[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 23.

அத்தியாயத்தின் உச்சக்கட்டத்திற்குப் பின் இருவரின் உடல்களும் வியர்வையில் நனைந்து ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டிக்கொள்ள, கனத்த மூச்சுக்காற்று மட்டுமே அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்துச் சென்றது.

​தேவயானி தன் மேல் பாரமாகப் படுத்திருக்கும் சுமனின் கலைந்த தலைமுடியை மென்மையாகக் கோதிவிட்டபடியே, படுக்கையில் அசைவின்றி அமைதியாகக் கிடந்தாள்.

​தேவயானி: (மெல்லிய முனங்கலோடு, தவிப்புடன்) "சுமன்... எந்திரிடா... உடனே எழுந்துரு... வெளியே உங்கப்பா யாராவது வராம பாரு... பயமா இருக்குடா..."

​அவளது திறந்த மார்பகங்களும் விலகிய ஜாக்கெட்டும் சுமனின் முகத்தில் பலமாக அழுத்த, அவளது அடிவயிற்றுக்குள் சுமனின் விந்து சூடாகத் தங்கியிருக்கும் உணர்வு அவளை ஒருவித சிலிர்ப்புக்குள்ளாக்கியது.

​சுமன் தன் மேனியைச் சற்று விலக்கி, தேவயானியின் மேலிருந்து எழத் தொடங்கினான்; அந்த நேரத்தில் அவளது புண்டைக்குள்ளிருந்து அவனது விறைத்த பூலை வெளியே எடுக்கும் போது ஒரு சின்ன சத்தம் எழுந்தது.

​பூல் வெளியே வந்துவிட்டாலும், அந்த ஆழமான உறவுக்குப் பின்னும் சுமனின் ஆண்மை சற்றும் தணியாமல், முன்பு போல இரும்புப் பாளம் போல் விறைத்து நின்றுகொண்டிருந்தது.

​தேவயானி தன் கண்களை விரித்து, விந்து நனைந்த நிலையிலும் சற்றும் குறையாமல் திமிறி நிற்கும் மகனின் விறைத்த ஆண்மையைப் பார்த்து அதிர்ச்சியுடன் விழித்தாள்.
​சுமன் தன் கைகளால் அந்த விந்து நனைந்த பூலைப்பற்றி, அதில் மிஞ்சியிருந்த கஞ்சியூற்றுத் துளிகளைத் தன் விரலால் தொட்டு எடுத்தான்.

​தேவயானி அவனது அந்த விபரீதமான செய்கையைப் பார்த்துக் கொண்டே, "என்னடா பண்ணப் போற?" என்பது போல் திகைப்புடன் உறைந்து போனாள்.

​வெளியே ஹாலில் ராஜ் ஏதோ நாளிதழைப் புரட்டிக்கொண்டே நடமாடும் சத்தம் கேட்க, அறைக்குள் பதட்டமும் காம வெறியும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தன.
​சுமன் தன் விரலில் ஒட்டியிருந்த அந்த வெதுவெதுப்பான விந்துக் கஞ்சியைப் பார்த்துவிட்டு, மெல்லக் குனிந்து தேவயானியின் வெண்மையான வயிற்றுப் பகுதியை நோக்கினான்.

​தேவயானி தன் உடலை லேசாகப் பின்னிழுக்க முயன்றாலும், சுமனின் அந்த வெறித்தனமான பார்வை அவளது தற்காப்பை முழுமையாகச் செயலிழக்கச் செய்தது.

​சுமன் தன் விரலில் இருந்த விந்துக் கஞ்சியைத் தேவயானியின் ஆழமான வெண்மையான தொப்புளில் வைத்து, அதை வட்டமாக மென்மையாகத் தடவி விட்டான்.

​மங்கலான வெளிச்சத்தில் தேவயானியின் தொப்புள் குழியில் சுமன் தன் விந்தைத் தடவிவிடுகிறான்



படுக்கையறையில் பரவியிருந்த காம வெறியின் சூடு இன்னும் அடங்காத நிலையில், சுமன் தன் கலைந்த உடைகளைச் சீராக அணியத் தொடங்கினான்.

​அவனது உடலில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக்கொண்டே, தன் ட்ராக் பேண்டைச் சரியாக மாட்டி மேலாடையை மாட்டிக்கொண்டான்.
​படுக்கையில் சோர்வாகவும் அதே சமயம் ஒருவித மயக்கத்துடனும் கிடந்த தேவயானியை ஒரு பார்வை பார்த்தான்.

​அவள் தன் சேலையைச் சரியாகப் போர்த்திக்கொள்ள முயன்றாலும், அவளது உடல் இன்னும் அந்த சுகத்தின் அதிர்ச்சியிலிருந்து முழுமையாக மீளவில்லை.

​சுமன் மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து, வெளியே ஹாலின் சூழ்நிலையை உற்றுப் பார்த்தான்.

​ஹாலில் சோபாவில் அமர்ந்திருந்த ராஜ், தனது மடிக்கணினியைப் பார்த்துக் கொண்டே தொலைபேசியில் மும்முரமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.
​சுமன் எந்தவித பதட்டமும் தன் முகத்தில் தெரியாதவாறு இயல்பாக நடிக்கத் தன் முகத்தை மாற்றிக்கொண்டான்.

​தன் அறைக்குச் செல்வதற்காக அவன் படுக்கையறையை விட்டு வெளியே வந்து தாழ்வாரத்தைக் கடந்தான்.
​ஹாலில் பேசிக்கொண்டிருந்த ராஜின் அருகில் அவன் நடந்து செல்லும் போது, ராஜின் குரல் போனில் தெளிவாகக் கேட்டது.

​ராஜ் : "இல்ல சார், அந்த டாக்குமெண்ட் நான் நாளைக்கு காலைல அனுப்பிடுறேன்... நீங்க ஒன்னும் வொரி பண்ணாதீங்க..."

​தந்தையின் அந்த இயல்பான குரலைக் கேட்கும் போது சுமனுக்கு உள்ளுக்குள் ஒரு சின்ன சிலிர்ப்பும் அதே நேரம் எச்சரிக்கை உணணர்வும் ஏற்பட்டது.
​தன் சொந்தத் தந்தைக்குத் தெரியாமல் அவரது மனைவியுடன் தான் செய்த விபரீதச் செயல் அவன் மனதுக்குள் ஒரு குற்ற உணர்ச்சியைத் தந்தாலும், அந்த சுகத்தின் போதை அவனை விடாமல் பிடித்து ஆட்டியது.

​சுமன் ராஜைப் பார்த்து லேசாகத் தலையை அசைத்துவிட்டு, தன் அறையை நோக்கி வேகமாக நடந்து சென்றான்.

​ராஜ் போனில் பேசிக்கொண்டே தலையை உயர்த்தி மகனைப் பார்த்துவிட்டு, மீண்டும் தன் வேலையில் கவனம் செலுத்தினார்.
​சுமன் தன் அறைக்குள் நுழைந்து, பின்னால் கதவை மென்மையாகச் சாத்திவிட்டுத் தாழிட்டுக் கொண்டான்.
​அறைக்குள் வந்ததும் அவன் தன் கட்டிலில் சோர்வாக அமர்ந்து, தன் கைகளில் படிந்திருந்த அந்தத் தடத்தைப் பார்த்து யோசனையில் ஆழ்ந்தான்.

​சற்று முன்பு வரை தன் தாயின் உடலைத் தொட்டுத் தடவிய அவனது விரல் நுனிகளில் இன்னும் அந்த ஈரப்பதமும் காம வாசனையும் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பது போல அவனுக்குத் தோன்றியது.
​அவன் தன் உள்ளங்கையைப் பார்த்துக் கொண்டே, அந்தத் தடித்த பூலால் அவள் அடைந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தை நினைத்து ஒரு வக்கிரமான புன்னகையைச் சிந்தினான். ​அறைக்குள் அமைதி நிலவ, அவன் படுக்கையில் சாய்ந்து கண்களை மூடிக்கொண்டான்.

​இதற்கிடையில், படுக்கையறையில் தனியாக இருந்த தேவயானியின் நிலை மிகவும் பரிதாபமாகவும் குழப்பமாகவும் இருந்தது.
​அவள் படுக்கையில் எழுந்து அமர்ந்து, தன் கலைந்த சேலையைச் சரிசெய்துகொண்டு தன் உடலை ஒருமுறை தொட்டுப் பார்த்தாள்.
​அவளது இடுப்புப் பகுதி முழுவதும் சுமனின் விந்தும் காம நீரும் கலந்து ஒரு மாதிரி பிசுபிசுப்பாக இருந்தது.
​தேவயானி தன் விரல்களால் தனது தொப்புள் பகுதியைத் தொட்டுப் பார்த்தாள்; அங்கே சுமன் தன் விந்தைத் தடவிவிட்ட அந்தச் சூடு இன்னும் அவளுக்குள் சுட்டது.

​அவளது கர்ப்பப்பை வாசலில் தங்கியிருந்த அந்தச் சூடான கஞ்சி அவளுக்குள் ஏதோ ஒரு விபரீத மாற்றத்தை உண்டாக்குவதை அவள் உணர்ந்தாள்.

​தேவயானி : "கடவுளே... நான் என்ன காரியம் பண்ணிட்டேன்... என் பையன் கூட... ஐயோ என்னால முடியலையே..."

​அவளது கண்கள் வழியத் தொடங்கிய கண்ணீர் அவளது கன்னம் வழியே வழிந்து கீழே விழுந்தது, அவளது உதடு துடித்தது.

​தன் மகனின் பூலு தன் உடலுக்குள் செய்த அந்த வெறித்தனமான வேலை அவளது நரம்புகளில் இன்னும் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது.
​அவளது வெண்மையான தொடை பகுதிகள் சிவந்து போய், அந்த ஊடுருவலின் வலியை லேசாக ஞாபகப்படுத்தின.

​அவளது மார்பகங்களை மூடியிருந்த ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் அறுபட்டு, முலைகள் இரண்டும் இன்னும் விறைப்பான நிலையிலேயே துடித்துக் கொண்டிருந்தன.

​தேவயானி தன் கைகளால் தன் முகத்தைப் பொத்திக்கொண்டு, அந்த அறை முழுவதும் நிரம்பியிருந்த காம வாசனையைச் சுவாசித்தார்.
​தன் புண்டைக்குள் தேங்கியிருந்த சுமனின் விந்து வெளியே வந்துவிடக் கூடாது என்று அவள் தன் கால்களை இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டார், அவரது சூத்து பகுதி மெத்தையில் அழுத்தமாய் பதிந்தது.

​இந்த விபரீத உறவு எங்கு போய் முடியப் போகிறது என்ற பயம் அவரது நெஞ்சை அடைத்தது. ​ஆனால் அதே நேரம், அந்த சுகத்தை மீண்டும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு வெறித்தனமான ஆசையும் அவருக்குள் ஊசலாடியது.
​தேவயானி மெதுவாகப் படுக்கையிலிருந்து கால்களைக் கீழே இறக்கி, தளர்ந்த நடையுடன் குளியலறையை நோக்கிச் செல்லத் தயாரானார்.

​அவளது கால்கள் நடுங்கினாலும், தன் உடலைச் சுத்தப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் அவருக்கு இருந்தது.

​அவள் தன் சேலையைச் சரியாக இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, படுக்கையறைக் கதவை மென்மையாகத் திறந்தார்.
​தாழ்வாரத்தைக் கடந்து ஹாலை நோக்கி அவள் வரும்போது, அவரது இதயம் பயத்தில் படபடவென்று அடித்துக்கொண்டது.

​ஹாலில் சோபாவில் அமர்ந்திருந்த ராஜ், அப்போதுதான் போன் அழைப்பை முடித்துவிட்டுத் தன் போனை டேபிளில் வச்சார்.
​தேவயானி அங்கே வருவதைக் கண்ட ராஜ், தன் பார்வையை அவள் மேல் திருப்பினான்.

​தேவயானியின் கலைந்த தலைமுடியும், சற்று மாறிய முகத்தோற்றமும் ராஜின் கண்களுக்கு லேசாகத் தென்பட்டது.

​ராஜ் : "என்ன தேவயானி... ரொம்ப நேரமா பெட்ரூம்லயே இருக்க... உடம்பு ஏதாவது சரியில்லையா?"

​ராஜின் அந்த அக்கறையான கேள்வி தேவயானியை மேலும் பதட்டமடையச் செய்தது; அவள் தன் முகத்தை உடனடியாகச் சரிசெய்துகொண்டாள்.

​தேவயானி : "இல்லங்க... சும்மா தலைவலி மாதிரி இருந்துச்சு... இப்போ பரவால்ல..."

​ராஜ் தன் மடிக்கணினியை மூடி வைத்துவிட்டு, தன் கழுத்தைத் திருப்பிக் குனிந்து சோபாவில் நிமிர்ந்து உக்காந்தான்.
​ராஜ் அலுவலக வேலையின் சோர்வுடன் தன் முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டே தேவயானியிடம் பேசத் தொடங்கினான்.

​ராஜ் : "சரி பரவால்ல, இன்னைக்கு ரொம்ப டயர்டா இருக்கு... எனக்கு ஒரு கப் காபி போட்டுத் தர முடியுமா?"

​கணவனின் அந்த வழக்கமான கோரிக்கையைக் கேட்ட தேவயானி, தன் பதட்டத்தை வெளியே காட்டாமல் சமாளிக்க முயன்றாள்.

​தேவயானி : "சரிங்க... இப்போவே கொண்டு வந்து தர்றேன்..."

​அவள் தன் இதயத் துடிப்பை அடக்கிக்கொண்டு சமையலறையை நோக்கி வேகமாக நடையைக்ட்டினாள்.
​ராஜ் சோபாவில் அமர்ந்துகொண்டு மடிக்கணினியைத் திறக்கத் தயாராகும் சூழ்நிலை