[Sunnysunnysunny]

ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి, ఆరుష్ తన చేతుల్లో నన్ను గట్టిగా హత్తుకుని ఎంతో ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడు. ? రాత్రంతా అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖంపై మెల్లగా పడుతూ ఉండేది
 
నేను కూడా ఎంతో భద్రంగా అతని విశాలమైన ఛాతీని హత్తుకుని నిద్రపోయేదాన్ని. అతని చేతుల్లో నాకు దొరికే ఆ ప్రశాంతత అంతాఇంతా కాదు!
 


నాకున్న ప్రతి ఒత్తిడి, తీవ్రమైన తలనొప్పి, ప్రతాప్ గురించిన అనవసరమైన చింతలు—అన్నీ ఇట్టే మాయమైపోయేవి. ✨
 
అతని హృదయ స్పందన నా చింతలన్నింటినీ కప్పిపుచ్చి, ఈ ప్రపంచంలో కేవలం మా మధ్య ఉన్న శుద్ధమైన ప్రేమ మాత్రమే మిగిలి ఉన్నట్లు అనిపించేది. ?
 
ఉదయం వేళల్లో అతను నన్ను సులభంగా లేవనిచ్చేవాడే కాదు. కొన్నిసార్లు నా చేయి పట్టుకుని తన వైపు లాగేవాడు... కొన్నిసార్లు నా జుట్టును ప్రేమగా నిమురుతూ,
 
"అమ్మా, ఇంకొద్దిసేపు... ఇక్కడే నా చెంతే ఉండు..."
 
అని గారంగా బతిమలాడేవాడు. అతని గొంతులో ఒక చిన్నపిల్లాడి స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, నన్ను కోల్పోతానేమోనన్న గాఢమైన ఆప్యాయత స్పష్టంగా కనిపించేవి.
 
నేను అతని మాటలకు నవ్వి, ఎంతో ప్రేమగా అతని బుగ్గపై ఒక ముద్దుపెట్టి, నేనే స్వయంగా అతన్ని నిద్రలేపేదాన్ని. ?
 
ఆ తర్వాత మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా అల్పాహారం చేసేవాళ్ళం. అతను వంటగదిలో నాతో పాటు పక్కనే నిలబడేవాడు.
 
కొన్నిసార్లు నాకు చిన్నచిన్న సహాయాలు చేస్తూ, నేను వేడి వేడిగా టీ తయారు చేస్తుండగా అకస్మాత్తుగా వెనుక నుండి నన్ను కౌగిలించుకునేవాడు. ?
 


అతని ఆ అకస్మాత్తు స్పర్శ నా ఒంట్లో ఒక తీయని వెచ్చదనాన్ని, నూతనోత్సాహాన్ని నింపేది.
 
అయితే, ప్రతాప్ మాత్రం ఉదయాన్నే హడావిడిగా బయలుదేరి రాత్రి చాలా ఆలస్యంగా తిరిగి వచ్చేవారు. ? అతను మాతో కేవలం రెండు మూడు మాటలు మాత్రమే మాట్లాడి వెళ్లిపోయేవాడు.
 
ఆరుష్ తండ్రిని చూడగానే ఒక్కసారిగా మౌనంగా ఉండిపోయేవాడు. ? అతని కళ్ళలో స్పష్టమైన కోపం, దూరం కొట్టచ్చినట్లు కనిపించేవి;
 
అయినప్పటికీ, తండ్రిపై ఉన్న సాంప్రదాయక చిన్ననాటి గౌరవాన్ని మనసులో ఉంచుకుని అతను పైకి ఏమీ అనకుండా మౌనంగానే భరించేవాడు. ?️
 
రాత్రి కాగానే, మేమిద్దరం మళ్ళీ మా పడకగదికి వచ్చి ప్రశాంతంగా పడుకునేవాళ్ళం. ప్రతి రాత్రి అతను నన్ను తన విశాలమైన ఛాతీకి హత్తుకుని పడుకునేవాడు.
 
కొన్నిసార్లు నా తల నిమురుతూ,కొన్నిసార్లు నా కళ్ళలో దొర్లే కన్నీళ్లను తన వేళ్లతో తుడుస్తూ ఉండేవాడు ? 

