[Deep_Lover]

***ALL CHARACTERS IN THIS STORY ARE AGED ABOUT 18 YEARS.

***IN SOME PARTS, PROTAGONIST WILL RECOLLECT ABOUT HIS HIGHER SECONDARY college DAYS, AND IN THE STORY IT IS CLEARLY DESCRIBED THAT THE PROTAGONIST FAILED FOR YEARS AND HE ATTAINED 18 YEARS WHILE HE IS STUDYING THE SAID CLASS. HE IS DIMINUTIVE IN NATURE AND PHYSICALLY AND COGNITIVELY CHALLENGED. 

எச்சரிக்கை!! இந்த கதை இன்செஸ்ட் வகை கதை.  இந்த வகை பிடிக்காத வாசகர்கள் தவிர்க்கலாம்.  கதை வாசகர்களுக்கு பிடித்திருந்தால் என்னால் முடிந்தளவு மீதி பகுதிகளை அடிக்கடி தர முயற்சிக்கிறேன்.

 ”அம்மாஆஆஆ...” என்று என் வாய் என்னையறியாமல் முனுமுனுத்தப்போது திடுக்கிட்டேன். இவ்வளவு ஆண்டுகள் கழித்து அம்மாவின் நினைவு திரும்பி வந்ததும் அதிர்ந்தேன். கஷ்டப்பட்டும் படாதப்பாடுபட்டும் அவள் நினைவை குழித் தோண்டிப் புதைத்திருந்தேன். கண நொடியில் என்னுள் புதைந்திருந்தவள் எழுந்து வந்துவிட்டாள். அம்மாவை மறக்கடித்து கிட்டத்தட்ட பதிமூன்று வருடங்களாகிவிட்டன. அவள் எனக்கு மற்றொரு சாதாரண பெண்ணாகிவிட்டிருந்தாள். அவள் எந்நேரமும் பூதாகரமாக எழுந்துவந்துவிடக்கூடம் என்று ஜாக்கிரதையாகவே இருந்துவந்தேன்.

ஆனால், நேற்று உக்கிரமாக விலாசினியின் முலைகளை துவசம் செய்து காம்புகள் பிரிந்து வரும்படி சப்பிக்கொண்டிருக்கும் போது, சட்டென்று அம்மாவின் நியாபகம் வந்துவிட்டது. விலாசினி என் ஆருயிர் காதலி. பயங்கரமாக காதலித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். உடலின் இச்சைகளை அனுபவிக்கும் அளவுக்கு எங்கள் காதல் காமத்தின் உச்சமாக மாறியிருந்தது. அவளிடம் பழகினால் அம்மாவின் நியாபகம் வந்துவிடும் என்று துளியும் நம்பவில்லை. ஆனால், அவள் முலையை மூர்க்கமாக சப்பும் போது அம்மாவின் எண்ணம் எனக்கு என்னையறியாமலேயே ஏற்பட்டுவிட்டது.

விலாசினியின் முலைகளை நினைத்தேன் என் சுன்னியெழும்பியது. என்ன ஒரு வட்டவடிவம். கெட்டியான சதையுடன் கூடிய பெரிய தடிமனான பந்து. தொங்கமே தொங்காது என நினைக்குமளவுக்கு உறுதியானது.  உறுஞ்சுவதுக்கே உண்டான அழகிய காம்புகள். அது நிற்கும் பீடம் பெரிய கரிய நிறத்தில் முலைகளின் பாதி பரப்பளவை ஆக்கரமித்துக் கொண்டிருந்தது.  

வாழ்கை முழுக்க அவள் முலைகளே போதும் என்றளவுக்கு இருந்தது. முதன் முதலில் அவள் முலைகளைப் பார்த்தப்போது யாரோயோ நியாபகப்படுத்தியதுப் போலிருந்தது. அதனை காமத்துடன் விளையாட விளையாட அது என்னுடம் பல விதத்தில் பேசியது. கடைசியில் என் காதலியின் முலைகள் என் அம்மாவாகவே மாறிவிட்டது.

இப்போது அம்மாவின் எண்ணம் என்னை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்துவிட்டது. காலையிலிருந்து அலுவலக வேலையகளை பார்க்க முடியாமல் நிலைக்கொலைந்துப் போயிருந்தேன். வியர்த்துக் கொட்டியது. உடல் முழுக்க நடுக்கம் ஏற்பட்டது. அம்மாவிடம் பேச வேண்டுமா வேண்டாமா என்று என் மனம் பட்டிமன்றம் நடத்திக் கொண்டிருந்தது என்னைக் கொன்று பயமுறுத்திக் கொண்டிருந்தது.

அம்மாவிடம் பேசிவிட முடிவெடுத்து விட்டேன். மனதில் அமைதிக் குடிக்கொண்டது. முகத்தில் மெல்லிய புன்முறுவலுடன் என் கைப்பேசியில் சேமித்து வைத்திருந்த ஈரோட்டுக்குப் பக்கத்திலிருக்கும் ஆதரவற்றவர்களின் இல்லத்தின் எண்ணை எடுத்து லேண்ட் லைன் எண்களை அழுத்தத் தொடங்கினேன். புன்முறுவல் என் முகத்தில் படர்வதை என்னால் உணர முடிந்தது. அம்மாவிடம் பதிமூன்று வருடங்கள் கழித்துப் பேச போகும் மகிழ்ச்சியா, அல்லது அம்மாவின் அசட்டுத்தனத்தை நினைத்தா என்று தெரியவில்லை. உடல் முழுக்க பரவசம் பரவியது.

என் அம்மாவின் பேரழகைப் பார்த்து அவளை புத்திசாலி, புனிதவதி என்று நினைப்பார்கள். அவள் நடவடிக்கைகள் எல்லாம் அப்படித்தான் தோன்றும். ஏதோ அசாத்திய திறமைக் கொண்டவள் என்று நினைப்பார்கள். ஆனால், அவளுக்கும் எனக்கும் மட்டும் தான் தெரியும் அவள் சராசரி ஒரு பெண் தான் சமூகத்தில் அப்படி ஒரு பிம்பம் ஏற்பட்டது என்று.

ஐ.ஐ.டியில் படித்து முடித்து ஐ.ஐ.எம்மில் படித்து மும்பையில் ஒருப் பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் உயர் பதவியில் இருக்கும் என்னால், அவள் எங்கே இருக்கின்றாள் என்று கண்டுப்பிடிக்க முடியாது என்று நினக்கிறாள் என்பதை நினைக்கும் போது எனக்குச் சிரிப்புத்தான் வந்தது. அவளலவில் யாரும் கண்டுப்பிடிக்க முடியாதளவுக்குச்  சமூகத்தை விட்டு மறைந்துவிட்டோம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றாள்,  என்னை இன்னும் சின்னப்பிள்ளையாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவள் மகனின் திறமையை பார்த்து கார்ப்பேரேட் உலகமே அசந்துப் போய்விட்டது என்பதையறிவில்லை. அவளிருக்கும் இடத்தை கண்டுப்பிடிக்க ஒரு வினாடியாகாது என்றும் தெரியவில்லை.

கைப்பேசியின்  அழைப்பு ஓலி என் காதுகளில் பூதாகரமாக கேட்டது. மனமும் இதயமும் திக் திக்கென்று அடித்துக் கொண்டது. இரத்த ஓட்டமும் வேகம் எடுத்தது. வாய் வரண்டது.

மறுமுனையில் எடுக்கப்பட்டு, “அன்னை ஆதரவற்றோர் இல்லம்.” என்றது ஒரு ஆண்குரல்.

“மேனகா மேடம் இருக்காங்களா.” நடுங்கிய வரண்டுப் போன குரலில் கேட்டேன்.

”நீங்க?” மறுமுனை குரல் கேட்டது.

அம்மாவிடம் பேச ஒரு கட்டம் வரும், வரும்போது எப்படி பேசவேண்டும் என்று நூறு முறையாவது யோசித்து திட்டம் போட்டுவைத்திருந்தேன்.

“அவங்களுக்கு ரொம்ப வேண்டியவன். உங்க இல்லத்திலேதான் இருந்து படித்தேன். இப்போ நல்ல வேலையிலிருக்கேன். அவங்ககூட தனியா முக்கியமான விஷயம் ஒன்னு பேசனும்” என்று பலமுறை திட்டமிட்ட பதிலைச் சொன்னேன். அம்மாவிட சட்டென்று நான் பேசுகிறேன் என்று கூறினால் வரமாட்டாள் என்று தெரியும்.

“உங்க பேரு சார்.” என்று மறுமுனையில் சற்று கனிந்த குரலில் கேட்டது.

“சொல்ல விரும்பல, தயக்கமா இருக்கு. ஆனா அவங்க என் கூட பேசறதுக்கு விருப்பம் படுவாங்கா.” என்றேன்.

“புரியுது...சார்.” என்று சொன்னவர், “ மேனகா மேடத்தை கூப்பிடுப்பா.” என்று அங்கே யாரிடமோ கட்டளையிடுவது கேட்டது. பிறகு ஃபோன் ரீசீவர் ‘டொக்’ என்று வைக்கும் சத்தம் கேட்டது.

என் காதுகளில் அங்கே அலுவலகத்தின் சத்தங்கள் மெலிதாக கேட்டது. என் உடலும் மனமும் என் அம்மாவின் குரலுக்காக ஏங்கிக் கொண்டிருந்தது. பேசாமல் வைத்துவிடுவாளோ, என்ன பேசுவாளோ என்று குழம்பிக் கொண்டிருந்தேன். வியர்வை கொட்டியது. 

அந்த கணம் வந்தது.

“ஹலோ.” மறுமனையின் குரல் தாய்மையின் அன்பின் உச்ச வடிவமாக என் உணர்வுகளை எல்லா வகையிலும் தாக்கியது.

என்னால் பேச முடியவில்லை மவுனம் காத்தேன். நீண்டது.

”யாரு.” மீண்டும் அன்பு பாய்ந்தது.

சில வினாடிகள் மவுனமாக இருந்து என் தைரியத்தை திரட்டிக் கொண்டு ஏக்க குரலில், “அம்மாஆஆஆ...” என்று உடைந்தேன்.

இப்போது மறுமுனையில் என் அம்மாவின் நிலைமையை கற்பனைச் செய்துப் பார்த்தேன். அங்கே துடித்துக் நொறுங்கிப் போயிருப்பாள். அது சில நொடிகள்தான் நீடித்திருக்கும். ஏனென்றால் எதையும் சமாளிக்கும் அசாத்திய திறமை அவளுக்கிருந்தது. அவள் பார்க்காத காட்சிகளா. அரங்கேற்றாத சம்பவங்களா. யாரும் மீண்டு வரமுடியாது என்ற நிலையிலிருந்தெல்லாம் மீண்டு வந்திருக்கிறாள்.

”யாருப்பா..” அவளுக்கு தெரியும் நான் கூப்பிடுகிறேனென்று. ஆனால் நானாக இருக்கக்கூடாதோ என்ற அசட்டு நம்பிக்கையில் கேட்கிறாள்.

“அம்மா...”

“யாருப்பா.”

“அம்மா.”

“யா...யா...ருப்பா.”

“நான் தானம்மா... உங்க மகன் வினித்.”

மறுமுனையில் ஒரு பெருமூச்சு கேட்டது. நீண்ட மவுனம். தொலைப்பேசியின் இணைப்பை துண்டித்துவிடுவாளோ என்று பயந்துக் கொண்டிருந்தேன்.

“நல்லாயிருக்கியாடா...வினித்...” அந்த வார்த்தைகளில் என் அம்மாவின் ஈடுயிணையில்லா பாசத்தை உணர்ந்தேன்.

“நீங்க நல்லாயிருங்கீங்களா அம்மா.” என்றேன்.

“எனக்கென்னடா, நா நல்லாத்தான் இருக்கேன். நீ எப்படியிருக்கே.” அழுகையை அடக்கிக் கொண்டு பேசுவதைக் கேட்க முடிந்தது.

“நா  இருக்கற போசிஷன் கேட்டா நீங்க ரொம்ப பெருமைப்படுவீங்க அம்மா.” என்றேன் பெருமையாக.

“சந்தோஷமாக இருக்கியாடா.” சோகத்தை மறைத்தாள்.

“ஆமாம்.” வார்த்தைகளில் மகிழ்ச்சியை வரவழைத்தேன். அம்மா நான் மகிழ்ச்சியாக கவலையில்லாமல் இருப்பதை தன் வாழ்கையின் லட்சியக் குறிக்கோளாக கொண்டிருந்தாள்.

“அது போதும்டா எனக்கு. நான் பட்ட கஷ்டமெல்லாம், அவஸ்தையெல்லாம், அசிங்கமெல்லாம் அதுக்காகதானே.”  பெருமூச்சு விடுவது கேட்டது.

“அப்பா எப்படி இருக்காரும்மா.”

”அவரு அளவுக்கு நல்லா இருக்காரு. கடவுள் எவ்வளவு கஷம் கொடுத்தாலும் சகிச்சிகிட்டு நான் இருக்குற சந்தோஷத்துல வாழ்ந்துகிட்டிருக்காரு.” பெருமூச்சை அடக்கிக் கொண்டு பேசுவது கேட்டது.

“உன்னை பார்க்கனும்மா.”

எதிர்ப்பார்த்திருப்பாள் போல. நீண்ட நேரம் மவுனத்திற்கு பிறகு, “வேண்டாம்டா.” என்றாள்.

“ஏன்.”

“மறுபடியும் செத்துப் போய்டுவேன்.”

”கண்டிப்பா பார்க்கனும்.” உறுதியாக சொன்னேன்.

“வேண்டாம் வினித்.” என்றாள். முடிவுச் செய்துவிட்டாள். மாற்றமுடியாது எனத் தோன்றியது.

“நான் வாழனும் நீங்க நினைச்சா நான் உங்களை பார்த்தே ஆகனும் அம்மா.” என்று பிரம்மாஸ்திரத்தை பயன்படுத்தினேன். அவள் உயிர் வாழ்ந்ததே எனக்காகத்தான். நானில்லையென்றாள் அவள் வாழ்கைக்கு அர்த்தமற்ற போய்விடும். பட்ட கஷ்டமெல்லாம் வீணாகி சாக்கடையாகியிருக்கும்.

“அம்மாவை மிரட்டாதேடா. ப்ளீஸ்.”

”ஏன் நான் என் அம்மாவை பார்க்க கூடாதா. என் உயிரை பார்க்ககூடாத. தாய்ப்பாசத்தை பெறக்கூடாதா.”

“கட்டாயப்படுத்தாதே.”

“கட்டாயப்படுத்தல அம்மா. நீங்க பார்க்க விரும்பலேன்னு சொன்னா நா கட்டாயப்படுத்தலே. ஆனா அதன் விளைவுகள் என்ன இருக்கும்னு உனக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. உன் மகன் என்னாவான்னு உனக்கு தெரியாது. அவன் இல்லாமல் கூட போய்டலாம்.” என்றேன் உடைந்துப் போன குரலில்.

கொஞ்ச நேரம் மவுனம். அவளின் மனப்போராட்டத்தை என்னால் யூகிக்க முடிந்தது.

“சரிடா.”

“தேங்க்ஸ் அம்மா.” என்றுச் சொல்லி, “இச்.” என்று அலைப்பேசிக்கு முத்தம் கொடுத்தேன்.

அது அதிர்வலைகள் உண்டாகியிருக்க கூடும். என் உடலில் மின்சாரம் ஆனந்தப்ரவச மின்சாரம் பாய்ந்தது. தூய அன்பு இப்படித்தான் இருக்கும் என்றுத் தோன்றியது.

மறுமுனையில் மவுனம்.

“அடுத்த வாரம் வர்றேன் அம்மா.” என்றேன் மகிழ்ச்சியாக.

“சரிடா வினித்.”

“சந்தோஷம் தானே.”

”ம்ம்ம்...” என்றாள்.

“எதுவா இருந்தாலும் ஓப்பனா சொல்லிடு அம்மா.”

“அம்மா வாழ்கையே உன் சந்தோஷத்துக்காக அவஸ்தைப் பட வேண்டியிருக்க். அப்படி அவஸ்தைப்படுவதே எனக்கு சந்தோஷமாகிவிட்டது....ம்ம்ம்ம்....வாடா வினித்...வாழ்கைல எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டேன். என் மகன் அம்மா என்று பாசத்தோடு என்னை பார்க்க ஓடோடி வர்றான். மகனே என்று தாய்ப்பாசத்தை உனக்கு கொடுக்கமாலிருக்க நான் அவ்வளவு மோசக்காரி இல்லை. வாடா வினித்.”

“அம்மா.”

“வினித்.”

அம்மா.”

“வினித்.” அவள் குரலில் எனக்காக தன் மகன் பாசத்துக்காக ஏங்குவது தெரிந்தது.

“அம்மா வரேன் அம்மா.” என்றுக் கூறி இணைப்பை துண்டித்தேன்.

அம்மாவிடம் பேசியது என் உணர்வுகளை சக்தியையும் வழிய செய்துவிட்டது. நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து அம்மாவிடம் பாசமாக இருந்தாலே, என் உடம்பிலிருந்து எல்லாம் பிடுங்கப்பட்டு சக்கையாக உணர்வேன். 

உணர்ச்சிகளில் குவியல்களில், சோர்வாகி தூக்கம் சொக்க கண்களை மூடினேன். கொஞ்ச கொஞ்சமாக காதலி விலாசினியியின் முலைகள் தூரத்திலிருந்து, என் முகத்தை நோக்கி குலுங்கிக் கொண்டு வந்துக் கொண்டிருந்தது. கிட்டே வர வர பெரிய மாமிச மலையாக மாறியது. முலைகள் குலுங்கும் சத்தம் கேட்டது. தடித்து கல் போன்ற காம்புகள் என் கண்களை நோக்கி, தோட்டாவைப் போல பாய்ந்துக் கொண்டு வந்தன. கண்களை மூடினேன்.  துருத்திக் கொண்டிருந்த காம்புகள் என் கண்களை தாக்க பாய்ந்துக் கொண்டு வந்து மூடிய என் இமைகள் மீது மோதியது. காம மின்சாரம் உடல் முழுக்க பரவியது. என் ஆணுறுப்பு வீறிட்டு எழுந்தது.

காம்புகள் என் கண்களை பிழிந்தது. அழுத்தமாக விளையாடியது முலைக்காம்புகள் என் கண்களிடம் பேசியது. என் ஆணுறுப்பு மேலும் விரைத்தது. முலைகள் என் காமத்தை தூண்டிக் கொண்டிருந்தன. முலை முலை முலை முலை என்று என் மனம் கதறி ஏங்கியது.

காமயுணர்ச்சித் தாங்காமல், “விலாசினீஈஈஈஈஈஈ...” என்று என் காதலியின் பெயரைக் கூப்பிட்டுக் கதறினேன்.

சட்டென்று காம்புகளிலிருந்து பால் பீய்ச்சியடித்தது. இமைகள் மீது பட்டுத் தெரிந்து முகத்தில் வழிந்தோடியது. சில்லிட்டுட்டது. காமக் கொந்தளிப்பில் இருந்து என்னை வேறு எங்கோ கூட்டிச் சென்றது.

பால் சுரந்துக் கொண்டிக் கொண்டிருந்தது.

“போதும் விலாசினி பசங்களுக்கு கொஞ்சம் வை.” என்று பிதற்றினேன்.

“கொள்” என்று சிரிப்பு வந்தது.

கண்களை திறந்துப் பார்த்தேன். முகம் தெளிவாகிக் கொண்டிருந்தது. அதிர்ச்சியில் உறைந்துப் போனேன். துடித்தேன். அங்கே என் அம்மா தெய்வீகமாக சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள், காம்புகளிலிருந்து பால் ஆறாக ஓடியது. முகத்தில் தெரித்தது.

திடுக்கிட்டேன். உடல் உதறியது. கனவிலிருந்து மீண்டேன். வியர்த்துக் கொட்டியது. இதயம் திக் திக்கென்றுயடித்து வாய் வழியே வெளியே வரத் துடித்தது. கஷ்டப்பட்டு விந்தைக் கக்க துடித்துக் கொண்டிருந்த என் ஆணுறுப்பை எப்படியோ பாடுப்பட்டு கட்டுப்படுத்தினேன்.

கண்களிலிருந்து பாவத்தின் கண்ணீர் கொட்டியதை துடைக்க மனமில்லாமல் அப்படியே செயலற்று பெரும்பாவியைப் போல உட்கார்ந்துக் கொண்டிருந்தேன். 

...தொடரும்

[Deep_Lover]

நல்ல தொடக்கம். ஆனால் flashback ஆரம்பிக்க போகுது

தொடக்கம் அருமை அருமை இன்னும் எழுதுங்க நம்ம ஊருக்கு வாங்க

இனிய தொடக்கம். வாழ்த்துக்கள்.

Super starring bro

அருமை............. yr):

Good start bro

அருமையான தொடக்கம். வித்தியாசமான கதையாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

கடந்த காலத்தில் நடப்பதும்,நிகழ்காலத்தில் நடப்பதும் குழப்பாமல் இருக்கும் படி பார்த்துக்கொள்ளவும். 

தொடர்ந்து எழுத வாழ்த்துக்கள்.

கருத்துக் கூறி, எதிர்ப்பார்ப்புடன் பாராட்டிய அனைத்து நல்லுங்களுக்கு நன்றிகள்.

[Deep_Lover]

உடல் கூச அருவருப்புடன் உதறலெத்து நடுங்கியது. திடுக்கிட்டேன். ச்சே என்ன ஒரு அசிங்கமான எண்ணம். எப்படி இந்த மாதிரி ஒரு கனவு வரும். பெற்றத்தாயை தாயாகப் பார்க்காமல் இப்படியா கனவு வருவது. நம் ஆசைகள் தானே கனவாக வருகின்றது என நினைத்து என் இழிநிலையை நினைத்து வெட்கப்பட்டேன். இப்படிப்பட்ட கெட்ட ஆசையா என் மனதிலிருக்கின்றது. கடந்த காலத்தில் நடந்தவைகள் தான் நான் ஆசைப்பட்டா நடந்தது என்று ஆறுதலானேன். ஆனால்... உடல் முழுக்க பேரன்பு உணர்ச்சியுடன் கூடிய ஆனந்தபரவசம் பரவியது, நான் முன்னமே அனுபவித்த பரவசம். போதையாகிப் போன பரவசம் எப்படி மறக்க முடியும்.

என் கை அனிச்சையாக உதடுகளை தடவியது. அம்மாவின் பால் அங்கே ஓட்டிக் இருக்கின்றதா எனத் தேடியது. மறுப்படியும் கருமம் பிடித்தவனே என என் மனம் என்னைத் திட்டியது.

மறக்க வேண்டும் என முடிவு செய்தேன். மறக்க செய்யும் ஓரேச் சக்தி விலாசினிக்குத்தான் உண்டு என நினைத்தேன். இப்போது அவளுக்குப் பகலுணவு வேளை. எப்போதும் சாப்பிட்டு விட்டு கைப்பேசியில் ஒரு காமப் பேயாட்டமாடுவோம். சில சமயம் பேச்சு வாக்கிலே உச்சமடைந்திருக்கிறோம். செஞ்சில் குறுகுறுப்புடன் ஆணுறுப்பு துடிதுடிப்புடன் கைப்பேசியில் அழைத்தேன். எதிர்முனையில் அழைப்பு போக போக என் அம்மாவை மறந்து விலாசினி ஆக்கிரமித்துவிட்டாள்.

ஓரு உக்கிரமான காமயுரையாடலுக்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தேன்.

“ஹாய்....பூலு பையா.” என்று உற்சாகமாக விலாசினியின் குரல் கேட்டது. விலாசினி ஆச்சாரமான வடகலை ஐயங்கார் குடும்பத்தில் பிறந்தவள். ஆனால் தந்தை இராணுவத்தில் இருந்ததால், பல ஊர்களுக்குச் சென்று பல பள்ளிக்கூடம் படித்து, ஓரு காஸ்மோபாலிடன் பெண்ணாக மாறிவிட்டாள். பிராமன ஆச்சாரம் பேச்சுவழக்கு சுத்தமாக இல்லாத பேச்சு.

வசீகரமான அழகுடையவள். உயரமாக கச்சிதமான அங்கவளைவுகளுடன் பிராமணர்களுக்கே உரித்தான கூர்மையான மூக்குடன் உடல் வண்ணத்துடன், அழகு புதுமையாக காட்சியளித்துக் கொண்டிருப்பாள். ஆண்கள் பார்க்கும் இரண்டு விஷயங்கள் அபரிதமாக அவளிடம் உள்ளன. ஓன்று முலைகள். உடலில் பூத்துக் குலுங்கிக் கொண்டிருந்தது. அந்த இருப்பந்துடன் விளையாட ஏக்கம் கொள்ளாதவர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். காம்புகள் ஆடைகளுக்கு வெளியே திமிறி தெரிவது உச்சபட்சம். பார்ப்பவர்கள் அதிலிருந்து கண்களை எடுக்க முடியாது. ஆண்களை நிலைக்குலைய வைக்க முலைகளை எடுப்பாக தெரியுமாறு பார்த்துக் கொள்வாள். பார்ப்பவர்கள் ஆண்களாக இருந்தால் கற்பனைச் செய்து அடைய முடியாமல் துவண்டுப் போவார்கள். பெண்களாக இருந்தால் பொறாமைத் தீயால் வெந்துப் போவார்கள்

இரண்டாது பொக்கிஷம், அவளின் யோனிதான். முலைகளையாவது வெளிப்பார்வைக்கு ஆடைகளுடன் பார்த்து யூகிக்கலாம். ஆனால் அவளின் யோனியை யூகிக்க முடியாது. அதனை பார்த்த என்னால் தான் அதன் அதிசயத்தைச் சொல்ல முடியும். அதன் அகலத்தையும் நீலத்தையும் ஆழத்தையும் கண்டுப்பிடிக்க முடியாது. அழகை வர்ணிக்க முடியாது. அதிலிருந்து தேனெடுத்தவன் இன்பத்தைப் பெற்றவன் பித்தாகிவிடுவான். எந்த ஒரு சுன்னி ஒரு முறை அதைப் பதம் பார்த்துவிட்டாள் பிறகு வேறு புண்டையை நோக்கிப் பாயாது. யோனி ஒரு தலைச் சிறந்த சிற்பி செதுக்கியதைப் போலிருக்கும். இதழ்கள். மன்மத முக்காடு, மன்மதமேடு, உள்ளிதழ்கள் என நேர்த்தியிருக்கும். காமத்துக்காகவே படைக்கப்பட்ட சொர்க்கம்.

பார்த்து அனுபவித்தவன் நான் சொல்கிறேன். அது உலகில் இருக்கும் அனைத்து விளையாட்டுகளையும் விளையாடும். என் நாக்கும் எப்புவமே அதைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும். நக்குவதற்காக. அதை நக்கி நக்கி என் நாக்கு தேய்ந்துக் கொண்டிருக்கின்றது.

ஐ.ஐ.எம் அகமாதாபாத்தில் படிக்கும் போது ஏற்பட்ட பழக்கம். சட்டென்று பற்றிக் கொண்டு காதலாக மாறி. இப்போது வகைதொகைத் தெரியாத உறவில் இருக்கின்றோம். காமப்பிசாசாகளாக மாறிவிட்டோம். எவ்வளவு கீழ்த்தரமாக செல்ல முடியுமோ அவ்வளவு கீழ்த்தரமாக காமத்தை அனுபவத்திக் கொண்டிருந்தோம். எங்கள் இருவருக்கும் மட்டுமே இருக்கும் ரகசியம். வெளியிலிருப்பவர்கள் பார்த்தால், என்ன ஒரு பண்பான நவநாகரீகமான ஜோடி என்பார்கள். ஆனால் நாங்கள் கூவம் விட மோசமான சாக்கடையில் குளித்துக் கொண்டிருந்தோம்.

எவ்வளவு ஆட்டமாடினாலும், கடைசியில் எங்களிருவரிடம் எஞ்சியிருப்பது காதலும் அன்பும்தான். அதன் மேல் தான் காமம் என்ற கட்டிடத்தை கட்டிக் கொண்டிருந்தோம்.

”காது கேட்கலியா...காக் பாய்... என்ன யோசனை.” நக்கல் துள்ளல் இளமைப் பேச்சு கொஞ்சம் சிரிப்புடன் மறுபடியும் கேட்டது.

“ச்ச்சீ எப்ப பார்த்தாலும் அதே நினைப்பாத்தான் இருக்கே.” என்று பொய் கோபப்பட்டேன்.

“என்ன பண்றது. ஒரு பெரிய சுன்னியை லவ் பண்ணிட்டேன், மை டியர் காக் பாய்.” நாக்கை சுழற்றிக் கொண்டு பேசுவது கேட்டது.

“அடப் போடி. ஐஞ்சரை இன்ச் சுன்னிதான் உனக்கு பெரிய சுன்னியா.” என் விரத்துக் கொண்டிருந்த ஆணுறுப்பை பார்த்துக் கொண்டேச் சொன்னேன்.

“டேய் அந்த சுன்னித்தாண்டா என்னை உயிருக்கு உயிரா லவ் பண்ணுது. அது என் மேல வெச்சியிருக்கற அன்புத் தாண்டா அதை யானை தும்பிக்கை மாதிரி எனக்கு இருக்கு. என் புண்டை அதைப் பார்த்து பயந்துகிட்டிருக்கு தெரியுமா.” இவளின் இந்த பேச்சால் என் ஆணுறுப்பு யானையின் தும்பிக்கையைப் போல நீள முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தது.

“ஆமா, என் சுன்னி கடல்ல போட்டு சிறு கல்லு மாதிரி உன் புண்டைக்குள்ள போகுது, இதுல வேற யானை தும்பிக்கையாம்.” என்று என்னை நானே தாழ்த்திக் கொண்டேன்.

“யார் சொன்னது, என் லவ்வர் சுன்னி எனக்கு யானை தும்பிக்கைத்தான்.” என்று அடித்துச் சொன்னால். அவள் முன்னால் தாழ்வது அவளுக்கு பிடிக்காது.

“போடி.” கொஞ்சினேன்.

“என் லவ்வர் எனக்கு எப்பவும் சுன்னித்தான். உன் கண் மூக்கு காது வாய் நாக்கு....ம்ம்ம்ம் உன் உடல் எல்லாமே எனக்கு சுன்னித்தான். உன் நாக்கு இன்னொரு சுன்னி. புஸ்ஸியெல்லாம் இந்த மாதிரி டங் கிடைக்காது என ஏங்கிட்டிடிருக்கும். ஐ லவ் யூ காக் பாய். ஐ வாண்ட் யூர் காக் எவ்ரி செகண்ட் ஆஃப் மை லைஃப்.....ஊஊஊஉ...” என்று காமத்தில் சிலிர்த்தாள்.

“ஒரு எம்.என்.சி கம்பெனியில வேலைச் செய்யற பாப்பாத்தி இப்படியெல்லாம் பேசுவான்னு யாரும் நம்ப மாட்டாங்க.” என்றுத் தூண்டினேன்.

“ஆமா எல்லோரும் யோக்கியா சிகாமணிங்க. சான்ஸ் கிடைக்கலேன்னு அவனவனன் பூலையும் புண்டையையும் மறைச்சி வெச்சியிருக்காங்க. கொஞ்ச இடம் கொடுத்தா பாய்ஞ்சிடுவாங்க. ஆமா, என் லவ்வர்கிட்டேதானே பேசுறேன். மத்தவங்ககிட்டேயா பேசுறேன். போடா யாரு என்னச் சொன்னாலும் பரவாயில்ல, நீ எனக்கு பூலு பையந்தான்.” என்னை காமத்தில் மேலும் தள்ளினாள்.

“போடி புண்டை.” காமவயப்பட்டு திட்டினேன்.

“போடி பூலு.”

“புண்டை.”

“பூலு.”

“புண்டை.”

“இந்த புண்டையை நக்க வாடா.” கிறக்கத்துடன் சொன்னாள். அவளுக்கு யோனியில் வழிந்துவிட்டால் தன்னிலையிழந்து விடுவாள். பிதற்றுவாள். இப்போது வழிந்துக் கொண்டிருக்கின்றது என்று எண்ணமே என்னையும் கிறக்கமடையச் செய்தது.

“என்ன ஓரே மூடா இருக்கே போலிருக்கு.” என்றேன் அன்புடன்.

“இங்கே லஞ்ச் டைம். சாப்பிட்டு கேபினுக்கு வந்தேன். வந்தவுடன் உன் பூலு நியாபகம் வந்திடுச்சு. என் புண்டைல தண்ணீர் ஊறுது.” உஷணக் காற்று விடுவது கேட்டது.

“நானென்ன அவ்வளவு மன்மதனா. பேரழகுன்னு சொல்ல முடியாது. ஏதோ ஃபிட்டா இருக்கேன். உன்னையும் என்னையும் கம்பேர் பண்ணா ஏணி வெச்சாக் கூட எட்ட முடியாது. உன் அழகுல மயங்காதவன் எவனுமே இல்ல. உன்னை திருமணம் செய்வதுக்கு அவனவன் என்னவெல்லாமோ செய்ய தயாரா இருக்கான். என் கிட்ட என்ன இருக்குன்னு ஓட்டிகிட்டிருக்கே.” என காதலான வார்த்தைகளை கொட்டினேன்.

“உண்மையை சொல்லட்டுமா.”

”சொல்லு.”

