Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

క్లినిక్‌కిచేరుకునిడాక్టర్‌నికలిశాము. ?‍⚕️డాక్టర్ గాయాన్ని శుభ్రం చేసి, నొప్పి నివారణ మందులతో పాటు గాయం మానడానికి డ్రెస్సింగ్ చేసి కట్టు కట్టారు. 
 
గాయంచాలాలోతుగాఉండటంతోప్రతి 3-4 రోజులకు ఒకసారి డ్రెస్సింగ్ కోసం రమ్మని డాక్టర్ చెప్పారు.
 
మేము అదే ఆటోలో ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. రాబోయే మూడు నాలుగు రోజుల పాటు మమ్మల్ని ఆస్పత్రికి తీసుకెళ్లడానికి ఆ ఆటో డ్రైవర్ ఫోన్ నంబర్ తీసుకున్నాను. ?
 
ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి తిరిగి రాలేదు. నేను ఆరుష్‌కు వేడిగా కాఫీ చేసి ఇచ్చి, ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. ☕✨
 
నిన్నటి నుండి ఇంట్లో ఏ పనీ చేయకపోవడంతో ఈ రోజు చాలా పని పోగైంది. పని చేసుకుంటూనే నేను ఆరుష్‌ను గమనిస్తున్నాను. అతను హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు... ?✨
 


మున్ముందు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియదు... కానీ ఈ క్షణంలో నాకు తెలిసిన ఒకే ఒక నిజం—ఆరుష్ నా పక్కన ఉండటం, మరియు నిన్న రాత్రి మా ఇద్దరి మధ్య చిగురించిన ఆ గాఢమైన అనురాగ క్షణాలు మాత్రమే! ??✨?️
 
అతను హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు... మున్ముందు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియడం లేదు. నా గుండెలో భయం, ఆందోళన సుడులు తిరుగుతున్నాయి. ??
 
నేను ఇంటి పని ముగించేసరికి మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట అయింది. నేను, ఆరుష్ డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద కూర్చుని భోజనం చేస్తున్నాము.
 
నేను వాడికి ప్రేమగా ముద్దలు తినిపిస్తుండగా హఠాత్తుగా డోర్ బెల్ మోగింది. ?నేను వెళ్లి తలుపు తెరిచి చూస్తే అక్కడ ప్రతాప్ నిలబడి ఉన్నాడు!
 
అతను కొద్దిగా సిగ్గుపడుతూ, నేరం చేసినవాడిలా నా వైపు చూశాడు. నేను అతని వైపు చూడకుండా, దృష్టి మళ్ళించి లోపలికి వచ్చి మళ్ళీ ఆరుష్‌కి తినిపించడం మొదలుపెట్టాను.
 
ప్రతాప్ నేరుగా పడకగదిలోకి వెళ్లి, స్నానం చేసి బయటకు వచ్చాడు.అప్పటికే మేమిద్దరం భోజనం పూర్తి చేశాము. నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. ప్రతాప్ వచ్చి మా పక్కనే కూర్చున్నాడు.
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నేను మీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి." ⚡
 
ప్రతాప్: "నాకు తెలుసురా, కానీ నాకు ఇప్పుడు మాట్లాడే సమయం లేదు. నేను బ్యాంకుకు వెళ్ళాలి. మీ అమ్మ అక్కడ చేసిన గొడవ వల్ల నాకు పైనుంచి నోటీసు వచ్చింది!" ?
 
అప్పుడు ప్రతాప్ చూపు ఆరుష్ చేతికి ఉన్న కట్టు మీద పడింది.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, నీ చేతికి ఏమైంది? అంత తీవ్రంగా ఎలా దెబ్బ తగిలింది?"
 
ఆరుష్: "అది చిన్న గీత నాన్నా, అదంతా వదిలేయండి. మీరు మళ్ళీ ఎప్పుడు ఇంటికి వస్తారు?"
 
