Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం నేను కొంచెం ఆలస్యంగా నిద్రలేచాను. రాత్రి ప్రతాప్ ఎప్పుడు వచ్చాడో నాకు తెలియదు. 

నేను తయారై వంటగదిలోకి వెళ్ళాను. ఆ తర్వాత ఆరుష్‌ను నిద్రలేపి అతనికి టీ , టిఫిన్ ఇచ్చాను.

 
ప్రతాప్ కూడా నిద్రలేచాడు. అతను కూడా టీ , టిఫిన్ తీసుకుని బ్యాంకుకు బయలుదేరాడు. ఇప్పుడు అతను ఇంట్లో ఎక్కువగా మాట్లాడటం లేదు.
 
అతనికి , నాకు మధ్య సంబంధం కేవలం నామమాత్రంగా మారిపోయింది , ఆ విషయం నా హృదయాన్ని లోపల నుండి ముక్కలు చేస్తూనే ఉంది. ? ఇలా రెండు మూడు రోజులు గడిచాయి.
 
నా తలనొప్పి మాత్రం అస్సలు తగ్గడం లేదు. అది మధ్యలో ఆగి మళ్ళీ తీవ్రంగా మొదలయ్యేది. కొన్నిసార్లు ఆ నొప్పి ఎంత దారుణంగా ఉంటే నా కళ్ళ ముందు చీకట్లు కమ్మేసేవి.
 
నేను ఆరుష్ ఆందోళనను పెంచకూడదనుకున్నందున ఈ విషయం అతనికి చెప్పలేదు. కానీ ఒకరోజు నా పరిస్థితి లోపల నుండి మరింత దిగజారుతోందని ఆరుష్ గమనించాడు.
 
అతని ముఖం ఆందోళన , ప్రేమతో నిండిపోయింది. అతను వెంటనే నా వద్దకు వచ్చి , " పదా అమ్మ , డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్దాం" అని నన్ను బలవంతంగా క్లినిక్‌కు తీసుకువెళ్ళాడు.
 
మేము క్లినిక్‌కు చేరుకుని డాక్టర్‌ను కలవడానికి లోపలికి వెళ్ళాము.
 
డాక్టర్ : " జాన్వి , ఏమైంది ?"
 
ఆరుష్ (కంగారుగా): " ఆంటీ , అమ్మ చాలా నీరసంగా మారింది. ఆమెకు తలనొప్పి కూడా ఉందంట. ఒకసారి ఆమెకు పూర్తి శరీర పరీక్ష ( పూర్తి బాడీ చెకప్) చేయించుకోండి."


 
డాక్టర్: " రా జాన్వి , లోపలికి రా. ఆరుష్ , నువ్వు బయట కూర్చో."
 
డాక్టర్ నన్ను లోపలికి తీసుకెళ్లి పరీక్షించడం మొదలుపెట్టారు.
 
డాక్టర్ సుమన: " జాన్వి , ఎందుకంత నీరసపడ్డావు ? హ్మ్... దేని గురించి ఎక్కువగా టెన్షన్ పడుతున్నావా ? ఒకవేళ పడుతుంటే , మాకు ముందుగా చెప్పు , దానికి తగ్గట్టుగా మేము చికిత్స చేస్తాము."
 
నేను: " నిజానికి , నేను చాలా ఒత్తిడిలో ఉన్నాను డాక్టర్ , కానీ ఆ కారణం ఏంటో బయటకు చెప్పలేను."
 
డాక్టర్ సుమన: " సరే , నేను అర్థం చేసుకోగలను. నీకు తలనొప్పి ఉందో లేదో చెప్పు ?"
 
నేను: " అవును , చాలా ఉంది."
 
డాక్టర్ సుమన: " ఎప్పటి నుండి ? అంటే , ఎన్ని రోజులుగా ఉంది ?"
 
నేను: " ఇదివరకు కూడా వచ్చేది , కానీ అంత ఎక్కువగా కాదు. గత 10-12 రోజులుగా ఇది చాలా ఎక్కువవుతోంది. మందులు వేసుకుంటే కొన్ని క్షణాల పాటు తగ్గినట్లు అనిపిస్తుంది , ఆ తర్వాత మళ్ళీ మొదలవుతోంది."
 
