[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 15
​மாலை நேரத்தின் மெல்லிய வெளிச்சம் படுக்கையறையின் சன்னல் திரைகளை ஊடுருவி, சுவர்களில் நிழல் சித்திரங்களைத் தீட்டிக்கொண்டிருந்தது. அறையின் கதவு லேசாகச் சாத்தப்பட்டிருக்க, வெளியே ஹாலில் ராஜ் தன் அலுவலக மேலதிகாரியிடம் போனில் தீவிரமாகப் பேசிக்கொண்டிருக்கும் உரையாடல் தெளிவற்று, மெல்லிய முணுமுணுப்பாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

​ஆனால், அந்த படுக்கையறைக்குள்ளோ முற்றிலும் வேறொரு உலகம் உருவெடுத்திருந்தது. காலத்தின் நகர்வே உறைந்துபோனது போன்றதொரு கொடூரமான, காமம் ததும்பும் சூழல் நிலவியது.
​தேவயானியின் படுக்கையில் சாய்ந்திருந்த நிலைக்கு மிக அருகில், அவளது சொந்த மகன் சுமன் நின்றுகொண்டிருந்தான். அவனது ஆடை தளர்ந்து, மேலாடை கலைந்திருந்தது. அவனது ஆறரை அங்குல நீளமுள்ள, நரம்புகள் புடைத்த, கொதிக்கும் விறைப்புடன் கூடிய ஆண்மை தேவயானியின் முகத்திற்குச் சரியாக அரை அடி தூரத்தில், அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டுத் துடித்தது!

​அவனது விறைத்த உறுப்பிலிருந்து லேசான கசிவும், அதீத வெப்பமும் வெளிப்பட்டு அந்தச் சிறிய இடைவெளியின் காற்றையே சூடேற்றின.

​தேவயானியின் கண்கள் பேரதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது மூச்சுக்காற்று தொண்டையிலேயே உறைந்துபோனது. இதயம் மார்புக்கூட்டை பிளந்துகொண்டு வெளியே வந்துவிடும் என்பது போல் வேகமாக அடித்தது. தன் பெற்ற மகனின் விறைத்த உறுப்பை இவ்வளவு அருகில், வெளிப்படையாகக் காண்பது அவளது வாழ்க்கையிலேயே இதுவே முதல் முறை!

​அவளது பார்வையில் பேரதிர்ச்சி, எல்லை மீறிய தவிப்பு, கூச்சம் மற்றும் தவிர்க்க இயலாத ஒருவித தார்மீக அச்சம் என அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் வெளிப்பட்டன.

​சுமனின் கண்கள் காம வெறியாலும் அடக்க முடியாத ஆசையாலும் சிவந்திருந்தன. அவன் தேவயானியின் முகத்தில் உறைந்திருந்த அதிர்ச்சியையும், அவளது உதடுகளின் நடுங்கிய அசைவையும் உற்றுப் பார்த்தான்.

​சுமன் சற்றும் தயங்காமல், தேவயானியின் நடுங்கும் வலது கரத்தைப் பற்றித் தன் இரு விரல்களால் தூக்கினான். அவளது கையின் நடுக்கம் அவனுக்கும் தெளிவாக உணர்ந்தது. அவன் தேவயானியின் கையைத் தன் விறைத்த, சூடான ஆண்மையின் மீது கொண்டு போய் வைத்தான்!

​தேவயானி: "சு... சுமன்...!"

​தேவயானியின் குரல் நடுக்கத்துடன், மிகவும் மெலிதாக வெளிப்பட்டது. அவளது குரலில் கெஞ்சலும், தவிப்பும் கலந்திருந்தன.

​ஆனால், தேவயானியின் மென்மையான உள்ளங்கை, தன் மகனின் கொதிக்கும் ஆண்மை உறுப்பை இறுக்கமாகப் பற்றியது! அவளது விரல்கள் தன்னிச்சையாகச் சுமனின் விறைத்த உறுப்பைச் சுற்றி வளைத்து இறுக்கிப் பிடித்தன.