నేను ప్రతాప్ వైపు కోపంగా చూశాను ?. నాలో ఆక్రోశం పెరిగిపోతోంది, కళ్ళు మండిపోతున్నాయి... కానీ కష్టపడి నన్ను నేను నియంత్రించుకున్నాను.
 
ప్రతాప్: "నాకు తెలీదు, నువ్వు కూర్చో. నేను ఏదైనా తిని వెంటనే వెళ్ళిపోతాను."
 
అతను తింటానికి లోపలికి వెళ్లగానే, నేను ఆరుష్‌ను నా వైపు లాగి కోపంగా, అనుమానంగా అడిగాను—
 
నేను: "ఏం మాట్లాడాలి అతనితో?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమీ లేదు అమ్మా... ఏదో ఒకటిలే."
 
నేను: "హ్మ్... చెప్పు." ?
 
ప్రతాప్ భోజనం చేసి బ్యాంకుకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. ఆరుష్ తన తలను నా ఒడిలో పెట్టుకుని పడుకున్నాడు. ? నేను నా ఫోన్ తీసి మా అమ్మకు ఫోన్ చేశాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఎవరికి ఫోన్ చేస్తున్నావు?"
 
నేను: "మీ అమ్మమ్మకిరా."
 
ఆరుష్: "అమ్మమ్మకి ఈ విషయాలన్నీ తెలుసా?"
 
నేను: "తెలీదురా, కానీ ఇప్పుడు నీ ముందే అంతా చెప్తాను."
 
నేను మా అమ్మతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. నిన్నటి నుండి బ్యాంకులో, ఇంట్లో జరిగినదంతా ఆమెకు చెప్పాను. చెప్తూనే నా కళ్ళవెంట కన్నీళ్ళు ధారగా కార్చాను. ?
 
మా అమ్మకు చాలా కోపం వచ్చి నన్ను గట్టిగా తిట్టింది — "నీ కొడుకు మీద నీకు అదుపు తప్పిందా? వాడిని ఎందుకు అంతగా రెచ్చగొట్టావు?" అని.
 
అప్పుడు నేను ఆరుష్ ఆవేశంలో చేతిలో గ్లాసు పగలగొట్టుకున్న విషయంతో సహా ప్రతీది చెప్పాను. ఆరుష్ ప్రవర్తన గురించి విని మా అమ్మకు ఇంకా కోపం వచ్చింది. "ఒక్కసారి ఫోన్ వాడికి ఇవ్వు" అని అడిగింది.
 
నేను: "బేబీ, అమ్మమ్మ నీతో మాట్లాడాలంట." ?
 
ఆరుష్ ఫోన్ తీసుకుని మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. చేతిలో గ్లాసు పగలగొట్టుకుని రక్తం కార్చుకున్నందుకు అమ్మమ్మ అతన్ని బాగా తిట్టింది. ఆరుష్ మౌనంగా విని ఫోన్ మళ్ళీ నాకు ఇచ్చేశాడు.
 
చివరికి అమ్మ నాతో— "నువ్వు ఎక్కువ రోజులు అక్కడ ఉండకు, త్వరగా ఆరుష్‌ను తీసుకుని ఇక్కడికి వచ్చేయ్! అప్పుడు ఏం చేయాలో నేను చూసుకుంటాను" అని చెప్పింది.
 
నేను సరేనని చెప్పి కాల్ కట్ చేసి, అమ్మ చెప్పిన విషయాన్ని ఆరుష్‌కి కూడా చెప్పాను.టీవీ చూస్తూనే ఆరుష్ నా ఒడిలోనే హాయిగా నిద్రపోయాడు. ?
 


నేను కూడా అతని జుట్టును నిమురుతూ సోఫాలోనే నిద్రలోకి జారుకున్నాను. ?
 
(పగలు రాత్రి అనే తేడా లేకుండా, నేను, ఆరుష్ ఎప్పుడూ ఒకరికొకరం అతుక్కుని ఉండేవాళ్ళం. అతని నుండి ఒక్క క్షణం కూడా విడిపోవాలని నాకు అనిపించలేదు, అతనికి కూడా నన్ను వదిలి ఉండాలనిపించలేదు.)
 