(ఎందుకంటే నాలోని ఆందోళన వల్ల కొన్నిసార్లు నా కళ్ళు తెలియకుండానే నీటితో నిండిపోయేవి).
 
అతని చేతులు నా నడుముపై, మరికొన్నిసార్లు నా వీపుపై ఆప్యాయంగా తిరిగేవి.
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో లోతుగా దాచుకుని, లయబద్ధంగా కొట్టుకుంటున్న అతని గుండెచప్పుడును కళ్ళు మూసుకుని వినేదాన్ని. ?
 
ఈ చిన్న చిన్న అమూల్యమైన క్షణాలే నా జీవితానికి మళ్లీ బ్రతకడానికి ఒక కొత్త ఆశను, ధైర్యాన్ని ఇచ్చాయి.
 
ఈరోజు ఎంతో కీలకమైన డాక్టర్ అపాయింట్‌మెంట్ రోజు. ఎంతో కాలంగా ఎదురుచూస్తున్న రిపోర్టులు ఈరోజే రాబోతున్నాయి.
 
ఆరుష్ ఈరోజు చాలా తొందరగా నిద్రలేచాడు. తను త్వరగా స్నానం ముగించుకుని వచ్చి, నా కోసం స్వయంగా తానే కాఫీ చేసి ఇచ్చాడు. 

అంతేకాదు, ఆసుపత్రికి వెళ్లడానికి నా రిపోర్ట్స్ కూడా తనే స్వయంగా సర్దిపెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఈరోజు నేను ఖచ్చితంగా నీతో వస్తాను. ఏ సాకులు చెప్పొద్దు, వినను." ?
 
నేను: “బేబీ, వద్దులే నువ్వు…” (అని సముదాయించబోయాను)
 
ఆరుష్: (నా మాటను మధ్యలోనే గట్టిగా ఆపి) “లేదు అమ్మా, నీ రిపోర్టులకంటే ముఖ్యం నాకు ఏదీ లేదు. నీ ఆరోగ్యం ముఖ్యం!” ?
 
అంటూ, అతనికి బాగా నచ్చిన, ఎంతో అందంగా కనిపించే ఒక లేత గులాబీ రంగు చీరను తీసి నా చేతికిచ్చాడు. ?
 
నేను తను ఇచ్చిన చీరను కట్టుకుని, చక్కగా తయారై బయటకు వచ్చినప్పుడు... అతను నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ?✨
 
ఆరుష్: (ఎంతో మృదువుగా, ప్రేమగా) “అమ్మా... ఈరోజు నువ్వు నిజంగా చాలా చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు…” ?
 
ఆ మాట వినేసరికి నాలో సిగ్గు మొగ్గ తొడిగింది, నేను ఎంతో ఆప్యాయంగా నా చెయ్యి చాచి అతని చెంపను తాకాను. ☺️
 
అతను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే నా చేతిని తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, దాన్ని తీసుకొచ్చి తన ఛాతీపై (తన గుండెకమలం మీద) పెట్టుకున్నాడు. ??
 
మేమిద్దరం ఎలాంటి మాటలు లేకుండా, కేవలం చూపులతోనే మనసుల భావాలను పంచుకుంటూ కొన్ని క్షణాల పాటు అలాగే కదలకుండా నిలబడిపోయాము. ⏳
 
ఆ తర్వాత అతను నన్ను జాగ్రత్తగా కారులో కూర్చోబెట్టుకుని క్లినిక్‌కు బయలుదేరాడు. ?
 


మేము డాక్టర్ సుమన క్యాబిన్‌కు చేరుకున్నాక లోపలికి వెళ్లి ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలలో కూర్చున్నాము.
 
ఆరుష్ ఆ సమయంలో తన భయాన్ని దాచుకుంటూ, తనను తాను మానసికంగా ప్రోత్సహించుకుంటున్నట్లుగా ... నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ? 

రిపోర్టుల టెన్షన్‌తో నా చేయి కొద్దిగా వణుకుతుంటే, అతను అప్పుడప్పుడు మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ ధైర్యం చెప్తున్నాడు. ?


 
అంతలో డాక్టర్ సుమన క్యాబిన్‌లోకి వచ్చి, మా ముందున్న బల్లపై మెడికల్ ఫైల్ తెరిచారు. ?
 
