[Sunnysunnysunny]

నా పెదవులు తడిగా, ఎర్రగా వాచిపోయాయి, నా బుగ్గలు కామంతో వేడెక్కాయి. నేను నా చేతితో పెదవులు తుడుచుకుని ఆరుష్ వైపు అమాయకంగా చూశాను; 


అతను కూడా నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తున్నాడు, అతని కళ్ళలో అదే అంతులేని కామం, ప్రేమ ఉన్నాయి.

అప్పుడు అతను నా చేయి పట్టుకుని నన్ను డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకు తీసుకువచ్చి మరోసారి టేబుల్ గంట కొట్టాడు. 

అప్పుడు ఇద్దరు వెయిటర్లు వచ్చి మా టేబుల్ మీద భోజనం తీసుకువచ్చి సర్వ్ చేశారు.

అక్కడ చాలా రకాల వంటకాలు ఉన్నాయి—ఇటాలియన్, చైనీస్, ఇండియన్, అన్నీ రకాల ఫుడ్ ఐటమ్స్ ఉన్నాయి


నేను కేవలం టేబుల్ మీద ఉన్న ఫుడ్ కంటే కూడా ఆరుష్ వైపే మురిపెంగా చూస్తున్నాను. నేను అతని వైపు సరిగ్గా తినడం కూడా లేదు, తరువాత రాత్రి గదిలో ఏమి జరుగుతుందో అని ఊహించుకుంటూ నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. 

నేను నా మెడలో వేలాడుతున్న ఆ బంగారు లాకెట్టును చేతితో తిప్పుతున్నాను—J మరియు A అక్షరాలు నా హృదయానికి అత్యంత దగ్గరగా తగులుతున్నాయి. ✨

అప్పుడే ఆరుష్ ఒక చెంచా (Spoon) నాకు కొద్దిగా తినిపించాడు, నేను కూడా ఎంతో ప్రేమగా అతనికి తినిపించాను.
 అలా మా రాత్రి భోజనం మొదలైంది; ఒకరికొకరు తినిపించుకోవడం, ఒకరి కళ్లలోకి ఒకరు చూసుకోవడం, ప్రేమగా ముచ్చట్లు చెప్పుకోవడం జరిగిపోయాయి.


నేను: "బేబీ, ఈ ఫుడ్ నిజంగా చాలా టేస్టీగా ఉంది, నేను నా జీవితంలో ఎప్పుడూ ఇంత రుచికరమైన ఆహారం తినలేదు.

" ఆరుష్: "ఇదంతా కేవలం మీ కోసమే అమ్మా, నేను ఇక్కడ మీ ఫేవరెట్ డిషెస్ అన్నీ స్పెషల్‌గా ఆర్డర్ చేశాను."

నేను: "థాంక్యూ సో మచ్ బేబీ, నాకోసం ఇంత అద్భుతంగా అన్నీ చేసినందుకు. నేను ఈరోజును నా జీవితంలో ఎప్పటికీ అస్సలు మర్చిపోలేను." (అతనికి చెంచాతో తినిపిస్తూ)
మా రాత్రి భోజనం ముగిసింది.

నాకు అప్పుడు వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది.

నేను: "బేబీ,( నేను చిన్నగా మాట్లాడుతూ )వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్లి రావాలి."
ఆరుష్ ఒక లేడీ వెయిటర్‌ను పిలిచి నాకు తోడుగా వాష్‌రూమ్ దగ్గరకు తీసుకెళ్లమని చెప్పాడు, నేను వెళ్లి వచ్చాను.

వాష్‌రూమ్‌లో నేను అద్దం ముందు నిలబడి నన్ను నేను చూసుకున్నాను. నా ముఖం ఒక ప్రత్యేకమైన గ్లోతో ప్రకాశిస్తోంది, నా కళ్ళు కామంతో, ఆనందంతో మెరుస్తున్నాయి. నేను ఆ సమయంలో నిజంగా చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను, సత్యంగా చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను!

తర్వాత వాష్‌రూమ్ నుండి వెనక్కి వచ్చి, ఆరుష్ వెనుక నుండి అతని మెడలో చేతులు వేసి నిలబడ్డాను;

 అతను కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు. నేను అతని మెడలో ముఖం దాచుకున్నాను.

నేను: "బేబీ, మనం ఇంకా ఇంటికి వెళ్ళకూడదా?"

ఆరుష్: "హ్మ్ పదా వెళ్దాం. అమ్మా, నీకు ఈరోజు, అంతా ఎలా అనిపించింది, హోటల్ సర్వీస్ నచ్చిందా, నువ్వు సంతోషంగా ఉన్నావుగా?" 

నేను: "నాకు చాలా చాలా బాగా నచ్చింది, చాలా బాగా ఆస్వాదించాను. నేను కోరుకున్నదానికంటే ఇదే ఎక్కువ! నేను ఇప్పుడే నా జీవితంలో అందరికంటే అత్యంత సంతోషంగా ఉన్నాను." 

ఆరుష్: " నువ్వు ఇలాగే ఎప్పటికీ నూరేళ్ళు నూతనంగా నవ్వుతూ ఉండాలి అమ్మా. ఈ చిరునవ్వు కేవలం నా కోసమే!" ❤️

ఆరుష్ తన పాకెట్ నుండి డబ్బు తీసి టేబుల్ మీద టిప్ (Tip) కోసం ఉంచాడు. అక్కడ ఉన్న సిబ్బంది అందరికీ థాంక్స్ చెప్పి, మేమిద్దరం కలిసి మెట్లు దిగి కిందకు వచ్చాము. 