“ஐ லவ் யூ. என் உடலும் உயிரும் உன்னை லவ் பண்ணுது. சிம்பிலா சொல்லனும்னா யூ ஆர் மை ஹீரோ.”

“நான் நம்ப மாட்டேன்.”

”நம்பலேன்னு யாரு அழுதா. எனக்கும் என் புஸ்ஸிக்கும் உன் காக் வேணும்.”

“அவ்வளவ லவ்வா.” ஏக்கமாக கேட்டேன்.

“ஆமாண்டா. உன்னை லவ் பண்றதாலதான் இப்படி அரிப்பெடுத்து அலையுறேன்.” என்று சொல்லி கொள்ளென்று இளமைத்துள்ளலுடன் சிரித்தாள்.

“நம்ப முடியல.”

“நம்பாட்டி போடா. இப்ப வந்து என் புண்டையை நக்கு. உன் நாக்குச் சுன்னிக்காக என் புண்டை ஏங்கிகிட்டிருக்கு.” கெஞ்சலுடன் வழியும் வார்த்தைகளைச் சொன்னால்.

அவளின் வழிந்துக் கொண்டிருந்த அழகிய புண்டையை கற்பனைச் செய்தேன். என் நாக்கு அடைப்படாமல் என் வாய்க்குள் நடனமாடிக் கொண்டிருந்தது. என் நாக்கு தானாகவே நாக்கைப் போல நீண்டு அலைப்பேசிக்குள் சென்று அவள் அலைப்பேசியின் வழியே வெளிவந்து அவளின் யோனியை நக்கத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

“முடியாது. எனக்கு உன் புண்டை வேண்டாம்” என்று பிகு காட்டினேன்.

“புண்டை வேணாமா. வேற என்ன வேணும்.” சிரித்தப்படி கேட்டாள்.

சட்டென்று என் மனக்கண் முன்னால் முலை வந்தது. அம்மாவின் முலை என்று எண்ணத்தை உதறிவிட்டு விலாசினியின் முலைகளை நினைத்தேன். விலாசினியின் முலையை அப்படியே கடித்து சாப்பிட வேண்டும் போலிருந்தது.

“உன் முலை வேணும். உன் காம்புலேருந்து பால் வருனும். அதை நான் குடிக்கனும்.” என்றேன் உக்கிரமாக

“முதல்ல ஆசைத்தீர என் புண்டையை நக்கு. உன் நாக்கு திறமை எனக்கு சொர்க்கத்தை காமிச்சா, அப்புறம் என் முலையலேருந்து பால் வரவழைக்கறேன். நீ ஆசைத் தீர சப்பி சப்பி குடிக்கலாம்.” என என்னைத் தூண்டினாள்.

கண்களை மூடினேன். அம்மாவின் பால் வழியும் நீண்ட காம்பை உடைய பெருத்த முலைகள் என் கண் முன்னால் வந்தது. என் நிலைமை விலாசினிக்கு புரிய வாய்ப்பில்லை.

“முடியாது எனக்கு உன் முலை தான் வேணும்.” உண்மையாகவே கெஞ்சினேன்.

“உனக்கு இப்போ என் புண்டை மட்டும் தான்.” என் நிலைமை தெரியாமல் விளையாடினாள்.

“முலைப் பால் வேணும்டி” அழும் குரலில் கேட்டேன்.

“முடியாது....ஹா...ஹா.... என் புண்டையை நக்க வாடா.

என் அம்மாவின் முலைகள் என் முன்னால் ஊசலாடியது. மறக்க முயன்றேன். விலாசினியின் முலைகளைகளாக கற்பனைச் செய்தேன். ஆனால் அம்மாவின் முள்லைகளும் விலாசினியின் முலைகளும் வித்தியாசம் தெரியாமல் ஓன்றாக தெரிந்தது.

கோவம் வந்தது. என் மீது கோவம் வந்தது. இந்த நிலைக்குத் தள்ளிய சமூகத்தின் மீது கோவம் வந்தது. விலாசினியின் மீது கோவம் வந்தது.

“வேணும்.” என்றேன் இறைஞ்சினேன்.

“வந்து நக்குடா.” கட்டளையிட்டாள்.

“முடியாதுடி....முலை முலை...பால் பால்...” என்று அழும் குரலில் கேட்டேன்.

விதி விளையாடும் தருணம் வந்துவிட்டது. ஏதோ ஓன்றை நடக்க திட்டமிட, அது வேறு ஏதோ ஓன்றுக்கு இட்டுச் சென்று நம்மைப் போசுகிவிடும். விலாசினி அடுத்துக் கட்டத்து ஆட்டத்துக்குச் செல்வாள் என்று தெரியும் ஆனால் இப்படி செல்வாள் என்று எதிர்ப்பார்க்கவில்லை.

”நல்ல பிள்ளையா இப்ப வந்து நக்கு, இப்படி பிகுப் பண்றதா இருந்தா நம்ம கல்யாணம் வரைக்குத்தான். அப்புறம் நான் கேட்காமலேயே வந்து நக்குவே.” ஒரு காமவய்பப்ட்ட எள்ளல் தன்மையுடன் பேசினால்.

“எனக்கு உன் புண்டை வேண்டாம்.” என்று எதிர்க்க துவங்கினேன் அவளுக்கு புரிந்திருக்காது.

என்னால் சொல்ல முடியாது.

“அப்போ நா வேற ஓருத்தரை நக்கச் சொல்லுவேன்.” அவள் தன்னிலை இழந்து பித்து நிலைக்குச் சென்று விட்டாள்.

எனக்கு அதிர்ச்சி ஏற்பட, “ என்ன சொல்றே...யாரு.”

“சொல்ல மாட்டேன்.... போடா. ” என்று வார்த்தைகளில் வெட்கத்தை வரவழைத்தாள்.

என் எண்ணம் எங்கெங்கோ அலைப்பாய்ந்து பாய “அடப்பாவி கல்யாணம் பண்றதுக்கு முன்னாடியே கள்ளக்காதல்.” என்று குழப்பத்துடன் கேட்டேன்.

“இதுக் கள்ளக்காதல் கிடையாது.” சிரித்தப்படி சொன்னாள்.

“அப்புறம் என்ன, என்னை தவிர வேறு ஓருத்தன் உன் புண்டைய நக்குன அது என்ன காதல்... தெய்வீக காதலா.” என்றேன் கோவத்துடன்.

”நீங்க நக்க மாட்டீங்க... ஆனா நீங்க நக்குவீங்க.” என்று சொல்ல நான் குழம்பிப் போனேன்.

“யாருடி அது.” சிறு நடுக்கத்துடன் கேட்டேன்.

“நம்ம பையன் தான் அது.”

அதிர்ச்சியில் உரைந்துப் போனேன். யாரோ என் புதைந்துப் போன அந்தரங்கத்தை தோண்டியெடுத்து கண்ணாடி வைத்து எனக்கு காட்டுவதைப் போலிருந்தது. என் உடலில்லிருந்து உயிர் வழிந்துவிட்டது.

“நம்ம..ம்ம்..ம்மா பையனா.” என்று எங்கேயிருந்தோ இருந்து என் குரல் சொன்னது.

“ஆமா நீ விந்துவிட்டு நான் பெத்த பையான் என் கண் முன்னாடி நிக்குறான்... ஹா ஹா”

”வாட்.,” என்று செத்தப் பிணமாக கேட்டேன்.

“ஆமாடா...”

என் எண்ணம் கடந்த காலத்தை நோக்கி எங்கெங்கோ சென்று உலாவியது. எல்லாம் தெளிவாகியது. பயந்துப் போய் நடுங்கினேன்.

“வேணாம் விலாசு...விபரீதம்.” கெஞ்சினேன்.

“நீ நக்க போறியா இல்ல உன் பையனை கூப்பிடுட்டா.” காமவயப்படி மிரட்டினாள்.

“வேணாம் விலாசு...” என மீண்டும் கெஞ்சினேன்.

“அவுத்துப் போட்டு காலை விரிச்சுட்டேன். என் புண்டை தண்ணி வழிஞ்சு தள்ளிகிட்டு நிக்கது, நீ நக்க போறியா இல்ல என் பையனை கூப்பிடுட்டுமா.... ம்ம்ம்....ம்ம்ம்ம்...ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்” காமப் போதையில் என்ன பேசுகிறேன்னு என்றுத் தெரியாமல் விளையாடினாள்.

“வேணாம் விலாசு.... வேணாம் இது தப்பு.” எழுந்த கோவத்தை அடக்கிக் கொண்டு கெஞ்சினேன்.

“என் புருசன் நக்க மாட்டேங்கறான்... என் செல்ல குட்டிப் பையன் நக்க ரெடியாக இருக்கான்.”

“வேணாம் விலாசு...” கொஞ்சம் கோவத்துடன் கெஞ்சினேன்.

“வாடா என் செல்ல மகனே.... என் வயித்துல பிறந்த குட்டி வினித்தாஆஆஅ.” என்று கற்பனையில் பிதற்றினாள்.

“அவன விட்டுடு.... தப்பு..” கெஞ்சினேன்.

”கிட்ட வந்துட்டான்....”

“ஐயோ அவன் விட்டுடு... அவனுக்கு ஓன்னும் தெரியாது.... மனசு நொந்து தினம் தினம் செத்துப் போய்டுவான்... நரகத்துல வாழ்ந்துடுவான்.” அவளிடம் மன்றாடினேன்.

“என்ன உளற...அம்மா புண்டையை அன்பா நக்குனா எப்படிடா என் பையன் கஷ்டப்படுவான்... அன்பா ஒரு புண்டை கிடைச்சுதுன்னு சந்தோஷம் படுவான். அதுதாண்டா அவனுக்கு செல்லம்... நீ வாடா செல்லம்... என் செல்லக்குட்டி வினித்.” அங்கே அதீத காமக்கற்பனையில் உழன்றுக் கொண்டு வார்த்தைகளை கொட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

“வேணாம் அவன் தினம் தினம் செத்துப் போய்டுவான்....விளையாடாதே...” கோவமாக சொன்னேன்.

“எப்படிடா உனக்கு தெரியும் அவன் செத்துப்போய்டுவான்னு.... இங்கே பாரு என் முன்னாடி வாய்ல ஜொல்லு விட்டுட்டு நின்னுகிட்டிருக்கான் என் செல்ல வினித்.” என்றாள் கிறக்கத்துடன்.

“ஐயோ என்னை கொல்லாதே.” கதறினேன்.

“அவன் எவ்வளவு சந்தோஷமாக இருக்கான் பாரு.”

“அது சந்தோஷம் கிடையாது... நரகத் தீ...தீ... வெந்துகிட்டேயிருப்பான்..” கோவமானேன்.

“உனக்கு எப்படிடா என் பையனைப் பத்தித் தெரியும்...” என்று சீண்டினாள்.

எனக்கு சுர்ரென்று கோவம் தலைக்கேறியது. அவளின் கற்பனை என்னை குத்திக் கொதறிக் கொண்டிருந்தது. என்னுள் ஏதோ புதைந்திருந்த ஒன்று வெளிவந்துவிட்டது.

“எனக்கு தெரியும்...ஏன்னா உண்மையில அம்மாவின் புண்டையை நக்குனவன் நான் சொல்றேன்....வேண்டாம் இந்த விபரீத பரீட்சை.” என்று ரகசியத்தை கோவத்துடன் கக்கி விட்டேன்.

நான் விளையாட்டுக்குச் சொல்லவில்லை உண்மையை சொல்கிறேன் என்று புரிந்திருக்கும். அதிர்ந்து நிற்கும் நிசப்தம் கேட்டது.

“வாட்...” அவள் வார்த்தையில் சொல்ல முடியாத அதிர்ச்சியிருந்தது.

“யெஸ்...” என்று பாவமன்னிப்பை கேட்பவனைப் போல ஓத்துக் கொண்டேன்.

“ரியலி...” பேரதிர்ச்சி விலாகாதவளைப் போல கேட்டாள்.

“ஆமா...” என் குரல் உயிரற்றவனின் குரலாக இருந்தது.

“உன் அம்மாவின் புண்டையை நக்க மட்டும்தான் செஞ்சியா...இல்ல...” கொலைக் குற்றவாளியை விசாரிக்கும் போலீஸ் அதிகாரியைப் போல குற்றத்தை தோண்டி எடுக்க கேள்விக் கேட்டாள்.

“அதுக்கு மேலே என் அம்மாவை ஃபக் பண்ணவன்....புணர்ந்தவன்....ஓத்தவன்...” என்று கத்தினேன். இதுவரை மறைத்திருந்த பாவக்குற்றத்தை முதன் முறையாக வெளியுலகத்தின் ஒரு மனிதனிடன் ஓப்புக்கொண்டே. என்னுள் புதைந்திருந்த பேய் ஓடிவிட்டது.

உடல் லேசாகி புதியதாக மாறியது. மறுமுனையில் எந்த ஒரு சத்தமில்லாத மவுனம்.

“மதர் ஃபக்கர்.... ஆர் யூ ரியலி எ மதர்ஃபக்கர்.” என்று மறுமுனையிலிருது விழுந்த வார்த்தைகளில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருந்தன.

மவுனமாக இருந்தேன். நிர்வாணமாக உணர்ந்தேன். அழுகை வந்தது. உலகமே என்னை மாபெரும் பாவியாக குற்றவாளியாக பார்ப்பதைப் போல இருந்தேன். கண்களில் நீர் வழிந்தது. அனாதையாக உணர்ந்தேன். ஆறுதல் சொல்லக் கூட யாருமில்லை என்று நினைத்தேன்.

என் இரகசியம் இப்படி அம்பலமாகும் என்று துளிக்கூட நினைக்கவில்லை. என் வாழ்கை இனி தடம் மாறிவிட்டது. வீழ்ச்சியை நோக்கிப் போனாலும் போகும்.

அலைப்பேசி என் கையை விட்டு நழுவி தரையில் விழுந்தது.

“வினித்...” அவள் கத்துவது கேட்டது

மவுனமாக இருந்தேன்.

”வினித்...”

”ஸ்பீக் வித் மீ....” வினித்” அவள் கத்தினாள்.

“பாஸ்டர்ட்...ஸ்பீக் வித் மீ.” கத்தினாள்.

“யூ மதர் ஃபக்கர் ஸ்பீக் வித் மீ.” என்று கத்தினாள். ஆயிரம் ஈட்டிகள் என் மீது பாய்ந்து மனதையும் ஆன்மாவையும் குதறியது.

ஊருக்கெல்லாம் இந்த விஷயத்தை அவள் பரப்பிவிடுவாள். மதர் ஃபக்கர் என்று ஊரே என்னைப் பார்த்து சிரிக்கும். சமூகம் தன் ஆழ்மன இச்சைகளை தீர்ப்பதற்காக என்னை கொன்றுத் தீர்க்கும். நல்லவர்கள் என்றுக் காட்டுவதற்காக பாவி என்று முத்திரை குத்தும்.

உலகத்தில் இரண்டு பெண்களிடம் தான் என் அன்பை செலுத்தியிருக்கிறேன். மற்றவர்களிடம் என் அன்பை செலுத்த தகுதியானவர்களா என்றுக் கூட எண்ணியதில்லை. அதில் ஓருவள் விலாசினி, இப்போது என்னை விட்டுப் பிரிந்து விட்டாள். மீதியிருப்பது என் அம்மா மட்டும் தான்.

அவள் தான் எனக்கு தஞ்சம் தரமுடியும் ஆறுதல் தரமுடியும் என நம்பினேன். மெதுவாக அம்மா என்னை ஆக்கரிமித்து பாசமாகச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

நான் கீழே குணிந்து அலைப்பேசியை எடுத்து முழுவதுமாக துண்டித்தேன். விலாசினி தொடர்ந்து கூப்பிட்டுக் கொண்டே இருந்தாள். ‘கால் மீ’ ‘கால் மீ’ என்று செய்திகளை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தாள். அலைப்பேசியை முழுவதுமாக அணைத்தேன். என் வாழ்கையும் அணைந்து இருள் சூழத் தொடங்கியது.

[Deep_Lover]

comment செய்த நண்பர்களுக்கு நன்றிகள். கூடிய சீக்கிரம் அப்டேட் தர ட்ரை பண்றேன்.

[Deep_Lover]

பாகம்-3

எல்லாமே இழந்துவிட்ட சோகத்தால் உடலும் மனமும் சுருங்கிப்போயிருந்தது. அலுவலகத்தில் இனிமேல் வேலைச் செய்ய முடியாது என்ற நிலை. வீட்டுக்குச் செல்ல அனுமதி வாங்க சீனியர் வைஸ் பிரசிடெண்டை பார்க்கப் போனேன்.

என் பேயறைந்த முகத்தைப் பார்த்திருப்பார் போல, “ஆர் யூ ஆல் ரைட் வினித்?” என்று அக்கரையுடன் கேட்டார்.

“ஐ ஆம் ஓ.கே. சார்.”

என் தடுமாற்ற குரலைக் கேட்டிருப்பார் போல, “யூ சீம் சோ அன்வெல்.” என்றார். நான் அமோதிப்பதைப் போல தலையாட்டினேன்.

“உனக்கு மெடிகல் இஷ்ஷூஸ் இல்லேன்ன, ஏன் மும்பைக்கு இரண்டு நாள் போய் நம்ம கம்பெனி வேலையைப் பார்துட்டு, ஜஸ்ட் ரிலாக்ஸ் பண்ணிட்டு வரலாமே. உனக்கு வர்க் ப்ரெஷ்ஷர் அதிகமாயிருக்கும்னு நினைக்கிறேன். சேஞ்ச் ஆப்ஃ ப்ளேஸ் இருந்தா நல்ல இருக்கும் உங்களுக்கு.” என்றார்.

சரியென்று தலையாட்டிவிட்டு, வெளியே வந்து நாளைக்கு மும்பைக்கு போகிற ஏற்பாடெல்லாம் செய்து, வீட்டுக்கு போக அலுவலத்தை விட்டு பேஸ்மெண்ட் கார் பார்க்குக்கு என் காரை எடுக்க வந்தேன். கார் பக்கத்தில் வந்தபோதுதான், மும்பைக்குப் போகப் போகிறோம் என்பது சட்டென்று உறைத்தது. பிரமைப் பிடித்தவன் போல நின்றேன்.

மும்பை. இந்த பெயரைக் கேட்டாலே நடுக்கத்துடன் இன்பவதிர்வலைகள் பாயும். இந்த பெயரை மறுக்கவே முடியாது. மறுபடியும் எல்லாமே என்னை மீறி நடக்கின்றது. பழைய பாதைக்கு இட்டுச் செல்கிறது.

பின்புறம் ஏதோ நிழலாட திடுக்கிட்டு திரும்பிப் பார்த்தேன்.

”பளார்” என்று என் கன்னத்தில் அறை விழ தடுமாறி பின்வாங்கினேன்.

விலாசினி கொப்பளிக்கும் கோவத்துடன் நின்றுக் கொண்டிருந்தாள். பயத்துடன் வெட்கி தலைக்குணிந்தேன்.

“கால் பண்ணா ஏன் எடுக்க மாட்டேங்கறே. ஃபோனை வேற ஸ்விட்ச் ஆஃப் செஞ்சிட்டே. உன் மனசுல என்னத்தான் நினைச்சுகிட்டிருக்கே. ஏன் என்னை அவாய்ட் பண்றே... ராஸ்கல்” என்றாள்.

என் காதல் முறிந்து விட்டது என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்க என் காதலி உக்கிரமான காதல் சினத்துடன் என் முன்னால் நின்றுக் கொண்டிருக்கின்றாள். விலாசினி என்னை விட்டு அகலவில்லை என்ற ஆனந்தம் என் சோகத்திலும் ஒரு சொட்டு கண்ணீரை வரவழைத்தது.

“ஐ ஏம் சாரி...” என்று பதறிப் போய் என்னைக் கட்டிப்பிடித்தாள். நான் சோகத்தின் தாக்கத்தில் மனதும் உடலும் தளர்ந்திருப்பதை உணர்ந்திருப்பாளோ என்னவோ மறுபடியும், “ஐ...ஆம் சாரி.” என்றப்படி என் முகத்தில் முத்தமழை பொழிந்துக் கொண்டிருந்தாள். சுற்றி யாரும் இருப்பார்களா என்று கவலையில்லாமல் என்னை முத்தமழை அன்பால் குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்தாள். சகஜ நிலைக்கு மாற்றிக் கொண்டிருந்தாள். என் காதலியும் காதலும் மீண்டும் என்னிடம் வந்துப்படியால் நான் மறுபடியும் சகஜ நிலைக்கு மாறினேன்.

“எல்லோரும் நம்மல பார்க்கறாங்க.” என்றவுடன், வெட்கப்பட்டு முத்தத்தை நிறுத்தினாள். இருவரும் காருக்குள் புகுந்தோம்.

மறுபடியும் என்னைக் கட்டிப்பிடித்தப்படி, “ஓ மை காட்... என்னால நம்பவே முடியல... ஒரு மதர் ஃபக்கரை லவ் பண்ணிகிட்டிருக்கேன்.... ஓ ஐ காண்ட் பிலீவ் இட்.” என்று என்னை இறுகப்பற்றி முத்தமழைப் பொழிந்தாள்.

அவளின் கட்டற்ற எல்லையில்லா காதல் என்னை சொர்க்கத்தில் சஞ்சரிக்க செய்தது. கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு.

“உண்மையாவா...” என்றாள்.

“எது உண்மை...” குழம்பிப் போய் பார்த்தேன்.

முகத்தில் ஒரு மர்ம புன்னகையை படர விட்டு“உங்கம்மாவை ஓத்தது.” என்று கொள்ளென்றுச் சிரித்தாள்.

அவள் நம்பமுடியாத மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் கொண்டிருந்தாள்.

எனக்கு அவமானம் ஏற்பட்டு வெட்கி தலைக்குணிந்து ஆமாம் என்பதைப் போல தலையசைத்தேன்.

“ ஓஓஓ....மை காட்...நம்பமுடியவில்லைஐஐஐஐஐ....வெட்கத்தைப் பாரு... மதர் ஃபக்கர்.” என்றாள் அபரிதமான ஆனந்தத்தில் என்னை கட்டியணைத்தவாறே.

வெறுப்பாள் என்று நினைத்திருக்க, முற்றிலும் மாறாக இன்னும் என் மீது அன்புகாதல் கொண்டிருக்கின்றாள்.

“ என்னை வெறுத்து ஒதுக்கிடுவியோன்னு பயந்துட்டேன்.” என்றேன் சோகமாக.

உற்றுப் பார்த்தப்படி “ஏன் வெறுக்கனும்.” என்றாள்.

“இல்லே, யாராவது நான் செஞ்ச மாதிரி செஞ்சா...” என்று முடிக்காமல் நிறுத்தினேன்.

“முதல்ல சோகமா இருக்கறதை நிப்பாட்டு. முன்ன மாதிரி ஹாப்பியா இரு.” என்று கட்டளையிட என் சோகம் பறந்துப் போய்விட்டது.

என் நெற்றியில் முத்தமிட்டவாறே, “ வெறுப்பெல்லாம் இல்லை. உன் மேலே அன்பும் காதலும் இன்னும் கூடியிருக்கு. எப்படி என் உயிரை கொடுத்து உன்னை லவ் பண்றேன்னு எனக்கே ஆச்சரியமா இருந்துச்சு. எனக்கு நீ போதை. காரணம் என்னான்னு ரொம்ப நாளா தேடிக்கிட்டு இருந்தேன். நீ என் மேலே வெச்சியிருக்கற அன்பு வேற லேவல். புரிஞ்சுக்கவே முடியாத காதலன்பு. உன் அன்பு வேணும் வேணும்னு என் உடலும் மனமும் துடிச்சிகிட்டிருக்கு. எனக்கு அதிசயமாவ இருந்துச்சு உன்னால எப்படி இந்த அன்பு செலுத்த முடியும்னு.” என்று நிறுத்தினாள்.

நான் அவளைக் கேள்விக்குறியுடன் பார்த்தேன்.

“இப்பத்தான் எனக்கு புரியுது. உன் அம்மாவ மேல வெச்ச அன்பு என் மேல திரும்பியிருக்கு. அது தூய்மையான அன்பு காதல் பாசம் நேசம். உங்கம்மாவுக்கும் உனக்கும் என்ன நடந்திருந்தாலும் அது அசிங்கமானது அருவருப்பானது தப்பானது பாவமானது என சொல்லமாட்டேன். அந்த மாதிரி கீழ்த்தரமான பாவமான உறவு இருந்தா, உன் கிட்டேயிருந்து ஒரு தெய்வீகமான அன்பு வெளிவந்தியிருக்காது. நான் உன்னை நம்புறேன். ஐ லவ் யூ... டாட்.: என்றாள் உறுதியாக உறுக்கமாக.

“ஐ ஆம் சாரி விலாசு.”

“நீங்க எதுக்கு சாரி சொல்றீங்க. நான் தான் சாரி சொல்லனும். உங்க மனவேதனையை புரியாம, சீரியஸா எடுக்காம, எல்லாமே ஜோக்கா எடுத்து பேசுனதாலத்தான் உனக்கு மனவருத்தமாயிருக்கும். ஐ ஆம் சாரி வினித்.” என்றாள்.

“வாழ்கைல யார்கிட்டேயும் சொல்ல கூடாதுன்னு முடியாதுன்னு நினைச்சியிருந்தேன். பட் என் மனசு உன்கிட்ட சொல்லனும் தோணியிருக்க் மன பாரத்தை குறைக்கனும் நினைச்சிருக்கு. எனக்கு தெரியாமால என் ரகசியத்தை உன்கிட்ட சொல்லிட்டேன்.” என்றேன் நெகிழ்ச்சியாக.

“ அது ஏன்னா உன் மனசும் என் மனசும் வேறு வேறுயில்ல ஓன்னு. உன் மனசுக்கு தெரியும் அதன் பாரத்தை சுகக்கறது என் மனசுதான். என்னவானாலும் நீ சந்தோஷமாக இருக்கனும். உன் ஹாப்பினஸ் தான் என் ஹாப்பினஸ். ஒ.கே வா.” என்றாள்.

“சரி விலாசினி.” என்றேன்.

இப்போது இருவரும் முன்னிருந்த சகஜ நிலைமைக்கு வந்துவிட்டோம். மனதில் அமைதிக் குடிக்கொண்டிருந்தது.

“அம்மாவை ஓத்தவனே.” என்றுக் கொள்ளென்று சிரித்தாள்.

“ச்சீ இப்படி அசிங்கமா பேசாதடி விலாசு.” கெஞ்சினேன்.

“என்னால நம்ப முடியல. ஒரு மதர் ஃபக்கரை லவ் பண்ணிகிட்டிருக்கேன்னு என்னால நம்ப முடியல. வாவ்.”

வெட்கம் தலைக்கேற தலைக்குணிந்தேன்.

“வாவ்...வாவ்.” என்று என்னை முத்தமிட்டப்படி, “இன்சஸ்ட் இருக்குனு சொல்லுவாங்க. பட் ஆனா என்னால நம்ப முடியல. நடக்க சான்ஸே இல்லேன்னு தான் நினைப்பேன். அதுவும் ஒரு அம்மாவை ஒரு மகன் ஓக்க முடியுமான்னு நினைப்பேன். நடந்தாலும் யாரும் வெளியே சொல்லமாட்டாங்கன்னு நினைச்சேன். இன்சஸ்ட் வெறும் புரூடா கதைன்னு நினைச்சேன். பட் இன்செஸ்ட்ல உச்சக்கட்டமான அம்மாவை ஓத்த ஒருவனை நான் லவ் பண்றேன்னு நினைக்கும் போது.... எனக்கு சிலிர்க்குது... ஐயோஓஓ... என்னச் சொல்றது.” என்று என்னைப் பார்த்தாள்.

“என்ன சொல்லனும்...” என்றேன்.

“ஒரு மதர் ஃபக்கரை லவ் பண்றேன்னு சொல்றதுக்கு பெருமையா இருக்கு.” என்றாள் பூரிப்புடன்.

“அடப்பாவி வெளியே சொல்லுவியா.” என்றேன் பொய் பயத்துடன்.

“ச்ச்சீ இதெல்லாம் வெளியே சொல்வாங்களா... நானே என்கிட்ட சொல்லி பெருமைப்பட்டுக்கிறேன்.”

“இதுல என்ன பெருமை இருக்கு.”

“பெத்த அம்மா புண்டைக்கு உள்ளேப் போன ஒரு சுன்னி என் புண்டைக்குல போயிடுச்சு இன்னும் போகுதுன்னு நினைக்கும் போதே நான் சொர்க்கத்துல இருக்கறதா நினைப்பு.” என்றப்படி தன் தொடைகளை அகல விரித்து முக்கோணத்தை வெளியே தள்ளி தேய்த்தப்படி, “ஆஆஆஆஅ..... அங்கே வழியுதுடா... மதர் ஃபக்கர் வினித்.... ஓஓஒ...மை கண்ட் இஸ் பிரவுட் டூ ஹேவ் எ மதர் ஃபக்கர் பீனீஸ்....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...” என்று சுய இன்பம் செய்யத் தொடங்கினாள்.

“வேணாம் விலாசு கார் பார்க்கிங்கல இருக்கோம்.” பதற்றமடைய தொடங்கினேன்.

“எந்த பார்க்குல இருந்தா என்ன...ஐ வில் மாஸ்ட்ரூபேட்... ஹாஹாஹா....” என்றுக் கண்களை இறுக்கமாக மூடி கைகளால் தன் யோனியை மறைத்திருந்த சேலையை மூர்க்கமாக சர்சரென்று தேய்க்க ஆரம்பித்தாள்.

“கொஞ்சம் கண்ட்ரோல் பண்ணிக்கோ விலாசு.” என்றேன்.

“அடப் போடா...நான் பயங்கரமான மூடல் இருக்கேன்...” என்று கண்கள் சொறுகி சேலையை தூக்க ஆரம்பித்தாள்.

என் ஆணுறுப்பு நேர்கோடாகி நீண்டது. அவளை அங்கேயே புணரத் துடித்தேன்.

இப்படியே விட்டால், அங்கேயே சேலை, பாவாடை, ஜட்டி, ஜாக்கெட், பிராவை கழட்டி எல்லாத்தை ஓட்டுத் துணியில்லாமல் நிர்வானமாகி அங்கேயே தன்னை புணரச் சொல்வாள், என அஞ்சி நடுங்கி, காரை கிழப்பி வேகமாக என் ஃபளாட்டை நோக்கி ஓட்டினேன். ஒரு கையால் ஸ்டீயரினகை பிடித்தப்படி மறு கையால் விலாசினி நிர்வாணமாவதை தடுத்தப்படி கியரைப் போட்டப்படி, படாதப்பாடுப்பட்டு எப்படியோ ப்ளாடை அடைந்து காரை நிற்பாட்டி, நிர்வாணாகாகும் முயற்சியில் ஆடையெல்லாம் அலங்கோலமாகிப் பிடிப்பை இழந்து அங்கமெல்லாம் தெரியும்படி விலகி எப்போ விழுமோ என்ற நிலையிலிருந்த அவளை, யாரும் பார்க்காதப்படி இழுத்துக்கொண்டு லிஃப்ட் ஏறி ப்ளாட்டுக்குள் நுழைந்து ஒரு பெருமூச்சு விட்டேன்.

காமத்தில் உழன்று பிணாத்திக் கொண்டிருந்த விலாசினி ஏற்கனவே கழண்ட நிலையில் இருந்த ஆடைகளை தூர வீசி ஒரு மதவெறிப் பிடித்த தேவதையைப் போல என்முன்னால் வந்து என் ஆடைகளை கழட்டி நொடிப் பொழிதில் என்னை நிர்வாணமாக்கினாள்.

என் உடலை கைகளால் தழுவியப்படி, “வாவ்.... ஒரு புண்டையின் மூலம் வெளியே வந்த இந்த உடல்... அந்த புண்டையை ஓத்திருக்கு... அப்படி செய்ய இந்த உடல் எவ்வளவு கொடுத்து வைச்சிருக்கனும்.” என்று காம புலாங்கிதமடைந்தாள்.

“இப்படியெல்லாம் பேசாத விலாசு...மனசுக்கு கஷ்டமா இருக்கு.” என்றேன் நெளிந்தப்படி.

“உன்னைப் பத்தி தப்பா பேசுறேன்னு நினைக்காதே... என் சந்தோஷத்தை உன் மேல வெச்சுயிருக்கற பாசத்தை இப்படித்தான் சொல்லிக் காட்ட முடியும்..மதர் ஃபக்கர்.” அவள் முகத்தில் கருணை வழிந்தது.

குணிந்து முட்டிக்கால் போட்டவள், மெதுவாக என் நீண்டு துடித்துக் கொண்டிருந்த என் ஆணுறுப்பை பற்றி, “எப்படி அழகாக இருக்கு பாரு... குட்டிப் பாப்பா மாதிரி. இந்தப் பூணையும் பால் குடிக்குமான்னு உம்மன்னு இருக்கு பாரு .” என்றப்படி இச் இச் என்று முத்தமிட்டு, “ ம்ம்ம்ம்... பெத்த அம்மாவின் புண்டையை பார்த்த சுன்னியே. ஐயோ இந்த மாதிரி சுன்னியை நான் வாழ்கைல பார்க்க முடியுமா இல்ல என் கைக்கு கிடைக்கும் இல்ல என் புண்டைக்குள்ளாறே போகுமா என்று ஏங்கிக் கொண்டிருந்தேன். இது கனவா நெஜமான்னு தெரியல. மை லவ்வர் இஸ் எ மதர் ஃபக்கர்” என்றுப் பாராட்டி கைகளால் மெதுவாக நீவினாள்.

