[Geneliarasigan]

Rohini kadhal oru thalai anathu pola
Adhku ilangavo kolvathu pondraa ennam enanoo
Idumbam kedu ketta jenmam pola
Harsha veeram illatha jenmam
Kadhal katchikal arumai kattu punaai vaithu oru etharthamamah
Kadhai nagarvum sirapu...
Arulmozhi udan ilango pesiyey anaithum arputhamagah sethuki irukinga
Sentamizh varthaigal arumai.. Anu likitha idhula pakamalah irukanga
Enaku ennavo kadhai 175 update varum thonudhu

Thanks for your comment bro..இளங்கோவை ரோஹிணி எதற்காக கொல்ல சொல்கிறாள் அடுத்தடுத்த பாகங்களில் வெளிவரும் ப்ரோ.

[Geneliarasigan]

பாகம் - 142

மன்னர் காலம்

"அருள்மொழி" என்று கத்திய திசையை நோக்கி பார்க்க அங்கே ராஜேந்திர சோழன் நின்று கொண்டு இருந்தார்.

"தந்தையே..!"என்று அருள்மொழி சட்டென்று இளங்கோவிடம் இருந்து விலகினாள்.

"ரெண்டு பேரும் உடனே என் பின்னே வாருங்கள்.."என ராஜேந்திர சோழன் உத்தரவிட,அவர்கள் இருவரும் அவர் பின்னாடி சென்றனர்.ஆனால் போகும் பொழுது அருள்மொழி, என்ன நடந்தாலும் சரி இனி ஒரு கை பார்த்து விட வேண்டியது தான் என,இளங்கோவின் கரம் பிடித்து கைகோர்த்து நடந்தாள்.

என்றாவது ஒருநாள் தன் காதலை தந்தைக்கு தெரியப்படுத்த தானே வேண்டும்.அது இன்று தானாகவே தெரிந்து விட்டது. .இதற்கு மேல் என்ன பேச வேண்டும் என போகும் வழியில் மனதில் ஒத்திகை பார்த்து கொண்டாள்.

மந்திராலோசனை நடைபெறும் இடத்திற்கு வந்த ராஜேந்திர சோழன் அங்கிருக்கும் அனைவரையும் வெளியேற சொன்னார்.அருள்மொழியை பார்க்க அவள் உறுதியாக இளங்கோவின் கரத்தை பிடித்து இருப்பதை பார்த்தார்.அது நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் நான் இளங்கோவை தான் மணம் முடிப்பேன் என்று அவருக்கு உணர்த்தியது.

ராஜேந்திர சோழன் அமர்ந்து,அவர்களையும் உட்கார சொன்னார்.

அருள்மொழியை பார்த்து,"மகளே..!உன்னை நரேந்திரனுக்கு மணம் முடிக்க வாக்கு தந்து உள்ளதை நீ அறிவாய் அல்லவா..!"என கேட்டார்.

அருள்மொழி கம்பீரமாக சற்றும் தளராமல்"ம்..அறிவேன் தந்தையே..!ஆனால் அது என்னிடம் கலந்து ஆலோசிக்காமல் தாங்களே எடுத்த முடிவு..இதில் எனக்கு சற்றும் விருப்பம் இல்லை.நான் இளங்கோவை தான் விரும்புகிறேன்.அவரை தான் மணம் முடிப்பேன்.."என்று உறுதியாக சொன்னாள்.


ராஜேந்திர சோழன் எத்தனை ராஜ தந்திரங்களை கையாண்டு கங்கை வரை சென்று வெற்றி கொண்டவர் ஆயிறவராயிற்றே..!அவ்வளவு எளிதில் தன் முயற்சியை கைவிட்டு விடுவாரா..!மேலும் தன் செல்ல மகள் அருள்மொழியிடம் அதட்டி தன் காரியத்தை சாதிக்க முடியாது என அவருக்கு தெரியும்.அதனால் அவர் குரலை உயர்த்தாமல் மென்மையாகவே "அருள்மொழி..!நீ ஷத்ரிய வம்சத்தை சேர்ந்தவள்..நம் நாட்டுக்கு எது நலனோ அதை செய்ய கடமைப்பட்டவள்.தெற்கே நமக்கு எதிரி பாண்டியர்கள் எந்நேரமும் நம்மீது தாக்குதல் நடத்த காத்து இருக்கின்றனர்.மேற்கே சேர நாடும் நம்மிடம் நட்பு பாராட்டவில்லை.வடக்கே நம்மிடம் நட்பாக இருப்பது வேங்கி நாடு மட்டும் தான். முப்புறமும் நாம் எதிரிகளை சம்பாதிப்பது நம் நாட்டுக்கு அழிவை தான் தரும்.மேலும் வடக்கில் கன்னட தேசத்தில் இருந்து படை எடுத்து வரும் ஹொய்சாளர்கள் மற்றும் ராஜகூட அரசிடம் நம் நாட்டை பாதுகாக்க ஒரு அரண் தேவை.அது தான் வேங்கி நாடு.மாமன்னன் என் தந்தை ராஜ ராஜ சோழனே,வேங்கி நாடு நட்பு வேண்டும் என்று தான் தன் இரண்டாம் மனைவியாக அந்த நாட்டு இளவரசி வீரமா தேவியை திருமணம் செய்து கொண்டார்.இது போன்ற திருமணங்கள் அரசியல் வாழ்வில் இன்றியமையாதது..உன் மூலம் வேங்கி நாட்டுடன் இன்னும் நட்பை பலமாக்கி கொள்ள நான் விரும்புகிறேன்.
நம் நாட்டின் நலனை காக்க ஒரு சில தியாகங்களை அரச குடும்பத்தினர் செய்து தான் ஆக வேண்டும்.நீ உன் காதலை மறப்பது இந்த நாட்டுக்கு செய்யும் பெரிய தியாகம்..இது உன் கடமையும் கூட "என்று ராஜேந்திர சோழன் சொல்ல,

அருள்மொழி உடனே,"தந்தையே..!எனக்கும் இந்த நாடு மீதும்,இந்த நாட்டு மக்களின் மீதும் அக்கறை உள்ளது.ராஜாங்க ரீதியாக நம் படையின் பலத்தையும் நான் அறிவேன்.நீங்கள் நினைப்பது போல பாண்டிய நாடு இப்போ இல்லை.அது நம் அரசோடு இணைக்கப்பட்டு விட்டது.சேரநாடு நம் மீது போர் தொடுக்கும் அளவுக்கு பலமில்லை.வடக்கே இருந்து ஆபத்து வந்தால் அதை தவிடு பொடியாக்கும் அளவுக்கு நம் படை வலுவாக உள்ளது.எனக்கு நரேந்திரன் உடன் திருமணம் நடந்தால் சோழ நாட்டுக்கு எந்த நன்மையும் விளைய போவது இல்லை.மாறாக என் வாழ்வில் துன்பம் தான் வந்து சேரும்.."

"நான் சொல்வதை நீ சரியாக புரிந்து கொள்ளவில்லை அருள்மொழி,உன்னை விட நான் அனுபவம் வாய்ந்தவன்.வேங்கி நாடும், ஹொய்சாளர்கள், ராஜகூட மன்னர்கள் சேர்ந்து கூட்டணி போட்டு வந்தால் நமக்கு பெரிய இழப்பு ஏற்படும் புரிந்து கொள்.."

"நான் இந்த திருமணத்திற்கு மறுத்தால் நம் நட்பு நாடான வேங்கி நாடு நமக்கு எதிரியாகி விடுமா..என்ன..!இது அவர்கள் இளவரசி வீரமாதேவி மகாராணியாக வாழ்ந்த தேசம்.நீங்கள் பேசுவது மிக வேடிக்கையாக இருக்கிறது தந்தையே..மேலும் ஹொய்சாளர்கள் மற்றும் ராஜகூட மன்னர்களிடத்தில் இருந்து வேங்கி நாட்டுக்கு தான் ஆபத்து அதிகம்.ஏனெனில் அவர்களுக்கு அருகிலேயே தான் எதிரிகள் இருக்கிறார்கள்.நம் நட்பை வேங்கி நாடு முறித்து கொண்டால் முதலில் ஆபத்துக்கு உள்ளாக போவது  என்னவோ வேங்கி நாடு தான்.."

ராஜேந்திர சோழன் தன் மகளிடம் பேச முடியாமல் திணறினார்.அருள்மொழி தன் காதலுக்காக தன் தந்தையிடம் வாதாடி கொண்டு இருந்தாள்.இளங்கோ எதுவும் பேசாமல் மௌனமாக இருந்தான்.

கடைசியில் "இங்கே பார் அருள்மொழி,எனக்கு உன் மேல் பாசம் அதிகம்.அதனால் தான் என் அப்பாவின் பெயரான அருள்மொழிவர்மர்(ராஜ ராஜ சோழன்)பெயரை அருள்மொழி என உனக்கு வைத்தேன்.உன் நலன் மற்றும் நாட்டின் நலன் எனக்கு முக்கியம்.தயவு கூர்ந்து என் பேச்சை கேள்."என கெஞ்சினார்.

அருள்மொழி எதற்கும் மசியவில்லை.தன் காதலில் உறுதியாக இருந்தாள். "உலகமே வியக்கும் தஞ்சையில் ஈசனுக்கு பெரிய கோவில் எடுத்த என் பாட்டன் அருள்மொழி பெயரை தாங்கிய என்ற உரிமையில் நானும்  சொல்கிறேன் தந்தையே..!என்னால் இளங்கோவை தவிர வேறு யாரையும் மனதில் வரிக்க இயலாது.."என உறுதியாகக் கூறினாள்.

இவளிடம் இதற்கு மேல் பேசி ஒன்றும் ஆக போவது இல்லை என ராஜேந்திர சோழன் உணர்ந்து கொண்டு இளங்கோவை பார்த்து,"ஈழத்து போரில் உன் வீரதீர சாகசத்தை நேரில் பார்த்து மெய் சிலிர்த்து போனேன் இளங்கோ..நிச்சயமாக உன் வீரத்திற்கு இந்த சோழ நாட்டையே கொடுத்தால் கூட தகும்.நீயும் சரி,உன் முன்னோர்களும் சரி இந்த சோழ நாட்டிற்காக  ஏகப்பட்ட தியாகங்களை செய்து இருக்கின்றனர்.இன்னும் சொல்லப்போனால் என் அன்னை வானதி கூட கொடும்பாளூர் இளவரசி என்று உனக்கு தெரியும் தானே.."என கேட்டார்.

"ஆமாம்" என்று இளங்கோ தலை அசைத்தான்.

"என் வம்சாவளியிலேயே என் மகளுக்கு நல்ல வரன் இருக்கும் பொழுது நான் ஏன் இன்னொரு நாட்டில் வரனை தேட வேண்டும் சொல் இளங்கோ..!காரணம் என் மகளை போல இந்த நாட்டு மக்களையும் நேசிக்கிறேன்.வேங்கி நாட்டுக்கு என் மகளை தாரை வார்த்து கொடுப்பதன் மூலம் இந்த நாட்டுக்கு பாதுகாப்பு கிடைக்கும் என நான் நம்புகிறேன்.என்னை போல சோழ நாட்டை நேசிக்கும் நீ என் கருத்தை புரிந்து கொள்வாய் என நம்புகிறேன்.."என ராஜேந்திர சோழன் சொன்னார்.

ராஜேந்திர சோழன் சொற்கள் அருள்மொழியிடம் எடுபடவில்லை.ஆனால் இளங்கோவிடம் எடுபட்டது.

உடனே தன் இருக்கையை விட்டு எழுந்தான்."மன்னிக்கவும் மன்னவா..!நான் இந்த சோழ நாட்டுக்கு பெரிய தவறை இழைத்து பெரும் பழிசொல்லுக்கு ஆளாகி இருப்பேன்..என் முன்னோர்கள் இந்த சோழ நாட்டுக்காக செய்த தியாகங்கள் எல்லாம் என் சுயநலத்திற்காக வீணாய் போய் இருக்கும்.தாங்கள் சரியான சமயத்தில் என் தவறை சுட்டிக்காட்டி உள்ளீர்கள்.எங்கள் குலத்திற்கு தன் நலனை விட இந்த நாட்டின் நலனே பெரிது.அதுவும் மன்னரின் கட்டளையை எங்கள் கொடும்பாளூர் வம்சம்  மீறியதே கிடையாது.என்னை மன்னித்து விடு அருள்மொழி..!"என பொங்கி வரும் கண்ணீரை அடக்கி கொண்டு செல்ல,"இளங்கோ நில்லு..."என அருள்மொழி கத்தினாள்.

