்காந்ததால, என் பேண்ட்டுக்கு வெளிய நீட்டிக்கிட்டு இருந்த என்னோட அந்த முரட்டுச் சுண்ணி, அப்படியே லதாம்மாவோட முகத்துக்கு நேரா, அவ உதடுகளுக்குப் பக்கத்துல ஸ்ட்ரெயிட்டா நட்டுக்கிட்டு நிக்குது! பினாயில் வாசனையையும் மீறி, என்னோட அந்த முரட்டு ஆம்பளை வாசம் அவ மூக்கைத் துளைச்சது.

அவ ஒருவாட்டி ரொம்பச் சங்கடத்தோட என்னைக் கீழ இருந்து நிமிர்ந்து பார்த்தா. ஆனா நானோ, அவளைத் தப்பா பார்க்காத மாதிரி, கண்ணை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டு, உசிரே போற வலியில துடிக்கிற மாதிரி முகத்தைச் சுளிச்சுக்கிட்டு,

"ஆஆஆஆஹ்ஹ்... ஓஹ்ஹ்... அம்மாடி... ..."னு பயங்கரமாச் சீன் போட்டுக்கிட்டு இருந்தேன். நான் அப்படி முனகுனதைக் கேட்டதும், அவளுக்கு இருந்த கூச்சமெல்லாம் போயி, என் மேல இருந்த அக்கறை மட்டும் முன்னாடி வந்துச்சு.

லதாம்மா ரொம்பக் கவலையோட, உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி சாஃப்ட்டான, வெள்ளையான கைகளால... என்னோட அந்த உலக்கை மாதிரி விறைச்சு நின்ன முரட்டுச் சுண்ணியோட ரோஸ் கலர் மொட்டை ரொம்ப மெதுவாத் தொட்டா.

அப்பாடா! எத்தனையோ நாளா நான் கனவு கண்ட ராஜ தேவதையோட கை, என் குஞ்சு மேல பட்ட அந்த முதல் செகண்ட்... என் உடம்புல பல ஆயிரம் வாட்ஸ் கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா, லதாம்மா கை பட்ட அடுத்த செகண்டே, அவ கையில என் சுண்ணியோட ஓட்டையில இருந்து கசிஞ்சிருந்த முன்விந்து பிசுபிசுனு ஒட்டுச்சு. ஆசையா ஒரு எஜமானியம்மாவைப் பார்க்கிறப்பவே எனக்கு அந்தக் கசிவு வந்துடுச்சு. அந்த வழவழப்பான தண்ணியைத் தொட்ட உடனே, லதாம்மா முகத்தை ரொம்ப அருவருப்பாச் சுளிச்சுக்கிட்டு,

"ஈஈஈய்ய்ய்... கசமுசான்னு இது என்னது? சீசீசீ..." அப்படின்னு ரொம்ப மெதுவா முனகுனா.

அவ ரொம்ப மெதுவா முனகுனதால, அது எனக்குச் சரியாக் காதுல விழல. நான் வலியில கத்துற மாதிரி சீன் போட்டுட்டு நின்னேன்.


லதாம்மா அந்தப் பிசுபிசுப்பான தண்ணியைத் தொடைக்காம, ஒரு விசித்திரமான உந்துதல்ல, அதையப்படியே தன் மூக்குக்குப் பக்கத்துல கொண்டு போய் மோந்து பார்த்தா. அதுல இருந்து ஒரு மாதிரியான வித்தியாசமான, காட்டமான, ஒரு இளம் ஆம்பளையோட வீரியமான வாசனை வரவும்... அது அவ மூளைக்குள்ள போய் ஏதோ ஒரு நரம்பைச் சுண்டி இழுத்துச்சு!

அந்த வாசனையை நுகர்ந்த உடனே, ராத்திரியில இருந்து காமத்துல கொதிச்சுப் போயிருந்த அவளோட அந்த ரோஸ் கலர் புண்டைக்குள்ள, அப்படியே லைட்டா 'சுரீர் சுரீர்'னு ஒரு நரம்பு துடிப்பு எடுக்க ஆரம்பிச்சது. அவளோட தொடையிடுக்குல மறுபடியும் ஈரம் கசிய ஆரம்பிச்சது. அவளோட மூச்சு விடுற வேகம் அதிகமாகி, நைட்டிக்குள்ள அவளோட அந்த 36 சைஸ் முலைகள் விம்மிப் புடைச்சது..

ஆனா, அவ இப்போதைக்கு வேற எதையும் யோசிக்க விரும்பல. 'பையன் வலியில துடிக்கிறான்'ங்குறது மட்டும் அவளுக்கு உறுத்துச்சு. அதனால, டக்குனு தன் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்திக்கிட்டு, கிஷோர் சுண்ணியைத் தன் கைகளால முழுசாப் பிடிச்சு லேசா மேல தூக்கி, ஜிப் மாட்டியிருந்த அந்த அடிப் பகுதியை ரொம்ப உத்துப் பார்த்தா. அவளோட மூச்சுக்காத்து என் சுண்ணியில பட்டு என்னைச் சொர்க்கத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போச்சு.


லதாம்மா கை பட்ட அடுத்த செகண்டே, அமைதியா இருந்த என் சுண்ணி இப்போ தன்னோட அசுர விஸ்வரூபத்தை எடுக்க ஆரம்பிச்சது. நரம்புகள் எல்லாம் புடைக்க, அது அவ கையிலயே லேசாத் துடிச்சது!

நானோ வலியில துடிக்கிற மாதிரி இன்னும் சீன் போட்டுட்டு இருக்கேன். ஆனா என்னோட இந்த லந்துப் புடிச்ச சுண்ணி, லதாம்மாவோட அந்தச் சாஃப்ட்டான கை பட்டதும், ஜிப்புல மாட்டியிருந்த வலியைப் பத்திக் கவலைப்படாம, குஷியில அப்படியே இரும்பு மாதிரி நட்டுகிட்டு நிக்குது.

அப்படி என் சுண்ணி தன் கையிலயே இன்னும் நல்லா விறைச்சுக்கிட்டு, பெருசாகி வர்றதைப் பார்த்ததும் லதாம்மாவுக்கு ஒரே ஆச்சரியமாப் போச்சு. அப்படியே அதைப் பார்த்துச் சிலிர்த்துப் போனவ, தன் மனசுக்குள்ள கணக்குப் போட்டாள்.

(அடிப்பாவி... பையன் வலியில் துடிக்கிறான்னு நினைச்சா, இவனுக்கு என் கை பட்டதும் எப்படி விறைச்சுக்கிட்டு வருது பாரு! அப்போ... ஒருவேளை கிஷோர் இந்த டைம்ல என்னைப் பத்தி ஏதோ தப்பா, காமமா யோசிக்கிறான் போலயே... அவனுக்குள்ள என்னையப் பார்த்ததும் சூடு ஏறிடுச்சு... அதான் இவனுக்கு இந்தப் பாழாப் போன ஜிப் மாட்டியிருக்கிற வலியைக் கூட மீறி, இப்படி நட்டுகிட்டு நிக்குது!) அப்படின்னு நினைச்சா.

லதா ஒன்னும் விபரம் தெரியாத சின்னப் பொண்ணு இல்லையே! அவ கல்யாணம் ஆகிப் புள்ள பெத்த பொம்பளை. ஒரு ஆம்பளையோட சுண்ணி எப்படியெல்லாம் விறைக்கும், எப்போ விறைக்கும், எந்த உணர்ச்சியில அது பெருசாகும்ன்ற கட்டில் ரகசியம் அவளுக்குத் தெரியாதா என்ன? என்னதான் நான் வலியில நடிக்கிறேன்னு அவ நினைச்சாலும், என்னோட விறைப்பு என்னைப் பத்தின உண்மையை அவளுக்குப் போட்டுக் கொடுத்துடுச்சு.

ஆனாலும் அவளுக்கு என் மேல கோபம் வரல. அவளுக்குள்ள ஒரு தாய்க்குரிய பரிதவிப்பும், அதே சமயம் தன்னை நினைச்சு ஒரு இளம் பையன் சூடாகுறான் என்ற ஒரு சின்னப் பெருமையும் வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

லதாம்மா மறுபடியும் தன் மனசுக்குள்ள, (பாவம்... ஒருவேளை இவன் இவ்ளோ நெருக்கமா, அதுவும் இந்த அரைகுறை நைட்டியில பார்க்குற முதல் பொம்பளை நானாத்தான் இருப்பேன் போல. அந்தச் சூட்டுல, வயசுக் கோளாறுல இவனால அவனோட உடம்பைக் கட்டுப்படுத்த முடியலையோ என்னவோ? இவன் மேல தப்பில்லை, இவனைக் கொஞ்சம் சீக்கிரமா இந்த ஜிப்புல இருந்து விடுவிச்சுடணும்) அப்படின்னு என்னைப் பத்தி ரொம்பச் சாஃப்ட்டா நினைச்சுக்கிட்டு, மறுபடியும் தன் மென்மையான விரல்களால அந்த ஜிப்பை எடுக்குற வேலையில தீவிரமா இறங்குனா.

