[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 27

పోదున్నే లేవగానే అమ్మని తలుచుకుని, కొంచెం నిరాశగానే అను ని తలుచుకుని కళ్ళు తెరిచాను.

రవి ఎదురు గా పుల్ అప్స్ తీస్తున్నాడు నన్ను చూసి.

రవి : అన్నా నువ్వు కూడా చెయ్యి.

చిన్న : నాకెందుకు తమ్ముడు ఇవన్నీ పగలు ప్రతీకరాలు నీవి నువ్వు చేసుకో అని లేచి బైటికి వచ్చాను.

టిఫిన్ చేసి రవి కి ఇచ్చి "తమ్ముడు నాకు కొంచెం పని ఉంది చూసుకొని వస్తాను అలాగే చెల్లి దెగ్గరికి వెళ్ళొస్తాను".

రవి : అలానే అన్నా.

బైటికి వస్తూ ఫోన్ తీసాను మానస నుండి రెండు మిస్సెడ్ కాల్స్ ఉన్నాయ్ తరువాత చేయొచ్చులే అని సునీల్ గారికి కాల్ చేశాను.

సునీల్ : ఆదిత్య చెప్పు (ఎవరో ఆడ గొంతు విపరీతంగా అరుపులు అవి యే అరుపులో నాకు అర్ధమయ్యాయి )

చిన్నా : నవ్వుతూ బిజీ గా ఉన్నట్టున్నారు తరువాత చెయ్యనా?

సునీల్ : లేదు ఆదిత్య చెప్పు.

చిన్నా : సీరియస్ గా "మీతో మాట్లాడాలి ".

సునిల్ : వస్తున్నాను.

10 నిమిషాల్లో సునీల్ గారి కార్ వచ్చి ముందు ఆగింది.

చిన్నా : సునీల్ గారు మీకు శేఖర్ ఇంకా రమణి, ఈ రెండు పేర్లు గుర్తున్నాయా?

సునీల్ : ఒక్క సారి ఆశ్చర్య పోయి "తెలుసు కానీ నీకు ఈ విషయం ఎలా తెలుసు".

చిన్నా : వీళ్ళ గురించి మీకు ఎం తెలుసో నాకు మొత్తం తెలియాలి.

సునీల్ : అది కంపెనీ ఎదిగే సమయం అప్పుడు మెయిన్ డైరెక్టర్స్ గా పని చేసిన వాళ్లే ఈ శేఖర్ అండ్ రమణి.

అదే టైం లో మనకి కాంపిటీషన్ గా "సిప్పర్ టెక్" అని ఒక చైనా కంపెనీ వచ్చింది, మనకొచ్చిన ప్రాబ్లెమ్ లేదు కానీ మన కంపెనీ సీక్రెట్స్ అండ్ బ్లూ ప్రింట్స్ కోసం తెగ ట్రై చేసారు చాలా సార్లు కావాలని గొడవలు పెట్టుకున్నారు, చిన్నగా మన ఎంప్లాయిస్ ని లాక్కొడం మొదలుపెట్టారు అలానే శేఖర్ రమణి ని లాక్కున్నారు, ఆ తరువాత వాళ్ళు ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు మీ అమ్మ గారికి ఇచ్చిన మాట వల్ల కంపెనీ ఏమైపోతుందో అని నేను వాళ్ల గురించి పట్టించుకోలేదు. ఆ తరువాత కూడా ఇండియా డాన్ అయిన ఆది గాడితో కలిసి మనల్ని చాలా ఇబ్బంది పెట్టారు అప్పుడే మాఫియా లో ఎదుగుతున్న రషీద్ ని దెగ్గరికి తీసి తన హెల్ప్ తో బయటపడ్డాము అంతే ఇంతకు మించి ఎం లేదు.

చిన్నా : అలాగే మీరు వెళ్లిపోవచ్చు.

సునీల్ : ఆదిత్య? ఏమైనా ప్రాబ్లెమ్ ఆ?

చిన్నా : లేదు మీరు వెళ్ళండి.

సునీల్ గారు వెళ్ళిపోయాక రషీద్ కి కాల్ చేశాను.

రషీద్ : సర్ చెప్పండి సర్.

చిన్నా : అర్జెంటు గా రా నీతో మాట్లాడాలి.

రషీద్ : ఐదు నిమిషాల్లో నా ముందు ఉన్నాడు "హడావిడిగా వచ్చి ఆదిత్య సర్ ఏమైనా ప్రాబ్లెమా?"

చిన్నా : శేఖర్, రమణి, ఆది, సిప్పర్ టెక్ కంపెనీ వీటి గురించి నీకు ఎం తెలుసో నాకు మొత్తం చెప్పు.

రషీద్ : ఈ శేఖర్ రమణి ఎవరో నాకు తెలియదు సర్, కానీ ఆది నాకు ఎప్పటినుంచో శత్రువు నేను మాఫియా రంగం లో ఎదగడం వాడు ఓర్చుకోలేక నా మీద పగ పెంచుకున్నాడు, మీ కంపెనీ కోసం సునీల్ గారు నన్ను కలుపుకున్నారు, అలా మా వైరం ఇంకా పెరిగింది, ఇందాకే గుడ్ న్యూస్ విన్నాను ఎవరో ఆ ఆదిగాడిని లేపేశారట, నాకు ఒక అనుమానం కూడా ఉంది అడగమంటారా?

చిన్నా : నవ్వుతూ "అడుగు" అన్నాను.

రషీద్ : ఆది ని మీరే.....

చిన్నా : నేనే చంపాను అంటే నమ్ముతావా?

రషీద్ : మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని "నమ్ముతాను సర్" అన్నాడు.

చిన్నా : ఎలా?

రషీద్ : మీ గురించి ఇక్కడ ఎవ్వరికి తెలీదని నాకు తెలుసు, కానీ నాకు తెలుసు మీరేంటో నేను ఇండియా కి డాన్ ని, మొదటి సారి మిమ్మల్ని, మీ బాడీ లాంగ్వేజ్ ని చూడగానే డౌట్ వచ్చింది కానీ ఎప్పుడైతే మీరు పవిత్ర వాళ్ల ఇంట్లో గార్డ్స్ ని కొట్టిన విధానం చూశానో అప్పుడే కంఫర్మ్, మీ కాపబిలిటీస్ ఏంటో నాకు తెలుసు.

నేను ఆశ్చర్యపోయాను, కొంచెం తడబడుతూ "రషీద్ ఈ విషయం".

రషీద్ : మీ కింద పని చెయ్యడం నా అదృష్టం సర్, ఈ విషయం నా నోరు దాటదు, ఐ ప్రామిస్.

చిన్నా : అయినా ఆది ని చంపింది నేను కాదు

రషీద్ : అంటే అక్కడ చంపిన విధానం బట్టి మీరే అనుకున్నానే?

చిన్నా : విధానం నాదే కానీ నేను కాదు ఇంకొకడు.

రషీద్ : మీలాగా ఇంకొకడా?

చిన్నా : నువ్వు వాడి కంట మాత్రం పడకు నేనేం చెయ్యలేను ఆ తరువాత నీ ఇష్టం.

రషీద్ : భయపడుతు అలాగే సర్

చిన్నా : నువ్వు బైల్దేరు రషీద్.

రషీద్ వెళ్ళిపోయాక కొంచెం సేపు కూర్చుని మానస కి కాల్ చేసి ఎమ్మటే కట్ చేశాను ఎందుకంటే నా వాయిస్ వినగానే మొత్తం తెలిసిపోతుంది తనకి, ఇది అస్సలే మహాతల్లి ఈ లోగ మానస నుంచి కాల్ వచ్చింది ఎత్తాను.

మానస : రేయ్ చిన్నా?

చిన్నా : మాములుగా నవ్వుతు "హా చెప్పవే" అన్నాను.

మానస : కంగారుగా "ఏమైంది రా".

చిన్నా : (పట్టేసింది ) ఏమైంది అనవసరంగా కంగారుపడకుండా చెప్పవే.

మానస : నువ్వు ఎక్కడున్నావ్ ముందు నా
దెగ్గరికి రా.

చిన్నా : నేను ఇప్పుడు ఊరిలో లేను కొంచెం దూరం గా ఉన్నాను.

మానస : సరే నేనే వస్తున్నాను.

చిన్నా : ఎలా వస్తావ్ నేనెక్కడున్నానో నీకు తెలియదు కదా ఇంట్లో కూడా లేను అన్నాను నవ్వుతు.

మానస : నీ అతి తెలివి ప్రదర్శనలు వేరే వాళ్ల దెగ్గర చూపించు నా దెగ్గర కాదు, రాజు నువ్వు చెప్తేనే కాదు నేను చెప్పినా కూడ ఫోన్ హాక్ చేస్తాడు, నువ్వు వస్తున్నావా లేక నేనే రావాలా?

చిన్నా : వస్తున్నాను.

ఇక లాభం లేదని మానస దెగ్గరికి బైల్దేరాను, అలా వెళ్తుండగా రోడ్ మీద అను హ్యాండ్ బ్యాగ్ వేసుకుని నడుచుకుంటూ వెళ్తుండడం చూసాను తన మొహం చూసాను సంతోషం లేదు, ఇంతకముందున్న కళ లేదు ఏదో రోబో లాగా స్పీడ్ స్పీడ్ గా వెళ్తుంది తన వెనుకే వెళ్ళాను , నేను ఉన్నాననుకుందేమో వెనక్కి తిరిగి చూసింది నేను దాక్కున్నాను, వెళ్లిపోయింది.

అలానే ఆలోచించుకుంటూ మానస ఇంటికి వెళ్ళాను.

మానస : "లోపలికి రా" అని బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది, ఆంటీ మమ్మల్ని షాక్ లో చూస్తూ, నేను వెళ్ళాను వెంటనే తలుపు వేసేసింది, బెడ్ మీద కూర్చుని "ఇలా రా " అంది.

వెళ్లి తన పక్కన కూర్చున్నాను నా తలని తన గుండెలకి అనించి గట్టిగా హత్తుకుని "ఇప్పుడు ఏడువు " అంది.