సాయంత్రం వేళ మేమిద్దరం నిద్రలేచాము. నేను స్నానం చేసి, మా ఇద్దరి కోసం ఘుమఘుమలాడే కాఫీ తయారు చేశాను. ☕ 

ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో కూర్చుంటే, నేను వంటగదిలో రాత్రి వంట ముగించాను.
 
ఈరోజు మేమిద్దరం తొందరగానే భోజనం చేసి పడుకున్నాము. మానసిక ప్రశాంతత లేకపోయినా, మా శరీరాలకు విశ్రాంతి చాలా అవసరమైంది.
 
మేమిద్దరం పడకగదిలో మంచం మీద పడుకున్నాము. ఆరుష్ ఇంకా గాఢమైన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి పైకప్పు వైపు చూస్తున్నాడు. 

నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా జరిగి, అతన్ని నా కౌగిట్లోకి లాక్కున్నాను.
 
నేను: "ఏంటి బేబీ, అంతగా ఆలోచిస్తున్నావు?" (అతని కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ, అతని చెంపను మృదువుగా నిమురుతూ అడిగాను) ?
 


ఆరుష్: "అమ్మా... మీ పెళ్ళి అయి ఎన్ని సంవత్సరాలు అయిందమ్మా?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... చాలా సంవత్సరాలయ్యాయిరా. ఎందుకురా? ఈ రోజు అకస్మాత్తుగా ఇన్ని పాత విషయాలు గుర్తుచేసుకుంటున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అంటే... అప్పుడు నీకు పెద్దగా వయసు కూడా లేదు కదా అని..."
 
నేను: "అవునురా. నా చదువు పూర్తి కాగానే నాకు బ్యాంకులో ఉద్యోగం వచ్చింది. ఆ మరుసటి ఏడాదే మీ నాన్నతో పెళ్లి జరిగింది."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, మా ఊరి నుంచి నాన్నమ్మ వాళ్ళ ఊరు చాలా దూరం కదా... మరి ఇక్కడికి పనికి ఎలా వచ్చావు?"
 
నేను: "నాకు ఇక్కడ మొదటి పోస్టింగ్ వచ్చిందిరా, వెంటనే ఒప్పుకున్నాను. అంజలి కూడా నాతోనే ఉద్యోగంలో చేరింది,
 
అందుకే మేమిద్దరం కలిసి ఇక్కడికి వచ్చేశాము. ఒక చిన్న గదిని అద్దెకు తీసుకుని పని చేయడం మొదలుపెట్టాము."
 
ఆరుష్: "మరి నాన్నను ఎప్పుడు పెళ్లి చేసుకున్నావు?"
 
నేను: "నేను ఇక్కడ ఉద్యోగంలో చేరినప్పుడు మీ నాన్న సీనియర్ పొజిషన్‌లో ఉండేవారు. ఏడాదిలోనే మేమిద్దరం ప్రేమలో పడ్డాము.
 
ఆ తర్వాత ఆయన మా అమ్మతో మాట్లాడారు, అమ్మ కూడా ఒప్పుకోవడంతో మా పెళ్లి జరిగింది."
 
ఆరుష్: "అంటే ఏడాది ప్రేమ తర్వాత పెళ్ళన్నమాట?"
 
నేను: "అవును..." ?
 
ఇప్పుడు నేను ఆరుష్‌కు మరింత దగ్గరయ్యాను... దాదాపు అతని సగం శరీరం మీద వాలి పడుకున్నంత దగ్గరగా! ?❤️✨
 


నేను: "కానీ ఇదంతా ఈరోజే ఎందుకు అడుగుతున్నావు నాన్నా? చెప్పు... నేను నీ అమ్మని, నాతో ఏమైనా పంచుకోవచ్చు కదా!" ??
 