லதாம்மா அப்படி என் சுண்ணியைத் திரும்பத் திரும்பத் தொட்டுத் தேய்ச்சுட்டு, மாட்டியிருந்த அந்தத் தோலை எடுக்குறதுக்காகத் தன் விரல்களால லேசா உருவி உருவி விட்டுகிட்டு இருந்ததால, நான் நிஜமாவே வலியை மொத்தமா மறந்துட்டேன்!

இப்போ எனக்குக் காமச் சுகம் மெல்ல மெல்லத் தலைக்கேற ஆரம்பிச்சது. ஒரு பெரிய பங்களாவோட எஜமானியம்மா, என் கால்டியில உக்காந்து என் சுண்ணியைப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கான்ற அந்த வெறியில எனக்குப் பைத்தியமே பிடிக்கிற மாதிரி இருந்தது. என்னால என் நடிப்புல முழுசாப் கவனம் செலுத்த முடியல. உடம்பு இன்பத்துல மிதக்க ஆரம்பிச்சது.

அந்தப் பைத்தியக்காரத்தனத்துல, என்னையுமறியாம நான் ஒரு காரியம் பண்ணிட்டேன்! என்னோட பேலன்ஸை மிஸ் பண்ற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே, அப்படியே கீழ உக்காந்திருந்த லதாம்மாவோட தலையில... அவளோட அந்த அடர்த்தியான பட்டுப் போன்ற கூந்தல்ல என் கையை வச்சு, ரொம்ப ஆசையா, மெதுவா வருட ஆரம்பிச்சேன்!

என் கை தற்செயலாப் படாம, ரொம்ப உரிமையாத் தன் தலையில பட்டு வருடுன உடனே... லதாம்மாவுக்கு உடம்பெல்லாம் தூக்கிப் போட்டுச்சு. ஒரு மாதிரி வித்தியாசமா, ஷாக்கா இருந்தது. அவ உடனே ஜிப்பைப் பார்க்குறதை நிறுத்திட்டு, முட்டைக்கண்ணை விரிச்சுக்கிட்டு என்னை மேல நிமிர்ந்து பார்த்தா.

(இவன் இப்ப என்னதான் பண்ண வர்றான்? ஒருவேளை என்னைப் பிடிச்சு...) அப்படின்னு அவ மனசுக்குள்ள பலவிதமான பயமும், எதிர்பார்ப்பும் ஓட ஆரம்பிச்சது!

அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல, என் சுண்ணியோட முரட்டுத் தோலை ஜிப்புல இருந்து எடுக்குறதுக்காக லதாம்மா திரும்பத் திரும்பத் தன் மென்மையான விரல்களால அதைத் தொட்டுத் தொட்டு உருவி விட்டுகிட்டு இருந்தா. அவளோட அந்தத் தீண்டல் என் உடம்புல பத்தாயிரம் வாட்ஸ் கரண்ட்டைப் பாய்ச்சிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அதே சமயம், அவளுக்கும் அது சாதாரணமா இல்லை. ஒரு ஆம்பளையோட சூடான, நரம்பு புடைச்ச சுண்ணியைத் தன் கையால பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கோம்ன்ற அந்த உணர்வே அவளை என்னமோ பண்ணுச்சு. அவளோட உடம்புக்குள்ள பல வருஷமா அடங்கிக் கிடந்த காமக் காட்டுத்தீ இப்போ கொழுந்துவிட்டு எரிய ஆரம்பிச்சது. அந்தச் சூட்டுல, அவளோட ரோஸ் கலர் புண்டைக்குள்ள இருந்து காம நீர் மடைதிறந்த வெள்ளம் மாதிரிச் சுரந்து, அவளோட தொடையிடுக்குல வடிய ஆரம்பிச்சது. அவளும் காம வெறியில அப்படியே சூடாகி, மூச்சு வாங்கத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தா.

மறுபுறம், லதாம்மாவோட பஞ்சு மாதிரி கைகள் என் சுண்ணியைத் தொட்டு வருடுற அந்தச் சுகத்துல, என் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்து, நான் என் மூடுக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல வந்துட்டேன். என் கண்ணெல்லாம் செவந்து, நரம்பெல்லாம் புடைச்சு, மூளைக்குள்ள ஏதோ ஒரு வெறி ஏறிடுச்சு. அந்த வெறியில, எனக்கு அப்புறம் முன்னப்பின்ன எதுவும் யோசிக்கத் தோணல. 'இவ எஜமானியம்மா, நாம வேலைக்காரன்'ங்குற எந்த வித்தியாசமும் என் கண்ணுக்குத் தெரியல.

திடீர்னு, நான் கீழ உக்காந்திருந்த லதாம்மாவோட தலையை என் ரெண்டு கையாலயும் கெட்டியா, கொஞ்சம்கூட அசைக்க முடியாத அளவுக்கு இருக்கிப் பிடிச்சேன். அவ அதிர்ச்சியில உறைஞ்சு போறதுக்குள்ளயே, அவளோட அந்த அழகான முகத்தை லேசா மேல்நோக்கித் தூக்கி, அவளோட அந்த ரோஸ் கலர் உதட்டுல... என் உலக்கை மாதிரி விறைச்சு நின்ன சுண்ணியோட மொட்டை, ஒரு தடவை அப்படியே அழுத்தி வச்சுத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சேன்!

என் சுண்ணியோட அந்தச் சூட்டையும், அதோட சுவையையும் அவளோட அந்தச் செவ்விதழ்களுக்குக் கடத்தணும்னு என் காம வெறி துடிச்சது. நான் இப்படித் திடீர்னு முரட்டுத்தனமாப் பண்ண உடனே, லதாம்மா பயந்துபோய் அப்படியே நடுங்கிட்டா. அவளோட முட்டைக்கண்ணு இன்னும் பெருசா விரிய, ஒரு அந்நிய ஆம்பளையோட சுண்ணி தன் உதட்டுல படுறதைக் கூச்சத்தோட உணர்ந்து, தன் உதடுகளை உள்ளிழுத்து ரொம்ப இறுக்கமா மூடிக்கிட்டா. அவளோட அந்தப் பயத்தையும், அதிர்ச்சியையும் பார்த்து ரசிச்ச நான், சுண்ணியை லேசாப் பின்னால் எடுத்தேன்.


ஆனா நான் அதோட விடல. அவ இன்னும் அந்த ஷாக்ல இருந்து வெளிய வர்றதுக்குள்ள, ரெண்டாவது தடவையா என் சுண்ணியை முன்னாடி கொண்டு போனேன். இந்த முறை அவ உதட்டுல வைக்காம, லதாம்மாவோட அழகு கொஞ்சும், மஞ்சள் பூசிய கன்னத்துல என் கறுத்த சுண்ணியை வச்சுத் தேய்ச்சேன்.

அவளோட மென்மையான, மஞ்சள் பூசுன முகத்துல... என் இரும்பு மாதிரி விறைச்ச, கறுத்த, நரம்பு புடைச்ச சுண்ணி உரசும் போது, என்னோட அந்த முரட்டு ஆண்மையோட முழு வடிவத்தையும், அதோட விஸ்வரூபமான அகலத்தையும் அவளை உணர வச்சேன். என் சுண்ணியோட ஒவ்வொரு நரம்பும் அவ கன்னத்துல உரச, அந்த முரட்டு ஸ்பரிசத்துல லதாம்மா அப்படியே மிரண்டு போய் சிலையா உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளோட அந்தப் பயந்த முகத்தைப் பார்த்துட்டு, மறுபடியும் சுண்ணியைப் மெதுவாப் பின்னால் எடுத்தேன்.

மூன்றாம் தடவையா, என் கைகள் அவ தலையை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்க, அவளோட முந்திரி மாதிரி இருக்கும் அழகான மூக்கில்... அந்த மூக்குத்தி மின்னும் மூக்கின் மேல் என் கறுத்த முரட்டுத் தண்டை வச்சு லேசாத் தேய்த்தேன்.



என் சுண்ணியோட வாசனையை, ஒரு இளம் ஆம்பளையோட வீரியமான நெடியை அவளோட நாசிக்குள்ள முழுசா நகரச் செய்தேன். அவளுக்கு மூச்சு விடக் கூட வழியில்லாம என் சுண்ணி அவ முகத்தை மறைச்சு நின்னது. அப்போ அவ பயத்துலயும் பதற்றத்துலயும் விட்ட அந்தச் சூடான மூச்சுக்காத்து நேரா என் தடியில பட்டு உரச... அப்பாடா! அது கொடுத்த அந்தச் சூடான சுகத்துல என் சுண்ணி இன்னும் பயங்கரமா விறைச்சுக்கிட்டு, நேராப் போய் அவளோட நாசி ஓட்டையில முட்டிக்கிச்சு!

 லதாம்மாவின் அந்தப் பதற்றமான முகத்தில், பயமும் மீறி ஒரு விசித்திரமான இன்ப உணர்வு படர்ந்திருந்தது.