​தன் மகனின் உறுப்பிலிருந்து பாய்ந்த அந்த அதிகப்படியான சூடு, தேவயானியின் உள்ளங்கை வழியாக அவளது நரம்புகளில் மின்சாரம் போல் பாய்ந்தது. அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு விசித்திரமான சிலிர்ப்பு பரவியது.

​சுமன்: "அம்மா..."

​சுமனின் குரல் தாழ்வாக, காமத்தின் உச்சக்கட்டக் கிளர்ச்சியுடன் வெளிப்பட்டது.

​தேவயானி தன் கையைத் திரும்பப் பெற முயன்றாள். ஆனால் அவளது உடல் அவளது கட்டுப்பாட்டை மீறிச் செயல்பட்டது. கையை விலக்க வேண்டிய மனதின் தார்மீகக் கட்டளையை, அவளது உடலின் இச்சை அலட்சியம் செய்தது. தன் மகனின் விறைத்த உறுப்பைக் கையில் ஏந்தியபடி, செய்வதறியாது, பயத்திலும் கூச்சத்திலும், கட்டுப்படுத்த முடியாத இச்சையிலும் உறைந்துபோய் நின்றாள் தேவயானி!

​சுமன் அவளது முகத்திற்கு இன்னும் நெருக்கமாகக் குனிந்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று தேவயானியின் கன்னங்களில் சூடாகப் பட்டது.

​சுமன்: "அம்மா... உனக்கு இது எப்படி இருக்குன்னு தெரியுமா? உன் கை பட்டதும் என் பூலு இன்னும் எவ்ளோ கெட்டியா, கொதிப்பா மாறுதுன்னு பாரேன் அம்மா..."

​தேவயானி: "சுமன்... வேணாம் டா... வெளியே... உங்க அப்பா போன் பேசிட்டு இருக்காரு... யாராவது பாத்துட்டா..."

​சுமன்: "அப்பா போன்ல பிஸியா இருக்காரு அம்மா... அவருக்கு எதுவும் தெரியாது. நீ ஏன் கையை விலக்காம இன்னும் இப்படி இறுக்கிப் பிடிச்சிருக்க? உனக்கும் இது பிடிச்சிருக்குதானே?"

​தேவயானி: "இல்ல டா... சீ... நான் உன் அம்மா டா... என்னால இது..."

​சுமன்: "அம்மான்னு சொல்லாத அம்மா... இப்போ என் பூலு உன் கையில் இருக்கு. அதை நீ உணர்றியா? எவ்ளோ தடிமனா, நரம்பெல்லாம் புடைச்சுத் துடிக்குதுன்னு பாரு. உன் கை பட்டு இது இன்னும் பெருசாகுது..."

​சுமனின் வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் தேவயானியின் காதுகளில் தேனாகப் பாய்ந்தாலும், குற்ற உணர்ச்சியின் முள் அவளது இதயத்தைக் குத்தியது. ஆனால், அவளது உள்ளங்கை சுமனின் விறைத்த பூலின் துடிப்பை அணுஅணுவாக உணர்ந்துகொண்டிருந்தது.

​சுமன் தன் கையால் தேவயானியின் கையை மேலும் அழுத்தமாகத் தன் உறுப்பின் மீது அமுக்கினான். தேவயானியின் விரல்கள் சுமனின் விறைத்த பூலின் மகுடப் பகுதியைத் தொட்டன. அங்கே இருந்த மெல்லிய கசிவு அவளது விரல்களில் பிசுபிசுப்பாகப் ஒட்டியது.

​தேவயானி: "சுமன்... ஆஹ்... தயவுசெய்து..."

​சுமன்: "சொல்லு அம்மா... என் பூலு உனக்கு சூடா இருக்கா? எவ்ளோ நீளமா இருக்குனு உன் கையால அளந்து பாரேன்..."