ఆరుష్: "ఊరికే అడిగానమ్మా..."
 
నేను: "ఇంకా తెలుసా... నా పెళ్ళయిన సరిగ్గా ఏడాదికే నువ్వు నా కడుపున పుట్టావు! నేను పొందిన ఆనందానికి హద్దులే లేవు.
 
నిన్ను మొదటిసారి చూడగానే నువ్వు ఎంత ఏడ్చావో తెలుసా? నా ప్రాణం పోయేంతగా ఏడ్చావు! నిన్ను చూసి ఇంట్లో అందరూ పండగ చేసుకున్నారు." ?
 
"మీ నాన్న ఆనందంతో హాస్పిటల్ అంతా స్వీట్లు పంచారు. ఇక నా సంగతి అడగకు—నిన్ను ఒక్క నిమిషం కూడా కింద పెట్టలేదు! నువ్వు ఎంతో ముద్దుగా ఉండేవాడివిరా బేబీ..." ☺️?
 
ఆరుష్: "ఇంకా చెప్పు అమ్మా..."
 
నేను: "ఆ తర్వాత నువ్వు పెరిగావు. చిన్నప్పటి నుండి నీ చదువు విషయంలో నేను ఎంతో శ్రద్ధ తీసుకున్నాను. నువ్వు ప్రతి సంవత్సరం కాలేజ్లో టాపర్‌గా నిలిచేవాడివి.
 
నిన్ను చూసి నేను ఎంతో గర్వపడేదాన్ని, ఇప్పటికీ గర్వపడుతున్నాను! చిన్నప్పటి నుండి నువ్వు నన్ను ఎప్పుడూ ఇబ్బంది పెట్టలేదు... కాకపోతే చాలా అల్లరి పనులు చేసేవాడివి!" ??
 
ఆరుష్: "అమ్మా... థ్యాంక్స్ . నన్ను ఇంత మంచి వ్యక్తిగా తీర్చిదిద్దినందుకు." ?✨
 
నేను: "బేబీ... ఈ ప్రపంచంలో నాకు నువ్వే అత్యంత ప్రియమైన వాడివి ! నేను నువ్వు లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా బ్రతకలేను..." ?❤️
 
ఆరుష్: (నన్ను తన బలమైన చేతుల్లోకి గట్టిగా లాక్కుని, తన గుండెలకు హత్తుకుంటూ) "అమ్మా... నేను కూడా నువ్వు లేకుండా బ్రతకలేనమ్మా! నేను నిన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను..." ❤️✨
 
అలా అంటూ అతను నా పెదవులపై తన పెదవులను ఉంచి గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు ?. 

నేను కూడా మైమరిచిపోయి అతని పెదవులను ముద్దుపెట్టుకుంటూ, మధురానుభూతితో మెల్లగా కొరికాను.
 


ఆరుష్: "ఆహ్..." ?
 
నేను: "నువ్వు నా మెడ మీద కొరికావు కదా, అందుకే ఇది!" ?✨
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నీ సువాసన నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది. నిన్ను ఇలాగే నా చేతుల్లో బంధించి రోజంతా పడుకోవాలనిపిస్తోంది..." ??
 
నేను: "నాకూ అలాగే అనిపిస్తోంది బేబీ... నువ్వే నా సర్వస్వం!" (ప్రేమగా అతని నుదుటిపై ముద్దు పెడుతూ)
 
మరికొంత సేపు అలా అనురాగపు మాటలు మాట్లాడుకున్న తర్వాత, మేమిద్దరం ఒకరినొకరు హత్తుకుని నిద్రపోయాము. ??
 
నాకు, ఆరుష్‌కు మధ్య బంధం, సాన్నిహిత్యం రోజురోజుకీ పెరుగుతోంది... కానీ నేను ప్రతాప్‌తో మాత్రం మునుపటిలా ముందుకు వెళ్లలేకపోయాను.
 
