[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 30

సునీల్ అటు నుంచి అటు ఇంటికి వెళ్ళాడు.

మానస : అంకుల్ ఆదిత్య?

సునీల్ : పని మీద బైటికి వెళ్ళాడు, రెండు రోజుల్లో వస్తాడు.

మానస : అంకుల్ ఇందాక విక్రమ్ చాలా కోపంగా వెళ్ళాడు, ఏమైనా జరిగిందా, ఎవరినైనా?

సునీల్ : చెప్పాలా వద్దా అని ఆలోచిస్తూ ఉండగా..

మానస : పల్లవి వాళ్ళని చంపేశారా?

సునీల్ : (ఆశ్చర్యపోతు ) నీకెలా తెలుసు?

మానస : విక్రమ్ నాకు ముందే చెప్పాడు మీరే ఎత్తుకెళ్లి ఉంటారని, విక్రమ్ కి నాకు యే సీక్రెట్స్ ఉండవు.

సునీల్ : అవును పల్లవిని వాళ్ళ నాన్న ని ఇద్దరినీ చంపేశాడు, కానీ వాళ్ళ వల్ల అంత నష్టపోయి కూడా పగ తీర్చుకోకుండా సింపుల్ గా చంపేశాడు.

మానస : వాడి మనసులో ఇప్పుడు పగ లేదు, బాధ మాత్రమే ఉంది అది కేవలం అను గురించి మాత్రమే కాదు... అందుకే వాళ్ళని పెండింగ్ లో పెట్టకుండా చంపేశాడు, ఇప్పుడు వెళ్లిన చైనా పని కూడా అలాంటిదే వాళ్ళ వల్ల చాలా మందికి అన్యాయం జరిగింది అందుకే వెళ్ళాడు.

సునీల్ : నీకు ఈ విషయం కూడా తెలుసా ఇప్పుడే కదా ఆదిత్య వెళ్ళింది..

మానస : చిన్న స్మైల్ ఇచ్చింది.

సునీల్ : రవి ఎక్కడా కనిపించట్లేదు.

మానస : ఇంకెక్కడ రవి చైనా వెళ్ళాడు కదా.

సునీల్ : అది చాలా డేంజర్ ప్లేస్, రవిని ఎందుకు పంపించావ్.

మానస : నేను పంపించలేదు విక్రమ్ కి పెట్టిన ట్రాకర్ చూసుకుని ఉంటాడు, పాపం రవి తను విక్రమ్ బాడీ లో ట్రాకర్ పెట్టాడని మాకు తెలియదు అనుకుంటున్నాడు.

సునీల్ : ఏంటి ట్రాకర్ ఎవరు రవి.

మానస : మీకు అన్ని వివరంగా చెప్తాను.

ఈలోగా అందరూ మానస దెగ్గరికి రావడంతో టాపిక్ డైవర్ట్ చేసారు.

అందరితో కూర్చుని మాట్లాడుతుండగా మానస కి ఫోన్ వచ్చింది.

మానస : ఆ కాల్ చూడగానే మానస లేచి నిల్చుంది.

అందరూ మానస వైపు చూసారు.

మానస : హలో

అటువైపు : హలో మానస అక్కా, విక్రమ్ అన్నా?

మానస : చెప్పండి నాన్న నేను మానసాని.

అటువైపు : అక్కా శశి మేడం టైం దెగ్గరికి వచ్చింది ఇంకా వారం రోజులే....... నిన్ను విక్రమ్ అన్నని కలవరిస్తుంది .

మానస : బైలుదేరుతున్నాను.

ఫోన్ మాట్లాడి అందరిని చూసి "నేను బైటికి వెళ్తున్నాను వారం రోజుల్లో వస్తాను"

రజిని : మేము వస్తాము.

మానస : "వద్దు" అని చెప్పి "సునీల్ గారు విక్రమ్ నాకోసం ఏర్పాటు చేసిన సీక్రెట్ సెక్యూరిటీ ని కూడా నా వెనుక రావద్దని చెప్పండి", అని ఒక్కటే వెళ్లిపోతూ పూజని చూసి.

మానస : పూజ అనురాధకి ఏ హెల్ప్ కావాలన్నా చెయ్యండి, వాళ్ళు విడాకులు తీసుకుంది నిజమే కానీ ఎప్పటికి విక్రమ్ భార్య అను మాత్రమే.

నేను వచ్చాక నీతో తీరిగ్గా మాట్లాడతాను అప్పటి వరకు బాధపడకుండా మనసుని అదుపులో పెట్టుకో.

అని మానస అక్కడనుంచి వెళ్లిపోయింది.

పూజా షాకింగ్ గా చూస్తూ ఉండిపోయింది(మానసకి నా గురించి ఎలా తెలుసు?)......

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

లొకేషన్ చైనా :

చిన్నా : బీజింగ్ లో ఇరవై మూడు ఫ్లోర్స్ కలిగి ఉన్న గ్లాస్ బిల్డింగ్ ముందు నిల్చొని ఉన్నాను, బిల్డింగ్ మొత్తం గ్యాంగుల తో ప్రతి ఒక్కరి చేతిలో గొడ్డలి తో నా కోసం వెయిటింగ్, మాస్ లో నాగార్జున లాగా వార్నింగ్ ఇచ్చి మరి వెళ్తున్నా కద మరి, ఆ మాత్రం రెడీ గా లేకపోతే వాడు "చున్ మింగ్" ఎందుకు అవుతాడు.

ఈలోగా "ఇంకెంత సేపు చూస్తావ్ ఇక్కడేనా లోపలికి వెళ్ళేదేమైనా ఉందా?" అన్న సౌండ్ తో నవ్వుతు చూసాను, పక్కనే నిల్చుని ఎత్తాయినా బిల్డింగ్ ని చూస్తూ అన్న మాటలవి.

చిన్నా : నీకోసమే వెయిటింగ్ ఇంత లేటా?

రవి : నేనొస్తానని నీకు తెలుసా?

చిన్నా : "లేకపోతే నీ ట్రాకర్ ఎప్పుడో తీసేవాడిని కదా ఇదిగో నీ ట్రాకర్" అని జేబులోనుంచి బగ్ తీసి రవి చేతిలో పెట్టాను.

రవి : నీకు తెలుసా అన్నా?

చిన్నా : నువ్వు నన్ను మొదటి సారి కలిసినప్పుడు గట్టిగా తట్టినప్పుడే తెలుసు.

రవి ఆశ్చర్యం గా చూస్తున్నాడు.

చిన్నా : చూసింది చాల్లె పద.

రవి : అన్నా వెపన్స్ ఏం తీసుకురాలేదు.

చిన్నా : నేను తీసుకురాలేదు ఎలాగో వాళ్ళ దెగ్గర ఉంటాయి కదా వాడుకుందాం లే.

రవి : అన్నా నిన్ను చూస్తుంటే నాకు రోజు రోజు కి భయం వేస్తుంది.

చిన్నా : పదరా....

రవి : తప్పుతుందా, నీ వెనకే నేను.

ఇద్దరం స్పీడ్ గా వెళ్లి గ్లాస్ డోర్ ని ఒక్కటి తన్నాం, పగిలిపోయింది, వెంటనే లోపలికి వెళ్లి ముందున్న ఇద్దరినీ జారుకుంటూ వెళ్లి వంగి కడుపులో రెండు చేతులు చాపి చెరొక్క పంచ్ ఇచ్చాను అంతే ఇద్దరి చేతిలో గొడ్డళ్లు కింద పడుతుండగా అందుకుని ఒకటి రవి వైపు విసిరాను, ఇంకొకటి నా చేతిలోకి తీసుకుంటూ.

రవి గొడ్డలి అందుకుని అటు ఇటు ప్రాక్టీస్ చేస్తూ ముందుకి వస్తున్న వాడి గొంతులో దించి "థాంక్యూ " అన్నాడు.

నేను ఇంకొకడి గుండెల్లో దించి "వెల్కమ్ " అన్నాను.

మెట్ల మీద గుంపులు గుంపులు గా ఉన్నారు పైకి చూసాను ఇరవై మూడు ఫ్లోర్లు, ఒక్కో మెట్టు ఎక్కుతూ చంపుకుంటూ వెళ్తున్నా.

రవి కి బోర్ కొట్టి లిఫ్ట్ దెగ్గరికి వెళ్లి అక్కడ కాపలా ఉన్న వాళ్ళని చంపేసి లిఫ్ట్ ఎక్కి బటన్ ప్రెస్ చేసాడు, లిఫ్ట్ డోర్ మూసుకుపో్తుండగా చూసాను, బాయ్ అని నవ్వుతు చెయ్యి ఊపుతున్నాడు, నేను కూడా నవ్వుతు వస్తున్నాను పద అని అందిన వాళ్ళని అందినట్టు నరుకుతూ, మెట్ల మీద నుంచి తోస్తూ పైకి వెళ్ళ సాగాను.

పది ఫ్లోర్లు ఎక్కి పదకొండో ఫ్లోర్ ఎక్కేసారికి రవి గొడ్డలి పట్టుకుని మెట్ల మీద కూర్చుని ఉన్నాడు రక్తం ఎర్లయి పారుతుంది.

రవి : ఇంత లేట్ ఐతే ఎలా అన్న.

చిన్నా : పైనుంచి కిందకి ఈజీ రా, కింద నుంచి పైకి చాలా కష్టం.

రవి : లేదు నువ్వు ఓడిపోయావ్.

చిన్నా : ఆ సరే సరే నువ్వు గెలిచావ్ ఓకే నా?

రవి : నువ్వు ఓడిపోయాను అని మాత్రం ఒప్పుకోవే....

నేను నవ్వాను, "పద ఇక అసలోడి పని పడదాం "

ఇద్దరం పైకి వెళ్లి మెయిన్ డోర్ తన్నాను రవి స్పీడ్ గా గొడ్డలి తీసుకుని వాడి తల నరకడానికి చెయ్ ఎత్తాడు.

చిన్నా : రవి ఆగు...

రవి ఏమైంది అన్నట్టు చూసాడు.

చిన్నా : రవి పరిగెత్తిన స్పీడ్ లో చిన్న దారం తెగి ఉంది వాడ్ని చూసాను "రవి వాడు చున్ మింగ్ కాదు.

రవి : వీడు కదా?

రేయ్ ఎవడ్రా నువ్వు అని గొడ్డలి తో చెయ్యి నరికాడు.

నేను ఆ దారం ఫాలో అవుతూ వాడి దెగ్గరికి వెళ్లి వాడి సూట్ పక్కకి అన్నాను, టైం బాంబు ఇంకా 35 సెకండ్స్ మాత్రమే ఉంది.

ఇద్దరం బైటికి పరిగెత్తామ్, లిఫ్ట్ లోకి వెళ్ళగానే రవి ఎమర్జెన్సీ బటన్ మీద గట్టిగా కొట్టాడు, లిఫ్ట్ ఫుల్ స్పీడ్ లో కిందకి వెళ్తుంది, ఇద్దరం లిఫ్ట్ డోర్ తెరుచుకుంటుండగానే బైటికి దూకము ఈ లోగా బాంబు పేలింది, బిల్డింగ్ మొత్తం ధ్వంసం, ఆ పొగలో నుంచి నేను బైటికి వచ్చాను, వెనక్కి తిరిగి రవి కోసం చూస్తుండగా....

రవి : చూసావా ఇప్పుడు కూడా నేనే ఫస్ట్ బయటికి వచ్చాను.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఇంకెవరైనా వచ్చేలోపు వెళ్ళిపోవాలి.

ఇద్దరం చినిగిపోయిన బట్టలతో, రక్తం లో నవ్వుకుంటూ "పద ఇంటికి వెళదాం, మానస మనల్ని ఇలా చూసిందంటే ముందు మనల్ని ఏసేసిద్ధి" అన్నాను.

అలా బైటికి వచ్చి మాకు పడిన గాట్లు అన్ని కడుక్కుని ఒక రోజంతా రెస్ట్ తీసుకుని చైనా లో షాపింగ్ చేసి రెండో రోజు ఇంటికి బైలుదేరాము.

[Pallaki]

Suffering with fever ivvale konchem active ga feel avuthunnanu inka update rayaledhu veelaithey ivvala lekapothey repu update isthanu
❤❤❤

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 31

అటు నుంచి ఇంటికి వచ్చాక మానస దెగ్గరికి బైల్దేరాను, కార్ లో వెళ్తుండగా శశి అక్కని తలుచుకున్నాను, ఈ రోజు నేను ఇలా ఉన్నానంటే దానికి కారణం శశి అక్క, ముంబై వచ్చిన కొత్తల్లో మానస పరిచయం అయ్యాక అమ్మ ని తలుచుకుని ఏడ్చే రోజుల్లో పరిచయం అయ్యింది, మొహం ఎంత కళగా ఎంత పవిత్రంగా ఉంటుందో అంత డేంజరస్ అని నాకు తనని కలిసిన రెండో రోజే తెలిసింది.

ఒక రోజు ఈ బాధలు అవమానాలు పడలేక రోడ్ మీద కూర్చుని ఏడుస్తుంటే అప్పుడు పలకరించింది నన్ను.

శశి : తమ్ముడు.... బాబు??

తల పైకి ఎత్తి చూసి కళ్ళు తుడుచుకున్నాను. నా పక్కన కూర్చుని తన చున్నీ అందించింది, తుడుచుకుని తన మొహం చూసాను, నవ్వుతు నన్ను పలకరించింది. నేను నవ్వాను.

శశి : తమ్ముడు నీ పేరేంటి?

చిన్నా : విక్రమ్ అక్కా.

శశి : ఏమైంది విక్రమ్ ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్?

చిన్నా : ఏమైందో తెలీదు కానీ నాకు నా బాధనంతా చెప్పుకోవాలనిపించింది. మొత్తం చెప్పాను.

నేను చెప్పిందంతా విని నన్ను సీరియస్ గా చూస్తూ.
శశి : విక్రమ్ నీకు వాళ్ళ మీద పగ తీర్చుకోవాలని ఉందా?

చిన్నా : అవును.

శశి : నాతో వస్తావా మరి.

చిన్నా : వస్తాను, కానీ నా బ్యాగ్.

శశి : ఇవ్వాలె నీకు ఫస్ట్ లెసన్ ఎవ్వరిని గుడ్డిగా నమ్మకూడదు, నేను రా అనగానే బ్యాగ్ కోసం తడుముకుంటున్నావ్ అలా ఎలా నమ్ముతావ్ నన్ను?

చిన్నా : ఏమో మిమ్మల్ని చూస్తే నమ్మాలనిపించింది, మొదటిది మీ డ్రెస్సింగ్ స్టైల్ మీ ఔటఫిట్ మాములుగా ఉన్నా ఫైటింగ్ కోసం చేసినట్టుంది, ఒక పక్క రుద్రాక్షలు ఇంకో పక్క వినాయకుడి దారం, మీరు నాతో మాట్లాడుతుంటే మీ కళ్ళు మాత్రం నన్ను కిందనుంచి పై వరకు స్కాన్ చేస్తూనే ఉన్నారు, చూస్తుంటే మీరు నన్ను నమ్మినట్టు లేరు.

శశి : ఆశ్చర్యం మరియు ఒక గొప్ప స్టూడెంట్ దొరికాడన్న సంతోషం కనపడనీకుండా "సరే రేపు ఇదే టైం కి ఇక్కడే కలుద్దాం బాయ్ " అని వెళ్లిపోయింది.

తన గురించి తెల్లారే మానస కి చెప్పాను, దానికి మానస ఇప్పుడు నీకు మంచి చెడు చెప్పే వాళ్ళు లేరు నువ్వు మంచి తో పాటు చెడు కూడా నేర్చుకోవాలి, ఇంతకంటే బాధలు ఏముంటాయి, చూడు ఒక వేళ డౌట్ వస్తే మాత్రం తప్పించుకుని వచ్చేసేయ్ అంది. నేను తనని కలవాలని నిర్ణయించుకున్నాను.

తెల్లారి కాలేజ్ మధ్యాహ్నం టైం లో ఏగ్గోట్టి అక్కడికి వెళ్లి శశి అక్క ఇంటికి వెళ్ళాను, అది ఇల్లు లా కాదు ఏదో ఆశ్రమానికి వచ్చినట్టుంది, అక్కడికి వెల్లకే తెలిసింది తను మాములు టీచర్ కాదు, శిలా, లాఠీ , సిలంభం లాంటి పదహారు భారతీయ ప్రాచీన యుద్ధ కళలను అవపోసిన పట్టిన గొప్ప టీచర్ అని.

తన దెగ్గరే నేను ఫైటింగ్ స్కిల్స్ నేర్చుకున్నాను, నేను కొట్టిన ఏ దెబ్బకైనా కౌంటర్ ఎటాక్ ఉండదు, అంత పర్ఫెక్ట్ గా స్ట్రైక్ చేస్తాను, ఒక స్ట్రైక్ కి నా నెక్స్ట్ మూవ్ కి సంబంధం ఉండదు అందుకే నన్ను ఎదుర్కోవాలంటే టీచర్ దెగ్గరున్న స్టూడెంట్స్ కి కూడా చుక్కలు కనపడ్తాయి.


ఒకరోజు నేను ముగ్గురు స్టూడెంట్స్ ని ఒకే సారి కొట్టడం చూసి, నా దెగ్గరికి వచ్చి కోపం గా "ఒక స్టైల్ ఫైటింగ్ లో ఇంకొకటి ఎందుకు మిక్స్ చేస్తున్నావ్ " అని తిట్టింది.

దానికి నేను : ఇక్కడ అన్ని ఫైట్స్ అందరికి వచ్చు అప్పుడు నేను ఎలా ఒడించగలను?

శశి : అవునా ఐతే నన్ను ఓడించు అని రంగం లోకి దిగుతూ మిగతా వాళ్ళని వెళ్ళిపోమంది.

అప్పుడే ఫస్ట్ టైం కత్తి ఫైటింగ్ లోని ఎటాక్ ని కర్ర ఫైటింగ్ లోని డిఫెన్సె ని రెండిటిని కలిపి ప్రయోగించాను.

ఫైట్ స్టార్ట్ అయినా రెండు నిమిషాలకి మేడం ముడ్డి మీద చూసుకోకుండా ఒక్కటి పీకాను "ఛట్" మని సౌండ్ వచ్చింది దానికి నాకు విపరీతమైన నవ్వు వచ్చింది, దానికి మేడమ్ కి కోపం వచ్చి ఒక్క చూపు చూసింది, నాకు భయమేసి వెనక్కి తగ్గాను "సారీ అక్కా " అంటూ.

తాను ముందుకు వచ్చి నా డిఫెన్సె బ్రేక్ చేసి గుండెల మీద ఒక్క తన్ను తన్నిన్ది, ఎగిరి అవతల పడ్డాను, పక్కకి జరిగి చూసుకున్నాను ఎర్రగా కమిలిపోయింది, అక్క వచ్చి నాకు చెయ్యి ఇచ్చి లేపి నన్ను చూసి నవ్వుతు ఒక్క సారి నీ ముందు ఫైట్ కి నిలబడితే అది టీచర్ అయినా ఎవరైనా గెలిచే వరకు ఆగకూడదు అంది.

దానికి నేను "నా ఎదురుగా మీరు ఉన్నట్టయితే ఎన్ని సార్లు ఓడిపోదానికైనా సిద్దమే"అన్నాను.

శశి అక్క పక్కనే ఉన్న రోటి లో చిన్న ఆకు ముద్ద తీసుకుని నా గుండె మీద రాస్తూ, ఇంకా చెప్పు మీ అమ్మ గురించి ఇంకా ఎప్పుడు కలవరిస్తావ్ కదా మానస గురించి.

చిన్నా : మానస నా ఫ్రెండ్.

శశి : ఫ్రెండ్ అంటే?

చిన్నా : ఇప్పుడు నా దెగ్గర అమ్మ లేదు కదా, అందుకే మానస అమ్మ.

శశి : ఒకింత ఆశ్చర్యం గా చూస్తూ మరి రేపు ఎప్పుడైనా నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అని చెప్తే అప్పుడు?

చిన్నా : అవన్నీ నాకు తెలియదు కానీ మానస నన్ను ఎప్పటికి అలా చూడదని తెలుసు..

శశి : అంత నమ్మకమా?

చిన్నా : నా కంటే ఎక్కువ.

ఇది శశి అక్క తో నేను గడిపిన ఒక రోజు మాత్రమే, తను నాకు ఒక్క ఫైటింగ్ మాత్రమే కాదు, ఈ భారతీయ లోకంలో ఉన్న మూడు శాస్త్రాలు నీతి శాస్త్రం, ధర్మ శాస్త్రం, కామ శాస్త్రం అన్ని నేర్పించింది.