( குடும்பப் பெண்களோட அழகு முகத்துல மூக்குத்தி மின்னுவது, அது கிஷோருக்கு பிடிக்கும். மூக்குத்தியைச் சுத்தி தன் சுண்ணியை வச்சு விளையாடுறது அவனுக்கு ஒரு தனி போதை. அவங்க தவிச்சுத் துடிக்கிறதை ரசிக்கிறதுதான் அவன் வாழ்க்கையோட ஆகச்சிறந்த பொழுதுபோக்கு. இப்போ லதாம்மா அவனுக்கு முன்னாடி மண்டியிட்டுக்கிட்டு இருக்கா. அவ முகத்துல இருக்குற அந்த அழகிய மூக்குத்தி கிஷோர் சவால் விட்டு அழைச்சது.)

நான் மெதுவா என் சுண்ணியை லதாம்மாவோட முகத்துக்கு நேரா கொண்டு போனேன். அவ பயத்துல தன் கண்ணை இறுக்க மூடிக்கிட்டா. அவளோட அழகான மூக்குத்தி அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல மினுங்குச்சு. என் சுண்ணியோட பெரிய மொட்டை, லதாம்மாவோட நாசி ஓட்டையிலேயே வச்சு, மெதுவா அழுத்த ஆரம்பிச்சேன்.


"ம்ம்ம்... ம்ம்ம்..."னு அவ மூச்சு விட முடியாமத் தவிச்சப்போ, நான் இன்னும் அழுத்தமா என் தண்டை வச்சுத் தேய்ச்சேன். அவளோட நாசி ஓட்டைகள்ல என் சுண்ணி இடிபடுற அந்தச் சுகம்... அவளுக்கு ஒரு பக்கம் மூச்சுத் திணறலையும், இன்னொரு பக்கம் தாள முடியாத காமத் துடிப்பையும் கொடுத்துச்சு.

 லதா மனசுக்குள்ள தவிச்சாலும், அவளோட கைகள் என் தொடையை இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சிருந்தது. நான் மூக்கு ஓட்டையில சுண்ணியை வச்சு அழுத்தி அழுத்தி எடுத்து, அவளை மெதுவாச் சித்திரவதை பண்ணி ரசிச்சேன். 

அவளோட சூடான மூச்சு என் சுண்ணியில படப் பட, அவளுக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியாம, மூச்சுத் திணறித் தவித்தாள். எஜமானியம்மா என் சுண்ணி வாசனைக்காகத் தவிக்குற அந்தத் தவிப்பைப் பார்த்துட்டு, மறுபடியும் சிரிச்சுக்கிட்டே சுண்ணியைப் பின்னால் எடுத்தேன்.


நான்காவது தடவையா என் காம விளையாட்டு இன்னும் எல்லை மீறுச்சு.
இப்போ என் பார்வை அவளோட நெற்றியை நோக்கிப் போச்சு. லதாம்மா, அவ ஒரு குடும்பப் பெண்ங்கிற அடையாளமா அவள் நெத்தியில ஒரு பெரிய சிவப்புத் திலகத்தை வச்சிருந்தா. அந்தப் பொட்டுதான் அவளோட கௌரவத்தோட அடையாளம். நான் மெதுவா என் சுண்ணியை அவளோட நெத்திப் பொட்டுக்குக் கொண்டு போனேன்.

என் சுண்ணியோட மொட்டு அவளோட அந்த சிவப்புப் பொட்டுல பட்டப்போ, வியர்வையால கலைஞ்சு போயிருந்த அந்த சிவப்பு நிறம் என் சுண்ணியோட கறுப்புத் தோல்ல ஒரு கலர் பூசின மாதிரி ஒட்டிக்கிச்சு.என் சுண்ணியை அந்தச் சிவப்புப் பொட்டு மேல வச்சு அப்படியே வட்டமாத் தேய்ச்சேன். 


 அப்புறம் லதாம்மாவோட அன்பு மகன் அருண், தன் அம்மாவுக்காக ஆசை ஆசையாப் பார்த்துப் பார்த்து வாங்கிக் கொடுத்த இரண்டடுக்குத் தங்கக் கம்மல்... அவளோட அந்த அழகான காதுகள்ல தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. இப்போ என் சுண்ணியை அவ காதுகளுக்குப் பக்கத்துல கொண்டு போய், அந்தத் தங்கக் கம்மல் மேலயும், அவ காது மடல்கள் மேலயும் வச்சுத் தடவினேன்.

என் சுண்ணியோட தோலும், அந்தத் தங்கக் கம்மலும் உரசும் போது வந்த அந்தச் சின்ன ஓசையை... என் ஆண்மையின் அகங்கார ஓசையை, அவளோட காதுகளுக்குள்ள கேட்க வைக்கணும்கிறதுக்காகவே அப்படி மெதுவாத் தடவினேன். அந்தச் சத்தம் அவ காதுக்குள்ள கேட்கக் கேட்க, அவ உடம்பு ஒரு எலெக்ட்ரிக் ஷாக் அடிச்ச மாதிரிப் புல்லரிச்சுத் துடிச்சது.


இதையெல்லாம் பண்ணி முடிச்சுட்டு, அஞ்சு செகண்ட் கேப் விட்டு, பிறகு மீண்டும் என் சுண்ணியை நேராக் கொண்டு வந்து அவளோட அந்த ரோஸ் கலர் உதட்டுலேயே வச்சு அழுத்தித் தேய்த்தேன்!

என் சுண்ணியோட ஈரம் படிஞ்ச மொட்டு, மறுபடியும் தன் உதட்டுல படுறதால... லதாம்மாவுக்கு உள்ளூர காமம் இருந்தாலும், வெளியில ஒரு கௌரவமான பொம்பளையா அதை நினைச்சு ஒரே அசிங்கமாவும், பயங்கர அருவருப்பாவும் இருந்தது. கண்ணை மூடிக்கிட்டு, உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, இந்த நரகத்துல இருந்து எப்படியாவது தப்பிக்க மாட்டோமானு தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தா.



ஆனா, இந்த டைம்ல எனக்கு யாரைப் பத்தியும், எதைப் பத்தியும் எந்தப் பயமும் இல்லை. 'இவ எஜமானியம்மா, இவ புருஷன் பெரிய எம்.எல்.ஏ, இவளுக்குக் கோவம் வந்தா நம்மளைச் சும்மா விடமாட்டா, போலீஸ்ல புடிச்சுக் கொடுத்துடுவா, இல்ல வேற ஏதாவது ஆபத்து ஆகுமா...'ன்ற எந்த ஒரு கவலையும்கூட எனக்குக் கொ
ஞ்சமும் இல்லை. வெறியோட, என் சுண்ணியை அவ உதடுகள்ல இன்னும் ஆழமா அழுத்தித் தேய்ச்சேன்...

[Lust king 66]

பகுதி 40

அந்த இருட்டான பாத்ரூம்குள்ள என் கறுத்த சுண்ணியோட ஈரம் படிஞ்ச ரோஸ் கலர் மொட்டு, லதாம்மாவோட அந்த மிருதுவான செவ்விதழ்கள்ல உரச உரச... அவளுக்குள்ள இருந்த அந்த எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டிங்கிற கௌரவம் முழிச்சுக்கிச்சு. ஒரு வேலைக்காரப் பையன், அதுவும் தன் பையன் வயசுள்ள ஒருத்தன், தன்னைப் பாத்ரூம் தரையில முழங்கால் போட வச்சு, தன் தலையைப் பிடிச்சு உதட்டுல இப்படி அசிங்கமாச் செய்றானேங்குற அதிர்ச்சியில அவ அப்படியே உறைஞ்சு போனாள்.

அந்த அதிர்ச்சியில இருந்து மீண்டவ, "உம்ம்ம்... ம்ம்ம்ம்..."னு வாயை மூடிக்கிட்டே முனகி, என் இரும்புப் பிடியில இருந்து தன் தலையைத் தப்பிக்க வைக்க, இங்கிட்டும் அங்கிட்டும் வேகமா ஆட்டிக் கழட்டிக்கப் பார்க்க ட்ரை பண்ணா. ஆனா நான் என் ரெண்டு கையாலயும் அவளோட அடர்த்தியான முடியோட சேர்த்து அவ தலையை ஒரு ஸ்க்ரூ போட்டு முடுக்குன மாதிரி கெட்டியா, கொஞ்சம்கூட அசைக்க முடியாத அளவுக்கு இருக்கிப் பிடிச்சிருந்தேன்.

கொஞ்ச நேரம் வரைக்கும் லதாம்மா தன் தலையைத் தப்பிக்க வைக்க எவ்வளவோ போராடிப் பார்த்தா... அவளோட முகம் அப்படியே பயத்துலயும், கோபத்துலயும், வெட்கத்துலயும் செக்கச்செவேல்னு மாறி, மூச்சுத் திணறித் தவிச்சா. ஆனா, இங்கேதான் ஒரு பயங்கரமான விசித்திரம் நடந்துச்சு! அவளோட மூளையும், தலையும் என் சுண்ணியை விட்டுத் தப்பிக்கப் போராடிக்கிட்டு இருந்தாலும்... அவளோட கைகள் அப்போவும் என் சுண்ணியை விட்டு விலகவே இல்லை! அந்தப் பஞ்சு மாதிரி சாஃப்ட்டான கைகள், என் நரம்பு புடைச்ச முரட்டுச் சுண்ணியை இன்னும் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, மேலேயும் கீழேயும் ரொம்ப ஆசையா உருவி வருடிட்டுத்தான் இருந்தது. அவ மனசு 'வேண்டாம்'னு சொன்னாலும், அவ உடம்பு என் முரட்டு ஆண்மைக்கு முழுசா அடிமையாகித் தவிச்சது அவளோட கைகள் மூலமா எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.