தலையை மேலே தூக்கி என்னைப் பார்க்க, அவள் கண்களை என் கண்கள் சந்தித்து நிலைக்குத்தி நின்றன. அவள் கண்களில் ஓரு விளையாட்டு மர்ம மின்னல் வீசியது.

மீண்டும் விளையாட முடிவுச் செய்துவிட்டாள்.

“இந்த மாதிரி சுன்னி என் பையனுக்கும் இருக்கனும். அது என் புண்டைக்குள்ளாறே போகனும். நம்ம பையன் என்னை ஓக்கறதை நீங்க பார்க்கனும்.” என்றுக் காமக்கிளர்ச்சிக்கு ஆட்பட்டு உளறி எனக்கு ஒரு குண்டை தூக்கிப் போட்டாள்.

“வேணாம் விலாசு. இந்த மாதிரி விபரீத கற்பனையெல்லாம் பண்ணாதே.” கெஞ்சினேன்.

“ஏன்.”

“சொல்ல தெரியல.”

“அப்படி பண்றது தப்புன்னு சொல்றியா.”

“சரியா தப்புன்னு சொல்றதகு நான் யார்.”

“அப்போ.”

“வேணாம்.” என்றேன்.

“ஏன் வேணாம்.”

“அது வலி நிறைஞ்சது.” என்றேன் துடித்தப்படி.

“சரி உனக்கு என்ன நடந்ததுன்னு சொல்லு. உன் அம்மாவுக்கும் அதாவது என் மாமியாருக்கும் உனக்கு என்ன உறவுன்னு சொல்லு.” என்றாள் தீர்க்கமாக.

“வேணாம் விலாசு. அது அசிங்கமானது, பயங்கரமானது, மனுசத்தன்மையை கொன்னுடும்.”

“இல்ல... நீ சொல்ற மாதிரி இருக்காது. அந்த மாதிரி கொடூரமானதாக இருந்தா உன்னால என்னை இவ்வளவு நல்லா வேற லெவல்ல லவ் பண்ண முடியாது. ஏதோ தேவலோகத்து தேவர்கள் புணர மாதிரி என் கிட்ட செக்ஸ் வெச்சுக்க முடியாது. நீ ஓத்து எனக்கு தர்ற உச்சக்கட்டம் சொர்க்கவாசிகளுக்கே சொர்க்கமா இருக்கும். இதெல்லாம் நீ உங்க அம்மாகிட்டேயிருந்துதான் கடன் வாங்கியிருக்கே. எனக்கு தெரிஞ்சாகனும். உனக்கும் என் மாமியாருக்கும் என்ன உறவுன்னு. என்ன நடந்துச்சு எப்படி நடந்துச்சு ஏன் நடந்துச்சுன்னு தெரிஞ்சாகனும்.” தீர்க்கமாக சொன்னாள்.

“வேணாம் விலாசு. புதைச்சு வெச்சுருக்கேன். அதை தோண்டி எடுக்க வேணாம். அது பிசாசாத்தான் வரும்.”

”அது பிசாசா மோகினியா தேவதையான்னு தீர்மானிக்கிறது என் வேலை. உன் வேலை இப்போ என்ன நடந்துச்சுன்னு சொல்லு.”

நான் மவுனமாக இருந்தேன்.

“நீ சொல்ல மாட்டேன்னா எனக்கு பிரச்சனையில்லை. நான் உன் மூலமா ஒரு பையனை பெத்து அவனை ஓத்து, என்ன நடந்திருக்கனும்னு நானே யூகிச்சிக்கிறேன்.”

“என்னைக் கொல்லாதே... என்னால முடியாது.”

“அப்படின்னா இனிமே உன் பையன் தான் என்னை லவ் பண்ணப் போறான். ஓக்கப் போறான். நீ என்னப் பண்ணாலும் என் பையன் பண்றதாவே நினைச்சு நடந்துக்கறேன்.”

”வேணாம்.”

“இது இப்படியே போச்சுன்னா. உண்மைலியே நம்ம லைஃபுல நம்ம பையனை என்னை ஃபக் பண்ண வுடுவேன். அவனை நானும் ஓக்கப் போறேன்.”

“சரி.”

"என்னது நம்ம பையன் என்னை ஓக்கறதுக்கு சரின்னு சொல்றியா.” என்றாள்.

“ஐயோ ஐயோ... இல்ல விலாசு என் கதையை சொல்றதுக்கு சரின்னு சொன்னேன்.”

“குட் பாய்...” என்றப்படி என் ஆணுறுப்பை பற்றியப்படி என்னை செல்ல நாயைப் போல இழுத்து பெட்ரூமுக்குச் சென்று மல்லாந்து படுத்து என்னை அவள் மேல் இழுத்தாள்.

”சொல்லு...” என்றாள்.

“கண்டிப்பா சொல்றேன். ஆனா இங்கே வேணாம். பம்பாய்ல எனக்கு மூணு நால் வேலை இருக்கு. நீயும் வா. வேலையை முடிப்போம். அப்படியே ட்ரைன்ல சென்னைக்கு வருவோம். அங்கிருந்து ஈரோட்டுக்குப் போவோம்.”

“போயி." குழப்பமாகக் கேட்டாள்.

“போயி என் அம்மாவைப் பார்க்க போறோம்.”

சில நொடிகள் புரியாதவல் போலிருந்து, முகம் ஆயிரம் வாட்ஸ் பிரகாஸமடைந்து, “வாட், உங்க அம்மா அப்பா செத்துப் போய்ட்டதா சொன்னீயே... அனாதைன்னு சொன்னியே.” என்று அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

“இல்ல அவங்க ரெண்டுப் பேரும் உயிரோடத்தான் இருக்காங்க.”

“யூ ஆர் எ மிஸ்டரி... ஏன் அனதைன்னு பொய் சொல்லனும் எங்கிட்ட.”

“ அவங்கள மறக்க ட்ரை பண்ணனேன். அதனால சாகடிச்சிட்டேன். அவங்க நினைப்பு வந்தா எனக்கு வலிதான் மிஞ்சும்.”

கொஞ்சம் நேரம் மவுனமாக இருந்தவள், “ எனக்கு உங்க வாழ்கையை மொத்தமாக சொல்லுங்க.” என்று என்னை உலுக்கினாள்.

“மும்பைக்கு போவோம். ட்ரைன்ல வருவோம். அப்போ சொல்றேன்.”

“ஏன்” குழப்பமாக கேட்டாள்.

“என் வாழ்கைல நடக்க கூடாது உச்சக் கட்டமாக அங்கே தான் நடந்தது.”

என்னை புரிந்துக் கொண்டவள் போல என்னை அரவணைத்தாள்.

இருவரும் ஆரத் தழுவிக் கொண்டோம். இதுவரை கண்டிராத வகையில் மூர்க்கமாக புணரத் ஆயுத்தமானோம். விலாசினி புதுவடிவமாக மாறினாள். அவள் எனக்கு தாயாக மாறி என்னை புணர்வதாக புலப்பட்டது. ஆனால் மூர்க்கத்தில் எல்லாமே மறைந்துவிட்டது. என் ஆணுறுப்பு அவளின் யோனிக்குள் ஆழமாக இதுவரை கண்டிராத வகையில் பதம் பார்த்தது. ஏதோ மயக்கத்தில அவளை புணர்ந்தேன். என்ன நடந்தது என்று தெரியாமல் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து அவள் மேல் விழுந்து துவண்டுப் போனேன். முதன் முறையாக அவள் என்னை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்தாள்.

மும்பைக்க்கு சென்றோம். வேலைகள் எல்லாம் முடித்தோம். சென்னைச் செல்லும் ட்ரைனில் முதல் வகுப்பு ஏ.சி.யில் ஒரு கூப்பேவை புக் செய்தோம். நாங்களிருவரும் மட்டுமே இருக்கவேண்டு நான்கு பெர்த்தையும் புக் செய்துவிட்டேன்.

ரயிலேறி மற்ற சமாச்சாரங்களை முடித்து, கூப்பேவில் தனியாக இருவரும் இருந்தோம்.

“சொல்லுடா.” என்றாள் நிர்வாணமாக என் மீது படுத்துக் கொண்டிருந்த விலாசினி.

அவளின் மாமுலைகள் என் நெஞ்சில் கசங்கி புதைந்துக் கொண்டிருந்தது. காம்புகள் குத்திக் கொண்டிருந்தது.

என் நினைவுகள் எங்கோ சென்றது. அம்மாவின் அந்த திடாகாத்திரமான பெரிய முலைகளை நான் முதன் முதலாக உணர்ந்த தருணம் தெள்ளத் தெளிவாக கண் முன்னே வந்தது. அம்மாவின் காம்புகள் ஈட்டியைப் போல என் பிஞ்சு நெஞ்சில் குத்தியதின் வலிகள் மீண்டும் துளிர்த்தெழுந்தது. கண்களை மூடி அம்மாவின் அழகிய பால் வடியும் பெரிய முலைகள் என் கண் முன்னே பெரிதாகிக் கொண்டே வந்தது.

விலாசினியிடம் நடுக்கத்துடன் என் கதையை சொல்லத் தொடங்கினேன்.

என் உடம்பு முறுக்கேறியது. ஆண்றுப்பு வீறுக் கொண்டு எழுந்து விலாசினியின் யோனிக்குள் புகுந்து துடித்தது. பயம் தொற்றிக் கொண்டது.

இன்னும் அம்மாவின் முலைகளை பார்த்த பயம் விலகிப் போகவில்லை. எவ்வளவோ பாசத்துடன் என்னை தடவிய முலைகள் எனக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருந்தது.

..............தொடரும்.

[Deep_Lover]

கமெண்ட் பண்ண நண்பர்களுக்கு நன்றி. அப்டேட்களை தொடர்ந்து சீக்கிரமாக தர முயல்கிறேன்.

[Deep_Lover]

Hi nanba,

Late ah update potalum kalakitinga. Sema hot.

Vilasini oda expression and nama hero avanoda amma va pota tha soli soli ava pesra dialogues elam vera level nanba. Kekum pothu thookuthu keela. Sema wordings nanba. Romba erotic ah iruku unga writing style. Thank u so much for this hot update nanba.

நன்றி நண்பா. பல நண்பர்கள் பாராட்டியிருந்தாலும், கதையின் டயலாக்ஸை படித்து ரசித்து பாராட்டியிருப்பது ஊற்சாகமாக இருக்கின்றது. இந்த பாராட்டுக்காகவே கதையை தொடர வேண்டும்.

[Deep_Lover]

முன்கதைச் சுருக்கம்.

வினித்தும் விலாசினியும் காதலர்கள். பெரிய பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் வேலைச் செய்பவர்கள். காமத்துடன் காதலை அனுபவிப்பவர்கள். ஒரு கட்டத்தில் விலாசினியின் முலைகள் வினித்துக்கு தன் அம்மாவின் ஞாபகத்தை தூண்டுகிறது. தொலைப்பேசி காமவிளையாட்டில், தன்னையுமறியாமல் தன் அம்மாவிடமான உறவை சொல்லிவிடுகிறான். விலாசினி அதிர்ச்சியடைகிறாள். 

காதல் முறிந்துவிட்டது என்று வினித் நினைக்க, விலாசினியோ அவனைப் புரிந்துக் கொண்டு இன்னும் அவனை தீவிரமாக காதலிக்கிறாள். அம்மா மகன் உறவுக்கு அவளுக்கு பொறாட்டாகவே தெரியவில்லை. அது அவர்களின் காதலை மேலும் பலப்படுத்தும் என்று நம்புகிறாள். இதுவரை வினித் அனாதை என்று நம்பியவளுக்கு, அவன் அப்பா அம்மா உயிரோடயிருக்கிறார்கள் என தெரியவருகிறது.

வினித்தின் கடந்தக் கால வாழ்கையை அவள் கேட்க, தன் வலி நிறைந்த கடந்த கால வாழ்கையை அவளுக்குச் சொல்லத் தொடங்குகிறான்.

################

ரயில் மெதுவாக தாலாட்டியது. முதல் வகுப்பு குளிரசாதன பெட்டியில் ரயில் ஓடும் சத்தம் எங்கோ கேட்பதைப் போலிருந்தது. என் மார்பின் மீது கசங்கி பிதுங்கிய விலாசினியின் முலைகளை தடவியப்படி, இந்த முலைகள் தான் அம்மாவின் முலைகளை நினைக்க வைத்தது என்று நினைப்பு எழ என் எண்ணங்கள் பின்னோக்கிச் செல்ல விலாசினிக்கு என் கதையைச் சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.

############################

அப்போது நான் ப்ளஸ் ஓன் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். படிப்பு வராமல் ஃபையிலாகி ஃபைலாகி பதினொன்றாவது படித்துக் கொண்டிருந்தேன். பதினெட்டு வயதாகிவிட்டது.
“ஓட்டு போடற வயசாயிடுச்சுடா உனக்கு....இந்தியாவின் பிரதமரையே தேர்ந்தெடுக்கற வயசாயிடுச்சு...ம்ம்ம்...உடம்பு வளரல சின்ன பையன் மாதிரி இருக்கே. மூளையும் வளரல.... எங்கேயோ யோசிச்சிட்டு ஓரே போக்கா இருக்கே.” என்பாள்.
எனக்கு எல்லாமே புரிந்த புரியாத நிலையில் இருந்தேன்.

“அம்மா! அப்பா காரு பஸ்சு எல்லாம் வாங்கிட்டு வருவாராம்மா?.” என்று குதித்துக் கொண்டு, அம்மாவை நோக்கி கட்டுகடங்காத மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டேன்.

கண்ணாடி முன்னால் பவுடர் போட்டு அலங்காரம் செய்துக் கொண்டிருந்த அம்மா இன்னும் துடைக்காத பவுடர் அப்பிய முகத்துடன் என்னை திரும்பி பார்த்து, “ஆமாண்டா.” என்றாள். அம்மாவின் பவுடர் அப்பிய வெள்ளை முகத்தைப் பார்த்தவுடன் எனக்கு சிரிப்பு தாங்க முடியவில்லை, ஹா ஹா என்று சிரித்துவிட்டேன்.
அம்மா தன் முகத்திலிருந்த பவுடரை துடைக்க ஆரம்பிக்க முகம் ரதி தேவதையைப் போல பளிரென அழகானது. இப்படித்தான் அப்பா அதிக நாட்கள் வெளியூருக்கு வேலைக்காக சென்று திரும்பும் போது அம்மா என் கண்ணே பட்டுவிடும் போல அலங்காரம் செய்து அழகாகிவிடுவாள். அப்பா திரும்பி வரும் நாட்களெல்லாம் எங்களிருவருக்கும் மகிழ்ச்சியான நாட்கள். எனக்கு அப்பா சாப்பிடவும் விளையாடவும் வாங்கி வருவார் என்ற மகிழ்ச்சி. அம்மாவின் மகிழ்ச்சி எதுக்கு என்பது எனக்கு போகபோகத்தான் தெரிந்தது.

அழகான மீன் போன்ற கண்களுக்கு மையிட்டவாறே, “அப்பா உனக்கு எல்லாமே வாங்கிட்டு வருவார்டா.” என்று அம்மா சொன்னாள். 

“ஐஐ...” என்று குதித்தேன். 

தலை  வாரி அலங்காரம் செய்து என்னைப் பார்த்து, “அம்மா எப்படிடா இருக்கேன்.” என்று கேட்க நான், “அழகா இருக்கேம்மா.” என்று சொல்ல, என்னை அப்படியே வாரியணைத்து முகத்தில் அணைத்து இடங்களில் முத்தம் கொடுத்தாள்.

உண்மையில் என் அம்மா தேவதைத்தான். கொஞ்சும் அழுகுடன் கூடிய வட்ட வடிவமான முகம். நேர்த்தியான நேர்க்கோடன மூக்கு. இமைகள் படபடத்து மூடியப்படியிருக்கும் பெரிய மீன் கண்கள். அகன்ற நெற்றி. யார் பார்த்தாலும் கொஞ்ச தோன்றும் முகம். அம்மாவின் நகர்வுகள் ஏதோ தேவலோகத்து பறவையைப் போலிருக்கும். உயரமாக நலினமாக இருப்பாள்.

அம்மாத்தான் என்னை தினமும் வீட்டுக்குப் பக்கதிலிருக்கும் பள்ளிக்கூடத்துக்கு விட்டும் கூட்டிக் கொண்டும் வருவாள். ஓரு தடவை அம்மாவுக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கும் போது, பெரிய வகுப்பு அண்ணன்கள் தூரத்திலிருந்து வந்துக் கொண்டிருக்கும் அம்மாவைப் பார்த்து, “ பார்த்தா ஆண்டியாவே தெரியல. என்னமோ காலேஜ் போற கேர்ல் மாதிரி இருக்கா. பூப்ஸ் பாரு புட்பால் மாதிரி அழகா பெருசா இருக்கு. ஹிப்ஸெல்லாம் என்னமா கர்வுடாக இருக்கு. பட்டக்ஸ் எவ்வளவு பெரிசா இருக்கு. ஷி இஸ் எ செக்ஸ் பாம்.” என்று பேசுவதைக் கேட்டு எனக்கு அம்மாவின் அழகை புகழ்கிறார்கள் என்று அறியாத வயசில் பெருமையாக இருந்தது. அதில் ஒரு அண்ணன், “ஐ வாண்ட் டூ ஃபக் ஹர். ஐ ஆம் மாஸ்டர்புட்டேயிங்க் எவ்ரி டே திங்கிங் அபுவ்ட் ஹர்.” என்று சொல்லும் போது புரியவில்லை. ஆனால் புரிந்த வயது வந்தப் போது அம்மாவைப் பற்றி அவர்கள் பேசியதையும் பேசுவதையும் கேட்கும் போது ஒரு பயம் கலந்த நடுக்கம் வந்தது. அந்த மாதிரி பெரிய வகுப்பு அண்ணன்களிடம் சேராமல் பார்த்துக் கொண்டேன்.

ஒரு நாள் அம்மாவிடம், “அம்மா ஸ்கூல்ல அண்ணன்களெல்லாம் நீ அழகா இருக்கேன்னு பேசுறாங்கம்மா.” என்றேன்.

துணுக்குற்ற அம்மா, “என்ன பேசுனாங்க.” என்று தெரியாதவளைப் போலக் கேட்டாள்.
“உனக்கு எல்லாம் பெருசா இருக்கு சூப்பரா இருக்குன்னு பேசிக்கிறாங்க.” என்று அவர்கள் சொன்னதைப் புரியாமல் சொன்னேன்.  

கொஞ்ச நேரம் என்னை உற்று நோக்கியவள், “வினித் அந்த அண்ணன்கள் எல்லாம் கெட்ட அண்ணன்கள். அவங்க கிட்ட இனிமே பேசக்கூடாது. சேரக் கூடாது. அவங்க சொல்றதெல்லாம் தப்பான கெட்ட வார்த்தைகள். நீ நல்ல பையன். பேட் பாய்ஸ்கூட சேரக் கூடாது.” என்றாள். எனக்கு அம்மாவைப் பற்றி தவறாக பேசுகிறார்கள் என்று தெரிந்த போது தூக்கிவாரிப் போட்டது. எனக்கு அவர்களெல்லாம் வெறித்தனமாக அம்மாவைப் பார்ப்பதை புரிந்தது. மெல்ல மெல்ல பிரெண்ட்ஸ்களிடமிருந்து விலக ஆரம்பித்தேன். என்னிடம் பழகுவதே அம்மாவிடம் பழுகுவதாக அவர்கள் எண்ணுவது எனக்குத் தெரிந்தது. தனிமையை விரும்ப ஆரம்பித்தேன். யாரைப் பார்த்தாலும் எல்லோர் கண்களிலும் அம்மாவை தப்பாக பார்ப்பதை தெரிந்துக் கொண்டேன்.  அம்மாவுக்கு ஏதோ தீங்கு செய்வதாக தோன்றியது. அம்மாவை காப்பாற்றுவதே என்னுடை கடைமையாக நினைத்தேன். அம்மாக்கூட வெளியேச் சென்றாளல், தப்பான கண்களிடமிருந்த காப்பாற்ற பெரிய அரணாக மாற முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

ஒரு கட்டத்தில் எனக்கு தோழன் தோழியாக அம்மாவே ஆகிவிட்டாள். அம்மாவை தவிர வேறு உலகம் என்னிடம் இல்லையென்பதைப் போலாகிவிட்டது. எல்லாரையும் எல்லாவற்றையும் விலகி அம்மாத்தான் எனக்கு என்றாகிவிட்டது.

அதற்கு முக்கியமான காரணம், எங்கள் தகுதிக்கு மீறிய நல்ல பள்ளிக்கூடத்தில் என்னை அம்மாவும் அப்பாவும் சேர்த்துவிட்டார்கள். அங்கே படிப்பவர்கள் எல்லாம் பணக்காரர்கள். நான் ஏழை என்பதை பள்ளிக்கூடம் போன சில நாட்களிலே என் கூட படிக்கும் பணக்கார சக மாணவர்கள் கண்டுப்பிடித்துவிட்டார்கள். பணக்கார பள்ளியில் பணக்கார மாணவர்களுடன் படிக்கும்போது சந்திக்கும் அனைத்து இன்னல்களையும் ஏளனங்களையும் வசைகளையும் கிண்டல்களையும் சந்திக்க நேர்ந்தது. பட்ட அவமானங்களால் அழுதுக் கொண்டே வந்து அம்மாவிடம் மார்பில் விழுந்து அழுவேன். 

அப்போது அம்மா சொன்ன வார்த்தைகள் என் மனதில் ஆழமாக பதிந்துவிட்டது. “வினித் நீ எதற்கும் பயப்படக்கூடாது. நாம ஏழை என்கிற நினைப்பு உன்னை சோர்ந்துப் போக வைக்க கூடாது. நீ நல்ல வரனு ம், நல்லா சம்பாதிக்கனும்னு நாம பணக்காரனாகனும்தான் நம்ம சக்திக்கு மீறி அந்த ஸ்கூல்ல சேர்த்தேன். நீ நல்லா படிக்கனும், நல்லா இங்கலீஷ் பேசனும், நல்ல வேலைக்குப் போகனும். அம்மா அம்மா வாழந்துகிட்டிருக்கற இந்த தரித்திர வாழ்கையை விட்டு நீ விலகி மேலேறேனும். யாரு என்ன சொன்னாலும் கண்டுக்காதே.” என்று என்னை இழத்து அணைத்தப்படி சொன்ன விதம் என் ஏழ்மையின் அந்தஸ்த்தின் இழிநிலைகளையெல்லாவற்றையும் சுக்குநூறாக்கி என்னை தைரியப்படுத்தி, கேடுகெட்ட சமூகத்திடம் போராடும் வல்லமையை எனக்கு கொடுத்தது. அம்மா என்னை சூப்பர்மேனாக மாற்றிவிட்டாள்.

வாழ்கையில் அம்மாவையே ஹீரோவாக பார்க்க ஆரம்பித்தேன். அசாத்திய தைரியசாலி. படிக்காவிட்டாலும் பயங்கரமான திறமைச்சாலி. ஒரு சூழ்நிலையை புரிந்துக் கொண்டு என்ன ஏதுவென்று நடக்கத் தெரிந்த யதார்த்தவாதி. அவளின் வாழ்கையின் ஓரே லட்சியம் என்னை பெரிய ஆளாக்க வேண்டுமென்பதே. சமூகம் மெச்சும் வேலையில் இருக்க வேண்டும் சம்பாதிக்க வேண்டும், ஏழ்மை என்னும் தரித்திர படுக்குழியிலிருந்து தப்பிக்க வேண்டுமென்பதே.

அந்த லட்சியத்தை எனக்கு வெறித்தனமாக மூர்க்கமாக ஊட்டிக் கொண்டிருந்தாள். நானும் அம்மாவிடம் பலம்பெற்று கண்மண் தெரியாமல் படிக்க ஆரம்பித்தேன். மற்ற பையன்களை விட நன்றாக படிக்க வேண்டும், அவர்களை விட எல்லாவிதத்திலும் மேலாக இருக்க வேண்டும் என்கிற வெறி என்னுள் எழுந்து மூர்க்கமாக செயல்பட ஆரம்பித்தேன்.

ஆனால், வாழ்கையின் கோரமுகம், சக மாணவர்களின் ஏளனமும் என்னைத் தாக்கிக் கொண்டேயிருக்கும் போது சில சமயங்களில் என்னால் தாங்க முடியாமலாகிவிடும். அம்மாவின் மேல் புரண்டு அழுவேன். மறுபடியும் தைரியம் சொல்வாள். அறிவுரைச் சொல்வாள்.

இது தொடர்கதையாக இருக்க தொடங்கியது. ஓரு நாள், தாங்கமுடியாமல் சுரண்டு விழுந்து அழுதுக் கொண்டிருக்கும் போது அம்மா சொன்ன வார்த்தைகள் என் ஆன்மாவை தாக்கியது. இன்னும் அந்த வார்த்தைகளை என்னுள் ஆயிரமாயிரம் உணர்ச்சிகளைத் தூண்டியது. அந்த உணர்ச்சிகள் என்ன என்று அலசி ஆராய்ந்துப் போது, அதன் அடிநாதத்தை கண்டிறிந்த போது, அதுனுடன் போராடமுடியாமல் அரவணைக்க முயன்றுக் கொண்டிருந்தேன்.

ஆமாம், காமம் என்றால் என்ன உணர்ந்துக் கொண்ட தருணம்.

அழுதுக் கொண்டிருந்த என் முகத்தை தூக்கி, “வினித் உன் கூட படிக்கும் பசங்க பணக்காரர்களாக இருக்கலாம். கோடிக்கணக்கான சொத்து வெச்சிருக்கலாம். ஆனா, அவங்க வெச்சியிருக்கற பணத்தை சொத்தைவிட உன்கிட்ட ஒரு பணமிருக்கு சொத்துயிருக்கு. அதுதான் உன் அம்மா. என்னை மாதிரி அம்மா அவங்களுக்கு கிடையாது. உன்னுடைய சொத்து இந்த அம்மாதாண்டா. நீயே பார்த்திருப்பே கேட்டிருப்பே, அம்மாவை ஆசையோட பார்க்கறாஙக் பேசறாங்க. யார்கிட்ட இல்லாத சொத்து நான் தாண்டா உனக்கு. உனக்கு அதுப் போதும்டா. இந்த சொத்து உனக்காக என்னவேணும்னாலும் செய்யும்.” என்று சிரித்துக் கொண்டுச் சொல்லும் போது, என் வாழ்கையில் அந்த கணமே ஒரு பொறி பறந்தது. எல்லாமே மாறிவிட்டது.
அம்மா என் உடலுடன் உயிருடன் கலந்து விட்டாள். என்னை ஆட்கொண்டுவிட்டாள்.
அம்மா அப்போது மிகவும் அழகாக மாறினாள். அந்த அழகைதான் மற்ற பெண்களிடம் இன்னும் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன். விலாசினியிடம் அந்த அழகின் சில அம்சங்களைப் பார்த்தேன். அதனால் தான் அவளை காதலித்தேனோ என்று சில நேரங்களில் தோன்றும்.

அம்மா அந்த வார்த்தைகளை உதிர்த்த நேரத்திலிருந்து, அம்மாவுக்கும் எனக்குமுள்ளான உறவு வேறு தளத்துக்குச் சென்றுவிட்டது. அம்மா சொன்னது எனக்கு சுத்தமாக புரியவில்லை. அம்மா எப்படி எனக்கு சொத்தாகும் என அப்போது தெரியவில்லை. ஆனால், அந்த வார்த்தைகள் என்னை அம்மாவிடம் ஏதோ ஓன்றினால் கட்டுப்படுத்தியது. என் மனம் அவளுக்கு புரிந்தது அவள் மனம் எனக்கு புரிந்தது. இருவரிடமும் பரஸ்பர நம்பிக்கை ஏற்பட்டது.  அந்த நம்பிக்கையே எனக்கு ஆறுதலாகவும் பலமாகவும் இருந்தது. அம்மா இருக்கிறாள் என்கிற நம்பிக்கையே எனக்கு சொத்தாகவும் இருந்தது. அவளே அளவிடமுடியாத செல்வமுள்ள சொத்தாக மாறினாள்.  

அப்பா வரும் நேரம் நெருங்கும்போது அம்மாவின் முகத்தில் வியர்வைத் துளிகள் முத்துகளைப் போல ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தன. நிலைக் கொள்ளாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள். எப்போதும் போர்த்திக் கொண்டு அடக்க ஓடுக்கமாக மகாலட்சுமியாக தோற்றமளிக்கும் அம்மா, நேர்த்திக் குலைந்து ஆடைகள் விலகி அங்கங்களின் வனப்புகளை காட்டிக் கொண்டிருப்பாள். வேறு ஒரு ஆவி அவள் மேல் புகுந்து  ஆட்டிப்படைப்பதாக தோன்றியது. அவளுக்கு தெரியாமல் மர்ம புன்னகை மலர்வதை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. உடலில் ஒரு நடுக்கம் நிலைக்கொள்ளாமைத் தெரியும்.

எப்போதும் தன்னிலை பிறழாமல் திடாகாத்திரமாக நேர்க்கொண்டவளாக தைரியசாலியாக இருக்கும் அம்மா அப்போது ஏதோ ஒன்றுக்கு தன்னையே இழந்து அதை இழக்கும் இழப்புக்கு போகிறவளைப் போலிருப்பாள். அந்த நேரத்தில் எல்லாம் நான் இருப்பதையே மறந்துவிடுவாள். “நீ தான் டா என் உலகம். எல்லாமே நீ தாண்டா. நீ இல்லாமல் என்னால் வாழ முடியாது.” என்று அடிக்கடி என்னை அவளுள் இழுத்துப் போட்டு கொஞ்சும் அம்மா, அந்த ஏதோ ஆட்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சமயத்தில் நான் பொருட்டாகவே இருக்க மாட்டேன்.

அந்த ஏதோ ஒன்று காமம் என்று தெரிய நீண்ட நாட்களானது எனக்கு. காமத்துக்கு முன் மகன் பாசம் தோற்றுப் போகும் என்று பிற்பாடுத்தான் உணர்ந்தேன். ஆனால் இப்போது புரியாமல் அம்மாவின் பாசத்துக்காக போராடிக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால், அந்த காமம் என்னையும் அம்மாவையும் எங்கேங்கோ இழுத்துக் கொண்டுப் போகும் என்று அப்போது எனக்கு தெரியாது.

அம்மாவுக்கு முதல் ப்ரியம் உயிர் நானாக இருந்தாலும், அப்பாவும் அவளுக்கு உயிர். எனுக்கு கொடுத்த மிச்சத்தை அவருக்கு அளிப்பாள். எங்களிருவரைத் தவிர அவளுக்கு வேறொன்றுமில்லை வேறெவருமில்லை.
ஆனால், ஏதோ ஒன்று ஆட்கொள்ளும்போது, அப்பாவுக்கே பயம் ஏற்படுவதை என்னால் உணர முடிந்தது. அவளைக் கட்டுப்படுத்த முடியுமா என்கிற பயம்தான் என்பதை நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகுதான் தெரிந்தது. அப்பாவுக்கும் மாத்திரம் கிடையாது, அம்மாவுக்கும் தன்னால் தன்னை கட்டுப்படுத்த முடியுமா என்கிற பயம் இருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது.

இப்படி அம்மாவுக்கு காமம் ஆட்கொள்ளும்போதெல்லாம், அம்மாவின் அழகு தெய்வமற்றதாக எனக்கு தோன்றும். அம்மாவிடம் இருந்த அழகும் அன்பும் பாசமும் நேசமும் மனிதத் தன்மையும் இழந்து வேறு ஒரு உக்கிரமான உணர்ச்சிக்கு செல்வதாக இருக்கும். அம்மா அப்படி காமவயப்படும் போதெல்லாம் எனக்கு குலைநடுங்கும்படி பயம் ஏற்படும். அந்த பயத்தை பதற்றத்தை வேறு யாரிடமும் சொல்ல முடியாமல் என்னுள் அடக்கிக் கொண்டேன்.

அது என்ன பயம் என வயதாக வயதாக புலப்பட தொடங்கியது. அம்மா அப்பாவைத் தவிர வேறு யாரிடமாவது அன்பு செலுத்துவாளோ அல்லது தன் உடலை பகிர்ந்து படுத்துவிடுவாளோ என்கிற பயம் தான்.
டக் டக் டக் என்று கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்கும் போது இரவு எட்டு மணியாகிவிட்டது.

“அப்பா வந்துவிட்டார்டா.” என்று அம்மா சொல்லி தன்னையே மறந்து சின்னக் குழந்தையைப் போல துள்ளிக் குதித்து ஓடும் போது முந்தானை விலக, அம்மாவின் பெரிய முலைகள் குலுங்கின. காம்புகள் பெரிய கோலிக் குண்டுகளைப் போலாகி அம்மாவின் பிரா ஜாக்கெட்டை மீறி வெளியே தெரிந்தது. அம்மா விலகிய முந்தானையை சரிச் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் கூடயில்லாமல் கதவைத் திறந்து ஓடிக் கொண்டிருந்தாள். குலுங்கி தள்ளாடும் முலைகளை பார்த்த எனக்கு பயங்கரமான பயம் ஏற்பட்டது. அதுவரை பார்த்த அளவை விட முலைகள் பெரிதாகிவிட்டது. இன்னும் பெரிதாகி அம்மாவின் ஜாக்கெட்டை கிழித்துக் கொண்டு கீழே விழுந்துவிடுமோ என்ற பயம் ஏற்பட்டது.

