[sweet1guy]

    "దీదీ! అమీర్ మీదనే నీ ప్రేమ. అమీరే నీకు కావాలి. నేనక్కరలేదు. నాకు తెలుసు నేను చావడమే మంచిది."

    "ఆగు రెండు నిమిషాలట్లాగే ఆగు."

    "ఎవరదీ?" అమీరు కంఠం.

    "నా చేతులు పీక్కు పోతున్నాయి. దీదీ శలవు."

    "వొదలకు, వొస్తున్నాను."

    చీకటిలో నా కాళ్ళ కిందనించి (అమీరు మాట్లాడుతున్నాడు. కిందికి దిగుతూ అగాధంలోకి దూకాడు.) అమీరు, నా ధీరుడు నా మీరా కోసం.

    ఎట్లా గడిపానో ఆ నిముషాలు. అమీరు కోసం భయం. నా మీరా కోసం ఆదుర్దా. ఆ అగాధం క్రింద యేం జరుగుతుందో తెలీదు. పిలిస్తే, మాట్లాడితే వాళ్ళకేం అపాయం కలుగుతుందో?

    అమీరు మీద నాకు నమ్మకంలేదు. ఎట్లా లేకపోయిందో అనుకుంటాను. నా అమీరు నీచమైన పని చేస్తాడా? ఏమో? నీచురాల్ని నేను సందేహించాను. మీరాని రక్షించడానికే వెళ్ళాడా? తన చేతులతో చంపితే గాని కసి తీరకనా? ఇద్దరూ జారిపడి వొక్కరూ పైకి రాకపోతే ఆ చీకట్లోంచి!

    మెల్లిగా తీసుకొచ్చాడు. ఆ అగాధంలోంచి మెడ వేళ్ళాడిపోయే మీరాని!

    "అమీరు!"

    "ముందు వాడి సంగతి చూడు."

    మీరాని కావలించుకోవాలని ముందుకి వంగాను కాని అమీరు చేసిన త్యాగంతో మూర్ఛపడివున్న నా హృదయం అమీర్ని చూసి జంకింది.

    "దీదీ?"

    "నా మీరా?"

[sweet1guy]

9

    "వెన్నెల యీవాళ్ళ వొంటిగంటకే పోతుంది. మనం తొందరగా వెళ్ళాలి. భోజనం చేద్దాం." అన్నాడు అమీరు.

    "అయ్యో మీరు పిలిచిన పదిమంది బ్రాహ్మణులూ యింకా రాకుండానే మడికట్టుకుంటారా?" అని పూర్వపు వుల్లాసం తెచ్చుకోవటానికి ప్రయత్నించాను.

    "ఆ మాసంపు కూర చల్లారిపోదూ!"

    "మిగిలిందే పెట్టు వాళ్ళకి."

    "పోనీలెండి! మూతపెట్టిపోదాం. వొచ్చి వడ్డించుకు తింటారు" అని నవ్వుకుని లేవబోతున్నాను. మీరా వొచ్చాడు.

    ఆ ఉదయం వెళ్ళిన మీరా మళ్ళీ యిదే రావడం.

    భోజనం చేశాం. కాని అమీర్ వుత్సాహం నశించింది. అంత కోపమున్నవాడు రాత్రి మీరానెందుకు రక్షించాడో నాకు తెలియలేదు. అడగడానికి అసలు మీరా సంగతెత్తడానికి భయం.

    అమీర్ గుడిశకి దూరంగా పచారు చేస్తున్నాడు. నేనూ, మీరా గుడిశ ముందు కూచున్నాము. షికారు ప్రస్తావనే లేదు.

    "మీరా, యిన్నేళ్ళేమయినావు?"