ఎవరి ముందు తగ్గాలి, ఎక్కడ నెగ్గాలి, పగ ఎలా తీర్చుకోవాలి ఎందుకు తీర్చుకోవాలి, కోపం కంట్రోల్ చేస్కోవడం, ఎన్ని ప్రోబ్ల్మ్స్ వచ్చినా మనసుని అదుపులో పెట్టుకోవడం ఇలా అన్ని, ప్రతి ఒక్కటి శశి అక్క దెగ్గర నేర్చుకుందే.

కానీ ఒక రోజు నాకు కామ శాస్త్రం నేర్పిస్తున్న శశి అక్క చేసిన పనికి ఆ రోజు నుంచి తనని అక్కా అని పిలవడం ఆపేసాను.

తను కూడా ఎవ్వరు లేనప్పుడు శశి అని పిలువమనేది, ఒక రెండు నెలల్లో నా చదువు తను నాకు నేర్పే విద్య అన్ని పక్కదారి పట్టాయి, ఇది శశి గమనించింది.

ఒక రోజు ఎప్పటి లాగే కాలేజ్ మధ్యలో ఎగొట్టి శశి దెగ్గరికి వెళ్ళాను , కర్ర పట్టుకుని స్టూడెంట్స్ కి క్లాస్ చెప్పి ఫైటింగ్ చేసి ఇంట్లోకి వెళ్ళింది, ఎప్పటి లాగే లోపలికి వెళ్లి వెనక నుంచి తన కుడి సండు ని గట్టిగా నలిపి, చుడిదార్ మీద నుంచే పుకు కండ పట్టుకుని పిసికాను, నా మొహాన్ని తన మెడ వంపులలో దూర్చాను ఆ జుట్టు వాసనకి నాకు మత్తు ఎక్కింది.

కాలితో ఒక్కటి తన్నిన్ది ఏమైందా అని చూసే లోపే కర్ర తో దాడి చేయసాగింది, మూడు నిముషాలు ఓర్చుకున్నాక నా వల్ల కాలేదు, పడిపోయాను ఇష్టం వచ్చినట్టు కొట్టింది, ఆ ఫైట్ లో నేను కామం లో పడి ఎంతగా దిగజారిపోయానో నాకు గుర్తు చేసింది.

అందరు నన్నే చూస్తున్నారు ఒళ్ళంతా కమిలిన గాయాలు అందరిని వెళ్ళిపోమంది, తలుపులు వేసి వచ్చి నా బట్టలన్నీ తీసేసి నాకు మందు పూసింది ఆ తరువాత తన బట్టలు తీసేసి తన ఒంటి మీద ఎత్తుల మీద నూనె పోసుకుని నా మొడ్డ నుంచి నా మెడ వరకు తన సండ్ల తో మర్ధన చేసింది, ఆ రోజే నాకు తాను చెప్పిన తొలి పాఠం కామం కంట్రోల్ చేసుకోడం ఎలా అని.

నాకు తగిలిన దెబ్బలు అన్ని మానస గమనించేది కానీ ఏం అడిగేది కాదు కానీ నేను తన దెగ్గర ఏ విషయం దాచిపెట్టేవాన్ని కాదు.

అప్పటి నుంచి శశి నాకు మూడు నెలల వరకు నరకం చూపించింది, నన్ను తాళ్ళతో కట్టేసేది నా బట్టలన్నీ తీసేసి నన్ను ముట్టుకుంటూ తన పెదాలతో ఆడుకుంటూ నాకు చుక్కలు చూపించేది, నా మొడ్డని తన నోటితో కొరికేది ముట్టుకోకుండానే నా గుద్దని నాకి కారిపించేది, నాకు కామం మీద అమ్మాయి మీద మోజు దెంగాలనే ఉత్సాహం ఒక 25 ఏళ్ల అబ్బాయిలకి ఎంత కామం, దెంగాలనే ఉత్సాహం ఎంత ఉంటాయో అవన్నీ తీర్చేసింది.

నాకు నా లైఫ్ లో ఎప్పటికి గుర్తుండిపోయే రోజు మొదటి సారి తన పూకు లోతు నా మొడ్డతో కొలిచిన రోజు ఆ రోజు స్వర్గం చూసాను కానీ అదే మేము కలిసిన ఆకరి రోజు ఆ తరువాత నేను కలుద్దామనుకున్నా తను ఇష్టపడేది కాదు, నేను తన దెగ్గరికి నుంచి వచ్చేసే చివరి రోజు నాకు చెప్పిన మాటలు "విక్రమ్ మా వంశంలో పుట్టిన ఏ ఒక్కరు ముప్పై ఏళ్ళు మించి బతకరు, నా చివరి రోజుల్లో నీకు కబురు చేస్తాను అప్పటి వరకు నన్ను కలవద్దు" అని చెప్పింది.

కళ్ళలో నీళ్లతో తనకి పెట్టిన ముద్దు ఆ తరువాత మళ్ళీ అనుని మాత్రమే నేను మనస్ఫూర్తిగా ముద్దు పెట్టుకున్నాను, అలాంటి శశి ఇప్పుడు కబురు చేసింది.....కళ్ళు మూసుకుని తన మొహం గుర్తు చేసుకున్నాను.

........................................................................

అను బెడ్ మీద కూర్చుని ఆలోచిస్తుంది.....

కంపెనీ బిల్డింగ్ పెర్మిట్ వచ్చేసి స్టార్ట్ కూడా అయింది ఇక ప్రాజెక్ట్ స్టార్ట్ చెయ్యడమే తరువాయి, విక్రమ్.....
అందరు నన్ను నా ప్రాజెక్ట్ చూసి నవ్వుతు కొంతమంది కుళ్ళతో కంగ్రాట్స్ చెప్పిన వారే ఇక అమ్మ నాన్న సంతోషానికి అవధులు లేవు, కానీ ఒక్కరు కూడా నేను సంతోషంగా ఉన్నానో లేదో ఎవరికీ అనవసరం విక్రమ్ ఐతే......ఈ మధ్య పూజ గారు ఎందుకో ముభావంగా ఉంటున్నారు కొంచెం నా లిమిట్స్ లో నేను ఉండాలి, విక్రమ్ ఉంటే అన్ని..... హా విక్రమ్.. విక్రమ్.. అని తల పట్టుకుని కూర్చుంది.....

సుష్మా హడావిడిగా హాల్లోకి వస్తూ "అను, అను ఇలా రా" అని అరుస్తూ లోపలికి వచ్చింది.

అను బెడ్ రూమ్ నుంచి బైటకి వచ్చింది హాల్లో సుష్మ ఇంకా తన వెనుక ఒక 5.8" హెయిట్లో సూట్ లో ఒక వ్యక్తి.

సుష్మ : "అను నీ ప్రాజెక్ట్ చూసుకోడానికి కంపెనీ మేనేజ్ చేయడానికి నీకు అసిస్టెంట్ ని చూసాను అన్నిటికంటే నీకు మంచి ఫ్రెండ్ కూడా అవుతాడు, మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ అబ్బాయి, హి ఈస్ భరత్ " అని పరిచయం చేసింది.

అను ఏదో ఆలోచిస్తూనే ఒక నవ్వు నవ్వి తనకి హలో చెప్పి సోఫా లో కూర్చుంది.

ఇద్దరు ప్రాజెక్ట్ గురించి మాట్లాడుకుంటూ ఇన్వొల్వె అవ్వడం సుష్మ చూస్తూ తెగ మురిసిపోతుంది.

భరత్ : అనురాధ గారు అలా కాఫీ కి వెళ్తూ మాట్లాడుకుందాం అని ఫార్మల్ గా అడిగాడు.

అను : లేదు భరత్ నేను ఇప్పుడే తాగాను అని ఇబ్బంది పడుతూ చెప్పింది.

సుష్మ మధ్యలో కలుగచేసుకుని : అను భరత్ రేపటినుంచి నీ ఎంప్లొయ్ ఇవ్వాళ మన గెస్ట్, ఒక కాఫీ ఎ కదా భరత్ వెళ్ళండి వెళ్ళండి.

అను ఇబ్బంది పడుతూ లేచింది.

ఇద్దరు కాఫీ షాప్ కి వెళ్లి కాఫీ తాగుతూ కూర్చున్నారు, అను మాత్రం తల దించుకుని కాఫీ ఎప్పుడు అయిపోతుందా అన్నట్టు తాగుతుంటే, భరత్ మాత్రం వేడి వేడి కాఫీ తాగుతున్న అనురాధ పెద్దలు చూస్తూ కింద ప్యాంటు తడుముకుంటున్నాడు.

అను కాఫీ తాగిందానిపించేసి "భరత్ ఇక నేను వెళ్తాను రేపు ఆఫీస్ లో కలుద్దాం " అని అక్కడనుంచి బైటికి వచ్చేసింది.

అక్కడే ఉన్న రషీద్ మనిషి, సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ లో విక్రమ్ ని చుసిన అదే మనిషి అనురాధ ఇంకొకరితో ఉండే సరికి డౌట్ వచ్చి ఫోటో తీసి రషీద్ కి పంపించాడు.

అను అక్కడనుంచి ఇంటికి వచ్చేసింది, హాల్లో కూర్చున్న సుష్మ అను రాగానే,

సుష్మ : అను ఎలా ఉన్నాడు భరత్.

అను : ఏంటి?

సుష్మ : అదే అను కంపెనీకి పనికొస్తాడా లేదా అని.

అను : ఒక్క మీటింగ్ లో ఏం తెలుస్తుంది, నేను చెప్పిన వాటినే రిపీట్ చేసి చెప్పడం లో మాత్రం ఎక్సపర్ట్, ఆఫీస్ కి వస్తాడు గా రాని చూద్దాం అని లోపలికి వెళ్లిపోయింది.


శశి దెగ్గరికి వెళ్తుండగా నాకు రషీద్ నుంచి ఒక ఫోటో వచ్చింది అందులో ఎవడితోనో అను నవ్వుతు మాట్లాడుతుంది, మేడలో తాళి లేదు, అయినా కోపం రాలేదు నాకు ఎందుకంటే నేను ఇచ్చిన పూసల దండ మాత్రం ఉంది అది చాలు తను ఇంకా నన్ను మర్చిపోడోలేదు అనుకున్నాను.

ఫోటో లో వాడ్ని చూడగానే డౌట్ వచ్చింది, అంతా బానే మేనేజ్ చేసాడు కానీ కాలర్ లోపల మెడ మీద టాట్టూ కవర్ చేయడం మర్చిపోయాడు.

రషీద్ కి కాల్ చేశాను.

రషీద్ : సర్ గుర్తించారా?

చిన్నా : మెడ మీద టాట్టూ?

రషీద్ : ఎస్ సర్.

చిన్నా : ఫోటో తీసింది ఎవరు?

రషీద్ : అలీ సర్, అదే మొన్న మీరు సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ లో ఉన్నప్పుడు మిమ్మల్ని చూసిన వాడే సర్.

చిన్నా : వాడి బ్యాక్ గ్రౌండ్ డీటెయిల్స్..

రషీద్ : కనుకున్నాను సర్, వాడి పేరు ఆశిష్, గుజరాత్ లో పేరు మోసిన చీటర్, వీడు వీడి బాబు రమేష్ ఇద్దరు కలిసి ఫ్రాడ్స్ చేస్తుంటారు సర్, వీళ్ళ చేతిలో ఎంతోమంది అమ్మాయిలు ప్రశాంతత జీవితాన్ని కోల్పోయారు...

చిన్నా : రాజు ని కాంటాక్ట్ అవ్వండి అను ఇంకా వాళ్ళ ఇద్దరి ఫోన్స్ లొకేషన్స్ ఎప్పుడు ట్రాక్ లో ఉంచండి, జాగ్రత్త నేను వచ్చేవరకు మాత్రమే.

రషీద్ : సర్ మీరు ఒక్క మాట ఊ అంటే చాలు లేపేస్తాం కదా ఎందుకు ఇవన్నీ....

చిన్నా : అనురాధ ని ఇబ్బంది పెట్టొద్దు ఆల్రెడీ బాధ లో ఉంది, వాడి సంగతి పర్సనల్ గా నేనే చూస్తాను, నా పెళ్ళాం జోలికి వస్తే ఏమవుతుందో వాడితో పాటు ముంబై కి కూడా తెలియాలి..

రషీద్ : మీ ఇష్టం సర్...

చిన్నా : కానీ వాడు అంత పెద్ద ఫ్రాడ్ టాట్టూ కవర్ చేసుకోలేకపోయాడు వాడేం ఫ్రాడ్..

రషీద్ : వాడికంటే ముదుర్లు ఉండరని కాంఫిడెన్స్ ఏమో, వాడికేం తెలుసు వాడి కంటే ముదుర్లం వాడి తాతలం ఇక్కడ ఉన్నామని, ఏదో అమ్మాయి ని మోసం చేద్దాం అనుకున్నాడేమో వాడికేం తెలుసు వాడు ఎవరితో పెట్టుకుంటున్నాడో..

చిన్నా : నేను నవ్వాను.... రషీద్ కూడా నవ్వుతు పెట్టేసాడు.

ఆశిష్ (భరత్ ) : నాన్న మంచి బేరం నిన్న పబ్ లో మంచి పిల్ల దొరికింది, కాదు దాని తల్లి దొరికింది, దాని కూతురు కంపెనీ కోసం యాభై కోట్లు ఎక్కడినుంచో తెచ్చింది.

దాని తల్లికి డబ్బు పిచ్చి మనకి కంపెనీ వెయ్యి కోట్ల ఆస్థి ఉంది మంచి పిల్ల కోసం చూస్తున్న అని చెప్పగానే దాని హిస్టరీ చెప్పేసింది.

రమేష్ (భగత్) : పెద్ద కంపెనీ వెనకాల ఉంది తేడా ఏం రాదు కదా?

ఆశిష్ (భరత్ ): లేదు ఓన్లీ ఫండ్ ప్రాజెక్ట్ వరకే అంతకు మించి ఏం లేదు నేను అంతా చెక్ చేశాను.
కొన్ని రోజుల్లో అంతా సెట్ చేస్తాను, తల్లి కూడా బానే ఉంది, తల్లి నీకు పిల్ల నాకు డబ్బులు సగం సగం.

రమేష్ (భగత్) : రేయ్ ఆశీష్ పిల్ల చాలా కసిగా ఉంది ముఖ్యంగా ఆ పెదాలు నాకు తల్లిని పిల్లని ఒకే సారి వెయ్యాలని ఉంది.

ఆశిష్ (భరత్ ): ముందు నేను ఆ తరువాతే నువ్వు.....

రమేష్ (భగత్) :అలాగే మై ప్రౌడ్ సన్ అని నవ్వుతు ఫోన్ కట్ చేసాడు.

ఆశిష్ అలియాస్ భరత్ రాక్షస నవ్వు నవ్వుకుంటూ అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు.....

[Pallaki]

Nenu kolukunnanu
Well wishers andariki thanks
Thank you for ❤❤❤❤

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 32

నేను వెళ్లేసరికి రూమ్ లో బెడ్ మీద శశి పడుకుని ఉంది, పక్కనే స్టూడెంట్స్ కొంత మంది అమ్మాయిలు, అబ్బాయిలు ఒక పక్క నిల్చొని ఉన్నారు, మానస కోసం చూసా వంట రూమ్ లో ఉంది.

లోపలికి వెళ్లి శశి పక్కన కూర్చున్నా మానస నన్ను చూసి రూమ్ లోకి వచ్చింది, శశి నన్ను చూసి నవ్వింది చాలా నీరసంగా ఉంది, అందరిని చూసి సైగ చేసింది అందరు బైటికి వెళ్లిపోయారు.

తన దెగ్గరికెళ్లి తన తల పట్టుకుని తననే చూస్తున్నాను, చిన్నగా నావైపు తిరిగి నా నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టింది.

తన పెదాల మీద ముద్దు పెట్టాను, శశి మానస ని చూసి సైగ చేసింది రమ్మని, మానస చెయ్యి పట్టుకుని దెగ్గర కూర్చో పెట్టుకుని "మీరు ఇద్దరు జీవితాంతం ఇలాగే ఒకరికొకరు తోడుగా ఉండాలి"అంది. నేను తననే చూసాను, మానస తన చెయ్యి పట్టుకుని అలాగే అన్నట్టు చెయ్యి పట్టుకుంది.

శశి : విక్రమ్ నేను ఇక్కడనుంచి వెళ్ళిపోతున్నాను, మా అక్కలు అన్నలు ఎవరు ముప్పై ఐదు ఏళ్లకి మించి బతకలేదు, నా జీవితం కూడా చివరికి వచ్చేసిందని నాకు తెలుస్తుంది మా తెగ వారికీ కబురు చేశాను వాళ్ళు వచ్చి నన్ను తీసుకెళ్తారు, (మధ్యలో నేను మాట్లాడుతుంటే ఆపేసి) మీరు నాకోసం రావద్దు ఇన్ని రోజులు వారికి దూరంగా ఉన్నాను ఇక ఈ మిగిలిన రోజులు మా వాళ్ళ తో గడుపుతాను, నా చావుకి మీరు రావొద్దు నాకు ఇష్టం లేదు, ఎందుకు ఏమిటి అని అడగకండి.

మానస : ఏడుపు గొంతు తో "అలాగే" అంది.

శశి : ఇక విక్రమ్ నాకు ఒక సాయం కావాలి చేస్తావా?

చిన్నా : చెప్పు.

శశి పరుపు కింద నుంచి ఒక ఫోటో తీసి నాకు ఇచ్చింది అది ఒక అమ్మాయిది బహుశా శశి వయసే ఉండొచ్చు, మా అమ్మ నా చిన్నప్పుడు ఎలా ఉండేదో తను అలానే ఉంది, పాల తెలుపు రంగు మొహం ఎర్రటి పెదాలు ముఖ్యం గా కింద పెదం కొంచెం లావుగా అందుకోడానికి పర్ఫెక్ట్ సైజు, పట్టుకుని కోరికేయాలనిపించే మెడ, నిండు సండ్లు ఆ చీర పైటకే అందాన్ని తెచ్చింది, ఆ తెల్లటి చేతులు చాలా అందం గా ఉన్నాయ్, వేళ్ళు చాలా పొడవు కానీ ఎత్తు గోర్లు లేవు అంత అందంగా కనిపిస్తున్నా పద్ధతి గల్లది అనుకున్నాను, ఎందుకంటే అంత మోడరన్ చీర కట్టినా ఎక్కడా రివీలింగ్ గా లేదు పద్దతైన చీర కట్టు, ఉందా లేదా అన్నట్టు ఉన్న నడుము ఏమి కనిపించట్లేదు కానీ చాలా నున్నటి నడుము ఐవుంటుంది అలాంటి నడుముకి బొడ్డు హాఫ్ ఇంచ్ లోపలికి ఉండాల్సిందే, ఉంటుందా ఉండదా అని ఆలోచిస్తుంటే మానస శశి నన్ను చూసి నవ్వుకుని మానస నా తల మీద మొట్టికాయ వేసింది ఈ లోకం లోకి వచ్చాను.

శశి : బాగుందా అంతలా చూస్తున్నావ్?

చిన్నా : చాలా పద్ధతి గా ఉంది.

మానస : ఏయ్ నిజం చెప్పు నువ్వు ఒక అమ్మాయిని ఇన్ని నిముషాలు అది ఒక ఫోటోని చూడటం నేను ఎప్పుడు చూడలేదు.

చిన్నా : వెళ్లి మంచినీళ్లు తీసుకురాపో.

మానస నవ్వుకుంటూ "హా వెళ్తా వెళ్తా" అన్ని నవ్వుకుంటూ వంట రూమ్లోకి వెళ్ళింది.

శశి వైపు చూసాను.

శశి : విక్రమ్ ఈ ఫోటోతో పాటు ఈ లెటర్ నాకు వారం క్రితం వచ్చింది ఆ లెటర్ ఆ అమ్మాయి వాళ్ళ నాన్న నుంచి వచ్చింది , ఒక సారి నువ్వు కూడా చదువు తను అపాయం లో ఉందని మాత్రం తెలుసు తనని కాపాడ్తానని నేను వారి నాన్నకి మాట ఇచ్చాను కానీ ఇప్పుడున్న పరిస్తుతుల్లో నేను చెయ్యలేను, తనని నువ్వు తప్ప ఎవరూ కాపాడలేరని నాకు అనిపించింది అందుకే ఈ పని నీకు అప్పగిస్తున్నాను కాపడ్తావా?

శశి చెయ్యి అందుకుని తన పెదాల మీద ముద్దు ఇచ్చి చిన్నగా నవ్వి తన చేతిలో నా చెయ్యి వేసాను అవును అని నా అంగీకారం తెలుపుతూ.