నాకు ఒక్కసారిగా అను, మానసకి జరిగిన అన్యాయం తను పడ్డ బాధలు అన్ని గుర్తొచ్చాయి అంతే నా కళ్ళలోనుంచి నీళ్లు కారుతూనే ఉన్నాయ్ అలా ఎంత సేపు ఏడ్చానో నాకే తెలియదు అలానే ఆ మెత్తదనం మీద పడుకుని నిద్రపోయాను.

మళ్ళీ లేచేసరికి నేను ఇంకా మానస గుండెల మీదే ఉన్నాను నా కన్నీళ్లు తన ఆకుపచ్చ రంగు చుడిదార్ లో నుంచి కనిపిస్తున్న తెల్లటి ఉబ్బు మీద నుంచి నీళ్లు లోపలికి వెళ్లినట్టు చారాలు కనిపించాయి నాకు నవ్వు వచ్చింది, అలానే నవ్వుకుంటూ తల ఎత్తి చూసాను మానస ఇంకా నన్ను చూస్తూ తన కళ్ళలో నీళ్లు ఏడ్చిన చారాలు చూసాను, తన కన్నీళ్లు తుడిచేసరికి నా నవ్వు మొహం చూసి ఆశ్చర్యం తో "ఏమైంది రా" అంది.

నేను ఆ సండ్ల మధ్యలో నుంచి కన్నీళ్ళ చుక్కలు చిన్న గుంటల ఆగిపోయి ఎటు వెళ్లాలో తేలిక అక్కడే ఆగిపోయిన వాటిని నా వేలితో చూపించాను, మానస తల వంచి అది చూసుకుని నవ్వుకుంటూ, ఛీ వెధవ అని నా తల మీద ఒక మొట్టికాయ వేసింది.

ఇద్దరం అలా చూసుకుని నవ్వుకున్నాం.

మానస : ఏమైనా తిందువు లే.

చిన్నగా లేచాను, తను డ్రెస్ సరి చేసుకుని చున్నీ వేసుకుని కిచెన్ లోకి వెళ్లి అన్నం ప్లేట్ లో పెట్టుకొచ్చింది, ప్లేట్ అందుకుందామని చెయ్యి చెప్పాను నా చెయ్యి కొట్టేసి, ప్లేట్ లో అన్నం కలిపి ఇంద అని నా నోటికి అందించింది, కడుపు నిండా రెండు రౌండ్లు ప్లేట్ నిండా తిన్నాను.

మానస ప్లేట్ సింక్ లో వేసి తన చెయ్యి కడుక్కుని అదే తడి చేత్తో నా మూతి తుడిచి పక్కన కూర్చుంది తన సంకలో చెయ్యి వేసి భుజాన్ని పట్టుకుని కర్చుకున్నాను . నాకు తన తల అనించి అలానే కూర్చుంది.

జరిగిందంతా తనకి చెప్పాను, తన కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి,

చిన్నా : అమ్ములు ఇప్పుడు నాకు అను దూరం గా ఉండటమే కావాలి నువ్వు భాధపడొద్దు నేను భాధపడట్లేదు.

మానస : కానీ ఎందుకు?

చిన్నా : సమయం వచ్చినప్పుడు నీకు అన్ని చెప్తాను అప్పటివరకు నన్ను ఎం అడగొద్దు ఇంకెవరిద్వారా తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నించకు.

మానస : ఆలోచిస్తూ నవ్వి సరే నిన్ను ఇంకేమి అడగను.

చిన్నా : నేను వెళ్తాను ముఖ్యమైన పని ఉంది.

నా నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టి లేచి నవ్వుతూ తన రెండు చేతులు స్వస్తిక్ సింబల్ లా ఒకటి పైకి ఒకటి కిందకి పెట్టి, "ముఖ్యమైన పని అన్నావ్ ఈ దేవత ఆశీర్వాదం తీస్కోవా?"

వెంటనే నవ్వుతు "అలాగే నా రాక్షస దేవత" అని కాళ్ళ మీద పడ్డాను.

మానస : విజయోస్తూ హ హ హ.

లేచి మానస ముక్కు పిండి బయటికి వచ్చేసాను.


...................................................................

పూజా : నాన్న ఈ అమ్మాయి ఎవరు?

సునీల్ : రాత్రి ఆదిత్య తీస్కోచ్చాడు.

పూజ : అవునా ఎవరు ఈ అమ్మాయి?

సునీల్ : ఆ అమ్మాయి పేరు రజిని, ఆదిత్య చెల్లెలు అని రాత్రి జరిగింది చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.

పూజా : రజిని పక్కన కూర్చుని తననే చూస్తూ ఉత్సాహంగా "చెల్లెలా సరే" (ఇంత అందం గా ఉండేసరికి భయమేసింది చెల్లెలైతే ఓకే )

రజిని కళ్ళు తెరిచింది, ఒక సారి చుట్టూ చూసి

రజిని : నేను ఎక్కడున్నాను, మా అన్నయ్య ఎక్కడ?

పూజ : నేను మీ అన్నయ్య ఫ్రెండ్ ని రాత్రి నిన్ను జాగ్రత్తగా చూసుకోమని నా దెగ్గర వదిలి వెళ్ళాడు.

రజిని : ఓహో అలాగా (రవి అన్నయకి ముంబై లో కూడా పరిచయాలు ఉన్నాయా నాకు తెలీదే?)

పూజ : రజిని ముందు టిఫిన్ చెయ్ రాత్రి నుంచి ఎం తినలేదు.

రజిని కి వేసిన ఆకలికి ప్లేట్ స్పీడ్ గా ఎందుకుని సోఫా లో రెండు కాళ్ళు వేసి కూర్చుని ఆవురావురంటు తింటుంది, అది చూసి పూజ కి నవ్వగలేదు.

రజిని : ఎందుకు నన్ను చూసి నవ్వుతున్నారు?

పూజ : ఎం లేదు ఊరికే.

రజిని : తింటూ 'అవును మా అన్నయ్య ఫ్రెండ్ అన్నారు ఫ్రెండ్ అంటే మిమ్మల్ని ఎప్పుడు చూడలేదే?'

పూజ : ఫ్రెండ్ అంటే గర్ల్ ఫ్రెండ్.

రజిని : అంత లేదు మీరు అబద్ధం చెపుతున్నారు మా అన్నయ్య మనసులో మానస వదిన తప్ప ఇంకెవరు ఉండరు.

పూజ : (అంటే ఆదిత్య గురించి నేను అనుకున్నది నిజమే ఆదిత్య మానస ఇద్దరు ప్రేమించుకుంటున్నారు మరి అను ని ఎందుకు పెళ్లి చేసుకున్నాడు?)

రజిని : ఏమైంది ఏదో ఆలోచిస్తున్నారు?

పూజ : హ ఎం లేదు ఊరికే అలా అన్నా నీ రియాక్షన్ చూద్దాం అని

రజిని : ఓ జోకా....

పూజా : "సరే నాకు కొంచెం పని ఉంది నేను మళ్ళీ వస్తాను, ఈలోగా ఫ్రెష్ అయ్యి టీవీ చూడు" అని లేచి వెనక్కి తిరగకుండా బాధగా వెళ్ళిపోయింది.


.............................................................

అను బెడ్ మీద కూర్చుని విక్రమ్ ని తలుచుకుంటూ అలాగే కూర్చుంది, సుష్మ అది చూసి అను దెగ్గరికి వెళ్ళింది.

సుష్మా : అను ఏంటి ఆలోచిస్తున్నావు?

అను : ఎం లేదు మా.

సుష్మ : నీ కంపెనీ ఎక్కడివరకు వచ్చింది.

అను : ఆల్మోస్ట్ అయిపోవచ్చింది మా ఎల్లుండే ఓపెనింగ్, విక్రమ్ నా పక్కన ఉండుంటే బాగుండేది, ఒకసారి తను ఎం చెప్తాడో వినాల్సింది.

సుష్మ కోపంగా : నువ్వు ఇంకా వాడి గురించి ఆలోచిస్తున్నావా, వాడు ఇవ్వాల కూడా దాని దెగ్గరికి వెళ్ళాడు ఇవిగో ఫోటోలు అని హ్యాండబాగ్ లో నుంచి ఫోటోలు తీసి అనుకి ఇచ్చింది.

అను ఆ ఫోటోలు చూసి మరింత కుంగిపోయింది.

ఇంకా వాడు కావాలనుకుంటే నీకొక ఉపాయం చెప్తాను, డివోర్స్ పేపర్స్ మీద సంతకం చేసి వాడ్ని పిలిచి సంతకం పెట్టమను వెంటనే పెట్టేసి వెళ్ళిపోతాడు చూడు.

నువ్వంటే ప్రేమ ఉండుంటే కనీసం నీ కాళ్ళు పట్టుకుని బతిమిలాడి ఉండేవాడు, వాడు నిన్ను ప్రేమించలేదు వాడికి అవసరం కాబట్టి నీ కాళ్ళ దెగ్గర ఇన్ని రోజులు పడి ఉన్నాడు, ఇప్పుడు నీకంటే డబ్బు ఉన్నది దొరికింది వెళ్ళిపోయాడు.

కావాలంటే నేను చెప్పింది చేసి చూడు నేను చెప్పినట్టు జరగకపోతే నేనే ఇంట్లో నుంచి వెళ్ళిపోతాను.

అను : అమ్మా అలాంటివి ఎం వద్దు, నా విక్రమ్ నాకోసం ఎప్పటికైనా వస్తాడు.

సుష్మ : చిన్న పిల్లలా మాట్లాడుతున్నావ్ అను నేను చెప్పింది చెయ్ రావాలనుకున్నవాడు ఎప్పటికైనా నీ దెగ్గరికి రావాల్సిందే కదా?

అను : నాకు అస్సలు ఇంట్రెస్ట్ లేదు మా, విక్రమ్ ని నేను చూడలేను.

సుష్మ హ్యాండ్ బ్యాగ్ లోనుంచి పేపర్స్ తీసి "అను వీటిలో సంతకం పెట్టు మిగతా కద నేను చూసుకుంటాను.

అను : వద్దు మా, నా మాట విను.

సుష్మ : అను నేను నీ అమ్మని రా నీ జీవితం ఎలా ఉంటే బాగుంటుందో నాకు తెలుసు, నీకోసం వాడితో చెంప మీద కొట్టించుకున్నాను మర్చిపోయావా.