[sweet1guy]

    మీరా నా దగ్గిరిగా జరిగి, గొంతు తగ్గించి "దీదీ నిన్ను వొదిలి నిన్ను చూడక నేను బతకలేను, నిశ్చయం" అన్నాడు.
    ఆ గొంతులోంచి నాకు వినపడ్డది ఆ సంగతి ఇన్ని రోజులు నా బాబు ఎంత బాధపడివుంటాడో! నాకోసం, నా క్షేమం కోసం, నా సౌఖ్యం కోసం. నా వేపు రాకుండా వుండాలనే నిశ్చయం నిలబెట్టుకోడానికై ఎంత ప్రయత్నించి వుంటాడో! దగ్గరికి జరిగి అతని తలని నా రోమ్ముకి అదుముకుని కూచున్నాను. అమీర్ చూస్తాడని భయపడే సమయం కాదు. నా పమిట మీరాకి వీవన వీస్తోంది. నా హృదయం అతనికి జోలపాట పాడుతోంది. నా పెదవులు అతని కన్నులకి శీతలాంజనం రాస్తున్నాయి. ఆనందంతో నేనూ కళ్ళు మూశాను.... "నిద్రవొస్తోంది. రా పడుకుందాం" అన్నాడు అమీర్. ఉలికిపడి కళ్ళు తెరిచాను. ఆ కంఠం వినేప్పటికి అంతసేపూ అమీర్ హృదయంలో యెంత యుద్ధం జరిగి వుండాలో గుర్తించాను. నా సాహసం, మీరాని అంత దగ్గిరగా, అతని యెదుటనే ముద్దు చెయ్యడం, దాని అర్థాన్ని గ్రహించడానికీ, పొంగే ఈర్ష్యని అణుచుకోవడానికీ అతను చేసిన ప్రబల ధైర్యంగాని, నిబ్బరంగాని నా దగ్గిర లేవు. నెమ్మదిగా మీరా తలని నా రొమ్ముమీద నించి దించి కటిక నేలని పెట్టిన కఠినాత్మురాలిని.

[sweet1guy]

అమీర్ దగ్గరికి వెళ్ళాను. "రా పడుకో" అని తన పక్కన పడుకోపెట్టుకుని మీద చెయ్యేసి ఒక్కమాట మాట్లాడకుండా నిద్రపోతున్నాడు. ఏమేమో ఆలోచనలతో దూరాన కట్టేసిన తన లేగను డొక్క లేగరేసుకుంటూ చూసే ఆవువలె మీరా నా పాదాల దగ్గిర కూచుని వున్నాడు. మాట్లాడబోయినాను. కాని అమీర్ లేస్తాడని భయం. కదలలేదు. నేను లేచినట్టే తెలియనీయలేదు. నా పాదాలని వొళ్ళో పెట్టుకుని తన పొడుగైన మెత్తని వేళ్ళతో తాకుతూ, తన జుట్టుతో తుడుస్తూ కన్నీళ్ళతో, నిట్టూర్పులతో వాటిని తడిపి ఏడుస్తూ గడిపాడు. ఎట్లా ఆపను, ఎట్లా వూరుకోను? అమీరు చేతికింద కొట్టుకునే హృదయానికి మీరాని లాక్కుని అడ్డుకుంటే?

    తెల్లారేటప్పటికి మీరా లేడు. అమీర్ లేడు. కాని యెవరేమైనారనీ, యేం జరిగిందోనని హడలు పడడం మానేసింది హృదయం. క్షోభపడి క్షోభపడి రాయైపోయింది గావును. అట్లా కొండలకేసీ, వాటినాక్రమించుకున్న యెండకేసీ, యెండని తరిమి వాటిని కప్పుకున్న మబ్బులకేసి చూస్తూ కూచున్నాను. నామీద రెండు రవికలు పడవేసి,? "ఈవాళనించి యివి వేసుకుని వుండు" అన్నాడు.