ఆరుష్ నా చేయి తన చేతిలో గట్టిగా పట్టుకుని నడుస్తున్నాడు—అసలు నిజంగానే నేను అతనికి భార్యను అన్నట్లుగా, ఇది మా ఇద్దరి సొంత సంసారపు సాయంత్రం అన్నట్లుగా!

మేనేజర్: "మేడమ్, మీరు బాగా ఎంజాయ్ చేశారా? హోటల్ సర్వీస్ అంతా మీకు నచ్చిందా, మీరు ఖచ్చితంగా హ్యాపీగా ఉన్నారు కదా?"

 నేను: "ఫెంటాస్టిక్! అన్నీ చాలా అద్భుతంగా ఉన్నాయి, మీ హోటల్ సిబ్బంది కూడా చాలా మంచివారు. ప్రతి ఒక్కదానికీ చాలా థాంక్స్.
 
మేనేజర్: "యు ఆర్ మోస్ట్ వెల్‌కమ్ మేడమ్." 

ఆరుష్: "నిజంగా రియల్లీ నైస్ అండ్ గ్రేట్ హోటల్ సర్వీస్. బెస్ట్ ఎక్స్‌పీరియన్స్ మాకిది." 

మేనేజర్: "థాంక్యూ సర్. సర్ మీరు కొద్దిసేపు లాంజ్‌లో వెయిట్ చేయండి, నేను మీ కారును ముందుకు తీసుకెళ్ళి డోర్ దగ్గరకు తెప్పించమని డ్రైవర్‌ను అడుగుతాను. బయట వర్షం చాలా జోరుగా పడుతోంది."

మేనేజర్ సెక్యూరిటీ గార్డ్‌ని పిలిచి కారు తెప్పించమని చెప్పారు. బయట వర్షం పడుతుండటంతో, కారు రాగానే మేము అందులో కూర్చుని ఇంటికి ప్రయాణమయ్యాము. అప్పటికి రాత్రి పదకొండు గంటల ముప్ఫై నిమిషాలు (11:30 PM) అవుతోంది

బయట వర్షం అస్సలు తగ్గలేదు, పైగా ఇప్పుడు ఇంకా చాలా విపరీతంగా కురుస్తోంది. ఆకాశంలో మెరుపులు, పెద్ద పెద్ద ఉరుములు వస్తున్నాయి; కానీ నా మనసులో మాత్రం ఎలాంటి భయం లేదు, ఎందుకంటే నా ఆరుష్ నా పక్కనే, నా చేతిని పట్టుకుని ఉన్నాడు! ?️?

రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది. మేము ఏ రోడ్డు మీద అయితే వెళ్తున్నామో, ఆ రోడ్డు ఒక దట్టమైన అడవి/అడవి లాంటి ప్రాంతం గుండా వెళ్తోంది. 

అక్కడ దూరదూరంగా కనీసం ఒక్క ఇల్లు కూడా లేదు; కేవలం ఇరువైపులా చిమ్మచీకటిగా ఉండే దట్టమైన చెట్లు, ఆ అడవి మధ్యలో నుండి వెళ్తున్న సన్నని తారు రోడ్డు, పైగా పైన ఆకాశంలో కురుస్తున్న దారుణమైన వర్షం!

అలాంటి నిర్మానుష్యమైన రోడ్డుపై ఆ సమయంలో మనుషులు గానీ, వేరే కార్లు గానీ అసలు ఎవరూ లేరు. కేవలం మా కారు, ఆ భారీ వర్షం, మరియు మా ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఆ గాఢమైన స్వచ్ఛమైన ప్రేమ మాత్రమే అక్కడ ఉంది.

నేను: (భయంతో వణుకుతూ) "బేబీ, కారు కొంచెం స్పీడ్ తగ్గించి నెమ్మదిగా నడుపు. రోడ్డు మీద ఎక్కడైనా పెద్ద చెట్టు కొమ్మలు పడిపోయినా మనకు చీకట్లో సరిగ్గా అర్థం కాదు, చాలా చీకటిగా ఉంది."

ఆరుష్: "అవును అమ్మా, నువ్వు ఏమాత్రం కంగారు పడకు. నేను కారు చాలా జాగ్రత్తగా, కంట్రోల్‌లో డ్రైవ్ చేస్తున్నాను."

 నేను: "చూడు, ఈరోజు వర్షం ఇలా రావాల్సిందేనా అసలు? నాకు ఇప్పుడు విపరీతంగా చలి వేస్తోంది, నా ఒళ్ళంతా వణుకుతోంది బాబు." 

ఆరుష్: "సరేలే, ఇంక కొద్దిసేపట్లో మనం ఇంటికి చేరుకుంటాము. ఇంటికి వెళ్ళాక నిన్ను నా ఒంట్లో వేడితో వెచ్చగా పట్టుకుంటాను (కొంచెం అల్లరి మూడ్‌లో, కళ్ళలో ఆ గెలిచిన అల్లరి మెరుపుతో చూస్తూ)." ?? 

నేను: "ఛీ పో వెధవ, ఇప్పుడు అలాంటి అసభ్యమైన మాటలు ఏమీ అనకు, కారును నిశ్శబ్దంగా ముందుకి నడుపు!"