డాక్టర్ సుమన: " మ్..."
 
ఆ తర్వాత డాక్టర్ సుమన నన్ను తనిఖీ చేసి , ఆరుష్‌ను లోపలికి పిలిచారు. మేము ఆసుపత్రికి వచ్చినప్పటి నుండి , ఆరుష్ ఒక్క క్షణం కూడా కుదురుగా కూర్చోలేదు.
 
నన్ను , ఆ తర్వాత డాక్టర్ క్యాబిన్ తలుపును చూస్తూనే ఉన్నాడు. అతని ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపించింది – నా ఉనికిని చూసి అతను లోపల చాలా కంగారుగా ఉన్నాడు.
 
డాక్టర్ సుమన ఫైల్ చూసి , మా ఇద్దరి వైపు చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు.
 
డాక్టర్ సుమన: " జాన్వి , ఆరుష్... అన్నిటికన్నా ముందు మీరిద్దరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. ఇప్పుడే ఆందోళన పడాల్సిన పనిలేదు."
 
ఇది విని ఆరుష్ ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు , కానీ అతని కళ్ళలో ఇంకా ఆందోళన ఏర్పడింది.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ , అమ్మకి చాలా రోజులుగా నొప్పిగా ఉంది. రాత్రిపూట కూడా చాలాసార్లు నిద్రలేస్తోంది. నిజంగా అంతా బాగానే ఉందా ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " అందుకే మేము కొన్ని పరీక్షలు చేయించుకోవాలనుకుంటున్నాము , అప్పుడు మాకు పూర్తి నిర్ధారణ అవుతుంది."
 
నేను ఆరుష్ చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాను.
 
నేను: " బేబీ , అంతగా ఆందోళన పడకు."
 
కానీ అతను నా మాట విననట్లే ఉన్నాడు. నా నొప్పి చూసి అతని కళ్ళలో గాఢమైన ప్రేమ , ఆందోళన కనిపించాయి.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ , ఏ పరీక్షలు చేయించుకోవాలి ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " రక్త పరీక్షలు మరియు బ్రెయిన్ ఎంఆర్ఐ (బ్రెయిన్ MRI). రిపోర్టులు రావడానికి సుమారు రెండు రోజులు పడుతుంది.
 
ఆ తర్వాత నొప్పికి అసలు కారణం ఏమిటో , ఏ మందులు ఇవ్వాలో మేము కచ్చితంగా చెప్పగలుగుతాము."
 
' ఎంఆర్ఐ ' పేరు వినగానే ఆరుష్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అతను నెమ్మదిగా , భయంతో అడిగాడు.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ... ఎన్ఆర్ఐ అంటే ఏదో సీరియస్ విషయం కదా ?"
 
అతను ఎంత భయపడాడో నాకు అర్థమైంది.
 
డాక్టర్ సుమన: " కాదు ఆరుష్ , అది అస్సలు అలాంటిది కాదు. కొన్నిసార్లు అంతా సాధారణంగా ఖచ్చితంగా ఉండాలంటే మాత్రమే ఎన్ఆర్ఐ చేయిస్తాము."
 
ఆరుష్ నా వైపు చూశాడు. అతని కళ్ళలో భయం ఉంది , కానీ దాన్ని దాచడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
ఆరుష్ (చిరాగ్గా): " అమ్మా , నొప్పి ఇంత పెరిగిందని నాకు ముందుగా ఎందుకు చెప్పలేదు ?"
 
నేను (చిరునవ్వుతో): " ఎందుకంటే అది దానంతట అదే తగ్గిపోతుందని అనుకున్నాను బేబీ."
 
ఆరుష్: " ఒంటరిగా ఎదుర్కోవద్దు. నేను నీతో ఉన్నాను కదా!"
 
అతని మాటలు విని నా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతని ప్రేమ నా హృదయపు లోతులను తాకింది. ?
 