​வெளியே ராஜின் குரல் மெல்ல ஓய்வது போல் கேட்டது. போன் உரையாடல் முடியப்போகிறது என்ற அச்சம் தேவயானியின் நெஞ்சில் பீதியை உருவாக்கியது. ஆனால், சுமனின் விடாப்பிடியான அணைப்பும், அவனது விறைத்த ஆண்மையின் தொடுதலும் தேவயானியை முற்றிலும் அடிமைப்படுத்தியிருந்தன.

​சுமன் தன் தாய் தேவயானியின் கண்களை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தான். அவளது கலங்கிய கண்கள், சிவந்த உதடுகள், கலைந்த ஆடை என அனைத்தும் அவனது காமக் கனலை மேலும் விசிறி விட்டன.

​சுமன்: "அம்மா, என் பூலை உன் கையில புடிச்சிருக்கிறது உனக்கு எவ்ளோ சுகமா இருக்குனு உன் மூச்சுக்காற்றே சொல்லுது அம்மா... இதைப்பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறனு எனக்கு இப்பவே சொல்லியாகணும்..."

​அறையின் மெல்லிய வெளிச்சத்தில், பெற்ற மகனின் விறைத்த பூலைத் தன் கையில் ஏந்தியபடி, குற்ற உணர்ச்சிக்கும் இச்சைக்கும் இடையே தவிக்கும் தேவயானியின் முகத்தைப் பார்த்தபடி சுமன் நின்றிருக்க,



சுமனின் உடல் சூடு தேவயானியின் அருகில் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவனது மூச்சுக்காற்று தேவயானியின் கன்னங்களைச் சுட்டுப் பொசுக்கியது.
​சுமனின் விறைத்த பூல் தேவயானியின் முகத்திற்கு மிக அருகில், அவளது உதடுகளின் எல்லைக்கு நேராக உயர்த்தப்பட்டிருந்தது. இருபத்து இரண்டு வயது இளைஞனின் உடலின் முழு இச்சையும், அந்த உறுப்பின் நரம்புகள் புடைத்த கொதிக்கும் தோற்றத்தில் வெளிப்பட்டது.

தேவயானி தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டிருந்தாள். அவளது இமைகள் பயத்தாலும், அதே சமயம் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு விசித்திரமான காமக் கிளர்ச்சியாலும் படபடவென அடித்துக் கொண்டன. அவள் அணிந்திருந்த வெள்ளைச் சேலையும் ஜாக்கெட்டும் முந்தைய போராட்டங்களால் கலைந்து போயிருந்தன. அவளது மார்பின் ஏற்ற இறக்கம் வேகமாக இருந்தது. அவள் வாயைத் திறக்கவோ, அல்லது தலைதுவட்டவோ முடியாதபடி மனசு ஒரு பெரும் முடக்கத்தில் உறைந்து போயிருந்தது.

​தேவயானி: "சுமன்... வேண்டா..."

​என்ற அந்த வார்த்தை அவளது தொண்டைக்குள்ளேயே மூழ்கியது. உதடுகள் வெளிப்படையாக ஒலிக்கத் திராணியின்றி முணுமுணுப்பாக மட்டுமே வெளியேறியது. சுமனின் கண்கள் அந்தத் தருணத்தில் எதையும் யோசிக்கும் நிலையில் இல்லை.
அவனது அகத்திற்குள் எரிந்த காமத் தீ தாயின் மீதான பாசத்தையும் மீறி விஸ்வரூபமாக வளர்ந்திருந்தது. அவன் தன் கைகளால் தேவயானியின் தோள்களை மென்மையாக, ஆனால் உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டான். அந்தத் தொடுதலில் இருந்த பிடிமானம் தேவயானியை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. அவள் உடலின் அத்தனை சத்திகளும் சோர்ந்து போயின. எதிர்ப்பதற்கான எந்தத் துடிப்பும் அவளிடம் எஞ்சவில்லை.

