[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 16:

பொசுக்கியது.

​தேவயானி தன் வாயைத் திறக்காமல் இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டு, சுமனின் விறைத்த பூலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தன் முகத்தை விலக்க முயன்றாள். முந்தைய அத்தியாயத்தில் சுமனின் விறைப்புமிக்க உறுப்பு தேவயானியின் உதட்டைப் பிளக்க முயன்ற அந்தத் தருணத்தின் நேரடித் தொடர்ச்சியாக இந்தச் சூழல் அமைந்திருந்தது. தேவயானியின் இமைகள் பயத்தாலும், அதே சமயம் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு விசித்திரமான காமக் கிளர்ச்சியாலும் படபடவென அடித்துக் கொண்டன. அவள் அணிந்திருந்த வெள்ளைச் சேலையும் ஜாக்கெட்டும் முந்தைய போராட்டங்களால் கலைந்து போயிருந்தன. அவளது மார்பின் ஏற்ற இறக்கம் வேகமாக இருந்தது. அவள் வாயைத் திறக்கவோ, அல்லது தலைதுவட்டவோ முடியாதபடி மனசு ஒரு பெரும் முடக்கத்தில் உறைந்து போயிருந்தது.

​தேவயானி: "சுமன்... வேண்டா...இது தப்புடா "

​என்ற அந்த வார்த்தை அவளது தொண்டைக்குள்ளேயே மூழ்கியது. உதடுகள் வெளிப்படையாக ஒலிக்கத் திராணியின்றி முணுமுணுப்பாக மட்டுமே வெளியேறியது. சுமனின் கண்கள் அந்தத் தருணத்தில் எதையும் யோசிக்கும் நிலையில் இல்லை. அவனது அகத்திற்குள் எரிந்த காமத் தீ தாயின் மீதான பாசத்தையும் மீறி விஸ்வரூபமாக வளர்ந்திருந்தது. அவன் தன் கைகளால் தேவயானியின் தோள்களை மென்மையாக, ஆனால் உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டான். அந்தத் தொடுதலில் இருந்த பிமானம் தேவயானியை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. அவள் உடலின் அத்தனை சக்திகளும் சோர்ந்து போயின. எதிர்ப்பதற்கான எந்தத் துடிப்பும் அவளிடம் எஞ்சவில்லை.
​

​அறைக்குள் வீசிய மெல்லிய காற்று கூட அந்தத் தருணத்தின் சூட்டைத் தணிக்கப் போதுமானதாக இல்லை. சுமன் தேவயானியின் இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றித் தன் உடலோடு இறுக்கமாக அழுத்தினான். அந்த நெருக்கம் தேவயானியின் உடல் முழுவதிலும் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலை ஏற்படுத்தியது. அவளது கண்கள் திறக்கப்படாமலேயே, அந்தத் தொடுகையின் குளிர்ச்சியும் வெம்மையும் கலந்த உணர்வை அவளது நரம்புகள் கிரகித்துக் கொண்டன. சுமனின் கை விரல்கள் தேவயானியின் தலைமுடியைக் கோதி விட்டன. அந்த அன்னோன்யமான, அதே சமயம் எல்லை மீறிய தொடுதல் தாயும் மகனும் என்ற புனிதமான கோட்டை மெல்ல மெல்லத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தது.

​தேவயானியின் உதடுகள் நடுங்கின. அவள் தன் பற்களால் கீழ் உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டு அந்த இச்சையின் தீவிரத்தை உள்வாங்க முயன்றாள். சுமனின் மூச்சுக்காற்று நேரடியாக அவளது முகத்தில் பட்டுத் தெறித்தது. அவன் மிக மெல்லிய குரலில் தன் முணுமுணுப்பைத் தொடர்ந்தான்.

​சுமன்: "அம்மா..."