డాక్టర్ సుమన: " ప్రస్తుతానికి మీకు నొప్పి నుండి ఉపశమనం కలిగించే కొన్ని మందులు ఇస్తున్నాను. రెండు రోజుల తర్వాత రిపోర్టులు వస్తాయి.
 
అన్నీ సాధారణంగానే వచ్చే అవకాశం ఉంది , అప్పుడు మనం ఒత్తిడి మరియు మైగ్రేన్‌కు మాత్రమే చికిత్స చేయవలసి ఉంటుంది."
 
ఆరుష్: " ఒకవేళ రిపోర్టులలో ఇంకేమైనా తేలితే ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " అప్పుడు దానికి అనుగుణంగా మరిన్ని పరీక్షలు , చికిత్స చేస్తాం. కానీ ప్రస్తుతానికి చెడుగా ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. అంతా బాగానే ఉంటుంది."
 
క్యాబిన్ నుండి బయటకు వెళ్తున్నప్పుడు , నేను అకస్మాత్తుగా కింద పడిపోతానేమో అన్నంత భయంతో ఆరుష్ నా చేయి పట్టుకుని నన్నే చూస్తూ ఉన్నాడు.
 
ఆరుష్: " అమ్మా , ఇకపై నువ్వు ఒంటరిగా ఎక్కడికీ వెళ్లవు."
 
నేను (నవ్వుతూ): " సరే సార్ ?"
 
ఆరుష్: " అవును , కనీసం రిపోర్టులు వచ్చేంత వరకు!"
 
అతని నవ్వు వెనుక దాగి ఉన్న భయం నాకు స్పష్టంగా కనిపించింది. దారిలో ఆరుష్ మందులన్నీ తీసుకున్నాడు. ఇంటికి చేరుకునేసరికి సాయంత్రం 4 గంటలైంది. ఉదయం ఇద్దరం ఏమీ తినలేదు.
 
నేను: " బేబీ , నీకు ఆకలిగా లేదా ?"
 
ఆరుష్: " అవును , కొంచెం ఆకలిగా ఉంది , కానీ తినాలనిపించడం లేదు."
 
నేను: " ఎందుకలా ?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా , నీ గురించి నాకు చాలా ఆందోళనగా ఉంది."
 
నేను: " హేయ్ బేబీ , అంతగా ఆందోళన పడకు సరేనా. నేను బాగానే ఉన్నాను. డాక్టర్ గారు ఊరికే భయపెట్టారు అంతే."
 
ఆరుష్: " అమ్మా... వదిలేయ్ , నీకు అర్థం కాదు. నువ్వు వెళ్లి భోజనం వడ్డించు , నేను స్నానం చేసి వస్తాను."
 
అతను వెళ్ళిపోయాక , నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి ప్లేట్లు సర్దుతూ ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను – “ బేబీ , నేను తప్ప నిన్ను ఇంకెవరు అర్థం చేసుకోగలరు ☺️ ” .
 
భోజనం చేశాక , నేను పడకగదిలోకి వెళ్లి మందులు వేసుకుని పడుకున్నాను. మందుల వల్ల నాకు త్వరగా నిద్రపట్టింది. ఆరుష్ టీవీ చూస్తుండగా మా అమ్మ ఫోన్ చేసింది.
 
ఆరుష్ ఫోన్ ఎత్తి మాట్లాడాడు. నా పరిస్థితి గురించి అమ్మకు వివరించి ఆమెను ఓదార్చాడు. నేను నిద్రలేచేసరికి రాత్రి 8 గంటలు అయింది.
 
నేను (నాలో నేను): " ఇంత త్వరగా 8 గంటలయిపోయిందా ? రాత్రి భోజనం కూడా వండలేదు. ఈ అబ్బాయి నన్ను నిద్రలేపనే లేడు!"
 
నేను బయటకు వచ్చి "ఆరుష్... ఆరుష్!" అని పిలిచాను.
 
ఆరుష్: " అమ్మా... నిద్రలేచావా ?"
 