డాక్టర్ గారు మొదట చాలా ప్రశాంతంగా నా రక్తపోటును (Blood Pressure) నిశితంగా తనిఖీ చేశారు. ? ఆ తర్వాత, టేబుల్ మీద ఉన్న మా రిపోర్టులను ఒక్కొక్కటిగా తిరగేస్తూ పరిశీలించడం మొదలుపెట్టారు... ?
 
డాక్టర్ సుమన గారు చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు:
 
డాక్టర్ సుమన: (నవ్వుతూ) “జాన్వి గారు, ముందుగా మీరిద్దరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. పెద్ద సమస్యేమీ లేదు, భయపడాల్సిన అవసరం అసలే లేదు.” 
 
డాక్టర్ మాట వినగానే ఆరుష్ శ్వాస తేలికపడింది, గుండె మీద బరువు దిగిపోయినట్లయింది. అయినప్పటికీ, నా ఆరోగ్యం గురించిన ఆందోళన అతని కళ్లలో ఇంకా అలాగే ఉండిపోయింది. ?


డాక్టర్ సుమన: “MRI రిపోర్టు పూర్తిగా సాధారణంగా ఉంది (Normal). కణితి గానీ, ట్యూమర్ గానీ లేదా మరే ఇతర తీవ్రమైన సమస్య ఏమీ లేదు.
 
మీకు వస్తున్న తలనొప్పి కేవలం మైగ్రేన్ మరియు విపరీతమైన ఒత్తిడి వల్ల మాత్రమే వస్తోంది. అంతేకాదు, కొంచెం నీరసం కూడా ఉంది, శరీరంలో హిమోగ్లోబిన్ శాతంపూడా కొద్దిగా తక్కువగా ఉంది.
 
రోజూ ఉండే టెన్షన్, సరిగ్గా నిద్రపోకపోవడం ఇవన్నీ కలిసి ఈ సమస్యలన్నింటినీ మరింత తీవ్రతరం చేశాయి.”
 
అది విన్న వెంటనే నేను ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఆరుష్ వైపు చూశాను. ? 

నా వైపు చూసిన ఆరుష్ ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా నా వైపు వంగి, ఎంతో ప్రేమగా నా నుదుటిపై ఒక గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: (అతని గొంతులో వణుకు తగ్గకుండా, ఆందోళనగా డాక్టర్‌తో) “అయితే ఇప్పుడు మీరేం చేయమంటారు ఆంటీ? అమ్మను పూర్తిగా కోలుకోవడానికి ఏం చేయాలి?” ?
 
డాక్టర్ సుమన: "మందులు, ఐరన్ సప్లిమెంట్లు క్రమం తప్పకుండా వాడండి. అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా—ఎలాంటి ఒత్తిడిని దరిచేరనీయకండి, మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవాలి.
 
జాన్వి గారు, మీకు ఇప్పుడు మంచి విశ్రాంతి చాలా అవసరం. దేని గురించీ అనవసరంగా ఆందోళన పడకండి.
 
ఆరుష్, నువ్వు మీ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకో, ఏ క్షణంలోనూ ఆమెను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టకు.” ?‍⚕️?
 
డాక్టర్ ఆ మాట అనగానే, ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా తన మనసులోని మాటను గట్టిగా చెప్పాడు:
 
ఆరుష్: “ఖచ్చితంగా ఆంటీ! నేను ఆమెను నా ప్రాణాలకంటే ఎక్కువగా చూసుకుంటాను, ఇకపై ఎప్పటికీ ఆమెను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టను.” ?️❤️
 
డాక్టర్ చెప్పినట్లుగా అన్ని రిపోర్టులు సాధారణంగా రావడంతో, మా మనసుల భారమంతా తొలగిపోయింది. మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. ?
 
దారి పొడవునా ఆరుష్ నా చేయిని తన చేతిలోకి తీసుకుని, వేళ్లతో వేళ్లు బంధించి గట్టిగా పట్టుకునే ఉన్నాడు. ? 

ఇంటికి చేరుకోగానే, నేను అలసటతో నా చెప్పులు విప్పి హాలులోని సోఫాలో కూర్చున్నాను.
 