అను పెన్ తీస్కుని డివోర్స్ పేపర్స్ మీద సంతకం చేసేసింది.

సుష్మా పేపర్స్ తీస్కుని సైలెంట్ గా అక్కడ్నుంచి జారుకుంది.

సుష్మ బైటికి వచ్చి వెంటనే విక్రమ్ కి కాల్ చేసింది.

చిన్నా : (ఫోన్ చూసుకుని సుష్మ నెంబర్ చూసి) హలో

సుష్మ : ఆ రోజు డివోర్స్ పేపర్స్ మీద సంతకం పెట్టమంటే ఎగిరావు కదరా కుక్క ఇప్పుడు అను నే మొదట సంతకం చేసింది వచ్చి ఈ పేపర్స్ మీద సంతకం పెట్టి పో.

చిన్నా : (నాకు నవ్వొచ్చింది, ఎందుకంటే నాకు తెలుసు అను ని వీళ్ళు ఏమార్చారని) సాయంత్రం వస్తాను.

కాల్ కట్ అయింది, నవ్వు తో పాటు విపరీతమైన కోపం కూడా వచ్చింది.

రాజు కి ఫోన్ చేసి అన్ని మాట్లాడి పూజ కి కాల్ చేశాను, అటునుంచి మానస దెగ్గరికి వెళ్ళాను.

మానస నా మొహం చూసి : చిన్నోడా ఏమైంది రా మళ్ళీ.

చిన్నా : ఏమి లేదు ఇందాకటిదే గుర్తొచ్చింది.

మానస : అంతేనా?

చిన్నా : మానస చెప్పడం మర్చిపోయా నీ రజిని దొరికింది.

మానస : (ఆశ్చర్యం తో ) ఏ రజిని?

చిన్నా : నీ రవి చెల్లెలు రజిని.

మానస : కానీ ఎలా?

చిన్నా : నిన్ను నేను చెప్పేంత వరకు ఎం అడగొద్దు అని చెప్పనా.

మానస : కానీ....

చిన్న : ఇష్ ష్ ష్.....

ఇందాక రాజు తో మాట్లాడాను, నువ్వు రజిని, పూజ రాజు అందరు కలిసి గోవా వెళ్ళండి.

మానస : ఇప్పుడు, ఈ టైం లో నిన్ను వదిలి నేను వెళ్ళను.

చిన్నా : గొడవ చెయ్యకు అమ్ములు, రజిని పెద్ద ప్రమాదం నుంచి తప్పించుకుంది ఇప్పుడు తను మనశాంతి గా లేదు, మీరంతా కలిసి వెళ్తే కొంచెం ఉపశమనం గా ఉంటుంది, వెళ్ళండి.

మానస : రజిని కి ఏమైంది....ఎందుకు....

చిన్నా : ఇష్ ష్ ష్.....

మానస : సరే ఇంకేం అడగను కానీ లాస్ట్ ఒక్కటే ప్రశ్న ప్లీజ్.....

చిన్న : సరే అడుగు..

మానస : సిగ్గుపడుతూ "అదీ రవి కూడా వచ్చాడా?"

చిన్నా : అబ్బో ఇదంతా సిగ్గే, ఇంకా రాలేదు కానీ చెల్లిని వెతుక్కుంటూ వచ్చేస్తాడు లే, వచ్చిన రోజు మేము గుర్తుంటామో ఉండమో.....

మానస : నువ్వు వేరే రవి వేరే, నాకు మీరిద్దరూ కావాలి.

చిన్నా : ఒక్క విషయం చెప్పవే రేపు రవి వచ్చి నిన్ను నా నుంచి దూరం గా తీసుకెళ్తాను అంటే ఎం చేస్తావ్?

మానస : సీరియస్ గా "అలా జరగదు ఒక వేళ జరిగితే రవిని వదిలేస్తాను, దేవుడే అడ్డొచ్చినా నిన్ను నన్ను విడదీయలేరు, నీ అమ్మని కదా మరి" అని నవ్వింది.

మరి నువ్వో?

చిన్నా : మొన్న చెప్పా కదా అను నే, అను తరువాతే ఎవరైనా.... అని నవ్వాను.

మానస : పోరా కామాందుడా.

చిన్నా : నువ్వేమైనా అనుకో నేను నా అను అంతే...

సర్లే బట్టలు సర్దుకో ఇంక నిన్ను పూజ దెగ్గర వదిలి పెట్టి వెళ్తాను, అదేంటి నువ్వు రావట్లేదా?

చిన్నా : నేనొస్తే నీ రవి ని ఎవడు తీసుకొస్తాడే?

మానస : హా సరే సరే నువ్వు ఇక్కడే ఉండు, చిన్నగా "రవి జాగ్రత్త".

చిన్నా : అలాగే దేవత మీ దేవుడ్ని జాగ్రత్తగా సంక లో పెట్టుకుని తిరుగుతాను ఇక మీరు దయచేయండి.

మానస : "రేయ్ ఓవర్ చెయ్యకు", చిన్నాగా "ఫోటో ఏమైనా ఉందా?"

చిన్నా : (నవ్వుతు) ఎవరిది?

మానస : ఏడిపించకు చిన్నా, (ఆతృత్తగా ) ఉంటే చూపించవా?

చిన్నా : ఫోటో లేదు గాని నువ్వు వచ్చేసరికి నీ చేతిలో పెడతా సరే నా..

మానస : "నా బంగారం రా నువ్వు" అని కౌగిలించుకుంది.

చిన్నా : సరే పద ఇక వెళదాం, రవి కి ఇవ్వాల్సిన టైట్ హాగ్ నాకు ఇస్తున్నావ్.

మానస : నిన్నూ.... అని ఒక మొట్టికాయ వేసింది.

చిన్నా : అబ్బా!! నొప్పే రాక్షసి.

అక్కడ నుంచి పూజ ఇంటికి వెళ్ళాము.

పూజ : రజిని మీ ఆదిత్య అన్నయ్య వచ్చాడు దా..

రజిని : మా అన్నయ్య పేరు రవి అక్కా

పూజ : అదేంటి నిన్ను తీసుకొచ్చింది మీ అన్నయ్య ఆదిత్య, విక్రమ్ ఆదిత్య....

రజిని : కాదు అక్కా మా అన్నయ్య రవి.. రవికుమార్.

ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటూ బైటికి వచ్చారు.

రజిని మానస ని చూసి ఆనందం తో పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి మానస ముందు నిల్చొని రోప్పుతూ...

రజిని : వదినా, మానస కదా?

మానస :!అవును రజిని, నీ మానస వదిననే" అని రెండు చేతులు చాపింది.

రజిని ఏడ్చుకుంటూ వెళ్లి మానస ఒళ్ళోకి ఎగిరి కౌగిలించుకుంది, ఆ ఫోర్స్ కి మానస రెండు అడుగులు వెనక్కి వేసి నాకు అనుకుని ఆగిపోయింది.

ఇదంతా చూస్తున్న పూజ కి క్లారిటీ వచ్చేసింది.

పూజ : (అంటే మానస కి రజిని వాళ్ల అన్నయ్య ఉన్నడన్నమాట) యాహు అని గట్టిగా అరిచింది.

అందరం పూజ వైపు చూసాను.

పూజ : అది.. అది.. టైం అవుతుంది వెళదామా?

ఈలోగా రజిని నన్ను చూసింది, అన్నయ్య? నువ్వు ఇక్కడ?

మానస : ఏమైంది రజిని, తనూ విక్రమ్ నీకు అన్నయ్య అవుతాడు.

రజిని : అది ఈ అన్నయ్య నన్ను....

వెనక నుంచి రజిని ష్ ష్... అని సైగ చేశాను రజిని ఆగిపోయింది.

రాజు నా దెగ్గరికి వచ్చాడు నా కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి చూస్తూ...వాడి మొహం లో ధైర్యం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది.

రాజు : విక్రమ్ నేను నీతో అర్జెంటు గా మాట్లాడాలి.

చిన్నా : అందరికి దూరం గా వచ్చి "చెప్పు రాజు" అన్నాను.

రాజు : నేను రజిని ని ప్రేమిస్తున్నాను.

చిన్నా : నాకు నవ్వొచ్చింది కానీ కోపంగా "మొన్నటిదాకా మానస అన్నావ్ ఇప్పుడు రజిని అంటున్నవ్ ఏం ఆటలుగా ఉందా?" అన్నాను.

రాజు కళ్ళలో నాకు భయం కనిపించలేదు.

రాజు : అవును అన్నాను కానీ ఇది వేరే నీ చెల్లెలని తెలిసినా నువ్వంటే భయమున్నా నీ చెల్లిని నేను ప్రేమిస్తున్నాను అంతే.

కావాలంటే చంపేసుకో అయినా నేను తనని ప్రేమించడం ఆపను.

రాజు గాడ్ని చూస్తుంటే నాకు ఐదవ తరగతి పిల్లోడు లవ్ గురించి మాట్లాడినట్టుంది నాకు నవ్వొస్తుంది.

కానీ రాజుని చూస్తూ "ముందు మీరు వెళ్లి రండి దీని గురించి తరువాత మాట్లాడదాం" అన్నాను.

దానికి రాజు ఆనందం గా వచ్చి కౌగిలించుకున్నాడు.

రాజు : థాంక్స్ రా విక్రమ్ ఒప్పుకున్నందుకు థాంక్స్....

చిన్నా : నేను అలా అని ఏం చెప్పలేదే.

రాజు : నీకు ఇష్టం లేకపోతే మొదట మాట్లాడిన మాటకే నా మీద దెబ్బ పడేది నేను చచ్చి ఈపాటికి పది నిముషాలు దాటి ఉండేది, నీ గురించి నాకు తెలీదా, ఇంక నటించడం ఆపేయ్ రా ప్లీజ్ చూడలేక చేస్తున్నా...

చిన్నా : (ఈడు కూడా కనిపెట్టేస్తున్నాడు యాక్టింగ్ లో ఇంత పూరా నేను ) నవ్వుతు సరే రా బాబు పో ఇంకా నన్ను దొబ్బకండి మీ అందరికి అలుసు అయ్యాను నేను, నేనంటే భయం లేకుండా పోయింది అందరికి..

