Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

ఇక ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా... మా బైక్‌లపై, నానమ్మ ఊరికి మా అద్భుతమైన ప్రయాణాన్ని సంతోషంగా ప్రారంభించాము! ?️?️
 
నా తల్లి—సావిత్రి దేవి. ?‍? ఆమె పైకి ఎంత సౌమ్యంగా, ప్రశాంతంగా కనిపిస్తారో, లోపల మాత్రం ఇనుములా అంతటి దృఢమైన మనస్తత్వం ఆమెది.
 
ఆమె కళ్ళలో ఎప్పుడూ ఒక ప్రత్యేకమైన మెరుపు ఉంటుంది, అది ఏ సాధారణ ఉపాధ్యాయుడిలోనూ అంత సులువుగా కనిపించదు.
 
నిజానికి ఆమె ఒక పాఠశాల ఉపాధ్యాయురాలు! గత 35 సంవత్సరాలుగా చదువుకుంటూనే ఉన్నారు, ఇప్పటికీ ఎంతో ఇష్టంగా చదువుతూనే ఉంటారు.
 
ఆమె ఎప్పుడూ ఒకటే అంటుంటారు –

"పిల్లలు లేని ఇల్లు ఎంత పెద్దదైనా సరే, అది నిశ్శబ్దంగా శ్మశానంలా అనిపిస్తుంది." ?✨
 
మా అమ్మ మనిషిగా చాలా సంస్కారవంతురాలు. ఉదయం సరిగ్గా 5 గంటలకు లేవడం, పూజ చేయడం, ఆపై యోగా చేయడం—ఇది ఆమె నిత్య దినచర్య. ఆమె పెద్దగా ఎక్కడికీ బయటకు వెళ్లరు,
 
కానీ ఆమె నివసించే ఆ చిన్న ఇంటిని చూడగానే ఎవరికైనా సరే ఒక అంతులేని ప్రశాంతత కలుగుతుంది. అది చిన్నదే అయినా, ఎంతో మనోహరంగా ఉంటుంది.
 
ఇంటి ముందు తోటలో ఆమె స్వయంగా చేతితో నాటిన రంగురంగుల పువ్వులు, వంటగదిలో ఆమె ప్రత్యేకమైన చేతి రుచితో చేసిన పచ్చళ్ళు... ఆ ఇళ్లలోని ప్రతి మూలలోనూ ఆమె జ్ఞాపకాలే నిండి ఉంటాయి.
 
ఇప్పుడు మేము బైక్‌పై ప్రయాణిస్తూ నానమ్మ ఇంటికి వెళ్తున్నాము. ?️ చల్లని గాలికి నా జుట్టు చెదిరిపోతోంది, ముఖంపై పడుతోంది, కానీ దాన్ని సర్దుకోవాలని కూడా నాకు అనిపించడం లేదు.
 


ఎందుకంటే ఈ రోజు ఒక అత్యంత ప్రత్యేకమైన రోజు! గత కొన్ని వారాలుగా మా జీవితాలను అలుముకున్న గాఢమైన చీకటిలోకి, ఒక చిన్న ఆశాజ్యోతి వెలుగులా ఈ ప్రయాణం కనిపిస్తోంది. ✨
 
నేను బైక్ పక్క అద్దంలో ఆరుష్ ముఖాన్ని పదే పదే గమనిస్తూ ఉన్నాను. అతని ముఖం చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది, ఎలాంటి ఆందోళన ఛాయలు లేనట్లుగా ఎంతో నిబ్బరంగా ఉన్నాడు.
 
అది చూసి నాలో తెలియని ధైర్యం వచ్చి, నేను నా చేతిని ముందుకు చాపి అతని పొట్ట మీద ఆనించి, వెనుక నుండి గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?
 
ఆరుష్ నా చేతిని ఎంతో సున్నితంగా తన చేతితో నొక్కి, వెచ్చని స్పర్శనిచ్చాడు. నేను అతని వైపు చూడగానే, అతని కళ్ళలో ఆ ప్రత్యేకమైన మెరుపు కనిపించింది—
 
ఆ గాఢమైన ప్రేమ, అపారమైన ఆప్యాయత, మరియు అంతులేని లోతు! ఆ క్షణంలో నాకు మాటలు రాక, ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాను... కేవలం మనసారా నారా నవ్వి ఊరుకున్నాను. ?
 