రెండు రోజులు గడిచాయి. నేను ప్రతాప్‌తో అసలు మాట్లాడలేదు. ఒకరోజు ఉదయం నిద్రలేచేసరికి ఆరుష్ మంచం మీద లేడు. నాకు గుండెల్లో భయం పట్టుకుంది!

నేను వెంటనే లేచి ఇల్లంతా అతని కోసం వెతికాను, కానీ అతను కనిపించలేదు.చివరకు నేను మేడపైకి (టెర్రస్) వెళ్ళినప్పుడు, అతను అక్కడ గాలిలో ఏదో తీవ్రంగా ఆలోచిస్తూ నిలబడి ఉన్నాడు.
 


నేను వేగంగా అతని దగ్గరికి వెళ్లి, అతని చేయి పట్టుకుని (ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా) కిందకి తీసుకువచ్చాను. ?‍♂️
 
నేను: "ఆరుష్, అసలు నీకేమైందిరా?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమీ లేదమ్మా."
 
నేను: "ఏమీ లేదంటే ఎలా? రెండు రోజులుగా నిన్నే గమనిస్తున్నాను, ఎందుకంత నిశ్శబ్దంగా అయిపోయావు? ప్రతీసారి ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? నిన్ను అలా చూస్తుంటే నా గుండె నీరైపోతోందిరా..." ??
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నిజంగా ఏమీ లేదమ్మా."
 
నేను: "బాబూ, నాకెందుకు అంత టెన్షన్ ఇస్తున్నావు? మీ నాన్న అంత తప్పు చేశాడని బాధపడుతున్నావా? దయచేసి చెప్పు, నేను నీ అమ్మని! నీ ప్రతీ బాధ నా గుండెను తొలిచేస్తోంది..." ???
 
ఆరుష్: "అమ్మా క్షమించు..." (అంటూ అతను నన్ను బలంగా తన కౌగిట్లోకి తీసుకున్నాడు) ?❤️


 
నేను: "సరే, నువ్వు వెళ్లి స్నానం చేసి... మనం క్లినిక్‌కి వెళ్ళాలి."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు ఇప్పుడు గాయం నొప్పి ఏమీ లేదు, బాగా నయం అయింది. అయినా మళ్ళీ వెళ్ళడం అవసరమా?"
 
నేను: "నీకు నొప్పి లేకపోతే నాకేంటి? నా మనసుకి నొప్పిగా ఉంది కదా! త్వరగా తయారవ్వు నాన్న." ?
 
ఆరుష్ తయారై వచ్చాడు. అప్పటికే నేను పిలిచిన ఆటో కూడా వచ్చేసింది. మేము ఆటోలో కూర్చుని బయలుదేరుతుండగా, మా ఇంటి వీధి చివర ఇద్దరు అపరిచిత వ్యక్తులు నిలబడి ఉన్నారు. ?️‍♂️
 
వాళ్ళు నన్ను, ఆరుష్‌ను తదేకంగా వింతగా చూడటం మొదలుపెట్టారు. నేను అది గమనించాను. 

తర్వాత మేము ఏమీ పట్టించుకోకుండా ఆటోలో వెళ్లిపోయాము. క్లినిక్‌కి వెళ్లి డాక్టర్‌కి చూపించాము.
 
డాక్టర్: "జాన్వి, ఆరుష్ గాయం ఇప్పుడు బాగా మానానికొచ్చింది. కాబట్టి రేపటి నుండి మీరు డ్రెస్సింగ్ కోసం రాకపోయినా పర్వాలేదు, కాకపోతే కొన్ని రోజులు వాడి చేతికి బరువు తగలకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకోండి."
 
నేను: "డాక్టర్ గారూ, గాయం పూర్తిగా తగ్గడానికి ఎన్ని రోజులు పడుతుంది?"
 
డాక్టర్: "కేవలం 4-5 రోజుల్లో సరిపోతుంది."
 