(అయినా సరే నేను పైకి అలా కోపంగా నటిస్తూ, లోపల మాత్రం మనసారా సిగ్గుపడుతున్నాను. ఆ మాటలు విన్న తర్వాత నా గుండె సంతోషంతో గొంతులో ఆగిపోయింది).

నేను ప్రేమగా ఆరుష్ భుజంపై ఒక చిన్న గుద్దు గుద్ది, సిగ్గుతో నా ముఖాన్ని పక్కకు తిప్పుకున్నాను. కానీ నా గుండెలో మాత్రం ఒక వింతైన, అంతులేని భావన కలిగింది; 

నేను నా జీవితంలో ఎన్నడూ లేనంత సంతోషంగా ఉన్నాను. అతని మాటలకు నా గుండె ఒక క్షణం కొట్టుకోవడం ఆగిపోయింది, కానీ నేను మాత్రం పైకి ఏమీ బయటపడనీయకుండా ప్రశాంతంగా ఉన్నాను.

కారు వైపర్ల శబ్దం, విండ్‌షీల్డ్‌పై పడుతున్న పదునైన వర్షపు చినుకుల చప్పుడు, లోపల మా ఇద్దరి వెచ్చని శ్వాసలు... అదొక హాలీవుడ్ రొమాంటిక్ సన్నివేశంలా అనిపించింది! 

అక్కడ బయట సర్వనాశనం చేసే తుఫాను, కానీ కారు లోపల మాత్రం కేవలం మా ఇద్దరి మధ్య ఉన్న హద్దులు లేని ప్రేమ మాత్రమే ఉంది.
ఆరుష్ కారు వేగాన్ని ఇంకాస్త తగ్గించాడు. అతని కుడి చేతి వేళ్లు స్టీరింగ్ వీల్‌పై సున్నితంగా ఉన్నాయి, నా ఎడమ చేయి ఇంకా అతని చేతిపైనే బంధంలా అతుక్కుని ఉంది. 

ఈ రోజు నా జీవితంలో ఎంత అద్భుతంగా, దైవికంగా జరిగిందో అని మనసులో తలచుకుంటూ, నేను నెమ్మదిగా అతని వేళ్ళను నా చేతితో నిమరడం మొదలుపెట్టాను.

ఇదంతా కచ్చితంగా దేవుడే మా ఇద్దరి కలయిక కోసం ప్రత్యేకంగా ప్రణాళిక వేసినట్లుగా అనిపించింది. ✨

ఆ వర్షం శబ్దం, కారు లోపలి నుండి వీస్తున్న చల్లని గాలి, ఇంకా నా శరీరంపై అప్పుడప్పుడు తాకుతున్న అతని చేతుల స్పర్శ – ఆ ప్రకృతి అందంలో నేను పూర్తిగా లీనమైపోయాను. 

మేమిద్దరం కొంతసేపు మౌనంగా ఉండిపోయాము; ఆకాశంలో ఉరుముల శబ్దం, కారు ఇంజిన్ యొక్క నెమ్మదైన గొణుగుడు తప్ప ఆ అడవిలో మరే ఇతర శబ్దమూ వినిపించలేదు.

అప్పుడు నేను మళ్ళీ అతని వైపు ముఖం తిప్పి చూశాను. అతని ముఖంలో కేవలం నా కోసమే ఆరాటపడిన ఆ చిరునవ్వు ఉంది.

ఈ క్షణం ఎప్పటికీ ముగిసిపోకూడదని, ఇదంతా కేవలం ఒక కలలా మిగిలిపోకూడదని నేను తీవ్రంగా కోరుకున్నాను.

నేను అతని చేయి నుండి నా చేయి నెమ్మదిగా తీసుకుని, నా మెడలో వేలాడుతున్న ఆ అందమైన లాకెట్టును వేళ్ళతో తాకాను. ఆ J మరియు A అక్షరాలు, మా పేర్లు, మా కలయిక గుర్తింపు... 

ఇప్పుడు ఆ లాకెట్టు కేవలం ఒక సాధారణ ఆభరణం మాత్రమే కాదు, అది నా ప్రాణం, అది నా సస్సలైన ప్రేమ, అది నా భవిష్యత్తు జీవితం!

నేను అతని భుజాన్ని సున్నితంగా ముద్దుపెట్టుకుని, మళ్ళీ ఆరుష్ వైపు ప్రేమగా చూశాను. ??
రాత్రి యొక్క గాఢమైన నిశ్శబ్దం...

 కేవలం కారు హెడ్‌లైట్లు మరియు దూరంగా భయంకరమైన అడవి శబ్దాలు మాత్రమే వినిపిస్తున్నాయి. 

ఆ కుండపోత వర్షంలో కొవ్వొత్తుల వెలుగులో అత్యంత రొమాంటిక్‌గా విందు ముగించుకుని మేము తిరిగి వస్తున్నాము. ఈ సాయంత్రం మా జీవితంలోనే అత్యంత భిన్నమైనది, అద్భుతమైనది!

