[Geneliarasigan]

Update konnuteenga bro. Mass aah irukku

Thank you bro

மன்னார் காலத்திலே எதிரியை பழிவாங்குவதற்காக தன்னை தந்த பெண்கள் இருந்துள்ளார்கள் என்பதை மிகவும் அருமையாக எழுதி உள்ளார்க்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி நண்பா

Fantastic update !

Thank you

Rocking as usual

Thank you

[Geneliarasigan]

Episode - 145

மன்னர் காலம்

அரண்மனை உபசரிப்புகளுக்கு பிறகு, தான் எண்ணிய எண்ணம் ஈடேறியதை கண்டு இளங்கோ மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.உலகத்தில் உள்ள அத்தனை இன்பங்களும் ஒன்று சேர்ந்து கிடைத்த உணர்வு அவனுக்கு.அதற்கு நன்றி கூற தன் குலதெய்வம் கோவிலுக்கு மாலை வேளையில் புறப்பட்டான்.நகருக்கு வெளியே காட்டுக்குள் இருக்கும் கோவிலை நோக்கி,குதிரையை வாயு வேகத்தில் செலுத்தினான்.ஆனால் அவன் குதிரையை யாரோ பின் தொடர்வது போல இருந்தது.குதிரையை இன்னும் வேகமாக செலுத்தினாலும் தன் வேகத்திற்கு இணையாக யாரோ அவனை பின் தொடர்வது போல இருந்தது.இந்த சோழ நாட்டில் இளங்கோவிற்கு இணையாக  வேகமாக குதிரையை செலுத்த யாருமே கிடையாது..மறைந்திருந்து யாரோ பின் தொடர்கிறார்கள்,ஆனா யாரென்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையே என இளங்கோ சற்று யோசித்தான்.
உடனே குதிரையை அடர்ந்த மரங்களுக்கு இடையே நுழைத்து கண்ணில் கிடைத்த சிறு சிறு சந்துகளில் நுழைத்து எதிரே ஒரு மரக்கிளை வரவும் அதை தாவி பிடித்து  மளமளவென ஏறி மரத்தின் அடர்த்தியான இலைகளுக்கு இடையே மின்னல் போல மறைந்து கொண்டான்.குதிரை சற்று தூரம் ஓடி நின்று விட்டது.பின் தொடர்ந்து வந்த குதிரையில் இருந்தவர்,இளங்கோ சென்ற குதிரையின் கால் தடங்களை பின் தொடர்ந்து செல்ல ஒரு மரத்தின் அடியில் இளங்கோவின் குதிரை நிற்பதை பார்த்தார்..அதை நோக்கி அவர்‌ குதிரையை செலுத்த,ஒரு மரத்தின் மறைவில் ஒளிந்து இருந்த இளங்கோ பின் தொடர்ந்து வந்த குதிரையின் மீது பாய்ந்தான்.இந்த தாக்குதலை குதிரையில் பின் தொடர்ந்து வந்தவர் கவனிக்கவே இல்லை.

இளங்கோ,குதிரையின் கடிவாளத்தை பிடித்து இழுத்து,குதிரையில் மேலே இருந்தவனை எட்டி உதைத்து கீழே தள்ளினான். எல்லாம் கண பொழுதில் நடந்து விட்டது.

குதிரையில் பின் தொடர்ந்து வந்தவர் கீழே விழுந்தவுடன்,இளங்கோ அவன் மேல் பாய்ந்து,முகத்தை மூடி இருந்த துணியை விலக்க அவள் நிலவு முகம் பாத்து,"தேவி நீங்களா" என திடுக்கிட்டு எழுந்தான்.

ஆண் உடை அலங்காரத்தில் வந்து இருந்தது வேறு யாருமில்ல,அருள்மொழி தான்.

"தேவி..!இது என்ன கோலம்..!"இளங்கோ அதிர்ந்து எழுந்து கேட்க,அருள்மொழி கையை நீட்டினாள்.இளங்கோவும் கை கொடுக்க,அவன் கரம் பற்றி எழுந்தாள்.அவள் உள்ளங்கையின் ஸ்பரிசம் மிக இதமாக இருந்தது.

"யப்பா என்ன புடி..கொஞ்சம் விட்டு இருந்தால் ஒரே அறையில் என்னை கொன்று இருப்பீர்கள் போல இருக்கே..!"என அருள்மொழி எள்ளி நகையாட,

"அப்படி அல்ல தேவி,எதிரி என தப்பு கணக்கு போட்டு விட்டேன்.தாங்கள் ஜகம் ஆளும் ராஜேந்திர சோழனின் திருக்குமாரத்தி அல்லவா..!உங்களை அவ்வளவு எளிதில் யாரும் எதுவும் செய்து விட முடியாது..தாங்கள் என்னை பின் தொடர்ந்து வந்ததன் நோக்கம்...!என இளங்கோ கேட்டான்.

அருள்மொழி சற்று வெட்கத்துடன்,"என் மணாளனின் குலதெய்வம் எனக்கும் குலதெய்வம் அல்லவா..!அதனால் வணங்கவே வந்தேன்.உங்களுடன் கூட வருவதற்கு அனுமதி கேட்டால் நீங்கள் மறுப்பீர்கள் என்று எனக்கு தெரியும்.அதனால் தான் இந்த வேஷம் தரித்து கொண்டு உங்களை பின் தொடர்ந்து வந்தேன்."என அருள்மொழி கூற,

"தேவி..!இது கொடிய மிருகங்கள் உலவும் கானகம் என்று உங்களுக்கு தெரியாதா..!இங்கு போய் தாங்கள் வரலாமா..!"என அக்கறையுடன் இளங்கோ கேட்க,

அருள்மொழி வெட்கம் விலகிய நிலையில் சற்று தீரத்துடன்"என் நாயகன் அருகில் இருக்கும் பொழுது கொடிய மிருகங்களால்  எனக்கு என்ன தீங்கு செய்ய முடியும்.."என மெல்லிய இளம் குறுநகையுடன் சொல்லவும் அவள் முகம் பார்த்து இளங்கோ மயங்கினான்.

இளங்கோ ஆழ்ந்து சுவாசித்து,"தேவி..!நீங்கள் சற்று தூரத்தில் இருந்தாலே உங்கள் வாசத்தை வைத்து நான் கண்டறிந்து விடுவேன்..ஆனால் இப்போ உங்கள் வாசத்தை என்னால் உணரமுடியவில்லையே..ஏன்?என இளங்கோ கேட்டான்..

அருள்மொழி விழி மலர்ந்து"உங்களின்  அதிமோப்ப சக்தி பற்றி நான் அறிவேன்..!அதனால் தான் நான் வெள்ளந்திதாமரை பூவை அணிந்து வந்தேன்.அது என் வாசத்தை மறைத்ததால் உங்களால் என்னை அடையாளம் காண முடியவில்லை"என அருள்மொழி சிரித்தாள்.

"உண்மையில் தாங்கள் மிகவும் திறமை வாய்ந்தவர் தாம் தேவி.புத்தியிலும் சரி,சக்தியிலும் சரி..உங்களுக்கு ஈடு இணை இவ்வுலகில் யாரும் இல்லை.உங்களை அடைய நான் மிகவும் கொடுத்து வைத்து இருக்க வேண்டும்.."

"சரி பேசியது...போதும்..இளவரசே..!நாம் கோவிலுக்கு செல்லலாமா..!"

"தேவி..!இப்போ தாங்கள் அரண்மனையில் இல்லை என்றால்  மிகவும் பிரச்சினை ஆகி விடுமே.."

"பாதகம் இல்லை இளவரசே..!அதற்கான தகுந்த ஏற்பாடுகள் செய்து விட்டு தான் நான் இங்கு வந்து உள்ளேன்.."

"அப்படியானால் சரி தேவி..!"தன் குதிரையில் அருள்மொழியை இளங்கோ ஏற்றி கொண்டான்.அருள்மொழி வந்த குதிரை அவர்களை பின் தொடர்ந்து சென்றது.

அவளின் இளமையான ஸ்பரிசம் அவன் மார்பில் உரச அது அவன் ஆண்மையை கிளர்ந்து எழ செய்தது..வெள்ளந்தி தாமரை பூவை அவள் வீசி எறிந்து விட்டதால் அவளின் மெய்மறக்க செய்யும் வாசம் உணர்வை தூண்டியது.அவள் கீழே விழுந்து விடாமல் இருக்க,அவள் மென்மையான தளிர் இடுப்பை அவன் தாங்கி பிடிக்க அவள் மறுப்பேதும் சொல்லவில்லை.

கோவில் வந்தது.பாழடைந்த கோவிலை இருவரும் சுத்தம் செய்து,அங்கு இருந்த அம்மனை விளக்கேற்றி வழிபட்டார்கள்..
கொஞ்சம் நேரம் தியானித்து விட்டு வெளியே வரவும் இளங்கோ ஒரு வித்தியாசத்தை உணர்ந்தான்.கைகள் தானாக அவன் இடுப்பில் இருந்த கத்தியை தடவி பார்த்தது..

அருள்மொழியை வந்த வழியே இழுத்து சென்று மூலஸ்தானத்தில் இருக்க சொல்லிவிட்டு,தேவி..!நான்‌ சொல்லும் வரை எக்காரணம் கொண்டும் வெளியே வராதீர்கள்.."என எச்சரித்தான்.


"ஏன்..!என்னவாயிற்று..!அருள்மொழி கேட்க,

"பகைவர்கள் சூழ்ந்து உள்ளார்கள்..!"என இளங்கோ சொல்ல,

'நானும் உங்கள் துணைக்கு வருகிறேன்.."என்று அருள்மொழி சொல்ல,

"தேவை இல்லை தேவி..!மொத்தம் நான்கு பேர் தான்.அதில் ஒருவன் மட்டும் சற்று திடகாத்திரமாக உள்ளான்.அவனையும் என்னால் சமாளித்து கொள்ள முடியும்.."என இளங்கோ சொன்னான்.

அருள்மொழி ஆச்சரியம் அடைந்து,"அது எப்படி நான்கு பேர் என சரியாக சொல்றீங்க..!"என கேட்டாள்..

"அது தான் தேவி,எனக்கு இயற்கை கொடுத்த வரம்..ஒருவரின் வாசனையை வைத்தே அவர் எப்படிப்பட்டவர்,எந்த அளவு உயரம்,எந்த அளவு பருமன் என எனக்கு தெரிந்து விடும்..!இங்கு நால்வரின் வாசனை வருகிறது.அதனால் தான் சொன்னேன்..இங்கேயே இருங்கள்.."என கதவை அடைத்து விட்டு வெளியே வந்தான்.

காத்தவராயனுக்கு மோப்ப சக்தி அதிகம் என முந்தைய பதிவில் சொல்லி இருப்பேன்.அதே மரபணு கடத்தப்பட்டு இருந்ததால் இளங்கோவுக்கும் அதிமோப்பசக்தி இருந்தது..வாசத்தை வைத்தே எதிரிகள் எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறார்கள்,எந்த திசையில் இருக்கிறார்கள் என அவனால் உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.

கோவிலுக்கு முன்பு அடர்த்தியான மரங்கள் இல்லாமல் புற்கள் மட்டுமே இருந்தது.மைதானம் போன்ற இடம் அது..அருள்மொழியால் பக்கவாட்டில் உள்ள ஜன்னலில் இருந்து வெளியே நடப்பவற்றை தெளிவாக பார்க்க முடிந்தது..

இளங்கோ குறிப்பிட்ட ஒரு திசையை நோக்கி மெதுவாக நடந்தான்..

மறைந்து இருந்த ஒருவன் இளங்கோ பின்னால் இருந்து  பாய்ந்தான்.இளங்கோ திரும்பாமலேயே அவன் வாசத்தையும்,கையில் வைத்து இருந்த ஆயுதத்தின் ஒசையையும் கணித்து சரியாக தன் வாளினை வைத்து தடுத்து விட்டான்.
இளங்கோ இடுப்பில் கை வைத்ததும் தெரியவில்லை.வாளை உருவியதும் தெரியவில்லை.அவ்வளவு வேகம்.

இதை பார்த்த அருள்மொழி வேல்விழிகள் அழகாய் ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன.
இளங்கோ அவன்பக்கம் திரும்பி வாளை லாவகமாக சுழற்ற எதிரி வீழ்ந்தான்.மறைந்து இருந்த மேலும் மூவர் வெளிப்பட்டனர்.அதில் ரோஹிணியை சுவைத்த இடும்பன்காரியும் ஒருவன்.மூவரும் இளங்கோவை சூழ்ந்து தாக்கினார்கள்.
ஆனால் கொஞ்சம் கூட அவனை அசைக்க முடியவில்லை.எத்தனையோ போர்க்களங்களை பார்த்த இடும்பன்காரிக்கு இளங்கோவின் வீரமும்,வேகமும் பார்த்து மலைத்தான்.போரில் நான் கார்த்திகேயனை போன்றவன் என்று கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையில் கூறுவார்.ஒருவேளை கார்த்திகேயன் தான் மனிதரூபம் எடுத்து வந்து உள்ளானோ..!என ஒரு நிமிடம் இடும்பன்காரி திகைத்தான்.

அடுத்து ரெண்டு வீரர்கள் வீழ்த்தப்பட,இடும்பன்காரி மார்பும் கிழிக்கப்பட்டது.தப்பித்தால் போதும் என இடும்பன்காரி ஓடிவிட்டான்.புறமுதுகிட்டு ஒடும் ஆளை தாக்குவது தமிழரின் மரபு அல்ல என்பதால் இளங்கோ அவனை போக விட்டுவிட்டான்.

இதை பார்த்து அருள்மொழி விழிகள் மட்டும் ஆச்சரியபடவில்லை.மறைந்து இருந்து ஆவி ரூபத்தில் வேடிக்கை பார்த்த அனு,மற்றும்  லிகிதா இருவரும் வியந்தார்கள்.

"ஆகா..!இவனல்லவா ஆண்மகன்"என்று வியந்தார்கள்.

அவன் அழகிலும்,வீரத்திலும் கண்டு மயங்கினாலும்,இவன் மதிவதனி வம்சத்தை சேர்ந்தவன் என்று அவர்களுக்கு தெரியும்.மதிவதனி வம்சத்தில் வந்த இவனை பார்த்து அவர்களுக்கு தாய்மை பாசமே பொங்கியது.காமம் எழவில்லை.

"லிக்கி..!இப்போ எப்படி இளங்கோவையும்,அருள்மொழியையும் ஒன்று சேர்க்க வேண்டுமே..!"என வினவினாள் .

"ஆமாம் அனு..!அதற்கான சந்தர்ப்பம் வந்து விட்டது.இங்கு நடந்த சண்டையை பார்த்தது நாம் மட்டுமல்ல காத்தவராயனும் தான்.இப்போ இளங்கோவை அழிக்க காத்தவராயனுக்கு திட்டம் உதித்து இருக்கும்.அவன் இடும்பன்காரியை திரும்ப இங்கே அழைத்து வர இரண்டரை நாழிகை நேரமே உள்ளது.அதற்குள் நாம் இருவரையும் உடலால் இணைக்க வேண்டும்.."என லிகிதா கூறினாள்.

வெளியே கருமேகங்கள் சூழ்ந்து கொண்டு வந்தன.அருள்மொழி வெளியே வந்தாள்.

"தேவி..!இப்போ என்ன செய்வது. மழை வருவது போல இருக்கே.. மழை நின்ற பின்பு தான் நாம் இங்கே இருந்து செல்ல முடியும்"என இளங்கோ சொல்ல,அருள்மொழி முகத்தில் சந்தோசமே தெரிந்தது.
இன்று இரவு முழுக்க அவனுடன் தங்க முடியும் அல்லவா..!

"அருள்மொழி கருவறையில் இருந்து வெளியே வந்து விட்டாள் அனு..இப்போ நம் சக்தியை பயன்படுத்தி இருவரையும் இணைக்க வேண்டியது தான்.."என லிகிதா சொல்ல,

"எப்படி..!எப்படி..!என அனு ஆர்வமாய் கேட்க, லிகிதா அங்கே இருக்கும் விளக்கை பார்த்து கண் சிமிட்டினாள்.



நிகழ் காலம் :-

காத்தவராயா..!என ஏன் பிரியங்கா முனகினாள் என்று சகோச்சி யோசித்து பார்க்க ,அட்டை பூச்சி வடிவத்தில் வந்தது காத்தவராயன் என்று உணர்ந்து கொண்டாள்.இப்போ பிரியங்காவின் காமத்தை வேறு காத்தவராயன் தூண்டி விட்டு விட்டான்.அவள் வெளியில் பார்க்க அமைதியாக இருந்தாலும்,உள்ளுக்குள் காமத்தீயில் துடித்து கொண்டு இருந்தாள்.பிரியங்கா முதலில் காமத்தீயில் துடித்தது புற்களுக்கு நடுவே..அதாவது புல் ஓரறிவு உயிரினம்.அட்டை பூச்சி மூன்றறிவு உயிரினம்.அடுத்து அவன் எடுக்க போவது ஐந்தறிவு உயிரினம் என சகொச்சிக்கு ஓரளவு யூகித்து விட்டது..

"அடேய் காத்தவராயா..!நீ தந்திரமானவன் தான்..என்னையே கண்கட்டு கட்டி ஏமாற்றி விட்டாயே..!"என சகோச்சிக்கு கோபம் வந்தது.

உள்ளுக்குள் பொங்கிய காமத்தீயை குறைக்க,பிரியங்கா பால்கனியில் வந்து அமர்ந்து வேடிக்கை பார்க்க,அவள் முன்னே அழகிய நிறங்களுடன் கண்ணை கவரும் பஞ்சவர்ண கிளி ஒன்று வந்து அவள் எதிரே உட்கார்ந்தது..அதன் அழகு பிரியங்காவை மயக்கியது..

பிரியங்கா உடனே உள்ளே ஓடிச்சென்று ஃப்ரிட்ஜ்ஜில் இருந்து திராட்சை கொத்தை கொண்டு வந்தாள்.அதில் ஒன்றை கிள்ளி பஞ்சவர்ண கிளிக்கு கொடுக்க,அது அலகால் வாங்கி காலில் வைத்து கீழே எட்டி உதைத்து தள்ளி விட்டது..அந்த கிளியின் செயல் பிரியங்கா கொடுத்த திராட்சையின் மீது விருப்பம் இல்லை என தெளிவாக காட்டியது.

"ம்..இது பொல்லாத கிளி தான்..உனக்கு வேறென்ன தான் வேண்டும்.."என பிரியங்கா அதை பாத்து கேட்டாள்..

உடனே அந்த கிளி, தன் இறக்கையை அழகாக விரித்து,பிரியங்கா கையில் இருந்து ஒரு திராட்சையை எடுத்து அவள் இதழ் அருகே கொண்டு சென்றது..

"ஓ...உனக்கு கையில் கொடுத்தால் வாங்க மாட்டாயோ..வாயில் கடித்து தான் கொடுக்க வேண்டுமா.."என பிரியங்கா சிரித்தாள்..

கிளியும் மேலும் கீழும் தலையை ஆட்டி,"ஆம்"என ஆமோதித்தது.

பிரியங்கா ஒரு திராட்சையை எடுத்து,அவள் பவள இதழ் தேனில் அதை தோய்த்து,வெண்ணிற பற்களால் அதை கடித்தாள்.திராட்சை புளிப்பு சுவை பட்ட உடனேயே அவள் உமிழ் அமிர்தம் சுரந்து திராட்சையுடன் கலந்தது.

இதழ் தேனும்,மற்றும் உமிழ் அமிர்தத்தில் நனைந்த அந்த திராட்சையை பிரியங்கா இதழால் கடித்து கொண்டு நீட்டிய உடன், கிளி பறந்து வந்து அவள் இதழில் இருந்த திராட்சையை கொத்தி தின்றது.உற்சாகத்தில் இறக்கையை படபடவென அடித்து சந்தோசத்தை தெரிவித்தது.அடுத்தது மீண்டும் ஒரு கருப்பு திராட்சையை எடுத்து வாயில் வைத்து பிரியங்கா ஊட்ட, கிளி பொறுமையாக பழத்தை உடனே கொத்தாமல் மெதுவாக அவள் இதழை கொத்தி அவள் இதழ் தேனை ருசித்தது.இறக்கைகளால் பிரியங்காவின் அழகு முகத்தை மூடி,அவள் இதழ் தேனையும் பழத்தையும் கொத்தி ருசிக்க,பிரியங்கா மெய் மறந்தாள்.ஒரு ஆண்
இதழோடு இதழ் முத்தம் இடுவது போல இருந்தது..அவளின் தேன் தோய்ந்த இதழ்களை ருசித்து கொண்டு இருக்கும் பொழுது சூரியனை மறைத்து கொண்டு ஒரு பெரிய உருவம் பறந்து வந்தது.

[Geneliarasigan]

Present la edho continuity miss anaah feel bro illa jump ageetingla continuation pannama
Epdi balcony scene...therapy ku thanah Ava ponaah anga irunthu next veetku scene vachtingla

Ilango arulmozhi kaatu vazhee payanam kadhal santhegam sandai...arulmozhi samarthiyam anaithum athi arupudham... Semma natural flow and massage action scenes...kathuvarayan parambarai gunam nuh...mupaa sakthi vachi adhakalam... Fight sequence semma superb...idubamkari saavan partha escape ageetan... Ipo epdi kathuvarayan Priyanka ta irunthu past povaan...
Padika padika semma virunthu virupum virupum

Priyanka portion semma lovely ovoru varium vera level la oru lead and going starting pulluh, next attai poochi, ipo paravai... Priyanka veetku vantha pola katamah sudden ah veedu la nadkuraa scene konjam romba racy feel matahpadi kalakkal illa edhum missed ah parunha

காத்தவராயன் ஏற்கனவே past காலத்திற்கு சென்று தன் காரியத்தை சாதித்து விட்டான் ப்ரோ.அது தெரிந்து தானே மன்னர் காலத்திற்கு லிகிதா மற்றும் அனு பயணிக்கிறார்கள்.அதாவது காத்தவராயன் எந்த இடத்தில் இளங்கோவை கொல்ல உதவி செய்கிறான்,என எல்லா விசயமும் ஏற்கனவே லிகிதா மற்றும் அனுவிற்கு சொல்லப்பட்டு விட்டது.நடந்த நிகழ்வை சீர் செய்ய மட்டுமே இருவரும் கடந்த காலத்திற்கு சென்று இருக்காங்க.மன்னர் காலமும்,நிகழ் காலமும் ஒரே நேரத்தில் நடப்பது அல்ல.காத்தவராயன் இப்போ இளங்கோவை கொன்று விட்டு பிரியங்காவை அடையும் முயற்சியில் இருக்கிறான்.

நிகழ் காலத்தில் பிரியங்கா அட்டை பூச்சி சிகிச்சைக்கு பிறகு வீட்டுக்கு வந்தாள் என்று சொல்லாமல்,அவள் காத்தவராயனால் காமவயபட்டு இருக்கிறாள் என்று சொல்லி இருப்பேன்.மேலும் முன்பு நடந்த இரு நிகழ்வுகளை சகொச்சி யோசித்து பார்ப்பது போல வைத்த பிறகு தான் பிரியங்கா பால்கனி portion வைத்து இருக்கிறேன்.

[Geneliarasigan]

செம்ம கலக்கலான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

Thank you

Intresting story
Lovely

Thank you

[Geneliarasigan]

VERY EXCELLENT UPDATE NANBA. But this sakochi always disturbed kathavarayan romance. Very irritating sakochi.

Thank you bro. கூடிய விரைவில் சகொச்சி வேலை முடிவுக்கு வரும்

[Geneliarasigan]

Episode - 146

நிகழ் காலம்

காத்தவராயன் பஞ்சவர்ண கிளியின் உடம்பில் புகுவதற்கு முன்,

தான் வேறு வேறு உருவத்தில் பிரியங்காவோடு புணர்ந்தது   சகோச்சிக்கு தெரிந்து விட்டது என காத்தவராயன் தெரிந்து கொண்டான். அடுத்து என்ன உருவம் எடுக்க போகிறோம் என்ற ரகசியமும் சகோச்சி உணர்ந்து கொண்டது என காத்தவராயன் வல்லாளன் என்ற மந்திரவாதியை சந்திக்க சென்றான்.

வல்லாளன் என்ற மந்திரவாதி,பில்லி,சூனியம் வைத்து நல்லா இருக்கும் குடும்பத்தை கெடுப்பவன்.

காத்தவராயன் உள்ளே வரும் பொழுதே சில அமானுஷ்ய அனுபவங்கள் ஏற்பட்டன.அவன் கூட இருந்த சிஷ்யர்கள் பயப்பட்டாலும் வல்லாளன் பயப்படவில்லை.காத்தவராயன் தன்னை ஏதும் செய்ய மாட்டான் என்று அவனுக்கு தெரியும்.அதனால் அவனை வரவேற்றான்.

"மந்திர,தந்திரங்களில் கைத்தேர்ந்த அரக்க வேந்தே..!காத்தவராயா..!வருக..வருக..இந்த ஏழையின் குடில் தங்கள் வருகையால் பேறு பெற்றது.."என வல்லாளன் என்ற மந்திரவாதி அவனை வரவேற்றான்.

"ம்..!நான் ஒரு காலத்தில் எழுதிய மந்திர தந்திரங்களை வைத்து,நல்ல வசதியோடு தான் இருக்கே‌ போல..!"என காத்தவராயன் சொன்னான்.

வல்லாளன் பணிவுடன் தலை குனிந்து"எல்லாம் தங்கள் தயவு தான் வேந்தே..!தாங்கள் விட்டு சென்ற மந்திர,தந்திரங்களை உபயோகப்படுத்தி தான் இந்த அடியேன் பிழைத்து வருகிறேன்.." என அவன் பவ்யமாக கூறினான்.

"சரி, புரிந்தது வல்லாளா..!உன்னால் எனக்கு ஒரு உதவி ஆக வேண்டுமே.."என நேராக விசயத்திற்கு வந்தான்.

"வேந்தே..!தாங்கள் எவ்வளவு பெரிய சக்திசாலி..போயும் போயும் அற்ப மானிடன்,என்னிடம் தாங்கள் உதவி கேட்கலாமா..!கட்டளை வேண்டுமானால் இடுங்கள்.உங்கள் கட்டளையை சிரமேற் கொண்டு செய்ய தயாரா இருக்கிறேன்.."

"உன் பேச்சில் நான் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்தேன் வல்லாளா..!என்னோட ஒரு முக்கியமான காரியத்திற்கு சகோச்சி தடையாக இருக்கிறாள்.அதனால் நீ உடனே சகோச்சியை உன் வசப்படுத்த வேண்டும்."

"என்னது சகோச்சியா..!"வல்லாளன்‌ அதிர்ச்சி அடைந்தான்.அவன் தலையில் இடி விழுந்தது.

பீதி அடைந்த முகத்துடன்,"வேந்தே..!மரண தேவதையை வேண்டி அழைக்க சொல்கிறீர்களே..!சகோச்சியை ஏவி விட்டவனாலேயே கட்டுபடுத்த முடியாது.சாதாரண சித்து வேலைகளை செய்யும் என்னால் எப்படி சகோச்சியை வசப்படுத்த முடியும்.?அப்படி செய்தால் அது மரணத்தில் கொண்டு போய் விடுமே...!வரம் கொடுப்பீர்கள் என்று பார்த்தால் என் சாவுக்கு வழி வகுக்கிறீர்களே..!என்னால் இதை செய்ய முடியாது"என சொன்னான்.

இதை கேட்ட காத்தவராயன் கோபம் அடைந்து,"நான் சொல்வதை நீ செய்யாவிட்டாலும்  உனக்கு கோர மரணம் ஏற்படும் என்பதை தெரிந்து கொள் வல்லாளா"என உக்கிரமாக சொன்னான்.

வல்லாளன் கண்களுக்கு மரணம் கண்முன்னே தெரிந்தது.ஓன்று சகோச்சி கையால் மரணம் அல்லது  காத்தவராயன் கையில் மரணம்.இத்தனை நாள் பணத்திற்கு ஆசைப்பட்டு பில்லி,சூனியம் வைத்து குடும்பங்களை கெடுத்த பாவத்தின் சம்பளம் கண்முன்னே வந்து நிற்பது அவனுக்கு தெரிந்தது.காத்தவராயன் என்ற பாவி கையால் மரணம் அடைவதை விட சகோச்சி என்ற யட்சி கையால் மரணம் அடைவது மேல் என அவனுக்கு தெரிந்தது.

"வேந்தே..! இந்த பில்லி,சூனியம் வைக்கும் மந்திரவாதிகள் மரணம் கோரமாக இருக்கும் என்பதை நான் அறிவேன்.அதை இப்பொழுது நான் கண்கூடாக காண்கிறேன்.இப்பிறவியில் தண்டனை கிடைக்காவிட்டாலும் அடுத்த பிறவி அழுகிய மாமிசம் உண்ணும் கொடிய முதலையாக பிறக்கும் சாபம் கிடைக்கும் என்பதையும் அறிவேன்..நான் செய்த தவறுகளுக்கு சகோச்சி மூலம் கிடைக்கும் தண்டனையை ஏற்று கொள்ள தயாராக இருக்கிறேன்..நான் என்ன செய்ய வேண்டும் சொல்லுங்கள்.."என கேட்டான்.

"கவலைபடாதே.. வல்லாளா..!நான் சொல்வதை மட்டும் நீ சரியாக செய்து விட்டால் பிறகு நீ எண்ணி பார்க்காத சகல வித்தைகளையும்,சௌபாக்கியங்களையும் அள்ளி தருகிறேன்.."என காத்தவராயன் சொல்ல,

வல்லாளன் அதற்கு விரக்தியுடன்,"அதற்கு நான் உயிரோடு இருக்க வேண்டுமே..! நான் என்ன செய்ய வேண்டும் அதை மட்டும் சொல்லுங்க.."என கேட்டான்..

காத்தவராயன் ஒரு ஓலைச்சுவடியை தந்து,"இங்கே பார் வல்லாளா..!இது சகோச்சியை வசியப்படுத்தும் மந்திரம்.இதை வைத்து ஒரு பதினைந்து நிமிடங்களுக்கு நீ சகோச்சியை கட்டுப்படுத்து அது போதும்,அதற்குள் நான் எனக்கு வேண்டியதை நிறைவேற்றி கொள்வேன்..பிறகு நான் வந்து விடுவேன்.சகோச்சியால் எந்த ஆபத்தும் வராமல் உன்னை காபாற்றுகிறேன்.நீயும் உன் மரணத்தை பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம்."என காத்தவராயன் சொல்ல,வல்லாளன்‌ அதை வாங்கி கொண்டான்.

"சரி வேந்தே..!நீங்க சொன்னதை நான் உடனே செய்கிறேன்.."

காத்தவராயன் அகன்று விட, சகோச்சியை கட்டுப்படுத்தும் வழிமுறையை படிக்க,அது நினைத்ததை விட மிக மிக கடினமாக இருந்தது.சங்கு confirm என அவனுக்கு புரிந்து விட்டது.

சாமுண்டி,மற்றும் சாரங்கன் என்ற உதவியாளர்களை கூப்பிட்டான்.

"சாமுண்டி..!நாம் இப்போ செய்ய போவது..ஏவல்களின் அரசி மகா சகோச்சி யாகம். நான் மந்திரத்தை உபயோகித்து சகோச்சியை அழைக்க போகிறேன்.சகோச்சி அவ்வளவு சுலபமா வந்து விடாது. அப்படி நான்‌ அழைக்கும் பொழுது பூத,பிரேத சக்திகள் சகோச்சியை நான் வசப்படுத்துவதை தடுக்க எட்டு திக்கிலும் இருந்து முயற்சி செய்யும்.வேறு வேறு குரல்களில் அழைத்து உங்களை திசை திருப்பும்.அப்படி செய்தால் நான் அதை பாத்து கொள்கிறேன்.ஆனால் எக்காரணம் கொண்டும் நீங்கள் திரும்பி கூட என்னை பார்க்க கூடாது..இங்கு என் குரலின் கட்டளைக்கு மட்டுமே கீழ்படிய வேண்டும்.வேறு யார் கூப்பிட்டாலும் திரும்பி பார்க்க கூடாது.நான்‌ சொல்வது புரிந்ததா..!என சொன்னான்..

சாமுண்டி சரியென தலை ஆட்டினான்.

வல்லாளன்,சாமுண்டியை பாத்து,"அந்த சக்கரத்தில் போய் உட்காரு" என்றான்..

சாமுண்டியும்‌ அந்த சக்கரத்தில் வல்லாளனுக்கு எதிர்ப்புறம் அவனை பார்த்தபடி உட்கார்ந்தான்..

"சாரங்கா..! சாமுண்டிக்கு பக்கத்தில் இரத்த குண்டத்தை கொண்டு வந்து சக்கரத்தில் உள்ளே வை" என வல்லாளன் சொல்ல சாரங்கன்‌ இரத்த நிறைந்த பாத்திரங்களை சாமுண்டி இருபக்கமும் கொண்டு வந்து வைத்தான்.

"நன்றாக கேட்டுக்கொள் சாமுண்டி..!என் குரலை தவிர யார் குரல் கேட்டாலும் திரும்பி பார்க்காதே..!இங்கு நான் இடும் கட்டளைகளே பிரதானம்.."என்று மீண்டும் அழுத்தி சொல்ல சாமுண்டி தலை ஆட்டினான்..

வல்லாளன் ஒரு கை முழுக்க விபூதியையும்,இன்னொரு கை முழுக்க குங்குமத்தையும் எடுத்து கொண்டு மந்திரத்தை உச்சரிக்க ஆரம்பித்தான்







"கரலா...!கச்சி..கரீலா..விபுச்சி..சகோச்சி..ஆவோகம்..ஆவாகம்..

ஜரி..விச்சலி..விகலா..நிஜா..ஆவாகம்.. ஆவோகம்..

"அஜம்..சகல.. லலக.. பசல..ஆவோகம்.. ஆவாகம்.."

லலிம்.. உலிம்.. கலிம்...மலிம்..வைதி..சகலம் சித்தம் ஆவோகம்..ஆவாகம்..

அரி..நச்சி குருகுரு சகோச்சி ஸ்வாஹா..

தரலாம் கச்சி...எனும் சொல்லும் பொழுது ஒரு பிரேத ஆத்மா வர, வல்லாளன் "கரெலா"என அதை நோக்கி குங்குமத்தை வீசி விரட்டினான்.

"சகொச்சி..நேர்மசகஜ சனாய நமக என சொல்லி சகோச்சியை மீண்டும் கூப்பிடும் பொழுது இன்னொரு துஷ்ட ஆத்மா வந்தது அதை "விதுறா..."என சொல்லி வல்லாளன் விரட்டினான்.

"கோர,அகோர,விகார,கொடூர,துஷ்ட சக்திகளை கட்டுப்படுத்தும் இரத்த சாமுண்டியே..க்லிம்..க்லிம்.. ஓம்.. லயிம் என அவன் சொல்லும் பொழுது இன்னொரு துஷ்ட ஆத்மா வர,"அகார கண்டா"என சொல்லி துரத்தினான்.

"அனைத்து துர்தேவதைகளும் கட்டுப்பட, சுக்லாம்..கலாம்...க்லிம்..
செப்பும் மந்திரம் அனைத்தும் பலிக்க",என மந்திரத்தை தொடர்ந்து உச்சரித்தான்.

"அஜே மயம் அரூபம் பயம் பிசாசம்..விர்ஜனம்,விதும் உசிரி ஆவோகம் ஆவாகம்"என மந்திரத்தை உச்சரித்து கொண்டே இருந்தான்.சகோச்சி அவன் பிடியில் சிக்கவில்லை.

"கடகட படபட நெடுமுடி பிடிபட,
கடகட படபட நெடுமுடி பிடிபட,
கடகட படபட நெடுமுடி பிடிபட"

என மந்திரத்தை தொடர்ந்து உச்சரிக்க,இந்த முறை துஷ்ட ஆத்மாவிற்கு பதில் சாமுண்டி உடம்பில் சகோச்சி ஏறியது..உடனே சாமுண்டி தலையை மேலே தூக்கி வானத்தை பார்க்க,வல்லாளன் வலியில் கத்தினான்.சகோச்சி,சாமுண்டியை ஆக்கிரமித்து விட்டாள் என வல்லாளனுக்கு தெரிந்து விட்டது.. அதனால் மற்ற துஷ்ட ஆத்மாவை விரட்டியது போல் சகோச்சியை விரட்டவில்லை.

"உடனே இரத்த குண்டத்தில் உன் கையை முக்கு"என வல்லாளன் கத்தினான்..அதன்படியே சாமுண்டி செய்தான்.மந்திரம் சொல்லி சகோச்சியை கட்டி போட,சாமுண்டியை சுற்றி எலும்பு மண்டை ஓடுகள் சுழல ஆரம்பித்தன..அதில் இருந்து வெளிவர முடியாமல் சகோச்சி தவித்தது.

சாரங்கனை வல்லாளன் அழைத்தான்."சாராங்கா..!மந்திர சக்திகள் நிறைந்த இந்த எலுமிச்சை பழத்தை எடுத்து கொண்டு உடனே வெளியே போ,என்ன நடந்தாலும் திரும்பி பார்க்காதே.. நானே அழைத்தாலும் திரும்பி பார்க்க கூடாது..போ..!என எச்சரித்தான்.

சாரங்கனும் வாங்கி கொண்டு சில அடிகள் நடந்தான்."சாரங்கா"என வல்லாளன் குரலில் அழைக்கும் சத்தம் கேட்டது. தன் எஜமானர் குரலில் அழைப்பு வந்ததும் சாரங்கன் திரும்பி பார்த்து விட்டான். வல்லாளன் குரலில் அழைத்தது சாமுண்டி உடம்பில் இருந்த சகோச்சி தான்.சாரங்கன் திரும்பி பார்த்த உடனே சகோச்சி மீது இருந்த கட்டு அவிழ்ந்தது.சாமுண்டியை சுற்றி சுழன்று கொண்டு இருந்த எலும்பு மண்டை ஓடுகள் வெடித்து சிதறியது.சாரங்கன் திரும்பி பார்த்த  உடனே வல்லாளன் திகைக்க,சாமுண்டியின் கண்கள் திறந்தன.அது இரத்த நிறத்தில் சிவந்து இருந்தன..

"என்னால் பத்து நிமிடம் தான் சகோச்சியை கட்டுபடுத்த முடிந்தது.என்னை மன்னிக்கவும் காத்தவராயா..!என அவன் மனதுக்குள் சொல்ல,சகோச்சி அவன் மீது பாய்ந்து கழுத்தை கடித்து கொன்றது..

"காத்தவராயா..உன்னை சும்மா விட மாட்டேன்..இதோ உன்னை தேடி வருகிறேன்"என சீறி பாய்ந்தது.

பஞ்சவர்ண கிளி உடம்பில் இருந்த  காத்தவராயன் பிரியங்காவின் இதழை சுவைத்து கொண்டே,உருவத்தை பெரிதாக்கி கொண்டே வந்தது.
அதாவது பிரியங்காவின் உருவத்திற்கு இணையாக.பிரியங்கா கண்ணை மூடி இன்பத்தில் மெய்மறந்து இருக்க,என்ன நடக்கிறது என கவனிக்கவில்லை.மிகப்பெரிய உருவமான பின்பு தன் பெரும் இறக்கைகளால் அது பிரியங்காவை அணைத்து மூடியது.

அதன் இனப்பெருக்க உறுப்பு கொஞ்ச கொஞ்சமாக நீண்டு,பிரியங்காவின் கீழ் ஆடைக்குள் நுழைந்தது.ஆம் அவள் கீழ் இதழின் தேன் சுரங்கத்துக்குள் நுழைய பிரியங்கா கண்மூடி கிறங்கினாள்.
உடலோடு உரசி அவள் மென்மையை அனுபவித்தும்,மூக்கால் அவள் வாசத்தை நுகர்ந்தும்,நாக்கால் அவள் சுவையை ரசித்தும்,கண்ணால் அவள் அழகை கண்டு களித்தும்,காதால் மெல்லிய அவள் ரீங்கார முனகலை கேட்டு கொண்டும் என காத்தவராயன் காமத்தில் மூழ்கி இருக்கும் போது சூரியனை மறைத்து கொண்டு ஒரு பெரிய உருவம் அவனை நோக்கி சீறி பாய்ந்து வந்தது.



அடுத்து மன்னர் பாகம்

[Geneliarasigan]

clp); yr): clp); excellent narration and continuation 
Manthira thanthiram arpudham brother idhula real manthiram thanah doubt akudhu... Live ah partha effect those sagochi killing scenes mond blowing... Ennavo kathuvarayan Priyanka kuda panraa scenes Rasika mudila  Sad

அதர்வண வேதத்தில் உள்ள மந்திரத்தை ஒரு படத்தில் பயன்படுத்தி இருந்தாங்க ப்ரோ,அதை அப்படியே நான் இங்கே பயன்படுத்தி கொண்டேன்.
பிரியங்கா உங்களை வெகுவாக ஈர்த்து விட்டார்.அதனால் வேறு யாருடனும் அவளை சேர்த்து வைத்து பார்க்க உங்கள் மனம் ஒப்பவில்லை என நினைக்கிறேன்.

ஆயிரம் பேரழகில் சிறந்த பேரழகு,
ஆண் விரும்பும் பெண்ணழகு,
நாணம் கொண்ட கண்ணழகு,
எல்லாம் கொண்ட பரிபூரணமான வண்ணமயில் அவள்

[Geneliarasigan]

NANBA NEXT UPDATE WAITING!!!!!!!

வீட்டில் ரெண்டு நாள் guest வந்து இருக்காங்க ப்ரோ,தனிமை கிடைத்தால் தான் எழுத முடியும்.எப்பவும் சனி, ஞாயிறு தான் நேரம் கிடைக்கும்.இந்த ரெண்டு நாள் எழுத முடியல.நேரம் கிடைக்கும் பொழுது எழுதி போடுறேன்.

[Geneliarasigan]

மிக அருமையான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி நண்பா

[Geneliarasigan]

VERY VERY INTERESTING STORY. SAKOCHI VERY POWERFUL DEVIL. OH MY GOD. KATHAVARAYAN NEXT MOVE!!!!

Thank you

nice going story

Thank you

Fantastic update

Thanks

[Geneliarasigan]

Story got restored now..Special thanks to sarit11

[Geneliarasigan]

VERY VERY INTERESTING STORY. SAKOCHI VERY POWERFUL DEVIL. OH MY GOD. KATHAVARAYAN NEXT MOVE!!!!

Thanks  bro

[Geneliarasigan]

Welcome back

Thank you bro

[Geneliarasigan]

Kathu has shown impressive things to these woman. But he is still shown as anti is what hurts.

உங்கள் பார்வையில் சரி தான். அதுக்காக தானே அவனுக்கு மட்டும் இத்தனை சலுகைகள்.தொடர்ந்து comment போட்டு ஆதரவு கொடுங்க.

[Geneliarasigan]

Episode - 147

நிகழ் காலம்

நிகழ்காலத்தில் பிரியங்காவை காத்தவராயன் அடைய போகும் பொன்னான தருணத்தில் ஏதோ ஒரு சக்தி தடையாக வந்தது.

அதற்கு சற்றுநேரம் முன்னே,சதுரகிரியில் ஆராதனாவும்,மாறனும் ஒருவரையொருவர் ஆரத்தழுவி முத்த கும்மாளத்தில் இணைந்த அவ்வேளையில் இரு கண்கள் ரகசியமாக அவற்றை மறைந்திருந்து ரசித்து பார்த்தன.

"ஆகா என்ன பால்வண்ண மேனி..!வெறும் பாலும்,நெய்யும்,சாப்பிட்டு வளர்ந்து இருப்பாளோ...!என்ன அழகு,இவ இதழ்கள் மட்டும் சிவந்து இருக்கே..!இந்த மாதிரி ஒரு பெண்ணை அனுபவிக்க எவ்வளவு நாள் காத்து கொண்டு இருக்கேன்" என அவன் மனம்  ஏங்கியது."எத்தனையோ முறை இந்த சதுரகிரி வரும் நகரத்து பெண்களை ரசித்து மட்டும் இருக்கிறேன்.ஆனா எல்லை மீறி தொட்டது இல்லை.காரணம் இங்கு வரும் ஆட்கள் எல்லோரும் பக்தியோடு கட்டுக்கோப்பாக இருப்பதால் என்னோட எண்ணமும் எல்லை மீறியது இல்லை.ஆனா இவன் அவள் இதழை சுவைப்பதை பார்த்து எனக்கு எச்சில் ஊறுதே..!"என காமத்தீயில் தவித்தான்.

மெய்மறந்து தட்டுதடுமாறி கால் ஒரு அடி எடுத்து வைக்க,அங்கே சிதறி விழுந்து கிடந்த பானை சில்லின் மீது மிதித்து விட்டான்.பட்டென்று பானை உடையும் சத்தம் கேட்டு ஒட்டி கட்டி இருந்த ஆராதனாவும்,மாறனும் அவசரமாக பிரிந்தார்கள்.

"யார் நீங்க..?"மாறன் திரும்பி பார்த்து கேட்டான்..பார்த்த உடன் அவன் மலைவாசி என்று மட்டும் புரிந்தது.

ஆராதனா அந்நேரம் உதட்டை புறங்கையால் துடைத்து கொண்டு இருந்தாள்.அவள் உதடு துடைக்கும் பொழுது லேசாக வில் போல வளைய,உள்ளே பளிச்சென்ற வெண்ணிற பற்கள் மின்னியது.

அவள் மேனியின் அங்க வளைவுகளை மேலிருந்து கீழாக புதிதாக வந்தவன் அளந்தான்.எச்சில் ஊற மெதுவாக பேச்சை ஆரம்பித்தான்."என் பேரு வீரா,இங்கே மலையில் வாழும் பளியர் இனத்தைச் சேர்ந்தவன்.என் பொண்டாட்டி காமினி நேத்து இங்கே வந்து இருந்தா,இன்னமும் அவ குடிசைக்கு திரும்பல.அதனால் தான் அவளை தேடி கொண்டு இங்கே வந்தேன்."

மாறனும் உடனே,"ஓ,நீங்க தான் காமினி கணவனா..!நானும்,காமினியும் நேற்று யானைக்கு வெட்டி வைத்து இருந்த குழியில் தவறி விழுந்து விட்டோம்.காலையில் தான் உங்க ஆளுங்க வந்து எங்களை மீட்டாங்க.நான் குழியில் இருந்து வெளியில் வந்த உடன் நேரா இங்கே ஒடி வந்து விட்டேன்.காமினி இங்கே வரவில்லை என்றால் நேரா உங்களை தேடி தான் குடிசைக்கு  போய் இருப்பாங்க.நீங்க வேற ஒருநாள் ராத்திரி கூட அவளை விட்டு பிரிந்து இருக்க மாட்டீங்க என்று அவங்க புலம்பிட்டே இருந்தாங்க.."என மாறன் சொல்லி சிரிக்க, ஆராதனா உடனே அவன் தொடையில் கிள்ளினாள்.மாறன் உடனே வலியில் துள்ளி குதித்தான்.

"என்னது ஒருநாள் இரவு முழுக்க குழிக்குள்ளே ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா இருந்தீங்களா..!அப்ப ரெண்டு பேருக்குள்ளே என்னென்னவோ நடந்து இருக்குமே..!என் பொண்டாட்டி கிட்ட தப்பா நடந்து கொண்ட பிறகு தான் இவன் இங்கே வந்து இவ உதட்டை இந்த உறி உறி.. என உறியறனோ" என வீராவின் மனசு தப்பு தப்பாக ஒரு நிமிடம் நினைத்தது.

"ஆகா..!கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியாக இவ அழகா இருக்காளே.."என வீரா நினைத்து கொண்டே உள்ளே எட்டி பார்க்க,அங்கே அனு மற்றும் லிகிதா மேனியை பார்த்து இன்னும் அவன் கண்கள் விரிந்தது.

"என்னடா இது..!உலகில் உள்ள ஒட்டுமொத்த அழகிகள் இங்கே தான் இருக்காங்க போல"என நினைத்தான்.

மீண்டும் மாறனின் குரல் கேட்டு வீரா சுய உணர்வுக்கு வந்தான்.

"என்ன சொன்னீங்க..! வீரா கேட்டான்.

"சரியா போச்சு..உங்க பொண்டாட்டி உங்க வீட்டுக்கு வந்து இருப்பாங்க..!இதோட பத்து தடவை சொல்லிட்டேன்"என மாறன் சிரிக்க வீரா அங்கிருந்து சென்றான்.

"யார் இவங்க..!எதுக்கு இங்கே வந்து இருக்காங்க..காமினிக்கு கண்டிப்பா விசயம் தெரிந்து இருக்கும்.அவளிடம் விசயம் கறந்து விட வேண்டியது தான்.."என  குடிசை நோக்கி ஓடினான்.

எதிர்பார்த்தது போலவே காமினி குடிசையில் இருந்தாள்.உட்கார்ந்து கொண்டு அடுப்பில் கஞ்சி காய்ச்சி கொண்டு இருந்தாள்.இப்போ தான் ஓடையில் குளித்து விட்டு வந்து இருக்கிறாள் என அவள் ஈரத்தலையை பார்த்த உடன் தெரிந்தது..ஆனா இப்போ எதுக்கு தலை குளிச்சு இருக்கா..!ஒருவேளை நான் நினைத்தது போல அவனுக்கும்,இவளுக்கும் நேத்து தப்பா எதுனா நடந்து இருக்குமோ..!அதனால் தான் தலையை குளித்து விட்டு வந்து இருக்காளோ என நினைத்தான்.

வீராவின் உருவம் வாசலில் நிழலாடுவதை பார்த்த உடன்"வாய்யா..வந்து சூடா கஞ்சி குடி.."என காமினி சொல்ல,

"நேற்று இரவு முழுக்க எங்கே போய் இருந்தே காமினி..!உன்னை நான் நேற்று முழுக்க காட்டுக்குள்ள தேடிட்டு இருந்தேன்."