నాకు ఒళ్లంతా చాలా నీరసంగా,బలహీనంగా అలసిపోయినట్లు అనిపించింది. 

?️ ఆరుష్ వెంటనే అప్రమత్తమై, వేగంగా వెళ్లి ఏసీ ఆన్ చేసి, నా పక్కనే సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాడు. ❄️
 


ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు కదలకుండా ఇక్కడే ప్రశాంతంగా కూర్చో, నేను నీ కోసం ఇప్పుడే మంచి నీళ్ళు తెస్తాను." ?
 
అని చెప్పి వెళ్లి, ఒక గ్లాసు నిండా చల్లని నీళ్ళు తెచ్చి నాకు ప్రేమగా అందించాడు. నీళ్లు తాగాక, అతను నా పక్కనే మరింత దగ్గరగా వచ్చి కూర్చుని, నా తలను తన భుజం మీద ఆనించుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: (ఎంతో మృదువుగా) “ఇప్పుడు అంతా బాగానే ఉందా అమ్మా? హాయిగా అనిపిస్తోందా? డాక్టర్ చెప్పినవన్నీ నేను శ్రద్ధగా పాటిస్తాను.
 
నువ్వు టైంకి మందులు వేసుకోవడం, విశ్రాంతి తీసుకోవడం మాత్రమే నీ పని. మిగతాదంతా నేను చూసుకుంటాను.” ?
 
నేను: “అవును బేబీ, నువ్వు తోడుగా ఉన్నాక నాకు ఇప్పుడేం ఆందోళనగా లేదు. కొంచెం నీరసంగా అనిపిస్తోంది అంతేలే బంగారం.” ?
 
మేమిద్దరం అలా కొంతసేపు హాలులోనే ఒకరి భుజాలపై ఒకరం ఆనుకుని ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాము. ఆరుష్ అప్పుడప్పుడు నా చేతిని తన వేళ్లతో మెల్లగా నిమురుతూ,
 
నా చెవుల వెనుకకు జారిన జుట్టును ఎంతో ప్రేమగా సవరిస్తూ ఉన్నాడు. అతని ఆ స్పర్శ, అతని సాన్నిధ్యం నాకు మాటల్లో చెప్పలేనంత హాయిని, భద్రతను ఇచ్చాయి. ✨
 
కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకున్న తర్వాత నేను సోఫాలో నుండి లేచాను.
 
నేను: “ఇక విశ్రాంతి చాలు బేబీ, లేకపోతే పనులు అలాగే ఉంటాయి. ఇప్పుడు నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి కొంచెం వంట పనులు చేయాలి.” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే అడ్డుకుంటూ) “అమ్మా, ప్లీజ్ దయచేసి నువ్వు కదలకుండా అక్కడే కూర్చో. ఈరోజు నీతో పాటు నేనుంటాను, అన్ని పనులూ నేనే చేస్తాను, నువ్వు నాకు జస్ట్ చెప్తే చాలు.” ??


 
కానీ నేను అతని మాట వినకుండా చిన్నగా నవ్వి వంటగదిలోకి వెళ్లాను. నేను వెళ్లి ముందుగా ఫ్రిజ్ నుండి కూరగాయలు బయటకు తీశాను. ఆరుష్ కూడా వెంటనే నా వెనుకే పరుగెత్తుకొచ్చాడు! ?‍♂️
 
అతను ఫ్రిజ్ నుండి పెరుగు, ఇంకా కావలసిన కొన్ని ఇతర వస్తువులు తీసి నా ముందు పెట్టాడు. 

నేను సింక్ దగ్గర నిలబడి బియ్యం కడగడం మొదలుపెట్టాను, అతను పక్కనే కదలకుండా నిలబడి నన్నే చూస్తున్నాడు
 
నేను పప్పుల డబ్బా తీసి వంట చేయడం ప్రారంభించాను. ఆ తర్వాత బంగాళదుంప కట్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. 

అది చూసి ఆరుష్ పరుగున వెళ్లి హాల్‌లోని స్టూల్ తీసుకువచ్చి నా వెనుక వేశాడు. ?