[sweet1guy]

    దవడ పగిలేట్టు కొట్టినట్టయింది నా మనసు. మధ్యాహ్నమైనా అమీర్ నాతో వొక్క మాట మాట్లాడలేదు. అతను నన్ను మీరా విషయమై ప్రశ్నలు వేసి పరీక్షించి నా మాటలు నమ్మక తిట్టినా కొట్టినా, కాల్చినా కొంత భయం వొదిలిపోను. కాని వొక్కమాట లేకుండా, మబ్బు లేని ఆకాశంలాగా తీక్షణంగా మౌనం పూనడం నాకమితమైన ఘోరంగా వుంది.

    రాత్రి అట్లానే ఒక్కమాట లేకుండా పడుకున్నాము. ఊపిరాడకుండా ఉక్కిరి బిక్కిరైనట్టయి కళ్ళు తెరిచాను. అమీర్ చేతులు నన్ను బిగించాయి. అతని కళ్ళు భీషణంగా నా కళ్ళల్లోకి మెరుస్తున్నాయి. అతని వేళ్ళు నా భుజాన్ని పిండేస్తున్నాయి. అతని వొళ్ళు బిగుసుకుని, నా వొంటిని బిగిస్తోంది. అతని శ్వాస నన్ను కాలుస్తోంది. నా బతుకు అంతమయిందేమో? నేను చిన్నప్పుడు చదివిన కథలోని "డెసి డిమోనా" గతి నాకు పడుతుందేమోననుకొని వొణికాను.

    "అమీర్, అమీర్, ఎందుకు? నే-"

    "అతని కఠినమైన పెదవులు నా పెదవుల్ని నలిపాయి. అతని ముందరి పన్ను నా కింది పెదవిలోకి దిగింది. ఆ రాత్రికి మాత్రమే నేను దొరికినట్టు, ఆ వూళ్ళోని బ్రాహ్మణకన్య, ఆ యెడారిలో ఆ రాత్రికి మాత్రమే, తనకి కనబడకుండా నేను మాయమౌతానేమో అన్నట్లు ఆ యెడారి మధ్య ఆ వేడిగాలిలో, ఇసుకలో, ఆకాశపు నక్షత్రాల కాంతిలో, తోడేళ్ళ అరుపుల మధ్య నన్ననుభవించాడు అమీర్. అతని ప్రాణం వున్నదో లేదో తెలీక, అతని రొమ్ముమీద తల పెట్టుకుని నా జుట్టు అతని చుట్టూ స్థలాన్ని కప్పుతూ, చిరిగినా రెవిక పీలికలు నాకూ ఇతని రొమ్ముకీ అడ్డంగా, నా చేతులు అతని మెడని కావలించుకుని నిద్రపోయాను- చివరి నిద్ర అమీర్తో.

[sweet1guy]

    మెల్లిగా రెండు వేళ్ళు నా చెంపమీద తగిలాయి. కళ్ళు తెరిచి నక్షత్ర కాంతిలో మీరాని గుర్తుపట్టాను. నేలకి జీరాడే నా జుట్టుని పాపం మెల్లిగా పైకెత్తి, కళ్ళకద్దుకుని మృదువుగా లాగాడు- ఎట్లా లేచి వెళ్ళనూ? నా చేతులు అమీర్ మెడకింద. నా జుట్టు అతని వీపుకింద నా తల అతని రొమ్ముమీదకి. అతని కాలు నా కాలుమీద మెలిక. కదలక పడుకున్నాను. దగ్గిరికి వొచ్చి నా గడ్డం పట్టుకుని వూయించాడు. ఏమిటా సాహసం సింహం నోట్లోంచి లేడిపిల్లని తప్పించాలని? ఆశ్చర్యపోయాను. మీరాయేనా? నాకు చాలా భయమేసింది. ఎట్లాగో తెలిసింది. అదే ఆఖరు రాత్రి యీ మైదానానికి. యీ లోకానికి- నా జీవితానికి, ఆనందానికి ఆఖరు రాత్రి. ఈ పోట్లాటలు యీ తీవ్ర సమస్యలూ- యీ హృదయ ఆరాటాలు- యీ ఘోర ఆకర్షణలు అంతమయ్యే రాత్రి వొచ్చింది. నా పిల్లిపిల్ల మీరాకి అంత సాహసమా? ఏం చెయ్యను. "రా" అంటున్నాడు. మెల్లిగా వొదిలించుకున్నాను, కడసారి-నా జుట్టుని-అమీరు చుట్టూ అల్లుకుని రానంటున్న నా జుట్టుని అమీరు రొమ్ముమీద పడుకున్న నా చంపల్ని - అతని మెడనల్లుకున్న నా చేతుల్ని, కఠినాత్మురాల్ని విడదీసుకున్నాను. అతను లేవలేదు. మెల్లిగా మీరా వెంట నడిచాను.