ఆరుష్: (మెల్లగా అడుగుతూ) “అమ్మా... ఏం ఆలోచిస్తున్నావు అంతగా?” ?
 
నేను: “అంతే బాబూ... మనసులో ఏదోలా ఉంది, మన అమ్మ ఇల్లు అలా గుర్తుకొస్తోంది అంతే.” ?
 
ఆరుష్: “నాకు కూడా అలాగే అనిపిస్తోంది అమ్మా. నానీ అంటే నాకు చాలా చాలా ప్రాణం, ఎంతో ఇష్టం. ఇక ఆమె చేతి వంట గురించైతే చెప్పనే అక్కర్లేదు... వావ్, సూపర్ ఉంటుంది!” ??
 
నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ) “నీకు ఎప్పుడూ తిండి పిచ్చే కదా బాబు.” ?
 
ఆరుష్: (ప్రేమగా చూస్తూ) “లేదు అమ్మా... నాకు తిండి పిచ్చి కాదు, నీ పిచ్చి!” ??
 
నేను అతని మాటలకు సిగ్గుపడుతూ అతని వైపు చూసి చిరునవ్వు నమ్మాను.
 
దారి పొడవునా పచ్చని పొలాలు, చిన్న చిన్న కొండలు, సుందరమైన గ్రామాలు ఒక్కొక్కటిగా వెనక్కి కనుమరుగవుతూ ఆ ప్రయాణం సాగిపోతోంది. ?⛰️
 
దారిలో వెళ్తుంటే నా మనసులో అనేక ఆలోచనలు సుడిగుండలా తిరుగుతున్నాయి. జీవితం ఎంత త్వరగా, ఎంతలా మారిపోతుంది అనిపించింది!
 
కొన్నేళ్ల క్రితం నేను కేవలం ఒక సాధారణ గృహిణిని మాత్రమే. నాకు ప్రతాప్, ఇల్లు, సంసారం అన్నీ ఉండేవి.
 
కానీ ఈ రోజు...? ఈ రోజు పరిస్థితి పూర్తిగా వేరు. నేను నా కన్నకొడుకుతో కలిసి మా అమ్మ ఇంటికి వెళ్తున్నాను. ఈ ప్రయాణంలో నా మనసుకు వింతైన, కొత్త రకమైన భావాలు కలుగుతున్నాయి.
 
ఒక తల్లికి తన కొడుకు మీద కలగకూడదన్న లోతైన భావోద్వేగాలు ఇవి. కానీ వాటన్నింటినీ కాదంటూ అవి నిజంగానే నాలో కలుగుతున్నాయి!
 
నేను నన్ను ప్రశ్నించుకున్నాను—ఇది నిజమేనా? ఒక తల్లి తన కొడుకుని ఇలాంటి కోణంలో చూడగలదా? ఇది కేవలం ప్రేమా లేక అంతకంటే ఎప్పటికీ తెగని లోతైన బంధమా? నాకు ఏమాత్రం అర్థం కావడం లేదు. ?
 
కాని ఒకే ఒక సత్యం మాత్రం నా గుండె స్పందనకు తెలుసు—నేను ఆరుష్ లేకుండా క్షణం కూడా బతకలేను, అలాగే అతను కూడా నేను లేకుండా జీవించలేడు.
 
మా మధ్య ఉన్న ఈ బంధం సామాన్యం కాదు; ఇది లోతైనది, స్వచ్ఛమైనది, నిజమైనది, అందరికంటే భిన్నమైనది మరియు ఎంతో ప్రత్యేకమైనది! ❤️‍?
 
ఆరుష్: (నా కంగారును పసిగట్టి) “అమ్మా... నువ్వు ఏదో చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌గా ఉన్నట్టున్నావు ఏంటి?”
 
నేను: “లేదు బేబీ... నేనేం కంగారు పడటం లేదు, అలా ఊరికే ఆలోచిస్తున్నాను అంతే.”
 
ఆరుష్: “మరి ఏం ఆలోచిస్తున్నావు?”
 
