Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

రాత్రి రెండు గంటల సమయం...
గాఢమైన నిద్రలో ఉన్న నేను ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి భయంతో భయంకరంగా అరిచాను:

 "నా ఆరుష్‌ను వదిలేయండి! అతన్ని ఎక్కడికి తీసుకువెళుతున్నారు? దయచేసి ఇలా చేయకండి!" ?
 
సరిగ్గా అప్పుడే కలలో ఎవరో ఒకరు కర్ర ఎత్తారు. ఆరుష్ తలపై బలంగా కొట్టారు. ?

ఆరుష్ నేల మీద పడిపోయాడు. అతని తల నుండి రక్తం... రక్తం దారగా కారుతోంది. అతను కదలడం లేదు.
నేను కలలోనే అరుస్తూనే ఉన్నాను, విలవిలలాడిపోతూ ఏడుస్తూనే ఉన్నాను.

 ఆరుష్: (నాపై వణుకుతూ) "అమ్మా... అమ్మా!"

 నేను: "ఆరుష్‌..."
 
నా గొంతు చిరిగేంత గట్టిగా అరిచాను.
అంతలో నేను హాలులో నుండి ఒక్క ఉదుటున లేచి కూర్చున్నాను.

అవును... అది ఒక కల. అంతా ఒక ఘోరమైన పీడకల! నా శ్వాస వేగంగా ఆడుతోంది. నా శరీరం మొత్తం చెమటతో తడిసిపోయింది. నేను దీర్ఘంగా, ఆపసోపాలు పడుతూ శ్వాసిస్తున్నాను. ఇదంతా అసలు ఏమి జరుగుతోంది? నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.

నేను నిశ్శబ్దంగా మంచం మీద కూర్చున్నాను. నా గుండె దడదడలాడుతూ వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. నా చేతులు విపరీతంగా వణికిపోతున్నాయి. నా కళ్ళు తెరిచే ఉన్నాయి, కానీ నాకు కళ్ల ముందు ఏమీ కనిపించడం లేదు. 

కేవలం ఆ భయంకరమైన కల... ఆ కారిన రక్తం... నేల మీద విగతజీవిలా పడి ఉన్న నా ఆరుష్ రూపం మాత్రమే కళ్ళ ముందు కదలాడుతోంది.

 ఆరుష్: (నా వణుకుతున్న చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుంటూ, ఆందోళనగా) "అమ్మా, ఏమైంది? పీడకల వచ్చిందా?"
 
అప్పుడు దూరం నుండి ప్రతాప్ గొంతు వినిపించింది:

 ప్రతాప్: (తలుపు దగ్గర నుండి గంభీరంగా) "ఆరుష్! ఏమైంది? జాన్వి ఎందుకు అంత గట్టిగా అరిచింది?"

 ఆరుష్: (వెంటనే తేరుకుని, గొంతు సవరించుకుంటూ) "ఏమీ లేదు నాన్న. అమ్మకి ఒక పీడకల వచ్చింది, అందుకే అరిచింది. మీరు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకోండి."

 ప్రతాప్: (కొద్దిసేపు అనుమానంగా ఆగి) "ఖచ్చితంగానా?"

 ఆరుష్: "అవును నాన్న, కంగారు పడకండి."
 
ప్రతాప్ అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు. కానీ నేను మాత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా, ఉన్న చోటు నుండి కదలకుండా శిలలా కూర్చుండిపోయాను.

 ఆరుష్: (నా వైపు తిరిగి, ప్రేమగా తల నిమురుతూ) "అమ్మా, నువ్వు ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నావా?"
 
నేను అతని వైపు చూశాను. అతని ముఖం, అతని అందమైన కళ్ళు... అతను బతికే ఉన్నాడు, నా ముందే క్షేమంగా ఉన్నాడు. కానీ నా మనసంతా ఇంకా ఆ భయంకరమైన కలలోనే ఉండిపోయింది.

 నేను: (వణుకుతున్న గొంతుతో, ఏడుపు ఆపుకుంటూ) "బాబూ... బాబూ, నువ్వు నిజంగా బాగానే ఉన్నావా? నీకు... ఎక్కడైనా దెబ్బ తగిలిందా?"

 ఆరుష్: (చిరునవ్వుతో ) "అమ్మా, ఏం మాట్లాడుతున్నావు అసలు? నాకేం అవుతుంది? నీకు ఏదో పీడకల వచ్చి ఉంటుంది అంతే."
 
(అతను లేచి ప్రేమగా నాకు గ్లాసులో నీళ్ళు ఇచ్చాడు.)
 నేను: (నీళ్ళు తాగుతూ, వణుకుతూ) "అయ్యో దేవుడా... ఎంత భయంకరమైన కల అది! నేను నిజంగా ఇప్పుడే నీకోసం చచ్చిపోబోయాను బేబీ!"

 ఆరుష్: (నా వీపు నిమురుతూ) "అసలు ఎలాంటి కల వచ్చింది నీకు, అంతగా భయపడటానికి?"