ఆ రెస్టారెంట్‌లోని మసక వెలుతురులో, ఆరుష్ నా చేయి తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. అతని కళ్ళు గాఢమైన ప్రేమ, ఒక కొత్త ఆవేశంతో నిండి ఉన్నాయి, మరియు అతను నాకు అక్కడే ప్రపోజ్ చేశాడు. ❤️

"ఈ రోజు నుండి, నువ్వు కేవలం నా తల్లివి మాత్రమే కాదు, నా ప్రియురాలివి కూడా. నా జాన్వి. నా సర్వస్వమైన ప్రపంచం."

సిగ్గుతో మొహమాటపడుతూ, నేను కళ్ళు కిందకి దించుకుని మెల్లగా "అవును" అని అన్నాను. ఆ క్షణం నుండి, మా ప్రతి చూపులో, మా ప్రతి స్పర్శలో ఒక కొత్త అగ్ని జ్వాలలా ప్రజ్వరిల్లింది. 

నాకు నిజంగా ఒక కొత్త జీవితం లభించినట్లుగా నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత, ఎన్నో నరకప్రాయమైన కష్టాల తర్వాత, ఈ రోజు నేను అసలైన నా ప్రేమను, నా శాంతిని, నా ఆశను—ఒక కొత్త రూపంలో, ఒక సరికొత్త బంధంలో కనుగొన్నాను.

అతను స్టీరింగ్ వీల్ పట్టుకుని కారు నడుపుతుంటే, నేను అతని భుజం మీద తల పెట్టి ఎంతో హాయిగా కూర్చున్నాను. అతని వేళ్ళు నా వేళ్ళలో చిక్కుకుని గట్టిగా పెనవేసుకున్నాయి. 

అతని చేతిలో నా చేయి ఎంత ప్రశాంతంగా, సురక్షితంగా ఉందంటే—ఈ ప్రయాణం ఎప్పటికీ ముగియకూడదని, ఈ రాత్రి ఎప్పటికీ తెల్లవారకూడదని, ఈ వర్షం ఎప్పటికీ ఆగకూడదని మనసారా కోరుకున్నాను.

నేను ఆశ్చర్యపోయాను—ఇది నిజమేనా? నేను నిజంగా ఇంత సంతోషంగా ఉండగలనా? నేను నా కన్నకొడుకుని నిజంగా ఇంతగా ఒక భార్యలా ప్రేమించగలనా? 

కానీ అతని వేళ్లు నా వేళ్లతో అలా పెనవేసుకున్నప్పుడు, ఆ ప్రశ్నలన్నీ మాయమైపోయి కేవలం స్వచ్ఛమైన ప్రేమ మాత్రమే మిగిలింది.

ఇంకా వర్షం ఆగడానికి ఏమాత్రం నిరాకరించింది. మా అంతులేని సంతోషానికి ఆకాశమే కరిగి ఏడుస్తున్నట్లుగా, లేదా బహుశా మా భవిష్యత్తులో జరగబోయే మరేదో కఠినమైన విషయాన్ని సూచిస్తున్నట్లుగా ఆ వర్షం అనిపించింది. 

సరిగ్గా అప్పుడే, ఆకాశంలో ఒక పెద్ద భయంకరమైన మెరుపు మెరిసి, నన్ను చావు భయంతో వణికించింది. నా శరీరం మొత్తం చలికి, భయానికి వణికిపోయింది, నేను అతన్ని మరింత గట్టిగా పట్టుకున్నాను. ?

ఆరుష్ అది చూసి, "నేను నీతోనే ఉన్నాను, అసలు భయపడకు అమ్మా" అన్నట్లుగా నా చేతిని ఎంతో సున్నితంగా నొక్కాడు. 

ఆ ఒక్క స్పర్శలో అంతటి విశ్వాసం, అంతులేని ప్రేమ ఉన్నాయి, నా భయమంతా ఇట్టే మాయమైపోయింది. 

అతని వేళ్ల వెచ్చదనం నేను ఈ లోకంలో ఒంటరిదాన్ని కాదని, నాకు ఒక తోడు, ఒక బలమైన రక్షకుడు ఉన్నాడని ధైర్యం చెప్పింది.

కారు లోపల నవ్వులు, తీపి సరదాలు ఉన్నాయి... కానీ ఎందుకో తెలియదు, నా గుండె మాత్రం పదే పదే ఏదో అశాంతితో అల్లకల్లోలంగా మారుతోంది. 

మా అమ్మ గుండె, లేదా బహుశా ఇప్పుడు తన నిజమైన ప్రేమను కనుగొన్న ఒక స్త్రీ గుండె, ఏదో ఒక చీకటి శక్తి మమ్మల్ని గుట్టుగా గమనిస్తున్నట్లుగా తీవ్రమైన బెదిరింపునకు గురైనట్లు అనిపించింది.

ఈ సంతోషం చాలా చవకైనదిగా, దాని అసలు వెల చాలా ఎక్కువైనదిగా నాకు అనిపించింది.

నేను నిజంగా ఇంత సంతోషంగా ఉండటానికి అర్హురాలినేనా? దేవుడు నాకు ఇచ్చిన ఈ సంతోషమంతా మళ్ళీ తిరిగి వెనక్కి తీసుకుంటాడా? 

అని నేను లోలోపల భయపడుతున్నాను. నా మనసు అంతా బాగానే ఉందని చెబుతోంది, కానీ నా హృదయం... నా హృదయం మాత్రం వేరేదో కీడు జరుగుతుందని హెచ్చరిస్తోంది.