శశి : ఇక మీరు ఇక్కడనుంచి బైలదేరండి మా వాళ్ళు ఎప్పుడు వస్తారో నాకు తెలియదు, మీకు లేనిపోని సమస్యలు ఎదురైవుతాయి, వెళ్లిపోండి అని నన్ను కౌగిలించుకుంది తనని అలానే పట్టుకుని మాట్లాడాల్సినవన్ని మాట్లాడి ఆ ఫోటో ఆ లెటర్ తీస్కుని అక్కడ్నుంచి మానసని తీస్కుని బైలుదేరాను.

ఇంటికి వచ్చాక అందరం ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళం పడిపోయాం నాకు రెండు రోజులు కంపెనీ పనులు, పూజ రజినితో తోడుగా ప్రాజెక్ట్ మీద రీసెర్చ్ కోసం బైటికి వెళ్లారు, రవి అసలైన చున్ మింగ్ ఆచూకీ కనిపెట్టడానికి ఏటో వెళ్ళాడు మానస కొన్ని రోజులు కాలిగా ఉంటానంది, రాజు కొత్త గాడ్జెట్స్ తన హాకింగ్ స్కిల్స్ పెంచుకోడం లో బిజీ అయిపోయాము.

.........................................................................

సుష్మ : అను ఆ అబ్బాయి భరత్ ఎలా ఉన్నాడు.

అను : వంట రూమ్ లో కాఫీ కలుపుతూ "పర్లేదు మా చెప్పిన పని చేస్తున్నాడు" అంది.

సుష్మ : అందంగా కూడా ఉన్నాడు కదా?

అను : అమ్మా????

సుష్మ : ఇంకా ఎక్కడి వరకు వచ్చింది నీ కంపెనీ.

అను : ప్రాజెక్ట్ స్టార్ట్ అయింది కావాల్సిన ఏక్విప్మెంట్ కూడా వచ్చేసింది చిన్న చిన్న పనులు ఆల్రెడీ స్టార్ట్ అయ్యాయి.

సుష్మ : సంతోషం తల్లి.

ఇలా రెండు వారాలు గడిచిపోయాయి

భరత్ : అను నువ్వు చెప్పిన పని అయిపోయింది నెక్స్ట్?

భరత్ చనువుగా తనని పిలిచిన విధానానికి అను ఆశ్చర్యపోయింది కొంచెం కోపం కూడా వచ్చింది.

భరత్ : సారీ అనురాధ గారు ఏదో ఫ్రెండ్షిప్ లో అలా వచ్చేసింది ఐయామ్ సారీ అని అను చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.

అను : అను చెయ్యి విడిపించుకోడానికి ట్రై చేస్తూనే "పర్లేదు భరత్" అంది ఇబ్బందిగా...

భరత్ మీద మీదకి వస్తూ సారీ అను అంటూ ఇంకా ముందుకి వెళ్ళాడు.

అను కోపంగా చెయ్యి విదిలించుకుని అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయింది, మళ్ళీ భరత్ పిలిచినా పలకలేదు..

సాయంత్రం ఆఫీస్ అయిపోగానే అను ఇంటికి వచ్చేసింది, భరత్ అటు నుంచి అటు క్లబ్ కి వెళ్ళాడు సుష్మ ని కలవడానికి.

సుష్మ : హాయ్ భరత్ ఎంత వరకు వచ్చింది మన ప్లాన్ అను ని పడేసావా?

భరత్ : ఆంటీ ఇవ్వాళ కొంచెం రెవెర్స్ అయింది తప్పు నాదే నాకు మీరు కొంచెం హెల్ప్ చెయ్యాలి, తను నా కాల్ కూడా లిఫ్ట్ చేయడం లేదు.

సుష్మ : చెప్పు భరత్.

భరత్ : ఆంటీ ఇవ్వాళ ఒక చిన్న కన్స్ట్రక్షన్ పని అని చెప్పి అను ని గ్లోబల్ అపార్ట్మెంట్స్ కి తీసుకురండి ఎలాగైనా నేను సప్రైజ్ ఇచ్చి తన కోపం పోగొడతాను అలానే మీరు అను ఒకసారి నాన్న గారిని కలవచ్చు.

సుష్మ : అలాగే కానీ....

భరత్ : ఆంటీ ప్లీజ్ ఇది మీరు మాత్రమే చేయగలరు, మీ మెడ కాలిగా ఉందని మీకోసం నెక్లెస్ తెచ్చాను కావాలంటే చుడండి అని ఒక బాక్స్ సుష్మ చేతిలో పెట్టాడు.

సుష్మ బాక్స్ ఓపెన్ చేసి ఆ నెక్లెస్ చూడగానే పిచ్చి ఆనందం తో "అలాగే భరత్ నేను అనుని ఒప్పిస్తాను" అని ఆ నెక్లెస్ తీసుకుని అక్కడనుంచి వెళ్లిపోయింది.

భరత్ : నాన్న ఇవ్వాలె నాకు పిల్లతో నీకు తల్లితో శోభనం ఇంకా కోటీశ్వరులం కూడా మొత్తం అరెంజ్ చెయ్. అని ఆనందంగా కాల్ కట్ చేసాడు.

రాత్రి ఏడున్నర అవుతుండగా సుష్మ భరత్ తో కలిసి గ్లోబల్ అపార్ట్మెంట్స్ కి వెళ్ళింది, అక్కడికి వెళ్ళేటప్పటికే భరత్ నాన్న మొత్తం రెడీ చేసాడు, సుష్మ తనని పలకరించి చుట్టూ చూసింది పది మంది గార్డ్స్ ఉన్నారు, ఇంట్లోనే గార్డ్స్ ఉన్నారంటే ఎన్ని డబ్బులుంటాయో అని సంతోష పడింది తన పైటా కొంచెం కిందకి జరుపుతూ..సుష్మ లోపలికి వెళ్ళగానే పక్కనే బొకే మరియు కేక్ అన్ని చూసి నిజంగానే అనుకి సారీ చెప్తాడని నమ్మి ఫోన్ తీసుకుని అను కి కాల్ చేసింది.

విక్రమ్ ని తలుచుకుంటూ బెడ్ మీద పడుకుని ఆలోచిస్తున్న అను ఫోన్ రింగ్ అవడం తో ఊహల్లోనుంచి బైటికి వచ్చి ఫోన్ చూసింది వాళ్ళ అమ్మ సుష్మ.

అను : అమ్మా?

సుష్మ : అను ఇక్కడ గ్లోబల్ అపార్ట్మెంట్స్ దెగ్గర ఉన్నాను మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళు అపార్ట్మెంట్స్ ని కూల్చేసి మళ్ళీ కట్టాలనుకుంటున్నారు ఒకసారి వచ్చి చూడు నీకు అర్ధమవుతుంది.

అను : తన అమ్మ తనకోసం హెల్ప్ చేస్తుందని నమ్మిన అను "అమ్మా నాకోసం తిరుగుతున్నావు థాంక్స్ కానీ ఇప్పుడు ఓపిక లేదు రేపు పొద్దున్నే వెళ్లి ఇద్దరం చూద్దాం" అంది.

సుష్మ : తల్లి నీకోసం ఇంత దూరం వచ్చాను నాకోసం రాలేవా ఇటు వస్తే ఇక్కడనుంచి ఇద్దరం కలిసి ఇంటికి వచ్చేద్దాం.

అను : పొద్దున్న భరత్ చేసిన పనికి ఇంకా విసుగుతో ఉన్న అను సరే వెళ్దాం కొంచెం రిలీఫ్ గా ఉంటుంది కొంచం వర్క్ కూడా చేసుకోవచ్చని "సరే అమ్మ వస్తున్నాను లొకేషన్ పంపించు".

సుష్మ లొకేషన్ షేర్ చెయ్యగానే అను రెడీ అయ్యి బైల్దేరింది.........

అను గ్లోబల్ అపార్ట్మెంట్స్ ని చేరుకొని సుష్మ కి కాల్ చేసింది, అన్ని పాత అపార్ట్మెంట్స్ జన సంచారం తక్కువగా ఉండటం చూసి ముందు కొంచెం భయపడినా ఇవన్నీ కూలచేయడానికే కదా వచ్చింది అనుకుంది.

సుష్మ : అను వచ్చావా?

అను : హ బైట ఉన్నాను.

సుష్మ : థర్డ్ అపార్ట్మెంట్ సెకండ్ ఫ్లోర్ ఫస్ట్ రూమ్ కి వచ్చేయ్.

అను : లోపలికి వెళ్ళింది అక్కడక్కడా లైట్స్ ఉన్నాయ్ అంతే, తనకి వెళ్లాలని అనిపించకపోయినా ఇక్కడదాకా వచ్చి ఇక బాగోదాని రూమ్ డోర్ కొట్టింది.

సుష్మ డోర్ తెరిచి అనుని లోపలికి పిలిచింది, అను లోపలికి వెళ్లి అక్కడ పది మందిని, ఇంకా భరత్ ని చూసి కోపంగా సుష్మని చూసింది.

అను : అమ్మా?

సుష్మ : అది అను భరత్ నీకు సారీ చెప్తా అన్నాడు నీకోసం గిఫ్ట్ కూడా తెచ్చాడు నాకోసం కూడా తెచ్చాడు ఇదిగో అంటూ మెడకి ఉన్న నెక్లెస్ చూపించింది.

ఈలోగా భరత్ రూమ్ డోర్ క్లోజ్ చేసాడు ఆ సౌండ్ కి అను వెనక్కి తిరిగింది. భరత్ ముందుకి వస్తున్నాడు అను భయంగా వెనకడుగు వేయసాగింది, ఈ లోగ సుష్మ భుజం మీద చేయి పడింది, ఆల్రెడీ అక్కడ జరిగిన హడావిడికి సుష్మ భయంగా చూస్తుంటే భుజం మీద చేయి పడేసరికి వెనక్కి చూసింది, భరత్ తండ్రి భగత్ సుష్మ భుజం మీద చెయ్ వేసి నిమురుతూ "పిల్లలు వాళ్ళ ప్రాబ్లెమ్స్ వాళ్ళు సాల్వ్ చేసుకుంటారు మనం అలా కూర్చుందాం అని పైట ఊడేలా ముందుకి లాగాడు.

సుష్మ : భరత్ ఏంటి ఇదంతా నాకు చెప్పిందేంటి మీరు చేస్తుందేంటి?

భరత్ : చూడు సుష్మ నీకు నెక్లెస్ ఇచ్చాను గా మూసుకుని కో ఆపరేట్ చెయ్ నేను బిజీ గా ఉన్నాను అని అను వైపు వెళ్ళాడు.

అను : భరత్ నువ్వింత నీచుడవనుకోలేదు నీకేం కావాలి చెప్పు.

భరత్ : ముందు నీ అకౌంట్ లో ఉన్న డబ్బు మొత్తం నా అకౌంట్ కి ట్రాన్స్ఫర్ చెయ్.

అను : అది కంపెనీ డబ్బు నీకెలా?....

భగత్ సుష్మని బలవంతం గా ఒళ్ళో కూర్చోపెట్టుకుని "గార్డ్స్" అన్నాడు.

అను భరత్ తో సహా అందరూ భగత్ వైపు చూసారు.

భగత్ : అను ముందు అమౌంట్ సెటిల్ చెయ్ లేకపోతేయ్ ఇక్కడున్న ప్రతి ఒక్కరు మీ అమ్మ సండ్ల బరువుని కొలుస్తారు.

గార్డ్స్ ఆనందంగా అందరు ఒక్కొక్కరుగా వెళ్లి భగత్ ఒళ్ళో ఉన్న సుష్మ సండ్లని పిసుకుతూ ఆ హాయిని అనుభవించాసాగారు.

అను వెంటనే ఫోన్ లో నుంచి లాగిన్ అయ్యి డబ్బులు ట్రాన్స్ఫర్ చేసేసి వాళ్ళు చూడకుండా విక్రమ్ కి కాల్ చేసి వెంటనే హోమ్ ప్రెస్ చేసి మళ్ళీ ట్రాన్సక్షన్స్ సక్సెస్ చూపించి "మొత్తం పంపించాను ఇక వదిలేయండి" అంది.

దానికి భగత్ భరత్ అక్కడున్న గార్డ్స్ అందరు నవ్వుతున్నారు.

అనుకి భయం ఇంకా ఎక్కువైంది.

భగత్ వెళ్లి అను చెయ్యి పట్టుకున్నాడు అను విదిలించుకుని పరిగెతడానికి ముందుకు వెళ్ళబోయింది, కానీ భగత్ అనుని గట్టిగా చెంప మీద ఒకటి పీకాడు అను స్పృహ తప్పి పడిపోయింది.

ఛా అనుకున్నాడు భరత్.

భగత్ ఒక చేత్తో సుష్మ సళ్ళని పిసుకుతూ ఇంకో చేత్తో చీర పై నుంచే పూకు మీద గట్టి గట్టిగా దెబ్బలు కొడుతూ సుష్మ చెవి కోరుకుతున్నాడు.

అది చూసిన భరత్ వచ్చి ప్యాంటు జిప్ ఓపెన్ చేసి సుష్మ మొహం మీద రుద్దుతూ "చెకవే లంజా" అన్నాడు.

సుష్మ నోరు తెర్వకపోయేసరికి కాలిగా ఉన్న ఇంకో సండు బోడిపెని గట్టిగా గిచ్చాడు నొప్పి తట్టుకోలేక నోరు తెరిచింది వెంటనే మొడ్డని నోట్లోకి తోసాడు.

భరత్ : పక్కనే పడిపోయిన అను ని చూస్తూ "రేయ్ భగత్ అను పెదాలు మాత్రం నా మొడ్డనే మొదటగా ముట్టుకోవాలి రా, ఆ కసి పెదాలు చూడు ఎంత జ్యూసీగా ఉన్నాయో " అన్నాడు ఒక వేలుని సుష్మ పూకులో తోస్తు..

భగత్ : అది మాత్రం అడక్కు ఆ పెదాలు నావి దాన్ని జీవితాంతం నా పక్కలోనే ఉంచుకుంటాను, నా మొడ్డ ఎప్పుడు దాని నోట్లోనే ఉండాలి, దాని గుద్ద అది గుద్ద కాదు పరుపుల మెత్త అది మొత్తం నాకే కావాలి దీన్ని మీరు ఎంత మంది అయినా దెంగండి మళ్ళీ మనం పట్టుకొచ్చే వాళ్ళని కూడా ఏస్కోండి కానీ ఈ కసి పిట్ట, దాని పెదాలు నా మొడ్డకే...అని సుష్మ నోట్లో నుంచి మొడ్డని తీసి అను వైపు నడిచాడు... మత్తులో ఉన్నా అనుభవించాల్సిందే అని.

ఈలోగా వరుసగా గార్డ్స్ అందరి మెడలు తెగి కింద పడ్డాయి, వెంటనే ఇద్దరు తెరుకొని లేచి ఆక్టివ్ అయ్యారు.

భగత్ : ఎవడ్రా నువ్వు?

భరత్ : నాన్న వీడు అనురాధ మొగుడు ఎందుకు పనికిరాడని వదిలేసింది.

భగత్ : మరి ఈడు మనోళ్ళ ముగ్గురు తలలు నరికాడు.

ఈలోగా అక్కడున్న మిగతా వారి తలలు తెగాయి.

సుష్మ నన్ను చూసి బట్టలు సర్దుకుని ఏడుస్తూ "విక్రమ్ మమ్మల్ని కాపాడు" అని ఏడుస్తుంది.

భగత్ నేను నరుకుతున్న విధానానికి భయపడుతు ఏం చెయ్యాలో తెలీక సుష్మ ని ఒకటిపీకాడు దానితో సుష్మ స్పృహ కోల్పోయింది.

అక్కడున్న అందరిని ఏసేసి, భరత్ ని ఒక్కటి తన్నాను...

భరత్ : ఆగు ఆగు వీళ్ళని తీసుకెళ్ళిపో, వీళ్ళని వదిలేస్తున్నాను పో.

నేను అలానే చూసాను

భరత్ : ఇంకా భయపడుతు ఎమౌంట్ గుర్తొచ్చి తన ఫోన్ తీసి అమౌంట్ మొత్తం అను అకౌంట్ కి రిట్రాన్స్ఫర్ చేసి "డబ్బులు కూడా పంపించేసాను ఇక వెళ్లిపోండి మిమ్మల్ని వదిలేస్తున్నాను" అన్నాడు.

చిన్నా : ఏరా ఆశీష్ బాగున్నావా? నువ్వెలా ఉన్నావ్ రమేష్??

వాళ్ళ అసలు పేర్లు నా నోటి నుండి వినేసరికి వాళ్ళ పై ప్రాణాలు పైనే పోయాయి, వెనక రషీద్ వచ్చి సర్ వీళ్ళని ఏంచేద్దాం అన్నాడు.

భరత్ వాళ్ళ నాన్న రషీద్ ని చూడగానే వాడి ఊపిరి ఆగిపోయింది ఇండియా డాన్ లాంటి రషీద్ ఒక పిల్లాడి ముందు వినయంగా ఉన్నాడు ఎవడు వీడు?

వెంటనే వెళ్లి విక్రమ్ కాళ్ళు పట్టుకుని మమ్మల్ని వదిలేయ్ ప్లీజ్ అని దణ్ణం పెట్టుకుంటున్నాడు ఇదంతా చూస్తున్న భరత్ కి కాళ్ళు చేతులు ఆడలేదు...

నా కాళ్ళ దెగ్గరున్న ఇద్దరినీ చెరొక్క వేటున నరికాను ఇద్దరి తలలు తెగి ఎగిరి పడ్డాయ్.

చిన్నా : రషీద్ వీళ్లిద్దరి తలలు నాకు సిటీ మెయిన్ సెంటర్ లో వేలాడలి.

రషీద్ : అలాగే సర్.

అక్కడనుంచి అను ని ఎత్తుకుని బైటికి వచ్చి కార్ లో అను ఇంటికి బైల్దేరాను.

అను నా ఒళ్ళో ఉంది చాలా రోజులైంది ఇంత దెగ్గరగా చూసి, లోపలికి వెళ్లి అనుని బెడ్ మీద పడుకోబెట్టాను తన తలకి పట్టిన చెమటని తుడిచి ఏసీ వేసి ఫ్యాన్ ఆన్ చేసి, కొంచెం సేపు అలా కూర్చుని తన నుదుటిపై ముద్దు పెట్టుకుని బైటికి వచ్చేసాను...

సుష్మ ని రూమ్ లో పడేసి రషీద్ బైటికి వచ్చి సర్ వెళదామా అన్నాడు.

నేను ఫోన్ తీసి సునీల్ గారికి కాల్ చేశాను.

చిన్నా : సునీల్ గారు నేను చెప్పిన ఇల్లు రెడీ చేసారా?

సునీల్ : రెడీ అయింది ఆదిత్య..

చిన్నా : నేను అక్కడికే వెళ్తాను, ఇక అక్కడే ఉంటాను.

సునీల్ : మరి మానస రజిని వాళ్ళు?

చిన్నా : లేదు నేను వంటరిగా ఉండటానికి నిర్ణయించుకున్నాను.

సునీల్ : నీ ఇష్టం ఆదిత్య, కానీ మానస కి చెప్పవా?

చిన్నా : లేదు ఇప్పుడు చెప్తాను.

అక్కడనుంచి మానస దెగ్గరికి వెళ్లి మానసకి జరిగింది చెప్పి, "నేను వెళ్తున్నాను కొత్త ఇంటికి, ఒక్కడినే ఉంటాను కొన్ని రోజులు నన్ను ఎవరు డిస్టర్బ్ చేయకండి " అని చెప్పి అక్కడనుంచి, అను కట్టుకోవాలనుకున్న డ్రీం హౌస్ కి బైల్దేరాను.

[Pallaki]

అందరికి శ్రీ రామ నవమి శుభాకాంక్షలు
❤️❤️❤️❤️❤️

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 33

ఒక్కడినే ఇంటికి వెళ్ళాను గేట్ తీయగానే చల్ల గాలి నన్ను ఒక్కసారి బైటికి నెట్టినట్టు అనిపించింది, అను లేకుండా ఒక్కడినే వచ్చాననేమో! చుట్టూ ఎటు చూసిన పూలు, గాలికి ఆ పూలు అటు ఇటు కదులుతుంటే మనసుకి హాయి గా ఉంది, మొన్నటిదాకా రక్తం నిన్న తలలు ఇవన్నీ వరసపెట్టి చూసిన నాకు ఆ పూలు ఆ వాతావరణం చూడగానే నిద్ర పోవాలనిపించింది, కొన్ని రోజులు ఈ బైట ప్రపంచం తో సంబంధం లేకుండా జీవించాలని ఉంది, ఎలాగో సునీల్ గారికి అన్ని పనులు అప్పగించేసాను ఇక కొన్ని రోజుల వరకు దీని అవసరం లేదు అని చేతిలో ఉన్న ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసేసి గేట్ ఎంట్రన్స్ లో విసిరేసాను.