ஆனாலும் எதைப் பற்றியும் கவலைப் படாமல் அம்மா ஓடிக் கொண்டிருந்தாள். நானும் அப்பாவை பார்க்க ஓடிக்கொண்டிருந்தேன். யார் முதலில் அப்பாவை அடையப் போகிறோம் என இருவருக்குமிடையே போட்டி. சிறியவனான நான் அம்மாவிடம் தோற்றுப் போனேன்.

அம்மாதான் முதலில் போய் கதவை திறந்தாள். எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் அப்படியே திடாகாத்திரமாக நின்றிருந்த அப்பாவிடம் தஞ்சமடைய, அப்பா அம்மாவை பூவை கசக்கி பிழிவதைப் போல கசக்கி கட்டியணைத்தார். அம்மா அப்பாவின் இருபணைப்பில் உருகிப் போய் நிலைக்கொலைந்தாள். இருவரும் உலகத்தையே மறந்து மயக்கத்தில் இருந்தனர். அப்பா அம்மாவின் வாயைக் கவ்வி மூர்க்கமாக முத்தமிட்டார். அம்மா அப்படியே உருகுவதைப் பார்க்கமுடிந்தது.

என்னை சுத்தமாக மறந்துவிட்டனர். தாய் தந்தை இருந்தும் அனாதையாக உணர்ந்த நேரமது.

....தொடரும்.

[Deep_Lover]

ஆஹா... என்ன அருமையான கதையோட்டம். கதையின் காட்சிகள் கண்முனே ஓடுவது போல் உள்ளது. சிறந்த காட்சி அமைப்புகள்.

ஒரு சராசரி தாயின் தவிப்பும், ஏக்கமும், நம்பிக்கையும், தைரியமும், மகனிற்கு எப்படிப்பட்ட உளவியல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை மிக நுட்பமாக கையாண்டு உள்ளீர்கள். குறிப்பாக மகன் மீது இருக்கும் ஆதீத நம்பிக்கையால் "உனக்காக நான் என்ன வேண்டுமாலும் செய்வேன் " என உரைக்கும் தாயின் அன்பிற்கு நிகர் வேறு எதுவும் இல்லை. பாசத்தின் மிகுதியே காமத்தில் அழைத்துச் செல்லும். அதனால் தான் ஒவ்வொரு ஆணாமகணும் தன் தாயை போல தனக்கு துணை வேண்டும் என ஆசைப்படுவான். உணர்ச்சி ரீதியாக மட்டுமில்லாமல் உடல் ரீதியாகவும் தாயை போல உள்ள பெண்களிடமே ஈர்ப்பு ஏற்படும். நம் கதாநாயகன் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டு இருக்கும் மன தவிப்புக்கு இதுவே காரணம். காத்து இருப்போம் அவன் வாழ்க்கையின் சுவடுகளை அறிய.

பாராட்டுக்கு கருத்துக்கும் நன்றி நண்பரே. கதநாயகனுக்கு என்ன நடந்தது என்ன காரணத்துக்காக நடந்தது என்று கதைச் சொல்ல முயல்கிறேன். கதை தொடர முடியுமா என்றுப் பார்ப்போம்.
மற்றும் கருத்துக் கூறிய அனைத்து நண்பர்களுக்கு நன்றி. 
கூடிய விரைவில் அப்டேட் இருக்கும்.

[Deep_Lover]

அம்மா அலங்லோலமாக ஓடிப்போய் அப்பாவை கட்டிப்பிடித்து, இருவரும் தன்னிலை இழந்து முத்தம் கொடுத்தது எல்லாம் ஒரு நொடியில் நடந்திருக்கும். ஆனால், அது மூன்று மணி நேர சினிமா காட்சியைப் போல இன்னும் என் கண் முன்னால் அணுஅணுவாக என் கண் முன்னால் ஓடிக் கொண்டிருகின்றது. வளர வளர அவர்களின் மனதின் உணர்ச்சிகளும் நன்றாக புலப்பட தொடங்கியது.

அம்மாவின் முலைகள் அப்பாவின் இரும்பு அணைப்பில் அவர் மார்பில் கசங்கி ஜாக்கெட்டை கிழித்துக் கொண்டு வெடிக்கப் போகும் பலூனைப் போல பிதுஙிக் கொண்டிருந்தது. பயமேற்பட்டு ’ஐயோ அம்மா பலூன் வெடிச்சடப் போகுதுன்னு’ கத்த தோன்றியது. அம்மா ஏன் இப்படி இருக்கின்றாள் என்று புரியாமல் பதைபதைத்தது. அம்மாவின் அப்பாவும் தங்களையே மறந்துக் கொண்டு உக்கிரமாக வாய் முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். எச்சில் வாயிலிருந்து ஓழுகியது.

நான் செய்வதறியாது என்ன நடக்கின்றது என்றுத் தெரியாமல் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

சில நொடிகள் தான் அப்படி இருந்தார்கள். அவர்களின் உள்ளுணர்வு சொல்லியிருக்கும் போல, இன்னொரு ஜீவன் மகன் வடிவில் அந்த வீட்டிலிருக்கின்றது என்று. சட்டென்று சுதாரித்துக் கொண்டு விடுப்பட்டார்கள். அம்மாவின் கசங்கிய முலைகள் அதன் உருவத்தை மீண்டும் பெற்று அதிர்ந்துக் கொண்டிருந்தது. காம்புகள் பெரிய கற்மலைப் போல ஜாக்கெட்டை கிழித்துக் கொண்டு கறுப்பாக தெரிந்தது. அம்மா முகத்தில் அவமானம் வெட்கம் தெரிந்தது. பெற்ற மகன் முன்னால் வெட்கமில்லாமல் காமத்துக்கு ஆட்பட்டு, பெற்ற மகனை மறந்து கணவருடன் காமத்தில் மூழ்கிவிட்டோமே என்ற அவமானம் தெரிந்தது.மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்கியப்படி, குற்றயுணர்ச்சியுடன் வெட்கப் புன்னகை பூத்தப்படி நெளிந்தப்படி தன் முந்தானையைச் சரிச்செய்து சேலையைச் இழுத்திப் போர்த்திக் கொண்டு மீண்டும் தாய்மை நிலைக்கு வந்தாள்.

ஒரு தாய் ஒரு பத்தினி நிலைத் தடுமாறினாள் எந்த உருவம் எடுப்பாள் என்று அப்போதே பார்த்துவிட்டேன்.

அம்மாவும் அப்பாவும் இருவரும் பல அர்த்ததுடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் வெட்கமாக சிரித்துக்கொண்டார்கள். அந்த பூரிப்பிலிருந்து விடுப்பட்டு இப்போது நிஜ சந்தோசமான சகஜநிலைக்கு வந்த அப்பா, அவரின் உயிரான என்னைப் பார்த்து, “வாடா வினித் என் செல்லக்குட்டி.” என்று என்னை இழுத்து தூக்கி முத்தம்மிட்டார். மொத்த பாசத்தையும் என் மேல் கொட்டினார். என் பாசத்தையும் அவர் எதிர்ப்பார்க்க, நானும் அவரை அன்பாக முத்தமிட்டேன். அப்பாவின் வாழ்கையின் சந்தோஷமே நான் தான் என்பது எனக்கு உணர்த்திய தருணங்கள் அவை. அவரின் உயிரும் அம்மாவின் உயிரும் என் உயிருள் ஆழமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது.

“அப்பா உனக்கு என்ன வாங்கி வந்துருக்கேன் பாருடா.” என்று என்னை கீழேயிருக்கி அம்மாவிடம் பையை கொடுக்க, அம்மா கதவைச் சாத்திக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்து பையை திறக்க, அப்பா எனக்காக பேட்டரியில் ஓடும் ரிமோட் கார் பஸ்ஸும் வாங்கிவந்திருந்தார். எனக்கு மகிழ்ச்சி தாங்கமுடியவில்லை. மேலும் அப்பா பல விதமான சாக்லேட் வாங்கிக் கொண்டு வந்திருந்தார். அதை எல்லாவற்றையும் வாரி எடுத்துக் கொண்டு அப்பாவிடம் ஓடினேன். அப்பா என்னை அவர் மடியில் உட்கார வைத்து.

“என் ராஜாகுட்டிக்கு இது போதுமா இன்னும் வேணுமா.” என்றுக் கேட்டார்.

“இன்னிக்கு இது போதும்மப்பா.” எனச் சொல்ல அப்பா என் உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டார்.

இங்கே அப்பாவைப் பத்தி சொல்லியாகவேண்டியது. அழகான அம்மாவுக்கு பிடித்த ஆணழகன் அப்பாதான். அது அம்மாவே சொன்னது. என்னைப் பார்த்து, “அப்பா சின்ன வயசுல உன்ன மாதிரி அழகாதாண்டா இருப்பாரு.” என்று ஆசையாசையாகச் சொல்லி என்னை கட்டிப்பிடிப்பாள். முத்தம் கொடுப்பாள். “பெரியவனான அப்பா மாதிரி ஸ்டைலா அழகா வருவேடா.” என்று என் தலையை கோதிவிடுவாள்.

அப்பா திடாகாத்திரமாக இருப்பார். உயரமான அம்மாவை குள்ளமாக்கிவிடும் உயரம். அடங்காத அம்மாவை ஒரு குஞ்சைப் போல தன் அரவணைப்பில் அமுக்கி விடுவார் அப்பா. அப்பா தொழிற்சாலைகளை பராமரிப்பு செய்யும் ஒரு கம்பெனியில் வேலைச் செய்கிறார். அடிக்கடி இந்தியா முழுக்க பயணம் செய்ய வேண்டும். பெரிய பெரிய உபகரணங்களை தூக்க வேண்டும். தினமும் உடற்பயிற்சி செய்பவர். ஆகையால், அப்பாவின் ஓவ்வொரு தசையும் கல்லுப் போல வளர்ந்து தெளிவாகத் தெரியும். வெற்றுடம்பை பார்த்தால் எந்த ஒரு மாதுவும் மயங்கிவிடுவாள். அப்பாவின் உடலில் அசாத்திய சக்தியிருந்தது. நடிகர் சூரியாவின் சிக்ஸ் பேக் எல்லாம் அப்பாவிடம் பிச்சை வாங்கும்.

அம்மா பிற்பாடு அப்பாவும் அவளும் எப்படி காதல் செய்து திருமணம் செய்துக் கொண்டார்கள் என்று கூறும்போது, அம்மாவை நினைத்து எனக்கு பொறாமை வரும். இப்படி ஒரு காதலன் கிடைப்பது பெண்கள் புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும் என நினைப்பேன். அப்பாவைப் போல காதலனாக இருக்க முயன்றுக் கொண்டிருந்தேன். அம்மா அப்பாவுகிடையே சண்டை வந்தது நான் பார்த்ததில்லை. இருவரும் பேசுவதை விட பேசிக்கொள்ளாமல் பரஸ்பர அன்புடன் நடந்துக் கொள்வார்கள். இனம் புரியாத இன்ப உணர்ச்சிகள் இருவரை கட்டிப்போட்டுக் கொண்டிருந்தது.

எங்கள் வீட்டைப் பற்றி கண்டிப்பாக சொல்ல வேண்டும். நகரத்தின் கீழ்மத்தியத்தர பகுதியில் சிறிய மூன்றடுக்கு வீட்டில் மொட்டைமாடியில் வீடு இருந்தது. பத்துக்கு பத்து ஒரு ஹால் மற்றும் சிறிய சமையலறைதான் வீடு. குளியலறை பாத்ரூமெல்லாம் மொட்டைமாடியின் வெளியில் தான்.

அந்த சிறிய வீட்டில் அழகான காதல் கணவன் மனைவி அவர்களுக்கு மகனாக இருக்கும் நான், குடும்பத்தில் நிலவும் ஆழமான பாசம், பந்தம், பெற்றோர்களின் எதிர்காலமே நானாகியிருக்கும் நிலை. அம்மா அப்பா இருவருக்குமுள்ள காதல் சமுத்திரத்தை விட பெரியதாகி சுனாமியாக கொந்தளிக்கும், அந்த சின்னஞ்சிறு வீட்டில், சிறிய இடத்தில் பெரிய உணர்ச்சிகள் கொந்தளிக்கும்போது, எல்லா தடங்கள்கள் இல்லாமல் போய்விடும். குடும்ப நடைமுறை ஓழுக்கத்திற்கு வேறு வடிவமும் அர்த்தமும் வந்துவிடும்.

ஓளிவு மறைவில்லாமல் திரைமறைவில்லாமல் கண்ணாடியைப் பார்ப்பதைப் போல எல்லாம் அப்பட்டமாக தெரிந்துவிடும்.

எனக்கு புரிய ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து, அம்மா அப்பாவுக்குமிடையேயான உக்கிரமான தடைகளற்ற உறவில், அம்மாவுக்கு தயக்கங்கள் இருந்ததை பார்க்க முடிந்தது. கட்டுகடங்காமல் போனால் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கட்டுப்படுத்த முடியாது. அம்மாவுக்கு நானிருப்பது தயக்கம் தான். ஆனால் அப்பாவுக்கு எதுவுமில்லை. வீட்டில் எனக்கு முன்னால் அம்மாவிடம் பாசத்தையும் அன்பையும் எந்த தயக்கமுமின்றி காட்டுவார். நான் வளரவளர அம்மாவுக்கு ஒருமாதிரியாக ஆவதை உணரத்தொடங்கினேன்.

ஓரு தடவை மூலையில் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும்போது, நான் கவனிக்க மாட்டேன் என்று நினைத்து, அப்பா அம்மாவை சீண்டிக் கொண்டிருக்கும்போது, “ஏங்க வினித்துக்கு எல்லாம் தெரியற வயசாயிடுச்சு. அவன் முன்னால் இப்படி பண்றீங்களே.” என்று அம்மாவை அப்பா இழுத்துப் போட்டு அவரின் அணைப்பில் சிக்கி தள்ளாடும் அம்மாவின் முலைகளை கசக்கும் போது அம்மா கிளர்ச்சியில் துடித்தப்படிச் சொன்னாள்.

“ஏண்டி என் பொண்டாட்டியை நான் என்ன வேணும்னாலும் செய்வேன். யார் பார்த்தா எனக்கு என்ன. அது என் பையனா இருந்தாலும் என்ன. என் ஆசையை கட்டுப்படுத்த முடியாது. என் பொண்டாட்டியை நடுரோட்டுல நாயை ஓப்பதைப் போல ஓப்பேன் யாரும் என்னை கேட்க முடியாது.” என்று அப்பா அம்மாவின் மேல் கிளர்தெழுந்த ஆசையில் சொல்லி மேலும் அம்மாவை சூடுதேத்தி நொறுக்குவார். அம்மா சட்டென்று நான் இருப்பதை மறந்துப் போய் அப்பாவிடம் தன்னையே கொடுத்துவிடுவாள்.

இருவரும் தன்னிலையிழுந்து எல்லாம் நடத்திவிடுவார்கள் என்று எண்ணும் தருணத்தில் சூதாரித்துக் கொள்வார்கள். நான் சட்டென்று விளையாட்டிலிருந்து விலகி அவர்களை பார்ப்பதைப் உள்ளுணர்வால் உணர்ந்துக் கொண்டு விலகி விடுவார்கள்.

அவர்களிடமுள்ள உணர்வு மட்டுமள்ள அவர்கள் என்மீது வைத்திருந்த உணர்ச்சிகளையும் எந்த தங்குதடையின்றிக் கொட்டுவார்கள். என்னிடம் உணர்ச்சிப் பொங்க அவர்கள் உடல் தொடுதல்கள் மூலம் காட்டிய அன்பு வேறு எந்த பெற்றோரும் காட்டியிருக்க மாட்டார்கள். அது ஒரு போதை.

ஒரு நாள் மொட்டைமாடியில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் போது, குளித்துவிட்டு டவலைக் கட்டிக்கொண்டு வீட்டினுள் அப்பா சென்றார்.

“ச்ச்சீ...இப்பத்தான் குளிச்சுட்டு வந்திருக்கீங்க, என்னை விடுங்க.” என்று அம்மா சிணுங்களுடன் சொல்வது கேட்டது.

“குளிச்சா என்ன. என் பொண்டாட்டி பார்த்தா எனக்கு மூடு வருது. என்ன பண்றது.”

“ஐயோ இப்படியா எலும்பெல்லாம் நொறுங்கற மாதிரி கட்டிப் புடிக்கிறது.”

“ஆமாடி, அவ்வளவு ஆசை.”

“இச்.” அம்மாவின் உக்கிரமான முத்தம் சத்தம் கேட்டது.

“இச்.”

“இச்”

“இச்”

“நைட் எல்லாம் ஆட்டம் போட்டது பத்தலியா.” அம்மாவின் கிறக்கம் குரல் கேட்டது.

“நீ எனக்கு எப்பத்தான் பத்துனே.”

“ஊக்கும் விடுங்க.” சிணுங்கினாள் அம்மா

“ஏண்டி. எனக்கு ஆசையா இருக்கு.”

“ஆமா, கண்ட கண்ட நேரத்துல அதே நினைப்பா இருங்க. அதே கருமம் புடிச்ச ஆசையா இருங்க.”

"ஏண்டி நான் ஆசைப்படறது தப்பா.” அப்பாவின் குரலில் ஏமாற்றம் தெரிந்தது.

“என்ன இப்படி சொல்றீங்க. நீங்க இன்னும் என் மேல இவ்வளவு ஆசை வெச்சியிருக்கறது எனக்கு எவ்வளவு பெருமை தெரியுமா... இன்னொன்னு.”

“என்ன...”

“எனக்கு உங்களை நினைச்சால ஆசை வந்தறது...கீழே கொலகொல என ஊறி தண்ணி வடிஞ்சது... அப்பவே உங்களை போடனும் தோணும்.” கொல்கொல குரலில் அம்மா சொன்னாள்.

”அப்படியாடி... அப்போ எதுக்கு வேணாம் வேணாம்னு சொல்றே.” அப்பாவின் குரலில் கிண்டல் தெரிந்தது.

”ஒரு பொம்பளை புருசனா இருந்தாலும் போய் ஓப்பனா கேட்பாங்களா.”

“டேய் டேய் இப்படி பொய் சொல்லாதடி, ஓப்பனா கேட்க மாட்டே ஆனா இண்டைரக்ட்டா கேட்பே பாரு. மவனே என் குஞ்சி செத்த பாம்பா இருந்தாலும் அதுக்கு உயிர் கொடுத்து எழும்ப வெச்சு உன் அரிப்பை தீர்த்துடுவேடி.”

”ஆமா நீங்க மட்டும் என்னவாம், நேரம் காலம் இடம்னு பார்க்காமே போட்டு தாக்குவீங்க. உங்க உடம்பு என்ன மாதிரி இரும்பு ஓடம்பு. என்னை ஒரு பொண்ணுனு நினைக்கவே மாட்டீங்க. போட்டு கசக்கி பிசக்கி எடுத்துடுவீங்க.”

“போடி எனக்கு தெரியாத. உன்னை கசக்கி சக்கையா போட்டுத்தான் உனக்கு புடிக்கனும்னு. எவ்வளவு கசக்கி போட்டாலும் அடுத்த செகண்டே ஃபிரஷ்ஷா இன்னொரு ரவுண்டுக்கு ரெடியாடிவேயடி.”

“இப்பபெல்லாம் ஒரே தயக்கமா இருக்குங்க.” கிசுகிசுத்தால் அம்மா.

“என்னடி ஆச்சு.”

“வினித்துக்கு விவரம் தெரிய ஆரம்பிச்சுடுச்சு. நாம் செய்யறதெல்லாம் அவனுக்கு புரிய ஆரம்பிச்சா ஒன்னு கிடக்க ஒன்னு ஆயிடும்.”

“அவனுக்கு இன்னும் விவரம் தெரியாதடி.”

“இல்லேங்க, எனக்கு என்னவோ அவனுக்கு இப்பவே நல்லா புரிய ஆரம்பிச்சுடுச்சின்னு தெரியுது. வயசுக்கு மீறின மெட்சூரிட்டி இருக்கு. பயங்கரமான புத்திசாலியா இருக்கான். அவன நல்ல விதமா கொண்டு வருனும். நல்லா படிச்சு வைக்கனும். பேர் எடுக்கறாப்புல வாழ்கைல முன்னுக்கு வருனும். நல்லா சம்பாதிக்கனும். நம்ம மாதிரி ஏழ்மைல வாழவேக் கூடாது.”

“அதுதான் நம்ம கனவாச்சே. நம்ம வாழையை அதுக்காகத்தான் வாழறோம்.”

“என்னங்க பண்றீங்க. வலிக்குதுங்க.” அம்மாவின் துடித்தாள்.

“என்னடி வரவர உன் முலை பெருசாயிட்டே போகுது. கல்லு மாதிரி கிண்ணுனு இருக்கு. தொங்கவே மாட்டேங்குது.”

“ஆமா நீங்க போராட்டா மாதிரி பிசையறீங்க. அப்படித்தான் இருக்கும். ஐய் ஐயோ என்ன பண்றீங்க. ஜாக்கெட்டை ஏன் கழட்டுறீங்க.” பதறினாள் அம்மா.

“கொஞ்சம் சும்மா இருடி.”

“பையன் வெளியே இருக்கான் எப்ப வேணும்னாலும் உள்ளே வந்துருவான்.” மேலும் பதட்டமடைந்த அம்மாவின் குரல் கேட்டது.

“அவன் ஓன்னும் வரமாட்டான் விளையாடிகிட்டு இருக்கான்.”

“சும்மா விடுங்க... ஐயோ ஜாக்கெட் கிழிக்காதீங்க. இருக்கறதே நாலு ஜாக்கெட் இப்படி ஓவ்வொண்ணா கிழிசிகிடிருந்தீங்கன்னா நான் என்ன பண்றது.”

“அப்போ ஓழுங்க மரியாதையா கழட்டுடி.”

“வேணாங்க... பையன் வந்துருவான்.”

“சும்மா கழட்டுடி... பையன் வந்தா வரட்டும்..."

"கொஞ்சம் பொறுங்க கழட்டறேன்... என்ன பிராவை கழட்டுறீங்க...” அம்மாவின் மேலும் பதைபதைப்பான குரல் கேட்டது.

“சும்மா இருடி.”

“ம்ம்ம்...மெதுவா கசக்குங்க... போராட்டோவா போடப் போறீங்க...வலிக்குதுங்க.”

“ஆமாடி.. கசக்க கசக்க ஆசையே அடங்க மாட்டேங்குது.”

“ஆஆஆஆ....வலிக்குதுங்க...காம்பை இப்படி போட்டு திருகுறீங்க...விட்டா அதைப் அப்படியே பீய்ச்சி எடுத்துடுவீங்க போலிருக்கே.” அம்மாவின் குரலில் இன்பவலி இருந்தது.

கொஞ்ச நேரம் பேச்சு மூச்சில்லை.

“என்னடி...கீழே இப்படி ஓழுகுது...தண்ணியா கொட்டுது...திடுட்டு நாயி இப்படியா ஆசை வெச்சுகிட்டு வேணாம்னு முரண்டு பிடிக்கிறே.” அப்பா கிறுக்கமாக கேட்டார்.

“ஆமா இவரு தெருவுல போற வேற ஒருத்தரு. நீ என் புருசன்னு நியாபகம் இருக்கட்டும். என் புருசன் மேல என் புண்டை ஓழுகாமே வேறு யாருக்கும் ஓழுகும்.”

“ஆஆஆ... என்னடி என் சுன்னியை இப்படி போட்டு இழுக்குறே.”

“ஆமா... என் புண்டையை உள்ளாற போடு போடுன்னு போட்டு கிழிக்கும் போது வராத வலி நான் இழுக்கும்போது வருதாம்மா.”

“இச்...” அப்பா அம்மாவின் ஏதோ ஒரு இடத்தில் முத்தமிடுவது கேட்டது.

“உம்ம்ம்ம்...”

”ஆஆஆ....”

“ஹாஹா...”

“உம்ம்ம்ம்...”

“ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..”

“மெதுவா...”

“ஆஆ....”

“ம்ம்ம்ம்...”

“என்னால தாங்க முடியலேங்க...” அம்மாவின் போதைக் குரல் கேட்டது.

“என்ன செஞ்சாலும் அடங்க மாட்டே போல...ஆஆஆ...” அப்பாவின் குரல்.

“ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...ஐ ஐயோ...என்னங்க சேலையை கழட்டுறீங்க...”

“ஏண்டி சூடாயிருக்கே... என்னையும் சூடேத்திட்டே... ஓக்கவேணாம்மா...”

“பையன் இருக்காங்க..”

“இருக்கட்டும்..”

“வந்திரப் போறான்...”

“வரட்டுமே...”

“என்னங்க சொல்றீங்க...”

“ஆமாடி...அவன் வரட்டும்... அப்பா அம்மாவை எப்படி ஓக்கறான்னு பாக்கட்டுமே...” அப்பா தன்னிலை மறந்த பேச்சுக் கேட்டது.

“ஐயோ என்ன பேசறீங்க.”

“ஆமாடி... எத்தனை நாளுக்குத்தான் இப்படி பயந்து சாவறது... அவன் முன்னாடி ஒரு தடவை நான் உன்னை ஓத்தான்னு எல்லாமே சரியாயிடும்.”

“தப்புங்க...”

“நா அதுக்கெல்லாம் பயப்படமாட்டேன்... அசிங்கப்படமாட்டேன்...என் பொண்டாட்டியை என் பையன் முன்னால ஓத்தே தீருவேன்.”

“பையனுக்கு பயப்பட மாட்டீங்களா...”

“ஆமாடி...”

“அவனுக்கு மட்டும் தான் நீங்க பயப்படுவீங்க.” அம்மா சிரித்தப்படி சொன்னாள்.

இருவரும் தங்களையே மறந்து குடிக்காரர்களைப் போலிருப்பதாக எனக்குப் பட்டது. வீதியில் குடித்துவிட்டு வெட்கம் மானம் சூடு சொரணையில்லாமல் அம்மணமாக தூங்கும் குடிக்காரர்களைப் போல அவர்களின் பேச்சு இருந்தது.

“இல்லடி... நான் யாருக்கும் பயப்பட மாட்டேன்.”

“கூப்பிடுட்டுமா அவனை.” அம்மா கிறக்கமாக மிரட்டினாள்.

“கூப்பிடுடி...அவன் முன்னால உன் புண்டையை கிழிக்கப் போறேன்.” அப்பா காமத்தில் உழன்ற குரலில் சொன்னார்.

“கூப்பிட்டும்மா...”

“கூப்பிடு பார்க்கலாம்...”

“டேய் வினித்... அம்மாவை காப்பாத்த வாடா...” என்று அம்மா அவளையறியாமல் தன்னிலை மறந்து கதறிவிட்டாள்.

நான் இந்த பேச்சுக்களை புரியாமல், தடத்டக்கு இதயத்துடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அம்மாவும் அப்பாவும் என்ன செய்கிறார்கள் என்றுப் புரியவில்லை. அப்பா அம்மாவை ஏதோ செய்கிறார் என தோன்றியது.

அம்மாவின் கதறல் கேட்ட அடுத்த நோடியே, துப்பாக்கியிலிருந்து பாயும் தோட்டாவைப் போல, பாய்ந்துப் போய் சாத்தியிருந்த கதவை திறந்துக் கொண்டு உள்ளேப் போனேன்.

நான் அவ்வளவு சீக்கிரம் கூப்பிட மறுவினாடியே வந்துவிடுவேன் என்று அவர்கள் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை போலும். அவர்களால் சுதாரிக்க முடியாத காமக் கிளர்ச்சியில் இருந்திருப்பார்கள் போலும். நான் கதவை திறந்தவுடன் தான் உள்ளே வருகிறேன் என்று அவர்களுக்கு உறைத்திருக்கும் போலும்.

கதவைத் திறந்தவுடன், என் அம்மாவின் நிர்வாணம் என்னை ஆயிரம் ஞாயிறு பிரகாசம் போலத் தாக்கியத். அதன் நேர்த்தியான வளைவு சுளிவுகள் என்னை திடுக்கிட வைத்தன. அம்மாவின் முலைகள் பழுத்துப் போன பழங்களைப் போல தொங்கிக் குலுங்கிக் கொண்டிருந்தன. அப்பாவின் மூர்க்கத்தனமான கசங்களுக்கு ஆளாகி ரத்தச்சிவப்பாக ரணகளமாக காட்சியளித்தது. காம்புகள் இழுத்து இழுத்து விடப்பட்டதாள் தடித்த விரலைப் போல வீங்கி முலைகளிலிருந்து நீட்டிக் கொண்டிருந்தது. அம்மாவின் உடலை யாரோ ஓருத்தர் துவைத்து எடுத்ததைப் போல துவண்டுப் போயிருந்தது. அம்மாவின் முகம் என்னை வெளிறிப் போய்ப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. பெற்ற மகன் முன்னால் அம்மணமாக நிற்கும் அவமானத்தையும் அவலத்தையும் பாவத்தையும் அவள் உடல் முழுக்க சுமந்துக் கொண்டிருந்தது. அம்மாவைப் பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தது. ஒரு நொடித்தான் என்னை தாமதிக்க வைத்தது மறுவினாடி பரிதாபப்பட்டு அந்த நிர்வாணத்தை நோக்கி ஓட வைத்தது.

நான் உள்ளே நுழைந்த மறுத்தருணமே பயத்தால் உறைந்துப் போய் அம்மாவும் அப்பாவும் விலகினார்கள். அப்பாவின் இடுப்பில் துண்டு இருந்தது. காமத்தின் கிளர்ச்சியில் ஆனந்த மயக்கத்தில் இருந்தவர்கள் சட்டென்று அது விலகி வலிக்குக்குள் புகுந்தவர்களைப் போல இருந்தார்கள். ஒரு நொடி திடுக்கிட்டு சிலையானவர்கள், நான் அம்மாவை நோக்கி ஓடுவதைப் பார்த்து, அம்மா நிலைக்குலைந்து தடுமாறி பதற்றமடைந்து, மானத்தைக் காக்க தரையில் எங்கோ கிடந்த சேலையைத் தேடி கைக்கு கிடைத்த பகுதியை எடுத்து தன் இடுப்பை சுற்றி முலைகளை சுற்ற முயன்று தோற்றுக் கொண்டிருக்கும் போது, நான் அவள் பக்கத்தில் வந்துவிட, சேலையால் தன்னை மூட முயல்வதை விட்டுவிட்டு என்னை தூக்கி அணைத்துக் கொள்ள நான் அவளின் இதமான முலைகளில் மூழ்கிப் போனேன்.

சேலைக்கும் பிடிப்பில்லாமல் போக முழுவதுமாக நழுவி கீழே விழுந்தது.

அவளின் தோள்பட்டையில் என் முகத்தை அமுக்கி அவளின் அவகரமான நிலைமையை மறைக்க முயன்றாள். ஆனால் அவளால் அவளின் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. என் தலையை அழுத்திக் கொண்டிருந்த அம்மாவின் கையை மீறி முகத்தை விலகி நேராக அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்தேன். முகத்தில் வெட்கம் மானம் சூடு சுரணை தாக்க அவமான கொந்தளிப்பில் அவள் முகம் இருந்தது.

“ஏம் அம்மா என்னை காப்பத்துன்னு கூப்பிட்டீங்க... என்னாச்சும்மா உனக்கு...” என்று பதற்றத்துடன் பயத்துடன் கேட்டேன்.

அம்மாவினால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அதுவரை கண்களில் தேங்கியிருந்த கண்ணீர் மடைத் திறந்த வெள்ளம் போல வெளியே வந்தது. வாயும் முகமும் கோணலாகி அவளின் மானக்கேட்டை நினைத்து கேவிகேவி அழ தொடங்கினாள். அம்மாவின் அழுகையை பார்த்து எனக்கும் அழுகை வந்தது. அம்மா என்னை இறுக கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு அழுதாள். அந்த அழுகை அவளின் அவமானத்தையும் பாவத்தையும் கழுவிவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் அழுதாள். அம்மாவின் நிலைமையை பார்த்து நானும் அழுதேன்.

”அழாதேம்மா...” என்று தேம்பியப்படி அவளின் கண்ணீரை தொடைத்தேன். என் பாசம் அவளை மேலும் உருக வைத்திருக்க வேண்டும். மேலும் அழுதாள். என்னை உடும்பு பிடிப் போல் பிடித்துக் கொண்டு அழுதாள். அவளின் முலைகளை அந்த அரவணைப்பில் அவளின் மார்ப்பில் புதைந்துத் காணாமல் போய்விட்டது.

“அழாதம்மா.” என்றேன்.

கொஞ்ச நேரம் அழுது எப்படியோ அவளைக் கொஞ்சம் தேற்றிக் கொண்டாள்.

“ஏன் அழறீங்கம்மா.” என்று மனசுடைந்துப் போய் கேட்டேன்.