ఆరుష్: “అమ్మా, నీరసంగా ఉంది కదా... కూర్చుని చెయ్యి, ఇలా నిలబడి అస్సలు కష్టపడకు.”
 
నేను అతని ప్రేమానురాగాలను చూసి మనసులో మురిసిపోతూ, నవ్వి ఆ స్టూల్ మీద కూర్చున్నాను. ?
 
అతను నా పక్కనే నిలబడి, అప్పుడప్పుడు నాకు గ్లాసుతో మంచి నీళ్ళు తాగిస్తూ, స్టవ్ మంటను ఎక్కడ ఎక్కువైతే అక్కడ సర్దుతూ నాకు చేదోడు వాదోడుగా ఉన్నాడు.
 
నేను చపాతీ చేయడానికి పిండి కలుపుకుని, రొట్టెలు ఒత్తడం మొదలుపెట్టగానే... ఆరుష్ ఉత్సాహంగా నా ముందుకు వచ్చాడు! ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నాకు నేర్పించు! నేను కూడా ఈరోజు నీతో పాటు చపాతీ ఒత్తుతాను చూడు.” ?
 
అని చెప్పి నా పక్కనే నిలబడి నన్ను అడిగి మరీ రొట్టెలు చేయడం నేర్చుకున్నాడు. అతను తన చేతులతో కొన్ని చేశాడు
 
కొన్ని బాగానే వచ్చాయి, కానీ కొన్ని మాత్రం కొంచెం మందంగా, సరిగ్గా రౌండ్‌గా రాలేదు! ? అది చూసి మేమిద్దరం వంటగదిలో గట్టిగా నవ్వుకున్నాము.
 
ఆరుష్‌తో కలిసి వంటగదిలో ఇలా పనులు చేసుకుంటూ గడుపుతుంటే... కాలం ఎలా పరుగెత్తిందో, గంటలు ఎలా గడిచిపోయాయో కూడా మాకు అసలు తెలియనే లేదు! ⏳?
 


వంట అంతా అయిపోయింది. వేడి వేడి భోజనం సిద్ధమైంది! నేను వండిన వంటలన్నీ అమర్చిన ప్లేట్లను డైనింగ్ టేబుల్ మీద సర్దాను.
 
ఆరుష్ మాత్రం ఆగకుండా స్వయంగా వెళ్లి ప్లేట్లు, గ్లాసులు బయటకు తీసి, వాటిలో చల్లని నీళ్ళు నింపి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. ?మేమిద్దరం టేబుల్ దగ్గర ఎదురుగా కూర్చుని భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము.
 
ఆరుష్ ఎంతో ప్రేమగా నా ప్లేట్లోకి ఒక అదనపు చపాతీ , రైస్ తెచ్చి పెడుతూ...


ఆరుష్: “అమ్మా, ఈరోజు నువ్వు బాగా ఎక్కువగా తినాలి. ఇప్పుడే డాక్టర్ చెప్పారు కదా నీకు నీరసంగా ఉందని, నువ్వు చాలా బలహీనంగా ఉన్నావు... కాబట్టి ఇవన్నీ నువ్వే తినాలి!” ?
 
నేను: (కరిగిపోతూ) “అయ్యో నా బంగారమే... అయితే నువ్వు కూడా సరిగ్గా తిను, మొండిఘటంలా ఉండకు.” అని నేను అతని ప్లేట్లోకి కూర వొంపాను. 



తింటున్నంత సేపు అతను భోజనం కంటే నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా ఎక్కువగా చూస్తూ ఉన్నాడు! అతని కళ్లలో నాపై ఉన్న ఆరాధన స్పష్టంగా కనిపించింది. ✨
 
భోజనం అంతా పూర్తయిపోయాక, నేను లేవబోతుంటే అతను నన్ను బలవంతంగా కూర్చోబెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఇప్పుడే కదా అనారోగ్యం నుండి కోలుకుంటున్నావు... నువ్వు అస్సలు లేవద్దు, కూర్చో ప్రశాంతంగా. ఇవన్నీ నేను చూసుకుంటాను.”
 
