[Sunnysunnysunny]

నా ముఖం అతని మెడసందులో ఉంచి, అతని ఒంటి వెచ్చదనాన్ని ఆస్వాదిస్తూ పడుకున్నాను. మధ్యాహ్నం 12 గంటలకు ఆరుష్ నిద్రలేచాడు.
 
ఆరుష్ (నిద్రమత్తులో గొణుగుతూ): "అమ్మా... అమ్మా..."
 
నేను (కిక్కెక్కించే నవ్వుతో): "నన్ను నిద్రపోనివ్వు బేబీ..." ?
 
ఆరుష్ (నవ్వుతూ): "అమ్మా... సమయం చూడు, 12 గంటలైంది."
 
నేను: "అమ్మో... ఇంత త్వరగా 12 అయిపోయిందా? నేను ఉదయం 9 గంటలకే లేచాను కానీ మళ్ళీ నిద్రపోయాను."
 
ఆరుష్: "హమ్... రాత్రంతా మేల్కొని ఉంటే ఇలాగే జరుగుతుంది."
 
నేను: "చెప్పకు... నువ్వు కూడా మేల్కొనే ఉన్నావు కదా?" ఇద్దరం ఒకరినొకరు పెనవేసుకుని కౌగిలించుకున్నాము.
 


ఆరుష్ (నా కళ్లలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ): "అమ్మా... నీకు ఒక్క విషయం చెప్పనా? నీ శరీరం నుండి వచ్చే ఈ మత్తు సువాసన నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది. ?"
 
నేను (గుండె కొట్టుకునే వేగం పెరుగుతుండగా): "హ్మ్... నా శరీరం నుండి వచ్చే ఈ సువాసన నిన్ను అంతలా పిచ్చెక్కిస్తోందా?" ??
 
ఆరుష్ (కళ్లలో వింత మెరుపుతో): "అవును అమ్మ... నేను నీకు దూరంగా ఉన్నప్పుడల్లా, నాకు ఇంకా నీ ఒంటి సువాసన వస్తూనే ఉంటుంది. నువ్వు నాలోనే నిండిపోయినట్టుగా ఉంది. ?"
 
నేను (సిగ్గుతో ఎర్రబడి అతని ఛాతీ మీద చిన్నగా గుద్దుతూ): "నువ్వేలా రాకుండా ఉంటావు? నువ్వు పగలూ రాత్రి నాతోనే అతుక్కుంటావు. మరి నువ్వు కూడా వస్తావు?"
 
ఆరుష్ (సరసంగా): "అవును, నేను అతుక్కుంటాను. నువ్వు నా దానివైతే, నేను ఎలాగైనా నీతోనే అతుక్కుంటాను!" ?
 
అంతలోనే అతను నన్ను పైకి లాగి నా ముక్కును ముద్దుగా నాకాడు!
 


నేను (ఆశ్చర్యంతో కులాసాగా): "అవ్వ్వ్వ్... బేబీ, ఏం చేస్తున్నావ్?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు చాలా ముద్దుగా ఉన్నావు... నిన్ను ప్రేమతో తినాలనిపిస్తోంది..."
 
నేను (నవ్వుతూ): "అయ్యో... తినేయ్! పద, ఇప్పుడు వదిలేయ్, నేను స్నానానికి వెళ్ళాలి." ?

నేను అక్కడి నుండి లేచి నా పడకగదికి వెళ్ళాను. కానీ ఆగి అద్దంలో చూసుకున్నాను. చాలా కాలం తర్వాత నా ముఖం వెలిగిపోయింది. 

ఆరుష్ చెప్పిన ఒక్క మాట నన్ను నవ్వించింది, సంతోషపెట్టింది.  నేను బట్టలు వేసుకున్నాను. కొద్దిగా మేకప్ చేసుకున్నాను. 

వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.  నేను వంటగదిలో ఏదో తయారు చేస్తున్నాను. సింగీతం వినిపిస్తోంది. నా మనసు తేలికపడింది.





ఆరుష్ కూడా సిద్ధమై హాలులోకి వచ్చాడు. అతను కాఫీ అడుగుతున్నాడు.
 
సాయంత్రం 3 గంటలకు భోజనం ముగిశాక, ఒక దృఢమైన నిర్ణయానికి వచ్చాను —

 ఇక ప్రతాప్ గురించి ఏడవకూడదు, ఆరుష్‌తో సంతోషంగా ఉండకూడదు!
 