அழுகையுடன் ஒரு பாசப் புன்சிரிப்பை உதிர்த்து அழகான மூக்கை உறிஞ்சியவள், “அப்பா என்னை வலிக்கற மாதிரி அடிச்சாரா, எனக்கு யாரிருக்கா நீ தானே இருக்கே, அதான் என்னை காப்பாத்த வான்னு கூப்பிட்டேன். அப்பா அடிச்ச அடியில் அழுறேன்.” என்று அழகான பொய்ச்சொல்லி மறுபடியும் என்னை இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு அழுதாள்.

நான் அவளின் கண்ணீரை துடைத்தப்படி, அலங்கோலமாக இருக்கும் அவளின் முகத்தில் முத்தங்கள் பதித்தப்படி, “அழாதேம்மா...அப்பாவை நான் பார்த்துக்கறேன்.” என்று சொல்லியப்படி அப்படியே திரும்பி அப்பாவைப் பார்த்து, “அம்மாவை இனிமே அடிக்காதீங்கப்பா.” என்று பொய்யாக அதட்டி பாசமாக இரண்டடி முகத்தில் கொடுத்தேன்.

அம்மா கலங்கிப் போய் நின்றுக் கொண்டிருந்தார். எப்போதும் யாருக்கும் பயப்படாமல் திடாகாத்திரமாக இருக்கும் அப்பா அப்போது ஓடுங்கிப் போய் என்னை பயத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். முகத்தில் வியர்வை அருவியாக கொட்டிக் கொண்டிருந்தது.

அம்மாவை திரும்பி பார்த்து, “அப்பாவை நாலு சாத்தி சாத்திட்டேன், இனிமே உன்னை அடிக்க மாட்டாரு அம்மா.” என்றேன்.

அம்மா ஒரு வெற்றுப் புன்னகையை உதிர்த்து என்னை பாசத்துடன் கட்டியணைத்துக் கொண்டாள்.

அங்கே அமைதி நிலுவியது, வினாடிகள் ஓடின. ஓவ்வொரு வினாடியும் என் அம்மாவுக்கு சுமைக் கூடிக் கொண்டிருப்பதை உணர முடிந்தது. நேரம் போக போக அவளின் அவல நிலை இருவருக்கும் வெட்ட வெளிச்சமாகிவிடும் என தோன்றியது.

“வாடா வினித்.” என்று அம்மாவின் மார்பில் சாய்ந்திருந்த என்னை தூக்க முயன்ற அப்பா திடுக்கிட்டார். அம்மா என்னை அவளுள் ஆழமாக இழுத்து அணைத்துக் கொண்டாள். விசும்பினாள். ஏதோ ஓன்று என்னை அவளிடமிருந்து பிரிக்க விடாமல் தடுத்தது. அப்பா இழுக்க அவள் பிடியை இறுகினாள்.

அம்மாவின் முலைகள் மேல் சாய்ந்திருந்த எனக்கு அவைகளை விட்டுவிட மனமில்லை. அப்பா இழுக்கும் போதெல்லாம் நானும் அம்மா மேல் சாய்ந்தேன்.

எப்படியோ அப்பா என்னை அம்மாவிடமிருந்து விடுப்பட செய்து தூக்கிக் கொண்டு வெளியேச் சென்றுக் கொண்டிருந்தார். அவரின் தோள்பட்டையில் இருந்த என் முகம் அம்மாவைப் பார்த்தது. ஒரு நொடியில் சில துளிகள் எங்கள் கண்கள் சந்திக்க அம்மா தலையை தாழ்த்தினாள். அம்மாவின் நிர்வான உருவம் என் கண் வழியேச் சென்று என் மனதில் பதிந்தது. அம்மா உணர்ந்திருப்பாளோ என்னவோ, சட்டென்று ஒரு கையால் தன் பெரிய மார்புகளை மூட முயன்றாள். அது பத்து கைகள் வைத்தாலும் மூட முடியாத மார்புகள். இன்னொரு கையை தன் தொடையிடுக்கில் வைத்து அந்த முக்கோணத்தை மூடினாள். மூடும் முன் முதல் தடவையாக ஒரு நொடிக்கு அந்த பிரதேசத்தைப் பார்க்க முடிந்தது. முழுவதும் கருமையான முடிகளால் மூடியிருந்தது. அங்கே முடி இருக்கின்றதே என்பது என் கற்பனைக்கு எட்டாதாக இருந்தது. அங்கே எப்படி முடி வந்திருக்கும் வளர்ந்திருக்கும் என புரியவில்லை. அந்த முடிகள் என் ஆழ்மனதில் பதிந்து அச்சத்தை தந்தன.

அப்பா என்னை வெளியே தூக்கிக் கொண்டுப் போய், “அம்மாவும் அப்பாவும் சும்மா விளையாடினோமோ, நீ ஃபிரண்ட்ஸ் கூட விளையாடும் போதெல்லாம் அவங்க அடிச்சிட்டாங்க இவங்க அடிச்சிட்டாஙகன்னு அழுவீங்கல்ல அதுமாதிரி அம்மா அழறாங்க.” என்று என்னைச் சமாதனம் படுத்தினார்.

அவரால் காமத்தை எனக்கு விளங்க செய்ய முடியவில்லை. அது நானாக விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். அதுக்கு ஒரு வயசு வேண்டும். காமம் எப்படி அம்மாவை அப்பாவையும் அசிங்கமாக பேச வைத்தது, தன்னிலை மறக்க வைத்தது, போதையேற்ற வைத்தது, பெற்ற மகன் முன்னால் எப்படி நிர்வாணமாக நிற்க வைத்தது, வெட்கப்பட வைத்தது, என்று அப்பாவால் விளக்க முடியாதுதான்.

பாசத்தினால் விளங்க வைக்க முயன்றுக் கொண்டு, பாசத்துடன் என்னை அணைத்துக் கொண்டு என் மனதுடன் பேச முயன்றுக் கொண்டு ஆறுதல் படுத்த முயன்றுக் கொண்டிருந்தார். எங்கள் மொட்டை மாடியிலிருந்து கீழே வீதியில் போகும் மனிதர்களையும் வாகனங்களையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.

அவமானம் தான் காமத்துக்கு அழகு என்று அதன் பிறகு நடந்தது எனக்கு உணர்த்திக் காட்டியது.

...தொடரும்.

[Deep_Lover]

மிக அற்புதமான எழுத்து நடை நடக்கும் சம்பவங்கள் அனைத்தும் நம் கண் முன்னே நடப்பது போல் உள்ளது உங்கள் எழுத்துக்கு நான் ஒரு பெரிய ரசிகன் உங்களின் அடுத்த பதிவைப் படிக்க மிகவும் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறேன் என்வே உங்களின் அடுத்த பதிவை கூடிய விரைவில் பதிவிடுங்கள் நன்றி

நன்றி நண்பரே. நீங்களே ஒரு பெரிய எழுத்தாளர், உங்கள் கதையை ரசித்திருக்கிறேன். பாராட்டுக்கு நன்றி. முடிந்தளவுக்கு அப்டேட் தருகிறேன்.

[Deep_Lover]

Very nice update

கருத்துக்கு நன்றி நண்பரே.

தரமான பதிவு...!!

பல நடுத்தர வீடுகளில் தாய்மார்கள் படும் அவதியை மிகவும் நேர்த்தியாக காட்சி படுத்தி இருக்குறீர்கள். கணவனின் காமத்தையும், மகனின் அறியாமையையும் கையாள தவிக்கும் தாயின் மனபோராட்டம்  நெஞ்சை வருடுகிறது.

"அவமானம் தான் காமத்திற்கு அழகு "...

இது முற்றிலும் உண்மை, கூச்சம் கலைந்தால் உச்சம் அடைய முடியும், உறவுமுறைகளை கலைந்தால் திகட்ட திகட்ட இன்பம் கிடைக்கும்.

இந்த பாகத்தின் பிரச்சனை பற்றிய கருத்துக்கு நன்றி நண்பரே. முன் நடந்தவைகளையெல்லாம் தவிர்த்து விட நினைத்தேன். நேரடியாக நிகழ்காலத்துக்கு கதையை சொல்லிவிடலாம் என்று பார்த்தேன். முன் கதை எவ்வளவு தூரம் போகும் என பார்ப்போம். நன்றி.

[Deep_Lover]

அன்று நடந்ததை பல வருடங்களாக என் மனதில் ஓரத்தில் அசைப் போட்டுக் கொண்டேயிருந்தேன். அம்மாவும் அப்பாவும் நடந்த விதம், அம்மாவை நிர்வாண கோலத்தில் பார்த்தது, எல்லாம் என் மனதில் எந்த விதமான எதிர்மறை விளைவுகளை ஏற்படுத்தவில்லை. சில சமயம் மனோரீதியாக பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும் என மருத்துவர்கள் கருத்தாக இருந்தாலும், அது மாதிரி எனக்கு ஒன்றுமாகவில்லை.

ஆனால் இரண்டு விஷயங்கள் நடந்தன. அம்மாவும் அம்மாவும் என்ன செய்தார்கள் செய்கிறார்கள் என அப்போது எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் ஏதோ ரகசியமாக செய்கிறார்கள் செய்ய விரும்புகிறார்கள் என்று புரிந்தது. அதற்கு அவர்களுக்கு தனிமை தேவைப்பட்டது. ஏதோ ஆசையாசையாக செய்கிறார்கள், நான் அவர்களுக்கு தடங்களாக இருந்தேன். அதனால், அப்பா அம்மாவுக்கு தனியாக இருக்க தனி அறைகள் கொண்ட பெரிய பங்களா வாங்க வேண்டும் என்ற வெறி எனக்குள் ஏற்பட்டது. உடனே பெரியவனாகி சம்பாதித்து பங்களா வாங்க வேண்டும் என்று கடவுளிடம் வேண்டிக் கொண்டேன்.

மற்றொன்று, அம்மாவை ஓட்டுத் துணியில்லாமல் அம்மணமாக நான் பார்த்துவிட்டதால் இருவரும் குற்றயுணர்ச்சியுடன் துடித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். அம்மாவின் நிர்வாணம் எனக்கு பொருட்டாகவேயில்லை, எனக்கு எந்த விதமான தப்பான பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை நினைக்கவில்லை என்று புரியவைக்க வேண்டும். அவர்கள் குற்றயுணர்ச்சியுடன் தவிப்பதை நிற்பாட்ட வேண்டுமென்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது.

அம்மாவின் நிர்வாணம் என் மேல் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை இதுவரை என்னால் வரையரைச் செய்யமுடியவில்ல. அம்மாவின் நிர்வாணம் எனக்கு பயத்தை அளித்தது என்பது உண்மைத்தான். இதுவரை நான் பார்த்திராத பெண்னுடல். அப்போது கற்பனைக்கு எட்டாத கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்ட முலைகளும் உடலையும் பார்த்தது மலைப்பை ஏற்படுத்து. பயம் அச்சம் ஏற்பட்டது. ஆனால் உடலில் ஜிவ்வென்று என்று இரத்ததுடன் ஒரு உணர்ச்சியோடியது இன்னும் எனக்கு நியாபகம் இருக்கின்றது. இதயத்துடிப்பு நின்று இரத்தம் ஓட்டம் வெள்ளம் போல பாய்ந்தது. பிறகு தடதடவென்று இதயமடித்தது. பார்க்க கூடாத ஒன்றை பார்த்துவிட்டதாக ஒரு எண்ணம். அந்த உணர்ச்சிகளை என்னால் இன்னும் விளங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.

என்னவானாலும் அம்மாவுக்கும் எனக்குமிடையேயான ஒரு திரை விலகிவிட்டதாக தோன்றியது. அம்மாவை நினைத்து பாசம் அதிகமானது. அன்புச் செலுத்த வேண்டும் என்ற வெறி ஏற்பட்டது. அம்மாவின் மனதில் என்ன ஓடியது என்றுத் தெரியவில்லை. அவமானம் பட்டதை பார்க்க முடிந்தது. தலைக்கூணிவு அவளுக்கு ஏற்பட்டது.

அம்மா ஒரு கையால் துள்ளும் முலைகளை மறைக்க முயன்றுக் கொண்டு தன் தொடையிடுக்கை மறுக்கையால் மறைத்துக் கொண்டு அவமானத்தால் துவண்டுப் தலையை தாழ்த்தி நின்றுக் கொண்டிருக்கும் காட்சி, என் மனதில் இன்னும் பசுமையாக இருக்கின்றது. அந்த காட்சி அம்மாவின் மேல் இரக்கத்தையும் பரிதாபத்தையும் வெள்ளமாக ஏற்படுத்தியது.

ஓடிப் போய் அம்மா அந்த மாதிரி அவமானப்பட்டு நிக்காதீங்க நான் தப்பா நினைக்கல என்று ஆறுதல் சொல்லி அவளைத் தேற்றத் துடித்தேன். ஆனால் நடந்துப் போன சம்பவத்தை டைம் ட்ராவல் மூலம் பின்னோக்கிப் போய் சொல்ல முடியவில்லை. இன்றுவரை அம்மாவிடம் ஆறுதல் சொல்லமுடியவில்லை. அம்மாவின் அந்த கோலமே எனக்குப் பிடித்துப் போயிற்று என்று பின்னால் தான் தெரிய ஆரம்பித்தது. அம்மா என் கட்டுக்குளிருப்பதாக தோன்றியது.

முதலில் அப்பாவையும் அம்மாவையும் சகஜ நிலைக்கு கொண்டு வர வேண்டும் போலத் தோன்றியது.

நான் அப்பாவிடம், “அம்மா அம்மாவை அடிக்காதீங்கப்பா, பாரு அம்மா எப்படி அழறாங்க. ரொம்ப வலிச்சிருக்கும். நா தப்பு பண்ணா குறும்பு பண்ணா அடிக்கவே மாட்டீங்க. அம்மாவை மட்டும் ஏன் அடிக்கிறீங்கப்பா.” என்று நொறுங்கிப் போய் அப்பாவிடம் சொன்னேன்.

தடுமாறிய அப்பா, “இல்லடா வினித், அம்மா சும்மா செல்லமா அடிக்கிற மாதிர் அடிச்சேன். விளையாட்டா தான் அடிச்சேன். அம்மா அழுதுட்டாங்க.” என்று நீர் ததும்பும் கண்களினாள் சமாளித்தார்.

“சரி இனிமே அம்மா அழ வைச்சீங்க, நானும் அம்மாவும் சேர்ந்து உங்களை அடிச்சு அழவெச்சிருவோம்.” என்று அப்பாவை பாசமாக மிரட்டி பொய்யாக அவர் மார்பில் நான்கடி அடித்தேன். அப்பா வலிக்கின்ற மாதிரி பாவனைச் செய்தார்.

அப்போது ”வினித்.” என்று அம்மாவின் உடைந்துப் போன குரலைக் கேட்டு திரும்பிப் பார்த்தேன். அம்மா சேலையை அணிந்து அடக்க ஓடுக்கமாக மகாலட்சுமியைப் போல காட்சியளித்தாள். ஆனால், முகமெல்லாம் அழுததால் சிவந்துப் போயிருந்தது. ஞாயிறு மறையும் போது ஏற்படும் வண்ணம். கண்களில் சோகத்துடன் கூடிய அவமானம் தெரிந்தது. என்னை அச்சத்துடன் பார்க்கும் பார்வை.

நான் அப்படியே அப்பாவிடமிருந்து, ஒரு கன்று தாய்ப் பசுவிடம் எப்படி பால் குடிக்க துள்ளிக் குதித்து ஓடுகிறதோ, அந்த மாதிரி அம்மாவிடம் தாவி குதிக்க, அம்மா என்னை லாவகமாக தூக்கினாள். என் உணர்ச்சியெல்லாம் திரட்டி அம்மாவின் உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டேன். அம்மாவின் உடலில் ஒருவித நிம்மதி படர்வதை உணர்ந்தேன்.

“அம்மா, அப்பா இனிமே உன்னை அடிக்க மாட்டாராம்மா. அப்பாவை திட்டிட்டேன். நாலு அடி அடிச்சுட்டேன். நீங்களும் நாலு அடி அடிங்கம்மா. அப்பா சாரி கேட்கறவரை நாலு அடி அடிங்கம்மா.” என்று அம்மாவிடம் கொஞ்சினேன்.

அம்மா என் கண்ணை தீவிரமாக ஊடுறுவிப் பார்த்தாள். என் மனதையறிய முயற்சிக்கித்தாள். ஏதாவது தெரியுமா என்பதை தேடினாள். ஆனால், என் மனதில் ஓன்றுமில்லை என்றுக் காட்டியிருக்கும் போல. அவள் முகத்தில் பிரகாசம் தெரிந்து கண்கள் பேசியது.

என் மேல் அபார நம்பிக்கை வந்திருக்கும் போல. எல்லாம் தெரிந்தும் அவள் மானத்தை காக்கும் ஓரு ஆண்மகனாக அவள் கண் முன் நான் ஓங்கி நிற்பதை என்னால் உணர முடிந்தது. இனி என்ன ஆனாலும் என் மகன் என்னை காப்பாற்றுவான என்கிற நம்பிக்கை அவளுக்கு வந்திருக்கும். என்னை அப்படியே தன் உயிரை கொடுத்து என் வாயில் முத்தமிட்டாள். நீ தான் என் உயிர் என்பதைப் போலிருந்தது. நானும் திருப்பி முத்தமிட்டேன். என்னவானலும் நான் இருக்கின்றேனம்மா என்பது சொல்வதைப் போலிருந்தது. அந்த கணத்தில் நாங்களிருவரும் புத்தம்புதிய உறவை ஏற்படுத்திக் கொண்டோம்.

“அப்பாவை அடிங்ம்மா. இனிமே உங்களை அவரு அடிக்க கூடாது.” என்றேன் பொய்க்கோவத்துடன்.

“சாரிடா வினித், அம்மாவை இனிமே அடிக்க மாட்டேன்.” என்று அப்பா முந்திக் கொண்டுச் சொன்னார்.

“அதான் அப்பா சாரி கேட்டுட்டாருல்ல. இனிமே அப்பா என்னை அடிக்க மாட்டார்.” என்று அம்மா சமாதானபடுத்தினாள்.

“ஓகே அம்மா.” என்று நான் சொல்ல, அப்பா அம்மாவை என்னையும் சேர்த்து அணைத்து எங்களிருவருக்கும் முத்தம் கொடுத்தார். அப்பாவின் அணைப்பில் நான் சொக்கிப் போனேன். அம்மா உணர்ச்சியில் துடிப்பதை என்னால் உணரமுடிந்தது.

அன்று ஞாயிறானாதால், அப்பா வெளியேப் போய் கறி வாங்கி வர, அம்மா மணக்க மணக்க சமைத்தார். அப்பாத்தான் எனக்கும் அம்மாவுக்கும் பாசமாக வயிறு நிறைய ஊட்டிவிட்டார். அப்பா எனக்கு ஊட்டும் போது அம்மா முகத்தில் தெரிந்த பூரிப்பையும் பாசத்தையும் என்னால் இன்றும் மறக்க முடியவில்லை. அப்பா அவளுக்கு ஊட்டும் சந்தோஷத்தை விட எனக்கு அவர் ஊட்டியதுதான் அவளுக்கு அளவில்லா சந்தோஷமாக இருந்ததை பார்க்க முடிந்தது.

சாப்பிட்ட பின் நான் மூலையில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன்.

“நான் வேணாம் வேணாமுன்னு சொன்னே. நீங்கத்தான் கேக்காம செஞ்சீங்க. என்னாச்சுப் பாரு. வினித் முன்னாடி ஓட்டுத் துணியில்லாம நிக்க வேண்டியதாச்சு.” என்று கிசுகிசு குரலில் வருத்ததுடன் சொன்னாள்.

“வினித் வந்திருக்க மாட்டான். நீதான் அவனை கூப்பிட்டே.”

“ஆமா என் உணர்ச்சியை தூண்டிவிட்டுட்டே. உணர்ச்சி அதிகமாச்சுன்னா நான் என்ன பேசுறேன் செய்றேன்னு எனக்கே தெரியாது.” அம்மா சோகமாக சலித்துக் கொண்டாள்.

“என்னால ஆசையை கட்டுப்படுத்த முடியல.”

“கட்டுப்படுத்திதான் ஆகனும்.”

“நமக்கு காசு பணம் வசதி வாய்ப்புன்னு கொறை வெச்சிருந்தாலும் கடவுள் இந்த செக்ஸ் விஷயத்துல நமக்கு கோடிஸ்வரர்கள் ரேஞ்சுக்கு கொடுத்திருக்காரர்டி. வேற எந்த பொம்பளையும் பார்த்தாலும் ஆசை வரதில்ல. ஆனா உன்னை பார்க்கும் போதெல்லாம் ஆசை வந்துகிட்டேயிருக்கு. உன்னை பண்றபோதேல்லாம் சொர்க்கத்துல மிதக்கறமாதிரி இருக்கு. ஆசை வந்திருச்சுன்னா உன்னை அங்கேயே போடனும் தோணது. என்னால கட்டுப்படுத்த முடியல.”

“எனக்கு மட்டும் என்னவாம். நீங்க கிட்டயிருந்தா. ஆசையாசையா வருது. உங்க பெரிய உலுக்கையை எப்பவுமே என் உரலில் இடிச்சுகிட்டேயிருக்கனும் ஆசையா இருக்கு. நீங்களே பார்த்துயிருப்பீங்களே கீழே ஓட்டைல எப்படி கொழகொழன்னு தண்ணி கசிஞ்சிகிட்டேயிருக்கனும். எனக்கும் ஆசை வெறி எல்லாம் இருக்கு. நான் உங்க மேல உசிரையே வெச்சியிருக்கேன். உங்க திருப்தி சந்தோஷம் தான் என் சந்தோஷம். உங்க சந்தோஷத்துக்காக, நான் என்னவேணும்னாலும் செய்வேன். நீங்க என்னை எங்கே வேணும்னாலும் போடலாம். ஏன் நடு ரோட்டுல படுடி அப்படின்னு சொன்னாலும் படுப்பேன், நீங்க அங்கே போடலாம். டேய் தேவடியா, நீ அவன் கூட படுத்து ஓல் வாங்குடி அதுதான் எனக்கு சந்தோஷம் அப்படின்னு நீங்க சொன்னாலும், நீங்க யாரை சொல்றீங்களோ அவன் கூட படுத்து ஓல் வாங்கிட்டு வருவேன்.”

“என்னடி சொல்றே.” அப்பாவின் திடுக்கிடும் குரல் கேட்டது.

“ச்ச்சீ தப்பா எடுத்துகிட்டு. நான் உன் சந்தோஷத்துக்காக என்ன லேவலுக்கு செல்வேன்னு சொல்றதுக்காக சொல்றேன். உன் மேல் நான் வெச்சிருக்கற பாசத்தை புரிஞ்சுக்க சொல்றேன். உன் செக்ஸ் சந்தோஷத்துக்காக நான் என்ன வேணும்னாலும் செய்யறேன்னு சொல்ல வந்தேன். நீங்கதான் என்னை மத்தவங்க கிட்ட படுக்க சொல்வீங்களா, ஒரு வேளை அப்படி சொன்னாலும் நானும் படுத்துருவேணா.”

“தேங்க்ஸ் மேனகா.”

“டேய் முருகேசா... நீ உன் ஆசையை கட்டுப்படுத்திக்கோ. பண்றதுக்கு நேரம் காலம்னு ஒன்னு இருக்கு. நம்ம பையன் இருக்கும் போது பண்ணாதே. சரியா.”

இப்படி அப்பாவின் மேல் உருகும் போது அம்மா அப்பாவின் பெயரைச் சொல்வாள். இருவரும் நெகிழ்ந்துப் போய்விடுவார்கள்.

நான் விளையாடிக் கொண்டு ஓரக் கண்ணால் அவர்களைப் பார்த்தேன், நெகிழ்ந்துப் போன அப்பா என்னை பார்த்தார். நான் மும்முரமாக விளையாட்டுச் பொருட்களை வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன்.

அம்மாவை இழுத்து “இச்” என்று வாயில் முத்தமிட்டார்.

“இச்.” அம்மா பதிலுக்கும்

“இச்”

“இச்”

“இச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்.” அப்பா அம்மாவை முத்தத்தால் பாடுப் படுத்தியதை ஓரக் கண்ணால் பார்த்தேன்.

“எனக்காக யார் கூட வேணும்னாலும் படுக்கறேன்னு சொல்றே. இப்ப எனக்கு ஆசையா இருக்கு. நம்ம பையன் முன்னாடி செய்லாம்டி. நான் கதற கதற உன்னை ஓக்கறதை நம்ம பையன் பார்க்கனும்டி.” என்று அப்பா வெறியுடன் சொல்வது கேட்டது.

“ச்ச்சீ....இது என்ன புதுவிதமான ஆசை. அப்படியெல்லாம் அசிங்கமா நினைக்காதீங்க.”

“இப்ப அவனுக்கு விவரம் பத்தாது. நம்ம பையன் தானே. ஓரே ஒரு தடவை பண்ணி பார்க்கலாம்.”

“வேணாங்க அவன் வளர்ந்துட்டான். விவரம் தெரியும். அப்புறம் எதாவது ஆயிடப் போகுது.”

“ஓன்னும் ஆகாது.”

“ஏங்க, வினித பொறாந்ததில்லேருந்து இத்தனை நாளு அவனை வெச்சுகிட்டு தான் என்னை பண்ணிகிட்டிருக்கீங்க. புதுசா இனிமே என்னயிருக்கு.”

“இல்லைடி இத்தனை நாளு அவன் தூங்கும் போதுதான் பண்ணோம். அவன் பாத்துகிட்டிருக்கும் போது பண்ணனும்.”

“ச்ச்சீ... உங்களுக்கு செக்ஸ் ஃபீலிங்க் தாஸ்தி ஆச்சுன்னு அசிங்க அசிங்கமா நினைப்பீங்க. அவன் நம்ம பையங்க. நீங்க மிருகத்தனமா செய்யறீங்க. அவன் மனசுக்கு பாதிப்பாயிடும் வேணாம். நம்ம மேல தப்பான எண்ணம் வந்திரும். பெரியவனான்னா மனசுல வடு ரணமெல்லாம் வந்துடும்.”

“அப்படியெல்லாம் ஒன்னு ஆகாது.”

“எனக்கு மட்டும் ஆசையில்லையா என்னா. அப்பாவும் அம்மாவும் பாசமா நேசமா அன்பா பரிமாரிகிட்டி அந்தரங்கமா இருக்கறதை அவன் பார்க்கட்டும்னு எனக்கு மட்டும் ஆசையில்லையா. அது தப்புங்க.”

“எனக்கு ஆசையா இருக்குடி.”

“உனக்கு தைரியமிருந்தா பண்ணுங்க.”

“பண்ணிடுவேன்.”

“சரிடா பண்ணுடா.”

அப்பாவின் கைகள் அம்மாவின் மேல் பாய்ந்து சேலையை அகற்ற தொடங்கியது.

”வினித் தூங்க வாடா.” என்று அம்மா அலறினாள்.

நான் எழுந்து ஒடிப் போய் அம்மா பக்கத்தில் தூங்க போக, அம்மா என்னை இழுத்து அவள் படரவிட்டு, “அம்மா மேல தூங்குடா.” என்றாள். அப்பா விரட்டென்று பயந்து பின்வாங்கினார். அம்மா என் முதுகை தடவிக்கொண்டு என் முகத்துக்கு முத்தமிட்டாள். அம்மா இப்படித்தான் தன் மேல் படர வைத்து என்னை எப்போதும் தூங்கவைப்பாள். அப்படி தூங்கினால் தான் எனக்கு தூக்கம் வரும். வீட்டில் பாயும் சின்னஞ்சிறு கல் போன்ற மெத்தையும் தான் இருந்தது. அந்த மெத்தையில் படுப்பதை விட தரையில் படுத்துவிடலாம். அதனால் அம்மா எப்போதும் என்னை அவள் மேல் படுக்க வைத்து, தரையின் கனத்தை என் உடலில் படாமல் பார்த்துக் கொள்வாள். நான் தூங்கியப் பிறகு மெதுவாக பாயில் இரண்டு மூன்று பெட்ஷீட் போட்டு தூங்க வைப்பாள்.

பயந்து விலகிய அப்பாவைப் பார்த்தாள் அம்மா. அவர் முகத்தில் ஆசையை நிறைவேறாத ஏமாற்றம் தெரிந்தது. என்னை பார்த்து பயம் வேறு.

“அப்பா ரொம்ப குறும்பா போச்சுடா வினித். திமிர் தாஸ்தியா ஆச்சு.” என்றாள்.

”ம்ம்ம்” என்று உறுமியப்படி அப்பாவை பொய் கோவத்துடன் பார்த்தேன்.

“அம்மாவும் மகனும், அப்பாவை ஒரு வழிப் பண்ணாம விட மாட்டீங்க போல.” அப்பா சிரித்துக் கொண்டேச் சொன்னார்.

கொல்லென்று சிரித்த அம்மா, “அப்பா சிங்கம் போல பேசுவார். ஆனா அவர் பையன் வினித்தை பார்த்தா பெட்டிப் பாம்பைப் போல அடங்கிடுவாரு.” என்றாள்.

“அப்பா பையன் மேல பயம் இருக்கறதுல தப்பில்ல.” என்றார்.

அம்மா அப்பாவை ஒரு வித குறுகுறுப்புடன் பார்த்து“தப்பு செஞ்சாத்தானே பையன் மேல பயம் வரும்.” என்று ரகசியமாக சிரித்தாள்.

“ஆமாடி.”

“அப்புறம் தப்பு செய்யாதீங்க.”

“போடி.” என்று சலித்தார் அப்பா.

திடுக்கிட்ட அம்மா, “சாரிங்க... நைட் மட்டும் வெயிட் பண்ணுங்க. ஆசைத்தீர என்னை என்ன வேண்டுமானாலும் பண்ணுங்க.” என்று அப்பாவை இழுத்து அவர் தலையை தன் கக்கத்தில் வைத்து கையை தலையைச் சுற்றினாள். அம்மாவின் அணைப்பில் அப்பா சாந்தமானார். நான் அம்மாவின் முகத்தில் முத்தம் கொடுப்பதை அவர் ஏக்கமாக பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன்.

“அம்மா அப்பாவுக்கு ஒரு முத்தம் கொடுங்கம்மா.” என்றேன்.

“முதலில் அப்பாவை எனக்கு முத்தம் கொடுக்கச் சொல்லு.” என்றாள் அம்மா.

“அப்பா அம்மாவுக்கு முத்தம் கொடுங்கப்பா.” என்றேன்.

சொன்னதுதான் தாமதம் அப்பா நிமிர்ந்து அம்மா முகத்தில் முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தார். நானும் அம்மாவுக்கு முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தேன். அம்மா பூரித்துப் போனா அம்மா இதழ்களில் புன்னகை தவழ அப்படியே கண்களை மூடினாள். எனக்கு உண்ட மயக்கம் ஏற்பட தூங்கிப் போனேன்.

முழிப்பு ஏற்பட்ட போது, அம்மா மீது படுத்துக் தூங்கிக் கொண்டிருந்தேன். அம்மா என்னை இறுக்கமாக கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்பா எங்களுக்கு முதுகைக் காட்டியப்படி படுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

எனக்கு அம்மா அப்பாவிடன் “நைட் ஆசைத்தீர என்ன வேணும்னாலும் பண்ணுங்க.” என்று ஆசை வெறியுடன் சொன்னது நினைவிலிருந்து. அப்பா அம்மாவை என்னச் செய்யப் போகிறார் என்று பார்க்க ஆவலாக இருந்தது. இரவு என்னவானாலும் தூங்கக் கூடாது, அம்மா அப்பாவை என்ன பண்றாருன்னு பார்க்கனும் என்று முடிவுச் செய்துவிட்டேன்.

அந்திச் சாயும் நேரத்தில் அம்மா வீட்டை பெருக்கி சுத்தம் செய்து குளித்து விட்டு அலங்காரம் செய்தாள். இப்போது அம்மாவின் அழகு வீட்டு முழுக்க முழு நிலவைப் போல பளிச்சிட்டது. நானே அம்மாவை கொஞ்ச வேண்டும் போலிருந்தது. அப்பா அம்மாவை வாய் பிளந்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அம்மாவும் அப்பாவும் கண்களால் ரகசியமாக பேசுவது என்னால் பார்க்க முடிந்தது. ரகசியமாக இருவரும் சிரித்தார்கள். அப்பா நான் பார்க்கவில்லை என்று நினைத்து, அம்மாவைச் சீண்டிக் கொண்டிருந்தார். அம்மாவின் இடுப்பை கிள்ளுவது, முலைகளை பிசைவது, முத்தம் கொடுப்பது, முந்தானையை இழுத்து விடுவது, தொடையிடுக்கில் விரலை வைத்து அழுத்தி கசக்கி விடுவது, பிட்டத்தில் அடிப்பது, சட்டென்று சேலையை தொப்புளுக்கு கீழே இறக்கி விடுவது, சட்டென்று வாய் வைத்து காம்பை சப்பி ஜாக்கெட்டின் நடுவே ஈரத்தை பரப்புவது, இழுத்து அணைப்பது, என அப்பாவை உண்டுயில்லை என்று செய்துக் கொண்டிருந்தார்.