అని చెప్పి, తానే స్వయంగా టేబుల్ మీద ఉన్నవన్నీ శుభ్రం చేశాడు. తిన్న గిల్లెలను తీసుకెళ్లి డిష్ వాషర్ / మెషీన్‌లో పెట్టి, వంటగదిని అంతటినీ తనే శుభ్రంగా కడిగి సర్దేశాడు. ?✨
 
నేను హాలులోని సోఫాలో ప్రశాంతంగా కూర్చుని, అంకితభావంతో పనులు చేస్తున్న నా బిడ్డను కళ్లార్పకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాను.
 
అతను ఆ పని చేస్తున్నంత సేపు కూడా, పని మధ్యలో నా వైపు చూసి ఎంతో మనోహరంగా నవ్వుతూనే ఉన్నాడు. ??
 
తన పనులన్నీ పూర్తి చేసుకుని, వెంటనే నా దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి సోఫాలో నా పక్కనే అతుక్కుని కూర్చున్నాడు. తన చేతుల్లో నా చేతిని తీసుకుని ఎంతో గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: (చాలా మృదువైన గొంతుతో) “అమ్మా, ఇకపై నువ్వు ఏ విషయంలోనూ టెన్షన్ పడొద్దు, 

దేని గురించి అస్సలు ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరమే లేదు. ఎందుకంటే... నేను ఇక్కడ నీ వెంటే ఉన్నానుగా!” ?✨
 
నేను: “సరే బేబీ...” అని నెమ్మదిగా అతని భుజం మీద నా తల ఆనించుకుని పడుకున్నాను.
 
నా మనసంతా ఏదో తెలియని తేలికదనం ఆవహించింది. ఆ తర్వాత, ఆరుష్ ప్రేమగా గుర్తుచేయడంతో నేను నా మందులు వేసుకున్నాను. ?
 
అతను సోఫాలో కూర్చుని నా తలను తన ఒళ్ళో  పెట్టుకుని ఎంతో లాలనగా నిమురుతుండగా... టీవీ కూడా ఆన్‌లోనే ఉంది, 

కానీ మేమిద్దరం దానిపై అసలు శ్రద్ధ పెట్టలేదు. కేవలం ఒకరి పక్కన ఒకరం హాయిగా మాట్లాడుకుంటూ ఆ క్షణాలను ఆస్వాదించాము. ??

అలా రాత్రి సమయం అయింది. ప్రతాప్ ఎప్పటిలాగే ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చారు. ఆయన వచ్చి, ఎవరితోనూ ఎక్కువగా మాట్లాడకుండా నిశ్శబ్దంగా భోజనం చేసి వెళ్లి నిద్రపోయారు. ?
 
ప్రతాప్ పడుకున్నాక, నేను, ఆరుష్ మా పడకగదిలోకి వచ్చాము. ?️ నేను నిద్ర కోసం మంచం సర్దుతుంటే, ఆరుష్ నాకోసం మందులు తీసి ప్రేమగా నా చేతికి అందించాడు.
 
నేను ఆ మందులు వేసుకుని మంచంపై పడుకున్నాను. అతను నా పక్కనే వచ్చి పడుకుంటూ నన్ను తన ఛాతీకి హత్తుకున్నాడు.
 
అతని చేతుల్లోని ఆ వెచ్చదనానికి, మందుల ప్రభావానికి నా కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకుపోయి నాకు త్వరగా గాఢమైన నిద్ర పట్టింది. ? కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ కూడా నా చెంతే ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాడు.
 
అలా రెండు రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి. ఇప్పుడు నా ఆరోగ్యం పూర్తిగా కుదుటపడింది, నేను మునుపటిలాగే చాలా బాగున్నాను. ?
 
ఆ రోజు ఉదయం ప్రతాప్ తన పని మీద బ్యాంకుకు వెళ్ళాడు. అదే సమయంలో ఆరుష్‌కు కూడా కాలేజీలో ఏదో ముఖ్యమైన పని ఉండటంతో తను కూడా కాలేజీకి వెళ్ళాడు. ?️
 
ఇంటి పనులన్నీ పూర్తిగా ముగించుకుని, నేను హాలులో నిలబడి మా అమ్మతో ఫోన్‌లో చాలాసేపు మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. ?
 