తర్వాత నేను డాక్టర్ ఫీజు చెల్లించి ఆరుష్‌తో ఇంటికి వచ్చేశాను. ఇంటికి వచ్చాక, మొదట నేను ఆరుష్ కోసం రుచికరమైన అల్పాహారం తయారు చేసి ఇచ్చి, మిగిలిన ఇంటి పనుల్లో మునిగిపోయాను.
 
మరోవైపు... శ్రావణి ఇంట్లో: ?
 
శ్రావణి (ప్రతాప్ ప్రియురాలు) ఇంట్లో అందరూ రాత్రి భోజనం చేస్తుండగా...
 
కబీర్ (చిన్న తమ్ముడు): " అన్నయ్యా! ఆ బ్యాంకులో కొట్టిన భార్య గురించి ఏమైనా సమాచారం తెలిసిందా లేదా?"
 
రాకీ: "నేను ఆల్రెడీ మన మనుషులను రంగంలోకి దించానురా, ఇన్ఫర్మేషన్ రాగానే చూసుకుందాం!"
సరిగ్గా అప్పుడే రాకీ పంపిన ఇద్దరు రౌడీలు లోపలికి వచ్చారు. ?
 
1వ రౌడీ: "అన్నయ్యా! ఆ ఆవిడ గురించి పూర్తి జాతకం తెలుసుకున్నాము."
 
రాకీ: "హ్మ్, చెప్పు!"
 
2వ రౌడీ: "వాళ్ళ ఇంట్లో ముగ్గురు ఉంటారు. ఆమె, ఆమె భర్త మరియు ఒక కొడుకు. ఆ కొడుకు ఇప్పుడే చదువు పూర్తి చేసుకున్నాడు, అందుకే రోజంతా ఇంట్లోనే ఉంటాడు."
 
1వ రౌడీ: "అవునన్నా, ఇంకా మన శ్రావణి అక్క ప్రేమికుడు ప్రతాప్ ఉన్నాడుగా... అతను ఇంట్లో ఎక్కువగా ఉండడు, క్యాంప్‌ల పేరుతో బయటే తిరుగుతాడు."
 
2వ రౌడీ: "అన్నయ్యా, కానీ ఆమె కొడుకు మాత్రం చాలా బలంగా, కండలు తిరిగినట్లు ఉన్నాడన్నా!" ?
 
కబీర్: "ఏయ్ సాల్లే! వాడు నా ముందుకు వస్తే భయంతో పిల్లిలా పారిపోతాడు!" ?⚡
 
ఇద్దరు రౌడీలు: "అన్నయ్యా! రేపు వెళ్లి ఆ కొడుకుని పట్టుకోవాలా? లేక వాడికి గట్టిగా బుద్ధి చెప్పమంటారా?"
 
విక్రాంత్ (శ్రావణి మామయ్య): "వద్దు! ఇప్పుడెవడూ తొందరపడి ఏమీ చేయకూడదు! వచ్చే నెల నుండి అసెంబ్లీ ఎన్నికలు మొదలవుతున్నాయి.
 
కాబట్టి మీరెవరూ ఎలాంటి గొడవలు చేయకూడదు, అర్థమైందా? ఏమైనా ఉంటే ఎన్నికలు ముగిశాకే చూసుకుందాం!" ?⚡
 
రాకీ: " కానీ నాన్నా..."
 
విక్రాంత్: "నేను నీకు చెప్పాను కదా!!" ? (గర్జించాడు).
 
విక్రాంత్ ఆ కుటుంబానికి పెద్ద దిక్కు, రాజకీయంలో రౌడీయిజం ఉన్న పెద్ద మనిషి. 

అందుకే ఇంట్లో అందరూ అతనికి గడగడలాడతారు. బయట సమాజంలో కూడా అతనికి రాజకీయ పలుకుబడి ఎక్కువ.
 
శ్రావణి మరియు ఆమె తల్లి భోజనం చేసి పడకగదిలో నిద్రపోతున్నారు. కాబట్టి వాళ్ళ అన్నయ్య రాకీ పన్నుతున్న కుట్రల గురించి వాళ్ళకి ఏమీ తెలియదు. అందరూ భోజనంచేసి నిద్రపోయారు. ?
 