​அறைக்குள் வீசிய மெல்லிய காற்று கூட அந்தத் தருணத்தின் சூட்டைத் தணிக்கப் போதுமானதாக இல்லை. சுமன் தன் விறைப்புமிக்க உறுப்பின் முனையால் தேவயானியின் மென்மையான உதடுகளில் மெல்லத் தடவினான். அந்த உரசுதல் தேவயானியின் உடல் முழுவதிலும் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலை ஏற்படுத்தியது. அவளது கண்கள் திறக்கப்படாமலேயே, அந்தத் தொடுகையின் குளிர்ச்சியும் வெம்மையும் கலந்த உணர்வை அவளது நரம்புகள் கிரகித்துக் கொண்டன. சுமனின் கை விரல்கள் தேவயானியின் தலைமுடியைக் கோதி விட்டன. அந்த அன்னோன்யமான, அதே சமயம் எல்லை மீறிய தொடுதல் தாயும் மகனும் என்ற புனிதமான கோட்டை மெல்ல மெல்லத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தது.

​தேவயானியின் உதடுகள் நடுங்கின. அவள் தன் பற்களால் கீழ் உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டு அந்த இச்சையின் தீவிரத்தை உள்வாங்க முயன்றாள். சுமனின் மூச்சுக்காற்று நேரடியாக அவளது முகத்தில் பட்டுத் தெறித்தது.

​சுமன்: "அம்மா..."

​என்று அவன் மிக மெல்லிய குரலில் அழைத்தான். அந்த அழைப்பில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. தாயின் மீது அவன் கொண்டிருந்த எல்லையற்ற பாசம், இப்போது உடலின் பசியோடு கலந்து ஒரு விவரிக்க முடியாத வடிவத்தை எடுத்திருந்தது. தேவயானி அந்த விளிவைக் கேட்டதும் உடல் சிலிர்த்துப் போனாள். அவள் தன் கண்களைத் திறந்து சுமனின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அந்த இருபத்து இரண்டு வயது இளைஞனின் முகத்தில் இருந்த தீவிரமும், கோரிக்கையும் அவளது நெஞ்சில் ஒரு பெரும் பாரத்தை இறக்கின.


​தேவயானி: "சுமன்... வெளிய... உங்க ... அப்பா இருக்காங்க..."

​அவள் தளர்ந்த குரலில் எச்சரித்தாள். ஆனால் அந்த எச்சரிக்கையில் எந்த உறுதியும் இருக்கவில்லை. அது வெறும் சடங்குக்காகச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகள் போலத்தான் ஒலித்தது. சுமன் அதைத் பொருட்படுத்தவே இல்லை. அவன் தன் உறுப்பின் முனையால் தேவயானியின் உதடுகளை மீண்டும் ஒருமுறை மென்மையாகத் தடவினான். அந்தச் ஸ்பரிசம் தேவயானியின் கட்டுப்பாட்டை முழுமையாகச் சிதைத்தது. அவளது கைகள் தானாகவே உயர்ந்தன. சுமனின் தோள்களைப் பற்ற முயன்றன. ஆனால் விரல்கள் நடுங்கியதால் அவனால் முழுமையாகப் பற்ற முடியவில்லை.


​மௌனம் அந்த அறையை ஆக்கிரமித்திருந்தது. தேவயானி எதையும் பேசாமல், கண்களை மூடியபடி அமைதியாக நிலைகுலைந்து நின்றாள். தாயின் அந்த மௌனம் சுமனுக்கு ஒரு அனுமதியாக மாறியது. அவனது மனசுக்குள் எழுந்த தார்மீகக் கேள்விகள் அத்தனையும் அந்த உடல் வெப்பத்தில் கரைந்து போயின. தேவயானி தன் எதிர்ப்பை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாமல் தவித்த அந்தத் தருணம், உறவின் அடுத்த கட்டத்திற்கான எல்லையைத் திறந்து விட்டது. அவள் ஒரு தாய் என்ற தனது அடையாளத்தை மறந்து, ஒரு பெண்ணாக அந்த இச்சைக்கு முன்னால் மண்டியிடும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தாள்.