 నేను: (కళ్ళు మూసుకుంటూ) "అడగకు ఆరుష్... నీకు తెలుసా? కొంతమంది నిన్ను బలవంతంగా ఎక్కడికో తీసుకుపోతున్నారు. నేను వాళ్ళని ఆపడానికి నా ప్రాణాలను అడ్డం పెట్టాను. కానీ వాళ్ళు అసలు ఆగలేదు. నిన్ను కొట్టి బలవంతంగా లాక్కుపోయారు. ఇంకా... ఇంకా..."

 ఆరుష్: "ఇంకా ఏంటి అమ్మా, చెప్పు?"

 నేను: (కళ్ళలో నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ) "అతను నీ తలపై కర్రతో బలంగా కొట్టాడు... నువ్వు నేల మీద రక్తపు మడుగులో పడిపోయావు!" ?
 
"నేను చాలా... చాలా భయపడ్డాను బేబీ. నువ్వు లేకుండా నేను బతకలేను అనిపించింది."

 ఆరుష్: (నా చేతిని మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ) "సరేనా? ఏయ్ అమ్మా, ఇప్పుడెంతని అలా భయపడుతున్నావు? నాకేం కాదు. అది కేవలం ఒక పీడకల మాత్రమే, నిజం కాదు!"

 నేను: (అతని మాటను మధ్యలోనే ఆపి, భయంతో వణుకుతూ) "అయినా సరే నాకు చాలా భయంగా ఉంది... ఒకవేళ నిజంగానే నీకు ఏమైనా అయితే..."
 
(నేను అతన్ని విడిచిపెట్టలేనట్లు మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాను.) ?

 ఆరుష్: (నా జుట్టు ఎంతో ఆప్యాయంగా నిమురుతూ) "నాకు అంత తేలికగా ఏమైనా అవుతుందా అమ్మా? నీ ప్రేమ అంత బలహీనమైనది కాదు."

 నేను: (అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ, గుండె నిండా ప్రేమతో ఏడుస్తూ) "హ్మ్, నాకు తెలుసు బేబీ. ఒకవేళ నిజంగా నీకు ఏమైనా అయితే... నేను నా ప్రాణాలను కూడా వదులుకుంటాను. ఇది నీకు ముందే చెబుతున్నాను."

 ఆరుష్: (నా కళ్ళ నుండి జారుతున్న కన్నీళ్లను వేళ్ళతో తుడుస్తూ) "అలాంటి పిచ్చి మాటలు అస్సలు అనకు. నాకేం కాదు, నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో రా."
 
అప్పుడు ఆరుష్ నన్ను తన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా తీసుకుని గదిలో పడుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. నేను అతన్ని అంగుళం కూడా గ్యాప్ లేకుండా, ఒంటికి అతుక్కుపోయేలా గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. 

అతన్ని అస్సలు కదలనివ్వలేదు. ఆరుష్ కూడా నన్ను తన చేతుల్లో బంధంలా గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.

ఉదయం... మేమిద్దరం కొంచెం ఆలస్యంగా నిద్రలేచాము. 
ప్రతాప్ అప్పటికే తన ఆఫీస్ పనులకు సిద్ధమై వెళ్ళిపోయాడు. నేను లేచి బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్ళి స్నానం చేసి, సిద్ధమయ్యాక - ముందు దేవుడికి మనసారా ప్రార్థన చేశాను. 

ఆ తర్వాత రోజూలాగే ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. అలా నేను కాలం గడుస్తున్నది తెలుసుకునేలోపే సరిగ్గా ఒక వారం రోజులు గడిచిపోయాయి!

ఇటువైపు... విక్రాంత్ ఇంట్లో భారీ సంబరాల వాతావరణం నెలకొని ఉంది. అతను స్థానిక ఎన్నికల్లో భారీ విజయం సాధించాడు -

 డబ్బుల వర్షంతో అందరినీ కొన్నాడు. నాయకులందరూ, అతని పార్టీ కార్యకర్తలు, అతని రౌడీ మనుషులు - అందరూ పెద్ద ఎత్తున ఇంటికి వచ్చారు. అందరూ విపరీతంగా తాగుతున్నారు, డీజే పాటలకు నాట్యాలు చేస్తున్నారు.

కానీ రాకీ, కబీర్ - అతని ఇద్దరు కొడుకులు మాత్రం వేరే తీవ్రమైన పగతో రగిలిపోతున్నారు.

 కబీర్: (రాకీ దగ్గరికి వెళ్తూ) "అన్నా, ఇప్పుడు మనం ఎన్నికల్లో గెలిచాం. మరి మనల్ని కొట్టిన ఆ కుర్రాడి విషయంలో ఏమైనా ఆలోచించావా? లేక ఇలాగే నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోతామా?"

 రాకీ: (కోపంగా పళ్ళు కొరుకుతూ) "ఇప్పటివరకు మనతో ఎవరూ అంత పొగరుగా మాట్లాడలేదు. ఇక ఆ కుర్రాడు... ఏకంగా మన తమ్ముడి మీద చేయి ఎత్తుతున్నాడు! వాన్ని ప్రాణాలతో వదలను."

 కబీర్: (తన మనిషిని పిలిచి అడుగుతూ) "మరి ఆ రోజు కాలేజీ దగ్గర ఉన్న ఆవిడ పేరేంటి?"