அம்மாவின் நிலைமை பரிதாபகரமாக இருந்தது. அம்மா கிறக்கமாக இருந்தாள். அப்பாவின் சீண்டல்களால் உணர்ச்சி கொந்தளிப்பில் இருப்பது அம்மாவின் சிவந்த வெட்கமுகம் காட்டிக் கொடுத்தது. ஒரு மாதிரியாகிவிட்டாள். அப்பாவிடம் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று என்னை ஓரக் கண்ணால் பார்த்துச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்பாவின் அந்த காமச் செய்கைகள் எனக்கு எந்த விதமான உணர்ச்சிகளை அப்போது ஏற்படுத்தவில்லை என்பது ஆச்சரியமாகத்தான் இருந்தது. அப்பாவுக்கு அம்மா மேல் ஏதோ ஆசையிருக்கின்றது, அதற்கு நான் தடையாக இருக்கின்றேன், வீட்டின் இடம் பற்றவில்லை என்ற புரிதல் இருந்தது. தடை என்று நானாக எண்ணிக் கொண்டது. அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் நான் என்றுமே தடையாக இருந்ததில்லை எனக்கு அப்போதே தெரியும். என்னவானாலும் வெளிப்படையாக செய்யும் உள்ளம் படைத்தவர்கள்.

ஆனால் காமம் அப்படிப்பட்டதா என்ன. என்னத்தான் அன்பும் பாசமும் கொட்டிக் கிடந்தாலும் வெளிப்படையாக செய்ய முடியாதது.

பிற்பாடு நடந்தவைகளை அசைப்போடும் போது எனக்கு ஒன்று தெளிவாகியது. அப்பாவுக்கு நான் புரியாத வயசில் இருப்பதாகவும் என்ன செய்தாலும் நினைவில் நிற்காது என்ற எண்ணம். அம்மாவுக்கோ நான் வயதை மீறிய முதிர்ச்சியிருக்கின்றது என்று ஐயம். அதனால் தான் அம்மா தயங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். நான் விவரம் புரியாத வயதில், நான் முழித்துக் கொண்டிருக்கும் போது என் கண்ணெதிரில், அம்மாவும் அப்பாவும் இதைவிட பெரிய காமவிளையாட்டுக்களை அரங்கேற்றியிருப்பார்கள். அப்போது அம்மா எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் அப்பாவிடம் சேர்ந்து ஆட்டம் போட்டிருப்பாள். கட்டுப்பாடில்லாமல் அப்பாவிடம் மட்டுமே ஓழுக்கம் கெட்டவளாக நடந்திருக்கலாம், நான் அவர்களைப் பார்த்து சிரித்திருக்கலாம். இல்லை பாலுக்காக அழுதிருக்கலாம். அம்மா பால் கொடுப்பதை அப்பா ரசித்திருக்கலாம். ஒரு முலையில் நான் பால் குடிக்கும் போது மறுமுலையில் அப்பா பால் உறிஞ்சிக் சப்பிக் குடித்திருக்கலாம். இல்லை இரு முலைகளிலும் நிரம்பிய பாலை அவரே குடித்துவிட்டு, எனக்கு பாலில்லாமல் அம்மா படும் அவஸ்தையை ரசித்திருக்கலாம். நான் பால் குடித்துக் கொண்டிருக்கும் போது அம்மாவின் யோனியை அப்பா நக்கியிருக்கலாம். அப்பாவுக்கு காமத்தில் ரசனையிருக்கின்றது. தாய்ப்பாசத்தை வைத்து காம விளையாட்டுகளை கற்பனைக்கு எட்டாத வகையில் நடத்தியிருக்கலாம்.

ஆனால் எல்லாம் ஒரு காலத்துக்குள் வரைதான். நான் வளர்ந்துவிட்டதாக அம்மாவிடம் ஒரு பதைபதைப்பு தவிப்பு குற்றணர்ச்சி ஏற்பட தொடங்கியிருக்கின்றது. அம்மா அப்படி பதைபதைப்புடன் தவிப்புடன் வெட்கத்துடன் அவஸ்தையுடன் நிலைக்கொள்ளாமல் இருப்பது அம்மாவை மேலும் அழுகூட்டியது. எனக்கே அம்மாவிடம் கொள்ளை ஆசை வரும். அப்பாவுக்கு எப்படியிருந்திருக்கும் என்பது அவரின் காமச்சீண்டல்களால் காட்டிக் கொடுத்துவிட்டது.

அப்பாவின் மனநிலையைப் பற்றி என்னால் எப்படி துல்லியமாக சொல்ல முடியும் என்று வியந்திருக்கிறேன். ஆனால், அவரின் வித்து நான் வாரிசு நான், அவரின் டிஎன்ஏ வை பெற்றிருக்கும் நான். அவரின் மனநிலை தான் எனக்கு இருக்கும். அவர் தான் நான், நான் தான் அவர். அவரை நன்றாகப் புரிந்துக் கொள்ளமுடிந்தது.

அப்பா மேல், ஏன் அம்மா மேலும் கூட, இப்படி என் முன்னால் நடக்கின்றார்களே என்று எனக்கு கோவம் இல்லை. வயதாக ஆக அவர்கள் மேல் பாவப் பட்டேன் பரிதாபப் பட்டேன். அவர்களை புரிந்துக் கொண்டேன். பாசமும் நேசமும் அன்பும் அதிகமானது. அவர்களை இன்று வரை உயிருக்கு உயிராக காதலிக்கிறேன் நேசிக்கிறேன்.

வறுமைக்கே சவால் விடும் வறுமையில் உழன்றுக் கொண்டிருக்கின்றோம். எந்த ஒரு சந்தோஷமும் இல்லை. வசதியில்லை. சுகமில்லை. ஆனால், அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் முதல் சந்தோஷம் நான் தான். அது வறுமையை வெல்லும் சக்தியை அவர்களுக்கு கொடுதது. இன்னொன்று, காமம் என்று போகபோகத்தான் புரிந்தது. நான் மனச்சுகம் என்றால், காமம்தான் அவர்களுக்கு உடல்சுகம். அதை கடவுள் அவர்களுக்கு அபரீதமாக கொடுத்திருக்கிறார். அந்த காமம் என்ற மதுப் போதையை பருகித்தான் அவர்கள் வாழ்கையின் அர்த்தத்தை புரிந்துக் கொண்டு வாழ்கையை எனக்காக நடத்துகிறார்கள்.

நான் காமத்தை அறியும் வயதானது , இருவரிடமும் இருந்த அந்த அளப்பரியாத காமத்தை நான் பெற்றுக்கொண்டதை உணர்ந்தேன். அதனால் எனக்கு அவர்களின் மனநிலை புரிந்தது. அவர்கள் நடவடிக்கைகள் போகப் போக புரிந்தது.

அம்மாவை சீண்டிக் கொண்டிருந்த அப்பா, “மேனகாஆஆஆஆ...” என்று மென்மையான உருகிப் போன குரலில் கூப்பிட்டார். அப்பா அப்படி கூப்பிடும் போது அம்மா அப்பாவுக்கு அடிமையாகிவிடுவாள். அப்பா என்னச் செய்ய சொன்னாலும் செய்வார்.

“என்னங்க...முருகேசா...” என்று உலகத்தை மறந்து அப்பாவின் முகத்தை ஒரு குழந்தை மிட்டாய்க்காக ஏங்கிப் பார்ப்பதைப் போல பார்த்தாள்.

“வாடி...” என்று அவளை வெளியே இழுத்துக் கொண்டுப் போனார். நான் எதையும் கவனிக்காதவன் போல மூலையில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன்.

“என் மேல நம்பிக்கை இருக்குல...” அப்பா ரகசியமாக அம்மாவிடம் கேட்பது கேட்டது.

“ஆமாங்க...” என்று அம்மா சொன்னது அப்பாவின் மேல் அவள் வைத்த நம்பிக்கையை எனக்கு உணர்த்தியது.

“என் மேல நம்பி நான் என்னச் செய்ய சொன்னாலும் செய்வேல...”

”ஆமாங்க...”

“மேனகா... உனக்கும் நமக்கும் பாதிப்பு வர்ற மாதிரி நான் எதுவுமே செய்யமாட்டேன்.”

“அது தெரியாதுங்களா...”

”சரிடி...”

”என்னங்க பண்றீங்க...” அம்மா அலறுவது கேட்டது.

“சும்மா இருடி...”

“ஐ ஐயோ ஏன் ஜாக்கெட்டை கழட்டுறீங்க...விடுங்க...ஐயோ சொல்றதை கோளுங்க...ஏங்க பிராவை கழட்டுறீங்க... ஏங்க சேலையை கழட்டுறீங்க.... ஏங்க ஜட்டியை...ச்ச்சீ அய்யோ யாராவது வந்துரப்போறாங்க...ஏங்க என்னை இப்படி கொல்றீங்க...” ” என்று சத்தம் வராமல் பதறினாள் அம்மா.

“சேலையை மட்டும் கட்டிக்க...” அப்பா சிரித்துக் கொண்டு சொல்வது கேட்டது.

”சேலையை பாவாடையில்லாம எப்படி கட்டிக்கிறது. பிடிப்பு இல்லாம நழுவுமே.” அப்பாவை மடக்குவதாக நினைத்து அம்மா கேட்டாள்.

“அது என் பிரச்சனையில்லை. உன் சாமார்த்தியம் சேலையை உடம்புல நிக்கறமாதிரி கட்டுறது உன் திறமை.”

“என்னங்க ஜாக்கெட் பிரா பாவாடை ஜட்டி எல்லாத்தையும் வீட்டுக்கு மேலே ஏன் தூக்கி வீசறிங்க.” அம்மாவின் பதற்றமான குரல் கேட்டது.

“ஆமாடி, சேலையை மட்டும்தான் கட்டிக்கனும்... இப்ப நா உள்ளேப் போறேன்... சேலையை மட்டும் கட்டிகிட்டு வாடி...”

“என்னங்க சொல்றீங்க...”

“வாடின்னா வாடி..”

“அய்யோ எப்படிங்க முடியும்... உள்ளே பையன் வேற இருக்கான்...சேலையையும் நிக்காது...காலைலதான் பையன் கிட்ட் அசிங்கப்பட்டுட்டேன் இப்பவும் அதுமாதிர் விபரீதமாயிடும்”

“அதெல்லாம் தெரியாது... அது உன் சாமார்த்தியம்...” என்று அப்பா கண்டிப்பாக சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்குள் வந்தார்.

நான் மூலையில் எதையும் கவனிக்காதவனாக விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன். அப்பா சுவரோரம் சாய்ந்து உட்கார்ந்தார். அப்பா கண்களை அகல விரித்து ஒரு புன்சிரிப்புடன் அம்மாவின் ‘எண்ட்ரி’க்காக காத்துக் கொண்டிருந்தார்.

வெளியே அம்மா படும் பாடும் பதற்றமும் அவஸ்த்தையும் எனக்கும் தொற்றிக் கொண்டது. நானும் அம்மாவின் வருகைக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தேன்.

....தொடரும்.

[Deep_Lover]

கருத்து கூறிய அனைத்து வாசக நண்பர்களுக்கு நன்றி. சில personal commitment மூன்று நான்கு நாட்களில் அப்டே் இருக்கும். நன்றி.

[Deep_Lover]

அப்பாவிடம் உடல் முழுக்க பதற்றத்துடன் கூடிய சந்தோஷத்தைப் பார்க்க முடிந்தது. எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாத சந்தோஷம்.

அம்மா சேலையை கட்ட முடியாது என்று அப்பாவிடம் சொன்னாளே, அப்படியென்றாள், ஓட்டுத் துணியில்லாமல் அம்மணமாக வருவாளா, அல்லது சேலையை கட்டினால் எப்படி சேலையைக் கட்டிக் கொண்டு வருவாளோ என்று கற்பனைச் செய்து எனக்கு படபடத்தது. அம்மா படும் அவஸ்தை கற்பனைச் செய்தது மனம். எனக்கு இனம் தெரியாத ஓரே படபடப்பாக இருந்தது. அந்த சின்னஞ்சிறு அறையில் மூலையில் மும்முரமாக விளையாட்டுப் பொருட்களுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்து ஓரக் கண்ணால் அப்பாவையும் வரப்போகும் அம்மாவையும் படபடப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

“மேனகா சீக்கிரம் வாடி.” என்று கொஞ்சம் சத்தமாக அழைத்தார் அப்பா.

கதவை திறந்தது. அம்மாவின் தலை மட்டும் எட்டிப் பார்த்து அப்பாவை நோக்கி பொய் கோவம் சுழிப்புக் காட்டியது முகம். பயத்துடன் முகத்தை என் பக்கம் திருப்ப நான் மும்முரமாக விளையாடுவதைப் போல பாவ்லா காட்டிக் கொண்டிருந்தமையால் முகத்தில் ஒரு வித அமைதி தெரிந்தது.

“வாடி.” என்றார் ஆசையாக அப்பா.

அம்மா மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தாள். அம்மாவின் சேலை மட்டும் கட்டிய உடலைப் பார்த்து அதிசயத்துப் போனேன். அப்பா வாயைத் திறந்து, “ஆ...” என்றார்.

அம்மாவின் வெள்ளைவெளேரென்ற உடலில், கருப்பு நிற சேலை படர்க்கொடியைப் போல இரத்தம் உறிஞ்சும் அட்டையைப் போலப் படர்ந்திருந்தது. அம்மாவின் உயிரமும் வனப்புடன் கூடிய அழகிய வளைவுகளும்தேவலோகத்து மங்கையைப் போல நின்றிருந்தாள். மறைத்த பாகங்களின் சிவந்த நிறம் அந்த கருப்புச் சேலையை ஊடுறுவி வெளியே மின்னிக் கொண்டிருந்தது. அம்மாவின் வனப்பான உடல் பாகங்களை எடுப்பாக அழுகுடன் எடுத்துக் காடிக் கொண்டிருந்தது. பயத்தால் ஏற்பட்ட வியர்வை துளிகள் முத்துப் போல அவளின் உடலில் சிதறிக் கிடந்தது. சேலை வழுக்கி விழாமல் அப்படியே அவளின் உடலில் ஓட்டிக் கிடந்தது. அம்மாவின் நீண்ட முடிவே இல்லாத தடித்த தொடைகளின் அழகை சேலையால் மூடமுடியவில்லை.

வெறும் சேலையை மீறி அம்மாவின் பெரிய முலைகள் முன் தள்ளிக் கொண்டு தன் முழு பரிமாணத்தைக் காட்டிக் கொண்டு, படபடப்பு மூச்சுக்கெற்றவாறு ஆடிக் கொண்டிருந்தது. காம்புகள் சேலையை இன்னும் முன்னகர்த்தி சிறுக் கூடாரம் ஏற்படுத்தி தன் இருப்பை துள்ளியமாக காட்டியது.

அம்மா எப்படியோ சேலையால் தன் வனப்புகளை முழுவதுமாக மூடிவிட்டிருந்தாள். ஆனால் வனப்புகளின் வசீகரம் பட்டவர்த்தனமாக மூடிய சேலையை மீறித் தெரிந்துக் கொண்டிருந்தது.

அம்மாவின் அந்த அழகிய கோலம் என்னுள் நெகிழ்ச்சியான உணர்ச்சிகளை தூண்டியது. எனக்கு நீயே போதும்மா என்று அவளை நோக்கி ஓடிப்போய் கட்டிப் பிடிக்க வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் ஏதோ ஒன்று இதெல்லாம் சரியில்லை என்று தடுத்தது.

வெட்கம் பிடுங்க உடல் நெளிந்து “போதுமா.” என்று அம்மா அப்பாவை நோக்கி கிசுகிசுத்தது.

“என்னடி இப்படி வந்து காமபிசாசாட்டா நிக்கற. என் குஞ்சி என் உடல்லேருந்து பிச்சிகிட்டுப் போய் உன் ஓட்டைல புகுந்துடப் போகுது.” என்ற அப்பாவின் கிசுகிசுப்பான குரலில் கிளர்ச்சியின் கொந்தளிப்புக் கேட்டது.

அம்ம பதறி உடல் நெளிந்து, “ச்சீ...இப்படியா அசிங்கமா வெளிப்படையா பேசறது. பையன் இருக்கான்.” என்று காற்றுடன் கூடிய வார்த்தைகளை வீசினாள்.

“அவன் பாட்டுக்கு விளையாடிகிட்டு இருக்கான். பார்க்க மாட்டான். பார்த்தாலும் நீ சேலை மட்டும் கட்டிகிட்டு இருக்கறது அவனுக்கு வித்தியாசமா தெரியாது.” அப்பா தைரியப்படுத்தினார்.

“ச்சீ போங்க. கொஞ்சம் நெளிஞ்சாலும் அசைஞ்சாலும் சேலை கீழே விழுந்ததுடும். மாறாப்பு விலகி என் முலைகள் தெரிஞ்சிடும். விளையாடாதீங்க.” அம்மா மேலும் பதறினாள்.

“எப்படிடி இப்படி சேலை வழுக்கி விழாமல் நச்சுன்னு ஓட்ற மாதிரி கட்டிகிட்டு வந்து நிக்கற.” அப்பா அதிசயமா கேட்டார்.

“ம்ம்ம்.” என்று ஒரு வெட்க சுழிப்பை உதிர்த்த அம்மா, “நீங்க எங்கே உன் பொண்டாட்டியை முழுசா கவனிக்கிறீங்க. எப்படியோ, நான் சேலை மட்டும் கட்டிகிட்டு உன் முன்னாடியும் உன் பையன் முன்னாடியும் அது நழுவி விழாமல் இருக்க நான் படும் அவஸ்தையை ரசிக்க மட்டும் உங்க நினைப்பு இருக்கு. மத்ததை பத்தி கவலைப் பட மாட்டீங்க.”

“அதான் எல்லாத்தையும் கழட்டி கூரை மேலே போட்டுட்டேன்னே.”

“ம்ம்ம் நான் கட்டியிருக்கற அரணாக்கயிறை மறந்துட்டீங்களே.” என்று கொல்லென்று என்று மெதுவாகப் பார்த்து ஏளனமாக சிரித்தாள்.

“அடப்பாவி... அதை மறந்தே போய்ட்டேனே.” என்று அப்பா சற்று ஏமாற்றத்துடன் ஆச்சரியப்பட, அம்மாவை காலையில் முழுநிர்வானத்தில் பார்க்கும் போது அம்மாவின் அழகிய வளைந்த பெரிய சற்று மேடேறிய வயிற்றின் அடிப்பாகத்தில் பாம்பைப் போல சுற்றியிருக்கும் வெள்ளி அரணாக்கயிறு வந்து என் மனக்கண் முன்னால் வந்து என்னைக் கொத்துவதாக தோன்றியது.

உடல் முழுக்க வெட்க சிவப்பு படர, நான் இதுவரை பார்த்திராத புன்னகை இல்லையில்லை இளிப்புடன் கண்களை அகல விரித்து அப்பாவை மெய் மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்பாவும் சலைக்காமல் உடல் முழுக்க இச்சை வடிய வெறியுடன் அம்மாவைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். இருவரும் காலத்தையும் இடத்தையும் மறந்தனர்.

எல்லாம் புரியும் வயது வந்தவுடன் எப்படி இப்படி அம்மாவும் அப்பாவும் மெய்மறந்துப் போயினர் என்பது புரிந்தது. அப்பாவுக்கு அம்மாவை என்னை வைத்துக் கொண்டே காமத்துடன் சீண்ட வேண்டும். அம்மாவிடம் ஆடும் விளையாட்டில் நான் பார்வையாளனாக இருக்க வேண்டும். ஆசையிருந்தாலும் அப்பா நான் பார்த்துவிடுவேனோ என்கிற பயம் இருந்தது. ரகசியமாக பிடிப்பட்டுவிடுவோம் என்கிற பயத்துடன் அம்மாவிடம் காமவிளையாட்டு விளையாட வேண்டும். அம்மாவுக்கோ, அப்பாவின் அந்த ஆசையில் துவண்டுப் போய், பதைபதைப்புடன் அந்த விளையாட்டில் கலந்துக் கொள்ள வேண்டும். நான் பார்த்தவிடக்கூடாது என்கிற பயம் வேறு. அப்பாவை விட அம்மாவுக்கு அபாயம் ஆபத்து அதிகம். நானோ ஏதும் அறியாத புரியாத மகனாக நின்றுக் கொண்டிருந்தேன். இதில் எந்தப் பக்கம் சாய்வது அம்மாவின் மானத்தை காப்பாறுவதா இல்லை அப்பாவின் சந்தோஷத்துக்கு தீனிப் போட்டு அதிகப்படுத்துவதா என்று புரியாத வயதிலும் குழப்பமேற்பட்டது.

அங்கு மகன் என்ற பாத்திரம் மறைந்து போகப் பொருளாக நின்றுக் கொண்டிருந்தேன்.

என்னை பகடை காயாக வைத்து அங்கே காமவிளையாட்டு அறங்கேறிக் கொண்டிருந்தது.

அந்த சிறிய அறையில் காமமும் இச்சையும் கொப்பளித்துக் கொண்டு என்னையும் இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. அம்மா அந்த கொப்பளிப்பிலிருந்து மீள முயற்சித்துக் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

நீண்ட நேரம் இருவரும் இருவரின் கண்கள் பேசிக் கொண்டன.

“முந்தானை விலக்கி மார்பை காட்டுடி.” என்று அப்பா கிறக்கமாக கேட்டார்.

அம்மாவின் உடல் சில நிமிடங்கள் அதிர்ந்தது. எழுந்த எதிர்ப்பை கட்டுப்படுத்துவதாக தோன்றியது. சட்டென்று என் பக்கம் திரும்பினாள். நான் அவர்கள் அந்த அறையில் இல்லாததைப் போல விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன். அம்மா தைரியத்தை வரவழைத்ததைப் போல சட்டென்று மார்பையும் கைகளையும் சுற்றியிருந்த சேலையை அகற்றினாள்.

பார்க்க ஆசைத்தான். ஆனால் உள்மனது பார்க்க கூடாது அது தப்பு என்று எச்சரிக்கைச் செய்ய பயந்துப் போய் தலையை குணிந்து கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டேன். உலகம் எனக்கு இருண்டது.

“உச் உச் உச் உச்...” என்று அப்பாவின் சத்தம் வந்தது. அப்பா அம்மாவை உச்சக் கொட்டி ரசிக்கிறாரா இல்லை அம்மாவின் மார்பகத்தில் உச்சுக் கொட்டி முத்தம் கொடுக்கிறாரா என்று குழப்பமாக இருந்தது.

“பஷ்க் பஷ்க் பஷ்க்.” என்று உறிஞ்சும் சத்தம் கேட்டது.

“பையன் இருக்காங்க.” என்று அம்மா கொஞ்சுவது கேட்டது.

“இருக்கட்டுமே.”

”பார்த்திட போறாங்க.”

“பார்க்கட்டுமே.”

“என்ன சொல்றீங்க.” அம்மா திடுக்கடுவதை கேட்க முடிந்தது.

“அவன் பார்த்தா ஒன்னும் நடக்காது.”

“ஆமா வெறிப்புடிச்சா என்ன வேணும்னாலும் சொல்லுவீங்க.”

“சும்மா இருடி... என்னடி உன் காம்பு இப்படி கல்லா மாறிடுச்சு.”

“ஆமா சும்மா கிடந்த சங்கை ஊதிக் கெடுத்திட்டீங்க. இப்ப பாரு நான் தவிச்சுகிட்டிருக்கேன். காம்பு கல்லாயிடுச்சு. என் புண்டையும் ஓழுகிடுச்சு.” அம்மா காமத்தின் இன்பத்தை சுவைத்தப்படி சலிப்புடன் சொல்வது கேட்டது.

“ரொம்ப அழகா மாறிகிட்டிருக்கேடி.”

“ஆமா அது ஒன்னு தான் கொறைச்சல். போதும் விடுங்க. அப்புறம் எனக்கு வெறியேறியும்.”

“ஏறட்டுமே.”

“தாங்க முடியாம போய்டும்.”

“அதான் உன் புண்டைலேருந்து ஓழுகுற தண்ணி சேலையில் நல்லா தெரியுதே.”

“வேணாம் என் மொலையை விடுங்க, கட்டுப்படுத்த முடியாது.”

“கட்டுப்படுத்த முடியலேன்னா என்னடி பண்ணுவே.”

“நான் என்ன வேணும்னாலும் பண்ணுவேன்.”

“என்னடி பண்ணுவே.”

“உன்னை ஓத்துடுவேன்.”

“அட்றா சக்கை... வாடி இப்பவே வந்து என்னை போடுடி.”

“நீ மட்டும் போதாது.” அம்மா காமப்பித்தேறி தன்னிலை மறந்துச் சொன்னாள்.

“அடி சிறுக்கி...என்னை தவிர உனக்கு யாருடி வேணும். உன் புண்டையை அடக்க என் சுன்னியை தவிர யாரு சுன்னி வேணும்.”

“உன்னோடு சேர்த்து நம்ம பையனையும் சேர்த்து போட்டாலும் போட்டுறுவேன்.”

அம்மா ஏதோ பிசாசு ஆட்கொண்டவளைப் போலச் சொன்னாள்.பூகம்பம் வெடித்து நாசாமாக்கியப் பின் அமைதி நிலவியதைப் போல நிலவியது. ஓலக் குரல்கள் ஏழ தாமதமாகும்.

அம்மாவின் அந்த வார்த்தையின் அர்த்தம் அப்போது எனக்கு புரியவில்லை. ஆனால் அம்மாவையும் அப்பாவையும் திடுக்கிட வைத்தது. கற்பனை செய்த ஒரு மிருகம் வெளிவந்துவிட்ட பயம். ஆழமான அமைதி. உணர்ச்சிகள் உச்சத்தில் பேசப்பட்ட வார்த்தைகள் மேலும் உணர்ச்சிகளை ஏற்றிவிட்டன. அம்மாவும் அம்மாவும் ஒருவரின் உடலை ஒருவர் ஆரத்தழுவி மூர்க்கமாக கட்டிப்பிடிக்கும் சத்தம் கேட்டது. சதைகள் ஓன்றொடன்று போரிட்டு உரசி கசங்கும் சத்தம் கேட்டது.

“வேணாங்க...” என்ற அம்மாவின் அபாயக் குரல் என்னை ஏதோ செய்தது. அம்மாவை அப்பா ஏதோ செய்யப் போகிறார் என்று தோன்றியது. என்னை காப்பாற்ற அழைக்கிறாள் போலும் என்று எண்ணினேன்.

சட்டென்று என் கைகளிலிருந்த பஸ் கீழே தரையில் விழ, விழந்த சத்தம் இடியாய் அறை முழுக்க கேட்க, ஒரு சில வினாடிகள் அவகாசம் கொடுத்து, “அம்மா” என்று அழைத்து திரும்பினேன். அப்பா விலகவும் அம்மா பாதி முந்தானை எடுத்து மார்பை மூடவும், அந்த சில நொடிகளின் அவகாசம் போதுமானது.

ஆனால் அம்மாவால் முழுவதுமாக மூட முடியவில்லை. ஒரு சில நொடிகள் அம்மாவின் முலைகளை பக்காவாட்டாக பார்க்க முடிந்தது. பக்கவாட்டில் ஒரு பெண்ணின் முலைகளை பார்ப்பவர்கள் சொர்க்கத்தை பார்த்தவர்கள் என்று பிற்பாடு எனக்கு புரிந்தது. அதுவும் அம்மாவின் முலைகளைச் சொல்ல வேண்டாம். கக்கத்துக்கு கீழாக கச்சிதமாக ஆரம்பித்த அடிபாக கோடு அப்படியே வளைந்து நெளிந்து ஒரு பெரிய முலையாக தொங்கும் காட்சியை இனி எந்த முலைகளாலும் தர முடியாது. விலாசினியின் முலைகளைத் தவிர. அந்த காட்சி நான் சாகும் வரையிலும் மனத்திரையிலும் ஓடும்.

அம்மாவை நோக்கி என்னை ஏதோ இழுக்க, ஓடினேன். அம்மா பதறிப் போய் சேலையால் தன் மார்பை ஏனோதானோ என்று மூடினாள். ஓடிவந்த என்னை நடுங்கும் இருக்கைகளை தூக்கி, அவளின் முலைகளை மேல் என்னை இளைப்பாற வைத்தப்படி, “என்னடா செல்லம்.” என்றாள். அம்மாவின் முகம் சிவந்துப் போய்க் கிடந்தது. உணர்ச்சிகளின் கொந்தளிப்பை அடக்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

ஓரு ஓரத்தில் காமத்தை தூண்டுப்பவனாக இருந்த நான், இப்போது அம்மாவின் மார்பில் சாய்ந்தப்படி மகன் கோலம் பூண்டுக் கொண்டிருந்தேன். அம்மாவின் முகத்தில் மேலெழுந்து ஆட்டிப்படைத்த உணர்ச்சிகள் அடங்காமல் அலைப் பாய்ந்துக் கொண்டிருந்தது. அங்கே காமத்துக்கும் பாசத்துக்கும் போராட்டம் நடந்துக் கொண்டிருந்தது. அம்மா தவித்தாள். என்னைப் பார்த்து ஆற்றாமையுடன் ஆசையாசையாகச் சிரித்தாள். நான் அம்மாவைப் பார்த்து குழப்பமாக சிரித்தேன்.

இருவரின் கண்கள் சந்தித்த நேரத்தில் என் மனதிலிருப்பதை அம்மா முழுவதுமாக துழாவி கண்டுப்பிடித்திருக்கலாம். ஏனென்றாள் அவள் என் மீது அபாரமாக நம்பிக்கை வைக்க தொடங்கிய தருணமது. தடங்கலும் தயக்கமும் மறையத்தொடங்கிய நொடிகள்.

மொத்த உணர்ச்சிகளை முழுவதுமாக திரட்டிக் கொண்டு என் இதழ்களின் மூர்க்கமாக ஆழமான இதழ்கள் வெடித்துச் சிதறும்படி முத்தமிட, என் உடல் முழுக்க தாய்ப்பாசத்தின் பரவசமும் ஆனந்தமும் மின்னலடித்தது. இந்த முத்தம் மற்ற முத்தங்களை விட வித்தியாசமாக இருந்தது. ஈரமாக, என் மொத்த இரத்தத்தையும் உறுஞ்சும் விதமாக இருந்தது. என்னை அப்படி அம்மா உள்ளிழுத்துக் கொண்டாள். எவ்வளவு தடவை என் இதழ்களிலும் முகத்திலும் அம்மா முத்தமிட்டாளென்று தெரியவில்லை. அந்த முத்தங்களின் அந்தரங்கங்களுக்காக இன்னும் ஏங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். பிற்பாடு தாய்ப்பாசத்துடன் அம்மா மேல் இருக்கும் காம உணர்ச்சியை தீர்த்துக் கொண்டாள் என்று புரிந்தது. ஆனால் நிறுத்தும் போது அவளின் காம உணர்ச்சிகள் முற்றிலும் வழிந்துவிட்டது.

அம்மாவுக்கும் எனக்கும் இனம் புரியாத மெல்லிய நூலினால் கட்டப்பட்ட வித்தியாசமான பந்தம் அந்த முத்த நொடிகளிலிருந்துதான் தொடங்கியது. இந்த அனுபவத்தை அசைப்போட்டு ஆனந்தமடையும் தருணங்களிலெல்லாம், கடவுளுக்குத்தான் நன்றிச் சொல்வேன். அந்த சின்னஞ்சிறிய வயதில் அபாரமான முதிர்ச்சியை கொடுத்ததற்கு. ஓன்றும் புரியாத பிள்ளை என்று அப்பாவும் அம்மாவும் என்னிடம் தங்குதடையின்றி நடக்க அது உதவியது. கொஞ்சம் பெரியவனாகியிருந்தால் இதெல்லாம் நடந்திருக்காது.

என்னை தூயன்புடன் பார்த்து, “என்ன் டா .” என்று சந்தோஷத்துடனும் ஒரு வெட்கச் சிரிப்புடம் முகத்தை மேலும் கீழும் ஆட்டிக் கொண்டுக் கேட்டாள். கலைந்த அவளின் கேசம் அந்த அசைப்புக்கேற்ப அசைந்தாடியது.

“பசிக்குதம்மா.” என்றேன்.

மணியை பார்த்தவள், “அச்சோ...எட்டு மணியாச்சா. உங்கப்பாவுக்கு ஒரு மகன் இருக்கான்னு நினைப்பே இல்லே. எப்ப பார்த்தாலும் ஓட்டையும் பந்தையும் பார்த்துட்டு.” என்று அப்போது எனக்கு புரியாத இரட்டையர்த்தத்தில் பேசி, அன்புடன் கொஞ்சலாக அப்பாவின் முகத்தில் இரண்டடியடித்தாள்.

அப்பாவைப் முகத்தை திருப்பி பார்த்தேன். எனக்கு என்னமோ அப்பாவை பார்த்தவுடன் பரிதாபமாக இருந்தது. என் மேல் உயிரையே வைத்திருக்கும் அப்பா உணர்ச்சிகள் காட்டியப் பாதையில் சென்று கைக்கூடாமல் கையை பிசைந்து நிற்பதை பார்க்கும் போதௌ அழுகையாக வந்தது.

“அப்பா பாவம் அம்மா....அப்பாவை அடிக்காதீங்க.” என்றேன். என் குரலின் தொணி அவர்களை ஏதாவது செய்திருக்க வேண்டும். இருவரின் கண்கள் கலங்கின. அப்பா அப்படியே என்னையும் அம்மாவையும் சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டார். மூவரும் சிறிது நேரம் அப்படியே இருந்தோம்.