గేట్ నుండి ఇంటి వరకు 250మీటర్స్ ఉంటుంది సన్నటి దారి మొత్తం ఎర్రటి తెల్లటి పూలతో చాలా అందం గా తయారు అయింది, అన్ని బాగుండి ఉంటే ఇప్పుడు అను నా పక్కనే ఉండేది, హా మిస్ యు అను.

ఇంటి లోపలికి వెళ్లేముందే బైటే ఉన్న బాయి దెగ్గరికి వెళ్ళాను, సునీల్ గారు అప్పటికి అడిగారు ఇంతటి మోడరన్ డేస్ లో బాయి ఎందుకు అని అప్పుడు నా నవ్వే సమాధానంగా ఇచ్చాను కానీ నాకు బాయి లో నీళ్లు చేదుకోడం, చల్లటి బండల మీద పడుకోటం ఇంకా ఇలాంటి వింత వింత ఇష్టాలు ఉన్నాయి లెండి అవన్నీ మానసకి మాత్రమే తెలుసు.

స్నానం చేసి టవల్ కట్టుకుని మెయిన్ డోర్ ఓపెన్ చేశాను ఎదురుగా గోడకి పెద్దగా అమ్మ ఫోటో కనిపించింది అది చూడగానే నా మనసు ఇంకా విశాలమైంది, సునీల్ గారికి థాంక్స్ చెప్పుకున్నాను అలా అమ్మ ఫోటోని తన మొహంలో ఉన్న నవ్వుని చూస్తూ నిల్చున్నాను.................


సుమారు పదిన్నర కావొస్తుంది అనుకి మెలుకువ వచ్చింది, వొళ్ళంతా చెమటలతో భయంగా ఉలిక్కిపడి లేచింది చుట్టూ చూసి తన రూమ్ అని కంఫర్మ్ చేస్కుని ఊపిరి పీల్చుకుంది.

ఒక్కసారిగా రాత్రి జరిగిందంతా గుర్తొచ్చింది అలానే భయంగా లేచి వెళ్లి ఫ్రిడ్జ్ లో ఉన్న చల్లటి మంచినీళ్లు తాగి వాటితోటే మొహం కడుక్కుంది, పక్క రూమ్ కి వెళ్ళింది అక్కడ వాళ్ళ అమ్మ ఇంకా పడుకొనే ఉంది తనని చూడగానే అసహ్యం వేసింది అలానే కోపంగా టవల్ అందుకుని బాత్రూం లోకి దూరింది.

షవర్ ఆన్ చేసి కింద కూర్చుండిపోయా అవును నేను ఏడుస్తున్నాను ఎందుకు నా జీవితం మాత్రమే ఇలా ఏడ్చింది, ఆ షవర్ కింద ఎంత ఏడ్వాలో అంతా ఏడ్చి, చిన్నగా లేచి సబ్బు అందుకున్నాను, రాత్రి అది అంతా నిజం ఐతే నన్ను కాపాడింది ఎవరు నేను ఇంట్లో ఎలా ఉన్నాను, రాత్రి విక్రమ్ కి కాల్ చేశాను ఆ తరువాత నాకేం గుర్తులేదు, అవును విక్రమ్ తప్ప నన్ను ఇంకెవరు కాపాడతారు.

నాకు ఆనందంతో కళ్ళలో నీళ్లు వచ్చాయి, నా విక్రమ్ నాకు కావాలి వాడు నాకు మాత్రమే సొంతం, నేను విక్రమ్ దెగ్గరికి వెళ్ళిపోతాను ఇప్పుడు విక్రమ్ దెగ్గరికి వెళ్తే నన్ను కాపాడిందని వచ్చిందనుకుంటాడు ఏమో, ఏమైనా అనుకోని నాకు నా విక్రమ్ కావాలి, వాడు లేని ఇన్ని రోజుల్లో ఒక్క రోజు కూడా నేను సంతోషంగా లేను, అవును విక్రమ్ ఉన్నప్పుడు నా దెగ్గర ఏం ఉన్నాయ్ నేను ఒక సాధారణ ఎంప్లొయ్ ని, అన్ని అవమానాలు భయాలు డబ్బు లేదు గుర్తింపు లేదు అయినా వాడు నా పక్కన ఉన్నప్పుడు నేను సంతోషంగానే ఉన్నాను కానీ ఇప్పుడు నా చేతిలో ఒక కంపెనీ, డబ్బులు, చిన్నగా నా పేరు అందరికి తెలుస్తుంది అయినా ఏం లాభం నేను సంతోషంగా లేను విక్రమ్ లేని ఇన్ని రోజుల్లో ప్రతి క్షణం వాడ్ని తలుచుకుంటూనే బతికేస్తున్నాను.

వెళ్లి అడుక్కుంటాను, లేకపోతే కాళ్ళ మీద పడి బతిమిలాడుకుంటాను ఏమైనా చేస్తాను నాకు నా విక్రమ్ కావలంతే......

అను ఆనందం గా స్నానం చేసి హడావిడిగా డ్రెస్ వేసుకుని బైటికి వచ్చింది వాళ్ల నాన్న కనిపించాడు.

అను : నాన్న రాత్రి నన్ను ఎవ్వరు తీసుకొచ్చారు?

నాన్న : అమ్మా అను నిన్ను మీ అమ్మని రాత్రి విక్రమ్ తీసుకొచ్చి వదిలి వెళ్ళాడు నేను చూసాను, విక్రమ్ చాలా మంచివాడు తల్లి, నీకోసం ఏమైనా చేస్తాడు మీ అమ్మ నన్ను ఎప్పుడు గౌరవించలేదు నువ్వు సంతోషంగా ఉండటమే నాకు కావాలి విక్రమ్ దెగ్గరికి వెళ్ళిపో.

అను ఏడ్చుకుంటూ బెడ్ మీద ఉన్న ఫోన్ తీసుకుని చూసింది అకౌంట్ లో డబ్బులు క్రెడిట్ అయినట్టు చూసుకుని పెదాల మీద నవ్వుతు ఇది కూడా విక్రమ్ పనే అని కాంటాక్ట్ లిస్ట్ లో ఉన్న విక్రమ్ కి ఫోన్ చేసింది.... స్విచ్ ఆఫ్ మళ్ళీ మళ్ళీ చేసింది స్విచ్ ఆఫ్ రావడం తో కొంచెం నిరుత్సాహ పడినా మళ్ళీ విక్రమ్ లైబ్రరీ కి వెళ్లే అలవాటు ఉంది కదా అని హ్యాండ్ బ్యాగ్ అందుకుని లైబ్రరీ కి బైల్దేరింది, ప్రతి పది నిమిషాలకి ఒక సారి విక్రమ్ కి కాల్ చేస్తూనే....

లైబ్రరీలో కనుక్కుంటే అను డివోర్స్ అయినా దెగ్గరనుండి లైబ్రరీకి రావడం లేదని తెలిసింది, రిజిస్ట్రార్ అందుకుని చూసింది కానీ అందులో విక్రమ్ అని సైన్ ఎక్కడా కనిపించలేదు కానీ కొన్ని పేజీలు వెనక్కి తిప్పి చూస్తే అక్కడక్కడా ఆదిత్య అని సైన్ కనిపించింది కొంచెం ఆశ్చర్యంగానే చూసి అక్కడనుంచి ఇంటికి వచ్చింది.

అను కి గుర్తొచ్చింది విక్రమ్ మొత్తం పేరు విక్రమాదిత్య అని కానీ విక్రమ్ అనే అందరికి తెలుసు కదా అలా ఎవరికీ తెలియని ఆదిత్య పేరుని ఎందుకు లైబ్రరీ లో సైన్ చేసాడు వెంటనే ఇంట్లో డివోర్స్ ఇచ్చినప్పుడు ఉన్న జీరోక్స్ పేపర్స్ చూసింది అందులో కూడా వి పెద్దగా రాసి పక్కనే ఆదిత్య అని సంతకం చేసి ఉండడం గమనించింది, ఆ పేపర్స్ చూడగానే అనుకి దుఃఖం ముంచుకొచ్చి ఆ పేపర్స్ ని చించి అవతల పారేసింది.

లేచి బైటికి వెళ్లి సాయంత్రం వరకు కాళ్ళు అరిగిపోయేలా చుట్టూ పక్కల ఉన్న అన్ని లైబ్రరీలు తిరిగా కానీ ఎక్కడా విక్రమ్ జాడ దొరకలేదు, కాళ్ళు నొప్పిగా ఉన్నాయ్ పొద్దున్న నుంచి ఏమి తినలేదు. ఎలా అని ఆలోచిస్తుండగా నాకు పూజ గుర్తొచ్చింది, వెంటనే ఫోన్ తీసాను కానీ ఈ మధ్య పూజ నా తో ముభవంగా ఉంటుంది సరే ఆఫీస్ కి వెళ్దాం అక్కడ పూజ గారిని అడిగితే నాకేమైనా హెల్ప్ చేస్తుందేమో చూడాలి అనుకుంటూ గ్రీన్ లోటస్ ఆఫీస్ కి బైల్దేరాను.

పూజ పనిలో ఉండగా ఆఫీస్ బాయ్ లోపలికి వచ్చి మేడం మిమ్మల్ని కలవడానికి అనురాధ గారు వచ్చారు అని చెప్పాడు, కొంచెం అసహనంగానే "సరే రమ్మను " అని చెప్పింది.

అను లోపలికి వచ్చింది, పూజ అను ని చూడగానే కొంచెం జాలి వేసింది తన అవతారం చూసి చాలా నీరసంగా ఉంది కాళ్ళు తడబడుతున్నాయి యే క్షణాన కళ్ళు తిరిగి పడిపోతుందా అన్నట్టు ఉంది, ఇదంతా చూసిన పూజ చైర్ లో నుంచి లేచి అనుని పట్టుకుని కూర్చోపెట్టింది.

పూజ : అనురాధ ఏమైంది?

అను : మేడం నాకు కొంచెం హెల్ప్ కావాలి.

పూజ : "అదంతా తరువాత", అని బెల్ కొట్టగానే ఆఫీస్ బాయ్ వచ్చాడు జ్యూస్ ఆర్డర్ చేసింది "ముందు ఇది తాగు, ఆ తరువాత చెప్పు" అని కొంచెం గట్టిగానే చెప్పింది.

అను గట గటా తాగేసి మూతి తుడుచుకుని : మేడం మీకు నా హస్బెండ్ తెలుసు కదా?

పూజ : ఆశ్చర్యంగానే "హా తెలుసు ఒకటి రెండు సార్లు కలిసాను" అని పేస్ లో క్వశ్చన్ మార్క్ సింబల్ పెట్టింది.

అను : అవును మేడం తననే వెతుకుతున్నాను నాకు విక్రమ్ కావాలి.

పూజ : మీ ఇద్దరికీ డివోర్స్ అయిందని విన్నాను మరి నువ్వేమో?????

అను : (ఏడుస్తూ) అవును మేడం అయింది కానీ నాకు విక్రమ్ కావాలి, తను లేకుండా నేను బ్రతకలేను, పొద్దున్న నుంచి తనకోసం నాకు తెలిసిన ప్లేసెస్ అన్ని వెతికాను నాకు కనిపించలేదు కొంచెం మీరేమైనా హెల్ప్ చేస్తారా?

అను అంతలా ఏడుస్తూ బతిమిలాడుకునేసరికి పూజ కి జాలేసింది.

పూజ : కత్చితంగా హెల్ప్ చేస్తాను అను కానీ ముందు నువ్వు భోజనం చేశాకే.

అను : లేదు మేడం......(పూజ ఆఫీస్ కాంటీన్ నుంచి ఫుడ్ తెప్పించింది)

పూజ : నువ్వు తినడం స్టార్ట్ చేస్తే నేను వెతికించడం స్టార్ట్ చేస్తా....

అను వెంటనే ఏడుస్తూ ప్లేట్ అందుకుని తినడం మొదలుపెట్టింది.

పూజ బైటికి వచ్చి మానసకి ఫోన్ చేసింది.

........................................................................

మానస : రాజు బైటికి వెళ్ళాలి....

రాజు : హాల్లో లాప్టాప్ లో పని చేసుకుంటూ....ఎక్కడికి?

మానస : షాపింగ్ కి.

రాజు : నేను రాలేను పని ఉంది.

మానస : రాకపోతే నువ్వే నష్ట పోతావ్.

రాజు : నువ్వలాగే చెప్తావ్ నేను టెంప్ట్ అయ్యి కుక్కలాగ వస్తా అక్కడ ఏమి ఉండదు.

మానస : ప్లీజ్ రాజు రారా..

రాజు : నేను రాను.

మానస : ఆఖరిసారి అడుగుతున్నాను వస్తావా రావా?

రాజు : నువ్వు ఇంకో వంద సార్లు అడిగిన నేను రాను, గంటలు గంటలు ఆమ్మో నా వల్ల కాదు నన్ను వదిలేయ్.

మానస : సరే ఏదో నీ చేత్తో రజినికి బట్టలు కొనిద్దామనుకున్నా నీ బాడ్ లక్, రజినీ....

రజినీ : వదినా నేను రెడీ....

వెంటనే లాప్టాప్ పక్కన పడేసి మానస కాళ్ళ మీద పడిపోయి : దేవతా ఈ భక్తున్ని మన్నించు నువ్వు అనుమతిస్తే కుక్క లాగ నీ వెనుకే పాక్కుంటూ వస్తాను ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్.....

మానస : నవ్వుతు "ఇప్పుడు దారికొచ్చావ్ సరే భక్త కాదు కాదు రధసారధి పద వెళ్లి మన బండి తీయుము" అని నవ్వింది.

రజినీ కూడా నవ్వింది, రాజు చిన్న బుచ్చుకుని కార్ తీయడానికి బైటికి వెళ్ళాడు, మాల్ కి వెళ్లి రాజు ని రజినీ కి ప్రైవసీ ఇచ్చి వాళ్ళని వదిలేసి అలా అన్ని చూసుకుంటూ వెళ్తుండగా మానసకి పూజ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది.

మానస : హలో పూజ.

పూజ : మానస ఎక్కడున్నావ్.

మానస : ఇక్కడే మాల్ లో ఏ?

పూజ : అను నా దెగ్గరికి వచ్చింది.... అని జరిగిందంతా చెప్పింది...

మానస : షాపింగ్ లో ఉన్నాను సాయంత్రం వరకు కూర్చోబెట్టి నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళిపో నేను కలుస్తాను తనని.

పూజ : అది తను ఏడుస్తుంది....

మానస : నువ్వు వచ్చేయ్ నేను చూసుకుంటాను.

పూజ మానస తో మాట్లాడి లోపలికి వచ్చేసరికి అను తినేసి టేబుల్ మీద పడుకుంది.

పూజ అనుని తట్టగానే అను లేచి నిల్చుంది.

పూజ : అనురాధ నాకు కొంచెం పని ఉంది నేను వెళ్ళాలి నువ్వు ఇక్కడే ఉండు ఆల్రెడీ వెతికిస్తున్నాను నాకు ఇన్ఫర్మేషన్ రాగానే నేను నీకు కాల్ చేస్తాను.

అను : అలాగే...

అను సాయంత్రం ఎడింటి వరకు అక్కడే కూర్చుంది విక్రమ్ ని కలిసాక ఏం మాట్లాడాలి ఏం చెయ్యాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉంది.

రాత్రి పది అవుతుండగా సడన్ గా ఫోన్ రింగ్ అవ్వటంతో ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది.

అను : హలో

మానస : విక్రమ్ గురించి తెగ వెతుకుతున్నావట?

అను : ఎవరు మీరు?

మానస : "వెతికింది చాల్లే కానీ ఇంటికి వేళ్ళు లొకేషన్ పంపిస్తున్నా, రేపు రా" అని కాల్ కట్ చేసింది.

అను లొకేషన్ చూసుకుని బైల్దేరింది.

అను వెళ్లేసరికి అప్పుడప్పుడే చీకటి పడుతుంది, రోడ్ కి అటు ఇటు ఏమి లేవు ఒక పెద్ద కాంపౌండ్ వాల్ గేట్ లోపలినుంచి ఏమి కనిపించట్లేదు. అక్కడ ఎవ్వరు లేకపోవడం తో భయం వేసి ఇంటికి వెళ్లిపోయింది.

ఇంటికి వెళ్లిందే కానీ ఏమి తినలేదు సుష్మ ని అస్సలు చూడలేదు సుష్మ కూడా తన రూమ్ లోనుంచి బైటకి రాలేదు.

ఫోన్ ఛార్జింగ్ పెట్టి బెడ్ మీద కూర్చుంది, అను ఆ రాత్రంతా నిద్ర కూడా పోలేదు.

బాగా అలిసి పోవడం ఏమి తినకపోడం వల్ల పోదున్నే మూడింటికి కళ్ళు మూసుకుపోయాయి, ఆరింటికి మెలుకువ వచ్చి టైం చూసుకుని ఫోన్ లో ఉన్న లొకేషన్ దెగ్గరికి బైల్దేరింది.

ఆరింటి నుంచి మధ్యాహ్నం రెండింటి వరకు ఆ కాంపౌండ్ వాల్ కి ఎదురుగా ఉన్న రోడ్ కి ఇవతల ఉన్న గడ్డిలో కూర్చుని చూస్తుంది ఎర్రటి ఎండలో.

తనకి దూరంగా రెండు కార్లు, మొదటి కార్ కాళీగా ఉంది రెండో దాంట్లో మానస, పూజ కూర్చొని ఉన్నారు.

మానస : పూజ చూసావా ఇది అనురాధ అంటే, నువ్వు నన్ను అడిగావు కదా ఈ అమ్మాయి కాకపోతే ఆదిత్య కి ఎవ్వరు రారా చిటికెస్తే వంద అమ్మాయిలు క్యూ కడ్తారు అన్నావ్ కదా?
మరి తన మొగుడు చేతకానోడు అని తెలిసినా తన వల్ల ఏమి ఉపయోగం లేదని తెలిసినా విక్రమ్ కోసం ఎంతగా ఎదురుచూస్తుందో చూసావా?
ఇప్పుడు తన దెగ్గర డబ్బులున్నాయి చిన్నగా సక్సెస్ అవుతుంది ఇన్ని ఉన్నా కూడా, ఆల్రెడీ డివోర్స్ ఇచ్చేసినా కూడా, తన మొగుడి కోసం ఎంతలా ఆరాటపడుతుందో చూసావా? అదే అనురాధ వాళ్లిద్దరూ మేడ్ ఫర్ ఈచ్ అదర్ ఇదంతా నీకు అర్ధం కావాలనే ఇంత చేశాను....

ఆదిత్య మీద నీకు ఉన్న ఇష్టం నాకు తెలుసు కానీ ఆదిత్య అనురాధ గురించి కూడా నీకు తెలియాలి కదా రాముడుకి సీతకి మధ్యలో ఎవ్వరు వెళ్ళలేరు, విక్రమ్ అనురాధ కూడా అంతే....

పూజ : నాకు నిన్న అనురాధని చూడగానే అర్ధమైంది, ఒకింత ఆదిత్య మీద అసూయ కూడా పుట్టింది, నాకు కూడా అనురాధ లాగా భర్తను ప్రేమించే అంత నన్ను కూడా ప్రేమించే అంత మగాడు నాకు కావాలి.

మానస : పూజ ని కౌగిలించుకుని "కచ్చితంగా దొరుకుతాడు" అంది.

పూజ : ఇక అనురాధ సంగతి చూడు తన బాధ నేను చూడలేకపోతున్నాను, త్వరగా ఈ సీతని తన రాముడు దెగ్గరికి చేర్చు...

మానస : నువ్వు ఇక్కడనుంచి వెళ్ళిపో అను ఇప్పుడు నన్ను కొట్టినా కొట్టొచ్చు, నేను వచ్చేస్తాను లే.

పూజ ముందున్న కార్ తీస్కుని అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయింది.

మానస నెమ్మదిగా అను వెనకమాల ఉన్న చెట్టు నీడ లో గట్టు లాగ ఉన్న పొద మీద కూర్చుని చిటికె వేసింది.

అను వెనక్కి చూసింది వెనక తాను ఇంతక ముందు చూసిన ఫోటోల్లో అను ముద్దు పెడుతున్నప్పుడు ఉన్న అమ్మాయి ని చూడగానే కోపం కట్టలు తెంచుకుంది, నిన్నటి నుంచి విక్రమ్ ని కలవలేకపోయినన్న బాధ, అసహనం, అన్ని మానస మీద చూపించింది.

మానస అదంతా చిన్నగా నవ్వుకుంటూ వింటుంది, మానస నవ్వడం చూసి అనుకి ఇంకా కోపం వచ్చి....