అందరూ బాగ్స్ పట్టుకుని మా దెగ్గరికి వచ్చేసారు అందరిని ఎయిర్పోర్ట్ లో డ్రాప్ చేసి బైటికి వచ్చి కార్ ఎక్కాను..

అను వస్తున్నాను... అనుకుంటూ సుష్మ ఇంటికి (అది నా ఇల్లే ) పోనించాను.

నేను వెళ్లే సరికి ఫ్యామిలీ మొత్తం అక్కడే ఉన్నారు, ఓహో వీళ్లంతా కలిసిపోయారా?

లోపలికి వెళ్ళాను...అను కనిపించలేదు.

సుష్మ : ఇంకా చూస్తావేంటి సంతకం పెట్టి వెళ్ళిపో, జయరాజ్ పద్మ వీళ్లంతా నన్ను చూసి నవ్వుకుంటున్నారు.

పవిత్ర కూడా అలానే పొగరుగా చూస్తుంది.

వీళ్లంతా ఇక్కడ ఎందుకు పొగయ్యారో నాకు తెలుసు ఇప్పుడు అను చేతిలో కంపెనీ, ప్రాజెక్ట్ రెండూ ఉన్నాయ్ చిన్న పిల్లాడికి కూడా అర్ధం అవుద్ది వీళ్ళ ఉదేశం ఏంటో....

చిన్నా : అను ఎక్కడ?

జయరాజ్ : అను ఏంట్రా అను... అనురాధ మేడం అని పిలవాలి, ఇక నీది కుక్క బతుకే మాకు తెలుస్తుంది...

నాకు టెంపర్ ఇంకా పెరుగుతూనే ఉంది..

గట్టిగా అను? అనూ? అని అరిచాను.

అను ఏడ్చుకుంటూ బైటికి వచ్చింది.

అను : ఎందుకు ఇలా చేస్తున్నావ్? అది ఎవరో దానికి ఎంత డబ్బు కావాలో చెప్పమను ఇచ్చేస్తాను.

[Pallaki]

చిన్నా : నేను నీకు నిజం చెప్పడానికి చాలా ప్రయత్నించాను కానీ నువ్వు వినలేదు.

అను : ఇవన్నీ నాకనవసరం ఒక్కటే ఆన్సర్ నేనా ఆ తిరుగుబోతా?

చిన్నా : ఇంకొక్క మాట తన గురించి తప్పుగా మాట్లాడితే నేను ఏం చేస్తానో నాకే తెలీదు.

అను : ఏముంది దాని దెగ్గర, దాని దెగ్గర ఉన్నదేంటి నా దెగ్గర లేనిదీ ఏంటి ఎందుకంత మొండి పట్టు పడుతున్నావ్?

చిన్నా : ప్రాణం పోయినా తనని వదిలే సమస్యే లేదు.

అను కి కూడా పిచ్చి కోపం వచ్చి : అయితే ఆ పేపర్స్ మీద సంతకం చెయ్.

చిన్నా : నా కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి "అదే మాట నా కళ్ళలోకి చూసి చెప్పు".

అను నా కళ్ళలోకి చూసి (తన కళ్ళలో నా మీద ప్రేమ నేను గమనించాను ) "సంతకం పెట్టు" అంది.

ఇక నేను ఆలోచించ లేదు పెన్ తీస్కుని సంతకాలు చేసేసి పెన్ అక్కడే విసిరేసి వచ్చేసాను.

అక్కడ్నుంచి కార్ అక్కడే వదిలేసి నడుచుకుంటూ బైటికి వచ్చేసాను, దార్లో నడుస్తుండగా ఎవరో రెండు గ్యాంగులు కొట్టుకుంటున్నారు అందరూ తాగుబోతులే వెళ్లి రాడ్ అందుకుని దొరికినోన్ని దొరికినట్టు కొట్టాను అందరికి మల్టీపుల్ ఫ్రాక్చర్స్ అయ్యి ఉంటాయి.

సెక్యూరిటీ అధికారి వచ్చి నన్ను స్టేషన్ కి తీసుకెళ్లారు, స్టేషన్ కి వెళ్ళాక నాకు కోపం ఇంకా తగ్గలేదు, ఏదో కావాలి లోపల ఉన్న బాధ? కోపమా? ఇంకేమైనా పోవాలి అని వెళ్లి అక్కడున్న సిఐ కి సారీ చెప్పి చెంప మీద గట్టిగా కొట్టాను.

కాన్స్టేబుల్స్ అందరు వచ్చారు సిఐ కోపం గా వీడ్ని గొలుసు ఎక్కించండ్రా అన్నాడు.

నన్ను గొలుసులతో కట్టేసి పైకి లాగి లాటిలు విరిగిపోయేలాగా కొట్టడం మొదలు పెట్టారు నేను కళ్ళు మూసుకున్నాను.

అప్పుడే ప్రతి నెల వాటా ఇవ్వడానికి వచ్చిన రషీద్ మనిషి నన్ను చూసి పరిగెత్తుకుంటూ బైటికి వెళ్ళాడు, లాటిలు విరుగుతూనే ఉన్నాయ్ ఈ లోగ రషీద్ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి "రేయ్ ఎవడ్రా వాడు అని గట్టిగ అరుచుకుంటూ సెల్ ని ఒక్క తన్ను తన్నాడు, నేను కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాను , నా కళ్ళలో నీళ్లు కారుతూనే ఉన్నాయ్.

రషీద్ : "సర్ మీరు ఇక్కడ ఏంటి ఇందంతా నాకేం అర్ధం కావట్లేదు". అని నా ఒంటి మీద వాతలని చూసి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లని ఒక్క చూపు చూసాడు వాళ్ళు బెదిరిపోయారు.

కళ్ళు తెరిచి "ఇక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపో, సునీల్ ని కూడా రావద్దు అని చెప్పు రేపు పొద్దునే రా, వాళ్ళని నేను ఏది చెప్తే అది చెయ్యమను".

రషీద్ : సర్ అది...

కళ్ళు మూసుకుని "వెళ్ళిపో" అన్నాను.

రషీద్ వెళ్ళిపోయాడు సెక్యూరిటీ అధికారి వాళ్ళని పిలిచి మీరు స్టార్ట్ చెయ్యండి అన్నాను.

రషీద్ ని చూసి వాళ్ళకి చెమటలు పట్టాయి నా దెగ్గరికి రాడానికి కూడా భయపడుతున్నారు.

నేను వెంటనే "రషీద్ చెప్పాడు కదా నేను ఏది చెప్తే అది చెయ్యమని, రషీద్ ని మళ్ళీ పిలవాలా, మళ్ళీ రషీద్ రేపు వచ్చే వరకు ఆపకూడదు " అన్నాను.

లాటి దెబ్బ పడింది కళ్ళు మూసుకున్నాను. దెబ్బలు పడుతూనే ఉన్నాయ్.......నా కంట్లో నుంచి నీళ్లు కారుతూనే ఉన్నాయ్.....

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 28

చిన్నా అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయిన తరువాత అను ఏడుస్తూ హాల్లోనే కూలబడిపోయింది,

అను : నా వల్లే వెళ్ళిపోయాడు నా ఆవేశం వల్ల నేనే పోగొట్టుకున్నాను, మా అమ్మ చెప్పుడు మాటలు విని అనవసరంగా సంతకాలు పెట్టేసాను, వీళ్ళకంటే విక్రమ్ గురించి తెలీదు కానీ నాకు తెలుసు కదా నా కోసం నా సంతోషం కోసం ఏమైనా చేస్తాడు, నన్ను కళ్ళలోకి చూసి చెప్పమన్నాడు అప్పుడైనా అర్ధం చేసుకోవాల్సింది, అయినా ఎవరో దారిన పోయే అమ్మాయి కోసం కట్టుకున్నదాన్ని నన్ను వదిలేస్తాడా?

నాకంటే ముఖ్యమైనదా, ఇదే నేను అస్సలు తట్టుకోలేకపోతున్నా! తనకోసం నేను అన్ని వదులుకుని నన్ను ఎటైనా తీసుకెళ్లిపొమ్మని అడిగాను కదా నన్ను ఎలా వదిలేయాలనిపించింది, నా కోసం ఒక అమ్మాయిని వదలలేకపోయాడు. ఏమైనా కానీ విక్రమ్ తన జీవితం తను చూసుకున్నాడు ఇక నేను ఎందుకు ఆగిపోవాలి ఇక నా దారి నాది.

సుష్మ : ఇంకా ఎందుకే ఏడుస్తావ్ శని వదిలింది అనుకో, ఆ తాళి తెంచి అవతల పారేయ్.

నాకు మొదటి సారి మా అమ్మ నాకు నీచంగా కనిపించింది, తాళి తెంచి మా అమ్మ మొహం మీద విసిరి కొట్టాను.

పవిత్ర : ఆ పూసల దండ కూడా వాడు ఇచ్చిందే కదా తీసి పారెయ్.

పూసల దండ పట్టుకుని చూసుకున్నాను, నా జీవితం లో నాకు అత్యంత విలువైన వస్తువు ఏదైనా ఉంది అంటే అది ఈ దండ మాత్రమే, దీని విలువ నేను విసిరేసిన తాళి కంటే ఎంతో పవిత్రమైంది విలువైంది, మొదటి సారి నా మొగుడు ఎంతో ఇష్టం గా ప్రేమ గా తను కష్టపడి సంపాదించిన డబ్బు తో కొనిచ్చాడు.

ఇక్కడున్న అందరి మీద చిరాకు వేసింది, ప్రాణం అయినా పోగొట్టుకుంటాను కానీ ఈ దండ మాత్రం తీయను, ఎదురు చూస్తాను ఎన్ని రోజులైనా ఎదురు చూస్తాను నా ప్రాణం పోయెదాకా చూస్తాను, ఎప్పుడో అప్పుడు తన మీద ప్రేమ తగ్గాకపోదా? నేను గుర్తురాకుండా ఉండకపోనా, నాకోసం ఎప్పటికైనా రాకపోడ, బతకాలన్న డబ్బులు కావాలి కదా వాటి కోసమైనా నా కోసం వస్తాడా?