నేను: “జీవితం ఎంతలా మారిపోతుందో అని... కొన్నేళ్ల క్రితం మన జీవితం ఎంత ప్రశాంతంగా, వేరుగా ఉండేది!” ?
 
ఆరుష్: “మరి ఇప్పుడు?”
 
నేను: “ఇప్పుడు... ఇప్పుడు అసలు ఏది సరైనదో, ఏది తప్పో నాకే ఏమీ తెలియడం లేదు బాబు...” ?
 
ఆరుష్: (చాలా పరిణతితో, హృదయానికి హత్తుకునేలా) “అమ్మా... ఏది సరైనదనిపిస్తే అదే సరైనది! ఇతరుల సమాజ ప్రమాణాల ప్రకారం ఎప్పుడూ జీవించకు, నీ స్వంత మనసు చెప్పే ప్రమాణాల ప్రకారం జీవించు.” ✨
 
అతని ఆ మాట వినేసరికి నేను నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాను. అతని మాటల్లో ఏదో అంతులేని సత్యం, ఒక గొప్ప లోతు, నాపై ఉన్న అపారమైన ప్రేమ కనిపించాయి.
 
అతను నాతో మాట్లాడుతున్నట్లు లేదు, నేరుగా నా హృదయంతోనే మాట్లాడుతున్నట్లు అనిపించింది. ?
 
నేను మనసులో తీవ్రంగా ఆశ్చర్యపోయాను—నేను నిజంగానే నా సొంత ప్రమాణాల ప్రకారం జీవించగలనా? నాకు ఏది సరైనదనిపిస్తే అది చేయగలనా?
 
ఆరుష్‌తో ఉండటం, అతనికి ప్రతి విషయంలోనూ అండగా నిలవడం, అతన్ని నా ప్రాణంగా ప్రేమించడం—అది తప్పా?!
 
నేను మరేదీ ఆలోచించకుండా నా బరువుగా ఉన్న తలను ఆరుష్ భుజంపై మెల్లగా ఆనించాను. ? నాకు అతని శరీరం నుండి వచ్చే ఆ పరిమళం స్పష్టంగా తాకుతోంది—
 
అది నన్ను అన్ని బాధల నుండి సేదతీర్చే అదే మధురమైన సువాసన! అతని శ్వాస యొక్క మృదువైన శబ్దం, అతని దేహం ఇచ్చే వెచ్చదనం, అతని చేతి స్పర్శ—అన్నీ నాకు ఈ ప్రపంచంలో అత్యంత పరిపూర్ణంగా అనిపించాయి. ?
 
ఈ బంధం లోకపు కంటికి ఏ విధంగా కనిపిస్తుందో నాకు తెలుసు, కానీ హృదయ సంబంధమైన విషయాలు ఎప్పటికీ ఎవరికీ పూర్తిగా అర్థం కావు. హృదయం ఎప్పుడూ తన దారిని తానే సొంతంగా వెతుక్కుంటుంది!?
 
ఎట్టకేలకు ప్రయాణం ముగిసి మేము నానమ్మ ఇంటి గుమ్మానికి చేరుకున్నాము.
 
ఆరుష్: “అమ్మా… నువ్వు ఎట్టకేలకు నానమ్మ ఇంటికి వచ్చావు.” ?
 
ఆరుష్ ఎంతో ఆనందంగా నవ్వి, తన బైక్ వస్తువులు తీసుకుని నా చేయి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: “రా అమ్మా… నానీ ఎప్పటి నుంచో మనకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది.”
 
మేము ఇంటి బయట చిన్నగా నిలబడి ఉన్నాము. నాకు ఆగలేక బయటి నుంచే గట్టిగా మా అమ్మను పిలవడం మొదలుపెట్టాను. ?️
 
నేను: “అమ్మా… అమ్మా! ఎక్కడున్నావు ఓసారి బయటికి రా!”
 
నా గొంతు వినగానే మా అమ్మ గదిలో నుండి పరుగున బయటకు వచ్చింది. ఆమెను అలా చూడగానే నా మనసు సంతోషంతో పొంగిపోయి కన్నీళ్లు నిండాయి.
 
నేను వెంటనే పరుగెత్తుకెళ్లి ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?
 
నేను: “అమ్మా… నిన్ను చూసి చాలా కాలం అయింది!”
 