అను : సిగ్గు లేకుండా నవ్వుతున్నావా ఇంకెన్ని రోజులు నా మొగుడ్ని నీ పక్కలో పడుకోబెట్టుకుంటావ్ అని నోటికొచ్చింది మానసకి కోపం వచ్చేలా మాట్లాడింది.

అప్పటి వరకు శాంతంగా ఉన్న మానస విక్రమ్ గురించి తన గురించి తప్పుగా మాట్లాడేసరికి మానస అను ని లాగి పెట్టి ఒకటి కొట్టింది.

అను ఆశ్చర్యం మరియు కోపం తో చెంప పట్టుకుని అలానే చూసింది పోయిన సారి కూడా ఇలా మాట్లాడినందుకే విక్రమ్ అను ని కొట్టబోయాడు , ఒక్కసారి దుఃఖం పొంగుకొచ్చింది, మానస కాళ్ళ మీద పడిపోయి "నా విక్రమ్ నాకు కావాలి నాకు ఇచ్చేయ్" అని బోరున ఏడ్చేసింది....

మానసకి కోపం అంతా పోయి అను తల నిమురుతూ "అను" అంది.

అను తల ఎత్తి చూసింది మానస కళ్ళలో తనపై
ప్రేమని చూసి ఒకింత ఆశ్చర్యంతో అలానే చూసింది, తన మొహం పట్టుకుని అను కళ్ళని తుడిచి తన పక్కన కూర్చోపెట్టుకుంది.

మానస : అను విక్రమ్ గురించి నీకేం తెలీదు వాడు అనుభవించినన్ని కష్టాలు ఎవ్వరు అనుభవించలేదు, మీ అత్త పల్లవి ఎంతో సంతోషంగా ఉండే విక్రమ్ ఇంకా వాళ్ల అమ్మ గారి జీవితాలని సర్వ నాశనం చేసేసింది.

విక్రమ్ వాళ్ల అమ్మని చంపేసి వాళ్ల నాన్నని పెళ్లి చేసుకుని విక్రమ్ ని మీ ఇంటికి ఒక బానిస లాగ తీసుకొచ్చింది, ఇప్పుడు వాళ్ళు అనుభవిస్తున్న ఆస్తి వంద కోట్ల పైన ఆస్తి మొత్తం విక్రమ్ ది, ఈ విషయం మీ ఇంట్లో అందరికి తెలుసు మీ అమ్మ నాన్నలతో సహా. (అను కి నమ్మ బుద్ధి కాలేదు కానీ జరిగిన అన్ని సంఘటనలు గుర్తు చేసుకుంటే నిజమే అనిపించింది, విక్రమ్ మీద జాలి ఎనలేని ప్రేమ పుట్టుకొచ్చాయి)

మొదట్లో దిక్కు తోచక అక్కడున్నాడు కానీ, ఎప్పుడైతే నీతో పెళ్లి అయిందో నీ కోసమే ఆ ఇంట్లో ఉన్నాడు, నువ్వంటే అంత ఇష్టం విక్రమ్ కి.

వాళ్ళు చెయ్యనన్ని గోరాలు లేవు ఆ పల్లవి, పవిత్ర వాళ్ళు టార్చెర్ పెట్టేవాళ్ళు అంతెందుకు మొన్న కూడా మీ అమ్మ సురేష్ తో కలిసి విక్రమ్ ని చంపడానికి ప్లాన్ చేసారు...

అను ఇది వినగానే "మీరు చెప్పేదాంతా నమ్ముతాను కానీ మా అమ్మ విక్రమ్ ని......"

మానస : నాకు తెలుసు నీ మంచితనం గురించి అందుకే నువ్వంటే నాకు విక్రమ్ కి అంత ఇష్టం.

అని ఫోన్ లో సుష్మ కాల్ రికార్డింగ్స్ అప్పుడు సురేష్ దెగ్గరనుంచి నిన్నటి భరత్ వరకు అన్ని వినిపించింది.

అనుకి ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు ఛీ ఇంత హీనమైన మనుషుల మధ్య బతుకుతున్నానా నేను.

మానస : ఇక నాది విక్రమ్ ది....

అను మానస ఏం చెప్తుందా అని మానస కళ్ళలోకి చూసింది, అను కి మానస మేడలో పూసల దండ కనిపించింది.

మానస : నువ్వనుకున్నట్టు కాదు మా బంధం, విక్రమ్ నాకు పేరుకే స్నేహితుడు కానీ నాకు ఈ జీవితం లో అన్నిటికంటే వాడే ఎక్కువ.. నన్ను విక్రమ్ తన అమ్మ స్థానం లో పెట్టుకున్నాడు...మాది చెప్పాలంటే అమ్మా కొడుకుల బంధం లాంటిది, చాలా పవిత్రమైంది చెప్పుడు మాటలు విని విక్రమ్ ని దూరం చేసుకోవద్దు...కావాలంటే మీ ఇద్దరి కోసం నేను మీకు దూరం గా వెళ్ళిపోతాను....

మానస తన గురించి తన కోసం విక్రమ్ కష్టపడింది వాళ్ళ స్నేహం గురించి మొత్తం చెప్పింది.

మానస : విక్రమ్ కి ఇప్పటి వరకు అన్ని బాధలే నువ్వు వదిలేసాక ఒక రకం గా పిచ్చి వాడు అయ్యాడనే చెప్పాలి బైటికి కనిపించడు, మాములుగా ఉంటాడు కానీ తన పనుల్లో కనిపిస్తుంది అది ( అని విక్రమ్ చేసిన విధ్వంసాలు గుర్తుచేసుకుంది).

విక్రమ్ గురించి చెప్పవలసినంత వరకు చెప్పి అనుని దెగ్గరికి తీసుకుని నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టుకుంది.

అను మానస ని కౌగిలించుకుని ఏడుస్తూ "విక్రమ్ ఎక్కడా?" అంది, మానస అనుని లేపి ముందు ఉన్న కాంపౌండ్ వాల్కి అదుగో అన్నట్టు సైగ చేసింది.

అను లోపలికి ఆనందంతో పరిగెడుతూ వెళ్ళబోతుంటే మానస అను చెయ్యి పట్టుకుంది, అను వెనక్కి తిరిగి ఏంటి అన్నట్టు చూసింది.

మానస : ఇలానే వెళ్తావా నీ అవతారం చూసుకో పద నిన్ను రెడీ చెయ్యాలి మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి చెయ్యాలి, ఇద్దరికీ శోభనం జరిపించాలి చాలా పనులున్నాయి అప్పటి వరకు విక్రమ్ ని కలవాలన్న నీ ఉబలాటం ఆపుకో.

అను మానస నోటి వెంట నుండి శోభనం అన్న మాట వినగానే సిగ్గు ముంచుకొచ్చింది.

మానస : చూడు నువ్వు సిగ్గు పడుతుంటే నే ఇంత అందం గా ఉన్నావు, అలాంటి నిన్ను వదిలేసి ఇంకొకరి దెగ్గరికి వెళ్లడంటే నమ్మావా పిచ్చి పిల్లా...

అను తల దించుకుంది నవ్వుతూ

మానస అను చెయ్యి పట్టుకుని కార్ దెగ్గరికి లాక్కెల్లింది, అను విక్రమ్ ఉన్న ఇంటిని చూస్తూనే మానస వెనక వెళ్తూ కార్ ఎక్కింది.......

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 34

మానస అను ఇద్దరు షాపింగ్ కి వెళ్లి కావాల్సినవన్ని కొని సునీల్ గారి ఇంటికి వెళ్లారు, ఇంటి దెగ్గర ఆల్రెడీ పూజ రజినీ మానస వాళ్ల కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉన్నారు.

అను ఇంటికి వెళ్ళింది అక్కడ ఉన్న విక్రమ్ కి సంభందించిన కొన్ని వస్తువులు తీసుకుని హడావిడిగా రూంలో నుంచి బైటికి వచ్చింది, అను వాళ్ల నాన్న ఎదురుపడ్డాడు.

అను : నాన్న?

గిరిరాజ్ : నీ సంతోషమే నాకు ముఖ్యం, వెళ్ళు తల్లి.

అను హాల్లోకి వచ్చేసరికి అను వాళ్ల అమ్మ సుష్మ :
"అను ఎక్కడికి నన్ను వదిలేసి ఎందుకు పనికిరాని ఆ వెధవ దెగ్గరికి వెళ్తావా, ఏముంది వాడి దెగ్గర?" అని అను దెగ్గరికి వచ్చింది, ఇంతకముందు సుష్మ చేసిన పనులన్నీ, మానస నుండి విన్న నిజాలన్ని గుర్తొచ్చి అలాగే లాగి ఒక్కటిచ్చింది, సుష్మ షాక్ లో చెంప పట్టుకుని అలానే నిల్చుండిపోయింది.

అను బైట తనకోసం పిక్ చేసుకోడానికి వచ్చిన కార్ ఎక్కింది అది సునీల్ గారి ఇంటి వైపు దారి తీసింది, సునీల్ గారి ఇల్లు చూసి తెల్ల మొహం వేస్తే లోపల పూజని మానసని కలిపి చూసేసరికి ఇంకా ఆశ్చర్యపోయింది, కానీ వాళ్ళనెవరిని అడిగే టైం, ధైర్యము చాల్లేదు.

పూజ రజినీ బట్టలు అను ముందు పెట్టారు, కానీ అను నేను తెచ్చుకున్నాను అంది.

పూజ : ఇవి చాలా కాస్టలీ నీకోసమే తెప్పించాం అను.

అను తన బ్యాగ్ లోనుంచి క్రీం కలర్ సారీ పచ్చ రంగు జాకెట్ తీసింది, మానస నవ్వుతు చూసింది...

అను : విక్రమ్ కి హెవీ డ్రెస్సెస్ మేకప్స్ ఇష్టముండవు, ఏమనుకోకండి.

మానస : నవ్వుతుంది.

అను : మానస ఎందుకు నవ్వుతున్నావ్?

రజినీ : అదా మానస వదిన ఆల్రెడీ చెప్పింది నువ్వు హెవీ డ్రెస్ మేకప్ వేసుకోవని కానీ పూజ అక్క నువ్వు వేస్కుంటావని తీసుకుంది, ఇప్పుడు మానస వదిన చెప్పిందే జరిగింది కదా అందుకే ఆ నవ్వు.

పూజ : ఇక అందరం తినేస్తే బైలుదేరదాం.

అను : లేదు ఇప్పటికే చాలా టైం వెయిట్ చేశాను ఇక నావల్ల కాదు, విక్రమ్ ని చూడకుండా నేను ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేను, మానస నన్ను తీసుకెళ్ళు ప్లీజ్.

రజినీ : వదినా, అను ఆగలేకపోతుంది త్వరగా వెళదాం(దానికి అను సిగ్గుపడింది )

మానస నవ్వుతూ : "మీరెక్కడికి అంతా తినేసి పడుకోండి నేను వెళ్లి అను ని వదిలేసి వస్తా" అని అను చెయ్యి పట్టుకుని బైటికి పరిగెత్తింది, ఇద్దరు ఎవ్వరికి దొరకకుండా కార్ ఎక్కారు అనుకి చాలా సిగ్గుగా ఉంది.

కార్ విక్రమ్ ఇంటి దెగ్గరికి వెళ్లే కొద్దీ అను గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది తరవాత ఏమవుద్దా అని, మానస అది గమనించి అను చెయ్యి పట్టుకుని "అను విక్రమ్ నీకోసం ఎన్ని రోజులైనా ఎదురుచూస్తాడు ఏ భయాలు పెట్టుకోకు, నాకు తెలిసి నిన్ను చూడగానే చంటి పిల్లాడిలా ఏడ్చుకుంటూ నిన్ను చుట్టేస్తాడు చూడు" అంది.

అను సమాధానంగా నవ్వింది.

సూర్యుడు అస్తమిస్తున్న సమయం కదా లైట్ ఆరంజ్ మరియు పీచ్ కలర్ కిరణాలు అక్కడున్న పువ్వుల మీద పడి ఇంకా అందంగా కనిపిస్తున్నాయి, వేడి గాలి తగ్గి చిన్నగా చల్ల గాలి వీస్తున్న సమయానికి మానస వాళ్ల కార్ వచ్చి గేట్ ముందు ఆగింది.

అను మానస దిగి గేట్ వైపు చూసారు లోపలనుంచి లాక్ చేసుంది ఎలా అనుకున్నారు, మానస కార్ గేట్ పక్కకే అనించి అను ని కార్ మీదకి ఎక్కించింది.

మానస : అను నువ్వు దూకు నేను వెళ్ళిపోతాను ఇదిగో బ్యాగ్.

అను ముందు బ్యాగ్ అందుకుని గేట్ లోపలికి విసిరేసి తను కూడా దూకాబోతుండగా....
మానస : అను..

అను వెనక్కి చూసింది.

మానస కార్ సైడ్ కి ఎక్కి అను చెయ్యి అందుకుని, తనని వంచి నుదిటి మీద ముద్దు ఇచ్చి "have a happy and peacefull life ahead" అని వొదిలింది.

అను మానస ని గట్టిగా హత్తుకుని లోపలికి దూకింది.

ధడ్ మని సౌండ్ వినపడగానే సోఫా లో పడుకుని అను ఊహల్లో ఉన్న నేను డౌట్ వచ్చి మెయిన్ డోర్ దెగ్గరికి వచ్చాను.

అను గేట్ లోపలికి దూకగానే ఎటు చూసినా చుట్టూ పూలు మధ్యలో సన్న దారి మధ్యలో ఇల్లు అంతా అను ఎలా విక్రమ్ తో కలిసి ఉండాలనుకుందో అలానే ఉండటంతో అను సంతోషం రెట్టింపు అయ్యింది.

మెయిన్ డోర్ తీసాను దూరంగా అను నిలబడి ఉంది, బైటికి వచ్చి నిలబడ్డాను...

కార్ ఏసీ లోనుంచి దిగిన అనుకి బైట వాతావరణానికి, చేసిన స్టంట్స్ కి మెడ దెగ్గర, నుదిటి మీద చెమటలు పట్టి ఉంది.

అను విక్రమ్ ని చూసి ముందుకి పరిగెత్తింది తన వేగానికి ఎదురు వచ్చే చల్లటి గాలి వల్ల అను నుదిటి మీద పట్టిన చెమటలు కరిగిపోసాగాయ్.

అను పరిగెత్తుకుంటూ రావడం చూసి ఇక నేను ఆగలేకపోయాను, స్పీడ్ గా వెళ్ళాను, అర సెకండ్ లో అను నన్ను గట్టిగా హత్తుకుంది, అను ని హత్తుకొగానే నాకు ఏడుపు ఆగలేదు ఎందుకో ఏమో నాకు తెలీదు అమ్మ వెళ్ళిపోయి తిరిగి రాలేదు కానీ అను వచ్చింది అన్న ఆనందమేమో అలా హత్తుకుని అలానే పక్కన పూల మీద పడిపోయాము.

అను నా మీదకి ఎక్కి ఇంకా గట్టిగా హత్తుకుని పడుకుంది, నేను కళ్ళు తెరిచాను తన కళ్ళ నిండా నీళ్లు, నేను కళ్ళు మూసుకుని అలానే పడుకున్నాం.

అలా ఎంత సేపు ఉన్నామో మాకే తెలీదు చీకటి పడింది మెత్తగా ఉన్న పూలు లైట్ గా గుచ్చుకోడం మొదలుపెట్టాయి ఇక లోపలికి ఎళ్లండ్రా బాబు అన్నట్టు.

చిన్నగా అను తల నిమిరాను, అను నన్ను చూసి ఏడుస్తూ ఇంకా గట్టిగా కౌగిలించుకుని "సారీ" అంది.

తల మీద ముద్దు పెట్టాను, చిన్నగా నవ్వి తన గడ్డం తో నా గుండెల పై గుచ్చి నవ్వుతు చూస్తుంది.

చిన్నా : అను ఎవరు తీసుకొచ్చారు అమ్ములు ని కలిసావా?

అను : అమ్ములు?

చిన్నా : మానస ని కలిసావా?

అను : అవును మానసని కలిసాను, తాను చెప్పినట్టే నన్ను చూడగానే వచ్చి ఏడుస్తూ నా కౌగిలిలో వాలిపోయావ్ .

అంత కరెక్ట్ గా ఎలా చెప్పింది?

చిన్నా : అది నాకు కూడా తెలీదు కానీ నా గురించి అన్ని ముందే తెలిసిపోతాయ్ ఆ రాక్షసికి.

అను : ఇక వదులు.

చిన్నా : ఎందుకు నాకు ఇలానే బాగుంది.

అను : నాకు ఇవన్నీ గుచ్చుకుపోతున్నాయి, నువ్వు వదిలితే వెళ్లి నా ఇల్లు చూసుకుంటాను.

చిన్నా : తన మీద నా రెండు చేతులు తీసాను, లోపలికి వెళ్తుంది, గేట్ దెగ్గరున్న బ్యాగ్, అప్పుడెప్పుడో విసిరేసిన నా ఫోన్ తీస్కుని లోపలికి వెళ్ళాను.

అను అమ్మ ఫోటోని చూస్తూ అలానే నిలబడింది.
వెనక నుండి వెళ్లి తన రెండు భుజాల మీద రెండు చేతులు వేసి కౌగిలించుకున్నాను.

అను : విక్రమ్ మీ అమ్మ గారా?

చిన్నా : అవును.

అను : ఎంత అందంగా ఉంది, సారీ విక్రమ్ మా వాళ్ళ వల్లే కదా అంతా....

చిన్నా : ఎవరు చెప్పారు నీకువన్ని.

అను : బాధగా "నీ అమ్ములే చెప్పింది".

చిన్నా : దాని సంగతి తరవాత చెప్తా ముందు నీ సంగతి ఇక నావల్ల కాదు అని జాకెట్ వెనక కట్టి ఉన్న రోబ్ లాగేసాను నున్నటి వీపు అందులో సన్నటి బ్రా స్ట్రిప్.

అను సడన్ గా వెనక్కి తిరిగి రెండు చేతులు వెనక్కి పెట్టింది సిగ్గు తో, ముందుకు వెళ్లి పైట లాగేసాను రెండు చేతులు ముందు అడ్డు పెట్టుకుంది.

ముందుకి వెళ్ళాను కసి గా చూస్తూ చెయ్యి నా గుండెలపై అడ్డు పెట్టింది.

ఏంటి అన్నట్టు తన కళ్ళలోకి చూసాను.

అను : ముందు సమాధానాలు ఆ తరువాతే అన్ని.

చిన్నా : అబ్బా ఎప్పుడు ఏదో ఒకటి ప్లీజ్..... అనూ...

అను : మొదటిది మా అమ్మ మనల్ని చంపాలని చూసింది నిజామా అబద్దమా?

చిన్నా : అను ఇప్పుడెందుకు అవన్నీ...

అను జాకెట్ మీద చేయి వేసి : తీయాలా వద్దా?

చిన్నా : తియ్యాలి తియ్యాలి.

అను : మరి చెప్పు.

చిన్నా : మరి నువ్వు బాధ పడకూడదు, నిజమే.

ఒక క్షణం మూడ్ అఫ్ అయినా వెంటనే నవ్వుతూ జాకెట్ విప్పేసింది, మొదటి సారి కదా చూడటం నాలో ఉన్న మగాడు ఆగలేక పోయాడు కింద షార్ట్ లో టెంట్ లేచింది, అది అను చూసి నవ్వుతు సోఫాలో కుర్చుని తన పెదాలు తడుపుకుంది, ఆ జ్యూసీ పెదాలు చూడగానే నాకు ఇక ఆగలేదు అమాంతం దూకేసా కానీ కాలి తో నా గుండెల మీద మళ్ళీ అడ్డు పెట్టి "ఇంకా అవ్వలేదు" అంది.

చిన్నా : "త్వరగా అడుగు" అన్నాను అసహనంగా.

అను : నీ పూర్తి పేరు విక్రమాదిత్య, గ్రీన్ లోటస్ సీఈఓ పేరు కూడా అదే, పూజని మానస తో చూసాను అప్పుడప్పుడు పూజ తో వంటరిగా మాట్లాడ్డం కూడా చూసాను, ఇద్దరు ఒకటేనా?

నేను లేచాను, అను లేచి నన్ను సోఫా లో పడేసి నా మీద గా వంగింది ఒక కాలు నా రెండు కాళ్ళ మధ్య పెట్టి తన ఏతైన సండ్లని నామీదకి తెచ్చింది తన మేడలో ఉన్న పూసల దండ నా కళ్ళ ముందుకి అడ్డుగా చూపిస్తూ కసిగా తన పెదాలని నా పెదాలకి అనించి, తన నోట్లో ఉన్న గాలి మొత్తం నా లోపలికి వచ్చేలా "చెప్పు" అంది.