తిరిగి మా ఇంట్లో... ?✨
 
నేను ఇంటి పనులన్నీ ముగించుకుని మధ్యాహ్న భోజనం తయారు చేస్తుండగా, ఆరుష్ నిశ్శబ్దంగా వంటగదిలోకి వచ్చి వెనుక నుండి నా నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి కౌగిలించుకున్నాడు. ??


 
నేను: "బేబీ... నీకేమైనా కావాలా?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నాకు పెళ్లి వద్దు." ?
 
నేను: "ఆరుష్! అకస్మాత్తుగా ఈ పెళ్లి ప్రస్తావన ఎక్కడి నుండి వచ్చిందిరా?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమో... ఊరికే అనిపించి చెప్తున్నాను."
 
నేను: "ఉమ్మ్... సరేలే, ఇప్పుడు అలాంటి పిచ్చి ఆలోచనలు చేయకు. ఇప్పుడే కదా నీ చదువు పూర్తయింది, పెళ్లి గురించి ఆలోచించడానికి ఇంకా చాలా టైమ్ ఉందిలే!" ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్..."
 
(అసలు ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా ఇలా ఎందుకు అన్నాడో, ఈ రెండు మూడు రోజులుగా అతని మనసులో ఏ తీవ్రమైన ఆలోచనలు సుడిగుండంలా తిరుగుతున్నాయో నేను మీకు తర్వాత చెబుతాను...)
 
ఆరుష్ ఇంకా మౌనంగానే ఉన్నాడు. ప్రతాప్ చేసిన ద్రోహం అతని మనసు నుండి ఇంకా మానలేదేమోనని నేను భావించాను. ఆ విషయం నన్ను తీవ్ర ఆందోళనకు గురిచేసింది.
 
ప్రతాప్ నాతో అన్న కఠినమైన మాటల గురించి నేను పెద్దగా ఒత్తిడికి గురికావట్లేదు – ఎందుకంటే నాకు ఆ నిర్లక్ష్యం అలవాటైపోయింది. గత ఐదు, ఆరు సంవత్సరాలుగా నా జీవితం ఇలాగే సాగుతోంది.


 
కానీ నా కొడుకు ఆరుష్ మౌనమే నన్ను బాగా కలవరపెడుతోంది! ??ఆరుష్ అక్కడి నుండి వెళ్లి హాలులో కూర్చున్నాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను అతన్ని భోజనానికి పిలిచాను.
 
ఈ రోజు కూడా అతను సరిగ్గా తినకపోవడంతో నేనే ముద్దలు చేసి బలవంతంగా తినిపించాను.అప్పటికే మధ్యాహ్నం రెండు గంటలైంది. నాకు కొంచెం పని ఉండటంతో మా పక్కింటి ఆంటీ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లాను.
 
ప్రతాప్ సాయంత్రం వేళ తొందరగానే ఇంటికి వచ్చాడు. ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో పడకగదిలో కూర్చుని ఉన్నాడు. నేను పక్కింటి నుండి రాగానే ప్రతాప్ హాలులో కూర్చుని ఉండటం చూశాను.
 
నేను అతనిని పట్టించుకోకుండా దాటుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లాను. ఆరుష్ కోసం వేడి కాఫీ చేసి అతని గదిలోకి వెళ్ళాను. ☕ 

అతను అందులో సగం తాగి నాకు ఇచ్చాడు. నేను అతను మిగిల్చిన ఆ కాఫీని తాగాను.
 
(ఆరుష్ పెదవులకు తగలడం వల్లేమో... ఆ కాఫీ నాకు ఎంతో తీయగా అనిపించింది!) ??
 
నేను: "మీ నాన్న ఎప్పుడు వచ్చారురా?"
 
ఆరుష్: "నాకు తెలీదు అమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్... రాత్రి భోజనానికి ఏం వండమంటావు?"
 