ఆరుష్: "అమ్మా... ఎందుకంత నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయావు?" (ఆరుష్ చిరునవ్వు నవ్వుతూ అడిగాడు, అతని కళ్ళలో కేవలం నా కోసమే ఉన్న అపారమైన ప్రేమ ఉంది)

నేను అతని వైపు దీనంగా చూశాను. అతని ముఖంలో కేవలం నా కోసమే వెలిగే ఆ చిరునవ్వు ఉంది, కానీ నా గుండెలో మాత్రం భయం గడ్డకట్టుకుపోయింది. 

నేను అతనికి ఆ విషయం నేరుగా చెప్పలేకపోయాను, 
కానీ ఈ రోజు ఏదో ఘోరం జరగబోతోందని, ఏదో చెడు జరగబోతోందని నా అంతరాత్మ నన్ను హెచ్చరిస్తోంది. నా తల్లి హృదయం, నా స్త్రీ హృదయం - రెండూ నన్ను తీవ్రంగా వేధిస్తున్నాయి. ?

నేను: "అంతే... నాకు తెలియట్లేదు బేబీ. ఈ రోజు ఏదో తేడాగా ఉంది, ఏదీ సరిగ్గా జరగదని నా మనసు గట్టిగా చెబుతోంది."

నా గొంతులో ఒక వింతైన ఆందోళన వణికిపోతోంది, నేనే ఎందుకు అలా అంటున్నానో నాకే సరిగ్గా తెలియనట్టుగా, కానీ నా నోటి వెంట ఆ మాటలు అలా వచ్చేస్తున్నాయి.

చీకటికి భయపడే ఏదో ఒక చిన్నపిల్లలా నేను భయపడుతున్నానని భావించి, నా మాటలు తనకి ఎంతో ముద్దుగా అనిపించినట్లుగా ఆరుష్ మెల్లగా నవ్వాడు. 

నేను అనవసరంగా భయపడుతున్నానని ఆయన అనుకున్నాడు, కానీ నా మనసు ఎప్పుడూ నాతో అబద్ధం చెప్పదని నాకు బాగా తెలుసు.

ఆరుష్: "నీ కొడుకు ఈ కారు స్టీరింగ్ పట్టుకున్నంత కాలం, చావు కూడా అపాయింట్‌మెంట్‌తోనే రావాలి అమ్మా!"

అతని ఆ మాటలు విని నా పెదవులపై ఒక చిన్న చిరునవ్వు వచ్చింది... కానీ బహుశా విధికి మా ఆనందం నచ్చలేదు! 

తను పలికిన ఆ మాటలు ఎంత వ్యంగ్యంగా, ఎంత భయంకరమైన నిజంగా మారబోతున్నాయో అతనికి అప్పుడు తెలియదు.
అకస్మాత్తుగా... వెనుక నుండి మూడు బైకులు వేగంగా వచ్చి మమ్మల్ని వెంబడించడం మొదలుపెట్టాయి! 

మేము వాటిని మొదట పెద్దగా పట్టించుకోలేదు, కొద్దిసేపటి తర్వాత అవి మా పక్కకు వచ్చి మమ్మల్ని ఒక లుక్ వేసి వేగంగా ముందుకు వెళ్ళిపోయాయి,

వాళ్ళు ఎవరో స్థానికులైన కుర్రాళ్ళు అయి ఉంటారని మేము అనుకున్నాము, మా కారు నెమ్మదిగా ముందుకు వెళ్తోంది. నేను ఆలోచిస్తున్నాను - వాళ్ళకి మాతో ఏమైనా సంబంధం ఉందా? లేక నేను అనవసరంగా భయపడుతున్నానా?

కొంచెం దూరం ముందుకు వెళ్ళాక, నా ఎదురుగా సరిగ్గా ఆ మూడు బైకులు, ఐదుగురు వ్యక్తులు కనిపించారు. వాళ్ళు తమ బైక్‌లను రోడ్డుకు సరిగ్గా మధ్యలో అడ్డుగా ఆపి, దారిని పూర్తిగా దిగ్బంధించారు. 

అప్పటికే నాకు చాలా కంగారుగా ఉంది, ఇప్పుడు ఇది చూసి నాకు మరింత ప్రాణం పోయినంత భయం వేసింది. నా చేతులు వణికిపోయాయి, నా శ్వాస దాదాపు ఆగిపోయింది.

నా గుండె ఏ క్షణంలోనైనా ఛాతీని బద్దలు చేసుకుని బయటకు వచ్చేస్తుందేమో అన్నట్లుగా దడదడలాడింది. 

నేను ఆలోచిస్తున్నాను – 
వీళ్ళు ఎవరు? వీళ్ళకి ఏం కావాలి? మనకేమైనా ప్రమాదం ఉందా? ఆ క్షణంలో నా శరీరం మొత్తం భయంతో వణికిపోయింది, నా శ్వాస భారంగా మారింది.

ఆరుష్: "వాళ్ళ బైక్ ఏదో పాడైపోయినట్టుంది అమ్మా." (మేము వాళ్ళకు కొంచెం దూరంలో ఉన్నాము, వాళ్ళ గొంతు చాలా సాధారణంగా ఉంది, వాళ్ళకేమీ ప్రమాదం లేనట్లుగా నటించారు) 

నేను: "అవును, కానీ రోడ్డు మధ్యలో ఆగాల్సిన అవసరం ఏముంది, వీళ్ళు పక్కన తోలేయలేకపోయారా?" (నా గొంతు విపరీతంగా వణుకుతోంది, నా భయాన్ని నేను దాచుకోలేకపోయాను)

మేము వాళ్ళ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. అక్కడ ఐదుగురు ఉన్నారు, మేము అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు వాళ్ళు మమ్మల్ని చూడటం లేదు, వేరే దిశలో చూస్తున్నారు
అది మా కోసమే అక్కడ ఎదురుచూస్తున్నట్లుగా ఉంది.