ఆ స్వర్గాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, తన ఎంగిలి నా పెదాలతో ముట్టుకుంటూ కళ్ళు మూసుకుని "నేనే" అన్నాను.

అను వెనక్కి జరిగింది ఏ స్పర్శ తగలకపోయేసరికి కళ్ళు తెరిచాను, అను నవ్వుతు నా కళ్ళలోకి చూస్తూ, నా రెండు చేతులు పట్టుకుని తన నడుము మీద వేసుకుని, నా కుడి చెయ్యి తన బొడ్డుకేసి వత్తుకుని కుచిళ్ల మీద వేస్కుని కానీ అన్నట్టు సైగ చేసింది, లాగేసాను..... చీర మొత్తం లాగేసాను గిరా గిరా తిరిగి నా వొళ్ళో పడిపోయింది.

నా మొడ్డ గట్టితనం తగిలిందేమో కళ్ళు మూసుకుంది, వొతైన జుట్టుని పక్క భుజం పై వేసి మెడ ఒంపులలో నా ఎంగిలితో నాకుతూ బ్రా స్ట్రిప్ లాగేసాను, ఊడిందో తెగిందో తెలీదు, చెయ్యి ముందుకి తెచ్చి రెండు ఎత్తుల మధ్యలో చెయ్యి వేసాను బ్రా లగేయడానికి.

నా చెయ్యి మీద చెయ్యి వేసి కళ్ళు మూసుకునే ములుగుతూ,

అను : ఇక ఆఖరిది నాకు కంపెనీ, ప్రాజెక్ట్స్ అన్ని నువ్వు ఇప్పించినవేనా?

దీనికి ఎప్పుడు ఏమడగాలో తెలీదు మూడ్ పోతుందే అన్నట్టు తనని చూసాను, తన కుడి చేయి తన ఎత్తుల మీద ఉన్న నా కుడిచేయిని బ్రా తో సహా పట్టుకుని, తన ఎడమ చేయితో నా ఎడమ చెయ్యిని తన పాంటీ మీద వేసుకుని "త్వరగా చెప్పారా" అంది.

చిన్నా : వణుకుతున్న తన గొంతు విని నవ్వుతు "కొంచెం చేశాను కానీ నేను చేయకముందే నువ్వు అన్ని సాదించుకున్నావ్, కొద్దిగా చిన్న చిన్నవి అంతే " అన్నాను.

కుడి చేత్తో బ్రా లాగేసి నా ఎడమ చేయిని తన పాంటీ లో దూర్చేసింది, నా చెయ్యి మొత్తం లోపలికి పెట్టేసా..

ఇంకో చేత్తో సండు మొత్తం నా చేతిలోకి తీస్కుని, తన కురులు ఎగిరేగిరి నా మొహానికి అడ్డు పడుతున్నాయి కానీ ఏదో అసంతృప్తి, అప్పుడు గుర్తొచ్చింది నా వంటి మీద ఇంకా బట్టలున్నాయి అని తనని అలానే ఎత్తుకుని బెడ్ రూమ్ లోకి తీసుకెళ్లి పరుపు మీద పడుకోబెట్టి నేను బట్టలు విప్పేసాను.

నేను బట్టలు విప్పుతుంటే తన రెండు కళ్ళు ముడుచుకుని నన్నే నవ్వుతు కల్లార్పకుండ చూస్తుంది, బట్టలు విప్పేసి బెడ్ మీదకి దూకేసాను.

నా మొడ్డని చూడటానికి తల కిందకి వంచింది కానీ కనిపించలేదనుకుంటా నేనెక్కడ కనిపెడతానో అని మళ్ళీ వెంటనే నా తలని అందుకుని తన సండ్లకేసి ఒత్తుకుంది...

లేత సళ్ళు తనని చూస్తూనే ఒక నిపుల్ ని దండకి ఉన్న పూసతో సహా నోటితో అందుకుని సాగపీకాను నా తల నిమురుతూ ఇస్ అంటూ ఉంటే నాకు ఇంకా ఉద్రేకం పెరిగిపోసాగింది.

అలానే వెళ్లి ఆ కసి పెదాలని అందుకున్నాను ఒకరిని ఒకరం హత్తుకుని బెడ్ అంతా దొల్లేసాము, తన ఒళ్ళంతా ముద్దు పెట్టుకుని (అరికాళ్ళతో సహా) చిన్నగా తన కిందకి వచ్చి హత్తుకుని తన సంకకి ఒకముద్దు ఇచ్చాను, అదే టైం లో నా మొడ్డ తన నడుము మీదగా బొడ్డుకి ఆనించి ఆ వీడిని అలానే పట్టి ఉంచాను, అను ములుగులు ఎక్కువ అవుతూనే ఉన్నాయ్.

తనని ముద్దు పెట్టుకుంటూ బొడ్డు దెగ్గరికి వచ్చి నాకుతుంటే తన బొడ్డంతా నా ఎంగిలితో నిండి పోసాగింది అది అను గమనించి నన్ను పక్కకి జరిపి వేలితో తన బొడ్డు లో ఉన్న ఎంగిలి తీసుకుని తన నోట్లో పెట్టుకుంది వెంటనే నా నోటిని అను పెదాల పై పెట్టేసాను నా మీదకి ఎక్కింది, తన రెండు పిర్రల పై చెయ్ వేసి మర్ధన చేస్తూ నా మడ్డకి తన పూకుకి అనించాను, చేప పిల్లలా తన పూకుకేసి నా మడ్డని వత్తసాగింది.

తనని పక్కకి తప్పించి తొడలని కొరుకుతూ పూకు దెగ్గరికి వెళ్లి ముద్దు ఇచ్చాను నా జుట్టు పట్టుకుని పైకి లాగింది, "ఇప్పుడు కాదు ముందు దూర్చు ఇక నా వల్ల కాదు" అంది.

తన మీదకి ఎక్కుతు చిన్నగా పైకి జరుగుతుంటే నా కడ్డీ తన మోకాళ్ళ నుంచి రాసుకుంటూ తొడల మీదగా పూకు మీదకి రాగానే తన మీద పడిపోయా "హబ్బా" అని అను నోటి నుంచి వచ్చిన సౌండ్ నా మొడ్డని ఇంకో ఇంచ్ పెంచినట్టనిపించింది.

చిన్నగా దూర్చాను, నొప్పికి కళ్ళలో నీళ్లు అక్కడితో ఆపేసాను తానే నా మీద చేతులు వేసుకుని కళ్ళు మూసుకుని బిగ పడుతూ లోపలికి వత్తుకుంది, చిన్నగా లోపలికి జారుతుండగా నా బలం కూడా తోడై ఒక తోపు తోశాను.. దిగిపోయింది అలానే కధలకుండా తన మొహం చూసాను, కళ్ళ నిండా నీళ్లు కళ్ళు తెరిస్తే నీళ్లు కానుగుడ్లపై పడేలా ఉన్నాయ్, రెండు కళ్ళని నా ముద్దులతో తుడిచాను, అను కళ్ళు తెరిచింది...

"మొదలుపెట్టనా? " అన్నాను "వద్దు కొంచెం సేపు ఇలానే ఉండు నాకు ఈ అనుభూతి ఆస్వాదించాలని ఉంది" అంది.

ఒక పది నిముషాలు అలానే పడుకున్నాం, చిన్నగా మొదలు పెట్టాను తన బుగ్గ పై ముద్దు పెట్టి, అలా చేసుకుంటూ లేచి కూర్చుని అను ని నా మీద కూర్చోపెట్టుకుని ఎంత సేపు చేసుకున్నామో కూడా తెలీదు, ఇద్దరం కార్చుకోడం ఆయాసపడడం మళ్ళీ మొదలు పెట్టడం, మూడు నాలుగు గంటల పైనే అయ్యుండొచ్చు ఆ యుద్ధం కానీ ఒక్కసారి కూడా లింక్ తెగనివ్వలేదు అలానే కళ్ళు మూసుకుని పడుకున్నాం.

పొద్దున్నే కిటికీ లోనుంచి వెలుతురు పడడం తో మెలుకువ వచ్చింది, చుట్టూ చూసాను అను లేదు, లేచి కూర్చున్నాను.

అను నా షర్ట్ మాత్రమే వేస్కుని ఉంది లోపలికి ఒక ఫోటో ఇంకో లెటర్ చూస్తూ నా దెగ్గరికి వచ్చింది, బెడ్కి అనుకుని కూర్చున్న నా మీదకి ఓరుగుతూ "టేబుల్ మీద ఈ ఫోటో ఈ లెటర్ ఉన్నాయ్ ఎవరు తను" అని నా మీద పడుకుంది.

వెనకనుంచే తన తలని ముద్దు పెట్టుకుని ఆ ఫోటో అందుకున్నాను, అది శశి ఇచ్చిన ఫోటో తనని చూడగానే ఆ ఫోటో లో ఉన్న అమ్మాయిని కాపాడాలని గుర్తొచ్చింది.

లెటర్ చేతిలోకి తీస్కుని ఫోటో వెనక్కి తిప్పాను, ఫోటో వెనక రాసి ఉంది బహుశా తన పేరు అనుకుంటా "అమూల్య"........

[Pallaki]

ఇన్ని రోజులుగా నా కధని ఆదరించినవారందరికీ నా ధన్యవాదములు

ఇంతటితో సీజన్~1 ముగిసింది.

నేను సెక్స్ స్టోరీ రైటర్ని కాదు అస్సలు రైటర్ నే కాదు సో మీకు కావాల్సిన సెక్స్ ఇందులో దొరకడం కష్టమే. సాధ్యమైనంత వరకు సెక్స కంటెంట్ రాయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను .

ఈకధని మరొక్క మారు మొదటి నుంచి చదివి రివ్యూ అండ్ రేటింగ్ ఇస్తే సెకండ్ సీజన్లో నాకు ఉపయోగ పడుతుంది.

మరొక విషయం ఎవరైనా ఈ కథని పిడిఎఫ్ రూపం లో నాకు అందించండి.

మర్చిపోకుండా ఒకసారి మళ్ళీ చదివి రేటింగ్ అండ్ ఫుల్ రివ్యూ ఇవ్వండి నెగటివ్ అయినా పర్లేదు, ముఖ్యనంగా రెగ్యులర్ రీడర్స్ అండ్ కామెంటేటర్స్ అందరూ.....

సీజన్మ ~2 అమూల్య పార్ట్లో మళ్ళీ కలుద్దాం

అంతవరకు


❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

[Pallaki]

Sodaraa. here is the pdf...

విక్రమ్--రిచి రిచ్ 

by Takulsajal


use below link - ↓ - two7qktmtlkl
or 
https://www.file-upload.org/cpi6b9gwjxu5

విక్రమ్--రిచి రిచ్ by Takulsajal.pdf

Size: 1.3 MB 

mee VG

Thank you vg
❤️❤️❤️❤️❤️

[Pallaki]

Takulsajal గారు,


మీరు రాసిన ‘విక్రమ్ – రిచీ – రిచ్’ అనే కథ మొదటి సీజన్ మొదటినుంచీ నేను అనుసరిస్తూ ఉన్నాను. కావున ఈ కథ మీద నా యొక్క  వ్యక్తిగత అభిప్రాయాన్ని మీకు తెలియజేస్తున్నాను.

మొదటిగా నేను ఈ కథని మొదటి సీజన్ పూర్తి అయ్యేంత వరకు చదవడానికి గల కారణం ఒకటి ఉంది.

ఆ కారణం ఏమిటంటే నేను ఒక్కో అప్డేట్  చదువుతున్నప్పుడు నాలో ఏర్పడే అంచనాలని మీరు తలకిందులు చేసి నన్ను ఆశ్చర్య పరుస్తూ  మరో కొత్త పాత్రనో , సన్నివేశాన్నో మీరు రాయడం వలన తరువాత ఏమి జరుగుతుందో అని నాలో ఆతృత పెంచారు.

ఉదాహరణకి – విక్రమ్ తల్లి మరణిస్తుంది అని అనుకోలేదు, నా అంచనాలని తలకిందులు చేసి ఆమె పాత్రని ముగించేశారు. ఆమె మరణించిన తరువాత స్వాతి మేడమ్ హీరోయిన్ అవుతుందేమో అనుకున్నా కానీ ఆమెకూడ మరణించింది.

స్వాతి మేడమ్ చనిపోయింది అని అనుకునే లోపు మానసా వచ్చింది. అప్పుడు ‘ఓహో మనసా హీరోయిన్ ఏమో’ అనుకున్నా కానీ అప్పుడే అనురాధ, మరియు పూజా వచ్చారు. అనుని పెద్దగా హీరోయిన్ అని అనుకోలేదు నేను , పూజా హీరోయిన్ అవుతుందేమో అని అనుకున్నా. కానీ మీరు నా అంచనాలని ఎక్కడికో నెట్టేసి అనురాధాని మెయిన్ హీరోయిన్ గా తీసుకొచ్చారు. clp);

అయితే నా అంచనాలు తారుమారు అవుతున్నా కూడ మీ తరువాతి అప్డేట్ లు చదివేటప్పుడు నాలో ఏమాత్రం నిరుత్సాహం ఏర్పడలేదు. ఇది నిజం .

నాలో నిరుత్సాహం ఏర్పడకపోడానికి గల కారణం ఏమిటి అని నేను ఆలోచిస్తే నాకు ఒక విషయం అర్ధమైంది.

అది ముందుగా విక్రమ్ కి తన అమ్మకి మంచి ఎమోషనల్ అటాచ్మెంట్ ఉన్నప్పుడు అమ్మ చనిపోతే, విక్రమ్- అమ్మకి మించిన ఎమోషనల్ అటాచ్మెంట్ ని విక్రమ్ మరియు స్వాతి మేడమ్ మద్య తీసుకొచ్చారు.

తరువాత స్వాతి మేడమ్ చనిపోతే మళ్ళీ విక్రమ్ మరియు మానస మద్య కొత్త ఎమోషనల్ అటాచ్మెంట్ ని తీసుకొచ్చారు. ఇక ఇలానే విక్రమ్ -  పూజ మద్య , విక్రమ్ – అనురాధ మద్య , చివరికి విక్రమ్ – శశి అక్క మద్య.

మరి ఇలా ఒకరిని మించి మరొకరితో ఎమోషనల్ అటాచ్మెంట్ పెంచుతూ పోతుంటే ఆశ్చర్యం ఆతృత వచ్చి మీ కథని చివరిదాకా చదివేలా  మీ కథనం ఉంది. clp);  

అయితే ఇప్పుడే నాకు ఒక విషయం అర్ధం అయ్యింది, ఒకవేళ విక్రమ్ - పూజ , విక్రమ్- మానస మద్య సెక్స్ సన్నివేశం ఉంటే అప్పుడు ఇలా ఎమోషనల్ అటాచ్మెంట్ పనిచేయదేమో అని అనిపించింది.

****

ఇక మీ కథలో నేను పెద్దగా ఆసక్తి చూపించని సన్నివేశాలు కొన్ని ఉన్నాయి. అవి నచ్చని సన్నివేశాలు అని అనను. అవి నేను పెద్దగా ఆసక్తి చూపించని సన్నివేశాలు. ఆ సన్నివేశాలు ఏమిటంటే హీరోయిసమ్ , యాక్షన్ , కిల్లింగ్ , violence. బ్లడ్.  అయితే వీటిని చదవను అని అనను. ప్రతి అప్డేట్ కచ్చితంగాఆ చదువుతాను. ఎందుకంటే అవి skip చేస్తే కథ miss అవుతుంది కాబట్టి.

అయితే మీ కథకి ఇవే ప్రధాన అంశాలు revenge స్టోరీ అంటే ఇవి ఉంటాయి , ఈ సన్నివేశాలని నేను చదువుతాను కానీ మళ్ళీ చదవాలి అని ఆసక్తి చూపించను . ఒకవేళ నచ్చితే మళ్ళీ చదువుతా . ఎందుకంటే ప్రస్తుత నా మైండ్ సెట్ అలాంటిది మరి .  ఫ్యూచర్ లో నా మైండ్ సెట్ మరే అవకాశం ఉంది కానీ ప్రస్తుతం వాటిపై పెద్దగా ఆసక్తి చూపించను.

అయితే నేను చెప్పిన హీరోయిసమ్ , యాక్షన్ , కిల్లింగ్ , violence లాంటి  ఈ అంశాలలో కూడా మీరు చక్కగా కథని నడిపించారు అని నాకు అనిపించింది.

చివరిగా మీ కథ నాకు బాగా నచ్చింది. clp); నాకు మరొక విషయం కూడా మీ కథనం లో నచ్చింది, అది .... సరైన సమయంలో మీరు మొదటి సీజన్ ముగించినట్టు నాకు వ్యక్తిగతంగా అనిపించింది.

థాంక్ యు రవి గారు మీరు నా కద గురించి రాస్తుంటే ఏంటి ఇంత బాగా రాశానా అని అనిపించింది థాంక్ యు

అవును ఇక్కడ ఈ సైట్ లో సెక్స్ స్టోరీస్ చదవడానికే ఇష్ట పడతారు కాబట్టి యాక్షన్ సన్నివేశాలు అందరికి నచ్చవు, వాటిని కూడా ఇంట్రెస్టింగ్ గా చదివేల ఏదో ఒక ఎక్స్పె్రిమెంట్ చేస్తాను....

నాకు సపోర్ట్ గా నిలిచినందుకు ❤️❤️❤️

[Pallaki]

I liked your story. Its well written and every episode lo oka question answer chesaru. I am a person who is concerned more about the story than explaining sex scenes. Konni stories lo pedda update unna story munduku kadaladu (mana Telugu soaps laga) but that doesn't happen in your updates. Manchi content and writing skills unnnayi mee lo. Please keep that enthusiasm going. Waiting for your next part....

థాంక్ యు బ్రదర్
❤❤❤

[Pallaki]

చాలా చాలా బాగుంది. కొనసాగించండి. సెక్స్ లేకపోయినా కూడా ఇంత మందిని ఆకట్టుకున్నారు. మీరు చాలా మంచి రచయిత.

Thank you ❤

[Pallaki]

చాలా చాలా బాగుంది స్టోరీ. ఎక్స్లెంట్ నెరేషన్. సెక్స్ కంటెంట్ లేకపోయినా పర్వాలేదు. సూపర్ గా ఉంది. Awaiting Season 2

❤❤

[Pallaki]

చాలా చాలా బాగుంది స్టోరీ. ఎక్స్లెంట్ నెరేషన్. సెక్స్ కంటెంట్ లేకపోయినా పర్వాలేదు. సూపర్ గా ఉంది. ఈ స్టోరి తో ఒక మంచి వెబ్ సిరీస్ తీయచ్చు.
Mirzapur హిందీ వెబ్ సిరీస్ లాగా చాలా పాపులర్ అయిపోతుంది.
మీరు నిజంగా అద్భుతమైన రచయిత. My heartful wishes to you.

Thank you

[Pallaki]

thanks to sarit bhai... bro...

Thank you sarit garu

[Pallaki]

Andaru season 2 kosam eduru chusthunnarani telusu Kani inka ela start cheyyalo ideas raavatledhu.....ee loga naa inkoka story
Priya shatruvu ni enjoy cheyyandi adhi kuda meeku nachuthundani anukutunnanu

https://xossipy.com/thread-46037.html
❤️❤️

[Pallaki]

..............సీజన్ 2 కి స్వాగతం...........

త్వరలో అప్డేట్ మీ ముందుంటుంది.

కలుద్దాం....

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 1

లేచి రెడీ అయ్యి బైలుదేరబోతుంటే అను వచ్చి కౌగిలించుంది...

చిన్నా : ఏంటి, ఏమైంది అను?

అను : మనం కలిసి ఒక్క రోజు కూడా అవ్వలేదు అప్పుడే ఏటో వెళ్ళిపోతున్నావ్.

చిన్నా : త్వరలోనే వచ్చేస్తాను గా.

అను : మరి నేను.

చిన్నా : నీ ఇష్టం మానస దెగ్గర ఉంటావా, ఇక్కడే ఉంటావ, మీ ఇంటికి వెళ్తావా?

అను : ఇంటికి మాత్రం వెళ్ళను.

చిన్నా : అలా అయితే ఇక్కడనుంచే ఆఫీస్ కి వెళ్ళు.

అను : ఇంకెందుకు ఆఫీస్ కి మనకి అంత డబ్బు ఉన్నాక, ఇక నీ కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాను...