ஆனால் இளங்கோ நிற்காமல் சென்று விட,அவளது கோபம் தன் தந்தையின் மீது திரும்பியது.."நீங்கள் சாமர்த்தியசாலி தான் தந்தையே..!உங்கள் ராஜதந்திரத்தை என்னிடமே காட்டி விட்டீர்கள் அல்லவா..!என்ன நடந்தாலும் இளங்கோ என்னை மறுத்தாலும் சரி,இளங்கோவை தவிர வேறு யாரையும் நான் மணம் முடிக்க விட்டேன்.."என அவள் அழுது கொண்டே தன் அறையை நோக்கி ஓடி சென்றாள்..

அழுது அழுது அவள் கன்னங்கள் வீங்கி இருக்க அவள் அறையில்,"அழாதீர்கள் தேவி...உங்களுக்கு உதவவே நாங்கள் வந்து உள்ளோம்" என்ற குரல் கேட்டது.

எங்கிருந்து குரல் வருகிறது என அருள்மொழி சுற்றும் முற்றும் பார்க்க யாரும் கண்ணுக்கு தெரியவில்லை..

"நாங்கள் உங்கள் கண்களுக்கு புலப்பட மாட்டோம் தேவி.உண்மையாக காதலிப்போரை சேர்த்து வைக்க இறைவனால் படைக்கப்பட்ட தேவதைகள் நாங்கள்..."என இப்போ இன்னொரு குரல் கேட்டது..

பேசியது அனு மற்றும் லிகிதா தான்..

அருள்மொழி உள்ளூர மகிழ்ந்து,"தாங்கள் யார்..!எனக்கு நீங்கள் உதவி செய்ய வந்த காரணம் என்ன..!"என கேட்டாள்..

"அது தான் சொன்னோமே தேவி..உங்களை இளங்கோவிடம் சேர்த்து வைக்க நாங்கள் வந்து உள்ளோம்..நாங்கள் காதல் தேவதைகள்.."என்று அவர்கள் கூறினாலும் அருள்மொழி முகம் இன்னமும் சோகத்தில் தான் இருந்தது..

"நீங்கள் எனக்கு  உதவி செய்ய வந்தது எனக்கு மகிழ்ச்சி தான்..ஆனால் இளங்கோ என் தந்தை பேச்சை மீறி நடப்பது இல்லை.அதனால் எங்கள் காதல் கைகூடுவது அசாத்தியமே..!"என வருத்தமாக அருள்மொழி சொல்ல,

"தங்களுடன் இளங்கோவை  மணம் முடிக்க உங்கள் தந்தையே ஒப்புக்கொண்டால்...!"என அனு  பொடி வைத்து பேசினாள்..

"அது எப்படி சாத்தியம்..?என விழிகளை துடைத்து கொண்டு அருள்மொழி கேட்டாள்..

"உங்கள் தந்தை ஒருவர் பேச்சை மட்டும் தட்டவே மாட்டார்.அது யார் என்று கூறுங்கள்..!என லிகிதா கேட்டாள்.

"எனக்கு நினைவு தெரிந்து என் தந்தை ஒருவர் பேச்சை மட்டும் மீறவே மாட்டார்.அவர் தான் என் பாட்டி வீரமா தேவி..என் தந்தையை வளர்த்த அன்னை.பெற்ற அன்னை வானதியை விட,வளர்த்த அன்னை வீரமா தேவியிடம் தான் என் தந்தைக்கு பாசம் அதிகம்.அவர் மட்டும் இந்நேரம் உயிரோடு இருந்திருந்தால் எனக்கு இந்த நிலைமை வந்து இருக்காது.."என அருள்மொழி முகம் சோகமானது..

"சரியாக சொன்னீங்க தேவி அருள்மொழி..!உங்கள் பாட்டியார் வார்த்தைக்கு தான் தங்கள் தந்தை கட்டுபடுவார்.உலகிலேயே தன்னை வளர்த்த அன்னைக்கு கோவில் எழுப்பிய ஒரே மன்னர் தங்கள் தந்தை தான்.அந்த கோவிலுக்கு வந்து தங்கள் திருமணம் பற்றி மலர் உத்தரவு கேட்க சொல்லுங்கள்.மற்றதை நாங்கள் பார்த்து கொள்கிறோம்.."என அனு சொல்ல அருள்மொழி முகம் பிரகாசம் அடைந்தது..

"இந்த திட்டம் கண்டிப்பா பலன் அளிக்கும்.நான் உடனே என் தந்தையை அங்கே கூட்டி வருகிறேன்.."என்று அருள்மொழி துள்ளி ஓடினாள்.

அனு லிகிதாவிடம்,"லிகிதா..!எனக்கு ஒரு சந்தேகம்..நம்மால்  கோவிலுக்குள் நுழைய முடியாதே..!என்ன செய்வது?"என கேட்டாள்.

அதற்கு லிகிதா.."ராஜேந்திர சோழன் தன் அன்னைக்கு சமாதி இருந்த இடத்தில் தான் கோவிலை எழுப்பி உள்ளார்.அது மற்ற கோவில்கள் போல அல்ல.அங்கு  எந்திர தகடுகள் ஏதும் இல்லை.சமாதி மேல் லிங்கம் மட்டுமே உள்ளது.அதனால் நம்மால் எளிதாக உள்ளே நுழைந்து அருள்மொழி,இளங்கோவை சேர்த்து வைக்க உதவ முடியும்" என்று லிகிதா கூறினாள்..

என்ன தான் மன்னரின் சொல்லை ஏற்று இளங்கோ வந்து விட்டாலும் அருள்மொழியை நினைத்து மிக வருத்தமுடன் நந்தவனத்தில் அமர்ந்து இருந்தான்.அவனை நோக்கி வீரர்கள் ஓடோடி வந்தனர்.

உங்களை பேரரசர் உடனே அவர் அன்னையின் கோவிலுக்கு அழைத்து வர சொன்னார்கள்..என சொல்ல,இளங்கோ தன் குதிரையில் தாவி அமர்ந்தான்.குதிரை வாயு வேகத்தில் பறந்தது..அங்கு போய் சேருவதற்குள் அங்கே ராஜேந்திர சோழன், தன் மனைவி,மகள் அருள்மொழி உடன் இருந்தார்.போதாகுறைக்கு அங்கே நரேந்திரனும் இருந்தான்.

"வா இளங்கோ..உனக்காக தான் காத்து இருக்கிறோம்..அருள்மொழி  உனக்காக வாதாடி என்னை இங்கே வரவழைத்து உள்ளாள்.இங்கே என் அன்னையிடம் வாக்கு உத்தரவு கேட்க உள்ளோம்.அதில் என்ன மலர் உத்தரவு வருகிறதோ அம்முடிவுக்கு அருள்மொழி கட்டுப்படுவதாக உறுதி அளித்து உள்ளாள்.எனக்கும் என் அன்னையின் வாக்கே பிரதானம்.மேலும் என் வளர்ப்பு அன்னை வேங்கி நாட்டை சேர்ந்தவர் தான்.அதனால் இம்முடிவை ஏற்று கொள்வதில் நரேந்திரனுக்கும் எந்த தடையும் இல்லை என கூறி விட்டான்.இப்பொழுது உத்தரவு கேட்க போகிறாம்.வேங்கி நாட்டில் விளையும் செங்காந்தள் மலர் வந்தால் அருள்மொழி நரேந்திரனுக்கு..கொடும்பாளூரில் அதிகமாக விளையும் கடம்ப மலர் வந்தால் அருள்மொழி உனக்கு சம்மதமா.."என கேட்டார்.

"மன்னர் எந்த முடிவு எடுத்தாலும் சரி" என்று இளங்கோ கூற,இரு மலர்களும் ஒரே மாதிரியான பட்டு துணியில் வைத்து பட்டுநூல் கொண்டு சுற்றப்பட்டது.ஒரு வெள்ளி குடத்தில் அந்த பட்டுத்துணிகள் போடப்பட்டு வீரமா தேவியின் சமாதி முன் வைக்கப்பட்டது..

அருள்மொழி கண்ணை மூடி வேண்டி கொண்டு இருக்க,அனுவும்,லிகிதாவும் ஆவி ரூபத்தில் தங்கள் காரியத்தை நிறைவேற்ற அங்கே தயாராக இருந்தனர்.ஒரு குழந்தை வரவழைக்கப்பட்டு அதில் ஏதாவது ஒரு பட்டுத்துணி சுருளை எடுக்க சொல்ல,அந்த குழந்தை ஓடிவந்து ஒரு சுருளை எடுத்து கொடுத்து விட்டு தன் அம்மாவிடம் ஓடிவிட்டது.

பூசாரி எடுத்து பிரித்து பார்க்க,வந்தது கடம்ப மலர் தான்.அருள்மொழிக்கு ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.கண்ணில் ஆனந்த கண்ணீர் வழிந்தது.உடனே ஓடிவந்து தன் தந்தையின் காலில் விழுந்தாள்.இளங்கோவும் வந்து மன்னரின் காலில் விழ,அவர்கள் இருவரையும் மன்னர் எழுப்பினார்.

அப்பொழுது அங்கே எல்லோர் முன்பும் ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது.சமாதி மேலே இருந்த லிங்கத்திற்கு ரெண்டு மலர்மாலைகள் சார்த்தபட்டு இருந்தது.அந்த மலர்மாலைகள் தானாக அந்தரத்தில் எழும்பியது.அந்த மாலைகள் தானாக பறந்து வந்து அருள்மொழி மற்றும் இளங்கோ கழுத்தில் விழுந்து விட்டது.அதை எடுத்து வந்து போட்டது அனு மற்றும் லிகிதா தான்.அவர்கள் உருவம் யாருக்கும் தெரியவில்லை.அதனால் அது அந்தரத்தில் பறந்து வந்தது போல மற்றவர் கண்களுக்கு தெரிந்தது.
தன் கழுத்தில் விழுந்த மாலையை அருள்மொழி மற்றும் இளங்கோ அனிச்சையாக  மாற்றி கொண்டனர்.

நடந்த அதிசயத்தை பார்த்து ராஜேந்திர சோழன் ஒரு நிமிடம் உறைந்து போய் நின்று விட்டார்.
அவர் இருவரிடமும்,"நான் மலர் உத்தரவு மட்டும் வந்தால் போதும் என நினைத்தேன்.ஆனால் மலர் மாலையை கொடுத்து உங்களுக்கு திருமணமும் என் அன்னை செய்து விட்டார்.இதற்கு மேல் உங்கள் இருவருக்கு செய்யப்படும் விவாகம் ஊரார் காண்பதற்காக மட்டுமே..என் அன்னைக்கு நீங்கள் இருவர் வாழ்க்கையில் இணைவது தான் முழு விருப்பம் போல..எனக்கும் இதில் முழு சம்மதம்.வாருங்கள் அரண்மனைக்கு செல்வோம்"என்று அழைத்து சென்றார்.

அருள்மொழி மனதுக்குள்,தேவதைகளான அனு மற்றும் லிகிதாவிற்கு நன்றி சொன்னாள்.

"அப்பாடா ரொம்ப சந்தோசம்..நாம் வந்த வேலை முடிந்தது,நாம் நம் காலத்திற்கு திரும்பி செல்லலாமா.."அனு கேட்டாள்.

"பாதி வேலை தான் முடிந்து உள்ளது அனு..!இவர்கள் இருவரும் உடலால் இணைந்தால் மட்டுமே நாம் வந்த வேலை முடியும்.."

"அது தான் திருமணம் முடிந்து விட்டதே..லிக்கி..!இன்று எப்படியும் முதல்இரவு நடந்துவிடும்.பிறகு தான் நமக்கு பிரச்சினை இல்லையே..!"

"அனு,இப்போ நடந்தது திருமணம் என்றாலும்,முறையான திருமணம் பட்டாபிஷேகம் முடிந்த பின் நடைபெறும்.அதற்கு பிறகு தான் முதல் ராத்திரி வைப்பார்கள்.ஆனால் அதற்குள் காத்தவராயன் வந்து இளங்கோவை கொன்று விடுவான்.அப்படி நடந்தால் நாம் இங்கே வந்தது வேஸ்ட் ஆகி விடும்.அதனால் அதற்குள் நாம் அருள்மொழி மற்றும் இளங்கோவை உடலாலும் இணைத்து வைத்த பிறகே நம் வேலை முடிவுறும்.."என லிகிதா சொன்னாள்.

"அப்போ இவர்களை இணைப்பது எப்படி லிக்கி.."அனு கேட்க,

"நாளை இரவுக்குள் ஏதாவது வழி கிடைக்கும் அனு..!என நம்புகிறேன்..நாளை மறுநாள் காத்தவராயன் வந்து விடுவான்,அதற்குள் நம் காரியத்தை செவ்வனே முடித்து விட்டு நம் காலத்திற்கு செல்ல வேண்டும்.."

"எனக்கு இளங்கோ இறப்பதில் சற்றும் உடன்பாடு இல்லை லிக்கி..பாவம் அருள்மொழி எவ்வளவு துயரப்படுவாள்.."அனு வருத்தப்பட..