అమ్మ ఫోన్‌లో నన్ను ఎప్పుడు వస్తున్నావు, త్వరగా మా ఊరికి వచ్చేయ్ అని ప్రేమగా అడిగింది. అప్పుడు నేను అమ్మతో, "నేను, ఆరుష్ రేపే మీ ఊరికి వస్తున్నాము" అని చెప్పాను.
 
అమ్మతో ఆ ఫోన్ కాల్ మాట్లాడుతూనే రెండు గంటలు ఇట్టే గడిచిపోయాయి! 
 


కానీ ఆరుష్ ఇంకా కాలేజీ నుండి రాలేదు. నేను చాలా సేపటి నుండి హాలులో కూర్చుని, ద్వారం వైపు చూస్తూ అతని రాక కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నాను. ?
 
ఎట్టకేలకు కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చేశాడు! ?✨ మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా భోజనం చేశాము. ?
 
భోజనం చేసే సమయంలో నేను ఆరుష్‌తో ఎంతో ఉత్సాహంగా మాట కలిపాను:
 
నేను: “బేబీ... నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. రేపు మనం కచ్చితంగా నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాలి, అమ్మ ఫోన్ చేసింది.” ??
 
నా ఆ మాట వినగానే ఆరుష్ మొహం ఒక్కసారిగా వెలిగిపోయింది, ఎంతో సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోయాడు!


ఆరుష్: (చాలా ఎగ్జైట్ అవుతూ) “నిజంగానా అమ్మా?! వావ్, చాలా మంచిది! నేను కూడా నానమ్మను చూసి చాలా రోజులైంది, రేపే వెళ్దాం పదా!” ?✨
 
రాత్రి వేళ అయింది. మేమిద్దరం కలిసి సోఫాలో కూర్చుని హాయిగా టీవీ చూస్తున్నాము. ?
 
అంతలో ప్రతాప్ కూడా ఆఫీస్ నుండి వచ్చి, త్వరగా తలస్నానం చేసి వచ్చి మా పక్కనే సోఫాలో కూర్చున్నాడు.
 
ఆయన రాగానే, ఆయనతో ఒక క్షణం కూడా కూర్చోవడం నాకు అస్సలు ఇష్టం లేకపోవడంతో... నేను మెల్లగా అక్కడి నుండి లేచి మా పడకగదిలోకి వెళ్ళిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ?‍♀️?
 
వెళ్లే ముందు ఆరుష్ వైపు చూసి కంటితో సైగ చేస్తూ మెల్లగా అన్నాను:
 


నేను: “బేబీ... నువ్వు ఇక్కడే కూర్చో, నేను కొంచెం లోపలికి వెళ్ళి వస్తాను.” 
 
ఆరుష్: (నవ్వి, కంటితోనే సరేనని అర్థం ఇస్తూ) “సరే అమ్మా, వెళ్ళు.” ?
 
అలా చెప్పి నేను నేరుగా బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లిపోయాను.
 
నేను వెళ్ళిపోగానే, హాలులో ప్రతాప్ పక్కనే ఉన్న ఆరుష్ గంభీరంగా, అదే సమయంలో చాలా పట్టుదలగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. ?️


ఆరుష్: “నాన్న... నాకు మీ కారు  కావాలి. ఒక వారం రోజుల పాటు నాకు కారు ఇవ్వండి.” ??
 
ప్రతాప్ ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయి, కళ్ళు పెద్దవి చేసి ఆరుష్ వైపు చూశాడు. ?
 
ప్రతాప్: (అమ్మో అన్నట్లుగా) “కారా? ఒక వారమా?! ఏంట్రా ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా కారు అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: (ఎలాంటి జంకు లేకుండా, ధైర్యంగా) “అవును నాన్న, రేపు నేనూ, అమ్మ కలిసి నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తున్నాము. అందుకే మేము అక్కడ ఒక వారం రోజుల పాటు ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాము.”
 
ప్రతాప్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది, కొంచెం సీరియస్‌గా అయ్యాడు. 
 