 మనిషి: "ఆమె పేరు జాన్వి  అన్నా."

 కబీర్: "జాన్వి... మనం ఆమెను కూడా వదిలిపెట్టం. ఆమె అందరి ముందు మా అక్కను, మమ్ములను అవమానించింది."

 రాకీ: (తన రౌడీ మనుషులను పిలుస్తూ) "విను—ఈ రోజు నుండి నాకు ఆ ఇద్దరి గురించి పూర్తి సమాచారం కావాలి. వాళ్ళు ఎక్కడికి వెళ్తారు, ఏం చేస్తారు. ఇద్దరు మగవాళ్ళు ఆ అబ్బాయి వెంట, మరో ఇద్దరు ఆవిడ వెంట నీడలా పడండి. మీకు అర్థమైందా?"
 
(ఇప్పటి వరకు, నేను, ఆరుష్ తల్లీకొడుకులమని వాళ్లకు ఇంకా అసలు తెలియనే లేదు).

 కబీర్: (కొంచెం కంగారుగా) "నాన్న దీనికి ఏమీ అనరు కదా అన్నయ్యా?"

 రాకీ: (గర్వంగా నవ్వుతూ) "ఏయ్ చిన్నోడా, కంగారు పడకు. ఇప్పుడు అంతా మనదే. నాన్న అందరినీ గెలిచాక వదిలేస్తారు. నేను నాన్నతో మాట్లాడి ఆ తర్వాత చూసుకుంటాను."
 
ఆ తర్వాత, వాళ్ళ ఇంట్లో వేడుకలు, నాట్యం, పాటలు—అన్నీ యధావిధిగా కొనసాగాయి. (ఈ పగటి విషయాల గురించిశ్రావణికు అప్పటికీ ఏమాత్రం తెలియదు).

??మా ఇల్లు…

అది రాత్రి సమయం. పనులన్నీ ముగించుకుని, నేను హాలులో సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాను. ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌లో ఆఫీస్ వర్క్ ఏదో చేసుకుంటున్నాడు. 

సరిగ్గా అప్పుడే బయట ప్రధాన తలుపు డోర్‌బెల్ మోగింది. నేను వెళ్లి తలుపు తెరిచి చూస్తే - అది ప్రతాప్.
ఆయన వైపు కనీసం చూడకుండానే నేను అక్కడి నుండి మొహం తిప్పుకుని వచ్చేశాను. 

చేతిలో రిమోట్‌తో మళ్ళీ టీవీ చూడటం మొదలుపెట్టాను. ప్రతాప్ పడకగదిలోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చాడు. తర్వాత బయట హాలులో మాతో పాటు కూర్చున్నాడు. నేను చాలా సేపటి నుండి ప్రతాప్‌తో అసలు మాట్లాడలేదు, ఆయన వైపు కనీసం తల ఎత్తి చూడలేదు కూడా.

కొంతసేపు మేమిద్దరం హాలులో అలా ఎవరి ఆలోచనల్లో వారు మునిగిపోయి నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోయాము.

 ప్రతాప్: (ఆరుష్‌తో) "ఆరుష్, నువ్వు ఏమైనా ముఖ్యమైన పనిలో ఉన్నావా?"

 ఆరుష్: (ల్యాప్‌టాప్‌లో టైప్ చేస్తూ) "ఏమీ లేదు నాన్న, చెప్పు."

 ప్రతాప్: "నేను రేపటి నుండి వారం రోజుల పాటు ఆఫీస్ పనికి సెలవు తీసుకోవాల్సి వస్తోంది. అది చాలా ముఖ్యం."

 ఆరుష్: "బయటకు—అంటే, ఎక్కడికి నాన్న?"

 ప్రతాప్: "గుజరాత్‌కు వెళ్ళాలి."

 ఆరుష్: "సరే నాన్న, మంచిది. నువ్వు వెళ్లి జాగ్రత్తగా పని చూసుకుని రా."
 
నేను వాళ్ళు మాట్లాడుతుంటే మాటల్లోకి రాకుండా నిశ్శబ్దంగా వింటూ కూర్చున్నాను.

 ప్రతాప్: "సరే. అయితే, నీకు ఏమైనా కారు అవసరమైనా పని ఉంటే నాకు చెప్పు. కారు ఇంట్లోనే ఉంటుంది—నేను తీసుకెళ్లడం లేదు. నీకు కావాలంటే బయటకు వెళ్లడానికి వాడుకోవచ్చు."

 ఆరుష్: (తల ఊపుతూ) "హ్మ్, సరే నాన్న."

 నేను: (ఆరుష్ వైపు ప్రేమగా చూస్తూ) "బేబీ, నీకు ఆకలిగా లేదా? ప్రతిరోజూ నిన్ను తినమని వచ్చి అడగాల్సి వస్తోంది!"

 ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "మీరు టీవీ చూస్తున్నారు కదా అమ్మా, అందుకే నేను మిమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేయలేదు. పదండి తినడానికి."
 
ఆ తర్వాత మేమంతా కలిసి మౌనంగా రాత్రి భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము. ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడుకోవడం లేదు, మేమంతా నిశ్శబ్దంగా తింటున్నాము. 