"இளங்கோ இறந்து விட்டான் என்ற மதமதப்பில் காத்தவராயன் இருந்தால் மட்டுமே அவனை அழிக்க நிகழ்காலத்தில் நாம் சில காரியங்களை சாதிக்க முடியும் அனு.இல்லாவிட்டால் அவன் வந்து எல்லா காரியத்தையும் கெடுத்து விடுவான்.அதற்காக தான் நாம் இளங்கோவின் இறப்பை தடுக்க போவது இல்லை.காத்தவராயன் செய்யும் பாவங்களுக்கு எல்லாம் சேர்த்து வட்டியும்,முதலுமாக ஒருநாள் நாம் திருப்பி கொடுக்க தான் போகிறோம் கவலைப்படாதே..!என லிகிதா ஆறுதல் சொன்னாள்.

லிகிதா மனதுக்குள்,"மாறன் செய்த செயல் சரி தான்.ஒருவேளை  ஆராதனா இங்கு வந்து இருந்தால் என் பேச்சை கேட்டு இருக்கவே மாட்டாள்.அனுவை என்னுடன் அனுப்பிய முடிவு சரி தான்.மாறாக ஆராதனா காத்தவராயனுடன் சண்டையிட்டு இளங்கோவை காப்பாற்றவே செயல்பட்டு இருப்பாள்.அது எல்லா காரியத்தையும் கெடுத்து இருக்கும்..மாறா நீ எடுத்த முடிவு சரி தான்"என நினைத்து கொண்டாள்..



நிகழ் காலம்

ஆனால் நிகழ்காலத்தில் ஒரு மணி நேரத்திற்கு ஒருமுறை லிகிதா மற்றும் அனுவின் உடலில் மூலிகையை உள்ளங்காலில் தேய்க்க வேண்டும்.ஆனால் மூலிகையை தேய்க்க வேண்டிய மாறன் அங்கே இல்லை.அவன் இரவு உணவு சம்பாதித்து கொண்டு திரும்பி வரும் பொழுது ஒரு குழியில் விழுந்து இருந்தான்.கூடவே காமினியும்..அவர்கள் இருவரும் குழியில் இருந்து வெளியே வர,உதவிக்கு கூச்சல் போட்டு கொண்டு இருந்தார்கள்.

"அய்யோ இந்நேரம் லிகிதா மற்றும் அனு உள்ளங்காலில் மூலிகையை தேய்க்க வேண்டுமே..!இப்போ என்ன செய்வது"என புலம்பி கொண்டு இருந்தான்.

"அப்படி தேய்க்கவில்லை என்றால் என்ன நடக்கும் சாமி"என காமினி கேட்டாள்.

"அவர்கள் இருவர் உடம்பு உஷ்ணம் குறைந்து சில்லிட்டு விட்டால் மீண்டும் அவர்கள் மேனி அவர்களுக்கு கிடைக்காது காமினி.. என் குருநாதர் எப்பவும் எனக்கு ஏதாவது ஒரு வழியில் வந்து என்னிடம் தொடர்பு கொள்வார்.அதாவது கனவில் அல்லது ஏதாவது ஒரு ஊடகம் வழியாக.அப்படி நானும் என் குருநாதரை தொடர்பு கொள்ள முயற்சித்தேன்.ஆனால் எனக்கு பயிற்சி பத்தவில்லை.அதனால் என்னால் அவரையும் தொடர்பு கொள்ள முடியவில்லை..இப்போ என்ன செய்வேன்.."என்று புலம்பினான்.

லிகிதா மற்றும் அனு உடம்பு சில்லிட ஆரம்பித்தது.அதே நேரம் பிரியங்காவை இன்னொரு பரிணாமம் மூலம் அடைய காத்தவராயன் அடுத்த திட்டத்தை வகுத்து கொண்டு அவளை நோக்கி சென்றான்.

[Geneliarasigan]

மிகவும் அற்புதமான நீண்ட பதிவுக்கு நன்றி நண்பா. அருள்மொழி மற்றும் இளங்கோ காதலை சேர்த்து வைத்த காம தேவதை அனு மற்றும் ஆராதானாவின் செயல் அற்பதம். இரு காதலர்களும் சேர்ந்தது பற்றி படிக்கும் போது நான் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். ஒரு சின்ன சந்தேகம் நண்பா. ஒருவேளை அனு தன் உடலை இழக்கும் நிலை ஏற்பட்டால் காத்தவராயன், அறிவு மற்றும் குண்டலகேசி மூவரும் எப்படி அனுவை அவள் சொந்த உடலோடு ஆசை தீர தங்களின் காம பசியை தீர்த்து கொள்வார்கள்? ஒரு வேளை அனு ஆன்மா வேறு உடலோடு இணைந்து மூவருடன் அது நடந்தால் அது நன்றாக இருக்காதே. தயவு செய்து இந்த யோசனை தங்களுக்கு இருந்தால் அதை விடுக்க தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன் நண்பா. நன்றி.

அனு மற்றும் லிகிதா சொந்த உடலை இழந்தால் அடுத்து கதையே இல்லையே நண்பா..பிறகு அவர்கள் எப்படி காத்தவராயனை பழிவாங்க முடியும்?காத்தவராயன் காலம் time trvael செய்யும் பொழுது நால்வரும் தங்கள் உடலோடு தான் time travel செய்ய வேண்டும்

[Geneliarasigan]

இந்த கதை ஒரு கற்பனை கதை.மன்னர் காலத்தையும்,நாம் வாழும் நிகழ் காலத்தையும் இணைத்து புனையப்பட்ட கதை. :shy: இதுவரை 142 பாகங்கள் வெளிவந்து உள்ளது.நடந்த வரை இந்த கதை சுருக்கமாக பார்ப்போம்.

காத்தவராயன் மாயமலையின் அரசன்.அரக்கர் வம்சாவளியில் இந்திரஜித் மரபணு கொண்டவன்.அதனால் அவனை அழிப்பது எளிது அல்ல.அது மட்டுமல்லாமல் அவன் காளி தேவியை உபாசித்து பல வரங்களை பெற்றவன் அவன்.
மகேந்திரபுரி நாட்டின் இளவரசி மதிவதனி.வில் வித்தையில் சிறந்தவள்.பல அஸ்திர சஸ்திரங்களை கற்று தேர்ந்தவள் அவள். அவளை வில் வித்தையில் வீழ்த்த தரணியில் யாரும் கிடையாது.ஒரு சமயம் காத்தவராயன் மகன் மகேந்திரபுரி மீது படையெடுத்து வர,அவன் மதிவதனியால் கொடூரமாக கொல்லப்படுகிறான்.மகனின் இறப்புக்கு பழிவாங்க மாறுவேடத்தில் மகேந்திரபுரிக்குள் நுழையும் காத்தவராயன் மதிவதனியின் அழகில் மயங்கி அவளை அடைய துடிக்கிறான்.அதற்காக அவளை மாயமலை நோக்கி படையெடுத்து வர செய்து வில் வித்தையில் அவளை வெல்ல முடியாது என தெரிந்து கொண்டு தந்திரமாக அவளை சிறை பிடித்து செல்கிறான்.அதே தந்திரத்தை கடைபிடித்து அவளை பஞ்சணையிலும் வீழ்த்தி அவளுடன் பலமுறை உறவு கொள்ள அவள்,அவன் கருவை சுமக்க நேரிடுகிறது.ஆனால் சாகாவரம் கிடைக்க தன் குழந்தையையே அவன் பலி கொடுக்க எத்தனிக்க,அதை மதிவதனி யுத்தம் செய்து தடுக்கிறாள்.நடந்த யுத்தத்தில் மதிவதனி,காத்தவராயனை கொன்றாலும் அவன் பெற்ற வரங்களால் அவனோட ஆவி முழுமையாக அவன் உடலை நீங்கவில்லை. மீண்டும் தன் உடலை பெற சரியான சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்த்து அவன் ஆவி காத்து இருக்கிறது.இதை அறிந்த மதிவதனி அவனை முழுமையாக அழிக்க தவம் செய்ய காட்டுக்கு செல்கிறாள்.மேலும் காத்தவராயன்,மற்றும் மதிவதனிக்கு பிறந்த வாரிசின் காதலி விலாசினியையும் காத்தவராயன் ஆவி அவன் மகன் உடலிலேயே புகுந்து அனுபவித்து விடுகிறது.இதனால் விலாசினி சகோச்சி எனும் யட்சியாக உருவெடுக்கிறாள்.

மரமாக மாறி தவம் செய்த மதிவதனி,ஒரே சமயத்தில் நிகழ் காலத்தில் ஆராதனா,அனு, லிகிதா,பிரியங்கா என நான்கு பேராக மறுபிறப்பு எடுக்கிறாள்.இதில் ஆராதனாவே மாயமலைக்கு சென்று கட்டுக்குள் இருந்த காத்தவராயன் விடுபட காரணமாகி விடுகிறாள்.இதனால் காத்தவராயன் ஆவி ராமகோபாலன் உடலில் புகுந்து ஆராதனாவை ஆசைதீர அனுபவிக்கிறது.பிறகு மதிவதனியின் இன்னொரு பிறப்பான அனுவையும் அறிவு என்பவன் உடலில் புகுந்து அனுபவிக்கிறது.மூன்றாவதாக லிகிதாவையும் கஜா என்பவன் உடம்பில் புகுந்து அனுபவிக்கிறது.மேலும் யார் உடம்பில் புகுந்து காத்தவராயன் அனுபவிக்கிறானோ,அவர்களையும் அவன் சிறைப்பிடிக்கிறான்.காரணம் அவர்களை கொன்று யாகம் வளர்த்து தன் உடலை பெற முயற்சி செய்யும் எண்ணத்தினால் அவன் சிறைப்பிடிக்கிறான்.இன்னும் அவன் பிரியங்காவை தொட வேண்டும்.ஆனால் அவளை தொட யட்சியான சகோச்சி தடையாக இருக்கிறாள்..பிரியங்காவை தொடுவதற்காக உடலையும் காத்தவராயன் தேர்ந்தெடுத்து விட்டான்.அவன் தான் காளிங்கன் என்ற பிரகாஷ்.. காளிங்கனும் ஒரு பெண் பித்தன் தான்.அதனால் அபர்ணாவை அவன் அனுபவிக்க கேட்க,காத்தவராயனும் அதற்கு வழிவகை செய்ய,அபர்ணா காளிங்கனிடம் சிக்கி கற்பை பறி கொடுத்து விட்டாள்.இப்பொழுது பிரியங்காவை அனுபவிக்க காத்தவராயன் முயற்சி செய்யும் அதே நேரத்தில் லிகிதா மற்றும் அனு, அழிந்த காத்தவராயன் வம்சத்தை உயிர்ப்பிக்க சோழர் காலத்திற்கு பயணம் செய்கிறார்கள்.ஏனெனில் காத்தவராயன் வம்சத்தின் உதவி நிகழ்காலத்தில் அவர்களுக்கு தேவைப்படுகிறது.

காத்தவராயன் மூவரையும் அனுபவித்து,அனுபவித்த உடலுக்கு சொந்தக்காரர்களையும் சிறைப்பிடித்து வைத்து உள்ளான்.இன்னும் ஒருவர் மட்டுமே பாக்கி.அவரையும் தேர்ந்தெடுத்து விட்டு பிரியங்காவை அனுபவிக்க முயற்சி செய்து கொண்டு இருக்கிறான்.பிரியங்காவை மட்டும் அனுபவித்து விட்டால் நாலாவதாக காளிங்கனையும் சிறை பிடித்து அமாவாசை அன்று பலி கொடுத்து விட்டு அவனோட வைரம் பாய்ந்த மேனி அவனுக்கு கிடைத்து விடும்.அதற்கு பிறகு அவனை அழிக்கவே இயலாது.காத்தவராயனை முற்றிலும் அழிக்க தான் மதிவதனியும் நால்வராக பிறப்பு எடுத்து உள்ளாள்.அவனுடன் உடல் உறவு கொண்டு அவனிடம் இருந்தே சக்தியை கைப்பற்றி அவனை முற்றிலும் அழிக்க அவளுக்கு இயற்கை வழி செய்து கொண்டு இருக்கிறது..இறுதியில் வெல்ல போவது யார்?மதிவதனியா?அல்லது காத்தவராயனா..?