​என்று அவன் அழைத்த அந்த விளிவில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. தாயின் மீது அவன் கொண்டிருந்த எல்லையற்ற பாசம், இப்போது உடலின் பசியோடு கலந்து ஒரு விவரிக்க முடியாத வடிவத்தை எடுத்திருந்தது. தேவயானி அந்த விளிவைக் கேட்டதும் உடல் சிலிர்த்துப் போனாள். அவள் தன் கண்களைத் திறந்து சுமனின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அந்த இருபத்து இரண்டு வயது இளைஞனின் முகத்தில் இருந்த தீவிரமும், கோரிக்கையும் அவளது நெஞ்சில் ஒரு பெரும் பாரத்தை இறக்கின.

​தேவயானி: "சுமன்... வெளிய...உங்க... அப்பா இருக்காங்க..."

​அவள் தளர்ந்த குரலில் எச்சரித்தாள். ஆனால் அந்த எச்சரிக்கையில் எந்த உறுதியும் இருக்கவில்லை. அது வெறும் சடங்குக்காகச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகள் போலத்தான் ஒலித்தது. சுமன் அதைப் பொருட்படுத்தவே இல்லை. அவன் தன் இடுப்பை மேலும் இறுக்கி, தேவயானியின் பருத்த இடுப்பைத் தன் விறைத்த உறுப்பின் மீது நெருக்கமாக அழுத்தி, அவளது இறுக்கமான உதடுகளைத் தளர்த்த முயன்றான். அந்தச் ஸ்பரிசம் தேவயானியின் கட்டுப்பாட்டை முழுமையாகச் சிதைத்தது. அவளது கைகள் தானாகவே உயர்ந்தன. சுமனின் தோள்களைப் பற்ற முயன்றன. ஆனால் விரல்கள் நடுங்கியதால் அவனால் முழுமையாகப் பற்ற முடியவில்லை.

​
​மௌனம் அந்த அறையை ஆக்கிரமித்திருந்தது. தேவயானி எதையும் பேசாமல், கண்களை மூடியபடி அமைதியாக நிலைகுலைந்து நின்றாள். தாயின் அந்த மௌனம் சுமனுக்கு ஒரு அனுமதியாக மாறியது. அவனது மனசுக்குள் எழுந்த தார்மீகக் கேள்விகள் அத்தனையும் அந்த உடல் வெப்பத்தில் கரைந்து போயின. தேவயானி தன் எதிர்ப்பை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாமல் தவித்த அந்தத் தருணம், உறவின் அடுத்த கட்டத்திற்கான எல்லையைத் திறந்து விட்டது. அவள் ஒரு தாய் என்ற தனது அடையாளத்தை மறந்து, ஒரு பெண்ணாக அந்த இச்சைக்கு முன்னால் மண்டியிடும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தாள்.

​வெளியே ஹாலில் ராஜின் குரல் போன் மூலமாக ஏதோ ஒரு அலுவலகப் பிரச்சினையைப் பற்றி விவாதிப்பது மங்கலாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. அந்த உலகத்திலிருந்து இவர்கள் இருவரும் முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு இருண்ட, அந்தரங்க உலகத்திற்குள் நுழைந்திருந்தனர். தேவயானியின் மனம் ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறியது.

'நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன்? பெற்ற மகனுடன்...'
என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒரு பக்கம் அவளது ஆன்மாவை அறைந்தது. ஆனால் மறுபுறம், அந்த இளம் உடலின் நெருக்கம் அவள் உடலுக்குள் நீண்ட நாட்களாகத் தேங்கிக் கிடந்த ஏதோ ஒரு ஏக்கத்தைத் தீர்ப்பது போலவும் இருந்தது.

​சுமனின் அழுத்தமான தொடுதலுக்கும் இச்சைக்கும் பணிந்து, தேவயானி தன் இறுக்கமான உதடுகளைத் தயக்கத்துடன் மெல்லத் திறந்தாள். அந்தத் திறப்பு அவளது சுயக்கட்டுப்பாட்டின் இறுதி வீழ்ச்சியைக் குறித்தது. சுமனின் கண்கள் காமவெறியில் சிவந்திருந்தன. அவன் தேவயானியின் முகத்தைப் பார்த்தான். தாயின் முகம் வெட்கமும், பயமும், எல்லையற்ற தாபமும் கலந்து ஒரு விசித்திரமான அழகைப் பெற்றிருந்தது.