దేవుడా ఎలాగోలా ఏదోకటి చేసి డబ్బులు అవ్వగోట్టో, లేక కామం మొత్తం దీంచేసి నా మీద ఉన్న ప్రేమ గుర్తు చేసి ఏదో ఒకటి చేసి నా దెగ్గరికి పంపించేయ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్.......

పవిత్ర : అనురాధ దండ......

అను : అమ్మా! నువ్వు నాన్నా, మీరంతా ఇక్కడనుంచి వెళ్లిపోండి, ఇక మీరు (పవిత్రని ఉద్దేశించి ) ఎందుకోచ్చారో తెలుసుకోలేనంత చిన్న పిల్లని కాను, వెళ్లిపోండి.

జయరాజ్ : (కోపంగా ) అనురాధా?

అను : గెట్ లాస్ట్ అని గట్టిగా అరిచి బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్లి గట్టిగా తలుపు విసిరి కొట్టింది.

అందరూ షాక్ లో అలానే స్థంబాల్లా నిలబడిపోయారు.

.......................................................................

సునీల్ :

ఎందుకు ఆదిత్య ఈ విధం గా ప్రవర్తిస్తున్నాడు అది ఒక అమ్మాయి కోసం, నిజంగా తనని అంతగా ప్రేమించాడా?

కావాలంటే మానస ని చేస్కోవచ్చు, ఆదిత్య అడగలే కానీ నా కూతురు పూజ ని కళ్ళు మూసుకుని ఇచ్చేస్తాను.

ఏ మనిషైనా ఓక వ్యక్తిని ఇంతలా ప్రేమిస్తాడా, ఇలా ఐతే ఆదిత్య మాట వినడు, వెంటనే స్టేషన్ కి వెళ్ళాలి.

సునీల్ స్టేషన్ కి వెళ్లేసరికి ఇరవై లాటీలు విరిగిపోయి ఉన్నాయ్, సెల్ లో విక్రమ్ లేడు.

సునీల్ : తను ఎక్కడ?

సెక్యూరిటీ అధికారి : సర్ ఇప్పుడే విడిపించుకుని ఒక్కరే నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయారు మేము వస్తామన్నా వద్దు అని చెప్పి వెళ్లారు సర్.

సునీల్ : ఒహ్హ్ అలాగా, సరే

అని బైటికి వచ్చి, ఫోన్ తీసి "గార్డ్స్ సర్ ఎక్కడున్నారో తెలీదు అన్ని చోట్లా వెతకండి దొరికితే జాగ్రత్తగా సెక్యూరిటీ ఇచ్చి ఇంటికి తీసుకురాడానికి ట్రై చెయ్యండి" అని ఆర్డర్ వేసాడు.

గార్డ్స్ వెతకడం మొదలు పెట్టారు.

.......................................................................

రవి :

విక్రమ్ అన్న ఏంటి ఇంకా రాలేదు ఈపాటికి రావాలి కదా, అయినా ఈ రెండు రోజుల్లో ఎంత బాగా కలిసిపోయాడు, ఎంత మంచి వాడు, తనకి తెలీదు కానీ అన్నకి (నా కోసం ప్రాణాలకి ప్రమాదం అని తెలిసినా వచ్చాడు, నేను అంత మందిని చంపి రక్తం తో తన ముందు నిలబడితే కనీసం పానిక్ అవ్వలేదు) ధైర్యం ఎక్కువే,(చెల్లి గురించి ఎంత బాగా ఆలోచించాడు నాకు కూడా తట్టలేదు )ముందు చూపు ఎక్కువే, తెలివి ఎక్కువే, (డోర్ తన్నిన్ది గుర్తు తెచ్చుకుని) బలము ఎక్కువే.

అన్న గురించి అన్నకే తెలీదు, అయినా తన స్నేహం చాలా గొప్పది, అస్సలు నేను రజినికి పెట్టినట్టే అన్నకి కూడా ట్రాకర్ పెట్టాను కదా ఎక్కడున్నాడో చూద్దాం అని టాబ్ తీసాడు.

ముందు చెల్లిది చూద్దాం, అదేంటి చెల్లి గోవా లో ఉందా ఎప్పుడు వెళ్ళింది అన్న నాకు కనీసం చెప్పలేదే, అన్న ఏమాలోచించిన కరెక్ట్ గానే ఆలోచిస్తాడు, ముందు అన్న ఎక్కడున్నాడో చూద్దాం.

ఒక సారి విక్రమ్ లొకేషన్ చూసి రవికి చెమటలు పట్టాయి.

అదేంటి అన్న సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ లో ఉన్నాడు, కొంపదీసి ఇవన్నీ చూసి భయపడి స్టేషన్ కి పోలేదు కదా, ముందు ఇక్కడనుంచి ఎస్కేప్ అవ్వాలి, లేదు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు బయల్దేరితే అన్న కూడా బైలుదేరుతాడు కదా ఈ టైం చాలు నేను తప్పించుకోడానికి, అన్న బైటికి వచ్చే వరకు చూద్దాం.

ఒక గంట కి విక్రమ్ స్టేషన్ నుంచి బైటికి రావడం ట్రాకర్ లో రవి గమనించాడు, అన్న ఇంటి రూట్లో రావట్లేదు, ట్రాకర్ ఇంత స్లో గా velthundante నడుస్తున్నాడు, అదేంటి బార్ కి వెళ్తున్నాడు అన్నకి మందు అలవాటు లేదు కదా, ఏదైతే అది అయింది ముందు అన్నని కలుద్దాం. అని టాబ్ తీస్కుని విక్రమ్ లొకేషన్ చూసుకుంటూ బైలుదేరాడు.

.......................................................................

గోవా లో ఫ్లైట్ ల్యాండ్ అయ్యాక.

రజిని : అక్కా ఎక్కడ స్టే చేద్దాం.

పూజ : హోటల్ ఏ మనది మనకి ఆ ప్రాబ్లెమ్ యే లేదు పదండి.

రాజు : రజిని గారు బాగా అలిసిపోయినట్టున్నారు కూల్ డ్రింక్ ఏమైనా తీసుకు రమ్మంటారా.

రజిని : అవును రాజు గారు ఏదైనా తీసుకురండి.

రాజు : మానస నీకు? పూజ గారు మీకు?

మానస : (వెక్కిరింతగా) మాకేం వద్దులే రాజు గారూ.. మీరు వెళ్లి తెచ్చుకోండి మేము వెయిట్ చేస్తాము.

రాజు ఇబ్బందిగా మానస వైపు చూసి రజిని వైపు ఒక నవ్వు నవ్వాడు.

రజిని : పదండి రాజు గారు వెళదాం.

వాళ్ళు ఇద్దరు నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే పూజ మనసాని చూస్తూ (వాళ్ల ఇద్దరినీ చూడు అన్నట్టు ) ఒక సైగ చేసి నవ్వింది.

ఇద్దరు నవ్వుకున్నారు.

హోటల్ రూమ్ కి వెళ్లి ఫ్రెషప్ అయ్యి, చీకటి పడుతుండగా బోంచేసి, అందరు బీచ్ కి వెళ్లారు, రాజు కొన్ని కట్టెలు తెచ్చి మంట వేసి మానస, రజిని పూజలను పిలిచాడు, అందరూ ఆనందం గా ఎగురుతు ఆడుతూ పడుతూ ఉంటే మానస మాత్రం ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉంది.

రజిని : వదిన ఇలా రా నువ్వు కూడా మాతో జాయిన్ అవ్వు.

మానస సైలెంట్ గా ఉంది.

అది గమనించిన రాజు పూజ మానస దెగ్గరికి వెళ్లి తన పక్కన కూర్చున్నారు.

పూజ : ఏమైంది మానస?

మానస : ఏమో పూజ ఏదో జరుగుతుంది, నాకు మనసులో ఏం బాలేదు.

రాజు : ఏమైంది మానస?

మానస : చిన్నా గాడు ఎందుకో బాధ పడుతున్నాడు, అప్పుడు రజిని ని చూసి గోవా అన్న ఆనందం లో ఏం పట్టించుకోలేదు కానీ...
ఇప్పుడు గుర్తు తెచ్చుకుంటే నాకెందుకో తేడా కొడుతుంది రాజు.

వాడు పైకి నవ్వుతున్నాడు కానీ వాడి కళ్ళు ఇంకేదో చెప్తున్నాయి, అవును కంఫర్మ్ వాడు ఏడుస్తున్నాడు, నేను అర్జెంటు గా చిన్నా ని చూడాలి పదండి వెళ్ళిపోదాం.

పూజ : చిన్నా?

రాజు : అదే విక్రమ్, ఆదిత్య, మానస చిన్నా అని పిలుచుకుంటుంది.

పూజ : మానస అదే నీ డౌట్ ఐతే ఇప్పుడే ఆదిత్య కి కాల్ చేద్దాం అని మొబైల్ తీసింది.

Switched off, ఇంకో రెండు సార్లు ట్రై చేసినా switched off  వచ్చింది, దాని తో మానస లేచి నిలబడింది.

పూజ  మానస చెయ్యి పట్టుకుని ఉండు మానస నాన్న కి కాల్ చేద్దాం అని సునీల్ కి కాల్ చేసి స్పీకర్ లో పెట్టింది.

సునీల్ : హలో పూజ.

పూజ : నాన్నా ఆదిత్య మొబైల్ switchoff వస్తుంది నీకేమైనా తెలుసా?

సునీల్ : లేదు పూజ ఆదిత్య కోసం వెతికిస్తున్న ఇంకా దొరకలేదు.

ఆ మాటలు వినగానే మానస మోకాళ్ళ మీద కూర్చుండిపోయింది.

పూజ : ఏమైంది నాన్నా ఆదిత్యని వెతకడం దేనికి.

సునీల్ : మీరు వెళ్లిన సాయంత్రనికి ఆదిత్య తన భార్య అనురాధ తో విడాకులు తీసుకున్నాడు సంతకాలు చేసేసి, ఎలా వెళ్ళాడో సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ లో సిఐ ని కొట్టి ఇందాకటి వరకు వాళ్ల తో కొట్టించుకున్నాడు నాకు తెలిసి వెళ్లేసరికి అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు, ఇప్పుడు వెతికిస్తున్నాను మీరు కంగారుపడకండి.

పూజ : అలాగే నాన్న మేము బైలుదేరుతున్నాము.