నేను: "ఆరుష్ బంగారం... నేను నా సామాన్లను నీ గదిలోకి మారుస్తున్నాను. ఇప్పుడు నేను ఆ ప్రతాప్‌తో ఉండలేను."
 
ఆరుష్ (సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోతూ): "ఏ సమస్యా లేదు అమ్మా! నువ్వు నాతో ఉండాలని మాత్రమే కోరుకుంటున్నాను. ఎల్లప్పుడూ!" ?
 


అంతలోనే డోర్ బెల్ మోగింది. నేను ఆర్డర్ చేసిన కొత్త బెడ్‌షీట్లు, దిండ్లు, కర్టెన్లు, పుస్తకాల అర కొరియర్ వచ్చాయి.
 
నేను, ఆరుష్ కలిసి గదిని మొత్తం అందంగా అలంకరించాము. పాతవి తీసేసి కొత్తవి పెట్టాము. చిన్న మొక్కలు కూడా పెట్టాను.
 
ఆరుష్ (గదిని చూస్తూ సంబరంగా): "అమ్మా... ఇది అద్భుతంగా ఉంది! చాలా అందంగా ఉంది!"
 
నేను: "నీకు నచ్చిందా?"
 
ఆరుష్ (నా కళ్లలోకి చూస్తూ): "నాకు నువ్వంటేనే ఇష్టం... ఈ గది ముఖ్యం కాదు." ?
 


పుస్తకాల అరలో నా దగ్గరున్న పుస్తకాలన్నీ సర్దాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఇన్ని పుస్తకాలా?"
 
నేను: "రాత్రి నిద్ర పట్టనప్పుడు చదువుతాను..."
 


తర్వాత నేను ఆరుష్‌తో పర్సనల్ వస్తువుల గురించి అల్లరిగా చెప్పి, నా అందమైన చీరలు, డ్రెస్సులు, పైగా నా ప్రైవేట్ ఇన్నర్ వేర్స్ (ప్యాంటీలు, బ్రాలు),
 
రాత్రి వేసుకునే నైటీలు, మేకప్ సామాన్లు అన్నీ ఆరుష్ గదిలో అల్మారాలోనే అతనికి కనిపించేలా సర్దేశాను. నా పని పూర్తయ్యేసరికి రాత్రి 8 గంటలైంది. ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి రాలేదు.
 


నేను నిలబడి ఆ గది చుట్టూ చూశాను. ఇప్పుడు ఈ గది నాది... మరియు ఆరుష్‌ది! ఒక కొత్త ఆరంభం, ఒక కొత్త ప్రశాంతత, ఊహించని కిక్కు!
 
కానీ నా మనసులో గుసగుసల తుఫాను రగులుతూనే ఉంది — ఇది సరైనదేనా ? 

నా సొంత కొడుకుతో ఒకే గదిలో కలిసి జీవిస్తూ నేను సంతోషంగా ఉండగలనా ? ఇదేనా ప్రేమ... ఇదేనా బంధం...
 
ఇది తప్పు కాదా ? మరి ఆరుష్ మనసులో ఏం జరుగుతోంది ? అతను నన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాడు... 



కానీ అది కేవలం తల్లిపై ఉన్న ప్రేమ , లేదా ఒక స్త్రీపై కలిగే ఆకర్షణా ? ??✨
 
మరుసటి రోజు తెల్లవారింది. నేను ఉదయాన్నే త్వరగా నిద్రలేచి అందరి కోసం టీ, టిఫిన్ తయారు చేశాను.
 
ఆరుష్, ప్రతాప్ సిద్ధమై డైనింగ్ టేబల్ వద్ద కూర్చున్నప్పుడు నేను వంటగదిలో మిగిలిన పని చూసుకుంటున్నాను. నేను ఆరుష్‌ను కూడా పిలిచాను.
 
నేను: "బాబూ, ఒక్క క్షణం విను..."
 
ఆరుష్: "అహః, వస్తున్నాను అమ్మ."
 
ఆరుష్ లోపలికి వచ్చి, వెనుక నుండి నన్ను రెండు చేతులతో గట్టిగా కౌగిలించుకుని నిలబడ్డాడు. ? 

అతని వెచ్చని శరీరం స్పర్శ తగలగానే నా గుండెలో ఒక చిన్న సంతోషం, తెలియని హాయి, వెచ్చదనం కలిగాయి.
 