​சுமனின் விறைத்த பூலின் முனை தேவயானியின் திறந்த உதடுகளுக்குள் ஊடுருவத் தொடங்கும் அந்த கிராஃபிக் தருணம் அறையின் காற்றை உறைந்து போகச் செய்தது. தேவயானி தன் தலையைச் பின்னால் சாய்க்க முயன்றாள். ஆனால் சுமனின் வலுவான கைகள் அவளது தலையைப் பின்னால் இருந்து தாங்கிப் பிடித்து, அந்த நெருக்கத்தை அவளுக்குள் திணித்தன. உறுப்பின் முனை தேவயானியின் உதடுகளைப் பிளந்து, அவளது வாயின் உள்ளே மெல்ல ஊடுருவத் தொடங்கியது.

​சுமன் தேவயானியின் காது அருகில் மெலிதாக, "I love you அம்மா" என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டே, தன் நரம்புகள் புடைத்த விறைத்த பூலை அவளது எச்சில் நனைந்த உதடுகளின் வழியே உள்ளே செலுத்தினான்.

​தேவயானி: "ம்ம்ம்..."

​என்ற ஒரு திணறல் சத்தம் அவள் தொண்டையிலிருந்து வெளிப்பட்டது. அந்த உறுப்பின் சூடு அவளது உதடுகளிலும், வாய் பகுதியிலும் முழுமையாகப் பரவியது. உப்புச் சுவையும், ஆணின் வியர்வை வாசனையும் கலந்த அந்தச் சூழல் அவளுக்கு ஒரு கணத்திற்கு மயக்கத்தைத் தந்தது. அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கின. அவள் கீழே சரிந்துவிடாமல் இருப்பதற்காகச் சுவரோ அல்லது கட்டிலோ பற்ற வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் சுமன் தன் உடலின் முழு பாரத்தையும் அவள் மீது சாய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

​உணர்ச்சிப் பெருக்கிற்கும் குற்ற உணர்ச்சிக்கும் இடையேயான அந்தப் போராட்டம் உச்சத்தை அடைந்தது. தேவயானி தன் பற்களுக்கு இடையில் அந்த உறுப்பை உணர்ந்தபோது, அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு பயங்கரமான நடுக்கம் பரவியது. இது பாவம், இது மீற முடியாத எல்லை என்று அவளது புத்தி எச்சரித்தது. ஆனால் அவளது உடலோ அந்தத் தொடுதலுக்கு அடிபணிந்து விட்டிருந்தது. சுமன் தன் இடுப்பை மெல்ல முன்னும் பின்னும் அசைத்தான். அந்த அசைவு தேவயானியின் உதடுகளுக்குள்ளும் வெளியேயும் அந்த உறுப்பின் இயக்கத்தை உறுதிப்படுத்தியது.
​
​உதடுகள் பிளக்கப்பட்டு, அந்த உறுப்பு வாய்க்குள் ஆழமாகச் செல்லச் செல்ல தேவயானிக்குள் ஏற்பட்ட உடல் நடுக்கம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது. அவளது தொண்டை அடைத்து, கண்கள் சொருகின. அவள் தன் கைகளால் சுமனின் முழங்கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள். அவளது நகங்கள் அவனது தோலில் அழுந்தின. அந்த முறையற்ற உறவு தரும் அதிர்ச்சியும், அதே சமயம் சொல்லித் தீராத காம சுகமும் அவளது மூளையை மந்தமாக்கின. அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் தானாக வழிந்து கன்னங்களில் இறங்கின. அந்தக் கண்ணீரும் காமமும் கலந்த கலவை அவளது முகத்தை ஒரு விசித்திரமான நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது.