అమ్మ: (నన్ను ఎంతో ఆప్యాయంగా హత్తుకుంటూ, కంగారుగా) “జాన్వి... నువ్వు ఏంటి ఇంతగా సన్నబడిపోయావు తల్లి?! నిన్ను అసలు చూస్తుంటే మొన్నటి నుంచే మర్చిపోయినట్లు నీరసంగా ఉన్నావు.
 
నువ్వు అసలు సరిగ్గా అన్నం తింటున్నావా లేదా?” ?
 
నేను: “అమ్మా… నువ్వు కూడా ఎప్పుడూ ఇదే మాట అంటావు.”
 
అమ్మ: (పక్కనే ఉన్న ఆరుష్‌ను చూసి మురిసిపోతూ) “అరే... ఇతనేనా నా హీరో… మన ఆరుష్!” ✨
 
ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఎంతో సంస్కారంగా నేరుగా అమ్మ పాదాలకు నమస్కరించాడు. ? ఆ అబ్బాయి చూపిన ఆ గౌరవం, ఆ హుందాతనం చూసి అమ్మ కళ్లలో ఆనంద బాష్పాలు తిరిగాయి.

అమ్మ: (ఆరుష్‌ను లేవనెత్తుతూ) “లే నాయనా… లే నువ్వు ఎప్పుడు ఇంత పెద్దవాడివి అయిపోయావురా?!
 
నేను చివరిసారి నిన్ను చూసినప్పుడు నువ్వు చిన్నగా ఉండేవాడివి… ఇప్పుడు చూస్తే నీ ఎదుట నిలబడాలంటే నేను పైకి తల ఎత్తి చూడాల్సి వస్తోంది!” ?❤️
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) “నానీ... మీరు మాత్రం అచ్చం అలాగే ఏ మాత్రం మారకుండా యంగ్‌గా ఉన్నారు! నాకు మీరు ఇన్ని రోజులు చాలా గుర్తొచ్చారు.”
 
నానీ: “అన్నీ దొంగ మాటలు , సరే రా… ముందు లోపలికి నడువు. మనం మాట్లాడుకోవాల్సింది చాలా ఉంది.”
 
అమ్మ ఇల్లు చిన్నదే అయినప్పటికీ, ఎంతో శుభ్రంగా, చాలా అందంగా ఉండేది. ఆ ఇంట రెండు చిన్న గదులు, ఒక వంటగది, ఒక హాలు, వెనుక వైపు చిన్న గార్డెన్ ఉన్నాయి.
 
గార్డెన్ లో ఒక పాత ఉయ్యాల ఊగుతోంది, అది చూడగానే నాకు నా చిన్ననాటి మధుర జ్ఞాపమాలన్నీ ఒక్కసారిగా గుర్తుకువచ్చాయి. ??
 
అమ్మ మమ్మల్ని ఎంతో ఆప్యాయంగా ఇంటిలోకి ఆహ్వానించింది. 

ఆమె మా ఇద్దరికీ ప్రేమగా స్నానంకి వేడి నీళ్ళు పెట్టి తరువాత, కడుపునిండా రుచికరమైన భోజనం పెట్టి, ఆ తర్వాత మమ్మల్ని పక్కన కూర్చోబెట్టుకుని కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.



అమ్మ: (రహస్యంగా ఆరుష్‌వైపు చూస్తూ) “నాన్న ఆరుష్... మీ అమ్మ మొన్నటి నుండి చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌లో ఉందిరా...
 
అది నా మొహానికి స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నువ్వు కొంచెం మీ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకో బాబూ.” ?‍⚕️?
 
ఆరుష్: (చాలా నమ్మకంగా) “నానీ... నేను ఎప్పుడూ అమ్మ వెంటే ఉన్నానుగా! మీరు ఏమాత్రం కంగారు పడకండి.” ?
 
అమ్మ: “నాకు తెలుసు బాబూ నీ గురించి... అందుకే నేను ఇప్పుడు ఏ మాత్రం కంగారు పడటం లేదు.
 