லதாம்மா எவ்வளவோ திமிறிப் பார்த்தாள். ஆனா அவளோட அந்தச் சாஃப்ட்டான உடம்பால, என் முரட்டுப் பிடியை மீறி ஒன்னும் பண்ண முடியல. ஒரு கட்டத்துல அவ கழுத்து வலிக்க ஆரம்பிச்சது. அதைவிட முக்கியமா, அவ கையால என் சுண்ணியை உருவ உருவ, அவளோட ரோஸ் கலர் புண்டைக்குள்ள இருந்து வடிஞ்ச காம நீர் அவ தொடையெல்லாம் நனைச்சு, அவளோட எதிர்ப்பையெல்லாம் மொத்தமா அடிச்சுக்கிட்டுப் போயிடுச்சு.




அப்புறம் டக்குனு அவளோட திமிறல் அடங்குச்சு. மொத்தமாச் சோர்ந்து போய், மூச்சு வாங்குறதுக்காகத் தன் உதடுகளைப் பிரிச்சுத் தன் வாயை லேசாத் திறந்துட்டா.

அப்பாடா! எத்தனையோ நாளா நான் கனவு கண்ட அந்தச் சொர்க்கவாசல் இப்ப என் கண்ணு முன்னாடி திறந்து கிடக்குது! அவ வாயைத் திறந்த அடுத்த செகண்டே, ஒரு வேட்டைக்காரன் தன் இரையை வேட்டையாடுற மாதிரி, கொஞ்சம்கூடக் கருணையே இல்லாம, என் சுண்ணியோட பெரிய மொட்டை அப்படியே அவ வாய்க்குள்ள முரட்டுத்தனமாத் திணிச்சேன்!

 ஈரம் படிஞ்ச, சூடான வாய்க்குள்ள என் மொட்டு நுழைஞ்ச அடுத்த செகண்ட்... அவ வாய்க்குள்ள இருந்த எச்சிலும், வெதுவெதுப்பும் என் சுண்ணியை அப்படியே ஒரு இதமான போர்வை மாதிரிச் சுத்துச்சு. அந்தச் சுகத்துல என் உசிரே போயிட்டு வந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா, திடீர்னு தன் வாய்க்குள்ள இவ்வளவு பெரிய ஒரு மாமிசத் துண்டு திணிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து லதாவோட கண்ணு அப்படியே பயத்துலயும் அதிர்ச்சியிலயும் முட்டைக்கண்ணாட்டமாப் பெருசாகிடுச்சு! அவளோட அந்த மை தீட்டிய கண்கள்ல இருந்து கண்ணீர் லேசா முட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு. ஒரு கௌரவமான குடும்பப் பொண்ணு, இன்னைக்கு இப்படிப் பாத்ரூம் தரையில ஒருத்தன் சுண்ணியை வாயில வாங்கிக்கிட்டு முழங்கால் போட்டுக்கிட்டு இருக்கோமேனு அவ மனசு பதறுச்சு.


ஆனா நான் அவளோட அந்த அழுகையைப்பத்தியோ, அதிர்ச்சியைப் பத்தியோ கொஞ்சம்கூடக் கவலைப்படல. என் மூளைக்குள்ள காம வெறி தலைக்கேறி, கண்ணை இருட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு. அவ தலையை இன்னும் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, மெதுமெதுவா அவ வாய்க்குள்ள வச்சு என் சுண்ணியைக் குத்த ஆரம்பிச்சேன். முன்னாடியும் பின்னாடியுமா என் இடுப்பை ஆட்டி, அவ வாய்க்குள்ள என் சுண்ணியை விட்டு எடுக்க ஆரம்பிச்சேன்.

லதாவோட வாய் ரொம்பச் சின்னதா, அழகா, ஒரு ரோஜாப் பூ மாதிரி இருந்ததுனாலயும்... என் சுண்ணியோட மொட்டு ஒரு பெரிய சைஸ்ல ரொம்ப முரட்டுத் தடிமனா இருந்ததுனாலயும், என்னால அந்த மொட்டைத் தாண்டிச் சுண்ணியை முழுசா அவ தொண்டைக்குள்ள விட முடியல. என் சுண்ணியோட பெரிய மொட்டு மட்டும் அவ வாய்க்குள்ள நுழைஞ்சு நுழைஞ்சு வெளிய வந்துச்சு. ஒவ்வொரு தடவையும் நான் உள்ள தள்ளும்போதும், அவளோட கன்னம் ரெண்டும் அப்படியே புடைச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

நான் கொடுத்த அந்த முரட்டு இடிக்கு, அவ வாய்க்குள்ள இருந்த எச்சிலோடு என் சுண்ணி உரசும் போது, அந்த அமைதியான பாத்ரூம்குள்ள ஒரு பச்சையான காமச் சத்தம் எதிரொலிக்க ஆரம்பிச்சது.



"கவ்க்.. புச்ஸ்ஸ்.. ஸ்ருப்ப்ப்.. புச்ஸ்ஸ்.. ஸ்ருப்ப்ப்.. கொண்ண்ண்.. புச்... கவ்க்... ஸ்ருப்ப்ப்..."


அந்தச் சத்தம் கேட்கக் கேட்க எனக்கு இன்னும் வெறி ஏறுச்சு. ஒரு எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டியோட வாயில இருந்து இப்படி ஒரு அசிங்கமான சத்தத்தை நான் வர வச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்ற நினைப்பே, என் சுண்ணியை இன்னும் இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சது.

ஆனா, இந்த மொத்த சம்பவத்துலயும் என்னை ரொம்ப ஆச்சரியப்படுத்துன விஷயம் லதாம்மாவோட ரியாக்ஷன்தான். லதாம்மா, அவ வாய்க்குள்ள என் சுண்ணி இடிபடுற வலியிலயும், மூச்சுத் திணறல்லயும் கண்ணீர் விட்டாலும்... என் சுண்ணியை இன்னும் தன் ரெண்டு கையாலயும் ரொம்ப இறுக்கமாப் பிடிச்சு, நான் குத்துற வேகத்துக்கு ஏத்த மாதிரி அவளும் முன்னும் பின்னும் உருவி வருடிட்டேதான் இருந்தா!

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, என் சுண்ணி உதட்டுல பட்டதுக்கே திமிறித் தப்பிக்கப் பார்த்தவ... தன் மானம் போயிடுமோனு பயந்தவ... இப்போ தன் வாய்க்குள்ளேயே நான் திணிச்சுக் குத்திக்கிட்டு இருக்கும்போது எந்த ஒரு எதிர்ப்பும் காட்டாம, என்னைக் கடிக்காம, என்னைத் தள்ளி விடாம, அப்படியே ஒரு அடிமை மாதிரி அடங்கிப் போயிருக்கிறது எனக்குச் செம ஆச்சரியத்தைக் கொடுத்தது. அவளோட அந்த அமைதி, அவளுக்குள்ளயும் இந்த வக்கிரமான காமம் எவ்வளவோ வருஷமாப் புதைஞ்சு கிடந்திருக்குன்றத எனக்குப் புரிய வச்சது.

நான் மெதுவா அவ வாய்க்குள்ள குத்துறதை லேசா நிறுத்திட்டு, அப்படியே கீழ குனிஞ்சு அவளைப் பார்த்தேன். என்னா ஒரு காட்சி அது!
 நானோ ஒரு சாதாரண வேலைக்காரன்... ஆனா என் கால்டியில மண்டியிட்டு, என் சுண்ணியைத் தன் ரெண்டு கையாலயும் பிடிச்சுக்கிட்டு, வாய்க்குள்ள மொட்டை வாங்கிக்கிட்டு, மூச்சுத் திணறி முழிச்சுக்கிட்டு இருக்கிறவ... நல்லா செக்கச்செவேல்னு இருக்குற, கல்யாணமான, ஊரே மதிக்குற ஒரு பெரிய குடும்பக் குத்துவிளக்கு! அவ நெத்தியில இருந்த அந்தப் பெரிய குங்குமப் பொட்டும், கழுத்துல கிடந்த அந்தத் தாலிக் கொடியும், இப்போ அவ பண்ணிக்கிட்டு இருக்கிற இந்த அசிங்கமான வேலைக்கும் சம்பந்தமே இல்லாம இருந்தது. அவளோட பட்டு நைட்டி விலகி, அவளோட வெண்ணெய் மாதிரிப் பளபளக்குற நெஞ்சுக் குழி எனக்குத் தெரிஞ்சுது.

( லதாம்மா... நீ எவ்வளவு பெரிய கௌரவமான பொம்பளையா வேணா இருக்கலாம்... ஆனா இன்னைக்கு, இந்த நிமிஷம்... என் முரட்டுச் சுண்ணிக்கு முன்னாடி நீ வெறும் ஒரு சாதாரண, காமத்துக்குத் தவிக்கும் பொம்பளைதாண்டி!) அப்படின்னு என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய அகங்காரச் சிரிப்பு வந்துச்சு. அவளோட அந்தப் பரிதாபமான, ஆனா காமத்துல ஊறிப்போன முகத்தைப் பார்த்துக்கிட்டே, மறுபடியும் என் இடுப்பை வேகமா ஆட்டி, அவ வாய்க்குள்ள என் சுண்ணியை இன்னும் ஆழமா இறக்கினேன்!