అందరూ తినడం ముగిశాక, నేను ప్లేట్లు తీసుకుని వంటగదిలోకి వెళ్ళి కడిగాను. ఆరుష్ హాలులో సోఫాలో కూర్చున్నాడు. ప్రతాప్ ఫోన్‌లో ఎవరితోనో మాట్లాడటానికి టెర్రస్‌పైకి వెళ్ళాడు.

నా వంటపని ముగించుకుని హాలులోకి వచ్చాను. చూడు - ఆరుష్ ఇంకా తన ల్యాప్‌టాప్‌తోనే కూర్చుని పని చేసుకుంటున్నాడు.

 నేను: (కొంచెం కోపంగా, అల్లరిగా) "ఆరుష్! నీకు అసలు నిద్ర రాదా? నేను నీకు అన్నీ చెప్పాలా వచ్చి?!"

 ఆరుష్: "నాకు నిద్ర వస్తోంది అమ్మా."

 నేను: "అయితే రా, లే."

 ఆరుష్: (ల్యాప్‌టాప్ మూస్తూ) "సరే అమ్మా, పదా. కానీ ఎందుకంత కోపంగా ఉన్నావు నా మీద?"
 
మేము ఇద్దరం పడకగదిలోకి వచ్చాము. నేను మా ఇద్దరి కోసం పడకలు సర్దాను. బెడ్‌రూమ్ లైట్లు అన్నీ ఆర్పేశాను. మరియు నిద్రపోవడం మొదలుపెట్టాను. 

నేను ఆరుష్‌కు కొంచెం దూరంగా పడుకున్నాను.

 ఆరుష్: (నెమ్మదిగా గుసగుసలాడుతూ) "అమ్మా, నీ డేట్ (Periods)  వచ్చిందా?"

 నేను: (సిగ్గుగా తలదించుకుంటూ) "హ్మ్..."

 ఆరుష్: "అయితే మరి నాకెందుకు ముందుగా చెప్పలేదు?"

 నేను: (ముఖం మరోవైపు తిప్పుకుంటూ) "ఇప్పుడు ఏం చేయాలి బాబు - ఇదంతా నేనే నీకు చెప్పాలా? లేక 'చూడు, నాకు పీరియడ్స్ వచ్చాయి' అని నీతో ఓపెన్‌గా చెప్పాలా? నాకు చాలా సిగ్గుగా ఉంది."
 
అప్పుడు అతను నన్ను ఒక్క ఉదుటున తన వైపుకు లాక్కున్నాడు. అతను నన్ను తన చేతుల్లోకి బంధించి గట్టిగా తీసుకున్నాడు.

 ఆరుష్: (నా జుట్టు ఎంతో ప్రేమగా నిమురుతూ) "అందుకేనా ఈరోజు ఉదయం నుంచి నా మీద అంత కోపంగా ఉన్నావు?"

 నేను: (సిగ్గుతో అతని ఛాతీ మీద తల ఆనిస్తూ) "నేనేం చేయగలను బేబీ? దానంతట అదే నా శరీరం అలా సర్దుకుంటుంది."
 
ఆరుష్: (నా కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ) "అమ్మా... నువ్వు లేకుండా నేను ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేను."

 నేను: (చిన్న చిరునవ్వుతో) "హ్మ్... నాకు తెలుసులే. కానీ నీ కాలేజీ సెలవులు త్వరలోనే అయిపోతాయి - పైగా నన్ను ఇంతవరకు ఎక్కడికీ విహారయాత్రకు తీసుకువెళ్ళలేదు కూడా."

 ఆరుష్: (అల్లరిగా నవ్వుతూ) "ఇప్పుడే నన్ను నానీ వాళ్ళ ఇంటికి బైక్ మీద తీసుకువెళ్ళావు కదా అమ్మా?"

 నేను: (కోపంగా మొహం పెట్టి) "అవును, మేము అమ్మని కలవడానికి వెళ్ళాము. నేను మా ఇద్దరి రొమాంటిక్ ట్రిప్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను."

 ఆరుష్: (మరింత అల్లరిగా కన్నుగీటుతూ) "అవును, సరిగ్గా అదే - మనమిద్దరం బైక్ మీద వెళ్ళాము, కదా?" 


 నేను: (సిగ్గుతో మునిగిపోయి అతని వీపు మీద కొడుతూ) "నువ్వు... నువ్వు చాలా చెడ్డదానివి అయిపోయావు ఆరుష్! వెళ్ళిపో, నేను నీతో అస్సలు మాట్లాడను!"
 
(అలా చెబుతూ నేను నా ముఖాన్ని మరోవైపుకు తిప్పి అలిగినట్లు నిద్రపోవడం మొదలుపెట్టాను.)

 ఆరుష్: (నన్ను మళ్ళీ తన వైపు బలవంతంగా తిప్పుతూ) "హే హే - నా ప్రియమైన రాకుమారి, కోపం తెచ్చుకోకు. ఇటు చూడు నా మొహం."

 నేను: (చిరునవ్వును దాచుకుంటూ) "లేదు, చూడను."
 