[sweet1guy]

నా వంక చూస్తున్నాయి. చీకటిని చీల్చుకుని అతని చూపులు నన్ను పరేక్షిస్తున్నాయి. వెతుకుతున్నాయి. అర్థం చేసుకుంటున్నాయి. అతని విశ్వాసం, అతని నిశ్శబ్దం, అతని అడుగుల తొందర, అతని చేతుల వూపులన్నీ మాట్లాడుతున్నాయి. తల తిరుగుతోంది, అలసట వదలక నా కళ్ళు మూతలు పడుతున్నాయి. నా హృదయం యింక బాధపడలేనని మూలుగుతోంది. అడుగులు తూలుతున్నాయి. మీరా ఏమిటో మాట్లాడుతున్నాడు. కాని నేను వినలేదో వింటే మరచిపోయినానో! ఏవేవో మాటలన్నాడు దారి పొడుగూతా.

    "నేనింక వూరుకోను. నిన్ను చూడకుండా వుండగలనా? నాకు కనబడకుండా తీసుకుపోతాడా నిన్ను! నాకు తెలుసు నిన్ను చంపుతాడు, నాకు కాకుండా. నువ్వు నా దానివి, నేనెవ్వరికియ్యను. చూస్తూ నేనూరుకోను. నిశ్చయం; రా! నా జీవితమంతా నీ సేవలోనే గడుపుతా."

    "ఎక్కడికేమిటి? ఎక్కడ కన్నాను."

    "మక్కాకీ, బనారసుకి, లాహోరు వెడదాం. ఎక్కడికైతేనేం నువ్వూ, నేనూ కలిసివుంటే చాలదా? వూరూరికి తిరుగుదాం. బిచ్చమెత్తు కొందాం. వాడి దగ్గిర్నించి, ఆ రాక్షసి దగ్గిర్నించి, ఆ సైతాను దగ్గిర్నించి తప్పించుకుంటే చాలు. వాడు నన్నిక తాకడానికి వీల్లేకుండా పోదాం. నా దీదీని అట్లా యేడిపించి, అట్లా నలిపేసి, చీల్చేసి నేనోర్చుకోలేను, నేనూరుకోలేను. నేనూరుకోను. నాదానివి, నన్నేడిపించకు, నన్ను చంపకు, నాదానివే." అంటూ తన కదుముకుంటున్నాడు.

    "వుండు మీరా యెక్కడికి యింకా?"

    "దీదీ, ఏదీ....నువ్వు నా దానివి, నా దానివి రా."

[sweet1guy]

నన్ను కావలించుకుని ఆక్రమించుకున్నాడు. మా కాళ్ళు చీకట్లో మెలికలు పడుతున్నాయి.

    "వొదులు మీరా! ఇంక రాను - వుండు నాకు నిద్ర వొస్తోంది."

    ముందుకు లాగాడు. నేను తూలాను. కాళ్ళు తొక్కుకుని నేను కింద పడ్డాను; సగం ఇసుకలో సగం నీళ్ళలో, ఎక్కడో చీకటి, నిద్ర అలసట. ఇంక నడవక్కర్లేదు. అంతేచాలు. నా పక్కనే, సగం, నామీద, సగం నా పక్కన మీరా పడ్డాడు. అతనిమీద ఒక చెయ్యి వేసుకుని కళ్లు మూసుకున్నాను.