మానస ని తీస్కుని పూజ డైరెక్ట్ గా ఎయిర్పోర్ట్ కి వెళితే రాజు రజిని లగ్గేజ్ తీస్కుని వెనక వెళ్లారు.

.......................................................................

కొన్ని దెబ్బలు తిన్న తరువాత ఆ లాటి దెబ్బలు నా మీద ప్రభావం చూపించలేకపోయాయి నాకు బాధ ఆవేశం ఇంకా పెరుగుతున్నాయి, నేను కళ్ళు తెర్వగానే వాళ్ళు గమనించి కొట్టడం ఆపేసారు, విడిపించుకుని వాళ్ళు వదిలిపెడతామన్నా కూడా వద్దని వారించి బైటకి నడిచాను దారిలో వెళ్తుంటే ఒక తాగుబోతు నాకు ఎదురోచ్చాడు, వాడ్ని చూసాను ఆనందం గా డాన్స్ చేస్తున్నాడు.

వాడి దెగ్గరికి వెళ్ళాను "ఎందుకు ఎగురుతున్నావ్" అని అడిగాను, వాడు తులుతూ "నా బాధలన్ని మర్చిపోయి ఎగురుతున్నాను " అన్నాడు.

ఎలా ఎలా మర్చిపోయావ్

"ఇదిగో నా చేతిలో ఉందే అమృతం దీన్ని తాగి మార్చిపోతాను "

పక్కనే బార్ కనిపించింది లోపలికి వెళ్ళాను.
"నాకు అన్నిటికంటే పవర్ఫుల్ ది కావాలి "

సర్ ఇదే ఆ బాటిల్ చాలా కాస్టలీ, కార్డు గీకేసి లోపలికి వెళ్లి  ఉన్న పలంగా మొత్తం తాగేసాను.

ఒకప్పుడు నేను అసహయించుకున్న మందు ఇప్పుడు నా చేతిలో.

అలా మొత్తం తాగేసి ఇంకొకటి ఆర్డర్ చేశాను వెయిటర్ అది చూసి సర్ మీరు అదే మొత్తం తాగేసారు చాలా డేంజర్ సర్, "ఇంకొకటి తీసుకూర" అని అరిచాను నా అరుపులకి పక్కనే ఉన్న ముగ్గురు తాగుబోతులు నన్ను కొట్టడానికి వచ్చారు, ఒకే దెబ్బ ముగ్గురు లెవలేదు మళ్ళీ దాంతో వెయిటర్ భయపడి ఇంకొకటి తెచ్చాడు.

అది కూడా మొత్తం తాగేసాను, బాధ ప్లేస్ లో ఏడపు, ఆవేశం ప్లేస్ లో కోపం వచ్చాయి, అక్కడున్న చైర్స్ అన్ని విరిచేసాను అద్ధాలు అన్ని పగలకొట్టేసాను, దాని తో బౌన్సర్స్ నా మీదకి కొట్లాటకి వచ్చారు, ఒకణ్ణి కొట్టాను నా దెబ్బ చూసి మిగతా వారు ఆగిపోయారు.

బార్ మేనేజర్ దెగ్గరికి వెళ్ళాను, ఐయామ్ సారీ బిల్ వేసి చెప్పండి నేను పే చేస్తాను అన్నాడు.

లక్ష అవుతుంది సర్ అన్నాడు భయం గా, కార్డు తీసి ఐదు లక్షలు పే చేశాను.

అక్కడ నుంచి బైటికి వచ్చాను తాగింది మొత్తం కక్కుకున్నాను, నిలబడి ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను, అమ్మ గుర్తొచ్చింది నా మీద నాకే అసహ్యం వేసింది ఒక అమ్మాయి కోసం నేను ఇంతలా పిచ్చి వాణ్ణి అయ్యానా, ఏ అమ్మ అయినా కొడుకు దెగ్గర తాగోదు అని మాట తీస్కుంటుంది కానీ జీవితం లో ఎప్పుడు ముట్టుకోనని తెలిసి అమ్మ నన్ను ఎప్పుడు ఆ మాట కూడా అడగలేదు కానీ ఇవ్వాళ తాగాను, నాకు ఎవ్వరి మీద కోపం లేదు ఇంటికి వెళదాం అని నిర్ణయించుకుని ఇంటికి బైల్దేరాను పొద్దున్న కావొస్తుంది కానీ ఇంకా చీకటి గానే ఉంది.

ఈ లోగ ఒక ఎద్దు ఎక్కడనుంచి వచ్చిందో వెనక నుంచి గుద్ధింది ఎగిరి పడ్డాను, ఎవరో "అన్నా" అని గట్టిగా అరిచినట్టనిపించింది, లేచి ఆ ఎద్దుని చూసాను మళ్ళీ నన్ను కుమ్మడానికే స్పీడ్ గా వస్తుంది దాన్నే చూస్తున్నాను.....కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి మత్తుగా ఉంది.

.......................................................................

ఏంటి అన్న ఎక్కడెక్కడో తిరుగుతున్నాడు ఇలా కాదు అని ఇంకా స్పీడ్ గా ఎదురు ఎళ్లసాగాడు.

హమ్మయ్య మొత్తానికి కనిపించాడు, ఒక్కసారి విక్రమ్ అవతారం చూసి రవికి బాధ మరియు అనుమానం వచ్చాయి, అన్నా అనుకుంటూ ముందుకు వెళ్ళాడు.

ఈ లోగ ఒక ఎద్దు వచ్చి విక్రమ్ అన్నని కుమ్మింది "అన్నా " అంటూ పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాను కానీ అన్న లేచి దాన్నే చూస్తున్నాడు, ఎద్దు కి ఎదురు పరిగెత్తాడు ఇదంతా చూస్తున్న నాకు నా అడుగులు నెమ్మదించాయి, అన్న అలాగే పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి దాని తల పట్టుకుని గాల్లో ఎగిరి మెడ పక్క భాగం లో రెండు మోకాళ్ళతో గుద్దాడు(ద్ధం అని సౌండ్).

ఎద్దు మళ్ళీ లేవలేదు, నాకు ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు, ఆ షాట్ చూస్తే ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. ఆశ్చర్యంగా అలానే చూస్తూ ఉండి పోయాను.....

అంటే ఇన్ని రోజులు నాకు తెలిసిన విక్రమ్ అన్న ఉట్టి యాక్టింగ్ ఆ? అన్న అందరిలాంటి మాములు మనిషి కాదా? మరి నా దెగ్గర ఎందుకు దాచాడు, నా దెగ్గరేనా అందరి దెగ్గర కూడానా?

ఈలోగా విక్రమ్ తులుతూ కింద పడిపోయాడు, స్పీడ్ గా వెళ్లి అన్నని ఎత్తుకుని సునీల్ గారి ఇంటి వైపు నడిచాను...

గేట్ దెగ్గరికి వెళ్తుండగానే గార్డ్స్ గుర్తుపట్టి గేట్ తెరిచారు, అదే టైం లో నాకు రజిని ఇంకో అబ్బాయి అమ్మాయి వాళ్ల పక్కనే ఏడుస్తూ ఇంకో అమ్మాయిని చూసాను, తను ఎవరో కాదు మానస, అవును నా మానస ఒక్కసారి భుజం మీద ఉన్న అన్నని చూసాను... విక్రమ్? ఎవరు నువ్వు?

[Pallaki]

అబ్బా...స్టోరీ చాలా బావుంది బాస్...బట్...అనూకి విక్రం కి గొడవలు వచ్చే స్విచ్వేషన్ క్రియేట్ చేసారేంటి బాస్ ...ముందు ముందు ఏం జరుగుతుందో అని టెంక్షన్గా వుంది...అయినా చాలా బావుంది...ఇంకా ఇంకా ముందుకు దూసుకుపోండి...
గుడ్ ఆఫ్టర్ నూన్ బాస్

❤❤

[Pallaki]

హాస్పిటల్ సన్నివేశం తో మరియు కాఫీ షాప్ సన్నివేశం తో కథని మరో మలుపు తిప్పారుగా ....
పూజ , ఇందు ఈ  ఆడవారి మనసులో మాటలు నాకు నచ్చాయి.
మరి ముక్యంగా అధికారంతో , డబ్బుతో ఆదిత్యని దక్కించుకోవాలని అనుకుంటున్నా పూజ మాటలు మరియు
ఆలోచించకూడదు అని అనుకుంటూనే ఆదిత్య గురించి ఆలోచిస్తున్న ఇందు మాటలు నచ్చాయి.
థాంక్యు ఫర్ అప్డేట్

Thank u ❤❤

[Pallaki]

Nice update....  clp);

చిన్న చిన్న గొడవలు/మనస్పర్ధలు రాకపోతే బంధం ఎలా గట్టి పడుతుంది. అందులోనూ వీళ్ళది బలవంతపు పెళ్లాయే. ఇంకెన్ని జరగాలంటారూ! సుష్మా ఎప్పుడైతే తలనొప్పి అని హాస్పిటల్ లోపలికి వెళ్ళిందో, ఈ conflict కోసమే ఎదురుచూస్తున్నా.... ఎప్పుడు వస్తదా అని.

మీకు మరియు పాఠకులందరికీ ఉగాది శుభాకాంక్షలు. ఈ శుభకృత నామ సంవత్సరంలో పెట్రోలు, వంట నూనెల ధరలు తగ్గి అందరికి శుభాలు కలగాలని కోరుకుంటూ...

ధన్యవాదాలు  yr):

Yes true ❤❤

[Pallaki]

యాక్షన్ సిక్వెన్స్ అదిరింది.....  
అనూని చెంపదెబ్బ కొట్టలేదంటే, విక్రమ్ కి సెల్ఫ్ కంట్రోల్ ఎక్కువే. Eagerly waiting for next update.... thank you  

❤❤❤

[Pallaki]

మామూలుగా లేదూ అప్డేట్ ఇరగదీశారు సూపర్ సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్ తో చంపేశారు కథ కాద ఇంకా ఉందా ఈరోజు అప్డేట్

Thank u❤❤

[Pallaki]

కొంచెం భాదగానే ఉన్నా గానీ , దూరంగా ఉన్నప్పటికీ అనూపై ఈగ కూడా వాలకుండా కాపాడుకోగలిగే కెపాసిటీ విక్రమ్ కి ఉంది కాబట్టి భయం లేదు. ఇక సుష్మాకీ, మిగిలిన రెట్టపూకు మదం బ్యాచ్ కి చుక్కలు ఎలా చూపిస్తాడో చూడాలి.