அந்த மங்கலான, இருட்டுப் படிஞ்ச அவுட்ஹவுஸ் பாத்ரூமுக்குள் நடப்பது வெளியில உலகத்துக்கே தெரியாத ஒரு பெரிய விபரீதம்! கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி வரைக்கும் அதிகாரத்தோடவும், கௌரவத்தோடவும் வளைய வந்துகிட்டு இருந்த ஒரு பெரிய எம்.எல்.ஏ-வோட பொண்டாட்டி, ஊரே கைட்டிக்கும்பிடு போடுற எஜமானியம்மா லதா... இப்போ எந்த ஒரு ஈகோவும் இல்லாம தரையில மண்டியிட்டு உக்காந்துருக்கா.

அவளுக்கு முன்னாடி... 30 வயசு நிரம்புன, உடம்பெல்லாம் நரம்பு புடைச்சு, வேலை செஞ்சு கடினமாகி போன ஒரு சாதாரண முரட்டு வேலைக்கார ஆம்பளை நான்! என் முதலாளி அம்மாவின் வாய்க்குள்ள என் முரட்டுச் சுண்ணியை வச்சு, எந்த ஒரு பயமும் இல்லாம, என் இஷ்டத்துக்கு வச்சுச் செஞ்சுட்டு இருக்கேன்! அவளோட அந்த வெண்ணெய் முகத்துல என் கறுத்த சுண்ணி ஏறி இறங்குற அந்த முரண்பாடான காட்சி, எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான அகங்காரத்தை ஏற்படுத்துச்சு.

அவ அப்படித் தன் மானம், வெட்கம் எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு, என் சுண்ணியைத் தன் வாயால முழு ஈடுபாட்டோட சப்புச் சப்புனு ஊம்பிகிட்டு இருக்கும்போதே, எனக்குள்ள ஒரு பெரிய ஆச்சரியம் காத்துகிட்டு இருந்துச்சு. நான் குத்துற அந்த வேகத்துலயும், அவளோட எச்சில் பட்ட அந்த வழுவழுப்புலயும், என் பேண்ட் ஜிப் எப்படியோ என் சுண்ணித் தோல்ல மாட்டியிருந்த எடத்துல இருந்து, என்னையவே அறியாம தானாகவே கழண்டு வந்துடுச்சு! ஆரம்பத்துல அவ குடுக்குற சுகத்துல அந்த வலி குறைஞ்சது எனக்கே தெரியல.


ஆனா, என் சுண்ணி அவ வாய்க்குள்ள இன்னும் பெருசாகி, இடுப்புப் பகுதி டைட் ஆனதும், நான் என் பேண்ட்டோட கிளிப்பைக் கழட்டப் போனேன். என் கை இடுப்புல பட்டப்போதான், ஜிப் முழுசாத் திறந்திருக்கிறதை நான் கவனிச்சேன். *க்ஷ(அடடா... இந்த எஜமானியம்மாவோட எச்சிலுக்கு அவ்ளோ பவரா? மாட்டியிருந்த ஜிப் தானா கழண்டுடுச்சே!)னு மனசுக்குள்ள நெனச்சுக்கிட்டே, உடனே என் பேண்ட்டோட இடுப்பு கிளிப்பை 'டக்'குனு கழட்டி விட்டேன்.

கிளிப்பைக் கழட்டுன அடுத்த செகண்டே, என்னோட பேண்ட் முழுசா என் இடுப்பை விட்டுக் கழண்டு, 'சரசர'னு சத்தம் போட்டுக்கிட்டே சரிஞ்சு என் காலுக்கடியில பாத்ரூம் தரையில விழுந்தது!

அப்படித் திடீர்னு பேண்ட் கழண்டு விழுந்த சத்தம் கேட்டதும், என் சுண்ணியை வாய்க்குள்ள வெச்சுக்கிட்டிருந்த லதா... அப்படியே அதிர்ச்சியில கண்ணை நல்லா முட்டைக்கண்ணாட்டமா விரிச்சுப் பார்த்தா. ஏன்னா, இதுவரைக்கும் ஜிப் ஓட்டை வழியா நீட்டிக்கிட்டு இருந்த என் சுண்ணியை மட்டும்தான் அவ பார்த்தா. ஆனா இப்போ... என் பேண்ட் முழுசா கீழ விழுந்ததும், அவ வாய்க்குப் பக்கத்துல, அவளோட ரோஜாப்பூ மாதிரி இருக்குற முகத்துக்கு நேரா... என்னோட அந்தப் பெரிய, அடர்த்தியான சுண்ணி மயிர்ங்க அவ முகத்துல இங்கிட்டும் அங்கிட்டும் உரச ஆரம்பிச்சது!

அவளோட அந்த மென்மையான, மஞ்சள் பூசுன கன்னத்துலயும், மூக்குலயும் என் முரட்டு மயிர்கள் குத்துனப்போ அவ உடம்பே ஒரு சிலிர்ப்பு சிலிர்த்துச்சு. அது மட்டுமில்லாம, நாள் முழுக்க நான் வேலை செஞ்ச வேர்வையோட வாசனையும், பல நாளா என் சுண்ணியில அடங்கிக் கிடந்த அந்த ஆம்பளை வாசனையும் ஒன்னு சேர்ந்து, ஒரு மாதிரியான காட்டமான வாசனை அவ மூக்குக்குள்ள 'சுரீர்'னு ஏறிச்சு. 

 பெரிய பங்களாவுல ஏசி காத்துலயும், சென்ட் வாசனையிலயும் மட்டுமே இருந்து பழக்கப்பட்ட அவளுக்கு, அந்த முரட்டு ஆம்பளையோட வேர்வை நாத்தம் ஒரு நிமிஷம் வாந்தியையே வர்ற மாதிரி பண்ணாலும்... அந்த நாத்தம்தான் அவளுக்குள்ள இருந்த மிருகத்தனமான காமத்தை இன்னும் அதிகமாக்குச்சு! அவ கண்ணை மூடிக்கிட்டு, அந்த வாசனையை ஆழமா உள்வாங்கினா.

அவ அப்படி அந்த வாசனையில கிறங்கிக் கிடக்கிறதைப் பார்த்ததும், எனக்குள்ள இருந்த காமப் பேய் முழுசா முழிச்சுக்கிச்சு. நானோ, அவளோட எந்த ஒரு ரியாக்ஷனுக்கும் டைம் குடுக்காம, கீழ உக்காந்திருந்த லதாம்மாவோட தலையில இருந்த அடர்த்தியான முடியை ரெண்டு கையாலயும் ரொம்ப கெட்டியா, அவளால கொஞ்சம் கூட அசைய முடியாத அளவுக்கு இருக்கிப் புடிச்சுக்கிட்டேன்.

புடிச்சுகிட்டு, என் இடுப்பை முன்னும் பின்னுமா ஆட்டி, அவ வாய்க்குள்ள வேகவேகமா, ரொம்ப முரட்டுத்தனமா இடிக்க ஆரம்பிச்சேன். நான் குத்துற அந்த ஒவ்வொரு குத்துக்கும் அவ தலை முன்னாடியும் பின்னாடியுமா ஆடுச்சு. இதனால, என் சுண்ணியோட பெரிய மொட்டைத் தாண்டி, என் சுண்ணியோட பாதி இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா அவ வாய்க்குள்ளார, தொண்டைக்குழியப் பார்த்துக் கிழிச்சுக்கிட்டுப் போனதும்... லதாம்மாவுக்கு மூச்சே அடைக்கிற மாதிரி ஆயிடுச்சு!

அவ கண்ணுல இருந்து தண்ணி கொட்ட ஆரம்பிச்சது. என்னைப் பார்த்து, தன் கைகளால என் தொடையைப் பிராண்டி, தப்பிக்கப் பார்த்தா. ஆனா என்னோட ஸ்பீடு குறையவே இல்லை. நான் குத்துற வேகத்துல, மறுபடியும் அவ வாயில இருந்து அந்தப் காமச் சத்தம் பாத்ரூம் முழுக்க எதிரொலிக்க ஆரம்பிச்சது.




"கவ்க்.. கவ்க்.. ஸ்ல்ருப்ப்ப்.. புச்ஸ்ஸ்.. ம்ம்ம்ம்... ஸ்ல்ருப்ப்ப்.. கவ்க்... ஸ்லர்ப்..."

அவளோட மூச்சுத் திணறல் அதிகமாக அதிகமாக, அவளால தன் வாய்க்குள்ள சுரக்குற எச்சிலைக் கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல. அவளோட உமிழ்நீரும், காம எச்சிலும் என் கறுத்த சுண்ணியில பட்டு, அப்படியே பிசுபிசுனு வழிஞ்சு, அவ தாடை வழியாத் தரையில 'சொட்டு சொட்டா' சொட்டுச்சு.