    "లే, వెడదాం, లే."

    "ఎక్కడికి మీరా?"

    "ఎక్కడికో"

    "నేను రాలేను. నేను రాను. వుండు నాకు నిద్ర వొస్తుంది."

    "రావూ. రావూ? ఇంకా వాడి దగ్గర వుంటావా? నేను వుండనిస్తానా? నా దానివి?"

    ఇది మీరాయేనా? నాకు తెలీదు. శక్తిలేదు. మీరా మాట్లాడుతున్నాడు. మీరా నన్ను లోబరచుకుంటున్నాడు.

    "వాడేనా? వాడిదానివేనా నువ్వు? సొంతం సంపాయించాడు పాపం?"

[sweet1guy]

    మొన్ననేగా తనని అమీర్ మృత్యువు నించి రక్షించాడు? అది కూడా మరిచాడు కదా మీరా? అప్పుడు మరిచాను కాని ఆ సంగతి యిప్పుడు యోచిస్తున్నాను. ఎంత తపనలో కుమలకపోతే, కృతజ్ఞతని కూడా మరుస్తాడు. ఉదారుడు నా మీరా! తక్కిన విషయాల్లో ప్రాణానికి ప్రాణమిస్తారు. స్త్రీ విషయంలో ప్రాణానికి ప్రాణం తీసుకుంటారు.

    "దీదీ, దీదీ, నా దీదీ, రా ఇట్లారా, నీకోసం యీ పెదిమలి కోసం యీ చేతులకోసం-

    ఆ రాత్రి, ఆ నీళ్ళలో, ఇసుకలో, చీకట్లో, మీరా నన్ను తనదాన్ని చేసుకున్నాడు. అతని మనసు నొప్పించే శక్తిగానీ, అతనిమీద అధికారం చేసే శక్తిగానీ నాకు లేదు.

    ఎంత సేపయిందో తెలీదు. కారణం లేకుండానే నాకు తెలివి గలిగింది. మీరా నామీద పడుకొని వున్నాడు. అతని జుట్టు నా మొహంమీద పడ్డది. అతని చేతులు నా వీపుకిందనించి, ఇసుకలో పాకుతున్నాయి.

    అమీరు నన్ను చేసిన గాయంమీద, మీరా మెత్తని పెదిమలు. ఏదో శక్తి నా కళ్ళని విప్పిందే - అదే చీకట్లో బాగా కళ్ళువిప్పి చూసేట్టు చేసింది.

    మా పక్కనే నల్లని ఆకారం. అమీర్ కళ్ళు.

    చేతులో తళతళలాడే కత్తి! మా యిద్దరిమీదా అది దిగుతుందని తెలిసి కళ్ళు మూసుకోబోతున్నాను. జుట్టు పట్టుకుని మీరాని పైకెత్తాడు. నా మీరా కోసం ప్రాణం హడలిపోయింది. పిల్లి నోటిలో చిక్కిన పిచ్చికలాగు కీచుమన్నాడు మీరా. చప్పున లేచి, అట్లా మీరాని కావలించుకుని అమీర్ కత్తికి అడ్డుపడ్డాను. నా బరువుతో మీరా కిందా, నేను పైనా యిసుకలో దొర్లాము.

[sweet1guy]

    "వాణ్ణి వొదులు" అంది అమీర్ గొంతు బొంగురుగా!

    "నన్ను చంపిం తరువాత-"

    "నిజమా-"

    "నిజం"

    "అరే"

    కదలక, మీరాని, బైటికి కనబరచక, నా రొమ్ముతో, నా జుట్టుతో, నా తొడలతో కప్పేశాను. ఎదురుచూస్తున్న కత్తి నా మీద దిగుతుందని. చప్పున నిష్కారణంగా, నా ప్లీడరుగారూ, యిల్లూ, లా పుస్తకాలూ కళ్ళముందుకి వచ్చాయి.