Rashid seems to be good Don....
తరువాయి భాగం కోసం ఎదురుచూస్తూ.... ధన్యవాదాలు 

Avunu ❤❤

[Pallaki]

ఎంత బాగుందో మాటల్లో చెప్పలేను విక్రం విడాకుల పేపర్ మీద santhal చేస్తే ఎంత భాద పడ్డానో మాటల్లో చెప్పలేను

Thank u❤❤❤

[Pallaki]

What is next ani okkate tension story vere levello pothundi motham script full planing tho unnaru. Ardham avutundi twistelu suspencelu story Loni carecter ki story chaduvutunna readers ki okkesari mind lo fuselu egiripoyela full planing tho run chestunnaru pahani premani Baga level chestunnaru super narration keep going. Small requst update endlo next update eppudu ivvagalaro date & time mention cheste next update eppudu Ane tention undadu...if my wrong pls ignore my requst. If u feel bad pls take my opologies any way nice update tq for giving....good night.

Professional ga maintain chese antha time ledhu brother , edho saradhaki rasthunnanu.

Meerantha enjoy chesthunnaru adhey chaalu

❤❤❤

[Pallaki]

Sir మీకూ ఎలా థాంక్స్ చెప్పాలో కూడా అర్దం కావడం లేదు కథలో సెక్స్ అనేది లేకుండా ఈసైట్లో ఇంత అద్భుతంగా కథ రాస్తున్నారు .మీ ధైర్యానికి  హాట్సాఫ!

Thank you
Kadhalo sex lekapoina aadharisthunnandhuku

[Pallaki]

కోపం , బాద , ఆవేశం,స్నేహం, ప్రేమ , తపన , ఇన్నిటినీ ఒకే అప్డేట్ లో ఇచ్చిన మీ కథ అప్డేట్ గురించి ఏమని కామెంట్ చేయాలో అర్ధం కావడం లేదు TakulSajal గారు, మాటలు లేవు . ఈ అప్డేట్ నాకు చాలా అద్బుతం గా అనిపించింది. clp); clp);

Thank u brother

Eagerly Waiting for ur next story

[Pallaki]

కథను కధా గమనం లోను అద్భుతమైన ప్రతిభను చూపిస్తున్న రచయిత కు శుభాభినందనలు.

Dhanyavadhalu❤❤

[Pallaki]

Vallu kalisipothe story end ipoddi.mari thana paga eppudu teerchukuntadu. Andariki nyam chestunnaduga wait chettali. Hero heroin kalusraru but adi ending lone.,.

Kalupudham twaralone ❤❤

[Pallaki]

సస్పెన్స్ మీద సస్పెన్స్ తో చంపేస్తున్నారు బ్రో...అప్డేట్ బాగుంది....కానీ మీ నెక్స్ట్ అప్డేట్ ఎప్పుడా అని కళ్ళు కాయలు కచేలా వేచిచూసేలా చేశారు....
Eagerly waiting for your next update......please try to give the update as early as possible....please....

❤❤

[Pallaki]

Update bagundhi sir
Naa love story gurthuku vachindhi

❤❤❤

[Pallaki]

ఫ్యూజులు ఎగిరిపోయే రాజుగారు...... చాలా అద్భుతంగా రాసారండి..,.. అను ప్రవర్తనే చాలా బాధనిపించింది.... చెప్పుడు మాటలు వినడం లో ఆడవాళ్లు ముందుంటారని మరోసారి నిరూపించారు..... సొంత వారి మీద నమ్మకం ఏముంటది... కానీ ఆ బాధ వర్ణనాతీతం.. భరించలేం.....   శరీరం మీద పడి దెబ్బలు వారం రోజుల్లో మానిపోతాయి కానీ మనసు పడిన గాయం త్వరగా మనవు.....
రజిని మానస లా ఎపిసోడ్ చాలా బాగుంది .... I love it ....

అంటే ఇంకా పూజ విక్రమ్ వన్ సైడ్ లవ్ చేస్తుంది... క్లియర్ గా కనిపిస్తుంది...
ఇంకోటి రాజు ఇది అర్థం కాలేదు నాకు... వాడు మానస మానస అని rajini చూసేవారికి లవ్ అంటున్నాడు... తొలిచూపులోనే ప్రేమ

అద్భుతమైన సస్పెన్స్కు చాలా అద్భుతంగా రాశారండి....
Hat's off to you for wonderful writing......
Waiting for wonderful update with wonderful twists is awesome love track......

Raju gaadu anthey ❤❤

[Pallaki]

ఏంటి boss RRR సినిమా చూపిస్తున్నారు.... చాలా బాగుందండి అప్డేట్. on Serious note మీరు రైటర్ గా try చేయొచ్చు....

Thank u ❤️ ❤️ ❤️

[Pallaki]

ఎపిసోడ్ ~ 29

గేట్ చప్పుడు లా ఏదో వినిపించి కళ్ళు తెరిచాను, చూస్తే రవి నన్ను ఎత్తుకుని సునీల్ గారి ఇంటి హల్లో కి తీస్కోచాడు, ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాను అనుకుంటూ కిందకి దిగాను, ఇంకా మత్తుగానే ఉంది చుట్టూ చూసాను సునీల్, గార్డ్స్ పూజ రజిని రవి అందరు నన్నే చూస్తున్నారు, పక్కకి తిరిగి చూసాను మానస కనిపించింది.

తననే చూస్తూ నిల్చున్నాను సునీల్ గార్డ్స్ కి సైగ చేసాడు వాళ్ళు వెళ్లిపోయారు,

మానస నా దెగ్గరికి వచ్చి చాచిపెట్టి ఒకటి పీకింది, సిగ్గుతో తల ఒంచుకున్నాను.

పూజ : మానసా?
రాజు పూజకి సైగ చేసాడు.

అదే చేత్తో ఎడమవైపు ఇంకొకటి పీకింది... సైలెంట్ గా నిల్చున్నాను.

మానస : "ఇందుకేనా నన్ను ఇక్కడనుంచి పంపించేసింది" అని కోపంగా అడిగింది.

వెంటనే మోకాళ్ళ మీద పడ్డాను తన కాళ్ళు పట్టుకుని మొహం ముడ్చుకున్నాను ఏడుస్తూ, నా తల మీద చెయ్యి వేసి నిమురుతూ, నన్ను లేపి నా చెయ్యి పట్టుకుని బాత్రూం కి తీసుకెళ్లి బట్టలు విప్పేసి బకెట్ నీళ్లు నా తల మీద పోసింది, తన మొహం చూసాను ఇంకా కోపం గానే ఉంది కానీ బాధ పడుతుంది, నాకు తల స్నానం చేపించి, ఒళ్ళు రుద్ది బైటకి వచ్చింది మిగతా నీళ్లు పోసుకుని షవర్ ఆన్ చేసి దాని కిందే కూర్చున్నాను.

సుబ్బరంగా షవర్ కింద కూర్చుని ఏడవాల్సిన ఏడుపాంతా ఏడ్చి బైటికి వచ్చాను, సునీల్ గారు బట్టలు అందించారు వేసుకుని బైటకి వచ్చాను.

మానస : పూజ అన్నం పెట్టుకురా.

పూజ డైనింగ్ టేబుల్ దెగ్గరికి వెళ్లి అన్నం ప్లేట్ మానస కి ఇచ్చింది.

మానస నా చెయ్యి పట్టుకుని కోపంగా కుర్చీ లోకి నెట్టి అన్నం ముద్ద నా నోటికి అందించింది, నేను నోరు తెరవలేదు, "తినూ" అని అరిచి బలవంతంగా చెయ్యి నా నోట్లోకి నెట్టింది, నోరు తెరిచాను... అన్నం తింటున్నాను కానీ నాకు కళ్ళలో నీళ్లు ఆగట్లేదు, ఇంకో చేత్తో నా కళ్ళు తుడిచి మళ్ళీ పెట్టింది అలా ఏడుస్తూనే ఇంకో నాలుగు ముద్దలు తిన్నానానిపించి ఇక లేచాను.

మానస ప్లేట్ పక్కన పెట్టేసి వచ్చి నా మూతి తుడిచి మంచి నీళ్లు ఇచ్చింది.

మానస : నేనేం చెప్పాను నువ్వేం చేసావ్.

నేను మౌనంగానే ఉన్నాను.

మానస : మాట్లాడు అని గదిమింది.

ఇంకో రెండు నిముషాలు చూసి నేను ఏం మాట్లాడకపోయేసరికి బైటికి వెళ్ళిపోయింది, నేను అక్కడే కూర్చున్నాను.

కళ్ళు మూసుకున్నాను అను నేను మాట్లాడుకున్న మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి.

(అను : నా వొళ్ళో కూర్చుని "బాబు మనం ఇక్కడ్నుంచి దూరంగా వెళ్ళిపోయాక ఒక పెద్ద స్థలం చుట్టూ ఎటు చుసిన పూలు మధ్యలో మన ఇల్లు మనం ఇద్దరమే ఇంకెవరు ఉండకూడదు, నువ్వు నేను అంతే)

రవికి రజిని కి, విక్రమ్ మానస ని అలా చూసాక ఏం అర్ధం కాలేదు.

రవి : ఎవరీ విక్రమ్, మానస తో ఇంత చనువు గా ఉన్నాడు అస్సలు ఏమైంది?

రజిని, రవి దెగ్గరికి వచ్చి జరిగింది తనకి తెలిసినంత వరకు చెప్పింది.

రవి బైటికి వెళ్లి అటు తిరిగి కూర్చుని ఉన్న మానస భుజం పై చెయ్యి వేసాడు.

మానస తిరిగి రవి ని చూసి లేచి, గట్టిగా కౌగిలించుకుంది ఏడుస్తూ...

రవి : మానస ఏడవకు అన్ని సర్దుకుంటాయి.