ఆరుష్ నన్ను తన వైపు తిప్పి, తన ఒంటి మీద పడుకోబెట్టుకున్నాడు. నేను అతని విశాలమైన ఛాతీ మీద పడుకున్నాను.

 ఆరుష్: "నాకు ఒక అద్భుతమైన ఆలోచన వచ్చింది. మనం ప్రతాప్ లేని ఈ సమయంలో రెండు రోజుల తర్వాత ఒక మంచి ట్రిప్‌కి బయలుదేరుదాం. సరేనా?"

 నేను: (ఆమె కళ్ళలోకి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ) "చూడు బేబీ, ఇప్పుడే హఠాత్తుగా బయటకు వెళ్లాలని అనుకోవద్దు. ఇప్పుడు బయట వర్షం పడుతోంది. నాకు అసలు బయటకు వెళ్లాలని లేదు."

 ఆరుష్: "నీకు వర్షం అంటే ఇష్టం లేదా అమ్మా?"

 నేను: (కొంచెం కరిగిపోతూ) "ఇష్టం... వర్షం అంటే చాలా ఇష్టం. కానీ..."

 ఆరుష్: "కానీ ఏంటి?"

 నేను: (తల వంచుకుంటూ) "నాకు చలి అంటే అస్సలు ఇష్టం లేదు. నేను వర్షంలో తడిచినప్పుడు - నాకు చాలా వణుకుపుట్టి చలిగా అనిపిస్తుంది. నీకు తెలుసు కదా?"

 ఆరుష్: (అర్థం చేసుకుంటూ) "హ్మ్... అయితే నేను ఇంకేదైనా వేరే మంచి ప్లాన్ ఆలోచిస్తాను."

 నేను: "హ్మ్, అలాగే."

 ఆరుష్: "మరియు నీ డేట్ వచ్చే వరకు ఎక్కువ పనుల గురించి అస్సలు ఒత్తిడి పడకు. నాకు చెప్పు - ఇంట్లో అన్ని పనులూ నేనే చేస్తాను. నువ్వు ప్రశాంతంగా ఉండు. నీకు అర్థమైందా?"
 
 నేను: (ఆమె వేళ్ళతో ఆటలాడుతూ) "హ్మ్... బేబీ, నా మీద నీకు ఎందుకంత పిచ్చి ప్రేమ? ప్రతాప్ కూడా నీ అంత పిచ్చివాడు కాదు. నాకు చెప్పు - అసలు ఎందుకు?"

 (నేను అతని ఛాతీ మీద నా వేళ్ళతో చిన్నగా గీస్తూ ఆడిస్తున్నాను.)

 ఆరుష్: (నా కళ్ళలోకి లోతుగా, నేరుగా చూస్తూ) "ఎందుకంటే... ఎందుకంటే నువ్వు కేవలం నా దానివి మాత్రమే, జాన్వి." ?
 
నా గుండె ఒక్క క్షణం ఉలిక్కిపడి ఆగిపోయింది. నేను ఆమె కళ్ళలోకి అలాగే చూస్తూండిపోయాను.

 నేను: (వణుకుతున్న గొంతుతో, కన్నీళ్లతో) "ఏం... ఏం చెప్పావు నువ్వు?"

 ఆరుష్: "అదేంటంటే—నువ్వు కేవలం నా దానివి."

 నేను: (సిగ్గుతో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ) "లేదు, లేదు... నువ్వు చెప్పింది ఏంటంటే…

 ఆరుష్: "ఏంటి అమ్మా..."

 నేను: (నా సిగ్గును మొహంలో దాచుకుంటూ) "నువ్వు నన్ను... నన్ను జాన్వి అని పిలిచావు."

 ఆరుష్: (చిరునవ్వుతో) "హ్మ్, పిలిచాను."

 నేను: (ఆమె ఛాతీ మీద నా నోరు పెట్టి గొనుక్కుంటూ) "బేబీ... అలా అనకు. ఇప్పుడు నా పేరు పిలుస్తావా?"

 ఆరుష్: (మెల్లగా ముద్దుగా) "నేనా?"

 నేను: (సిగ్గుపడుతూ) "ఉమ్... నాకు తెలియదు."
 
ఇప్పుడు అతను నన్ను మరింత దగ్గరకు లాగి ముద్దుపెట్టుకోవడానికి మెల్లగా నా పెదవుల వైపు కదలడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ నేను ఈసారి స్వయంగా అతన్ని ఆపాను. ?

 నేను: (అతని చేయి సున్నితంగా పట్టుకుని) "బేబీ... నాకు నెలసరి వచ్చింది. ఏమీ చేయకు - నాకు ఇప్పుడు చాలా నొప్పిగా ఉంటుంది."
 
అతను నా పరిణాతిని, నా బాధను వెంటనే అర్థం చేసుకున్నాడు. నా నుదుటిపై ఎంతో పవిత్రంగా ఒక ముద్దు పెట్టాడు. నన్ను తన చేతుల్లో గట్టిగా పట్టుకుని హాయిగా నిద్రపోయాడు. ?✨

మరుసటి రోజు. ప్రతాప్ త్వరగా సిద్ధమై ఆఫీస్‌కు బయలుదేరాడు. నేను కొంచెం ఆలస్యంగా నిద్రలేచాను. తర్వాత బాత్‌రూమ్‌కి వెళ్లి స్నానం చేసి, నా దినచర్య పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. 