నేను: " నన్నెందుకు నిద్రలేపలేదు ? చూడు ఎంత సమయం గడిచిపోయిందో , ఇప్పుడు వంట ఎప్పుడు చేయాలి ?"
 
ఆరుష్: " నేను బయట ఆర్డర్ చేయమంటారా ?"
 
నేను: " అంత సమయం ఏం కాలేదు , నేనే చేస్తాను."
 
ఆరుష్: " మ్ , ఎలాగూ నాకు అంతగా ఆకలిగా లేదు. నాన్న ఇప్పుడే వచ్చాడు , గదిలో ఫ్రెషప్ అవుతున్నాడు."
 
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి వంట చేయడం మొదలుపెట్టాను. ప్రతాప్ ఫ్రెషప్ అయి ఫోన్‌లో మాట్లాడటానికి టెర్రస్‌పైకి వెళ్ళాడు ? .
 
కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ నా దగ్గరికి వచ్చి , వంటగది దగ్గర నిలబడి నా వైపే తదేకంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: " ఏమైనా కావాలా బేబీ ?"
 
అతను ఏమీ అనకుండా నా వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. నేను అతని వైపు చూడబోతుండగా నా వేలు పొరపాటున వేడిగా ఉన్న కుక్కర్‌కు తగిలింది!
 
నేను: " ఆఁఁ... ఆహ్హ్హ్!" ?
 
ఆరుష్ కంగారుగా పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. "ఏమైంది అమ్మ ?" అంటూ ఏమాత్రం సంకోచించకుండా నా కాలిపోయిన వేలును తన నోట్లో పెట్టుకుని మెల్లగా చప్పరిస్తూ చల్లార్చడం మొదలుపెట్టాడు!
 
నా వేలు అతని నోట్లోకి వెళ్ళగానే నా నొప్పి మాయమైపోయింది. అతని పెదవుల , నాలుక వెచ్చదనానికి , ప్రేమానురాగానికి నా హృదయాంతరాలు కరిగిపోయాయి. ?
 
నేను (మత్తుగా): " బేబీ..."
 
ఆరుష్: " అమ్మా! చూసి జాగ్రత్తగా వండలేవా ? ఎక్కడైనా కాలిందా ?"
 
నేను: " లేదు బాబూ..."
 
ఆరుష్ (నా వేలి మీద నోటితో ఊదుతూ): " అంతా సిద్ధంగా ఉందా ?"
 
నేను: " కొంచెం మిగిలింది."
 
ఆరుష్: " సరే , నువ్వు పక్కకు రా , నేను చేస్తాను."
 
నేను (ఆశ్చర్యంతో): " ? అఅఅ... నువ్వు చేస్తావా ? నీకు వంట వచ్చా ?"
 
ఆరుష్: " నాకు రాదంటావా ? నువ్వు చెప్పు చాలు , నేను చేస్తాను."


 
తర్వాత అతను ఫ్రిజ్ నుంచి ఒక ఐస్ క్యూబ్ తీసుకుని నా వేలికి పెట్టుకోమని ఇచ్చాడు. నేను పక్కన నిలబడి ఎలా చెబుతుంటే , అతను ఎంతో ప్రేమగా వంట చేశాడు.
 
నేను నా వేలిని ఐస్ తో పాటు అతని స్పర్శను తలుచుకుంటూ నిలబడ్డాను. వంట పూర్తయ్యాక , ఆరుష్ మెట్లపైకి వెళ్లి...
 
ఆరుష్: " నాన్న , మీరు భోజనానికి వస్తున్నారా ?"
 
ప్రతాప్: " నువ్వు చెయ్యి , నేను తర్వాత చేస్తాను."
 
మేమిద్దరం కూర్చుని తిన్నాము. ఆరుష్ "భోజనం ఎలా ఉంది అమ్మ ?" అని అడిగితే , " చాలా బాగుంది బేబీ" అని మెచ్చుకున్నాను. భోజనం ముగిశాక ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్ళాడు.
 