ఆరుష్: "నీకు నచ్చినదే వండు అమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్..."
 
తర్వాత నేను అక్కడి నుండి వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.
 
{మీరందరూ ఇది గమనించారా? - గత 5-6 సంవత్సరాలుగా నా జీవితం ఎంత శూన్యంగా సాగుతోందో? భర్త నుండి ప్రేమ లేదు, శారీరక బంధం లేదు, కనీసం మనశ్శాంతి కూడా లేదు!
 
అవన్నీ నేను ఎప్పుడో మరిచిపోయాను. "ప్రతి క్షణం కేవలంఒత్తిడి, వేదన, ఒంటరితనం!" సమస్యలు వాటంతట అవే నన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చేవి.
 
కానీ... ఆరుష్‌తో గడిపే ప్రతి క్షణం నాకు కొండంత ప్రశాంతతను, జీవించాలనే ఆశను ఇచ్చేది!}?✨
 
రాత్రి భోజనం చేస్తున్నాము. ప్రతాప్ కూడా డైనింగ్ టేబుల్ వద్దే ఉన్నాడు. ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడటం లేదు. నేను ఆరుష్‌కు తినిపిస్తూ, మధ్యమధ్యలో నేను కూడా తింటున్నాను.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, ఇప్పుడు నీ చేతి గాయం ఎలా ఉందిరా?"
 
ఆరుష్: "హ్మ్... పర్వాలేదు."
 
నేను: (ఆరుష్‌కు ముద్ద తినిపిస్తూ) "కొన్ని గాయాలు ఎప్పటికీ మానవు!" ?
 
ప్రతాప్ నా వైపు తీక్షణంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు, కానీ నేను అతడిని పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశాను.
 
రాత్రి భోజనం ముగిశాక, నేను వంటగది పనులన్నీ ముగించుకుని నా కొడుకు గదిలో పడుకోవడానికి వెళ్ళాను. నేను లోపలికి వెళ్లి, తలుపు గడియ పెట్టి మంచం మీద పడుకున్నాను.
 
ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
నేను: "బాబూ... ఇంకా నిద్ర పట్టడం లేదా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఒక్క పది నిమిషాల్లో వర్క్ ముగించేస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్..."
 
అప్పుడు నేను దుప్పటి కప్పుకుని పడుకున్నాను. రోజంతా పడ్డ అలసట వల్ల నాకు త్వరగానే నిద్రపట్టింది. 

ఆరుష్ తన పని ముగించుకుని ల్యాప్‌టాప్ పక్కన పెట్టి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
నేను గాఢనిద్రలో ఉన్నాను—అప్పుడు అతను నన్ను తన వైపుకు లాక్కుని, తన బలమైన కౌగిట్లోకి తీసుకుని పడుకున్నాడు. 

నేను కూడా నిద్రలోనే అతని చేతుల్లో ఒదిగిపోయి హాయిగా పడుకున్నాను.


 
అలా మరో నాలుగు రోజులు గడిచాయి. నేను జరిగిన ఘోరాన్నంతా మర్చిపోవాలని ప్రయత్నించాను, కానీ నా వల్ల కాలేదు.
 
అవే ఆలోచనలు, నేను పనిచేసే బ్యాంకులో జరిగిన ఆ భయంకరమైన దృశ్యం పదే పదే గుర్తుకొచ్చేవి. అక్కడే నా భవిష్యత్తు నాశనమైంది.
 
దానివల్ల నా కొడుకు ఆరుష్ ఎంతలా నరకం అనుభవిస్తున్నాడో—అతను ఇంకా ఆ మానసిక వేదన నుండి తేరుకోలేకపోతున్నాడు.
 
ఉదయపు లేత భానుడి కిరణాలు ఇంట్లోకి ఒక వింతైన ప్రశాంతతను తీసుకువచ్చినట్లు అనిపించింది. ఈరోజు ఆదివారం.