 తర్వాత తను కూడా స్నానం చేసి, కాఫీ, అల్పాహారం తీసుకున్నాక - ఇంటి పనుల్లో నాకు కొంచెం సహాయం కూడా చేశాడు ఆరుష్.

మధ్యాహ్నం భోజనం చేశాక, నాకు కడుపునొప్పి రావడంతో నేను ఒక పెయిన్ కిల్లర్ వేసుకున్నాను. కాసేపు మంచం మీద నిద్రపోయాను. సాయంత్రం  లేచాను. కొంచెం ఫ్రెషప్ అయ్యాక, ఆరుషి కోసం వేడి వేడి కాఫీ చేశాను. 

అతనికి విషయం చెప్పి, మా పక్కింటి రేఖ ఇంటికి వెళ్లి కొసేపు కబుర్లు చెప్పి వచ్చాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత తిరిగి వచ్చి, రాత్రి భోజనం తయారుచేసి, ఆరుషితో కొంత నాణ్యమైన సమయం గడిపాను.

(ఇప్పుడు నాకు నెలసరి వస్తోంది, అందుకే ఆరుష్ నాతో శారీరకంగా సరదాగా ఉండటం లేదు. నిజానికి, ఈ రోజుల్లో అతను నన్ను ఒక రాణిలా చాలా బాగా చూసుకుంటున్నాడు! ఆరుష్ నన్ను అలా నర్సింగ్ చేసినట్లు చూసుకున్నప్పుడు నాకు అతనిపై మరింత ప్రేమ కలుగుతుంది).

నేను చెప్పే ప్రతీదానికీ అతను తూచా తప్పకుండా ఒప్పుకుంటాడు. అతను నన్ను ఈ ప్రపంచంలో ఎవరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తాడు. నా భర్త ప్రతాప్ నన్ను ప్రేమించిన దానికంటే ఆరుష్ నన్ను వేల రెట్లు ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాడు. మరియు ఈ సృష్టిలో నేను అతన్నే ఎక్కువగా, ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను. లేదా నిజం చెప్పాలంటే, నేను ఈ ప్రపంచంలో కేవలం అతన్నే ప్రేమిస్తున్నాను! ❤️

ఈ రోజులు మావి చాలా ప్రశాంతంగా గడుస్తున్నాయి. నా మానసిక ఒత్తిడి పూర్తిగా తగ్గిపోతోంది. నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను. ఆరుష్‌తోనే జీవితాంతం ఉంటూ జీవించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. అప్పుడప్పుడు నా మనసులో ఇలాంటి విచిత్రమైన ఆలోచనలు వచ్చేవి—

అతన్ని ఈ సమాజానికి దూరంగా ఎక్కడికైనా చాలా దూరంగా పారిపోవాలి—చాలా దూరంగా, అక్కడ లోకంతో సంబంధం లేకుండా కేవలం నేనూ, మా స్వచ్ఛమైన ప్రేమ మాత్రమే ఉంటాము!

కానీ జీవితం మనం అనుకున్నంత సులభం కాదని నాకు తెలుసు. నేను ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ కాపురంలో చాలా భరించాను. పగలు, రాత్రి తేడా లేకుండా ఒంటరిగా గదిలో కూర్చుని ఏడ్చాను. చాలా ఏడ్చాను. 

దేవుడు ఎవరికీ నా జీవితంలో వచ్చినటువంటి ఇంతటి విచిత్రమైన బాధను ఇవ్వకూడదు. కానీ ఇన్ని కష్టాలను, అవమానాలను తట్టుకుని ఈరోజు నేను బ్రతుకుతున్నది దేనికో తెలుసా? 

కేవలం..."ఆరుష్ వల్ల మాత్రమే!" ✨
కొన్నిసార్లు నేను ఒంటరిగా కూర్చుని అనుకునేదాన్ని—ఒకవేళ నాకు కూతురు ఉంటే? లేదా ఎవరైనా…

 మరో సాధారణ అబ్బాయి—ఆరుష్ నన్ను ప్రేమించినంతగా నన్ను ప్రేమించనివాడు పుట్టి ఉంటే? అసలు నా జీవితం ఏమయ్యేది?

లేదు, అసలు లేదు. నేను ఆరుష్ తప్ప ఈ భూమ్మీద ఇంకెవరినీ కనీసం ఊహించుకోలేను. లేదు—అతని స్థానాన్ని ఈ లోకంలో ఎవరూ ఏమాత్రం భర్తీ చేయలేరు. 

అతనే నాకు ఈ విశ్వంలో అత్యంత విలువైన సర్వస్వం.
నిజం చెప్పాలంటే... చిన్నప్పటి నుంచి ఆరుష్ నాకు అందరికంటే చాలా భిన్నంగా, ప్రత్యేకంగా కనిపించేవాడు. నేను అతని దగ్గర ఉన్నప్పుడల్లా నాకు ఒక అంతులేని ప్రశాంతత దొరికేది. 