నేను పనులన్నీ ముగించుకుని పడకగదికి వెళ్లేసరికి ఆరుష్ మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాడు. నేను అద్దం ముందు నైట్ క్రీమ్ రాసుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆరుష్: " అమ్మా , ఇక్కడికి రా..."
 
నేను: " హ్మ్ ఆగు , క్రీమ్ రాసుకుంటున్నాను."
 


నేను క్రీమ్ రాసి , లైట్ ఆపేసి , అతని పక్కన పడుకున్నాను. మేము కొంచెం దూరంగా పడుకున్నాము. బహుశా ఆరుష్‌కు అది నచ్చలేదేమో...
 
తను వెంటనే తన బలమైన చేతిని నా నడుము మీద వేసి , నన్ను తన వైపుకు గట్టిగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నేను: " ఆహ్... ఆరుష్ నువ్వేం చేస్తున్నావ్ ?"
 


ఆరుష్ (నా చెవి దగ్గరగా వచ్చి): " నేను నీకు దగ్గరవుతున్నాను. నీకు దూరంగా ఉండలేను మేడమ్!"
 
నేను (అతని ఛాతీపై చిన్నగా గుద్దుతూ): " ఆరుష్ , నువ్వు చాలా అల్లరివాడివి అయ్యావు!"
 
నేను నా తలలను ఆరుష్ విశాలమైన ఛాతీపై పెట్టి , మా ఇద్దరినీ దుప్పటితో కప్పేశాను. అతను నన్ను తన బహుబంధంలోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు...
 


ఎంత గట్టిగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని దృఢమైన ఛాతీకి గట్టిగా నొక్కుకున్నాయి!
 
నేను: " ఆరుష్..."
 
ఆరుష్: " మ్..."
 
గదిలో ప్రశాంతమైన నిశ్శబ్దం. నేను ఆరుష్‌తో ఉన్నప్పుడల్లా నాకు ప్రపంచంతో సంబంధం ఉండదు. అతనే నా ప్రేమ... నా నిజమైన ప్రేమ!
 


నేను: " ఆరుష్ , తర్వాత ఏం చేద్దామనుకున్నావు ?"
 
ఆరుష్: " ఇంకా ఏమీ ఆలోచించలేదు అమ్మ. ముందు నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్దాం , ఆ తర్వాత చూద్దాం."
 
నేను: " మ్ , మనం రెండు రోజుల తర్వాత బయలుదేరుదాం , నీకు సరేనా ?"
 
ఆరుష్: " అవును , అలాగే."
 
నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా జరిగి , అతని శరీరంపై వాలిపోయి పడుకున్నాను. ఆరుష్ నన్ను మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
 
నేను: " ఆహ్!"
 
ఆరుష్: " ఏమైంది అమ్మ ?"
 
నేను: " బేబీ , నేను నీ అంత బలంగా లేను. నెమ్మదిగా నొక్కు , అంత గట్టిగా కాకుండా..."
 
ఆరుష్: " నీ చర్మం పట్టులా చాలా మృదువుగా ఉంది అమ్మ , అందుకే నిన్ను అలా గట్టిగా అతుక్కుపోవాలనిపిస్తోంది!"
 
నేను (కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా): " ఆరుష్ , ఈ గడిచిన కొన్నేళ్లుగా నేను చాలా భరించాను... నీకు ఏమీ చెప్పలేక , లోపల ఊపిరాడకుండా బతకడం మొదలుపెట్టాను..." ?
 
ఆరుష్ తన చేతులతో నా ముఖాన్ని పైకి లేపి , తన బొటనవేళ్లతో నా కన్నీళ్లను తుడుస్తూ , నా ముఖాన్ని తన వైపుకు తిప్పుకున్నాడు. అతని కళ్లలో గాఢమైన బాధ , ప్రేమ కలగలిసి కనిపించాయి.
 
ఆరుష్ (నా పెదవులకు ఆనుకుని గుసగుసగా): " అమ్మా... నువ్వు ఒంటరిగా ఇదంతా భరించవని నాకు తెలియదు. నేను నీ కొడుకును కదా... నీ బాధ నాది కాదా ?"
 