మేము వస్తామని వాళ్ళకి ముందే ఎవరో లీక్ చేసినట్టుగా, ఇది ఒక పక్కా పథకం ప్రకారం జరిగిన మాపై దాడి అన్నట్లుగా అనిపించింది!

ఆరుష్: "అమ్మా, ఏంటో చూసి వస్తాను." ( కారు తలుపు తెరవడం మొదలుపెట్టాడు) 

నేను: (అతని చెయ్యి భయంతో గట్టిగా పట్టుకుని) "వద్దు, వద్దు బేబీ, నువ్వు అస్సలు వెళ్ళకు. ఒక్క పని చెయ్యి, కొంచెం వెనక్కి వంగి కారు పక్క నుండి రివర్స్ తీసుకుని వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించు." 

(నా గొంతులో బ్రతిమాలుతున్న భయం ఉంది, అతన్ని ఈ ప్రమాదం నుండి ఎలాగైనా కాపాడాలని నేను కోరుకున్నాను) 

ఆరుష్: "అమ్మ పక్కన మెలకువగా లేదు, బహుశా ఆమె బైక్ పాడైపోయి ఉంటుంది, నేను వెళ్లి సహాయం చేయగలనేమో చూస్తాను అమ్మా." 

( నా చెయ్యి సున్నితంగా వదిలించుకుని కారులోంచి కిందకు దిగాడు)

నేను ఆరుష్‌ను ఆపడానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నించాను కానీ అతను కారు దిగి వాళ్ళ వైపుకే నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

కారు లోపల, నా గుండె వేగంగా, భయంతో కొట్టుకుంటోంది.
వీళ్ళు సాధారణ వ్యక్తులు కాదని నా అంతరాత్మ గట్టిగా చెబుతోంది, కానీ ఆరుష్ నా కొడుకు, ఇతరులకు ఎలా సహాయం చేయాలో వాడికి బాగా తెలుసు, వాడు మానవత్వాన్ని గుడ్డిగా నమ్ముతాడు.

నేను ఆలోచిస్తున్నాను – నేను వాడిని గట్టిగా ఆపగలిగేదాన్నేమో? వాడిని ఈ ప్రమాదం నుండి కాపాడగలిగేదాన్నేమో? కానీ కారులో నిస్సహాయంగా, బిక్కుబిక్కుమంటూ కూర్చున్న ఒక తల్లి మాత్రమే అక్కడ మిగిలిపోయింది.

ఆరుష్: "క్షమించండి?" ... ఏమైనా సమస్య ఉందా?" (వాడి గొంతులో ఇంకా ఆ మృదువైన మంచి మనిషి స్వరం ఉంది)

ఇప్పుడు అక్కడ ఐదుగురు క్రూరమైన మనుషులు ఉన్నారు—రాకీ భాయ్‌కి చెందిన ముగ్గురు, కబీర్‌కి చెందిన ఇద్దరు రౌడీలు. వాళ్ళందరూ మమ్మల్ని దారుణంగా చంపడానికో లేదా కిడ్నాప్ చేయడానికో కాపు కాచిన గూండాలు. 

వాళ్ళు మమ్మల్ని ఎప్పటినుంచి వెంబడిస్తున్నారో నాకు తెలియదు, బహుశా మేము ఆ హోటల్‌కి వెళ్ళినప్పటినుంచి, లేదా ఇంటి నుంచి బయలుదేరినప్పటినుంచే కావచ్చు.

ఆ ఐదుగురిలో, కొన్ని రోజుల క్రితం కాలేజీ దగ్గర కబీర్‌తో కలిసి ఆరుష్ కొట్టిన ఇద్దరు మనుషులు కూడా ఉన్నారు!

వర్షం కొంచెం తగ్గింది, చుట్టూ చిమ్మచీకటిగా ఉంది. మేము నిలబడిన ఆ చోట ఒకే ఒక వీధి దీపం వెలుగు మాత్రమే ఉంది, ఆ వెలుగులో ఆ గూండాల ముఖాలు భయంకరమైన రాక్షసుల్లా కనిపిస్తున్నాయి.
 
వాళ్ళ కళ్ళలో ఉన్న ఆ నీచమైన, కామపు మెరుపు నన్ను భయంతో చంపేస్తోంది. నేను కారులో వణికిపోతున్నాను, నా కళ్ళు ఆరుష్ మీదే ఉన్నాయి, నా ప్రాణాలకంటే ఎక్కువగా ఆరుష్ కోసమే నేను ప్రార్థిస్తున్నాను.