“இதோ சப்பாத்தி போட்டுருவேண்டா. என் வினித்துக்கு பசிக்குது.” என்று அம்மா சொல்லி என்னை கீழேயிறக்கினாள். சேலை கொஞ்சம் நழுவ, அம்மா லாவகமாக அதைப் பிடித்து போர்த்தினாள். என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். அந்த சிரிப்பின் அர்த்தத்தை புரிய ஆரம்பித்தேன்.

அம்மாவின் தயக்கமும் தடங்கலும் இல்லாமல் போயின. முகத்தில் ஒரு தீர்க்கம் வந்தது. அது எனக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. அம்மா இனி அவஸ்தைப் படப் போவதில்லை என்கிற ஆறுதல்.

“போய் விளையாடுடா என் செல்லம். அம்மா சமைச்சுடுறேன்.” என்றுச் சொல்ல நான் மூலைக்குச் சென்றேன்.

“இனிமே என்னை நோண்டாதீங்க. சும்மா சும்மா என்னை உசுப்பேத்திக்கிட்டிருந்தீங்க. சேலையை கழட்டிகிட்டு நம்ம பையன் முன்னாடி அம்மணமா நின்னு ஓக்கச் சொல்லிடுவேன்.” என்று அம்மா அப்பாவை கறாராக சற்று கோவமாக சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

“சாரிம்மா... என் பொண்டாட்டி மேலே வெறியதிகமாயிடுச்சு.” என்று அப்பா வருத்தப்பட்டார்.

அம்மா மெல்லச் சிரித்தப்படி அப்பாவை இழுத்து அணைத்து முத்தம் கொடுத்தப்படி, “அந்த வெறியை அப்படியே தேக்கி வைங்க. நைட் என் புண்டை என்ன பாடுப் படு போகிறதோ. இனிமே பையன் இருக்கும் போது என்னை உசுப்பேத்தாதீங்க. அவன் தூங்கனப்பறும் என்னை என்ன வேணும்னாலும் செய்யுங்க. போட்டு துவசம் செய்யுங்க. பையன் இருக்கும் போது வேணாம்.” என்றாள்.

“சரிடி.

“இதுதான் நல்ல புரூசன்.”

“நான் வேணா ஜாக்கெட் பாவாடையெல்லாத்தையும் மேலேருந்து எடுத்துட்டு வருட்டுமா.” என்றார் அப்பா.

“அப்படியே, பிராவையும் ஜட்டியையும் மறந்துடாதீங்க.” என்றாள் சீண்டல் சிரிப்புடன்.

அப்பா எல்லாவற்றையும் எடுத்துவர, அம்மா லாவகமாக அந்த சின்னஞ்சிறு சமையலறையில் உடைகளை மாற்ற, ஒரு குடுமபஸ்திரீயாக மாறினாள். அம்மா முன்னால் இருந்த கோலத்துக்கும் இப்போதிருக்கும் கோலத்துக்கும் வித்தியாசம் தெரிந்தது. சேலையுடன் மட்டுமே இருந்த அம்மா, அம்மா கிடையாது வேறொரு மாது, இப்போது குடும்ப குத்துவிளக்கு.

அம்மா சப்பாத்திப் போட்டாள், எனக்கு ஆசையாசையாக ஊட்டிவிட்டாள். அப்பாவுக்கும் ஊட்டி தானும் சாப்பிட்டாள். அன்பான குடும்பம் ஆனந்தமாக அந்த பெரிய நகரத்தில் ஒரு சிறிய மொட்டை மாடி சிறிய வீட்டில் இருந்தது. அம்மா மடமடவென்று பாத்திரங்களை கழுவி, சமையலறையைச் சுத்தம் செய்து, பாயை விரித்து என்னை தன் மேல் இழுத்துப் போட்டு முலைகளின் மார்பகத்தின் இதங்களால் என்னை சூழ வைத்து தூங்க வைக்க தொடங்கினாள். அப்பா பக்கத்தில் படுத்துக் கொண்டு அதையும் இதையும் பேச, அம்மா உச்சுக் கொட்டிக் கொண்டு என்னை மெதுவாக ஆட்டிக்கொண்டிருந்தாள். தூக்கம் என்னை கவ்விக் கொண்டது.

“அம்மா.” என்றேன்.

“என்னடா என் செல்லம்.” என்றாள் அம்மா.

“உன்னை ரொம்ப புடிக்குதும்மா.”

“ஏண்டா அம்மாவை எப்பவுமே உனக்கு ரொம்ப புடுக்குமேடா.”

“இல்லைம்மா டெய்லி புடிக்கறதை விட இன்னிக்கு உன்னை ரொம்ப புடிக்குதும்மா.”

துணுக்குற்ற அம்மா சற்று நேரம் ஆட்டாமல் இருந்து, “ஏண்டா.” என்றாள். அந்த இருளிலும் அம்மாவின் முகத்தில் கர்வம் குடிக் கொள்வதைப் பார்க்க முடிந்தது.

“எனக்கு தெரியலம்மா...இன்னிக்கு ரொம்ப அழகாயிருக்கீங்க... என்னமோ தெரியல அம்மா... இன்னிக்கு உன்னை ரொம்ப புடிக்குதும்மா.”

அம்மா கொஞ்ச நேரம் மவுனமாக இருந்து, “தேங்க்ஸ்டா என் செல்லம்.” என்று நெற்றியில் முத்தமிட்டாள். நான் தலையை சற்று தூக்கி உடலை கொஞ்சம் மேலிழுத்து அவளின் முலைகள் இன்னும் கசங்க வைத்து அவளின் கன்னத்தில் இச்சென்று ஈரம் தெரிக்க முத்தமிட்டேன்.

“கிளாஸ்லே மிஸ், உங்களுக்கு புடிச்ச லவ பண்றது யாருன்னு கேட்டாங்க.” என்றேன்.

“அப்படியா.”

“ஆமாம் அம்மா.”

“அதுக்கு என்ன சொன்னேன்.”

“எனக்கு உலகத்துல புடிச்சது, நான் லவ் பண்றது என் அம்மாவைதான்னு டீச்சர் கிட்ட சொன்னேன்.”

“அப்படியாடா...” என்று மேலும் என்னை இறுக்கினாள்.

“ஆமாம் டீச்சர் ஏன்னன்னு கேட்டாங்க... என் அம்மாவை விட அழகானவங்க அன்பானவங்க உலகத்துல யாருமே இல்லேன்னு சொல்லிட்டேன்.”

அம்மா உடல் நடுங்கி என்னை மேலும் உள்ளிழுத்து, “தேங்க்ஸ்டா வினித். அம்மா லவ் பண்ற பாசம் காட்டுற ஓரே ஜீவன் நீதாண்டா.” என்று உடைந்த குரலில் சொன்னாள்.

தூங்கும் போது சொல்லும் அர்த்தமற்ற வார்த்தைகளின் பாரத்தை உலகம் தாங்காது. அப்படியிருக்கும் அம்மாவின் மனசும் முலைகளும் எப்படி தாங்கியிருக்க முடியும்.

தூங்க ஆரம்பித்தேன். கடைசியாக என் காதில் விழுந்த வார்த்தை, அம்மா அப்பாவைப் பார்த்து, “கொஞ்சம் நேரம் தான் வினித் தூங்கிடுவான்.” என்பதுதான்.

தூக்கம் என்னை ஆட்கொண்டது. பகலில் மனித மனங்களில் தூங்கிய மிருகங்கள் எல்லாம் விழிக்கத் தொடங்கின. இரவு பெரும் பாவங்களையும் தப்புகளையும் அரங்கேற்ற வசதிச் செய்துக் கொடுத்துக் கொண்டு அதற்கு சாட்சியாகவும் இருக்க ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

அந்த சின்னஞ்சிறு அறையில் ஒரு பெரும்பாவம் இல்லையில்லை ஒரு பேரன்பு நிகழ இரவு அன்று ஏனோ சீக்கிரமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

------தொடரும்

[Deep_Lover]

Wow Super.....   நல்ல அருமையா இருக்கு....   தொடந்து எழுதவும்..  Thanks....✌✌✌✌✌✌

What a writeup

Arumai nanba

ஆஹா இது தான் சிறந்த பொங்கல் பரிசு.. தரமான update சகோ..

அருமை...... தொடருங்கள்

கதை அருமை நண்பா

மேலே கருத்து கூறி ஊக்கமளித்த நண்பர்களுக்கு நன்றிகள்.

[Deep_Lover]

இதுவரை இப்படி ஒரு வித்தியாசமான கதையை பார்த்ததில்லை..
அதுவும் துல்லியமான உளவியல் கலந்து,
லாஜிக் காரணங்களுடன் கதை செல்கிறது..
அருமை
எழுத்து நடையோ அபாரம்
வர்ணனைகள் பிரமாதம்..
கதை என்று இல்லாமல் உண்மையாக நடந்ததை எழுதிவாசிப்பதுபோல் இருக்கிறது.
எத்தனையோ கதைகள் நன்றாகச் சென்று பாதி யில் நின்று விடும்.அதை மைண்ட் செய்ததில்லை.
இக் கதை நன்றாகச் சென்று குறையின்றிமுழுமை அமையவேண்டும் என வேண்டுவோம் எழுத்தாளரை.

உங்கள் கருத்துக்கு நன்றி நண்பரே. கதை கொஞ்சம் பெரியதுதான். இந்த கதையின் கான்செப்ட் பிடித்த கொஞ்சம் வாசகர்கள், தொடர்ந்து படிப்பார்கள் என நினைக்கிறேன். கதை கண்டிப்பாக முழுமைப் பெறும். வாசகர்களின் ஆதரவைப் பொறுத்து அப்டேட் செய்யும் காலம் சீக்கிரமாகவும் அல்லது நீண்டதாகவும் இருக்கும். மற்றப்படி கதை தொடர்ந்து முடிவுக்கு வரும்.

[Deep_Lover]

அன்றிரவு நடந்தவைகள் அப்போது என்னுள் எந்த ஒரு உணர்ச்சியும் மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை. சொல்லப்போனால் எனக்கு ஓன்றுமே நடக்கவில்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். சொல்லச் சொன்னால் வெறும் நாலு வரிகளில் சம்பவமாகவோ அல்லது சாதாரண ஒரு நிகழ்ச்சியாகவோ இருக்கும்.

அது ஒரு வைன் போல. காலம் போக போக அதன் ருசியும் போதையும் மெருகேறியது. ஓரு புள்ளியில் ஆரம்பித்து நிற்காத கோடாக ஓடிக் கொண்டிருந்தது. அந்த கோடு பல ஆசைகளை கற்பனைகளை உணர்ச்சிகளை தூண்டிக்கொண்டிருந்தது. அதுவே போதையாக்கி என்னை பித்து நிலைக்குத் தள்ளியது. அந்த சம்பவம் ஒரு அடித்தளம். அந்த அடித்தளத்தின் மீது பல வீடுகள் மாளிகைகள் கட்டி ரசித்து இன்புற்று மறுபடியும் இழுத்து புதிய வீடுகளை மாளிகைகளை கட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் ஏற்பட்ட் உணர்ச்சிகளையும் மனநிலைகளையும், நான் வளர்ந்தப் பிற்பாடுதான் அவர்களின் செய்கைகளால் யூகிக்க முடிந்தது. அவர்களுக்கு என்னவிதமான மாற்றங்களையும் உணர்ச்சிகளையும் ஏற்படுத்தியது என்று எனக்குத் தெரியாது.

ஆனால், எனக்கு அம்மாவைப் பார்த்து ஒருபிரமிப்பும் வியப்பும் ஏற்பட்டது. பெரும் பயம் ஏற்பட்டது. ஒரு பெண்ணின் மனம் மற்றும் உடலின் அந்தரங்கத்தை முதன் முதலில் உணர்ந்த அதிர்ச்சி ஏற்பட்டது. அசிங்கமாகவும் கூச்சமாகவும் இருந்தது.

எல்லாவற்றையும் விட அம்மாவுக்கு என் மேல் ஒரு இனம் புரியாத நம்பிக்கை ஏற்பட்டது. அதை உணர்ந்த நானும் அவளை நம்ப தொடங்கினேன்.

அம்மா என்னை தூங்க வைக்க தொடங்கினாள்.

அம்மாவும் அப்பாவும் என்ன செய்யப்போகிறார்கள் என்று பார்க்க பேரவா எழுந்தது. ஏதோ எனக்கு தெரியாமல் இருவரும் சந்தோஷமாக இருக்க மர்மமாக ஏதோ செய்கிறார்கள், தூங்குவதைப் போல பாவ்லா காட்டி அதனைக் கண்டிப்பாக பார்க்கவேண்டும் என்று முடிவு செய்திருந்தேன். ஆனால், அம்மா கைத்தேர்ந்தவள் அப்படியெல்லாம் என்னை முழிக்க விடமாட்டாள் என்று எனக்கு அப்போது தெரியாது.

அம்மாவின் கீழ் மேல் மெல்லியசைவின் தாலாட்டும் முலைகளின் மென்மையும், என் நெற்றியில் கொடுத்துக் கொண்டேயிருந்த முத்தங்களும் அப்பா என் கேசத்தை கோதிவிட்ட விதமும் என்னை தூங்க வைத்தன. கண்கள் சொக்கி தூக்கம் தவழும் முன் இருளை துளைத்துக் கொண்டு வந்த மெல்லி வெளிச்சத்தின் வழியே அம்மா அப்பாவின் முகங்களைப் பார்த்தேன். சில நொடிகள் அவரவர் முகத்தைப் பார்ப்பதும் பிறகு இருவரும் சேர்நந்து என் முகத்தைப் பார்ப்பதுமாக இருந்தனர்.

அந்த பார்வைகளில் அவ்வளவு பேரன்பின் தெரிந்தது. தாம்பத்ய வாழ்கையின் பூர்ண மகிழ்ச்சி பெருமை தெரிந்தது. அழகான கணவன் மனைவி மகன் என்கிற இன்பமயமான குடும்பம். பல காலங்களுக்கு பிறகு யோசிக்கும் போது, அவர்களிடம் இருந்த அதீத தீவிரமான காமவிளையாட்டுக்குப் பின்னாலிருந்து இயக்கியது இந்த பேரன்புதான். அந்த பேரன்பிலிருந்துதான் மற்றவைகள் எல்லாமே எழுந்து வந்தது.

தூக்கம் ஆட்கொள்ள ஆட்கொள்ள அம்மாவும் அப்பாவும் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதை பார்க்கமுடியாது என பெருத்த ஏமாற்றம் ஏற்பட்டது. என்னால் அம்மாவை போராடி வெல்லமுடியாது, தூங்க வைக்கப்பட்டேன் .

அப்படியே காலைவரை தூங்கிப் போயிருக்கலாம். வாழ்கை வேறு திசையில் சென்றிருக்கும் போல. ஆனால் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்று காலம் விதிச் செய்து சதிச் செய்துவிட்டது.

எப்போதும் இரவில் எனக்கு முழிப்பே வராது. ஆனால், அந்த இரவில் முழிப்பு வந்தது.

துலங்க ஆரம்பிக்கும்போது, போகக்கூடாத போகவே முடியாத ஏதோ ஒரு ரகசிய அந்தரங்க உலகத்துக்குள் புகுந்துவிட்டதாக எண்ணம் ஏற்பட்டது. அவரவர் ஏற்படுத்திய பிரமாண்டமான தனியுலகமது. அந்த உலகத்தின் தாக்கம் என் வாழ்கை முழுக்க நிலைக்குலைய வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றது.

பேச்சு சத்தம் கேட்டது. சிரிப்பு சத்தம் கேட்டது. மெதுவாக கண்கள் திறந்தன. இருளுக்கு பழக்கப்பட்டு அறையின் உருவங்கள் புலப்பட தொடங்கின. அப்பாவைப் மறுப்பக்கம் பார்த்தப்படி எனக்கு தன் பின்புறத்தைக் காட்டிக் கொண்டு படுத்துக் கொண்டிருந்தாள். முட்டிக்கால் வரை நீளும் அம்மாவின் கலைந்த கூந்தல் ஆயிரம் கருமையான பாம்புகள் தூங்கி அசைந்தாடுவதைப் போல விரிந்து சரிந்திருந்தது.

இரவில் பெரிய நீண்ட மாபெரும் மலைத் தொடர்களைப் பார்ப்பதைப் போல அம்மாவின் வளைவுகளும் ஏற்றங்களும் இறக்கங்களும் இருந்தன. விடாத மழைப் பெய்து ஓய்ந்ததைப் போல வியர்வை துளிகள் இன்னும் வழிந்துக்கொண்டிருந்தன.

“ஹா...வலிக்குதுங்க. காம்பை இப்படி போட்டு திருகிறீங்க. அது என்ன நட்டா போல்டா இப்படி சுருட்டுறீங்க. வலிக்குதுங்க.” என்று அம்மா வலியுடன் முனுகி பேசுவது கேட்டது.

“உன் மாம்பு ரப்பர் மாறி இருக்கு. அது எவ்வளவு தூரம் திருகுதுன்னு பார்ப்போம். இப்படி திருகி செய்ய ஆசையா இருக்குடி.” அப்பாவின் கிறக்கமான குரல் கேட்டது.

“என்னங்க இது, ராத்திரி பத்து மணிக்கு ஆரம்பிச்சீங்க. மூணு அவரு என்னைப் போடோன்னு போடு போட்டீங்க. மணி இப்ப ஓரு மணியாச்சு. இன்னுமா ஆசையடங்கல.” சிணுங்கினாள் அம்மா.

“ஆமாடி. நாளைக்கு அகமாதபாத்துக்கு வேலைக்கு போனா திரும்பி வர பதினைஞ்சு நாலாகும். என் பொண்டாட்டி புண்டை விட்டுட்டு அவ்வளவு நாலு என் குஞ்சியாலா தாங்காது.” என்று அம்மாவின் முகத்தில் மூர்க்கமாக அப்பா முத்தமிடும் சத்தம் கேட்டது.

“அய்ய்ய்...வலிக்குதுங்க... என்னால முடியுல. நீங்க கசக்கன கசக்குல என் முலையெல்லாம் வலியெடுக்குதுங்க. கீழே என் புண்டை உண்மைல கிழிஞ்சு போச்சுங்க. என்னால நடக்க முடியுமான்னு சந்தேகமா இருக்குதுங்க. ஒரு அஞ்சு நாலு என் புருசன் என் புண்டைய கிழிச்சிட்டான்னு ஊருக்கே சொல்ற மாதிரி நொண்டி நொண்டி நடக்க வேண்டியிருக்கும் போல.”

“ஏண்டி அப்படி நடந்தா நமக்குத்தான் பெருமை, புருசனும் பொண்டாட்டியும் என்னமா ஓக்கறாங்கன்னு ஊரே மெச்சும்.”

“அவங்க மெச்சறது இருக்கட்டும்... நா படற அவஸ்தை எனக்கு மட்டும் தான் தெரியும்.” அம்மா இன்பமாக சலித்தாள்.

” பயங்கரமான ஃபிராடுடி நீ. நீ பேசறதை யாராவது கேட்டா நான் என்னமோ உன்னை வலுக்கட்டாயமா இழுத்துட்டுப் போய் கதற கதற ஓத்து கற்பழிச்சுட்டான்னு தான் என்னை பத்தி தப்பா நினைப்பாங்க.”

“சரியாத்தான் நினைப்பாங்க...என் புருசன் காமக்கொடூரங்கறதுதான் உண்மை.”

“அடப்பாவி. முதல் தடவை வெறியா இருந்துச்சுனு ஓத்துக்கறேன், கண் மண்ணு தெரியாம உன்னை போட்டுட்டேன். இரண்டாவது தடவை கொஞ்சம் நிதானமா செஞ்சோம். நான் பாதி ஓத்தேன்னா, நீ மீதி பாதி ஓத்து தள்ளிட்டே. இரண்டு பேரும் உக்கிரமா செஞ்சோம். போட்றா கணேசா அப்படித்தான் போட்றா கணேசா... அப்படின்னு என்னை உசுப்பேத்தி உசுப்பேத்தி உன்னை இடைவெளி விடாம போடோனு போட வெச்சு, என் உடம்புல இருக்கற கஞ்சி சக்தியெல்லாம் மிச்ச மீதி வைக்காம உன் வாயும் புண்டையும் உறிஞ்சு எடுத்துடுச்சு. துவண்டுப் போய் கிடக்கறப்போ... என்னங்க இன்னும் வேணுமுங்களான்னு கேட்டு கேட்டு...ஓடுங்கிப் போன என் சுன்னியை பார்த்து சிரிச்சிகிட்டு, அதை லாவகமா வாயில போட்டு ஊம்பினேடி பாருடி, அங்கேதான் சிறுக்கி நிக்கறே. பத்தினி வேஷம் போட்டுட்டு இருக்கற தேவிடியா காமிச்சுட்டே... என் பாம்பு செத்துப் போச்சு இனிமே எந்திரிக்காதுன்னு நினைச்சிகிட்டிருந்தப்போ வாயால மகுடி ஊதி எந்திரிக்க வெச்சு அப்படியே என்னை எழுந்திருக்கவிடாம மல்லாக்க படுக்க வெச்சு, ஓன்றரை மணி நேரமா என்னை குதிரை ஓட்டி மட்டை உரிச்சு என்னை பாடாதப்பாடு படுத்திட்டு இப்ப ஓன்னு தெரியாத ஒன்ணாங் கிளாஸ் ஸ்கூல் பாப்பா மாதிரி பேசுற பாரு... நீ தாண்டி என் செல்ல பத்தினி.” அப்பா அன்பால் வெறிக்கொண்டு அம்மாவை முத்தமிட்டப்படி சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்.

”ம்ம்ம்ம்... ஆமா சில்மிஷம் பண்ணி என் புண்டையை கசியவிட்டுட்டு சும்மா இருனா எப்படிங்க இருக்க முடியும்.” அம்மா அப்பாவைச் செல்லமாக அடிப்பது கேட்டது.

“அதக்காக என் குஞ்சியை வலிக்கயெடுக்க வெச்சு அதை சாக வெச்சுடியேடி.”

“சாரிங்க.” என்றாள் அம்மா பதறிப்போய்.

“ச்ச்சீ... ஜோக்கடிச்சா சீரியஸ்ஸா எடுத்துகிட்டு.” அப்பா அம்மாவின் தலையை வருடியப்படி ஆறுதல் படுத்தினார்.

”நான் உங்க மேல உசுரா வெச்சியிருக்கற காதல்தாங்க இப்படியெல்லாம் பண்ண வைக்கது.”

“அது தப்புன்னு சொல்றேனா. என் பொண்டாட்டி இப்படி என்கிட்ட மட்டும் காமவெறிப்புடிச்சு நான் சாகறவரைக்கும் இருக்கனும் சாமிகிட்ட கேட்கனும்.”

“ச்ச்சீ... அப்ப நான் வேறொருத்தன் கிட்ட இருந்தாலும் இருப்பேன்னு சந்தேகமா இருக்கா. ” என்று அம்மா முழுங்காலால் அப்பாவின் அடிவயிற்றைச் செல்லமாக உதைத்தாள்.

“அய்யோ என் தெய்வமே என்னை அடிக்காதே... நான் சும்மா சீண்டினேன்.” அப்பா வலியால் கத்துவது கேட்டது.

“ம்ம்ம்ம்.... இனிமே இப்படி சும்மா பேசுனே ஜோக்கா பேசுனேன்னு சொன்னீங்க... உங்களை அடிச்சே கொன்னுடுவேன். இந்த புண்டை உங்க சுன்னிக்கு மட்டும்தான்...அப்படி வேறு எதுக்காவது ஆசைப்பட்டது... அந்த நொடியே செத்துப் போய்டுவேன்... சும்மா சாகமாட்டேன் தீக்குளிச்சு துடிக்க துடிக்க செத்துப் போய்டுவேன்... இது சத்தியம்... நம்ம மகன் மேலே சத்தியம்.” அம்மா உருக்கமாக தீர்க்கமாக சொல்வது கேட்டது.

அங்கே பேரமைதி நிலுவியது.

“சாரி மேனகா... நீ எனக்கு சாமிக் கொடுத்த வரம்.” என்று அப்பாவின் முத்தம் கொடுக்கின்ற சத்தம் கேட்டது.

“நீங்களும் தான்.” அம்மாவின் முத்தம் சத்தம் கேட்டது.

“ரொம்ப மூர்க்கமா பண்ணிட்டேனா... வலிக்குதா... சாரி.” அப்பா அன்பாக குழைவது கேட்டது.

“அப்படியெல்லாம் ஒண்ணு இல்லீங்க... நீங்களே பார்த்தீங்களே... என் புண்டைல எப்படி தண்ணி ஆறா ஓழுகிடுச்சுன்னு... எவ்வளவு நேரம் உன் சுன்னியை என் புண்டைல விட்டீங்க...கடைசி வரை கொளகொளன்னுதான் இருந்துச்சு...நீங்க என் உடம்புல தொட்ர முத்தமிட்ர ஓவ்வொரு தடவையும் நா எப்படி உணர்ச்சியால துடிச்சுப் போய்ட்டேன்னு உங்களுக்கே தெரியும்... வலியெல்லாம் ஓன்னுமில்ல... எல்லாமே சொர்க்கமாத்தான் இருந்துச்சு...ஆனா.”

“என்ன ஆனா.”

“பண்ணன அப்புறம் தான்... உடல் மேல யாரோ நூறு பாறாங்கல்லை தூக்கிப் போட்ட மாதிரி அசதியும் வலியும் இருக்குங்க... ஆனாலும் அந்த வலியே இன்பம் தாங்க.”

“சரி அந்த வலியை போக்க மறுபடியும் பண்ணுவோம்.” அப்பா கிசுகிசுத்தார்.

“ஐயோ என்னால முடியலிங்க... என் உடம்பு தாங்காதுங்க...உன் சுன்னி மறுபடியும் எழுந்திருச்சுன்னா மறுபடியும் தண்ணியை கக்க ரொம்ப நேரமாகுமுங்க... நான் அவ்வளவுதாங்க...விடியவிடியா ஓப்பீங்க...என்னை வுட்றுங்க.” அம்மா அப்பாவின் ஆண்மையின் வீரியத்தை நினைத்து பதறினாள்.

“வுடறதாவவது...காலைல ட்ரேயினுக்குப் போகிற வரைக்கும் என் சுன்னி உன் புண்டையை விட்டு வெளியே போகாதுடி...சீக்கிரம் வாடி இந்த பாம்பை அதன் புத்துக்குள்ள விட உன் ஓட்டையை விரிச்சுகிட்டு வாடி” என்று அப்பா அம்மாவின் கையை இழுத்து மறுப்பக்கம் எங்கேயோ வைத்தார்.

“என்னங்க இது இந்த பாம்பு கோவாக்காய் மாதிரி இப்படி சிறுத்துப் போச்சு.” என்று அம்மா கேலியாக சிரித்தாள்.

“நீ பண்ண வேலைத்தாண்டி... அதை எப்படியாவது எந்திரிக்க வைடி.” அப்பா கெஞ்சினார்

“என்னால முடியாது போங்க...”

“வாடி...”

“அது எந்திரிக்காதுங்க...”

“நீ மனசு வெச்ச எந்திருக்கும்டி...”

”என்ன பண்ணாலும் அது எந்திருக்காது...”

“நீ வந்து லைட்டா ஊம்புனாலே போதும், அது எந்திருச்சுடும்...”

“அது வேலைக்காதுங்க...”

“அடியே சிறுக்கி...உன் வாய்ஜாலத்தைக் கொஞ்சம் காட்டுடி... கஜக்கோல் பாண்டியனாக எந்திருச்சு நிக்கும்...”

“அப்புறம் பாண்டியன் என் புண்டையில் கொடுங்கோல் ஆட்சி செய்வாரு.”

“இல்லடி...கண்டிப்பா நல்லாட்சித்தான் செய்வார்டி... கஷ்டம் கொடுக்காம நல்ல மழை பெய்றமாதிரி ஆட்சி செய்வார்டி...”

“நான் ஓன்னும் லூசு கிடையாது... வம்பை விலை கொடுத்து வாங்கமாட்டேன்.”

“ப்ளீஸ் மேனகா...ப்ளீஸ் மேனகா... ஓரே ஒரு தடவை... உன் காலை புடிச்சு கெஞ்சறேன்”

“ஐய் ஐயோ...இப்படி என்கிட்ட கெஞ்சக் கூடாதுன்னு எத்தனைவாட்டி சொல்லியிருக்கேன். வந்து காலை விரிடின்னா விரிச்சுடப் போறேன்.”

அம்மா மெதுவாக ஒரு பூதமாக எழுந்தாள். அவளின் கூந்தல் பின்புறம் முழுக்க விரிய, நான் ஏதோ ஒரு பேய் பிசாசு என்றுப் பயந்துப் போனேன். இதயம் லப்டப் என்று சத்தமாக துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அம்மா என்னமோ தப்பாக செய்யப் போகிறாள் என்று நினைத்து படபடவென்றிருந்தது. அம்மா எழுந்து உட்கார்ந்து, தலையை அப்பாவின் உடலின் தொடைக்கு நடுவே எடுத்துச் சென்றவள் சட்டென்று என் பக்கம் திரும்பினாள்.

நான் பதறிப்போய் கண்களை இறுக மூடி தூங்குவதைப் போல நடித்தேன்.

இந்த வயதிலும் நான் என்ன செய்தாலும் அம்மாவிடம் மறைக்கவே முடியாது என்று தெரியும். என் ஓவ்வொரு அணுவின் அசைவை அறிந்து வைத்திருப்பவள். அவைகளை இயக்குபவள். அப்போது அம்மா எப்படியிருந்திருப்பாள் என்று நான் எண்ணி எண்ணி அதனை அறிய முடியாமல் இன்றும் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். அம்மாவுக்கு நான் முழித்திருப்பது தெரியுமா தெரியாத என்பது புரியாத புதிராக இருந்துக் கொண்டிருந்தது.

அம்மா நீண்ட நேரம் என்னை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். எனக்கோ பயமேறிக் கொண்டிருந்தது. எங்கே அம்மா நான் முழித்திருப்பதைப் பார்த்து அடித்துவிடுவாளோ என்கிற பயம். கெட்டவன் ஓழுக்கமற்றவன் என்று என்னை ஓதுக்கிவிடுவாளோ என்கிற பயம். கடவுளே கடவுளே என்று மனம் அரற்றிக் கொண்டிருந்தது.

உச் உச் பச் பச் உஸ்க் உஸ்க்... என்று முத்தம் சத்தமும் ஏதோ வாய்க்குள் போட்டு உறுஞ்சும் சத்தமும் சப்பும் சத்தமும் அறைமுழுக்க எதிரொலித்தது. பெரிய ஒரு பொருளை அம்மாவின் வாய்க்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது என்று தோன்றியது. கண்களை மெதுவாக திறந்துப் பார்த்தேன். அம்மாவின் விரிந்த கூந்தல் கோலமும் முழு வெளிச்சமில்லா இரவும் அங்கே என்ன நடக்கின்றது என்பதை என்னால் சரியாக பார்க்கமுடியவில்லை.

அம்மா என்ன செய்கின்றாள் என்று என் கற்பனை பலவாறாக விரிந்தது. கற்பனைச் செய்ய செய்ய எனக்கு சில்லிட்டது. அம்மா சிறுமையாக ஏதோ செய்வதாக பட்டது. தப்புச் செய்வதாக பட்டது. அம்மா கஷ்டப்படுவதாக பட்டது. ஐயோ என்று அம்மாவை நினைத்து பல பரிதாப உணர்ச்சிகள் ஏற்பட்டது.

என்னையும் மீறி, “அம்மா!.” என்ற பலவீனமான குரல் வாயிலிருந்து வந்தது.

மறுவினாடி....

-------தொடரும்.

[Deep_Lover]

Super story nanba..differenta  nalla iruku..

Thank you  writer

Intha storyla Ava china paiyan irukuratha solureenga aathu yenaku romba pidichuruku.china paiyan avunga ammakooda sex panura matbiri ...sex aasai vara matbiri....inthula srmma kick iruku.neenga ungalukunu oaru style vachu yelunthureenga.aathu romba semma srmma semma semma semmaya iruku.

Wow  கதை செம்ம்ம்மையா  போகுது.... ✌✌✌✌

வெறித்தனமா update... ஒவ்வொரு வரியும் காமத்தை கொப்பலிக்க வைக்குது. நீங்கள் ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர்.

கருத்து கூறிய அனைத்து வாசகர்களுக்கு நன்றி.

இந்த கதையின் கான்செப்ட் வாசகர்களுக்கு பிடிக்கவில்லைபோலும். அடுத்த அப்டேட்டுடன் கதையை நிறுத்திவிட்டு வேறு கதை எழுதலாம் என யோசிக்கிறேன்.

நன்றி.

[Deep_Lover]

அன்பான தாம்பத்ய வாழ்கையின் அந்தரங்க உலகம், மனிதர்கள் கடவுளாக மாறி படைக்கப் பட்டது. ஓவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு உலகம். அது உலகத்திற்குள்ளிருக்கும் தனியுலகம். ஆயிரம் உணர்ச்சிகளின் சூரியன்கள் அந்த சிரிய உலகத்துக்குள் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கும். அங்கே கடவுள் கூட புக முடியாது. அப்படியிருக்கும் உலகத்தில் எப்படியோ நான் உள்ளேப் புகுந்து அம்மா என்றழைத்து சீர்குலைத்துவிட்டேன்.