అతను నా కన్నీళ్లను తుడిచి , నా నుదుటిపై మృదువుగా ముద్దుపెట్టాడు. నేను అతని ఛాతీని ఇంకా గట్టిగా హత్తుకున్నాను. అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖంపై పడుతోంది.
 
నేను: " బేబీ... నువ్వే నా ఏకైక ఆధారం. ప్రతాప్... ఎప్పుడో వెళ్లిపోయారు. నువ్వు నా దగ్గర ఉన్నప్పుడు మాత్రమే నేను బ్రతికి ఉన్నాననే భావన కలుగుతుంది."
 
ఆరుష్ నన్ను మరింత ప్రేమగా కౌగిలించుకున్నాడు. నా శరీరం మొత్తం అతని చుట్టూ చుట్టుకుంది. 

నా వక్షోజాలు అతని ఛాతీకి నొక్కుకోగా , అతని ఒక కాలు నెమ్మదిగా నా కాళ్ళ మధ్యకు వచ్చింది.
 


ఆరుష్ (నా చెవిలో ముద్దు పెడుతూ): " అమ్మా , ఈ రోజు నుండి నువ్వు దేన్నీ ఒంటరిగా భరించాల్సిన అవసరం లేదు. ఏ బాధైనా , ఏ కోరికైనా నాకు చెప్పు... నిన్ను మహారాణిలా చూసుకుంటాను."
 
అతను నా ముఖాన్ని పైకి లేపి , నా కళ్ళలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ , నా పెదవులపై మృదువైన , గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?
 


పెదవుల కలయికలో ఒక వింతైన మైకం ఆవహించింది . నేను కళ్ళు మూసుకుని నా పెదవులతో అతని మధురమైన ముద్దుకు స్పందించాను .
 
ముద్దు విడిచాక , ఆరుష్ నన్ను ఒక చిన్న పాపలా తన చేతుల్లోకి ఎత్తుకుని తన శరీరం మీద పడుకోబెట్టుకున్నాడు. ఇప్పుడు నేను అతని ఛాతీ మీద పడుకుని ఉన్నాను.
 
ఆరుష్ (నా జుట్టు నిమురుతూ): " అమ్మా , నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు... కానీ ఇప్పుడు ఎవరి కోసమో బలంగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. కేవలం నా అమ్మగా ఉండు... నా జాన్విగా!"
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో దాచుకున్నాను. అతని చేయి నెమ్మదిగా నా వీపు మీద , నడుము మీద తిరుగుతూ మసాజ్ చేస్తోంది.
 
నేను (మెల్లగా): " ఆరుష్... ఇదంతా... సరేనంటావా ?"
 
ఆరుష్ (నా చెవిలో నాలుకతో తాకుతూ): " ఏది మన ఇద్దరికీ శాంతిని , ప్రేమను ఇస్తుందో... అది ఎప్పటికీ తప్పు కాదు అమ్మ. నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను... చాలా చాలా!"
 
అతను మళ్ళీ నా ముఖాన్ని పైకి ఎత్తి , ఈసారి నా పెదవులను తన పెదవుల్లోకి తీసుకుని అత్యంత గాఢంగా , రొమాంటిక్‌గా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. ??


 
అతని నాలుక నా నోట్లోకి ప్రవేశించి నా నాలుకను సున్నితంగా తాకింది . నా శరీరంలో విద్యుత్ తరంగాలు ప్రవహించినట్లయింది . ఆ మధురమైన ముద్దులో మేమిద్దరం పూర్తిగా కరిగిపోయాము .
 


ఇలా ఒకటి రెండు రోజులు గడిచాయి. ప్రతి ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి , ఆరుష్ నన్ను తన కౌగిలిలో గట్టిగా హత్తుకుని నిద్రపోతూ ఉండేవాడు.
 
రాత్రంతా అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖం మీద పడుతూ ఉండేది. అతని చేతుల్లో నాకు దొరికిన ప్రశాంతత నా ఒత్తిడిని , తలనొప్పిని మాయం చేసింది.