மதிவதனி மற்றும் பிரியங்காவாக,



ஆராதனாவாக



அனுவாக



லிகிதாவாக



அபர்ணாவாக



விலாசினியாக

[Geneliarasigan]

NANBA WHAT HAPPENED? UPDATE PLEASE

எழுத நேரமில்லை ப்ரோ..பாதி கதை எழுதி இருக்கேன். மீதி கதை நாளை எழுதி போடுகிறேன.ஒரு வாரமா சரியான வேலை அலைச்சல்

[Geneliarasigan]

Super preview. waiting to read more

Thank you bro

[Geneliarasigan]

மிகவும் அற்புதமான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி நண்பா

நன்றி ப்ரோ


YOUR SHORT STORY AWSOME NANBA. EASILY UNDERSTAND FOR NEW VIEWERS

நன்றி நண்பா

முழு கதையை ஒரு சிறிய பாகமாக அளித்ததாற்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி ப்ரோ

மிகவும் நன்றி.

Thank you

super sago

Thank you

[Geneliarasigan]

Ilango character kolla poringla nalla poetu irunthchu ipdi oru move
Feel negativity avanku ilango vera orthan nenachee konnutu potumaey
Rajendran chola varalaruh kalandha kadhai kalam vera level
Anu and likitha ku sudu eraah enna panna poringa terilae
Nice twist and turns move

Don't feel negativity bro.எல்லாம் நன்மைக்கே

[Geneliarasigan]

பாகம் - 143

நிகழ் காலம்

அனு மற்றும் லிகிதா உடம்பு சில்லிட ஆரம்பித்தது.

"அய்யயோ..!நான் இப்போ என்ன பண்ணுவேன்.."என மாறன் குழிக்குள் இருந்து புலம்பி கொண்டு இருந்தான்.

விடிந்த பிறகு மலை பளியர்கள் உதவி கிடைக்க,குழிக்குள் இருந்து இருவரும் வெளியே வந்தார்கள்.

உதவி செய்தவர்களுக்கு மாறன் நன்றி கூட சொல்லவில்லை.கீழே விழுந்து எழுந்து ஓடினான்.ஒடி சென்று அறையில் பார்க்க இருவர் மேனி இன்னும் சூடாக தான் இருந்தது..நிமிர்ந்து பார்க்க ஆராதனா அப்பொழுது தான் குளித்து விட்டு வந்து,ஆரஞ்சு நிற டீ சர்ட்டை தலை வழியாக உள்ளே நுழைத்து கொண்டு இருந்தாள்.டீ ஷர்ட் அவள் முகத்தை மூடி இருந்தது.ப்ராவில் இருந்து செழுமைமிகு மாங்கனிகள் வெளியே துருத்தி கொண்டு இருந்தன..எல்லாம் ஒரே நொடி தான் கவர்ச்சி காட்சி அடுத்த நொடி மறைந்தது. ஆராதனாவின் சங்கு கழுத்தின் வழியே டீ ஷர்ட் மெதுவா கீழே இறங்கி கொள்ளை அழகை மறைத்து விட்டது..போனால் போகுதென்று கொஞ்சமா அவள் பால்கோவா இடுப்பு மட்டும் லேசா வெளியே தெரிந்தது.

பார்ப்பதற்கு அப்படியே ஒன்றரை லிட்டர் மிராண்டா பாட்டில் போல ஆராதனா தெரிய மாறன் அதை பார்த்து தன்னிலை இழந்தான்.

ஆராதனா அவனை பார்த்து"என்ன அப்படி பார்க்கிறே..!எனக்கு உன் மேல தான் கோபம் இருக்கு தான்.அதுக்காக என்னால் உன்னை விட்டு கொடுக்க முடியாது.நேற்று இரவு நீ வரவே இல்ல.உன்னை தேடி கொண்டு வரலாம் என்று தான் பார்த்தேன்.ஆனா அப்புறம் நானும் வந்து இருட்டில் மாட்டி கொண்டால் என்ன பண்ணுவது.?என் புருஷன் நீ இல்லையெனில் உன்னோட கடமையை பொண்டாட்டியான நான் செய்யணும் தானே..!அதனால் தான் மணிக்கு ஒருமுறை நானே மூலிகையை தேய்ச்சு விட்டு கொண்டு இருந்தேன்.."என ஆராதனா முறைப்பாக சொல்ல,காலையில் அவளின் கோலத்தை பார்த்த அவனின்   பித்தம் தெளிந்தது.

"ஆரு..!ஒரு நிமிஷம் நான் சொல்றதை கேளு.."

"நான் இன்னும் உன்மேல கோவமா தான் இருக்கேன்..மாறா.."என ஆராதனா வெளியே செல்ல முயற்சிக்க,மாறன் அவள் கையை எட்டி பிடித்தான்..

"கையை விடு மாறா..."என ஆராதனா அவன் கையை உதற முயற்சிக்க,மாறன் அவளை இழுத்து கட்டி அணைத்தான்..

ஒரே நொடி தான் அவள் ஆப்பிள் கன்னங்களை அழுத்த பிடித்து கொண்டு அவளின் தேன் இதழ்களை கவ்வி சுவைக்க,ஆராதனா அவன் பிடிக்குள் திமிறினாள்.

அவள் இதழ்களை அழுத்தி சுவைக்க சுவைக்க அவளின் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது.முத்தத்தில் இணைந்து கொள்ள அவளின் கோபம் அடங்கியது.கோபத்தை இப்படியும் அடக்க முடியும் என மாறன் அவளுக்கு காண்பித்தான்.

முத்தத்தில் இருந்து அவளை விடுவித்து,"இப்பவாது நான் சொல்வதை கேளு ஆரு..!"என அவன் சொல்ல,

"அதான் கோபம் போய்டுச்சே..இப்போ சொல்லு"என அவள் நாணத்தில் தலைகுனிய..

"ஆரு..!உனக்கு கொஞ்சம் முன்கோபம் அதிகம்.என் காதலை கூட சரியா புரிஞ்சி கொள்ளாம ஆரம்பத்தில் நீ தவிர்த்தே..அப்புறம் தான் புரிஞ்சி கொண்டே..
இன்னும் சொல்லப்போனால் காத்தவராயன் வெளிவர காரணமாக இருந்ததும் நீ தான்.ஆனா அதுவும் ஒரு வகையில் நல்லதுக்கு தான்.லிகிதாவும்,நீயும் ஒண்ணா போக டைம் டிராவல் பண்ண ஒத்து கொள்ள மாட்டே.அதே நேரத்தில் நீயும்,அனுவும் ஒண்ணா போனாலும் நீ அனுவை கொஞ்சம் டாமினேட் பண்ணுவே என்று நினைச்சு தான் அவங்க இருவரை அனுப்பிச்சேன்.ஆனா நீ...!"என ராகம் இழுத்தான்.

"என்ன ஆனால்..முழுசா சொல்ல வந்ததை சொல்லு மாறா"

"நான் போட்ட கணக்கு எல்லாம் நீ தப்பு என்று நிரூபிச்சிட்டே.. ஆரு..நான் மாட்டிகொண்டு என் கடமையை தவறிய சமயத்தில் கூட நீ உன் கடமையை சரியா செய்து விட்டாய்..ஐ லவ் யூ ஆரு.."என மாறன் சொல்ல,

"ஓ..!சாருக்கு இப்ப தான் என் அருமை தெரியுதா.."என ஆராதனா தன் தெற்று பல் தெரிய சிரிக்க,மாறன் மீண்டும் அவளை அணைத்தான்..

"இன்னும் நேரம் இருக்கு..ஆரு...உன் லிப்ஸை அரைகுறையா டேஸ்ட் பண்ணி விட்டுட்டேன்..அதை விட்ட இடத்தில் தொடரலாமா..!என அவன் அனுமதி கேட்க,ஆராதனாவும் மீண்டும் அவளின் தெவிட்டாத தேன் இதழை சுவைக்க தந்தாள்.ஒரு கின்னஸ் ரெக்கார்டுக்கு தயாராவது போல இருவரும் இதழ் முத்தத்தை தொடர்ந்தார்கள்.



பிரியங்காவிற்கு கொஞ்சம் அசதியாக இருந்தது.புற்களின் மூலம் உண்டான தொடுதல் ஏதோ ஒன்றை அவளுக்கு உணர்த்தியது.அவளுக்கு சில பல ஞாபகங்கள் உண்டாகியது.ஆனால் முழுதாக என்னவென்று உணர முடியவில்லை.அதை சிந்தித்து மற்றும் புற்களின் வழியே ஏற்பட்ட ஊடல் காரணமாக அவளுக்கு உடம்பு அடிச்சி போட்டது போல இருந்தது.இதற்கு அக்குபங்சர் சிகிச்சை எடுத்தால் சரியாக இருக்கும் என நினைத்தாள்.ஆனால் லிகிதா வேறு இந்த நேரம் ஊரில் இல்லையே என நினைத்தாள்.சரி எதற்கும் ஃபோன் பண்ணி பார்க்கலாம் என்று பார்த்தால் நீங்கள் தொடர்பு கொள்ளும் நபர் இப்போ தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் உள்ளார் என்று வந்தது.சரி நாமளே சென்று பார்ப்போம் என ஒரு ஆயுர்வேத சிகிச்சை மையத்திற்கு சென்றாள்.
அங்கு விசாரித்த பொழுது அக்குபங்க்சர் டாக்டர் இல்லை என்றும் அதற்கு பதிலாக வேறு ஒரு சிகிச்சை முறை இருக்கு என்று சொன்னார்கள்..

"மேடம் உடம்பில் கெட்ட இரத்தம் அதிகமான இப்படி தான் சோர்வா இருக்கும்.எங்ககிட்ட அதுக்கு ஒரு டிரிட்மென்ட் இருக்கு..அது வேணா ட்ரை பண்ணி பாருங்க"என அங்கிருந்த ரிசப்ஷன் லேடி சொன்னாள்.

"அது என்ன ட்ரீட்மென்ட்"பிரியங்கா கேட்க,

"மேடம்,இப்போ வெளிநாட்டில் எல்லாம் அட்டைபூச்சி சிகிச்சை முறை ரொம்ப பேமஸ்..அட்டை பூச்சியை நாங்க ஒருத்தரோட உடம்பில் குறிப்பிட்ட நேரம் மேய விடுவோம்.அது கெட்ட இரத்தத்தை எல்லாம் உறிஞ்சி விடும்.உடனே உங்க உடம்பு லேசானது போல இருக்கும்.நல்ல ரத்தம் அதிகமாக உங்க உடம்பில் அதிகமாக ஆகும் பொழுது ஆக்சிஜன் லெவல் உள்ளுக்குள் அதிகமாகி சுறுசுறுப்பாகி விடுவீங்க.."என்று சொன்னாள்.

பிரியங்காவே டாக்டர் என்பதால் அவளுக்கே இது தெரியும்.சரியென அவளும் ஒப்புக்கொண்டாள்.

ஒரு நர்ஸ் போன்ற ஒரு பொண்ணு பிரியங்காவை உள்ளே அழைத்து சென்று "மேடம்,உங்க ஆடைகளை எல்லாம் கழட்டி விடுங்க.."என்றாள்.

"எல்லாத்தையுமா...!"பிரியங்கா தயக்கமாக கேட்க,

"உங்க உள்ளாடைகள் மட்டும் இருக்கட்டும் மேடம்.மற்ற எல்லாவற்றையும் கழட்டி விட்டு,அந்த கண்ணாடி தொட்டியில் படுங்க "என்றாள்.

பிரியங்கா அதே போல் செய்ய,அவளின் பாலாடை மேனியை பார்த்து அந்த நர்ஸுக்கே ஆசை வந்தது.

"மேடம்..உங்க உடம்பு ரொம்ப கச்சிதமா இருக்கு.எது எது எப்படி இருக்கணுமோ,அது அது அப்படி இருக்கு.ஒரு பொண்ணான எனக்கே உங்களை பார்த்தா ஆசை வருது..!"என்றாள்.

பிரியங்காவுக்கு தன் அழகை நினைத்து ஓரளவு பெருமையாக இருந்தாலும் அதை மறைத்து கொண்டு"சரி..சரி சீக்கிரம் டிரிட்மென்ட் ஆரம்பிங்க"என்றாள்.

அந்த நர்ஸ்,கண்ணாடி தொட்டியில் உள்ள லைட்டை ஆன் செய்ய சிகப்பு நிற விளக்குகள் சுற்றிலும் எரிந்தது..விளக்கு ஒளி பட்டு பிரியங்காவின் தளதள பால்நிறமேனி சிகப்பு நிறத்தில் போதை ஏற்றும் கலரில் அவள் மேனி கவர்ச்சியாக இருந்தது.

பிரியங்காவின் கை,கால்கள் அந்த நர்ஸ் கட்ட முயற்சித்த பொழுது அவள் தடுத்தாள்.

'இப்போ எதுக்கு கையை கட்டுறீங்க..!"என பிரியங்கா அதிர்ச்சியாக கேட்டாள்.

"மேடம்..இந்த அட்டை குறைந்தபட்சம் உங்க உடம்பில் 15 நிமிஷம் இரத்தத்தை உறிய வேண்டும்.சிலபேர் அட்டை பூச்சியின் கிச்சு கிச்சு தாங்காம   நடுவில் எடுத்து வெளியே போட்டு விடுவாங்க..அப்புறம் இந்த டிரீட்மெண்ட்டே வேஸ்ட் ஆகிடும்.அதனால் தான் இப்படி பண்றோம்.."என கை கால்களை தொட்டியில் உள்ள கயிறோடு சேர்த்து கட்டினாள்.

"மேடம்..நான் பதினைந்து நிமிசம் கழிச்சு வரேன்.உங்களை இந்த கோலத்தில் பார்க்கும் பொழுது எனக்கே மூடு வருது.அப்புறம் அட்டை உங்க மேல ஊறும் பொழுது நீங்க காட்டும் எக்ஸ்பிரஷன் பார்த்தா அடக்க முடியாமல் நானே கூட உங்க மேல பாய்ஞ்சி விடுவேன்.."என வெளியே கிளம்பினாள்.

சிகப்பு விளக்கின் வெளிச்சத்தில் செக்கச்சிவந்த கோவைப்பழம் போல இருந்த பிரியங்காவின் மேனியில் 8 அட்டை பூச்சிகள் இரத்த ஓட்டம் பாயும் பகுதியில் விடப்பட்டன.8 அட்டை பூச்சிகளிலும்  காத்தவராயன் உருமாறி புகுந்து இருந்தான்.முதலில் புற்களின் வழியே அவளை தொடும் பொழுது அவள் மேனியின் மிருதுவான சருமத்தை மட்டுமே உணர முடிந்தது.பிரியங்காவுக்கும் அதே நிலை தான்.அந்த தொடுதலை மட்டுமே அவளால் உணர முடிந்தது.ஆனால் அந்த தொடுதல் ஏற்கனவே தன்னை தொட்ட நபர்  போல தான் அவளுக்கு தெரிந்ததே தவிர யாரென்று அவளுக்கு சரியா கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
ஆனால் இம்முறை அட்டை பூச்சி உருவில் காத்தவராயன் வந்து இருந்தான்.மூன்றறிவு என்றால்  தொடுதல்,சுவைத்தல்,மற்றும் வாசனை நுகர்தல் என்று பெயர்.இதனால் காத்தவராயன் அவள் பெண்மையின் மிருதுவான சருமத்தை தொட்டதோடு மட்டுமல்லாமல் இன்று அவளின் வாசனையும் முகர்ந்தான்.மேலும் அவளின் மிருதுவான சருமத்தில் மேயும் பொழுது அவள் மேனியின் சுவையையும் அவனால் சுவைக்க முடிந்தது..அவளின் அங்கங்களில் அங்குல அங்குலமாய் ஊர்ந்து சுவைக்க உண்டான காமத்தீயில் பிரியங்கா துடித்தாள்.அவள் மேனி இன்னும் சிவந்து போனது.அவள் மேனியெங்கும் அட்டை பூச்சியாய் இருந்த காத்தவராயன் முத்தம் இட்டான்.
அட்டை பூச்சிகள் அவள் உள்ளாடைகளுக்குள் புகுந்தன.விறைத்து போய் இருந்த காம்புகளில் அட்டை பூச்சியாய் இருந்த காத்தவராயன் உட்கார்ந்து தேனை குடிக்க பிரியங்கா இன்னும் துடித்தாள்.பிரியங்காவின் உடம்பு தூக்கி தூக்கி போட்டது.கயிற்றில் இருந்து விடுவித்து கொள்ள போராடினாள்.ஆனால் அவளால் முடியவில்லை.வாழைத்தண்டு தொடையில் இருந்த அட்டை பூச்சி மெல்ல ஊர்ந்து தன் ஜட்டி அருகே வருவதை பிரியங்கா உணர்ந்தாள்.இரு தொடைகளையும் ஒன்றோடு ஒன்று உரசி தடுக்க பார்த்தாள்.ஆனால் இரு தொடைகளுக்கு நடுவே சிக்கி கொண்ட அட்டை பூச்சிக்கு இரு பஞ்சு தலையணைக்கு நடுவில் சிக்கிய பீலிங் தான்.சொகுசாக அவள் இரு தொடைகளை உரசி கொண்டு அவள் தங்க முக்கோணத்தை நோக்கி உல்லாசமாக சென்றது.
அவள் பெண்மையின் வாசம் இழுக்க அதன் வேகம் அதிகமாகியது.பிரியங்காவால் அதை தடுக்க முடியாமல் அவள் பாதங்கள் ஒன்றோடொன்று மேலும் கீழும் உரசின.அவளின் முனகல் சத்தம் பன்மடங்கு கூடியது.மார்பு புடைத்து அவளின் முலைக்குன்றுகள் இமயமலை மாதிரி புடைத்து எழுந்தன.ஆயிரம் பொன்பூக்கள்(வியர்வை துளிகள்) அவள் மேனி எங்கும் பூத்தது.அவைகள் ஒன்று சேர்ந்து அவள் மேனி எங்கும் கங்கை போல பாய ஆரம்பித்தது.கண்கள் செருகி அவளுக்கு மூச்சு வாங்கியது.ரெண்டு அட்டை பூச்சிகள் அவள் தொடையில் ஊர்ந்து சென்றது ரயில் தண்டவாளம் போல அடையாளத்தை உண்டு பண்ணியது.இன்னொரு அட்டை பூச்சி அவளின் அழகிய இடுப்பில் நீந்தி தொப்புளை சுவைத்த மகிழ்ச்சியில் ஜட்டியின் மேல்பக்கம்  நுழைந்தது.மூன்று அட்டை பூச்சிகளுக்கும் ஒரே இலக்கு தான்.அவளின் தங்க முக்கோணத்தில் சுரக்க போகும் அந்த மன்மத நீரை குடிப்பது தான்.
அவள் ஜட்டிக்குள் நுழைய ஜட்டி மேல் எழும்பி அட்டையின் வடிவம் புடைத்து நன்றாக தெரிந்தது.அவள் அந்தரங்க பாகத்தில் ஜட்டிக்குள் மூன்று அட்டை பூச்சிகளும் நெளிய பிரியங்காவும் புழு போல நெளிந்தாள்.ஊர்ந்தும்,முத்தம் கொடுத்தும் அவள் மன்மத மேட்டை கிச்சு கிச்சு மூட்ட பிரியங்கா இன்ப வேதனையில் துடித்தாள்.உதட்டை பற்களுக்கு இடையே வைத்து கடித்தாள்.நாவால் உதட்டை நக்கினாள்.அவள் பெண்மை பீறிட்டு எரிய அதை அணைக்க மன்மத நீர் பெருக்கெடுத்து ஊற்றெடுக்க ஆரம்பித்தது.அதற்காகவே காத்திருந்த அட்டை பூச்சிகள் அவளின் மன்மத மழையில் நனைந்து,சுவைத்து ஆட்டம் போட்டன.அட்டை பூச்சி மேல் விழுந்த அவளின் மன்மத நீரை மற்ற அட்டை பூச்சிகளை நக்கி சுவைத்தன.

அட்டை பூச்சியில் இருந்து வெளிவந்த காத்தவராயன் வாசம்,மற்றும் அவன் சுவைத்த விதம் பிரியங்காவிற்கு பழைய நினைவுகளை கிளறியது.அவனுடன் கட்டிலில் புரண்டு நடந்த காம களியாட்டங்கள் அவளுக்கு காட்சிகளாய் விரிந்தன..

"காத்தவராயா..!"என தன்னை மறந்து பிரியங்கா முனகினாள்..

இதை சத்தத்தை கேட்ட சகோச்சி அதிர்ச்சி அடைந்தாள்..




மன்னர் காலம்..

     பொழுது புலர்ந்தது.நடந்த நிகழ்வுகளை கேள்விப்பட்ட ரோஹிணிக்கு கோபம் பொங்கி வழிந்தது.

"ச்சே..!நான் ஒன்று நினைத்தேன்.ஆனால் நடந்தது வேறாகி விட்டதே..!அருள்மொழி,இளங்கோ சேருவதற்கு அவள் அப்பாவே தடையா இருப்பார் என நினைத்தேனே..!இப்போ என் நினைப்பில் மண் விழுந்து விட்டதே..!"என ரோஹிணி புலம்பினாள்..

அப்பொழுது ஆந்தை அலரும் சத்தம் கேட்டது.பகல் நேரத்தில் எப்படி ஆந்தை அலறும்..?ஆனால் ரோஹிணிக்கு தெரியும் இது ஆந்தை அல்ல என்று..?இது அந்த இடும்பன்காரியின் சத்தம் தான் அது..!"என அவளுக்கு புரிந்து விட்டது.

ரோஹிணி உடனே மாடிப்படி ஏறி சென்று,பின்பக்கமாக ஏணியை எடுத்து போட்டாள்..உடனே இடும்பன்காரி மரத்தின் மறைவில் இருந்து வெளிப்பட்டான். ஏணி வழியே யாரும் பார்க்கும் முன்னே விறுவிறுவென ஏறினான்..பின்பு ஏணியை தூக்கி உள்ளே போட்டான்..

"எனக்காக தான் காத்து உள்ளீர்கள் போல இளவரசி..!என்று நகைப்புடன் கேட்டான்..

"ஆமாம்..என்ன ஆச்சு..இளங்கோவை கொல்ல வழி கிடைத்ததா..!"என கேட்டாள்..

"ஆம் இளவரசி..அருமையான வழி கிடைத்தது.ஆனால் எனக்கொரு சந்தேகம் அதற்கு முதலில் பதில் சொல்லுங்கள்.பிறகு நான் இளங்கோவை கொல்லும் வழி சொல்லுகிறேன்.."

"என்ன சந்தேகம்..கேளு.. காரி"

"இளவரசி..!நீங்கள் இளங்கோவை நேசிப்பதாக சொல்கிறீர்கள்..ஆனால் அவனை ஏன் நீங்கள் கொல்ல வேண்டும்..உங்கள் காதலுக்கு தடையாக இருந்த அவன் காதலித்த அருள்மொழியை தானே கொல்ல சொல்லி இருக்கவேண்டும்..அவளை கொல்ல சொல்லாமல்  இளங்கோவை கொல்ல சொல்லும் காரணம் தான் என்ன?" என கேட்டான்.

"முட்டாள்"என ரோஹிணி கூறினாள்..

இடும்பன்காரிக்கு கோபம் வந்தாலும் அவள் அழகு அவனை அடக்கியது."இளவரசி கொஞ்சம் மரியாதையாக பேசுங்கள்"என்று கூறினான்.

"உனக்கு இந்த அளவு மரியாதையே  அதிகம்..! உன் மண்டையில் கொஞ்சமேனும் அறிவு இருந்திருந்தால் இந்த கேள்வியை கேட்டு இருக்க மாட்டாய்.இப்போ அருள்மொழியை கொன்று விட்டால் அவளுக்கு ஒரே நிமிடம் தான் வலி.அதுவும் ஷத்ரிய குடும்பத்தில் பிறந்தவளுக்கு மரணம் எல்லாம் சர்வ சாதாரணம்.அதுவே அவளின் ஆசை நாயகனை கொன்றால் அவளுக்கு காலம் முழுக்க வலி.வாழ்நாள் முழுக்க அவளுக்கு நரகம் தான்.அதை தான் நான் அவளுக்கு இளங்கோவை கொல்வதன் மூலம் கொடுக்க விரும்புகிறேன்..நான் ஆசைப்பட்ட யாவும் இந்த உலகத்தில் வேறு யாருக்கும் கிடைக்க கூடாது.."என சிரித்தாள்..

இடும்பன்காரி மனதுக்குள்,"ஆகா..இவள் என்னை விட வன்ம எண்ணம் கொண்டவளா இருக்கிறாளே..!சும்மாவா சொன்னார்கள் பெரியோர்கள்..! படம் எடுத்து ஆடும் பாம்பின் அழகில் இருக்கும் ஆபத்தை விட அழகான பெண்களின் நெஞ்சில் இருக்கும் வஞ்சம் மிக ஆபத்து என்று...!"என எண்ணி கொண்டான்..

"சரி இப்போ சொல்லு காரி..!இளங்கோவை கொல்ல என்ன திட்டம் வைத்து உள்ளாய் சொல்லு.."

"கேள் இளவரசி..!இன்று மாலை இளங்கோ தனிமையில் கடம்பவன காட்டுக்குள் அவன் குலதெய்வத்தை வழிபட செல்வான்.அங்கு நான் என் சகாக்களோடு மறைந்து காத்து இருப்பேன்.தக்க தருணத்தில் அவனை சுற்றி வளைத்து மார்பில் வாளை பாய்ச்சி கொல்வது என்னோட வேலை.திட்டத்தை எங்கே எப்படி செயல்படுத்துவது என நான் ஏற்கனவே தீர்மானித்து விட்டேன்..இப்போ இந்த வேலையை முடிக்க என்னோட கூலியை கேட்கட்டுமா..?என கேட்டான்.

