Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

ఆరుష్: “ అమ్మా , అంతగా ఆందోళన చెంది మనసు పాడుచేసుకోకు. మనం ఒకరినొకరు స్వచ్ఛంగా ప్రేమించుకుంటున్నాము , అంతే! ఒక తల్లి కొడుకులు ఇంతగా ప్రేమించకూడదా ?
 
అవును , మన మధ్య ఉన్న ఈ ప్రేమ సామాజిక హద్దుల కంటే చాలా ఎక్కువ , చాలా గాఢమైనదని నేను నమ్ముతాను. మనం ఈ ప్రపంచంలో ఏ తప్పూ చేయలేదు కదా అమ్మ ?"
 
నేను: “ మ్... నువ్వు చెప్పేది నిజమే.”
 
నేను: “ సరే , ఇక చాలు... ఇప్పుడు నేను ప్రశాంతంగా పడుకుంటాను. లేకపోతే , నీ ఈ మాటల వల్ల ఇక్కడ నా కన్నీళ్లతో ఒక పెద్ద వరద వస్తుంది.
”
ఆరుష్: ( చిరునవ్వు నవ్వుతూ) “అమ్మా... నువ్వు అల్లరి చేయకు.”
 
అని చెప్పి మేమిద్దరం కలిసి ఆ రాత్రి నిద్రపోవడానికి సిద్ధమయ్యాము. ఆరుష్ నన్ను ఎప్పటిలాగే తన బలమైన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా తీసుకున్నాడు. నేను నా తలలను అతని విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించి ప్రశాంతంగా పడుకున్నాను.
 
నేను స్పష్టంగా అతని గుండె చప్పుడును వినగలిగాను. అతని శ్వాస నా తలపై తగులుతుంటే అనుభూతి చెందగలిగాను.
 
నా మనసులో ఇంకా ఎన్నో ప్రశ్నలు మెదులుతూనే ఉన్నాను... ఇది నిజంగా సరైనదేనా ? ఇది తప్పా ? జనాలు ఏమనుకుంటారు ? అసలు రేపు ఏం జరగబోతోంది ?
 
కానీ ఆ క్షణంలో ఒక్క విషయం మాత్రం నా గుండెకు పూర్తిగా నిశ్చయమైంది—నేను ఆరుష్ లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా బ్రతకలేను! అలాగే అతను కూడా నేను లేకుండా జీవించలేడు. ఈ ప్రపంచంలో ఈ ప్రేమ మాత్రమే నిజమైనది... ఈ బంధం అమూల్యమైనది! ??
 
ఆదివారం ఉదయం పూట నా మనసులో ఏదో తెలియని అశాంతి , గుండెలో వింత భయం నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. గతంలో మార్కెట్‌లో నన్ను వెంబడించిన ఆ ఇద్దరు అపరిచిత వ్యక్తుల జ్ఞాపకం నన్ను ఒంటరిగా బయటకు పంపనీయలేదు.
 
అందుకే నేను ఆరుష్‌ను తోడుగా ఉంచుకుని ఇంట్లోనే దేవుడికి దీపం పెట్టి , హారతి ఇచ్చి పూజ ముగించాను. ఉదయాన్నే లేచి ఇంటి పనులన్నీ , వంట పూర్తి చేశాను. ఆరుష్ , ప్రతాప్ ఇద్దరూ హాలులో సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూడటంలో నిమగ్నమై ఉన్నారు.
 
నేను చక్కగా తయారై హాలులోకి వచ్చి అడిగాను:
 
నేను: " బేబీ ?"
 
ఆరుష్: ( తలెత్తి చూస్తూ) " అమ్మా , ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు ?"
 
నేను: " అవును... నేను పార్లర్‌కి వెళ్ళాలి. నాతో పాటు వస్తావా ?"
 
ఆరుష్: ( ముఖం చిట్లించుకుంటూ) "నాకు ఫేషియల్ , మేకప్ లాంటివి ఏమీ వద్దులే అమ్మ. నేను ఏమైనా అమ్మాయిని అనుకున్నావా ?" ?
 
నేను: ( కోపంగా , పట్టుదలగా) " నువ్వు నాతో రమ్మని మాత్రమే అడుగుతున్నాను. నువ్వు అక్కడే పార్లర్‌లో ఉండాలనుకుంటే ఉండు , లేకపోతే కొద్దిసేపు బయట తిరిగొచ్చి నన్ను తీసుకెళ్ళు!"
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "వావ్... నాకు అర్థమైంది. నువ్వు ఆగు అమ్మా, ఇప్పుడే నా బట్టలు మార్చుకుని వస్తాను!" ✨
 
ప్రతాప్ అక్కడే సోఫాలో కూర్చున్నాడు. కానీ ఆయన ఏమాత్రం మాట్లాడలేదు, కేవలం టీవీ చూడటంలోనే పూర్తిగా నిమగ్నమైపోయారు. ఆయన కనీసం నా వైపు తల ఎత్తి కూడా చూడలేదు,
 
నాతో కనీసం ఒక్క మాట కూడా అనలేదు—అసలు నేను ఆ ఇంట్లో ఎవరినీ కానట్లు, ఆయనకు భార్యనూ కానట్లుగా పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశారు. ?
 
నా గుండె ఆ అవమానంతో కొంచెం బద్దలైనట్లయింది. కానీ నేను ఆయన వైపు చూడాలనే ప్రయత్నం కూడా చేయలేదు. ఆ క్షణంలో నాకు ఆనందం ఉప్పొంగగా, నేను ఆరుష్‌తో కలిసి పార్లర్‌కు బయలుదేరాను. ?
 
నేను బైక్‌పై అతని వెనుక ఎంతో దగ్గరగా కూర్చున్నాను—ఎంత దగ్గరగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని వెచ్చని వీపుకు గట్టిగా నొక్కుకుంటున్నాయి.
 
ఇది లోకరీత్యా తప్పని నాకు తెలుసు, కానీ ఆ స్పర్శను నేను ఆపలేకపోయాను. అతని దేహపు వెచ్చదనం, అతని సువాసన నన్ను పూర్తిగా లాక్కుంటున్నారు. ?
 
ఆరుష్: (డ్రైవ్ చేస్తూ) "అమ్మా, నువ్వు ఆల్రెడీ చాలా అందంగా ఉన్నావు కదా, మరి ఇప్పుడు సడన్‌గా పార్లర్‌కు వెళ్లాల్సిన అవసరం ఏముంది?"
 
నేను: "నీకు అసలు అర్థం కాదు. నేను నెలలో కనీసం ఒకటి రెండు సార్లు అక్కడికి వెళ్తాను. కానీ ఇప్పటివరకు మీ నాన్నగారి నిర్లక్ష్యం వల్ల నేను ఎప్పుడూ వెళ్లలేకపోయాను."
 
ఆరుష్: "హమ్... ఒక ఆడపిల్లలా తయారవ్వడం కోసమా!" ?
 
నేను: (అతని వీపు మీద ముద్దుగా కొడుతూ) "ఏంట్రా పిచ్చి మాటలు, ఏమీ అనకు!"
 
ఆరుష్: "అయినా అమ్మా, నువ్వు నాన్నగారి టెన్షన్ వల్ల వెళ్లలేకపోయాను అన్నావు కదా... మరి ఈరోజు అకస్మాత్తుగా వెళ్లాలని ఎందుకుపించింది?"
 
నేను: "నీ కోసమే."
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంగా) "నిజంగానా?"
 
నేను: "ఛీ పో! నేను సరదాగా అన్నానులే. ఊరికే వెళ్లాలనిపించింది అంతే."
 
కానీ అసలు నిజం... నేను కేవలం ఆరుష్ కోసమే పార్లర్‌కు వెళ్తున్నాను! అతని కళ్ళలో మరింత అందంగా కనిపించాలని, అతనికోసమే నేను మెరిసిపోవాలని ఆశపడ్డాను. కేవలం అతని కోసమే! ?
 
కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ నన్ను సాక్షి బ్యూటీ స్టూడియో దగ్గర దింపాడు.
 
నేను: "బేబీ, నేను పార్లర్ పని అయిపోగానే ఫోన్ చేస్తాను, త్వరగా రా. లేకపోతే నేను ఒంటరిగా రాలేను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, అసలు కంగారు పడకు, నేను కచ్చితంగా వస్తాను."
 
అని చెప్పి అతను వెళ్లిపోయాడు, నేను లోపలికి అడుగుపెట్టాను.
 
సాక్షి (పార్లర్ మహిళ): "హే మేడమ్! మీరు చాలా రోజుల తర్వాత మా పార్లర్‌కి వచ్చారు... ఎలా ఉన్నారు?"
 
నేను: "హలో సాక్షి. నేను బాగున్నాను. ఈరోజు కొంచెం నా గ్రూమింగ్ జాగ్రత్తగా చేద్దామని వచ్చాను."
 
సాక్షి చిరునవ్వుతో అంది:"మీరు అనుకున్నది అక్షరాలా నిజం. నేను ఒక్క విషయం చెప్పనా?"
 
నేను: "చెప్పండి సాక్షి, తప్పకుండా చెప్పండి."
 
సాక్షి: "మీరు పార్లర్‌కి వచ్చిన ప్రతిసారీ, మీరు ఇంకా చిన్నవయసు కాలేజీ అమ్మాయిలా కనిపిస్తున్నారని నాకు అనిపిస్తుంది! నిజం చెప్పాలంటే, మీ అసలు వయసు తెలియని వాళ్ళు మిమ్మల్ని చూసి కొన్ని సంవత్సరాలు చిన్నవారని తేలిగ్గా ఊహిస్తారు. మీ చర్మంపై ఆ సహజమైన మెరుపు అద్భుతంగా ఉంది."
 
నేను: (సిగ్గుపడుతూ) " సాక్షి? నన్ను అంతగా పొగడకండి."
 
సాక్షి: "నేను జోక్ చేయడం లేదు, నిజం మాట్లాడుతున్నాను. కొంతమంది క్లయింట్‌లకు ఆగ్లో రావడానికి చాలా మేకప్ అవసరం, కానీ మీ చర్మం అసలు మేకప్ లేకుండానే ఇప్పుడే తాజాగా తయారైంది."
 
నేను: "ధన్యవాదాలు సాక్షి. సరే, ఈరోజు మనం ఏమేం చేద్దాం?"
 
సాక్షి: "మనం ఈరోజు సాధారణ గ్రూమింగ్ చేద్దాం—కనుబొమ్మలు, పై పెదవి, క్లీన్-అప్, హెయిర్ ట్రిమ్ మరియు చివరగా మానిక్యూర్. సరేనా?"
 
నేను: "అవును, పర్ఫెక్ట్‌గా చేయండి."
 
సాక్షి: "మీ గడ్డం మీద కొంచెం హెయిర్ ఉంది, ట్రై చేద్దాం... అంతే... అయిపోయింది! ఎక్కువ నొప్పిగా అనిపించలేదా మేడం?"
 
నేను: "కొంచెం నొప్పిగా ఉంది, కానీ పర్వాలేదు."
 
సాక్షి: "ఎలాగూ మీ కనుబొమ్మల నాచురల్ ఆకారం చాలా బాగుంది, నేను కొద్దిగా టచ్-అప్ మాత్రమే ఇస్తాను."
 
నేను మనసులో గట్టిగా అనుకున్నాను—ఇదంతా ఆరుష్‌కు ఎలా నచ్చుతుంది ? నేను ఆల్రెడీ అందంగా ఉన్నానని ఆయన అంటారు. కానీ ఆయన నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా చూడాలి , నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా పొగడాలి , నన్ను మరెంతో కోరుకోవాలి! ❤️‍?
 
సాక్షి: "ఇప్పుడు మీ ముఖాన్ని శుభ్రం చేద్దాం, కళ్ళు మూసుకోండి మేడం."(నా ముఖాన్ని మృదువుగా శుభ్రం చేయడం)
 
సాక్షి: "చూడండి, మీ చర్మం ఎంత మృదువుగా, పట్టులా ఉందో! మీరు రోజూ మంచి నీళ్ళు బాగా తాగుతున్నారు కదూ?"
 
నేను: "అవును, త్రాగడానికి ప్రయత్నించాను."
 
సాక్షి: "అందుకే మీకు ఇంత ఆరోగ్యకరమైన కాంతి ఉంది. మిమ్మల్ని చూస్తుంటే కాలం గడుస్తున్న కొద్దీ వయసు పెరుగుతున్నట్లు అనిపించడమే లేదు, ప్రతిసారీ మీరు తాజాగా కనిపిస్తున్నారు!" ?
 
నేను: (నవ్వుతూ) "ఈరోజు మీరు నిజంగా నా ఆత్మవిశ్వాసాన్ని చాలా పెంచేశారు సాక్షి."
 
సాక్షి నా జుట్టు చిట్లిపోయిన వాటిని మాత్రమే నీట్‌గా కత్తిరించింది. అద్దంలో చూసుకుంటే నా జుట్టు చాలా ఆరోగ్యంగా, అందంగా మారింది! చివరగా నా చేతులకు ట్రాన్స్‌పరెంట్ పాలిష్ వేసి మానిక్యూర్ పూర్తి చేసింది.


సాక్షి: "అయిపోయింది! ఈరోజు మీరు చాలా తాజాగా, ఒక యంగ్ గార్ల్లా కనిపిస్తున్నారు."
 
నేను దానికి డబ్బులు చెల్లించి, బయటకు వచ్చి ఆరుష్‌కు ఫోన్ చేశాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను నన్ను తీసుకెళ్లడానికి బైక్‌తో వచ్చాడు. నేను ఎవరికీ కనిపించకూడదని నా ముఖాన్ని ఒక స్కార్ఫ్‌తో పూర్తిగా కప్పుకున్నాను.
 
ఆరుష్: (అతని వైపు చూస్తూ) "అమ్మా, పార్లర్ నుండి వచ్చాక ముఖం ఎందుకు అలా స్కార్ఫ్‌తో కప్పుకున్నావు? అసలు ఏం మేకప్ చేశావో నాకు చూపించావా?"
 
నేను: "అయ్యో లేదు బాబూ, ఇక్కడ వద్దు. ఇప్పుడు బయట ఎండగా ఉంది, ముందు ఇంటికి వెళదాం పద."
 
నేను బైక్ మీద ఎక్కి కూర్చున్నాను, మేము ఇద్దరం కలిసి ఇంటికి బయలుదేరాము.
 
కొద్దిసేపటికి, మేము మా ఇల్లు ఉన్న కాలనీకి కొంచెం దూరంలోకి చేరుకున్నాము. సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఆరుష్ స్నేహితుడు ఒకడు తన బైక్‌పై వేగంగా అటుగా వెళ్తూ మమ్మల్ని చూసి సరదాగా అరిచాడు—
 
ఆ ఆరుష్ స్నేహితుడు: "ఏయ్ ఆరుష్! ఏంట్రా... వదిన దొరికిందా?!" ?
 
అది నా చెవిలో పడగానే, నా గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది! నేను కంగారుపడి ఆరుష్ భుజాన్ని గట్టిగా నొక్కాను. నా గుండె వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకోవడం మొదలైంది, శ్వాస ఆగిపోయింది. అతను ఎవరు ? అతనికి నేను ఎవరో తెలుసా ? అతను నిజంగా నన్ను గుర్తుపట్టాడా ?! ?
 
నేను: (వణుకుతూ) "అతను ఎవరు? నీ స్నేహితుడా? మరి నీతో అలా బరితెగించి మాటలు ఎందుకు అంటున్నాడు? 'నీ వదిన దొరికిందా' అంటాడు ఏంటి—నేను నీకు కనిపించడం లేదా?!"
 
ఆరుష్: (కపట నవ్వు నవ్వుతూ) "హా... అవును అమ్మా, అతను నా స్నేహితుడేలే. మరి అతను నిన్ను ఎలా చూడగలడు? నువ్వు కప్పుకున్నావు కదా! అయినా సరే... నువ్వేమీ బయట తిరిగే ఇతర అమ్మాయిల కంటే తక్కువ కాదు." ?
 
ఆ మాట వినేసరికి నాకు లోలోపల విపరీతమైన సిగ్గు వేసింది. అతను అలా అనడం విన్న తర్వాత నా మనసు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయింది; కానీ పైకి మాత్రం కొంచెం కోపం తెచ్చికుని నోరుమూయ్ అనేశా.
 
నేను: "అయ్యో దేవుడా! అసలు నీతో ఇలా బయటకు రావడమే నాకు పెద్ద తలనొప్పిగా, కష్టంగా ఉంది."
 
ఆరుష్: "ఎందుకలా అంటావు?"
 
నేను: "ఒకవేళ నిజంగానే తెలిస్తే ఇంకేంటి సంగతి? నా వైపు చూడు... నేను నీదాన్ని..." అని నోటి దాకా వచ్చిన మాటను ఆపేసి మౌనంగా ఉండిపోయాను. ?
 
ఆరుష్: "మరి నా...?"
 
నేను: "ఛీ, ఏమీ లేదులే. నువ్వే సరిగ్గా బైక్ నడుపు."
 
కానీ నా పెదవులపై మాత్రం ఒక అంతులేని చిరునవ్వు వెలిగింది. నాకు అప్పుడు నిజంగా కోపం రావడానికి బదులుగా, ఒక ఆడదానిగా అపరిమితమైన సిగ్గు, గుండె నిండా సంతోషం కలిగాయి.
 
ఆ అబ్బాయి నన్ను 'వదిన' అని పిలిచాడు! ఆరుష్ కూడా "నువ్వు మిగిలిన అమ్మాయిలందరి కన్నా తక్కువ కాదు" అని మెచ్చుకున్నాడు.
 
నా హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. నన్ను ఇంతగా ఎవరైనా పొగడటం నా జీవితంలో ఇదే మొదటిసారి! నన్ను 'అందంగా ఉన్నావు' అని పిలవడం కూడా నా భర్త ప్రతాప్ ఎప్పుడూ చేయలేదు; ఆయన పెళ్లయిన కొత్తలో కూడా నన్ను ఇలా ఏనాడూ అనలేదు.
 
కొద్దిసేపటికి మేము సురక్షితంగా ఇంటికి చేరుకున్నాము. ప్రతాప్ ఇప్పటికే పడకగదిలో నిద్రపోతున్నారు; బహుశా ఆయన ఆ ఆదివారం పూట బయటకు వెళ్లినట్లు లేరు.
 
నేను నేరుగా మా పడకగదిలోకి వెళ్ళాను, ఆరుష్ కూడా వెంటనే తలుపు వేసుకుని నా వెనకే లోపలికి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడు నీ ముఖం కప్పుకున్న స్కార్ఫ్ తీసి నాకు చూపించు."
 
నేను సిగ్గుపడుతూ స్కార్ఫ్ తీసి నా ముఖం, కొత్తగా కట్ చేసుకున్న జుట్టు, నా చేతులు అతనికి చూపించాను. తను... అతను ఆ రూపంలో పూర్తిగా మునిగిపోయాడు!
 
అతని కళ్ళు రెప్ప వాల్చకుండా పూర్తిగా నా పైనే నిలిచిపోయాయి. నేను ఒక సినిమా హీరోయిన్‌లా, నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా చూశాడు.


ఆరుష్: (ఉద్వేగంగా) "వావ్! అమ్మా... నువ్వు ఈరోజు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!"
 
నేను: "నిజంగా బాగుందా బేబీ?"
 
ఆరుష్: "మా కాలేజీలోని అమ్మాయిలు కూడా నీ అందం ముందు వెలవెలబోయి ఫెయిల్ అవుతారు! ఈరోజు నువ్వు ఏ పెద్ద హీరోయిన్ కన్నా చాలా రెట్లు అందంగా ఉన్నావు."
 
నేను: "హాహా... నువ్వు ఆపరా బాబు, ఇప్పుడు అంతలా నటించకు." ?
 
కానీ నా మనసులో మాత్రం అంతులేని సంతోషం నిండిపోయింది. అతను "మా కాలేజీ అమ్మాయిలు కూడా నీ ముందు ఫెయిల్ అవుతారు" అన్నాడు—అంటే అతని దృష్టిలో ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే అందమైన మహిళ నేనే! అతని దృష్టిలో నేనే అత్యంత ప్రత్యేకమైనదాన్ని.
 
అప్పుడే హఠాత్తుగా, ఆరుష్ తన బలమైన చేతిని నా సన్నని నడుము చుట్టూ వేసి నన్ను తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నా శ్వాస ఒక్కక్షణం ఆగిపోయింది, గుండె దడదడలాడటం మొదలైంది. అతను మెల్లగా నాకు మరింత దగ్గరగా జరిగినాడు; అతని వేడెక్కిన శ్వాస నా శ్వాసతో కలిసిపోయింది. అతని కళ్ళు నా కళ్ళ లోతుల్లోకి ఇంకిపోయాయి. ?
 
అతను తన పెదవులను నా పెదవులకు సమీపిస్తూ ముద్దుపెట్టడానికి ముందుకు వస్తున్న తరుణంలో...
 
నేను నా చేతి వేలును నా పెదవులపై అడ్డుగా ఉంచి, ఆపమని సైగ చేశాను. ?
 
నేను: "ఆరుష్... వద్దు, ఇక్కడ వద్దు."
 
ఆరుష్: (వినకుండా) "..."
 
నేను: "బేబీ, మీ నాన్న పక్క గదిలోనే ఉన్నారు. ఇప్పుడు ఈ సమయంలో వద్దు, ప్లీజ్ అర్థం చేసుకోకండి."
 
ఆరుష్: (నిస్సహాయంగా) "నాకు ఏమీ తెలియదు, నాన్నతో నాకు పనేంటి. నాకు ఇప్పుడే నువ్వు కావాలి అమ్మా!"
 
అతని మాటల్లో ఉన్న ఆ అపరిమితమైన నిస్సహాయత, ఆ గాఢమైన కోరిక చూసి నా గుండె కరిగిపోయింది. కానీ ప్రతాప్ ఇంట్లో ఉండగా అలా చేయడం నాకు ఇష్టం లేదు; ఎవరూ ఆ స్థితిలో మమ్మల్ని చూడకూడదని నేను కోరుకున్నాను.


నేను: "ఆ... వద్దు బేబీ. సరే అయితే, నేను రాత్రి నువ్వు కోరుకున్నట్లే అన్నీ చేస్తాను, ఖచ్చితంగా! కానీ నన్ను ఇప్పుడే వదిలేయ్."
 
ఆరుష్ నా కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాడు; నా కళ్ళలో భయం, అతనిపై ఉన్న కోరిక స్పష్టంగా కనిపించాయి. అతను పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు.
 
తర్వాత అతను నా నుదుటిపై ఎంతో ప్రేమగా ఒక ముద్దుపెట్టి బయట హాలులోకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను అద్దం ముందు నిలబడి నన్ను నేను చూసుకోవడం మొదలుపెట్టాను—
 
నా కళ్ళు, నా జుట్టు, నా ముఖం అన్నీ చాలా కొత్తగా ఉన్నాయి. కానీ నేను నన్ను చూస్తున్నప్పుడు, నాలో ఆరుష్ ప్రతిబింబం కూడా కనిపించింది! అతని కళ్ళు, అతని చిరునవ్వు, అతను నన్ను పొగిడిన మాటలు... అన్నీ నాలో పూర్తిగా స్థిరపడిపోయాయి.
 
అవును, ఇప్పుడు నేను అతన్ని ఒక కొడుకుగా కాక, నిజంగానే ఒక ప్రేమికుడిగా, భర్తగా మనసారా ప్రేమించడం మొదలుపెట్టాను. బహుశా అతను కూడా నన్ను అంతే గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాడేమో!
 
ఈ ప్రేమ ఇకపై కేవలం తల్లికొడుకుల బంధం పరిధిలో లేదు, అది అంతకు మించి చాలా విస్తరిస్తోంది. అతను లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా నేను భరించలేకపోయాను. 

ప్రతి క్షణం అతనితోనే ఉండాలని, నా మనసులోని భావాలన్నీ అతనితోనే పంచుకోవాలనిపించింది.
 
కొన్నిసార్లు ఈ సమాజానికి, ఈ ఇంటికి దూరంగా... ఎవరికీ తెలియని లోకానికి అతనితో కలిసి ఒంటరిగా పారిపోవాలనిపించింది! కానీ... ఇది నిజంగా సాధ్యమవుతుందా? నా గుండెను తొలిచేస్తున్న ఏకైక ప్రశ్న ఇదే.
 
ఆరుష్: (బయటి నుండి గట్టిగా పిలుస్తూ) "అమ్మా, నాకు కడుపులో చాలా ఆకలిగా ఉంది!"
 
నేను: " ఇదిగో వస్తున్నాను."
 
నేను నా ఆలోచనల నుండి తేరుకుని త్వరగా వంటగది వైపు వెళ్ళాను. ఆరుష్‌తో కలిసి మధ్యాహ్న భోజనం ముగించాను.
 
వంటగది పనులన్నీ ముగించుకుని, ఆరుష్‌తో మాట్లాడటానికి నేను హాలులోకి వచ్చాను. అప్పుడే మా అమ్మకు ఫోన్ చేసి ఆమెతో కూడా చాలాసేపు మాట్లాడాను. ఆరుష్ కాలేజీ ఫలితాలు (ఫలితాలు) రావడానికి ఇంకా రెండు మూడు రోజులు మాత్రమే సమయం ఉంది.
 
నేను: "బాబూ, ఫలితాల గురించి నువ్వు ఏం ఆలోచించావు? రిజల్ట్స్ వచ్చాక అసలు ఏం చేయబోతున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ముందు ఒక సంవత్సరం పాటు ఎక్కడైనా మంచి ఉద్యోగం చేద్దామని అనుకుంటున్నాను. ఆ తర్వాత, మంచి అనుభవం వచ్చాక నా సొంత వ్యాపారం (బిజినెస్) ప్రారంభిస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్... అవును, అది చాలా మంచి ఆలోచన. నేను కూడా అదే అనుకుంటున్నాను—ముందు ఉద్యోగం చేసి కొంచెం అనుభవం సంపాదించు, ఆ తర్వాత వ్యాపారం గురించి ఆలోచించాలి."
 
అప్పుడే ప్రతాప్ కూడా తన గది నుండి బయటకు వచ్చి మా దగ్గర కూర్చున్నారు. నేను ఆరుష్ పక్కనే సోఫాలో నిలబడి అతని చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. మేమిద్దరం చాలా విషయాలు మాట్లాడుకుంటున్నాం.
 
ఆరుష్: "అదంతా సరే, ముందు ఈ ఫలితం వచ్చాక ఏమవుతుందో చూద్దాం."
 
ప్రతాప్: (కలుగజేసుకుంటూ) "ఏంట్రా ఆరుష్, రిజల్ట్ ఎప్పుడు వస్తుంది?"
 
ఆరుష్: "ఈ నెల 23వ తేదీన నాన్న."
 
ప్రతాప్: "నాకు నీ మీద పూర్తి నమ్మకం ఉంది, నువ్వు కాలేజీలో కచ్చితంగా టాపర్ అవుతావు."
 
ఆరుష్: "ధన్యవాదాలు నాన్న."
 
ప్రతాప్: "అయితే నీకు ఏ బహుమతి కావాలి కోరుకో?"
 
అది విన్న వెంటనే, నేను ఆరుష్ చేతిని ఇంకొంచెం గట్టిగా పట్టుకున్నాను—అతనితో, " ఏం అనుకోకు , మాకు నీ దగ్గర ఏ బహుమతీ వద్దు" అని సైగ ఉంది!


ఆరుష్: "ధన్యవాదాలు నాన్న, కానీ మీరు ఇప్పటివరకు నాకోసం చేసింది చాలు, నాకు ఇంకేదీ వద్దు."
 
ఆరుష్ అలా అనడం విని ప్రతాప్ కొంచెం శాంతించారు. ఆయన ముఖం చిన్నబోయింది; బహుశా నేను ఆయన దగ్గరకు ఎందుకు రావడం లేదు,
 
ఎందుకు మౌనంగా ఉంటున్నానో ఆయనకు అప్పుడు అర్థమై ఉంటుంది. బహుశా నేను ఆయనకు ఎంత దూరమైపోయానో ఆయన ఆ క్షణంలో గ్రహించి ఉంటారు.


ప్రతాప్: "సరే బాబు. నిజానికి, నీకు ఇవ్వాల్సిన వరాలలో ఒకటి నువ్వు పుట్టిన క్షణం నుంచే ఆల్రెడీ మొదలైంది."
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంగా) "నాకు అర్థం కాలేదు నాన్న, అదేంటి?"
 
ప్రతాప్: "రేపు ఉదయం నీకే తెలుస్తుంది."
 
ఇప్పుడు, ఆ బహుమతి ఏమిటో నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది. కానీ నేను ఆరుష్‌కు ఆ విషయం అప్పుడే చెప్పలేదు, రేపు ఉదయం చూస్తాడులే అనుకున్నాను.
 
మేము చాలా సేపు హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ గడిపాము. కానీ నేను మాత్రం ప్రతాప్ వైపు కనీసం ఒక్కసారి కూడా తల ఎత్తి చూడలేదు, ఆయనతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడనూ లేదు.
 
నాకు ఆయనపై విపరీతమైన కోపం ఉంది, ఇకముందు కూడా అలాగే ఉంటుంది! ప్రతాప్ తను చేసిన ఆ మోసాన్ని, ఆ ద్రోహాన్ని ఏనాటికీ మార్చుకోలేడు కదా?
 
ఆయన నన్ను ఇంతకుముందు మానసికంగా దారుణంగా బాధపెట్టారు, కాబట్టి ఆయన మీద నాకెప్పుడూ ఆ కోపం రగులుతూనే ఉంటుంది. ?
 
రాత్రి అయింది. నేను, ఆరుష్ పడకగదిలో ఉన్నాను. అప్పటికి గడియారంలో సమయం రాత్రి పదకొండు గంటలు దాటింది. మేమిద్దరం కలిసి ఒకే దుప్పటి కప్పుకుని మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాం.
 
గదిలో బయట రాత్రి చాలా చీకటిగా అయిపోయింది. మంచం పక్కన ఉన్న చిన్న ల్యాంప్ నుండి వచ్చే పసుపు రంగు మసక వెలుగు మాత్రమే ఆ గదిని ఎంతో మృదువుగా, రొమాంటిక్‌గా మారుస్తోంది. ?
 
మేమిద్దరం ఏమీ మాట్లాడకుండా అలాగే పడుకున్నాము. ఆరుష్ నా పక్కనే వచ్చి అతుక్కుని పడుకున్నాడు; అతని నిండు యవ్వన శరీరం నన్ను పూర్తిగా హత్తుకుంది.