அவளை முரட்டுத்தனமா நான் கையாண்டாலும், அவ எனக்குக் கீழ்ப்படிஞ்சுட்டான்றது அவளோட கைகள் மூலமாத் தெரிஞ்சது. அவ ஒரு கையால என் சுண்ணியோட அடிப்பகுதியைக் கெட்டியாப் பிடிச்சு, நான் குத்துற வேகத்துக்கு ஏத்த மாதிரி அவளும் தேய்ச்சுக்கிட்டே இருந்தா. இன்னொரு கையை, பேலன்ஸ் பண்றதுக்காக என்னோட அந்த நரம்பு புடைச்ச முரட்டுத் தொடை மேல வச்சு அழுத்திப் பிடிச்சிருந்தா. ஒரு எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டியோட கை, என் தொடையைப் பிசைஞ்சுகிட்டு இருக்கிற அந்த சுகம்... என்னை ஒரு வேற லெவல் உலகத்துக்கே கூட்டிட்டுப் போச்சு.


இந்த டைம்ல, அவளோட அந்த சூடான வாய்க்குள்ள என் சுண்ணி இடிபடுற சுகத்துல... நான் என் கஞ்சியைக் கக்குற அந்த உச்சக்கட்டத்துக்கு வந்துட்டேன். என் உடம்பெல்லாம் விறைச்சுப் போச்சு, மூச்சு வாங்குறது அதிகமாச்சு. என்னையுமறியாம என் தொடையெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சது.

(அவ்வளவுதான்... இந்த எஜமானியம்மாவோட திமிரை இன்னைக்கு என் சுண்ணியாலயே அடக்கப் போறேன்!)அப்படின்னு மனசுக்குள்ள வெறியோட நினைச்சுக்கிட்டு, என் இடுப்பு பலம் முழுசையும் ஒன்னு திரட்டி, நல்லா பலமா குத்த !

என் சுண்ணி லதாம்மாவோட வாய்க்குள்ள, அவளோட தொண்டைக் குழியையே இடிச்சுக்கிட்டு இன்னும் ரொம்ப ஆழமா இறங்குனதும்... அவளுக்கு உசிரே போற மாதிரி ஆகி, அவ கண்ணு அப்படியே அதிர்ச்சியில பெருசாகிடுச்சு! அவ இருமிக்கிட்டு என்னைத் தள்ளப் பார்த்தா.

ஆனா, அடுத்த செகண்டே... பல வாரமா என் கொட்டைக்குள்ள தேங்கிப் கிடந்த என்னோட சூடான காமக் கஞ்சி, லதாம்மாவோட அந்தச் சூடான வாய்க்குள்ள... ஒன்னு... ரெண்டு... மூணு... நாலுனு... வரிசையா, சுடுதண்ணியை பீய்ச்சி அடிக்கிற மாதிரி படு ஃபோர்ஸா, பிச்சுக்கிட்டு அடிக்க ஆரம்பிச்சது!

என் சுடு கஞ்சி மொத்தமும் அவ தொண்டைக் குழி வழியா நேரா அவ வயித்துக்குள்ள இறங்குச்சு. ஏன்னா, கஞ்சி மொத்தமா வந்து முடியுற வரைக்கும் நான் அவ தலையைப் பிடிச்ச பிடியை விடவே இல்லை, அவ வாய்க்குள்ள இடிக்கிறதையும் நிறுத்தவே இல்லை. அவளுக்கு மூச்சு விடக் கூட கேப் கொடுக்காம, என் கஞ்சியை முழுசா அவளை முழுங்க வச்சேன். அவளும் வேற வழியில்லாம, அந்தச் சுடச் சுட வந்த கஞ்சியை 'களக் களக்'னு தொண்டைக்குள்ள முழுங்குனா.


என் விந்து முழுவதையும், ஒரு சொட்டு கூட மிச்சம் வைக்காம அவ வாய்க்குள்ள அடிச்சு முடிச்சதுக்கு அப்புறம்தான், ஒரு பெரிய பெருமூச்சோடு, என் சுண்ணியை லதாம்மா வாயில இருந்து ரொம்ப மெதுவா வெளிய எடுத்தேன்.


அப்பாடா! என்னா ஒரு காட்சி அது! அவளோட அந்த அழகான ரோஜாப்பூ வாயை விட்டு வெளிய வந்த உடனே, என் முரட்டுச் சுண்ணி அப்படியே அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல பளபளனு மின்ன இன்னுச்சு! என் கறுத்த சுண்ணி மேல, யாரோ பால் காய்ச்சி அந்தப் பாலாடையை எடுத்துப் பளபளனு தடவி வச்ச மாதிரி, அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு!

என் சுண்ணியைச் சுத்தி லதாம்மாவோட எச்சிலும், அவ முழுங்காம விட்ட என் கஞ்சியோட மிச்சமும் அப்படியே நூல் நூலாப் பிசுபிசுனு ஒட்டியிருந்தது. தரையில முழங்கால் போட்டு உக்காந்திருந்த லதா, மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே, எச்சில் ஒழுகுன தன் வாயைத் துடைக்கக் கூடத் தோணாம, பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்த என் சுண்ணியையே ஒரு மாதி
ரி கிறக்கத்தோடவும், அதிர்ச்சியோடவும் அண்ணாந்து பார்த்துக்கிட்டு இருந்தா!

[Lust king 66]

பகுதி 41 

அந்தச் சிறிய அவுட்ஹவுஸ் பாத்ரூமின் மங்கலான வெளிச்சத்தில், காற்றில் கலந்திருந்த பினாயில் வாசனையும், வியர்வை நெடியும் அந்த இடத்தை இன்னும் பாரமாக்கியது. தரையில் மண்டியிட்டுக் கிடந்த லதாம்மாவின் மனதில், சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு வரை இருந்த அந்தப் பாரம்பரியப் பெருமைகள் அனைத்தும் ஒவ்வொன்றாக நொறுங்கி விழுந்து கொண்டிருந்தன. அவளது கைகள் நடுங்கின

ஊரே வியந்து பார்க்கும் கந்தசாமியின் மதிப்பு மிக்க மனைவி... பங்களாவின் வாசலில் கார் வந்து நின்றால், நாலு பேர் எழுந்து நின்று கைகூப்பும் அந்தஸ்து, இன்று இந்த அவுட்ஹவுஸின் பாத்ரூம் சுவர்களுக்குள் கறைபடிந்து நின்றது. தன் மகன் அருணின் முகம் அவளுக்குள் வந்து போனது. அவன் ஆசையாக வாங்கிக் கொடுத்த அந்த இரண்டடுக்குத் தங்கக் கம்மல், இன்னும் அவளது காதுகளில் பாரமாய் ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

(நான் என்ன காரியம் பண்ணிட்டேன்? என் குடும்பம், என் கௌரவம், என் புள்ளைங்க... எல்லாத்தையும் ஒரே நிமிஷத்துல காத்துல பறக்க விட்டுட்டேனே...) என்று அவளது அகம் கதறியது. அவளது மிடுக்கான மாமியார் தோரணையும், மகள் பூஜாவின் பாசத்தாய் என்ற தகுதியும் அந்த இருட்டுக்குள் அர்த்தமற்றுப் போயின. பங்களாவின் பாரம்பரியத்தைக் கட்டிக்காக்கும் குத்துவிளக்கு என்று எல்லாரும் போற்றும் லதா, இன்று தன் சுயத்தை, தன் பெருமைகளைத் தொலைத்துவிட்டு ஒரு வெற்று உடலாக அங்கே அமர்ந்திருந்தாள்.

லதா மெதுவாகத் தன் முகத்தை நிமிர்த்தினாள். அவளது முட்டைக்கண்கள் கோபத்திலும், அதைவிட விவரிக்க முடியாத ஒரு பெரிய குற்ற உணர்ச்சியிலும் சிவந்திருந்தன. நெற்றியில் வியர்வையோடு குழைந்து கலைந்து போயிருந்த சிவப்புப் பொட்டின் கறை, அவளது கௌரவத்தின் வீழ்ச்சியை அப்பட்டமாகத் திரையிட்டுக் காட்டியது.

கண்ணீர் அவளது கன்னங்களில் வழிந்தோட, கண்களில் தீட்டியிருந்த காஜல் அப்படியே கலைந்து, கண்ணுக்குக் கீழே பரவி, அவளது முகத்தையே ஒரு போர்க்களமாய் மாற்றியிருந்தது. அவளது உதடுகள் துடித்தன. தன் கௌரவத்தை மீட்டெடுக்கத் துடிக்கும் ஒரு பெண்ணின் கடைசிப் போராட்டமாக, அவளது முகம் இப்போ ஒரு கடுமையான கோபத்தைக் காட்டியது.

அவள் டக்குனு அந்தப் பாத்ரூம் தரையில் இருந்து எழுந்து நின்றாள். தன் நைட்டியைச் சரிசெய்துகொண்டு, அங்கிருந்து ஒரு செகண்ட் கூட நிற்காமல் ஓடிவிட வேண்டும் என்று நினைத்தாள். அவளது கால்கள் வாசலை நோக்கி நகரத் துடித்தன.