అతను చిన్నవాడుగా ఉన్నప్పుడు—అప్పుడు నన్ను తనతో వచ్చి ఆడుకోమని మారాం చేసేవాడు. నేను నా ఇంటి పనులన్నీ మధ్యలోనే వదిలేసి అతనితో కూర్చుని ఆడుకునేదాన్ని. ప్రతిరోజూ అతని కాలేజ్ హోంవర్క్ నేనే దగ్గరుండి కూర్చుని పూర్తిచేయించేదాన్ని. ప్రతిరోజూ అతనికి మంచి విషయాలు, సంస్కారం నేర్పించేదాన్ని. 

నేను చెప్పే ప్రతీదాన్నీ అతను ఒక గురువులా ప్రశాంతంగా శ్రద్ధగా వినేవాడు.
ఆ చిన్ననాటి రోజులు నాకు ఇప్పటికీ పచ్చగా గుర్తు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా చెప్పాలంటే – 

అతను తన కాలేజ్ ట్రిప్ కోసం రెండు రోజులు ఊరు వెళ్ళినప్పుడు నాకు కలిగిన ఆవేదన అంతాఇంతా కాదు! నాకు అప్పుడు ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉండి పిచ్చిపట్టినట్లు అనిపించేది. అతనితో మాట్లాడటానికి నేను పదే పదే ఆరుష్ కాలేజ్ టీచర్ మొబైల్‌కి వీడియో కాల్ చేసేదాన్ని. అతను నాకు ఆ రెండ్రోజులు చాలా చాలా గుర్తొచ్చాడు. నేను ఆ రెండ్రోజులుగా కనీసం సరిగ్గా అన్నం కూడా తినలేదు.


ఇక ప్రతాప్ విషయానికొస్తే? ఆయనకు కేవలం బ్యాంకు, ఆఫీస్, ఇల్లు తప్ప వేరే జీవితమే లేదు. ఆయన మాతో ఎక్కువ సమయం గడిపేవాడు కాదు. ఆయన ఏనాడూ నా మనసులోని భావాలపై శ్రద్ధ పెట్టలేదు. 

కానీ నేను ఆరుష్‌ను నా గుండెలకు హత్తుకుని - వాడికి అన్నీ నేర్పించాను. వాడిని ఈ సమాజంలో ఒక సమర్థుడిగా తీర్చిదిద్దాను. వాడికి చిన్న జబ్బు చేసినప్పుడల్లా - వాడిని నా ఒడిలో పడుకోబెట్టుకుని రాత్రంతా కంటి మీద కునుకు లేకుండా నిద్రపుచ్చేదాన్ని. 

కానీ నేనెప్పుడూ నిద్రపోయేదాన్ని కాదు, కాపలా కాసేదాన్ని. ఈ రోజుకీ నేను వాడి గురించి అంతే ఆందోళన పడుతూ ఉంటాను. నేను ఏమీ చేయలేను - ఒకవేళ వాడికి ఏమైనా అయితే నేను పిచ్చిదానినైపోతాను.

సరే, ఆ పాత విషయాలన్నీ కొంచెం పక్కన పెడదాం... నేను నా, ఆరుష్‌ల ఆ చిన్ననాటి మధుర జ్ఞాపకాలను అలా తలచుకుంటున్నాను.

ప్రతాప్ ఊరు వెళ్లి వెళ్ళిపోయి సరిగ్గా రెండు రోజులైంది.
అది ఒక ఉదయం పూట. నేను, ఆరుష్ కలిసి హాలులో అల్పాహారం చేస్తున్నాము.

 ఆరుష్: (చాలా ఉత్సాహంగా, ముఖంలో వెలుగులు విరజిమ్ముతుండగా) "అమ్మా, మనం ఈరోజు సాయంత్రం కచ్చితంగా బయటకు వెళ్ళాలి. కాబట్టి ఈరోజు నీ పనులేవీ సాయంత్రం పూట పెట్టుకుని హడావిడి చేయకు."

 నేను: (చేతిలో ఫోర్క్ కింద పెడుతూ ఆశ్చర్యంగా) "బయటకు వెళ్ళడమా - అసలు ఎక్కడికి?"

 ఆరుష్: (ఒక కొంటె నవ్వుతో) "అ... అది నేను నీకు ఇప్పుడే చెప్పలేను అమ్మా, ఇదొక సర్‌ప్రైజ్! నువ్వు మాత్రం సాయంత్రం సరిగ్గా 6 గంటలకు ఎంతో అందంగా సిద్ధమవ్వు చాలు."

 నేను: (కంగారుగా) "కానీ అసలు ఎక్కడికి వెళ్తున్నాము - కనీసం నాకు చిన్న క్లూ అయినా చెప్పు!"

 ఆరుష్: (తల అడ్డంగా ఊపుతూ) "అమ్మా, నేను చెప్పలేను—అసలు చెప్పను."

 నేను: (ఆందోళనగా బైటికి చూస్తూ) "కానీ బయట చూడు ఇప్పుడు విపరీతంగా వర్షం పడుతోంది. ఒకవేళ సాయంత్రం కూడా ఇలాగే భారీ వర్షం పడితే ఎలా?"