”அம்மா!” என்ற என் பலவீனமான குரலைக் கேட்டவுடன், இருட்டில் பெரிய யானையைப் போல மெதுவாக அசைந்தப்படி மல்லாந்து படுத்திருந்த அப்பாவின் மேல் குணிந்திருந்த அம்மா திடுக்கிட்டு உறைந்துப் போனால்.

மெதுவாக திரும்பினாள். என்னை மீறி வெளிவந்துவிட்ட வார்த்தையை பார்த்து பயந்தப்படி கண்களை இறுக மூடி இருட்டு உலகத்துக்கு புகுந்தேன்.

இரவில் என்ன நடந்தாலும் முழிப்பே வந்தாலும் தூங்குவேன் என்று அம்மா சொல்லியிருக்கின்றாள். சில தடவை தூக்கத்தில் சிறுநீர் கழித்தாலும், அம்மா என்னை எடுத்து சுத்தம் செய்து மீண்டும் தூங்க வைத்ததைக் கூட அறியாமல் அப்படி தூங்குவேன். தூங்கும் போது பேசுவேன், தாகமெடுத்து தண்ணீர் கேட்பேன், அம்மா தண்ணீர் தருவாள், குடிப்பேன். ஆனால் இது எதுவும் எனக்கு நினைவு இருக்காது.

இதனால் தான் அம்மா ஓட்டுத் துணியில்லாம அம்மணமாக இருந்தாலும் தைரியமாக என் பக்கம் திரும்பினாள்.

கண்களை பாதி திறந்து, “தாகமா இருக்குதும்மா.” என்றேன்.

அன்றிரவு மிகவும் வெக்கையாக இருந்ததால் அம்மா என்னை துணியில்லாமல் பவுடர் போட்டு அம்மணமாக படுக்க வைத்திருந்தாள்.

சற்றும் தயங்காத அம்மா உடலை முழுவதுமாக என் பக்கம் திருப்பி, காற்றிலாடும் பெரிய மாங்கனிகளைப் போல முலைகள் சற்று தொங்கி ஆட, குணிந்து என்னை அப்படியே தூக்கி மார்ப்போடு அணைத்தப்படி எழுந்து நின்றாள். அம்மாவின் மார்ப்பின் மென்மை என்னுடல் முழுக்க பரவியது. அம்மாவின் உடலில் கதகதப்பான சூடு என்னை இழுத்தது. கடும் உடலுழப்பை கோரும் வேலையை செய்தப்பிறகு ஏற்படும் உடல் நடுக்கம் அம்மாவிடம் உணர முடிந்தது. இன்னும் வியர்வை கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. வியர்வை துளிகள் என்னை வழுக்கி விழாமல் அம்மாவின் மார்பில் காந்தம் போல ஓட்ட வைத்தது.

எனக்கு தண்ணீர் தரவேண்டியிருந்ததால், அம்மா என்னை மார்பின் குறுக்காக தலைப்பகுதி கொஞ்சம் மேலிருக்குமாறு தூக்கிக் கொண்டிருந்தாள். உடலின் மேல் பகுதி அம்மாவின் வலது முலையை அழுத்திக் கொண்டிருக்க, கீழ் பகுதி இடது முலையின் கீழேயிருந்து இடது முலையை தூக்கித் தாங்கிக் கொண்டிருந்தது. அம்மா நின்றவுடன் உயரத்துக்குப் பயந்துப் போய், என் வலது கையை அம்மாவின் சோலையைப் போல அடர்த்தியான மயிர்களை கொண்ட வலது கக்கத்தின் வழியாக கையை விட்டு தோளைப் பிடித்துக் கொண்டேன். அம்மா சமயலறை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தபோது, விழுந்துவிடுவேனோ என்கிற பயம் அதிகமானது. என் இடது கை அணிச்சையாக பிடிப்பு கிடைக்குமா என்று பதற்றத்துடன் அம்மாவின் மார்பை துழாவ இடது முலை மட்டுமே தட்டுப்பட் அதனை தடவி துழாவினேன், என் சின்னஞ்சிறு கை எங்கெங்கோ பரவி கடைசியில் ஏதோ கிடைக்க, அதை பட்டென்று கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டேன்.

நடந்துக் கொண்டிருந்த அம்மா சில நொடிகள் அப்படியே குலுங்கி அசைவற்று நின்றுவிட்டாள்.

என் இடது கை உடம்பு பிடியாக பிடித்திருந்தது அம்மாவின் இடது முலையின் அழகிய பெருத்த காம்பை. அம்மாவின் காம்பு மெல்லிய ரப்பர் பந்தைப் போல என் விரல்களுக்கேற்ப வளைந்து சின்னஞ்சிறு கைக்குள் அடங்காமல் வெளியே பிதுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அம்மா, ”ஹம்...ஹம்...ஹம்” என்று உடல் குலுங்க ஒரு வெட்க விளையாட்டுச் சிரிப்பை உதிர்த்து, “டேய் வினித் என்னடா பண்றே.” என்று தலையை மேலும் கீழும் ஆட்டிக் கொஞ்சினாள்.

அம்மா என் கையை காம்பிலிருந்து விலக்க பிடியை கொஞ்சம் தளர்த்தி மேலும் கீழும் அசைத்தாள். ஆனால் என் பிடி விடப்படவில்லை மாறாக இன்னும் காம்பு கசங்குமாறு மேலும் இறுக்கமாக பிடித்தேன்.

அம்மா மெதுவாக என்னை கேலிச் செய்வதைப் போல சிரிப்பது கேட்டது. இடது கையால் என் உடலை இறுகப் பிடித்து, வலது கையை விடுவித்து மெதுவாக அவளின் காம்புகளிலிருந்து என் ஓவ்வொரு விரலை விடுவித்து, மீண்டும் இருகைகளால் ஏந்தியப்படி நடக்க ஆரம்பிக்க மறுபடியும் சட்டென்று பிடிப்புக்காக என் இடது கை அம்மாவின் வலது காம்பை மறுபடியும் இறுகப் பற்றிக் கொண்டது.

அம்மா மெதுவாக சிரித்தப்படி என் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, “எங்கே புடிக்கிறான் பாரு...குறும்புக்கார பய...அப்பாவுக்கு தப்பாமல் பிறந்திருக்கான்.” என்று என்னைக் கொஞ்சினாள். நான் அம்மாவின் காம்பை விடுவதாக இல்லை.

கண்களை லேசாக திறந்துப் பார்க்க அம்மாவின் முகத்தில் ஒரு குறும்பு சிரிப்பை பார்க்க முடிந்தது. சமையலறைக்கு என்னை தூக்கிச் சென்றவள், தெருவிளக்கின் வெளிச்சம் போதுமானதாக இருந்ததால், விளக்கைப் போடாமல் இடது கையால் என்னை லாவகமாக தூக்கியப்படி வலது கையால் கிளாஸ்சில் குடிக்கும் தண்ணீரை எடுத்து, என் வாய்க்குப் பக்கத்தில் கொண்டுவர, உண்மையில் தாகத்திலிருந்த நான் அந்த பெரிய கிளாஸின் தண்ணீரை முழுவதுமாக குடித்தேன்.

“நைட் சப்பாத்தியை நெறைய சாப்பிட்டுட்டேடா...அதான் தாகம் அதிகமாயிடுச்சு.” என்று அம்மா நான் குடித்து முடித்தவுடன் சொன்னாள். இன்னும் கொஞ்சம் தண்ணீர் கொடுத்தாள், நான் போதுமென்பதைப் போல வாயை மூடினேன்.

ஹாலுக்கு வந்தாள். என்னை தூங்க வைக்க தூக்கியப்படி இரண்டடி முன்னும் பின்னும் நடந்து அசைத்து தாலாட்டத் தொடங்கினாள். அம்மாவின் கொலுசு அழகான தாலாட்டுப் பாடல் பாடியது.

“என்னடி அம்மாவும் பிள்ளையும் நான் ஒருத்தன் இருக்கேங்கறது மறந்துட்டு என்ன செய்றீங்க.” அப்பா ஏக்கமாக கேட்டார்.

“நாங்க என்ன வேணும்னாலும் பண்ணுவோம் உங்களுக்கு என்னவாம்.” என்றுச் சொல்லியவாறு அம்மா என் கன்னத்தில் இச்சென்று உணர்ச்சிகரமான நீண்ட நேர நீடித்த முத்தம் பதித்தாள்.

“அடியே... நீ என் பொண்டாட்டிடி...”

“ஆமா நான் உனக்கு பொண்டாட்டித்தான் நீ எனக்கு புருசன் தான்... அதுக்கு இப்ப என்ன.” என்று சிரித்தப்படி அம்மா சொன்னாள்.

“எனக்கு நீ மட்டும் தான் சொந்தம்.”

“சரி...நான் உனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம்...என் மகனுக்கு நான் மட்டும்தான் சொந்தம்.”

“அடப்பாவி... உன் கிட்ட இருக்கறது எல்லாம் எனக்கு மட்டுமே சொந்தம்... வேறு யார்கிட்டேயும் பங்குப்போடறது எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கல.” அம்மா சிறுப்பிள்ளைத்தனமாக முரண்டுப்பிடித்தார்.

“வேறு யாரோ புண்டைலேருந்து வந்த உனக்கே இந்தளவுக்கு சொந்தம் கொண்டாடறேனா... என் புண்டைலேருந்து வந்த என் மகன் மேல நான் எவ்வளவு சொந்தம் கொண்டாடனும் அவன் என் மேல எவ்வளவு சொந்தம் கொண்டாடனும்.” என்று அம்மா இனம் புரியாத கிண்டலுடன் சொல்வது கேட்டது.

“ஆமாம் போ உன்கிட்ட பேசி ஜெயிக்க முடியாதுடி.”

“ஹா...ஹா...” அம்மாவின் வெற்றிச் சிரிப்பு கேட்டது.

“பொறாமையா இருக்கு...”

“எதுக்கு பொறாமை.”

“இல்ல இப்படி உன் மார்புல என்னால இருக்க முடியலேன்னு.” அப்பாவின் வார்த்தைகளில் ஏக்கம் தெரிந்தது.

“ச்ச்சீப் போடா... முதல்ல உன்னை என்னால தூக்க முடியாது...தூக்கினாலும் இப்படி வைக்க முடியுமா.. ஆனா அதுக்கு ஓரு வழியிருக்கு.”

“என்ன...என்ன...” ஆசையாக அப்பா கேட்டார்.

“நீ எனக்கு மகனா பிறந்திரு... என் புண்டை வழியா வெளியே வா.” என்று சொல்லி அம்மா கொல்லென்றுச் சிரித்தாள்.

“ச்ச்சீப் போடி... நடக்கற விஷயத்தைச் சொல்லு.”

“ஆமாமா... இப்ப வினித்தை தூக்கற மாதிரி உன்னை தூக்கறது நடக்கற விஷயமா...”

“ஆனாலும் பொறாமையா இருக்கு.” அப்பாவின் பேச்சில் ஏதோ வருத்தத்தை என்னால் உணர முடிந்தது.

“இந்த வயசலத்தான் இவனை இப்படி தூக்க முடியும்... இன்னும் கொஞ்சக் காலம் தூக்க முடியும்...அவனுக்கு வயசாயிடுச்சுன்னா அவன் கிட்ட இப்படியெல்லாம் நடக்க முடியுமா... என் மகனா இருந்தாஅலும்ஆரத் தழுவி முத்தம் கூட கொடுக்க முடியாது... ஏதோ ஒரு கோடு தடுத்திரும்... என் மகனை எந்த கட்டுப்பாடில்லாம அன்பு செலுத்துனும்னா இப்பத்தாங்க முடியும்... இவன் வளர்ந்துட்டான்னா... அப்புறம் எனக்கு நீங்கதான் மகன் பிள்ளை எல்லாம்... இவனை எப்படி கொஞ்சறேனோ அதை விட கோடி மடங்கு உன்னை கொஞ்சுவேன்... தூக்கி தாலாட்டி சீராட்டுவேன்.” என்று அம்மா அதீத அன்பு கலந்த ஆறுதல் வார்த்தைகளை அப்பாவிடம் சொன்னாள்.

“தேங்க்ஸ் மேனகா.” அப்பா உருகினார்.

“இதுக்கெல்லாம் தேங்க்ஸ் சொல்லிகிட்டு... அது எல்லாம் என் கடமைங்க.”

கொஞ்சம் நேரம் அமைதியாக இருந்தது. மெளன வார்த்தைகளால் பேசிக்கொண்டார்கள். அம்மாவின் மார்பு பாசத்தின் மூச்சுக் காற்றுகளால் மேலும் கீழும் அலைப் போல என்னைத் தாலாட்டியது.

“உனக்குன்னு ஆசாபாசமெல்லாம் இல்லையா.” அப்பா கேட்டார்.

“உங்க ஆசை என் மகன் ஆசை எல்லாம் என் ஆசை... உங்க ரெண்டுப் பேரையும் சந்தோஷமா வெச்சியிருக்கறதுதான் என் வாழ்கையின் அர்த்தம்... ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாதீங்க தூங்குங்க...ரொம்ப ஆட்டம் போட்டு என்னை ஒரு வழிப் பண்ணீட்டீங்க.. நாளைக்கு காலைல ட்ரைன்... நல்லா தூங்குங்க.”

“தூக்கம் வராதுடி.” அப்பாவின் வார்த்தைகளில் கிறக்கம் தெரிந்தது.

“ஏண்டா.”

“உன் கொழுந்தன் எந்திருச்சு நின்னுகிட்டிருக்கான்.”

“கொழுந்தானா.”

“ஹா...ஹா... என் தடி.” அப்பா சிரித்தார்.

“அடங்கவே மாட்டீங்களா.... எங்கே எழுந்தது... நான் சப்பி எழுப்புறதுக்குள்ளே பையன் கூப்பிட்டுடானே.” அம்மாவின் குரலில் ஆச்சரியம் தெரிந்தது.

“நீயும் பையனும் இருக்கற கோலத்தை பார்த்து அது தானாகவே எழுந்திருச்சு.”

“ச்ச்சே வர வர உங்க மனசு வக்ர புத்தியா மாறிகிட்டிருக்கு... பையன் முன்னாடி ஓக்கனும்கிறீங்க... இப்ப என்னடான்னா... நான் பையன் தூக்கிகிட்டிருக்கறதைப் பார்த்து தடி எழுந்திருச்சுங்கிறீங்க... மோசமா மாறிகிட்டீருக்கீங்க.”

“அதை விடு கழுதை... எதுவானாலும் எனக்கென்ன என் குஞ்சி ஏறுதாங்கறது தான் முக்கியம்.”

“உங்களுக்கு விவஸ்தையே இல்லைங்க.” அம்மா அன்புடன் சலித்தாள்.

“ஆமா இப்படி காம ராட்சஸி மாதிரி பையனை என் கண் முன்னாடி தூக்கிகிட்டு நின்னா நான் என்னடி பண்ணுவேன்.”

“சரி அப்போ நீ கண்ண மூடி படு ராசா.”

“மேனகா...”

“ம்ம்ம்...”

“வாடி...”

”பையன் நல்லா தூங்கட்டும்...”

“அதுவரைக்கும் வெயிட் பண்ண முடியாது...”

“வெயிட் பண்ணித்தான் ஆகனும்...”

“ப்ளீஸ் மேனகா...”

“பையன் தூங்கனப்புறம் தான் என்னால எதுவேணும்னாலும் பண்ண முடியும்... பையனை வெச்சுகிட்டு இப்ப என்னால என்ன பண்ண முடியும்...”

“எதாவது பண்ணுடி...ப்ளீஸ்...” அப்பாவின் குரலில் இயலாமை, அம்மா மேல் உள்ள உயிர் அன்பு ஆசை, அவரின் பசிக்கு தேவையான உணவு என பல உணர்ச்சிகள் அதிலிருந்தது. அப்பா கேட்ட தொனியில் எந்த மனைவியும் சும்மா இருக்கமாட்டாள். தன் கணவனுக்காக எதையும் செய்யத் துணிவாள்.

அம்மா நடந்துக் கொண்டு என்னை தாலாட்டிக் கொண்டிருந்தவள் சில நொடிகள் அப்படியே நின்று யோசித்தாள். அவள் மனம் அப்பாவிடம் உருகிப் போவதை உணர முடிந்தது.

அம்மா அப்படியே மல்லாந்துப் படுத்திருந்த அப்பா பக்கம் நடந்துப் போய், ஒரு காலை எடுத்து அப்பாவின் உடலுக்கு அந்தப் பக்கம் வைக்க, அப்பா இப்போது அம்மாவின் கால்களுக்கிடையே படுத்திருந்தார். அப்பா உடலின் நடுப்பாகத்துக்கு மேல் நில்ல தன்னை சரிப் படுத்திக் கொண்டாள். தொடைகளை அகற்றி கொஞ்சம் குணிந்து, “ கையால தடையைப் புடிச்சு என் ஓட்டைக்கு நேரா இருக்காப்ல வைங்க.” என்றுச் சொல்லி, கொஞ்சம் நேரம் கழித்து அப்படி அப்பாவின் மேல் உட்கார, “ஆஆஆஅ....” என்று இருவரின் வாயிலிருந்து சத்தம் வந்தது.

“ஆஆஆஅ.....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்....என்னடி இப்படி அல்வாவாட்டம் இருக்கு...அப்படியே வழுக்கிட்டுப் போகுது.” என்று அப்பா நிதான்மிழந்துச் சொன்னார்.

“எல்லாம் என் புருசன் கைங்கர்யம் தான்... உங்க தடி உண்மைல கடப்பாரையாட்டம் இருக்கு...கொஞ்சம் அசந்தா என் நெஞ்சக் குழிவரைக்கும் பாய்ஞ்சிருக்கும்...ஹக்...என் வயத்துல எங்கேயோப் போய் முட்டிகிச்சுங்க.” என்று அம்மா சிலிர்த்தப்படி சொன்னாள்.

அம்மாவின் உடல் கலந்த மனம் சந்தோஷம் எனக்கும் பரவுவதாக தோன்றியது.

அம்மா அப்பாவின் மேல் அமர்ந்து மெதுவாக மேலும் கீழுமாக அசைந்துப்படி என்னையும் கைகளால் அசைத்து தாலாட்டினாள்.

கொஞ்சம் நேரம் கழித்து அப்பா அம்மாவை கீழியிருந்து மேலே தள்ளுவதை உணர்ந்தேன். அப்பா தள்ள அம்மா எனக்கு பலவாறாக முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

”என்னடி அவன் உன் முலையை புடிச்சிகிட்டிருக்கான்.”

“உன் பையன் எப்படி இருப்பான்.”

“நான் மட்டும் புடிக்கவேண்டியது.”

“ச்ச்சீ அசிங்கப்புடிச்சது உங்க மனசு. தூக்க கலக்கத்துல விழுந்துடுமோன்னு புடிச்சிகிட்டிருக்கான்... அதை போய்.”

“ம்ம்ம்...யார் எப்படி புடிச்சாலும் என்ன... அது என் பொண்டாட்டி முலைதாண்டி...”

அப்பாவின் இயக்கம் அதிகமாவதை உணர்ந்தேன். அது என்மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தா வண்ணம் அம்மா என்னை தூக்கிக் கொண்டிருந்தாள். முத்தங்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“ம்ம்ம்... உன்னை நினைச்சா எனக்கு பொறாமையாயிருக்கு.”

“ஏங்க...”

“இல்ல எனக்கு பொண்ணுத்தான் பிடிக்கும்னு தெரியும். முதல் குழந்தை பெண் குழந்தையா இருக்க ஆசைப்பட்டேன். நீ ஆண் குழந்தை வேணும்னு ஆசைப்பட்டுட்டே... உனக்கு அவன் இருக்கான் எனக்கு அவள் இல்லாம போயிடுச்சு.” அப்பா குரலில் அன்பு கலந்த ஏக்கம் தெரிந்தது.

அம்மா எனக்கு மேலும் கீழும் அசைந்தப்படி ஆழமான முத்தம் ஓன்றை கொடுத்தாள்.

“ஆமா எந்த குழந்தை பொறக்குதுன்னு நானா முடிவு பண்றேன். எல்லாம் கடவுள் முடிவு பண்றது. நம்ம பண நிலைமை உங்களுக்கு தெரியும் தானே. வாயை வயிறையும் கட்டி வாழ்ந்திட்டிருக்கோம். இவன் ஒருத்தனை மட்டும் தான் நம்மால கரை சேர்க்க முடியும், இன்னொன்னு பெத்துகிட்டா, எல்லோரும் வறுமையிலதான் உழலனும். எனக்கு மட்டும் ஆசையில்லையா என்ன.” அம்மா நிறுத்தி பெருமூச்சு விட்டு அச்சு அழிக்க முடியாத முத்தங்கள் பல பதித்தாள்.

அம்மா தொடர்ந்தாள், “ பொன்னு பிறந்தா லஷ்மிதான். ஐஸ்வர்யம் தான். ஆன நம்ம பண நிலைமை அதுக்கு எடங்கொடுக்காது. நீங்களே பாருங்க, நம்ம இரண்டு குடும்பத்துல காலங்காலமாக மூதேவி மாதிரி வறுமை ஏழ்மை அப்படி வந்துகிட்டிருக்கு. நம்ம குடும்பத்து ஆளுங்கெல்லாம், சேரியில் வாழ்ந்துகிட்டுயிருக்காங்க. இந்த வறுமை சாபத் தொடர்ச்சியிலிருந்து நாம விடுப்படனும். என் பையன் பசங்க எல்லாம் கஷ்டப்படக் கூடாது. பணக்காரனா படிப்பாளியா சமூகத்துல அந்தஸ்தா செழிப்பா வளரனும். இவன் ஒருத்தன் போதுங்க. ராஜா மாதிரி வளர்ப்போம்.” என்றாள் அம்மா என்னை முத்தமிட்டப்படி ஆணித்தரமாக.

“நீ சொல்றதெல்லாம் சரிதான். ஆனா, தென்னையை வளர்த்தா இளநீரு பிள்ளையை வளர்த்தா கண்ணீரு...புரிஞ்சிக்கோ.”

“நான் என் பையனை கடைசிக்காலத்துல கஞ்சி ஊத்துவான்னு வளர்க்கல. அவன் நல்லா இருக்கட்டும் நாம ஓரமா இருந்து அதை பார்த்து சந்தோஷப்படனும்.” என்ற அம்மா சொல்ல, அம்மாவின் ஆன்மாவும் மனசும் அவளின் மார்பை பிளந்துக் கொண்டு என்னுள் வந்துச் சேர, அம்மா நினைக்கிறப்படி நடந்து வாழ்ந்து அவளை கடைசிக் காலவரைக்கும் சந்தோஷமாக வாழனும்னு முடிவு செய்தேன். அம்மா அடிக்கடி தரும் முத்தங்கள் என்னை சொக்கவைத்துக் கொண்டிருந்தது.

“நீ என்ன செய்தாலும் நா உனக்கு துணையிருப்பேன். எனக்கு நீதாண்டி எல்லாம். நீ என்ன நினைக்கிறியோ அதுதான் என் நினைப்பு.” அப்பா அம்மாவின் மேல் உயிரையே வைத்தவரைப் போலச் சொன்னார்.

கொஞ்சம் நேரம் அம்மாவும் அப்பாவும் சீராக இயங்கினார்கள். அவர்களின் இயக்கம் அம்மாவின் தாலி என் உடம்பில் பட்டு அங்கு இங்கும் ஆடியதை வைத்து என்னால் நன்றாக உணர முடிந்தது.

”சரி கடைசிக் காலத்துல பையன் நமக்கு கஞ்சி ஊத்தட்டும். இப்ப நான் உனக்கு கஞ்சி ஊத்தறேன்.” அப்பா கிளர்ச்சியுடன் சொல்வது கேட்டது.

“ச்ச்சீ....போங்க.”

”வினித் தூங்கிட்டானா?” அப்பா கேட்டார்.

“எந்திரிச்சா பாதி தூக்கத்துல தான் எந்திரிப்பான்... என்ன நடக்குதுன்னு தெரியாது... ஆனா முழிப்பு வரமாதிரி சின்னதா ஏதாவது செஞ்சா முழுசா எந்திரிச்சுருவான்.”

“அவனை சீக்கிரம் தூங்க வையேன்.”

“ஏன் அவசரப்படறீங்க.”

“என்னால தாங்க முடியல.”

“கொஞ்சம் பொறுங்க.” அம்மா அப்பாவிடம் கெஞ்சினாள்.

அம்மா இப்போது கொஞ்சம் அதிக பலத்துடன் மேலே கீழே அசைந்தாடுவதை உணர முடிந்தது. என்னை தன் முலைகளின் மேல் பதமாக ஓத்தடம் கொடுத்து தாலாட்ட ஆரம்பித்தாள். அம்மாவின் முலைகளின் மென்மை என்னை தளர்வாக்கி தூக்கத்துக்கு தயார் படுத்தியது. பல விதத்தில் உன் உடலில் உராய்ந்த்து.

இப்போது நினைத்தால் அம்மாவை விட அம்மாவின் முலைகள் என்னைத் தூங்க வைக்க பாசத்துடன் மெனக்கெடுவதாக கோன்றியது. பால் கொடுத்த உயிர் வளர்த்த பாசத்தாலென்னவோ. இல்லை என்னை ஏதோ ஒன்றை பார்க்க தடுப்பதற்காகவோ என்னை தூங்க வைக்க முயன்றுக் கொண்டிருந்தது முலைகள்.

அதற்கேற்றவாறு அம்மா என் முகத்தில் உணர்ச்சிகரமான முத்தங்களை மென்மையாக பதித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

நான் அம்மாவின் தாலாட்டுக்கும் முத்தங்களுக்கும் எதிராக போராடினேன், கண்டிப்பாக தூங்கக் கூடாதென்று முடிவுச் செய்தேன்.

அப்பாவின் கீழ் மேல் இயக்கம் அதிகமாவதை அம்மாவின் உடலதிர்வின் மூலம் என்னால் நன்றாக உணர முடிந்தது. அப்பாவின் இயக்கத்துக்கு ஏற்ப அம்மாவின் இயக்கமும் தீவிரமடைவதை என்னால் உணர முடிந்தது. கீழே ஏதோ ஒன்று களேபரம் நடப்பதை என்னால் யூகிக்க முடிந்தது. அது என்ன என்று புரியவில்லை.

ஏனென்றால், சுற்றி பயங்கரமான அபாயகரமான புயல் வீசிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் அமைதியான ஒரு அதிசய தீவு இருப்பதைப் போல, அம்மாவின் மார்ப்பில் தஞ்சமடைந்துக் கொண்டிருந்தேன். அம்மா அப்பாவின் இயக்கத்தால், அம்மாவின் முலைகள் சுயக்கட்டுப்பாட்டை இழந்து கட்டுப்பாடில்லாமல் சுழல முயன்றது. அம்மா லாவகமாக தன் திறமையால் முலைகள் அலைப்பாயமல் பார்த்துக் கொண்டாள். அவைகள் என் உடலில் நிரந்தரமாக பதிய விட்டால்.

அம்மாவிடம் நடிக்க முடிவுச் செய்தேன். தூங்குவதாக பாசாங்குக் காட்டினேன். உடலை தளர்த்தினேன். உடலை முழுவதுமாக அம்மாவின் கட்டுப்பாட்டில் விட்டேன்.

அம்மா விடாமல் என் முகத்தில் முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். முத்தங்களின் சத்தம் அதிகமானது. அசைவுகள் நிற்கவில்லை.

“என்னடி இங்கே ஒருத்தன் உசரை கொடுத்து செஞ்சிகிட்டிருக்கான் ...செய்யறதெல்லாம் நானு, பலன் மட்டும் என் பையனுக்கா.”

அம்மா பொய்யாக முகத்தை சுழத்தி,“ச்ச்சீ ஏன் இப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறீங்க... எப்ப பார்த்தாலும் அதை பத்தியே யோசிக்கிறீங்க... அவனை தூங்க வைக்க ட்ரை பண்றேன் இப்படியா பேசறது... என்னை பார்த்த அப்படியா தோணது.” என்றாள்

“அப்படி இல்லைடி... முத்தம் மட்டும் அவனுக்குத்தான்னு கேட்கறேன்.” எள்ளல் சிரிப்புடன் அப்பா சொன்னாள்.

அம்மா அப்பாவின் மேல் ஓங்கி அழுத்தமாக உட்கார்ந்து, “ஆமாம் நானும் இங்கே உசரை கொடுத்து உங்களை செஞ்சுகிட்டிருக்கேன்... நீங்க பதிலுக்கு என்ன பண்றீங்க...தடியை விட்டு ஆட்டரதோட சரி... ஒன்னுமே செய்யாம சும்மா வாயை திறந்து ஆனு மல்லாக்க படுத்துகிட்டிருக்கீங்க.” என்றாள்.

“ஐயோ என் சுன்னியை முறிஞ்சிடும் போல... மெல்லமா... கோவப்படாதேடி...ஜோக்குக்காக சொன்னேன்.” என்றார் அம்மா வலியுடன்.

அம்மா தீவிரமான முகத்துடன் “ஆமாம் பெரிய ஜோக்கு... நான் இங்கே பட்டுகிட்டிருக்கற அவஸ்தை அசிங்கம் கஷ்டம் எந்த ஒரு பொம்பளையும் படக்கூடாது... அந்த மாதிரி அவஸ்தை பட்டா அவங்க தாங்கிப் பாங்கலான்னு தெரியாது... ஒரு பக்கம் என் புருசன் காமத்தைக் கூடு காமத்தை கூடுன்னு என்னை தூண்டி விட்டு எனக்கு காம சந்தோஷத்தை கொடுத்துகிட்டு கேட்கறான்... என் உடலும் மனசும் சுகத்தை அனுபவிச்சிகிட்டு உனக்கு சுகத்தை தர துடிச்சிகிட்டிருக்கு... என் கட்டுப்பாட்டை இழக்கற நிலைமைல இருக்கேன்... இன்னொரு பக்கம் என் மகன் தாய்ப்பாசத்துக்காக ஏங்கிட்டிருக்கான்... அவனுக்கு அந்தச் சுகத்தை கொடுக்கனும்...அதுதான் என் முதல் கடமை...நான் தாயாக இருந்தாத்தான் அவன் என்னை மதிப்பான்... எனக்கு என் தாய்மைத்தான் முக்கியம் என் மகன் தான் முக்கியம்... ஆனா என் புருசன் என் காமத்தை தூண்டி தாய்ப்பாசத்தை மறக்க வைக்க சித்திரவதை செஞ்சிட்டிருக்கான்.... ஆம்பளங்களே சுயநலவாதிகள் தான்...அவங்க சந்தோஷம் அவங்களுக்கு முக்கியம்...இங்கே இரண்டு ஆம்பளைங்களுக்கு மத்தியிலே நான் படுற அவஸ்தை இருக்கே கடவுளே.” என்று உடைந்தாள்.

அம்மா தூக்கி தூக்கி வீசப்பட்டாள். அம்மாவும் முலைகளும் அந்த இடிகளின் தாக்கத்திலிருந்து என்னை காப்பாற்றியது. அம்மா

“இரண்டு பேருகிட்ட அவஸ்தைப் படறதை விட எல்லாத்தையும் என்கிட்ட தூக்கிட்டு வாடி.” அப்பா ஈர்ப்புடன் அழைத்தார்.

“முடியாதுங்க...”

“வாடி...” அப்பா அம்மாவை ஓங்கி தூக்கி வீசினார்.

“முடியாதுங்க...என் பையனை விட்டு வர முடியாது.” அம்மா என்னை முத்தமிட்டாள்.

“வாடி...”

அப்பா இடியாய் அம்மாவை கீழேயிருந்து மேலே தூக்கி தூக்கிப் போட்டார். அப்பா எதற்காக இப்படி தூக்கிப் போடுகிறார், அம்மா ஏன் அப்பாவின் மேல் எழுந்து உட்காருகிறாள் என்று தெரியவில்லை.

“ஐயோ...என்னால முடியல...” அம்மா என்னை முத்தமிட்டப்படி சொன்னாள்.

“வினித்தை மறந்துட்டு என்கிட்ட வாடி...”

“ஆஆஆ... ஏங்க அங்க கையை வைக்கறீங்க...” அம்மா அலறினாள். என்னை தூக்கிக் கொண்டிருப்பதால் அம்மாவால் தடுக்க முடியவில்லை.

“ஆமாடி உன் பருப்பு என் கைகளுக்கு தான் சொந்தம்...”

“ஐய்...ஐயோ...கையை எடுங்க என்னால முடியல...” அம்மா துடிப்பது என் உடல் துடிப்பால் உணர முடிந்தது.

“நீ தான் எதையும் தாங்குவேயில்ல... இந்த சுகத்தையும் தாங்கு...”

“பையன் தூங்கட்டும்...” அம்மா நடுக்கத்துடன் கெஞ்சினாள்.

“போடி முடியாது...”

“ஐயோ...யாராவது என்னை காப்பாத்துங்களேன்... இப்படியே போனா நான் என்ன செய்வேன்னு எனக்கு தெரியலியே.” அம்மா தன்னை மறந்துவிட்டவளாக அரற்றினாள்.

அம்மா ஏன் இப்படி அவஸ்தைப் படுகிறாள், அவதிப்படுகிறாள் என்று தெரியவில்லை. அம்மாவை காப்பாற்றும் தருணம் வந்துவிட்டதாக என் உள் மனம் உணர்த்தியது.

...தொடரும்.