[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 17:

சூழ்ந்திருந்தது. சுமன் தன் விறைத்த உறுப்பின் இயக்கத்தை நிறுத்தாமல், தேவயானியின் உமிழ்நீரும் சூடும் அந்த உறுப்பில் படியுமாறு மிக நெருக்கமாக அசைத்துக் கொண்டிருந்தான்.
​
​அறைக்குள் வீசிய மெல்லிய காற்று கூட அந்தத் தருணத்தின் சூட்டைத் தணிக்கப் போதுமானதாக இல்லை. சுமன் தேவயானியின் இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றி தன் உடலோடு இறுக்கமாக அழுத்தினான். அந்தத் தொடுதலில் இருந்த பிடிமானம் தேவயானியை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. அவள் உடலின் அத்தனை சக்திகளும் சோர்ந்து போயின. எதிர்ப்பதற்கான எந்தத் துடிப்பும் அவளிடம் எஞ்சவில்லை. சுமன் தன் இடுப்பை மென்மையாக அசைத்துத் தன் இயக்கத்தைத் தொடர, தேவயானி அதைத் தாங்கிக் கொள்ளும் விதம் முற்றிலும் மாறியிருந்தது.

​அவள் தன் சுயநினைவை முழுமையாக இழந்து சுமனின் அந்தச் செயலுக்கு முற்றிலுமாக வழிவிட்டாள். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தன் எதிர்ப்பின் கடைசித் துளியையும் கைவிட்டாள். சுமன் தன் ஆண்மையின் சூட்டை தேவயானியின் முகத்திலும் உதடுகளிலும் முழுமையாக உணரச் செய்தான். அறையில் அவர்களின் மூச்சுவாங்கும் சத்தம் மட்டுமே அந்த மௌனத்தைக் கிழித்துக் கொண்டு கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
​
​வெளியே ராஜ் போனில் பேசி முடித்துவிட்டு ஹாலில் நடமாடும் சத்தம் லேசாகக் கேட்டது. அந்தச் சத்தம் தேவயானியின் காதில் விழுந்தவுடன் அவளது உடலில் மரண பயம் மீண்டும் பற்றிக் கொண்டது. 'ஒருவேளை அவர் அறைக்குள் வந்துவிட்டால்...' என்ற அந்த அச்சம் அவளது ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியது. ஆனால் சுமன் அந்தச் சூழலைத் துளியும் கவனிக்கவில்லை. அவன் தன் காமப் பெருருக்குள் முழுமையாக மூழ்கியிருந்தான்.

​ரகசிய உறவு வெளிப்பட்டுவிடுமோ என்ற பயத்திற்கும், தன் மகனின் உடலின் மீது கொண்ட விலக்க முடியாத இச்சைக்கும் இடையே தேவயானியின் மனம் ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறியது. அவளது தவிப்பும் பதற்றமும் அதிகரித்தாலும், உடல் மட்டும் அந்த சுகத்தில் சிலிர்த்துக் குலுங்கிக் கொண்டிருந்தது.
​
​சுமனின் வேகம் மற்றும் நெருக்கம் உச்சத்தை நோக்கி அதிகரித்தது. அவனுக்கு எதிரே நிற்பது தன் பெற்ற தாய் என்ற நினைவே அவனது மூளையில் இருந்து முற்றிலும் மறைந்து போயிருந்தது. அவன் ஒரு பெண்ணின் மீது கொண்ட வெறியோடு அந்த நிகழ்வைத் தொடர்ந்தான். தேவயானியின் உதடுகள் அந்த உறுப்பின் வடிவத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டன.

​சுமனின் உடலில் விந்து வெளிவரும் தருணம் நெருங்கியது. அந்த உச்சக்கட்ட உணர்ச்சியின் தீவிரத்தில், அவன் தன் விந்தைக் கஞ்சியை வெளியில் விடாமல் வாயிலேயே அடக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தன் இயக்கத்தை திடீரென மாற்றினான். அவனது மூச்சுக்காற்று சூறாவளியைப் போல வீசியது. தேவயானி மூச்சுத் திணறி கண்களில் நீரோடு சுமனின் தோள்களை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு நின்றாள்.

​
​சுமன் தன் விந்து வெளிப்படும் அந்த விநாடியில் விழிப்புடன் செயல்பட்டு, தன் கஞ்சியை வெளியே விடாமல் தன் உறுப்பைத் தேவயானியின் வாயிலிருந்து மெல்ல வெளியே எடுத்தான். அவனது உறுப்பிலிருந்து கசிந்த உமிழ்நீரும் விந்தின் எச்சமும் தேவயானியின் உதடுகளில் பளபளத்தன. தேவயானி தன் தொண்டையைச் செப்பனிட்டுக் கொண்டு, தளர்ந்த கண்களுடன் மூச்சு வாங்க நின்றாள்.

​அந்த நிகழ்வு தந்த அதிர்ச்சியும் குற்ற உணர்ச்சியும் ஒருபுறம் இருக்க, அடுத்தகட்டமாக என்ன நடக்கப் போகிறது என்ற அச்சமும் எதிர்பார்ப்பும் அவளது முகம் முழுவதும் நிழலாடியது. சுமனின் முகத்தில் இருந்த காம வெறியும் ஆசையும் கொஞ்சமும் குறையவில்லை. அவன் தன் அடுத்த கட்டச் செயலுக்கான தயாரிப்புக்கு மாறினான்.



​அறைக்குள் நிலவிய அந்த அடர்ந்த மௌனத்தில், சுமன் தேவயானியைத் தன் கைகளில் அணைத்துக் கொண்டு மென்மையாகப் படுக்கையின் மீது சாய்க்கும் சூழல் உருவானது. தாய் என்ற எல்லையை முற்றிலும் கடந்து, அவளுடன் ஒரு முழுமையான காம உறவுக்குச் செல்லும் அடுத்த கட்ட நகர்வு அதுவாக இருந்தது.
​தேவயானி தன் கால்கள் நடுங்க, படுக்கையின் விளிவில் தளர்ந்து சாய்ந்தாள்.