​சுமன் தன் செயலின் தீவிரத்தில் தன்னைத் தானே இழந்திருந்தான். அவனுக்கு எதிரே நிற்பது தன் பெற்ற தாய் என்ற நினைவே அவனது மூளையில் இருந்து முற்றிலும் மறைந்து போயிருந்தது. அவன் ஒரு பெண்ணின் மீது கொண்ட வெறியோடு அந்த நிகழ்வைத் தொடர்ந்தான். தேவயானியின் உதடுகள் அந்த உறுப்பின் வடிவத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டன. அவள் தன் தொண்டையைச் செப்பனிட்டுக் கொண்டு அந்தத் தடையை மீற முயன்றாள்.

​தேவயானி: "சுமன்... போதும்... ..."

​என்று அவள் தளர்ந்த குரலில் முணுமுணுத்தாள். ஆனால் அவளது அந்த வார்த்தைகள் சுமனின் காதுகளில் விழவில்லை. அவனது வேகமும் இச்சையும் பலமடங்கு பெருகியிருந்தது. தேவயானியின் உடல் முழுவதும் மின்சாரம் பாய்ந்ததைப் போல சிலிர்த்துக் குலுங்கியது. அவளது மார்புச் சேலை விலகி, அந்தரங்கப் பகுதிகள் அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் மேலும் தெளிவாகத் தெரிந்தன.

​
​வெளியே ராஜ் போனில் பேசி முடித்துவிட்டு ஹாலில் நடமாடும் சத்தம் லேசாகக் கேட்டது. அந்தச் சத்தம் தேவயானியின் காதில் விழுந்தவுடன் அவளது உடலில் மரண பயம் மீண்டும் பற்றிக் கொண்டது. 'ஒருவேளை அவர் அறைக்குள் வந்துவிட்டால்...' என்ற அந்த அச்சம் அவளது ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியது. ஆனால் சுமன் அந்தச் சூழலைத் துளியும் கவனிக்கவில்லை. அவன் தன் காமப் பெருருக்குள் முழுமையாக மூழ்கியிருந்தான்.

​தேவயானி தன் சுயநினைவை முழுமையாக இழந்து சுமனின் அந்தச் கட்டுப்பாட்டிற்குள் முற்றிலுமாக அடங்கினாள். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தன் எதிர்ப்பின் கடைசித் துளியையும் கைவிட்டாள். சுமன் தன் இடுப்பை மென்மையாக அசைத்துத் தன் இயக்கத்தைத் தொடங்க, தேவயானி அதைத் தாங்கிக் கொள்ளும் விதமாகத் தன் உடலை முழுமையாக அவனுக்கு அர்ப்பணித்தாள். அவனது மூச்சுக்காற்று சூறாவளியைப் போல வீசியது. தேவயானியின் தலைமுடி கலைந்து முகத்தை மூடியிருந்தது. அந்தப் படுக்கையறையின் சுவர்கள் அந்தத் தாய்-மகனின் இச்சைக் கூகூச்சலைக் கேட்டு உறைந்து நின்றன.

​சுமன் தன் காதலை வெளிப்படுத்தியபடியே தேவயானியின் வாயில் தன் விறைத்த உறுப்பை முழுமையாகச் செலுத்தும் உச்சக்கட்டக் காட்சியுடன் இந்த அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது. அறையின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் இருவரும் ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்திருக்கும் நெருக்கமான கோலம் அந்தத் தருணத்தின் விபரீதத்தைக் காட்டியது. தேவயானி தன் எதிர்ப்பை முற்றிலும் கைவிட்டு, அந்தத் தடை மீறிய உறவின் ஆழத்திற்குள் மூழ்கத் தொடங்கினாள். இந்தத் தடை மீறிய உறவின் அடுத்த கட்ட நகர்வு என்னவாகும் என்ற தவிப்புடன் இருக்கிறாள்.