నేను వెనక్కి తిరిగి అతన్ని మెల్లగా పక్కకు జరిపి...
 
నేను: "ఈ రాత్రి మనం అంజలి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాలి, గుర్తుందా?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మ."
 
నేను: "అయితే మీ నాన్నకు చెప్పు."
 
ఆరుష్: "హ్మ్."
 
ఆరుష్ బయటకు వెళ్లాడు. ఇద్దరూ టిఫిన్ చేస్తున్నారు.
 
ఆరుష్: "నాన్నా, ఈ రాత్రి మేము అంజలి ఆంటీ ఇంటికి వెళ్తున్నాం. ఆమె మనల్ని భోజనానికి పిలిచింది."
 
ప్రతాప్ (నిరక్ష్యంగా): "హ్మ్."
 
ఆరుష్: "అమ్మ నీకు భోజనం తయారు చేస్తుంది, మనం రావడానికి ఆలస్యం కావచ్చు."
 
ప్రతాప్: "వద్దు, భోజనం తయారు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నేను బయటకు వెళ్లి తింటాను."
 
కున్ష్: "చర్య."
 
ప్రతాప్ తన టిఫిన్ ముగించి ఆఫీసుకి వెళ్ళిపోయాడు. ఆరుష్ అయినప్పటికి టీ, స్నాక్స్ తింటూనే ఉన్నాడు.
 
ప్రతాప్ వెళ్ళిపోయిన వెంటనే, నేను బయటకు వచ్చి ఆరుష్ పక్కన ఒరుసుకుని కూర్చున్నాను, 

అతని చేతిలో ఉన్న టీ కప్పును తీసుకుని తాగడం మొదలుపెట్టాను (అతను అప్పటికే అందులో సగం తాగేశాడు). ☕?
 
నేను: "నాన్నతో నువ్వేం చెప్పావు?ఏం అన్నారు?"
 
ఆరుష్: "భోజనం వండాల్సిన అవసరం లేదు, ఆయన బయట తిని వస్తా అన్నారు."
 
నేను (అతని ప్లేట్‌లోని స్నాక్స్ తింటూ): "అవును, ఇప్పుడు అతనికి బయట వాతావరణం ఇంకా ఎక్కువ నచ్చుతోంది. ?"


 
తర్వాత మేము టీ, టిఫిన్ తీసుకున్నాము. ఆరుష్ బయటకు వెళ్ళగా, నేను ఇంటి పనులు మొదలుపెట్టాను. పని పూర్తి చేశాక, నేను మా అమ్మతో ఫోన్‌లో మాట్లాడాను.
 
మా అమ్మ నా గురించి చాలా ఆందోళన చెందింది. ఆమె గొంతులోని కంగారు నాకు స్పష్టంగా వినిపించింది. కానీ నేను అన్నీ మర్చిపోవాలనుకున్నాను.
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ వచ్చాడు. మేము కలిసి భోజనం చేసి, ఆ తర్వాత టీవీ చూడటానికి కూర్చున్నాము.
 
నేను: "బేబీ, అంజలి పిల్లలకి ఏం కొనాలి?"
 
ఆరుష్: "నేను మాల్ కి వెళ్లి ఏదైనా కొంటాను."
 
నేను: "మరి ఆంటీకి?"
 
ఆరుష్: "నేను ఏదో ఒకటి కొంటాను."
 
నేను: "హ్మ్... నువ్వు కూర్చో, నేను కాసేపు పడుకుంటాను. నాకు తలనొప్పిగా ఉంది."
 
ఆరుష్: "నువ్వు మందులు వేసుకుంటావా?"
 
నేను: "వద్దు బేబీ, నేను మళ్ళీ మళ్ళీ వేసుకోలేను. నేను కాసేపు పడుకుంటాను, నాకు ఏమీ కాదు."
 
తర్వాత నేను మా పడకగదికి వచ్చి పడుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ పిల్లల కోసం బహుమతులు కొనడానికి మాల్ కి బయటకు వెళ్ళాడు.
 
అతను తిరిగి వచ్చేసరికి చాలా ఆలస్యమైంది, అంజలి నాకు ఫోన్ పదే పదే చేస్తూనే ఉంది.
 