(ఇప్పుడు ఆ గూండాలకు అర్థమయ్యేలా చెప్పడానికి, నేను వాళ్ళకి నంబర్లు ఇస్తాను, వాళ్ళ పేర్లు నాకు తెలియవు, రాకీ భాయ్ మనుషులు 1,2,3 - మరియు కబీర్ మనుషులు 4,5)

1వ వాడు: "అన్నయ్యా, ఇక్కడే మాకు ఒక పెద్ద సమస్య ఉంది!" (ఇలా చెబుతూ వాళ్ళందరూ అసహ్యంగా నవ్వి, ఆరుష్ వైపు తిరిగారు, వాళ్ళ కళ్ళలో ఆ నీచమైన మెరుపు ఉంది)
 
ఆరుష్: "నేను మీ ఇద్దరినీ ఎక్కడో చూశాను..." (కొద్దిసేపు ఆలోచించిన తర్వాత గుర్తొచ్చినట్లుగా) 

4వ వాడు: "ఇంత త్వరగా మా మొహాలు ఎందుకు మర్చిపోయావురా?"
 
ఆరుష్: (కొద్దిసేపు ఆలోచించిన తర్వాత) "అవును ఇప్పుడు నాకు గుర్తుంది, మీ తప్పుడు ప్రవర్తన వల్ల నేను నిన్ను కాలేజీ క్యాంటీన్‌లో చితకబాదాను!" 

5వ వాడు: "ఈరోజు నేను నీకు ఏది సరైనదో, ఏది తప్పో ప్రాణంతో వివరిస్తానులేరా!" (అతను ముందుకు అడుగు వేశాడు)
 
1వ వాడు: "ఇదంతా వదిలేయ్, ముందు ఆ విషయం చెప్పు, ఆ కారులో ఉన్న ఆ జాన్వి త్రిపాఠి నీకు ఏమవుతుంది?" (అతని గొంతులో ఒక వింతైన మెరుపు ఉంది, నేను అతనికి ఏదో విధంగా తెలిసినట్లుగా) 

2వ వాడు: "ఏంటి మిత్రమా, నీకు ఇది కూడా అర్థం కావడం లేదు? ఇంత రాత్రిపూట మనమిద్దరం కలిసి హోటల్‌కి, గదికి వెళ్తే ఏమవుతుంది?" (అతను అసహ్యంగా నవ్వాడు)

 3వ వాడు: "అయితే, అతని నుండి నీకు ఈ విషయం ఎలా తెలిసిందిరా?" (అతని కళ్ళు నా వైపు తిరుగుతున్నాయి)

నేను ఆరుష్ తల్లిని అని వాళ్ళకి అప్పుడు ఇంకా తెలియదు. రాకీ మరియు కబీర్ మనుషులు మా గురించి చాలా వేరేలా, నీచంగా ఆలోచిస్తున్నారు. 

నేను వేరొకానొకడినని, బహుశా ఒక స్నేహితురాలినో లేదా అలాంటి దానినో వారు అనుకున్నారు.

నేను ఆలోచిస్తున్నాను - నేను అతని కన్నతల్లిని అని వాళ్ళకి తెలిస్తే ఏమవుతుంది? అతను మమ్మల్ని వదిలేస్తాడా? లేదా ఇంకా కోపంగా దాడి చేస్తాడా?

ఆరుష్: (కోపంగా పళ్ళు కొరుకుతూ) "జాగ్రత్తగా నోరు మూసుకుని మాట్లాడండిరా, ఆమె నా కన్నతల్లి!" ? 

అందరూ కలిసి: "నిజంగా ఏంటి? అంటే మీరిద్దరూ తల్లీకొడుకులా? హహా... మాకు ఏంటో వేరేలా అనిపించింది... మా వేట వేరే అనుకున్నాం కానీ ఇది ఇంకా కిక్కుగా ఉంది!" (వారు ఒకరినొకరు చూసుకోవడం మొదలుపెట్టారు)
 
ఆరుష్: "వేటగాడా? నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావురా కుక్కా? చూడండి, మీ వాహనాలను పక్కకు జరిపి మమ్మల్ని ఇప్పుడే వెళ్ళనివ్వండి." 

(ఇప్పుడు అతని గొంతులో కోపం ఉంది, కానీ అది అదుపులో ఉంది 

నేను: "ఆరుష్, అసలు ఏం జరుగుతోంది బాబు?" (కారు కిటికీలోంచి అతన్ని పిలిచాను, నా గొంతు వణుకుతోంది, ఏడవడం మొదలుపెట్టాను) 

ఆరుష్: "ఏమీ లేదు అమ్మా, నువ్వు లోపల కారులోనే ఉండు." (అతని గొంతులో ఆ భరోసా ఉంది,

 అది నాకు మామూలుగా మనశ్శాంతిని ఇచ్చేది, కానీ ఈసారి నాకు అసలు మనశ్శాంతి లేదు)

ఇది వినగానే నాకు విపరీతమైన భయం వేసింది, ఎందుకంటే అతను ఎందుకు అలా గంభీరంగా అన్నాడో నాకు అర్థమైంది, నా శ్వాస వేగంగా సాగడం మొదలైంది. నా గుండె దడదడలాడుతోంది, నా రక్తం గడ్డకట్టినట్లు అనిపించింది.

నేను ఆలోచిస్తున్నాను - ఈ వ్యక్తులు నన్ను చంపేస్తారు, వాళ్ళు ఆరుష్‌ను, నా కొడుకును, నా ప్రేమను, నా ప్రపంచాన్ని దారుణంగా చంపేస్తారు.