చిన్నా : చూడు అను అది నాకు మా అమ్మ ద్వారా వచ్చిన కంపెనీ, అది నాది అయినప్పటికీ దాంట్లో నా కష్టం రవ్వంత కూడా లేదు, కానీ నీ కంపెనీ అలా కాదు అందులో ఆణు అణువు నీ కష్టం ఉంది కొన్ని లక్షల కోట్ల కంపెనీ నా పేరు మీద ఉన్నా కూడా, చిన్న కంపెనీ అయిన నీ కంపెనీ నాది అని చెప్పుకోడానికే నేను ఇష్టపడతాను.

అను ఆలోచిస్తుంది..... "ఇక నేను వెళ్తాను" అని తనకి ముద్దిచ్చి, ఆఫీస్ కి బైల్దేరాను..

ఆఫీస్ కి వెళ్లి అక్కడ పూజ ని రెడీ చెయ్యమన్న పేపర్స్ తీసుకు రమ్మన్నాను, మొహమాటంగానే తెచ్చింది.

వాటి మీద సైన్ చేసేసాను ఇంతలోనే సునీల్ గారు లోపలికి వస్తూ "ఆదిత్య ఎందుకు ఇవన్నీ ఇప్పుడు మేము అడిగామా నాకు ఇష్టం లేదు వద్దు " అన్నాడు.

చిన్నా : మీకోసం కాదు పూజ కోసం మాత్రమే మీరు అలానే కష్టపడుతూ ఉండండి, పూజకి కూడా ఎక్కువ షేర్ రాయలేదు లెండి 25% మాత్రమే రాసాను, దాంతో పూజ కళ్ళు తిరిగినంత పని అయింది... పూజ ఇవి అమ్మ నాకోసం కొన్న షేర్ పేపర్స్ వీటిని అలానే మానస పేరు మీద ట్రాన్స్ఫర్ చేపించండి...మానస పేరు మీద కూడా 25% షేర్ వెళ్తుంది.

రాజుని కలిసి అమూల్య గారి ఫోటో ఇచ్చి ఎంత వీలైతే అంత త్వరగా తెలిసిన డీటెయిల్స్ అన్ని కలెక్ట్ చెయ్యమన్నాను.

బెంగళూరు ఫ్లైట్ ఎక్కి శశి అక్క ఇచ్చిన లెటర్ ఓపెన్ చేశాను.....

"నమస్కారం నా పేరు జగన్నాధం, నాకు ముప్పై ఏళ్ళు ఉన్నప్పుడు నేను ఒక కంపెనీ పెట్టాను అది షుగర్ రేఫైనరీకి సంబంధించినది, కంపెనీ పది సంవత్సరాలో బాగా పుంజుకుంది... ఈ లోగ నా భార్య కాలం చేసింది నా కూతురు అమూల్య ఆలనా పాలనా చూసుకుంటూ నెట్టుకొస్తున్నాను. కొంచెం తాగుడుకు అలవాటు పడ్డాను.... ఈ టైం లోనే నాకు నలుగురు పరిచయం అయ్యారు వాళ్ళు ఎవరో కాదు ఎప్పటినుంచో వాళ్ళ కాంట్రాక్ట్స్ వాళ్ళకి రాకుండా నా కంపెనీ కి వస్తున్నాయని అసూయతో రగిలిపోతున్న వాళ్లంతా చేతులు కలిపి నాతో ఫ్రెండ్షిప్ చేసారు.... నేను అది గుర్తించేలోపే కంపెనీ నష్టాల్లో కురుకుపోయింది ఎం చెయ్యాలో దిక్కు తోచని పరిస్థితి లో అమూల్య కంపెనీ టేక్ ఓవర్ చేసుకుని కంపెనీ లో ఉన్న ఎంప్లాయిస్ రోడ్ న పడకుండా నెట్టుకొస్తుంది.... కానీ ఇవేమి తట్టుకోలేని ఆ కృరులు మమ్మల్ని చంపడానికి కూడా వెనుకాడట్లేదు, ఆల్రెడీ ఇప్పటికే నా మీద రెండు అట్టాక్స్ జరిగాయి, కానీ వాళ్ళ కన్ను నా కూతురు మీద పడింది... నేను ఒక ఫెయిల్యూర్ ని అటు కంపెనీ, ఆస్తి రెండూ నిలబెట్టుకోలేకపోయాను ఇటు నా కూతురి పెళ్లి చెయ్యలేక పోయాను.దయచేసి నా కూతుర్ని కాపాడడండి ప్లీజ్ ".

లాస్ట్లో తన కన్నీటి చుక్కల అచ్చులు ఆ లెటర్ మీద ఎండిపోయినట్టు ఉంది.

ఫ్లైట్ దిగాక మిస్సెస్ కాల్ చూసుకుని రాజుకి ఫోన్ చేశాను.

చిన్నా : చెప్పు రాజు.

రాజు : విక్రమ్ నీకు అమూల్య గురించి నాకు దొరికిన అన్ని డీటెయిల్స్ నీ మెయిల్ కి పెట్టాను. తన అడ్రెస్ నీ ఫోన్ కి మెసేజ్ చేశాను....

అక్కడనుంచి క్యాబ్ ఎక్కి అడ్రస్ చెప్పి మెయిల్ ఓపెన్ చేశాను, నో అఫైర్స్ ఇన్ని ఏళ్లలో ఒక్క బాడ్ రిమార్క్ కూడా లేదు, అన్నిటికి మించి తాను సొంతంగా అమూల్య అనాధ ఆశ్రమం నడుపుతుంది, ఈ ఆశ్రమం ఇప్పటి వరకు ఒక్కసారి కూడా బైట నుంచి ఫండ్స్ తీసుకోలేదు.

రీసెంట్ గా మూడు థ్రెట్ కాల్స్ వచ్చాయి చంపేస్తామని... ఇక మిగతా విషయాలన్నీ చదువుకుంటూ, తన గురించి ఒక అంచనా వేస్తూ లొకేషన్ రీచ్ అయ్యాను, మధ్యాహ్నం కావొస్తుంది.
వీధి చివర పెద్ద సాయి బాబా గుడి ఉంది అని గమనించాను.

తన ఇల్లు చూసాను కాళీగా ఉంది, గేట్ తీస్కుని లోపలికి వెళ్ళాను, మెయిన్ డోర్ దెగ్గర ఆగి కాలింగ్ బెల్ కొట్టాను ఎవ్వరు పలకలేదు ఒక పది నిమిషాలు చూసి నాకు దాహం ఎక్కువై డోర్ ఓపెన్ చేసుకుని లోపలికి వెళ్ళాను, ఇల్లు మొత్తం ఎవ్వరు లేరు కిచెన్ లోకి వెళ్ళాను ఫ్రిడ్జ్ ఓపెన్ చేశాను గత వారం రోజులనుంచి ఫ్రిడ్జ్ డోర్ తీసినట్టు లేరు, కిచెన్ మొత్తం బూజు పట్టినట్టు ఉంది..... అక్కడ నుంచి పైకి వెళ్ళాను పైన రూంలో నాకు కనిపించిన దృశ్యాలు ఫ్యాన్ కి ఉరి, స్టూల్ కింద పడి ఉంది ఆ పక్కనే అమూల్య స్పృహ లేకుండా కింద పడి ఉంది.. ఉరి వేసుకోవాలన్నా తగినంత బలం లేక పడిపోయింది అనుకున్నాను, నాకు ఆ దృశ్యాలు చూడగానే అమ్మ చావు గుర్తొచ్చి ఒళ్ళంతా ఒక లాగ అయిపోయింది, ఇందులో నా తప్పు కూడా ఉంది నేను వెంటనే రావాల్సింది.

వెంటనే డాక్టర్ ని పిలిచాను అలాగే 2 ప్లేట్స్ ఇడ్లి ఆర్డర్ చేశాను స్విగ్గి లో... డాక్టర్ వచ్చి చాలా రోజుల నుంచి తినకపోడం వల్ల కళ్ళు తిరిగి పడిపోయింది, గ్లూకోస్ ఎక్కిస్తున్నాను ఒక గంట లో స్పృహ లోకి రావచ్చు అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.

డాక్టర్ చెప్పినట్టు గానే గంటన్నర కి లేచింది, నన్ను చూసి ఒక కేక వేసింది, చుప్ అన్నాను వెంటనే సైలెంట్ అయింది, దెగ్గర కుర్చుని ఇడ్లి అందించాను నన్నే చూస్తుంది "తిను" అన్నాను, ముందు భయంగా తిన్నా తరువాత ఆకలి మీద మొత్తం లాగించేసింది.

ఇడ్లి తిన్న తరువాత మంచినీళ్లు అందిస్తే తాగింది.

అమూల్య : ఎవ్వరు నువ్వు?

చిన్నా : మేడం జాబ్ కోసం చూస్తుండగా, మీరు చాలా మంచివారు అని విని ఇటు వచ్చాను కానీ నేను వచ్చేసరికి మీరు ఇలా....

అమూల్య : ఇప్పుడు నేను నీకు ఎటువంటి హెల్ప్ చెయ్యలేను, ఉన్న నా పిల్లలకే తిండి పెట్టలేకపోతున్నా అని ఏడ్చింది.

చిన్నా : పిల్లలంటే మీ ఆశ్రమం పిల్లలేనా?

అమూల్య : అవును.

చిన్నా : వాళ్ళకి ఇవ్వాళ ఫుడ్ అరెంజ్ చేస్తే నాకు జాబ్ ఇస్తారా?

అమూల్య లేచి నా రెండూ చేతులు పట్టుకుని : వాళ్ళకి ఫుడ్ దొరుకుతుందా, నీకు జాబ్ ఇప్పించగలనో లేదో కూడా నాకు తెలీదు కానీ నా సాయశక్తుల ప్రయత్నిస్తాను.

చిన్నా : మీరు నడవలేరు ఎలా?

అమూల్య : కార్ ఉంది కానీ డీజిల్ లేదు అని సిగ్గుగా తల వంచింది.

చిన్నా : మేడం అంతలా సిగ్గుపడకండి మీ దెగ్గర డీజిల్ మాత్రమే లేదు... అని కార్ కీస్ తీసుకుని స్టార్ట్ చేసి చూసాను ఫ్యూయల్ లాస్ట్ లో ఉంది పెట్రోల్ పంప్ కనుక్కుని వెళ్లేసరికి కార్ కరెక్ట్ గా పెట్రోల్ పంప్ ముందు ఆగిపోయింది, అక్కడున్న బాయ్స్ హెల్ప్ తో లోపలికి తీసుకెళ్లి ఫుల్ ట్యాంక్ చేపించాను.

అక్కడ నుంచి అమూల్య గారిని ఎక్కించుకుని వీధి చివర ఉన్న సాయి బాబా గుడికి వెళ్ళాను, ఇవ్వాళ గురువారం ఇంత పెద్ద గుడి లో రోజు అన్న దానం జరిగే అవకాశం ఉంది అలాంటిది ఇవ్వాళ ఎక్కువే వండి ఉంటారు....

కార్ దిగి అమూల్య గారిని లోపలే కూర్చోమని లోపలికి వెళ్లి గుడి పెద్దలతో మాట్లాడాను వాళ్ళకి నేను అడిగిన విధానం నచ్చిందో లేక పిల్లల ఆకలి కోసమో ఏమో తెలీదు కానీ మూడు రోజుల వరకు పంపిస్తాము ఆ తరువాత మాత్రం భోజనం కావాలంటే వాళ్లే రావాలి అన్నారు అలాగే అన్నాను.

అన్నం వండిన పెద్ద డెక్ష ఒకటి నేను ఇంకొక అబ్బాయిలు తీసుకొస్తుండడం చూసి అమూల్య కార్ దిగి ఆశ్చర్యం గా చూస్తుంది.

చిన్నా : మేడం చేతులు కాలుతున్నాయి అలా చూడకపోతే డిక్కీ తెరిచి బ్యాక్ సీట్స్ మడవచ్చు కదా.

వెంటనే ఆనందం గా వెనక డిక్కీ తెరిచింది లోపల సర్ది కూర బకెట్స్ ఒక రెండూ లోపల పెట్టి, కార్ తీసుకుని ఆశ్రమం దెగ్గరికి వెళ్ళాము, పిల్లలంతా కళ తప్పి ఉన్నారు, అందరి కళ్ళలో ఆకలి బాధ, ముందు చక చకా వెళ్లి అందరికి అన్నం వడ్డీంచాము, ఉన్నది యాభై మంది పిల్లలు అందరికి కడుపు నిండా సరిపోయింది.

ఆ తరువాత సామాను గుడికి పంపించాము అక్కడనుంచి మూడు రోజుల వరకు ఏర్పాటు చేసి ఇంటికి వచ్చాము, అమూల్య గారు మాత్రం ఫుల్ హ్యాపీ.

చిన్నా : మేడం జాబ్?

అమూల్య : నేను నీకు జీతం ఇవ్వలేను విక్రమ్, నా దెగ్గర పని కూడా లేదు, కానీ నీకు మాటిచ్చినట్టు ఎక్కడైనా చూస్తాను.

చిన్నా : జీతం ఇవ్వడానికి మీకు ఇంకా 30 రోజులన్నాయి లెండి... ఇక పని, ఇక్కడ ఎంత పని ఉందొ రేపు మీకు చూపిస్తాను లెండి, అలాగే నాకు కొంచెం షెల్టర్ కొంచెం తిండి పెడితే ఇక్కడే.....

అమూల్య : నాకే ఇవ్వాళ నువ్వు తిండి పెట్టావ్, ఒక్క రోజు ఉంటే నీకే అర్ధమైపోతుంది లే.

ఆరోజు అలా ఐపించాను రాత్రికి ఇద్దరికీ టిఫిన్ తెస్తే ఎందుకు ఏంటి అని అడక్కుండా తినేసింది, అస్సలు తను చనిపోవాలనుకున్న విషయమే గుర్తు లేనట్టు ప్రవర్తిస్తుంది...

రాత్రి తిన్నాక నాతో మాట్లాడుతూ.

అమూల్య : సారీ నీ పేరు తెలుసుకోలేదు, ఇక నీ జాబ్, నీ క్వాలిఫికేషన్స్ ఏంటి?

చిన్నా : విక్రమ్ మేడం, టెన్త్ ఫెయిల్ డ్రైవర్ జాబ్ కోసం వచ్చాను.

అమూల్య : చదువు లేకపోతే ఎం లే, చేతి నిండా తెలివితేటలు, మంచితనం ఉన్నాయ్ చాలు.

నా చెయ్యి చూసుకున్నాను అవును ఈ చెయ్యి ఎంతమందికి మంచి చేసిందో నాకు తెలీదు కానీ ఎంత మందిని పొట్టన బెట్టుకుందో నా ఒక్కడికి మాత్రమే తెలుసు, అది చెడ్డవాళ్ళనైనా కూడా ....అమ్మే బతికి ఉంది ఉంటే నేను ఇంత క్రూరంగా ఉండే వాడ్ని కాదు, నాకంటూ ఒక ప్రశాంతమైన జీవితం ఉండేది......

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 2

పొద్దున్న లేవగానే అమ్మని అనుని మానసని తలుచుకుని ఫ్రెష్ అయ్యాను అమూల్య గారి కోసం, అమూల్య గారు వస్తూనే డల్ గా కనిపించింది.

చిన్నా : గుడ్ మార్నింగ్ మేడం.

అమూల్య : గుడ్ మార్నింగ్ అని సోఫా లో కూర్చుని తల పట్టుకుంది.

చిన్నా : ఏమైంది మేడం.

అమూల్య : ఎం లేదు విక్రమ్ ,నాకు చాలా ప్రోబ్ల్మ్స్ ఉన్నాయ్ ఇవ్వాళ ఇంకొకటి.

చిన్నా : మేడం నేను వస్తాను , నేను కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు నాకు షెల్టర్ ఇచ్చారు , ఇక ఇప్పుడు నేను మీకు ఉపయోగపడతానేమో ......

అమూల్య : నిన్న కూడా నువ్వే నాకు ఉపయోగపడ్డావ్ .

ఇద్దరం కలిసి తన ఆఫీస్ కి వెళ్ళాం అది ఒక షుగర్ కంపెనీ , లోపలికి వెళ్ళాం అమూల్య గారు లోపలికి వెళ్తుంటే కనీసం ఎవ్వరు లేచి నీలో్చొను కూడా నిల్చొలేదు .

లోపలికి వెళ్లి మేడం ఫైల్స్ తీస్కొని చూస్తూ ఉంది టెన్షన్ గా...

చిన్నా : మేడం ఏమైందో తెలుసుకోవచ్చా ?

అమూల్య : అవన్నీ నీకు చెప్పలేను Vikram కానీ ఇప్పటికి నా దెగ్గర ఉన్న లాస్ట్ హోప్ ఈ కాంట్రాక్టు , ఇది కూడా ఓకే కాదు అని నాతో పాటు ఇక్కడున్న అందరికి తెలుసు అందుకే లోపలికి వచ్చేటపుడు అంత రెస్పెక్ట్ .

చిన్నా : కాంట్రాక్టు మనకి రాదని అంత గట్టిగా ఎలా చెప్తున్నారు ?

అమూల్య : నా కంపెనీ డెట్స్ చూసి వాళ్ళు ఇవ్వరు , ఒక వేళ వచ్చిన రాకుండా చేస్తారు కాబట్టి నాకు వేరే ఆప్షన్ లేకుండా చెయ్యడానికి ఏమైనా చేస్తారు .

చిన్నా : నేను ఒకసారి ఆ పేపర్స్ చూడొచ్చా?

అమూల్య : ఏముంది ఇందులో నువ్వు చూడడానికి, ఈ కంపెనీ అమ్మేయడం నా ఓటమిని అంగీకరించి పారిపోడం తప్ప వేరే ఆప్షన్ లేదు.

ఆ పేపర్స్ ని చూసాను చూడగానే నాకు నవ్వొచ్చింది, షుగర్ కాంట్రాక్టు గ్రీన్ హోటల్స్ కి సంబంధించినది ఓన్లీ బెంగళూరు వరకు మాత్రమే.... ఇంత చిన్న డీల్ ఇది, గట్టిగ చిటికె వేస్తే తన ప్రాబ్లెమ్స్ అన్ని ఎగిరిపోతాయ్ కానీ ఒకసారి అమూల్య గారి విల్లన్స్ ని చూడాలనిపించింది అందుకే సైలెంట్ గా ఉన్నాను.

చిన్నా : మేడం ఈ కాంట్రాక్టు మీకే వస్తుంది.

అమూల్య : చెప్పేది అబద్ధమైన ఎంత అందంగా చెప్తున్నావ్, సో స్వీట్ అఫ్ యూ.

చిన్నా : కాంట్రాక్టు మనకి వస్తే నాకు మీ PA గా జాబ్ ఇవ్వాలి, బెట్?

అమూల్య : అంత కాంఫిడెన్స్ ఎలా?

చిన్నా : నిన్న పిల్లలకి ఫుడ్ దొరికిద్ధి అనుకున్నామా... ఇది అంతే...

అమూల్య : అలాగే పో...

చిన్నా : టెండర్ వెయ్యడానికి ఎవరు వెళ్తున్నారు?

అమూల్య : ఆఫీస్ టీం???

చిన్నా : వాళ్లలో నన్ను చేర్చండి.

అమూల్య : కానీ....

చిన్నా : మేడం బెట్ గురించి మర్చిపోకండి ఎలానో రాధని ఫిక్స్ అయ్యారు కదా నన్ను ఒక ట్రయిల్ వెయ్యనివ్వండి.

అంతే అమూల్య ఇంకేం మాట్లాడలేదు, కాల్ చేసి వాళ్ళని పిలిపించింది.

అమూల్య : విక్రమ్ మీట్ రాకేష్, సింధు అండ్ టీం... టీం మీట్ విక్రమ్ ఈ టెండర్ లో మీకు హెల్ప్ గా ఉంటాడు.

సింధు : ఉన్న వాళ్ళతోనే పడలేకపోతున్న మళ్ళీ కొత్తవాళ్ళా, అయినట్టే అని చికాకు గా వెళ్లిపోయింది.

అందరిని గమనించాను టీం మొత్తం లో రాకేష్ వీడు తేడాగా ఉన్నాడు, అమూల్యని చూసిన చూపు నాకు నచ్చలేదు.

టీం వాళ్ళని తీస్కుని కాంట్రాక్టు గురించి మాట్లాడడానికి గ్రీన్ హోటల్స్ కి వెళ్ళాం, ఎంట్రన్స్ దెగ్గర ఉన్న వాళ్ళని చూసి సింధు భయపడడం, రాకేష్ దొంగ నవ్వులు నవ్వడం నేను గమనించాను

లోపలికి వెళ్ళాం, లోపలికి వెళ్ళగానే మమ్మల్ని నలుగురు చుట్టముట్టారు, అందులో ఒకడు "ఏంటి రాకేష్ మీ అందమైన మేడం రాలేదా ఏమైనా ఆ లోతైన తెల్లటి బొడ్డు చూసి చాలా రోజులైందయ్యా " అన్నాడు దానికి రాకేష్ వెకిలి నవ్వు నవ్వాడు వీడి సంగతి తర్వాత అనుకున్నాను.