మానస : లేదు రవి ఇదంతా నావల్లే జరిగింది, నేను లేకపోయి ఉంటే బాగుండేది, చిన్నగాడికి లైఫ్ లో అన్ని కష్టాలే ఇప్పుడు వరకు వాడు ఏమి అనుభవించలేదు, ఇప్పుడు నా వల్ల తనకిష్టమైన భార్యని కూడా పోగొట్టుకున్నాడు.

రవికి ఏమని ఓదార్చాలో అర్ధం కాలేదు అలాగే మానసని పట్టుకుని నిల్చున్నాడు.

ఈలోగా రజిని కూడా వచ్చి మానస పక్కన కూర్చుంది.

రవి : మానస అస్సలు ఏమైందో చెప్తావా?

మానస : చిన్నా మానస కలిసిన దెగ్గర్నుంచి చిన్నా గతం నుంచి ఇప్పటివరకు జరిగిందంతా చెప్పింది, అంతా విని వాళ్ళ కళ్ళలో కూడా నీళ్లు తిరిగాయి.

రజిని : అన్నయ్య నువ్వు వచ్చే ముందు ఆరోజు డాన్ ని అక్కడున్న వారందరిని చంపింది విక్రమ్ అన్నయ్యే.

రవి : అంటే ముందు నన్ను కొట్టింది నన్ను కాపాడింది అన్ని చేసింది విక్రమే అనమాట.
ఇందాక ఎత్తుకున్నపుడే డౌట్ వచ్చింది కానీ ఇప్పుడు కంఫర్మ్, బాధలన్నీ దాచుకుని బైటికి మాత్రం అలా నవ్వుతు ఎలా ఉండగలిగాడు, చెప్పాలంటే మా ఇద్దరిది ఒకే కద కానీ మేము ముగ్గురం సంతోషం గానే బతికామ్ కానీ విక్రమ్ అన్న చాలా కష్టాలు పడ్డాడు.

మానస : అవును రవి నన్ను చదివించడానికి వాడు చాలా కష్టాలు పడ్డాడు, రాజు వాళ్ళ అమ్మ కి కష్టమవుద్దని వాడు గొడ్డు చాకిరీ చేసి డబ్బులు పంపించేవాడు, నన్ను అమ్మలా చూసుకున్నాడు, సునీల్ గారు మా జీవితం లోకి వచ్చేవరకు చిన్నా పడినంత కష్టం ఎవ్వరు పడలేదు కానీ ఎప్పుడు తన మొహం లో బాధ చూడలేదు, నవ్వుతూనే ఉండేవాడు కానీ ఇప్పుడు......

రవి : అన్ని అవే సర్దుకుంటాయి, నువ్వు భాధపడకూ..

చిన్నా :

అలానే కళ్ళు మూసుకుని ఆలోచిస్తున్నా, అస్సలు ఎందుకు ఇంత బాధపడ్డాను, అమ్మే లేదు ఇంకెవరికోసమో ఎందుకు ఏడవటం పైగా ఇందులో అను తప్పు ఏమాత్రం లేదు మరి ఎందుకు ఏడవటం డివోర్స్ మాత్రమే అయ్యింది అంతే అమ్మ లాగా చనిపోలేదు కదా , అను సంగతి తరువాత తను ఎక్కడున్నా హ్యాపీగా ఉంటే చాలు ఇప్పుడు అస్సలు పని బాలన్స్ ఉంది.

సునీల్ ని చూసాను,

సునీల్ గారు నాకు పల్లవి దాని మొగుడు శ్రీకాంత్ ఇద్దరు కావాలి మీకు మధ్యాహ్నం వరకు టైం ఇస్తున్నాను.

సునీల్ : ఊహించని ఈ మాటలకి తడుముకుంటూ... అది అది....

చిన్నా : పల్లవిని ఎత్తుకెళ్ళింది నువ్వేనా?

సునీల్ : అది.... నేనే, కానీ....

చిన్నా : మనిషిని చూసి వాడు ఎలాంటివాడో చెప్పేయగలను, అమెరికా గవర్నమెంట్ ఇండియా గవర్నమెంట్ రెండు దేశాల్లో వాళ్ళ కోసం వెతుకుతున్నా దొరకలేదంటే ఆ మాత్రం అర్ధం చేసుకోలేనా?

ఎక్కడ ఉన్నారు?

సునీల్ : జంక్ యార్డ్ లో, సంధ్య మేడం కి ఆ గతి పట్టించిన వాళ్ళని మీరు వదిలినా నేను వదల లెకపొయాను.

చిన్నా : సైలెంట్ గా విని "పద" అన్నాను.

ఇద్దరం అక్కడ్నుంచి బైల్దేరి జంక్ యార్డ్ కి వెళ్ళాం.

లోపలికి వెళ్ళగానే పల్లవిని ఐదుగురు దెంగుతున్నారు. తన ఒళ్ళంతా పులిసిపోయింది అది నరకం ఎన్ని రోజుల నుండి అనుభవిస్తుందో..

సునీల్ : అదీ దీనికి గుల ఎక్కువ అందుకే....

పక్కనే పడి ఉన్న శ్రీకాంత్ ని చూసాను.

సునీల్ : అది మీ నాన్న కదా అని ఇంకా ఏమి చెయ్యలేదు...

అందరూ నన్ను చూసి ఆగిపోయి బైటికి వెళ్లిపోయారు.

పల్లవి నన్ను చూసి : విక్రమ్, విక్రమ్ ప్లీజ్ నన్ను కాపాడు నేను సరెండర్ అవుతాను జైలు కి వెళ్ళిపోతాను నీ ఆస్థి నీకు ఇచ్చేస్తాను ప్లీజ్ నన్ను విడిపించు ప్లీజ్ విక్రమ్.

చిన్నా : ఆస్థి తో పాటు నువ్వు నా దెగ్గర నుంచి ఇంకో రెండు లాక్కున్నవ్ అవి కూడా ఇస్తావా?

పల్లవి : చెప్పు ఏంటవి ఇచ్చేస్తాను నన్ను ఈ నరకం నుంచి తప్పించు.

చిన్నా : నా నుంచి నా అమ్మని నా మేడం ని లాక్కున్నవ్ వాళ్ళని తిరిగిచ్చేయ్.

సునీల్ ఈ లోగ షాట్ గన్ తెచ్చాడు.

పల్లవి : అలా అనకు విక్రమ్ ఎంతైనా మీ నాన్న భార్యని నీకు పిన్ని వరసని కనికరించు.

వెంటనే సునీల్ గారి చేతిలో ఉన్న షాట్ గన్ తీస్కుని శ్రీకాంత్ గాడి తలకి గురి పెట్టి ట్రిగ్గర్ నొక్కాను, వాడి తల పుచ్చకాయలాగా పేలిపోయింది.

పల్లవి అది చూసి దడుచుకుని మంచం మీదే ఉచ్చ పొసేసింది. ఇంకేం మాట్లాడలేదు.

చిన్నా : నువ్వడిగింది ఒక్కటి మాత్రం చేస్తాను ఈ నరకం నుంచి తప్పించ మన్నావు కదా అది.

అని తన గుండెకి గురి పెట్టి గన్ లో ఉన్న ఇంకొక బుల్లెట్ కూడా కాల్చేశాను, బాడీ ఛిద్రమయ్యి గుండె నుజ్జు నుజ్జయి బైట పడింది.

గన్ విసిరేసి అక్కడ నుంచి బైటికి వచ్చేసాను.. సునీల్ గారు అమ్మ కేసు లో తప్పుడు సాక్ష్యాలు చెప్పినవారు, తప్పుదోవ పట్టించిన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు అందరిని చంపేయండి.

ఇంకొక విషయం వాళ్లలో ఎవరికైనా చిన్న పిల్లలు ఉన్నట్టయితే రెండు కాళ్ళు తీసేయండి అంతే ప్రాణం తీయొద్దు, పిల్లలకి తల్లి తండ్రులు అవసరం.

సునీల్ : అలాగే ఆదిత్య.

అక్కడున్న గార్డ్స్ అంతా నన్ను గౌరవంగా చూడడం నేను గమనించాను.

నేను రెస్ట్ తీసుకోవాలి మన హోటల్ కి వెళదాం.

రూమ్ కి వెళ్లిన తరువాత.

సునీల్ గారు నాకు చైనా కి ఫ్లైట్ బుక్ చెయ్యండి అక్కడ లేపేయ్యాల్సిన ప్రాణాలు చాలా ఉన్నాయ్.

సునీల్ : సిప్పర్ టెక్ వాళ్ళ దెగ్గరికా? ఎందుకు?

చిన్నా : శేఖర్ రమణి ఎంప్లాయిస్ మాత్రమే కాదు మానస తల్లి తండ్రులు, వాళ్ళ వల్ల ముగ్గురు పిల్లలు అనాధలయ్యారు, రషీద్ నుంచి తెలుసుకున్నాను, మన కంపెనీ జోలికి వచ్చే ముందు చాలా మంచి కంపెనీలు నాశనం చేసారు.
చాలా ప్రాణాలు పోయాయి.
వెళ్ళాలి.

సునీల్ : నేను ఏర్పాటు చేస్తాను గన్స్ వెపన్స్ ఇంకో గంట లో వస్తాయ్.

చిన్నా : అవసరం లేదు వెపన్స్ వాళ్ళ దెగ్గర ఉంటాయి, కొంచెం మత్తుగా ఉంది అరగంట పడుకుంటాను ఈ లోపు మొత్తం క్లియర్ చెయ్యండి.

అని బెడ్ మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాను, అను గుర్తొచ్చింది.

కళ్ళు మూసుకొని "సునీల్ గారు నేను ఒక ప్లేస్ కొన్నాను మధ్యలో ఇంటి వరకు ప్లేస్ వదిలి చుట్టూ పూల తోట పెంచాను అటు వెళ్లి చాలా రోజులైంది నాకు అందులో మాములు ఇల్లు అన్ని సదుపాయలతో కావాలి, అవుతుందా?

సునీల్ : అలాగే ఆదిత్య కానీ..

చిన్నా : నేను అందులోనే ఉంటాను ఇక అదే నా ఇల్లు.

సునీల్ : అలాగే ఆదిత్య నువ్వు వెళ్లి వచ్చే లోపు నేను సెట్ చేసేస్తాను.

చిన్నా : అలాగే.