ఎందుకంటే నిన్ను ఇలా చూస్తుంటే... నా కూతురు ఎంతో క్షేమంగా, సురక్షితంగా ఉందని నాకు మనసారా అనిపిస్తోంది.” ✨
 
అమ్మ ఆ మాట అనగానే నేను ఏమీ మాట్లాడలేక అలా నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాను. అమ్మకు అన్నీ తెలుసు—లోకంలోని ప్రతీ తల్లికి తన బిడ్డల మనసులు ఎప్పుడూ తెలిసినట్లే,
 
మా అమ్మ కూడా అన్నీ గ్రహించింది! ఆమె నన్ను వేరే ఏ ప్రశ్నలూ అడగలేదు, కేవలం నా పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుంది. ?
 
కొద్దిసేపటికి అమ్మ నన్ను పిలిచి వంటగదిలోకి తీసుకువెళ్ళింది. నేను ఆమె వెంటే నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. ఆమె స్టవ్ వెలిగించి మా ఇద్దరి కోసం వేడి వేడిగా టీ తయారు చేస్తోంది. ?
 
అమ్మ: (టీ కలుపుతూ, సూటిగా నా కళ్లలోకి చూస్తూ) “జాన్వి... నీ కళ్ళు అన్నీ బహిరంగంగా నిజాలు చెబుతున్నాయి తల్లి.”
 
నేను: (తడబడుతూ) “ఏమిటి అమ్మా... ఏం కనిపిస్తున్నాయి నీకు?” ?
 
అమ్మ: “నువ్వు లోపల ఏదో తెగ కంగారు పడుతున్నావు కదా? అసలు ఈ ఆందోళన అంతా కేవలం ఆ ప్రతాప్ గురించేనా లేక... ఇంకేమైనా ఉందా మనసులో?” ?
 
నేను ఉలిక్కిపడి, తల దించుకుంటూ...
 
నేను: “అమ్మా… నేను అదంతా ఏమీ లేదు, ఊరికే అలా అనేశానులే.” ?
 
అమ్మ: (ప్రేమగా తల నిమురుతూ) “పర్వాలేదు తల్లి, దాచాలని చూస్కుంటే దాచలేవు. నేను నిన్ను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలను. నీ మనసుకు ఏది సంతోషాన్ని ఇస్తుందో, ఏది నచ్చుతుందో అదే చేయి.
 
ఈ జీవితం ఒక్కసారే వస్తుంది జాన్వి... దయచేసి ఎవరికోసం భయపడకుండా, సంతోషంగా ఉండటం నేర్చుకో.” ✨?
 
అమ్మ చెప్పిన ఆ అమూల్యమైన మాటలు విని నేను మాటలేకుండా మౌనంగా ఉండిపోయాను. ఆమెకు నిజంగా ఏం తెలుసు?
 
నా కన్నకొడుకు పట్ల నా మనసులో పుడుతున్న ఈ అంతులేని భావాలు ఆమెకు తెలుసా? బహుశా... పూర్తిగా తెలియకపోవచ్చు, లేదా ఆమె మాతృహృదయానికి అన్నీ అర్థమై కూడా మౌనంగా ఉండవచ్చు!
 
కానీ ఆ సమయంలో ఆమె చెప్పిన ఆ మాటలు నా కలత చెందుతున్న మనసుకు ఎంతో కొంత గొప్ప మనశ్శాంతిని ఇచ్చాయి. ?
 
ఆ రాత్రి భోజనం అంతా ముగిశాక, మేం ముగ్గురం కలిసి సరదాగా ఇళ్ల మీద ఉన్న డాబా  మీద చల్లని గాలిలో కూర్చున్నాం. ?
 
అమ్మ తన కాలేజ్ పాత రోజులు, పిల్లల అల్లరి కథలు, నా చిన్ననాటి ముద్దుల ముచ్చట్లు, మరియు ఆరుష్ కాలేజీ విశేషాలు—ఇలా ప్రతీ ఒక్కదాని గురించి ఎంతో ఉత్సాహంగా నవ్వుకుంటూ మాట్లాడుకున్నాం. ?
 
ఆరుష్: “నానీ... మీలాంటి టీచర్ ఉంటే ప్రతి విద్యార్థి జీవితం ధన్యమైపోతుంది, మీరు చాలా గ్రేట్ టీచర్ అని నాకు ఇప్పుడే అర్థమవుతోంది.”
 