అక్కడ అంత సెట్ చేసి ఉన్నట్టనిపించింది ఎం చేసిన ఈ కాంట్రాక్టు రాకుండా చేస్తారనిపించింది, కానీ ఇంత చెయ్యాలంటే కంపెనీ నుంచి వీళ్ళకి సపోర్ట్ కావాలి అది ఎవరో తెలుసుకోవాలనే ఇంకా సైలెంట్ గా ఉన్నాను.

అందరు మెయిన్ హాల్ లోకి వెళ్తుంటే మేము కూడా వెళ్ళాము కానీ సెక్యూటీ మమ్మల్ని చూసి ఆపేసారు, దానికి సింధు సాధ్యమైనంత వరకు బాగానే డీల్ చేసింది కానీ ఈ లోగ లోపలనుంచి ఒక ఆవిడ మా దెగ్గరికి వచ్చి చికాగు గా చూస్తూ సెక్యూరిటీ ని ఉద్దేశించి ఏంటి అన్నట్టు సైగ చేసింది, సింధుని చూస్తూ ఎవరు తను అని అడిగాను...

సింధు : విక్రమ్ తనే గ్రీన్ హోటల్స్ మేనేజర్ రెజినా బెంగళూరు మొత్తం ఈమె కంట్రోల్ లోనే ఉంది మెయిన్ మేనేజర్ మాత్రం ఇప్పటివరకు కనిపించలేదు.... ఇక్కడ తను చెప్పిందే జరుగుతుంది తను కూడా ఆ హరి మనిషే అందుకే మనల్ని కాంట్రాక్టు గురించి మాట్లాడానికి కుడా అల్లో చేయట్లేదు.

అలాగా అనుకున్నాను....

మా టీం లో పక్కన ఉన్న అతను హాయ్ ఐయామ్ విజయ్ అన్నాడు, హాయ్ ఐయామ్ విక్రమ్ అన్నాను...

విజయ్ : ఏంటి విక్రమ్ రాగానే సింధు మేడం తో పెట్టుకున్నావు, జాగ్రత్త తను చాలా స్ట్రిక్ట్ అన్నాడు.

వీడు ఇదంతా నాకెందుకు చెప్తున్నాడు అనుకున్నాను కానీ ఒక సారి సింధుని చూసాను అవేరేజ్ ఫిగర్ అయినా అందం గా ఉంది ఆదా సంగతి.... "అలా ఎం లేదు" అని మళ్ళీ సింధుని చూస్తూ...

"మేడం మీరు చాలా అందం గా ఉన్నారు అని భోజనం గురించి మాట్లాడుతుండగా....."

సింధు : వచ్చిన రోజే ఓవర్ యాక్షన్ హా... ఇలాంటి వన్నీ మీ మేడం దెగ్గర చూపించుకో నా దెగ్గర కాదు, చనువు ఇస్తే చాలు చంకనెక్కుతారు అని రుస రుస లాడింది.

విక్రమ్ : హలో మేడం ఏదో ఆకలేస్తుంది అని ఎలా అడగాలో తెలియక అలా స్టార్ట్ చేసాం, మీరంత ఫీల్ అవకండి ఏదో మాట వరసకి అన్నాను హిందీ సీరియల్ లో విల్లన్ లాగా ఉన్నారు మీకంత సీన్ లేదు.

సింధు కోపం గా చూస్తుంది...

హలో అందవికారమైన సింధు గారు వీళ్ళు ఎలాగో లోపలికి రానివ్వట్లేదు కనీసం తినేసి అయినా బైటికి వెళదాం... అన్నాను.

సింధు అందరిని చూసింది మాకు ఆకలిగా లేదు అని అందరూ చిన్నగా జారుకున్నారు, సింధు కి కూడా ఆకలిసిందేమో చిన్నగా నడుచుకుంటూ హోటల్ మెయిన్ ఎంట్రన్స్ కి వెళ్ళాం.

మేము లోపలికి వెళ్లి కూర్చున్నాము సింధు కి మెనూ చూడగానే ఫ్యూస్ ఎగిరిపోయింది కొంచెం ఇబ్బంది గా చూసింది, నేను తన దెగ్గరనుంచి మెనూ అందుకుని వెయిటర్ ని పిలిచి బిర్యానీ ఆర్డర్ చేశాను, "ఇక మా అగ్లీ సింధు గారికి ఎం కావాలో తననే అడగండి" అన్నాను.

సింధు కోపంగా : తను బిర్యానీ చెప్పి, నాతో నేను అంత వికారం గా ఉన్నానా? అంది.

విక్రమ్ : మరి మిమ్మల్ని అందంగా ఉన్నారంటే మీకు నచ్చదు కదా, ఒకసారి మీ మొహం తో మీరు నవ్వితే చూసి చచ్చిపోవాలని ఉంది

సింధు : ఐతే నవ్వుతాను చచ్చిపోతారా? హీ అని నవ్వింది

విక్రమ్ : మీరు నవ్వితే చాలా అందంగా ఉన్నారండి కాంట్రాక్టు మనకి వచ్చేయ్యొచ్చు కూడా.... మీ నవ్వు చూసి.

సింధు : నీకు నా నుంచి ఏదో కావాలి అందుకే తెగ పొగుడుతున్నావ్ అనిపిస్తుంది నాకు.

విక్రమ్ : అలా ఎం లేదండి ఏదో ఎప్పుడు అలా కోపం గా సీరియస్ గా ఉండకపోతే కొంచెం మీ అందమైన మొహం లో ఆ అందమైన పెదాల లో నవ్వు చూస్తూ ఉంటే పనులు అయినా కాకపోయినా మనసుకి ప్రశాంతం గా ఉంటుంది.

సింధు : మీ మగాళ్లంతా అంతే...

విక్రమ్ : ఇప్పుడు నేను తప్పుగా ఎం మాట్లాడాను...

సింధు : ఓ పక్క నా నవ్వు గురించి మాట్లాడుతూనే నా పెదాల గురించి చెప్తున్నావ్.... ఇంకేమనుకోవాలి..

విక్రమ్ : మాములుగా అమ్మాయిలు వెళ్తుంటేనే చూసి తట్టుకోలేని పసి హృదయాలు మావి అలాంటిది హీరోయిన్ మెటీరియల్ మీరు పక్కనే నిల్చుంటే మాకేలా ఉంటుంది చెప్పండి.

ఈ లోగ బిర్యానీ వచ్చింది తను సైలెంట్ గా తినడం మొదలు పెట్టింది.

విక్రమ్ : సింధూగారు కొంచెం ఆ అందమైన పెదాలతో అమూల్య గారి గురించి చెప్తారా?

సింధు నన్ను నవ్వుతు చూస్తూ "ఇది నీకు కావాల్సింది అందుకే నా నన్ను తెగ పొగుడుతున్నావ్"

విక్రమ్ : మీరు చెప్పిన చెప్పకపోయిన మీ పెదాలు మాత్రం A క్లాస్ పెదాలు.....

సింధు : (నా పెదాల మీద పడ్డావెంట్రా నువ్వు ) అమూల్య నాన్న గారి ఎదుగుదల తట్టుకోలేక మోసం చేసి కొంపెనీ ని ఈ స్థితికి తెచ్చారు, ఎలా అయినా కంపెనీ ని నాశనం చేస్తే వేరే ఆప్షన్ లేక వాళ్ళని హెల్ప్ ఆడుతారని ఆ నలుగురి ఇంటెన్షన్ అప్పుడు అమూల్య ని హరి కి ఇచ్చి పెళ్లి చేసి అమూల్యని ట్రాప్ చెయ్యాలని వాళ్ళ ప్లాన్ కానీ అమూల్య మేడం దేవుడి దయవల్ల తప్పించుకుంటుంది.

విక్రమ్ : ఈ హరి ఎవరు?

సింధు : నారాయణ, చక్రిధర్, రాజేందర్, శంకర్ ఈ నలుగురు అమూల్య మేడం మీద కన్నేశారు, ఈ హరి అనే పోరంబోకు నారాయణ కొడుకు వాడే అమూల్య మేడం ని ముప్పు తిప్పలు పెడుతున్నాడు.

మేము తిని బిల్ పే చేస్తుండగా రెజినా అటు వైపు వెళ్తూ మమ్మల్ని చూసి ఆగింది.

రెజినా : ఏంటి మీరు ఇలా డబ్బులు ఖర్చుపెడితే మీ అమూల్య ఆల్రెడీ అడుక్కుతినే స్టేజి కి వచ్చింది ఇంకా కిందకి తీసుకెళ్తారా మీరు?

సింధు : అది మీకు అనవసరం.

రెజినా : నాకు అనవసరమా, మీ అమూల్య మేడం ఇంకో వారం లో నా కాళ్ళు పట్టుకుని తిరుగుతుంది ఈ కాంట్రాక్టు కోసం, అప్పుడు కూడా దానికి రానివ్వను, ఇక్కడ ఉన్న ప్రతి గార్డ్ తో దాన్ని పడుకోబెడతాను చూస్తూ ఉండు దాని తో ఉంటే నీకు అదే గతి.

సింధు కోపం లో రెజినా ని కొట్టేసింది, కోపం లో కొట్టేసింది కానీ తరువాత భయం తో వచ్చి నా చెయ్యి పట్టుకుంది.

రెజినా గార్డ్స్ ని పిలిచింది, హోటల్ మొత్తం కాళీ చేయించింది, గార్డ్స్ వచ్చి సింధు ని గట్టిగా నెట్టేసారు సింధు నా మీద పడింది నేను కింద పడ్డాను.

రెజినా : దీన్ని మాములుగా కాదు రేప్ చేసి చంపండి.

సింధు భయం భయం గా నన్ను చూస్తూ : "విక్రమ్ నా వల్ల నీకు కూడా ఈ గతి పట్టింది, ఎందుకో నిన్ను చూడగానే నేను పడిపోయాను నీకు నా పేదలంటే ఇష్టం కదా ఇదే నా లాస్ట్ కిస్ అనుకో " అని అలానే నాకు ముద్దు పెట్టేసింది.

ఒక ముప్పై సెకండ్లు ఆస్వాదించాను, నాకు తెలీకుండానే నా చెయ్యి తన నడుముని పట్టుకునే సరికి సింధు ఉలిక్కిపడింది, లేచి తన డ్రెస్ సర్దుకుంది ఈ లోగా గార్డ్ నవ్వుతు మమ్మల్ని చూస్తూ ముందుకి వచ్చాడు.

ఒక్క సింగల్ బ్లో ఇచ్చాను ఎగిరి అవతల పడ్డాడు, అందరు నన్నే చూస్తున్నారు.

రెజినా : ఎవడ్రా నువ్వు బతకాలని లేదా?

విక్రమ్ : ఒక్క సారి మీ బాస్ కి ఫోన్ చెయ్ నేను ఎవరో తెలుస్తుంది.

రెజినా : అచ్చ నా బాస్ పేరేంటో తెలుసా నీకు?

విక్రమ్ : వాడి పేరేంటో కూడా నాకు తెలీదు కానీ ఫోన్ చేసి ముంబై నుండి సునీల్ మనిషి వచ్చాడని చెప్పు.

సునీల్ అన్న పేరు వినగానే దాని పూకు తడిచిపోడం నేను గమనించాను ఐనా కూడా ధైర్యం గానే ఉంది పిచ్చిది, సింధుకి మాత్రం అక్కడ జరిగేది ఒక్కటి కూడ అర్ధం కాట్లేదు అయోమయంగా చూస్తుంది.

వెంటనే ఫోన్ తీసి ఎవడికో కాల్ చేసింది, వాడు సునీల్ గారి పేరు చెప్పగానే కొంత నిశ్శబ్దం ఏమైందో తెలీదు కానీ రెజినా పేస్ లో నేత్తురు చుక్క కూడా లేదు అలానే కూలబడిపోయింది, గార్డ్స్ కి ఎం చెయ్యాలో అర్ధం కాకా అలానే నిల్చుని ఉన్నారు.

నాకు వెంటనే కాల్ వచ్చింది సునీల్ గారు.

విక్రమ్ : హలో సునీల్ గారు.

సునీల్ : బెంగళూరు లో ఉంది నువ్వేనా?

విక్రమ్ : హ నేనే.

సునీల్ : ఓకే నేను చూసుకుంటాను.

విక్రమ్ : ప్రాబ్లెమ్ నా దాకా వచ్చాక కానీ ఏది చేసుకోరు, ఇక్కడే ఇలా ఉందంటే ఇక మిగతా స్టేట్స్ లో పరిస్థితి ఏంటో, మిగతా కంపెనీ ల సంగతి ఏంటో, అన్నిటికి నేను వెళ్లి చూసివస్తా మీరు అప్పుడు చూసుకుందురు..

సునీల్ : అది...

విక్రమ్ : కంగారు పడకండి జోక్ చేశా బాగుందా?

సునీల్ : ఇలాంటి ప్రాంక్స్ ప్లాన్ చెయ్యకు నాయన అస్సలే వయసు దెగ్గరిపడుతుంది, ఇక నాకు వదిలేయ్..

విక్రమ్ : అలాగే...

పది నిమిషాల్లో ఒక పెద్ద మనిషి ఇరవై మంది బాడీ గార్డ్స్ తో హోటల్ లోపలికి ఎంటర్ అయ్యాడు.

వస్తూనే ఇద్దరు గార్డ్స్ రెజినా ని పట్టుకుని కడుపులో ఒకటి తన్నాడు, కిందపడి గిల గిల కొట్టుకుంటుంది... అలానే లేచి తన కడుపు పట్టుకుని ఏడుస్తుంది.

అతను వచ్చి నా రెండూ చేతులు పట్టుకుని "సర్ ఐయామ్ సారీ, మీరు వస్తున్నారని ఇన్ఫర్మేషన్ లేదు"

ఇక్కడ నా ప్లేస్ లో ఎవరున్నా అంతే కదా ఇవ్వాళ అన్నాను.

సర్ క్షమించండి ఇంకెప్పుడు జరగకుండా చూసుకుంటాను, మీకేం కావాలో చెప్పండి అని రెజినా ని కోపం గా చూసాడు.

రెజినా కి ఇదేం అర్ధం కావట్లేదు "ఎవరు ఇతను ఒక్క ఫోన్ కాల్ తో నా అంకుల్ తో నన్నే కొట్టించాడు" అలా చూస్తూ ఉండిపోయింది.

గ్రీన్ హోటల్స్ కాంట్రాక్టు అమూల్య షుగర్స్ కి ఇవ్వండి అండ్ ఇంకోటి తను నాకు కావాల్సిన మనిషిని రేప్ చేపిస్తానంది అని రెజినా వైపు చూసాను కోపంగా.

"తనకి అదే శిక్ష విధిస్తాను " అన్నాడు.

తను మీకు ఏమవుతుంది?.

"నా కోడలు " సార్ అన్నాడు భయంగా

ఇంకొకసారి తను నాకు ఈ చుట్టుపక్కల కనిపించకూడదు, అన్నాను.

థాంక్ యూ సర్ అన్నాడు అక్కడనుంచి లేచి బైటికి వస్తూ ఒక సారి సునీల్ గారికి కాల్ చేశాను.....

సింధు నాతో పాటు బైటికి వస్తూనే

సింధు : సర్ ఎవరు మీరు?

విక్రమ్ : మీ అమూల్య మేడం కి బాగా కావాల్సిన వాడిని.

సింధు : అంటే మా అమూల్య మేడం కష్టాలన్నీ తీరిపోయినట్టేనా?

విక్రమ్ : తీరిపోయినట్టేనా?

సింధు : ఇంకా డౌట్ హా? మేము వాళ్ళని చూడటానికే భయపడతాం అలాంటిది మీరు వాళ్ళని సుస్సు పోయించారు..... చాలా బాగుంది సర్ వాళ్ళని అలా చూస్తుంటే.

విక్రమ్ : ఈ విషయం అమూల్యకి....

సింధు : లేదు సర్ ఎప్పటికి చెప్పాను.

విక్రమ్ : గుడ్

సింధు : సర్ ఇందాకటి దానికి సారీ...

విక్రమ్ : నేను హ్యాపీ గానే ఉన్నాను లెండి, కానీ అమూల్య గారు దెగ్గర ఉన్నప్పుడు నోరు జారకండి సింధు గారు.

సింధు : సర్ సింధు అని పిలవండి చాలు.

నేను సింధు అమూల్య కంపెనీ ఎంటర్ అయ్యేలోపు కాంట్రాక్టు సిగ్నెడ్ అగ్రిమెంట్ సింధు చేతిలో పెట్టారు.

ఇద్దరం లోపలికి వెళ్ళాం.

ఆల్రెడీ జరిగిందంతా చెప్పి ఉన్నట్టున్నారు అందరు డల్ గా కూర్చున్నారు.... రాకేష్ మాత్రం పళ్ళు ఇకిలీస్తూ కూర్చున్నాడు.

సింధు లోపలికి వెళ్లి కాంట్రాక్టు ఓకే అయిందన్న సంగతి లోపల కేకలు వేస్తూ చెప్పింది అమూల్య బైటికి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తూ నన్ను చూసి నా ముందుకు వచ్చి ఆగిపోయింది.

అల్ ఓకే అన్నట్టు రెండూ బొటన వేళ్ళు పైకి ఎత్తి చూపాను తన కళ్ళలో కృతజ్ఞత నాకు తెలుస్తుంది, అందరికి తెరుకోడానికి ఒక అరగంట పైనే పట్టింది, పార్టీ చేసుకున్నారు....ఆ తరువాత అమూల్య లెటర్ తీసి గట్టిగ చదివింది అందులో ఓన్లీ బెంగళూరు మాత్రమే కాదు ఓవర్ అల్ ఇండియా మొత్తానికి గ్రీన్ హోటల్స్ కి అమూల్య షుగర్స్ కావాల్సిన ఇంగ్రీడింట్స్ సప్లై చేస్తుంది అని.....

అది విన్న అందరు హ్యాపీ గా ఫీల్ అయ్యారు కొంతమంది అసూయా తో రగిలిపోయే కళ్ళను చూసాను.

అమూల్య ని తీస్కుని ఇంటికి వెళ్ళాను పార్టీ లో బలవంతంగా తాపారు అమూల్య గారు తులుతు ఉన్నా తన మాటల్లోనే తెలుస్తుంది తను ఎంత మంచిదో, నాకు థాంక్స్ చెపుతూనే ఉంది, తనని వెళ్లి పైన తన రూమ్ లో పడుకోబెట్టాను, కిందకి వస్తుంటే ఒక ఫోటో ఆల్బమ్ బెడ్ మీద కనిపించింది, దానిని తీస్కుని కిందకి వచ్చాను, హాల్లో సోఫా లో కూర్చుని ఆలోచిస్తున్నాను కొంచెం బెంగళూరు వచ్చాక నా క్యారెక్టర్ లో మార్పు వచ్చింది, ఎందుకో అమూల్య విషయం లో కొంచెం నిగ్రహం కోల్పోతున్నాను అది నాకు తెలుస్తుంది, తనని ఎవరైనా ఏమైనా అంటే నాకు కొంచెం కోపం ఎక్కువ గానే వస్తుంది, అలా తన గురించి ఆలోచిస్తూ ఆల్బమ్ ఓపెన్ చేశాను.

వాళ్ళ అమ్మగారు అనుకుంట బాగున్నారు, ఆ తరువాత అమూల్య ఫ్రెండ్స్, ఎన్నో రకాల ట్రస్ట్ కి డొనేట్ చేసేటప్పుడు తీసుకున్న ఫొటోస్, ఎంతో మంది అనాధలతో ఫొటోస్ తను ఉన్న ప్రతి ఫోటోలో చిన్నారుల నవ్వులు పుస్తూనే ఉన్నాయి అమూల్య మీద మంచి ఇంప్రెషన్ వచ్చింది, కొన్ని ఫోటోలు ముందుకెళ్తుండగా అమూల్య టీనేజ్ లో ఉన్నప్పటివి కాలేజీ వి అలా చూస్తూ చూస్తూ ఒక్క ఫోటో దెగ్గర ఆగిపోయాను "అమ్మ" అవును అది అమ్మ ఫోటోనే చాలా యంగ్ గా ఉన్నప్పటి ఫోటో ఇది బహుశా ఇంకా అప్పటికి తనకి పెళ్లి కాలేదనుకుంటా కానీ ఇక్కడ ఎలా????

పక్క పేజీ తిప్పాను అమ్మ అమూల్య వాళ్ళ అమ్మ గారు చాలా ప్రేమగా ఉన్నారు.....

అమ్మా???