"நீ என்ன கேட்பாய்..! என நான் அறிவேன் இடும்பன்காரி..!உன் பார்வை அங்குல அங்குலமாய் மேய்வதில் இருந்தே எனக்கு புரிகிறது.என் மேனியை தீண்ட உனக்கு ஆசை சரியா..!நீ உன் வேலையை சரியாக முடித்து விட்டால் நீ நினைப்பது கிடைக்கும்.."என சொன்னாள்.

"இளவரசி,அங்கே தான் ஒரு சின்ன நிபந்தனை.அதாவது எனக்கான கூலி,காரியம் முடிப்பதற்கு முன்பே வேண்டும்.அதுவும் இங்கே இப்பொழுதே...!"என அவன் சொன்னான்.

"என்ன..!உடனடியாகவா.."ரோஹிணி முகத்தில் அதிர்ச்சி படர்ந்தது.

"ஆமாம் இளவரசி..!நான் இங்கு வரும் பொழுது என் கூலியை பிறகு வாங்கி கொள்ளலாம் என்று தான் நினைத்தேன்..ஆனால் நீங்கள் உங்க வஞ்சக எண்ணத்தை வெளிப்படுத்திய பொழுது நான் என் முடிவை மாற்றி கொண்டேன்..காதலித்த ஒருவனையே கொல்ல துணிந்த உங்களுக்கு நான் எல்லாம் எம்மாத்திரம்."என சரியாக கேட்டான்.

காரியம் முடிந்த பிறகு இவனை ஏமாற்றி விடலாம் என நினைத்த ரோஹிணிக்கு தலையில் இடி விழுந்தது..

"நான் கொடுத்த வாக்கில் நம்பிக்கை இல்லையா..!"என ரோஹிணி கேட்டாள்.

"நிச்சயமாக நம்பிக்கை இல்லை இளவரசி..!அதுவும் சற்று முன்பு உங்கள் விழிகள் போன போக்கை கவனித்து விட்டேன்.நீங்கள் கண்டிப்பா என்னை ஏமாற்ற போறீங்க..என உறுதியாக தெரிந்து விட்டது"என அவன் கூற ரோஹிணி நாக்கு வறண்டது..

இடும்பன்காரி அவளை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வைக்க,ரோஹிணி ஒரு அடி பின்வாங்கினாள்.

[Geneliarasigan]

Starting la megha akash vachi arumaiyana kadhal katchil la start panni advum romba days kalichi aruu oda azàghu drasinam varanai la real parthaa feel antha kiss scene semma... Really heart touching move...
Apdiyey rendu perum husband and wife nu pesitu thu la semma peak move... Priyanka ku space tharalah soltu irunthinha adhku vacha scene adhakalam... treatment perula attai poochi sollum podhae kathu velai oh nenachen enaku oru doubt bro... Kathu enna pala uyir ah irukaa Ella attai poochi kullavum varaan... Anyway scenes are well made anaah sagochi muttal akinaathu pudikla...ennavo again she failed... Aavi irukavan vachi 6 atta poochi kullavum Avan seigai seidha seiyal superb move only anaah idhu edho one side goal adicha feel... Priyanka ku nenapu varah maari kondu poradhu la movie partha feel...nurse kae mood ethuraa thegam adhu unmai tha...super thought process... negative edhum solahlah... Ennamo enaku kathu sagochi teriyama panrathu pudikla....idu ennoda pov...so donot mind

Aduthu mannar kalam poeye anga vacha twist and turns super nalla venum antha rohini ku love success agala nu pain tharen solli avalkae Ava vachu kitta aapu super...

Ilango and arul mozhi epdi inaiya poranga terila waiting eagerly

Aradhana kuda fun panrathula... Anu and likitha body ah sudu ethaa maraka poranga terila...

Sagochi terinthu pochu inee Ava avala evi vitavan ah koluvaalah kathu jeichutu again human body oda Priyanka kuda epdi kondu poga poringa paka waiting

Mass and class update

Keep rocking bro...

Once again donot mind about my pov on attai poochi

Thanks for extraordinary review bro.. காத்தவராயனிடம் சகோச்சி தோற்றால் தானே அவன் பிரியங்காவை அடைய முடியும்.ஆனால் அடுத்த அடி காத்தவராயனுக்கு நிகழ்காலத்தில் மீண்டும் விழ போகிறது.அதற்கு கொஞ்சம் காத்து இருங்கள்.மன்னர் கால பதிவு போட்ட பிறகு அந்த பதிவு வரும்.இது காமக்கதை அதனால் காமம் வராமல் எழுத முடியாது.அதனால் தான் காமம் வரும் படி கதை அமைக்கிறேன்.மன்னர் காலத்தில் உங்களுக்கு ஒரு surprise காத்து இருக்கு

[Geneliarasigan]

செம்ம கலக்கலான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி நண்பா

[Geneliarasigan]

After a few episodes kamam with aradhana was awesome nanba.

Thank you bro.

[Geneliarasigan]

sema super going

Thank you

[Geneliarasigan]

pic share

[Geneliarasigan]

NANBA UPDATE PLEASE

அடிக்கடி update போட எனக்கும் ஆசை தான் ப்ரோ,ஆனா views ரொம்ப குறைந்த காரணத்தால் எழுத ஆர்வம் குறைந்து விட்டது.அதனால் நான் இப்போ எழுதிய பாகமே எனக்கு பிடிக்கல.. அழித்து விட்டு இப்போ மீண்டும் எழுத உட்கார்ந்து இருக்கேன்.இன்னிக்கு போட முடியும் என்று நினைக்கிறேன்.

[Geneliarasigan]

Superb. Happy Diwali bro.

Thank you

hope you had a great diwali

Yes bro

Waiting for next

Soon

அடிக்கடி update போட எனக்கும் ஆசை தான் ப்ரோ,ஆனா views ரொம்ப குறைந்த காரணத்தால் எழுத ஆர்வம் குறைந்து விட்டது.அதனால் நான் இப்போ எழுதிய பாகமே எனக்கு பிடிக்கல.. அழித்து விட்டு இப்போ மீண்டும் எழுத உட்கார்ந்து இருக்கேன்.இன்னிக்கு போட முடியும் என்று நினைக்கிறேன்.

[Geneliarasigan]

பாகம் - 144

மன்னர் காலம்

இடும்பன்காரி ஒரு அடி முன்னே எடுத்து வைக்க ரோஹிணி பின் வாங்கினாள்.

அங்கேயே நில்லு இடும்பன்காரி,"முன்னே நீ
ஒரு அடி எடுத்து வைத்தாலும் நீ இன்று எமபுரி காண்பாய் .."என  இடுப்பின் மறைவில் இருந்து ஒரு சிறிய குத்து வாளை ரோஹிணி எடுத்தாள்.

இடும்பன்காரி அதை பார்த்து கடகடவென சிரித்தான்."எங்கே உன் வாளை என் மார்பில் பாய்ச்சு பார்க்கலாம்"என சட்டையை கிழித்து மார்பை காண்பித்தான்.

அவன் மார்பில் குத்து வாளை இறக்க ரோஹிணி கையை ஓங்க, வாள் அவன் மார்பை நோக்கி மின்னல் போல வந்தது.இடும்பன்காரி கையை மார்பில் தானே வைத்து இருந்தான்.சரியாக  வாள் கிட்ட வரும் பொழுது ரோஹிணியின் மணிக்கட்டை தட்ட, வாள் இடும்பன்காரியின் மார்பை துளைக்காமல் கீழே விழுந்தது.கீழே விழுந்த வாளை மின்னல் போல செயல்பட்டு இடும்பன்காரி எட்டி உதைக்க,அது மாடியில் இருந்து கீழே விழுந்தது.

நிராயுதபாணி ஆன ரோஹிணி செய்வது அறியாமல் திகைக்க,இடும்பன்காரி அவள் கையை பற்றி தன் பக்கமாக இழுத்தான்.ரோஹிணி சுதாரித்து திரும்பினாலும்,இடும்பன்காரி அவளை இழுத்து பின்பக்கமாக அணைத்தான்.அவளின் அழகான முதுகை, தன் மார்பினால் தேய்த்து கொண்டே அவள் காதில் கிசுகிசுத்தான்.

"இளவரசி,உன்னை எளிதாக இப்போ வலுக்கட்டாயமாக அடைய முடியும்.ஆனால் எனக்கு அதில் சற்றும் விருப்பமில்லை.உங்கள் அனுமதி உடன் தான் உங்களின் பொன்வண்ண மேனியை ருசிக்க விரும்புகிறேன்."

மேலும் அவள் இடுப்பை பற்றி அவள் மேனி சூடாகியது.அவள் காதில் அவனின் சூடான காற்று பட அவளின் மேனி உருகியது."இத்தனை வருடங்கள் பெண்ணாசை அற்று போய் இருந்த எனக்கு உன்னை பார்த்த பின்பு தான் மீண்டும் என் ஆண்மை துளிர்விட்டது இளவரசி.இப்போ விழித்தெழுந்த என் ஆண்மை அதன் வெறியை தீர்த்து கொள்ள உங்கள் பெண்மையை கேட்கிறது.அதன் பசியை தீர்க்காமல் நான் எப்படி இளங்கோவை தீர்த்து கட்ட முடியும்.?என் எண்ணம் முழுவதிலும் தங்களின் வண்ண மயமான மேனி தான் வியாபித்து இருக்கிறது.இந்த நேரத்தில் எந்த வேலை செய்தாலும் கவனம் சிதறி அது தோல்வியிலேயே முடியும்.சொல்லுங்க..உங்களுக்கு இளங்கோ மரணம் வேண்டுமா..?இல்லை உங்கள் கற்பு வேண்டுமா..?என அவள் இடுப்பு ஓரத்தை அழுத்தி காது மடலை மென்மையா கடிக்க ரோஹிணியின் மேனி இன்னும் சூடாகியது..

ரோஹிணி மனதில் புயல் வீச தொடங்கியது.சரியாக அந்நேரம் கீழே ஊர்வலத்தின் ஓசை கேட்டது.சத்தத்தை கேட்டு இடும்பன்காரி பிடியை தளர்த்த,ரோஹிணி ஓடிச்சென்று மாடத்தில் இருந்து எட்டி பார்த்தாள்.

அங்கு மக்கள் கோஷம் போட்டு கொண்டு துந்துபி முழங்க ஊர்வலம் சென்று கொண்டு இருந்தனர்.மக்கள் கூட்டத்தில் முதலில் ராஜேந்திர சோழன் ரதம் முன்னோக்கி வந்தது.பின்னாடியே இன்னொரு ரதம் வந்தது.அதில் இளங்கோ இருந்தான்.உடன் அருள்மொழி.ரோஹிணி மாடத்தில் இருந்து பார்ப்பதை அருள்மொழி கவனித்து விட்டாள்.அருள்மொழி முகத்தில் இருந்து மெல்லிய புன்னகை வெளிப்பட்டது.அது தன்னை ஏளனப்படுத்துவதை போல ரோஹிணி உணர்ந்தாள்.அருள்மொழி இளங்கோவின் கைப்பற்றி அவன் தோளின் மீது தலைசாய்க்க,அது இளங்கோ தன்னுடையவன் என்று ரோஹிணிக்கு சொல்லாமல் சொன்னது. தோளில் சாய்ந்த மலர்க்கொடி அருள்மொழியை சற்று சாய்ந்து இளங்கோ தாங்கி பிடிக்க,அது அருள்மொழிக்கு வசதியாகி போனது.,அதை பார்த்த ரோஹிணி கண்கள் பொறாமையில் சிவந்தது.

"நடனத்தில் மட்டுமல்ல,வாழ்க்கையிலும் உன்னை தோற்கடித்து விட்டேன்.."என அருள்மொழி அவளுக்கு சொன்னது போல அருள்மொழியின் பார்வை அமைய ரோஹிணிக்குள் பொறாமைத்தீ பற்றி எரிந்தது.

ஊர்வலம் முடிந்து போக,இடும்பன்காரி பின்னாடி வந்து நின்றதை ரோஹினி உணர்ந்தாள்.அவனின் சூடான சுவாசம் அவள் முதுகில் படர்வதை அவள் உணர்ந்தாள்.