అమ్మ: “ టీచర్ పని కేవలం పుస్తకంలోని పాఠాలు బోర్డు మీద చెప్పడం మాత్రమే కాదు... చదివే పిల్లలకు వాళ్ళ మెదడుకు హత్తుకునేలా అర్థమయ్యేలా చెప్పడం!
 
మరి ఆ భావాన్ని వాళ్లకి అర్థం చేయించడమే ఒక ఉపాధ్యాయురాలికి అసలైన పెద్ద బాధ్యత.” ?✨
 
నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ) “అమ్మా... నువ్వు చిన్నప్పుడు మా విషయంలో మాత్రం ఎప్పుడూ చాలా కఠినంగా, స్ట్రిక్ట్‌గా ఉండేదానివి!”
 
అమ్మ: “అది నిజమే! నువ్వు భవిష్యత్తులో ఈ సమాజంలో ఎవరిపైనా ఆధారపడకుండా ఒక సమర్థురాలైన మహిళగా ఎదగాలని నేను అలా కఠినంగా ఉండేదాన్ని.
 
మరి ఇప్పుడే చూడు… నువ్వు కూడా నీ కొడుక్కి ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనైనా సరైన దారి చూపుతూ ఎంత చక్కగా పెంచావో!” ?
 
ఆరుష్: (నా వైపు ప్రేమగా చూస్తూ) “నానీ... మా అమ్మ నన్ను ఈ ప్రపంచంలోనే అందరికంటే ఎక్కువగా, చాలా చాలా బాగా పెంచింది.” ❤️
 
అమ్మ: “నాకు తెలుసు బాబూ… అందుకే నా మనవడు ఇంత సంస్కారంగా, చక్కటి గుణంతో ఉన్నాడు.” ?
 
రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది, సమయం అర్ధరాత్రి దాటింది. నానీ అలసిపోయి వెళ్లి ఆమె గదిలో ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది. ?
 
ఇక నేను, ఆరుష్ ఇద్దరం కలిసి అతిథి గదిలోకి వచ్చాము. ఆ గదిలో విశ్రాంతి కోసం రెండు వేర్వేరు మంచాలు ఉన్నాయి. కానీ నేను మాత్రం వాటిని పట్టించుకోకుండా నేరుగా ఆరుష్ పక్కనే వెళ్లి కూర్చున్నాను.
 
ఆరుష్ అప్పుడే తన ల్యాప్‌టాప్ ఓపెన్ చేసి ఏదో ఆఫీస్/కాలేజీ పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నాడు. ?
 
నేను నెమ్మదిగా లేచి, అద్దం ముందు నిలబడి నా ముఖానికి నైట్ క్రీమ్ రాసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
అద్దంలో నుండి ఆరుష్ నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా పక్క చూపులతో గమనిస్తూ ఉండటం నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నేను అతని వైపు చూసి ఒక చిన్న చిరునవ్వు విసిరాను. ?
 
గదిలో రెండు మంచాలు ఉన్నాయి కదా, అందుకే ఈరోజు రాత్రి నా కొడుకుని కొంచెం సరదాగా ఆటపట్టిద్దామని నాకు ఒక చిలిపి ఆలోచన వచ్చింది! ?
 
నేను హకైకగా నా కుర్చీ నుండి లేచి, కావాలనే అవతలి వైపు ఉన్న రెండో మంచం మీద వెళ్లి పడుకున్నాను.
 
అది చూసి ఆరుష్ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాడు! ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ నుండి కళ్ళు తిప్పి నన్నే వింతగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: (అమాయకంగా) “అమ్మా… నువ్వు అక్కడ ఎందుకు పడుకున్నావు? మనం అక్కడే ఆ మంచం మీద పడుకుందాం రా ఇక్కడకు.”
 
నేను: (నవ్వును అణచుకుంటూ) “నేను రాను బాబు, నేను ఇక్కడే పడుకుంటాను.”
 
ఆరుష్: “ఏంటి అమ్మా ఇది... నువ్వు అక్కడ ఒంటరిగా పడుకుంటానంటే, నేను మాత్రం ఇక్కడ ఒంటరిగా పడుకోవాలా ఏంటి?” ?
 