"லதாம்மா..." என்று நான் மெதுவான குரலில் கூப்பிட்டேன்.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும், வாசலை நோக்கி நகர்ந்த அவளது கால்கள் அப்படியே 'டக்'குனு நின்றன. அவளது முதுகுப்புறம் எனக்கே நேராக இருந்தது. அவளது தோள்கள் லேசாக நடுங்குவது எனக்குத் தெரிந்தது.

"என்னை அப்படியே பெட் வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போயிடுமா... எனக்கு இன்னும் உடம்பு ஒரு மாதிரியா இருக்கு, நான் எப்படி தனியா அங்கே போவேன்?" என்றேன், என் குரலில் தவிப்பைக் கூட்டி.

அவளுக்கு என் மேல் கடுமையான கோபமும் அருவருப்பும் இருந்தாலும், அவளது அந்த இயல்பான உதவும் குணம் அவளைத் தடுத்தது. என்னதான் இருந்தாலும், அடிபட்டுத் தவிக்கும் ஒருவனை அப்படியே விட்டுவிட்டுப் போக அவளது பண்பு இடம் கொடுக்கவில்லை. அவள் மெதுவாகத் திரும்பி, தன் கலைந்த முகத்தோடு என் அருகில் வந்தாள்.

கீழே கிடந்த என் பேண்ட்டைக் காட்டி நான் சைகை செய்ய, அவள் கோபமாக என்னை முறைத்துப் பார்த்துக்கொண்டே, குனிந்து அதை மேலே தூக்கிவிட்டாள். அவளது கைகள் இன்னும் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தன. பங்களாவின் ராணியாக வலம் வந்தவள், இன்று ஒரு வேலைக்காரனின் தவிப்புக்கு முன்னால், தன் கோபத்தையும் கடமையையும் பிரித்தறிய முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள்.



பாத்ரூமின் மங்கலான அந்த வெளிச்சத்தில் காற்று அப்படியே உறைந்து போயிருந்தது. லதா கோவத்தோட என்னை முறைச்சுப் பார்த்தா, ஆனா தன் வாயைத் திறந்து ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல. அவளோட மௌனம் அந்தச் சின்ன அறைக்குள்ள ஒரு பெரிய பாரமா அழுத்துச்சு. அவ என்னதான் மனசுக்குள்ள தன்னை ஒரு எஜமானியம்மான்னும், பங்களாவின் பாரம்பரியக் குத்துவிளக்குன்னும் நினைச்சுத் தன் கோபத்தைக் காட்டினாலும், அவ உடம்பு அவளோட கட்டுப்பாட்டுல இல்லை. அவ என் சுண்ணியைப் பிடிச்சிருந்ததால, அதோட அந்த முரட்டுத்தனமான சூட்டைத் தொட்டு உணர்ந்த அடுத்த செகண்டே, லதாம்மாவோட புண்டையில இருந்து மறுபடியும் தண்ணி சுரந்து வழிய ஆரம்பிச்சது.

 பல வருஷமாத் தனக்குள்ள பூட்டி வச்சிருந்த அந்தப் பெண்மையின் வேட்கை, ஒரு சாதாரண வேலைக்காரனின் தீண்டலில் இப்படித் தடம் புரளுதேன்ற தவிப்பு அவ முகத்துல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
ஆனா, அவ தன் மனசை அங்கிட்டும் இங்கிட்டும் மாத்த பயங்கரமா ட்ரை பண்ணிக்கிட்டே இருந்தா. 'நாம யாரு, நம்ம அந்தஸ்து என்ன'னு தனக்குத்தானே கடிவாளம் போட்டுக்கப் பார்த்தா. தன் கைகள் நடுங்கினாலும், பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டு, என் சுண்ணியைத் நல்லாத் தொடைச்சு, எந்த ஒரு ஈரமும் இல்லாம பண்ணிட்டு, அவ என் பேண்ட்டை மெதுவா மேல ஏத்திவிட்டா. அவளோட விரல்கள் என் இடுப்புப் பகுதியில படும்போதெல்லாம் அவ உடம்பு லேசா அதிர்ந்தது. நானும் எந்த ஒரு எதிர்ப்பும் காட்டாம, பேண்ட்டோட கிளிப்பைப் போட்டுக்கிட்டேன்.
எல்லாம் முடிஞ்சதும் லதா அங்கிருந்து தப்பிச்சா போதும்னு டக்குனு கிளம்பப் போனா. அவளோட கால்கள் வாசலை நோக்கி வேகமா நகர்ந்தது. நான் சும்மா இருப்பேனா? 

உடனே, "லதா, என்னை பெட் வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போயிடுமா..." அப்படின்னேன்.
அவள் பாத்ரூமுக்கு வெளிய போனவ, என் குரலைக் கேட்டதும் மறுபடியும் அப்படியே நின்றாள். அவளுக்குள்ள ஏகப்பட்ட குழப்பங்களும் கோபமும் இருந்தாலும், அந்த அவுட்ஹவுஸின் தனிமையும் நள்ளிரவு நேரமும் அவளை ஒரு விசித்திரமான பயத்துக்குள்ள தள்ளியிருந்தது. அவ மறுபடியும் திரும்பி, என்னை இன்னும் அதே கோபத்தோட முறைச்சுப் பார்த்துட்டே உள்ளார வந்தா. வந்து என் பக்கத்துல வந்து நின்ன உடனே, நான் கொஞ்சமும் தயங்காம அவளோட அந்த மென்மையான தோள்பட்டை மேல என் முரட்டுத் தனமான கையை வச்சேன்.

என் கை அவ உடம்புல பட்ட அடுத்த செகண்டே, லதாவோட உடம்புக்குள்ள மறுபடியும் என்னவோ பண்ண ஆரம்பிச்சது. ஒரு ஆம்பளையோட பாரமான கை தன் தோள்ல இறங்குனதும் அவளோட ஒட்டுமொத்தப் பிரக்ஞையும் கலைஞ்சு போச்சு. ரொம்ப நாளா அவ புருஷன் கந்தசாமி அவளை ஒக்காமல், தன் அரசியல், அந்தஸ்துனு அவளை ஒரு காட்சிப் பொருளா மட்டுமே வச்சிருந்ததால, அவ புருஷனோட அந்த ஆணுக்கே உரிய அன்புக்காகவும் தீண்டலுக்காகவும் உள்ளூர ஏங்கிப் போயிருந்தா. இந்த ஏமாற்றமான நிலைமையில, நள்ளிரவுல வேற ஒரு இளவட்ட ஆம்பளையோட நேரடித்தீண்டல் தன் உடம்புல பட்டதும், அவ புண்டையில ஒரு விசித்திரமான நடுக்கம் வந்துடுச்சு.

நான் அவளோட அந்தத் தடுமாற்றத்தைக் கவனிச்சுக்கிட்டே, ரொம்ப மெதுவான குரல்ல, "லதாம்மா..." அப்படின்னேன்.

அவளும் அந்தப் பெரிய காமப் போதையில இருந்து லேசா கலைஞ்சு, "சொல்லு கிஷோர்?" அப்படின்னா. என் மேல அவளுக்கு அம்புட்டு கோவமும் ஆத்திரமும் இருந்தாலும், நான் கூப்பிட்ட அந்த அடுத்த செகண்டே அவளால மௌனமா இருக்க முடியல, டக்குனு பதில் பேசினா. அதுதான் அவ எனக்குள்ள முழுசாச் சரணடைஞ்சுட்டாங்கிறதுக்கான அத்தாட்சி. அப்புறம் நான் லதாவோட தோள்பட்டை மேல கையை வச்சு அவ உடம்பைத் தாங்குற மாதிரி நிக்க, நாங்க ரெண்டு பேரும் பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்து, அந்தச் சின்ன ஹால்ல மெதுவா நடந்து போக ஆரம்பிச்சோம். இந்த வாட்டி நான் சும்மா போகாம, அவ உடம்போட இன்னும் நல்லா ஒட்டி, அவளோட அந்த வளைவுகளும் என் உடம்பும் உரசும் படி ரொம்ப நெருக்கமா நடந்து போனேன்.

நான் இப்படி அம்புட்டு பக்கத்துல ஒட்டி வர்றது லதாவுக்கு ஒரு மாதிரி அன் கம்ஃபர்ட்டபிளா பயங்கர சங்கடமா இருந்தது. ஒரு எஜமானியம்மா என்ற கௌரவத்தோடு அவளோட புத்தி போராடுச்சு. ஆனா, இவ்வளவு தூரம் எல்லை மீறிய சம்பவங்கள் நடந்தும், அவ என்னை ஒரு வார்த்தை கூட அதட்டவோ, திட்டவோ இல்லை. அவளோட இந்த மௌனமான நடாத்தையைப் பார்த்து எனக்கு ஒன்னும் புரியல. இது அடுத்து ஏதோ பெரிய புயல் வர்றதுக்கான அறிகுறியா, இல்ல லதாவோட இயல்பான அந்த சாதுவான குணம் காரணமா அவ தன் மனசைத் தேத்திக்கிட்டு அமைதியா இருக்காளான்னு என் வக்கிர மூளைக்கு ஒன்னும் விளங்கல.