"அதுவா..!என அவள்  இரவு குழிக்குள் விழுந்து விட்டதையும்,கூட ஒருவன் ஆடவன் இருந்ததையும்,பிறகு அங்கே இருந்த பெண்கள் யாரென்று எல்லா விஷயத்தையும் அட்சரம் பிசகாமல் காமினி ஒப்புவித்து விட்டாள்..

மூங்கிலால் பின்னப்பட்ட கூடை போன்ற நாற்காலியில் உள்ளே வந்து  உட்கார்ந்த வீரா"நீ சொல்றது எதுவும் நம்பற மாதிரி இல்லையே" என தன் மோவாயை தேய்த்தான்.

"அட..!நான் சொல்றது எல்லாம் முழுக்க முழுக்க உண்மை.அந்த ரெண்டு பொண்ணுங்க காலம் விட்டு காலம் மாறி சென்று இருக்கு.அதனால் தான் நினைவு இல்லாம விழுந்து கிடக்கு."என காமினி தொடர்ந்து சொல்லி கொண்டே இருக்க,"இரு இரு" என வீரா அவள் பேச்சை கை காட்டி நிறுத்தினான்.

"நான் நம்ப முடியல என்று சொல்ல வந்தது காலம் கடந்த பயணம் பற்றிய விசயம் இல்ல காமினி.இந்த சதுரகிரியில் வாழும் நமக்கு இது புது விசயமும் இல்ல.நான் சொன்னது ஒரு இரவு முழுக்க அவன் கூட இருந்தும் ரெண்டு பேருக்குள்ள எதுவுமே தப்பு நடக்கலயா..!என கேட்ட உடன் காமினிக்கு கோபம் வந்து விட்டது.

"என்னய்யா சொல்லற..அந்த ஆளு ஒரு பாலசாமியார்.தப்பு எல்லாம் செய்ய மாட்டார் தெரியும்ல..!"என காமினி சொன்ன உடன் வீரா கடகடவென சிரித்தான்.

"இங்க பாரு காமினி..!நீ சொல்ற அந்த சாமியார் தான் அந்த பொண்ணு ஆராதனா கூட சிலுமிஷம் செய்து கொண்டு இருந்தார்.அதை என் ரெண்டு கண்ணால் பார்த்திட்டு வரேன்.இங்க பாரு நீ ஆளு கூட தப்பு தண்டா பண்ணி இருந்தா கூட தப்பு இல்ல..எனக்கும் உன் மூலமா ஒரு வேலை ஆக வேண்டி இருக்கு..."என வீரா சொல்ல

"வாயை கழுவுய்யா..!உன்னை தவிர இன்னொருத்தன் கூட நான் படுப்பது பற்றி நினைச்சு கூட பார்த்தது இல்ல."என காமினி கோபத்தில் கத்த அவளுக்கு மூச்சு வாங்கியது.அவளின் மார்பு கலசங்கள் மேலும் கீழும் இறங்கியது.

"காமினி இந்த உலகில் படைக்கப்பட்ட கனிகளில் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு சுவை இருக்கு.எல்லாம் ஒரே மாதிரி சுவை இருப்பது இல்ல. வாழைக்கு இருக்கும் சுவை மாங்கனிக்கு கிடையாது.அதே போல மாங்கனிக்கு இருக்கும் பலாவிற்கு கிடையாது.ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு சுவை.அதே போல ஒவ்வொரு ஆணுடன் உடலுறவு வைத்து கொள்ளும் பொழுது வேறு வேறு மாதிரி சுகமாக இருக்கும்.."

"இப்போ நீ என்ன தான் சொல்ல வரே..!"என காமினி சற்று கோபம் தணிந்து கேட்டாள்.

"அது தான் காமினி,நீ இப்போ வாழையை மட்டும் ருசித்தவ..கொஞ்சம் உன்கிட்ட மாங்கனி கிடைச்சு இருக்கு.அதையும் நீ சுவைச்சு பார்த்து இருப்பே.அதனோட சுவை உன்னை ஈர்த்து இருக்கும்.தனிமை,இரவு, சில்லென்ற காற்று,அதுவும் ஆள் வேற பார்க்க வாட்ட சாட்டமா கட்டிளம் காளையா இருக்கான்.அதனால் கண்டிப்பா அவனோடு சேர்ந்து தப்பு பண்ணி இருப்பே என்று நான் உறுதியாக சொல்றேன்.."

"இல்ல..எங்களுக்குள் எந்த தப்பும் நடக்கல.."என்று காமினி சொன்னாளே தவிர,நாங்க எந்த தப்பும் பண்ணல என்று சொல்ல அவளுக்கு தோணவில்லை.இரண்டுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது.

"அப்போ அதை எனக்கு நிரூபி..!" என்று வீரா சொன்னான்.

"எப்படி?"என காமினி கேட்க,

"ரொம்ப எளிது காமினி,என்னை தவிர இன்னொரு ஆண் உன்னை தொடும் பொழுது நீ உன்னோட உணர்ச்சியை கட்டுபடுத்தி காண்பிக்க வேண்டும்."என்று அவன் சொல்ல காமினிக்கு திக்கென்று இருந்தது.

இருந்தாலும் அதிர்ச்சியை அடக்கி கொண்டு,"ஏன்..!நீயே என்னை தொடு.நான் என் உணர்ச்சியை கட்டுப்படுத்தி காண்பிக்கிறேன்"என்று சொன்னாள்.

"இப்ப தானே சொன்னேன் காமினி,நான் உனக்கு பழக்கப்பட்ட பழத்தின் சுவை போன்றவன்.என் ருசி உனக்கு திகட்டி இருக்கும்.இப்போ நீ சுவைக்க வேண்டியது ஓரு புது பழத்தின் சுவை.அந்த புது பழத்தின் சுவையை நீ சுவைத்து பார்த்து அதை வேண்டாம் என நீ தூக்கி எறிந்து விட்டால் உங்களுக்குள் எதுவும் நடக்கவில்லை என நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன்."என சொன்னான்.

காமினி தயங்கினாள்.
"இன்னொருத்தன் கூட பச்சையா படுக்க சொல்றே..!நான் யாரிடமும் சோரம் போகவில்லை என இப்படி தான் நிரூபிக்க வேண்டும் என்றால் அதை நான் செய்ய தயார்"என்றாள்."ஆனா இந்த விசயம் நம் கூட்டத்தாருக்கு தெரியக்கூடாது.யாரை வச்சு நீ சோதிக்க போறே..அந்த ஆள் இந்த விசயத்தை வெளியே சொல்ல கூடாது."என சொன்னாள்.

வீராவும் உடனே ஒப்புக்கொண்டு"சரி..காமினி இந்த விசயம் வெளியே தெரிந்தால் எனக்கும் தானே அசிங்கம்.உன்மேல ஒருத்தனுக்கு ரொம்ப நாளாக ஒரு கண்ணு.அவன் நம் இனத்தை சேர்ந்தவன் கிடையாது.அவனை நான் கூட்டிட்டு வரேன்.ரெடியா இரு.."என சொல்லி சென்றான்.



பிரியங்காவின் மீது படர்ந்து இருந்த கிளியின் உருவம் பெரிதாகி கொண்டே வந்தது.ஆனால் அதை விட பிரமாண்டமான உருவத்தில் கழுகின் உடம்பில் இருந்த சகோச்சி அவனை நோக்கி பறந்து வந்து அப்படியே கொத்தி கொண்டு பறந்தது.எல்லாம் நொடிப்பொழுதில் நடந்து விட்டது.வெண்ணெய் திரண்டு வரும் பொழுது பானை உடைந்த கதை தான்.

பஞ்சவர்ண கிளியின் உடம்பில்  இருந்த காத்தவராயனும்,கழுகின் உடம்பில் இருந்த சகோச்சியும் மக்கள் இல்லாத இடத்தில் பயங்கரமாக சண்டை செய்தன.இருவரின் சண்டையால் அந்த இடமே புழுதி பறந்தது.இருவரும் மோதிய சண்டையால் மரங்கள் பெயர்ந்து விழுந்தன.கிளியின் கால் நகங்களை தன் கெட்டியான வளைவான கால் நகங்களால் கெட்டியாக பிடித்து கொண்டு . சகோச்சி வானத்தில் தட்டாமலை சுற்றியது.காத்தவராயனுக்கு தலை சுற்றியது.

"அய்யோ என் கிரகமா..!ஊருல,உலகத்தில ஆயிரம் உயிர்கள் இருக்கு. ஆனா இந்த கிளி உடம்பில் வந்து தான் இவளிடம் மாட்டிக்கனுமா" என்று காத்தவராயன் கதறினான்.கால் நகங்களால் கெட்டியாக பிடித்து இருந்த அவனை விடுவிக்க காத்தவராயன் மரம் மீது மோதி கீழே விழுந்தான்.

கீழே விழுந்த அவனை,கழுகின் கூரிய நகங்களால் சகோச்சி பஞ்சவர்ண கிளியின் இறக்கைகளை பிச்சி போட்டது.காத்தவராயனால் கிளியின் உடம்பில் இருந்து வெளியே வரமுடியவில்லை.இந்த அளவு மூர்க்கத்தனமான தாக்குதலை சகோச்சியிடம்  இருந்து காத்தவராயன் எதிர்பார்க்கவில்லை.மீண்டும் கிளியை தூக்கி கொண்டு பறந்த சகோச்சி கடலின் மீது பறந்தது.அங்கு ஒரு உடைந்த கப்பல் கரையோரம் இருப்பதை பார்த்த  
சகோச்சி அதன் மீது கிளியின் உடம்பை போட்டது. றெக்கை இல்லாமல் பறக்க முடியாமல் தத்தளித்த கிளி அந்த கப்பல் மீது தொப்பென்று விழுந்து மேலும் காயம் அடைந்தது. உடைந்த கப்பலின் துருப்பிடித்த பாகங்கள் கிளியின் உடம்பை பதம் பார்த்து கிழித்தன.காத்தவராயன் வலியில் கத்தினான். இன்னொரு உடம்பில் இருந்து உடலுறவு கொள்ளும் பொழுது சுகத்தை எப்படி அனுபவித்தானோ,அதே போல இந்த சண்டையில் ஏற்பட்ட அடியில் வலியில் துடித்தான்.
முன்பு சகோச்சி உடன் சண்டையிடும் பொழுது உடல் இல்லை. அதனால் காயம் இல்லை.வலியும் இல்லை.ஆனா இப்போ ஒரு உடம்பில் புகுந்த உடன் அதன் வலியை அனுபவிக்க வேண்டுமே..

உடல் எங்கும் இரத்த காயங்களாய் எழுந்து நிற்க கூட திராணி இல்லாமல் சோர்ந்து போய் இருந்த கிளி உடம்பின் மீது கழுகு வந்து அமர்ந்தது. கழுகின் பார்வை உக்கிரமாக இருந்தது.அது பஞ்சவர்ண கிளியின் கண்ணை உற்று பார்த்தது.இப்போ சகோச்சி கிளியின் உடம்பில் பாய்ந்தது.கிளியின் உடம்பில் ஊடுருவிய சகோச்சி அதன் ஒவ்வொரு உள்ளூருப்புகளை சிதைத்தது.காத்தவராயன் மரண வலியில் கத்தினான்.வெளியே காயங்களை உண்டாக்கிய சகோச்சி இப்போ உள்ளுக்குள்ளே காயங்களை உண்டு பண்ணியது.
உள்ளே உள்ள ஒவ்வொரு உறுப்புகள் ஒவ்வொன்றாய் அறுந்து விழுந்தன.அதன் அலகில் உள்ளுக்குள் இருந்து இரத்தம் சொட்டியது.கிளியின் உடம்பில் இருந்த காத்தவராயன் மயங்கினான்.

மீண்டும் வெளியில் வந்த சகோச்சி கழுகு உடம்பில் புகுந்து குற்றுயிராய் சிதறி கிடந்த காத்தவராயனை அள்ளி கொண்டு மந்திரவாதியிடம் சென்றது.ஆனால் அதை ஒரு ஆன்மா வழியில் தடுத்து நிறுத்தியது.

[Geneliarasigan]

ரொம்ப நல்லா போகுது கதை
புதுசா உள் புகுந்த ஆன்மா யாரோடது
சகோச்சி காத்து சண்டை அருமை. சுகம் மட்டும் கண்டவன் வலியும் படட்டும்.

Thanks nanba

[Geneliarasigan]

FANTASTIC UPDATE NANBA. But Sakochi devil continously very disturbed kathavarayan. i dont like it sakochi.

சகோச்சி தொந்தரவு கூடிய விரைவில் முடியும்

[Geneliarasigan]

Fantastic continuity brother
Sagochi oda revenge scenes ultimate
Kathuvarayan ku semma appuu adichi vitruchu anaah
Sudden twist innoru aathma entry nice twist adhu yarah irukum
Oru Vela present la irukaa samiyaar ah
Kamini Veera convo vachi anga edho oru sambavam seiya ready akeetinga pola super rapo... Keep rocking
Veera ku over aasai tha again saga poraan pola mun jenmam pola

Present இல் இருக்கும் சாமியார் இல்ல ப்ரோ,அவரோட குரு.thanks for your comment

[Geneliarasigan]

காமினி கதை என்ன நண்பா நினைச்ச மாறியே போகுது ரோம்ப நன்றி நண்பா

காமினி கதை முன்ஜென்ம தொடர்பு உடையது ப்ரோ.அதனால் நீங்கள் எண்ணியது போல வரும்.

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு மிகவும் அருமையான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி நண்பா

Super comeback bro

Thanks bro

[Geneliarasigan]

Episode - 148

நிகழ் காலம்

"சகோச்சியை நிறுத்தும் வல்லமை இவ்வுலகில் யாருக்குமே கிடையாது. யார் என்னை தடுப்பது?ஒழுங்கா வழியை விட்டு விடு..இல்லையேல் பஸ்பம் ஆகி விடுவாய்"என்று யட்சியான  சகோச்சி எச்சரித்தது..

அதற்கு பதில் எதிர்முனையில் சிரிப்பு மட்டுமே இருந்து வந்தது.இது இன்னும் சகோச்சியின் கோபத்தை கூட்டியது.

ஏற்கனவே காத்தவராயனுடன் சண்டையில் கோபத்தில் இருந்த சகோச்சி தன் சக்தியை ஒன்று திரட்டி எதிரில் செலுத்த ஒரு வெண்மையான பிரகாசிக்கும் உருவம் உதயம் ஆனது.ஆனா திடீரென தோன்றிய அந்த ஜோதியின் வெளிச்சத்தில் யாரென்று சரியா புலப்படவில்லை.
அந்த உருவம்  சகோச்சி ஏவிவிட்ட சக்தியை அழகாக இடைநிறுத்தி திரும்பவும் அந்த சக்தியை சகோச்சியிடமே திருப்பி விட சகோச்சி ஆச்சரியம் ஆனது.. கழுகின் உருவில் இருந்த சகோச்சி கீழே விழுந்தாலும் காத்தவராயனை விடவில்லை.கிளியின் உடலில் காத்தவராயன் இன்னும் மயக்கமாக இருந்தான்.

"என் சக்தியை தடுக்கும் வல்லமை படைத்த யார் நீங்க?என்று சகோச்சி கேட்க, ஜோதி பிரகாசம் குறைந்து உருவம் வெளிப்பட, சகோச்சி தன்னை மறந்து "தந்தையே" கூவியது..

"என்னையா யாரென்று கேட்கிறாய்.?நான் உன்னை உருவாக்கியவன்.உன் தந்தை..!"என்று சொல்ல,சகோச்சி திகைத்து நின்றது.

தந்தையை கண்ட பாசத்தில் சகோச்சியான விலாசினி"என்ன தந்தையே..!இவனை அழிக்க தானே என்னை சகோச்சியாக உருவாக்கம் செய்தீர்கள்.இப்போ நீங்களே தடுப்பது நியாயமா..?"என்று கேட்டது.

"விலாசினி..!நான் உன்னை காத்தவராயனை அழிக்க உருவாக்கவில்லை.அவனால் பாதிக்கப்பட்ட உனக்கு நியாயம் கிடைக்க வேண்டுமென அவனை தோற்கடிக்கவே உருவாக்கினேன்."என்றார்.

"எனக்கு புரியவில்லை தந்தையே..!தோற்கடிப்பது என்றால் அழிப்பது தானே அர்த்தம்.அதை தானே நான் இப்போ செய்ய போகிறேன்.."

"நீ அடுத்து என்ன செய்வாய் என எனக்கு தெரியும் விலாசினி.இவனை கொண்டு போய் அந்த மந்திரவாதியிடம் ஒப்படைப்பாய்.ஆனால் அவன் இவனை வைத்து சில சக்திகளை பெற்று கொண்டு காத்தவராயனை விட்டு விடுவான். மேலும் அந்த மந்திரவாதியிடம் தப்பிப்பதற்கு அந்த காத்தவராயனுக்கு நன்றாக தெரியும்.காத்தவராயன் வெளியே வந்த பிறகு ஆவி உருவில் அவனை நீயும் வெல்ல முடியாது.சரி உனக்கு காத்தவராயனை அழிக்கும் ரகசியம் தெரியுமா..?என்று அக்ரூரர் கேட்டார்.

சகோச்சி முழித்தது.

"இங்கே பார் விலாசினி..காத்தவராயனை இதுவரை நீ மட்டும் தான்  வென்று இருக்கிறாய் என்று பெருமை கொள்ளாதே..!இதற்கு முன்பே மதிவதனி ரெண்டு முறை அவனை வென்று இருக்கிறாள்.நானே ஒருமுறை வென்று இருக்கிறேன்.அனு,மற்றும் ஆராதனா கூட நிகழ்காலத்தில் இணைந்து அவனை தோற்கடித்து உள்ளார்கள்.
ஆனால் அவனை முழுமையாக அழிக்க முடியவில்லை.அவனை அழிக்கும் சக்தி உன்னிடமும் கிடையாது,என்னிடமும் கிடையாது,நீ இவனை கொண்டு செல்லும் அந்த மந்திரவாதியிடமும் கிடையாது..அதனால் நான் சொல்வதை கேள்.இவனை உன் பிடியில் இருந்து உடனே விட்டு விடு.இல்லையெனில் பெரும் அனர்த்தம் நிகழ்ந்து விடும்."என்று அவளுக்கு அறிவுரை கூறினார்.

"முடியாது தந்தையே..!என்னால் கொல்ல முடியாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.இவனை அணு அணுவாக நான் சித்திரவதை செய்ய வேண்டும்.அதற்கான சக்தி என்னிடம் உள்ளது."என அக்ரூரர் பேச்சை  சகோச்சி மறுத்தது.

"முட்டாள் மாதிரி உளறாதே விலாசினி..நீ பிரியங்காவை காக்கும் பொறுப்பு ஏற்று உள்ளாய்.உன்னையும் மீறி காத்தவராயன் புல் வழியாகவும்,அட்டை வடிவிலும் பிரியங்காவை புணர்ந்து விட்டான்.அங்கேயே நீ விட்ட சவாலில் காத்தவராயனிடம் தோற்று விட்டாய்.இதற்கே நீ காத்தவராயனை விடுவிக்க வேண்டும்.இப்போ காத்தவராயன் தொடுதல் மூலம் பிரியங்கா உடம்பில் காம ஜுரம் வந்து விட்டது.இன்று இரவு காத்தவராயன் பிரியங்காவை புணராவிட்டால் அவன் மூட்டிய காம ஜுரத்தால் அவள் இறந்து விடுவாள்.அதனால் தான் பெரும் அனர்த்தம் நிகழும் என்று சொன்னேன்.காத்தவராயனை அழிக்கும் சக்தி மறுபிறப்பு எடுத்து வந்துள்ள மதிவதனி சக்தியால்,அதாவது அனு,ஆராதனா, லிகிதா மற்றும் பிரியங்கா கைகளில் தான் உள்ளது.அதனால் தயவு செய்து நான் சொல்வதை கேள்.."என்று அவர் வலியுறுத்த,

சகோச்சி தீர்மானமாக,"மன்னிக்கவும் தந்தையே..! இந்த ஒரு விசயத்தில் மட்டும் நான் யார் பேச்சையும் கேட்க போவது இல்லை.யாரும் என்னை தடுத்து நிறுத்தவும் முடியாது.
யார் இறந்தாலும் எனக்கு கவலையும் இல்லை.எனக்கு என் மனோரதம் ஈடேறுவதே தான் லட்சியம்.." என்று சொல்ல

இதை கேட்டு அக்ரூரர் ஆன்மா கோபம் கொண்டது.