నేను: “అవును మరి, గదిలో రెండు మంచాలు ఉన్నాయిగా, ఎవరి మంచం మీద వాళ్ళు పడుకోవాలి.”
 
నేను నా ముఖం మరోవైపు తిప్పుకుంటూ లోలోపల గట్టిగా నవ్వుకుంటున్నాను; అతను మాత్రం ఎంత అమాయకంగా, పసివాడిలా మాట్లాడుతున్నాడో కదా! ?
 
ఆరుష్: “నువ్వు నిజంగానే నాతో పాటు ఆ మంచం మీద పడుకోవాలని అనుకోవడం లేదా అమ్మా?”
 
నేను: “అస్సలు లేదు బాబు, గుడ్ నైట్.” ?
 
అంతే! ఆరుష్ తీవ్రమైన కోపంతో, ముఖం మాడ్చుకుని తన ల్యాప్‌టాప్‌ను టబక్ మని మూసి పక్కన పెట్టేసి, గదిలోని లైట్ టకటకా ఆపేసి మంచం మీద పడుకుని ముఖం తిప్పుకున్నాడు. ?❌
 


అతను అల్లరి పిల్లాడిలా అలిగి అలా చేయడం చూసి నాకు లోలోపల నవ్వు కట్టలు తెంచుకుంది! ?
 
గదిలో కొన్ని నిమిషాలు గాఢమైన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. అంతలో హఠాత్తుగా నా మంచం దగ్గరకు ఎవరో నడుచుకుంటూ వచ్చి నిలబడినట్లు నాకు ఒక నీడలా అనిపించింది.
 
గదిలో చీకటిగా ఉన్నప్పటికీ, ఆ అడుగుల చప్పుడు బట్టి అది నా ఆరుషే అని నాకు ఇట్టే అర్థమైపోయింది!
 
అతను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే నా ఒంటిపై ఉన్న దుప్పటిని ఒక్క లాగు లాగి పక్కన పడేశాడు! ?️⚡
 
ఆ తర్వాత నన్ను ఎవ్వరికీ దొరకనట్లుగా తన బలమైన చేతులతో ఎత్తి తన ఒడిలోకి తీసుకుని, నేరుగా తన మంచం మీదకు ఎత్తుకెళ్లి పడుకోబెట్టాడు!


 
నేను హడలిపోయి, సిగ్గుతో మెల్లగా కిచకిచలాడుతూ నవ్వడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
నేను: “హేయ్... ఏంటిది ఆరుష్! నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా, నాకు అక్కడ ఆ మంచం మీద పడుకోవడం అస్సలు ఇష్టం లేదని!” ?
 
ఆరుష్: (నన్ను విడిచిపెట్టకుండా తన విశాలమైన ఛాతీకి మరింత గట్టిగా హత్తుకుంటూ) “ఎందుకు ఇష్టం ఉండదు అమ్మా?
 
ఇవన్నీ నీ నాటకాలు, ఆపు ఇక! నువ్వు నాతో కావాలనే సరదాగా ఆడుకుంటున్నావని నాకు ముందే తెలుసు.” ??
 
అతను నన్ను తన చేతుల్లో బందీలా గట్టిగా బిగించుకున్నాడు. ఆ సమయంలో అతని శరీరం నుండి వచ్చే వెచ్చని శ్వాస నా మెడ మీద మెల్లగా పడుతూ నన్ను పరవశింపజేస్తోంది.
 


అతని ఒక బలమైన కాలు నా కాళ్ళపై ఆని ఉంది. అతని  ఛాతి మీద నా చేయి ఆనించి ఉంది, నేను స్పష్టంగా అతని గుండె చప్పుడును నా అరచేతితో అనుభూతి చెందుతున్నాను—
 
అది భయంతో కాదు, గాఢమైన ప్రేమతో వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకుంటోంది! ??


నేను: (అతని చెవిలో ఎంతో మృదువుగా, భయపడుతూ) “ఆరుష్… పక్క గదిలో నానమ్మ నిద్రపోతోంది బాబు… దయచేసి ఎలాంటి శబ్దం చేయకు, ఇక్కడ నుంచి వదిలేయ్.” ?
 