    నిశ్శబ్దం పదినిమిషాలన్నా జరిగివుండాలి. కళ్ళు తెరిచాను....ఎవరూ లేరు.

    లేచాను ఇసుకలో జిగురుగా కాలికి తగిలింది రక్తం....పక్కన అమీర్ పడి వున్నాడు.

    "అమీర్" అన్నాడు మీరా.

    "మీరా పరుగెత్తు, డాక్టర్ని తీసుకురా!" అన్నాను.

    మీరా సంశయిస్తున్నాడు.

    "దీదీ, నా కోసం నువ్వు...."

    "మీరా, పో, తొరగా."

    "దీదీ నిన్నొకత్తెనీ...."

[sweet1guy]

    "మీరా, నాకు కోపం తెప్పించకు."

   "మీరా పొదల వెనక మాయమైనాడు. త్వరత్వరగా అమీర్ని వెతికాను. వొళ్ళంతా ఎక్కడ తాకినా రక్తమే. నా ముద్దు ఉంగరాల జుట్టు, నన్ను కావలించుకుని వొత్తుకున్న రొమ్ము! ఆ బలమైన చేతులు వేళ్ళాడిపోతున్నాయి. "అమీర్, అమీర్?" కళ్ళు తెరిచాడు.

    "ఏమిటి అమీరు, యిది! ఎందుకు అమీరు యిట్లా చేశావు? నేనేం గాను? నువ్వు లేక ఎట్లా బతకను అమీర్? నన్ను చంపు" అని ఏడ్చాను.

    "నిన్ను చంపదలచుకోలేదు. చంప వొద్దనుకున్నాను. నేనో మీరాయో, ఒకరమే బతకాలి. నీకు మీరా కావాలి."

    "నువ్వు చావడమెందుకు అమీర్!"

    "నిన్ను విడిచి బతకలేను."

    "విడవడమెందుకమ్మా!"

    "ఆ మీరాతో నిన్ను పంచుకుంటాననుకున్నావా? తురక బిడ్డని."

    "రా. యిట్లారా!" అని నా తలకోసం చెయ్యి యెత్తబోయి బలం లేక కింద పడేశాడు. నేను గొల్లున ఆ చీకట్లో, అరణ్యంలో బిగ్గరగా యేడుస్తూ బరువుగా వేళ్ళాడే అతని చేతిని భుజమ్మీద పెట్టుకున్నాను. నా తలని మెల్లిగా తన రొమ్ము మీదికి లాక్కున్నాడు. ఏమేమో మాట్లాడాను.

[sweet1guy]

    "అమీర్, అమీర్! నమ్ము. నీమీద నాప్రేమ ఏమాత్రమూ తగ్గలేదు. మీరా విచారం చూడలేక అతన్ని నిరాకరించలేదు. కాని నువ్వేకావాలి నాకు. నేను నీ దాన్నే. ఎందుకిట్లా చేశావ్ అమీర్?...." అని ఎంతో ఏడ్చాను. అమీరు మాట్లాడలేదు. మెల్లిగా అతని ఊపిరి తగ్గిపోయింది. తలెత్తాను. నా జుట్టు అమీరు పళ్ళ సందున కరుచుకుపోయింది. అమీరు ఇంక నాకు లేకుండా పోయినాడు. బతికివున్న అమీర్ని చూసేకంటే అతని శవాన్ని చూస్తే నాకు భయం వేసింది. నేను వొంటరిగా వున్నానని అప్పుడు తట్టింది. చుట్టూ చూశాను.

    ఎక్కడో నేనెరగని స్థలం అది, నల్లని నీళ్ళగుంట పక్కన నా అమీరు పడి వున్నాడు. నేను కదిలినప్పుడల్లా కప్పలు నీళ్ళలోకి దూకుతున్నాయి. తుంగలోంచి గాలి యీడ్చుకుంటూ పోతోంది. చల్లనైన అమీరు చెంపలు తాకడం భయమేసింది నాకు-నా అమీరు చంపల్ని తాకడానికి ఇప్పుడు నన్ను కావలించుకున్న అమీర్ని తాకడం, అతని వంక చూడడం భయంగా వుంది. నా అమీరు కాడు.