"சாதாரண ஆன்மாவாக இருந்த உனக்கு சகல சக்திகளை கொடுத்து சகோச்சியாக உருவாக்கியவன் நான்.காத்தவராயனை தோற்கடிக்கும் வல்லமை உனக்கு ஏன் கொடுத்தேன் தெரியுமா.?அவனால் பாதிக்கபட்டு அமைதி இல்லாமல் அலையும் உன் ஆன்மாவிற்கு ,அவனை தோற்கடித்தால் சற்று நிம்மதி கிடைக்கும் அல்லவா..!அதற்காக தான். உன்னை உருவாக்கும் பொழுதே ஏவல் சக்தியாக தான் உருவாக்கினேன். எந்த ஏவல் சக்தியும் சரபேஸ்வரர் கவசத்தின் மூலம் அழிந்து விடும். அதை உன்மீது இப்போ பிரயோகிக்க போகிறேன்..என்று அவர் கையில் நீரை வைத்து கொண்டு மந்திரத்தை உச்சரிக்க தொடங்கினார்.

"நரசிம்ம உக்கிரம் உடைத்து
வந்த பரமசிவம்,
பறவையாய் எழுந்த என் கோவே,
ஹரஹர என சொல்லி ஆனந்தமாக்கி,
உன்னை உரத்த குரலில் கூப்பிடுவேன் சாலுவேசா என்றே..!
சிரம் இரண்டும், கண் மூன்றும்,கரம் நான்காய் என்னை காத்தருளும் கருணாகரனே,
சரபேசா வாழிய வாழியவே" என 108 முறை உச்சரிக்க தொடங்கினார்.

சகோச்சி,அவர் உச்சரிக்கும் மந்திரத்தை தடுக்க பல மந்திர சக்திகளை அவர் மீது ஏவியது. ஆனால் எல்லாம் அவர் மீது பட்டு பொடி பொடியாகி போனது.

108 முறை மந்திரம் ஜெபித்த பிறகு அவர் கைகளில் இருந்த நீர் மின்னியது.

கழுகு உடம்பில் இருந்த சகோச்சிக்கு தன் அழிவு கண்கூடாக தெரிய,பயத்தில் இரண்டு றெக்கைகளால் படபடவென விரித்து அடித்து
"வேண்டாம்" என கதறியது."நான் காத்தவராயனை விட்டு விடுகிறேன்"என சொல்லி அவனை விடுவித்தது.

அக்ரூரரும் மனமிறங்கினார்.

ஆனால் சகோச்சி அவரிடம்,"தந்தையே..என்னோட வெறி இன்னும் அடங்கவில்லை.நான் ஒன்னும் உங்களை போன்ற மானிட பிறவி அல்ல.என் கோபத்தை அடக்கி கொள்ள.யட்சியாக தங்களால் மாற்றபட்டவள். என்னோட கோபத்தை யாரிடமாவது செலுத்தியே ஆக வேண்டும்.அதற்கு
எனக்கு ஒரு வழி சொல்லுங்கள்"என கேட்டது.

"சரி சொல்கிறேன்..!உன்னோட இந்த நிலைக்கு காரணம்,முற்பிறவியில் உன்னை காத்தவராயனிடம் கொண்டு போய் சேர்த்தவன்.அவன் மீண்டும்  மறுபிறப்பு எடுத்து இருக்கிறான்..இப்பிறவியிலும் அவனோட குணம் சற்றும் மாறவில்லை.அவனோட பொண்டாட்டியை வேறொருவனுக்கு கூட்டி கொடுத்தது இல்லாமல் அவன் பொண்டாட்டியையே துணையாக வைத்து கொண்டு இப்போ அவன் ஆராதனாவை ருசித்து கொண்டு உள்ளான்.இப்போ நீ சென்று அதை தடுத்து உன்னோட வெறியை அவனிடம் தீர்த்து கொள்" என்று சொல்லி மறைந்தார்.



மன்னர் காலம்

"எப்படி எப்படி..?"அனு கேட்டாள்.

நாம் செயல்படுத்த போகிற காரியம் மிக எளிது அனு.இப்போ அருள்மொழி ஒரு ஆணின் உடையில் இருக்கிறாள்.சாதாரண பெண் அரைநிர்வாண கோலத்தில் இருந்தாலே ஒரு ஆணுக்கு காமம் பீறிட்டு கிளம்பும். இவளோ தேவலோக ரதியை ஒத்த அழகில் இருக்கிறாள்.இவளை மட்டும் அரைகுறை ஆடையில் இளங்கோ பார்த்தால் அவ்வளவு தான்.எந்த ஆடவனும் இவள் அழகில் விழுந்து விடுவான்.இவன் மட்டும் எம்மாத்திரம். அப்புறம் நம் வந்த வேலை எளிதாக முடிந்து விடும்.   டச்சிங்..டச்சிங்..கிஸ்ஸிங்..கிஸ்ஸிங் தான்.."என சொல்லி லிகிதா நகைத்தாள்

"இப்போ நாம அதற்கு என்ன செய்ய போகிறோம்..!"அனு கேட்க..

"ஆ...! விளக்கெண்ணெய் உனக்கு ஒன்னும் புரியாது..!அங்கே பார்..!என மாடத்தில் இருந்து சங்கிலியால் தொங்கவிடப்பட்டு  ஒளிர்ந்து கொண்டு இருந்த விளக்கை காட்டினாள்.

"அய்யோ,ஆடையில் தீப்பற்றினால் அருள்மொழிக்கு ஏதாவது ஆகிவிட போகுது.."என அனு பதறினாள்..

"அதெல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது.ரிஸ்க் எடுத்தா தான் ரஸ்க் கிடைக்கும்"என லிகிதா மெல்லிய காற்றாய் வீச விளக்கு லேசாக காற்றில் ஆட தொடங்கியது.

விளக்கின் தீபம்,லிகிதா நினைத்தது போல மளமளவென்று அருள்மொழி ஆடையில் பற்ற,உடனே இளங்கோ அதை பார்த்து பதறினாலும் உடனே சுதாரித்து அவளை அள்ளி கொண்டு பக்கத்தில் உள்ள நீர் தடாகத்தில் போட்டான்.

கோவிலின் கருவறையில் சிலையின் மீது இருந்து அபிஷேகம் செய்யப்படும் நீர் கோமுகியின் வழியே சிந்தி ஓடை போல ஒடி, மழை நீரால் உருவான தடாகத்தில் கலந்தது.அந்த தடாகத்தில் இயற்கையாக உருவான மலர்களும்,சாமிக்கு அபிஷேகம் செய்த மலர்களும் சேர்ந்து பூக்களால் நிரம்பி இருந்தன.

"அருள்மொழி...!அருள்மொழி...!என இளங்கோ கத்தினான்.ஆனால் தடாகத்தில் இருந்து அவள் வெளிவரவில்லை.உடனே நீரில் பாய முடிவெடுத்த பொழுது காற்று குமிழிகள் வெளிவந்தது..முதலில் அருள்மொழி தலை லேசாக தெரிந்து அவள் அழகிய வேல் விழிகள் வெளிப்பட்டன.அவள் அன்னம் போல நடந்து கரைக்கு நடந்து வர அவளின் அழகிய தளிர்மேனி கொஞ்ச கொஞ்சமாக வெளியே தெரிந்தன.அருள்மொழியின் மேலாடைகள் காணாமல் போய் இருந்தன.வெறும் உள்ளாடைகள் அதுவும் சில பாகங்கள் எரிந்து அவளின் உள்ளழகை சரமாரியாக வெளியே காண்பித்தன.பாதி மறைந்தும்,பாதி மறையாமலும் அவளின் செப்பு சிலை அழகை கண்ட மாத்திரத்தில் இளங்கோ மெய் மறந்தான்.
அவள் உடல் முழுவதும் ஆங்காங்கே இலைகளும்,பூக்களும் ஒட்டி கொண்டு இன்னும் அவள் அழகை பன்மடங்கு கூட்டின.கூந்தல் நீரில் நனைந்து கொஞ்சம் அவளின் மேனியின் முன்புறம் கவர்ச்சியை இன்னும் கூட்டியது.நடனம் ஆடிய மங்கையின் வளைவு சுளிவுகள் பார்க்க அற்புதமாக தரிசனமாக இருந்தன.

நீர் சொட்ட சொட்ட மேலேறி வந்த அருள்மொழி,வெட்கத்தில் தடாகத்தின் மேட்டில் வந்து உட்கார,இளங்கோவும் வந்து அருகில் அமர்ந்தான்.

ஏதேனும் தீக்காயங்கள் உள்ளதா..!என அவள் மின்னும் மேனியை மேலும் கீழும் ஆராய்ந்தான்.அவன் அப்படி உற்று பார்ப்பது அருள்மொழிக்கு கூச்சமாக இருந்தது.காயங்கள் எதுவும் தென்படவில்லை.

மெல்லிய குரலில் இளங்கோ,"ஒருநிமிடம் நான் தடுமாறி போய் விட்டேன் அருள்மொழி..!ஏன் இவ்வளவு நேரம் நீ தடாகத்தில் இருந்து வெளிவரவில்லை."என கேட்டான்.

அருள்மொழியும் மெல்லிய குரலில் தயங்கி,"மேலாடை இல்லாமல் வெளியே வர கூச்சமாக இருந்தது"என்று அவள் சொன்னாள்.

அவள் குரலும் அந்த நேரத்தில் போதை ஏற்றும் விதமாக இருந்தது.அருள்மொழி தரையில் கை ஊன்றி அமர்ந்து இருக்க,அவள் கைகளை தேடி,இளங்கோவின் கைகள் சென்றது.அவன் விரல்கள் பட்ட உடன் அவளின் மேனி மின்சார தீண்டல்களுக்கு உள்ளாகி சிலிர்த்தது.