ప్రతాప్: “కానీ... నానమ్మ వాళ్ళ ఊరికి వెళ్ళడానికి అంత అకస్మాత్తుగా ఎందుకు ఏం అయిన పని ఉందా? అదీ కాక ఒక వారం రోజులా?!” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే ప్రతాప్ మాటను మధ్యలోనే ఆపుతూ, చాలా స్థిరంగా) “నాన్న, అర్థం చేసుకో... అమ్మకి మొన్నటి వరకు ఒంట్లో బాగోలేదు, ఆరోగ్యం ఇప్పుడిప్పుడే కుదుటపడుతోంది.
 
బైక్‌పై అంత సుదూర ప్రయాణం చేయడానికి ఆమెకు చాలా ఇబ్బందిగా, అలసటగా ఉంటుంది. అందుకే కారు అడుగుతున్నాను.
 
ఒకవేళ మీకు ఆఫీస్ పని మీద కారు కావాలి అనుకుంటే, నో ప్రాబ్లం, నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు... నేను ఇప్పుడే మన అమ్మ కోసం ఒక క్యాబ్ బుక్ చేస్తాను లే!” ??
 
ఆరుష్ మాటల్లోని ఆత్మవిశ్వాసం, అమ్మపై ఉన్న బాధ్యత చూసి ప్రతాప్ ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దంగాండిపోయాడు.

ప్రతాప్ తన గర్వాన్ని కొంచెం వెనక్కి తగ్గుతూ, తడబడుతూ అన్నాడు:
 
ప్రతాప్: “అదేం లేదు లేరా... అది కారు ఇవ్వడం గురించి కాదు, నేను ఊరికే అలా అడిగాను అంతే.
 
కాకపోతే... ఆమె (జాన్వి) ఈ విషయం గురించి నాతో ముందుగా ఎలాంటి మాట చెప్పలేదు కదా, అందుకే కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాను.” ?‍♂️
 
అతని మాటలను ఆరుష్ లెక్కచేయకుండా, తన తల్లిని ఎక్కడికైనా సరే రాచరికంలా చూసుకుంటానని మరోసారి నిరూపించుకున్నాడు! ?❤️
 
ప్రతాప్ ముందు నిలబడి ఆరుష్ ఎంతో గంభీరంగా, అదే సమయంలో చాలా పట్టుదలగా మాట్లాడటం కొనసాగించాడు.
 
ఆరుష్: "నాన్న... అమ్మ నీకు చెప్పినా చెప్పకపోయినా పర్వాలేదు. నేను నిన్ను ఏ విషయంలోనూ ఇంకా మీ వాళ్ళ అమ్మని బాధపెట్టాలనుకోవడం లేదు. కానీ...
 
ప్రతిసారీ అమ్మ కన్నీళ్లు కారుస్తుంటే, ఆమె పడే వేదన చూస్తుంటే, నేను కొడుకుగా తనని కాపాడలేకపోతున్నాను అన్న అసహనం నన్ను కుంగదీస్తోంది." ??
 
ప్రతాప్ ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దంగాండిపోయాడు. కొడుకు మాటల్లోని నిజాయితీని, ఆవేదనను చూసి ఆయన గర్వం కొద్దిగా వెనక్కి తగ్గింది.
 
ప్రతాప్: (నిట్టూర్పు విడిచి, మౌనంగా) "సరే... కారు తాళాలు తీసుకో." ??
 
(ఇక్కడ మీ అందరికీ ఒక సందేహం రావచ్చు—ప్రతాప్ వీరికి ఇలాంటి ఇబ్బందులు సృష్టించినప్పటికీ, ఆరుష్ ఆయనతో అంత తేలికగా, సాధారణంగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నాడు అని?!
 
ఏదేమైనా, ఆయన ఒక తండ్రి కదా! ఆరుష్ చిన్నప్పటి నుండి ఏది అడిగినా కాదనకుండా అన్నీ కొనిపెట్టాడు, మంచి జీవితాన్ని, అత్యుత్తమ చదువులను ఇచ్చాడు—వాడికి ఏ లోటూ రానీయకుండా చూసుకున్నాడు.
 
బహుశా అందుకేనేమో ఆరుష్ ప్రతాప్‌పై అంతగా తిరగబడలేదు లేదా పెద్దగా కోపగించుకోలేదు. ఆ ఇంట్లో అందరూ బాగా చదువుకున్నవారే, కాబట్టి దానికి తగ్గట్టుగానే ప్రవర్తిస్తారు.