    "అమీర్! అయ్యో, అమీర్!" అని పెద్దగా యేడ్చి, నా కంఠం విని భయపడి, నేనే వూరుకున్నాను. అట్లా పిలిస్తే అమీరు లేస్తాడేమోనని వణికాను. కాని నిజంగా అమీరు పోయినాడా? బతికి లేస్తాడేమో?

[sweet1guy]

    చుట్టూ కటిక చీకటి, పొదలు, దోవ తెలీదు. ఆకాశంమీద మబ్బులు కప్పి, ఊపిరాడనట్టు చేశాయి. నక్కలు కూస్తున్నాయి. రావుకద, యీ శవం దగ్గిరికీ! యమదూతలు రారుకదా! వెళ్ళిపోనా? ఎట్లా వుండడం అంత భయంతో! అమీర్ని నా వంక అంత ప్రేమగా చూసే అమీర్ని నా కోసం ప్రాణమిచ్చే అమీర్ని నేను వొదిలి వెళ్ళనా? వున్నాను. వొణుకుతో కొంతసేపు యేడ్చాను. కొంతసేపు వొణికాను. కొంతసేపు అమీరు వంక చూశాను. దైవకృపవలన, ఇంక భరించలేక మోడునై పడివున్నాను. తెల్లవారదు. ఎడతెగని రాత్రి అది. ఇంక అసలు లోకానికి పునఃకాంతిలేదు. ఇంతే. ఈశ్వరుడే అస్తమించాడనిపించింది. కాని నా కోసం లోకం ఆగుతుందా? మెల్లిగా తూర్పు తెల్లనై నీళ్ళు మెరిశాయి. తుంగ కదిలింది. అమీర్ మొహం కనబడ్డది. ఇంకెన్నడూ కళ్ళు తెరవని నా అమీరు మొహం. అతని రొమ్ముమీద లోతైన గాయం. అప్పుడేడ్చాను, నా అమీరు కోసం దిక్కులు మారుమోగేట్టు. నా గుండె పగిలేట్టు, లోకం నామీది చీకటి ముసుగు తీసి నా వొంటరితనాన్ని చూసింది.

    మీరా, డాక్టరూ, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లూ వచ్చారు. మీరా చేతికి సంకెళ్ళు.

    "ఇదేమిటి మీరా?"

    త్వరత్వరగా.

    "అమీర్ని చంపింది నేనేగా" అన్నాడు.

    తెల్లబోయి చూశాను.

    "నువ్వా!"

    "కాదు, మీరా. అతనే పొడుచుకున్నాడు."

    మీరా తెల్లబోయాడు.

    సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు చిత్రంగా చూశారు.

[sweet1guy]

    "వీళ్ళందరూ ఎందుకు వచ్చారు?"

    "నేను డాక్టర్ని పిలిస్తే, అతను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల్ని పిలిచాడు. నన్నడిగితే నేనే పొడిచానన్నాను."

    "ఎందుకట్లా అన్నావు మీరా?"

    "నాకు అమీర్ పొడుచుకున్నాడని తెలీదుగా?"

    "తెలీకపోతే...."

    "నేను అనుకున్నా."

    "ఎట్లా అనుకున్నావు? అబద్ధం. నిజం చెప్పు."

    సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల వంక చూసి నెమ్మదైన గొంతుకతో.

    "నువ్వు పొడిచావనుకున్నా" అన్నాడు నా మీరా.

    "అతనే పొడుచుకున్నాడు అన్నాడు."

    నమ్మకం లేకపోవడం చూపించే చిరునవ్వు నవ్వాడు ఆ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ మనిషి.

    తప్పు చేశా ననుకుని.

    "కాదు, నేనే పొడిచాను" అన్నాను.

 

                                           * సమాప్తం *