அவன் பக்கம் திரும்பி,"உனக்கு என் மேனி தானே வேண்டும்..!இப்பவே தருகிறேன்.."என அவள் ரவிக்கையை மூடி இருந்த மேலாடையை விலக்கி அவனை மீது வீசினாள்.அந்த மெல்லிய ஆடை காற்றில் மேலே பறந்து வந்து அவன் முகத்தில் விழுந்தது.அந்த மெல்லிய ஆடையின் வழியே அவள் கொழுத்த மாங்கனிகள் ரவிக்கையில் இருந்து வெளிவர துடித்து கொண்டு இருப்பதை அவன் பார்த்தான்..ஆனால் அது மேகம் மறைத்த வெண்ணிலவு போல தெளிவு இல்லாமல் இருந்தது.அவளின் வாசம் ஆடை வழியே அவனுக்குள் செல்ல அவன் சுன்னி தானாக மேல் எழும்பியது .அவள் ஆடையை மெலிதாக கீழே இறக்க,மேகத்தில் இருந்து வெளிவரும் வெண்ணிலவு போல பளிச்சென அதிரூப சுந்தரியாய் ரோஹிணி தெரிந்தாள்.அதில் அவன் சொக்கி போய் சிலையாய் நின்றான்.

ரோஹிணி அவனிடம் சொடுக்கு போட்டு "ஆனால் காரியம் முடிந்த பிறகு நீ என்னை ஏமாற்றி விட்டால்..!"என கேள்வியை பாதியாய்  கேட்க,

இடும்பன்காரி கடகடவென சிரித்தான்.அவள் வழிக்கு வந்து விட்டதை உணர்ந்தான்.கைக்கு எட்டும் தூரத்தில் மல்கோவா மாங்கனி இருப்பது அவனுக்கு புரிந்தது.அதனால் வார்த்தைகளை கவனமாக கையாண்டான்.

"இளவரசி,நீங்கள் இப்போ தான் சோழர் குலத்திற்கு எதிரி.ஆனால் நாங்கள் காலம் காலமாக எதிரி.. எங்கள் இலக்கு ராஜேந்திர சோழனும் அவன் வாரிசுகள் தான்.இருந்தாலும் சோழ நாட்டை சேர்ந்த எவனும் எங்கள் எதிரி தான்.அதனால் இளங்கோவை கொல்வதில் எனக்கு என்ன தயக்கம்.?இன்னொரு விசயம் இளங்கோ போர் செய்வதில் சாமர்த்தியசாலி.ஒரே நேரத்தில் நூறு பேரை எதிர்த்து நின்று வீழ்த்த கூடிய மறவன் அவன்.அவனை நேருக்கு நேர் போரிட்டு வெல்வது மிக கடினம்.மறைவிடத்தில் இருக்கும் என் படைகளை திரட்டி கும்பலாக சென்றால் எதிரி உஷாராகி கண்டிப்பா தப்பித்து விடுவான்.அதனால் அவனை கொல்வதற்காக ரகசியமாக திட்டம் தீட்டி வைத்து உள்ளேன்.அதனால் கண்டிப்பா என்னை நீங்கள் நம்பலாம்.மேலும் இளங்கோவுடன் நடக்கும் போரில் நான் கொல்லவும் படக்கூடும்.பிறகு எப்படி நான் வந்து என் கூலியை உங்களிடம் எப்படி பெற முடியும்..! நான் என் கூலியை முன்னமே கேட்ட காரணங்களில் இதுவும் ஒன்று."என்று அவன் கூறினான்.

ரோஹிணியின்‌ மேனி வெயில் பட்டு பளபளத்தது."புரிந்தது இடும்பன்காரி,நான் உன்னை ஏமாற்றவே நினைத்தேன்.ஆனால் இப்போ என் கற்பை விட எனக்கு அருள்மொழியை பழிவாங்குவதே முதன்மை.உனக்கு தேவை என் மேனி தானே..எடுத்து கொள்.உன் ஆசை தீர எவ்வளவு அனுபவிக்க முடியுமோ அனுபவித்து கொள்"என இருகை நீட்டி அழைத்தாள்.



அவள் கை நீட்டி அழைத்த பொழுது,அவளின் கொழுத்த மாங்கனிகள் ரவிக்கையில் இருந்து வெளிவர துடித்து கொண்டு இருந்தன.அதை கண்ட இடும்பன்காரி விழிகள் பேராசையில் விரிந்தன.
நெருங்கி வந்தான்.நீட்டிய அவள் புறங்கையில் முத்தம் கொடுத்து, அவள் ஒரு கையை மட்டும் மேலே வான் நோக்கி உயர்த்தி அவளை வட்ட வடிவில் சுழற்ற அவள் கூந்தல் அவன் முகத்திற்கு முன் வந்தது.கூந்தலின் வாசத்தை முகர்ந்து,அவள் இடுப்பின் ஓரம் கை வைத்து அப்படியே அவள் தொப்புளை நோக்கி அவன் கைகள் நகர்த்தி சென்றான்.நடனம் ஆடிய அவள் இடுப்பு மிக மிருதுவாக இருந்தது.அவள் தொப்புளில் கைவைத்து அழுத்தி பிடித்து அப்படியே மேலே தூக்கினான்.அவன் இடுப்பை  அழுத்திய இடத்தில் பால் வண்ண மேனி சிவந்து போனது.ரோஹிணி அவன் மார்பில் பின்பக்கமாக அவன் தோளில் சாய்ந்தாள்.அப்படியே நின்ற கோலத்தில் அவள் இடுப்பை அழுத்தி தூக்கி கொண்டு பள்ளியறை நோக்கி நடந்தான்.

மஞ்சம் இருக்கும் அறைக்கு ரோஹிணியே வழி சொல்ல,அவன் கால்கள்  பள்ளியறையை வேகமாக வந்து அடைந்தது..அவளை அப்படியே மலர் மெத்தையில் கிடத்தி,முட்டி போட்டு தன் மேலாடையை தலை வழியே கழற்ற,அவனின் வஜ்ரம் போன்ற மார்பில் இருந்த வெட்டுக்காயங்களை பார்த்தாள்.

ரோஹிணி அதை பார்த்து,"நீ என்ன பெரிய போர் வீரனா..!"என கேட்டாள்..

"ஆமாம்..!என் மார்பில் உள்ள காயங்களே உங்களுக்கு அதில் பதில் சொல்லும் இளவரசி.பல பேர்களின் உடம்பில் விழுப்புண்களை ஏற்படுத்தியவன் நான்.."என அவன் சொல்ல,

ரோஹிணி அதை கேட்டு நகைப்புடன்"உன்னை பார்த்தா காயத்தை ஏற்படுத்துபவன்  போல தெரியல.. பல பேரிடம் காயத்தை வாங்குபவன் போல தெரியுது.."என சிரித்தாள்.

அதை கேட்டு இடும்பன்காரிக்கு கோபம் வந்து விட்டது..அவள் மேல் பாய்ந்தான்.அவள் தேன் இதழை கவ்வி முரட்டுத்தனமாக சுவைத்தான்..ரோஹிணி தள்ளாடினாள்.அவள் மென்மையான இதழ்கள் அவனின் முரட்டு இதழ்களில் சிக்கி கொண்டு தவித்தது..ரோஹிணியின் சிவந்த இதழ்கள் இன்னும் சிவந்து போனது.அவளின் இதழின் சுவை போதை தந்து அவனை இன்னும் மூர்க்கமாக செயல்பட வைத்தது.அவனின் கருத்த விரல்கள் அவள் இடுப்பை அழுத்தி பிசைந்தன..முதல் இதழ் முத்தம் ரோஹிணிக்கு..ஆனால் மென்மையாக கொள்ள வேண்டிய முத்தம் அவளுக்கு சுகத்திற்கு பதிலாக வலியை தான் தந்தன..மிருதுவான அவள் இடுப்பை அவன் அழுத்தி பிசைய பிசைய அவளுக்கு இடுப்பிலும் வலி உண்டாகியது..அவள் கைகள் அவன் விரல்களை தடுக்க முயற்சி செய்தாலும் அவன் விரல்கள் மேலும் மேலும் அவள் மேனியில் தீண்டி தூண்டி வலியையும்,போக போக சுகத்தையும் அவள் உள்ளே உருவாக்கியது.

மாங்கனிகளை மூடி இருந்த உள்ளாடைக்குள் நுழைந்த அவன் விரல்கள் அதை பிசைந்தது.அவன் கையின் ஊடுருவலால் அவள் உள்ளாடை கிழிந்தது.மாங்கனியின் காம்பை பிடித்து இழுக்க ரோஹிணி துள்ளினாள். உதட்டோடு உதடு வைத்து முத்தம் இட்டு கொண்டு இருந்த அவன் தலையை தன்னோடு இழுத்து ஆழமாக முத்தமிட்டாள்..கிழிந்த உள்ளாடையை முற்றிலும் கிழித்து எடுத்து வீச அவளின் தங்க நிற மேனி பாதி நிர்வாணம் ஆனது..வஜ்ரம் போன்ற  அவன் மார்பினால் அவளின் மிருதுவான பஞ்சு போன்ற மாங்கனிகளை நசுக்க ரோஹிணி துடித்தாள்.அவளின் ரோஜாப்பூ இதழ்களை அப்படியே வாய்க்குள் விழுங்க ரோஹிணி விழிகள் காமத்தில் செருகியது..எதுவும் பேச்சுக்கள் இல்லை.அவளின் பூ மேனியும்,அவனின் கருத்த மேனியும் ஒட்டி உரசி இயற்கையின் காம பரிபாஷைகளை மட்டும் பேசி கொண்டது..

ரோஹிணியின் இதழ் சுவையில் தன்னை மறந்த இடும்பன்காரி ஆர்வத்தில் அவள் இதழ்களை பற்களுக்கு இடையே வைத்து கடித்து விட்டான்.ஒரு நிமிடம் வலியில் "ஆ"வென கத்தினாலும் அவள் சத்தம் அவன் வாய்க்குள்ளேயே அடங்கி போனது.

இடும்பன்காரி,அவள் இதழ்களை விடுவிக்க,அவன் கடித்த இடத்தில்  இதழில் இரத்தம் கசிந்து கொண்டு இருந்தது.இடும்பன்காரி அவள் கன்னங்களை கடித்து சுவைத்து  அவள் முகம் முழுக்க நக்கி எடுத்தான்.அவள் கழுத்தில் இருந்த ஆபரணங்களை ஒவ்வொன்றாக கழட்ட ரோஹிணி அதற்கு ஒத்துழைத்தாள்.சங்கு கழுத்தில் கிச்சு கிச்சு மூட்டியும், அவள் வியர்வையை நக்கியும் சுவைக்க,வியர்வை வாசம் அற்று போய் அவன் எச்சில் வாசமே அடித்தது..அடுத்ததாக அவள் மாங்கனிகளை கையால் பிசைந்தும்,கடித்தும் சுவைக்க ரோஹிணி கட்டில் மீது துள்ளினாள்..அவள் பளிங்கு இடுப்பை பார்த்த உடன் அவன் வெறி அதிகம் ஆனது.
அரண்மனையில் பாலும்,தேனும்,நெய்யும்,பழங்களும்,அறுசுவை உணவும் சாப்பிட்டு வளர்ந்த உடம்பு அல்லவா..!சும்மா பார்க்க தளதள என்று இருந்தது.அவள் வயிற்றில் கொழுப்பு சதைகளை கவ்வி,நக்கி,சுவைக்க ரோஹிணியின் பொன்மேனி குப்பென்று வியர்த்தது.



to upper case

இடுப்பு முதல் கால் வரை மூடி இருந்த கீழாடையை கிழிக்க,மாடத்தின் வழியே சூரியனின் ஒளிக்கீற்று அவள் தங்க முக்கோணத்தின்(புண்டை) மீது பட்டு எதிரொலித்தது.சூரிய ஒளியில் அவள் தங்க முக்கோணம் மின்னியது.
லேசாக அதை நாவால் நக்க,அவள் உடம்பு கூசியது.மெதுவா நாக்கை உள்ளேவிட்டு அவள் தங்க முக்கோணத்தின் இதழ்களை கவ்வி சுவைக்க ரோஹிணி உடம்பு மான் போல துள்ளியது..துள்ளிய அவள் மேனியை அவன் கைகள் இடுப்பை அழுத்த பிடித்து கொண்டது.உள்ளே நாக்கை விட்டு துழாவி அவளுக்கும்  சொர்க்கத்தை காண்பித்து அவனும் சொர்க்கத்தில் மிதந்தான்.
அவன் மேனியில் இருந்த மிச்ச மீதி இருந்த ஆடையை கழட்டி வீசி எறிய அவன் கருமையான தடி கோவணத்தில் புடைத்து இருந்தது ரோஹிணிக்கு தெரிந்தது.ஒரு பெருச்சாளி உள்ளே இருப்பது போல அவளுக்கு தோன்றியது.இடும்பன்காரி தன் கோவணத்தை கழட்ட,சுருண்டு இருந்த பாம்பு சீறி பாய்வது போல அது வெளியே பாய்ந்தது.

அதன் நீளத்தை பார்த்து அவள் கண்கள் பயத்தில் வெளிறியது.

முழு வீரியத்துடன் சூடாக இருந்த அவன்  கருந்தடி அவளின் சிவந்து இருந்த கீழ் இதழ்களை முத்தம் இட்டது..