నేను స్నానం చేసి వచ్చాను, కానీ డ్రెస్ వేసుకోలేదు. ఏది వేసుకోవాలో నాకు అర్థం కాలేదు. ఆరుష్ వచ్చాక అడుగుదామని అనుకున్నాను.
 
" ఈ అబ్బాయి , బయటకు వెళ్ళినప్పుడల్లా ఎందుకంత ఇంత సమయం తీసుకుంటాడో! ? " అని నాలో నేనే అనుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
 
డోర్ బెల్ మోగింది. నేను వెళ్లి చూశాను - అది ఆరుష్.
 
నేను: "ఎందుకంత ఆలస్యం? అంజలి ఎన్నోసార్లు కాల్ చేసిందో తెలుసా!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, బహుమతులు సేకరించడానికి సమయం పట్టింది. ఇప్పుడు పద... ప్లీజ్ ! ఒక్క నిమిషం, ఇంకా సిద్ధం కాలేదా?" ?
 
నేను: "నీ కోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను. ఏ డ్రెస్ వేసుకోవాలో నాకు అర్థం కాలేదు. చెప్పు, ఏది వేసుకోవాలో."
 
అప్పుడు నేను అతనికి చాలా డ్రెస్సులు చూపించాను. అతను ఒకటి ఎంచుకున్నాడు.
 
ఆరుష్ (మంచం మీద కూర్చుంటూ చూస్తూ): "అయినా అమ్మా... నువ్వు ఏ డ్రెస్ వేసుకున్నా, ఏ చీర వేసుకున్నా అద్భుతంగా ఉంటావు. అన్నీ నీకు చాలా బాగుంటాయి. ?"
 
నేను: "ఇప్పుడు ఇక్కడ కూర్చుంటావా? నేను డ్రెస్ మార్చుకుని బయటకు వెళ్ళాలి, జరుగు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, పర్వాలేదు. నేను నీ బిడ్డను కదా."
 
నేను: " మూయ్ ! ఇప్పుడు నువ్వు నా చిన్న బిడ్డవి కాదు, పెద్దయ్యావు, అర్థమవుతోందా? పెళ్లికి సరిపోయేంత పెద్దయ్యావు."
 
ఆరుష్: "అయినా..."
 
నేను: "ఆరుష్, ఇప్పుడు వెళ్ళు. మనకు ఆలస్యం అవుతోంది."
 
అప్పుడు అతను బయటకు వెళ్ళాడు. నేను డ్రెస్ మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టాను. నేను డ్రెస్‌కు సరిపోయే బ్రా-ప్యాంటీ కూడా వేసుకున్నాను.
 
కానీ ఈ డ్రెస్ వెనుక వైపు వదులుగా ఉండటంతో నేను దాన్ని వెనుక నుండి కట్టుకోలేకపోయాను. నేను అతన్ని పిలిచాను.
 
నేను: "బేబీ, ఒక్క క్షణం విను..."
 
ఆరుష్ లోపలికి వచ్చాడు. నేను అద్దం ముందు నిలబడి ఉన్నాను, అతను నా వెనుక నిలబడ్డాడు. అతని చూపులు అద్దంలో నన్నే చూస్తున్నాయి.
 
నేను: "బేబీ, దయచేసి ఈ వదులుగా ఉన్నది కట్టు."
 
ఆరుష్ (ఆగిపోతూ , బొంగురపోయిన గొంతుతో): "అమ్మా, నీ వీపు..." ?✨
 


నేను (కళ్ళు మూసుకుంటూ): "త్వరగా రా ఆరుష్..."
 
ఆరుష్ నా వీపు మీద చెయ్యి కడుపుతూ నా బ్రా డ్రస్ వేయడం మొదలుపెట్టాడు. నాకు ఇప్పుడు ఏదో వింతగా అనిపిస్తోంది.
 
నా ఒంట్లో ఏదో కరెంట్ ప్రవహించినట్లుంది. ఉన్నట్టుండి ఆరుష్ నా బ్రా జిడ్ లాగి వదిలాడు — “చటక్” అనే శబ్దం వచ్చింది! ?
 

నేను: "ఆహ్... ఆరుష్ ఏం చేస్తున్నావ్!"
 
అతను నన్ను తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. అతని కళ్ళలో లోతైన మోహం ఉంది. నేను కూడా అతని కళ్ళలో లీనమైపోయాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు..."
 
అతను నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు రాగానే, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.