ఆరుష్: “అయితే నువ్వు కూడా నోరు మూసుకుని నిశ్శబ్దంగా ఉండాలి అంతే!” ?
 
అతను తన చేతులతో నా ముఖాన్ని తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. చీకటిలో నా పెదవులపై తన పెదవులను ఆనించి గాఢమైన ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు—


 
మొదట నా పెదవులపై, ఆ తర్వాత కిందకు జారి నా సున్నితమైన మెడపై మత్తుగా ముద్దుల వర్షం కురిపించాడు. ??
 
అతను పెట్టే ప్రతి ఒక్క గాఢమైన ముద్దుతో, అతని చేతులు నెమ్మదిగా నా వీపుపై, సన్నని నడుముపై ఇటుకలా కదులుతున్నాయి.
 
నేను వేసుకున్న నైటీ పైనుండే నా శరీరం, నా చర్మం ఒక్కసారిగా వేడెక్కిపోతోంది. ?
 


నేను కూడా నా తలను ఆపుకోలేక, అతని తల వెనుక ఉన్న ఒత్తైన జుట్టులో నా చేతులు లోతుగా పోనిస్తూ, అతని పెదవుల స్పందనకు మరింత ఆత్రంగా, గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకోవడం ప్రారంభించాను. ?✨


 
ఆరుష్: (నా మెడలో ముఖం పూర్తిగా దాచుకుంటూ, ఉద్వేగంతో గట్టిగా ఊపిరి పీలుస్తూ) “అమ్మా… నువ్వెందుకు రోజురోజుకూ ఇంత అందంగా, ఒక దేవతలా కనిపిస్తున్నావు?
 
రోజంతా నిన్నే కళ్ళార్పకుండా చూస్తూ ఉన్నా... కానీ నా మనసు నన్ను ఆపుకోలేకపోతోంది, నిన్ను తాకకుండా ఉండలేకపోతున్నాను!” ??
 
నేను సిగ్గుతో పూర్తిగా నీరసించిపోయి, నా ముఖాన్ని అతని విశాలమైన ఛాతీలో లోతుగా దాచుకున్నాను.
 
? అతని వేళ్లు నా నైటీ లోపలికి కొద్దిగా జరిగి, నా వీపుపై ఉన్న సున్నితమైన చర్మంపై నిమురుతూ కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ఆ స్పర్శకు నా శ్వాస వేగం మరింత ఎక్కువై, గుండె వేగం పెరిగింది.
 
మేమిద్దరం ఆ చీకటి గదిలో చాలా సేపటి వరకు ఒకరినొకరు విడిచిపెట్టలేనంత గట్టిగా హత్తుకుని, ఒకరి శరీరపు వెచ్చదనాన్ని మరొకరు ఆస్వాదిస్తూ అలాగే అతుక్కుపోయి పడుకుని ఉన్నాము. ?✨
 
నేను: (చిన్నగా నిట్టూర్పు విడిచి, నా తలని అతని గుండెపై ఆనిస్తూ) “బేబీ… నువ్వు కేవలం నా వాడివి… ఎప్పటికీ కేవలం నా వాడివి మాత్రమే బాబు.” ?
 
ఆరుష్: (నన్ను మరింత బిగించి కౌగిలించుకుంటూ) “అమ్మా, నువ్వు పూర్తిగా నాదానివి... ఎప్పటికీ కేవలం నాదానివే, ఇంకెవరికీ దక్కవు.” ?
 
అతను నా నుదుటి మీద, ఆ తర్వాత నా కనురెప్పలపై, ఆపై నా పెదవుల మీద మరొకసారి ఎంతో గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?


 
ఒకరి చేతుల్లో మరొకరం పూర్తిగా ఒదిగిపోయి, ఒకరి శ్వాస శబ్దాన్ని, ఒకరి గుండె చప్పుడును లయబద్ధంగా వింటూ మేమిద్దరం అలాగే గాఢమైన నిద్రలోకి జారుకున్నాము. ??
 


బయట చల్లని చలి గాలి విపరీతంగా వీస్తున్నప్పటికీ, లోపల మాత్రం మా ఇద్దరి శరీరాల వెచ్చదనం ఆ గది అంతటా ఒక మధురమైన సువాసనలా వ్యాపించింది. ✨