இடும்பன்காரி அவள் இடுப்பை அழுத்த பிடித்து கொண்டு,அவன் கருந்தடியை உள்ளே வைத்து கொஞ்ச கொஞ்சமாக அழுத்த,ரோஹிணி கால்கள் தானாக விரிந்தது.அவளின் சிவந்து இருந்த கீழ் இதழ்கள் இன்னும் சிவக்க ஆரம்பித்தன..அவள் இதழ்களின் மிருதுவான சருமத்தை அவன் வலிமையான கருந்தடி உரசி கொண்டு உள்ளே செல்ல,இடும்பன்காரி அவளின் புண்டை தந்த சூடான வெப்பத்தை கண்மூடி ரசித்து கொண்டே உள்ளே விட்டான்.

கொஞ்சம் உள்ளே சென்ற பிறகு,இடும்பன்காரி ரோஹிணியின் பொன்மேனி மீது படுத்து பரவி லேசாக இடுப்பை தூக்கினான்..அவள் கீழ் இதழ்கள் அவனின் கருந்தடியை கவ்வி பிடித்து இருந்தது.
ரோஹிணியின் கன்னங்களை அழுத்த பிடித்து கொண்டு அவள் இதழில் வாய் வைத்து,கருந்தடியை சரக்கென்று உள்ளே விட அவள் கன்னித்திரையை சரேலென்று  கிழித்து கொண்டு அது உள்ளே சென்றது.ரோஹிணியின் கண்களில் நீர் வழிந்தது. கத்திய சத்தமும் அவன் வாய்க்குள் மீண்டும் அடங்கி போனது..ஆனால் அவன் கருந்தடி இன்னமும் முழுதாக உள்ளே செல்லவில்லை.அப்படியே புணர ஆரம்பித்தான்.கொஞ்ச கொஞ்சமாக அவள் இதழ்கள் நெகிழ்ந்து விரிந்து அவன் கருந்தடிக்கு வழி கொடுத்தது.அவனின் கொட்டைகள் அவளின் மத்தளத்தில் சென்று தட்டியது.ஒவ்வொரு தடவை அவன் கருந்தடி வெளியே வந்து உள்ளே சென்ற பொழுது அவன் கொட்டைகள் அவள் மத்தளத்தில் மோதி கச்சேரி வாசித்தது.
ரோஹிணி உடம்புக்குள் மின்னல்கள் தொடர்ந்து எழுந்து கொண்டு இருந்தன.
பலமுறை ரோஹிணி உச்சம் அடைந்தாலும் இடும்பன்காரி உச்சம் அடைந்த பொழுது எல்லாம் நிறுத்தி மீண்டும் மீண்டும் அவளோடு புணர ரோஹிணிக்கு மயக்கம் வராத குறை தான்.அவனோடு கட்டி கொண்டு உறவாடியதால் அவள் கால்கள் தளர்ந்து மெத்தையில் சாய்ந்தது.அவன் ஒவ்வொரு குத்தலை சமாளிக்க முடியாமல் அவள் இடுப்பு வலிக்க ஆரம்பித்தது.
வியர்வையில் நனைந்து இருவர் மேனியும் ஒட்டி கொண்டது..

அவன் உச்சம் அடைவதை கண்டு கொண்ட ரோஹிணி,"தயவு செய்து உன்னோட விந்தை உள்ளே விடாதே..நான் ராஜ வம்சத்தில் சேர்ந்தவள்..அடிமையான உன்னோட விந்து என்னுடன் கலக்க கூடாது"என முனகி கொண்டே கெஞ்சினாள்.

ஆனால் இடும்பன்காரி அவள் பேச்சை கேட்கவில்லை..சொர்க்கத்தை கண்ட அவனுக்கு எதுவும் காதில் விழவில்லை.அவள் பேசியது அவனுக்கு முனகியது போல தான் இருந்தது.கண் இமைக்கும் நேரத்தில்  இடும்பன்காரியின் வெள்ளை பாயசம் ரோஹிணியின் தங்க சொர்க்கத்தில் சீறி பாய்ந்தது.கட்டில் மீது போரிட்ட களைப்பில் அவள் நெஞ்சின் மீது அவன் தலை வைக்க,அவன் வயிறு வியர்வை சகதியில் அவள் இடுப்போடு ஒட்டி கொண்டது.ரோஹிணி கண்களில் புறாக்கள் பறந்தன.மூச்சு வாங்கியது.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து மீண்டும் இடும்பன்காரி,அவளை நாய் போல முட்டி போட  வைத்து அவள் தங்க முக்கோணத்தில் அவன் கருந்தடியை வைத்து அழுத்தினான்.அவளின் தங்க முக்கோணம் இன்னமும் இறுக்கமாக இருந்தது..
இடும்பன்காரி எச்சிலை உள்ளங்கையில் துப்பி அவன் கருந்தடி மீது தடவி,மீண்டும் உள்ளே விட்டாலும் இறுக்கமாக இருந்தது.

ரோஹினி கிறக்கதுடன்‌ அவனிடம் "உனக்கு வேண்டியது தான் கொடுத்து விட்டேனே..!போதும் என்னை விடு..!"என சொன்னாலும் அவன் விடவில்லை.

அவன் உருளையை உருட்டி உருட்டி உள்ளே விட்டான்.அவள் இடுப்பை கெட்டியாக பிடித்து கொண்டு மீண்டும் வேகமாக புணர ஆரம்பித்தான்.மீண்டும் உணர்ச்சிகள் ரோஹிணிக்குள் கரை புரண்டோடு ஓட,இடும்பன்காரிக்கு அவள் கூந்தல் கைக்கு சிக்கியது.அவள் இடுப்பு வெண்ணெய் போல வழுவழுவென்று இருந்ததால் அவனால் வேகமாக அவளோடு புணர முடியவில்லை..ஆனால் இப்போ கூந்தலை கெட்டியாக பிடித்து கொண்டு அவளை வேகமாக புணர முடிந்தது.

இடும்பன்காரியின் ஒவ்வொரு குத்துக்கும் அவள் கண்களில் பூச்சி பறந்தது.ஒரு கையால் கூந்தலை பிடித்து கொண்டு, மறுகையால் அவள் இடுப்பை தடவி கொண்டு,உலக்கையை விட்டு உள்ளே விட்டு ஆட்டி குதிரை சவாரி செய்ய, ரோஹிணி மீண்டும் உச்சம் அடைந்து அவன் கருந்தடிக்கு பன்னீரால் மீண்டும் அபிசேகம் செய்தாள்.இடும்பன்காரியின் விரல்கள் இடுப்பில் இருந்து அவள் முதுகை தடவி,மெல்ல அவள் சங்கு கழுத்தை வருடி,அவள் உதட்டை தீண்டியது..உடல் முழுக்க சூடேறி துடித்து கொண்டு இருந்த ரோஹிணி அவன் விரலை கடித்து,வாய்க்குள் இழுத்து சப்பினான்.

அவளின் கீழ் இதழில் உரசி கொண்டு இன்ப சுகத்தில் மெய்மறந்து புணர்ந்து கொண்டு இருந்த  இடும்பன்காரிக்கு இப்போ அவள் அவன் விரலை சப்பவும் இன்னும் அவனுக்குள் உணர்ச்சி பொங்கியது.அவள் வாய்க்குள் மீதம் இருந்த விரல்களையும் உள்ளே விட்டு அவள் வாய்க்குள் குடைந்து புணர்ந்து தள்ளினான்..மீண்டும் உச்சம் அடைந்து அவன் விந்துவை உள்ளே விட இருவரும் ஒட்டிக்கொண்டு மஞ்சத்தில் சரிந்தார்கள்.இடும்பன்காரியின் பருத்த உடலுக்கு அடியில் ரோஹிணியின் பொன்னிற மேனி துடித்து கொண்டு இருந்தது.

இடும்பன்காரி கலைந்து கிடந்த அவள் கூந்தலை ஒதுக்கி அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு காதில் "இப்போ தான் ஜென்ம சாபல்யம் அடைந்தேன் இளவரசி.ஒரு பெண்ணிடத்தில் இவ்வளவு சுகம் உண்டா..!அதுவும் பூலோக பேரழகி எனக்கு கிடைத்தது அதிர்ஷ்டமே..!உங்கள் மேனியின் ஒவ்வொரு அங்கமும் தேன் ஊறும் சுரங்கம்.என் அத்தனை அவயங்களில் புது இரத்தம் இப்போ பாய்ந்து ஓடுகிறது.என்னோட வயது இருபது வருடம் குறைந்தது போல உள்ளது தேவி.இது ஒருநாளில் தீரக்கூடிய தாகமே கிடையாது..எனக்கு நீ இன்னும் தொடர்ந்து வேண்டும்"என்றான்.

ரோஹினி அவளின் செவ்விதழ் திறந்து,"நீ கேட்டது கிடைக்கும் இடும்பன்காரி..!ஆனால் நான் சொன்னதை நீ செய்ய வேண்டும்.."என்று அவள் சொல்ல,

"நீங்கள் நினைத்தது இன்று இரவு கண்டிப்பா நடக்கும் தேவி.."அவள் விரல்களோடு விரல் பிணைத்து மீண்டும் அவளின் கன்னத்தில் முத்தம் இட்டான்.



அடுத்து அருள்மொழி,இளங்கோ கூடல்

[Geneliarasigan]

நண்பா அடுத்த பதிவு எப்போது வரும்?. Views சரியாக வரவில்லை என்ற காரணத்தினால் பதிவிடவில்லையா?. இந்த கதை இறுதிகட்டத்தை எட்டியள்ள நிலையில் இவ்வளவு நாள் இந்த கதையை படித்து வந்த என்னை போன்று வாசகர்கள் மிகுந்த ஏமாற்றம் அடைந்துளளோம். தங்களது இந்த ரசிகர்களுக்காக நீங்கள் மீண்டும் அதே முனைப்போடு பதிவிடுவீர்கள் என்று நம்பிகிறோம். Views பற்றி கவலை அடைய வேண்டாம். தாங்கள் சொன்ன படியே காம தேவதை அனுவின் இறுதி காம பதிவை படிக்க மிகவும் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன். ஒரு சின்ன யோசனை தங்களின் தலைப்பை சிறிது மாற்றினால் அதிகம் views வருவதற்கான வாய்ப்புள்ளது. அதாவது "காம அசுரன்(அ)அரக்கன் காத்தவராயனும் மற்றும் மாயமலையின் கட்டழகு தேவதைகளும்" என்று வைத்தால் ஒரு ஈர்ப்பு வரும்.

முனைப்போடு பதிவிடவில்லை என்ற உங்கள் வாதத்தை ஏற்று கொள்கிறேன்.ஆனால் அதற்காக இந்த கதையை எழுத போவது இல்லை என்று நான் எங்கேயுமே நான் சொல்லவில்லை.views குறைந்ததால் ஆர்வம் குறைந்து தாமதம் செய்கிறேன் அவ்வளவு தான்.ஆனால் கண்டிப்பா இந்த கதையை எழுதி முடித்து விடுவேன்.நான் தலைப்பை அடிக்கடி மாற்றி எழுதியதால் ரெகுலராக வந்து படிக்கும் வாசகர்கள் கதையை தவற விட்டதாக சொன்னார்கள்.அதற்கு பிறகு நான் தலைப்பை மாற்றவே இல்லை.நீங்க மாற்ற சொல்றீங்க..இப்போ என்ன செய்வது?Views வந்து comment வரவில்லை என்றால் comment போடுங்க என கேட்கலாம்.ஆனால் views  வரவில்லை என்ன கேட்க முடியும்,சொல்லுங்க.மீண்டும் சொல்றேன், ஆனா அதுக்காக கதையை முடிக்கமால் விட மாட்டேன்.இந்த கதை கண்டிப்பா எழுதி முடித்து விடுவேன்.

[Geneliarasigan]

Very nice going story.
We are eagerly waiting for it's update. As you said give a proper closing for this story

அடுத்த update வரும்.கொஞசம் நேரம் எடுக்கும் நண்பா

[Geneliarasigan]

Poramai ennum theeya theeyil rohini karuhinaal
Excellent start and moves well executed
Rohini avanai seendi vitham chinna humor irunthalum
Avanaey ethee vitu rough mode beast sex scene pola irunthchu
No flaws as usual rocked with natural tamil writing
Rohini Avan idam kuzuthum poramai pidiyil izunthu vitaal
Antha karadu moradu idumbkarium nandranga Avan piravi Palani avalai
Adainthu vitaan pola...
Waiting for next...
Priyanka update potutu arul mozhi vs ilango kondu ponaah better feel
Aduthu aduthu mannar kalam thevai ah thonuchu bro vera edhum illa

ஆம்,இடும்பன்காரி பிறவி பலனை அடைந்து விட்டான்