1వ వ్యక్తి: "ఓరి వెధవా, నీకు నీ అమ్మకు మధ్య చాలా పెద్ద పగ ఉందిరా, ఇప్పటి వరకు మా తమ్ముడితో ఎవరూ అంత దురుసుగా మాట్లాడలేదు, మీరిద్దరూ అన్ని హద్దులు దాటారు, అందుకే వెంటనే మిమ్మల్ని లేపేయాలి." (అతను తన కోటులోంచి ఒక కత్తిని బయటకు తీశాడు) 

ఆరుష్: "మేమిద్దరం ఏమంటున్నాం? నేను అతన్ని చాలా కొట్టానని నాకు అర్థమైంది, కానీ మా అమ్మ ఏం చేసింది, మీకు ఏ హాని చేసిందిరా?"
 
3వ వాడు: “బ్యాంకులో, పెద్ద అక్క అయిన శ్రావణి అక్కను పబ్లిక్‌గా చెంపదెబ్బ కొట్టింది, అది నువ్వు మర్చిపోయి ఉంటావు!"
 
ఆరుష్: "సరే, ఇప్పుడు నాకు అన్నీ అర్థమైంది.శ్రావణి, ఆమె తండ్రి విక్రాంత్ , మరియు ఆమె సోదరుడు కబీర్, ఇద్దరూ రాకీ మనుషులు కలిసి ఉన్నారా?" 

5వ వాడు: "ఏయ్, మీరిద్దరూ ఈ నగరంలోనే అతిపెద్ద ఎమ్మెల్యే కొడుకుల మీద, విక్రాంత్ కొడుకుల మీద చేయి ఎత్తి చాలా పెద్ద తప్పు చేశారురా." (అతను ముందుకు దూకాడు)
 
2వ వాడు: "కబీర్, రాకీ,శ్రావణి, వాళ్ళందరూ అన్నదమ్ములు, చెల్లెళ్లు, అర్థమైందా? మరియు మీ నాన్నగారు మా చెల్లెలితో అక్రమ సంబంధం పెట్టుకున్నారని మాకు తెలుసు! 

మాకు ఆ పాత విషయంతో ఏ సమస్యా లేదు, మరి మీ అమ్మకు ఏంటి సమస్య? ఇద్దరూ ఒకరినొకరు పడకగదిలో ప్రేమించుకుంటున్నారు, వాళ్ళని అలా ఉండనివ్వండి." (అతని నవ్వులో తీవ్రమైన అసహ్యం ఉంది)

 ఆరుష్: "కుక్కలారా, ఇది మా వ్యక్తిగత కుటుంబ విషయం, మీలాంటి వీధి కుక్కలు ఇందులో జోక్యం చేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు." 

(ఇప్పుడు అతని గొంతులో చల్లదనం ఉంది, కోపాన్ని అదుపు చేసుకుంటున్నట్లుగా)

సరిగ్గా అప్పుడే ఒక వ్యక్తి ఫోన్ తీసి ఎవరికో కాల్ చేశాడు.

1వ వాడు: "అన్నా, మేము వాళ్ళని చీకట్లో పట్టుకున్నాము, వాళ్ళు తల్లీకొడుకులు, సరే అన్నా, నేను వాళ్ళని పట్టుకొని అక్కడికే తీసుకొస్తాను." 

ఆరుష్: "ఇప్పుడే మీరందరూ కలిసి ఒక అంబులెన్స్ పిలవండి, అప్పుడు మీరందరూ కలిసి ఆసుపత్రికి వెళ్ళడం చాలా సులభం అవుతుంది."

ఇది విని వాళ్ళందరూ వికృతంగా నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. మొదటి గూండా ముందుకు వచ్చి - "రా, నీ ప్రేమికుడిని ఇప్పుడు కారులోంచి బయటకు పిలువు" అన్నాడు.

ఇది విన్న ఆరుష్ ఆవేశం కట్టలు తెంచుకుంది, అతను అతన్ని బలంగా గుద్దాడు, ఆ దెబ్బకు వాడు వెనక్కి దొర్లుకుంటూ కింద పడిపోయాడు. ఇది చూసి నేను భయంతో కారులోంచి కిందకు దూకి అరుస్తూ ఏడవడం మొదలుపెట్టాను.

నేను: "ఆరుష్... ఆరుష్ వద్దు వద్దు, నువ్వు త్వరగా వెనక్కి కారులోకి రా!" (నా గొంతు బొంగురుపోతోంది, నేను ఏడుస్తున్నాను, గట్టిగా అరుస్తున్నాను)

కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన అనర్థం జరిగిపోయింది, చాలా ఆలస్యం అయిపోయింది.

ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు కారు దగ్గరే ఉండు, లోపలికి వెళ్ళు." (అతని గొంతు చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది, తర్వాత ఏం జరగబోతోందో అతనికి ముందే తెలుసు అన్నట్లుగా, తన చావును తానే స్వయంగా సవాలు చేస్తున్నట్లుగా)
 
2వ వాడు: "నువ్వు పెద్ద హీరో అవుతావా రా? ఈరోజు నీకు కూడా తగిన గుణపాఠం జరుగుతుంది…
మరియు నీ అతిపెద్ద బలహీనత అయిన ఈ చీర కట్టుకున్న కసి అమ్మ నీ ముందు ఏడుస్తుంది చూడు."

 (అతను నా వైపు ఒక కామపు చూపు చూశాడు, అతని కళ్ళు మసిబారి ఉన్నాయి.)