​வெளியே ஹாலில் ராஜின் குரல் போன் மூலமாக ஏதோ ஒரு அலுவலகப் பிரச்சினையைப் பற்றி விவாதிப்பது மங்கலாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. அந்த உலகத்திலிருந்து இவர்கள் இருவரும் முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு இருண்ட, அந்தரங்க உலகத்திற்குள் நுழைந்திருந்தனர். தேவயானியின் மனம் ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறியது. 'நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன்? பெற்ற மகனுடன்...' என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒரு பக்கம் அவளது ஆன்மாவை அறைந்தது. ஆனால் மறுபுறம், அந்த இளம் உடலின் நெருக்கம் அவள் உடலுக்குள் நீண்ட நாட்களாகத் தேங்கிக் கிடந்த ஏதோ ஒரு ஏக்கத்தைத் தீர்ப்பது போலவும் இருந்தது.
​சுமன் தன் பூலின் முனையால் தேவயானியின் உதடுகளை மென்மையாகத் தள்ளிக் குத்தினான். அந்த அழுத்தம் படிப்படியாக அதிகரித்தது. தேவயானியின் உதடுகள் லேசாகத் திறந்தன. அந்தத் திறப்பு அவளது சுயக்கட்டுப்பாட்டின் இறுதி வீழ்ச்சியைக் குறித்தது. சுமனின் கண்கள் காமவெறியில் சிவந்திருந்தன. அவன் தேவயானியின் முகத்தைப் பார்த்தான். தாயின் முகம் வெட்கமும், பயமும், எல்லையற்ற தாபமும் கலந்து ஒரு விசித்திரமான அழகைப் பெற்றிருந்தது.

​சுமனின் விறைத்த உறுப்பின் முனை தேவயானியின் மூடிய உதடுகளின் நடுவே அழுத்தி அவற்றைப் பிளக்கத் தொடங்கும் அந்த கிராஃபிக் தருணம் அறையின் காற்றை உறைந்து போகச் செய்தது. தேவயானி தன் தலையைச் பின்னால் சாய்க்க முயன்றாள். ஆனால் சுமனின் வலுவான கைகள் அவளது தலையைப் பின்னால் இருந்து தாங்கிப் பிடித்து, அந்த நெருக்கத்தை அவளுக்குள் திணித்தன. உறுப்பின் முனை தேவயானியின் உதடுகளைப் பிளந்து, அவளது வாயின் உள்ளே மெல்ல ஊடுருவத் தொடங்கியது.

​தேவயானி: "ம்ம்ம்..."

​என்ற ஒரு திணறல் சத்தம் அவள் தொண்டையிலிருந்து வெளிப்பட்டது. அந்த உறுப்பின் சூடு அவளது உதடுகளிலும், வாய் பகுதியிலும் முழுமையாகப் பரவியது. உப்புச் சுவையும், ஆணின் வியர்வை வாசனையும் கலந்த அந்தச் சூழல் அவளுக்கு ஒரு கணத்திற்கு மயக்கத்தைத் தந்தது. அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கின. அவள் கீழே சரிந்துவிடாமல் இருப்பதற்காகச் சுவரோ அல்லது கட்டிலோ பற்ற வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் சுமன் தன் உடலின் முழு பாரத்தையும் அவள் மீது சாய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

​தார்மீக எல்லைகளுக்கும் உடல் உணர்வுகளுக்கும் இடையேயான அந்தப் போராட்டம் உச்சத்தை அடைந்தது. தேவயானி தன் பற்களுக்கு இடையில் அந்த உறுப்பை உணர்ந்தபோது, அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு பயங்கரமான நடுக்கம் பரவியது. இது பாவம், இது மீற முடியாத எல்லை என்று அவளது புத்தி எச்சரித்தது. ஆனால் அவளது உடலோ அந்தத் தொடுதலுக்கு அடிபணிந்து விட்டிருந்தது. சுமன் தன் இடுப்பை மெல்ல முன்னும் பின்னும் அசைத்தான். அந்த அசைவு தேவயானியின் உதடுகளுக்குள்ளும் வெளியேயும் அந்த உறுப்பின் இயக்கத்தை உறுதிப்படுத்தியது.
​
​உதடுகள் பிளக்கப்பட்டு, அந்த உறுப்பு உள்ளே செல்லச் செல்ல தேவயானிக்குள் ஏற்பட்ட உடல் நடுக்கம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது. அவள் தன் கைகளால் சுமனின் முழங்கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள். அவளது நகங்கள் அவனது தோலில் அழுந்தின. அந்த முறையற்ற உறவு தரும் அதிர்ச்சியும், அதே சமயம் சொல்லித் தீராத காம சுகமும் அவளது மூளையை மந்தமாக்கின. அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் தானாக வழிந்து கன்னங்களில் இறங்கின. அந்தக் கண்ணீரும் காமமும் கலந்த கலவை அவளது முகத்தை ஒரு விசித்திரமான நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது.

​சுமன் தன் செயலின் தீவிரத்தில் தன்னைத் தானே இழந்திருந்தான். அவனுக்கு எதிரே நிற்பது தன் பெற்ற தாய் என்ற நினைவே அவனது மூளையில் இருந்து முற்றிலும் மறைந்து போயிருந்தது. அவன் ஒரு பெண்ணின் மீது கொண்ட வெறியோடு அந்த நிகழ்வைத் தொடர்ந்தான். தேவயானியின் உதடுகள் அந்த உறுப்பின் வடிவத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டன. அவள் தன் தொண்டையைச் செப்பனிட்டுக் கொண்டு அந்தத் தடையை மீற முயன்றாள்.

​தேவயானி: "சுமன்... போதும்... முடிகிறது..."

​என்று அவள் தளர்ந்த குரலில் முணுமுணுத்தாள். ஆனால் அவளது அந்த வார்த்தைகள் சுமனின் காதுகளில் விழவில்லை. அவனது வேகமும் இச்சையும் பலமடங்கு பெருகியிருந்தது. தேவயானியின் உடல் முழுவதும் மின்சாரம் பாய்ந்ததைப் போல சிலிர்த்துக் குலுங்கியது. அவளது மார்புச் சேலை விலகி, அந்தரங்கப் பகுதிகள் அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் மேலும் தெளிவாகத் தெரிந்தன.

​வெளியே ராஜ் போனில் பேசி முடித்துவிட்டு ஹாலில் நடமாடும் சத்தம் லேசாகக் கேட்டது. அந்தச் சத்தம் தேவயானியின் காதில் விழுந்தவுடன் அவளது உடலில் மரண பயம் மீண்டும் பற்றிக் கொண்டது. 'ஒருவேளை அவர் அறைக்குள் வந்துவிட்டால்...' என்ற அந்த அச்சம் அவளது ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியது. ஆனால் சுமன் அந்தச் சூழலைத் துளியும் கவனிக்கவில்லை. அவன் தன் காமப் பெருருக்குள் முழுமையாக மூழ்கியிருந்தான்.

​தேவயானி தன் சுயநினைவை முழுமையாக இழந்து சுமனின் அந்தச் செயலுக்கு முற்றிலுமாக வழிவிட்டாள். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தன் எதிர்ப்பின் கடைசித் துளியையும் கைவிட்டாள். சுமன் தன் ஆண்மையின் சூட்டை தேவயானியின் முகத்திலும் உதடுகளிலும் முழுமையாக உணரச் செய்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று சூறாவளியைப் போல வீசியது. தேவயானியின் தலைமுடி கலைந்து முகத்தை மூடியிருந்தது. அந்தப் படுக்கையறையின் சுவர்கள் அந்தத் தாய்-மகனின் இச்சைக் கூகூச்சலைக் கேட்டு உறைந்து நின்றன.
​
​சுமனின் விறைத்த பூலின் முனை தேவயானியின் உதடுகளை முழுமையாகப் பிளந்து உள்நோக்கிச் செல்லும் அந்த உச்சக்கட்ட