எது எப்படியோ, நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு வழியா என் பெட் வரைக்கும் வந்து சேர்ந்தோம். லதா என்னை மெதுவா பெட்ல உட்கார வச்சுட்டு, ஒரு செகண்ட் கூட அங்கே நிக்கல, முகத்தைக் கூடத் திருப்பாம ஒரு வார்த்தை கூட பேசாம கடகடனு கதவைத் திறந்துக்கிட்டுத் தன் பெட்ரூமை நோக்கி ஓடிட்டா.

அவ போனதுக்கு அப்புறம், நானும் என் காமக் கஞ்சியைக் கக்குனதுல செமையா டயர்ட் ஆயிருந்தேன். உடம்பெல்லாம் அப்படியே தளர ஆரம்பிச்சது. பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு, "இன்னைக்கு எத்தனை நாளுக்கு அப்புறம் இப்படிப் பால் மாதிரி வெளுத்த, பெரிய பங்களாவோட குடும்பக் குத்துவிளக்கின் வாய்க்குள்ள வச்சு செஞ்சிருக்கேன்!"னு நினைக்கும்போதே எனக்குள்ள ஒரு அசுர திருப்தி வந்துச்சு. என்னை மாதிரி ஒரு சாதாரண வேலைக்காரப் பயலுக்கு இதெல்லாம் ஒரு பெரிய கனவு நனவான மாதிரிதான். இப்படியே அவளோட அந்த மண்டியிட்ட வடிவத்தைப் பத்தியும், அவளோட கௌரவம் குலைஞ்ச அழகைப் பத்தியும் யோசிச்சுக்கிட்டே நான் அப்படியே நிம்மதியாத் தூங்கிட்டேன்.

இங்கே லதா, அவுட்ஹவுஸை விட்டு வெறியேறிய வேகத்துல தன் ரூமுக்கு வந்த உடனேயே கதவை 'டக்'குனு லாக் பண்ணிட்டு, நேரா பாத்ரூமுக்கு ஓடுனா. அங்கே போய் அந்தச் சுவத்தைப் பிடிச்சுக்கிட்டு நின்னு, நல்லா நெஞ்சுயர வேகவேகமா மூச்சு விட்டா. அவ நெஞ்சுப் பகுதி பயங்கரமா ஏறி இறங்குச்சு. அவ உதட்டுல அப்போவும் கிஷோரோட அந்த வெள்ளையான, தடிமனான கஞ்சியோட கறை ஒட்டியிருந்தது. அவ வாய்க்குள்ள கிஷோர் அம்புட்டு கஞ்சியை ஒரே ஃபோர்ஸா அடிச்சதுனால, லதாவால அதை மொத்தமாத் துப்ப முடியல.
.
அதனால் அந்த விந்து அவ வாயை விட்டு வழிஞ்சு, அவளோட வெள்ளைக் கன்னம், கழுத்து வழியா நேரா அவ நைட்டியோட ஆழமான கழுத்து இடுக்கில இறங்கி, அவ பிராவுக்குள்ள புகுந்து அவளோட அந்த வெண்ணெய் முலை வரைக்கும் போயிருந்தது. அவ வாயில கஞ்சியைக் கக்குனப்பவே அது தன் பிரா வரைக்கும் வழுக்கிக்கிட்டு வழியுதுன்றதை அவ தன் உடம்பால உணர்ந்திருந்தா. அந்தப் பிசுபிசுப்பு அவளுக்குள் ஒரு பெரும் நரக வேதனையையும், அதே சமயம் ஒரு புதிய தீண்டலின் அதிர்வையும் கொடுத்திருந்தது.

இப்போ லதா தன் உடம்பில் இருந்த அந்தப் பட்டு நைட்டியைக் கழட்டி அப்படியே பாத்ரூம் தரையில கோபமாப் போட்டுட்டு, அங்கே இருந்த பெரிய கண்ணாடி முன்னாடி வந்து நிர்வாணப் பாதிப்போடு நின்னா. கண்ணாடி முன்னாடி நின்னுகிட்டு, இன்னைக்கு நடந்த ஒட்டுமொத்தக் கூத்துகளையும் நினைச்சுத் தன்னைத்தானே உத்துப் பார்க்க ஆரம்பிச்சா.

தன் மனசுக்குள்ள, (கிஷோர் என் விஷயத்துல ரொம்ப தப்பா, எல்லை மீறி நடந்துக்கிட்டான். ஆனா நான் ஏன் அவனை ஒரு வார்த்தை கூட அதட்டித் திட்டல? ஒரு வேலைக்காரப் பயன் எப்படி என் தலையைப் பிடிச்சு இப்படி ஒரு காரியத்தைப் பண்ணலாம்? நான் அவனுக்கு முதலாளியம்மா, அவனுக்கு உடம்பு முடியலனு வெறும் ஹெல்ப் பண்ணத்தானே போனேன்... இதைப்பத்தி நான் வீட்ல இருக்கிற என் புருஷன்கிட்டயும் அருண்கிட்டயும் சொல்லிப்பிடட்டுமா? ஆமா, அதுதான் சரி... நாளைக்கு காலையிலயே எல்லாத்தையும் சொல்லி அவனுக்குப் புத்தி புகட்டணும், அப்புறம் என்ன நடந்தா எனக்கு என்ன!)அப்படின்னு வேகம் வேகமா யோசிச்சா.



ஆனா, அடுத்த செகண்டே அவளோட கௌரவம் அவளைப் பயமுறுத்துச்சு. (ஐயோ... ஒருவேளை என் புருஷனுக்கு நான் வேற ஒரு இளவட்ட ஆம்பளையோட கஞ்சியை வாயில வாங்கின விபரம் தெரிஞ்சா, இந்தச் சமூகம் என்னை என்ன சொல்லும்? என் புள்ளைங்க அருணும் பூஜாவும் என்னை எப்படிப் பார்ப்பாங்க? என் அந்தஸ்து என்னாகும்? ஐயோ வேணாம் வேணாம்... இன்னைக்கு அந்த அவுட்ஹவுஸ் பாத்ரூம்ல கிஷோர்கூட நடந்த எதையுமே நான் சாகுற வரைக்கும் யார்கிட்டயும் சொல்லக் கூடாது. இது எனக்கும் அவனுக்குமான ரகசியமாவே அழியட்டும்) அப்படின்னு பயத்துல தன் முடிவை மாத்திக்கிட்டா.

இப்படி ஆயிரம் குழப்பங்களோடு யோசிச்சுக்கிட்டே அவ தன் பிராவையும் கழட்டி எறிந்தா. அவளோட அந்த 36 சைஸ் பால் மாதிரி வெளுத்த முலைங்க, அந்தப் பிரா பிடியில இருந்து விடுபட்டு அப்படியே டக்குனு தனியா துள்ளி வெளிய வந்தது. கண்ணாடி முன்னாடி நின்றுகொண்டு, தன் உடம்பில் படிந்திருந்த கறைகளைத் தண்ணீரை ஊற்றிச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு, ஒரு வழியாத் தன் மனசைத் தேத்திக்கிட்டுப் போய் படுக்கையில் விழுந்து தூங்கி விட்டாள்.

அதேநேரம், இன்னொரு பகுதியில் வேறொரு விபரீதம் அரங்கேறக் காத்துக்கொண்டிருந்தது. நள்ளிரவு 2 மணி இருக்கும். ஒட்டுமொத்த வீடும் நிசப்தத்தில் மூழ்கியிருக்க, கறுப்பு நிற முகமூடி அணிந்த பீட்டர், சுகன்யாவின் வீட்டின் கள்ளச் சாவியைப் பயன்படுத்தி, சத்தமில்லாமல் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தான். அவனது காலடிகள் பூனை நடையாக நகர்ந்தன. மெதுவாக சுகன்யாவின் படுக்கை அறைக்கு அருகே சென்றான்.



அங்கே, படுக்கையில் எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாமல் வசதியாகப் படுத்திருந்த சுகன்யாவின் உடலமைப்பு அந்த மங்கலான நைலான் வெளிச்சத்தில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அவளது புடவை முற்றிலும் கலைந்திருக்க, அவளது இடையழகும், ஆழமான தொப்புள் பளிச்செனத் தெரிந்தது. பகலில் அவள் ஆசையாக இட்டிருந்த மருதாணி , காற்றில் லேசாக ஆடிக்கொண்டிருந்த கொலுசுகளுடன் ஒரு கவர்ச்சி ஓவியமாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளது அந்த அமைதியான, அதே சமயம் சூடேற்றும் தூக்கத்தைக் கண்டதும் பீட்டரின் கண்களில் காம வெறி தலைக்கேறியது. ஒரு சின்னக் குழந்தை மிட்டாய்க் கடையைப் பார்ப்பது போல, அவளது உடம்பின் ஒவ்வொரு வளைவுகளையும் தன் கண்களாலேயே அணுவணுவாக வெறித்துப் பார்த்தான் பீட்டர். அவனது மூச்சுக்காத்து அந்த அறைக்குள் வேகமாக வீசத் தொடங்கியது, அடுத்து நடக்கப் போகும் விபரீ
தத்திற்கு அந்த நள்ளிரவு மௌனமாக அஸ்திவாரம் போட்டது.