 ఆరుష్: (నన్ను ఎంతో ప్రేమగా ఓదారుస్తూ) "నువ్వు ఏమాత్రం చింతించకు అమ్మా. మన దగ్గర కారు ఉంది కదా? మనం హాయిగా అందులో వెళ్దాంలే."

 నేను: (కొంచెం ముందుకు వంగి అల్లరిగా) "హ్మ్... సరే. మరి మనం ఎప్పుడు తిరిగి ఇంటికి వస్తాం? రాత్రి ఆలస్యం అవుతుందా?"

 ఆరుష్: (ప్రేమగా చూస్తూ) "అవును. మనం త్వరలోనే అన్నీ ముగించుకుని తిరిగి వస్తాం."

 నేను: (ఆమె కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూ) "సరే కానీ... నన్ను మరీ నగరానికి ఎక్కడికైనా చాలా దూరం తీసుకెళ్లొద్దు సుమా."

 ఆరుష్: (చేతులు జోడిస్తూ సరదాగా) "సరే అమ్మా, అలాగే."
 
మేము అల్పాహారం చేశాక, నేను నా రోజూవారీ ఇంటి పనులు చేయడం మొదలుపెట్టాను. ఈరోజు ఆకాశం అంతా నల్లటి మందపాటి మేఘాలతో కప్పబడి ఉంది. ఈరోజు సాయంత్రం కల్లా భారీ వర్షం కురుస్తుందని నాకు గట్టిగా అనిపించింది.

అప్పుడే ఆకాశంలో చిన్నచిన్న చినుకులు పడటం మొదలయ్యాయి. నేను ఉతికిన బట్టలు ఎండబెట్టడానికి టెర్రస్ మీదకు వెళ్ళి ఆరేశాను.

 నేను: (వంటగది నుండి గట్టిగా పిలుస్తూ) "బేబీ!"

 ఆరుష్: (హాలు నుండి) "ఏంటి అమ్మా చెప్పు?"

 నేను: "బేబీ, నేను ఇప్పుడే బట్టలను టెర్రస్ మీద ఆరేశాను. వర్షం వచ్చేలా ఉంది, దయచేసి వెళ్లి వాటిని తీసుకువస్తావా? నేను ఇక్కడ వంట భోజనం తయారు చేస్తున్నాను."

 ఆరుష్: (వెంటనే కుర్చీలోంచి లేస్తూ) "సరే అమ్మా, నేను ఇప్పుడే వెళ్ళి తెస్తాను."
 
ఆరుష్ బట్టలన్నీ తీసుకుని వచ్చి బెడ్‌రూమ్‌లో పెట్టి నేరుగా నా దగ్గరకు వచ్చాడు.

 ఆరుష్: (కిటికీలోంచి బయట పడుతున్న వర్షాన్ని చూస్తూ) "అమ్మా, ఈరోజు బయట భారీ వర్షం కురిసేలా ఉంది, వాతావరణం చాలా కూల్‌గా ఉంది."

 నేను: "అవునా? అయితే ఏంటి బాబు సంగతి - మనం ఈ సాయంత్రం వెళ్ళే ప్లాన్ రద్దు చేసుకుందామా?"

 ఆరుష్: (వెంటనే అడ్డుకుంటూ) "వద్దు వద్దు! వర్షం పడితేనే ఇంకా రొమాంటిక్‌గా ఉంటుంది, మనం కచ్చితంగా వెళ్దాం!"

 నేను: (చిరునవ్వుతో) "నీ కోరిక ముందు నా మాట ఎక్కడ నెగ్గుతుంది, నువ్వు ఎప్పుడూ ఒప్పుకోవు."
 
అప్పుడు నా మధ్యాహ్నం భోజనం సిద్ధమైంది. మేమిద్దరం కలిసి కూర్చుని భోజనం చేశాము.
తర్వాత మిగిలిన వంటగది పని పూర్తి చేశాక - నేను ఆరుష్ దగ్గరికి వెళ్ళాను. అతను తన ల్యాప్‌టాప్‌తో హాలులో సోఫాలో కూర్చుని ఉన్నాడు.

 నేను: (అతని భుజంపై వేలు చిటికెస్తూ) "బేబీ, నేను సాయంత్రం వెళ్లడానికి ముందు కాసేపు మంచం మీద పడుకోవచ్చా?"

 ఆరుష్: (ప్రేమగా తల నిమురుతూ) "సరేలే అమ్మా, నువ్వు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకో. నేను నిన్ను సాయంత్రం రెడీ అవ్వడానికి కచ్చితంగా లేపుతాను."

 నేను: (తల అడ్డంగా ఊపుతూ) "సరే బేబీ."

 నేను: "అవును అమ్మా, నీ ఫోన్ ఎక్కడ?"
 
అప్పుడు నేను నా మొబైల్ ఫోన్‌ను ఆరుష్‌కు ఇచ్చి పడుకోవడానికి వెళ్ళాను.

ఆరుష్ అప్పుడు నా ఫోన్ తీసుకుని ఎవరికో కాల్ చేసి చాలా రహస్యంగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు…