Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

సాయంత్రానికల్లా మేము ఎట్టకేలకు మా సొంత ఇంటికి చేరుకున్నాము. ?
 
నా చెయ్యి ఆరుష్ చేతిలోనే ఉంది. దారి పొడవునా, ఎక్కడా జారవిడవకుండా... సరిగ్గా ఇంటి గుమ్మానికి చేరి తలుపు తీస్తున్నప్పుడు కూడా అతను నా చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకునే ఉంది.
 
ఎక్కడ నేను అతనికి దూరమైపోతానేమోనని, లేదా నన్ను ఎవరో బలవంతంగా లాక్కుపోతారనే భయంతో ఉన్నట్లుగా! నన్ను ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత విలువైన, అమూల్యమైన వస్తువును కాపాడుకుంటున్నట్లుగా నన్ను చూసుకున్నాడు. ?✨
 
నేను ఇంటి తలుపు తెరిచి లోపలికి అడుగుపెట్టగానే... ఒక వింతైన సువాసన నన్ను పలకరించింది—అది ఎప్పటిలాగే మా ఇంటి సువాసనే. కానీ ఈ రోజు మాత్రం ఆ సువాసన కూడా నాకు ఏదో నిర్జీవంగా, ప్రాణం లేని శ్మశానంలా అనిపించింది. ఇల్లు అక్కడే ఉంది, సోఫా అలాగే ఉంది, కానీ అందులో ఏమాత్రం ప్రాణం లేదు.
 
నేను హాలులోకి అడుగుపెట్టాను. అంతా యథాతథంగా ఉంది: అదే సోఫా, అదే బల్ల, గోడ మీద వేలాడుతున్న నా, ప్రతాప్ పెళ్లి ఫోటో కూడా. కానీ ఇప్పుడు ఆ ఫోటోను చూస్తుంటే నాకు ఒక నిజమైన నకిలీలా అనిపించింది—అందులో ఉన్నది ఒక నకిలీ చిరునవ్వు, ఒక అర్థం లేని నకిలీ బంధం! ?️❌
 
ప్రతాప్ జాడ మాత్రం ఇంట్లో ఎక్కడా లేదు. ఆయన బూట్లు లేవు, టేబుల్ మీద తాళంచెవి లేదు, ఆయనకు సంబంధించిన ఏ ఒక్క వస్తువు కూడా అక్కడ కనిపించలేదు. ఆయన ఈ ఇంట్లోనే లేనట్లుగా... లేదా బహుశా ఇప్పుడు వేరొకరి ఇంట్లో, వేరొకరితో, వేరొకరి చేతుల్లో బందీ అయిపోయినట్లుగా!
 
నా గుండె బరువెక్కిపోయింది. మా అమ్మను విడిచిపెట్టి వచ్చిన బాధ, ప్రతాప్ నన్ను వదిలేసిన నిర్లక్ష్యం, వీటన్నింటికి తోడు నన్ను కంటికి రెప్పలా చూసుకుంటున్న ఆరుష్ గాఢమైన ప్రేమ... అన్నీ ఒకేసారి ఉప్పెనలా ముంచెత్తి నా మనసును పిండేసాయి. ?
 
ఆరుష్ నా చేయిని ఎంతో మృదువుగా నొక్కి, ధైర్యం చెప్పాడు:
 
ఆరుష్: "అమ్మా, దయచేసి నువ్వు ఎక్కువ ఆలోచించి అలిసిపోకు, కాస్త ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకో. ఇళ్ల పనులన్నీ నేను చూసుకుంటాను." ?
 
నేను అతని వైపు దీనంగా చూశాను. అతని ముఖంలో ప్రయాణపు అలసట స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది, కానీ అతని కళ్లలో మాత్రం నాపై ఉన్న అంతులేని ప్రేమ తప్ప మరేదీ లేదు! ఆ చూపులకు నా కళ్ళు వెంటనే చెమ్మగిల్లాయి. ?
 
నేను తలూపి నెమ్మదిగా బెడ్‌రూమ్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. నా వెనుక నుండి ఆరుష్ గొంతు వినబడింది: "సామాను సర్దుకో, బట్టలు మార్చుకో." అతను సరిగ్గా ఒక బాధ్యత గల భర్తలా... తన ఇల్లు, తన భార్యను కంటికి రెప్పలా చూసుకునే వాడులా ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
 
నేను మంచం మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాను. కానీ నాకు నిద్ర మాత్రం పట్టలేదు. నాకు మా అమ్మ జ్ఞాపకం వచ్చింది—ఆమె నా జుట్టును ప్రేమగా నిమరడం, ఆమె గొంతు నన్ను "జాను" అని ఆప్యాయంగా పిలవడం తలపుకొచ్చింది.
 
ఆ వెంటనే ప్రతాప్ జ్ఞాపకం మనసును తాకింది... కాదు, అది జ్ఞాపకం కాదు, అది నన్ను దహించివేసే ఒక పాత గాయం! ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను నా భర్త దగ్గర అణచుకుంటూ, భరిస్తూ వచ్చిన అంతులేని క్షోభ అది.
 
ఆ తర్వాత వెంటనే ఆరుష్ రూపం కళ్ళ ముందు మెదిలింది. నా ఆరుష్! నా... నా... ఛీ! వద్దు, నేను ఆ ఆలోచనలను ఆపాలనుకున్నాను. కానీ ఆరుష్ చేతుల స్పర్శ ఇంకా నా శరీరంపై అలాగే ఉండిపోయింది. నా నడుము మీద అతని వేళ్లు కదలాడిన తీరు, నా పెదవులపై అతను ఆనించిన పెదవుల వెచ్చదనం...
 
నేను దిండులో ముఖం గట్టిగా దాచుకుని నిశ్శబ్దంగా ఏడ్చాను—ఆరుష్‌కు ఆ ఏడుపు వినిపించకూడదని గొంతు నొక్కుకుని మరీ రోదించాను! ?
 
కొద్దిసేపటికి నాకు ఎప్పుడు కళ్ళు మూతపడ్డాయో, ఎప్పుడు నిద్రపోయానో నాకే తెలియదు. నేను ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచేసరికి, రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది, గడియారంలో సమయం సరిగ్గా రాత్రి 9 గంటలు అయింది! ⏰
 
నేను లేచి హాలులోకి వెళ్ళాను. ఆరుష్ అప్పటికే హాలులో సోఫాలో కూర్చుని నిశ్శబ్దంగా టీవీ చూస్తున్నాడు. కానీ నేను రాగానే, అతను ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి నా వైపు విపరీతమైన ఆందోళనతో చూశాడు.
 
నేను ఏదో తీవ్రమైన జబ్బుతో ఉన్నట్లుగా, లేదా ఒక అతి సున్నితమైన గాజు వస్తువును తాకుతున్నట్లుగా అతని కళ్లలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించింది.


ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడే లేచావా? బాగా విశ్రాంతి తీసుకున్నావా?"
 
అతని గొంతులో ఉన్న ఆ అపరిమితమైన ప్రేమను చూసి నా హృదయం ఆనందంతో, కృతజ్ఞతతో నిండిపోయింది. ఆ ఒక్క చిన్న ప్రశ్నే నాకు ఈ ప్రపంచమంతా తాటిచ్చినట్లు అనిపించింది. ?


నేను: “అవును బేబీ, నా తల కొంచెం బరువుగా, తిరిగినట్లుగా ఉంది.”
 
అంటూ నేను నా చేతిని నా తల మీద పెట్టుకున్నాను. నిజానికి నా తల అప్పుడే కాదు, ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నా ఆలోచనలతో బరువెక్కిపోయి ఉంది;
 
కానీ అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా అసలైన బరువంతా ఈరోజు నా హృదయపు లోతుల్లో నిండిపోయింది.
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా. మనం చాలా దూరం ప్రయాణం చేసి వచ్చాము, నీ శరీరం అలసిపోయింది. నువ్వు త్వరగా వెళ్లి పడుకోకూడదా?"
 
అతను వెంటనే లేచి నా దగ్గరకు వచ్చి నా చేయి ఎంతో ప్రేమగా పట్టుకున్నాడు. నన్ను ఈ లోకానికి ఒక రాణిలా చూసుకుంటున్నాడు—నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా! ?✨
 
నేను: “మరి రాత్రి భోజనం సంగతేంటి?”
 
ఆరుష్: “నేను బయట నుండి ఆర్డర్ చేశాను, త్వరలో డెలివరీ వస్తుంది.”
 
అతను నిజంగానే చాలా ఎదిగిపోయాడు అనుకున్నాను. అతను ప్రతి చిన్న విషయం గురించి ఎంతగానో ఆలోచిస్తాడు, నా ఆరోగ్యం విషయంలో నన్ను కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటాడు.
 
కానీ నిజానికి నాకు బయటి భోజనం తినడం అస్సలు ఇష్టం లేదు. వేడి వేడిగా ఇంటి భోజనం, అది కూడా నా స్వహస్తాలతో వండిన భోజనం... నా ఆరుష్‌కు తినిపించాలని నేను మనసారా కోరుకున్నాను.
 
కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయిపోయింది, ఈ రాత్రికి నేను అంత త్వరగా వంట వండలేకపోయాను.
నేను ఏమీ మాట్లాడలేక కేవలం మౌనంగా తల ఊపాను.
 
కొద్దిసేపటికి ఆన్‌లైన్ ఫుడ్ డెలివరీ వచ్చేసింది. ఆరుష్ వెంటనే ప్లేట్లు తెచ్చి, అన్నీ టేబుల్ మీద సర్ది, ఎంతో ప్రేమగా నా దగ్గరకు తీసుకువచ్చాడు.


ఆరుష్: "అమ్మా, లేచి కూర్చో. కడుపు నిండా తిను."
 
నేను కళ్ళు తెరిచి చూశాను. అతను నా ముందు పెట్టిన ప్లేట్లలో ఉన్నవన్నీ... నాకు ఇష్టమైన వంటకాలే! నేను గతంలో ఎప్పుడో ఇష్టపడి తిన్న వాటిని కూడా అతను ఇప్పటికీ గురుతుపెట్టుకున్నాడు.
 
మేమిద్దరం ఆ రాత్రి బెడ్‌రూమ్‌లో కలిసి కూర్చుని భోజనం చేశాము. నేను అప్పట్లో మనసు బాగోలేక చాలా తక్కువగా తిన్నాను; ఆరుష్ నన్ను బలవంతంగా తినిపించడానికి చాలా కష్టపడ్డాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇంకాస్త తిను ప్లీజ్. నువ్వు అసలు ఏమీ తినలేదు."
 
నేను: “బేబీ, నా గొంతు దిగడం లేదు, నాకు అస్సలు ఆకలిగా లేదు.”
 
ఆరుష్: “నీకు ఆకలిగా లేకపోయినా సరే నాకోసం తిను అమ్మా.” ?
 
దానికి నేను ఇక ఏం చెప్పగలను? అతని ఆ మాటను కాదనలేక నేను మరికొంత భోజనం బలవంతంగా తిన్నాను. ఆ తర్వాత తినిపించడం ముగించి, నేను తిరిగి మంచం మీద పడుకున్నాను. ఆరుష్ మాత్రం మిగిలిన ప్లేట్లు అన్నీ తీసుకువెళ్లి వంటగదిలో సర్ది, కిచెన్ అంతా శుభ్రం చేశాడు. ?
 
ఆ తర్వాత అతను తిరిగి బెడ్‌రూమ్‌లోకి వచ్చి నా పక్కనే వచ్చి కూర్చున్నాడు. అతను తన ల్యాప్‌టాప్ తెరిచి కాలేజీ పనిలో పడిపోయాడు. కానీ అతని ఒక చేయి మాత్రం నా జుట్టులో వేళ్ళాడే ఉంది;
 
అతను నన్ను ఎంతో నెమ్మదిగా, లాలనగా నిమురుతూనే ఉన్నాడు. నాకు అప్పటికే కడుపు నిండి నిద్ర ముంచుకొస్తోంది, కానీ అతని వేళ్ల ఆ మృదువైన స్పర్శ... నన్ను నిద్రపోనివ్వకుండా మరింత మేల్కొనేలా చేస్తోంది. ✨
 
కొద్దిసేపటికి... ఇంటి బయట ప్రధాన తలుపు గడియ తెరుచుకున్న చప్పుడు అయింది, అది ప్రతాప్ రాకను సూచించింది. ఆ చప్పుడు నా నిద్రను ఇట్టే భంగం చేసింది. కానీ నేను కావాలనే కళ్ళు తెరవకుండా అలాగే పడుకున్నాను. 'ఈ రాత్రి ఇంట్లోకి వచ్చింది ఎవరా' అని ఆలోచిస్తున్నాను.
 
ఆరుష్ వెంటనే ల్యాప్‌టాప్ పక్కన పెట్టి లేచి తలుపు తీయడానికి హాలులోకి వెళ్ళాడు.
 
ప్రతాప్: (నిరాసక్తంగా) “ఎప్పుడు వచ్చావురా?”
 
ఆయన గొంతులో ఏమాత్రం భావం లేదు. సంతోషం లేదు, బాధ లేదు, కనీసం ఆప్యాయత అసలే లేదు! ఆయన ఎవరో పూర్తిగా పరిచయం లేని అపరిచితుడితో మాట్లాడుతున్నట్లుగా ఉంది.
 
ఆరుష్: “సాయంత్రం వచ్చాము నాన్న.”
 
ప్రతాప్: “హ్మ్... సరే. మీ అమ్మమ్మగారు ఎలా ఉన్నారు?”
 
ఆరుష్: “బాగానే ఉన్నారు నాన్న.”
 
ప్రతాప్: “సరేలే. నువ్వు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకో, నేను కూడా నిద్రపోవాలి. మరి... మీ అమ్మ ఎక్కడ?”
 
ఆరుష్: “అమ్మ అప్పుడే అలసిపోయి నిద్రపోతున్నారు.”
 
ప్రతాప్: “సరే.”
 
అంతే! ఆ మాటలతో సంభాషణ ముగిసింది. ఆ గొంతులో నాపై ఎలాంటి ప్రేమ లేదు, ఎలాంటి చింత లేదు, కనీసం భార్య ఇంటికి వచ్చిందన్న శ్రద్ధ కూడా లేదు! నేను ఆయనకు ఎవరినీ కానట్లు... కనీసం ఆయన భార్యను కూడా కానట్లుగా ప్రవర్తించారు.
 
నేను నిద్రపోతున్నట్లుగా పడక మీద నటించాను, కానీ నా గుండె లోపల మాత్రం మంటలతో కాలిపోతోంది. ? ఎంతో కాలం గడిచిపోయింది, నేను ఎలా ఉన్నాను, బతికున్నానా లేదా అనేది ఆయనకు ఏ కోశానా అవసరం లేదు. అసలు నేను ఈ ఇంట్లో అంత పనికిరానిదానినా? నేను అంతలా శూన్యమైపోయానా?! ?
 
ప్రతాప్ ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా సూటిగా వెళ్లి ఆయన గదిలో పడుకున్నాడు. ఆరుష్ మాత్రం తిరిగి మా బెడ్‌రూమ్‌లోకి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. అతను వచ్చి తన ల్యాప్‌టాప్ తీసుకుని మళ్లీ పనిలో పడ్డాడు. కానీ నా మనసులో ఉన్న ఆ అశాంతి వల్ల నాకు అప్పుడు కూడా నిద్ర పట్టలేదు.
 
ప్రతాప్ పలికిన ఆ ఉదాసీనపు మాటలు, మా అమ్మ పడ్డ వేదన, ఆరుష్ నాపై చూపిస్తున్న ఈ అంతులేని ఆరాధన—అన్నీ నా మదిలో సుడిగుండలా తిరుగుతున్నాయి. నేను భరించలేక మెల్లగా కదులుతూ ఆరుష్‌కు మరింత దగ్గరగా జరిగి పడుకున్నాను. నా శరీరం అతని శరీరాన్ని తాకింది.
 
నేను: (గొంతులో చిన్న అలికిడితో) “బేబీ... దయచేసి ఇక ఆ ల్యాప్‌టాప్ పని ఆపేయ్. నాకు నిద్ర కావాలి.”
 
ఆరుష్: “సరే అమ్మా... జస్ట్ ఇంకో పది నిమిషాలు, ఇది క్లోజ్ చేస్తాను.”
 
నేను: “వద్దు, ఇప్పుడే ఆపేయ్.”
 
నా గొంతులో కొంచెం అల్లరి, కొంచెం నిస్సహాయత, మరియు లెక్కలేనంత ప్రేమ తొంగిచూశాయి.
 
ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే ల్యాప్‌టాప్‌ను మూసి పక్కన పడేశాడు. ఆ తర్వాత రెండు చేతులు చాచి నన్ను తన గుండెలకు హత్తుకుని తన బలమైన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు! ?
 
నేను అతని చేతుల్లో ఎంతో హాయిగా సర్దుకున్నాను. ఈ ప్రపంచమంతా వచ్చి అతని చేతుల్లోనే ఒదిగిపోయినట్లు నాకు అప్పుడు అనిపించింది.
 
అతని ఛాతీ ఇచ్చే వెచ్చదనం, అతని గుండె లయబద్ధంగా కొట్టుకుంటున్న చప్పుడు, అతని శ్వాస... అన్నీ నాకు అంతులేని ప్రశాంతతను ఇచ్చాయి. నేను నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీపై గట్టిగా ఆనించి పడుకున్నాను. అతని ఒక చేయి నా నడుముపై వేసి, ఎంతో నెమ్మదిగా నిమురుతున్నాడు.
 
నా కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకున్నాయి. నాకు గాఢమైన నిద్ర ముంచుకొస్తోంది, కానీ నా మనసు మాత్రం ఎందుకో ఇంకా మేల్కొనే ఉంది.


ఆరుష్: (చాలా మెల్లగా) “అమ్మా…?”
 
నేను: “హ్మ్…” (కళ్ళు మూసుకుని, నిద్ర మత్తులో గొణుగుతూ)
 
ఆరుష్: “ప్లీజ్ నన్ను క్షమించు అమ్మా.”
 
నేను ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచాను. కొంచెం పైకి తల ఎత్తి అతని కళ్లలోకి ఆశ్చర్యంగా చూశాను.
 
నేను: “దేనికి... నన్ను ఎందుకు క్షమించమని అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: “అది... మొన్న నానీ ఇంట్లో మన మధ్య జరిగిన దాని వల్ల... ఆ రాత్రి జరిగిన దానికి.”
 
నాకు ఇట్టే అర్థమైంది. అతను నానమ్మ ఇంట్లో మేము హద్దులు దాటిన ఆ గాఢమైన ముద్దుకు, ఆ స్పర్శకు నన్ను క్షమాపణ కోరుతున్నాడు.
 
తాను ఏదో చాలా పెద్ద తప్పు చేసేసానని, నన్ను ఇబ్బంది పెట్టానని అతను భావిస్తున్నాడు.కానీ ఆ తప్పులో నేను కూడా భాగస్వామిసనే నిజం నాకు బాగా తెలుసు!


నేను: “హ్మ్... నువ్వు తప్పు చేశావని ఎందుకు అనుకుంటున్నావు బేబీ ? నిజానికి నేను కూడా ఆ క్షణంలో నన్ను నేను అస్సలు ఆపుకోలేకపోయాను. నువ్వు మాత్రమే కాదు... నా వైపు నుండి కూడా అదే జరిగింది కదా! కాబట్టి దయచేసి నాకు క్షమాపణలు చెప్పకు.”
 
ఆరుష్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు, ఏమీ అనలేదు. కానీ నా నడుము మీద వేసి ఉన్న అతని చేయి మరింత బలపడింది, నన్ను మరింత గట్టిగా తన ఒంటికి బిగించుకున్నాడు.


ఆరుష్: (గౌరవంగా, ఎంతో సీరియస్‌గా) “అమ్మా, నేను నీతో కొంచెం మాట్లాడాలి.”
 
నేను మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచి పైకి జరిగి మరింత దగ్గరగా అతని ఛాతీకి అతుక్కున్నాను. నా శరీరం అతని దేహాన్ని తాకుతూ ఉంది, నా శ్వాస అతని శ్వాసతో కలిసిపోతోంది. ?
 
నేను: “చెప్పు... వింటున్నాను.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ఆరోజు నేను నీతో అలా ప్రవర్తించినప్పుడు, నువ్వు నన్ను ఎందుకు ఆపలేదు అసలు?”
 
ఆ ప్రశ్న వినగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా దడదడలాడటం మొదలుపెట్టింది! ఎంత వేగంగా కొట్టుకుంటోందంటే... ఆరుష్‌కు కూడా ఆ గుండె దడ స్పష్టంగా వినిపిస్తుందేమోననిపించింది.
 
అతను అడుగుతున్న ఆ అంతరార్థం నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది. అతను నా చెయ్యి తన చేతిలోకి తీసుకుని, నన్ను తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు.
 
అతను నన్ను అడుగుతున్నాడు—మరి నేను అతన్ని ఆ సమయంలో ఎందుకు ఆపలేకపోయాను అని?!
 
నిజమే, నేను అతన్ని ఎందుకు ఆపలేదు?
 
నేను: (తడబడుతూ) “నాకు... నిజంగా తెలియదు ఆరుష్... ఆ క్షణంలో నేను నిన్ను ఎందుకు ఆపలేకపోయానో! నీతో పాటు అలా ఆ మత్తులో ప్రవహిస్తూ ఎందుకు వెళ్లిపోయానో నాకసలు అర్థం కాలేదు.”
 
ఆరుష్: (బాధగా) “నేను చేసిన ఆ పనికి నువ్వు లోపల చాలా బాధపడి ఉంటావు కదా అమ్మా? నేనొక చెడ్డవాడిని, నీ కొడుకుగా ఉండి నీతో అలా ప్రవర్తించినందుకు నువ్వు నన్ను ద్వేషిస్తున్నావు కదా, అవునా?”
 
అతని గొంతులో అంతులేని వేదన వినిపించింది. ఎంత బాధ అంటే... వింటుంటే నా గుండె ముక్కలైపోయేంతగా! తాను తన తల్లి పట్ల ఏదో క్షమించరాని నేరం చేశానని, అందుకే నేను అతనిని ఒక చెడ్డవాడిగా భావిస్తున్నానని అతను తీవ్రంగా భయపడుతున్నాడు.
 
నేను: “లేదు బేబీ... నువ్వు ఏ జన్మలోనూ, ఎప్పటికీ చెడ్డవాడివి కావు!”
 
నేను ఆవేశంగా నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీలో పూర్తిగా దాచుకున్నాను. నా కళ్ళు ఒక్కసారిగా కన్నీళ్లతో నిండిపోయాయి. ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నా గుండెల్లో అణచుకుంటూ వచ్చిన ఆ అంతులేని బాధ, ఆ భయాలు, ఆ అంటరాని భావాలన్నీ—అన్నీ ఒక్కసారిగా ఆ కన్నీళ్ల రూపంలో బయటకు తన్నుకురావాలని చూస్తున్నాయి.
 
నేను: “నిజానికి... అసలు విషయం ఏమిటంటే...”
 
నా గొంతు ఒక్కసారిగా పూడుకుపోయింది, మాట పెగల్లేదు. ఎంత పెద్ద రహస్యం ఇది! నా అంతరాత్మను దహించే ఎంత పెద్ద క్షోభ ఇది! అసలు ఈ నిజాన్ని నేను ఆరుష్‌కు పూర్తిగా చెప్పగలనా? ఒక తల్లిగా నా బలహీనతను, నాలోని ఆ అస్తిత్వాన్ని అతని ముందు ఒప్పుకోగలనా?
 
ఆరుష్: (నా చేయి మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ) “మాట్లాడు అమ్మా... దాచకుండా చెప్పు.”
 
అతను నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని మరింత గట్టిగా పట్టుకుని నాకు నైతిక ధైర్యం ఇచ్చాడు.
 
నేను: “నిజానికి విషయం ఏంటంటే... మీ నాన్న నన్ను కనీసం ఒక భార్యలా ప్రేమించడని, నన్ను సరిగ్గా చూడడని నీకు ముందే తెలుసు కదా...”
 
నా గొంతు విపరీతంగా వణికిపోతోంది. కళ్ళ నుండి వేడి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి.
 
నేను: “అందుకే... ఇన్నేళ్లుగా ఆయన నాతో ఎప్పుడూ కామంతో కాదు కదా, కనీసం భార్య పక్కన పడుకోలేదు కూడా! అంటే... నన్ను కనీసం ఒక్కసారైనా ప్రేమగా తాకను కూడా తాకలేదురా!”
 
ఇలా చెబుతూ నేను ఇక నన్ను నేను ఆపుకోలేక ఆరుష్ ఛాతీ మీద ముఖం పెట్టుకుని వెక్కివెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను! ??
 
ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను అనుభవించిన ఒంటరితనం, నా భర్త ఇచ్చిన ఆ నిర్లక్ష్యం, నేను ఒక్కదానినే గడిపిన ఆ చీకటి రాత్రులన్నీ... అన్నీ ఆ క్షణంలో ఒక్కసారిగా నా కళ్ళ ముందు మెదిలాయి. నా శరీరం విపరీతంగా వణికిపోతోంది, గుండె చెరువైపోతోంది.
 
ఆరుష్: “హ్మ్... నాకు తెలుసు అమ్మా...” (అంటూ నా చేతిని ఎంతో ప్రేమగా నొక్కుతూనే ఉన్నాడు)
 
నేను: “నేను కూడా ఒక ఆడదాన్నే కదా ఆరుష్? నాకు భావాలు, ఆశలు ఉండవా? రాత్రిపూట నా భర్తతో మంచం మీద కొంచెం ప్రశాంతంగా, ప్రేమగా సమయం గడపాలని నాకు ఎప్పుడూ అనిపించదా? నాకేమైనా ఇంద్రియాలు, భావాలు లేవు అనుకున్నావా ఆరుష్?!”
 
నా కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు కట్టలు తెంచుకుని ధారగా కారుతున్నాయి. అప్పటికే నా మేకప్ చెడిపోయింది, నేను కట్టుకున్న చీర కూడా నా కన్నీళ్లతో తడిసిపోయింది. కానీ అవన్నీ నాకు ఇప్పుడు లెక్కే కాదు! నేను నా ఆరుష్ ముందు నా మనసులోని ఆ పచ్చి నిజాన్ని, నా ఆవేదనను పూర్తిగా కక్కేయాలి.


ఆరుష్: “నేను నిన్ను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలను అమ్మా. నేను ఇక చిన్నపిల్లడిని కాదమ్మా... ఒక భార్యగా, ఒక ఆడదానిగా నువ్వు పడుతున్న ఈ అంతులేని క్షోభ నాకు బాగా తెలుసు.”
 
అతని చేయి నా తల వెనుక జుట్టులో వేసి ఎంతో మృదువుగా నిమురుతోంది—సరిగ్గా ఒక తండ్రి లేదా భర్త తన చిన్నపిల్లలాంటి భార్యను ఓదార్చినట్లుగా!
 
నేను: “ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ భావాలన్నింటినీ, కోరికలన్నింటినీ నాలోనే కుళ్ళిపోయేలా దాచుకున్నాను. కానీ నిన్న నువ్వు నా దగ్గరకు అంతలా వచ్చినప్పుడు...
 
నన్ను అలా ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టినప్పుడు... నాలో అణచిపెట్టిన ఆ సంయమనం పూర్తిగా కరిగిపోయింది, నన్ను నేను ఇక ఆపుకోలేకపోయాను బేబీ!”
 
నా ముఖం ఇంకా అతని ఛాతీ మీదే ఉంది; నా కన్నీళ్లు అతని చొక్కాను పూర్తిగా తడిపేస్తున్నాయి. కానీ అది అతనికి ఏమాత్రం లెక్కలేదు. అతను నన్ను తన చేతుల్లో మరింత గట్టిగా, ఈ ప్రపంచానికే దొరకనట్లుగా బంధించాడు—అసలు నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా!
 
ఆరుష్: (ప్రేమగా నా గడ్డం పట్టుకుని నా ముఖాన్ని పైకి ఎత్తాడు) “అమ్మా చూడు నా వైపు...”
 
నా కళ్ళు కన్నీళ్లతో పూర్తిగా తడిసిపోయాయి, ముఖం ఎర్రబడింది, జుట్టు అంతా చెదిరిపోయింది. కానీ అతను మాత్రం నన్ను ఈ భూమ్మీద అత్యంత అందమైన, పవిత్రమైన సుందరిలా చూశాడు.
 
ఎంతో మెల్లగా, ఎంతో అపారమైన ప్రేమతో... నేను ఒక సున్నితమైన పువ్వును తాకినట్లుగా నా నుదుటిపై ఎంతో పవిత్రంగా ఒక ముద్దుపెట్టాడు. ?


నేను: “బేబీ... నిజంగా చెప్పు, నేను ఏమైనా చాలా పెద్ద తప్పు చేశానా?”
 
ఆరుష్: “లేదు... అసలు లేదు అమ్మా.”
 
నేను ఎంతో ఆత్మవిశ్వాసంతో, దృఢంగా అడిగాను.


నేను: “నువ్వు పుట్టినప్పటి నుండి... నాకు నీతోనే ఒక విడదీయరాని పవిత్ర బంధం ఉంది. నువ్వే నా మనసుకు శాంతి, నా ఈ ప్రాణం. నేను నిన్ను ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాను ఆరుష్... చాలా చాలా!”
 
నేను మరింత గట్టిగా ఏడుస్తూ అతని ఒళ్ళో ఒదిగిపోయాను. అతను నన్ను మరింత దగ్గరకు హత్తుకున్నాడు.
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ప్లీజ్ అమ్మా, ఇక శాంతించు. ముందు నువ్వు ఏడవడం ఆపు తల్లి. లేకపోతే... నువ్వు ఏడుస్తుంటే చూసి నేను కూడా ఏడ్చేస్తాను, నీకు అది సమ్మతమేనా?”
 
నేను కన్నీళ్లతో అతని వైపు చూశాను. అతని ముఖంలో నన్ను ఓదార్చడానికి ఒక చిన్న చిరునవ్వు తొంగిచూసింది—ఆ నవ్వు కేవలం నా కోసమే, నా కన్నీళ్లు తుడవడానికే!
 
నేను: “హ్మ్ం... నా బంగారమే నువ్వు!”
 
అని నేను అతన్ని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. అది నిజ జీవితం కాకూడదని, నేను ఎప్పటికీ మేల్కొనకూడదని కోరుకునే ఒక అద్భుతమైన కలలా నాకు అనిపించింది. ✨
 
నేను: “ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత... నీ తండ్రి నన్ను పూర్తిగా తిరస్కరించాడు, నన్ను ఒక భార్యగా చంపేశాడు.”
 
ఆరుష్: (కొంచెం కోపంగా, గంభీరంగా) “అసలు ఆ వ్యక్తి కోసం నువ్వు ఇంకా అంతగా ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు అమ్మా? నేను ఆ నాన్న కంటే లక్ష రెట్లు గొప్పవాడిని కానా? నీకు ఆ వ్యక్తి కంటే నీ కొడుకైన నేను ఎక్కువ కాదా? చెప్పు అమ్మా... నాకు సమాధానం ఇవ్వు!”
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీ మీద నుండి పైకి లేపి, నేరుగా అతని కళ్లలోకి లోతుగా చూశాను.


నేను: “లేదు! నాకు ఎవరూ అవసరం లేదు. నాకు నువ్వు మాత్రమే కావాలి... ఈ ప్రపంచంలో నీకంటే గొప్పవారు, నీకంటే విలువైనవారు నాకు ఎవరూ లేరు.”
 
ఆరుష్: “అంటే... నువ్వు ఇకపై ఎప్పుడూ ఆ వ్యక్తి కోసం ఏడవవు కదా? నీకు నా మాట అర్థమవుతోందా అమ్మా?”
 
నేను మరేమీ మాట్లాడకుండా కేవలం కళ్ళు తూలి తల ఊపి... మళ్ళీ పూర్తిగా అతని చేతుల్లోకి ఒరిగిపోయాను. ఆ రాత్రి నేను అలాగే ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాను:
 
నాకు నిజంగా ఇంకెవరైనా అవసరమా? నా జీవితాంతం నేను అతనితోనే గడపగలనా? అతని ఈ చేతుల్లో, అతని ఈ అంతులేని ప్రేమలో నా జీవితాన్ని పూర్తిగా ముంచెత్తగలనా?
 
ఆరుష్ నన్ను ఎంతగానో ప్రేమిస్తున్నాడు—అసలు నిజమైన ప్రేమ అంటే ఏమిటో కూడా ప్రతాప్ కాపురంలో నేను పూర్తిగా మర్చిపోయిన రోజులను నాకు మళ్ళీ గుర్తుచేశాడు.
 
అతని ఛాతీ వెచ్చదనాన్ని నేను అనుభూతి చెందాను. అతని చేయి నా నడుముపై అలానే ఉంది, అతని శ్వాస నా జుట్టుపై తగులుతోంది. ఆ హాయిలో... నేను ఎట్టకేలకు గాఢమైన నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
 
ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత... నా భర్త పక్కన కాదు, నా కొడుకు చేతుల్లో నేను ఇంత ప్రశాంతంగా, భయాలు లేకుండా నిద్రపోవడం ఇదే మొదటిసారి! అతని గుండెచప్పుడు లయలో, అతని ప్రేమ అనే వెచ్చని దుప్పటి కప్పుకుని హాయిగా గడిపాను. ?️?